Komunikacja kryzysowa w Internecie

6 rodzajów wideo w mediach społecznościowych

2017-10-18T06:00:00.000+02:00

Zamknij na chwilę oczy. Pomyśl o wideo jakie niedawno widziałeś w mediach społecznościowych. Prawdopodobnie jest to wideo z kilku ostatnich godzin.

Co to było?

Instruktaż jak naprawić cieknący kran w łazience czy relacja z firmowej imprezy? A może wywiad z doradcą finansowym lub ekspertem zarządzania kryzysem online?

Wideo jest najbardziej angażującym formatem online. Idealnie nadaje się do opowiadania historii i dzielenia się nimi na profilach w mediach społecznościowych z tysiącami użytkowników.

Przygotowując różne rodzaje wideo możesz opowiadać te same historie z inny sposób, pokazywać wartość tego, co robisz na różne sposoby i angażować różne grupy użytkowników.

Oto 6 rodzajów wideo jakie warto mieć w swoim portfolio:

1. Instruktaże

Instruktaże mają ogromną wartość praktyczną (edukacyjną). Pokazują jak działają produkty, jak ich używać i czego nie robić.

Przygotowując wideo instruktażowe trzeba pamiętać o podzieleniu go na logiczne i wyraźne części. Warto skorzystać z napisów informujących co widać na ekranie i dodatkowych podpowiedzi.

2. Wywiady

W wywiadach najważniejsza jest osoba odpowiadająca na pytania. Ta osoba ma imię, nazwisko i twarz. To pomaga nawiązać bardziej osobisty kontakt i zwiększyć zaufanie do marki, firmy lub instytucji.

Wywiady zwykle mają dwa formaty. W pierwszym na ekranie widać dwie osoby – jedna pyta, druga odpowiada. Na pytania może odpowiadać szef firmy, branżowy ekspert, klient lub lider opinii. W drugim formacie widzimy na ekranie jedną osobę opowiadającą do kamery jakąś historię.

Wywiady mogą mieć także format sesji pytań i odpowiedzi, w której odpowiada się na pytania przesłane wcześniej przez klientów.

3. Wideo promocyjne

Większość firmowych treści powinna zachęcać do komentowania i udostępniania, ale nie ma nic złego w publikacji od czasu do czasu typowego wideo promocyjnego o produkcie lub usłudze. Takie wideo trochę przypomina klasyczną reklamę, ale nie jest tak agresywne.

Wideo promocyjne nie może być za długie (od 30 do 90 sekund). Jego obejrzenie powinno być przyjemne (jeśli ludzie mają je polubić), na przykład dzięki oryginalnemu montażowi lub atrakcyjnemu podkładowi muzycznemu.

4. Ogłoszenia

Masz ważny komunikat dla swoich klientów? Wideo idealnie się do tego nadaje.

Wideo z ogłoszeniem powinno być krótkie, proste i zawierać następujące elementy:

Wprowadzenie,

Krótkie wyjaśnienie dlaczego jest ważne,

Kiedy dojdzie do zapowiadanej zmiany/planowanego wydarzenia,

Gdzie można otrzymać więcej informacji.

W komunikacie o premierze produktu lub nowej funkcji produktu, który już jest na rynku, zatrudnieniu ważnego pracownika, podpisaniu intratnego kontaktu można dla zwiększenia zainteresowania przekazać jakąś ciekawostkę, która zachęci do dzielenia się nagraniem z innymi użytkownikami.

5. Wideo z udziałem klientów

Firma, która pokazuje zadowolonych klientów korzystających z jej produktów lub usług postrzegana jest jako bardziej wiarygodny i wartościowy partner w interesach. Nagrania wideo z udziałem klientów zachęcają ich do udostępniania tych materiałów na swoich profilach. To pomaga budować własną społeczność online.

Wideo może być opublikowane za wiedzą i po uzyskaniu pisemnej zgody wszystkich występujących w nim osób. Podaj nazwiska pokazanych osób i napisz o nich kilka miłych słów.

6. Relacja z imprezy firmowej

Publikując online wideo z firmowej imprezy jasno je opisz tak, żeby nikt nie miał wątpliwości co ogląda. Jeśli przekazujesz relację na żywo, powiedz gdzie odbywa się impreza i jak można tam dotrzeć (jeśli są jeszcze wolne miejsca).

Wideo z firmowej imprezy możesz wykorzystać do podziękowania tym, którzy przyszli i wywołania odrobiny zazdrości u tych, których nie było. Pokaż wartość imprezy i tym samym zachęć do większej frekwencji następnym razem.

Konkluzja

Wideo pokazuje firmę lub instytucję w działaniu. Pokazuje jej pracowników i klientów. Pokazuje jak działają jej produkty i wyglądają jej usługi. To pomaga tworzyć silniejsze i bardziej konkretne relacje z klientami.

Jakie wideo najchętniej oglądasz w mediach społecznościowych? Jakie wideo najczęściej przygotowujesz dla swoich klientów? Napisz o tym w komentarzu.

Plan komunikacji kryzysowej w przypadku ataku cybernetycznego

2017-09-30T06:00:00.000+02:00

Atak cybernetyczny na Międzynarodowy Fundusz Walutowy - FBI prowadzi śledztwo. Brytyjska służba zdrowia, niemieckie koleje i francuska fabryka samochodów ofiarami zmasowanego ataku hakerów. Wielki atak cybernetyczny paraliżuje Ukrainę.

W mediach coraz więcej informacji o skutkach ataków cyberprzestępców.

Wiesz, że jedno z największych zagrożeń dla bezpieczeństwa Twojej firmy pochodzi z Internetu?

Chodzi o ataki cybernetyczne, które polegają na podstępnym opanowaniu informatycznej infrastruktury firmy w celu monitorowania, wykradzenia, podmiany, uszkodzenia lub zniszczenia danych znajdujących się na komputerach i w sieci firmy oraz przejęcia kontroli nad kluczowymi elementami infrastruktury technologicznej.

Przykładem takiego ataku może być kradzież danych osobowych klientów firmy w celu ich sprzedaży lub wykorzystania do oszustw finansowych, na przykład wyłudzenia kredytów bankowych.

Udany atak cybernetyczny może utrudnić lub sparaliżować działalność firmy, funkcjonowanie miasta, regionu lub państwa.

Przykład komunikatu o ataku hakerskim:

Jeśli w planie komunikacji kryzysowej Twojej firmy nie ma ataku cybernetycznego, czas najwyższy uzupełnić ten brak.

Oto jak stworzyć plan komunikacji kryzysowej w przypadku ataku cybernetycznego:

1. Przygotowanie planu zaczyna się od oceny jakie informacje mogą zainteresować przestępców. Zastanów się: jakie dane mogą zainteresować złodziei?

Jeśli nie zbierasz danych osobowych klientów (w co trudno uwierzyć), komu by zależało na całkowitym unieruchomieniu Twoich serwerów lub odcięciu do nich dostępu i dlaczego miałby to zrobić?

2. Po opisaniu danych (rodzaj i ilość), które mogłyby paść łupem hakerów, przygotuj zestawy gotowych komunikatów dla swoich interesariuszy odnoszące się do konkretnych możliwych zagrożeń.

W komunikatach powinny znaleźć się następujące informacje: co się stało, jak do tego doszło, jakie informacje wykradziono, co robisz, żeby opanować sytuację i jakie są (lub mogą być) skutki tego, co się wydarzyło.

3. W przypadku ataku cybernetycznego monitoruj (lub zleć to działowi informatycznemu) rozwój sytuacji i staraj się jak najszybciej ustalić i zlikwidować źródło przecieku. To jest absolutny priorytet: znajdź to miejsce.

Plan komunikacji kryzysowej w przypadku ataku cybernetycznego https://t.co/ymypW2SKXu #kryzys #online #socialmedia pic.twitter.com/mK7qeu7H6R
— Pressence PR (@pressencepr) 30 września 2017

4. Pamiętaj, że najtrudniej przygotować się na nieprzewidywalne. Nie wiesz kto, kiedy i jak zaatakuje. Służby informatyczne doskonalą systemy zabezpieczeń, ale przestępcy też nie próżnują. Dlatego nie ma co oszczędzać na najnowszych zabezpieczeniach.

5. Najsłabszym ogniwem wszystkich zabezpieczeń online jest człowiek. Dlatego zorganizuj szkolenia dla pracowników jak nie dać się wykorzystać hakerom.

6. Wypróbuj swój plan w działaniu! Nie testuj skuteczności planu w czasie prawdziwego kryzysu – zrób to wcześniej. Takie ćwiczenie (najlepiej z udziałem wszystkich pracowników) pokaże co poprawić w planie kryzysowym.

7. Weź pod uwagę aspekty prawne komunikacji w sytuacji kryzysowej. Włamanie do wewnętrznej sieci jest przestępstwem. To wiąże się z obowiązkiem poinformowania organów ścigania. Masz też obowiązek chronić dane osób poszkodowanych.

Jeśli Twoja firma nie zatrudnia prawnika, poszukaj pomocy w kancelarii prawnej. Komunikacja w sytuacji kryzysowej ma pomóc rozwiązać problem (skrócić kryzys, zmniejszyć straty i ochronić reputację), a nie tworzyć nowe.

Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu planu komunikacji kryzysowej, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

PS. Zobacz kilka komentarzy na Facebooku po komunikacie firmy Inter Cars S.A. o ataku cybernetycznym:

Zapytaj media czego chcą najbardziej

2017-09-27T06:00:00.000+02:00

Idź na Facebooka, LinkedIn lub inny serwis społecznościowy i zrób coś takiego: opisz swoje usługi, opowiedz ze swadą i entuzjazmem dlaczego warto z nich korzystać, w czym jesteś lepszy od konkurencji i poczekaj co się stanie.

Odzew będzie prawdopodobnie mizerny. Być może żaden.

W mediach społecznościowych natarczywa autopromocja nie popłaca. Obowiązuje w nich nowa etykieta i gramatyka PR. Zupełnie inny zestaw reguł i zachowań.

Ludzie oczekują dialogu i zaangażowania. Wszyscy mają takie same prawo wypowiedzi. Dla PR to niezmiernie ważna zmiana.

Znam media dobrze. Pracowałem 10 lat w telewizji i radiu jako reporter i wydawca programów informacyjnych i publicystycznych. Odbierałem telefony i dostawałem krzykliwe informacje prasowe od agencji PR (tłusta czcionka, duże litery, ZARAZ, itp.). Wydawało się, że kto krzyczy głośniej, tym lepiej będzie słyszany. Dzisiaj agencje PR działają bardziej subtelnie. Szarość ma w tej grze więcej niż 50 odcieni.

Oczywiście – wszystko sprowadza się do pozytywnych relacji. Prawdę mówiąc, nigdy nie było inaczej. Relacje opierają się na zaufaniu, intuicji i szóstym zmyśle (na poziomie podświadomości). To one podpowiadają czy warto coś zrobić czy nie (na przykład kupić czy nie).

W mediach społecznościowych nie jesteś najważniejszy. Ważniejsi są ci, z którymi rozmawiasz – to oni tworzą wartość. Teraz nie chodzi o przekonanie ludzi do kupna tego, co chcesz im sprzedać. Chodzi o dowiedzenie się kto i czego potrzebuje. Tak się także z komunikacją z dziennikarzami.

Zapytaj media czego chcą najbardziej https://t.co/qs98ZKM4rC #media #NLP #pr pic.twitter.com/NHmfhZd0A2
— Pressence PR (@pressencepr) 27 września 2017

W NLP korzysta się z serii pytań, które mają ujawnić ukryte myśli, motywacje i sterowniki zachowań ludzi. Używa się ich w terapiach i coachingu. Równie dobrze sprawdzają się w PR i relacjach z mediami. Lista wszystkich pytań jest za długa na ten artykuł, ale warto przypomnieć jedno: "Czego pragniesz najbardziej?"

Ludzie słysząc to pytanie zapominają co jest możliwe lub niemożliwe i przenoszą się w świat fantazji: czego by chcieli gdyby wszystko było możliwe?

Dlaczego to mówię? Bo jednym z większych problemów w komunikacji z mediami (widzę to na naszych szkoleniach PR) jest blokada wynikająca z uprzedzeń. Dlaczego to przeszkadza? Bo większość tych uprzedzeń i zahamowań jest błędna.

Co się dzieje kiedy zakładasz, że czegoś nie możesz osiągnąć opierając się na fałszywym przekonaniu, że to niemożliwe? Rezygnujesz bez próbowania. Robisz tylko to, co uważasz za możliwe. Przyzwyczajasz się do myślenia, że coś możesz i czegoś nie możesz osiągnąć. Nie myślisz dlaczego tak właśnie się zachowujesz. Nie zmieniasz ustawionych parametrów.

Nie bój się pytać dziennikarzy i producentów czego potrzebują. Popuść wodze fantazji (bo wszystko jest możliwe) i powiedz jaki masz pomysł, żeby to zrobić. Ale nie "sprzedawaj" na siłę swojej koncepcji. Nie rób z tego ćwiczenia w nachalnej perswazji.

Zachęcaj media do twórczej współpracy. Bądź otwarty na nowe rozwiązania. Razem zróbcie coś lepszego.

Kiedy następnym razem będziesz proponował mediom temat zapytaj czego chcą najbardziej.

5 najczęstszych błędów pracowników w Internecie

2017-08-31T06:00:00.000+02:00

Na pewno znasz kilka historii o ludziach, którzy stracili pracę po opublikowaniu w mediach społecznościowych czegoś (wpisu, zdjęcia, mema), co wyprowadziło z równowagi ich przełożonych. Kłopoty mieli nie tylko oni, ale także firma.

Polityka komunikacji w Internecie nie uchroni firmy przed wszystkimi wpadkami pracowników online. Kluczem do skutecznej prewencji jest opracowanie listy potencjalnych zagrożeń opisującej co może się zdarzyć.

