ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΤΕΡΑ!

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΘΟΛΩΤΟΣ ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΜΙΝΥΑ

noreply@blogger.com (ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ) — Sat, 28 Jan 2012 12:00:04 PST

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια MA'RA'KI'

Στους ανατολικούς πρόποδες του Υφάντειου λόφου (ανατολική άκρη του Ακόντιου όρους) και στο δυτικό άκρο του σημερινού Ορχομενού βρίσκεται ένα από τα πιο έξοχα και εντυπωσιακά μνημεία των Μινυών. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε κατά τη 2η χιλιετηρίδα π.Χ.

Το μνημείο έφεραν στο φως οι ανασκαφές του Ερρίκου Σλήμαν στα 1881-1885, αν και πρώτος επιχείρησε το 1803, χωρίς επιτυχία, ο γνωστός άγγλος Έλγιν. Μετά τον Σλήμαν έκαναν ανασκαφές το 1893 η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και στη συνέχεια Γερμανοί αρχαιολόγοι, με επικεφαλείς τους H. Bulle και A. Furtwaengler, στα 1903 και
1905.

Οι ανασκαφές αυτές έφεραν στο φως νεολιθικούς συνοικισμούς με κυκλικά και τετράγωνα θεμέλια σπιτιών, τάφους 3000 χρόνων π.Χ., ανάκτορα ή Ασκληπιείο μυκηναϊκής εποχής και άλλα που είναι δείγματα ότι ο τόπος κατοικήθηκε χωρίς χρονικά κενά από τη νεολιθική εποχή (7 χιλιάδες χρόνια π.Χ.). Κατασκευαστές του τάφου φέρονται οι Τροφώνιος και Αγαμήδης, γιοί του βασιλιά του Ορχομενού Εργίνου.

Ο Παυσανίας χαρακτηρίζει το μνημείο "θησαυρό", αλλά κατά τον αρχαιολόγο Χ. Τσούντα, είναι τάφος. Κατά τον Παπαρρηγόπουλο όμως δεν αποκλείεται να χτίστηκε αρχικά για τάφος, κι ύστερα, λόγω ιερότητας και κύρους του χώρου, να χρησιμοποιήθηκε και για τη φύλαξη θησαυρών.

Διαβάστε περισσότερα: http://paysanias.blogspot.com/#ixzz1khMCDlwF

Δεν πρόκειται να περάσει από την Βουλή το νέο Μνημόνιο

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 11:00:01 PST

Μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Τρόικα θα κρίνει το μέλλον του 13^ου και του 14^ου μισθού. Το Μαξίμου με όπλο την κάθετα αρνητική στάση των κομμάτων και μεταφέροντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τη βεβαιότητα ότι ένα τέτοιο μέτρο δεν πρόκειται να περάσει από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες που στηρίζουν την κυβέρνηση και αυτό συνεπάγεται απρόβλεπτες εξελίξεις που και η ίδια η Τρόικα δεν επιθυμεί και ελπίζει σε θετική έκβαση.

Οι διαπραγματεύσεις των τελευταίων ωρών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων -και με το PSI σχεδόν ολοκληρωμένο- βρίσκονται πλέον δύο βασικά σενάρια για το

13^ο και το 14^ο μισθό.

Το πρώτο που λέει ότι τελικά η κυβέρνηση θα καταφέρει να υπερβεί την πίεση της Τρόικας και να πείσει ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να επιτευχθεί με οριζόντια μέτρα όπως η μείωση του 13^ου και 14^ου μισθού αλλά με στοχευμένες επιχειρησιακές συμβάσεις. Και επιχείρημα ότι παρέμβαση στα Δώρα και τον κατώτερο μισθό θα πρέπει να έρθει με νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή ενώ οι επιχειρησιακές συμβάσεις όχι. «Αν τα καταφέρουμε θα είναι μία μεγάλη επιτυχία», λένε από το Μαξίμου.

Το δεύτερο, που αναφέρει ότι αν τελικά οι πιέσεις της Τρόικας συνεχιστούν σε βαθμό που θα απειλήσουν την εκταμίευση της επόμενης δόσης, άρα και της συνέχισης της χρηματοδότησης της χώρας, να βρεθεί μία συμβιβαστική λύση στη μείωση κατά 15% του 13^ου και 14^ου μισθού, αποτελεί πιθανή εξέλιξη, που όμως όλοι απεύχονται.

Όπως διαβεβαιώνουν στελέχη του Μαξίμου, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος είναι κάθετα αρνητικός με βάση ότι μία τέτοια απόφαση δε περνάει από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες και ρίχνει την κυβέρνησή του, αλλά ακόμα και ότι είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει την κοινωνική έκρηξη που μέχρι τώρα δεν έχει έρθει.

Μετά την Τρίτη το βράδυ και την ψηφοφορία- θρίλερ στο Μαξίμου υπάρχει συναίσθηση ότι η Ν.Δ. θα στηρίξει μία λογική εξέλιξη αλλά και ότι δύσκολα πλέον μπορούν να στηρίζονται σε ένα «στρατό ατάκτων» όπως δείχνει να είναι πια το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, ωστόσο, σκέπτονται ότι αποφάσεις πέραν των ορίων η Ν.Δ. δεν μπορεί να στηρίξει. Σκέπτονται δηλαδή στο επιτελείο του πρωθυπουργού ότι για να διατηρήσουν σχετικά ασφαλή την πλειοψηφία στη Βουλή και να μην προκαλέσουν αποχώρηση της Ν.Δ. από τον κυβερνητικό συνασπισμό οφείλουν να μην ξεπεράσουν τα όρια…

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, από την πλευρά της Τρόικας, το αίτημα για μείωση του κατώτατου μισθού αλλά και του 13^ου και 14^ου μισθού, δεν τίθεται από όλες τις πλευρές. Υπάρχει ρήγμα στους δανειστές, καθώς υπέρ της μείωσης τάσσονται και πιέζουν το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, από την άλλη πλευρά όμως ο εκπρόσωπος της Κομισιόν είναι εντελώς αντίθετος και φέρεται να συμμερίζεται τις ανησυχίες του Μαξίμου αλλά και των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Το γεγονός πάντως ότι αποφασίστηκε τόσο η Σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον πρωθυπουργό χθες όσο και συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου απόψε πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, είναι ένδειξη ότι δρομολογείται λύση τελικά, ίσως και πριν αναχωρήσει ο κ. Παπαδήμος για τις Βρυξέλλες και τη Σύνοδο Κορυφής.

Αγκάθι για τις διαπραγματεύσεις αποτελεί και το ζήτημα της αύξησης των αντικειμενικών αξιών, το οποίο περιλαμβάνεται στο αναθεωρημένο Μνημόνιο.

Πηγή

Από το Ας μιλήσουμε επιτέλους

Σεισμική Μόνωση. Το μυστικό των αρχαίων κτισμάτων

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 10:00:05 PST

Το 2010 ήταν ένα έτος κατακλυσμιαίων καταστροφών. Κύρια πηγή τους… ο Εγκέλαδος. Χώρες όπως η Αϊτή, είδαν πόλεις τους να ισοπεδώνονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Χιλιάδες οι ανθρώπινες απώλειες, ανυπολόγιστο το ύψος των καταστροφών. Μεγάλα πλήγματα δέχθηκαν επίσης η Χιλή, η Ιαπωνία, η Ινδονησία, η Κίνα, και το Μεξικό.
Η δομική τεχνολογία -ως επιστήμη- ανέκαθεν αναζητούσε την απάντηση στο θέμα της τέλειας σεισμικής μόνωσης και ασφάλειας των κτιρίων. Πολλές έρευνες διενεργήθηκαν κι ακόμη περισσότερα χρήματα δαπανήθηκαν, προκειμένου χώρες με βαρύ ιστορικό σεισμικών καταστροφών, να βρουν εκείνη τη φόρμουλα που θα επιτρέψει στους πολίτες, ακόμη και της πλέον σεισμογενούς περιοχής, να κοιμούνται ήσυχα και χωρίς το βασανιστικό φόβο μιας πιθανής
επιδρομής του Εγκέλαδου.
Μήπως όμως τα πιο πολύτιμα πράγματα, είναι τελικά και τα πιο απλά; Μήπως η απάντηση στην πολύχρονη και πολυδάπανη αυτή αναζήτηση, βρίσκεται πιο κοντά απ’ όσο νομίζαμε; Παίρνοντας σαν παράδειγμα την κοντινή Ελλάδα, θα δούμε ότι, αν και δεν ανήκει στην κόκκινη ζώνη σεισμογενών περιοχών (π.χ. Ιαπωνία), δεν είναι λίγα τα πλήγματα που δέχθηκε από σεισμούς που χτύπησαν κατά καιρούς διάφορες περιοχές της (π.χ. Πάτρα, Καλαμάτα, Αττική, Ζάκυνθο κλπ.). Το παράδοξο, όμως, εντοπίζεται στο γεγονός ότι, ενώ στην Ελλάδα από ισχυρούς σεισμούς έχουν πέσει εργοστάσια, έχουν καταρρεύσει πολυώροφα κτίρια, μονοκατοικίες έχουν γίνει ερείπια, ένα από τα αρχαιότερα και σπουδαιότερα κτίσματα του κόσμου, ο Παρθενώνας, εξακολουθεί να παραμένει όρθιος και άθικτος! Μήπως τελικά, αντί να ψάχνουμε την απάντηση ανάμεσα στα τεχνολογικά επιτεύγματα του 21ου αιώνα, θα πρέπει να μελετήσουμε περισσότερο τη δομική τεχνολογία των αρχαίων ημών προγόνων; Κάποιοι που εδώ και χρόνια έχουν συνειδητοποιήσει τη σημαντικότητα τέτοιων οικοδομημάτων, δεν παραλείπουν στις έρευνές τους, να «κλέβουν» λίγη από τη γνώση αρχαίων πολιτισμών (Ελλήνων, Περσών, Βαβυλωνίων, Αιγυπτίων) και να την υιοθετούν στο σήμερα.

Ο αγέρωχος Παρθενώνας

Ο Παρθενώνας χτίστηκε στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. προς τιμή της προστάτιδος της πόλης, θεάς Αθηνάς, και αποτέλεσε το επιστέγασμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών εκείνης της εποχής.

Στην προσπάθειά μας να μελετήσουμε το μυστικό της δομικής τεχνολογίας του, συνομιλήσαμε με την Πολιτικό Μηχανικό, Νίκη Τιμοθέου, η οποία και μας πληροφόρησε ότι μελέτες της όλης αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας, κατέδειξαν πως οι αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει, αυτό που σήμερα ονομάζουμε σεισμική μόνωση. Ο ναός αυτός, σύμφωνα με την κ. Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά! Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων πάνω στις οποίες πατάει ο Παρθενώνας. Το δεύτερο παρατηρείται στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος, και που στο κέντρο τους εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι (το μολύβι έχει την ιδιότητα να προστατεύει το σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του, το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική). Και το τρίτο εντοπίζεται στις κολώνες του κτίσματος, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνας ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες μαρμάρου, τέλεια εφαρμοσμένες η μία πάνω στην άλλη. Το αποτέλεσμα αυτής της τριπλής μονωτικής φόρμουλας, όπως σημείωσε η κ. Τιμοθέου, ήταν τα επιφανειακά σεισμικά κύματα να κινούν το ένα στρώμα των μαρμάρινων πλακών, επάνω στο άλλο, την ίδια ώρα που οι σύνδεσμοι εκτόνωναν την κινητική ενέργεια που ανέπτυσσε ο Εγκέλαδος. Οι κολώνες -τέλος- με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένες, επέτρεπαν στο όλο οικοδόμημα να ταλαντώνεται, αλλά να μην καταρρέει!

Η σύγχρονη σεισμική μόνωση

Μέσα λοιπόν απ’ αυτά τα μάρμαρα, οι παππούδες μας, φωνάζουν πως αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι βαθιά θεμέλια, πολύ μπετόν και σίδερα, αλλά το αντίθετο! Όταν ένα ιστιοφόρο βρεθεί σε κόντρα άνεμο, δεν μπαίνει σε διαδικασία σύγκρουσης, τουναντίον, κατεβάζει πανιά κι αφήνει τη δύναμη του ανέμου να εκτονωθεί. Ακριβώς το ίδιο γίνεται και με το σεισμό. Οι τεράστιες ποσότητες άκαμπτων και ανελαστικών υλικών, όπως το μπετόν και τα βαθιά θεμέλια, δημιουργούν μια ασπίδα προστασίας, η οποία όμως έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με την ανίκητη δύναμη της φύσης, με αποτέλεσμα τα ανθρώπινα δημιουργήματα να καταρρέουν. Ωστόσο, αν επιτρέπαμε στον Εγκέλαδο να μας «ταρακουνήσει» με ασφάλεια, μέσα από ένα δομικό μηχανισμό βασισμένο στη θεωρία του Παρθενώνα, τότε θα ήταν σχεδόν αδύνατο να μας ισοπεδώσει.
Συγκεκριμένα, η τεράστια ενέργεια που απελευθερώνει ένας σεισμός, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αποσβέννυται, προκειμένου να μην προκαλεί -εξαιτίας της αδράνειας του κτιρίου- κατάρρευση.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει με κάποιο τρόπο, μέρος της ενέργειας αυτής, να μετατραπεί -μέσω τριβής- σε θερμική. Για να έχουμε τριβή θα πρέπει να έχουμε και δύο σώματα, στην προκειμένη περίπτωση δύο πλάκες από μπετόν, η μία πάνω στην άλλη, και ενδιάμεσά τους τα γνωστά ελαστικά εφέδρανα. Αυτού του είδους η σεισμική μόνωση, παρόλο ότι χρησιμοποιείται κατά κόρον στην κατασκευή γεφυρών, στα κτίρια δεν συνηθίζεται.

Το μυστικό λοιπόν του Παρθενώνα θα μπορούσε με πολύ απλά λόγια να ειπωθεί και μέσα από τη γνωστή ρήση: «μη δίνεις γροθιά στο μαχαίρι»! Αν -λοιπόν- πάψουμε κι εμείς την τακτική της χρησιμοποίησης μεγάλων ποσοτήτων άκαμπτων υλικών προκαλώντας τον Εγκέλαδο, και ενστερνιστούμε τη θεωρία της ήπιας αντίστασης, σίγουρα εικόνες καταστροφής όπως αυτές που είδαμε πρόσφατα, θα γίνονται ολοένα και σπανιότερες.
ΠΗΓΗ
Από το ancienthistorygr

Φτιάξτε με 2 κινήσεις το πιο εύκολο και υγιεινό σαμπουάν και αφρόλουτρο...

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 09:10:00 PST

...και ξεχάστε τα parabens, τα αλουμίνια και όλα τα καρκινογόνα που περιέχονται μέσα στα τοξικά προϊόντα που χρυσοπληρώνουμε στα super markets!!

Όλοι ξέρουμε τις ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου και το πόσο σπουδαίο είναι το σαπούνι ελιάς.
Έχουμε όμως συνηθίσει να χρησιμοποιούμε υγρό σαπούνι για να πλενόμαστε και το στερεό σαπούνι - και ιδιαίτερα αυτό της ελιάς - είναι συνήθως σκληρό και άβολο!

Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να φτιάξουμε παχύρευστο, υγρό σαμπουάν και αφρόλουτρο με 2 απλές κινήσεις και με όλα τα οφέλη του σαπουνιού ελιάς (Καστίλλης)..
Αυτό για το οποίο μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι πως αν το δοκιμάσετε μια φορά δεν
πρόκειται να αγοράσετε ποτέ ξανά βιομηχανικό σαμπουάν και αφρόλουτρο!!

ΥΛΙΚΑ

1 μπάρα σαπούνι Καστίλλης (ελαιολάδου) το οποίο μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας πατώντας ΕΔΩ (παραδοσιακή συνταγή Ιθάκης) ή να το αγοράσετε σε μεγάλες, οικονομικές ποσότητες (είναι φθηνό)
ή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε σπιτικό σαπούνι
Νερό
Τρίφτης τυριού
Από την ποσότητα αυτή σκληρού σαπουνιού θα πάρουμε την διπλάσια σε υγρό σαπούνι (συμφέρει οικονομικά...)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τρίβουμε στον κοινό τρίφτη τυριού μια μπάρα σαπουνιού

Τοποθετούμε το τριμμένο σαπούνι σε ένα πλαστικό μπολ και προσθέτουμε νερό ίσα να το καλύψει

Το αφήνουμε να σταθεί όλη την νύχτα. Δεν το ζεσταίνουμε, δεν το ανακατεύουμε και γενικώς δεν κάνουμε τίποτε άλλο. Απλώς το καλύπτουμε (προαιρετικά) με μια πετσέτα για να μην πέσει τίποτα μέσα.
Την επόμενη μέρα το σαπούνι με έναν μαγικό τρόπο έχει διαλυθεί τελείως και στην θέση του υπάρχει τώρα ένα παχύρευστο υγρό. Το ανακατεύουμε και αν είναι πολύ παχύρευστο του προσθέτουμε λίγο νερό ακόμη, σιγά-σιγά και ανακατεύοντας μέχρι να αποκτήσει την πυκνότητα που επιθυμούμε.

Μπορούμε να σταματήσουμε εκεί και να το χρησιμοποιήσουμε ως έχει μιας και είναι έτοιμο για χρήση ή να του προσθέσουμε αιθέρια έλαια.

Θα σας πω μόνο αυτό.. είναι ένα υπέροχο, αφρώδες σαπούνι κατάλληλο για μικρούς και μεγάλους και για κάθε τύπο δέρματος και κάθε είδος μαλλιού. Είναι κατάλληλο ακόμη και για δερματικές παθήσεις γιατί είναι κατευναστικό και ρυθμιστικό.
Φτιάξτε σαμπουάν και αφρόλουτρο με έλαιο λεβάντα για να κοιμούνται τα παιδιά σας πιο ήσυχα.
Φτιάξτε σαπούνι με έλαιο τεϊόδεντρου για τις ευαίσθητες περιοχές.
Φτιάξτε σαπούνι με έλαιο μέντας για το ξύρισμα.
Φτιάξτε σαπούνι με έλαιο αγιόκλημα για τα χέρια σας...

Αλλά προπάντων φτιάξτε μεγάλες ποσότητες σαμπουάν και αφρόλουτρο και αποθηκεύστε τα για να λύσετε το ζήτημα της οικογενειακής καθαριότητας δημιουργώντας το ετήσιο και υγιεινό απόθεμα σας.
Μην ρισκάρετε με την υγεία σας και φροντίστε να δημιουργήσετε ένα στοκ από χρήσιμα σπιτικά προϊόντα στην αποθήκη σας!!
Από το pos-ftiaxnetai

Η “εκδίκηση” των Αρμενίων για την Γενοκτονία.Μία άγνωστη ιστορία.

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 08:20:00 PST

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

Οι Αρμένιοι δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ΄ότι αφορά στη Γενοκτονία. Δεν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρήσει τους σχεδιαστές της. γ Τους τιμώρησαν με τα ίδια τους τα χέρια,σε μια επιχείρηση που θυμίζει το τρόπο που έδρασαν οι ισραηλινοί μετά από τα γεγονότα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου.Γεγονότα που τα είδαμε στην ταινία ΜΟΝΑΧΟ.

Η ομάδα των αρμένιων τιμωρών δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και έδρασε στα πλαίσια μιας μακράς προετοιμασίας.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΑΡΜΕΝΙΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΑΛΑΤ ΠΑΣΑ

Η πρώτη εκτέλεση τούρκου αξιωματούχου πραγματοποιείται στο Βερολίνο και εντάσσεται στα πλαίσια μιας επιχείρησης που πήρε το όνομα της θεάς της εκδίκησης, Νέμεσις, από την ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, γύρω στις

11 το πρωί της Τρίτης 15 Μαρτίου 1921, στη συνοικία Σαρλότεμπουργκ, ο Σογομών Τεχλιριάν, μετά από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, κρίνει κατάλληλη τη στιγμή να εκτελέσει το σχέδιό του. Στην οδό Χάρντεμπεργκ κάνει ανύποπτος το συνηθισμένο περίπατο, ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα, από τη σύζυγό του, ο οργανωτής του μεγάλου εγκλήματος, πρώην υπουργός Εσωτερικών και μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων που κυβέρνησε ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του πολέμου, Ταλάτ Πασά.

Ο Τεχλιριάν ξεκινά από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Τούρκο, τον προσπερνά και επιβραδύνει το βήμα του. Κατόπιν γυρίζει πίσω. Ο Ταλάτ φαίνεται σαν κάτι να διαισθάνεται, θέλει να λοξοδρομήσει και ν’ αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη. Αλλά δεν προλαβαίνει. Ο Τεχλιριάν βγάζει το περίστροφο από την τσέπη του και με μια αστραπιαία κίνηση τον πυροβολεί στο ύψος του κεφαλιού. Μια σφαίρα είναι αρκετή. Ο γιγαντόσωμος Ταλάτ βρίσκεται ξαπλωμένος καταγής. Ο Τεχλιριάν τρέχει να εξαφανιστεί αλλά κάποιος που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση καταφέρνει να τον συλλάβει.

Στη δίκη που συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, ο Τεχλιριάν θα υποστηρίξει ότι ενήργησε μόνος του χωρίς προμελέτη, οδηγούμενος από μια ακαταλόγιστη επιθυμία εκδίκησης των συγγενών του στη θέα του υπ’ αριθμόν 1 δήμιου των Αρμενίων που αναγνώρισε τυχαία σ’ ένα δρόμο του Βερολίνου. Είναι μια μεμονωμένη πράξη που διέπραξε ένας επιζήσας της γενοκτονίας ο οποίος έγινε επιληπτικός και ανίκανος ν’ αντέξει την ιδέα ότι ένας εγκληματίας όπως ο Ταλαάτ μπορεί να ζει ατιμώρητος μετά από τέτοιες φρικαλεότητες υποστηρίζουν οι δικηγόροι του. Πρέπει να δικαιολογήσει την πράξη του ως ένα απερίσκεπτο χτύπημα, επακόλουθο των βασάνων του, για να μπορέσει να υποστηρίξει την αθωότητά του και η δίκη του να γίνει αυτή του θύματός του, αυτού που υπήρξε ο δήμιος των συγγενών του. Επικαλείται τις ταλαιπωρίες από την εκτόπισή του, τις τρεις πληγές του, τις κρίσεις επιληψίας κάθε φορά που θυμόταν τη μητέρα του, τον αδελφό του, τις σφαγμένες μπροστά στα μάτια του αδελφές του. Πρέπει να διαβεβαιώσει ότι δεν γνώριζε καν την παρουσία του Ταλάτ στο Βερολίνο όταν ήλθε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία: μια μέρα, τον είχε συναντήσει τυχαία στο δρόμο, τον είχε ακολουθήσει από απλή περιέργεια, χωρίς κακό σκοπό. Όμως, δυο εβδομάδες πριν την εκτέλεση, μετακομίζοντας απέναντι από το σπίτι του είχε ξαναδεί στον ύπνο του τους σωρούς των πτωμάτων ανάμεσα στα οποία είχε αναγνωρίσει τα κορμιά των βασανισμένων γονιών του.

ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΑΘΩΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΜΕΝΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ

Τρεις μήνες μετά την εκτέλεση, οι ένορκοι του κακουργιοδικείου του Βερολίνου αθωώνουν τον κατηγορούμενο για το έγκλημα εκ προμελέτης. Η αθώωσή του γίνεται δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από ένα πλήθος συμπατριωτών και συμπαθούντων που είχαν κατακλύσει το δικαστήριο και θεωρείται σαν η τρανή απόδειξη για τα συναισθήματα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απέναντι στο τερατώδες έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

ΚΩΝ/ΠΟΛΗ -ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ

Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει κι ένας άλλος Αρμένιος τιμωρός, ο Μισάκ Τορλακιάν που θα σκοτώσει στην Κωνσταντινούπολη, τον υπουργό Εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ, υπεύθυνο της σφαγής 20.000 Αρμενίων κατά την είσοδο των Τούρκων στο Μπακού το Σεπτέμβρη του 1918. Στις 18 Ιουλίου 1921, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο αζέρος αξιωματούχος επιστρέφει στο ξενοδοχείο Πέρα Παλάς, συνοδευόμενος από τον αδελφό του και άλλα τέσσερα άτομα μετά από μια οινοποσία σ’ ένα γειτονικό δημόσιο πάρκο.

