kuchnia chińska

2012-03-16T05:22:00.001-07:00

Strumienie energii w ogrodzie

Autorem artykułu jest Adam Topor

Uważany za wzorcowy ogród "BaoShann Suen" w Husum dzięki pagodom i charakterystycznym mostkom w kształcie łuku i owalnym ścieżkom odpowiada wymogom tradycyjnej chińskiej sztuce ogrodnictwa.

Ogród ma tzw. "dobre FengShui" - specjalnie użyłem cudzysłowia, ponieważ bardzo często źle interpretujemy to słowo - nie tylko wtedy kiedy ma chiński charakter. Wspaniałe ogrody francuskie również mogą szczycić się doskonałym "FengShui". Wprawdzie przyzwyczailiśmy się, że chińskie akcesoria nadają ten wyraz ale to złudzenie. O wiele ważniejsze od gadżetów jakie stosujemy dla uatrakcyjnienia ogrodu jest to, aby pasował do otoczenia i do ludzi, którzy z niego korzystają. To od naszego osobistego gustu zależy czy urządzimy go w starym wiejskim stylu, bardziej prostym, czy posadzimy w nim konwalie czy bambus, czy wystawimy krasnale ogrodowe czy chińskie wazy.

Dobra energia wyrażana przez FengShui nie zależy od tego co zrobimy, ale jak zrobimy. Istotne jest tutaj właściwe rozmieszczenie elementów jak i nasz osobisty stosunek do ogrodu. Ogród nigdy nie będzie piękny jeśli my go takim nie widzimy o sentymencie dłubania w ziemi już nie wspomnę. CHI, która obejmuje wszystko i wszystkich nie rozróżnia zawartych w nim metod czy styli ona po prostu jest i dla niej ważne jest czy uznajemy siłę i poruszanie się CHI i czy potrafimy nią właściwie kierować.

Strumień CHI powinien mieć swobodny dostęp do naszego ogrodu i przenikać go łagodnymi ścieżkami. Nie powinien nigdzie zostawiać nienaruszonych miejsc i zatrzymywać się w jednym miejscu na stałe. Istotą jest, aby wejście do ogrodu i ewentualnie wejście do domu nie leżały w jednej prostej linii. To samo dotyczy działek rekreacyjnych, by wejście i część rekreacyjna nie były jedyną ścieżką dla energii. CHI w takiej sytuacji przemknęłaby przez nasz ogród prostym strumieniem niczym wartki potok i nie zdąży rozlać się po zagrodzie. W tym momencie nie przynosi nam to żadnej korzyści. Weźmy to pod uwagę przymierzając się do zmian w ogrodach.

"Ogrody powstają jako pożywienie dla serca"

LaoTsy.

---

Czy kultura chińska jest dla Ciebie równie inspirująca? ShuDian the China Ebooks Library

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-03-05T00:05:00.001-08:00

CHAN SSU CHIN na rodzinny obiad

Autorem artykułu jest Adam Topor

Z własnego doświadczenia wiem, iż urządzenie własnej kuchni na przygotowywanie potraw orientalnych jest nieco kłopotliwe, a ponieważ realizuję przepisy tradycyjnej kuchni Chińskiej dlatego też pomoc moich przyjaciół zza Wielkiego Muru staje się niezbędna.

Do charakterystycznych potraw chińskich należą potrawy mięsne. Chińczycy korzystają z dobrodziejstw mięsa drobiowego, wieprzowego i wołowego tylko kaczka ma... specjalne względy.

Naucz się korzystać z urozmaicenia mięsa w potrawach. W chinach tę samą potrawę mięsną można przygotowywać na kilka sposobów dodając mięso wołowe, bądź wieprzowe lub drobiowe albo tzw. "wszystkiego po trochę". Różnica jednak polega na tym, że obróbka finalna mięsa jest nieco inna.

Co na dzisiejszy obiad?

Do tej potrawy możesz użyć zarówno mięsa wołowego, jak i wieprzowego, czy drobiu. Potrawy mięsne w kuchni chińskiej mają przeważnie trzy „wersje” na każde z dostępnych gatunków mięsa – wołowina, wieprzowina, drób (kurczaki, indyki), kaczka jest zarezerwowana do dań specjalnych.

Co potrzebujesz?
40 dag wieprzowiny np. karkówki,
5 łyżek sosu sojowego,
1 ananas lub inne świeże owoce (morele, kiwi, itp. – jeśli lubisz naturalnie), alternatywą dla świeżych owoców są owoce z „puszki”. Ale raczej unikaj tego.
3 marchewki,
1 por,
0.5 selera,
8 dużych „chińskich grzybów” ewentualnie 5 dag suszonych (w razie czego możesz zastąpić to grzybami ogólno dostępnymi w Polsce).
8 łyżek oleju sojowego,
¾ szklanki wywaru rosołu z drobiu,
2 jajka,
1 łyżka cukru spreparowana na karmel
ocet lub sok z cytryny.

Co dalej?
Mięso pokroić w wąskie paski i moczyć w sosie sojowym przez 2-3 godziny. Pokroić ananasa w cienkie plastry, paski lub cokolwiek (tutaj rusz swoją wyobraźnię aby potrawa była atrakcyjna). Marchew pory i grzyby pokroić w paski, a seler w tzw. „zapałki”. Mięso obsmażyć kilkoma partiami na gorącym oleju i wyjąć. W tym samym oleju obsmażyć ananasa i również wyjąć. Z cukru zrobić karmel. Teraz: warzywa, grzyby, wywar rosołu, karmel oraz ocet lub sok z cytryny dusić w rondlu z dodatkiem oleju, który pozostał ci ze smażenia ok. 4 minut. Powstanie z tego taka potrawka do której dodasz mięso i ananasa lub inne owoce zdam się tu na twoją wyobraźnię. Tak powstałą całość podgrzej i mieszając gorącą potrawę wlej roztrzepane dwa jajka i wymieszaj.

Podaj z ryżem. Możesz również odkryć dobrodziejstwo makaronu sojowego, jęczmiennego lub ryżowego.
SMACZNEGO

---

Czy kultura chińska jest dla Ciebie równie inspirująca? ShuDian the China Ebooks Library

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-03-04T23:50:00.001-08:00

Orientalne kuchnie

Autorem artykułu jest Li Li

Sztuka kulinarna Tajlandii, mieni się jedną z najlepszych i najbardziej oryginalnych kuchni na świecie. Na przestrzeni wieków kształtowała się ona głównie na podstawie wpływów kuchni chińskiej z północy oraz kuchni indyjskiej z zachodu.

W porównaniu do Chin częściej występują ostre dania typu curry (warzywa, ryby lub mięso w pikantnym sosie). Mimo zewnętrznych wpływów oryginalność wynika ze stosowania przez Tajów własnych składników. Jednym z charakterystycznych jest mleko kokosowe oraz przyprawy aromatyczne takie jak trawa cytrynowa, świeży imbir bądź liście limonki. Wśród różnych kuchni wschodniej Azji kuchnię tajską należy ocenić jako najbardziej pikantną i aromatyczną. Dużą rolę w składnikach potraw odgrywają owoce morza, głównie skorupiaki. W ostatnim czasie kuchnia ta jaki i zarówno japońska zdobyły znaczną popularność w Europie, dzięki swym oryginalnym walorom smakowym poszczególnych dań. Najbardziej rozpoznawanym daniem tajskim na świecie jest prawdopodobnie słynna ostro – kwaśna zupa z krewetek i grzybów (tom yam) czasami z dodatkiem mleka kokosowego.

Dla kuchni japońskiej kluczowe jest użycie ryb (jedzonych również na surowo), przeróżnych owoców morza, także wodorostów oraz warzyw. Popularność zyskały też zupy gotowane bezpośrednio na stole podgrzewanym (kiedyś węglem drzewnym) obecnie gazem oraz spożywanie zanurzanych we wrzątku mięs, ryb i warzyw. Tradycyjne patelnie są tam rzadko wykorzystywane. Japończycy potrawy spożywają pałeczkami. Przy nakrywaniu do stołu zawsze po lewej stronie stawiają miseczkę z ryżem, po prawej z zupą. Pałeczki zaś leżą równolegle przed nimi. Zupę wypija się prosto z miski, lecz do innych talerzy sięga się już pałeczkami. Przed rozpoczęciem posiłku, w momencie otrzymywania dań mówi się po japońsku :”Itadakimasu” , a dziękując po spożyciu : „Gochiso-sama deshita”. Potrawy dzieli się na dania pochodzenia rodzimego (wymyślone w Japonii) oraz „dania w stylu zachodnim” czyli przywłaszczone od innych krajów. Współcześnie Japończycy, podobnie jak Europejczycy spożywają trzy posiłki dziennie. Zazwyczaj jest to zestaw potraw nazywany ichiju-sansai (ryż i trzy przekąski). Są to miska ryżu, miska zupy oraz trzy potrawy (każda z innej grupy dań).

W całej Polsce znajduję się sporo restauracji podających jedzenie z kuchni tajskiej oraz japońskiej. Japońskie restauracje stają się ostatnio coraz bardziej popularne.

---

Jeżeli interesują Cię dania orientalne nie musisz wyruszac na wschód - odwiedź restauracje Kraków!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-03-04T23:47:00.001-08:00

Orientalne kuchnie

Autorem artykułu jest Li Li

W całej Polsce znajduję się sporo restauracji podających jedzenie z kuchni tajskiej oraz japońskiej. Japońskie restauracje stają się ostatnio coraz bardziej popularne.