Oto 5 najczęstszych błędów pracowników, które wywołują kryzysy online:

1. Zniesławienie

Policz do dziesięciu zanim skrytykujesz, obrazisz lub narazisz na utratę zaufania swojego pracodawcę lub współpracownika. Jeśli napiszesz coś, co może zobaczyć więcej niż jedna osoba, która uzna Twój komentarz za obraźliwy, możesz mieć duże kłopoty. Jedyną obroną w takiej sytuacji jest udowodnienie, że powiedziałeś prawdę i JEDNOCZEŚNIE zrobiłeś to w publicznym interesie.

Pamiętaj także, że:

Nie musisz być autorem obraźliwego wpisu, żeby mieć kłopoty. Wystarczy, że udostępnisz na swoim profilu szkalujący wpis innej osoby.

Jeśli ktoś oznaczy Ciebie w obraźliwym wpisie (dowód, że o nim wiesz), też możesz być pociągnięty do odpowiedzialności jeżeli nie próbowałeś się od niego odciąć.

Podobne kłopoty możesz mieć za publikację serii wpisów uznanych za obraźliwe poprzez kontekst w jakim się pojawiły (osobno nie są obraźliwe, ale mogą być tak odebrane jeśli pojawią w określonej sekwencji).

Nieważne ile osób widziało obelżywy wpis. Wystarczy, że pojawił się w domenie publicznej.

2. Nękanie

Nękanie w Internecie występuje w wielu formach. To może być ośmieszanie, znieważanie, poniżanie – wszystko co zmierza do naruszenia czyjeś godności. To także "mowa nienawiści" rozumiana jako wypowiedź, gest lub zachowanie, które zmierza do wywołania agresji wobec krytykowanej osoby lub grupy lub jej zastraszenia.

3. Nadużycie zaufania

Jako pracownik masz zakaz ujawniania firmowych tajemnic. Jeśli świadomie i celowo złamiesz tę zasadę w Internecie, możesz mieć za to sprawę w sądzie. Każda wzmianka online o tym, co się dzieje w firmie (nowy produkt, nowa usługa, nowy kontrakt) a także o jej klientach może być interpretowana jako ujawnienie firmowego sekretu.

4. Naruszenie praw autorskich

Jeśli publikujesz online, zdjęcia, ilustracje, wideo bez zgody autora, łamiesz prawo i ryzykujesz utratę reputacji. Zapoznaj się z przepisami regulującymi zasady korzystania z firmowych materiałów. Niektóre firmy traktują wszystko co pracownik wytworzy w godzinach pracy za swoją własność, w tym e-maile i wpisy w mediach społecznościowych.

5. Naruszenie prywatności

Każdy ma prawo do prywatności – także w Internecie. Nie wolno na przykład publikować cudzych danych osobowych. Trzeba jednak pamiętać, że prywatność online jest dosyć dyskusyjna. Na przykład jeśli opublikujesz online jakąś informację o sobie (na przykład numer telefonu lub datę urodzenia), ta informacja przestaje być informacją prywatną.

Konkluzja

To nie wszystkie błędy jakie pracownicy popełniają w Internecie. Mogę jeszcze dodać pisanie online o prywatnych sprawach w godzinach pracy, krytykowanie konkurencji, publikowanie zdjęć z firmowych imprez, na których było za dużo alkoholu, itd.

Ważna jest edukacja pracowników o zagrożeniach online. Chodzi o to, żeby "drobny błąd" nie zniszczył reputacji firmy i nie zrujnował jej finansowo.

Reklamacje klientów w mediach społecznościowych

2017-08-14T06:00:00.000+02:00

Reklamacje klientów w Internecie nie są zjawiskiem nadzwyczajnym. Nie ma tylko zadowolonych klientów i nie ma tylko niezadowolonych.

Niektóre reklamacje są poważne, niektóre są groteskowe. Najcenniejsze są te, które wskazują wadę produktu i/lub co firma robi źle.

Najgroźniejsze są reklamacje częściowo uzasadnione i częściowo śmieszne. Jeśli są źle ocenione, mogą wywołać okropny kryzys.

Są też reklamacje ukryte, na przykład wniosek o udostępnienie informacji publicznej, komentarz do innej reklamacji w mediach społecznościowych, wpis pod artykułem na portalu informacyjnym lub pozornie niewinna recenzja niezwiązana bezpośrednio z nową kampanią promocyjną Twojego produktu.

Media społecznościowe dały reklamacjom nowy społeczny wymiar. Dzisiaj niezadowolony klient nie grozi już firmie, że "pójdzie z tym do mediów". Nie musi tego robić. Wystarczy, że opublikuje skargę na profilu firmy w mediach społecznościowych (na przykład na Facebooku lub Twitterze) i media przyjdą do niego. Taka reklamacja zaczyna żyć własnym życiem. Każdy może ją ocenić i skomentować.

Różne firmy mają różne procedury rozpatrywania reklamacji. To, co piszę nie jest dokładnym instruktażem dla działu obsługi klienta, ale zachętą do dyskusji pod hasłem "może warto o tym pomyśleć?".

1. Przygotowanie

Jakie masz procedury rozpatrywania reklamacji klientów? Czy masz system monitorowania tego, co mówi się o Twojej marce online? Czy bierzesz pod uwagę nie tylko to, co się mówi, ale także gdzie się o tym mówi? Dział PR nie musi zajmować się każdą skargą. Czasem lepiej kiedy rozpatrzy ją dział, którego bezpośrednio dotyczy.

Na początek dobrze jest stworzyć system przepływu informacji o reklamacjach (wiem, że to nie jest łatwe) i uzgodnić czas odpowiedzi na pytania między wydziałami.

2. Szkolenie

Pracownicy działu obsługi klienta, którzy rozmawiają z niezadowolonymi klientami przez telefon lub piszą e-maile, powinni wiedzieć jak poradzić sobie z reklamacją online. Zasady komunikacji w mediach społecznościowych nie różnią się od tych, które obowiązują w bezpośredniej rozmowie.

Jeśli jednak widzisz, że pracownicy czują się niepewnie w rozmowach online, wyślij ich na szkolenie zgodne z ich potrzebami. Być może warto zorganizować szkolenie przygotowujące do kontaktów z internetowymi trollami. Byłoby bardzo nierozsądne kazać komuś coś robić i oczekiwać pozytywnych efektów wiedząc, że nie ma odpowiednich kwalifikacji i umiejętności.

3. Priorytety

Co konkretnie firma sądzi o reklamacjach klientów? Jak je traktuje? Czy ma definicję reklamacji, która jasno opisuje co jest reklamacją i co nią nie jest? Jeśli w firmie funkcjonuje sprawny system rozpatrywania reklamacji, ryzyko, że coś będzie przeoczone lub zlekceważone jest mniejsze od firm, w których takiego systemu nie ma.

Przygotowując system rozpatrywania reklamacji w Internecie porozmawiaj w firmie z osobami, które zajmują się reklamacjami na co dzień i tymi, które będą oceniały efekty ich pracy online. Jakie mają doświadczenia i jakie oczekiwania?

Reklamacje klientów w mediach społecznościowych https://t.co/gAzuZxirrl #klient #reklamacja #socialmedia pic.twitter.com/YoPZJS4sDE
— Pressence PR (@pressencepr) 14 sierpnia 2017

Ryzyko rozpatrywania reklamacji online

Dobrze załatwiona reklamacja online może przynieść ogromne korzyści. Ludzie widzą, że dbasz o klientów, potrafisz przyznać się do błędu i szczerze chcesz pomóc. Z drugiej strony trzeba uważać, bo:

Nie wiesz z kim naprawdę rozmawiasz. Jest ryzyko, że zajmujesz się wydumanym problemem i ktoś robi sobie żarty.

Rozmawiając o problemie online robisz sobie większy kłopot niż gdybyś przekonał klienta do kontaktu telefonicznego.

Nie wiesz czego klient naprawdę oczekuje. Czy zadowoli go załatwienie reklamacji online czy woli kontakt osobisty?

Dlatego poproś delikatnie klienta o bezpośredni kontakt z odpowiednią osobą lub wydziałem w firmie. Pokaż, że zależy Ci na szybkim wyjaśnieniu sprawy i rozwiązaniu problemu.

Komunikacja online rządzi się prawami języka pisanego. Dużo zależy od nastroju chwili. Nie pozwól, żeby percepcja tej chwili zaszkodziła faktom.

Konkluzja

Najważniejszą rzeczą w załatwianiu reklamacji online jest pamiętanie, że każdy z nas też jest klientem. Jakiej reakcji oczekiwałbyś w tej sytuacji gdybyś był swoim klientem? Jak byś się zachował wobec osoby, na której Ci bardzo zależy?

Odpowiedz sobie na te pytania jako klient, prawnik, pracownik działu obsługi klienta i szef PR. Tak opracujesz praktyczną procedurę skutecznego rozpatrywania reklamacji w mediach społecznościowych.

Dzień z życia ambitnego blogera

2017-07-24T06:00:00.000+02:00

5:50 – Sąsiad napuszcza wodę do wanny.

Pierwsza ważna decyzja dnia: włączyć odkurzacz czy sokowirówkę?

6:15 – Pies sąsiada zaczyna szczekać.

Druga ważna decyzja dnia: Pogonić mu kota czy zacząć szczekać?

7:00 – Budzenie, wstawanie i próba wyjęcia masła z lodówki.

Wczoraj masło jeszcze było a dzisiaj już nie ma. Dziwne.

7:30 – Rozmowa z kasjerką w supermarkecie.

Tematy dyskusji: masło, wyniki lotto i konstytucja.

8:15 – Powrót do domu.

Czytam e-maile od ludzi, których nie znam.

8:30 – W domu.

Piszę e-maile do ludzi, których nie znam.

9:00 – Podejmuję decyzję, że dużo dzisiaj zrobię.

Zastanawiam się dlaczego mam dzisiaj dużo zrobić.

9:30 – Sprawdzam konto bankowe czy nigeryjski książę przelał obiecane 3 miliony dolarów.

Jeszcze nie dzisiaj.

10:00 – Przeglądam robocze wersje niepublikowanych tekstów. Może coś nadaje się do wykorzystania.

Nic z tego.

10:15 – Zabieram się do pisania artykułu.

Po napisaniu 10 zdań dochodzę do wniosku, że pisałem o tym już 10 razy.

10:20 – Stwierdzam, że potrzebuję więcej czasu, żeby wymyślić nowy temat.

Może znajdę jakiś ciekawy pomysł na Twitterze.

10:30 – Dostaję zaproszenie na szkolenie "Jak wymyślać rewelacyjne tematy do tekstów na blogu".

Trzecia ważna decyzja dnia: wyłączyć komputer czy włączyć się do dyskusji na Facebooku o skuteczności (a właściwie jej braku) wysyłania niechcianych ofert.

11:00 – W telewizji reklama Tour de Pologne. Idę na rower.

Dlaczego wydawało mi się, że cały czas jadę pod górkę?

12:00 – Czas na jogurt owocowy.

Czwarta ważna decyzja dnia: mango czy gruszka?

13:00 – Sprawdzam czy telewizja pokazuje jakąś manifestację.

Nie pokazuje. Muszę wracać do pracy.

13:05 – Telefon od kolegi ze studiów.

Skończył anglistykę i germanistykę. Mówi, że teraz uczy polskiego studentów z Ukrainy. Sam uczy się chińskiego.

13:30 – Rzucam okiem na listę rzeczy do zrobienia dzisiaj.

No tak, jeszcze nic nie zrobiłem.

14:00 – Telefon od klienta, który odwołuje spotkanie zaplanowane na 15:00.

To dobrze, bo będę miał więcej czasu na pisanie.

14:30 – Pierwszy atak paniki.

Jeszcze nic nie zrobiłem. Korekta listy zadań na dzisiaj.

14:40 – Telefon od grafika komputerowego z pytaniem czy potrzebuję nowe logo.

Nie potrzebuję.

14:50 – Telefon z pytaniem czy chcę Internet za darmo.

Nie. Dziękuję.

15:00 – Przeglądam tekst wystąpienia na konferencji branżowej w przyszłym miesiącu w Warszawie.

To jeszcze nie to, ale na pewno zdążę.

15:30 – Próbuję dodzwonić się do klienta, który obiecał zadzwonić trzy dni temu.

Chciałem tylko zapytać o zaległy przelew.

16:00 – Sprawdzam pocztę e-mail.

Dlaczego tylu ekspertów, pasjonatów, specjalistów, doradców, analityków, profesjonalistów, innowatorów, znawców, strategów, ambasadorów, pionierów, trenerów i konsultantów wysyła mi zaproszenia na LinkedIn?

16:15 – Sprawdzam czy telewizja pokazuje jakąś manifestację.

Jest. Nie muszę wracać do pracy.

16:20 – Przełączam się na snookera na Eurosporcie.

To ciekawsze.

19:25 – Drugi atak paniki.

Kolejna korekta listy zadań na dzisiaj. Może zacznę uczyć się chińskiego?

19:30 – Przełączam się na "Wiadomości".

Chińczycy ćwiczą z Rosjanami na Morzu Bałtyckim.

20:00 – Prognoza pogody.

Pani od pogody mówi, żebym był optymistą.

20:30 – Sprawdzam konto bankowe czy nigeryjski książę przelał obiecane 3 miliony dolarów.

Jeszcze nie dzisiaj.

20:35 – Sprawdzam czy telewizja pokazuje jakąś manifestację.

Pokazuje drugi raz tę z popołudnia.

22:30 – Idę spać.

Jak dobrze.

2:15 – Budzę się, wstaję, włączam komputer i piszę ten tekst.

Jest jeszcze lepiej.

5 korzyści z kalendarza wydawniczego

2017-07-08T06:00:00.000+02:00

Każdy kto współpracuje lub współpracował z Pressence Public Relations wie jak dużą wagę przywiązujemy do dokładnego planowania wszystkiego co robimy w Internecie.

Jednym z naszych ulubionych narzędzi do zaplanowania pracy w Internecie jest kalendarz wydawniczy. Dzięki niemu możemy systematycznie tworzyć i publikować online nowe treści.

Kalendarz wydawniczy jest mapą drogową pokazującą Twojemu klientowi co, gdzie i kiedy będziesz publikował online w jego imieniu. Możesz też śledzić jakie wpisy cieszą się największą popularnością, na przykład liczyć komentarze, polubienia i udostępnienia. Wnioski pokazują jak zaplanować kolejne wpisy (treść, miejsce, format i częstotliwość).