Ένας μικρόσωμος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροβολώντας μια φορά στα πλευρά του Τζιβανσίρ που τον περνούσε ένα κεφάλι. Ο υπουργός γυρίζει λίγο το σώμα του και καταφέρνει να πιάσει το μπράτσο του θύτη του. Αυτός όμως προλαβαίνει και του φυτεύει δυο σφαίρες στο στήθος. Κι ενώ ο τραυματίας σωριάζεται καταγής, οι συνοδοί του πανικόβλητοι το βάζουν στα πόδια και κρύβονται πίσω από τα αυτοκίνητα. Οι δυο τούρκοι αστυνομικοί της φρουράς που βρίσκονται μπροστά στο ξενοδοχείο εξαφανίζονται. Ο Τορλακιάν στρίβει στη γωνία του δρόμου, αλλά ξαναεμφανίζεται ακούγοντας τις εκκλήσεις του θύματος για βοήθεια. Οι τριάντα περίπου αποσβολωμένοι μάρτυρες δεν τολμούν να επέμβουν, βλέπουν έντρομοι τον εκτελεστή να πλησιάζει και να δίνει τη χαριστική βολή στον τραυματισμένο που θα υποκύψει λίγο αργότερα κατά τη μεταφορά του στο ξενοδοχείο. Ο Τορλακιάν πυροβολεί μια φορά στον αέρα για ν’ απομακρύνει τους αστυνομικούς που έχουν σπεύσει εν τω μεταξύ για να τον αφοπλίσουν και προσπαθούν να τον συλλάβουν. Στη συνέχεια όταν καταφθάνουν οι γάλλοι στρατιωτικοί που ανήκαν στις δυνάμεις κατοχής, ο Τορλακιάν βάζει το όπλο του στη σκεπή ενός αυτοκινήτου και παραδίδεται. Οι στρατιώτες τον συνοδεύουν μέχρι το αστυνομικό τμήμα, ενώ το πλήθος τον ξυλοκοπεΊ μέχρι που λιποθυμάει. Στους Γάλλους και κατόπιν στους Άγγλους αξιωματικούς που τον ανακρίνουν, απαντά ότι η οικογένειά του εξοντώθηκε με διαταγή του Τζιβανσίρ στο Μπακού και δείχνει τις τρεις ουλές που φέρει στο σώμα του ενώ μια σφαίρα είναι σφηνωμένη στο μηρό του απ’ αυτή τη σφαγή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΑΠΕΛΑΘΗΚΕ

Η δίκη του Τορλακιάν αρχίζει στα τέλη Αυγούστου, ενώπιον του βρετανικού στρατιωτικού δικαστηρίου στο κτίριο της παλιάς οθωμανικής σχολής πολέμου. Διαρκεί δυο μήνες και ο συνήγορος υπεράσπισης στηριζόμενος στο πόρισμα του γιατρού-πραγματογνώμονα, υποστηρίζει ότι ο πελάτης του αφού καταλήφθηκε από επιληψία – όπως ο Τεχλιριάν – είχε αντιδράσει όντας σε κατάσταση κρίσης στην ανάμνηση των σφαγών των συγγενών του στο Μπακού, όταν πληροφορείται για την παρουσία του Τζιβανσίρ στην Κωνσταντινούπολη. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Τορλακιάν κρίνεται ένοχος χωρίς να του επιβληθεί ποινή λόγω ψυχικής διαταραχής τη στιγμή των γεγονότων. Έτσι αφού θεωρείται ανεύθυνος για τις πράξεις του, απελαύνεται στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Ο θάνατος του Τζιβανσίρ, όπως και του Ταλαάτ εγγράφεται σε μια σειρά προμελετημένων και επιμελώς προετοιμασμένων πράξεων από ένα κρυφό δίκτυο που σχηματίστηκε στους κόλπους του κόμματος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας – Τασνακτσουτιούν με σκοπό να καταδιώξει αυτούς τους εγκληματίες πολέμου μέχρι τα πιο μυστικά κρησφύγετά τους και να τους εκτελέσει. Παράλληλα, άλλες ομάδες εκδικητών βρίσκονται στην Ευρώπη και περιμένουν τις κατάλληλες οδηγίες. Το σχέδιο είναι να χτυπήσουν τα επόμενα άτομα της λίστας με τη ρητή εντολή αυτή τη φορά να μην πιαστεί κανένας – δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν παρόμοιες δίκες – αποφεύγοντας όσο το δυνατόν, τους άσκοπους θανάτους και τα χτυπήματα αθώων.

ΡΩΜΗ- Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΝΕΩΤΟΥΡΚΩΝ ΣΑΙΤ ΧΑΛΙΜ ΠΑΣΑ

Στις 5 Δεκεμβρίου 1921 ο Αρσαβίρ Σιρακιάν θα εκτελέσει στη Ρώμη κατά τρόπο μυθιστορηματικό – κρεμασμένος στο μαρσπιέ της άμαξας που μετέφερε το θύμα – με μια σφαίρα στο κεφάλι, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης των Νεότουρκων Σαΐντ Χαλίμ μετά από συστηματική παρακολούθηση πέντε μηνών.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ- ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΝΤΙΝ ΣΑΚΙΡ ΚΑΙ ΤΖΕΜΑΛ ΑΖΜΙ.
Ο Σιρακιάν μαζί με τον Αράμ Γεργκανιάν θα ξαναχτυπήσουν στο Βερολίνο στις 17 Απριλίου 1922 ταυτόχρονα τον δρ. Μπεχαεντίν Σακίρ, έναν από τους κυριότερους υπεύθυνους της γενοκτονίας και τον πρώην διοικητή της Τραπεζούντας, Τζεμάλ Αζμί.

ΤΙΦΛΙΔΑ – Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ ΠΑΣΑ

Η καταδίωξη του πρώην υπουργού Ναυτικών, Τζεμάλ Πασά, μέλους της τριανδρίας των Νεότουρκων, που έγινε σύμβουλος των Σοβιετικών στις καυκασιανές υποθέσεις, θα οδηγήσει τους αποφασισμένους κομάντος Στεπάν Τζαγικιάν, Μπεντρός Τερ Μπογοσιάν και Αρντασέζ Κεβορκιάν να τον εκτελέσουν στις 25 Ιουλίου 1922, μπροστά στο στρατηγείο της Τσέκα, (πολιτικής αστυνομίας των μπολσεβίκων) στην Τιφλίδα.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΝΒΕΡ ΠΑΣΑ

Ο Ενβέρ Πασάς, το τρίτο μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων, πρώην υπουργός Πολέμου, που είχε στραφεί προς την κομμουνιστική κυβέρνηση της Μόσχας, θα σκοτωθεί στις 4 Αυγούστου 1922 από μια διμοιρία αρμενίων μπολσεβίκων κοντά στη Σαμαρκάνδη, στα σύνορα του Αφγανιστάν, όντας επικεφαλής μιας ομάδας επαναστατημένων μουσουλμάνων του εμιράτου της Μπουχάρας και

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡ. ΝΑΖΙΜ

ο δρ. Ναζίμ, ο τελευταίος που απέμεινε από τη λίστα των εκδικητών, θα εκτελεστεί δι’ απαγχονισμού στην Άγκυρα στις 26 Αυγούστου 1926. Διότι διότι συνωμότησε εναντίον του κεμαλικού καθεστώτος. Η θεία δίκη.

Έτσι λίγα χρόνια μετά το 1915 δεν έμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Οι ίδιοι οι Αρμένιοι δίκασαν και εκτέλεσαν με το ίδιο νόμισμα. Η επιχείρηση Νεμεσις μόλις είχε ολοκληρωθεί.
Αυτό που ζητούν τώρα οι Αρμένιοι είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας απο την ίδια την Τουρκία.

www.onalert.gr

Μήπως η αντιύλη ασκεί ένα είδος αντι-βαρύτητας; Το πείραμα Zeroes στο CERN ετοιμάζεται να απαντήσει

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 07:30:02 PST

Το ζήτημα του κατά πόσον η αντιύλη ασκεί ένα είδος «αντι-βαρύτητας" είναι έτοιμο να απαντηθεί, σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Riverside της Καλιφόρνιας, που πλησιάζουν στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, μια για πάντα. Η επιστημονική ομάδα λέει ότι έχει ετοιμάσει σταθερά ζεύγη ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων. Μια δέσμη από αυτά τα ζεύγη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να λυθεί μια για πάντα το αίνιγμα της αντι-βαρύτητας.

Η γνωστή φυσική υποστηρίζει ότι, κατά τη γέννηση του Σύμπαντος, ύλη και αντιύλη δημιουργήθηκαν σε ίσες ποσότητες, αλλά όταν ήρθαν σε επαφή εξαϋλώθηκαν προς

ενεργητικές λάμψεις φωτός. Οι ερωτήσεις που μπαίνουν σε αυτό το ζήτημα έχουν να κάνουν για το πώς τότε υπάρχει ύλη στο σύμπαν, αφού έπρεπε να είχε εξουδετερωθεί τότε από την αντιύλη.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που μπορεί να διαφοροποιήσει την αντι-ύλη είναι η βαρυτική συμπεριφορά της. Οι περισσότεροι φυσικοί πιστεύουν ότι η αντι-ύλη θα πρέπει να ελκύεται από την κανονική ύλη.

Όμως, μια ομάδα στον επιταχυντή LHC του CERN υποθέτει ότι η αντι-ύλη μπορεί να είναι απωστική, γεγονός που έχει επιπτώσεις στο ερώτημα γιατί το Σύμπαν δεν εξαφανίστηκε μέσα σε μια τεράστια λάμψη φωτός ακριβώς τη στιγμή που σχηματίστηκε, ενώ θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει γιατί το Σύμπαν διαστέλλεται όλο και πιο γρήγορα.

Οι φυσικοί έχουν δημιουργήσει ζεύγη ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων που βρίσκονται σε σταθερές τροχιές το ένα γύρω από το άλλο – το positronium όπως ονομάζεται, στο οποίο τα ως άνω ζευγάρια φυλάσσονται από το να συναντηθούν και να εξαϋλωθούν, προσφέροντας τους προσεκτικά μια ορισμένη ενέργεια για να δημιουργήσουν καταστάσεις Rydberg, όπου εκεί τα σωματίδια μπορούν να μετακινούνται σε διαφορετικές τροχιές το ένα γύρω από το άλλο αν φτάσουν σε υψηλότερες ενέργειες. Αυτά τα positronium άτομα Rydberg περιστρέφονται σε υψηλές ενέργειες, σε ένα σχετικά μεγάλο διάστημα (για την υποατομική κλίμακα), τρία δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου.

Η ομάδα LHC ελπίζει να επεκτείνει τη μέθοδο, μέχρι μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου, και ετοιμάζει μια δέσμη τεχνητών ατόμων για να παρατηρήσει τον τρόπο που συμπεριφέρονται.

Πηγές: CERN και BBC

Από το physics4u

Άρθρο-πρόκληση από εφημερίδα της Θράκης:"Μια ώρα θα κρατήσει ο πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας"

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 06:40:00 PST

Πρόκειται για άρθρο πρόκληση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μιλιέτ,η οποία κυκλοφορεί στη Θράκη.Το υπογράφει ο Τζεγκίζ Ομέρ, ο οποίος μας …πληροφορεί με θράσος και αλαζονεία ότι δεν θα διαρκούσε ούτε “δυο-τρεις ώρες”, όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης,που ως γνωστόν είχε διαχειριστεί τη κρίση στα Ίμια. Τόσο ισχυρό θεωρεί το τουρκικό στρατό ο.....
κ.Ομέρ. Γράφει στο περισπούδαστο άρθρο του ,όπως το ανασημοσιεύουν τα tourkikanea.gr:

“Στην πραγματικότητα τα λόγια του Σημίτη και του Κον-Μπεντίτ είναι ιστορικά. Τα άτομα αυτά
καθώς προέρχονται μέσα από το σύστημα και το ξέρουν πολύ καλά, υπό κάποια έννοια αποκάλυψαν το παρόν παγκόσμιο σύστημα, και περιέγραψαν με τον πιο απλό τρόπο πως δουλεύει.
Ο Σημίτης κατά την γνώμη μου είναι πολύ ρεαλιστής, αλλά η κουβέντα του πως σε περίπτωση ελληνοτουρκικού πολέμου αυτός θα διαρκούσε 2-3 ώρες, θα προκαλέσει τον θυμό των ομογενών του και ιδιαίτερα των ακραίων εθνικιστών.

Ο Σημίτης μίλησε ρεαλιστικά, αλλά για να μην θίξει περισσότερο την περηφάνια των ομογενών του επιμήκυνε την διάρκεια του πολέμου. Κατά την γνώμη μου ένας τέτοιος πόλεμος δεν θα διαρκούσε ούτε 2 ώρες. Διότι η κατάσταση είναι ξεκάθαρη. Υπάρχουν δύο στρατοί που δεν μπορούνε να συγκριθούν ούτε αριθμητικά, ούτε από πλευράς εξοπλισμού, εμπειρίας και εκπαίδευσης. Ο τουρκικός στρατός είναι από τους πιο ισχυρούς στρατούς του ΝΑΤΟ και του κόσμου

Κρίμα δεν είναι ; Την ώρα που ο κόσμος συνθλίβεται από τους φόρους, η ανεργία σπάει ρεκόρ, και υπάρχουν μεγάλες ανεπάρκειες, δεν είναι αμαρτία να δίνονται δισεκατομμύρια για όπλα που θα πεταχτούν μόλις λήξει ο χρόνος τους ;
Και μάλιστα ποιο το κίνητρο για αυτά τα όπλα όταν πρόκειται για ένα πόλεμο που δεν θα μπορέσει να κερδηθεί ;”

Να επισημάνουμε πάλι μόνο ότι η εφημερίδα κυκλοφορεί στη Θράκη ,όπου οι “σκληροί” της μειονότητας ετοιμάζουν αύριο “γιορτές” και “πανηγύρια” γι΄ αυτό που ονομάζουν ημέρα …αντίστασης!
http://www.onalert.gr

Από το ksipnistere

Η Ορθοδοξία και τα … «αμαρτήματα» της «αριστεράς» και του Ριζοσπάστη

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 05:50:00 PST

Από πολύ παλιά, από την εποχή της σύγκρουσης του «εκσυγχρονισμού» με την Εκκλησία (σύγκρουση για τις ταυτότητες) είχαμε υπογραμμίσει τούτο: «Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ πίστη ως συνεκτικός ιστός της εθνικής συνείδησης και ως ανεξάρτητη συλλογικότητα είναι υπό διωγμό από τη Νέα Τάξη».
Σε σειρά άρθρων αναλύσαμε διεξοδικά ότι:
«Για την πλανητική αυτοκρατορία δεν
υπάρχει χώρος για έθνη,εθνικές οικονομίες, εθνικές νομοθεσίες, εθνικές κυβερνήσεις, εθνικούς στρατούς, εθνικούς πολιτισμούς, εθνικές θρησκείες κλπ. Τα διακριτικά των εθνών, οι συνεκτικοί ιστοί, δηλαδή κάθε είδους συλλογικότητας και εθνικής συνείδησης, πρέπει να εξαφανιστούν, να πολτοποιηθούν στη χοάνη του παγκοσμιοποιημένου μονοθεϊσμού…».

Ακόμα, εκείνη την εποχή είχαμε δείξει αναλυτικά ότι η «αριστερά», στη σύγκρουση του «εκσυγχρονισμού» με την Εκκλησία, είχε ταχθεί με το μέρος του «εκσυγχρονισμού» και της Νέας Τάξης:Αποτέλεσε την εμπροσθοφυλακή της Νέας Τάξης εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας…

ΣΗΜΕΡΑ, μόνο οι πολύχρωμοι απολογητές της παγκοσμιοποίησης και οι «εγκάθετοι» της Νέας Τάξης, δεν αντιλαμβάνονται (δολίως και σκοπίμως) ότι η Ορθοδοξία βρίσκεται στο στόχαστρο της Νέας Τάξης…

ΣΗΜΕΡΑ, γίνεται καθαρό, όσο ΠΟΤΕ άλλοτε, ότι η υπεράσπιση της Ορθοδοξίας αποτελεί ΕΝΑ από στρατηγικά ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ, καθοριστικό κριτήριο για την ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ όλων αυτών των «πατριωτικών», «εθνικό- απελευθερωτικών» Μετώπων και Κινήσεων.

Δεν μπορεί να αγωνίζεσαι εναντίον της Νέας Τάξης και να μιλάς «εθνικά» και «πατριωτικά» και να μην ΘΕΤΕΙΣ, σε πρώτη γραμμή, και το ζήτημα της ΔΙΩΞΗΣ της Ορθοδοξίας από τους μηχανισμούς της Νέας Τάξης και το «ΓΙΑΤΙ» αυτής της δίωξης…

Η ενσωμάτωση της μεταλλαγμένης «αριστεράς» απαστράπτει και από αυτό: Έχει συνταχθεί με τη Νέα Τάξη και μάλιστα στην πρωτοπορία» τής ΔΙΩΞΗΣ της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το ίδιο, όπως έχει συνταχθεί αυτή η Αριστερά στη νεοταξική πρωτοπορία υπέρ της εισβολής και κατοχής της χώρας από τους λαθρομετανάστες (τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά).

Η ηγεσία του ΚΚΕ, στα πρώτα χρόνια της σύγκρουσης Κράτους και Εκκλησίας, κρατούσε μια διακριτική «σιωπή» και καιροσκοπική ουδετερότητα που ισοδυναμούσε με ουσιαστική ΑΠΟΔΟΧΗ της νεοταξικής επίθεσης κατά της Εκκλησίας.

ΤΟΤΕ, μέσα στο ΚΚΕ υπήρξε ο Θανάσης Παπαρήγας, ο οποίος σε σειρά άρθρων, ανέλυε τον εθνικό ιστό της Ορθοδοξίας και τους λόγους που το διεθνές ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο προωθούσε την άγρια επίθεσή του εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Αυτά τα εξαιρετικά σημαντικά άρθρα βρίσκονται ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/179.mag

ΣΗΜΕΡΑ, η ηγεσία του ΚΚΕ συναγωνίζεται τους «φωταδιστές» στις επιθέσεις εναντίον της Ορθοδοξίας, όπως και στο λαθρομεταναστευτικό…

Με τη γνωστή σταλινική μέθοδο: Των γενικών απλοϊκών ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ, των τελεσιγράφων και των ταχυδακτυλουργιών.

Ένα μικρό δείγμα είναι το χθεσινό σχόλιο του Ριζοσπάστη:

Το... «όγδοο αμάρτημα»
Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία αποτελεί, διαχρονικά, το «βαρύ πυροβολικό» των εκμεταλλευτριών τάξεων στην ιδεολογική καταστολή των μαζών, ώστε αυτές να αποδεχθούν ως κάτι το «μοιραίο» την εκμετάλλευσή τους. Το ρόλο αυτό επιβεβαιώνει ο πρόεδρος της Συνόδου Καθολικών Επισκόπων Ιταλίας καρδινάλιος Αντζελο Μπανιάσκο, ο οποίος, κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών της συνόδου δήλωσε... ότι «όποιος φοροδιαφεύγει, διαπράττει αμαρτία»!

Ετσι, και ενώ η καπιταλιστική κρίση βρίσκεται σε έξαρση, είναι πολύ πιθανό να συμπληρωθούν τα «επτά θανάσιμα αμαρτήματα» που «ταξινόμησε» η καθολική Εκκλησία με ένα όγδοο: Αυτό της «φοροδιαφυγής»!

Αλλά, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο καρδινάλιος θεωρεί «αμαρτωλό» μόνο το λαό και όχι το κεφάλαιο, έσπευσε να δηλώσει την υποστήριξή του στην κυβέρνηση Μόντι, λέγοντας ότι «είναι μια κυβερνητική ομάδα, η οποία χαρακτηρίζεται από καλή θέληση και επιχειρεί να ξεμπλέξει ένα κουβάρι που είναι εξαιρετικά μπερδεμένο»...

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=6660355&publDate=27/1/2012

Δεν θα μείνουμε στους απλοϊκούς και χυδαίους αφορισμούς οι οποίοι, με σκοταδιστική αμάθεια, παρακάμπτουν τα ίδια λόγια του δικού τους Θανάση Παπαρήγα:

«Η θρησκεία αποτελεί βασικό στοιχείο της κοινωνικής συνείδησης…
Το «κόμμα του λαού» δεν νοιάζεται, ουδέποτε νοιάστηκε, για το «βασικό στοιχείο της Κοινωνικής συνείδησης», ούτε για την «αντιφατική φύση της θρησκευτικής συνείδησης»!!!

Αυτή και μόνο η σταλινική, τελεσιγραφική σχηματοποίηση της πραγματικότητας δείχνει όχι μόνο το πόσο μακριά βρίσκεται η ηγεσία του ΚΚΕ από το λαό, αλλά και το πόσο ενσωματωμένη είναι στο καθεστώς της Νέας Τάξης…

Θα το προσπεράσουμε, όμως αυτό και θα περιοριστούμε στη χυδαία ταχυδακτυλουργία που ταυτίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία με τον Καθολικισμό.

Ο ίδιος ο Θανάσης Παπαρήγας διαχωρίζει καθαρότατα την «Ανατολική Χριστιανική Εκκλησία, τη λεγόμενη Ορθόδοξη» από το Δυτικό Καθολικισμό, υπογραμμίζοντας, για την Ορθοδοξία ΤΗΝ:

«Ιδιαίτερα στενή σύνδεση με τον εθνικό και πολιτιστικό «πολιτικό» παράγοντα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί σημαίνει κάτι πολύ σημαντικό: Ότι η μεγάλη μάζα του ελληνικού πληθυσμού ταυτίζει την εκκλησιαστικοθρησκευτική της ένταξη με την εθνική και κρατική της ταυτότητα».

Τονίζει επίσης:

«Σιγά - σιγά, η Καθολική και Προτεσταντική «Δύση» γίνεται το κέντρο, χώρος προτύπων μίμησης, αλλά και απειλών επιδρομής. Αντίθετα, η «Ανατολική» Ορθόδοξη ταυτότητα γίνεται η ταυτότητα του «παρωχημένου», του «στάσιμου», εκείνου που έχει περιθωριοποιηθεί…»

Ο Θανάσης Παπαρήγας αναλύει επίσης έξοχα τούτο: Ότι στην εποχή της ιμπεριαλιστικής ολοκλήρωσης και της παγκοσμιοποίησης ο καθολικισμός αποτελεί το πνευματικό ΚΕΝΤΡΟ του ιμπεριαλισμού: Ένα ιμπεριαλιστικό ΚΕΝΤΡΟ που θέλει να επιβάλει τα δικά του πρότυπα στους εξαρτώμενους, περιφερειακούς καπιταλισμούς, να επιβάλει την ΑΛΩΣΗ των εθνικών του ταυτοτήτων:

«Οι υπόδουλοι και εξαρτημένοι λαοί της καπιταλιστικής περιφέρειας πρέπει να αδειάσουν εντελώς, ακόμη και με τη βία, από το ιστορικό και κληροδοτημένο από το παρελθόν περιεχόμενό τους, γιατί αλλιώς δεν μπορούν να γίνουν κατάλληλοι για τις νέες μορφές εξάρτησης και εκμετάλλευσης. Στη βάση αυτή, το κέντρο γίνεται το «μόνο που αξίζει». Η ιστορική μίμηση γίνεται μια άλλη πλευρά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποδούλωσης (η ιδεολογική εξάρτηση και υποδούλωση) και αυτό φαίνεται από την υστερική μορφή που συχνά παίρνει. Τώρα, η εκκλησιαστικοθρησκευτική ταυτότητα, π.χ. του ορθοδόξου, γίνεται όχι μόνο ένδειξη παρωχημένης εποχής, αλλά και στοιχείο ντροπής και ενόχλησης που καλύτερα να μην πολυφαίνεται…».

Σαφέστατα για τον Θανάση Παπαρήγα του ΚΚΕ η επίθεση κατά της Εκκλησίας ήταν προσχεδιασμένη από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης. Αυτό το τεκμηριώνει με πολλά παραδείγματα από τα ουρλιαχτά των «εκσυγχρονιστών» και των «φωταδιστών» εναντίον της Εκκλησίας. Καταλήγοντας:

«Οπως βλέπουμε, δηλαδή, τα πράγματα είναι πιο σοβαρά από ό,τι αρχικά νομίσαμε. Ο Μεγάλος Αδελφός δεν ικανοποιείται πια μόνο με τις «εκθέσεις για την τρομοκρατία». Τώρα, απαιτεί όχι πια μόνο το πρόγραμμα μηδενικής ανοχής, αλλά και τον πλήρη έλεγχο της πνευματικής ζωής…».

Οι αμαθείς και δόλιοι ταχυδακτυλουργοί του «Ρ» ούτε τα κείμενα του δικού τους Θ. Π. στο «Ρ» γνωρίζουν…

Παραπέμπουμε, τέλος και σε ένα δικό μας κείμενο που αναλύει τις στρατηγικές διαφορές και λειτουργίες του Παπισμού (κράτος της Νέας Τάξης) και της Ορθοδοξίας (μετερίζι αγώνα εναντίον του πλανητικού ιμπεριαλιστικού οδοστρωτήρα:«Ορθοδοξία και Βατικανό»
ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/161.mag

Όποιος ταυτίζει σήμερα το δυτικό καθολικισμό (το πνευματικό κράτος της Νέας Τάξης) με την Ορθοδοξία, είτε από άγνοια, είτε από δολιότητα, βρίσκεται από την πλευρά του πλανητικού ιμπεριαλισμού, ανεξάρτητα από τα λόγια των καταναλωτικών καταγγελιών εναντίον του…
Από το resaltomag

Υπόθεση Παγκρατίδη.....

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 05:00:06 PST

Στις 20 Ιανουαρίου του 1959, δύο αιμόφυρτα σώματα σε αφασία ανασύρονται από το δάσος του Σέιχ Σου. Το έγκλημα κινητοποιεί το μεγαλύτερο ανθρωποκυνηγητό στην ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας και ταυτόχρονα την πλέον αναπόδεικτη καταδίκη δολοφόνου κατά συρροήν. Πόση από την “γκρίζα” ζωή της πόλης κρύβεται πίσω από το θρύλο του “δράκου του Σέιχ Σου”; Περίπου μισόν αιώνα μετά τη σύλληψη και την ομολογία του Αριστείδη Παγκρατίδη, αναμοχλεύουμε τα γεγονότα και τη μυθοπλασία μιας εποχής που ενέπνευσε τον Θωμά Κοροβίνη να γράψει τον «Γύρο του Θανάτου», και να κερδίσει στη συνέχεια το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2011.

«Μια πολιτεία είναι ευνομούμενη, όταν κάθε πολίτης αντιμετωπίζει το έγκλημα που έγινε στον πλησίον του σαν έγκλημα στον εαυτό του».
Σόλων

Η αρχή μιας ιδεοληψίας

Η Θεσσαλονίκη των τελών της δεκαετίας του ’50 έχει ανάγκη από έναν δολοφόνο κατά συρροήν. Πόλη-ανίσχυρο σμήνος, κινούμενη στο δικό της κυκλοθυμικό ρυθμό, τροφοδοτείται από δεισιδαιμονίες και εμφυλιοπολεμικά κατάλοιπα, απρόθυμη να αποκτήσει συνείδηση και ενιαία κοινωνική υφή. Ήδη από τα χρόνια του ’20 μαίνεται η ψιθυρολογία γύρω από το “στοιχειό του Βάντζου”, του φαντάσματος της έφηβης καλλονής που αναδύεται από το νεκροταφείο της Ευαγγελίστριας, για να πλευρίσει θαμώνες παρακείμενου εξοχικού κέντρου. Η προϊστορία αυτή γρήγορα βρίσκει ρεαλιστική διέξοδο μέσα από μία σειρά περιστατικών.