---

Jeżeli interesują Cię dania orientalne nie musisz wyruszac na wschód - odwiedź restauracje Kraków!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia chińska

2012-02-24T07:26:00.001-08:00

Kuchnia chińska

Autorem artykułu jest Tomasz Jakusz

Czy wiesz, że w kuchni chińskiej doliczono się pnad 20.000 różnych potraw? Nie sposób mówić tylko o jednej kuchni chińskiej, ponieważ w Chinach istnieje kilkanaście jak nie kilkadziesiąt małych kuchni regionalnych, czasami drastycznie się różniących. Ogólnie cały obszar Chin można podzielić na 4 kuchnie: północną - słoną z Pekinem na czele, południową - słodko-kwaśną z Kantonem na czele, wschodnią- ostro-słodką wzdłuż rzeki Jangcy oraz zachodnią - bardzo pikantną z Seczułanem na czele.
Kuchnia chińska jest najstarszą sztuką kulinarną, ma ona tak ogromny potencjał, że wpływa na kuchnie wszystkich kontynentów. Chińszczyzna - potocznie mówiąc to druga, po kuchni francuskiej, najdoskonalsza forma sztuki kulinarnej. Składa się na nią około 60 sposobów przyrządzania potraw na ogniu, w tym około 30 sposobów smażenia oraz około 80 sposobów cięcia, w tym siekanie, szatkowanie, filetowanie, tranżerowanie, cięcia ukośne, pchane, pociągane, pionowe, z toczeniem, kolebkowe itp. oczywiście pod innymi chińskimi nazwami.
Bogactwo składników tkwi w położeniu geograficznym Chin oraz klimacie. Dostęp do rzek, mórz i oceanu, a także niziny, góry, nieco lasów sprawiają, że sztuka kulinarna staje się niesamowicie obszerna i trudna do opanowania.
Poza tym w chińskiej kulturze przywiązuje się ogromne znaczenie do jedzenia. Chińczycy uważają, że naród, który nie posiada kultury, nie potrafi odróżnić smaków, a co za tym idzie nie umie gotować. Zatem cywilizacja jest ściśle związana z jedzeniem.
Ogromną rolę odgrywa ryż - zboże jest podstawą każdego posiłku kuchni chińskiej od czasów dynastii Shang (1554-1045 p.n.e.). Przeciwieństwem ryżu jest cai (dosł. warzywa), czyli wszystko poza ryżem i mąką. Kontrast pomiędzy fan i cai jest zgodny z zasadami równowagi i harmonii opartymi na Yin i Yang, które odnoszą się do codziennego życia. Większość warzyw i owoców to produkty Yin, najczęściej wilgotne i miękkie, o działaniu chłodzącym, odżywiające żeński pierwiastek natury człowieka. Produkty Yang, smażone i pikantne, z czerwonym mięsem, rozgrzewają i odżywiają męską część natury. Każdy posiłek powinien tworzyć harmonię smaków, ale musi być także zachowana równowaga pomiędzy pokarmami o działaniu chłodzącym i rozgrzewającym. Fan zawsze miało większe znaczenie niż cai.

Trwający całe tysiąclecia rozwój chińskiej sztuki kulinarnej był procesem nieustannego próbowania i ulepszania, wytrwałym poszukiwaniem coraz bardziej wyrafinowanych i doskonałych potraw. Nigdy nie zagubiono przy tym pierwotnego charakteru tej kuchni - jej podstawowe założenia są absolutnie ponadczasowe.
Połączenie chińskiej tradycji kulinarnej z najnowszą wiedzą z dziedziny medycyny znane jest nie od dziś. Zdrowy sposób odżywiania jest bowiem od dawna elementarną częścią składową chińskiej medycyny. Kuchnia chińska próbuje dostosować potrawy pod względem składników i sposobu ich przyrządzania do panującej aury i aktualnego stanu fizycznego organizmu. Tak więc zielony ogórek wspiera funkcje wątroby i jelit, podobnie jak biała cebula, która dodatkowo dzięki swojej ostrości pobudza również czynności płuc. Na serce i ciśnienie krwi dobrze działają czerwone i lekko kwaśne pomidory. Słodkie potrawy działają korzystnie na funkcjonowanie śledziony i trzustki, słone natomiast na nerki i pęcherz.
Sztuka gotowania jest w Chinach ściśle powiązana z chińską filozofią - z wiarą w harmonię, istnienie naturalnej równowagi między siłami przyrody oraz harmonijnego związku między otaczającymi nas przedmiotami. Tradycją jest posługiwanie się przy stole pałeczkami. Pałeczki upowszechniły się w Chinach około roku 3000 p.n.e..

Kuchnia Pekińska - kuchnia północnych Chin wywodzi się z trzech zupełnie odmiennych źródeł: chińskiego muzułmanizmu, tradycji kulinarnych dworu cesarskiego oraz miejscowych, regionalnych zwyczajów żywieniowych. Dla kuchni pekińskiej charakterystyczne jest spożywanie bułeczek gotowanych na parze i makaronu. Ryż spożywa się bardzo rzadko. Popularną potrawą z makaronem jest Cza Ciang Mein, którą można porównać z włoskim spaghetti. Chińskie danie różni się jednak dodatkami: posiekanymi surowymi jarzynkami, kiełkami fasoli mung i kwaszonymi ogórkami. Podstawowe produkty pekińskiej kuchni - to mięso baranie i jagnięce, kaczki, krewetki i kraby. Z warzyw preferuje się białą kapustę, marchew, rzodkiew, szpinak, sałatę i pomidory. Nie stroni się od przypraw: czosnku, imbiru, octu, pieprzu i cebuli. Charakterystyczne dla tego regionu są pożywne sosy oraz dania mięsne, jak też naleśniki i knedle.

Kuchnia Kantońska. Kuchnia południa. Z uwagi na cieplejszy klimat, potrawy są bardziej wymyślne. Kanton może się poszczycić najbardziej wyrafinowaną kuchnią w Państwie Środka. Sporo w niej owoców, które wchodzą w skład potraw takich jak: skrzydełka kurze w sosie mandarynkowym, kura w stu kwiatach, śliwki suszone z wieprzowiną gotowaną na parze. W prowincji tej łowi się dużo ryb. Krewetkami i krabami nadziewa się mięso, a potrawy zawierające płetwy rekina, kalmary i wodorosty należą do dań powszechnie podawanych. W miejscowej kuchni istnieje specjalny sposób przyrządzania ryb morskich: smaży się je w dużej ilości oleju, dodając imbir i cebulę. Tak przygotowane kawałki ryby jada się maczając je w specjalnych sosach: chili, hoisin (lekko pikantny sos jarzynowy), musztardowym, sojowym oraz ketchupie z dodatkiem siekanego świeżego imbiru, czosnku i cebuli dymki. Mieszkający tutaj ludzie lubią potrawy gotowane krótko i oszczędnie przyprawiane, aby zachował się w nich naturalny smak użytych składników. Spożywa się raczej ryż niż makaron.

Kuchnia Szanghajska. Kuchnia wschodu. Duży wpływ na charakter tej kuchni ma bogactwo akwenów. Niektóre prowincje wschodnie graniczą z morzem, znajduje się tutaj wiele jezior oraz dolny bieg rzeki Jangcy. Cały region poprzecinany jest siecią rzek, kanałów i potoków, które dostarczają ogromnej liczby ryb, a także krabów i krewetek. Specjalnością tego regionu są dania ze świeżych ryb i skorupiaków. Mieszkańcy tego regionu lubią potrawy słodkie: duże grudki nie rafinowanego cukru dodaje się do dań z wieprzowiny, szynki, a nawet potraw z ryb. Na południu dużą popularnością cieszy się kuchnia jarska. Szczególnie wyrafinowane są dania, które mają naśladować potrawy mięsne lub rybne.

Kuchnia Seczułańska. Kuchnia zachodu. Obszar odkryty w II wieku p.n.e. - jeden z najbogatszych regionów Chin pod względem żyznej ziemi, a co za tym idzie obfitych plonów ryżu, pszenicy, kukurydzy, bawełny, a także jedwabiu i owoców. Regionalna kuchnia seczułańska jest bardzo pikantna. Potrawy przyprawia się ostrą papryką. Szczególnie smaczne są solone i kwaszone warzywa, podawane jako pikantne przyprawy. Charakterystyczne dla Seczułanu jest stosowanie lekkiego wędzenia, które dodaje potrawie delikatnego zapachu palących się liści herbaty, cukru lub igieł sosny. Wędzone żeberka słyną w całych Chinach.

Naczynia i przybory kuchenne
Wok. Wok jest w całej Azji najważniejszym naczyniem do przyrządzania potraw. Może mieć wielostronne zastosowanie. Tradycyjnie ta półkolista patelnia jest w Chinach wciąż jeszcze wykonywana z żelaza. Woki występujące ostatnio również w Europie produkowane są z zupełnie innych materiałów i pokryte różnymi warstwami. Wiele modeli ma już spłaszczone dno, co pozwala na używanie ich na naszych kuchenkach gazowych lub elektrycznych. Wok nadaje się do wszystkich stosowanych w Chinach metod obróbki cieplnej. Można w nim gotować, smażyć, dusić, frytować, a także smażyć na niewielkiej ilości tłuszczu, stale mieszając. Inna ich zaleta - pomagają oszczędzać energię cieplną, bo wok bardzo szybko się nagrzewa i równomiernie rozprowadza ciepło po całej swojej powierzchni. Wysokie ścianki boczne pozwalają również na przetrzymywanie w cieple składników, które już zostały usmażone na gorącym środku patelni.

Kosz do gotowania na parze
Okrągłe, chińskie kosze do gotowania na parze zrobione są z drzewa bambusowego. Mają brzeg wysokości około 10 cm, dno wykonane z płaskich listewek i pokrywkę ze splecionych pasków. Wstawione do woku nad gotującą się wodą umożliwiają takie gotowanie potraw, które chroni zawarte w produktach witaminy i ich naturalny smak. Jeżeli chce się ugotować kilka potraw lub większą ilość porcji jednocześnie, można do woku wstawić kilka koszy na raz, jeden na drugim.

Garnek chi-go
Garnek chi-go, który od regionu, z którego pochodzi, nazywany jest również garnkiem Junna, jest okrągłym naczyniem glinianym zaopatrzonym w pokrywkę. Jego dno jest na środku uformowane w zwężający się ku górze komin, który ma na końcu otwarty czubek. Kiedy garnek chi-go ustawi się nad innym garnkiem z wrzącą wodą, wtedy przez otwór w kominie przedostaje się do środka glinianego garnka gorąca para. Dzięki temu znajdujące się w garnku chi-go produkty można ugotować bez dodatku tłuszczu, nie tracąc cennych wartości, a dodane do nich przyprawy uzyskują intensywniejszy aromat. Przyrządzoną w ten sposób potrawę serwuje się bezpośrednio z garnka. Żeby ugotować większą liczbę porcji, ustawia się jeden garnek chi-go na drugim, podobnie jak kosze do gotowania na parze.

Ognisty kociołek
Ognisty kociołek, zwany również kociołkiem mongolskim, jest po prostu chińską odmianą garnka do fondue. Składa się z metalowego komina z rusztem, na którym rozżarza się węgiel drzewny. Komin otoczony jest naczyniem w kształcie krążka, które zamyka się pokrywką. Pod wpływem ciepła rozchodzącego się z komina, znajdująca się w naczyniu woda lub rosół zaczyna się gotować, a różne składniki umieszczone w wodzie lub w rosole w specjalnych, drucianych koszyczkach miękną. Powstaje przy tym bardzo pyszna, esencjonalna zupa, którą zgodnie ze zwyczajem chińskim jada się na zakończenie posiłku.