Dobry kalendarz pomaga utrzymać spójność komunikacji online w realizacji większych projektów, na przykład możesz podzielić większe projekty na drobniejsze zadania. Osoby śledzące wybrany profil w mediach społecznościowych przyzwyczajone do regularności chętniej do niego wracają wiedząc, że na przykład w każdą sobotę jest nowy konkurs.

Kalendarz wydawniczy – oprócz jasnego planu działania w określonym czasie (miesiąc, kwartał lub rok) – oferuje także szereg innych korzyści. Oto kilka z nich:

1. Praca zespołowa. Kalendarz wydawniczy umożliwia delegowanie zadań, monitoring realizacji i interwencję w przypadku jakiegoś opóźnienia.

2. Lista najważniejszych wydarzeń. Do kalendarza możesz wpisać ważne branżowe wydarzenia, którym chcesz poświęcić więcej czasu i miejsca i/lub firmowe imprezy, które chcesz wypromować online. Umieszczenie ich w kalendarzu pozwala przygotować odrębne plany dotyczące tylko tych wydarzeń.

3. Przygotowanie multimediów. Organizacja projektów dla Twojej społeczności (na przykład konkursy lub webcasty) wymaga zwykle przygotowania różnych multimediów (zdjęcia, grafiki, nagrania wideo, itd.) Do planu warto wpisać konkretne daty przygotowania tych materiałów.

4. Akcje tematyczne. Do kalendarza możesz wpisać tygodniowe lub miesięczne tematy. Jeśli na przykład prowadzisz na Facebooku stronę dla amatorów jeździectwa, możesz w każdym miesiącu skupić się na jednym aspekcie poprawy umiejętności jazdy konnej, dając osobom obserwującym tę stronę możliwość sprawdzenia swoich postępów pod koniec każdego miesiąca.

5. Redukcja stresu. Wszystkie punkty 1-4.

Konkluzja

Kalendarz wydawniczy pomaga utrzymać systematyczność i wysoką jakość wpisów w Internecie zgodnie z Twoimi strategicznymi celami. Stworzenie takiego kalendarza dla bloga, profilu lub strony w mediach społecznościowych nie jest trudne. Musisz zastanowić się co chcesz osiągnąć i jakie treści pozwolą Ci zrealizować ten cel.

Korzystasz z kalendarza wydawniczego do planowania swojej aktywności online? Jakie masz z tego korzyści? Napisz o tym w komentarzu.

10 zasad komunikacji w mediach społecznościowych dla agencji PR

2017-06-30T06:00:00.000+02:00

Firmy coraz chętniej korzystają z mediów społecznościowych i nie znam agencji PR, która nie ma obecnie komunikacji w mediach społecznościowych w swoim portfolio.

Niestety, wiele agencji PR nie potrafi efektywnie komunikować się w mediach społecznościowych, na przykład na Twitterze lub Facebooku – ze szkodą dla siebie i swoich klientów.

Na przykład rzadko kto pyta DLACZEGO firma ma korzystać z mediów społecznościowych i JAK połączyć strategię komunikacji online ze strategią biznesową.

Oto 10 zasad (bardziej) efektywnego korzystania z mediów społecznościowych:

1. Więcej słuchania i mniej mówienia.

Każda efektywna komunikacja zaczyna się od słuchania. To samo dotyczy komunikacji online. Agencje PR, które o tym zapominają marnują pieniądze swoich klientów.

2. Dobór zawartości.

Agencje PR muszą pokazać swoim klientom jak komunikować się i budować relacje z ludźmi a nie jak prowadzić marketing w mediach społecznościowych. Każdy potrafi napisać tweeta, ale trzeba jeszcze umieć okazać autentyczne zainteresowanie i zachęcać do interakcji. Trudno to zrobić bez ciekawych i wartościowych treści multimedialnych.

3. Edukacja klientów.

Klienci nie powinni płacić za szkolenia, na których dowiedzą się tylko jak tweetować i prowadzić stronę na Facebooku. Powinni także rozumieć dlaczego warto to robić. Agencje PR powinny uczyć swoich klientów nie tylko jak, ale także dlaczego rozmawiać online.

4. Media społecznościowe w całej firmie.

Czy agencja pokazuje jak dodatkowo (poza PR) wykorzystać media społecznościowe? Co z obsługą klienta, rekrutacją pracowników, sprzedażą, komunikacją z pracownikami, zarządzaniem treścią na firmowej stronie WWW?

5. Zintegrowana komunikacja PR.

Agencje, które ograniczają swoje usługi do zarządzania stroną na Facebooku lub prowadzenia firmowego bloga przypominają domokrążców oferujących magiczne maści na wszystkie dolegliwości. Media społecznościowe oferują narzędzia, które muszą służyć nadrzędnej strategii PR. Zadaniem agencji jest wybór optymalnych narzędzi i włączenie ich do palety wszystkich narzędzi komunikacji marki.

10 zasad komunikacji w mediach społecznościowych dla agencji PR https://t.co/yerYNQAofq #agencjapr #klientpr #socialmedia pic.twitter.com/lvhNDzG89G
— Pressence PR (@pressencepr) 30 czerwca 2017

6. Druga lub trzecia para oczu.

Niektórzy klienci mogą czuć się przytłoczeni ogromem pracy w realizacji strategii PR w mediach społecznościowych. Nie można zostawić takiego klienta samego sobie, bo się pogubi i zniechęci. Agencja PR powinna mu pomagać i dawać dobry przykład pokazując jak to robi.

7. Mniej automatów i więcej ludzi.

Po pierwszym okresie fascynacji nową technologią użytkownicy mediów społecznościowych oczekują większej autentyczności i przekonania, że rozmawiają online z prawdziwymi ludźmi. Agencje, które wszystko automatyzują (na przykład monitoring, analizę treści i dystrybucję) nie rozumieją mediów społecznościowych. Jeśli to jest jedyna metoda publikacji treści i dzielenia się nimi, trudno o sukces online.

8. Jasny i zrozumiały język w ofertach.

Ogranicz do minimum używanie w ofertach zawodowego żargonu, na przykład takich słów jak zaangażowanie, interakcje, influencer, itp. Rozmawiaj z klientami prostym językiem pokazującym jak mogą wykorzystać media społecznościowe do realizacji swoich celów.

9. Zwiększenie wartości klienta.

Założenie profili w mediach społecznościowych jest proste. Prawdziwym celem powinno być jednak pokazanie klientów jako wartościowych partnerów i doświadczonych ekspertów. Takie podejście wzmacnia markę i jej pozycję na rynku.

10. Pytanie o zwrot z inwestycji.

Jedną rzeczą jest mówienie o roli ROI w mediach społecznościowych, a drugą (i trudniejszą) wykazanie realnych efektów. Jeszcze trudniejsze jest pokazanie klientowi jak sam może mierzyć te efekty.

Konkluzja

Media społecznościowe szybko dorośleją. Kiedyś były tylko dodatkiem, dzisiaj są niezbędnym elementem strategii PR. Z czasem ich rola będzie jeszcze większa. Ważne, żeby agencje PR oferując usługi wykorzystujące nowe możliwości mediów społecznościowych pamiętały o tych 10 zasadach.

Jakie zasady dodasz do tej listy? Napisz o tym w komentarzu.

PS. Jeśli chcesz zobaczyć jak agencje PR działające w Polsce korzystają z Twittera, kliknij tutaj.

Dlaczego nie potrzebujesz wirusowego wideo

2017-06-22T06:00:00.000+02:00

W Pressence Public Relations często jesteśmy pytani o receptę na wirusowe wideo (na przykład takie, które obejrzy pół Polski). Odpowiadamy, że nie ma takiej recepty. Można oczywiście spróbować stworzyć takie wideo, ale nigdy nie wiadomo czy odniesie sukces.

Ale to tylko część odpowiedzi. Bo naszym zdaniem wirusowe wideo jest przereklamowane. Kiedy mówimy o sukcesie PR wolimy używać określenia "wideo, które zwiększa sprzedaż". Przecież o to w końcu chodzi, nieprawdaż?

W PR i marketingu chodzi nie tylko o to, żeby klienci rozpoznawali Twoją markę i dobrze o niej mówili, ale przede wszystkim, żeby kupowali więcej produktów i/lub częściej korzystali z usług.

Pogoń za popularnością, polubieniami, komentarzami i udostępnieniami w mediach społecznościowych zamazuje ważniejszy cel jakim jest zwiększenie sprzedaży. Dlatego skupmy się na tworzeniu treści, które zwiększają liczbę zapytań o produkty i/lub usługi i pomnażają zyski.

W wideo, które ma zachęcić do zakupu ważne są trzy rzeczy: 1. znalezienie właściwej grupy docelowej, 2. zdobycie zaufania i 3. przygotowanie właściwej oferty.

Omówmy teraz krótko te trzy elementy.

1. Grupa docelowa

W wyborze grupy docelowej liczy się znalezienie klientów zainteresowanych zakupem i mających pieniądze, żeby to kupić. Oto wyróżniki trafnie dobranej grupy docelowej:

Czy klienci chcą lub potrzebują Twojego produktu i/lub usługi? Czy są zdecydowani na zakup? Czy skutecznie rozwiązujesz ich problem? Dowiedz się kim są ci ludzie.

Ilu klientów chce kupić Twój produkt i/lub usługę? Jeśli to, co robisz interesuje tylko garstkę, nie spodziewaj się kokosów – z wyjątkiem sytuacji kiedy nawet jednorazowa sprzedaż daje ogromny zysk.

Czy klienci mają pieniądze i czy stać ich na zakup Twojego produktu i/lub usługi?

Przed rozpoczęciem pracy nad wideo dobrze poznaj swoich klientów i ich możliwości finansowe.

2. Zaufanie

Czy potencjalni klienci mają do Ciebie zaufanie? To jakie zrobisz wideo może wzmacniać zaufanie lub je osłabiać.

Autentyczność: Czy jesteś w tym, co robisz przekonujący? Zrób wideo, które sprawi, że ludzie polubią Twoją markę.

Skuteczność: Czy dotrzymujesz słowa? Pokaż klientom jak rozwiązujesz ich problemy.

Niezawodność: Publikuj regularnie ciekawe i wartościowe treści na swoich profilach w mediach społecznościowych, na firmowym blogu i stronie WWW pokazujące, że znasz się na tym, co robisz i warto być Twoim klientem.

Wszystkie te elementy budują zaufanie. Bez zaufania nie licz na skuteczną sprzedaż.

3. Oferta

Czy masz dobrą ofertę? Albo inaczej: czy masz ofertę lepszą od konkurencji? Albo jeszcze inaczej: czy potrafisz przedstawić swoją ofertę lepiej od konkurencji?

Dobrze wybierz problem, który chcesz rozwiązać.

Czy Twoje rozwiązanie jest skuteczne?

Czy opisujesz rozwiązanie problemu zrozumiale, rzeczowo i przekonująco?

Wirusowe wideo jest dobre kiedy chcesz zwiększyć rozpoznawalność marki. Ale jeśli chcesz pomnożyć zyski, przygotuj wideo, które zwiększy sprzedaż.

Jeśli potrzebujesz wideo, o którym klienci będą nie tylko dobrze mówić, ale które także zwiększy sprzedaż, prosimy o kontakt. Chętnie pomożemy. Nasz telefon: 77 441 40 14.

Instagram czy Snapchat: co wybrać dla Twojej marki?

2017-05-31T06:00:00.000+02:00

Masz czasem wrażenie, że więcej dowiadujesz się o tym, co dzieje się u Twoich znajomych i przyjaciół ze zdjęć publikowanych online niż z bezpośrednich kontaktów i rozmów telefonicznych z nimi? No to nie jestem sam :-)

Instagram i Snapchat żyją dzięki zdjęciom i nagraniom wideo. Mają miliony użytkowników na całym świecie. Instagram ma ich codziennie 300 milionów, Snapchat 150 milionów.

W Polsce Instagram miał pod koniec 2016 roku 3 miliony użytkowników, najwięcej w wieku 18-24, a Snapchat 1,3 miliona, najwięcej w wieku 16-18.

Oto krótkie opisy Instagrama i Snapchata, które pomogą ocenić ich potencjał do promocji Twojej marki online.

1. Instagram

Instagram powstał w 2010 roku. Jako misję wyznaczył sobie połączenie świata dzięki zdjęciom. Jego dwa najważniejsze dwa wyróżniki to zaawansowane filtry zdjęć (poza podstawowymi funkcjami obróbki zdjęć, na przykład jasność lub nasycenie kolorów) i integracja z innymi platformami, na przykład Facebookiem i Twitterem.

Serwis umożliwia stworzenie biblioteki profesjonalnie wyglądających zdjęć i kolekcji tematycznych. Zdjęcia można wyszukiwać według lokalizacji lub hashtagów.

Zdjęcia mogą być udostępniane publicznie (każdy może je zobaczyć) lub prywatnie (tylko dla wybranej grupy znajomych). Można je też wysyłać bezpośrednio wybranym osobom.

Mocną stroną Instagrama jest także jego społecznościowy charakter. Użytkownicy mogą zapisywać zdjęcia, wymieniać się nimi, komentować i dodawać tagi.

Instagram czy Snapchat: co wybrać dla Twojej marki? https://t.co/WMetkUxSWT #Instagram #Snapchat #socialmedia pic.twitter.com/l8D6DOhC2c
— Pressence PR (@pressencepr) 31 maja 2017

2. Snapchat

W odróżnieniu od Instagrama, który służy budowie archiwum zdjęć, Snapchat założony rok później (w 2011) pokazuje zdjęcia i wideo tylko przez krótki czas. Jego logo dobrze ujmuje efemeryczny charakter tego serwisu – wszystko tam pojawia się i znika jak duchy.

Użytkownicy tworzą dwa rodzaje treści: 1. zdjęcia i wideo wysyłane jednej osobie, które znikają po obejrzeniu i 2. nagrania wideo wysyłane wielu użytkownikom oglądane niezliczoną liczbę razy przez 24 godziny przed zniknięciem.