Μάρτιος 1957: Καθηγήτρια του Αμερικανικού Κολεγίου δέχεται επίθεση με πέτρα και απόπειρα βιασμού στο δάσος του Σέιχ Σου. Τελικά σώζεται χάρη στη διέλευση περαστικών. Οκτώβριος 1958: Σύζυγος απόστρατου αξιωματικού μέσα σε ταξί - σεξουαλικό ραντεβού με το σοφέρ υπό το ρομαντικό δείλι του Σέιχ Σου. Επίθεση με πέτρες από άγνωστο, καθώς ο εραστής αφήνει το πίσω κάθισμα, για να ξαναπεράσει στο τιμόνι. Ο οδηγός σωριάζεται ημιθανής` συμπλοκή της γυναίκας με το δράστη και ταυτόχρονη έκκληση σε βοήθεια` ο άγνωστος σπεύδει να εξαφανιστεί. Νοέμβριος 1958: Επίθεση σε νεαρό ζευγάρι, πιστή αντιγραφή των προηγουμένων, και πάλι στο δάσος του Σέιχ Σου. Των υποθέσεων προΐσταται ο αστυνομικός διευθυντής Θεσσαλονίκης Νίκος Μουσχουντής, γνωστός ακροδεξιός αλλά και λαοφιλής διώκτης του εγκλήματος με άνετη πρόσβαση στα στέκια του υποκόσμου. Ο Μουσχουντής πρώτος εξυφαίνει τη θεωρία του “δράκου”. Παρά την κατεστραμμένη υγεία και την άρρωστη καρδιά του, επιμένει, μετά το τέλος της υπηρεσίας του, να περιπολεί καθημερινά με ένα τζιπ της αστυνομίας το δάσος του Σέιχ Σου. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας περιπολίας ο καταβεβλημένος αστυνομικός διευθυντής πεθαίνει...

Τεκμήρια και σαχλοκουβέντες

Έτσι πέρασε εκείνο το φθινόπωρο. Στο φόντο του προκατασκευασμένου εφιάλτη, πολιτικά γεγονότα και νεκροφιλικές υπομανίες παραμονεύουν -είναι νωρίς για όλα αυτά. Η Θεσσαλονίκη αμπαρώνεται, το Σέιχ Σου ερημώνει, η έκτακτη έκδοση επιχαίρει.
Εφημερίδα “Μακεδονία”, 21 Ιανουαρίου 1959: “Σκοτεινόν παραμένει το χθεσινόν διπλούν έγκλημα του Σέιχ Σου. Άγνωστοι εθρυμμάτισαν τα κεφάλια ζεύγους ερωτευμένων […]. Παραμένουν άγνωστοι οι δράσται και τα ελατήρια”. Ένας νέος -ο κυρίως- κύκλος αίματος ανοίγει. Η ιστορία: Τα θύματα είναι ο 33χρονος λεβητοποιός Αθανάσιος Παναγιώτου και η συνομήλικη φίλη του Ελεονώρα Βλάχου. Βαριά τραυματισμένοι, σε αφασία και οι δύο, σώζονται, γιατί η παγωνιά διακόπτει τη φοβερή αιμορραγία τους. Τα ρούχα της Βλάχου είναι ξεσκισμένα, απ’ το λαιμό ως την κοιλιά. Στο έδαφος βρίσκονται σκόρπια διάφορα μικροαντικείμενα.

6 Μαρτίου 1959: Το έγκλημα της Μίκρας. Περαστικός φορτηγατζής ανακαλύπτει τα πτώματα του ίλαρχου Κωνσταντίνου Ραΐση, 31 χρονών, παντρεμένου, πατέρα τριών παιδιών, που υπηρετούσε στην 20ή Μοίρα Τεθωρακισμένων, και της κατά δέκα χρόνια μικρότερης ερωμένης του Ευδοξίας Παλιογιάννη. Η “Μακεδονία”: “Διπλό κακούργημα συνεκλόνισε την Θεσσαλονίκην […]. Περισσότεροι του ενός οι δράσται. Ενώ εψυχορράγη, η νέα εβιάζετο υπό των κακούργων […]. Ο ίλαρχος επάλαισε απεγνωσμένα με τους στυγερούς δράστες”. Ο “Ελληνικός Βορράς”: “Εις αναβρασμόν η πόλις […]. Άγνωστοι κακοποιοί, προφανώς ανώμαλοι και διεφθαρμένοι ψυχικώς, οι δράσται”. Ευρήματα και στοιχεία: Πρώτον. Η εκδοχή των δύο δραστών θεωρείται δεδομένη από την αστυνομία και τον ιατροδικαστή. Τα πτώματα μεταφέρθηκαν, χωρίς να συρθούν, σε απόσταση οχτώ μέτρων (της κοπέλας) και 28 (του λοχαγού). Δεύτερον. Βρέθηκαν αποτυπώματα, τα περισσότερα αιματοβαμμένα, στο γυμνό στήθος της Βλάχου, στης οποίας “… τα ανοικτά σκέλη υπάρχουν ίχνη πελμάτων και γονάτων ατόμου γονατίσαντος διά διενέργειαν πράξεως σεξουαλικής”. Τρίτον. Το δείγμα αίματος ενός από τους δράστες. Τέταρτον. Η μαρτυρία δύο Θεσσαλών φαντάρων (του Γιώργου Πατούνη και του Γιώργου Χονδροδήμου), οι οποίοι γυρόφερναν την περιοχή και συναντήθηκαν με το ζευγάρι.

Προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: Πώς βρέθηκε η χακί κλωστή, η οποία δεν ταίριαζε με τα ρούχα των θυμάτων, στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου του Ραΐση; Γιατί ο λοχαγός πέθανε με τον αναπτήρα κρατημένο στην αριστερή παλάμη του; Μήπως προσπάθησε να προσφέρει φωτιά σε κάποιον γνωστό; Γιατί οι δύο φαντάροι, οι οποίοι υπηρετούσαν στη Σχολή Πολέμου της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση δυο τριών χιλιομέτρων από τον τόπο του εγκλήματος, αντιφάσκουν στις ομολογίες τους; Το πρόχειρο πόρισμα: Οι φαντάροι διέπραξαν τους φόνους. Ο εύλογος συλλογισμός: Κανείς δεν τα βάζει με το στράτευμα τη δεκαετία του ’60. Η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη…

3 Απριλίου 1959

(Κατάθεση υπαλλήλου του Δημοτικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης Φανής Τσαμπαζή): “Γύρω στις 7 το βράδυ της ημέρας εκείνης, ενώ βρισκόμουνα στη βρύση του αυλόγυρου του νοσοκομείου μαζί με μια συνάδελφό μου, πήρε το μάτι μου μια σκιά να κινείται σε μια κοντινή συστάδα δέντρων. Φώναξα ‘ποιος είναι κει;’, έριξα μια δυο πέτρες, αλλά δεν πήρα απάντηση. Η συνάδελφός μου με ειρωνεύτηκε: ‘Όλο σκιές φαντάζεσαι’, μου είπε. Λίγο μετά, μαζί με τη συνάδελφό μου κατευθυνθήκαμε προς το σπιτάκι του εγκλήματος, όπου βρήκα μόνη την Πατρικίου να γευματίζει και να ετοιμάζεται να κοιμηθεί. Καθίσαμε μια ώρα μαζί της κουβεντιάζοντας, έως ότου τέλειωσε την υπηρεσία της και η αδελφή μου, που υπηρετούσε ως προϊσταμένη στο ίδιο νοσοκομείο, οπότε γύρω στις 9 φύγαμε αφήνοντάς την μόνη. Έφαγα μαζί με την αδελφή μου κι άλλες συναδέλφους και, κατά τις 10, αποφάσισα να πάω να κοιμηθώ στο σπιτάκι. Επειδή φοβόμουνα, προσφέρθηκε η αδερφή μου να με συνοδεύσει. Δεν ήθελα να την βάλω σε κόπο, γι’ αυτό της είπα να με παρακολουθεί απλώς από μακριά, χωρίς να έλθει μαζί μου. Έτσι κι έγινε. Όταν πλησίασα στο σπιτάκι, είδα ότι υπήρχε μέσα φως. Σκέφτηκα ότι δεν θα είχε κοιμηθεί ακόμα η Πατρικίου και φώναξα στην αδερφή μου να φύγει, γιατί δεν συνέβαινε τίποτα. Μόλις έφτασα στο σπιτάκι και θέλησα ν’ ανοίξω την πόρτα, ένιωσα το πόμολο να μένει στα χέρια μου. Με μια απλή ώθηση, η πόρτα υποχώρησε. Μπήκα στο δωμάτιο και τότε βρέθηκα αντιμέτωπη μ’ έναν άντρα 24 με 26 χρονών, που στεκόταν όρθιος στη μέση του δωματίου. Μόλις μ’ αντίκρισε, με ύφος σίγουρο για τον εαυτό του, μου είπε: ‘Και τώρα, εσύ τι θέλεις εδώ;’. Πριν μου μιλήσει, η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι επρόκειτο για κάποιον γνωστό κάποιας συναδέλφου, γιατί τίποτα το εγκληματικό δεν παρουσίαζε η όλη εμφάνισή του. Με ένα βλέμμα που έριξα στο δωμάτιο, είδα τα αίματα στο δάπεδο και το κρεβάτι. Η φίλη μου έλειπε, κατάλαβα λοιπόν αμέσως περί τίνος επρόκειτο. Έκανα να φύγω από την ανοιχτή πόρτα, καλώντας συγχρόνως σε βοήθεια, αλλά δεν πρόφτασα παρά ν’ ακούσω την αδελφή μου -φαίνεται πως δεν είχε μπει στο δωμάτιό της- να φωνάζει: ‘Μη φοβάσαι, ερχόμαστε’. Ο δολοφόνος με πρόλαβε στο πλατύσκαλο του δωματίου, μ’ άρπαξε από το μπράτσο, μ’ έβαλε μέσα και με μια σπρωξιά μ’ έριξε χάμω. Αστραπιαία, αντελήφθην ότι στο δεξί του χέρι κρατούσε μια μεγάλη πέτρα, έτοιμος να με χτυπήσει. Παρά τη ζάλη μου από το πέσιμο, πρόλαβα, από ένστικτο μάλλον, να χώσω το κεφάλι μου κάτω από ένα κρεβάτι που βρισκόταν δίπλα. Ένιωσα την πέτρα να με χτυπά στην ωμοπλάτη. Αισθάνθηκα συγχρόνως τις κλωτσιές του δολοφόνου στα πόδια και το σώμα μου. Φαίνεται όμως ότι ο δράστης κατάλαβε ότι έρχονταν προς το σπίτι η αδελφή μου και άλλοι. Κι ενώ εγώ βρισκόμουν σχεδόν αναίσθητη στο δάπεδο, εκείνος μ’ ένα άλμα δρασκέλισε τα τέσσερα σκαλιά του δωματίου κι εξαφανίστηκε στο σκοτάδι”.

Θεσσαλονίκη, ερωτική πόλη

Περνάνε τέσσερα χρόνια που δεν φωτίζονται από συλλήψεις. Το 1963 η Θεσσαλονίκη χρειάζεται έναν δολοφόνο κατά συρροήν περισσότερο από ποτέ. Κοινή γνώμη, Τύπος και αστυνομία αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι οι φόνοι είναι ανόμοιοι μεταξύ τους, άρα η θεωρία του “δράκου” δεν ευσταθεί. Το Σέιχ Σου χρησιμεύει ως τόπος αμαρτωλών ραντεβού και πεδίο αναψυχής μανιακών. Έχει άνετη πρόσβαση από το κέντρο. Δέντρα και θάμνοι καμουφλάρουν τη δράση. Το Σέιχ Σου ανοίγει φωλιές, εκεί όπου το σεξ και ο ζόφος είναι το παραπέτασμα καπνού για μια πραγματικότητα ακόμη πιο δολερή. Καύσωνας 43 βαθμών επίκειται σε συνδυασμό με τη δολοφονία Λαμπράκη. Υπόθεση: Τελικά το Σέιχ Σου είναι καλό -προσφέρεται ως εναλλακτικό περιβάλλον εγκλήματος και μέσον μαζικής χειραγωγίας.

Οι βρόμικοι πρωταγωνιστές: Δεξιό παρακράτος και κομμουνιστοφάγοι μπάτσοι. Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Μήτσου, επιθεωρητής Χωροφυλακής Βορείου Ελλάδος, πανίσχυρος παράγοντας σε ολόκληρη την περιοχή. Συνταγματάρχης Ευθύμιος Καμουτσής, διευθυντής της Αστυνομίας Θεσσαλονίκης. Αντισυνταγματάρχης Μιχαήλ Διαμαντόπουλος, υποδιευθυντής Αστυνομίας. Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Δόλκας, διοικητής Εθνικής Ασφαλείας. Όλοι τους εμπλεκόμενοι στις έρευνες για την υπόθεση του “δράκου” και με ένα πιεστικό καθήκον για το βράδυ της 22ης Μαΐου 1963: Να συντονίσουν επιτυχώς το μποϊκοτάζ της νόμιμης συγκέντρωσης των “Φίλων της ειρήνης”, με κύριο ομιλητή το βουλευτή Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη. Στην υπηρεσία των μεγαλοαστυνομικών: οργανωμένοι παρακρατικοί της Θεσσαλονίκης, αποτελούμενοι από μπράβους, δοσίλογους, ανώμαλους, κλέφτες, παιδεραστές, υπό την ανοχή δύναμης 180 αντρών της χωροφυλακής. Στις 22:00 μ.μ. ο Λαμπράκης συνοδευόμενος από όμιλο υποστηρικτών του διασχίζει πεζός τη διασταύρωση Ερμού-παρόδου Σπανδώνη…

Αναμνήσεις ενός “κόκκινου” Μάη

“Θεσσαλονίκη”, Πέμπτη 23 Μαΐου: “Ο Λαμπράκης βουλευτής της Ε.Δ.Α. ψυχορραγεί εις το νοσοκομείον της ΑΧΕΠΑ. Η επιστήμη δεν ελπίζει ότι δύναται να σωθή”.
Θεσσαλονίκη, 23 (Reuters): “Ανεκοινώθη εκ της αστυνομίας ότι οι βουλευταί του αριστερού κόμματος της Ε.Δ.Α. κ.κ. Γρηγ. Λαμπράκης και Γεωρ. Τσαρουχάς ετραυματίσθηκαν σοβαρώς κατά την διάρκειαν συγκρούσεως μεταξύ αριστερών και δεξιών στοιχείων. Αι ταραχαί έλαβον χώραν εις κεντρικήν οδόν της Θεσσαλονίκης, κατ’ αυτάς δε ετραυματίσθηκαν ελαφρώς έτερα 20 άτομα. Τα επεισόδια προκλήθηκαν κατά την διάρκειαν συγκεντρώσεως ‘διά την ειρήνην’ οργανωθείσης υπό των αριστερών”.

Η ανακοίνωσις της Αστυνομίας: “Η διεύθυνσις της αστυνομίας Θεσ/νίκης, εν σχέσει προς τα επεισόδια τα λαβόντα χώραν τας βραδυνάς ώρας της χθες, έξωθεν των γραφείων του Δ.Κ.Σ., ανακοινοί τα κάτωθι: 500 περίπου οπαδοί της επιτροπής Δ.Υ.Ε. συνεκεντρώθησαν εις την αίθουσαν του Δ.Κ.Σ. επί της διασταυρώσεως των οδών Βενιζέλου-Ερμού. Οι ομιληταί των τοποθετήσαντες, παρά την σύστασιν της αστυνομίας, μεγάφωνον εις παράθυρον της αιθούσης, ηκούοντο εντόνως από τας χιλιάδας των κατ’ αυτήν την ώραν διερχόμενων πολιτών. Πολλαί εκατοντάδες εκ τούτων αγανακτήσαντες εκ των εκ της αιθούσης μεταδιδομένων συνθημάτων, συνεκρότησαν αντισυγκέντρωσιν προ της αιθούσης του Δ.Σ.Κ. και ήρξαντο αποδοκιμάζοντες με ανάλογα συνθήματα τους εν τη αιθούση συγκεντρωμένους. Επηκολούθησαν μικροσυμπλοκαί […]. Τελικώς η τάξη αποκατεστάθη […]. Ατυχώς, οι οργανωταί της συγκεντρώσεως δεν απεδέχθησαν την αστυνομικήν πρότασιν, περί αποχωρήσεώς των διά λεωφορείων, αποχωρήσαντες πεζή εν μέσω προστατευτικής αστυνομικής ζώνης. Ενώ ούτως απεχώρουν οι συγκεντρωθέντες, αυτοκίνητον τρίκυκλον, αιφνιδίως εμφανισθέν εκ της παρόδου Σπανδωνή και οδηγούμενον υπό του Κοτζαμάνη Σπυρίδωνος, κατοίκου Θεσ/νίκης, παρέσυρε τον κατ’ εκείνην την στιγμήν μετ’ άλλων προ της παρόδου ευρεθέντα βουλευτήν Πειραιώς κ. Λαμπράκην και ετραυμάτισε τούτον σοβαρώς. Αστυνομικά όργανα τη συνδρομή και πολιτών κατεδίωξαν τον τραπέντα εις φυγήν οδηγόν και τον συνέλαβον”. Εκ της διευθύνσεως αστυνομίας.

Δηλώσεις του υφυπουργού των Εσωτερικών. Αθήναι, 23: “Ο υφυπουργός των εσωτερικών κ. Δαβάκης αναφερόμενος εις τα σημειωθέντα εις Θεσ/νίκην αιματηρά επεισόδια […] εξέφρασεν την λύπην του δι’ αυτά και προσθέτει ότι των ανακρίσεων επελήφθη η δικαστική αρχή, το πόρισμα των οποίων και αναμένει. Εις ην περίπτωσιν, ως ετόνισεν ο κ. Δαβάκης, διαπιστωθούν ευθύναι εις την αστυνομικήν αρχήν, θα επιβληθούν ανάλογες κυρώσεις”.

Η Ένωσις Κέντρου: “Διά της ανακοινώσεως η οποία θα εκδοθεί το Κέντρον θα καταγγείλει την κυβέρνησιν ήτις διά των πρακτόρων της οργανώνει πολιτικάς δολοφονίας, όταν μάλιστα προηγουμένως και οι αστυνομικαί αρχαί είχον ειδοποιηθεί περί της συγκεντρώσεως και ήχον ζητήσει παρ’ αυτών όπως λάβουν μέτρα προστασίας”.

“Θεσσαλονίκη”, Δευτέρα 27 Μαΐου 1963: “Ο Λαμπράκης απέθανε την 1 και 22΄ πρωινήν. Μεγάλαι δυνάμεις στρατού και ολόκληρη η χωροφυλακή ετέθησαν σε επιφυλακήν. Σπαρακτικαί σκηναί εξετυλίχθησαν εις τον χώρον του νοσοκομείου της ΑΧΕΠΑ. Ενετάθησαν από της 3ης πρωινής τα έκτακτα μέτρα εις Θεσσαλονίκην. Αγανάκτησις εις το πανελλήνιον, διαμαρτυρίαι, ψηφίσματα”.

Ο φτωχούλης του Θεού

Αριστείδης Παγκρατίδης του Χαραλάμπους και της Ελένης, γεννηθείς εις Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης, 24 ετών, άγαμος, της Β΄ δημοτικού, χριστιανός ορθόδοξος. Κίναιδος, ενεργητικός ομοφυλόφιλος, τρόφιμος αναμορφωτηρίου, ηδονοβλεψίας, κλέφτης, πότης, περιστασιακός μαστούρης. Ένα πεντάχρονο αγόρι που βλέπει να σφάζουν τον πατέρα του μπροστά στα ίδια του τα μάτια, ένα πεντάχρονο καχεκτικό αγόρι που εξασφαλίζει την τροφή του από τα θελήματα της γειτονιάς και που οι άλλοι το “έκαναν ό,τι ήθελαν”. Η παρακατιανή θέση του τον συνοδεύει μέχρι το θάνατό του. Σε ηλικία δώδεκα ετών γίνεται το βρόμικο πανί που χρησιμοποιεί ένας παιδεραστής χημικός, για να ξεσπά τις ορμές του: Ο Απόστολος Λύτης πρώτος ασελγεί στον έφηβο επί του ποσού των 50 δραχμών. Ο Παγκρατίδης δεν ηδονίζεται από την παθητική ομοφυλοφιλική πράξη, αλλά και δεν την αποφεύγει, όποτε αδυνατεί να εργαστεί στα οικεία του λεμονάδικα, στο πρακτορείο Χαλκιδικής ή στο “γύρο του θανάτου”. Αρσενική πόρνη του λιμανιού, εκδίδεται στις βάρκες των ψαράδων, στα βουνά ή στα εβραϊκά μνήματα για 20 δραχμές ή ακόμη και για ένα πιάτο φαγητό. Οι γυναίκες του αρέσουν, αλλά “οι γυναίκες θέλουν λεφτά κι αυτός ποτέ του δεν είχε”. Αγράμματος και φοβητσιάρης, ανίκανος να εκτιμήσει σωστά ή να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, καλείται κάποτε να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του αιμοσταγούς παρανοϊκού σε μια κωμωδία σαχλή: Την υπόθεση Σέιχ Σου. Συλλαμβάνεται στις 7 Δεκεμβρίου του 1963. Η κατηγορία: απόπειρα βιασμού.

Εγχειρίδιο ανεπαρκούς δολοφόνου

Σαββατόβραδο: Ο Παγκρατίδης φεύγει νωρίς από τη δουλειά του (το λούνα παρκ του Πρόδρομου Χαλεπλή) και πηγαίνει κατευθείαν σε μια ταβέρνα της πλατείας Δικαστηρίων. Πρόθεσή του: σεξ και πιοτό. Επί ένα εξάωρο κάθεται εκεί πίνοντας συντροφιά με άλλους τέσσερις άντρες και μια κοπέλα. Μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα, πηγαίνουν στην Εγνατία για πατσά. Πίνουν κι άλλο. Κάποιος προθυμοποιείται να τον πάει σπίτι του. Ο κάποιος είναι παθητικός ομοφυλόφιλος. Πείθει τον Παγκρατίδη να τον ακολουθήσει στο πατρικό του, αλλά την τελευταία στιγμή τον διώχνει, φοβούμενος μην ξυπνήσουν οι γονείς του. “Ήταν τόσο μεθυσμένος, όταν έφευγε”, καταθέτει αργότερα, “ώστε εγώ του φόρεσα τα παπούτσια που είχε βγάλει, για να μην κάνει θόρυβο”. Έξω στο δρόμο, ο Παγκρατίδης δεν ξέρει τι να κάνει. Η ώρα κοντεύει τέσσερις. Κρυώνει.

Σκέφτεται να πάει στο λιμάνι, αλλά απορρίπτει την ιδέα. Τέτοια ώρα και σ’ αυτή την κατάσταση, θα τον τσιμπήσουν για αλητεία. Μια ολονυχτία συσσωρευμένης πόσης μπουκώνει το μυαλό του με τρελές δυνατότητες. Έχει ακούσει για τις τροφίμους του ορφανοτροφείου “Μ. Αλέξανδρος”. Ξέρει πως, αν καταφέρει να πηδήξει το μαντρότοιχο, πιθανότατα θα βρει κάποια, για να πλαγιάσει απόψε. Μπαίνει στο κτίριο από ένα ανοιχτό παράθυρο στο ισόγειο. Ανεβαίνει στο χολ του δευτέρου πατώματος. Πλησιάζει μια ανοιχτή πόρτα που φωτίζεται και βλέπει έναν μεγάλο θάλαμο, όπου κοιμούνται κοπέλες. Σε αυτό το σημείο είναι πια τόσο λιώμα, ώστε αδυνατεί να ανακαλέσει τους αρχικούς συνειρμούς που τον οδήγησαν εκεί. Πέφτει στο πρώτο άδειο κρεβάτι που βρίσκει μπροστά του και κοιμάται. Η τρόφιμος Δέσποινα Νικολαΐδου ξυπνά αναστατωμένη από το ροχαλητό του. “Τι θέλεις εδώ;” τον ρωτά. “Μη φοβάσαι, θα φύγω”, της απαντάει και απομακρύνεται χωρίς να την πειράξει. Η Νικολαΐδου ξυπνά δυο τρία άλλα κορίτσια και τις λέει ότι ένας άντρας είναι μέσα στο κτίριο, όμως αυτές την περιγελάνε: “Στον ύπνο σου τον είδες. Άσε μας να κοιμηθούμε”. Λίγα λεπτά αργότερα, ακούγονται ουρλιαχτά από το αναρρωτήριο. Η δωδεκάχρονη Αικατερίνη Σούρλα εμφανίζεται τρομαγμένη με ανακατεμένα μαλλιά και ξεσκισμένη πιτζάμα, φωνάζοντας πως ένας άντρας “ήρθε στο κρεβάτι, για να της κάνει κακά πράγματα”. Στο μεταξύ, ο Παγκρατίδης έχει ήδη πηδήξει από τη βεράντα, δρασκελίζει το μαντρότοιχο και τρέχει. Στο δρόμο συμπλέκεται με έναν εισπράκτορα λεωφορείου. Ξεφεύγει. Ο εισπράκτορας τηλεφωνεί στο “100” και καταγγέλλει το περιστατικό. Ο Παγκρατίδης φτάνει στο σπίτι του και πέφτει για ύπνο. Στις 5 το πρωί, ένας υπομοίραρχος τον συλλαμβάνει. Οδηγείται ξανά στο ορφανοτροφείο, όπου, ενώπιον εισαγγελέα και αξιωματικών ομολογεί την πράξη του. Από δω και πέρα, ανήκει στην Ασφάλεια.