Tasak kuchenny
Szeroki tasak z ostrą powierzchnią tnącą jest w całej Azji narzędziem używanym do rozdrabniania wszelkich składników. Można nim nie tylko siekać, ale także sprawnie i szybko podzielić mięso i rybę, a także precyzyjnie kroić. Jest bardzo praktyczny w użyciu. Szeroką powierzchnię można również używać jako tłuczka do mięsa lub jako łopatkę. Obok woka jest niezbędnym przyborem w kuchni chińskiej.

Charakterystyczne surowce kuchni chińskiej
Anyż gwieździsty. Są to nasiona silnie rozgałęzionego drzewa z rodziny magnoliowatych. Kształtem przypominają ośmioramienną gwiazdę, w której znajdują się torebki nasienne. Anyż gwiazdkowaty jest bardziej aromatyczny niż anyż zwykły. Ma przyjemny anyżowy aromat i słodki lukrecjowy smak. Używa
się go głównie do potraw mięsnych duszonych

Grzyby mu-err. Grzyby mu-err to szarawoczarne, pokarbowane i pomarszczone suszone grzyby, nieco przypominające chmury z chińskich obrazów. Po namoczeniu pięciokrotnie powiększają objętość i podobne są do pewnego typu kędzierzawych wodorostów. Mają łagodny, grzybowy smak i przyjemną chrupką konsystencję. Grzyby te rosną na próchniejących kłodach i dlatego nazywa się je także grzybami drzewnymi. Chińczycy cenią je sobie dzięki ich chrupkiej, ale dość zwartej konsystencji. Ponieważ jednak nie mają one wyraźnego smaku, stosuje się je
głównie na zasadzie kontrastu do jasnych i kolorowych dań. W przeciwieństwie do grzybów leśnych, można je kilkakrotnie odgrzewać.

Kapusta pekińska po tsai
Ma jasnozielone, podłużne i chrupiące liście z soczystymi żyłkami i żeberkami. Jej delikatny smak, podobny jest do kapusty białej, nadaje się do smażenia, duszenia i podawania w stanie świeżym.

Kapusta chińska pak choi
Kapusta ta posiada długie, białe łodygi i ciemnozielone owalne liście, które wyrastają z korzeni. Liście i łodygi nadają się do spożycia, a pokrojone w paski mogą być składnikiem sałatek lub smażone metoda stir-fry.

Owoce li-czi - słodkie fioletowe niby śliwki, w środku przeźroczyste i galaretkowate, bardzo słodkie wspaniałe do deserów, można je u nas kupić w puszkach np. tao tao

Kiełki fasoli mung
Są one często mylone z kiełkami sojowymi, chodzi tu jednak o kiełki zielonego nasienia rośliny strączkowej, które ma wielkość grochu. Kiełki fasoli złotej mung można nabyć świeże lub w puszkach.

Makaron mie
Jest to makaron produkowany z mąki pszennej. Spożywa się go głównie w Chinach północnych. W Europie sprzedawany jest we wstążkach o różnej szerokości lub jako podgotowane, nie mające końca spaghetti (tak zwane Szanghaj-mie), które przed ugotowaniem trzeba najpierw połamać na mniejsze kawałki..

Makaron sojowy
Długie nitki makaronu, podobne do cienkiej plastykowej linki. Sprzedaje się je w zwojach. Makaron przezroczysty należy przed użyciem namoczyć w gorącej wodzie i pokroić na mniejsze kawałki. Służy jako wkładka do zupy. Można go też smażyć.

Pędy bambusa
Delikatne młode pędy jadalnego gatunku bambusa, kremowej barwy, o włóknistej konsystencji. W całej Azji ceni się ich niepowtarzalny, lekko gorzkawy, delikatny smak i chrupkość.

Przyprawa - pięć smaków (Wu-fen)
Jest to kombinacja anyżu, anyżu gwiazdkowatego, kopru włoskiego, goździków i cynamonu. Skład przyprawy, proporcje i smak mieszanki różnią się zależnie od producenta. Stosowana głównie w Kantonie do pieczonej kaczki, dań wołowych oraz do marynowania mięsa.

Imbir (zingiber officinale)
Młody korzeń tropikalnej rośliny, powszechnie stosowany w kuchni chińskiej. Przysmażony imbir, cebula i czosnek tworzą podstawę większości dań azjatyckich. Potrawy nabierają dzięki niemu słodyczy i wyraźnie palącego smaku. Cały i usmażony imbir nie powinien być włóknisty, gdyż to wskazuje, że w porze zbioru był przejrzały.

Olej sezamowy
Ten olej przyprawowy (nadaje potrawom subtelny aromat) wytwarzany jest głównie przez wytłaczanie prażonych nasion sezamowych. Dzięki temu ma specyficzny smak i aromat. Należy go dlatego stosować jedynie w niewielkich ilościach.
Olej ten traci niestety swój aromat, jeżeli zostanie mocno rozgrzany, dlatego nie nadaje się do smażenia.

Sambal oelek
Ta znana z indonezyjskiej kuchni pasta korzenna jest również bardzo często stosowana w Chinach. Zawiera owoce papryki chili, cebulę, czosnek, imbir, sól i olej. Sambal oelek stosuje się do przyprawiania ostrych sosów. Można ją stosować wszędzie tam gdzie gdzie normalnie stosowane jest chili.

Tofu
Tofu jest produktem uzyskiwanym z nasion soi. Z wyglądu przypomina twaróg. Ma smak zbliżony do sera, jest jednak mniej aromatyczny, ale za to bardzo bogaty w proteiny. W handlu występuje tofu świeże, podwędzane oraz sfermentowane. To ostatnie jest najczęściej oferowane w postaci kostek pływających w solankowej zalewie.

Techniki przyrządzania potraw
Krojenie składników
Kuchnia chińska charakteryzuje się tym, że wszystkie składniki są odpowiednio przygotowane. Warzywa pozostają chrupkie, mięso jest soczyste i miękkie, a wszystko jest dobrze doprawione dużą ilością przypraw. Osiąga się to przez bardzo krótki czas gotowania potrawy, za to na możliwie dużym ogniu. Dlatego wszystkie składniki zanim zostaną poddane obróbce cieplnej muszą być dobrze pokrojone i najlepiej, jeżeli mają mniej więcej tę samą wielkość.
Tylko wtedy poszczególne składniki mogą odpowiednio wchłonąć przyprawowe sosy i osiągnąć jednakową miękkość. Najbardziej precyzyjnie rozdrabnia się je za pomocą kuchennego tasaka.

Metody obróbki potraw

Wszystkie podstawowe metody obróbki cieplnej stosowane w kuchni chińskiej są nam właściwie znane. Na Dalekim Wschodzie, tak jak u nas, również się gotuje, gotuje na parze, smaży i dusi. Jednak Chińczycy używają przy tym o wiele mniej tłuszczu i prawie zawsze mięso i rybę przyrządzają razem z warzywami. Ta ostatnia podstawowa reguła kuchni chińskiej przenosi nas z teorii do praktyki. Przejdźmy zatem do omówienia ważniejszych metod przyrządzania potraw chińskich.

Smażenie z ciągłym mieszaniem (Stir-Frying)
Szybko zrobione to dobrze zrobione - to powiedzenie najlepiej charakteryzuję istotę smażenia z ciągłym mieszaniem. Pomimo że ten sposób przygotowania potraw uważany jest za esencję chińskiej kuchni, jednak jest młodszy i powstał jako alternatywa do smażenia na głębokim oleju w obliczu ograniczonego dostępu
do dużej ilości tłuszczu. Smażenie stri-fry odbywa się na niewielkiej ilości tłuszczu (zazwyczaj 2 łyżki) i w bardzo wysokiej temperaturze. Oczywiście technika stir-fry została stworzona z myślą o woku i zdecydowanie jego użycie polecam. Do smażenia polecany jest olej z orzeszków pistacjowych lub sojowy z uwagi na wysoką temperaturę palenia/dymienia (ten pierwszy jest jednak w Polsce trudno osiągalny i bardzo drogi). Z własnego doświadczenia wiem jednak, że równie dobry jest olej słonecznikowy, natomiast absolutnie nie należy stosować oliwy z oliwek a także oleju sezamowego (powszechnie używanego np. w kuchni koreańskiej), które bardzo szybko zaczynają się palić. Użycie bardzo gorącego oleju powoduje, że powierzchnia smażonych warzyw i mięs zostaje "zapieczętowana", zatrzymując wewnątrz wszystkie soki wraz z witaminami, dzięki czemu potrawy są smaczne i zdrowe. Smażenie z ciągłym mieszaniem jest techniką na pierwszy rzut oka prostą wymaga jednak odpowiedniej organizacji pracy, szczególnie tyczy się to uprzedniego przygotowania wszystkich składników potrawy.

Frytowanie (smażenie w dużej ilości tłuszczu)
W Chinach frytuje się w woku. Znane są dwie metody. W pierwszej składniki wkłada się do gorącego tłuszczu i frytuje tak długo, aż zrobią się chrupkie i miękkie. W drugiej natomiast składniki smaży się w tłuszczu bardzo krótko, po czym stale mieszając, dosmaża się je już na innej patelni. Technikę tę nazywa się przeciąganiem przez olej lub podwójnym smażeniem. Zamiast w woku można to oczywiście zrobić we frytownicy lub garnku. Do frytowania należy wykorzystywać olej, któremu nie szkodzi wysoka temperatura, na przykład olej sojowy. Do tego celu może on być użyty parokrotnie, póki nie nabierze koloru ciemnego bursztynu. Do wyjmowania składników z głębokiego oleju przyda nam się druciane sitko.