Każde zdjęcie i wideo może być opisane. Serwis oferuje także funkcję czata wideo.

Reklamy w tym serwisie mogą być kierowane do użytkowników według lokalizacji lub kryteriów demograficznych. Narzędzia analityczne do pomiary efektów są na razie mniej zaawansowane od tego, co oferuje Instagram korzystający z bazy danych Facebooka.

Instagram czy Snapchat: co wybrać?

Grupa docelowa, budżet i cel to podstawowe kryteria wyboru platformy do kampanii PR.

Serwisy różnią się przede wszystkim długością czasu udostępnianych treści i zaangażowaniem użytkowników. Instagram spokojnie buduje społeczność lojalnych fanów. Snapchat żyje chwilą – intensywnie i skutecznie.

Instagram preferuje interakcje w grupie. Snapchat stawia na budowanie indywidualnych relacji.

Zdjęcia na Instagramie są lepszej jakości – zdarzają się prawdziwe artystyczne perełki. Snapchat jest idealny do selfies robionych przez celebrytów.

Instagram czy Snapchat? Jakie masz doświadczenia z komunikacji w tych serwisach? Co poradzisz nowicjuszom? Napisz o tym w komentarzu.

Nowe media kontra media tradycyjne: Kto wygra?

2017-05-15T06:00:00.000+02:00

Klienci Pressence Public Relations często pytają o różnice między tradycyjnymi i nowymi mediami. Które są silniejsze? Które dają lepsze efekty? Które wybrać do kampanii PR?

Odpowiedź jest prosta: nie ma lepszych i gorszych mediów – wszystkie mają mocne i słabe strony.

Popatrzmy na media tradycyjne i nowe media cyfrowe jak na dwóch bokserów. Pierwsze są jak sławny, wielokrotny mistrz świata w wadze ciężkiej. Drugie jak ambitny, zwinny i obdarzony potężnym ciosem pięściarz.

Kto wygra jeśli spotkają się na ringu?

W czerwonych spodenkach: media tradycyjne.

Media tradycyjne przypominają utytułowanego weterana światowych ringów, który przez wiele lat (pierwsza gazeta na świecie powstała ponad 400 lat temu) z łatwością nokautował rywali, ale z czasem o kolejne zwycięstwa było coraz trudniej. Dzisiaj mistrz nie jest już taki szybki i wszechmocny. Coraz częściej dostaje zadyszki i zalicza mocne ciosy nowych mediów.

Wielokrotny mistrz świata wszechwag nadal jest ulubieńcem wielu marek i ani myśli o emeryturze. Za walki na ringu otrzymuje wysokie honoraria (reklamodawcy go uwielbiają), bo gwarantuje show na najwyższym poziomie. Nie dostrzega (albo tylko udaje), że coraz więcej firm rozgląda się za jego następcą.

Reklamy prasowe, radiowe i telewizyjne nie przynoszą już takich zysków jak przed laty. Ludzie unikają reklam (kto lubi oglądać film przerywany reklamami?). Internet umożliwia użytkownikom kontrolę tego, co widzą i chętnie z tego korzystają. W mediach tradycyjnych (na przykład w telewizji, radiu, prasie, kinie i na billboardach) takiej możliwości nie ma. Można oczywiście zamknąć oczy i zatkać uszy, ale to nie jest takie wygodne jak włączenie blokady reklam w przeglądarce internetowej.

Kampania PR w mediach tradycyjnych może zyskać dzięki połączeniu jej z nowymi mediami, na przykład interaktywną stroną WWW, blogiem i profilami w mediach społecznościowych.

Nowe media kontra media tradycyjne: Kto wygra? https://t.co/6h9ALvvoLc #media #nowemedia #socialmedia pic.twitter.com/N2roFgXYZj
— Pressence PR (@pressencepr) 15 maja 2017

W niebieskich spodenkach: nowe media.

Nowe media bez kompleksów wyrabiają sobie markę przebojowych i agresywnych zawodników. Boksują profesjonalnie dopiero od 15 lat, ale agenci sportowi już widzą w nich przyszłych mistrzów. Doceniają ich niesamowitą zwinność, rewelacyjną pracę nóg i zabójczy prawy sierpowy.

Świat PR coraz więcej uwagi poświęca temu, co się dzieje online – to właśnie tutaj odbywa się coraz więcej pasjonujących bokserskich turniejów. Nie wszystkie mają tak dużą publiczność jak w mediach tradycyjnych, ale coraz częściej te dwa światy się łączą – to, co się dzieje online jest komentowane w mediach tradycyjnych i na odwrót.

Nowe media rozwijają się dynamicznie dzięki Internetowi. Konsumenci spędzają coraz więcej czasu online i wydają w Internecie coraz więcej pieniędzy. Marka, która nie jest aktywna w mediach społecznościowych traci na wiarygodności i nie ma szans na sukces komercyjny.

Konkluzja

Media tradycyjne były przez lata niekwestionowanym liderem. Wieloletnie sukcesy i pycha uśpiły ich czujność. Brak dopasowania się do nowych rozwiązań technologicznych i oczekiwań konsumentów zmniejszyły ich atrakcyjność i konkurencyjność.

Stary mistrz ringu jeszcze walczy, ale szybkość i elastyczność nowych mediów zmusiły go do defensywy a celne ciosy zostawiły bolesne ślady. Media tradycyjne zawsze będą miały miejsce na ringu, ale pas mistrzowski będą musiały przekazać niebawem młodszemu czempionowi: nowym mediom cyfrowym.

Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu kampanii PR, która rzuci konkurencję na deski, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

Komunikacja kryzysowa po ataku hakerskim

2017-04-30T06:00:00.000+02:00

Kiedy następnym razem przeczytasz artykuł o ataku hakerskim w Internecie może być za późno. Hakerzy być może już myszkują w systemie informatycznym Twojej firmy lub instytucji. Tak było na przykład z serwerami Komisji Nadzoru Finansowego.

W lutym 2017 media informowały o wykryciu poważnego ataku na cybernetyczną infrastrukturę rządową i polskie banki. Zainfekowane były nie tylko serwery banków, ale także komputery pracowników. Hakerska infiltracja trwała 4 (słownie: cztery) miesiące.

O co chodzi hakerom? Najczęściej o jedną z trzech rzeczy:

1. Kradzież danych finansowych.

2. Szkodzenie reputacji.

3. Szpiegostwo – korporacyjne lub rządowe.

Wiesz co powiedzieć klientom, pracownikom i mediom kiedy taka tykająca bomba eksploduje?

Od tego, co powiesz mogą zależeć kwartalne wyniki finansowe i przyszłość Twojej firmy lub instytucji.

Oto krótki poradnik jak przygotować się do komunikacji po ataku cybernetycznym:

1. Organizuj regularne warsztaty z symulacjami prawdziwych ataków hakerów.

2. Przygotuj szablony komunikatów dla pracowników, klientów i mediów dotyczących najbardziej prawdopodobnych kategorii ataków.

3. Zdecyduj kto będzie się publicznie wypowiadał w konkretnych sytuacjach i zorganizuj dla tej osoby szkolenie medialne.

4. Zadbaj o dobre relacje i konstruktywną współpracę w kryzysie działu PR z działem prawnym. Prawnicy zwykle radzą nic nie mówić. Praktycy PR stawiają na większą otwartość.

5. Nawiąż współpracę z doświadczonym i zaufanym ekspertem komunikacji kryzysowej, który podpowie co mówić po wykryciu ataku cybernetycznego. Jeśli współpracujesz z agencją PR, sprawdź czy ma takiego eksperta w swoim składzie. Jeśli nie ma i umowa z agencją tego nie zakazuje, poszukaj go na własną rękę.

6. Jeśli sprawą może zainteresować się instytucja rządowa, przygotuj dla kierownictwa Twojej firmy lub instytucji szkolenie z wystąpienia przed komisją sejmową lub przesłuchania w prokuraturze.

7. Zaplanuj regularne aktualizacje głównych przekazów w sytuacji kryzysowej. W niektórych przypadkach w pierwszych godzinach kryzysu przygotuj się na aktualizacje co kwadrans lub nawet minuta po minucie.

Wszystko, co napisałem musisz zrobić PRZED atakiem hakerskim. Kiedy wydarzy się coś złego (czego oczywiście nie życzę) nie będziesz miał na to czasu.

Jaką poradę dodasz do tej listy? Napisz o tym w komentarzu.

Co PR robi dla SEO

2017-04-10T06:00:00.000+02:00

Większość ludzi kojarzy SEO z technicznym ćwiczeniem. Informatyk (najczęściej w okularach) tworzy magiczny kod na stronie WWW, dzięki któremu wybrana strona pojawia się na pierwszym miejscu w wyszukiwarkach zgodnie z wybranym wyrażeniem lub słowem kluczowym.

Nic z tych rzeczy. Dzisiaj jeśli zależy Ci na wysokiej pozycji w Google, musisz zdobyć linki z wiarygodnych źródeł. Zdobywanie tych linków nie jest ćwiczeniem dla informatyka.

Od pozycji firmowej strony WWW w rankingu Google zależy liczba odwiedzin, kliknięć i pobrań treści. Pośrednio zależą też wyniki finansowe firmy i jej reputacja.

Oto 3 najważniejsze czynniki decydujące o dobrych wynikach SEO:

1. Treści publikowane w wysoko notowanych internetowych serwisach mediów informacyjnych.

2. Treści z własnej strony WWW udostępniane na profilach w mediach społecznościowych.

3. Linki wsteczne.

Google opanowało 1/3 światowego rynku reklam w Internecie. W ostatnim kwartale 2016 osiągnęło przychód w wysokości 25,8 miliarda dolarów (3/4 przychodu z reklam online). To dobra motywacja do utrzymania jakości usługi.

Od 2012 Google zmieniało algorytm co najmniej 40 razy. Gdyby regularnie go nie doskonaliło, na pierwszym miejscu pojawiałyby się tylko te strony WWW, których webmasterzy wiedzieliby jak to wykorzystać do swoich celów, na przykład do pozycjonowania nudnych stron. Gdyby Google nie pokazywało wysoko linków do wartościowych stron, internauci poszukaliby lepszej (czyli bardziej wiarygodnej) wyszukiwarki.

Jednym z lepszych sposobów oceny jakości strony WWW jest policzenie ile razy inne strony umieściły do niej linki. Google analizuje też treści na stronie (popularne tematy) i ich wartość. Dlatego od liczby linków ważniejsza jest ich wiarygodność.

Google preferuje linki od popularnych, wiarygodnych i cieszących się dobrą reputacją stron WWW. Wie na przykład jak trudno zdobyć link od Rzeczpospolitej lub Polityki. Jeszcze trudniej jest uzyskać linki z wielu wiarygodnych stron na jeden temat. Ale właśnie takie sygnały Google preferuje w swoim algorytmie.

Co PR robi dla SEO https://t.co/7rXJI1dmcP #pr #seo #socialmedia pic.twitter.com/MgVmEc5k8I
— Pressence PR (@pressencepr) 10 kwietnia 2017

Treści publikowane w mediach społecznościowych zachęcają do komentowania i udostępniania. W pomiarze efektów warto wziąć pod uwagę trzy wskaźniki:

1. Liczba linków zewnętrznych ze stroną WWW. Ten wskaźnik pokazuje liczbę nowych linków zewnętrznych i tempo zmian.

2. Zaangażowanie. Ten wskaźnik informuje o liczbie polubień, komentarzy i udostępnień.

3. Sentyment. Ten wskaźnik pomaga ocenić nastawienie do publikowanych treści (pozytywne, neutralne lub negatywne).

Konkluzja

PR ma budzić zainteresowanie, zwiększać rozpoznawalność i budować relacje oparte na zaufaniu. Podobnie należy traktować dzisiaj SEO. Im więcej linków do firmowej strony WWW z ciekawych, znanych i wiarygodnych serwisów online, tym lepiej dla SEO i PR.

Czy media społecznościowe są ważniejsze od mediów tradycyjnych

2017-03-27T06:00:00.000+02:00

Przez setki lat media informowały o najważniejszych wydarzeniach i zmianach w naszym życiu. Dzięki mediom społecznościowym w komunikacji pojawił się nowy element – konwersacje w czasie rzeczywistym.

Dziś każdy kto ma komputer i dostęp do Internetu może rozmawiać z każdym kto ma ochotę. Wystarczy kamera lub smartfon i profil na YouTube, żeby założyć wideoblog. Ludzie są nie tylko odbiorcami informacji, ale także komentatorami i twórcami treści.

Czy warto zabiegać o artykuły i wywiady w mediach tradycyjnych skoro możemy komunikować się bezpośrednio z interesariuszami w czasie rzeczywistym w Internecie?

Oczywiście, że tak.

Ludzie nadal czytają prasę, oglądają telewizję i słuchają radia. Prawda, że częściej korzystają z wersji online niż papierowych wydań gazet i czasopism. Media elektroniczne (telewizja i radio) oferują więcej kanałów tematycznych dostępnych także w Internecie o różnych porach (ten sam program jest powtarzany kilka razy).

Ludzie chcą mieć dzisiaj realny wpływ na dobór informacji. To dobrze i źle. Dobrze, bo otrzymują informacje, które ich interesują. Źle, bo wśród odrzuconych jako nieciekawe mogą być informacje dla nich ważne. Firmy muszą więc przekonać odbiorców, że to, co mówią jest zarówno ciekawe i ważne.

Pressence Public Relations zawsze radzi swoim klientom włączenie mediów społecznościowych do strategii PR i nigdy nie namawia do porzucenia mediów tradycyjnych.

Oto 3 powody dlaczego nadal potrzebujemy w PR mediów tradycyjnych:

1. Media tradycyjne mają duży zasięg i szybko zwiększają rozpoznawalność.

Nawet krótka notatka w krajowej gazecie od razu zwiększa rozpoznawalność marki. Wywiad na blogu lub w telewizji internetowej nie daje takiego efektu. Niektóre tematy opublikowane online nabierają rozgłosu dopiero po zainteresowaniu się nimi przez media tradycyjne.