Το παζλ του δράκου

Το 1963 πλησιάζει προς το τέλος του με φουριόζικη ειδησεογραφία: Ο Κένεντι δολοφονείται (“η τραγικότερη στιγμή του 20ού αιώνος”), ο Σινάτρα απαγάγεται από νεαρούς γκάγκστερ, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον λαμβάνει διαζύγιο στο Μεξικό, ο Καραμανλής ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την καταρρέουσα κυβέρνησή του και να φύγει στο Παρίσι. Απομένουν εννέα μέρες μέχρι την εντολή του εισαγγελέα για επανασύλληψη των Μήτσου, Καμουτσή, Διαμαντόπουλου, Καπελώνη για ηθική αυτουργία στο φόνο του Λαμπράκη. Το βάρος της ξηλωμένης, εξευτελισμένης αστυνομικής ηγεσίας είναι δυσβάσταχτο για την πόλη. Μια δραστική ασπιρίνη πρέπει να βρεθεί. Οι αρμόδιοι ανασυνθέτουν τον τρόμο του Σέιχ Σου, αναμειγνύουν τα χαρακτηριστικά των εγκλημάτων και σχηματίζουν ένα σχετικά πειστικό πλάνο του Παγκρατίδη. Του βάζουν λεζάντα: “Δράκος”. Ιατροδικαστικές αβλεψίες, ατελείς καταθέσεις, ανεπαρκή στοιχεία, ανολοκλήρωτες έρευνες: τρελές υποθέσεις σ’ ένα τρελαμένο περιβάλλον. Έτσι προκύπτουν πολλές δυνατότητες. Απομένει μία ομολογία.

Επικεφαλής των ανακρίσεων τίθενται οι: διοικητής Ασφαλείας Τζαβάρας, ταγματάρχης Σταθουλόπουλος, μοίραρχος Χαρίτος, υπομοίραρχος Κλωνάρης. Συμμετέχει επίσης ως επόπτης ανακρίσεως ο αντιεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθανασόπουλος (μετέπειτα υφυπουργός), καθώς και ο εμπλεκόμενος στην υπόθεση Λαμπράκη ιατροδικαστής Καψάσκης. Ο ψυχίατρος Αγαπητός Διακογιάννης διατάζει εγκεφαλογράφημα στον Παγκρατίδη και σκιαγραφεί το κατάλληλο ψυχοβιολογικό περίγραμμα του “δράκου”: ανώμαλος, τοξικομανής, διψομανής, πότης, αλήτης. “Ψυχοπαθητικό άτομο με πολλές διαστροφές”. Η ανακριτική μέθοδος: πείνα, δίψα, κρύο. Τα βράδια τον βάζουν να στέκεται όρθιος στο γραφείο του υποδιοικητή, δίπλα στη σόμπα. Ψήνεται, ιδρώνει, διψάει, τα πόδια του πονάνε φρικτά. Παρακαλά να τον αφήσουν να βγάλει τα παπούτσια του, αλλά κι αυτό του το απαγορεύουν. Συχνά σωριάζεται λιπόθυμος, αλλά τον ξανασηκώνουν. Κατά τα ξημερώματα τον πετάνε στο παγωμένο κρατητήριο με μοναδικό σκέπασμα μια υγρή κουβέρτα. Την τέταρτη ημέρα, κι ενώ οι εφημερίδες αρχίζουν ν’ αναρωτιούνται (“Καθημερινή”: “Ο δράκος που δεν είναι δράκος;”, “Έθνος”: “Εξιλαστήριον θύμα ο Παγκρατίδης;”), ο κατηγορούμενος ομολογεί -“εντελώς αβιάστως” - ότι “ίδιες πράξεις έχει ενεργήσει και κατά το παρελθόν”.

Πώς πέφτει σ’ αυτό το σφάλμα; Ασφαλώς ο Παγκρατίδης έχει κάποιες ικανότητες, κατέχεται από το γονίδιο της επιβίωσης, αλλά δυστυχώς στερείται της διορατικότητας να ξεπεράσει τα ηλίθια όνειρά του: “Είσαι μικρός, ομολόγησε και θα σε γλιτώσουμε με δυο χρόνια στην Κασσάνδρα”, του υπόσχεται ο εισαγγελέας Παπαντωνίου. Είναι Τρίτη 10 Δεκεμβρίου. Πλησιάζει Σάββατο, όταν ο εισαγγελέας θα ζητήσει την επανασύλληψη των Μήτσου και Σία. Την Κυριακή η Θεσσαλονίκη ξυπνά με το πρωτοσέλιδο της “Μακεδονίας”: “Ο δράκος ωμολόγησε τα φοβερά εγκλήματα και απεκάλυψε συγκλονιστικάς λεπτομερείας. Ανεπαρέστησε με μεγάλην απάθειαν: 1ον. Την επίθεσιν κατά του ζεύγους Παναγιώτου Βλάχου εις Σέιχ Σου. 2ον. Την δολοφονίαν του ιλάρχου Ραΐση και της Παλαιογιάννη. 3ον Την δολοφονίαν της ραπτρίας του Δημοτικού Νοσοκομείου”.

“Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ”

Ακολουθούν: Εισαγγελική απαγόρευση για οποιαδήποτε δημοσίευση σχετικά με την υπόθεση Παγκρατίδη^ προδικασμένες ετυμηγορίες πενταμελούς εφετείου (Κάθειρξη εννέα ετών για την απόπειρα βιασμού στο ορφανοτροφείο και “τετράκις εις θάνατον” για τα εγκλήματα του Σέιχ Σου. Παραλείπονται να εξετασθούν: δακτυλικά αποτυπώματα, ομάδα αίματος, πατημασιές του εγκλήματος της Μίκρας, καθώς και αποτυπώματα και τρίχες του δράστη από το έγκλημα του νοσοκομείου.)^ παλλαϊκή συμπάθεια για τον καταδικασθέντα^ παραπομπή 31 κατηγορουμένων για την παράλληλη υπόθεση Λαμπράκη^ συγκρούσεις Αμερικανών - Βιετναμέζων στο Ντα Ναγκ^ χούντα και ηθικόφρονες πρακτικές. Τέλος το σχετικό πρωτοσέλιδο της “Μακεδονίας”. 17 Φεβρουαρίου 1968: “Εις τον τόπον των στυγερών εγκλημάτων ο Παγκρατίδης εξετελέσθη εις το Σέιχ Σου. ‘Μανούλα μου, είμαι αθώος’, ήταν οι τελευταία λέξεις του. Εννιά χρόνια έπειτα από τη διάπραξη των φοβερών εγκλημάτων και δύο από την καταδίκη του τετράκις σε θάνατο από το πενταμελές εφετείο Θεσσαλονίκης, ο Αριστείδης Παγκρατίδης εξετελέσθη χθες την αυγήν, στις 7.06 ακριβώς στο Σέιχ Σου, στο μέρος που συνδέθηκε με το όνομά του”.

Η εποχή του τρόμου ήρθε και έφυγε, ωστόσο ο κόσμος ποτέ δεν έχει πάψει να ανακαλεί την υπόθεση Παγκρατίδη. Μια στημένη ανακριτική πλάνη σε βάρος ενός αξιολύπητου εξαθλιωμένου, γενετικά προγραμματισμένου για τον πάτο. Η πόλη χαμογελάει αυτάρεσκα: Κέρδισε το μεγαλύτερο, διαχρονικό μερίδιο του εφιάλτη.

athens voice

Από το pisostapalia

Μία αληθινή συγκινητική ιστορία: Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 04:10:00 PST

Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο. Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ.

Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω.

Κι όμως, ποτέ δεν έκλαιγε όταν έπεφτε, παρόλο που κάθε φορά σχεδόν που έπεφτε χτυπούσε πρώτα τα γόνατα κι αμέσως μετά το κεφάλι της, γιατί ήταν βαρύ και δεν μπορούσε να το συγκρατήσει.
Από την ηλικία των 5 1/2 ετών σταμάτησε και να περπατάει.
Έτσι σαν παιδί, δεν έτρεξε, δεν έπαιξε μ’ άλλα παιδιά, κι όμως από μικρή είχε μια πηγαία καλοσύνη κι ένα αυθόρμητο, χαμόγελο.

Στο Δημοτικό σχολείο, την πήγαινε η μητέρα της σχεδόν αγκαλιά στις πρώτες τάξεις. Μετά συνέχισε

Γυμνάσιο στο ΕΛΕΠΑΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Παίδων) και συνέχισε σε Νυκτερινό Λύκειο. Αναπηρικό καρότσι χρησιμοποιούσε από την ηλικία των 12 ετών. Όταν διάβαζε, γυρνούσε τις σελίδες των βιβλίων μ’ ένα μολύβι. Όταν καθόταν στο καρότσι ακουμπούσε το κεφάλι της σε μια προέκταση που υπήρχε πίσω από την πλάτη της, επειδή το κεφάλι της ήταν βαρύ και επειδή είχε μία κλίση προς τα πίσω. Όταν της έφερναν το σώμα της μπροστά για να ξεκουράζεται, αυτό στηριζόταν σε μια ζώνη.
Να πώς την θυμάται μία καθηγήτρια από το Λύκειο: «Συνάντησα την Ιωσηφίνα στην Α’ Λυκείου το 1994. Πάντα ήταν με ένα καλό λόγο για όλους, με απέραντη καλοσύνη και ένα γλυκό χαμόγελο.

Μπορούσε να γράφει μόλις μετά βίας σέρνοντας το χεράκι της. Ποτέ όμως δεν επικαλέστηκε την φυσική της αδυναμία για να αποφύγει τις σχολικές της υποχρεώσεις. Πάντα διαβασμένη, πρώτη μαθήτρια, χωρίς να της χαρίζεται τίποτα. Οι συμμαθητές της την λάτρευαν, το ίδιο και οι καθηγητές της. Όταν την ρωτούσες, τι κάνεις; η απάντηση ήταν, Δόξα τω Θεώ, πολύ καλά! Την ίδια απάντηση μου έδωσε και μια μέρα πριν από το τέλος, στο Νοσοκομείο».

Μετά συνέχισε στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. από όπου πήρε πτυχίο με άριστα και λόγω μεγαλυτέρου βαθμού είπε αυτή τον όρκο στις 12.12. 2003. Το περιοδικό ΛΥΔΙΑ (Ιανουάριος 2004) έγραψε:
«Της Ιωσηφίνας το αναπηρικό καρότσι είναι άμβωνας που μας λέει πως η ζωή με τον Θεό δεν μπορεί να είναι μεμψίμοιρη. Η ζωή με τον Θεό γίνεται δημιουργική, δυναμική, έχει στόχους, γίνεται στίβος αρετών. Με τον Θεό δεν μπορεί η γκρίνια, το παράπονο, η μιζέρια να γίνει τρόπος ζωής.
Συγκινήθηκα όταν έσφιξα το χέρι της για να την συγχαρώ για το άριστα… μα και ντράπηκα. Γιατί εγώ κλαίω σε ασήμαντα εμπόδια, κατσουφιάζω, όταν για λίγες μέρες μένω ακίνητη στο κρεβάτι, χάνω τον έλεγχό μου όταν δεν γίνεται όπως το προγραμματίζω».

Πώς έβλεπε η ίδια την ασθένεια της

Έγραφε σ’ ένα γράμμα στον πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη (το 2002): «Ο Θεός επέτρεψε εδώ και μερικά χρόνια, 10 και πλέον, να είμαι ακινητοποιημένη σε καρότσι. Το πρόβλημα εξελίσσεται συνεχώς. Ανθρωπίνως δεν θεραπεύεται. Με την βοήθεια του Θεού δεν θλίβομαι προς το παρόν για την κατάστασή μου, αφού ούτε και προσεύχομαι για να γίνω καλά. Αυτό που με φοβίζει είναι η έλλειψη υπομονής σε πιο δυσμενείς συνθήκες, όπως η υγεία της μητέρας μου, η επιδείνωση της ασθένειας μου. Γι’ αυτό εύχεσθε να μας επισκιάζει η χάρις του Θεού, ώστε να υπομείνουμε εις τέλος…».

Σ’ ένα άλλο γράμμα της σε ένα γέροντα γράφει:
«Κατάλαβα με τη χάρι του Θεού και την βοήθεια ενός βιβλίου ότι όλοι έχουμε μέσα μας ένα οχυρό που λέγεται εγωισμός και όταν επιτίθεται σ’ αυτό ο πόνος, όσο αρνείται να παραδοθεί, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση που δέχεται. Πόσο μάλλον σε μένα που έχω το οχυρό Ρούπελ!…
Ευχηθείτε, γέροντα, να προσθέτει ο Θεός πίστη και χάρη για να υπομείνουμε εις τέλος…».

Από απάντηση που της έστειλε ο Γέροντας Εφραίμ από πολύ μακριά, 2 μέρες αμέσως μετά από το φαξ που του είχε στείλει: «παιδί μου Ιωσηφίνα… Αγωνίζου πολύ στην προσευχή. Μίλα με τον Θεό συνεχώς και θα νοιώσεις όμορφα και δυναμικά. Χωρίς προσευχή παραλύει ο άνθρωπος και παθαίνει ψυχική αναιμία και τότε τον σφίγγουν τα ψυχικά άσχημα αισθήματα. Την ευχή του Ιησού να μην την σταματάς καθόλου και θα έχεις την καλύτερη και άγια συντροφιά. Την μελέτη του Ευαγγελίου και άλλων πνευματικών βιβλίων να την έχεις κάθε μέρα· έστω και λίγη, αρκεί να παίρνεις κάτι μέσα σου αγιογραφικό.

Εύχομαι να σου δίνει συνέχεια ο Κύριος υπομονή και προσευχή για να τα βγάλεις πέρα. Να έχεις τις ελπίδες στην Παναγία μας. Γονάτιζε και προσεύχου παιδί μου. Η προσευχή κάνει θαύματα. Στηρίξου στον Χριστό μας με πίστη…».

Η ίδια της, θέλοντας να παρηγορήσει μια μητέρα που έχασε το παιδί της μεταξύ άλλων έγραφε:
«Ο γιος σας φέρει το στεφάνι της νίκης και του μαρτυρίου, όπως τόσα εκατομμύρια αγίων… Ο θάνατός του εκφράζεται ως αγάπη του Θεού προς εσάς, διότι έτσι εργάζεται την σωτηρία της ψυχής σας. Πιστεύω ότι και η δική μου αναπηρία όσο κι αν φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων αδικία ή καταδίκη είναι το αποκορύφωμα της αγάπης Του, διότι έτσι μ’ έχει ασφαλίσει κατά ένα τρόπο. Κι εσείς μόνο με τα μάτια του Θεού κι όχι των ανθρώπων, αν δείτε την απουσία του παιδιού σας, θα νικήσετε τον πόνο σας και θα ειρηνεύσει η καρδιά σας. Μην επιτρέψετε στην ψυχή σας να εναντιωθεί στον Θεό, αλλά εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία να τον προσεγγίσετε περισσότερο και σίγουρα θα αναπαυθείτε».

Αυτά τα έγραψε περίπου 3 μήνες πριν πεθάνει.
Η Ιωσηφίνα συνδύαζε στην ζωή της την βίωση του Ευαγγελίου του Χριστού με την μετάδοση της αγάπης προς τους άλλους μέσω της προσευχής της. Τής έλεγαν: κάνε προσευχή κι εκείνη έγραφε ονόματα… πολλλά ονόματα….
Μόνο αυτή γνωρίζει τι προσευχές έκανε, γιατί δεν έλεγε τίποτα γι’ αυτό το έργο της.
Όμως τα αποτελέσματα φαίνονταν από τον τρόπο που ακτινοβολούσε τη Χάρι του Θεού στους άλλους και από την παρηγοριά και ανακούφιση που ένοιωθε οποίος είχε συνάντηση μαζί της.

Μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί ζητούσαν την προσευχή της. Ένας γέροντας της είχε πει:
-Ένα κόμπο από το κομποσχοίνι σου και για μένα….

Και εκείνη χωρίς να έχει καμιά ιδέα μεγάλη για τον εαυτό της, από υπακοή, και την λίγη κίνηση που είχε στα χέρια της την αξιοποιούσε, και όταν άκουγε ότι κάποιος έχει ανάγκη, έκανε την ευχούλα έστω αργά – αργά.

Κήρυττε τον Χριστό με την χάρη που εξέπεμπε το πρόσωπο της, τα διακριτικά της λόγια. Το χαμόγελο, που δεν έλειπε από το πρόσωπό της που έλαμπε, δεν ανταποκρίνονταν στην φυσική της κατάσταση. Γιατί τις πιο πολλές μέρες και πονούσε και είχε δυσκολίες πολλές.

Τι αναφέρουν όσοι την γνώρισανΜία εθελόντρια: «Στην αρχή είχα την ψευδαίσθηση, ότι την βοηθούσε η συντροφιά μου όταν την επισκεπτόμουν. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι εκείνη με βοηθούσε. Βρισκόμασταν κάθε εβδομάδα. Την αγαπούσα πολύ γιατί σου μετέδιδε χαρά. Ήταν πανέξυπνη και δεν σ’ άφηνε να την λυπηθείς. Μπροστά της ένοιωθες εσύ σαν άτομο με ειδικές ανάγκες. Ήταν δυναμική, με χιούμορ. Εγώ είχα απορίες διαβάζοντας διάφορα βιβλία κι εκείνη μου τις έλυνε.

Το τελευταίο διάστημα της ζωής της ήταν δύσκολα, υπήρξαν στιγμές που σαν άνθρωπος λύγισε, όμως και στο νοσοκομείο έδειχνε καρτερία. Όταν πήγα μου είπε να της πιέσω λίγο την κοιλιακή χώρα για να μπορεί να αναπνέει. Έχει χαραχτεί στη μνήμη μου αυτή η στιγμή. Το ένοιωσα σαν ευλογία. Φεύγοντας με αποχαιρέτησε μ’ ένα χαμόγελο που γλύκανε ιδιαίτερα την ψυχή μου. Ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Ήταν το τελευταίο! Εγώ την αισθάνομαι δίπλα μου. Ελπίζω να με θυμάται και εκείνη εκεί που βρίσκεται».

Μια άλλη φίλη που της συμπαραστάθηκε στα κινητικά προβλήματα, αλλά δέχτηκε την συμπαράσταση της Ιωσηφίνας στα πνευματικά μας αναφέρει:
«Δεν είχε τίποτα κατά κόσμον κι όμως είχε τα πάντα. Είχε ακέραιο πνεύμα. Μετέδιδε Χριστό σε όσους την συναντούσαν, ήταν σαν πνευματικός καθοδηγητής. Μου έδιδε και δεν έπαιρνε τίποτα. Ώρες ολόκληρες κουβεντιάζοντας μαζί της, δεν βαριόσουν. Δεν φοβόταν τον θάνατο, ήθελε να αντέχει. Δεν έβγαζε αρνητική διάθεση σε άλλους. Ζούσε για την αγάπη. Μερικοί όταν την έβλεπαν στο δρόμο, έκαναν τον σταυρό τους, για να ξορκίσουν (;) δήθεν το «κακό» (;) ή για ό,τι άλλο, κι όμως αυτή σημασία δεν έδινε, γελούσε. Σε καθοδηγούσε και με την σιωπή της. Ένιωθες αν και ήταν μικρότερη σε ηλικία, πολύ σεβασμό απέναντι της.
Δεν έκανε συγκρίσεις, δεν γκρίνιαζε, ήταν πρόσχαρη και προσιτή. Την ασθένειά της την αντιμετώπιζε με υπομονή και πρωτόγνωρο δυναμισμό.
Τα πρώτα χρόνια έκανε και χειροτεχνήματα, σελιδοδείκτες, συνθήματα με χαντρούλες και πλαστικό σπάγγο».

Ένας εθελοντής έγραψε:
«Η Ιωσηφίνα μας, περισσότερο έδινε, παρά έπαιρνε. Περισσότερο ωφελούσε παρά ωφελούνταν κι ενώ θα περίμενε κανείς να ζητεί παρηγοριά, γινόταν η ίδια παραμυθία και παρηγοριά για τους άλλους, απλόχερα, χωρίς όρους και χωρίς όρια.

Όταν ήσουν κοντά της αναλογιζόσουν πόσο αχάριστοι είμαστε όλοι εμείς που έχουμε όλα τα καλά του Θεού και παρόλα αυτά πάντα κάτι μας φταίει… γιατί πάντα κάτι μας λείπει… κάτι που δεν έλειπε από την Ιωσηφίνα, δηλαδή η πίστη στον Θεό και η εκούσια παράδοση της ανθρώπινης ζωής στα χέρια Του».

Η γειτόνισσα και φαρμακοποιός Ευαγγελία Τ., γράφει τα εξής:
«Ιωσηφίνα… Ένας επίγειος άγγελος απ’ αυτή την ζωή. Το μαρτύριο της αναπηρίας την ανέβασε σε πνευματικά ύψη. Υπάκουη στους γονείς της και δεχόταν υπομονετικά ό,τι θα της προσφερόταν. Δεν παραπονιόταν, ήταν χαρούμενη. Υπομονετική στους πόνους, καθηλωμένη στην αναπηρική καρέκλα, μια άμορφη μάζα σάρκας που κρατιόταν μ’ έναν ιμάντα στην αναπηρική καρέκλα, αλλά αυτό το κάθισμά της είχε τόση αρχοντιά. Η ματιά της σε δίδασκε την υπομονή, η σιωπή της την σοφία. Το κάθισμά της την υπομονή, και η όλη στάση της δίδασκε την ταπείνωση.

Δεν αγάπησε αυτό τον μάταιο κόσμο, αλλά τις ουράνιες μονές της βασιλείας του Θεού.
Δεν την ενδιέφερε να γίνει καλά, γιατί δεν είχε θέ-λημα, αλλά την ενδιέφερε να κάνει το θέλημα του Θεού.

Κι ο Θεός οικονομούσε η Ιωσηφίνα να προχωρεί ταπεινά προς την αγιότητα. Το πνεύμα της στηλωμένο στον Κύριο, στις εντολές Του.

Ο Κύριος της χάρισε να Τον γνωρίσει καλύτερα με το να σπουδάσει Θεολογία. Αλλά η Ιωσηφίνα βίωνε όλα τα άγια πράγματα. Είχε κοινωνία με τον Κύριο γιατί ζούσε στην ταπείνωση κι ο Κύρος την πήρε κοντά Του και την ανάπαυσε την ήμερα του Λαζάρου για να αναστηθεί στην κοινή ανάσταση το ταλαιπωρημένο σώμα της μαζί με την γενναία ψυχή της.
Με την Ιωσηφίνα κάναμε το απόδειπνο, διαβάζαμε την Αγία Γραφή, συζητούσαμε συμπροσευχόμασταν, πηγαίναμε μαζί σ’ αγρυπνίες, την ζούσα καθημερινά στο σπίτι της -καθόσον είμαι γειτόνισσα της- στην ίδια πολυκατοικία. Την αγαπούσα και την αγαπώ. Ήμουν η φαρμακοποιός της. Αφέθηκε στον Κύριο κι έφυγε από την γη ταπεινά για να λάμψει στους ουρανούς.
Η Ιωσηφίνα μας δίδαξε την υπομονή, την ταπείνωση, ήταν τύπος Χριστού, ας εύχεται στον Θεό γι’ εμάς, για να ζούμε εν αληθεία, ταπείνωση, πίστη και αγάπη για τον Κύριο…».

Τώρα που με αφήνουν οι σωματικές μου δυνάμεις, συ Κύριε, μη με εγκαταλείψεις (Ψαλμ. 70)
Από το Σεπτέμβριο του 2005, 7 μήνες σχεδόν πριν από την κοίμησή της, παρουσιάστηκαν δυσκολίες κατά την κατάποση της τροφής. Ειδικοί γιατροί έκαναν λόγο για ασυνέργεια μυών κατάποσης, άλλοι το απέδωσαν σε νευρομυϊκή εξασθένιση…. άλλοι σε άλλα αίτια.

Δεν μπορούσε να κατεβάσει παρά λίγο ζεστό νερό μερικές μέρες και τις τροφές τις πολτοποιούσε η μητέρα της. Περνούσε η Ιωσηφίνα το μαρτύριο της πείνας και δίψας. Επειδή δεν μπορούσε να μείνει καθισμένη σε ορθή γωνία, το κεφάλι έφευγε προς τα πίσω και δεν μπορούσε ούτε το σάλιο της να καταπιεί. Αισθανόταν ότι έχει ένα κόμπο στο λαιμό. Είχε αδυνατίσει τόσο πολύ που είχε μείνει πετσί και κόκκαλο. Άρχισε πλέον να μην μπορεί να κάθεται στο καρότσι, διότι πονούσαν τα κόκκαλα και είχε δυσκολία στην αναπνοή. Ήθελε να μένει ξαπλωμένη και πότε -πότε να την πιέζουν στην κοιλιά για να αναπνέει καλύτερα. Είχαν αλλοιωθεί οι μυς των ζωτικών οργάνων.

Η μητέρα της μάς μεταφέρει στις τελευταίες ώρες της: «Λίγες μέρες πριν την κοίμηση της είχε έντονη δυσφορία, ταχυσφυγμία, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Από τις εξετάσεις βρέθηκε ότι υπολειτουργούσαν όλα τα συστήματα. Την 2η ήμερα έπεσε σε κώμα. Όταν την έβαλαν σε οξυγόνο, χαμογέλασε με βαθειές αναπνοές. Φωτίστηκε το δωμάτιο από το χαμόγελό της. Για λίγο ανένηψε – καλά είμαι είπε. Σε λίγο, σαν να είδε κάποιον, προσήλωσε το βλέμμα της και χαμογελούσε. Ανοιγόκλεινε το στόμα της, όμως μιλούσε την άλλη γλώσσα, δεν ακουγόταν αυτά που έλεγε… Καταλάβαινα ότι ζει απ’ την φλέβα που χτυπούσε στο λαιμό της. Άρχισε να μιλάει πνευματικά, να μιλάει με κάποιον που έβλεπε… Χαμογελαστά έσβησε».
Μόλις μία γνωστή, τοποθέτησε στο χέρι της ένα Σταυρό, ενώ η Ιωσηφίνα είχε τόση αδυναμία, έσφιγγε τον σταυρό.

