AE

ANADOLU EFES - OLYMPIAKOS

2012-02-09T02:33:00.000-08:00

Dostlar,

Dün Anadolu Efes'in Yunan temsilcisi Olympiakos ile oynadığı maça gittim. Sezon başında gözümü kapatıp Sinan Erdem Spor Salonu'nun üst taraflarından bir Anadolu Efes kombinesi almıştım. Amacım Euroleague maçlarına gitmek aynı zamanda anne-babamin evine sadece 4 dakika yürüme mesafesinde olması nedeniyle onları da bu vesileyle görmekti. İş olmadığı zamanlar bu projemi gerçekleştirdim, verdiğim karardan son derece memnunum.
Ancak biliyorsunuz ki huysuz bir adam olduğumdan memnun olmadığım noktalarda var bu projemle ilgili. Ailemle veya benimle ilgili memnun olmadığım fazla bir nokta yok. Sonuçta annem ve babam neyinden memnun olmayacağım, allah allah.
Kendi tarafıma gelince haftaiçi konser oldu mu patliyor benim proje onun dışında sıkıntı yok.

Gelelim kombinemle ilgili durumlara. Öncelikle Efes-GS maçında yaşadıgımız orasi benim yerim, önce biz geldik, hayır sen gelmedin biz geldik gibi geyiklerin olmaması dünkü maç için memnuniyet vericiydi. Ancak istanbul'da fazla olympiakos taraftarı olmaması bunun tek sebebiydi. FB maçlarında falan yerimize oturmamız mümkün olacak mı görecegiz.
Salonun yarısı doluydu, öyle yıkılmadı ortalık.
Girişte bayrak dagıtılması güzel fikirdi.
Anadolu efes reklam filmi çok basarılı olmus herkes eşlik ediyordu ancak ilk günden beri kafamda olan düşünceyi maç sonunda baskalarından da duymam ilgincti. Reklam filmi çekip, şarkı söyleyeceklerine asli işleri olan basketbol oynasalar daha iyi olurdu. Bunu da söyledikten sonra gelelim maçın kritiğine.

Sarıca, sasırtmacalı bir 5le cikmaya calisti, bunun yanında ivkovic her zamanki 5iyle maca cikmisti. Yunanistandaki macta ilk dakikalardaki ezici olympiakos ustunlugu gibi bir ustunluk aradi efes ancak bir turlu beceremedi. Bunu yakalayamadikca strese girdi ve hatalar geldi. ilk 1-2 dakikada 2 sayıyla üstünlük kurduktan sonra efes, bir daha hiç öne gecemedi. Hatta beraberligi bile 65-65 olunca mac yakaladi, ki bu macin bitimine 18 saniye kalinca gerceklesti.
Ivkovic kurt bir hoca, her sarica hamlesine bir karsi hamle verdi. Vujacic'i kilitledi resmen olympiakos. Kerem Tunceri desen zaten kendi kendisini kilitliyor ama yine de basıbos birakmadilar. Kinsey'in ustunde bir beceriksizlik var zaten.
İlk ceyrekte efes 9 sayı attı. Buna ragmen ivkovic her yapılan hatada cildirdi ancak sarica buz yutmus gibi herseyi icine atti. Takımına kimin ne kadar hakim ve yetkin oldugunun bir gostergesi olarak yedek kulubelerini izlemek cok onemli.
Bir ara o kadar koçlar arasında fark oluştu ki, Efes'in bir koçluk egitim atölyesi açıp önce ivkovic, sonra obradovic, david platt ve en son phil jackson'la bitirmesini dusundum. Phil takima nasil ruh katilacagini ogretirdi en azindan...

Efes'in her yapmak istedigi sete olympiakos resmen hazırlanmıstı. Perde'den cıkacak oyuncularda savunmacı değişimi, içeride box outlar, tam olarak maca hakimdi olympiakos.
Barac'in acil olarak cesaret ve yurege ihtiyaci var ama bu noktadan sonra bu tip radikal degisimler kazanılmaz. 2.17lik adam geriye cekilerek sut atıyor, 3 saniye civarında aldıgı topla iceriyi zorlayamıyor. Bunlar bu kalibredeki oyuncunun yapmayacagi seyler ama nasil oluyorsa oluyor ve yapiyor.

Cok fazla kritik etmeyecegim ancak su onemli bir not, bu takıma 2-3 hafta once gelen lafayette bu takımın en skorer oyuncusu oluyorsa dun geceki macta, zaten fazla soylenecek birsey yok.

Istatistiki olarak ise mac kafa kafaya gitmis gibi gorunuyor. Ancak izleyenler olarak boyle olmadigini cok net goruyorduk. Efes son 1 dakikaya kadar maca hic ortak olamadi. Dısında kalmadı ama içine de giremedi.
Istatistikleri merak edenler için yandaki link'e bakabilirler. ISTATISTIK

Istanbul'da gerceklesecek Final Four oncesi su goruntu hicbir Turk takımının olamayacağı yonunde. GS'nin gucu yetmeyecek, yurekleri var ama yetkin degiller. FBU, Anadolu Efes benzeri, hem koç hem yürek olarak eksikler ve gorunen o ki cikma sanslari cok cok dusuk.

Sakatlıklar var, eksikler var dogru ama diger takımlarda yok mu?
Şapkayı onlerine koyup düşünme zamanı, önce Efes sonra FBU yoneticilerinin.

Gorusmek uzere

AE

30. KITAP FUARI

2011-11-15T07:39:00.001-08:00

Selamlar Dostlar,
Yine uzun bir aranın ardından buluştuk. Malum Türkiye'nin gündemi hiç bitmiyor şunu yazayım bunu yazayım derken hiçbir şey yazamadan bir başka olay patlak veriyor. Budist kardeşlerimizin güzel bir lafı esasında buraya çok uygun.
"Her şey olmaya çalışan hiçbir şey olamaz."
Ben de her şeyi yazmaya çalışırken hiçbir şey yazamayanlardanım.

Ancak 30. kitap fuarını yazmadan geçemezdim. Beni tanıyanlar az buçuk bilir kitapları nasıl sevdiğimi. Bu nedenle elimden geldiğince kitap fuarını hiç kaçırmamaya özen göstermişimdir. Bu konuda muhtesem bir blog yazısı isteyen varsa buyrun linki ( http://ahmeterkasap.blogspot.com/2010/11/arayi-acmayalim-ve-kitap-fuari.html )
13 kasım pazar sabahı annem ve babamla beraber kitap fuarına gittik. Anne-babayla gitmenin zor yanlarıda var guzel yanlarıda. En guzel yanı anneniz de sizin kadar kitap tutkunuysa, elinize aldıgınız her kitabı satın alacagınızı sanıp "al oglum ne olacak" dedikten sonra bir de ben yanındayken sen mi verecksin oglum deyip parasını odemesi. Tadından yenmiyor vallahi. (Tesekkurler annecigim)
Turk Tarih Kurumu ve Turk Dil Kurumundan aldıgı ansiklopedi boyutundaki kitaplari tasirken gikim cikmadi tabii o ayrı... Ancak iyi bir fikir olarak minik tekerlekli bir bavul getirildigini gozlemledim ve bu fikir cok hosuma gitti.
Anneyle gezerken sıkıntılı pozisyonlarda olmuyor degil. Psikoloji ile ilgili kitaplar satan bir standın onunde beni cagirip oglum bak cok ilginc konular bir dinle kızımız ne guzel anlatiyor dedi. Yaklastigimda kiz beni bir suzdu ve ardından toplum içinde gizli kalmis benlikler ve yönelimler oldugunu bunu aileleriyle paylasamayan insanlara destek amaçlı bir kitabi onerebilecegini iletti. Annem, bak kapagı da cok guzel falan derken kitabın iceriginin homoseksuel genclerimize ailelerine acılma konusunda yardim amacli oldugunu anladim ve kızımıza tesekkurler dedikten sonra annemi standın onunden uzaklastirdim. Hala kitaplari cok guzeldi oglum diyordu :))
Tabii ki ayrımcı değilim ancak ihtiyacım olmayan bir kitap alma konusunda ilk sırada boyle bir kitap olmayacagı aşikar.
Neyse genel olarak herkes gibi trafikten dem vurmayacagim. Fakat felaket oldugunu soylememe gerek yok. Beylikduzu'ne artık alışmamız gerektigini de soylemek istiyorum. Kaç yıldır orada yapılıyor artık değişeceğini hiç sanmıyorum. Servislerin azaltildigini da belirtmekte fayda var.
İçeriye gelirsek (Giriş ucretinin 5 TL oldugunu hatirlatarak - keske almasalar o 5 TL'yi ve bir kupon verseler, o kupon 5 TL yerine geçse ilk alışverişimizde) yayınevleri bu sene sözleşmiş gibi %20 indirimi detur edinmişler. Kredi kartına artık eskisi gibi nakit yok mu cevabı verenler azalmış. Ancak bahsettigimiz indirim orani zaten internetten alışveriş yapan benim gibiler için hiç cazip degil.
Bir-iki ornekle durumu acıklayalim; Chuck Palahniuk - Ölüm pornosu kitabını fuardan 10TLye satın aldım. Yeni favorim olan www.okuoku.com adli sitede 9.80 TL. Aynı sekilde Patti Smith - Çoluk Çocuk adlı kitabi fuarda 13 TL'ye satın aldım, malum sitede ise 13.60 TL . (Domingo yayınevi sahip ve çalışanlarını muhabbetleri nedeniyle ayrıca seviyorum.)
Ote yandan Ankaralı APRIL yayınevini her sene yaptikları 3 kitap 10 TL kampanyası için tebrik ediyorum. Muhtesem kitaplari 3 tanesi 10 liraya satmak her babayigidin harcı degil ve bunu her sene yapiyorılar. Bu sene Kurt Vonnegut'un 2 kitabı ve Black Water adlı amerikan guvenlik sirketininicyuzunu anlatan bir kitabi 10 TLye aldim. Internette 3nun fiyati 38 TL. Tesekkurler APRIL.
Ferit Edgu kitabi almadan olmazdı, O/Hakkaride bir mevsim adlı kitabını daha once okumadigim icin aldım.
Velhasıl kitabevleri ile birebir iletisim kurmak gecen sene aldıgım ve memnun kaldıgım kitaplar için tesekkur etmek cok guzeldi. Bazıları beni hatırladı ve iletisimin surmesinden memnun oldu.
Yazıyı bitirmeden TUYAP'in otoparkının 12 TL olmamasini diliyorum. Yazıktır, günahtır o kadar yol gelen insalara bu fiyat fazladır.