Gotowanie na parze
Ogólnie można stwierdzić, że potrawy ugotowane na parze są delikatniejsze w smaku i bardziej aromatyczne niż potrawy smażone lub frytowane. Dotyczy to wielu składników, jak np. mięsa, drobiu, warzyw (z wyjątkiem liściastych), owoców morza, szczególnie jednak ryb. Gotowanie na parze odbywa się z reguły w woku nad gotującą się wodą. Składniki umieszcza się w koszyku do gotowania na parze, wyłożonego uprzednio liśćmi sałaty lub kapusty pekińskiej. Zapobiega to przywieraniu potraw. Koszyk do parowania należy następnie przykryć pokrywką i wstawić do woku napełnionego gotującą się wodą do wysokości 2-3 cm. Kto nie ma koszyka do parowania, może ułożyć składniki na talerzu. Następnie do dużego garnka, napełnionego gotującą się wodą do wysokości dwóch palców, wstawia się do góry dnem żaroodporną miskę, a na niej ustawia talerz ze składnikami. Garnek należy teraz przykryć pokrywką i potrawę ugotować na parze.
W Chinach proces ten nie zawsze odbywa się w koszyku do gotowania na parze, ale również na żaroodpornym talerzu lub w misce, którą ustawia się w woku na specjalnej wkładce do parowania w kształcie krzyża.
Metodę tę stosuje się zwykle wtedy, gdy chce się wykorzystać wydobywający się ze składników sok.

Duszenie
Dusi się przeważnie większe kawałki mięsa. Na niewielkim ogniu duszą się one tak długo w przyprawionym wywarze, dopóki płyn nie zgęstnieje na tyle, że osiada na kawałkach mięsa, pokrywając je błyszczącą powłoką.

Zwyczaje żywieniowe Chińczyków

Chińczycy w codziennym menu posiadają zaledwie dwa podstawowe posiłki: śniadanie i obiad połączony z deserem. Śniadanie jest bardzo ubogie i składa się zazwyczaj z białego gotowanego ryżu lub makaronu ryżowego, ewentualnie kleiku ryżowego oraz herbaty liściastej, najczęściej zielonej. Obiad jest natomiast ucztą, na którą składa się kilka lub kilkanaście potraw. Zwyczajowo podaje się o jedno danie więcej niż liczba gości. Zwykle jest to 4-6 dań w dzień powszedni oraz 10 - 12 dań jeżeli zaproszeni są goście. Posiłki podawane są z krótkimi przerwami. Podczas normalnego tradycyjnego obiadu dwie potrawy stanowią dania z mięsa i ryżu, zaś dwie kolejne to zupy. Jedna zupa jest spożywana w środku obiadu, druga zupa zamyka obiad, tzn. część zasadniczą, po której podawane są dania z ciast lub cukrów i zielona herbata. Na samym końcu podaje się owoce. Podczas przyjęć z licznymi gośćmi podawane są na początku zimne przekąski, kilka zup jednocześnie, dania gorące zasadnicze, następnie dania z ciast, dania z cukrów, herbata koniecznie zielona i owoce jako zwieńczenie uczty. Jeżeli podawany był drób, po zakończeniu spożywania go podaje się mokre, gorące ręczniki do oczyszczenia dłoni.

Herbata
"Najlepsza herbata pochodzi z wysokich gór" - przysłowie chińskie. Chiny, które są kolebką herbaty, mogą się pochwalić największą na świecie różnorodnością najwyższej jakości herbaty. Herbaty uprawia się w 18 rejonach, z których do najważniejszych zaliczyć można Zhejiang, Hunan, Syczuan, Fujian, Yunnan i Anhui. Pomimo że produkcja herbaty w Chinach jest zmonopolizowana, kraj ten wytwarza jedne z najlepszych herbat, ale tylko niewielki ułamek tej produkcji (około 18%) trafia na zagraniczne stoły. Pozostała część spożywana jest w kraju produkcji i są to w większości herbaty zielone. W Chinach herbaty zrywane są w dwóch terminach, a w niektórych rejonach nawet trzy razy w roku. Pierwszy zbiór zaczyna się w połowie kwietnia, a kończy w maju. Mówi się, że herbaty z tego zbioru są najwyższej jakości. Drugi zbiór rozpoczyna się na początku lata, a jak już wspominałem, w niektórych okolicach jesienią następuje zbiór trzeci.

Ciekawostki o kuchni chińskiej
- Czy wiesz, że w kuchni chińskiej doliczono się ponad 20 000 potraw
- Chińczycy są twórcami najdoskonalszych noży ze stali chirurgicznej oraz molibdenowo-chromowej, noże te ostrzy się raz na 25 lat, są wykonywane całkowicie ręcznie. Widziałem na żywo: te noże robią oooogrooomne wrażenie, a ich cena zwala z nóg. Za najmniejszy z kolekcji liczącej 4 sztuki trzeba było zapłacić około 1200 euro. Ile zatem kosztował komplet...?!!!
- Nie prawdą jest, że je się tam psy, koty, szarańcze, szczury i tym podobne, są to niczym nie poparte pogłoski
- Najciekawsze potrawy chińskie:
• potrawa ze stu- lub tysiącletnich jaj
• Lwie głowy (shihitze tou)
• Mrówki wchodzące na drzewo -
• Kan Shao Yu - potrawa ze sfermentowanego ryżu
• Zupa z jaskółczych gniazd
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia azjatycka: kuchnia chińska

2012-02-24T07:17:00.000-08:00

kuchnia azjatycka: kuchnia chińska: Kuchnia chińska Autorem artykułu jest Tomasz Jakusz Czy wiesz, że w kuchni chińskiej doliczono się pnad 20.000 różnych potraw? Nie sposób...

kuchnia azjatycka: kuchnia azjatycka tajemnicą długiego życia

2012-02-24T07:16:00.000-08:00

kuchnia azjatycka: kuchnia azjatycka tajemnicą długiego życia: Japońska tajemnica długiego życia Autorem artykułu jest Leszek Maruszczyk Kraje azjatyckie, a w szczególności Japonia znane są ze swej wy...

kuchnia azjatycka: forma potraw chńskich

2012-02-24T07:15:00.002-08:00

kuchnia azjatycka: forma potraw chńskich: Forma chińskich potraw Autorem artykułu jest Adam Topor Opowiadając w Polsce o charakterystyce chińskich potraw, często spotykało mnie ro...

kuchnia azjatycka: suschi

2012-02-24T07:15:00.001-08:00

kuchnia azjatycka: suschi: Sushi Autorem artykułu jest Marta Malarska Coraz większą popularnością cieszy się w Polsce sushi. Ta potrawa, o charakterystycznym smaku,...

kuchnia azjatycka: sushi

2012-02-24T07:15:00.000-08:00

kuchnia azjatycka: sushi: Sushi Autorem artykułu jest Marta Malarska Coraz większą popularnością cieszy się w Polsce sushi. Ta potrawa, o charakterystycznym smaku,...

sushi zrób to sam

2012-02-24T07:07:00.002-08:00

Sushi - zrób to sam

Autorem artykułu jest Marta Malarska

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z moim domowym sposobem na przygotowanie sushi. Będziemy robić dwa najprostsze w przygotowaniu rodzaje tej potrawy: maki i nigri. Serdecznie zapraszam do zapoznania się z moim domowym sposobem na przygotowanie sushi.

Będziemy robić dwa najprostsze w przygotowaniu rodzaje tej potrawy: maki i nigri.Porcja, którą przygotowałam wystarczyła na obiad dla 4 osób.

Produkty:

1. Paczka ryżu do sushi 500 g. Koniecznie musi być specjalny.
2. Paczka prasowanych alg nori (są pakowane po 10)
3. Ocet ryżowy.
4. Sos sojowy.
5. Marynowany imbir, do podania.
6. Chrzan wasabi.
7. Majonez.
8. 12 paluszków krabowych.
9. 1 świeży, obrany ogórek.
10. Pół obranego awokado
11. Paczka dużych mrożonych krewetek, przygotowanych specjalnie do wyrobu sushi
12. Średnia paczka wędzonego łososia
13. Kilka kawałków marynowanej dyni (to już mój pomysł, tak więc nie jest obowiązkowa)

Wszystkie produkty są dostępne w dużych centrach handlowych, można je również kupić przez Internet.

Pomoce kuchenne

1. Bardzo ostry nóż do krojenia sushi maki
2. Drewniana łyżka do mieszania
3. Mata do zawijania sushi maki

Przygotowanie ryżu

Do obydwu rodzajów sushi będzie nam potrzebny odpowiednio przygotowany ryż.Należy pamiętać o tym, aby przygotowanie go zacząć ponad godzinę wcześniej. Musi zostać odpowiednio ugotowany, przyprawiony i zdążyć wystygnąć zanim zaczniemy wykorzystywać go do robienia sushi.

1. Bardzo dokładnie płuczemy ryż i odsączamy.

2. Zalewamy wodą i pozostawiamy przynajmniej na 30 min.

3. Odlewamy wodę i zalewamy ponownie (1 szklanka ryżu zalana 1,2 szklanki wody).

4. Przelewamy wszystko do rondla.

5. Doprowadzamy do wrzenia, następnie zmniejszamy gaz, przykrywamy naczynie pokrywką i gotujemy dalsze 10 min. Radzę od czasu do czasu zamieszać drewnianą łyżką! Woda szybko paruje, ryż przykleja się do dna i może się łatwo przypalić!

6. Wyłączamy gaz i zostawiamy, aby ryż dojrzał na 10-15 minut. Przez cały ten czas nie zdejmujemy pokrywki.

Często na opakowaniu znajdują się ścisłe instrukcje gotowania. Ja często korzystam właśnie z nich. Dotyczy to również sosu. Często zamiast sosu sojowego, stosuje się zwykłą sól. Czytajcie zatem instrukcje!

Sos do ryżu

Najlepiej przygotować go podczas gotowania ryżu.7-8 łyżek octu ryżowego1 łyżka sosu sojowego japońskiegodo 4 łyżek cukru

Sushi maki

Najwygodniej jest przygotować sobie wszystkie składniki na dużym półmisku.

1. Obieramy ogórka i awokado i kroimy je w podłużne małe kawałki. Kawałki ogórka mogą być długie
2. Paluszki krabowe rozmrażamy, każdy kawałeczek możemy pokroić na cztery części lub wykorzystać cały. To już zależy od Was.
3. Połowę plasterków łososia kroimy na malutkie cząstki
4. Dynię kroimy na małe kawałki
5. Na macie do zwijania sushi kładziemy płatek glonów, po stronie chropowatej rozprowadzamy warstwę ryżu. Trudno jest mi określić ile dokładnie. Jest to dosyć cienka warstwa. Dojdziecie do wprawy metodą prób i błędów. Krojąc porcję przygotowaną z trzeciego płatka glonów, stwierdzicie na pewno, że ilość ryżu jest odpowiednia. Niektórzy radzą zostawić 1/5 nori nie przykrytą ryżem, by tam układać ryby i inne dodatki. Ja tak nigdy nie robiłam. A sushi i tak zawsze się udaje. Są różne szkoły. Na opakowaniu glonów często znajdują się instrukcje w języku polskim. Zachęcam do ich czytania! Są bardzo pomocne dla początkujących.
6. Jeden koniec smarujemy cieniutką warstwą wasabi. Ja dodaje często cienką warstwę majonezu. Z tej samej strony przez całą szerokość płatka glonów układamy składniki. Możliwe są różne kombinacje:

- wędzony łosoś + ogórek

- wędzony łosoś + ogórek + awokado

- paluszek krabowy + awokado

- kilka kawałków ogórka- tylko wędzony łosoś

- wędzony łosoś + marynowana dynia

Wszystko zależy od Was i Waszej inwencji! Zachęcam do eksperymentowania. Można również połączyć wędzonego łososia z gotowanym jajkiem lub użyć tuńczyka z puszki. W specjalistycznych sklepach można też kupić odpowiednio przygotowane surowe ryby. Nie radzę eksperymentować samemu. Może się to skończyć niestrawnością.