Όλη την νύκτα δεν κινήθηκε. Την άλλη μέρα 11 η ώρα το πρωί πέρασε στην άλλη ζωή. Ήταν του Λαζάρου (15 Απριλίου 2006). Ήταν 26 ετών.

Η κηδεία της έγινε μέσα στην στολισμένη με βάγια εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Ήταν άσπρο το φέρετρο και τα πολλά άσπρα λουλούδια με τα βάγια έδιναν μια παραδείσια ομορφιά. Όσοι την έβλεπαν μέσα στο φέρετρο ήταν σαν να κοιμόταν κι ακόμη διεπίστωναν ότι ήταν μαλακή, σαν κερί, σαν να ήταν μοναχή. Ήταν σαν να έλεγε «συ ει η υπομονή μου, Κύριε· Κύριε, η ελπίς μου εκ νεότητας μου… εν σοι η ύμνησίς μου διαπαντός».

Γίνονται θαύματα σήμερα; Φωτεινά υποδείγματα αρετής
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

Από το istologio

Τα καλλιστεία "κατ' οίκον" ήσαν … της μόδας στην αρχαιότητα;

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 03:20:00 PST

Διαβάστε μία επιστολή που μας διασώζει ο Αλκίφρων, την οποία έγραψε μία αρχαία Ελληνίδα εταίρα, η Μεγάρα η αυληρίδα, η οποία περιγράφει με κάθε ... λεπτομέρεια τον τρόπο, με τον οποίον είχε διεξαχθεί ένας διαγωνισμός ομορφιάς σε ιδιωτικό σπίτι!.. Όπως άρχισαν δηλαδή και στην Αθήνα του μεσοπολέμου οι διαγωνισμοί ομορφιάς, τα λεγόμενα «καλλιστεία»!...

Αρχαία Ελληνίδα αυλητρίδα (*), όπως εικονογραφείται στην «Ελληνική Μυθολογία» των Αδελφών Στεφανίδη.(Πάνω φωτογραφία: Η εκρηκτικής ομορφιάς Ελληνίδα-μοντέλο και τηλεπαρουσιάστρια, Όλγα Φαρμάκη σε μία ανέκδοτη φωτογραφία).

ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ!..

Η Έρις, ως γνωστόν, ήταν ένα μυθολογικό πρόσωπο και όπως αναφέρει ο

Ησίοδος ήταν κόρη της Νύκτας και μητέρα του Πόνου, της Λήθης, του Λιμού, του Όρκου και γενικά κάθε κακού και συμφοράς. Κατά τον Όμηρο, ήταν αδελφή και συνοδός του Άρη. Όταν πατούσε στη Γη, είχε τη δύναμη να αυξάνεται τόσο που το κεφάλι της να φτάνει στον ουρανό.
Επειδή, λοιπόν, η Έρις δεν προσκλήθηκε στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδας, έριξε ανάμεσα στους καλεσμένους ένα μήλο με γραμμένη πάνω σε αυτό τη φράση «Στην καλύτερη». Αποτέλεσμα ήταν να φιλονικήσουν η Αφροδίτη, η Ήρα και η Αθηνά για το ποια θα το πάρει. Τότε ο Δίας ανέθεσε στον Πάρη να δώσει στην πιο όμορφη το μήλο, ο οποίος το έδωσε στην Αφροδίτη, γεγονός που είχε άμεση επίδραση στον κατοπινό Τρωϊκό πόλεμο.
Η Μεγάρα η αυλητρίς, για να φέρουμε ένα άλλο παράδειγμα, ήταν μια πανέμορφη Ελληνίδα, η οποία πέρασε στην ιστορία ως μία αυλητρίδα, που διέσωσε, με μία επιστολή της προς την Βακχίδα, τον τρόπον ζωής των γυναικών αυτών, δεδομένου ότι τα στοιχεία για τις αυλητρίδες δεν είναι πολλά.
Από την επιστολήν της Μεγάρας, λοιπόν, προς την πασίγνωστη Εταίρα, που μας διασώζει ο Αλκίφρων, πληροφορούμεθα ότι οι αυλητρίδες, πέραν του αυλού και της ψυχαγωγίας που προσέφεραν προς τους άνδρες της εποχής των, έκαναν ακόμη και διαγωνισμούς ομορφιάς μεταξύ των!
Ας διαβάσουμε τι λέει η επιστολή της Μεγάρας:

«Συ μόνη είσαι τόσον ερωτευμένη ώστε αδυνατείς να αποχωρισθής εκείνου. Τι αηδία μα την Αφροδίτην. Προσκληθείσα υπό της Γλυκέρας προ τόσου καιρού - από της εποχής των εορτών του Διονύσου - δεν ήλθες να ιδής ούτε αυτήν ούτε τας φίλας, μη δυναμένη να ανεχθής τα βλέμματά των. Έγινες φρόνιμη και αγαπάς τον εραστήν. Μακαρία της ευφημίας. Ημείς δε είμεθα πλέον κοιναί και ακόλαστοι. Και ο Φίλων είχε βακτηρίαν από συκιά λέγει η παροιμία. Οργίζομαι, μα την μεγάλην θεάν, δια την διαγωγήν σου. Όλαι παρευρέθημεν. Η Φεττάλη, η Μυρρίνη, η Χρυσίον, η Ευξίππη ως και η Φιλουμένη, η οποία, καίτοι προσφάτως υπανδρευμένη και ζηλοτυπουμένη, κατόρθωσε να αποκοιμήση τον καλόν της και να έλθη την νύκτα. Μόνον συ εφύλαγες τον Άδωνίν σου μη τυχόν και εγκαταλειπόμενον υπό της Αφροδίτης σου τον κλέψη η Περσεφόνη. Το συμπόσιον έγινε μεταξύ μας. Ήτο υπέροχον. Θα σου το περιγράψω για να σκάσης. Ήτο χαριτωμένο. Ωδαί, πειράγματα, μεθύσι ως την αυγή, μύρα, στέφανοι, γλυκίσματα. Η δε κατάκλισις έγινε κάτω από υπόστεγον καλυπτόμενον από δάφνας. Ένα μόνον μας έλειπε. Συ. Όλα τα άλλα υπήρχον. Πολλάκις εκραιπαλήσαμεν. Μετά δε την τέρψιν, που μας επροκάλεσε το συμπόσιον, δεινή φιλονικία εγεννήθη μεταξύ της Θρυαλλίδος και της Μυρρίνης ποία εκ των δύο έχει την καλλιτέραν «πυγήν» (=πρωκτόν). Πρώτη η Μυρρίνη λύσασα την ζώνην - βόμβυξ δ’ ην το χιτώνιον - ήρχισε να τρέμη• η δε οσφύς της (=η μέση της) ανεσάλευσε ως πηκτόν γάλα, ενώ εκείνη στραφείσα προς τα οπίσω, παρηκολούθει τας κινήσεις της πυγής της. Με ηρεμίαν δε, ως εάν έκαμνε κάτι ερωτικόν υπεστέναξεν, ώστε εμέ, μα την Αφροδίτην, κατέπληξε.
Δεν ενικήθην, φωνάζει τότε η Θρυαλλίς, προχωρούσα προς το κέντρον. Εγώ δεν συναγωνίζομαι δια παραπετασμάτων, αλλ' ούτε και ακκιζομένη (=προσποιουμένη), αλλ’ όπως εις τους γυμνικούς αγώνας, διότι ο αγών δεν αρέσκεται εις τας προσποιήσεις. Αφήρεσε λοιπόν το χιτώνιον και ρίψασα εν βλέμμα εις την οσφύν της είπε προς την Μυρίννην: Θαύμασε το χρώμα, την λεπτότητα του δέρματος, τα υπέροχα ισχία (=λεκάνη και μηροί), το μήτε υπέρογκον των μηρών, μήτε το άσαρκον, τους εις τα άκρα ευρισκομένους γελασίνους. Δεν τρέμει, μα τον Δία. Αλλ' υπομειδιώσα, ως η Μυρρίνη, επέτυχε τόσον υπέροχον της πυγής παλμόν και περιεδίνησε κατά τοιούτον τρόπον την όλην οσφύν, ώστε όλαι εχειροκρότησαν και ομολόγησαν ότι η Θρυαλλίς ενίκησε. Έγιναν δε και δι’ άλλα μέρη του σώματος συγκρίσεις και αγώνες δια τα καλλίτερα στήθη. Η Φιλουμένη ενίκησε εις τον διαγωνισμόν της γαστέρας (=κοιλιάς) εφ' όσον είναι άτοκος (=χωρίς τέκνα) και σφριγώσα (=γεμάτη σφρίγος). Όλη η νύκτα επέρασε με ευθυμίαν. Περί το τέλος δε αρχίσαμε να γελώμεν και να υβρίζωμεν τους φίλους μας ευχηθείσαι εις την Αφροδίτην να μας προμηθεύη νέους. Εφύγαμε μεθυσμέναι και, πολλά λέγοντας εις δρόμον, καταλήξαμε εις την οικίαν της Δεξιμάχης, την ευρισκομένην εις την μικράν εκείνην χρυσήν στενωπόν όπου το σπίτι του Μενέφρονος. Αυτόν τον ερωτεύεται η Θαΐς. Εκληρονόμησεν ήδη το μειράκιον (=μικρό παιδί) πλούσιον πατέρα. Και τώρα σε συγχωρώ δια την υπεροψίαν σου. Κατά την προσεχή όμως συνάντησίν μας θα γευματίσωμεν εις του εραστού της Θεττάλης, όστις προσφέρει το γεύμα. Φέρε και τον Άδωνίν σου, διότι θα γλεντήσωμεν με τους εραστάς μας. Χαίρε». (Αλκίφρονος, Επιστολαί, Βιβλίον 4, επιστολή 6 κ. ε).

---------
(*) αυλητής
ο (θηλ. αυλητρίδα, η) (Α αὐλητής και αὐλητήρ, θηλ. αὐλήτρια και αὐλητρίς, [-ίδος], η) [αυλός]· 1. αυτός που παίζει επαγγελματικά αυλό· 2. «αὐλητὴς ὑπονόμων»· υγειονομικός μηχανικός.

Από την ιστοσελίδα του κ. Άγγελου Σακκέτου

Μία παράγκα γίναμε! -Νέο τραγούδι

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 02:38:00 PST

Από το malakes-kouventes

Το ΜΥΣΤΙΚΟ στις ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ του Ι.ΠΟΣΔΑΓΛΗ

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 02:08:00 PST

Ένα ακόμη «προφητικό» κείμενο, που υποτίθεται ότι γράφτηκε σε ανύποπτο χρόνο, από κάποιον, παγκοσμίως άγνωστο, οικονομολόγο -και «συμπτωματικά», κομμουνιστή «πατριώτη»- ονόματι Ισίδωρο Πόσδαγλη, εκ Λαμίας, είναι αυτό που φέρει τον τίτλο «Πατριωτική Οικονομική Πολιτική». Σύμφωνα μ’ αυτό βιβλίο, ο Πόσδαγλης «προφητεύει» τι θα γίνει στην οικονομική ζωή της Ελλάδος, μισόν αιώνα περίπου αργότερα, με «ανατριχιαστική» ακρίβεια.

Ας δούμε όμως τι αναφέρει το κείμενο αυτό, που εξαπλώνεται με την συνήθη μορφή επιδημίας, στην διαδικτυακή σφαίρα της μυθολογίας…

Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του «Πατριωτική Οικονομική Πολιτική», ένα μικρό βιβλιαράκι που «κάποιοι» φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις «Μπιστιρλή», το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.

Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης;
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1922 στην ηλικία των 15 χρονών, στον «Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης» κι άρχισε να διαμορφώνει την πατριωτική του οικονομική θεωρία. Μετά, έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας -το γνωστό μετονομασθέν σε Λομονόσοφ – και στη συνέχεια εργάστηκε μαζί με μερικά από τα πιο κορυφαία μυαλά της εποχής του σε ορισμένα από τα πιο προχωρημένα και άκρως απόρρητα οικονομικά προγράμματα της τότε Σοβιετίας.

Το 1940 επιστρέφει στην Ελλάδα, εντάσσεται στην Αντίσταση και με το τέλος του πολέμου συλλαμβάνεται από τους Άγγλους και παραδίδεται στη Χωροφυλακή. Μένει φυλακισμένος, «ξεχασμένος» για χρόνια. Στο κρατητήριο ολοκληρώνει το βιβλίο «Πατριωτική Οικονομική Πολιτική» που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον εκδοτικό οίκο «Μπιστιρλή», ο οποίος και το εκδίδει. Το βιβλίο είναι δυναμίτης, αφού περιέχει μερικά από τα πιο πρωτοποριακά μοντέλα οικονομικής πρόβλεψης που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Επιπλέον, προβάλλει το πατριωτικό μοντέλο της οικονομίας και προκαλεί πάταγο στους τότε διεθνείς οικονομικούς κύκλους και σε πρόσωπα που διαμόρφωναν τη διεθνή οικονομική πολιτική.

Αυτά για την ιστορία. Απλά να προσθέσουμε ότι αρκετοί Έλληνες που εργάζονται σε μεγάλους διεθνείς Οίκους – που σήμερα κάποιοι εξ΄αυτών των Οίκων μας ταλανίζουν – έχουν δει στις βιβλιοθήκες Διευθυνόντων Συμβούλων και άλλων κορυφαίων στελεχών το βιβλιαράκι του Ισίδωρου Πόσδαγλη. Του μεγάλου Αγωνιστή και Οικονομολόγου. Ίσως κάποια στιγμή αξίζει να ασχοληθούμε και να αναφέρουμε πολύ περισσότερα για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος.

Τι έγραφε στο βιβλίο του ο Πόσδαγλης και γιατί δεν θέλουν να το ξέρουμε;
Μερικές μόνο αναφορές από το βιβλίο του Πόσδαγλη – το οποίο θυμίζουμε γράφτηκε στα 1952 – είναι ικανές να ανατρέψουν, κυριολεκτικά να τινάξουν στον αέρα το σάπιο οικοδόμημα της αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται.

Διαβάστε:

Στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο «Εθνικό Χρέος και Εθνικό Έλλειμμα» σημειώνει ο Πόσδαγλης, στις σελίδα 17:
«Όταν τα δανεισμένα κεφάλαια του διεθνούς καπιταλισμού βρεθούν στο όριο της απόδοσής τους τότε ακολουθεί μια απομείωση του Εθνικού Χρέους, που επιβάλλουν δια της βίας. Τότε θα επικαλεστούν την ανάγκη πλέριας συμμετοχής όλων των δανειστών, εννοώντας μ΄ αυτά τα λόγια ότι πρέπει να πληρώσουν οι αποταμιεύσεις των εργατών, των αγροτών και του λαού. Κυλάνε έτσι το χρέος τους από το Κράτος που στέρεψε από απόδοση στο γόνιμο χωράφι του αγρότη για να πάρουν κι από εκεί κέρδη».

Και συνεχίζει ο Πόσδαγλης πιο κάτω, στη σελίδα 22 στο ίδιο κεφάλαιο:
«Όταν η Ευρώπη μετά τον Πόλεμο θα φτιάσει το Νόμισμα για να απορροφήσει τα λαϊκά κεφάλαια, τότες θα στραφούν προς την Ελλάδα να της κόψουν το Χρέος που θα της έχουν φορτώσει, με σκοπό να τραβήξουν από τους εργαζόμενους και τους αγρότες ότι θα έχουν μαζέψει από το τέλος του Πολέμου και μετά».

Αν βρίσκετε εντυπωσιακό να προβλέψει κανείς το κοινό νόμισμα από ένα κρατητήριο στα 1952 περιμένετε να δείτε παρακάτω:
«Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία θα γίνουν στόχος του διεθνούς κεφαλαίου μόλις φτιάσουνε το Νόμισμα. Το άθροισμα των δικών τους χρεών – που με τέχνη και κόπο θα τους έχουν φορτώσει – θα ισορροπεί, θα αντιπροσωπεύει το Χρέος μιας ψευτο-ένωσης, ώστε να ισοφαρίζει τα κέρδη των Γερμανο-Γάλλων και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους». Σελίδα 24!

Αυτά γράφει ο Πόσδαγλης, με στοιχεία, αριθμούς και διαγράμματα, είπαμε από το 1952!

Στο τέταρτο κεφάλαιο «Τα Κόμματα» γράφει ο Πόσδαγλης στη σελίδα 121:
«Όταν ο λαός πρέπει να καθοδηγηθεί προς την απομείωση του Χρέους τότε χρειάζεται μια γενικής φύσης Κυβέρνηση (Σ.Σ.: Ο Πόσδαγλης μάλλον εννοεί μια Κυβέρνηση συνεργασίας), που θα αντιπαλεύει τα λαϊκά συμφέροντα σ’ όλο το πλάτος της ιδεολογικής αντιπάλης. Ο διεθνής παράγοντας του καπιταλισμού θα φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες άλλες απ΄αυτές που θα λέει η γενικής φύσης Κυβέρνηση».

Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Γιατί όμως στην Ελλάδα; Τα εξηγεί όλα ο Πόσδαγλης:
«Αμερικανοί και Γερμανοί δεν μπορούν να ζήσουν πιο πέρα απ΄ το τέλος του αιώνα γιατί θαναι τόση η ανάγκη τους για κεφάλαια, όπως βλέπουμε ακριβώς στον πίνακα πιο πάνω, που θα πρέπει να βγάλουν τα πετρέλαια για τα οποία οι ίδιοι οι Γερμανοί ήρθαν να κάνουν Κατοχή στην Πατρίδα μας. Θα δείτε να ξαναβρίσκονται Σύμμαχοι, να συγκεντρώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους και να ασχολούνται με το χάρτη που ξέρουν όλοι τους και τον έχουν κλεισμένο στα συρτάρια τους.Και οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους».

Αυτό το κείμενο που βγάζει μάτια, κάποιοι ωστόσο, θέλησαν να το ψάξουν λίγο παραπάνω…

Ισίδωρος Πόσδαγλης: Το hoax του 2012

Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει θραύση στο Internet ένα κείμενο που τιτλοφορείται «Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος». Τάχα μου και δήθεν ήταν ένας πατριώτης κομμουνιστής που έγραψε το…φοβερό βιβλίο «Πατριωτική Οικονομική Πολιτική».

Το κείμενο, που χρονολογείται από (περίπου) το 2007 και αναπαράγεται άκριτα από χιλιάδες blogs λέει το βιβλίο του Πόσδαγλη είναι «ένα μικρό βιβλιαράκι που «κάποιοι» φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις «Μπιστιρλή»».

Από την πρώτη κιόλας ματιά φαίνεται ότι πρόκειται για κατασκευή και internet hoax αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να σταθεί ως απόδειξη. Ένα μικρό ρεπορτάζ σε φίλους που τυγχάνουν μέλη του κόμματος (ένα είν’ το κόμμα) και έχουν «μαύρη ζώνη» στην ιστορία του ΚΚΕ απέβη άκαρπο στο να συγκεντρωθεί οποιοδήποτε στοιχείο για τον θρυλικό «Ισίδωρο Πόσδαγλη». Άφαντος! Επίσης, μια βόλτα σ’ όλα (σχεδόν) τα καλά παλαιοβιβλιοπωλεία των Αθηνών και πάμπολλες ερωτήσεις για το…φοβερό βιβλίο «Πατριωτική Οικονομική Πολιτική» απέβη ομοίως άκαρπη. Κανένας δεν το γνώριζε. Ούτε οι πιο ηλικιωμένοι και καταρτισμένοι συλλέκτες παλαιών βιβλίων.

Χαριστική βολή στον μύθο του «Ισίδωρου Πόσδαγλη» ήταν το όνομα του εκδοτικού οίκου, ο οποίος υποτίθεται ότι τύπωσε το πόνημά του: οικονομικές εκδόσεις «Μπιστιρλή». Σχεδόν ταυτόσημο με το όνομα του συγγραφέα «Λέλου Μπιστερλή», το οποίο παρουσίαζε ο Μητσικώστας όταν μιμείτο τον Λιακόπουλο. Παρατίθεται και το σχετικό βίντεο (με πολλές αποκαλύψεις για τα κοιτάσματα…κλανίου) προς τέρψιν των επισκεπτών μας.

Μπρος στην ευθεία αμφισβήτηση του περιλάλητου αυτού κειμένου, ξαφνικά «ανακαλύφθηκε» το εξώφυλλο του βιβλίου (βλέπε αρχική φωτογραφία). Παρ’ ότι ωστόσο, θα περίμενε κανείς, αυτό το «αντεπειχείρημα» να συνοδεύεται και με στιγμιότυπα από το εσωτερικό του βιβλίου και μάλιστα από τα επίμαχα αποσπάσματα, κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατόν, παρ’ όλες τις οχλήσεις αρκετών δύσπιστων αναγνωστών (όχι ότι κι αυτό δηλαδή θα έλεγε κάτι, καθώς δεν είναι δύσκολο να κατασκευάσει κάποιος τέτοια κείμενα).

Βεβαίως, ακόμη και με το εξώφυλλο, που επιδεικνύεται ως «απόδειξη», κάποιος παρατηρητικός, θα σημειώσει το εξής…

Στο εξώφυλλο παραδεχόμαστε ότι έγινε πολύ καλή δουλειά. Υποθέτουμε βέβαια ότι βγήκε θαμπό γιατί ο ψηφιοποιητής θαμπώνει τα εξώφυλλα με βάση τη χρονολογία έκδοσης, αλλά ο σχεδιαστής, ξέχασε ότι το 1952 δεν είχε καθιερωθεί ακόμα το μονοτονικό. Μια ματιά στη λέξη «Οικονομική» στο εξώφυλλο αρκεί.

ΠΗΓΗ
Από το diadrastiko

ΞΥΠΝΑΕΙ ΤΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ; ΚΑΡΤΑ ILLUMINATI

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 01:17:00 PST

Yπό στενή παρακολούθηση το ηφαίστειο της Θήρας!!!

Οι σεισμολόγοι και οι ηφαιστειολόγοι παρακολουθούν με πολύ μεγάλη προσοχή τη σεισμική ακολουθία που εκδηλώνεται τις τελευταίες εβδομάδες στην Σαντορίνη.
Αν και καθησυχαστική η επιστημονική κοινότητα και το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, αποφάσισαν να εγκαταστήσουν από τη Δευτέρα πέντε επιπλέον σεισμογράφους στο κυκλαδίτικο νησί για τη στενή παρακολούθηση του φαινομένου. Ένας θα εγκατασταθεί επί της νήσου Καμμένη, τρεις κατά μήκος της κορυφογραμμής του ορεινού όγκου και ένας στην παραλία.

Η ασυνήθιστη δραστηριότητα που καταγράφεται στο ηφαίστειο της Θήρας οφείλεται στη στάθμη του μάγματος που ανεβαίνει από τον πυθμένα του ηφαιστείου αυξάνοντας την πίεση στον κώνο του κρατήρα.
Οι σεισμικές δονήσεις που σημειώνονται είναι χαμηλής έντασης, αλλά όπως εξηγούν οι επιστήμονες το εστιακό βάθος βρίσκεται όλο και πιο κοντά στην επιφάνεια της Σαντορίνης και το φαινόμενο εξηγείται με την άνοδο της στάθμης του μάγματος από τον πυθμένα του ηφαιστείου το οποίο πιέζει τον κώνο του κρατήρα.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι μικρής διάρκειας με βραδείς ρυθμούς εξέλιξης, αλλά τις τελευταίες εβδομάδες η χαρακτηριστική οσμή κλούβιου αυγού που αναδίδει το θειάφι, το οποίο υπάρχει σε αφθονία στο ηφαιστιογενές υπέδαφος του νησιού, γίνεται μερικές φορές όλο πιο έντονη.

Nα θυμίσουμε ότι τρία είναι τα ενεργά ηφαίστεια στην ελλαδική περιοχή. Τα ηφαίστεια της Μήλου, της Θήρας και της Νισύρου.
Το «τέρας» που κοιμάται

Το νησιωτικό σύμπλεγμα της Σαντορίνης αποτελεί παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο ηφαιστείου με καλδέρα. Το μισοφέγγαρο που ονομάζουμε Σαντορίνη, η Θηρασιά και το Ασπρονήσι σχηματίζουν έναν νοητό κύκλο, στην μέση του οποίου βρίσκεται η καλντέρα της Σαντορίνης, η μεγαλύτερη στο κόσμο.

Το ηφαίστειο αφυπνίστηκε για πρώτη φορά πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια και συνέχισε την δραστηριότητα του μέχρι και σήμερα. Σε αυτό το μακρύ χρονικό διάστημα έχουν συμβεί 12 εξαιρετικά μεγάλες εκρήξεις.

Η Νέα Καμμένη και η Παλαιά Καμμένη σχηματίστηκαν από υποθαλάσσιες εκρήξεις και αποτελούν το πιο πρόσφατα κομμάτια γης της Μεσογείου. Ο σχηματισμός της Νέας Καμμένης άρχισε μόλις πριν 440 χρόνια με τα τελευταία κομμάτια ηφαιστειακής λάβας πετρώνουν πάνω της μόλις εδώ και 50 χρόνια.

Η τελευταία έκρηξη έγινε το 1950. Οι κάτοικοι την έζησαν δίνουν τρομακτικές περιγραφές: «Οι φλόγες ξεπηδούσαν από την θάλασσα», «Η λάβρα εκτινασσόταν», «Κάπνα ξετυλιγόταν», «Πυρακτωμένο μάγμα ανέβλυζε», «Η θάλασσα κόχλαζε» «Οι δυνατοί σεισμοί και οι εκτινάξεις ηφαιστειακής τέφρας μας ταλαιπώρησε». Πρόκειται για μερικές μόνο από τις μαρτυρίες που κόβουν την ανάσα...