2. Media społecznościowe czerpią tematy z mediów tradycyjnych.

Blogerzy często komentują treści z mediów tradycyjnych, na przykład piszą o kampaniach reklamowych lub tematach z programów informacyjnych. Wywiad w telewizji może być komentowany w mediach społecznościowych. Co więcej, wypowiedź w mediach tradycyjnych jest dobrym pretekstem do napisania o tym na firmowym blogu i profilu online.

3. Media tradycyjne mają mocną pozycję w Internecie.

Media tradycyjne mają swoje strony WWW. Dziennikarze prowadzą blogi i rozmawiają w mediach społecznościowych. Na stronach WWW tradycyjnych mediów jest większy ruch od najpopularniejszych blogów.

20 lat temu nie dzieliliśmy budżetów kampanii PR na telewizję, radio i prasę. Wykorzystywaliśmy wszystkie dostępne media. Podobnie należy postępować obecnie z mediami tradycyjnymi i społecznościowymi. Najlepsze efekty w PR daje połączenie silnych stron wszystkich mediów.

Social media: Czy media społecznościowe są ważniejsze od mediów tradycyjnych https://t.co/WkqAPhaRUS #media #socialmedia #strategiapr pic.twitter.com/Vu2Qery8U1
— Pressence PR (@pressencepr) 27 marca 2017

Nowe możliwości

Trudno dzisiaj znaleźć firmę, która nie ma strony WWW. Nie wszystkie firmy jednak doceniają rolę mediów społecznościowych w budowaniu marki i zwiększaniu jej wiarygodności.

Dlaczego marki powinny korzystać z mediów społecznościowych? Bo klienci i konsumenci nie mają zaufania do reklam w mediach tradycyjnych.

Czy ta pasta do zębów naprawdę wybieli zęby? Czy ten proszek do prania błyskawicznie usunie plamy? Czy ten żel rozprawi się z bólem w stawach?

Marki zbyt często manipulowały przekazami reklamowymi w mediach tradycyjnych. Klienci i konsumenci nie traktują już reklam poważnie. Nie wierzą im.

Ludzie chcą informacji o produktach i/lub usługach przekazywanych w bardziej bezpośredni sposób – chcą być traktowani bardziej indywidualnie. Taką możliwość dają media społecznościowe.

Oto 4 rzeczy jakie warto wziąć pod uwagę w strategii PR marki:

1. Stwórz profile idealnych klientów

Młodzi ludzie wierzą w informacje udostępniane przez ich znajomych na swoich profilach online. Starsi (powyżej 50 lat) mają większe zaufanie do mediów tradycyjnych.

Im więcej wiesz o swoich klientach, tym łatwiej namówić ich do zakupu. Dowiedz się kim są, jakie mają potrzeby i gdzie szukają interesujących ich informacji. Bądź tam gdzie ich szukają. Jeśli są na Instagramie, bądź na Instagramie. Jeśli znajdziesz ich na Twitterze, bądź na Twitterze.

2. Poszerz listę kontaktów medialnych

Nie ograniczaj się do tradycyjnej prasy, radia i telewizji. Popatrz na media szerzej. Dodaj do nich portale informacyjne, blogi, strony WWW i profile w mediach społecznościowych.

Szukaj kontaktu z blogerami i liderami opinii online, którzy chcą dobrze o Tobie mówić i prowadzić konwersacje w Internecie. Niektórzy cieszą się większym zaufaniem od zawodowych dziennikarzy.

3. Testuj media i kanały komunikacji

Public relations jest procesem. Podobnie jest z budowaniem relacji z mediami. To, co sprawdza się w jednym medium, na przykład w gazecie, nie musi dawać zadowalających rezultatów w innym, na przykład w prasie branżowej.

To, co jest dobre na Twitterze może rozczarować na Snapchacie. Testuj, mierz wyniki, analizuj, wyciągaj wnioski, poprawiaj skuteczność komunikacji.

4. Zatrudnij agencję PR

PR daje wiarygodność jakiej nie ma reklama. Informacje przygotowane przez agencje PR docierają do odbiorców we wszystkich mediach.

Marki, o których media mówią często i dobrze są bardziej wiarygodne od tych, o których milczą. Co ciekawe, ludzie często zapominają skąd się czegoś dowiedzieli – z telewizji, radia czy od znajomego na Facebooku.

Konkluzja

Public relations ma w swojej nazwie publiczność i relacje. Czyli to, co mówi musi interesować publiczność i szanować relacje. Dobra agencja PR tworzy tematy, które pojawiają się we właściwym momencie we właściwych mediach – tylko tyle i aż tyle.

Jeśli szukasz agencji PR, która pomoże komunikować się z klientami i konsumentami we właściwych mediach, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

Jak wybrać agencję PR do ochrony reputacji w Internecie

2017-03-05T06:00:00.000+01:00

Prawdziwą wartość dobrej reputacji czasem docenia się dopiero po jej utracie. Jeden rozżalony były pracownik lub zawiedziony klient można napsuć sporo krwi i zaszkodzić reputacji marki.

Aby chronić swój wizerunek i dobre imię online, warto zatrudnić agencję PR z doświadczeniem w zarządzaniu reputacją. Do jej obowiązków będzie należeć:

1. monitoring i analiza tego, co mówią o Twojej marce w Internecie konsumenci, pracownicy i konkurencja.

2. wpływ na to, co pojawia się w wynikach wyszukiwarek internetowych po wpisaniu konkretnych haseł, na przykład nazwa marki, nazwiska najważniejszych pracowników i nazwy głównych produktów. W ten sposób można poprawić pozycję pozytywnych informacji o marce i obniżyć rangę negatywnych treści. To ważne, bo badania pokazują, że co drugi klient zrezygnuje z kontaktów z firmą, o której znalazł coś negatywnego online.

3. ochrona marki przed zorganizowanymi atakami i aktywna komunikacja w sytuacji kryzysowej lub (jeszcze lepiej) skuteczne zapobieganie takim sytuacjom.

Oto 4 wyróżniki agencji PR, które potrafią skutecznie chronić reputację marki online:

1. Pełna obsługa.

Niektóre agencje PR próbują przekonać, że wystarczy skoncentrować się na optymalizacji wyników w wyszukiwarkach internetowych, prowadzeniu profili w mediach społecznościowych lub recenzjach online. W rzeczywistości, całościowa strategia zarządzania reputacją w Internecie obejmuje wszystkie te działania – plus media informacyjne i marketing treści.

2. Więcej niż monitoring.

Niektóre firmy PR samodzielnie prowadzą monitoring reputacji marki. Ale zlokalizowanie problemu to tylko połowa sukcesu. Druga to rozwiązanie problemu. Doświadczona agencja pomoże odbudować dobre imię po stwierdzeniu trwałego pogorszenia opinii o marce.

Reputacja online: Jak wybrać agencję PR do ochrony reputacji w Internecie https://t.co/rrR0gH6RcF #pr #reputacja #socialmedia pic.twitter.com/gFJCkqDXr7
— Pressence PR (@pressencepr) 5 marca 2017

3. Dopasowanie do potrzeb.

Nie ma uniwersalnego pakietu usług i jednego rozwiązania dla wszystkich firm. Przed wyborem agencji PR sprawdź czy to, co proponuje odpowiada Twojej sytuacji i potrzebom. Na przykład, jeśli nie doświadczyłeś żadnego kryzysu online, Twoje potrzeby są inne od firmy, która właśnie taki kryzys przechodzi.

4. Dobra reputacja.

Jeżeli agencja PR nie potrafi zbudować własnej pozytywnej reputacji, jak możesz jej powierzyć swoją? Przeczytaj co agencja pisze o zarządzaniu reputacją na swoim blogu i profilach w mediach społecznościowych. Sprawdź co można o niej przeczytać online.

Konkluzja

Znalezienie agencji PR, która potrafi udokumentować swoje sukcesy w zarządzaniu reputacją online nie jest łatwe, ale warto spróbować. Połączenie jej doświadczenia w mediach informacyjnych z tym, co robi w mediach społecznościowych i marketingiem treści tworzy bogatą mieszankę, która pomoże Ci zdobyć i utrzymać przewagę nad konkurencją.

10 porad jak wygrać z kłamstwami w Internecie

2017-02-28T06:00:00.000+01:00

Żyjemy w czasach kiedy jeden niestaranny artykuł opublikowany przed południem na Facebooku zawierający nieprawdziwą wypowiedź szefa firmy prowadzi do tego, że dwie godziny później musi on prostować słowa, których nigdy nie powiedział.

Fałszywe informacje (kłamstwa, półprawdy, plotki i pogłoski) są stare jak świat. Nowością jest łatwość publikacji online, szybkość z jaką są rozpowszechniane w Internecie i wpływ na opinię publiczną.

Lista potencjalnych autorów fałszywych informacji jest długa, na przykład przeciwnicy polityczni, konfliktowi związkowcy, nawiedzeni ekolodzy, niezadowoleni inwestorzy, nieuczciwi akcjonariusze, skrzywdzeni pracownicy, itp. Motywy? Zemsta, chciwość, chęć wyrządzenia szkody, itd.

Gorsze informacje wygrywają z lepszymi

Zgodnie z prawem Kopernika-Greshama o wartości i obiegu pieniądza (informacje rozumiane jako waluta), gorsze (nieprawdziwe) informacje wypierają lepsze (prawdziwe), bo są uważane przez opinię publiczną za bardziej atrakcyjne i wartościowe (sic!).

Natura ludzka się nie zmienia. Ludzie są leniwi i kierują się stereotypami. Wierzą w to, w co chcą uwierzyć i nie wierzą w to, co jest sprzeczne z ich poglądami. Jeśli znajdą w Internecie głupią wypowiedź polityka, którego nie lubią, nie sprawdzają jej prawdziwości, bo po co? Przecież wiadomo, że jest głupi. Podobnie jest z postrzeganiem i zachowaniem wobec firm i instytucji.

Dużo winy za ten stan rzeczy jest po stronie samych mediów, które przez ostatnie lata zbyt często mieszały fakty z opiniami kosztem tych pierwszych, nie przejmując się rygorystycznym sprawdzaniem prawdziwości przekazywanych informacji. Nie twierdzę, że dziennikarze świadomie i celowo kłamią. Zwracam tylko uwagę, że jako najwięksi konsumenci mediów, w tym także tego, co publikuje się w mediach społecznościowych, zbyt często sami są ofiarami manipulacji.

Jak się przygotować do walki z fałszywymi informacjami online

Fałszywe informacje zmniejszają zaufanie opinii publicznej do mediów i utrudniają życie praktykom PR, bo skuteczność ich pracy zależy od wiarygodności mediów.

W zarządzaniu reputacją w Internecie trzeba zwracać szczególną uwagę na:

1. fałszywe profile, które wyglądają jak prawdziwe, ale służą do publikacji kłamstw, plotek i pogłosek,

2. atrakcyjne i angażujące, ale fałszywe treści udostępniane online,

3. grupy dyskusyjne, na których komentuje się kryzysowe zdarzenie.

Oto 10 porad jak zmniejszyć ryzyko kryzysu wywołanego opublikowaniem w Internecie fałszywej informacji:

1. Dodaj kategorię "fałszywe informacje" do swojego planu komunikacji kryzysowej.

2. Monitoruj strony WWW, blogi i portale znane z publikowania fałszywych informacji.

3. Zamów alerty informujące o pojawieniu się w Internecie fałszywej informacji o Twojej marce, firmie, produkcie i/lub usłudze.

4. Zorganizuj warsztat kryzysowy, na którym przygotujesz listę potencjalnych zagrożeń (na przykład kłamstwo o ważnym pracowniku, szkodliwa plotka o wynikach finansowych lub sfabrykowana pogłoska o wadliwym produkcie) i opracujesz procedury zachowania się w tych sytuacjach.

5. Nawiąż kontakty z liderami opinii online, na przykład wpływowymi blogerami, którzy mogą skutecznie prostować szkodliwe plotki i fałszywe informacje.

10 porad jak wygrać z kłamstwami w Internecie https://t.co/hPS8TwggHn #kłamstwo #pr #socialmedia pic.twitter.com/QKAqg3hfT2
— Pressence PR (@pressencepr) 28 lutego 2017

6. Czasem wystarczy zwięzłe sprostowanie. Czasem lepiej nic nie mówić i śledzić rozwój wypadków. Decyzja zależy od wagi zarzutów lub kłamstwa oraz tego jaką wywołują reakcję.

7. Nie myl fałszywych informacji z satyrą lub parodią. Żart jest tylko żartem i nie należy przesadnie reagować na nieprawdziwe informacje, których celem jest rozbawienie odbiorców.

8. Publikując sprostowanie fałszywej informacji nie powtarzaj jej treści. Powielanie fałszywych informacji wydłuża ich życie online i wzmacnia ich pozycję (SEO) w wynikach wyszukiwarek internetowych.

9. Przygotuj własne kanały komunikacji online (blog, strony i profile w mediach społecznościowych) do prostowania fałszywych zarzutów, plotek, pogłosek i kłamstw.

10. Zaangażuj do akcji prostowania fałszywych informacji swoich pracowników – to Twoi najlepsi obrońcy w sytuacji kryzysowej. Większość korzysta z co najmniej jednego serwisu społecznościowego. Zachęcaj ich do publikacji rzeczowych sprostowań na swoich profilach online.

Konkluzja

Manipulacje prawdą psują demokrację i niszczą wiarygodność mediów. Nie może być tak, żeby obiektywne fakty były w debacie publicznej mniej ważne od plotek i kłamstw żerujących na płytkich emocjach i osobistych upodobaniach.

Kluczowe w walce z kłamstwami i fałszywymi zarzutami w Internecie jest szybkie ich wychwycenie – zanim konkurencja, przeciwnicy i media zaczną je powtarzać i komentować. Ważna jest także edukacja użytkowników Internetu, której celem jest zwrócenie uwagi na szkodliwe skutki upowszechniania kłamstw i plotek oraz nauka rozpoznawania fałszywych informacji.

PS. Zobacz też "Jak odróżnić w Internecie fałszywe informacje od prawdziwych?"