Sami, po wielu eksperymentach, zdecydujecie, co najbardziej Wam smakuje.
7. Po ułożeniu wszystkich składników, zawijamy glony. Przypomina to zawijanie rolady i bardzo pomocna jest przy tym mata. Wielu osobom wydaje się to skomplikowane, ale w istocie tak nie jest i szybko można się tego nauczyć. Trzeba mieć tylko cierpliwość.
8.
Przygotowaną w ten sposób „małą roladę” kroimy w kawałki w 1,5 centymetrowych odstępach. Tak przygotowane maki układamy na talerzu. Podajemy z sosem sojowym, wasabi i marynowanym imbirem.

Sushi nigri

Przygotowujemy rozmrożone wcześniej krewetki do sushi, małe plastry wędzonego łososia, ryż.

1. Z ryżu formujemy niewielkie kulki, mogą mieć kształt małych jajeczek.
2. Smarujemy je niewielką ilością chrzanu wasabi.
3. Na wierzchu układamy plasterek łososia lub jedną krewetkę. Składniki powinny przykrywać górną część ryżu.
4. Układamy na talerzu, podajemy.
5. Sushi z krewetka nazywa się Ebi, z łososiem Sushi Sake

Do przygotowania sushi nigri można wykorzystać dostępne w specjalistycznych sklepach mrożone półprodukty. Są one specjalnie porcjowane. Polecam rybę maślaną i tuńczyka.

Mam nadzieję, że zachęciłam Was do samodzielnego przygotowania sushi. Życzę powodzenia i smacznego.
---

Marta Malarska DlaUrody.pl. http://www.dlaurody.pl info@dlaurody.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-02-21T10:02:00.001-08:00

Forma chińskich potraw

Autorem artykułu jest Adam Topor

Opowiadając w Polsce o charakterystyce chińskich potraw, często spotykało mnie rozczarowanie słuchaczy i niejednokrotnie oburzenie smakoszy - jak ci chińczycy mogą to jeść. Nie wyobrażając sobie, że można podać golonkę bez chrzanu, musztardy albo, że nóż, który jest konieczny podczas przygotowywania potrawy staje się zbędny przy jedzeniu, gdyż nie ma już co dzielić. O przygotowaniu chińskiej potrawy opowiem niebawem, tutaj jednak chcę podkreślić specyficzną formę zawartości chińskich półmisków. Wybierzmy ChanSsu Chin- rodzaj "gulaszu" wieprzowego, bądź wołowego przyprawiony papryką i (moimi ulubionymi) grzybami MuEr. "MuEr" rosną na drzewach niczym wielkie huby, a ich dosłowna polska nazwa "słyszące drzewo lub uszy drzewa". W Polsce to "ściany mają uszy", za to w Chinach mają je nawet drzewa.

Do drobnych kęsów mięsa dodawane są krojone lub siekane na kawałki warzywa, młode pędy bambusa i fasoli. Do rybnej zupy koniecznie makaron sojowy i kiełki - bardzo często stosowane, jednak trudno dostać w naszym kraju. Jeśli ktoś już biegnie do hipermarketu, bo tam takie widział to ostrzegam - marynowane się nie nadają. Oczywiście podano również ryż. Taki zwykły chiński obiad. Niezwykłe staje się, że to jeszcze nie koniec.

Prawdziwa chińska biesiada trwa nieraz wiele godzin i obejmuje kilka lub kilkanaście dań z dwoma lub trzema zupami i zimnymi zakąskami. Na koniec deser z ciast, następnie owoce i naturalnie zielona herbata. Prawdziwym rarytasem była tu BeiJing Kaoya czyli kaczka po "Pekińsku".

Zimne zakąski to oczywiście zestaw kaczych podrobów - serc, żołądków, języczków, kacze kiełbaski i sławne "jajka o tysiącu lat". Nie bierzmy jednak tej nazwy zbyt dosłownie. Te "jajka" to wyłącznie chiński specjał i nawet restauracje chińskie w Europie sprowadzają je z Chin. Są to kacze jajka specjalnie przyrządzane w aromatycznej glince mieszanej z solą, ziołami i kłosami zboża. Gotowe obrane jajko ma barwę granatową lub ciemnoniebieską, a jego powierzchnię pokrywa wzorek pozostawiony przez skorupkę. Często jest to wzór przypominający sosnowe igły, dlatego też można się spotkać z nazwą SongHua "jajko sosnowego kwiatu". Doskonale nadaje się jako przekąska poprzedzająca inne potrawy. ---

Czy kultura chińska jest dla Ciebie równie inspirująca? ShuDian the China Ebooks Library

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia chińska a długość życia

2012-02-21T09:45:00.001-08:00

Japońska tajemnica długiego życia

Autorem artykułu jest Leszek Maruszczyk

Kraje azjatyckie, a w szczególności Japonia znane są ze swej wyjątkowo sporej, średniej długości życia. W roku 2009 w tym kraju żyło ponad 40 tysięcy stulatków!

Niewątpliwie jest to ewenement na skalę światową, dla porównania u Nas w Polsce jest tylko około 10000 stulatków. Co więcej, japoński stulatek i stulatek z Europy, to dwie odmienne osoby. Japończyk w tak zaawansowanym wieku na ogół jest zupełnie sprawny intelektualnie i w dodatku jego sprawność fizyczna jest na takim poziomie, że nie wymaga on dodatkowej opieki innych osób – wszystko daje radę zrobić samemu. Co innego stuletni Europejczyk – na ogół jest on mało sprawny, zarówno intelektualnie, jak i fizycznie, często przykuty do łóżka – stanowi przez to spore obciążenie dla bliskich, a i dla stulatka życie w cierpieniu jest tylko i wyłącznie utrapieniem.

Jak to się dzieje, że Japończycy nie dość, że dożywają często mocno podeszłego wieku, to jeszcze do ostatnich dni są na tyle zdrowi, iż mogą się w pełni cieszyć życiem?

Przede wszystkim aktywny tryb życia. W Polsce ćwiczenia ruchowe w pracy wywołałyby co najwyżej uśmieszek. W Japonii to norma – są wyznaczone godziny, przerwy w pracy na ćwiczenia ruchowe. Niezbyt intensywna gimnastyka, która jednak w dłuższej perspektywie daje więcej, niż znany z boisk i stadionów wysiłek na wysokim, wręcz zawodowym poziomie – finalnie dający głównie kontuzje, nieprawidłowości w układzie nerwowym i zwyrodnienia stawowe.

Druga sprawa to dieta. W krajach azjatyckich dominuje ryż oraz potrawy o niskiej zawartości tłuszczu. Duży udział fitosteroli także jest bardzo ważny, a ten mikroskładnik, za sprawą soi i jej przetworów w diecie przeciętnego Japończyka występuje obficie. W przeciętnym europejskim domu odwrotnie – tłuszcz, ciężkostrawne dania i makroskładniki powodujące tzw. "huśtawkę glikemiczną".

Trzecia rzecz, to alkohol. Od dawna wiadomo, że jego umiarkowany dodatek w diecie, szczególnie jako czerwone, wytrawne wino, jest dla zdrowia korzystny. Z tym w Europie jest nieco lepiej – świadczy o tym chociażby "francuski paradoks" – francuzi piją często niewielkie ilości czerwonego wina, a mimo to zapadalność na choroby krążenia u nich jest o wiele mniejsza, niż w pozostałych krajach Europy (ilość zawałów i zawałów śmiertelnych także), tym bardziej, że Francuzi nie należą do szczególnie stroniących od tytoniu. Podobnie czynią Japończycy, Chińczycy, czy inne, długowieczne azjatyckie nacje.

I ostatnia rzecz – herbata, szczególnie zielona herbata niefermentowana lub jej wędzona odmiana, czyli herbata czerwona. Akurat te dwie odmiany maja niewiarygodne wręcz właściwości przeciwmiażdżycowe i przeciwrakowe. Amerykanie, nie mogąc zrozumieć niskiej zachorowalności Japończyków na raka, przeanalizowali ich tryb życia, a następnie przebadali jego niektóre aspekty. W toku badań okazało się, że zielona herbata, tak mocno w Japonii popularna, wykazuje niewiarygodnie silne działanie przeciwrakowe, najmocniejsze ze wszystkich naturalnych substancji. Czerwona herbata też wykazywała ponadprzeciętne właściwości antynowotworowe, jednak jej działanie z kolei bardziej skupiało się na pomocy w utrzymaniu należytej wagi. I tak, herbata czerwona nie tylko wspomaga odchudzanie osób otyłych, ale też bywa pomocna w zwiększeniu wagi osób, cierpiących na jej niedobór.

Obie herbaty dodatkowo – podobnie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) mają silne działanie rozrzedzające krew, co stanowi ważny element profilaktyki przeciwzawałowej. Przy tym, obie pozbawione są negatywnych działań ubocznych kwasu acetylosalicylowego, jak wrzody żołądka, nudności i wywoływanie reakcji alergicznych u niektórych osób (wskutek takiej reakcji zmarł znany aktor Bruce Lee).

Zachodnia medycyna wciąż głowi się nad problemem leczenia raka, nad rozwiązaniem problemu fali zawałów. Przeciętny Japończyk może się zaś z Nas jedynie śmiać, bo w jego kulturze już dawno zrozumiano, że przede wszystkim profilaktyka jest ważna. Przy odpowiedniej profilaktyce problem leczenia wielu chorób po prostu nie występuje, albo jest marginalny. Jednocześnie ludzie poddawani działaniom profilaktycznym dłużej mogą się cieszyć życiem – nie tylko samą jego długością, ale też jakością.