Το ηφαίστειο της χαμένης Ατλαντίδας

Πριν από 3.500 χρόνια μία τρομερή έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, την οποία οι γεωλόγοι θεωρούν ως μία από τις ισχυρότερες που συνέβησαν ποτέ, άλλαξε τον ρου της Ιστορίας των αρχαίων λαών της Μεσογείου.

Όταν το ηφαίστειο εξεράγη, στο νησί που κατά τον Πλάτωνα βρισκόταν η χαμένη Ατλαντίδα, το παλιρροϊκό κύμα, φτάνοντας στις ακτές της Κρήτης κατέστρεψε τον μινωικό πολιτισμό, που την εποχή εκείνη ήταν ο κυρίαρχος στην λεκάνη της Μεσογείου.

Οι περιβαλλοντικές αλλαγές που συντελέστηκαν έγιναν αισθητές σε ολόκληρη την υφήλιο, φτάνοντας ακόμα και στην Κίνα και ενδεχομένως στη Βόρεια Αμερική και την Ανταρκτική. Με την επική, όμως, καταστροφή συνδέονται, από ορισμένους ιστορικούς και ο θρύλος της Ατλαντίδας και η ιστορία των Βιβλικών Επτά Πληγών του Φαραώ, με την επακόλουθη έξοδο από την Αίγυπτο.

Ιστορικοί και αρχαιολόγοι εμφανίζονται προβληματισμένοι ως προς την ημερομηνία που εξεράγη το ηφαίστειο της Θήρας, με πιθανή χρονολογία κάπου μεταξύ 1645 και 1500 π.Χ. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για το τι πραγματικά συνέβη, αλλά οι επιστήμονες είναι σε θέση να κάνουν συγκρίσεις από τις αναλυτικές καταγραφές της έκρηξης του διάσημου ηφαιστείου Κρακατόα, στην Ινδονησία, το 1883.

Η ισχυρότατη έκρηξη του Κρακατόα σκότωσε πάνω από 40.000 ανθρώπους μέσα σε διάστημα μόλις λίγων ωρών, προκάλεσε γιγάντια τσουνάμι ύψους 12 μέτρων, εκτίναξε λάβα σε διάφορα μέρη της Ασίας, προκάλεσε πτώση της θερμοκρασίας σε ολόκληρη την υφήλιο και δημιούργησε περίεργα χρωματιστά ηλιοβασιλέματα για 3 χρόνια. Μαρτυρίες λένε πως η έκρηξη ακούστηκε σε απόσταση 3.000 μιλίων.

Η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας ήταν τέσσερις με πέντε φορές ισχυρότερη από αυτή του Κρακατόα σύμφωνα με τους γεωλόγους, ενώ η ενέργεια της αντιστοιχεί με την ταυτόχρονη έκρηξη εκατοντάδων ατομικών βομβών σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
http://www.eglimatikotita.gr/2011/06/blog-post_433.html

Από το arisix8issynomwsiologos

Επιβεβαιώνονται οι προφητείες Πατροκοσμά και Παϊσίου

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Sat, 28 Jan 2012 00:26:00 PST

πηγή : Άς μιλήσουμε επιτέλους

«Ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς…»
Παρακολουθώντας τις τραγικές εξελίξεις που διαδραματίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας, το αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την πολιτική, τους πολιτικούς και τις πολιτικές τους προς τους πολίτες, δεν μπορώ παρά να θυμηθώ τα λεγόμενα του γέροντος Παϊσίου, ενός μοναχού που μόνασε στο Περιβόλι της Παναγίας, στο Άγιο Όρος και που σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών, μοναχών αλλά και κοσμικών, είχε πολλά χαρίσματα και ανάμεσα σε αυτά ένα καταπληκτικό και πολύ σπάνιο –ακόμη και ανάμεσα στους αγίους της Εκκλησίας μας- χάρισμα, αυτό της προγνώρισης!!!

Γνώριζε δηλαδή από πριν και προσπαθούσε να προειδοποιήσει, χωρίς όμως να βλάψει πνευματικά τον άμεσα ενδιαφερόμενο. Πολλές διηγήσεις, ακόμη περισσότερα τα περιστατικά που έχουνε μαθευτεί στις τάξεις των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καταμαρτυρούν τον χαρισματικό γέροντα ως σύγχρονη μορφή της εκκλησίας που θέλησε να μας ειδοποιήσει γι αυτά που έρχονται και που με πολύ αγάπη και χωρίς επιτήδευση μετέδιδε λόγια αλήθειας και ανακούφισης αλλά και πολλές φορές αναφέρθηκε στο μέλλον με μεγάλη σαφήνεια, χωρίς να αλλάζει τα λόγια του και εμμένοντας στα τραγικά που πρόκειται να συμβούν στη χώρα, χωρίς να αφήσουν πληγές και πληγωμένους, αλλά και τα ευχάριστα που θα ακολουθήσουν αμέσως μετά.

«Όταν οι μέρες θα πλησιάζουν, τότε ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς…» ήταν τα λόγια του γέροντα (ο οποίος στη συγκεκριμένη προφητεία του αναφέρεται σε επίθεση της Τουρκίας προς την Ελλάδα) και τα οποία συνεχίζουν «και θα τους κυνηγήσει»… Ίσως να αποτελεί σύμπτωση το γεγονός πως η Τουρκία έχει πάρει τα ηνία της περιοχής και έχει μεταβληθεί σε «δεξί χέρι» του Λευκού Οίκου, ενώ ταυτόχρονα απειλεί για το Αιγαίο με συνεχείς παραβιάσεις και με ασκήσεις που σαν κύριο σκοπό έχουν την κατάληψη νησιού! Βέβαια, ο γέροντας Παΐσιος αναφέρθηκε στη συνέχεια της προφητείας λέγοντας «το κακό θα ξεκινήσει όταν ακούσετε να μιλάνε στην τηλεόραση για τα 12 ναυτικά μίλια»!

Ίσως να θεωρηθεί σύμπτωση, επίσης, το γεγονός πως ένας άλλος Αγιορείτης μοναχός, που αναγνωρίστηκε σαν άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατροκοσμάς (Κοσμάς ο Αιτωλός) έχει προφητεύσει πως «θα ξεσηκωθεί το ρέμπελο και μετά οι πολίτες…», παραμένοντας στο ίδιο «μοτίβο» (προγενέστερη πρόβλεψη από αυτή του Παϊσίου) προσθέτοντας όμως ένα στοιχείο, αυτό του ξεσηκωμού του «ρέμπελου» (παλαιότερα ρέμπελος ονομαζόταν εκείνος που δεν είχε να κάνει δουλειά και που τριγυρνούσε άπραγος εδώ κι εκεί στους δρόμους) που εύκολα μπορεί κάποιος σήμερα να συγκρίνει τον «ξεσηκωμό του ρέμπελου» με τις τελευταίες κινητοποιήσεις των λαθρομεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. «Τότε», αναφέρει ο Πατροκοσμάς, θα υπάρχει κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην υπάρχει»!!! Και η σημερινή πολιτική κατάσταση, δυστυχώς, τείνει να καθρεφτίζεται στην πρόρρηση – προφητεία του αγίου γέροντα και μοναχού… Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, όμως, αναφέρεται και άλλα στοιχεία στην προφητεία του πριν να φθάσει στην σύγκρουση με τους Τούρκους (η οποία επαναλαμβάνεται στις προφητείες και των δύο αγιορειτών μοναχών). «Ένας μεγάλος σεισμός θα κάνει πολύ κακό και μετά από αυτόν θα επιτεθεί ο Τούρκος και θα φθάσει μέχρι τα εξαμίλια…»!

Έξι μίλια ο Κοσμάς ο Αιτωλός, δώδεκα μίλια (και πιθανή παραβίασή τους) ο γέροντας Παΐσιος! Οι συμπτώσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές τη στιγμή που συγκλίνουν στην Ελληνοτουρκική σύγκρουση… αλλά και στο αποτέλεσμά της.

Τι γνώριζαν οι άγιοι αυτοί γέροντες και προσπάθησαν να μας προειδοποιήσουν; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια όταν μελετά τις προφητείες, ιδιαίτερα όταν αυτές δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει πάρει επίσημη θέση και δεν αναφέρεται στα προφητικά λεγόμενα των δύο γερόντων. Όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι ιερείς που πολλές φορές αναφέρονται στα λεγόμενα των δύο σημαντικών αυτών γερόντων νουθετώντας όλους να είμαστε δυνατοί στα επερχόμενα…

Τα γεγονότα, όπως λένε όσοι μελετούν τις προφητείες και ταυτόχρονα παρακολουθούν τις παγκόσμιες εξελίξεις αλλά και τις Ελληνικές, τρέχουν πολύ γρήγορα. Έχουν αποκτήσει μεγάλη ταχύτητα και δεν προλαβαίνουμε να τα μαθαίνουμε όλα…

«Τον Πάπα να καταράσθε, αυτός θα είναι η αιτία του κακού…» δήλωσε με απόλυτη βεβαιότητα ο Πατροκοσμάς και αναλογιζόμενοι την τελευταία «εκστρατεία» του αρχηγού της Καθολικής Εκκλησίας στον Αραβικό κόσμο, εν όψει των συζητήσεων που γίνονται για την αγορά ενέργειας και τους ενεργειακούς δρόμους, με επιφυλάξεις μπορούμε να πούμε πως μάλλον βρισκόμαστε μπροστά σε σημαντικές (ίσως και τραγικές) εξελίξεις, οι οποίες οδηγούν στην αλλαγή του χάρτη των Βαλκανίων και στην αλλαγή συνόρων που τόσο πολύ προωθείται από τον Λευκό Οίκο (και όχι μόνο)…

Επειδή η κατάθεση των «προφητειών» των δύο αυτών αγαπημένων γερόντων της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως αρνητικό κάλεσμα ή να αφήσει σπόρους συνωμοσιολογίας, καλό θα ήταν να αναφερθεί πως οι γέροντες ποτέ δεν προκάλεσαν, ποτέ δεν επιζήτησαν και σε ολόκληρο το βίο τους απέφευγαν συστηματικά να προκαλέσουν και ιδιαίτερα να προκαλέσουν «λαθεμένα όνειρα» ή να δημιουργήσουν φόβους στους ανθρώπους που τους πλησίαζαν και αποζητούσαν την συμβουλή τους ή απλά να ακούσουν τα λόγια τους. Σεμνοί και ζώντας με προσευχή, έχοντας σαν γεύμα ό,τι τους προσέφερε η φύση και όχι οι άνθρωποι, ταπεινοί μέχρις εσχάτων προσπάθησαν να φέρουν την ειρήνη, την αγαλλίαση και την αγάπη στις καρδιές όλων των ανθρώπων, ακόμη και σε αυτούς που αποζητούσαν να τους εξευτελίσουν…

«Ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς και θα τους κυνηγήσει…», απλά σκεφτείτε το…

Από το amethystosbooks

Ποιον «προσβάλει» ο σταυρός στο Άουσβιτς;

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 23:35:00 PST

Έχει copyright ο ανθρώπινος πόνος; Ο άγνωστος «πόλεμος του σταυρού» του Άουσβιτς*
Σχ. ΚΟ: Η 27 Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών το 2005, ως «Διεθνής Μέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Η 27η Ιανουαρίου του 1945 ήταν η μέρα κατά την οποία απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς, το στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Στην Ελλάδα με το Νόμο 3218/2004, καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου ως«Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος».
Αύγουστος 1998: Την «απογοήτευσή» του εκφράζει ο αρχιραβίνος της Πολωνίας, Pinchas Menachem Joskowicz, με την απόφαση των Ρωμαιοκαθολικών επισκόπων, να βάλουν ένα μεγάλο Σταυρό ως μνημείο, ακριβώς έξω από το πρώην ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς.

Οι επίσκοποι είχαν ζητήσει τότε να απομακρυνθούν οι δεκάδες σταυροί στην περιοχή, σε μια κίνηση να βρεθεί μία λύση στο πρόβλημα που είχε προκύψει μεταξύ Εβραίων και Πολωνών Καθολικών Ακτιβιστών.

Σε έκτακτη συνεδρίαση των Πολωνών Καθολικών επισκόπων, οι επίσκοποι είπαν ότι ήθελαν να παραμείνει ένας μεγαλύτερος σταυρός ως μνημείο για τους καθολικούς που ήταν θύματα των Ναζί.

Ο Ραβίνος Joscowicz είπε ότι οι επίσκοποι θα έπρεπε να καταλάβουν τον «πόνο» που προκαλεί αυτό στους Εβραίους, οι οποίοι απαγορεύεται να προσεύχονται στην παρουσία του ενός σταυρού.

Αρκετές εβραϊκές ομάδες επίσης, είχαν αντιδράσει στην παρουσία του σταυρού η οποία, είπαν, ήταν «ενοχλητική» και «προκαλούσε» τη μνήμη των Εβραίων που σκοτώθηκαν στο στρατόπεδο και ζήτησαν να αφαιρεθεί. Ισχυρίστηκαν ότι «κυρίως Εβραίοι» είχαν σκοτωθεί στο Άουσβιτς και απαίτησαν τα «θρησκευτικά σύμβολα» να κρατηθούν μακριά από την περιοχή.

Οι Καθολικοί απάντησαν οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν στο Άουσβιτς Ιήταν κυρίως Πολωνοί καθολικοί. (Επιπλέον, το Άουσβιτς Ι είναι η τοποθεσία του μαρτυρίου του καθολικού αγίου Maximilian Kolbe).

Ο μεγάλος ξύλινος σταυρός πάνω από την τοποθεσία του Άουσβιτς είχε στηθεί σε μια ιστορική λειτουργία που έγινε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, το 1979, για τον εορτασμό του σημείου όπου 152 Πολωνοίκρατούμενοι είχαν πυροβοληθεί από τους Ναζί το 1941.

Τον Μάρτιο του 1998, ο αρμόδιος για τις σχέσεις με την εβραϊκή διασπορά, Krzysztof Sliwinski, αναφέρθηκε σε μια γαλλική εφημερίδα λέγοντας ότι ο σταυρός θα πρέπει να αφαιρεθεί, γιατί η παρουσία του δηλώνει «ασέβεια» στην εβραϊκή κληρονομιά στο Άουσβιτς. Στο τέλος του Μαρτίου 1998, πρόσωπα από την Πολωνική κυβέρνηση και από μη κυβερνητικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων τότε του Διευθυντή του Γραφείου του Πρωθυπουργού Wiesław Walendziak, 130 Αντιπροσώπων της Βουλής (Sejm), 16 γερουσιαστών, του πρώην προέδρου Λεχ Βαλέσα, του Καρδινάλιου Jozef Glemp, και του Αρχιεπίσκοπου του Γκντανσκ Tadeusz Rokoczy, δήλωσαν την αντίδρασή τους στην αφαίρεση του σταυρού.
Ο σταυρός είναι ορατός από το Πεδίο (μπλοκ) 11 του πρώην στρατοπέδου και αποτελεί το χώρο όπου Πολωνοί πολιτικοί κρατούμενοι (συμπεριλαμβανομένων καθολικών ιερέων) και αργότερα Εβραίοι κρατούμενοι δολοφονήθηκαν από τους Ναζί. Ο ηγέτης των ‘Υπερασπιστών του Σταυρού’ του Πάπα, Kazimierz Świtoń, και οMieczysław Janosz, ηγέτης της ‘Ένωσης των Θυμάτων Πολέμου’, οι οποίοι μίσθωσαν τη γη επί της οποίας στήθηκε ο σταυρός, μοίρασαν φυλλάδια που δήλωναν την αντίθεσή τους στη μετακίνηση του σταυρού.

Τον Αύγουστο του 1998, πάνω από 200 μικροί σταυροί ‘φυτεύτηκαν’ στην περίμετρο του Άουσβιτς από Πολωνούς καθολικούς καιεθνικιστικές ομάδες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα σχέδια της απομάκρυνσης του μεγαλύτερου σταυρού.

Παρά τις εβραϊκές διαμαρτυρίες, επιπλέον σταυροί προστέθηκαν.

Ο ηγέτης των Πολωνών εθνικιστών που φύτεψαν τους σταυρούς ορκίστηκε να «καεί ζωντανός» παρά να αφήσει να τους διαλύσουν.

«Αυτή είναι η δική μας χώρα», έλεγαν οι Πολωνοί. «Έχετε εσείς την δικιά σας χώρα και εμείς έχουμε την δικιά μας. Εάν θέλουμε να βάλουμε ένα σταυρό στην χώρα μας θα βάλουμε».

Στην πραγματικότητα, ο τόπος όπου οι περισσότεροι από τους Εβραίους σκοτώθηκαν δεν είναι στο κύριο στρατόπεδο του Άουσβιτς, με την ονομασία Άουσβιτς Ι, όπου οι χριστιανικοί σταυροί τοποθετήθηκαν, αλλά στο Άουσβιτς ΙΙ, το τεράστιο θυγατρικό στρατόπεδο, τρία χιλιόμετρα από το στρατόπεδο Άουσβιτς I. Το Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου είναι το πιο γνωστό, και όλο το συγκρότημα τώρα ονομάζεται στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Τον Μάιο του 1999, το Κοινοβούλιο ψήφισε ένα νόμο για την προστασία όλων των χώρων των πρώην στρατοπέδων της χώρας. Η κυβέρνηση προέβη σε διαβούλευση με διεθνείς εβραϊκές οργανώσεις στην προετοιμασία του νόμου, ο οποίος έδωσε στην κυβέρνηση τη δύναμη που χρειαζόταν για να επιλύσει το ζήτημα των «νέων σταυρών».

Στα τέλη Μαΐου του 1999, ο Świtoń (φωτο) ανακοίνωσε ότι είχε βάλειεκρηκτικά κάτω από το χώρο όπου ήταν οι σταυροί και ότι θα τα πυροδοτούσε αν η κυβέρνηση προσπαθούσε να αφαιρέσει τους σταυρούς ή αυτόν από την περιοχή. Οι αστυνομικοί συνέλαβαν γρήγορα τον Świtoń για κατοχή εκρηκτικών υλών και για δημόσιες απειλές. Μετά τη σύλληψή του Świtoń, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αφαίρεσε τους σταυρούς και τους πήγε σε ένα κοντινό μοναστήρι Φραγκισκανών, υπό την επίβλεψη του τοπικού επισκόπου, και απέκλεισε την περιοχή για να αποτρέψει την ανέγερση επιπλέον σταυρών. Ο ‘Σταυρός του Πάπα’ δεν έχει απομακρυνθεί από την περιοχή προς το παρόν.

Από την πρώτη μέρα που άνοιξε το κύριο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, τον Ιούνιο του 1940, έγινε ο τόπος όπου στέλνονταν Πολωνοί πολιτικοί κρατούμενοι. Καθολικές θρησκευτικές εικόνες σκαλίστηκαν με νύχια πάνω στους τσιμεντένιους τοίχους των υπόγειων κελιών στο Άουσβιτς από Πολωνούς αγωνιστές που φυλακίστηκαν εκεί. Ήταν κυρίως καθολικοί πολιτικοί κρατούμενοι που οδηγήθηκαν στο γυμνό μαύρο τοίχο του Άουσβιτς και εκτελέστηκαν με έναν πυροβολισμό στο λαιμό. Ήταν φωτογραφίες Πολωνών καθολικών κρατουμένων που ‘έντυσαν’ τους τοίχους των διαδρόμων, το 1998 όταν τα κτίρια του πρώην στρατοπέδου του Άουσβιτς μετατράπηκαν σε μουσείο.

Για τον πολωνικό λαό, που είναι 98% καθολικοί, το Άουσβιτς-Μπίρκεναου είναι το μέρος όπου όχι ένας, αλλά δύο, καθολικοί άγιοι πέθαναν ως μάρτυρες. Τόσο ο πατέρας Maksymilian Kolbe, ένας καθολικός ιερέας όσο και μια καλόγρια από το Τάγμα των Καρμελιτών με το όνομα Edith Stein οδηγήθηκαν στο θάνατο στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου και έχουν αγιοποιηθεί από την Καθολική Εκκλησία. Το κελί της φυλακής στο πεδίο 11 στο κύριο στρατόπεδο του Άουσβιτς, στο οποίο ήταν φυλακισμένος ο π. Kolbe που προσφέρθηκε εθελοντικά να πεθάνει για να σώσει τη ζωή ενός συναδέλφου του αιχμαλώτου, είναι τώρα ένα καθολικό ιερό. Το 1998, οι σταυροί τοποθετήθηκαν μπροστά από το πλευρικό τοίχωμα του Πεδίου 11 του κτιρίου, όπου ο π. Kolbe φυλακίστηκε σε ένα «κελί πείνας».

Στην φωτογραφία: το εσωτερικό του κελιού αριθ. 18, όπου ο π. Kolbe αφέθηκε να πεθάνει. Στον τοίχο είναι μια αναμνηστική πλάκα. Αυτό το κελί είναι πάντα στολισμένο με φρέσκα λουλούδια, αλλά προσέξτε ότιδεν υπάρχει σταυρός εδώ, καθώς αυτό το κτίριο είναι μέσα στο κεντρικό στρατόπεδο του Άουσβιτς, το οποίο είναι πλέον μουσείο.

Η Edith Stein γεννήθηκε Εβραία και ήταν άθεη, αλλά ασπάστηκε τον καθολικισμό και έγινε μοναχή Καρμελίτισα με το όνομα αδελφή Benedicta του Σταυρού. Λόγω του ότι ήταν Εβραία, οδηγήθηκε στους θαλάμους αερίων στο μικρό εξοχικό σπίτι γνωστό ως Bunker 2 στο Μπίρκεναου στις 9 Αυγούστου 1942. Αγιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία, τον Οκτώβριο του 1998.

Το ξεκίνημα του «Πολέμου των Σταυρών» άρχισε το 1979, όταν χριστιανοί καθολικοί ανήγειραν ένα σταυρό στα ερείπια του Bunker 2, (φωτο) μετά την ανακοίνωση από τον Πάπα ότι είχε ξεκινήσει η διαδικασία αγιοποίησης. Οι Εβραίοι τότε ανήγειραν το σύμβολο με τοΑστέρι του Δαβίδ και μετά άρχισαν οι σταυροί να πολλαπλασιάζονται καθώς και τα αστέρια: ο πόλεμος είχε αρχίσει.

Ήταν οι μοναχές που τοποθέτησαν το πρώτο σταυρό στο κεντρικό στρατόπεδο του Άουσβιτς το 1988, κοντά στο οποίο ήταν το μοναστήρι τους, ακριβώς έξω από τα τείχη του στρατοπέδου και λίγα μόνο μέτρα από το λάκκο όπου 152 Πολωνοί Καθολικοί εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Το 1984, οι μοναχές μεταφέρθηκαν στο τούβλινο κτίριο, που φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, το οποίο στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε ως θέατρο. Όταν το στρατόπεδο του Άουσβιτς τέθηκε σε λειτουργία, αυτό το κτίριο ήταν το μέρος όπου οι Ναζί αποθήκευαν τα κουτιά του Zyklon-B, το αέριο που χρησιμοποιήθηκε για την απολύμανση των ρούχων και την δολοφονία των Εβραίων στους θαλάμους αερίων. Ο τόπος όπου ανεγέρθηκε ο σταυρός το 1988 είναι στα δεξιά αυτού του κτιρίου, αλλά εκτός της εμβέλειας της κάμερας. Όμως οι μοναχέςυποχρεώθηκαν να εκκενώσουν το κτίριο, ύστερα από διαμαρτυρίες και πιέσεις των Εβραίων της Αμερικής, και τώρα ζουν σε ένα νέο μοναστήρι που χτίστηκε για αυτές.

Στην πάνω φωτογραφία : το Θέατρο όπου παλαιότερα ζούσαν οι καλόγριες.

Μεταξύ των εβραίων της Αμερικής που ξεσηκώθηκαν ήταν και έναςΡαβίνος της Νέας Υόρκης, ο Avi Weiss, πρόεδρος της AMCHA, του Συνασπισμού των Εβραϊκών Ανησυχιών (Coalition of Jewish Concerns), ο οποίος κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Συμβουλίου του Αμερικάνικου Μουσείου Μνήμης του Ολοκαυτώματος, για το θέμα των σταυρών, ύψωσε τους τόνους υποστηρίζοντας ότι «καμία ανοχή δεν πρέπει να υπάρχει σε χριστιανικά σύμβολα».

Επίσης κατηγόρησε τη διοίκηση του Μουσείου ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να διαπραγματεύονται διεθνείς συμφωνίες και είπε ότι θα συνεργαστεί με το αμερικανικό Κογκρέσο προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα ομοσπονδιακά κεφάλαια χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την εκπλήρωση της εντολής του Μουσείου για «εκπαίδευση και μνήμη».

Ο Miles Lerman, πρόεδρος του συμβουλίου του Μουσείου, ήταν ο επικεφαλής της συμμαχίας εβραϊκών ομάδων που διαπραγματεύονταν με την κυβέρνηση της Πολωνίας. Στην συμμαχία ήταν η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή (American Jewish Committee), η Αμερικάνικη Συγκέντρωση Επιζώντων του Ολοκαυτώματος, η Anti-Defamation League, το Ίδρυμα Ronald S. Lauder, το World Jewish Congress και το Yad Vashem Μουσείο του Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ.
Ο Weiss, που είναι ‘μοντέρνος’ ορθόδοξος ραβίνος και ακτιβιστής κατά του αντισημιτισμού, πήγε στην Πολωνία μαζί με άλλους Εβραίους που είχαν ντυθεί με ρούχα που φορούσαν οι κρατούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (στο Ισραήλ, με πρόσφατο νόμο αυτό απαγορεύεται) και διαμαρτυρήθηκαν για το μοναστήρι στο Άουσβιτς, φωνάζοντας αντι-ναζιστικά συνθήματα, πριν τους απομακρύνουν κάποιοι εργάτες. Στην φωτογραφία ο Weiss σε διαμαρτυρία κατά της ταινίας "Τα Πάθη του Χριστού" του Mel Gibson, μαζί με άλλους που είναι πάλι ντυμένοι με τις στολές των κρατουμένων.