Nie tylko kotki, czyli skuteczna strategia komunikacji online

2017-02-25T06:00:00.000+01:00

Strategie komunikacji w mediach społecznościowych często przypominają konkursy piękności. Kto opublikuje zdjęcie piękniejszego kotka? Który kotek dostanie najwięcej polubień? Czyje wideo z kotkiem będzie miało najwięcej udostępnień?

Skuteczna strategia komunikacji online potrzebuje stałego dopływu świeżych, oryginalnych i angażujących treści, które są chętnie komentowane i udostępniane przez użytkowników Internetu, a w wariancie optymalnym zachęcają do działania i zwiększają lojalność klientów i konsumentów.

Treści publikowane w mediach społecznościowych muszą być podporządkowane nadrzędnej strategii komunikacji marki. To nie może być tak, że dzisiaj piszemy o kotach, jutro o kłótni w Sejmie a pojutrze o wyprawie na Marsa. No chyba, że to koty się pokłóciły w Sejmie o strategię podboju kosmosu. Strategia komunikacji online musi być jasna, przemyślana i konsekwentna.

Co chcesz osiągnąć publikując na swoim profilu zdjęcie kotka? Czy to jest zgodne ze strategią marki? A jeśli to musi być kotek, to może nie zdjęcie, ale mem lub wideo?

Czy ludzie chcą wiedzieć więcej o Twojej firmie, marce, produktach i/lub usługach? Czy interesują ich praktyczne porady? Czy szukają ofert specjalnych lub promocji? A może oczekują tylko prostej rozrywki?

Z doświadczenia Pressence Public Relations wynika, że ludzie chcą wszystkiego, ale w różnych proporcjach. Wiedza o tym, czego chcą pomaga przygotować treści łączące interesy firmy z oczekiwaniami odbiorców. Na przykład:

1. Informacje, na przykład "Wiecie, że...?"

2. Ciekawostki, na przykład nowa funkcja produktu.

3. Edukacja, na przykład porady i odpowiedzi na często zadawane pytania.

4. Rozrywka, na przykład zabawne memy i gry.

5. Specjalna oferta, na przykład zaproszenie na imprezę.

Nie tylko kotki, czyli skuteczna strategia komunikacji online https://t.co/eT7BgqRGok #media #socialmedia #strategiapr pic.twitter.com/EotWyeqiMv
— Pressence PR (@pressencepr) 25 lutego 2017

Teraz czas na wybór optymalnego formatu dla każdego materiału, na przykład:

1. Krótki opis, anegdota lub opowiadanie,

2. Zdjęcie,

3. Wideo,

4. Link do zewnętrznej strony,

5. Wpis na blogu,

6. Ankieta.

Oczywiście treść i format publikowanych materiałów zależą częściowo także od profilu wybranego serwisu społecznościowego. Inne są oczekiwania tych samych grup na Facebooku, LinkedIn, Twitterze czy Instagramie. Zróżnicowanie formatów i dopasowanie ich do indywidualnych upodobań użytkowników zwiększa atrakcyjność profilu i skuteczność komunikacji.

Konkluzja

Zarządzanie treścią na firmowym profilu polega nie tylko na produkcji atrakcyjnych i angażujących materiałów, ale także na strategicznym planowaniu i publikacji ich zgodnie z przemyślanym kalendarzem – tygodniowym, miesięcznym i kwartalnym.

Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu strategii komunikacji online Twojej marki, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

Wiesz, że media społecznościowe nie są dla Ciebie?

2017-01-31T06:00:00.000+01:00

Komunikacja w mediach społecznościowych to coś zupełnie nowego i nie dla każdego. Potrzeba do tego specjalnych kwalifikacji i wyjątkowej inteligencji :-)

Na razie niech zajmują się tym innowatorzy i ci, którzy przepadają za modnymi gadżetami... Po co ryzykować?

Może jeszcze nie teraz, może nie ten moment, może warto poczekać...

Oto 10 powodów dlaczego media społecznościowe nie są dla Ciebie:

1. Szanujesz tradycyjne wartości i z czułością wspominasz "stare dobre czasy".

2. Nie chcesz, żeby ktoś znalazł Ciebie w Internecie.

3. Nie chcesz, żeby ktoś wysłuchał co masz do powiedzenia.

4. Nie interesuje Cię co mówią klienci i nie zależy Ci na nowych klientach.

5. Boisz się, że niektórzy będą mówić o Tobie nieprzyjemne rzeczy.

Wiesz, że media społecznościowe nie są dla Ciebie? https://t.co/nCrmoVF7w5 #media #pr #socialmedia pic.twitter.com/eGwNHo7xkn
— Pressence PR (@pressencepr) 31 stycznia 2017

6. Lubisz wydawać pieniądze na komunikację, której efektów nie jesteś w stanie zmierzyć.

7. Lubisz proste rozwiązania – cały ten Twitter, Facebook, LinkedIn i reszta są trochę zbyt skomplikowane.

8. Jesteś człowiekiem z krwi i kości i nie chcesz mieć nic wspólnego z wirtualnymi sieciami społecznościowymi.

9. W mediach społecznościowych są tylko ludzie, którzy nie mają nic lepszego do roboty w wolnym czasie.

10. Media społecznościowe są dopiero w początkowym stadium rozwoju – wolisz poczekać na coś bardziej dojrzałego i zaawansowanego technicznie.

Znasz inny powód dlaczego media społecznościowe nie są (być może) dla Ciebie? Napisz o tym w komentarzu.

Czy Tumblr odmłodzi Twoją markę?

2017-01-26T06:00:00.000+01:00

Tumblr obchodzi w tym roku 10. urodziny (powstał w lutym 2007). 10 lat w życiu serwisu społecznościowego to szmat czasu.

Niezorientowanym tłumaczę, że to popularny na świecie serwis mikroblogowy – coś pomiędzy Twitterem a Wordpressem. Na mikroblogach publikuje się krótkie wpisy – czasem jedno zdanie, zdjęcie, mem, gif, cytat lub krótkie wideo.

Tumblr to ponad 300 milionów blogów i ponad 140 miliardów wpisów. W Polsce (za Megapanelem) miesięcznie odwiedza Tumblra 1,5 miliona osób, z czego ponad milion to ludzie do 35 lat (pokolenie chętnie korzystające z urządzeń mobilnych). Tego serwisu nie można nie zauważyć i nie należy lekceważyć.

Tumblr nie pyta o imię, nazwisko, kod pocztowy i datę urodzin. Do założenia profilu wystarczy adres e-mail i hasło. Domyślny adres na przykład "publicrelationsonline.tumblr.com" można łatwo skonfigurować z wykupioną domeną na przykład "publicrelationsonline.pl".

Tumblr jest idealnym serwisem dla ludzi kochających multimedia. Wpisy są dodawane w siedmiu kategoriach: tekst, zdjęcie, cytat, link, dialog, audio i wideo.

Serwis stawia na obrazy – podobnie jak Pinterest. Różnica między Pinterestem i Tumblrem jest prosta. Pinterest przypomina galerię sztuki, Tumblr jest jak album ze zdjęciami.

Użytkownicy Tumblra doceniają kreatywność, inteligencję i poczucie humoru. Na Tumblrze się nie dyskutuje jak na Facebooku. Interakcje polegają głównie na wymianie zdjęć, memów, gifów, cytatów i nagrań wideo.

Czy Tumblr odmłodzi Twoją markę? https://t.co/PqXbrmdGA5 #media #socialmedia #Tumblr pic.twitter.com/juPMUTsmuE
— Pressence PR (@pressencepr) 26 stycznia 2017

Fani Tumblra stworzyli unikatowy ekosystem z ironicznym traktowaniem popkultury, swobodnym podejściem do gramatyki i przekornymi nazwami domen. Żeby odnieść sukces na Tumblrze, trzeba poznać tę subkulturę i dopasować się do niej.

Zarówno na Facebooku jak i na Tumblrze są narzędzia do dzielenia się treściami. Ktoś kto udostępnia na Facebooku mnóstwo cudzych wpisów uważany jest za irytującego intruza. Natomiast na Tumblrze takie zachowanie jest naturalne i pożądane.

Na Tumblrze nie ma wielu znanych polskich marek (w porównaniu do Facebooka czy Twittera). A szkoda, bo użytkownicy tego serwisu są młodzi, zaangażowani i spędzają na nim prawie tyle samo czasu ile na Facebooku – więcej niż na Twitterze czy Google+.

Tumblr jest dobrym miejscem do informowania w kreatywny sposób o premierach produktów, promocjach i akcjach społecznych – idealna platforma dla marketingu szeptanego. To także dobre miejsce do testowania nowych niskobudżetowych pomysłów. "Starsze" marki mogą odmłodzić swój wizerunek.

Konkluzja

Tumblr nie jest samodzielnym narzędziem komunikacji marketingowej. Komunikacja w tym multimedialnym serwisie powinna być podporządkowana strategii PR i – jeśli jest taka potrzeba – pokazywać markę z lekkim dystansem do siebie i świata oraz dostarczać rozrywki, która zwiększy zaangażowanie użytkowników.

PS. Zobacz nasze trzy blogi na Tumblrze:

1. Ekspert medialny,

2. Szkolenia medialne,

3. Komunikacja kryzysowa.

Plan komunikacji kryzysowej w mediach społecznościowych

2016-12-31T06:00:00.000+01:00

Wiesz, że komunikacja w mediach społecznościowych obarczona jest pewnym ryzykiem, ale jak sprawdzić poziom tego ryzyka dla Twojej marki, organizacji lub instytucji?

Czy to ryzyko jest duże, średnie czy znikome? Czy potrzebujesz planu komunikacji kryzysowej w mediach społecznościowych już teraz czy możesz z tym poczekać? A może uważasz – jak wiele osób – że taki plan w ogóle nie jest potrzebny?

Oto lista pytań jaką dajemy firmom i organizacjom, które mają wątpliwości czy powinny zainwestować czas, energię i pieniądze w opracowanie planu komunikacji kryzysowej w mediach społecznościowych.

Jeśli odpowiesz przecząco na trzy lub więcej pytań, uważamy, że nie jesteś przygotowany do komunikacji w sytuacji kryzysowej i warto to zaniedbanie naprawić.

Uwaga: Terminy "marka", "firma" i "organizacja" są używane w tym kwestionariuszu wymiennie.

1. Czy prowadzisz monitoring tego, co mówi się online o Twojej marce?

2. Czy masz listę sygnałów ostrzegających o tym, że Twoja firma stała się celem ataku?

3. Czy opracowałeś katalog wszystkich potencjalnych zagrożeń dla Twojej marki online, także tych wywołanych przez własne błędy?

4. Czy wiesz jakie mogą być skutki błędów w komunikacji online dla Twojej organizacji?

5. Jeśli jutro pojawi się kryzys online, czy wiesz jak się zachować?

6. Czy zbudowałeś grupę lojalnych zwolenników, którzy są gotowi w sytuacji kryzysowej bronić Twojego dobrego imienia?

7. Czy wiesz czego oczekują od Twojej organizacji sympatycy, konsumenci i dziennikarze w sytuacji kryzysowej i czy potrafisz sprostać tym oczekiwaniom?

8. Czy wiesz jak wykorzystać sytuację kryzysową do poprawy wizerunku i wzmocnienia reputacji marki?

9. Czy pracownicy wiedzą czego od nich oczekujesz w sytuacji kryzysowej w mediach społecznościowych?

10. Czy masz narzędzia do komunikacji online ze wszystkimi pracownikami w czasie rzeczywistym?

11. Czy masz doświadczonego rzecznika prasowego po szkoleniu komunikacji w sytuacjach kryzysowych?

12. Czy wiesz jak przejąć kontrolę nad komunikacją w sytuacji kryzysowej?

13. Czy masz narzędzia do komunikacji z fanami, konsumentami i dziennikarzami w sytuacji kryzysowej w czasie rzeczywistym?

14. Czy znasz podstawowe zasady zachowania się w sytuacji kryzysowej?

15. Czy dysponujesz dokładnym, elastycznym i aktualnym planem zarządzania kryzysem online, przećwiczonym przez wszystkich pracowników?

I jak poszło? Odpowiedziałeś przecząco na trzy lub więcej pytań? Jeśli tak, może warto zainwestować czas, energię i pieniądze w opracowanie planu, który ochroni Twoją firmę lub organizację w przypadku ataku online.

Przed Tobą dwie opcje:

1. Dowiedz się jak najwięcej o kryzysach w mediach społecznościowych i planach komunikacji kryzysowej online. Wiele praktycznych porad znajdziesz na naszym blogu.

2. Zatrudnij eksperta komunikacji kryzysowej w mediach społecznościowych. Poszukaj kogoś kto potrafi trafnie ocenić ryzyko, ma doświadczenie i środki niezbędne do skutecznego zarządzania komunikacją kryzysową online.

Konkluzja

Kryzys online może pojawić się w każdej chwili i najczęściej zaskakuje tych, którzy decyzję o przygotowaniu planu komunikacji kryzysowej stale odkładali na jutro.

5 powodów dlaczego LinkedIn nie jest już brzydkim kaczątkiem

2016-11-29T06:00:00.000+01:00

W grupie mediów społecznościowych LinkedIn ma reputację brzydkiego kaczątka. Mówi się, że jest toporny, nudny i zimny. Na pewno nie jest tak powabny, przebojowy i rozrywkowy jak Instagram czy Snapchat.

LinkedIn nie jest idealnym miejscem na relaks po pracy lub w przerwie na kawę. To nie jest też serwis, na którym chętnie się ogląda zdjęcia kotków lub wideo z wakacji.

Ale liczby nie kłamią. LinkedIn jest dzisiaj trzecim najbardziej popularnym serwisem społecznościowym na świecie (po Facebooku i Twitterze a przed Google+ i YouTube).

LinkedIn ma ponad 460 milionów zarejestrowanych użytkowników, z których prawie co drugi (40%) odwiedza ten serwis codziennie. Co sekundę rejestruje się dwóch nowych użytkowników. Co więcej, co druga osoba podejmująca ważne decyzje w biznesie na swój profil na LinkedIn. Badania i nasze doświadczenia pokazują także, że LinkedIn znacząco zwiększa liczbę odwiedzin na firmowych stronach WWW.

Jak widać LinkedIn pomaga nawiązywać kontakty i rozwijać interakcje pomiędzy profesjonalistami i trudno znaleźć przekonujący powód, żeby go ignorować.

Oto 5 powodów dlaczego LinkedIn nie jest już brzydkim kaczątkiem mediów społecznościowych:

1. LinkedIn pomaga pokazać firmę w pozytywnym świetle.

Każdemu zależy na dobrym pierwszym wrażeniu, które ma zapewnić nowoczesna i funkcjonalna strona WWW. Ale pierwszy kontakt rzadko odbywa się poprzez firmową stronę WWW. Najczęściej dochodzi do niego przez serwis społecznościowy lub link w wynikach internetowej wyszukiwarki. Dlatego tak ważne jest stworzenie atrakcyjnego wizualnie profilu na LinkedIn wyjaśniającego kim jesteś i co robisz. Im łatwiej Cię odnaleźć online, tym większe budzisz zaufanie.

Osoby, które odwiedzą pierwszy raz Twój firmowy profil (a wśród nich także nowi klienci) widząc stronę z regularnie aktualizowanymi ciekawymi i wartościowymi treściami o tym, co robisz dostrzegą w Tobie wiarygodnego partnera i eksperta w swojej specjalności lub branży.

2. LinkedIn pomaga zbudować sieć najwyższej jakości kontaktów zawodowych.

Regularnie aktualizowany firmowy profil na LinkedIn pokazuje wartość tego, co robisz dla swoich klientów. Tworzenie ciekawych treści multimedialnych wymaga dużo pracy i czasu, ale bez tego nie ma co liczyć na zbudowanej mocnej i rozpoznawalnej marki.

Aby utrzymać dobre tempo, można publikować także teksty innych autorów i najnowsze informacje z branży. Dobrze przyjmowane są eksperckie komentarze, omówienia i analizy. Nie wszystko musi dotyczyć interesów. Od czasu do czasu możesz publikować zdjęcia pokazujące swoich pracowników w działaniu, na przykład na prezentacji lub szkoleniu. Takie przerywniki ocieplają wizerunek marki i zwiększają liczbę osób, które ją nie tylko cenią, ale także lubią.

Warto także poszukać na LinkedIn grup dyskusyjnych związanych z Twoją branżą i zobaczyć o czym się tam najczęściej rozmawia. To daje wiedzę o tym jakie tematy wywołują największe emocje i jakie treści produkować dla swoich klientów.

Social media: Dlaczego LinkedIn nie jest już brzydkim kaczątkiem https://t.co/rmGFYgU66M #linkedin #pr #socialmedia pic.twitter.com/HsmRv8C6pz
— Pressence PR (@pressencepr) 29 listopada 2016

3. Wpisy na LinkedIn mogą dotrzeć do wszystkich osób, które obserwują Twoją stronę.

Inaczej niż na Facebooku na LinkedIn nie ma żadnego algorytmu ani filtrowania wpisów. Wszystko co opublikujesz może dotrzeć do każdej osoby obserwującej profil bez względu na liczbę wcześniejszych interakcji i komentarzy.

To oczywiście nie znaczy, że każdy wszystko przeczyta. Stąd potrzeba systematycznej publikacji nowych treści. Według LinkedIn 20 wpisów w miesiącu umożliwia dotarcie do 60% wszystkich obserwatorów profilu.

4. LinkedIn pomaga dokładnie wybrać grupę docelową.

LinkedIn jest niesłusznie uważany za serwis skuteczny wyłącznie kontaktach między firmami (B2B). Zapomina się o możliwości precyzyjnego wyboru grupy docelowej wśród indywidualnych użytkowników.

Po pierwsze, profile na LinkedIn zawierają więcej szczegółowych informacji o użytkownikach niż na Facebooku czy Twitterze. Nikt nie przekaże dokładniejszych i bardziej aktualnych informacji o sobie od kogoś, kto robi to sam z własnej woli.

Po drugie, LinkedIn oferuje praktyczne funkcje wyboru cech grupy docelowej, na przykład stanowisko, pracodawca, kwalifikacje i zainteresowania. To umożliwia dotarcie z informacjami do dokładnie wybranych odbiorców i dopasowanie przekazów do ich potrzeb.

5. LinkedIn poprawia wyniki w internetowych wyszukiwarkach.

Regularne publikowanie wpisów na LinkedIn poprawia pozycję strony w internetowych wyszukiwarkach i zwiększa szansę na nowe linki zwrotne do strony (im więcej tych linków, tym lepsza pozycja w rankingu).

LinkedIn oferuje możliwość wpisania haseł (tematów) kluczowych definiujących profil Twojej firmowej strony i bardziej skutecznego dotarcia do klientów szukających konkretnych usług. Jest cztery razy bardziej skuteczny w zwiększaniu liczby odwiedzin na firmowej stronie WWW od Facebooka i Twittera.

Aby poprawić wyniki w wyszukiwarkach:

a. wpisz właściwe hasła kluczowe do swojego biogramu i opisu firmowej strony.

b. właściwie opisz swoje stanowisko i podaj prawidłową nazwę firmy.

c. wypełnij wszystkie pola w swoim profilu i opisie firmowej strony.

d. dodaj w profilu linki do swojej firmowej strony WWW i bloga.

Konkluzja

LinkedIn nigdy nie będzie najmodniejszym serwisem społecznościowym (nie taka jest jego misja), ale na pewno będzie w czołówce serwisów ułatwiających kontakty zawodowe pomiędzy najważniejszymi osobami w swoich branżach (pracodawcami, decydentami i ekspertami). Ważne, aby wiedzieć z kim chcesz się skontaktować, gdzie znaleźć te osoby i dlaczego korzystają z tego a nie innego serwisu społecznościowego. Dla dużej grupy ważnych firm, instytucji i organizacji tym serwisem jest właśnie LinkedIn.

Masz profil na LinkedIn? Jesteś zadowolony z efektów? Napisz o tym w komentarzu.

PS. Zobacz nasz profil na LinkedIn.

5 porad jak zwiększyć wartość Twojej strony na Facebooku

2016-11-18T06:00:00.000+01:00

Facebook jest najbardziej popularnym serwisem społecznościowym na naszej planecie. Ale jako narzędzie komunikacji marketingowej wywołuje wiele rozczarowań i frustracji.

Podam przykład. Facebook chce, żeby właściciele stron firmowych płacili za dotarcie ze swoimi wpisami do swoich fanów. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby chodziło o wpisy z ofertami sprzedaży. Ale w przypadku treści z praktycznymi poradami (na przykład jak zwiększyć wartość strony na Facebooku), to nie ma sensu.

Wszyscy wiemy też o próbach cenzury (znikające wpisy i blokowane strony), zmieniającym się bez zapowiedzi algorytmie i dziwnych spadkach aktywności fanów. Mimo tych zastrzeżeń Facebook nie ma dziś godnego rywala.

Codziennie ponad miliard ludzi loguje się na swoich profilach na Facebooku, żeby dowiedzieć się co słychać u znajomych. Podstawą sukcesu jest budowanie relacji ze swoimi znajomymi (na profilu prywatnym) i fanami (na profilu firmowym).

Oto 5 porad jak poprawić skuteczność komunikacji i jakość relacji na Facebooku:

1. Zachęcaj do interakcji

Ludzie korzystają z Facebooka przede wszystkim, żeby powiedzieć co robią i dowiedzieć się co robią ich znajomi. Wcale nie marzą o tym, żeby wchodzić w interakcje z Twoją marką (niestety). Żeby ich do takich interakcji zachęcić, publikuj treści, które będą mieli ochotę komentować i udostępniać na swoich profilach. Na przykład jeśli sprzedajesz lody, publikuj przepisy na desery z lodami, organizuj konkursy na najdziwniejszy smak lub porady jak przechowywać lody latem.

2. Buduj swoją społeczność organicznie

Ludzie dają lajki firmowym stronom, żeby poczuć się częścią wartościowej społeczności, na przykład chcą poprzeć akcję społeczną. Twórz angażujące wpisy i publikuj specjalne oferty dla swoich fanów. Nie kupuj polubień i fałszywych fanów, których nigdy nie interesowała i nie zainteresuje Twoja marka.

3. Publikuj regularnie

Publikuj regularnie wpisy (jeden lub dwa dziennie, jakość wpisu jest ważniejsza od ich liczby). Analiza statystyki aktywności na stronie pokaże kiedy publikować treści dające większe zaangażowanie (polubienia, komentarze i udostępnienia).

4. Pisz krótko

Krótkie wpisy (do stu znaków) wywołują o połowę większe zaangażowanie od długich. Największym zainteresowaniem cieszą się linki do artykułów, zdjęcia i pytania. Wpisy o Twojej marce powinny być praktyczne, na przykład porady i wskazówki jak rozwiązywać problemy.

5. Publikuj dużo treści wizualnych

Zdjęcia i nagrania wideo wywołują emocje i cieszą się największym wzięciem na Facebooku. Wzruszające lub zabawne multimedia (zdjęcia, memy i wideo) są chętnie komentowane i udostępniane.

Co robisz, żeby budować lojalną i zaangażowaną społeczność na Facebooku? Napisz o tym w komentarzu.

6 sygnałów, że Twój szef wie za mało o PR online

2016-10-07T06:00:00.000+02:00

Zdarzyło się, że z trudnością opanowałeś śmiech kiedy Twój szef powiedział coś niemądrego o PR online? Wytrwałeś dzielnie do końca rozmowy? Wychodząc nie pomyliłeś okna z drzwiami?

To nie zawsze wina szefa. Świat mediów i PR szybko się zmienia. Coś co było normą kilka lat temu, dziś już się nie sprawdza.

Oto 6 sygnałów, że Twój szef wie za mało o PR online:

1. "Potrzebujemy więcej informacji prasowych!"

To zły znak kiedy szef domaga się większej liczby informacji, szczególnie tych zaczynających się od "Z ogromną przyjemnością informujemy, że" lub "Jesteśmy dumni, że...". W takich informacjach najczęściej brakuje faktów, które mogą zainteresować media.

Duże firmy wysyłają mediom informacje prasowe, bo takie jest oczekiwanie rynku. Małe i średnie firmy powinny ograniczyć się do sytuacji kiedy mają coś naprawdę ważnego do zakomunikowania.

Jeśli szef się upiera, przygotuj i wyślij kilka informacji o waszych sukcesach, żeby udowodnić, że nie tędy droga. Pokaż na przykład, że ich publikacja na firmowej stronie WWW nie zwiększa liczby odwiedzin. Powiedz ile kosztuje przygotowanie jednej informacji i co możesz zrobić, żeby osiągnąć lepsze efekty, na przykład napisać i opublikować artykuł na firmowym blogu.

2. "Na naszym blogu powinno być więcej informacji o naszych sukcesach."

Jeszcze kilkanaście lat temu kiedy ruch w Internecie był mniejszy wystarczyło założyć blog i pisać o czym dusza zapragnie, żeby być zauważonym. Dzisiaj jeśli piszesz tylko o sobie, nie możesz liczyć na sukces. Ludzie nie przepadają za narcyzami.

Blog, na którym piszesz wyłącznie o swojej firmie jest jak megaloman na przyjęciu, który bez przerwy mówi o sobie i o nic nie pyta. Blog, na którym najważniejsza jest Twoja firma, a nie jej klienci i ich potrzeby nie może liczyć na dużą liczbę czytelników. Szef powinien zrozumieć to porównanie.

Jeśli jednak nie zrozumie, wydziel na blogu kategorię wpisów, na przykład "Firmowe Wieści" o najnowszych sukcesach. Po jakimś czasie (po miesiącu?) pokaż szefowi statystykę czytelnictwa tych wpisów. Ile osób je czytało w porównaniu z innymi wpisami? Ile było komentarzy? Ile udostępnień? Zbierz dane pokazujące, że wpisy o sukcesach firmy nie są chętnie czytane.

3. "Nie będziemy marnować czasu na media społecznościowe."

Większość szefów nie przepada za mediami społecznościowymi. Najczęściej boją się utraty kontroli nad tym, co mówi się o ich firmie. Nie chcą słuchać argumentów, że prowadzenie profili w mediach społecznościowych poprawia wyniki w internetowych wyszukiwarkach.

Jeśli nie masz na razie dobrych wyników w mediach społecznościowych, możesz powiedzieć, że prowadzenie tych profili nie musi zabierać dużo czasu (zabiera tyle czasu ile go mamy lub chcemy mieć). To może zmniejszyć jego niechęć.

Public relations online. Twój szef wie coś o tym? https://t.co/PtE4P6AxqV #online #pr #socialmedia pic.twitter.com/zvBBwnY83X
— Pressence PR (@pressencepr) 7 października 2016

4. "Co to znaczy, że nie mogę pokłócić się z kimś na Facebooku?"

Jeśli szef korzysta z mediów społecznościowych, to punkt dla Ciebie, gdyż wie co się mówi online o jego firmie i branży. Minusem może być to, że niektórzy zaczynają dyskutować online z osobami, które ich "atakują". Kiedyś nigdy by się o tym nie dowiedzieli. Sprawą zająłby się ktoś z działu sprzedaży lub obsługi klienta. Jeśli szef lubi sobie podyskutować online i nadużywa ostrego języka, możesz zrobić trzy rzeczy.

Po pierwsze, powiedz, że dział PR może przygotować odpowiedzi na krytyczne wpisy lub sprawdzić jego wpisy przed publikacją online. Nie chodzi o kontrolę, ale o obiektywną ocenę i poradę. Po drugie, pokaż szefowi profile innych osób, które dobrze radzą sobie z nieprzyjemnymi atakami i dbają o dobre interakcje online. Po trzecie, wykorzystaj negatywne komentarze do sprawdzenia czy ich autorzy nie mają (przynajmniej częściowo) racji.

5. "To video nie zwiększy naszej sprzedaży."

Wielu szefów koncentruje się na działaniach, które przynoszą szybkie i wymierne efekty, szczególnie kiedy firmie się nie wiedzie i potrzeba coś zmienić, na przykład zwiększyć sprzedaż. Nie rozumieją, że treści, które tworzysz (wpisy na blogu, materiały video, infografiki) mają – zgodnie z ogólną strategią PR – zwiększyć sprzedaż w przyszłości. Stworzenie i realizacja takiego planu wymaga czasu, konsekwencji i cierpliwości.

Szef musi widzieć związek pomiędzy tworzeniem treści i zdobywaniem klientów. Musi też zrozumieć, że PR nie jest narzędziem bezpośredniej sprzedaży, ale bez PR sprzedaż jest trudniejsza i bardziej kosztowna.

6. "Musimy zmienić naszą firmową stronę WWW."

Strona WWW jest nadal główną wizytówką marki online. Ale w odróżnieniu od tego, co było kilkanaście lat nie jedyną. Kiedyś firmowe strony WWW przypominały billboardy z kuszącymi sloganami. Dzisiaj strona WWW jest punktem kontaktowym zapraszającym klientów do odwiedzin innych miejsc, na przykład firmowych profili w mediach społecznościowych.

Jeśli szef nie ma traktować strony WWW jak billboardu reklamowego, pokaż jak jest zbudowana (ile ma bocznych wejść i okien). Wyjaśnij jak zachęcasz klientów do klikania na poszczególne podstrony, jak zbierasz adresy e-mail, jak budujesz bazę danych i co robisz, żeby poprawić jej pozycję w wyszukiwarkach internetowych.

Konkluzja

Szef nie może znać się najlepiej na wszystkim. Mądry szef zostawia sprawy techniczne inżynierom, sprawy finansowe finansistom, a sprawy PR praktykom public relations.

Czy Twój szef zna się na PR online? Czego go nauczyłeś? Napisz o tym w komentarzu.

Przestaliśmy ze sobą rozmawiać

2016-09-24T06:00:00.000+02:00

Ludzie dzisiaj o wiele lepiej piszą niż 20 lat temu i o wiele gorzej mówią, szczególnie młodzi. Dzięki nowej technologii – komputerom, smartfonom, tabletom i Internetowi – lepiej radzimy sobie z pisaniem. Ten blog jest tego najlepszym przykładem :-)

Na Facebooku piszemy o naszych przeżyciach, publikujemy zdjęcia i nagrania video. Komentujemy wpisy naszych znajomych. Na Twitterze wypowiadamy się zwięźle. Każdy wpis to tylko 140 znaków dla każdego – dziennikarza, profesora i prezydenta. To niezwykłe doświadczenie w nauce precyzyjnego doboru krótkich słów. Ale tych słów nie wypowiadamy. Ćwiczymy się w pisaniu, nie w mówieniu.

20 lat temu kiedy praktyk PR chciał się skontaktować z reporterem chwytał za telefon i umawiał się na spotkanie. Dzisiaj wysyła e-mail lub SMS. Za każdym razem ćwiczy się w pisaniu, nie w mówieniu.

Bez ćwiczenia nie ma efektów

Popatrzmy na to tak. Lubisz pływać i trzy razy w tygodniu chodzisz na basen. Dzięki regularnemu pływaniu masz wyśmienitą kondycję i nie narzekasz na zdrowie. Jednak pewnego lata wyjeżdżasz na dwa miesiące w góry, gdzie nie ma basenu, rzeki lub jeziora. Nie pływasz, ale dużo chodzisz po górach. Po powrocie do domu pierwszy dzień na basenie jest trudny. Czujesz brak treningów, mimo że w górach też byłeś aktywny fizycznie. Tak samo jest z mówieniem – bez systematycznego ćwiczenia nie ma efektów.

Podobnie jest z przekazywaniem złych wiadomości. Kiedy otrzymujemy pismo z niemiłą wiadomością jest nam przykro, że nikt nie chciał nas poinformować o tym osobiście. Sami jednak postępujemy podobnie. Złą wiadomość wolimy napisać niż powiedzieć. Nie lubimy otwartych i szczerych rozmów na trudne i nieprzyjemne tematy. E-maile i wiadomości tekstowe w takich sytuacjach są łatwiejsze.

Wyobraź sobie, że nie ma Internetu i każdą złą wiadomość musisz przekazać osobiście. Po kilku tygodniach będziesz bardzo dobry w rozmowach na trudne tematy. Będziesz wiedział jak się do nich przygotować i jak je prowadzić. Nie zazdroszczę, ale na pewno dzięki takim codziennym treningom w trudnych rozmowach dużo się nauczysz.

Kiedy rozmawiam o tym ze studentami widzę zdziwienie. My nie potrafimy rozmawiać? Przecież rozmawiamy bez przerwy – na Facebooku, Twitterze, Instagramie i Snapczacie. Ale kiedy pytam jak poproszą szefa o podwyżkę lub przekonają mnie do zmiany warunków zaliczenia przedmiotu zapada cisza. Długa cisza. Nikt nie chce się odezwać.

Zastanawiam się czy nowa generacja, która tak dużo pisze (na przykład na blogach), potrafi rozmawiać na trudne tematy. W agencjach PR pracują ludzie, którzy nie wiedzą jak wyglądał świat przed Internetem i nie mieli w ręku książki telefonicznej. Nie chcę powiedzieć, że młodzi nie potrafią rozmawiać, ale obserwuję jak źle się czują w rozmowach na niewygodne tematy. Ich rodzice ćwiczyli takie rozmowy latami.

W raportach z audytów komunikacji jakie robimy dla naszych klientów często powtarza się jedno zdanie: "Głównym źródłem chronicznych problemów w komunikacji w [nazwa firmy] jest brak umiejętności szczerej i otwartej rozmowy na trudne tematy." Tak jest. Unikamy rozmów wierząc że problemy same znikną lub rozwiąże je ktoś inny (nie wiem co gorsze). Poważne problemy nie znikną i nikt ich nie rozwiąże za nas zgodnie z naszym interesem.

Social media: Przestaliśmy ze sobą rozmawiać https://t.co/SEAcndRKGk #pr #rozmowa #socialmedia pic.twitter.com/VcVeKVtSAT
— Pressence PR (@pressencepr) 24 września 2016

Nie tylko młodzi są na bakier z rozmową

Nie twierdzę, że tylko młodzi ludzie mają kłopoty ze szczerymi rozmowami twarzą w twarz. Podobnie jest z ich rodzicami, którzy po kilku godzinach spędzonych na Facebooku nie czują potrzeby zwykłej rozmowy przy kuchennym stole.

Na moich prezentacjach z komunikacji podaję przykład Jana i Anny Nowak, którzy pobrali się zaraz po studiach. Po śniadaniu Jan pisze na Facebooku do żony: "Przesyłam mojej cudownej żonie Annie najlepsze życzenia urodzinowe. Kochanie, jesteś najlepszą żoną na świecie, cudowną matką naszych dwóch urwisów i moim najlepszym przyjacielem. Nie wyobrażam sobie życia bez Ciebie. Życzę cudownego dnia. Zasługujesz na wszystko, co najlepsze. Kocham Cię, przytulam i całuję. Jan."

Moje pytanie? Jakie oceniasz szanse, że Jan powiedziałby coś takiego Annie osobiście? No właśnie.

Ludzie – starsi i młodsi, lepiej i gorzej wykształceni, bogatsi i biedniejsi – zastąpili komunikację słowną komunikacją pisaną. Tak postępuje na przykład szef, który nie chce powiedzieć pracownikom, że muszą zostać dłużej w pracy. Zamiast poinformować o tym na porannym zebraniu wysyła e-mail w piątek o 14:00 i pięć minut później idzie do domu. Tak postępuje klient agencji PR, który nie jest zadowolony z jej usług. Nie poprosi o spotkanie z przedstawicielem agencji tylko wysyła e-mail z informacją, że nie jest zainteresowany dalszą współpracą.

W wielu przypadkach zachowujemy się jak społeczeństwo, które unika trudnych rozmów i jednocześnie tworzy dodatkowe problemy. Tam gdzie ważne są uczucia, emocje i relacje żaden e-mail czy SMS nie zastąpi szczerej rozmowy.

Kiedy dzwonisz do kogoś z przykrą wiadomością, lepiej poznasz reakcję na to, co powiesz, możesz odpowiedzieć na pytania i – jeśli to możliwe – dodać otuchy. Osoba, do której dzwonisz dokładniej pozna motywy przykrej decyzji i doceni (być może), że masz odwagę przekazać to osobiście. Nadal nie będzie zadowolona z wiadomości, ale inaczej oceni sposób jej przekazania.

Moim zdaniem, ludzie powinni poświęcić więcej czasu na poprawę umiejętności komunikacji słownej i mniej czasu na pisanie zdawkowych komentarzy o czymś uroczym kotku na Facebooku.

Jakie jest Twoje zdanie? Napisz o tym w komentarzu.

Jak media społecznościowe zmieniły opowiadanie firmowych historii

2016-08-31T06:00:00.000+02:00

Opowiadanie ciekawych, aktualnych i angażujących historii zawsze było podstawą każdego programu PR.

Po pojawieniu się Internetu i mediów społecznościowych komunikacja z konsumentami i mediami bardzo się zmieniła – inny jest styl opowiadania historii, inni są narratorzy, inne są kanały, inne ramy czasowe i inny poziom kontroli tego, co się mówi.

Kiedyś najciekawsze i najważniejsze opowieści były przekazywane z ust do ust, utrwalane na kamiennych tabliczkach, drukowane w książkach, przesyłane telegrafem, relacjonowane przez radio i pokazywane w telewizji. Dziś najczęściej są przekazywane z jednego komputera do drugiego, jednego telefonu komórkowego do drugiego, jednego tabletu do drugiego...

Oto krótkie podsumowanie tego jak tradycyjne "kto, co, kiedy, gdzie, dlaczego i jak" zmieniły się w erze mediów społecznościowych.

I. Kto przekazuje informacje o firmie

Stary styl:

1. Rzecznicy prasowi – szef firmy i inne najważniejsze osoby z kierownictwa.

2. Pracownicy działu PR i relacji inwestorskich.

Nowy styl:

1. Oprócz osób wymienionych wyżej, każdy pracownik z dostępem do komputera i Internetu – za zgodą swojej firmy lub bez tej zgody.

2. Różne grupy otoczenia firmy przekazują sobie stale informacje i komentarze.

II. Jak się odbywa komunikacja

Stary styl:

1. W większości w mediach tradycyjnych, informacje są wybierane przez dziennikarzy w gazetach, czasopismach, stacjach radiowych i telewizyjnych.

2. Przez analityków i ekspertów.

Nowy styl:

1. Oprócz osób wymienionych wyżej, także online w internetowych wydaniach poszczególnych mediów, na portalach internetowych i przez blogerów.

2. Firmy wykorzystują dane z Internetu do dokładniejszego wyboru grup docelowych przez e-mail, smsy i profile w sieciach społecznościowych.

III. Treść komunikacji

Stary styl:

1. Firmy kontrolowały treść informacji przekazywanych mediom i opinii publicznej.

2. Firmy przekazywały te same informacje mediom i konsumentom.

Nowy styl:

1. Firmy rozmawiają z mediami i konsumentami w tym samym czasie w kilku kanałach i dopasowują informacje do potrzeb wybranej grupy odbiorców.

2. Firmy muszą odpowiadać na pytania, plotki i pogłoski oraz podawać na bieżąco informacje dotyczące sytuacji kryzysowych.

Jak media społecznościowe zmieniły opowiadanie firmowych… https://t.co/H94llxmSL1 #pr #socialmedia #storytelling pic.twitter.com/X8TD8UBHEx
— Pressence PR (@pressencepr) 31 sierpnia 2016

IV. Proces selekcji informacji

Stary styl:

1. Kierownictwo firmy i dział PR decydowały co będzie przekazane mediom i opinii publicznej.

2. Reporterzy zbierali informacje i wybierali tematy wykorzystując oficjalne komunikaty i własne źródła.

Nowy styl:

1. Firma prowadzi bezpośrednią komunikację z wybraną grupą i przekazuje im najnowsze informacje.

2. Konsumenci z dystansem traktują oficjalne komunikaty i w razie wątpliwości domagają się dodatkowych informacji i wyjaśnień. Bardzo trudno ukryć niewygodną informację.

3. Samozwańczy dziennikarze – blogerzy bez doświadczenia w profesjonalnych mediach – decydują o czym będą pisali i jakie przekażą informacje swoim czytelnikom.

V. Kanały komunikacji

Stary styl:

1. Kierownictwo firmy i dział PR wybierały kanały do komunikacji.

2. Firma wybierała miejsca (kraj, region, miasto), do których były przekazywane informacje.

Nowy styl:

1. Firma nadal może wybrać media, którym przekaże informacje i przez to wpłynąć na wydźwięk pierwszych komentarzy.

2. Ciekawe i kontrowersyjne tematy są natychmiast podchwytywane i przekazywane przez inne media.

3. Informacja z jednego kraju może być od razu opublikowana na całym świecie.

VI. Czas komunikacji

Stary styl:

1. Firma wybierała porę publikacji (dzień i godzina).

2. Datę publikacji można było wybrać z tygodniowym, miesięcznym lub dłuższym wyprzedzeniem.

Nowy styl:

1. Firma wybiera optymalny czas publikacji informacji, ale musi być przygotowana na pytania i dodatkowe wyjaśnienia.

2. Informację można opublikować od razu i przekazać jednocześnie milionom odbiorców.

VII. Wybór grupy docelowej i ile jest wiadomo o tej grupie

Stary styl:

1. Firmy wybierały ogólne grupy docelowe, na przykład młodzi mężczyźni mieszkający w miastach, małżeństwa emerytów, ludzie z dochodami powyżej X złotych, kobiety z dziećmi poniżej 10 lat, itd.

Nowy styl:

1. Firmy wykorzystują dane z Internetu do dokładnego wyboru grupy docelowej.

2. Firmy tworzą dokładne profile swoich konsumentów w oparciu o dane demograficzne, zwyczaje zakupowe i czynniki wpływające na decyzję o zakupie.

Jakie inne zmiany widzisz w komunikacji firmowych opowieści w erze Internetu i mediów społecznościowych? Napisz o tym w komentarzu.