---

Leszek Maruszczyk

Darmowe materiały - ściągnij i Ty!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia włoska czy kuchnia chińska

2012-02-21T02:18:00.001-08:00

Magia zagranicznych smaków - kuchnia włoska czy kuchnia chińska?

Autorem artykułu jest Efemeryczna Hybryda

Śródziemnomorska kuchnia włoska jest jedną z najpopularniejszych kuchni europejskich. Tyle samo zwolenników ma orientalna kuchnia chińska, kojarzona głównie z ryżem i aromatycznymi przyprawami. Choć różnią się od siebie, to jednak każda z nich gwarantuje niezapomniane doznania dla podniebienia.

Kuchnia włoska – kulinarny zawrót głowy

Kuchnia włoska jest nierozerwalnie związana z kilkoma pysznymi daniami. Ich smak jest swoistą wizytówką kulinarną Włoch. Bardzo różnorodna i bogata w potrawy kuchnia włoska, charakteryzuje się korzystaniem z dużej ilości warzyw i przypraw. Obok bazylii, oregano, tymianku, rozmarynu i pieprzu, kuchnia włoska bardzo chętnie sięga również po pomidory, oliwki czy czosnek. Dwa najbardziej rozpoznawalne włoskie dania to bez wątpienia spaghetti i pizza. Warto podkreślić, że chociaż spaghetti kojarzone jest głównie z mięsnym sosem bolońskim, to może być ono podawane także z sosem Carbonara lub sosem pleśniowym. Ten ostatni sporządzany jest z sera pleśniowego, cebuli oraz przypraw. Kuchnia włoska to także wiele rodzajów serów, bardzo popularna lasagna oraz niezapomniane desery – dość wspomnieć o specyficznym budyniu panna cotta czy uwielbianym przez miłośników słodkości tiramisu.

Kuchnia chińska - różnorodność, ryż i owoce morza

Kuchnia chińska to określenie bardzo szerokie. W jego ramach mieszczą się zwyczaje kulinarne ludności zamieszkującej Chiny oraz inne kraje Azji Wschodniej i regionów południowo – wschodnich. Oprócz tego kuchnia chińska na terenie samych Chin jest zróżnicowana ze względu na podział tego kraju na regiony. Wspomniana różnorodność widoczna jest pod względem składników i przypraw używanych do przygotowania potraw oraz sposobu ich przyrządzania. Najbardziej znana na Zachodzie jest kantońska kuchnia chińska, wywodząca się z terenu południowych Chin. Opiera się ona przede wszystkim na ryżu, który jest z kolei rzadkością w kuchni pekińskiej północnego regionu kraju. Tamtejsza kuchnia chińska stawia przede wszystkim na pszenne bułeczki gotowane na parze oraz makaron. Naturalnie kuchnia chińska regionów nadmorskich specjalizuje się w daniach z ryb i owoców morza.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

japońskie kulinaria

2012-02-20T04:47:00.001-08:00

Japońskie kulinaria

Autorem artykułu jest 5tka_PR -

Zmień coś w kuchni i zaskocz rodzinę! Wprowdź nutkę orientu do swoich tradycyjnych polskich przepisów. Efekty murowane! Zostaniesz okrzyknięta najbardziej wszechstronną kobietą sezonu!

Od pewnego czasu na półkach polskich sklepów pojawiają się produkty kulinarne pochodzące z krajów dalekiego wschodu. Bogactwo orientalnych sosów i marynat oferowanych przez delikatesy pozwala nam puścić wodzę fantazji i improwizować w kuchni tworząc swoje ulubione połączenia smakowe. Zapracowani doceniają dania azjatyckie ze względu na krótki czas ich przygotowania, a także różnorodność przypraw pozwalającą na przełamanie monotonii codzienności.

Pochodzący z Japonii sos Teriyaki Kikkoman znajduje zastosowanie nie tylko podczas przygotowania potraw rodem z kraju kwitnącej wiśni, ale również może być ciekawym uzupełnieniem dań kuchni polskiej.

Teriyaki to japońska technika kulinarna, zaliczana do kategorii potraw yakimono polegająca na pieczeniu lub grillowaniu mięsa i ryb w specjalnej marynacie zwanej tare. W samej Japonii ze względu na fakt, iż jest to kraj wyspiarski przyrządzane w ten sposób są głównie różne rodzaje ryb, zaś na Zachodzie sosy Teriyaki służą do marynowania mięsa.

Nazwa teriyaki pochodzi od czasownika teru (błyszczeć), gdyż marynata, którą smarowane jest mięso przed i w trakcie pieczenia, na potrawie błyszczy się i mieni ze względu na dużą zawartość cukru. Głównymi składnikami marynaty są sos sojowy, słodkie wino ryżowe mirin oraz cukier albo miód.

Często polecanym zwieńczeniem gorącego dania w marynacie Teriyaki jest oprószenie mięsa czy ryby drobno skrojoną zieloną cebulką, która pozwala wydobyć słodkawy smak sosu. Marynatę można też stosować jako dip i spożywać na zimno, z uprzednio upieczoną rybą czy choćby w kanapkach z indykiem. Tego typu rozwiązania od dawna stosowane są na przyjęciach koktajlowych, pozwalają bowiem na podanie prostych i zarazem eleganckich przekąsek zaskakujących walorami smakowymi.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

2012-02-20T04:46:00.002-08:00

2012-02-20T04:46:00.000-08:00

Płetwy rekina, kałamarnice, małże i inne przysmaki

Autorem artykułu jest Adam Topor

Może niektórym czytelnikom tytuł ten wyda się nieco przesadzony. Zawsze zadawałem sobie pytanie: Co ci Chińczycy widzą w takich dziwnych potrawach? Zawsze dopóki sam nie spróbowałem. A w prowincji Fukien są to prawdziwe rarytasy. W tradycyjnej kuchni chińskiej używa się zazwyczaj różnorodność produktów suszonych i niestety raczej nie dostępnych w Polsce (może się mylę - dużo się zmieniło). Chcę przybliżyć oryginalne chińskie potrawy i przytoczyć kilka kulinarnych ciekawostek i odstąpię od ogólnej zasady substytutów. Może uda Ci się kilka chińskich specjałów sprowadzić przez znajomych z zagranicy lub kupić w jakimś dobrym sklepie z orientalnymi rzeczami.

Opowiem Ci o kilku bardzo modnych specyfikach, których w Polsce niestety nie ma a co w Chinach jest prawdziwym rarytasem.

Wyobraź sobie płetwy rekina – tak nie przesłyszałeś się, bardzo smaczna przekąska, z którą nieraz bywa sporo kłopotu. Płetwy muszą być moczone aby zmiękły i nabrały kształtu. Trzeba je obgotować, ostudzić i następnie oczyścić oraz usunąć ości. Po tym zabiegu gotujemy je około 1 godziny aż staną się zupełnie miękkie. W ten sposób mamy płetwy do dalszej obróbki i przyprawiania.

Morski ogórek pisałem o tym na artelis.pl („Trepang”), suszony powinien być namoczony w zimnej wodzie, następnie zagotowany i ostudzony. „Ogórki” te trzeba naciąć na całej ich długości i niestety ponownie moczyć przez kilka dni często zmieniając wodę (niektóre z tradycyjnych chińskich potraw trzeba przygotowywać nieraz cały tydzień).

W tradycyjnej kuchni chińskiej najlepsze jest to, iż nie da się tu nic zrobić „po prostu” każda czynność w kuchni musi być dobrze przemyślana i wykonana z pełną precyzją. Charakter tej kuchni wymaga od nas cierpliwości i chęci do doskonalenia się w kulinarnym rzemiośle. Najlepszą metodą do przygotowywania morskich ogórków w wersji dla niecierpliwych jest zamknięcie ich w szczelnym termosie z wrzącą wodą, gdzie po 24 godzinach są gotowe do dalszego przyrządzania.

Kałamarnica z kolei wymaga dodatku oleju sezamowego. Na pół kilograma suszonej kałamarnicy dodajemy 3 dag. Oleju i szczyptę sody oczyszczonej i tak moczymy kałamarnicę w wodzie. Można również przygotować roztwór składający się z 15% sody, 5% soku ze zwykłej cytryny i 80% wody. Przygotowany roztwór należy przelać przez filtr (podobnie jak z kawą z ekspresu – filtrujemy go) i w nim moczyć suszoną kałamarnicę. Po 3 godzinach należy ją wypłukać pod bieżącą wodą w celu usunięcia kwaśnego smaku. W tym momencie kałamarnica powinna mieć jasnożółty odcień i powinna być niemal przezroczysta.

Małże należy moczyć w zimnej wodzie kilka godzin. Po namoczeniu należy odciąć mięso wokół krawędzi muszli umyć i ugotować. Gotuje się je na parze 2-3 godziny aż do zmięknięcia i tak przygotowane możesz z powodzeniem dodawać do potraw lub dalej przetwarzać i przyrządzać.

---

Czy kultura chińska jest dla Ciebie równie inspirująca? ShuDian the China Ebooks Library

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Gotowanie według pięciu przemian

2012-02-19T06:47:00.001-08:00

Gotowanie według pięciu przemian

Autorem artykułu jest Praktyczne porady

Ten niezwykły sposób żywienia przywędrował do naszego kraju z Chin i od razu zyskał sobie wielu zwolenników. Zasad gotowania według cyklu pięciu przemian nauczyć się można z podręczników pojawiających się na naszym rynku wydawniczym oraz poprzez udział w organizowanych coraz częściej warsztatach

Sposób żywienia według 5 przemian został do nas sprowadzony prosto z Chin Zasad gotowania według cyklu 5 przemian nauczyć się można z poradników pojawiających się na naszym rynku wydawniczym oraz poprzez udział w organizowanych coraz częściej warsztatach

Podstawową zasadą diety według pięciu przemian jest zwracanie uwagi na to, do którego spośród żywiołów należy dany składnik potrawy oraz dodawania ich do siebie w ściśle określony sposób. Elementami składającymi się na poprawnie przyrządzone danie są Drzewo, Ogień, Ziemia, Metal i Woda. Każdy spośród tych pierwiastków przypisany jest do konkretnego smaku oraz wpływa na określone narządy w naszym organizmie.