Σχ. ΚΟ: Σημειώνεται, ότι πιέσεις τότε μεταξύ άλλων, είχε ασκήσει και ο Αμερικανο-Εβραίος συγγραφέας και καθηγητής Elie Wiesel, με το χαρακτηριστικό σύνθημα ‘Remove the crosses!’ (‘Απομακρύνετε του σταυρούς!’). Ο Wiesel, επιζών του Ολοκαυτώματος, έχει βραβευθεί μεNobel Eιρήνης. (Το 2004 ήρθε και μίλησε στην Αθήνα με θέμα «Προς έναν πολιτισμό με βάση τα Aνθρώπινα Δικαιώματα και την αποδοχή του άλλου». Στην εκδήλωση, όπως ανέφερε η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ είχαν παραβρεθεί ο Aμερικανός πρέσβης Thomas Miller, η Mαργαρίτα Παπανδρέου, σε μια από τις σπάνιες εμφανίσεις της, ο σκηνοθέτης Jules Dassin, ο πρόεδρος του Kεντρικού Iσραηλιτικού Συμβουλίου Mωυσής Kωνσταντίνης κ.α.). Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης Wiesel, όπως και ο δήμαρχος της Ιερουσαλήμ Teddy Kollek, ήταν μεταξύ των «προσωπικοτήτων» στις ΗΠΑ, που πίεζαν το 1993, τον Μπιλ Κλίντον να βομβαρδίσει τους Σέρβους και να υπερασπιστεί τους Μουσουλμάνους της Βοσνίας που «υπέφεραν ένα Άουσβιτς», όπως έλεγε. Πάνω δημοσιεύματα εκείνης της εποχής. Στην δεύτερη φωτογραφία, ο Wiesel μαζί με τον Κλίντον.

Επίσης υπάρχει ένα μοναστήρι λίγο έξω από τα τείχη του πρώην στρατοπέδου συγκέντρωσης του Νταχάου, μόνο λίγα μέτρα από το εβραϊκό μνημείο που κτίστηκε αργότερα. Το μοναστήρι στο Νταχάου έχει μια είσοδο μέσω ενός από τους πύργους φρουράς στο πρώην στρατόπεδο και είναι ανοικτό για τους τουρίστες που επισκέπτονται το πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Οι Εβραίοι διαμαρτυρήθηκαν και για το εν λόγω μοναστήρι. Εκεί κοντά είναι και ένα προτεσταντικό παρεκκλήσι και ένα καθολικό παρεκκλήσι. Σήμερα δεν υπάρχουν καθόλου χριστιανικοί σταυροί ή σύμβολαοποιουδήποτε είδους στην κορυφή των παρεκκλησίων στο Νταχάου, αν και το κοντινό εβραϊκό μνημείο στην κορυφή έχει τη Menorah(Επτάφωτη Λυχνία) και το αστέρι του Δαβίδ στην πύλη εισόδου.

Από το ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ (* αφορμή για να ασχοληθώ με το θέμα που δεν γνώριζα: από ΕΔΩ) Η φωτογραφία στην αρχή είναι από το βιβλίο "The Crosses of Auschwitz: Nationalism and Religion in Post Communist Poland"

Fitch: Υποβάθμιση Ιταλίας, Ισπανίας, Κύπρου, Βελγίου, Σλοβενίας

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 22:44:00 PST

Στην υποβάθμιση της διαβάθμισης πιστοληπτικής ικανότητας (IDR) πέντε χωρών της Ευρωζώνης προχώρησε η Fitch. Ειδικότερα, ο οίκος υποβάθμισε την Ιταλία, την Ισπανία, το Βέλγιο, την Κύπρο και τη Σλοβενία, επισημαίνοντας πως τα κράτη δεν μπορούν να επωφεληθούν πλήρως από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το ευρώ ως ένα από τα παγκόσμια αποθεματικά νομίσματα, ενώ διαπιστώνεται απόκλιση στις νομισματικές και πιστωτικές συνθήκες στην Ευρωζώνη.

Το outlook της αξιολόγησης των πέντε κρατών παραμένει "αρνητικό" που αντιστοιχεί σε πιθανότητα περαιτέρω υποβάθμισης της διαβάθμισης της πιστοληπτικής του ικανότητας άνω του
50% εντός των επόμενων δύο ετών. Παράλληλα, η Fitch επιβεβαίωσε τη διαβάθμιση της Ιρλανδίας.

Αναλυτικότερα:

Ιταλία

Ο οίκος υποβάθμισε το μακροπρόθεσμο IDR της Ιταλίας σε "Α-" από "A+" και τη βραχυπρόθεσμη διαβάθμιση σε "F2" από "F1".

Η κατά δύο βαθμίδες υποβάθμιση της Ιταλίας -της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης- από τη Fitch αντανακλά κατά κύριο λόγο, σύμφωνα με την ανακοίνωση του οίκου, δύο κεντρικά στοιχεία:

- κατά πρώτον, την επαναξιολόγηση εκ μέρους της Fitch των δυνητικών κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα, αλλά και άλλες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, από ενδεχόμενα χρηματοδοτικά ή νομισματικά σοκ και με «φόντο» της όλο και μεγαλύτερη απόκλιση σε όρους οικονομικών, νομισματικών και πιστωτικών συνθηκών και,

- κατά δεύτερον, μία μόνιμη ανοδική τάση του σχετικού κόστους δημοσιονομικής χρηματοδότησης και τις συνακόλουθες αρνητικές συνέπειες για τη μακροπρόθεσμη δυναμική του δημοσίου χρέους της Ιταλίας.

Μεταξύ άλλων, η Fitch σχολιάζει ότι μία μεγαλύτερου εύρους υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ιταλίας απετράπη λόγω της ισχυρής δέσμευσης της κυβέρνησης να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού και να εφαρμόσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά και λόγω του προγράμματος τριετούς δανεισμού LTRO (Longer-term Refinancing Operation) που εφαρμόζει η ΕΚΤ, το οποίο αμβλύνει σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα το χρηματοδοτικό κίνδυνο για τη χώρα.

Ισπανία

Η πιστοληπτική διαβάθμιση της Ισπανίας υποβαθμίστηκε κατά δύο βαθμίδες, σε "Α" από "ΑΑ-".

Ο οίκος σημειώνει πως η χώρα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στη συστημική φύση της κρίσης της Ευρωζώνης λόγω του υψηλού δημόσιου χρέους και του καθαρού εξωτερικού χρέους.

"Η σημαντική απόκλιση των δημοσιονομικών μεγεθών της Ισπανίας από τους στόχους το 2011 και η επιδείνωση του μακροοικονομικού outlook επιδρά στην άποψη του οίκου για το μεσοπρόθεσμο outlook των δημόσιων οικονομικών", σημειώνεται στην έκθεση του οίκου.

Κύπρος

Το μακροπρόθεσμο IDR της Κύπρου υποβαθμίζεται σε "ΒΒΒ-" από "BBB", ενώ το βραχυπρόθεσμο IDR αναδιατυπώνεται σε "F3".

Η Fitch εκτιμά ότι το απαιτούμενο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας προκειμένου να εξασφαλιστεί δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας Tier 1 10% μετά και το 50% haircut επί της αξίας των ελληνικών ομολόγων που διακρατούν αγγίζει τα 0,9 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 5% του Κυπριακού ΑΕΠ. Ενδεχόμενο «κούρεμα» της τάξης του 70% θα απαιτούσε ενίσχυση των κεφαλαίων των τραπεζών κατά 1,7 δισ. ευρώ (9,9% του ΑΕΠ). Ο οίκος εξηγεί πως η μεγαλύτερη -πλέον- πιθανότητα haircut της τάξης του 50-70% αντί για 20-30% που προέβλεπε το βασικό της σενάριο, είναι η βασική αιτία της υποβάθμισης.

Το Βέλγιο υποβαθμίζεται σε "ΑΑ" από "ΑΑ+". Ο οίκος σχολιάζει πως, διαμορφούμενη στο περίπου 19% του ΑΕΠ της χώρας, η ανάγκη χρηματοδότησης του Βελγίου σε αναλογία με το ΑΕΠ το 2012, είναι η τέταρτη μεγαλύτερη στην Ευρωζώνη, μετά τις ανάγκες της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας. Το γεγονός αυτό καθιστά το Βέλγιο σχετικά ευάλωτο στον κίνδυνο αναχρηματοδότησης, όταν συγκριθεί με άλλες χώρες που φέρουν υψηλότερη αξιολόγηση.

Η μακροπρόθεσμη πιστοληπτική διαβάθμιση της Σλοβενίας υποβαθμίζεται σε "Α" από "ΑΑ-", ενώ η βραχυπρόθεσμη υποβαθμίζεται σε "F1" από "F1+".

Σταθερή παρέμεινε η αξιολόγηση της Ιρλανδίας, στο ΒΒΒ+.

Πηγή:www.capital.gr

Κρίσιμη σύσκεψη πολιτικών αρχηγών το Σάββατο - Θα ζητήσει δεσμεύσεις ο Παπαδήμος για τα μέτρα της τρόικας

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 21:55:00 PST

Στη συνάντηση αυτή για άλλη μία φορά ο πρωθυπουργός θα ζητήσει τη δέσμευση των πολιτικών αρχηγών αναφορικά με τη νέα δανειακή σύμβαση.

Η κρίσιμη συνάντηση του πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου με τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς αναμένεται να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες εντός του Σαββατοκύριακου και συγκεκριμένα το απόγευμα του Σαββάτου.

Στη συνάντηση αυτή για άλλη μία φορά ο πρωθυπουργός θα ζητήσει

τη δέσμευση των πολιτικών αρχηγών αναφορικά με τη νέα δανειακή σύμβαση και όλα αυτά που απαιτούν οι ελεγκτές της τρόικας ως μέτρα, προκειμένου να δώσουν και εκείνοι το πράσινο φως στη διαδικασία του PSI.

Άλλωστε η τρόικα ξεκαθάρισε με τον πλέον αυστηρό και κατηγορηματικό τρόπο ότι για να πουν "ναι" στη συμφωνία του PSI θα πρέπει η κυβέρνηση να πάρει όλο το σκληρό πακέτο μέτρων και μαζί με όλες τις υπογραφές των τριών πολιτικών αρχηγών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ

Όλες αυτές οι κρίσιμες διεργασίες θα συνεχιστούν και την Κυριακή όπου σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται να γίνει συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Στόχος της ελληνικής κυβέρνησης είναι να κλείσει η συμφωνία για το PSI "επί της αρχής" έως την Κυριακή το απόγευμα, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Reuters επικαλούμενο έλληνα αξιωματούχο.

Στο πλαίσιο των κρίσιμων συσκέψεων, την Τρίτη ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς θα γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.

Πραξιτέλης Σαραντόπουλος

Από το newsit.gr

Τα Γουρούνια στο τσιγκέλι!!

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 11:00:06 PST

Όσο ασχολούμαστε με λάθος πράματα...

Όσο έχουμε λαθεμένες προτεραιότητες...

Όσο παρακολουθούμε Αδρανείς και Αμέτοχοι την εξέλιξη της Βαρβαρότητας...

Όσο αποδεχόμαστε τον πατριωτισμό των Γουρουνιών... συμμετέχουμε σε ένα στημένο παιγνίδι..., συμμετέχουμε στην υλοποίηση του Σχεδίου Εξαθλίωσης/Υποταγής.

Όσο αναγνωρίζουμε στα Γουρούνια του τρικομματικού μαύρου μετώπου το
"δικαίωμα" να μας κυβερνούν...

Όσο παραμένουμε Σιωπηλοί και Αβουλοι Αποδέκτες του Νεοφιλελευθερισμού τους..., εγκρίνουμε το Μονόδρομο της Καταστροφής μας.

Όσο παρακολουθούμε, Αμήχανοι και Υποχωρητικοί, τα αμαρτωλά κόμματα Πασοκ-ΝΔ, υπουργούς, βουλευτές, δημοσιοκάφρους, Αφεντικά/Εργοδότες, συμβιβασμένη ΓΣΕΕ... να "μετανοούν" ή να "στέκονται στο πλευρό" μας..., τους δίνουμε συγχωροχάρτι για τα δεινά που έφεραν στη Χώρα εδώ και χρόνια.

Όσο μοιρολατρικά ανεχόμαστε ακροδεξιούς, υμνητές της Χούντας, πατριώτες της τσεκούρας να συγκυβερνούν..., παραδίδουμε τη Δημοκρατία στους Βιαστές της.

Τα Γουρούνια της παράνομης τρικομματικής κυβέρνησης, υπό τον Δοτό Papaδήμο, συγκρότησαν "ιερά συμμαχία" εναντίον του Λαού.

Υπηρετούν έναν Ταξικό και Ξενόδουλο πατριωτισμό.

Μετατρέπουν την Πατρίδα σε...σεληνιακό τοπίο.

Τους Πολίτες σε... σκουλήκια.

Μπουρλότο στα Μνημονιακά Γουρούνια.

Από-Γουρουνοποίηση Τώρα...

Από-Χουντοποίηση Τώρα.

Παλλαϊκή Δυναμική Αντίσταση και Δράση.

Τα Γουρούνια στο τσιγκέλι!!

Πηγή

Από το Ας μιλήσουμε επιτέλους

Οι προβλέψεις του αιώνα που βγήκαν αληθινές!

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 10:20:00 PST

Στις αρχές κάθε νέου έτους τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνηθίζουν να «γεννούν» προβλέψεις για το τι μέλλει γενέσθαι τους επόμενους μήνες....

Μία πολύ πιο μακροπρόθεσμη συλλογή προβλέψεων κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1900 από έναν σχετικά άγνωστο μέχρι τότε πολιτικό μηχανικό, η οποία επανεξετάστηκε τον τελευταίο καιρό, προκειμένου να διαπιστωθεί ποιες από αυτές τις προβλέψεις βγήκαν αληθινές.

Ο λόγος για τον John Elfreth Watkins, ο οποίος δημοσίευσε τότε στο αμερικανικό περιοδικό Ladies’ Home Journal, άρθρο με τίτλο
«What May Happen in the Next Hundred Years» (Τι μπορεί να συμβεί μέσα στα επόμενα 100 χρόνια).

Το άρθρο του ξεκινούσε με την φράση: «Οι προφητείες αυτές μπορεί να μοιάζουν παράξενες, σχεδόν αδύνατες να συμβούν», εξηγώντας στην συνέχεια ότι προκειμένου να τις γράψει είχε συμβουλευτεί «τα σπουδαιότερα ιδρύματα επιστημών και εκπαίδευσης» της χώρας, για να συλλέξει τις απόψεις τους σε 29 θέματα.

Ο Watkins έγραφε τότε και στο περιοδικό, του ίδιου εκδοτικού οίκου, The Saturday Evening Post, με έδρα την Indianapolis. Το Post, λοιπόν, που κυκλοφορεί ακόμα, δημοσίευσε πρόσφατα στο κοινό του το παλιό άρθρο του Watkins, ξεχωρίζοντας όσες από τις προβλέψεις βγήκαν αληθινές.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε ποιες ήταν αυτές:

1. Έγχρωμη ψηφιακή φωτογραφία

Ο Watkins φυσικά δεν χρησιμοποίησε την λέξη «digital» ούτε εξήγησε λεπτομερώς το πώς θα δούλευαν οι ψηφιακές κάμερες και οι υπολογιστές. Όμως προέβλεψε με ακρίβεια το πώς οι άνθρωποι θα έφταναν να χρησιμοποιούν τη νέα φωτογραφική τεχνολογία. «Οι άνθρωποι θα μπορούν να τηλεγραφούν φωτογραφίες από οποιαδήποτε απόσταση. Αν γίνεται μία μάχη στην Κίνα, σε εκατό χρόνια από τώρα, στιγμιότυπα από τα πιο εντυπωσιακά γεγονότα θα δημοσιεύονται στις εφημερίδες μία ώρα μετά. Οι δε φωτογραφίες θα αναπαριστούν όλα τα χρώματα της φύσης». Πρόκειται για μία από τις σπουδαιότερες προβλέψεις, καθώς όταν ο Watkins την έκανε μία φωτογραφία από την Κίνα χρειαζόταν τουλάχιστον μία εβδομάδα για να φτάσει στην Αμερική. Η δε έγχρωμη φωτογραφία βρισκόταν σε πολύ πειραματικό στάδιο. Σημαντική, επίσης, είναι η πρόβλεψη ότι οι φωτογραφίες θα φτάνουν μέσω τηλεγραφήματος, το οποίο αποτελεί πρώιμο στάδιο του διαδικτύου για την επικοινωνία των ανθρώπων.

2. Το αυξανόμενο ύψος των Αμερικάνων

«Οι Αμερικάνοι θα είναι κατά μία με δύο ίντσες ψηλότεροι», προέβλεψε ο Watkins με αλάνθαστη ακρίβεια, αφού το μέσο ύψος για έναν άνδρα Αμερικάνο στα 1900 ήταν περίπου 66-67 ίντσες (1.68 – 1.70 μ.), ενώ το 2000 ήταν περίπου 69 ίντσες (1.75 μ.). Σήμερα το μέσο ύψος των Αμερικάνων είναι 69.5 ίντσες (1,76 μ.) για τους άνδρες και 64 ίντσες για τις γυναίκες (1.63 μ.).

3. Κινητά τηλέφωνα

«Ο κόσμος θα κατακλυστεί από ασύρματα τηλέφωνα και κυκλώματα τηλεγράφων. Ένας σύζυγος στη μέση του Ατλαντικού θα μπορεί να συνομιλεί με την γυναίκα του που θα κάθεται στο μπουντουάρ της στο Σικάγο. Θα μπορούμε να τηλεφωνούμε στην Κίνα με την ίδια ευκολία και αμεσότητα που τώρα τηλεφωνούμε από τη Νέα Υόρκη στο Μπρούκλιν». Οι διεθνείς κλήσεις ήταν ανήκουστες στις ημέρες του Watkins. Χρειάστηκε να περάσουν 15 χρόνια μέχρι να πραγματοποιηθεί η πρώτη κλήση, από τον Alexander Bell, από τη μία αμερικανική ακτή στην άλλη. Η ιδέα της ασύρματης τηλεφωνίας δε ήταν πραγματικά επαναστατική.

4. Προπαρασκευασμένα γεύματα

«Έτοιμα, μαγειρευμένα γεύματα θα αγοράζονται από καταστήματα όμοια με τους σημερινούς φούρνους» Ο πολλαπλασιασμός των προπαρασκευασμένων γευμάτων σε σούπερ μάρκετς και «ντελιβεράδικα» αποδεικνύει πόσο δίκιο είχε ο Watkins, αν και ο ίδιος φανταζόταν πως τα γεύματα θα πωλούνται σε πιάτα, τα οποία στην συνέχεια θα επιστρέφονται στο κατάστημα από τους καταναλωτές για να πλυθούν.

5. Μείωση της πληθυσμιακής ανάπτυξης

«Περίπου 350.000.000 με 500.000.000 άνθρωποι θα ζουν στην Αμερική» Τα νούμερα παραείναι υψηλά, ωστόσο ο Watkins «κοίταζε» προς την σωστή κατεύθυνση. Αν ο αμερικανικός πληθυσμός αυξανόταν με ρυθμό ανάλογο του 1900 σήμερα θα είχε ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο. Αντιθέτως, αναπτύχθηκε μόνο κατά 360%, φτάνοντας τους 280 εκατομμύρια κατοίκους στις αρχές του αιώνα.

6. Φρούτα και λαχανικά θερμοκηπίου

Σύμφωνα με τον Watkins οι αγρότες θα καταφέρουν να κάνουν τον Χειμώνα Καλοκαίρι και τη νύχτα μέρα, με την χρήση ηλεκτρικών καλωδίων στο έδαφος και με μεγάλους κήπους κάτω από γυαλί. «Τα λαχανικά θα λούζονται από ισχυρό ηλεκτρικό φως, το οποίο θα τα κάνει να ωριμάζουν πιο γρήγορα, ακριβώς όπως κάνει το φως του ήλιου. Ηλεκτρικά καλώδια που θα τοποθετούνται στο έδαφος θα κάνουν τα πολύτιμα φυτά να μεγαλώνουν περισσότερο και ταχύτερα και θα σκοτώνουν τα ενοχλητικά ζιζάνια. Ακτίνες έγχρωμου φωτός θα επιταχύνουν την ανάπτυξη πολλών φυτών. Ηλεκτρισμός που θα εφαρμόζεται στους καρπούς των κήπων θα τους κάνει να ξεπετάγονται και να αναπτύσσονται ασυνήθιστα νωρίς». Κήποι κάτω από γυαλί υπήρχαν ήδη στα 1900 αλλά η χρήση του ηλεκτρισμού ήταν πρωτοπόρα πρόβλεψη. Όσο για τις έγχρωμες ακτίνες φωτός και τα καλώδια, μπορεί να μην χρησιμοποιούνται σήμερα, όμως σίγουρα κάποιοι πειραματίστηκαν και με αυτά.

7. Τηλεόραση

«Ο άνθρωπος θα μπορεί να δει τι συμβαίνει σε όλον τον κόσμο. Άτομα και πράγματα κάθε είδους θα έρχονται ενώπιον καμερών που θα συνδέονται ηλεκτρικά με οθόνες στην άλλη άκρη των καλωδίων, σε απόσταση χιλιάδων μιλίων». Ο Watkins προέβλεψε κάμερες και οθόνες συνδεδεμένες με ηλεκτρικά κυκλώματα, ένα όραμα που πραγματοποιήθηκε τον 20ο αιώνα από την ζωντανή τηλεόραση παγκοσμίως και δευτερευόντως από τις κάμερες των υπολογιστών (webcams).

8. Τανκς

«Τεράστια φρούρια πάνω σε ρόδες θα εξορμούν σε ανοιχτούς χώρους με την ταχύτητα που κινούνται σήμερα τα τρένα». Αντίστοιχη πρόβλεψη είχε κάνει και ο Leonardo da Vinci, ωστόσο λίγοι άνθρωποι μέχρι τα χρόνια του Watkins μπορούσαν να φανταστούν κάτι τέτοιο.

9. Μεγαλύτερα φρούτα

«Φράουλες στο μέγεθος μήλων θα καταναλώνονται από τα τρισέγγονά μας». Ο Watkins είχε δίκιο ως προς αρκετές ποικιλίες φρούτων, ωστόσο υπερέβαλλε λίγο για τις φράουλες.

10. Το Acela Express

«Τα κανονικά τρένα θα κινούνται με ταχύτητα δύο μιλίων ανά λεπτό. Τα τρένα-express θα κινούνται με ταχύτητα εκατόν πενήντα μιλίων ανά ώρα». Ακριβώς 100 χρόνια αφού ο Watkins έγραψε αυτές τις λέξεις ξεκίνησε τη λειτουργία της στη γραμμή Βοστώνη-Ουάσινγκτον η εταιρία Amtrak με το τρένο Acela Express. Η μέγιστη ταχύτητα που «πιάνει» είναι 150 μίλια ανά ώρα, αν και η μέση ταχύτητα είναι πολύ μικρότερη. Ωστόσο, τρένα-express σε άλλα μέρη του κόσμου κινούνταν ήδη από το 2000 πολύ ταχύτερα.

Και τέσσερις προβλέψεις στις οποίες ο Watkins «έπεσε έξω»:

1. «Δεν θα υπάρχουν πια τα γράμματα C, X και Q στο καθημερινό αλφάβητο. Θα εγκαταλειφτούν καθώς δεν θα έχουν λόγω ύπαρξης»: Ωστόσο, στην επικοινωνία μέσω κοινωνικών δικτύων πολλές φορές γράφουμε αφαιρώντας κάποια γράμματα.

2. «Ο καθένας θα περπατά περί τα 10 μίλια κάθε μέρα»: Η πρόβλεψη προφανώς αψήφησε την ανάπτυξη της αυτοκινητοβιομηχανίας και των μέσων μαζικής μεταφοράς.

3. «Δεν θα υπάρχουν αυτοκίνητα στις μεγάλες πόλεις»: Ωστόσο, στα ιστορικά κέντρα πολλών πόλεων η κυκλοφορία οχημάτων απαγορεύεται καθώς έχουν δημιουργηθεί πεζόδρομοι.

4. «Κουνούπια, μύγες και κατσαρίδες θα έχουν εξολοθρευθεί»: Εδώ ο Watkins πραγματικά ξεπέρασε τον εαυτό του. Ωστόσο τι καλά που θα ήταν μία τέτοια πρόβλεψη να «στέκει» σε εκατό χρόνια από σήμερα.
Από το topeiraxtiri

Ο αρχαίος Ελληνικός μύθος της Αράχνης

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 09:49:00 PST

Η Αράχνη ήταν κόρη του βαφέα Ίδμονα από την Κολοφώνα. Κατοικούσε στην πόλη της Λυδίας Ύπαιπα. Η υφαντική της τέχνη ήταν τόσο ξακουστή ώστε ακόμα και οι Νύμφες πήγαιναν για να θαυμάσουν τα έργα της.
Όλοι πίστευαν πως η Αράχνη είχε διδαχθεί την τέχνη της από τη θεά...
Αθηνά.

Εκείνη όμως το αρνιόταν και προκάλεσε μάλιστα τη θεά σε διαγωνισμό για να φανεί ποια υφαίνει καλύτερα.Η Αθηνά μεταμορφώθηκε σε γριά και συμβούλεψε την κοπέλα ότι ήταν ασέβεια να προσπαθεί κάποιος να αναμετρηθεί με τους θεούς. Όμως η Αράχνη δεν άκουσε τις συμβουλές της και συνέχισε να προκαλεί τη θεά. Τότε η Αθηνά πήρε την κανονική της μορφή κι ο αγώνας άρχισε.

Η Αθηνά στο υφαντό της παράστησε δυο θέματα. Το κεντρικό θέμα ήταν ο αγώνας της με τον Ποσειδώνα για την προστασία της Αθήνας. Το άλλο απεικόνιζε τέσσερις θνητούς (ένας σε κάθε γωνία του υφαντού) να τιμωρούνται γιατί είχαν τολμήσει να αναμετρηθούν με θνητούς.

Η Αράχνη στο δικό της υφαντό είχε παραστήσει τους έρωτες του ...Δία και άλλων θεών με θνητές καθώς και τις μορφές που είχαν πάρει για πετύχουν το σκοπό τους.Η Αθηνά πήρε το έργο της Αράχνης στα χέρια της και προσπάθησε να του βρει ψεγάδια.

Όταν δεν κατάφερε να του βρει κάποιο ελάττωμα θυμωμένη από τις παραστάσεις του υφαντού και τυφλωμένη από την ζήλια το έσκισε και χτύπησε με το αδράχτι της την κοπέλα στο πρόσωπο.Η Αράχνη από ντροπή για την προσβολή που της έγινε επιχείρησε να κρεμαστεί. Η θεά όμως δεν την άφησε να πεθάνει. Την μεταμόρφωσε στο γνωστό έντομο και την καταράστηκε να είναι πάντα κρεμασμένη καθώς θα εξασκεί την παλιά της τέχνη.

Ὁ δὲ Ζηνοδότειος Θεόφιλος ἱστορεῖ, ὡς ἄρα ἐν τῇ Ἀττικῇ δύο ἐγένοντο ἀδελφοὶ, Φάλαγξ μὲν ἄρσην, θήλεια δ' Ἀράχνη τοὔνομα· καὶ ὁ μὲν Φάλαγξ ἔμαθε παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς τὰ περὶ τὴν ὁπλομαχίαν, ἡ δὲ Ἀράχνη τὰ περὶ τὴν ἱστοποιίαν· μιγέντας δὲ ἀλλήλοις στυγηθῆναι ὑπὸ τῆς θεοῦ καὶ μεταβληθῆναι εἰς ἑρπετὰ, ἃ δὴ καὶ συμβαίνει ὑπὸ τῶν ἰδίων τέκνων κατεσθίεσθαι.
Θεόφιλος, Fragmenta 5, 3

πηγή

Από το wwwaristofanis

Η προέλευση της μάζας: Δεν οφείλεται σε αυτό που νομίζετε

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 09:00:00 PST

Και μικρό ενδιαφέρον να έχετε για τη σωματιδιακή φυσική, κάπου θα έχετε ακούσει για το μποζόνιο Higgs. Το επονομαζόμενο και σωματίδιο του Θεού είναι η κύρια εξήγηση που υπάρχει σήμερα για την προέλευση των υποατομικών σημειακών σωματιδίων. Κατ επέκταση, στο μποζόνιο Higgs οφείλεται η μάζα όλου του σύμπαντος, έτσι δεν είναι; Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα με αυτή τη δήλωση – είναι εντελώς λάθος.Ας κάνουμε μια διευκρίνηση. Μιλάμε μόνο για τη συνηθισμένη ύλη. Η τελευταία είναι η γνωστή μας ύλη από την οποία φτιάχνονται όλα τα σώματα: από εμάς έως όλα τα άστρα στον ουρανό. Σαφώς δεν μιλάμε για τη σκοτεινή ύλη, η οποία είναι απαραίτητη για να εξηγήσει κάποια αστρονομικά μυστήρια, αλλά είναι εντελώς άσχετη για την

καθημερινή ζωή μας.

Το Higgs εξηγεί μόνο τη μάζα των ίδιων των κουάρκ, κάτι που προφανώς έχει σχέση με το 2% της μάζας ενός νουκλεονίου μόνο.

Δεν είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το «σωματίδιο του Θεού» παίζει τόσο ασήμαντο ρόλο σε αυτή την περίπτωση;

Περισσότερη εξήγηση σε λίγο…

Εκτός από τον πυρήνα ένα άτομο έχει και ηλεκτρόνια τα οποία είναι εξαιρετικά ελαφρά. Ένα νουκλεόνιο (νετρόνιο ή πρωτόνιο) για παράδειγμα ζυγίζει όσο 2.000 ηλεκτρόνια μαζί. Για πρακτικούς λόγους, θεωρούμε ότι η μάζα των ατόμων βρίσκεται στα νουκλεόνια.

Είναι δε κοινά αποδεκτό ότι τα νουκλεόνια είναι κατασκευασμένα από τρία κουάρκ, γεγονός που είναι αλήθεια ως ένα σημείο. Είναι λογικό να σκεφτεί κανείς ότι η μάζα των τριών κουάρκ μαζί μας κάνει τη μάζα ενός νουκλεονίου, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Η μάζα των τριών κουάρκ αποτελεί το 1% – 2% της μάζας των νουκλεονίων. Και τι κάνει το άλλο 98 τοις εκατό;

Τώρα είναι που τα πράγματα δυσκολεύουν αλλά γίνονται και ενδιαφέροντα. Κατ ‘αρχάς, πρέπει να ξέρετε ότι ένα νουκλεόνιο δεν είναι ένα στατικό αντικείμενο με τρία συστατικά. Ένα νουκλεόνιο αποτελείται από τρία πολύ ελαφρά κουάρκ που συγκρατούνται μαζί χάρις στην ισχυρή πυρηνική δύναμη. Και αυτά τα τρία κουάρκ κινούνται με υψηλές ταχύτητες μέσα στο νουκλεόνιο. Για να το καταλάβετε φανταστείτε τρεις μπάλες του πινγκ πονγκ μέσα σε ένα μηχάνημα κλήρωσης του λόττο. Οι μπάλες αυτές του πινγκ πονγκ δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα εκεί μέσα. Μάλλον, θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτό που τους αναγκάζει να βρίσκονται σε κίνηση. Σκεφτείτε τα νουκλεόνια ως τρία κουάρκ που τα πετάτε με μανία μέσα σε ένα μικρό υποατομικό ανεμοστρόβιλο. Ο ανεμοστρόβιλος δεν είναι πολύ πιο σημαντικός από τα μικροσκοπικά κουάρκ; Έτσι και η αιτία που αναγκάζει τα κουάρκ στην φρενιτιώδη κίνηση τους είναι πιο σημαντική από τα ίδια τα κουάρκ.

Η εξήγηση έχει σχέση με τον τύπο του Αϊνστάιν E = mc². Η εξίσωση αυτή μας λέει ότι η μάζα και η ενέργεια είναι ένα και το αυτό. Από όσα γνωρίζουμε για τη μάζα των νουκλεονίων, βλέπουμε ότι περίπου το 98 τοις εκατό της μάζας του σύμπαντος δεν είναι η μάζα με τον συνηθισμένο τρόπο που σκεφτόμαστε γι ‘αυτή. Αντίθετα, η μάζα οφείλεται στην αποθηκευμένη ενέργεια των μικροσκοπικών κουάρκ.

Και πώς ταιριάζει το μποζόνιο Higgs σε όλα αυτά; Ενώ η μάζα των νουκλεονίων (και, κατ ‘επέκταση, το περισσότερο από το ορατό σύμπαν) έχει σαν αιτία την ενέργεια που αποθηκεύεται στο πεδίο της ισχυρής πυρηνικής δύναμης, η μάζα των ίδιων των κουάρκ προέρχεται από διαφορετική πηγή. Η μάζα των κουάρκ και των λεπτονίων (ηλεκτρόνια και νετρίνα) πιστεύεται ότι προκαλείται από το μποζόνιο Higgs. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι λέμε «πιστεύεται ότι προκαλείται», που απλώς σημαίνει ότι είναι η πιο δημοφιλής θεωρητική πρόταση. Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε γιατί τα κουάρκ και τα λεπτόνια έχουν τις μάζες που έχουν. Γι ‘αυτό και η αναζήτηση του μποζονίου Higgs είναι τόσο ενδιαφέρουσα. Η προσπάθεια των φυσικών να λύσουν ένα τόσο μεγάλο μυστήριο είναι άκρως ενδιαφέρουσα.

Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο ενδιαφέρον είναι το ερώτημα αν υπάρχει το μποζόνιο Higgs, αυτό δεν είναι η κυρίαρχη πηγή της μάζας στο σύμπαν. Οφείλεται, σε μια καλά κατανοητή θεωρία, στην ισχυρή πυρηνική δύναμη κι αυτός είναι ο λόγος που έχουμε τη μάζα που βλέπουμε.

Από το physics4u

ΜΥΣΤΗΡΙΟ: Στην Συρία αναφέρουν για ιπτάμενο ανθρωποειδή εξωγήινο !!!

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 08:10:01 PST

Μια εξαιρετικά παράξενη ιστορία από την πολιτικό-εμπόλεμη κατάσταση στη Συρία. Στα Συριακά Νέα, (Syria News) αναφέρει:

Η αστυνομία του Ασάντ και πολλοί πολίτες νόμιζαν στην αρχή πως παρατηρούσαν κάποιο Α.Τ.Ι.Α. που είχε εισέλθει στην ατμόσφαιρα από το Deir Simbel και κατευθυνόταν προς την Kafr Nabil, εν συνεχεία όμως παρατήρησαν πως έμοιαζε με ιπτάμενο «άνθρωπο, πλάσμα, εξωγήινο»;; φόραγε μαύρα ρούχα και κράνος.

Τα Συριακά Νέα έλαβαν ένα ενημερωτικό αντίγραφο από το αρχηγείο της αστυνομίας από το τμήμα επιχειρήσεων το οποίο ζητούσε μάρτυρες για το συμβάν, για ένα αντικείμενο που πέρασε πάνω από το Sarjeh με κατεύθυνση προς το Ahsem και από εκεί στην Kafr Nabil.

Σύμφωνα με τις αναφορές που μάζεψε το αρχηγείο της αστυνομίας , το αντικείμενο ήταν περίπου 1,25 μέτρα και 40 εκατοστά πλάτος και φαινόταν να φοράει μαύρα ρούχα και κράνος. Είχε μια κόκκινη κηλίδα στο στήθος, όπου υπήρχε και ένα εξόγκωμα όπως και στην πλάτη επίσης , οι αυτόπτες μάρτυρες ολοκλήρωσαν την αναφορά τους λέγοντας πως η κίνηση του ήταν σπειροειδής και δεν έκανε κανέναν απολύτως θόρυβο.

syria-news.

Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας που ξεπήδησε από χολιγουντιανή ταινία αλλά ποια είναι η σχέση των μηνυμάτων που μας βομβαρδίζουν μέσα από τις ταινίες που μερικές από αυτές τις βλέπουμε να υλοποιούνται στον κόσμο μας?….

Από το oeaf

Τι συνέβη στην Ελλάδα; Οικονομικές αναλύσεις με ποδοσφαιρικούς όρους!

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 07:21:00 PST

Γιώργος Αδαλής
Αναδιάρθρωση του χρέους θα κάνουμε με το PSI ή αναδιάρθρωση της νομής της εξουσίας ανάμεσα σε πρόσωπα που έχουν τεράστιες ευθύνες για την σημερινή μας κατάντια; Προσέξτε τώρα μια σημαντική λεπτομέρεια που δύσκολα κανείς θα την ακούσει στο κουτί που ονομάζεται τηλεόραση.

Χαίρονται όλοι κι επικροτούν την συμφωνία του PSI που έρχεται, και σχεδιάζεται από τον Νταλάρα και την παρέα του, και δεν ουδείς ερωτάται ΤΙ ακριβώς θα πετύχουμε με το PSI και την συμφωνία!

Προσέξτε λοιπόν.

Κατ αρχήν, για να
χρησιμοποιήσω "ποδοσφαιρικούς" όρους, που είναι περισσότερο κατανοητοί από τους "οικονομικούς", είχαμε αποκαλύψει από πολύ νωρίς, τον ρόλο της Goldman Sachs, στην Ελλάδα, όταν αντί να απευθύνουμε κατηγορίες, η Κυβέρνηση Παπανδρέου έφτιαξε μια επιτροπή διερεύνησης του σκανδάλου και τοποθέτησε επικεφαλής, ένα πρώην στέλεχος της Goldman Sachs!

Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν ο σύλλογος φιλάθλων του Ολυμπιακού, ανακάλυπτε ότι μια εταιρία στοιχημάτων (bet), όποτε στοιχημάτιζε υπέρ της ήττας του Ολυμπιακού η ομάδα έχανε! Και ο πρόεδρός της, για να διερευνήσει το θέμα, ανέθετε σε στέλεχος της εταιρίας στοιχημάτων (bet), να ανακαλύψει τι συμβαίνει!! Αντιλαμβάνεστε τι θα είχε πάθει ο πρόεδρος του Ολυμπιακού;

Αυτό συνέβη δυστυχώς στην περίπτωση της Ελλάδας και εμείς απλά βλέπουμε παθητικά τις εξελίξεις ... από την κερκίδα!

Για να επιστρέψω στο PSI και τα Μνημόνια, αν όλα πάνε καλά, αν όλα λειτουργήσουν τέλεια, τότε με την αναδιάρθρωση αυτή, θα δούμε αποτέλεσμα το έτος 2020! Δηλαδή, θα κόψουν, θα ράψουν, θα μεταβιβάσουν χρέη με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε το 2020 να έχουμε το χρέος που είχαμε το 2009 !!!

Σκοπός δηλαδή είναι, να φτάσει η Ελλάδα το 2020 να έχει χρέος 120% του ΑΕΠ της! Οσο ακριβώς είχε και το 2009 όταν άρχισε να ξεσπά η κρίση!

Μας βάζουν δηλαδή μια θηλιά στο λαιμό, έτσι ώστε για την τρέχουσα δεκαετία, να γίνουμε ένας έθνος νεόπτωχων και να περιμένουμε ως καλύτερη περίπτωση το 2020 να φτάσουμε στα επίπεδα χρέους που είχαμε όταν μπήκαμε στο μνημόνιο!

Και φυσικά το 2020 θα μας πουν ότι τώρα είναι η ώρα για τις πραγματικές θυσίες κι επειδή στην Ελλάδα δεν έχει έρθει πραγματική ανάπτυξη να κάνουμε ένα νέο –πολλαπλό- μνημόνιο για άλλα δέκα χρόνια ώστε να φτάσουμε το 114% του χρέους, και το 2030 θα μας ζητήσουν ένα νέο μνημόνιο με σκοπό να φτάσουμε περίπου στο 2080, όταν το επίπεδο του χρέους μας θα είναι στο 70% του ΑΕΠ !

Αγνωστο είναι αν το 2080 θα υπάρχει ΑΕΠ έτσι ώστε να ποσοστοποιήσουμε το έλλειμμα βέβαια!

Είναι δεδομένο ότι στις μετρήσεις τους δεν λαμβάνουν υπόψιν, ότι το ποσοστό του χρέους θα αυξάνεται κάθε χρόνο πολύ απλά διότι θα μειώνεται η αξία του ΑΕΠ σε απόλυτους αριθμούς !

Και όσο διάστημα διαρκεί αυτή η μεγάλη απάτη σε βάρος του Ελληνικού λαού, θα ισχύει το Αγγλικό Δίκαιο, που για όσους δεν γνωρίζουν, αποκαλείται διεθνώς ως το «δίκαιο των πειρατών» !

Και όσοι με την υπογραφή τους ενέπλεξαν την Ελλάδα σε «πειρατικές» ιστορίες, σύντομα θα λογοδοτήσουν!

Γιατί όπως (ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ) λέγαμε ότι το μνημόνιο θα αποτύχει έτσι και τώρα λέμε ότι το PSI θα αποτελέσει την κρεμάλα του Ελληνικού Εθνους!

Λύσεις ;;;

Υπάρχουν πολλές!

Αλλά για να εφαρμοστεί έστω και μία απαιτείται ένα καθαρό πολιτικό σύστημα!

Και τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα δεν υπάρχει ! Ούτε σε επίπεδο κομμάτων αλλά ούτε κι έξω από αυτά!

Ακόμη και να εφαρμοστεί μια ορθή οικονομικά λύση, τότε θα προσκρούσει στην σαπίλα του πολιτικού μας συστήματος.
Εκεί πρέπει να σκύψει ο Ελληνικός λαός και να πάψει να αυταπατάται, ότι ένα πρωί θα βρεθεί η λύση!

Ανατρεπτικός ηγέτης χρειάζεται, που να μην έχει ούτε ένα γραμμάτιο προς εξόφληση στους διεθνείς τοκογλύφους! Όλα όσα λέγονται ή όλα όσα προτείνονται στη βάση της σάπιας πολιτικής πυραμίδας για αναδιάρθρωση του χρέους, είναι ανέφικτα αν προηγουμένως δεν αναδιαρθρωθεί εκ των θεμελίων του, το Ελληνικό πολιτικό σύστημα!

Ελπίζω να έγινα σαφής...
Από το aegeantimes

Έσκασε η βόμβα: θέτουν προϋπόθεση για τη νέα δανειακή σύμβαση, την παραμονή Παπαδήμου ως το Φθινόπωρο !!

noreply@blogger.com (ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ) — Fri, 27 Jan 2012 06:31:00 PST

Του ανταποκριτή στην Ουάσινγκτον Θάνου Δημάδη

Ζήτημα παράτασης της κυβέρνησης Παπαδήμου φέρεται να ζητούν οικονομικοί κύκλοι στην Ουάσινγκτον. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν, μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων θα ζητηθεί -ως προϋπόθεση για τη νέα δανειακή σύμβαση- οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί να συνεχίσουν να στηρίζουν έως τον Σεπτέμβριο την κυβέρνηση, ώστε να έχουν δρομολογηθεί οι μεταρρυθμίσεις που έχουν ζητηθεί.

Κατά τη χθεσινή διυπουργική σύσκεψη ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος επεσήμανε τη μεγάλη πίεση χρόνου που ασκεί η τρόικα για να κλείσει η διαπραγμάτευση για τη νέα δανειακή σύμβαση. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στη διυπουργική τονίστηκε ότι οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, στο «τραπέζι» τέθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές της επικείμενης σκληρής διαπραγμάτευσης με την τρόικα, επί του δεκασέλιδου σημειώματος που συνετάγη από εκπροσώπους της και ειδικότερα όλες οι πτυχές του εργασιακού και μισθολογικού ζητήματος, καθώς και ο τρόπος κάλυψηςτων αποκλίσεων του προϋπολογισμού του 2011 ύψους 2 δισ. ευρώ.

Μεταξύ άλλων, στο υπόμνημά της για το νέο δάνειο 130 δισ. ευρώ η τρόικα ζητά:

• Μείωση των επικουρικών συντάξεων
• Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων
• Μειώσεις μισθών
• Καταργήσεις οργανισμών του δημοσίου με απολύσεις υπαλλήλων και
• Αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων κατά 25%

Έγινε ακόμη γνωστό ότι το εν λόγω σημείωμα με τις απαιτήσεις των πιστωτών για τη χρηματοδότηση της χώρας έχει δοθεί στους πολιτικούς αρχηγούς και στους εμπλεκόμενους υπουργούς. Για το λόγο αυτό ο κ. Παπαδήμος αναμένεται να συγκαλέσει νέα σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση το αργότερο μέχρι αύριο Σάββατο.

Σε ό,τι αφορά στις διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων, επικρατεί αισιοδοξία ότι θα ολοκληρωθούν σύντομα και θα έχουν αίσια κατάληξη. Σήμερα Παρασκευή αναμένεται νέα συνάντηση του Λούκα Παπαδημου και του Ευάγγελου Βενιζέλου με τον επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου, Τσαρλς Νταλάρα.

Το υπόμνημα της τρόικας

Το υπόμνημα της τρόικας προς την κυβέρνηση εν όψει του νέου Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης μεταξύ άλλων περιλαμβάνει μείωση επικουρικών συντάξεων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και «ευελιξία» στους μισθούς.

Ακόμα, προβλέπονται πρόσθετα μέτρα 2,2 δισ. ευρώ, που θα καλύψουν το κενό του 2011. Η «μαύρη τρύπα» θα καλυφθεί από περιστολές στην δαπάνη για τα φάρμακα, καθώς και από τον τομέα της Άμυνας.

Στο μεταξύ, οικονομικοί κύκλοι στην Ουάσινγκτον φέρεται να θέτουν ζήτημα παράτασης της κυβέρνησης Παπαδήμου. Όπως μεταδίδει ο ΣΚΑΪ, μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων θα ζητηθεί -ως προϋπόθεση για τη νέα δανειακή σύμβαση- οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί να συνεχίσουν να στηρίζουν έως τον Σεπτέμβριο την κυβέρνηση, ώστε να έχουν δρομολογηθεί οι μεταρρυθμίσεις που έχουν ζητηθεί.

Κατά τη χθεσινή διυπουργική σύσκεψη ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος επεσήμανε τη μεγάλη πίεση χρόνου που ασκεί η τρόικα για να κλείσει η διαπραγμάτευση για τη νέα δανειακή σύμβαση. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στη διυπουργική τονίστηκε ότι οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, στο «τραπέζι» τέθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές της επικείμενης σκληρής διαπραγμάτευσης με την τρόικα, επί του δεκασέλιδου σημειώματος που συνετάγη από εκπροσώπους της και ειδικότερα όλες οι πτυχές του εργασιακού και μισθολογικού ζητήματος, καθώς και ο τρόπος κάλυψηςτων αποκλίσεων του προϋπολογισμού του 2011 ύψους 2 δισ. ευρώ.

Οι πιέσεις από την πλευρά των δανειστών είναι έντονες, ειδικώς στο θέμα της μείωσης των μισθών, όπου εμφανίζονται αμετακίνητοι. Χαρακτηριστικό ήταν ότι κορυφαίος υπουργός κατά την έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου σημείωσε ότι η πίεση της τρόικας είναι αφόρητη στην κατεύθυνση κατάργησης έστω και ενός μισθού.

Για τα επικουρικά ταμεία αναφέρθηκε ότι για την επόμενη 3ετία απαιτούνται 650 εκατομμύρια ευρώ, ώστε να μην μειωθούν οι επικουρικές συντάξεις.

Οι νέες εντολές της τρόικας

1) Επικουρικές: να υιοθετηθεί νομοθεσία που θα προβλέπει ενιαίο ταμείο, νέο σύστημα εισφορών και μείωση των επικουρικών συντάξεων για την περίοδο 2013-2014.

2) Άνοιγμα επαγγελμάτων: επιπρόσθετα μέτρα πέραν του πολυνομοσχεδίου, να καταργηθεί η παρουσία δικηγόρου σε συναλλαγές όπου απαιτείται και συμβολαιογράφος, να καταργηθεί η δυνατότητα που έχει το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος να επιβάλλει πειθαρχικές κυρώσεις στους μηχανικούς που συμφωνούν σε «ασυνήθιστα χαμηλές τιμές», να αρθούν με νέα νομοθεσία οι περιορισμοί σε 20 επαγγέλματα, όπως ορκωτοί λογιστές, μεσίτες κ.λπ., να καταργηθεί η υποχρέωση δημοσίευσης ισολογισμών των εταιρειών σε εφημερίδες.

3) Δημόσιοι Υπάλληλοι: αυστηρότερο σύστημα ελέγχου των προσλήψεων με βάση τον κανόνα «1 προς 5», με παράλληλη εφαρμογή προγράμματος στοχευμένων μειώσεων προσωπικού, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των 150.000 έως το 2015.

4) Μειώσεις μισθών: με ήπιο τρόπο το κείμενο ζητά την ενεργοποίηση της νομοθεσίας για τη βελτίωση της ευελιξίας των μισθών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τρόικα αναιρεί τη θέση της για την κατάργηση του κατώτατου καθώς και του 13ου - 14ου μισθού.5) Μείωση εισφορών: κατά 5% τουλάχιστον των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης με παράλληλη μείωση των μη σημαντικών δαπανών κοινωνικής ασφάλισης.

6) Φορολογία: αύξηση αντικειμενικών αξιών κατά 25% αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2012, ανάκληση ευνοϊκών ρυθμίσεων ληξιπρόθεσμων και ασφαλιστικών εισφορών, αλλαγή των προϊσταμένων του φοροεισπρακτικού μηχανισμού που δεν πιάνουν τους στόχους, τοποθέτηση γενικού γραμματέα Φορολογικών Θεμάτων με εξειδίκευση στο αντικείμενο, επανεξέταση όλων των φοροαπαλλαγών, εκδίκαση του 50% των φορολογικών υποθέσεων που εκκρεμούν στα δικαστήρια έως το τέλος Ιουλίου 2012 και του υπολοίπου 50% έως τον Μάρτιο του 2013, προστασία πολιτών που καταγγέλλουν περιστατικά διαφθοράς.

7) Τράπεζες: να μειωθούν μισθοί και προσωπικό στις τράπεζες, να παρουσιασθεί σχέδιο για την Αγροτική έως τον Μάρτιο και να αλλάξει ο νόμος για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

8) Ιδιωτικοποιήσεις: να πωληθούν δύο ή τρεις μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις το δεύτερο τρίμηνο του 2012.

Έγινε ακόμη γνωστό ότι το εν λόγω σημείωμα με τις απαιτήσεις των πιστωτών για τη χρηματοδότηση της χώρας έχει δοθεί στους πολιτικούς αρχηγούς και στους εμπλεκόμενους υπουργούς. Για το λόγο αυτό ο κ. Παπαδήμος αναμένεται να συγκαλέσει νέα σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση το αργότερο μέχρι αύριο Σάββατο.

Σε ό,τι αφορά στις διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων, επικρατεί αισιοδοξία ότι θα ολοκληρωθούν σύντομα και θα έχουν αίσια κατάληξη.

Σήμερα Παρασκευή αναμένεται νέα συνάντηση του Λούκα Παπαδημου και του Ευάγγελου Βενιζέλου με τον επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου, Τσαρλς Νταλάρα.

e-parembasis

Από το logioshermes