Kitap güzeldir, kitapla kalın

Sevgiler
AE

CEHENNEM VE FIRSAT

2011-09-07T05:37:00.000-07:00

Efendim yoğun tatil dönemi sonrasında geri dönüş yaptık topluca Istanbul'a. Trafik keşmekeşi işler derken aklima blog'a da birsey yazmak geldi. Nereden geldi derseniz, Chuck Palahniuk'un bir açıklaması ile çağrışım yaptığım bir fıkra yol açtı. Fazla uzatmayacağım, önce fıkrayi alıntılayacağım ardından Palahniuk'un sözlerine yer vereceğim ve en son kendimce bir cümle edip size veda edeceğim. (Ah bu tertip düzeni yazdığım ödevlerde de gösterseydim keşke)

Buyrun fıkraya geçelim:

Dünyanın sonu gelmiş, herkes cennete ve cehenneme doluşmuş. Cehenneme en son gelenlerden biri zebânilerin arasında hücresine götürülürken, yolboyunca grup grup kazanlar görmüş. Hepsinin başlarında da ellerinde gürzleriyle birer zebâni, fokur fokur kaynayan kazanların içinden dışarı çıkmaya çalışanların kafasına kuvvetlice vurarak, onları yeniden kazanın içine atmaktaymış... Dayanamayıp sormuş yeni gelen:
-“Yahu, nedir bu kazanlar böyle sıra sıra? Niçin zebâniler bir de gürzlerle habire vuruyorlar başlarında bekleyip?”
Yanındaki zebânilerden biri cevaplamış:
-“Dünyadaki günahkâr kişileri ülkelerine göre gruplandırarak bu dev kazanlara attık, cezalarını çekiyorlar. Kaçmaya kalkışan olursa da görevli zebâniler ellerindeki gürzlerle onları yeniden kazana geri gönderiyorlar.”
-“Hımmm... Anladım” demiş yeni gelen.
Bir süre yürüdükten sonra yine dev bir kazanın yanından geçmişler. Ama bu sefer bu kazanın içi insan dolu olduğu halde, başında tek bir zebâni dahi yokmuş.
-“E, peki bu kazanın içi tıkabasa dolu olmasına rağmen, başında neden zebâniler beklemiyor?”
Yanındaki zebâni gülmüş:
-“Onların başına nöbetçi zebâni dikmemize gerek yok. Çünkü kazanın içine doldurulanlar Türkler’den oluşuyor. Şayet kaçmaya kalkarak kazana tırmanmaya çalışan birini görürlerse, kendileri kazanın dibinden bunun paçasını tutarak derhal aşağıya çekiyorlar. Hiç kimse yukarı yükselemiyor. Biz de bu yüzden başlarına zebâni dikmeye gerek görmedik” demiş..."

Bu tip durumlarla hepimiz karşılaştığımız ve bu yeni bir fıkra olmadığı için bizi şaşırtmıyor tabii ki. Ancak Palahniuk'un aşağıdaki açıklaması yeni bir boyut katıyor.

İşte açıklama:

Yazar, cehenneme gerçekten inanıp inanmadığı sorusunu ise, “Birşeylere inanıyorum. Ama kendi yarattıklarını sonsuz bir cezaya mahkum edecek kadar kin tutan birşeye değil. Kimse bu kadar uzun süre kin tutamaz, Tanrı bile. A, ama belki Türkler tutabilir,” diyerek yanıtladı. ( Röportajdan daha fazla okumak isteyenler için buyrun web sitesi )

http://www.sabitfikir.com/haber/palahniuk-tanri-bile-bir-cehennem-yaratacak-kadar-kindar-olamaz-belki-turkler

Şimdi gelelim benim kısa yorumuma; önceden cehennemde başında zebanisi bile olmayan bir kazanda bulunup sadece cehennemin edilgen bir parçası iken artik Türklerin cehennemin yaratıcısı olma ihtimali doğmuştur. Bu fırsat kaçırılmamalı. Cenetten tapu satılıyor, Cehennemden niye satılmasın? Ağaoğlu neden oraya da milyonlarca ev yapmasın? Sonsuzluğa kadar dayanacak ev yapmak sorun olacaktır ancak bunu da aşacaktır Karadenizli inşaatçılarımız.
İşin şaka tarafı bir yana Kin konusunda Palahniuk'a katılmıyorum, bence biz pek kin tutamiyoruz hatta çabucak unutmaya meyilliyiz...

Yine de cehennemin yaratacısı olma fikri kulağa pek bir güzel geliyor canım :)))

Görüşmek üzere

İMSAKİYE

2011-07-26T00:47:00.000-07:00

Nasil bir kafa karısıklıgı icindeyiz kendimce buna bir örnek verme amaclı yazıyorum bu yazıyı.
Dün akşam, ekmek almak için mahalledeki fırına girdim. Ekmeği alip parasini verdikten sonra "abi imsakiye ister misin?" dedi kasadaki çocuk. Ben de iftar saatlerine bakarim diye düşündüm ve "ver bakalım" dedim. İşte güleriz ağlanacak halimize diyecegim durum o zaman ortaya çıktı.
Konuşma şu şekilde gerçekleşti
A: Ahmet
K: Kasadaki çocuk

K: seç abicim 3 tane var. Cami motifli, gül motifli ve Atatürk motifli.
A: Niye 3 tane yaptınız?
K: Abi gecen sene Ataturk olmadan bastırdık, insanlar tepki gosterdiler.O yuzden onu bastırdık. Patron gül olmalı ramazan, güllaç, paygamberimizi çağrıştırsın istemiş, hanımı da cami motifli olsun demiş o yuzden 3 tane yaptırdık.
A: Allah allah neyse o zaman almayayim ben, hangisini alsam öbürünü niye almadım diye düşüneceğim.
K: Atatürk çok gidiyor bu mahallede abi, bizim pendik'teki şubede camii çok gidiyor, küçükyalıda çiçek acaip gidiyormuş...
A: Eyvallah kolay gelsin...

İmsakiyede Atatürk resmi isteyenlere mi laf etsem, bölge bölge farklı resimlere ilgi gösterenlere mi laf etsem, en iyisi hiçbir şey dememek.

Yorum sizin, benden aktarması...

PS: Ozellikle fotograf koymadim..

MİNİBÜS ARKASI AFORİZMA ÖRNEĞİ

2011-06-02T01:17:00.000-07:00

Sabah işe gelirken bir minibüsün arkasında gördüğüm yazıyı paylaşmak istedim. Sonrasında bir iki cümle edecegim tabii ki.

"Sevgimle alay edeni, yokluğumla terbiye ederim."

Minibüsçülerin ve kamyoncuların muhtesem aforizmalarindan biriyle daha karşı karşıyayız.

Her ne kadar Psikolog/Dj Cenk Erdem beni ilişki içinde bir tarafın diğerini yeterince mühimsememesi(bayılıyorum bu lafa) sonucu karşı tarafın gitmesiyle bir eksiklik olabileceği konusunda uyarsa da benim algım bu cümle için daha farklı. Tabii ki aile psikologumuzun(aile hekimliği gibi bu konunun da yaygınlaşması gerektigini dusunuyorum) bu uyarısını göz ardı edemeyiz ancak cümlenin kendi içinde bir oksimoron oldugunu da belirtmemiz gerek.

Şöyle ki, eger bu cümlede bahsedilen sevgi platonik bir sevgi ise -ki bence öyle, minibüsçü kardeşim pek duygularını ortaya koyup bir duygusal bir ilişki içinde olacak bir tipe benzemiyordu - zaten sevginle alay etmiş birini yoklugunla terbiye etmezsin, direk mutlu edersin. Yani ben gidiyorum dediginde - platonik bir sevgi icinde nereden nereye gidiyor o da ayrı bir konu - lütfen kal diyecek adam/kadın zaten ilişki içindedir.

Sözün özü, arabaların, minibüslerin, kamyonların arkasına yazi yazmayin kardeşim. Bak nelerle ugrasmak zorunda kaliyoruz sonunda :)

Hepinizi öptüm

Ses Sinema Sistemi macerası

2011-04-22T02:13:00.000-07:00

Sevgili okurlarım,

Blogspot komple açıldı, vatana millete hayırlı olsun. Bunu kutlamak için ben de bir yazı döşenmek istedim. Yazının içeriği itibariyle açılan bloglar, Türkiye'deki siyasi durum veya demokratlıkla hicbir iliskisi olmayacak, şimdiden belirteyim.

Blog tutmamın amacı dönem dönem hayatımda yaşadığım şeyleri paylaşmak. Bunu aklımda tutarak ne yazayım diye düşünürken haftasonu eşimle beraber 5+1 ses sistemi alma maceramızı paylaşmak istedim.

Efendim bu bünye herhangi bir elektronik ürün almadan önce en az 3 hafta araştırma yapmaya programlanmıştır. Beğenilen ürünle ilgili tüm google sonuçları tek tek tıklanmadan o ürün tarafımdan alınamaz, diye düşünürken bir kişinin eşi tarafından nasıl gaza getirildiğini bizzatihi yaşadım.

Söylemesi ayıp bir 5+1 ses sistemi almak istedik, ancak ufak bir sorunumuz vardı, koyacagımız yerdeki TV kütüphanenin içinde oldugu için ön hoparlörlerin ufak arka hoparlörlerin kule şeklinde olmaları gerekiyordu. (ses sistemi öyle secilir mi? diyen arkadaslara cevap olarak kendi şarkılarımdan biri gelsin; keyfimin kahyası mısın şefim?)

Bu en önemli kriterdi ve ara ara gelen elektronik magazalarinin okuntularında bu konuyu önplanda tutarak ve bütçeyi göz ardı etmeden incelemelerde bulunuyordum. Ancak derinlemesine bir arastırmam hiç olmamıstı.

Gecen haftasonu eşimle beraber dostlarla bulusmak için Bagdat caddesine çıktık, bir miktar fazla zamanımız vardi bir Teknosa'ya girelim dedik. (Hay dilimi eşşek arısı soksaymısta konusamasaymısım, şu köşedeki Teknosaya girelim diyemeseymisim)

Girer girmez kapının girişinde uygun fiyatli ve tam istedigimiz özelllige sahip (2 kucuk kolon, 2 kule hoparlar) bir LG ses sistemi gördük. Fiyatı da uygun olunca alsak mi yahu falan derken eşimle beraber birbirimizi gaza getirerek aldık. Aksamustu teslim alacagimizi soyleyerek arkadaslarımızın yanına gittik ve söz verdigimiz gibi aksamustu urunu teslim aldık.

Buraya kadar hiçbir sorun yoktu, eve binbir guclukle getirdik, mubarek essek ölüsü gibi agırdı.

Kurulum icin kutuyu actık ve tum parcalari cikartmis tam kurulumu yaparken ufak hoparlorlerden birinin arkasını dondurdum incelemek icin.

O anda verdigim tepkiyi burada yazmaya terbiyem el vermez ancak ufak hoparlorlerin sadece arkada kullanilabilecegini soylemem yeterli olur sanirim (Rica ederim kuleler ile ufak hoparlorlerin kablolarını degistirseydin gibi ustun zeka iceren yorumlar yapmayalim, tum kablolar sabitti)

Haliyle kuleler on tarafa konulmaliydi ancak kutuphaneye sigmayacagi icin tabii ki bu mumkun degildi.

Aynen urunleri paketledik ve kutusuna koyduk. Teknosa telefon merkezini aradik ancak acilmıs urunlerin iade edilemeyecegini ilettiler. Mubarek sanki hijyenik urun satiyorlar.

Telefondaki gerginligin ardindan direk magazaya gittik (urun cok agırdı, soylemis miydim?) kavga dovus iade ettirebildik derken baska bir ses sistemi gordum Philips HTS 3540.

4 kuleden olusan ve hoparlorleri de kulelerden ayrilabilen bir urun. Yani on tarafa 2 hoparlor ve arkaya 2 kule hayalimiz gerceklesebiliyordu.
Urun ellerinde olmadigi icin Kozzy'den teslim almaya gittik. (Evet macera devam ediyor stres yapmayin) Bu urunde digeri kadar agirdi ancak zor bela eve getirebildik.

Kutuyu actik urun soz verildigi gibi cikti.

Esim o gece kurulum yapti (evet kardesim esim yapti ne var yani allah allah) ancak ufak bir sorun vardi. DVD vb kaynaklardan ses aliniyor (hatta cillop gibi) ancak anten baglantisindan ses yok...

Tum baglantilara baktik, ayarlara baktik cozemedik. Halbuki cozum cok basitmis! bizim TV'nin audio out cikisi optik bir cikismis. (teknik konulara meraklı olanlar icin Toslink)

Bunu cozene kadar gece 12 olmustu. O saatten sonra ne yapacagimizi bilemez bir haldeyken internette yaptigim arastirmalarda aldigimiz urunle ilgili en buyuk sorunun optik audio girisi olmamasiymis. Ne guzel degil mi? O saatteki halimi dusunebilirsiniz...

Neyse, cözüm odakli bir insan olmaya calismamdan mütevellit nasil cozebilecegimi gecenin 2:30una kadar arastirdigimda Turkiye fiyati 350 TL olan ABD fiyati ise 52 USD olan Gefen marka ses aktarimini Toslink'ten Analog RCA'ya ceviren bir alet buldum.

Turkiye fiyati niye bu kadar yuksek diye sormayin, ithalatci firmada bilmiyor... Kendilerine mail yoluyla bu bilgiyi sordum, cevap alamadim telefondaki arkadas ise mayista indirime gidecegiz o zaman alin dedi. Şaka gibi...

Ertesi sabah eşimin ablasina kahvaltiya gittigimizde durumu anlattim cunku kayinbirader abim bu konularda ustun bilgiye sahip. Kendisi bir output ozelligi olan skart ile sorunu cozebilecegimi iletti ve gercekten de sorun aynen anlattigi gibi ve ustelik 20 TL'ye altin uclu bir skart output ile cozuldu...

Yine de KAblo TV'de bazi kanallarda arka kulelerden ses gelmiyor ama artik bunu da gozardi ediyoruz...

Hoşçakalın demeden önce, Kissadan birkaç hisse,

1- Üşenmeyin, almadan önce çok iyi araştırın anacim.

2- Teknosa ile hiçbir alışveriş ilişkisine girmeyin. Ucuz olsa bile babamın şu sözünü aklınızda tutun. "Şartlar çok lehime, korkuyorum."

3- Ses sistemi alirken TV ve ses sistemi giriş çıkış özelliklerini mutlaka kontrol edin.

4- Eşinizle birbirinizi gaza getirmeyin, hafif dizginleyici olun. (Çok olmayın direk cimri kategorisine giriyorsunuz :))

Kıssa* bitti, dağılın

*Kıssa hikaye demektir.

KUSURLARI ÖRTMEK Mİ, GÖRMEMEK Mİ? ESAS MESELE BU...

2011-02-08T03:01:00.000-08:00

Defne Joy Foster ile ilgili çok şey yazıldı çizildi.
Benim aklıma bir mesel geldi...
Paylaşmak istedim, ders alan çıkarsa ne ala, çıkmazsa canı sağolsun.
Anafikir meselde saklı zaten...

Günün birinde yolu bir dergâha düşen kendi halindeki adam, dergâhta, bir Mevlevî ile bir Bektaşî'nin oturmuş sohbet ettiklerini görünce dayanamaz ve yanlarına yaklaşır. Kendini tanıtır ve dergâhı merak ettiğini, nasıl zikir edildiğini izlemek için geldiğini söyler. Mevlevî ve Bektaşî erenleri başlarlar adama çeşitli nasihatlerde bulunmaya, her biri kendi yolunu mümkün olan en tatlı dille anlatmaya çalışırlar.

Zavallı adam bir yandan onları dinlerken, bir yandan da gözleri onların giydikleri giysilere takılır. Mevlevî'nin giydiği kıyafette kollar o kadar geniş ve uzundur ki hem içine üç kişinin birden kolu sığabilir, hem de uzun olduğu için yalnızca kolları değil, elleri de örtmekte, kapatmaktadır. Bektaşî'nin giydiği kıyafette ise tam tersi bir durum vardır. Elbisenin kolu daracıktır, neredeyse tene yapışmıştır; üstelik kısa olduğu için, eller ta bileklere kadar açıktır.

Bu duruma hayret eden adam, sebebini öğrenmek ister. Büyük bir merakla, önce Mevlevî'ye sorar: "Pirim, kıyafetinizin kolları neden o kadar geniş ve uzun? Bunun özel bir sebebi var mı?"

Mevlevî hiç beklemediği bu soru karşısında oldukça şaşırır. İki kolunu da biraz yukarıya kaldırır, sonra ellerini birleştirerek kollarını daire şekline getirir ve şöyle der: "Evet, özel bir sebebi vardır. Çünkü biz insanların günahlarını, ayıplarını, kusurlarını örteriz. Başkaları görmesin diye üzerini kapatırız."

Yanıttan oldukça hoşnut olan adam aynı merakla bu kez Bektaşî'ye döner: "Peki siz, pirim? Sizin kıyafetinizin kolları neden bu kadar dar ve kısa? Siz insanların günahlarını ve ayıplarını örtmez misiniz?"

Bektaşî kendi kollarına bakar, birkaç saniyelik bir dalgınlıktan sonra gülümser ve adama bakarak şöyle der: "Biz mi? Bizim kıyafetlerimiz dar ve kısadır. Çünkü biz insanların günahlarını ve kusurlarını görmeyiz."

MICHAEL JORDAN

2011-01-20T04:16:00.001-08:00

Michael Jordan'in Nike Gear reklamini ilk gordugumde cok etkilenmiştim.
Metin olarak buldum onu paylaşmak istedim. ayrica videonun link'i de asagidadir izlemek isteyenler icin.
Majesteyi kucukken izlemiş olanlar ne demek istedigini cok iyi anlayacaklardir.

"maybe it's my fault.

maybe i let you to believe it was easy, when it wasn't.

maybe i made you think my highlights started at the free throw line, and not at the gym.

maybe i made you think that every shot i took, was a game winner.that my game was built on flash, and not fire.

maybe it's my fault that you didn't see that failure gave you strength.that my pain, was my motivation.

maybe i led you to believe that basketball was a god-given gift, and not something i worked for every single day of my life.

maybe i destroyed the game.

or maybe, you're just making excuses.

become legendary"

micheal jordan

http://www.youtube.com/watch?v=PH8nTfxwByY

http://www.dailymotion.com/video/x58nii_maybe-it-s-my-fault-michael-jordan_sport

ÖZEL GÜNLER ve HEDİYE

2010-12-24T01:26:00.001-08:00

Son soyleyecegimi ilk soylemek istiyorum.

Ozel gunler olarak adlandirilan ancak yilin herhangi bir gununden farkli olmadigini dusundugum gunlerden nefret ederim. 14 Şubat, Yilbaşı, Anneler gunu, Babalar gunu, Ogretmenler gunu gibi gunleri kastediyorum. Bunun 2 nedeni var. Birincisi o gunlere ozel alisveris cilginligindan, yani mezbahaya kesime goturulen hayvanlarin bir koridora sokulup zorla itilmesi gibi bu alisveris hortumunun icine cekilmekten hoslanmiyorum.

Diger nedeni ise fazlasiyla kisisel; hediye almak benim için zor bir iş. Zaten kendime bile birsey alirken tam begenmeden alamiyorum bir de baskalarina hem de hediye kategorisinde birsey alirken 2-3 kat daha dikkat etmek istiyorum ve bu benim ustumde bir stres olusturuyor. Bu tip keyfe keder olaylarda streslenmek istemedigim icin kacinmak istiyorum. Ortak hediyelere bayiliyorum hele ki ben almiyorsam :))

Benim ozel gunler kategorime dogumgunleri de giriyor ancak 2 kisilik bir ailede demokrasi olmuyor tahmin edeceginiz gibi. Eşim bu tip gunleri onemsiyor ve otomatikman sizinde onemsediginizi varsayiyor :)

Dogal olarak ortak hediye kavrami, sozkonusu esi olunca insanin ortadan kalkiyor...

Gecen hafta esimin dogumgunuydu, allahtan kendisi fazlasiyla anlayisli oldugundan hediye konusunda acele etmiyor ve o gun illa birsey almak zorunda degildim. Ancak ufak ufak stres seviyem artmaya basliyor cunku alinacak bir hediyem henuz yok... Ustelik kafamda da birsey yok ne alacagimla ilgili.

Zamanim cok, daha 1 sene var gelecek dogumgunune, o zamana kadar bir cozum bulurum diye dusunuyorum :)

Velhasil fikri olanlar varsa her oneriye acigim. Gelismelerden haberdar edecegim herkesi

Sevgiler

UYKU vs INSOMNIA

2010-12-02T01:17:00.000-08:00

Uyku düzenim bozuldu sanırım sevgili okur. Bikac gecedir uyumakta sikinti cekiyorum ve sabahlari kalkamiyorum. Sebebini bilmiyorum ancak zaten çok aram yoktur uykuyla. İşimin getirdigi sakatliklardan biri de bu sanirim. Malum gece işini bir dönem yogun yapmis biri olarak -simdi azalsa da- uyku ihtiyacim az, uyku düzenim ise hep en hafifinden baskalarından "farklı" olmustur.

Gece sevdicegim uykuya daldiktan sonra gözlerimi kapatamadigimi fark ettim. Ben kapatmaya calistikca onlar aciliyordu, kalktim kedileri sevdim ancak baktim onlarinda uyumaya niyetleri var ve beni uyku oncesi kasima işlevini yerine getiren sahip konumuna koyuyorlar, biraz daha kitap okuyayim dedim. Ancak isin kötü tarafi kitap beni sardi ve bitirmek için okumaya devam ettim.

İşte gecenin en büyük hatasını orada yaptim sanirim. Bitirmek için okuyunca, görev ve sorumluluk algisi ust duzeyde biri olan ben, bitirmeden uyumayacagim tribine girdim ve saati 2:30 ettim. Sonra uykum acildigi icin gittim kutuphanemi elden gecirdim, kendimce duzenlemeler yaptim ve uykum gelsin diye zaman gecirdim. Sonrasinda ise saatin 03:30 oldugunu farkettim ve artik yeter diyerek yatagima gittim. Kedileri yine sevdim ancak hic pas vermediler ve yataga yatip uyumaya calistim...

Basarili oldum sonunda cunku sonrasini hatirlamiyorum...

Sıcak süt yapacagim dedi esim bu aksam icin. Umarim basarili olurum, tek ihtiyacim biraz destekti sanirim ve en güzelinden aldim...

Sevgi ve ilgi arsızıyım galiba ama bu baska bir yazinin konusu olacak

Güzel uykulu geceler ve tatlı öğlen uykuları dilerim

ARAYI AÇMAYALIM ve KİTAP FUARI

2010-11-11T02:49:00.000-08:00

Hey masallah ne kadar zamandir yazmiyormusum blog'a.

Tarkan-Unutmamali şarkısını blog'umdan bana yolluyorum.

http://www.dailymotion.com/video/x7u3mg_tarkan-unutmamal_music

(Kişilik bölünmesi ile karşı karşıya olabilirim, her türlü sorunla karşı karşıya olabilirim bana dokunmayin yeni evliyim :))

Sevgili okur, evlendim. Eşimle ve tatli 2 adet siyam kedilerimizle mutlu bir hayata başladık. Ancak yapılacak hala çok iş var. Ne garip, hayat gailesi, bir yandan çok önemli gibi geliyor ancak geriye bakınca amaaan buna mı zaman harcamışım diye sorguluyor insan kendini.

Neyse anlatmak istedigim konu, bu değil bu yazıda.

Hayatta en çok sevdiğim varlıklardan biri olan kitap konusuna girecegim. Gecikmiş bir Tüyap kitap fuarı yazisiyla karsı karsıyasın, konuya girişten önceki son çıkışı kullanabilirsin. Hala geç değil...

Ancak, artık çok geç ve konuya girdim bile.

Kitap fuarina ne kadar zamandır gittigim düşündüm bu yazıyı yazmadan önce. 29. kitap fuari bitti, ben ilk fuarıma gittigimde ünlü yazarımız rıfat ılgaz hayattaydı ve kendisinden imza almıştım. Temmuz 1993te vefat ettigini wikipedia'dan kontrol ettigimizi dusunursek buyuk yazarımızın, en kotu ihtimalle 1992 yılında ilk kez gitmişim. O zamandan beri de allaha çok şükür hiç aksatmadım.

Nereye taşınmış olursa olsun, - toprak yağmur'a küser mi hiç? - içerik ne kadar popüler olmaya başlarsa başlasın benim açımdan fuar demek kitap kokusu, gücümün yettiği kadar - hem mali hem fiziki - kitap alma imkanı demek... Bunu kaçırmamak için elimden gelen herşeyi her sene yapmaya çalışıyorum ve becerebildigim, kendimden arttirip kitaba verebildigim her kurustan çok çok mutluyum. Librofili diyemem kendime, hiçbir zaman kendimle ilgili o kadar derin tanımlamalar yapmak istemem ancak kitaplara çok tutkuyla bağlıyım diyebilirim.

Kitaplarimi ödünç verirken buyuk ikilemler yasadıgımı, kenari bukulmus geri gelen kitabın yenisini aldıgımı, kitaplarımın satır altlarını mutlaka kursun kalemle çizdigimi bilirim... Öte yandan ölümlü dünya, ölümlü insan diye düşünüyorum ancak bu da benim kendi icimdeki oksimoronlardan sadece bir tanesi...

Her neyse fuara gitmek için nadide dostlarımdan biriyle yola ciktigimda neyle karsılasacagimi az bucuk kestirebiliyordum. Yogun bir cocuk gurultusu ve ayak altında dolasan minikler tabii ki. Ancak bundan sikayet etme hakkım yok cunku onlarin kitap sevgisi kazanmasi ciin boyle etkinliklere mutlaka katilmalari gerektigini dusunuyorum. Fazladan 1 cocuk bile kitap tutkunu olsa benim mutlu olmam icin yeterlidir...

Evet cok idealistim ve evet çok naifim...

Vat ken ay do samtayms. (Fatih Terim ingilizcesi) http://www.dailymotion.com/video/x9sp7w_fatih-terim-ingilizce-konuuyor_fun

Neyse efendim kitap fuarina vardik ve 10 kaplan gücüyle standlar arasinda dolasmaya basladik. Çizgi romanlara tutkun olan dostum çizerlerden imza peşinde koşup bir yandan da bana ayak uydurmaya çalışırken bende standlar arasında başım kitap kokusundan ,ve ter kokusundan, dönmüş bir şekilde oradan oraya savruldum.

İlginc birsey anlatacagimi sananlar varsa okumayı bırakabilirler ancak kitaplarin rengarenk standlar uzerinde olması benim icin yeterince ilginc zaten... Baska soyleyecek birseyim yok fuarla ilgili. Daha doğrusu söylenecek pek çok şey var ama artık dostluğumuz 17 yıla ulaşmış. 17 yıllık dostunu kimse başkasına kötülemez :)

Bu nedenle, pek çok kötü yön sayma imkanım varken ben sadece mutlu oldugum zamanı paylasmayı tercih ediyorum.

Kapatmadan konuyu, Pegasus yayınlarına sitayişlerimi iletmek istiyorum.

Kendilerinden aldıgım tüm kitapların (evet birden cok ve evet 5ten de cok) internette daha ucuz olması kimin sucu acaba? Direk müşteriyle temas kuracaklari bir noktada yeterince indirim yapmamak açgözlülük degil de nedir?

Gelecek sene de fuar var ancak gelecek sene Pegasus yayınları standında beni göremeyeceksiniz. kitapyurdu.com'dan alınmış Pegasus yayınlarına ait kitaplarımı kendilerine uygun fiyattan satabilirim eger isterlerse...

Geri kalan tüm yayınevlerine yaptıkları, kendilerine göre çok bize göre her zaman az olan, indirimler için teşekkürler

Kitapla kalın

NİKAH TAHLİLLERİ

2010-05-06T00:17:00.000-07:00

Dün sabahın bir köründe (benim icin sabahın körü 07:00) sevdicegimle beraber nikah islemleri ve basvurusu icin F.S.M. egitim ve arastirma hastanesine gittik. Kan verecegiz, ardindan akciger röntgeni cekilecek ve ardindan saglik raporu alinmasi icin kadıköy il sınırları içinde bir saglik ocagina gidecegiz.

Efendim herseyden önce devletimiz bizi cok dusunuyor. Hayatın zorluklarının ve burokrasinin kılıcının üstümüzde oldugunu bir an bile unutturmuyor. Tek bir yerden halledilebilecek bir rapor olan saglik raporunu (sadece hastane veya sadece saglik ocagi) hem hastane hem saglik ocagina gondererek yaptiriyor.

Kan tahlili ve röntgen hastanede cekiliyor ancak saglik raporu saglik ocaginda veriliyor. Şaka gibi degil mi? Kesinlikle degil...

Üstelik bunlarin hepsini bir günde yapma imkaniniz yok cunku sabah 08:30da verdigimiz kan örnegini 15:30da geri alabiliyoruz. En iyi ihtimalle...

O saatten sonra saglik ocagina gidip raporunuzu alsaniz bile belediyemiz 16:00 itibariyle basvuru kabul etmiyoooor.

Yani süpermenle evlenmeyecekseniz (ki onun icin bile zor cünkü saglik ocaginda da sira olacaktir mutlaka) 1 günde bu işlemleri halletme imkanınız yok.

Neyse efendim, biz sabah 07:00da hastanede sira no almak icin gittigimizde personel ve yakınları için olan bankoda sıra beklememizi ilettiler. Evleneceklere büyük kolaylık...

O sıraya girenler paşa torunu gibi, masallah kimseyi yaklastirmiyorlar...

Öncelikle personel ve yakınları için neden böyle bir banko var o ayri bir yazının konusu. (Merak edenler için bkz. bürokratik ayrımcılık)

45 dakikada onumuzdeki 5 kisiye randevu ve sira numarasi verebildi saolsun bankodaki hanımkızımız. O arada sevdicegim gidip "kan alma" sırasından bir numero! aldı(cok akıllıca tavsiye ederiz) 07:52de sıra 99...

07:30da acilmisti o bolum ve o anda alınmıs kan sayısı 37...

Neyse aldik siramizi odedik paramızı bir baktık sıra daha 42de. Hemen rontgen cekimini yaptik, oradaki cocukla hasbihal ettik. Nisanlıymıs ve psikolojik tedavi goruyormus kendisi. Nisanlısı kök söktürüyormuş, insallah siz bizim gibi olmayın dedi. Sabah sabah şoklar arka arkaya :)

Röntgen icin ismim okundu ve iceriye bir girdim, aman allahım. Soyunma odası denilen yer 1x1 bir oda ve iceriye giren anında klostrofobik atak yasar... Hafif kapıdan disari baksaniz, iceride bekleyin lütfen diye uyarmalar... Hemsirelere gülümseyince alışık olmadıkları için neye ugradiklarini sasiriyorlar. Hic böyle bir tepki ile karsılasmamıslar tabii...

Biri bana siz cok gülümsüyorsunuz hatta saglıklı görünüyorsunuz, gercekten iyi misiniz? bile dedi???

Röntgenlerimiz bekledik, inanılmayacak bir şekilde 10 dakika icinde aldik ve sekreterlige biraktik kan tahlili sonucu ile beraber röntgen raporlarımızı da alacagiz. Hemen rapor yok, ne öyle insan gibi...

Kan alma siramiz 74e gelmis. saatlerimiz 08:45. İş'e zaten gec kalmis durumdayiz artik battı balık yan gider.

Efendim, sıramız geldi, o gün 234276478276732476356747 kere daha kan alacak görevli (hemsire degil dikkatinizi cekerim) kanlarımızı aldı. (benim igne korkum ve gözümü acmamam tam komedi ama bizden baska eglenen yoktu)

09:10 itibariyle hastaneden ciktik.

Bu sabah ise 08:15te gittim ve her iki sonucumuzu da aldim. Bakiyorum altlarinda imza yok. Ögretilmis ya bize imzasız evrak gecersiz, hemen sordum imzalanmayacak mi?

El cevap: Ohoooo her evrakı imzalarsak gün bitmez, bu şekilde yeterli olacaktır...

Mutesekkiriz kendilerine...

İnci Gibi Dişler – Eleştiri

2010-02-15T03:41:00.000-08:00

İnci Gibi Dişler – Eleştiri

İnci gibi Dişler’i yaklaşık 10 günn önce bitirdim ancak bugune kısmetmiş birşeyler yazabilmek.Tek tek Macit şöyleymiş, Chalfenlar böyleymiş tarzında eleştirilerden hoşlanmıyorum, bu yuzden böyle bir anlatım içine girmeyeceğim. Birkaç notum var ve mümkün olduğunca bir bütünlük oluşturacak şekilde alt alta yazmaya çalışacağım. Hatamız olursa affola...

D&R’dan kitabimi aldiktan sonra iştahla okumaya başladım ve hemen ardından hızlı tüketim malzemeleri gibi kısa süreli bir doygunluk hissi verdi. Ancak tüm hızlı tüketim malzemeleri gibi tüketilmesi sonrasında hatırlanacak mutluluk kısıtlı olacaktı... Tam tahmin ettiğim gibi oldu.

“Benim Güzel Çamaşırhanem” adli filmi ve Hanif Kureishi’yi okumuş herhangi bir insanın bu kitapta bahsedilen Hint yarımadası kökenli (ayırım yapmıyorum Pakistan, Hindistan, Bangladeş veya Sri Lanka diye), arada kalmış karakterlerden ve bahsedilen azınlık hikayelerinden ortaya çıkan sosyal tansiyonla ilgili bir fikri oluşmuştur. Okumamışlar veya dönem ve İngilteredeki azınlıkların sosyolojik durumu ile ilgilenmemişler için alınacak çok mesaj bulunmaktayken, bahsettiğim diğer grup veya gruplar için ancak keçiboynuzu kıvamında bir tat bırakacaktır.

Kitabımız, Orta sınıf İngilizler, Yehova Şahitleri, Göçmenler gibi İngiltere’de bulunan çeşitli sosyal tabakaları, etnik kökenleri, dini inanç çeşitlemelerini gözönüne sererken, dönemsel olarak çeşitli sosyal, etik ve dini sorgulamaları da barındırmakta. Daha çok bulunduğu toplum için yazılmış bir kitap gibi algıladım ben İnci gibi Dişler’i...

Oralarda yaşamamış, aynı havayı solumamış benim gibi insanların içine girmesi, her olguyu algılaması ve anlamlandırmasının çok kolay olmayacağına inanıyorum.İğneleyici ve ukala anlatım benim hoşuma gitmiş olsa da tüm okuyanlarda aynı etkiyi yaratır mı kestiremedim...

Takdir edilecek şeyler yok mu kitabımızla ilgili? 21 yaşında (kitabı bitirdiğinde 25 yaşında olduğunu belirtmemiz lazım) bu kitabı yazmaya başlamak ve hayat birikiminin - yaşına bakarsak - kısıtlı olabileceğini varsayabileceğimiz bir kişinin bunu yazabilmesi başlıbaşına bir takdir gerektirmektedir. Fakat en büyük eksiklik ve hayalkırıklığı olarak gördüğüm taraf ise kitabımızın bitiş bölümüydü...

Büyük bir final yapmaya çalışan yazar o kadar çok ipliği toplamaya ve kazak yapmaya çalışmış ki sonunda kazak çıkmamış ama herkese bir süveter çıkmış sanki...

Sonuçta, sevdiceğim, kendisinin okuyup sevebileceği bir kitap olup olmadığını sorduğunda; okuması gerektiğini, en azından okumamış olmamasını istediğimi söyledim.

Alıntılar ve bir İstatistik

“Herşeyi sonradan anlamak ne kolay... Kimse sonradan yanılmaz”

“Çünkü bir inançtan kurtulmak, tuz elde etmek için deniz suyunu kaynatmaya benzer: Bir şey elde edilirken bir diğeri yitirilir”

“... kader okunamaz, onu yaşamak zorundasın.”

“Yine de bu güzellikte bir şeyin, onunla ne yapacağını bilmeyecek kadar küçüklerin emrine verilmesi ne büyük bir israftı...”

“Irie, Dokunuşları artık sanal olan kendi anne ve babasını anımsadı, onlar ancak her ikisinin daha önce dokundugu boşluklara dokunuyorlardı...”

Romanda “İnci gibi Dişler” tümcesinin geçtiği yer sayısı: 5

formspring.me

2010-01-29T06:58:00.001-08:00

Ask me anything http://formspring.me/ahmeterkasap

BIR MIM'IM EKSIKTI :)

2010-01-18T02:56:00.000-08:00

Sabah e-postalari kontrol ederken cok yuce JCW (http://habenhasen.blogspot.com/) politik mim diye ne menem oldugunu bilemedigim bisi yapmis oldugunu gozlemledim. Her okumus ama konuda bilgisiz insan gibi bu Mim denilen karin agrisinin hakkinda okuyup ne ise yaradigini anlamaya calistim ve anladim ki kucukken posta kutularinda buldugum ve anında yırttigim bunu 2384797075418697856987419853 kisiye yollamazsan basina cok kotu seyler gelecek tarzi bir olgudur kendileri. Biraz politize olmus ve cevreci olmus (kagit yok elektronik ortam var) onun disinda mantik ayni.
Her neyse fazla uzatmadan kurallari aciklayalim ve ilerleyelim

* Mimi gönderen bloga link veriyorsunuz.
* Üç kişiyi mimliyorsunuz ve mimlediğiniz kişinin bloguna not bırakıyorsunuz. (‘Ortaya bıraktım, isteyen alsın.’ demiyorsunuz.) Ayrıca olabildiğince bu konuda mimlenmemiş blogları seçmek için özen gösteriyoruz.
* Mimlediğiniz blogların da linkini veriyorsunuz.

kurallari acikladiktan sonra, e kolaymis diye dusunmeyin. Iste cevaplamaniz gereken sorular ve yapilacaklar:

1) Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda ne düşünüyorsunuz?
2) Seçim barajı kaldırılsın mı? Neden?
3) Adayların belirlenmesinde nasıl bir yöntem uygulansın?
4) Yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
5) (Beşinci soruyu siz belirlemek durumunda olsaydınız neyi öğrenmek isterdiniz?)
6) Mimlediğimiz bloglar ve linkleri…

Gelelim cevaplaraaaaaaaaaaa
1- Bana dokunmayan yilan bin yasamasin derim. Herkes herkese dokunsun tabii ki. Hatta hazir bu olmusken politikacilarin etrafindaki goygoy ve bodyguard cemberide kaldirilsin.

2- Secim baraji elek olmus DTP meclise girmis, pratik ve zeka urunu cozumler (bagimsiz adaylik gibi) yerine daha direk bir cozum olarak baraj kaldirilsin tabii ki. Ole heryere de baraj yapilmasin munzur vs vs :)

3- Gene tek kriter egitim gibi gorunuyor. Universite mezunu olmak mecburi olmali ancak secildigi ilde en az 10 yildir yasiyor olmakta guzel bir kriter olabilir.

4- Yargi bagimsiz yes ama su savcilarla avukatlarin oturma seviyelerinide bir duzeltsek. Daha dogrusu elimizi neye atsak dokuluyor gibi gorunuyor o konu...

5- Supermen buyuk abdesti ciin WC'ye girse mermeri kirar mi?

6- Mimledigim guzel insanlar ise CENEOTU (http://www.ceneotu.blogspot.com/) , rakici (http://gokhanrakici.blogspot.com/) ve PCK (http://www.pelincelikbilek.blogspot.com/)

CADFAEL BİRADER - MARAZİ BİR KEMİK MERAKI

2010-01-08T05:03:00.000-08:00

Bu sene kitap fuarinda Kitap Yayınevi'nin çalışanlarıyla benim için uzun, onlar için ise bir sıfatla tanımlayamayacağım (yaklaşık 15 dakika) bir görüşme yapmıştım. Benim için uzun bir görüşmeydi çünkü zamanım azdı ve daha gezilecek çok yayınevi bulunuyordu önümde. Dikkatimi özellikle çeken 5 adet kitap görmüştüm masaları üstünde, cep boy kitaplardi - ki hiç alışık olmadığımız bir baskı tipi Kitap yayınevi için - ve benim için tasarımları güzeldi.

Hemen ilgilendim ve kitapları incelerken ayrı ayrı cadfael birader ve darius falco adlı kahramanlara sahip, sırasıyla 2 ve 3 adet ortaçağ ve antik roma'da geçen polisiye (ben hafiye demeyi çok seviyorum) tipi kitaplar olduklarını okuyarak öğrendim. Her birinin 5 TL'ye satıldıklarını görünce neden böyle olduğunu sordum ve bir dokundum bin ah işittim.

Bu kitapları büyük ümitlerle çevirtmeye ve yayınlatmaya başlayan yayınevi satış açısından istediği basarıyı elde edememis ve esasında Cadfael biraderin 20 kitap, Didius Falco'nun ise benim ulasabildigim 19 kitaplık setlerinden sadece yine sırasıyla 2 ve 3 adet cevirtmisti.

Her zaman yaptığım gibi ezilmis kitap satıcılarının yanındaki alıcı olarak bu Türkce yayımlanmıs 5 adet kitabi kutuphaneme kattım ve sıraları geldiğinde okumak üzere - maalesef üzülerek yazıyorum - bir kenara koydum...

Taa ki geçen haftaya kadar. Sonunda kendimce yaptığım sırada Cadfael Birader'e sıranın geldiğini düşünmüşüm ki Marazi bir Kemik Merakı adlı kitabı alıp okumaya başladım ve ilginç olmayan bir şekilde - çünkü kitapseverler için okunan bir kitapla ilgili beğeni pek ilginç birşey değildir - beğendim.

Kitabımızın kahramanı ve yazarımız hakkında kısa bir açıklama yapalım, Cadfael Birader karakteri Ellis Peters tarafından (ki bir takma isimdir hanımefendinin gerçek adı Edith Pargeter-http://en.wikipedia.org/wiki/Edith_Pargeter) 1977 - 1994 yılları arasında 20 kitap olarak yazılmış. Edith Hanım Çek klasiklerinin İngilizceye çeviris nedeniyle takdir edilen ve genellikle tarihi hafiye öykü ve romanlarıyla tanınmış bir İngiliz yazarımızmış. Aramızdan 82 yaşında 1995 yılında ayrılmış.

Karakterimiz Cadfael birader ise Galli bir Benedikten keşiştir. Kendisi 12.yy'in ilk yarısında Batı İngiltere'deki Shrewsbury Manastırında ikamet etmektedir. İngiliz kilisesinde Galli bir keşiş olmasının garipliği yanında ortaşta olması ancak bu yaşa ulaşana kadar ortaçağda yaşayan bir kişi için dünyanın en büyük macerasına katılmış, yani Haçlı seferlerine katılmış, korsanlık yapmış arap ülkelerini görmüş ve hayattan alacağını almış vereceğini vermiş ununu elemiş eleğini asmış olmasıyla da ilginç bir keşiştir. Bu yaşadıkları kendisine pek çok özellik kazandırmış, mesela bizim kocakarı ilacı dedigimiz ancak o dönem için en geçerli tıp olan çeşitli otlar ve şimdiki adıyla organik karışımlarda yetkin bilgiye sahip olmuş. Benim okuduğum kitaptaki en büyük özelliği ise Galli olması nedeniyle Galce'yi konuşabilmesi ve en gergin ortamlarda bile sakin kalıp detayları takip ederek gizemleri çözmesiydi.

Bu kitaptaki konumuz ise Shrewsbury Manastırının kendine ait bir aziz veya azizesinin olmamasından mütevellit bir eksiklik hisseden manastır başrahip yardımcısının az bilinen ve kolayca elde edebileceklerine inandıkları bir Galli azize bulmaları ve ardından keşişlerden birinin başına gelen bir mucize sonucu bu mucize ile bağdaştırdıkları Galler'deki azizenin köyüne bir grup keşiş ile giderek buradaki insanları azizenin kendi manastırlarına taşınmasına ikna etmeleri üzerine kurulu. Ancak tabii ki bu ikna turlarında işler istedikleri gibi gitmiyor ve minik bir aşk hikayesi etrafındaki bir ölüm sonucunda Cadfael Biradere çözmesi için bir gizem ortaya çıkıyor.

Fazla detay vermek istemiyorum, kitabı okumak isteyenlere haksızlık olmasın diye...

Çeviri Sevin Okyay tarafından yapılmış ve akıcı bir çeviri olmuş bence. Her ne kadar bazı yerlerde anlamını bilmedigim eski birkaç kelimeyle karşılaşıp benim of ve puflarımla Ahmet Kabakçı'nın nadide Osmanlıca-Türkçe sözlüğünü açtırmış olsa da genel itibariyle Sevin Hanım'ın imzasını gördüğümüz işlerdeki güveni devam ettirecek bir kitap çevirisi bu.

Kitap kahramınyla ilgili benim sevdiğim bir özellik kitabın kahramanının esasında bir anti-kahraman olması yani kahraman gibi davranmamasi ve olayların odağında olsa bile esasında direk karar alma mekanizmaları içinde olmaması.

Ayrıca bu dönemde çıkan zaman kısıtlamalı -24 saat içinde çözmezseniz dünya yok olacak veya 12 saat içinde bomba patlayacak- okumalardan bıkanlar veya teknolojik imkanlar olmadan, kripto çözmeden sakin bir gizem çözücü arayanlar için ideal olabileceğini düşünüyorum.

Keyifli bir okuma istiyorsanız, fazla bir edebi beklenti olmaksızın, kafanızı dağıtmak aynı zamanda, cep telefonsuz, internetsiz, bilgisayarlar olmadan yaşamın nasıl olabileceğiyle ilgili kısa bir hayalde kurabileceginiz bir dünyaya girmek isterseniz buyrun Cadfael Birader'in dünyasına...

İyi okumalar...

"HE BABO" YAKLAŞIMI

2010-01-05T07:21:00.000-08:00

Geçen haftadan beri hastayim ve sağlıklı olmanın ne kıymetli birsey oldugunu yakinen anlamiş bulunuyorum. Ancak benim kafama takılan konu bundan birazcık farklı açıkçası. Ben insanlarin 6 yil okumadan TUS kazanmadan nasil rahat bir şekilde uzman doktor seviyesinde ilaç tavsiyesi yapabildiğini algılayamıyorum.

Hastalığım esnasında görüştüğüm/konustugum istisnasiz 10 insandan 6sı kendilerinde cok işe yaramış bir ilaç ismi verdi. Ey güzel insan kendine bir bak, boyuna, kilona, yediklerine, içtiklerine, ailene, yaşadığın ortama, kokladığın havaya ve ondan sonra bana akıl vermeye çalış. Bu dediklerimden herhangi bir tanesinde bile ortak bir noktamiz yokken neden sana iyi gelen ilaç bana da iyi gelsin? Hadi diyelim gittik aldık bahsettigin ilacı, benim gibi über alerjik bir insanda yan etki yapmayacağı ne malum. Benim aspirine bile alerjim var alaylı doktorum...

Ancak tabii ki bunları direk karşındaki insana söylediginde mübarek sanki 6 yıllık doktorluk egitimini kücümsemisiz gibi hemen bir savunma ve vallahi cok iyi bak bizim bir eczacı tanıdık var o hep verir bundan bana diye bilimsel! bir acıklamaya da girmiyorlar mi? Deli oluyorum deliiiii!!!

Yeni yöntemim çok basit. Artık herkese "he babo" yaklaşımını kullanıyorum. Tavsiye ederim her konuda çok işe yarıyor.

Aşağıda örnek "he babo" çalışmaları var.

Bu kıyağımıda unutmayin

X- hebele hübele ilacı cok iyi kesin sana da iyi gelir

AE- Tabii hemen alacagim

Y-Bak dedigimi yap vallahi süper oluyor

AE- Olmaz mı hemen deneyecegim

Z- Muhtesem bir mekan kanka, kesin gitmelisi

AE- Yarın oradayim...

Değişim...

2009-11-18T08:14:00.000-08:00

Yorulmadık mı hep metaların peşinden koşmaktan?
Kredi kartı limitimizi arttırmaktan ne zaman bıkacağız?
Ve hep mantıklı bir sebebimiz olacak, harcamalarima yetişemiyorum, bu son veya artik tek kart kullanacagım vallahi basedemiyorum gibi...
Ne zaman kendimize söylediğimiz yalanlara inanmaktan vazgececegiz?
Tekrarlandıkca daha mi inanilir hale geliyor bu yalanlar? Biz bu yalanlara inandikca kendimizden vazgecmiyor muyuz? Kendimizi hem yalancı hem aptal durumuna koymuyor muyuz?
Peki ben yapabildim mi boyle felsefik anlamda ukalalık yaparken?
Keşke yeniden baslayabilsem, ama yine de bazı seylere yeniden başlamamiz gerekmiyor mu?...
Zamanı degil mi simdi? Simdi degilse ne zaman?
Hadi ha gayret, yeniden...

HAYAT GÜZELDİR...

2009-09-11T02:17:00.000-07:00

Bu üçü varsa hayat güzeldir.

Köy sakinleri yağmur duasına çıkmışlardı. Bütün köy ahalisi toplandı.

İçlerinden birinde şemsiye vardı.

Bu inançtır.

Babalar bebeklerini havaya hoplatır, çocuklar gülmekten bayılır. Yere düşeceklerini akıllarına bile getirmezler. Çünkü babaları onu tutacaktır.

Bu güvendir.

Yatağımıza girerken yarın uyanıp yaşamaya devam edeceğimize dair garantimiz yoktur.

Ama yine de ertesi güne dair planlar yaparız.

Bu ümittir.

Ve bu üçü varsa, hayat güzeldir...

ÖMER HAYYAM'DAN... 3

2009-09-10T02:00:00.001-07:00

FELEK EĞRİYİ DOĞRUYU TARTAYDI,

HER İŞİNE GÜZEL DEMEK KOLAYDI,

BÖYLE Mİ YAŞARDI İYİLER DÜNYADA?

EVRENİN ÖZÜ DOĞRULUK OLAYDI...

ÖMER HAYYAM'DAN... 2

2009-09-09T08:36:00.000-07:00

GÖZÜM, KÖR DEĞİLSEN,BUNCA MEZARI GÖR,

DÜNYAYI SARAN YALAN DOLANLARI GÖR,

KRALLAR,PADİŞAHLAR ÇÜRÜYÜP GİTMİŞ,

ELÂ GÖZLERİNE KURT DOLANLARI GÖR...

ÖMER HAYYAM'DAN...

2009-09-07T06:43:00.000-07:00

Şarap testisini diktim kafama dün

Testi ile dudak dudağa görüştüm

İçmene bak dedi testi

Ben de bir zamanlar şah idim

Öldüm gömüldüm, önce toprak, sonra testi oldum...

TATIL HALLERI

2009-08-21T03:18:00.000-07:00

Seyahat Acentası üzerinden tatil köyü temelli tatilleri sevmiyorum.
Neden derseniz? işte bir yazı dizisi başlıyor...

Deniz - güneş - kum 3lüsünün bulunduğu, sabahın bir köründe (normal işgünleri küfrederek kalktığınız saatlerde kalkarak) şezlonga havlu koyma yarışının yapıldığı, güneşin altında malak gibi 12 saat yatılan ve bu esnada da, ay sıcakladım! biraz denize gireyim diye kalkıp, içine kuzey buz denizindan kopup gelen buzların karıştırıldığından şüphe ettiğim, bence buzlar nedeniyle buz mavisi kıvamındaki denize cumburlop dalanların bana da ay valla çok soğuk değil diye israr ettiği, açık büfe adı altında eminim ki Darfur'daki açlara bile yedirilmeyecek ürünlerden oluşan gıda tanımı taşıyan ve ağzınızdan geçtikten sonrası otelin umurunun en güney köşesi olan yemeklerin yendiği, kağıt kalınlığında duvar denilen prefabrik olduğundan şüphe ettiğim duvar ayırtaçları arasında yan odanın en hafifinden horultusuyla uyunamayan gecelerin oluşturduğu, yüklüce meblağların ödendiği ancak karşılığında ortalama hizmetlerin alınacağına dair sözleşmelerin imzalandığı tatillerden nefret ediyorum.

Esasında sorun tatilin ilk satıldığı yer olan ve bizi aptal yerine koyan acentalardan başlıyor bence.
Acentalarımızın içleri muhteşem dizayn edilmiş, cam ve metal karışımı 21.yy ve ötesi görünümlü yerler olmakla beraber, içeride çalışan güzel kız ve oğlanlarımız, her sabah işe gelirken kullandıkları minibüs, otobüs ve bilumum Türkiye'ye has taşıtları (dolmuş diyorum başka birşey demiyorum) kullanmalarından ve dahi yaşadıkları yer olan İstanbul'un çok çeşitli varoşlarından mütevellit bir negatif elektrik yüklü olarak işe başlamaktalar.

Ancak onlarda da suç bulmamak lazim, sonuc itibariyle Türkiye gerçekleriyle karşı karşıyayız ve geçim derdi dışında - ki en önemlisi bu olmakla beraber hiçbir zaman tek derdimiz olmamakta kendisi - yaşamı idame ettirebilme ve hatta hayatta kalma derdi de Türkiye'de yaşamanın kuponsuz çekilişsiz her sabah satın almadığınız ancak sizin peşinizi birakmayan "Hayat" gazetesinin hediyeleri.
Örnek mi istiyorsunuz?
Taksim'de yolda yürürken kafasına düşen cam nedeniyle 3 ay komada kalan kızımız yürümeye başlamış, azar azar da konuşuyormuş.
Sevinelim mi üzülelim mi bilemedim? Dağ gibi sağlıklı kızın başına bilmem kaç metreden heyula gibi cam günde en az 1 milyon kişinin yürüdüğü Taksim'de nasıl düşer? Cevap? Allahın takdiri, olacağı varmış, kader ve tüm metafizik kocakarı safsatalarından öteye gidemiyor...

Neyse dönelim konumuza dağıtmadan toparlayalim, seyahat acentelerimizde çalışan bu güzel insanlar size satacakları - ve muhtemelen bu sayede 500 TL civarindaki maaşlarina ek prim katacakları- o hayatlarında hiç görmedikleri ve ne kadar çalışırlarsa çalışssınlar kendi imkanlarıyla hiç gidemeyecekleri bu tatil köylerini deyim yerindeyse size kakalamaya çalışırlar.
Bütün sorularınıza sanki yüzlerce kez gitmiş ve kalmış gibi cevap veren bu güzel insanlar, denize sıfır değil mi? yemekler nasıl güzel mi? bizim oda denize bakacak değil mi? gibi abuk ancak para ödemenin getirdiği hakla yerinde sorulara muhataplardır.

Lakin kendileri sizin check-in işleminiz esnasında orada olmamanın rahatlığıyla ve daha önce bahsettiğimiz fiziksel olarak hayatlarında hiç orada bulunmama sendromuyla karşı karşıya olmalarına rağmen, köprüyü geçene kadar ayıya dayı deme düsturunu çok iyi bilmeleri nedeniyle her sorunuzu evet kesinlikle öyle diyerek cevaplamaktalar...

Şu aşamaya kadar ne yaptık? Turu satın aldık değil mi? Biraz bekleyin öyle hemen aldığınız tura gitmek yok...

Devamı yakında diğer yazıda...

20 SORU - 20 CEVAP*

2009-08-13T01:13:00.000-07:00

1-En sevdiğiniz kelime nedir?
Nisa

2-Nefret ettiğiniz kelime nedir?
Hallederiz

3-Ne sizi heyecanlandırır?
Son dakika işleri

4-Heyecanınızı ne öldürür?
Haksız eleştiri

5-En sevdiğiniz ses nedir?
Ney

6-Nefret ettiğiniz ses nedir?
Matkap sesi

7-Hangi mesleği yapmak istemezsiniz?
Cankurtaranlık

8-Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz?
Çok yiyip hiç kilo almamak

9-Kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?
Tanrı

10-Nerede yaşamak isterdiniz?
“O”nunla kendi işimizi yaptığımız bir sahil kasabasında…

11-En önemli kusurunuz nedir?
Düşündüklerini her zaman harekete dönüştürememek

12-Size en fazla keyif veren kötü huyunuz nedir?
Çok yemek yemek

13-Kahramanınız kim?
Michael Jordan

14-En çok kullandığınız küfür nedir?
Has…

15-Şu anki ruh haliniz nasıl?
İçgüveysinden hallice

16-Hayat felsefenizi hangi slogan özetler?
Sana yapılmasını istemediğini başkasına yapma

17-Mutluluk rüyanız nedir?
Öldükten sonra yine paylaştıklarımla beraber olmak

18-Sizce mutsuzluğun tanımı nedir?
Varlık içinde yokluk

19-Nasıl ölmek isterdiniz?
Uykumda

20-Öldüğünüzde Tanrı'nın size kapıda ne söylemesini isterdiniz?
İyi ki geldin herkes burada…

*Bu soruları sabırla cevaplamamı bekleyen ve yazan Psikolog/DJ CE'ye Teşekkürlerimle

KATARSİSTİK ÇALIŞMALAR

2009-06-03T08:33:00.000-07:00

Uzun zaman oldu yazı yazmayalı. Daha doğrusu yazamayalı diyeyim...

Hayat gailesi veya psikolog DJ CE'nin deyimiyle dünya işlerine daldım iç dünyamın katarsisini sağlayacak çalışmalar yapamadım.

Bu blog'u açana kadar kendime dair veya şöyle diyeyim okul ödevleri hariç herhangi bir konuya dair bir kelime yazmışlığım yoktu.

Şimdi ise bir vicdan azabı ve suçluluk duygusu ile blog'uma birşey yazamadığım için kıvranıyorum. Esasında 2 nedenden dolayı kıvranıyorum.

Birincisi kişisel takıntım olan her türlü konuyu kendime bir ödev haline getirmem ve sorumluluklarımı sonuna kadar kovalamam. Bu blog'u doldurmayı da bunlardan biri haline getirmeye çalışsam da iş tempom buna izin vermiyor. Ayrıca bunun beni tükettiğini ve içten içe yediğinin de farkındayım. Fakat Hüda böyle yaratmışsa ne gelir elden?

İkincisi ve sonuncusu ise en az üstteki kadar kişisel hatta daha çok ruhsal diyeyim. Çünkü gerçekten de bu yazıları bir katarsis gibi görüyorum. Yazdıkça kendimi ifade ettiğimi ve belki de hiçbirzaman söylemediğim / söyleyemediğim şeyleri yazıya döktüğümü görüyorum ve bu bana mutluluk veriyor. Bu noktada insanlara didaktik manada birşey öğretmeye çalışmaktan çok tamamen kendi deneyimlerimle ve dünya görüşüm paralelinde bişeyler yazmaya çalışıyorum. Hiçkimseye hiçbirşey öğretme, kendimi ispatlama amacım, uğraşım yok. Hatta etrafındakilere ne kadar çok şey bildiklerini ispatlamaya çalışan insanlara hep şaşırmışımdır çünkü ben bu anlamda bir çabayı boş ve gereksiz bulurum.

Hep söylediğim şey şu olmuştur:

"Ne gerek var?"

Bunu söylememin amacı insanın birilerine göstererek değil kendisinin bilerek tatmin olacağına olan inancım. Hala da bu fikrim devam ediyor. Pek fikir değiştiren bir insan değilimdir gözüme gözüme sokulmadıkça yanlış olduğum :)

Neyse toparlamak gerekirse, yazı yazmaya devam edeceğim ancak düzenli hale getiremeyeceğim kesin... Fakat elimden geldikçe sık ve azimle yazmaya çalışacağıma söz veriyorum.

Hepinizi kucaklarım,