Element Drzewa reprezentują te składniki, które charakteryzują się smakiem kwaśnym i dodawane są do potrawy w pierwszej kolejności. Ogień, drugi pierwiastek w cyklu pięciu przemian to smak gorzki, a za Ziemię uchodzą skłaniki słodkie. Metal odnajdziemy w tych produktach spożywczych, które są ostre, a Wodę w słonych. Kolejność dodawania składników jest niezmienna: zawsze rozpoczynamy od pierwiastka Drzewa, przechodząc w Ogień, Ziemię, Metal i Wodę. Jeśli nie kończymy przygotowywania potrawy na pięciu składnikach, po ostatnim produkcie przemiany znów dodajemy Drzewo. W zależności od tego, w którym elemencie ma się znajdować nasze danie, kończymy gotowanie na pożądanym przez nas pierwiastku. Jeśli więc przygotowywana przez nas potrawa ma mieć dobroczynny wpływ na naszą wątrobę i woreczek żółciowy, ostatnim dodawanym przez nas składnikiem musi być produkt kwaśny, reprezentujący Drzewo. O tym, które produkty odpowiadają poszczególnym pierwiastkom dowiedzieć się możemy z dostępnych w podręcznikach tabel.

Kuchnia pięciu przemian opiera się także na innych zasadach. Jedną z nich jest ta, żeby nasza dieta składała się z co najmniej trzech ciepłych posiłków dziennie, a nasz jadłospis przynajmniej w dziewięćdziesięciu procentach składał się z produktów roślinnych. Ważną zasadą tego sposobu odżywiania jest także rezygnacja z produktów mlecznych - spożywanie nabiału wskazane jest tylko w okresie niemowlęctwa, a dziecko w tym okresie przyjmować powinno tylko mleko matki.

Opisywany tu sposób żywienia przywiązuje także wielką wagę do tego, w jakim klimacie żyjemy, w której porze roku znajdujemy się w danym momencie oraz jaki jest stan naszych emocji. Te trzy zależności determinują, których produktów powinniśmy używać, by nasz organizm był jak najlepiej odżywiony, a nasze samopoczucie stawało się coraz lepsze.

Potrawy przyrządzane według zasad pięciu przemian są lekkostrawne, bardzo zdrowe i przyrządzone tak, by jak najlepiej wykorzystać dobroczynne składniki zawarte w przyjmowanych przez nas posiłkach. Ta chińska dieta przywiązuje dużą wagę do spożywania warzyw i owoców sezonowych, regularności posiłków, obecności ułatwiających trawienie ziół, a także celebracji procesu przyrządzania potraw, co pozwala spojrzeć na jedzenie w sposób bardziej mistyczny. Stosowanie tej diety gwarantuje powolną, ale systematyczną utratę wagi bez efektu jo-jo.

---

Jeśli zainteresował Cię temat diety wg. 5 przemian, zapraszamy na naszą stronę internetową:
http://www.5przemian.net.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia pięciu przemian

2012-02-19T06:46:00.001-08:00

3 podstawowe mity dotyczące odchudzania, czyli zaprzyjaźnij się z kuchnią wg pięciu przemian

Autorem artykułu jest Dorota Jakubiak

Gotowanie wg pięciu przemian, wywodzące sie z dietetyki będącej częścią tradycyjnej medycyny chińskiej, jest liczącym sobie kilka tysięcy lat systemem żywieniowym, którego celem jest zachowanie równowagi energetycznej w ciele czlowieka.

Stan równowagi uzyskujemy poprzez odpowiednie zestawianie produktów używanych do przygotowywania potraw, co służy tym samym utrzymaniu pełnego zdrowia i witalności.

Ta równowaga energetyczna dotyczy zrównoważenia w posiłkach dwóch rodzajów energii:jin i jang. Wszystkie produkty żywnosciowe, przyprawy i zioła mają wlasną energetyczną naturę, od zimnych, poprzez ochładzające, neutralne, ciepłe, na gorących kończąc. Jin to zimno, jang - gorąco. Wszystkie produkty różnią się od siebie smakowo i to stanowi podstawę ich klasyfikacji wg przemian, do których należą. Filozofia pięciu przemian opiera się na porach roku i zmianach w naturze, jakie wraz z nimi nadchodzą. Przemian jest pięć:

Drewno - pora wiosenna, smak kwaśny, narządy: wątroba i woreczek żółciowy

Ogień - pora lata, smak gorzki, narządy: serce i jelito cienkie

Ziemia - pożne lato, smak słodki, narządy: żołądek, śledziona i trzustka

Metal - jesień, smak ostry, narządy: płuca i jelito grube

Woda - zima, smak słony, narządy: nerki i pęcherz moczowy

Zachowanie tej kolejności podczas gotowania jest ważne, gdyż w ten sposob dokonuje się zrownoważenie smakowe i energetyczne całego posiłku.

3 podstawowe mity związane z odchudzaniem

Mit nr1 Podstawą diety powinny być surówki, owoce, chude mleko, sery i jogurt, drób, powinniśmy unikać węglowodanów.

Gdy popatrzymy na te produkty z punktu widzenia ich energetyki, zauważymy, że taka dieta prowadzi do wychłodzenia naszego ciała. Wychłodzenie żołądka i śledziony (głównych „dystrybutorów" energii uzyskanej z pożywienia w naszym ciele) ma swoje konsekwencje w znaczącym pogorszeniu przemiany materii (nadmiar jin dostarczanej w pożywieniu ), w związku z czym ulega ona znacznemu obniżeniu.A to wplywa na wszystkie procesy życiowe w naszym organizmie.Taka niezrównoważona, pozbawiona energii jang dieta powoduje, ze jesteśmy ciągle głodni, obsesyjnie myślimy o jedzeniu, a po zjedzeniu naszego surówkowo - kurczakowego obiadu (być może dodatkowo popitego zimnym napojem), zamiast przyjemnego ciepla w brzuchu czujemy w nim tylko wielką dziure...Zdrowy człowiek myśli o jedzeniu, gdy odczuwa spadek energii. Wychłodzony surową dietą grubasek nieustannie myśli o następnym posiłku. A jest on przede wszystkim głodny energii jang i związanego z nią ciepła!Oczywiście nie oznacza to,że mamy całkowicie zrezygnować z sałatek i owoców. Pamiętajmy jednak o konieczności ich energetycznego zrównoważenia np.poprzez dodatek „ciepłych" przypraw i traktowanie ich raczej jako dodatek do gotowanych posiłkow, niz jako podstawę naszej codziennej diety.

Mit nr 2 Należy unikać cukrów i węglowodanów, a przynajmniej drastycznie ograniczyć ich ilość

Jeżeli pod pojęciem cukrów i węglowodanów mamy na myśli biały chleb, makaron czy słodycze, to rzeczywiście lepiej z nich zrezygnować, i to nie tylko na czas diety. Produkty te, pozbawione większości odżywczych składników, są bardzo niezrównoważone energetycznie, wychładzają śledzionę, zakwaszają organizm i niekorzystnie wpływają na pracę wszystkich narządów. Biały cukier z punktu widzenia medycyny chińskiej jest trucizną i nie zalicza się go do produktów żywnościowych.

Inaczej przedstawia się sprawa, gdy weżmiemy pod uwage pełne zboża i kasze. To one powinny stanowic podstawę naszej diety. Tutaj szczególnie polecam kaszę jaglaną, która poprzez swój alkaliczny odczyn bardzo korzystnie wpływa na nasze ciało. Pozostałe zboża powinniśmy bardzo dokładnie przeżuwać, w przeciwnym razie będą one zakwaszać organizm. Możemy łączyć je z różnymi dodatkami, przyprawami, a ugotowany zgodnie z pięcioma przemianami posiłek na nich oparty wyraźnie doda nam energii i poprawi samopoczucie.Zrównoważenie smakowo-energetyczne prawidłowo skomponowanego dania sprawia, że po prostu nie mamy ochoty na jakiekolwiek przekąski po jedzeniu, jak to często sie dzieje w przypadku naprędce zjedzonej kanapki z serem lub wędliną.

Mit nr 3 Im mniej jesz, tym wiecej schudniesz

W tym myśleniu kryje się pułapka. Ponieważ nasza zachodnia dietetyka opiera się na skrupulatnym liczeniu kalorii, siłą rzeczy to kalorie stają się naszym głównym wrogiem w dochodzeniu do szczuplejszej sylwetki. A co się okazuje?Po pierwszych utraconych kilogramach naszą radość z tego powodu mąci fakt, że nagle waga zatrzymuje sie w miejscu. My popadamy w desperację i być może wracamy do naszego zwyczajowego sposobu odżywiania pocieszając się batonikami czy ciastkiem z bitą śmietaną, co z kolei wzbudza w nas poczucie winy... Co się dzieje?Po drastycznym obniżeniu ilości przyjmowanego jedzenia dajemy sygnał naszemu ciału, że potrzebujemy uruchomienia tzw. głodowych rezerw.W związku z tym nasz organizm obniża znacznie szybkość przemiany materii, aby zachować rezerwy odżywcze na ewentualność głodu.Medycyna chińska tlumaczy to obniżenie sprawności metabolizmu utratą energetycznej równowagi,spowodowaną wychłodzeniem śledziony i nadmiarem jin w organiżmie, biorąc pod uwagę, że z reguly nasza dieta odchudzajaca opiera się na wychładzających surowiznach, owocach (zwlaszcza tych południowych) i jogurcie. Gdy przerwiemy w którymś momencie naszą dietę (co z reguły wcześniej czy póżniej jest nieuniknione) wracając do dawnych kulinarnych upodobań, będziemy na prostej drodze do efektu jojo i związanego z nim rozregulowania przemiany materii. Naprawienie takich szkód wymaga już zazwyczaj pomocy specjalisty.

Odżywianie wg pięciu przemian uczy nas zachowania równowagi, również w ilości spożywanego pokarmu. Jedzmy taką ilość jedzenia, aby zaspokoić głód, ale nie czuć przeciążenia.W przeciwieństwie do tradycyjnych zachodnich diet system ten pokazuje nam, jak przy wykorzystaniu znajomości energetycznej natury produktów zrównowazyć energetycznie nasz organizm (poprzez pożywienie), a tym samym spowodować naturalną eliminację zbędnego tłuszczu z naszego ciała.Gdy nasze pożywienie opiera się na gotowanych i przemyślanych energetycznie potrawach, zaczynamy w naturalny sposób eliminować z naszej diety to, co w żaden sposób nie służy ani naszemu zdrowiu, ani naszej szczupłej sylwetce.Juz po kilku dniach spożywania takich posiłków zauważamy wyraźną poprawę naszego ogólnego samopoczucia i wyrażny wzrost energii.

Chciałabym tutaj zasugerowac coś, co znam z własnego doświadczenia. Gdy mamy problem z wagą, postarajmy sie dać sobie czas na zmianę stylu odżywiania i na zaasymilowanie go na stałe. Nie dajmy się zwieżć obietnicom płynącym z najnowszych diet cud. Gdy na dwa-trzy tygodnie zmieniamy całe nasze dotychczasowe zwyczaje żywieniowe, często po prostu maltretując się ciągłym nienasyceniem i poczuciem głodu (w dodatku będąc dumnymi ze swojej niezłomnej siły woli:-)), rozregulowujemy tylko własny organizm, bo po ostatnim dniu restrykcyjnej diety z reguły nadrabiamy z nawiązką nasze wyrzeczenia, a tym samym stracone kilogramy. Gdy chcemy schudnąć, skupmy swoją uwagę na osiągnięciu równowagi w naszym ciele i w naszym umyśle. Poznajmy różnego rodzaju techniki relaksacyjne, posmakujmy medytacji. Nauczmy się wyciszać, wyłączać na chwilę z codziennej bieganiny i wsłuchajmy się w samych siebie. Niech gotowanie, przygotowywanie posiłków i jedzenie stanie sie przyjemnością. A po jakimś czasie zauważymy, że w naturalny sposób pozbywamy sie niepotrzebnego balastu w postaci zbędnego tłuszczu, nasza skóra promienieje, a my tryskamy energią. Niech powrót do szczupłej sylwetki będzie konsekwencją zmiany naszego stosunku do samych siebie i stylu odżywiania się, a nie celem samym w sobie. Możemy wtedy liczyć na trwałe efekty.

Na koniec dodam, ze aktywność fizyczna jest niezbędnym elementem w zachowaniu dobrego zdrowia. Pobudza ona pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego, ruch płynów wewnątrz ciała, przyspiesza przemianę materii, wpływa korzystnie na produkcję endorfin, czyli hormonu szczęścia.Możemy wybrać dla siebie taki rodzaj aktywności fizycznej, który nam najbardziej odpowiada i który lubimy..Może to być nawet codzienny półgodzinny spacer w parku. Pamietajmy: „ruch to zdrowie". W tym stwierdzeniu spotykają się oba systemy, dalekowchodni i nasz zachodni.

---

Pozdrawiam serdecznie
Dorota Jakubiak

Odwiedź mnie tutaj:
http://tra-le-nuvole.blog.onet.pl/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

kuchnia chińska

2012-02-19T06:43:00.001-08:00

Kuchnia chińska

Autorem artykułu jest Tomasz Jakusz

Kuchnia feng shui

2012-02-19T06:31:00.001-08:00

Kuchnia feng shui

Autorem artykułu jest Mirosław Mazur

Umieszczenie na właściwym miejscu kuchenki w kuchni ma zasadnicze znaczenie dla naszego zdrowia i kondycji psychicznej. Niemniej jednak samo gotowanie oraz myśli, jakie nam przy tym towarzyszą mają wpływ nie tylko na nas, lecz i na wszystkich członków rodziny.

Ts’ai wymawiane przez Chińczyków oznaczające żywność, lecz w dialekcie mandaryńskim brzmi podobnie jak "bogactwo". Dlatego w kulturze chińskiej kuchnia odgrywa tak wielką rolę. Obficie zaopatrzona lodówka i spiżarnia jest symbolem bogactwa całej rodziny. Ponieważ cała rodzina spotyka się tam dla zaspokojenia głodu uosabia ona również zdrowie, szczęście i dobre samopoczucie rodziny. Dobre Feng Shui w kuchni pomaga w przyrządzaniu posiłków wypełnionych korzystną energią chi, która nie tylko podtrzymują ciało w dobrej kondycji, lecz korzystnie wpływa też na nasz nastrój.

Gdy jedzenie jest przygotowane z miłością wpływa korzystnie na jedzącego i miłość towarzyszy mu przez cały dzień...

Zauważyliście z pewnością, że podczas rozmaitych spotkań towarzyskich wiele osób zbiera się w kuchni, lecz nie tylko, aby coś „przekąsić” lecz po to aby zaczerpnąć energii która się w niej znajduje. Według filozofii feng shui kuchnia to żywioł ognia, dlatego też przyciąga jak magnes tych wszystkich, którzy posiadają wewnętrzną energię żywiołu ziemi. Za każdym razem, gdy przyrządza się w kuchni potrawy uwalniana jest energia z poszczególnych produktów oraz swoja własna. Dzięki temu można powiedzieć, że kuchnia jest baterią, w której można naładować zużyte akumulatory. Kuchnia emanuje korzystną energią tylko w tedy, gdy posiada korzystne feng shui (a jest to uzależnione od jej lokalizacji względem kierunków) oraz od tego, z jakim nastawieniem gotujemy. Dlatego też wszelkie potrawy ugotowane w pośpiechu zaspokajają głód na krótką chwilę, przez co pomiędzy posiłkami podjadamy sobie przybierając na wadze.

O czym powinniśmy wiedzieć, gdy chcemy, aby w kuchni panowała korzystna energia.

Na początku powinniśmy sprawdzić czy kuchenka znajduje się tuż obok zlewu. Niestety to najczęściej spotykany błąd w kuchniach znajdujących się w mieszkaniu. W tradycyjnej szkole feng shui bardzo ważna jest świadomość przeciwstawnych energii Wody i Ognia. Występowanie tych dwóch żywiołów obok siebie może być powodem kłótni małżeńskich oraz niepowodzeń w życiu osobistym. Dlatego też, gdy zlew (energia wody) znajduje się koło kuchenki (żywioł ognia) problemy są nieuniknione. Rozwiązania, jakie są proponowane – zawieszenie łyżki pomiędzy umywalką a kuchenką lub kwiat być może na chwilę przyniosą ulgę, lecz zaznaczam tylko na chwilę. Chińczycy twierdzą, że wszystkie życiowe szanse rodzą się w kuchni a wszelkie niepowodzenia objawiają się z niedbałości o serce domu, czyli o kuchenkę. Dlatego też kuchenka w kuchni powinna być oddzielona od umywalki szafką lub tak jak na to wskazują kierunki żywiołów. Naturalny kierunek ognia to południe a żywioł wody znajduje się na północy.

Kuchnia feng shui i lokalizacja kuchenki.

Omawiając feng shui kuchni nie można zapomnieć o samej kuchence, na której to przygotowywane są potrawy. Bardzo istotne jest to, aby była ona utrzymywana w czystości i działała bez zarzutów. Gdy chcemy, aby wszystkie plany życiowe się powiodły to powinniśmy wadliwie działającą kuchenkę wymienić na nową. Gdy zrozumiemy to, iż kuchnia po sypialni jest jednym z najistotniejszych miejsc w domu czy mieszkaniu, jeśli chodzi o związek małżeński zrozumiemy być może, dlaczego jest tyle nieporozumień w niektórych związkach. Dlatego też, gdy małżeństwo wisi na przysłowiowym włosku pierwsze kroki powinniśmy skierować do tej właśnie części mieszkania. Innym równie istotnym problemem, jaki spotkać można w mieszkaniu to jej usytuowanie względem łazienki. Dlatego tez znajdująca się blisko łazienki powinna posiadać drzwi, które są zamykane podczas gotowania. Najczęściej jest tak, że łazienka jest za ścianą, dlatego też sama kuchenka nie może być ustawiona na tej samej ścianie, co umywalka lub sedes.

Aranżacja kuchni i podstawowe wiadomości dotyczące jej lokalizacji w mieszkaniu: Kuchnia usytuowana we wschodniej części mieszkania wzmacnia działanie symbolizującego ją żywiołu – ognia. Gdy znajduje się na południu potęguje tzw. Chi (Qi) kuchni (czyli energię tego miejsca ponieważ sama jest domeną energii ognia). Niestety lokalizacja kuchni w południowo – wschodniej części mieszkania jest rozwiązaniem niebezpiecznym dla naszej pomyślności materialnej. Przestrzeń ta jest obszarem odpowiedzialnym za bogactwo i dobrobyt, dlatego też żywioł ognia kuchni może zniszczyć ten element życia. Oczywiście są to tylko przykłady dobrej lub złej lokalizacji kuchni, ponieważ miejsce naszego bogactwa może znajdować się gdzie indziej a jest to uzależnione od daty budowy budynku oraz roku naszego urodzenia.

Kuchenka i kierunek gotowania

Umieszczenie na właściwym miejscu kuchenki, ma zasadnicze znaczenie w feng shui mieszkania. Kuchenka powinna być tak usytuowana, aby osoba gotująca nie była zwrócona plecami do drzwi, ponieważ będzie wciąż podenerwowana. Niestety odbije się to na jakości przyrządzanych potraw i oczywiście na zdrowiu. Kierunek, w którym zwracasz się podczas gotowania jest bardzo ważny gdyż ma ona wpływ na jakość przyrządzanych potraw. Najmniej korzystnym kierunkiem jest Północ gdyż tam znajduje się energia żywiołu Wody. Energia ta nie służy zaangażowaniu w przyrządzane posiłki, czego efektem jest szybkie i niechlujne gotowanie w nerwowej atmosferze. Północny-Zachód również nie jest wskazany, ale nie jest tak niekorzystny jak Północ. Gotując w tym kierunku sprawiasz, że goście, którzy do ciebie przychodzą będą zainteresowani tylko jedzeniem zamiast z tobą porozmawiać. Kierunek Zachodni działa stabilizująco i jest pomocny dla kogoś, kto w profesjonalny sposób przyrządza potrawy. Staranności i metodyczności wykonania posiłków dodaje kierunek Południowy-Zachód i gdy zajmujesz się kuchnią zawodowo w tej pozycji najlepiej gotować. Północny-Wschód popycha do rywalizacji I dlatego niektórzy nie powinni być do niego zwróceni podczas przyrządzania posiłków. Energia płynąca z północnego-wschodu jest niezwykle zmienna i dlatego niektóre potrawy mogą nie być udane, mimo że ktoś posiada wypróbowany przepis. Dla osób, które zaczynają swoje doświadczenia w sztuce kulinarnej powinni być zwróceni na Południe. Kierunek ten jest przepełniony energią ognia, sprzyjający gorliwości i wytrwałości. Dobre feng shui domu a tym samym i kuchni to dobre zdrowie i powinniśmy o tym pamiętać.

Konsultacje feng shui Mirosław Mazur

---

Aranżacja wnętrz wykonywana jest przez biuro projektów feng shui przy ścisłej współpracy z architektem wnętrz.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl