سهراب

فالس نیوز - سرکارگزاران شهروندی

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 20:06:00 +0000

این بخش عملا اخبارش از اخبار «فارس نیوز» مطمئن‌تر است! حداقل ما از اولش گفته‌ایم که جعلی است!

سرکارگذاشتن، یک عادت دیرینه نزد گروهی از طنزنویسان روزنامه‌نگار است. یکی از اینان، فرورتیش رضوانیه است. اسم برایتان آشنا نیست؟ یادتان می‌آید چند سال پیش همه را سرکار گذاشته بود که برج میلاد دارد کج می‌شود؟ همه کسانی که دروغ ۱۳ سال ۱۳۸۴ روزنامه شرق را خواندند و باور کردند، و بعد فهمیدند سر کار بوده‌اند، حتما نام فرورتیش را به یاد می‌آورند.

بخش فالس نیوز، یا اخبار جعلی را چند روزی است به طور امتحانی راه انداخته‌ایم، اما دوستان رسانه‌ای حواس‌شان نیست که بالای مطلب چه نوشته شده! آیا مطلب در بخش خبر است؟ سایت‌های خبری مختلفی بدون بررسی ماجرا سرکار رفتند. فرورتیش که هدفش سرکار گذاشتن ملت بوده، فکرش را نمی‌کرد که سایت‌های خبری هم گول بخورند.

این خبری بود که خیلی‌ها بعد از خواندنش سر کار رفتند:

حمله اشتباهی ارتش سايبری ايران به وب‌سايت فرودگاه مهرآباد

حالا وجدان‌درد گرفته و از من خواست توضیح بدهم تا رسانه‌های عزیز اول توجه کنند کدام بخش سایت را می‌خوانند.

بخش «فالس نیوز» فقط برای این است که دور هم باشیم و دنیا را جدی نگیریم، یا اگر جدی می‌گیریم، زیادی جدی نگیریم!

این بخش عملا اخبارش از اخبار «فارس نیوز» مطمئن‌تر است! حداقل ما از اولش گفته‌ایم که جعلی است! البته لوگوی آن هم یک جورهایی شباهت دارد به «فارس نیوز».

راستی! پیشنهادی برای راه‌انداختن بخش‌های دیگر سایت دارید؟

Khodnevis - فالس نیوز - سرکارگزاران شهروندی

حمله اشتباهی ارتش سايبری ايران به وب‌سايت فرودگاه مهرآباد - فالس نیوز - ۲

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 20:06:00 +0000

در حالی که طی دو هفته اخیر وب‌سایت رادیو زمانه و خبرنامه امیرکبیر از سوی «ارتش سایبری ایران» مورد حمله قرار گرفته و هک شدند، جمعه شب اتفاق جالب دیگری رخ داده است.

این گروه هكر كه پس از وقایع اخیر بعد از انتخابات ریاست جمهوری فعال شده و چندی پیش سایت «توییتر» را نیز مورد حمله قرار داده بود، جمعه ۱۶ بهمن‌ماه در اقدامی عجیب و بی‌سابقه، پورتال فرودگاه مهرآباد را هک کرد، به طوری كه كاربران این سایت كه از كاركنان فرودگاه هستند، با تایپ آدرس آن به سایت شركت قطارهای رجا هدایت می‌شدند.

گفته می‌شود حمله در ساعات ابتدای شب رخ داده و در صورت ادامه یافتن آن تا روز شنبه، فرودگاه مهرآباد با بحران جدی مواجه می‌شد. رخ دادن ناگهانی ده‌ها سانحه هوایی در آسمان تهران به علت از كار افتادن سیستم‌های ارتباطی برج مراقب پرواز مهرآباد، به عنوان مهم‌ترین خطری برشمرده می‌شود كه به دنبال این حمله، پایتخت ایران را مورد تهدید قرار داده است.

هر چند كارشناسان معتقدند این حمله به اشتباه رخ داده و یک ساعت بعد مشكلات فنی رفع شده، اما «ارتش سایبری ایران» پس از هک پورتال مهرآباد، تصویری منقش به پرچم جمهوری اسلامی ایران با رنگ آبی را جایگزین صفحه نخست آن کرده و در پیامی آورده است: «ارتش سایبری ایران به تمام مزدوران وطن‌فروش هشدار می‌دهد که در آسمان نیز آن‌ها را راحت نمی‌‌گذارد.»

گفتنی است فشار بر سایت‌های اینترنتی، پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و اوج‌گیری اعتراضات، از سوی حکومت ایران بی‌سابقه بوده است. خروج روزنامه‌نگاران و نخبگان از كشور به علت شرایط پیش آمده نیز از دلایلی برشمرده می‌شود كه شاید «ارتش سایبری ایران» با هك كردن پورتال مهرآباد، قصد هشدار دادن به آن‌ها را داشته است.

Khodnevis - فالس نیوز - ۲

نوشتاری از مصطفی معین برای فرزند در بندش؛گناه مضاعف !!

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 20:04:00 +0000

انسان هائی پاک و بی آلایش و مبرا از اتهامات تکراری چون اغتشاشگری ، وابستگی به بیگانگان ، توهین به مقدسات و …. که با خشونت تمام دستگیر شدند تا صرف تبلیغات و تحلیل های خاص علیه جریان های سیاسی منتقد وضع موجود شوند.

کلمه:دکترمصطفی معین کاندیدای انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در مطلبی که بر روی وبلاگ شخصی خود منتشر کرده با اعتراض به بازداشت های روز عاشورا نوشته است :بازداشت پسر او به دلیل این است که مصطفی معین پدر اوست.

نوشته دکتر معین به شرح زیر است:

مدتی این مثنوی تاخیر شد!

سلام ! شاید برای دوستانم این پرسش مطرح شده باشد که چرا مدتی است سکوت کرده ، چیزی ننوشته ام و پاسخی نداده ام ، برایتان توضیح می دهم :

اولا” دوماهی به دلایلی که معلوم نشد ، این وبلاگ از دسترس خارج گردید ، اشتغالات علمی و اجتماعی هم در این مدت کم نشد که هیچ ، ادامه هم داشت و بعد هم سفری به خارج از کشور داشتم. در همان روزهای سفر و دوری از وطن بود که از واقعه تاسف بار بازداشت صدها تن از جوانان مظلوم ایرانی در عاشورای حسینی باخبر شدم. انسان هائی پاک و بی آلایش و مبرا از اتهامات تکراری چون اغتشاشگری ، وابستگی به بیگانگان ، توهین به مقدسات و …. که با خشونت تمام دستگیر شدند تا صرف تبلیغات و تحلیل های خاص علیه جریان های سیاسی منتقد وضع موجود شوند. یکی از این جوانان عزیز، فرزندم “محمد” بوده است ، حداقل او را که از نزدیک می شناسم!

او و قطعا” بسیاری از همبندانش به داشتن اخلاق ، کرامت ، آزادگی ، صداقت ، دینداری ، انس با خدا و قرآن و نماز، عقلانیت و نوع دوستی در خانواده و در میان دوستان و آشنایان شهره بودند و به نظرم گناهشان هم همین بوده است!

“بی گناهی کم گناهی نیست دردیوان عشق *** یوسف ازدامان پاک خود به زندان رفته است”

*****

اما شواهد و قرائن نشان می دهند که “محمد” گناه دیگری هم داشته است و آن “فرزند” فردی به نام “دکتر معین” بودن است! فرزند کسی که از جمله جرائم غیرقابل گذشتش ، تلاش مستمر در عرصه های علمی ، اجتماعی و فرهنگی و سیاسی کشوردر چند دهه گذشته و دفاع از حریم علم و دانشگاه و دانشجو ، حقوق کودکان و نوجوانان ، جوانان ، زنان ، پیروان مذاهب و اقوام ایرانی ، بیماران و آسیب دیدگان اجتماعی و گروههای محروم و محذوف در مسئولیت های گوناگون بوده است: در مسئولیت هائی چون مدیریت های دانشگاهی ، نمایندگی مردم در سه دوره مجلس ، ده سال وزارت در سه دولت مختلف ….. و کاندیداتوری دوره نهم ریاست جمهوری ، که بر پایه همان آرمان های انقلاب بر ضرورت های پیشرفت کشور و پیشبرد اصلاحات مستمرا” تاکید داشته است.

بنظر می رسد اینها و همه ایستادگی ها بر سر مبانی و مواضع اعتقادی وانقلابی گناهان کوچکی نبوده اند و نباید بی اجر و پاداش گذاشته شوند! با همه اینها:

“صفای چشمه روشن نگاهدار ای دل *** اگرچه از همه سو تندباد خاشاک است”

*****

من با توکل و امید به خداوند امیدوارم در آینده نزدیک و در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ، با انتخاب رویکردی جدید و واقع بینانه تر از سوی مسئولان مربوط ، شاهد آزادی فرزندان برومند مردم و بازگشت آنان به دامان خانواده هایشان باشیم ، انشاءالله .

“ای مرغ آشیان وفا خوش خبر بیا *** با ارمغان قول و غزل از سفر بیا”

” ارادتمند و دوستدار همیشگی شما “

ناشناس
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۲:۱۴ ب.ظ
ان ا… مع الصابرین

ا.ا
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۴:۵۴ ب.ظ
سلام آقای دکتر
من خودم از جمله کسانی بودم که به همراه خانواده در انتخابات نهم ریاست جمهوری به شما رای داده بودم و این کارم هیچ دلیلی نداشت به جز اینکه شما رو بهترین از همه نظر در جامعه میدونستم و بهتون ایمان داشتم و میدونستم که اگه چیزی میگین از سر اخلاص و بندگی به خدا و خلق خداست. و الان هم میدونم که فرزند شما مثل دیگر فرزندان ایران با گناه بی گناهی داره قربانی میشه که از این بابت مراتب تاسف خودم رو اعلام میکنم

بهار
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۰۵ ب.ظ
اللهم فک کل اسیر- خداوندا همه اسیران را آزاد کن

صالح
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۵ ب.ظ
چون کار جهان یکسره بر منهج عدل است خوش باش که ظالم نبرد راه بجایی

22 بهمن
بهمن ۱۷م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۸ ق.ظ
۲۲ بهمن روز قیام علیه استبداد و ظلم

ستادهای سبز – شعار سبز
بهمن ۱۷م, ۱۳۸۸ at ۶:۰۰ ق.ظ
*** ستادهای سبز – شعار سبز *** ( پخش کنید لطفا ! )
> نهضت ما حسینیه / راه سبز خمینیه …
> روح منی خمینی ، بت شکنی خمینی …
> زندانی سیاسی آزاد باید گردد / جمهوری اسلامی احیا باید گردد …
> ما پیرو (لشکر) حسینیم / یاور میر حسینیم …
> منتظری خمینی ، دو بال راه سبزم …
> موسوی ، کروبی / استقلال آزادی / جمهوری اسلامی …
> ما اهل کوفه نیستیم ، «حسین» تنها بماند …
> روحانی مسلمان / برس به داد اسلام …
> مراجع آزاده / آماده ایم آماده …
> درود بر سه سید فاطمی / خمینی و موسوی و خاتمی …
> اصالت بسیجی (سپاهی) ، حافظ جان ملت / اصالت قضایی ، حافظ داد ملت …
> ای سیره ی خمینی ، « سید حسن خمینی » …
> ….
( لطفا حتی المقدور از شعارهای تند پرهیز شود)

سایت خبری تحلیلی کلمه � Blog Archive � نوشتاری از مصطفی معین برای فرزند در بندش؛گناه مضاعف !!

فقط خود کار قرمز نیست این جا! (دکتر خزعلی)

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 19:59:00 +0000

شنیدم در زمان خسرو پرویز
گرفتند آدمی را توی تبریز
به جرم نقض قانون اساسی
و بعض گفتمان های سیاسی
ولی آن مرد دوراندیش، از پیش
قراری را نهاده با زن خویش
که از زندان اگر آمد زمانی
به نام من پیامی یا نشانی
اگر خودکار آبی بود متنش
بدان باشد درست و بی غل و غش
اگر با رنگ قرمز بود خودکار
بدان باشد تمام از روی اجبار
تمامش از فشار بازجویی ست
سراپایش دروغ و یاوه گویی ست

گذشت و روزی آمد نامه از مرد
گرفت آن نامه را بانوی پر درد
گشود و دید با هالو مآبی
نوشته شوهرش با خط آبی:

عزیزم، عشق من ، حالت چطور است؟
بگو بی بنده احوالت چطور است؟
اگر از ما بپرسی، خوب بشنو
ملالی نیست غیر از دوری تو
من این جا راحتم، کیفور کیفور
بساط عیش و عشرت جور وا جور
در این جا سینما و باشگاه است
غذا، آجیل، میوه رو به راه است
کتک با چوب یا شلاق و باطوم
تماما شایعاتی هست موهوم
هر آن کس گوید این جا چوب دار است
بدان این هم دروغی شاخدار است
در این جا استرس جایی ندارد
درفش و داغ معنایی ندارد
کجا تفتیش های اعتقادی ست؟
کجا سلول های انفرادی ست؟
همه این جا رفیق و دوست هستیم
چو گردو داخل یک پوست هستیم
در این جا بازجو اصلن نداریم
شکنجه ، اعتراف، عمرن نداریم
به جای آن اتاق فکر داریم
روش های بدیع و بکر داریم
عزیزم، حال من خوب است این جا
گذشت عمر، مطلوب است این جا
کسی را هیچ کاری با کسی نیست
نشانی از غم و دلواپسی نیست
همه چیزش تمامن بیست این جا
فقط خود کار قرمز نیست این جا!

فقط خود کار قرمز نیست این جا!

خودی وغیرخودی شدن سازمانها،و افزایش شدید بودجه بعضی‌ها!

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 19:47:00 +0000

افزایش 11 درصدی بودجه شورای نگهبان در حالی که در سال 1389 انتخاباتی با نظارت شورا برگزار نمی‌شود و افزایش مداوم بودجه شورای عالی ایرانیان خارج از کشور سازمان میراث فرهنگی که منتسب به اسفندیار رحیم‌مشایی می‌باشند با 23 و 28 درصد در سالی که دولت با بحران کمبود منابع مالی روبه‌روست جالب به نظر می‌رسد.

کلمه:افزایش بودجه شورایعالی امنیت ملی با۹۳درصدو وزارت اطلاعات با ۳۵ درصد درحالیکه بودجه ارتش ۲۴ درصد،‌بودجه ناجاو سپاه افزایش ۲۰ درصدی داشته وحتی بودجه ستاد کل نیروهای مسلح با کاهش ده درصدی مواجه شده،جالب است،کاهش یک درصدی بودجه مبارزه با مواد مخدر و کاهش ۴۵ درصدی بودجه وزارت بازرگانی (تنظیم بازار)و کاهش ۶۴ درصدی بودجه علمی و فناوری نشان می‌دهد اینها اولویت چندانی برای دولت در سال آینده ندارد.

به گزارش آینده بررسی مقایسه‌ای لایحه بودجه سال ۱۳۸۹ با لایحه بودجه سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۷ نشان می‌دهد که افزایش بودجه دستگاه‌ها با یکدیگر متناسب نبود و در کنار افزایش بودجه سنگین برخی دستگاه‌ها بودجه تعدادی از دستگاه‌های مهم افزایش نیافته بلکه کاهش نیز یافته است.

بر این اساس بیشترین رقم افزایش بودجه دستگاه‌ها، مربوط به بودجه معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور است که مسئول تنظیم بودجه است. این بودجه در سال آینده نسبت به سال فعلی ۴ برابر شده و به ۲۸۸ میلیارد تومان رسیده است که بخش قابل توجهی از آن اختصاص به کمک‌های نقدی رئیس‌جمهور به اشخاص دارد.

بودجه شواری عالی امنیت ملی نیز نسبت به سال گذشته ۹۳ درصد افزایش یافته است، بودجه شورای عالی انقلاب فرهنگی که سال گذشته کم شده بود پس از تصمیمات اخیر به یکباره ۷۱ درصد افزایش داشته است.

بودجه وزارت دفاع نیز افزایش ۵۷ درصدی امسال، نسبت به دو سال قبل ۴۲۴ درصد افزایش یافته است.

افزایش ۴۲ درصدی وزارت مسکن و شهرسازی که وزیر جدید از همراهان احمدی نژاد در اردبیل و ۳۸ درصدی سازمان محیط زیست که مسئول جدید معاون احمدی نژاد در شهرداری تهران بوده پس از تغییر مسئولان قبلی آن که ارتباطی با دکتر قبل از دولت نهم نداشتند، نیز قابل توجه است.

بودجه نهاد ریاست‌جمهوری نیز با افزایش ۳۵ درصدی به ۶۴۳ میلیون تومان رسیده است.

افزایش بودجه وزارت اطلاعات با ۳۵ درصد درحالی اتفاق افتاده است که بودجه سایر نیروهای نظامی و انتظامی حدود ۲۰ درصد افزایش داشته، بودجه ارتش ۲۴ درصد،‌بودجه نیروی انتظامی و سپاه نیز شاهد افزایش ۲۰ درصدی بوده است اما بودجه ستاد کل نیروهای مسلح با کاهش ده درصدی مواجه شده است.

در میان دستگاه‌ها نیز دو سازمان انرژی اتمی و بنیاد شهید که مسئولان آن در انتخابات چندان همراه نبودند پس از برکناری مسئولان با افزایش ۲۸ و ۲۲ درصدی در بودجه مواجه شدند.

افزایش ۱۱ درصدی بودجه شورای نگهبان در حالی که در سال ۱۳۸۹ انتخاباتی با نظارت شورا برگزار نمی‌شود و افزایش مداوم بودجه شورای عالی ایرانیان خارج از کشور سازمان میراث فرهنگی که منتسب به اسفندیار رحیم‌مشایی می‌باشند با ۲۳ و ۲۸ درصد در سالی که دولت با بحران کمبود منابع مالی روبه‌روست جالب به نظر می‌رسد.

بودجه وزارت ارشاد نیز شامل قاعده تغییر مسئولین ناهمراه شده است و به یکباره حدود ۱۶۰ میلیارد تومان (۳۵ درصد) افزایش یافته است.

افزایش ناچیز بودجه وزارت خارجه با ۷ درصد و وزارت تعاون با ۳ درصد با توجه به تورم حداقل ۱۱ درصدی به معنای کاهش بودجه آن‌ها در سال آینده است.

نکته جالب کاهش یک درصدی بودجه ستاد مبارزه با مواد مخدر و کاهش ۴۵ درصدی بودجه وزارت بازرگانی که عمدتاً به تنظیم بازار اختصاص دارد و کاهش ۶۴ درصدی بودجه معاونت علمی و فناوری است که نشان می‌دهد حوزه این دستگاه اولویت چندانی برای دولت در سال آینده ندارد.

ali98
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۱:۵۲ ب.ظ
با سلام وخسته نباشید!
با توجه به اینکه در مورد اختلال smsها خبری نداشتید لازم دانستم به اطلاع برسانم در شهر ما (سبزوار) smsها از دیشب قطع شده است! در ضمن همچنان که شما هم در خبرهایتان داشتید باید بگویم اینترنت نیز در این استان(خراسان) از روز ۱۱بهمن دچار اختلال گشته است!

پایگاه اطلاع رسانی جنبش سبز
بهمن ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۲:۱۰ ب.ظ
سلام.
سایت امیر کبیر رو سایبری…….. هک کرد؟؟؟!!!!!!!!
وای چقدر تو این مملکت ازادی هست.
به مولا قسم حالا دوست ندارم این رو بگم. به هر حال مطماین هستم این کارها در الان که داره صورت میگیره. مطماین هستم که امام خمینی اگر بود نمیزاشت این گونه اتفاقات رخ بدهد. ولی خوب عده ای دنبال قدرت هستند . عده میخواهند ۷ پشتشون تامین بشه. عده میخواهند فقط با ظاهری مظلومانه بیان در صدا سیمای میلی سخنرانی بکنند. اون عده هم متاسفانه به خاطر منافع مالیشون خیلی زیاد هستند.
نمیخوام این رو بگم. ولی مطماین هستم اگر ۳۰ سال پیش . پدران ما میدانستند که این بلا بر سر نوه ها و بچه هاشون میومد. به قران مجید قسم هیج وقت انقلاب نمیکردند. هیچ وقت هیچ وقت. بابا مردم نون ندارن بخورن. اینا میان میرن برای ما کرم مار مارمولک میفرستند فضا
خداییش درد ملت ایران رو باید به کی گفت؟ باید چه کسی دوا کرد؟ میر حسین موسوی اومد درد ملت ایران رو احساس کرد چون خودش با این مردم زندگی میکنه. اومد تا اخرش و الانش هم پایبند هست به این موضعی که در قبال مردم ایران گرفته .
کشور ما داره از بیکاری و فقر فحشا به سراشیبی میره. حالا میان چند تا قطعه اهن بی ارزش میفرستن هوا. خوب این کارها فقط معنی خودنمایی رو داره. این کارها فقط به خاطر این است که روبه رو کشورهای منطقه و جلوی بعضی از کشورهای اروپایی کم نیارند.
دوران سید محمد خاتمی. نه موشک میفرستادیم هوا و نه روی موضوع هسته دعوا میکردیم. ولی به خدا قسم مردم در اون دوران خوشبخت زندگی میکردند. مردم این گونه دغدغه نداشتند. حالا چی شده که دولتی با این همه ثروت. با این هم ادعا . ولی نمیتونه جوابگو مشکلات مردم باشه.؟؟؟ میان میرن خوشه بندی میکنند. مردم بدبخت ایران رو خر گیر اوردند. بابا جمع کنید این بسات رو. به خدا داغون کردین مردم رو. هر کسی انتقاد بکنه. محارب است.
چند تا ادم ……….. اومدن تو مجلس به اسم نماینده شهرستان های خودشون. میان مثل ادم های ترسو میان امضا میکنند و میدن به دادستان که اقا ما از موسوی شکایت داریم. اولا نمیبینند اعتراض مردم شهرشون رو؟؟ مگر این ها نماینده شهر خودشون نیستند. پس همین مردمی که الان اعتراض دارند. انتظار هم دارند که نماینده منتخبشون یک دفاعی از مردم شهر خودش بکنه. دقیقا برعکس شده.
ادم به همه چیز این مملکت به خدا باید شک بکنه و حق هم داره شک بکنه. شک بکنه که این نمایندگان واقعا منتخب مردم هستند.؟؟؟؟!
یه چیزی یاد گرفتند خواص خواص.
ابروی همین اقای ناطق نوری رو داخل مناظره برد.اقای احمدی نژاد.
ولی اقای ناطص نوری شکی نیست به خاطر منافع خودش و زندگیش اومد سکوت کرد. و حالا میاد یک مصاحبه کوچیکی میکنه و میگه این سایت ها دست بکشند از این کارهاشون و دروغ هاشون(منظورش کلمه بود) چون کلمه عزیز منتشر کردید که ناطق نوری با خبرنگار صدا سیما مصاحبه نکرد و ….. این اقا هم اومده برای خودشیرینی . دل شاد کردن امثال شریعتمداری. اومد این جوری حرف زد.
سید حسن خمینی نوه امام و دیگر نوه های امام که نوه امام هستند . نمیان از این دولت… حمایت بکنند.
میدانند که چه اتفاقی افتاده.
حالا چند نفر که تا دیرو خمینی کبیر رو هم نمیشناختند . میان ادعا میکنند که عاشق نظام و امام هستیم و این معترضان ضد امام هستند و ….:-)
فعل مثل ( جنتی و احمد خاتمی)
اقای موسوی . اکثریت ملت ایران شکی نیست که حامی شما و اصلاحات هستند.
ملت ایران از نظر این افراد هم. همون ۱۰ ملیون است که به خودشون رای دادند.

زنده باد سبز
بهمن ۱۷م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۱ ق.ظ
اینها که انقدر کینه از دست آقا زادها دارند که دست همه رو از پشت بستند از بس که از مال مردم به جیب زدند،ما آقا زاده داریم و فقیر زاده ،فقیر زادها انسانهایی‌ درست هستند که هیچوقت فقر مادی اونها رو به فقر معنوی نمیکشونه همیشه درست زندگی‌ میکنند ،آقا زاده هم که تعریف متفاوتی داره ،اما یک عده‌ای هستند که گدا زاده اند که اینها یک عمر با عقده بزرگ شده‌اند و اگه دستشون برسه حاضرند حق هر فقیر زاده و هر اقازاده‌ای رو بخورند تا شاید اون گدا صفتیشون فروکش کنه ،که هیچ آثری هم نداره ،هر چی‌ بیشتر چپاول میکنند بیشتر حریص میشوند و نمونه آن هم همین دولت منتصبیها هستند.

سایت خبری تحلیلی کلمه � Blog Archive � خودی وغیرخودی شدن سازمانها،و افزایش شدید بودجه بعضی‌ها!

فیلتر شکن های جدید وپرسرعت 17 بهمن

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 19:42:00 +0000

باعضویت در خبرنامه فیلتر می توانید از آخرین خبرها ،عکس و مطالب جدید آگاه شوید. توجه داشته باشید که بعد از ثبت نام ایمیلی از سوی خبرنامه برایتان ارسال خواهد شد ارسال این ایمیل به منظور تایید عضویت شماست. جهت ثبت نام نشانی پست الکترونیک خود را در کادر زیر وارد نموده و بر روی دکمه تایید کلیککنید

:نشانی پست الکترونیک را در کادری مشابه در آدرس زیر وارد کنید: http://h456.mihanblog.com/extrapage/14

شنبه 17 بهمن ماه سال 1388

جدیدترین فیلترشکن فارسی فقط با تیک زدن Use ROT13 کار می کنه

http://www.keynet50.site50.net/keynet

................................................................................................................

http://fuckvelayat.co.cc

فیلتر - 17 بهمن

صافی گلپایگانی:با بيت‌المال مسلمين معاصي را ترويج مي‌کنند در حالي که هزاران جوان دنبال کار هستند

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 17:25:00 +0000

اینسایدآف ایران/ شنبه ۱۷ بهمن ماه ۱۳۸۸ - يك مرجع تقليد شيعه با ابراز تأسف از بعضی برنامه‌ها و جشنواره‌ها،گفت:با بيت‌المال مسلمين معاصي را ترويج مي‌کنند در حالي که هزاران جوان دنبال کار هستند و به خاطر وضع بد اقتصادي و تورم امکان ازدواج ندارند.

به گزارش ایلنا، آیت‌الله صافی گلپایگانی در دیدار جمعی از کارآموزان و فارغ‌التحصیلان دوره‌های آموزشی قوه‌ قضائیه با ایشان ضمن گرامی‌داشت ایام پیروزی انقلاب اسلامی، گفت: این انقلاب برای برقراری اسلام و حاکمیت احکام قرآن بود و حالا سیر ما باید در همین جهت باشد و باید این نعمت الهی را شکرگزار باشیم.
وي با بیان اینکه امروز تمام دنیا ما را به نام جمهوری اسلامی می‌شناسند، افزود: باید برنامه‌های اسلام را در همه جا فراگیر کنیم و بتوانیم در دنیا خود را به عنوان کشور نمونه‌ی اسلامی معرفی کنیم.
آیت‌الله صافی گلپایگانی با اشاره به اینکه نظام قضایی اسلام کامل‌ترین نظام قضایی دنیاست، اظهار داشت:باید بکوشیم نظام قضایی اسلام در جامعه به طور کامل اجرا شود.
مرجع تقلید شیعیان به اهداف و برنامه‌های خاندان پهلوی برای از بین بردن حاکمیت اسلام اشاره داشت ، گفت:در گذشته امر قضا، به روحانیت واگذار شده بود و آیین دادرسی بر اساس اسلام و احکام فقها بود و اصل عدلیه و به وجود آمدن آن براساس احکام شرعی بود که رضاخان آنها را از بین برد.
آیت‌الله صافی احکام و دستورات قضایی را در منظر دید جهانیان دانست و گفت: برای اینکه بخواهیم هويت اسلامي ما در جهان جلوه داشته باشد و خودنمايي کند، قضات محترم با تمام توان در امر اجراي صحيح احکام اسلامي به دور از هر گونه تعصب تلاش کنند.
وي با تأکید بر برخورد دستگاه قضایی با هرگونه‌ برنامه‌های فاسد و اظهارات خلاف شرع، افزود:دهه‌ فجر بايد تجليل شود ولي متاسفانه گناهان زيادي در بعضی از اين برنامه‌ها می‌شود و دستگاه قضايي اگر مي‌خواهد به مسئوليت خودش عمل کند بايد جلوي اینگونه برنامه‌ها را بگيرد.
اين مرجع تقليد ادامه دادند: بايد افرادي که به احکام اسلام به ویژه به حجاب اهانت می‌کنند، احضار شوند و حکم اسلام درباره‌ی آنها اجرا گردد. اين گونه افراد که هر سخني را به نام اسلام بر زبان مي‌آورند و اظهار نظر مي‌کنند فکر مي‌کنند که در برابر قانون مصونيت دارند اما قوه قضاييه بايد با آنان، بدون ملاحظات سياسي برخورد کند.
اين مرجع تقلید شیعیان با ابراز تأسف از بعضی برنامه‌ها و جشنواره‌ها، افزود:کساني که بيت‌المال مسلمانان را صرف اموري نظير فرستادن گروه‌هاي ملاهي و معصيت به خارج کشور يا برگزاري جشنواره‌هايي بدون در نظر گرفتن شئون اسلامی کشور مي‌کنند، بايد همه تحت تعقيب قرار گيرند و قوه قضاييه در مقابل آنان اقتدار نشان دهد.
آيت الله صافي گلپايگاني در ادامه اظهار داشت: با بيت‌المال مسلمين معاصي را ترويج مي‌کنند در حالي که هزاران جوان دنبال کار هستند و به خاطر وضع بد اقتصادي و تورم امکان ازدواج ندارند. چه کسي بايد مقابل اين افراد بايستد؟ اگر قوه قضاييه‌ قوي و مستقل داشته باشيم اين افراد ديگر توان اظهار نظر و انجام اين کارها را نخواهند داشت.
وي با بیان اینکه بعضی از اشخاص جاهل مسیر نظام اسلامی را از مسیر اصلی دور کرده‌اند،‌اظهار داشت: نمی‌شود عدالت را فقط برای افراد ضعیف اجرا کرد ولی آنان که با حاکميت اسلام مخالف هستند را آزاد گذاشت تا هر چه مي‌خواهند بگويند؛ اين وظيفه مدعي العموم است که آنها را مجازات نمايد.وقتي به احاديث مراجعه مي‌کنيم مي‌‌بینیم که اين افراد چقدر از اسلام و حاکميت اسلام دور هستند.
اين مرجع تقليد با تقدیر از برگزاري دوره‌هاي قضاوت در قم فرمودند: ان شاء‌الله در اين برنامه‌ها سعي ‌کنيد مسير صحیح قضاوت اسلامي را فرا گيريد و این دوره‌ها را باعظمت بيشتر برگزار کنید.
وي در پايان با تاکيد بر استفاده صحيح همگان از فرصت‌ها،گفت: باید از فرصت انقلاب براي نشر اسلام و معارف اهل بيت علیهم السلام استفاده کنيم تا مردم را دلسرد به انقلاب نکنيم. باید مردم را اميدوار کنیم و ان شاء الله حاکميت تام و تمام اسلام در اين کشور حاکم شود.

صافی گلپایگانی:با بيت‌المال مسلمين معاصي را ترويج مي‌کنند در حالي که هزاران جوان دنبال کار هستند

چرا بايد به جنبش سبز اعتماد نمود، محمد ايرانی

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 16:55:00 +0000

چند روز بيشتر به پايان ۸ ماه مبارزه سنگين جنبش سبز و مردم ايران با رژيم خودکامه ولايتی نمانده که با فرارسيدن ۲۲بهمن مبارزات مردم ميرود که اينبار نتيجه مطلوبی بسود ايرانی آزاد بگيرد. پروسه مبارزاتی جنبش سبزبا وجود طيف وسيع خود،درطی ماههای گذشته نشان داد که هدف را درست نشانه گيری کرده و با وجود نداشتن رهبری متمرکز راه سرنگونی رژيم راخوب ميشناسد.اگر در شروع حرکت جوانان جنبش منتظر اطلاعيه ای برای اعلام خواسته های خود بودند، بمرور طيفهای مختلف خواسته ها و شعارهای خود را از درون خود بيرون دادند.

اگر جوانان درابتدا سعی ميکردند از شعارهای موجود و در راس آن خواست "رای من کجاست" خارج نشوند، با ديدن سرکوب شديد رژيم، بمرور خواسته ها و شعارهای ساختارشکن را به شعارهای قبلی با درک "عدم احقاق حق توسط نظام" افزودند. از ماهها پيش جنبش سبز درک نمود که نظام فعلی قادر نبوده و نميخواهد تغييری هرچند ساده درنظام حکومتی خود بدهد، ۸ماه کافی بود تا جنبش با ديدن وزرا ومديران دولتی، قضات وبيدادگستری،وکلاومجلس قانونگزاری، سپاه فاسد و نيروهای انتظامی و ..و قانون اساسی متکی به اصول اسلامی ان وهمه مطيع رهبری،نظامی ديکتاتوری را ساخته که با تغييرافراد نيز قابل اصلاح نيست.جنبش سبززيرفشارسرکوب توانست کم کم هدف خود را تا اينجای کارتئوريزه کرده و شعارهای ساختارشکنانه بدهد و خواستار دولتی گردد که درپناه ان بتواند ضمن صيانت رای خود، خشونت را متوقف وآزاديهای سياسی،اجتماعی را برای گروههای مختلف کشوراز زنان، زحمتکشان و اقليتها امکان پذير نمايد. ديگرمشاهده ميگردد که سران اصلاحات و متفکرين هستند که ميبايست خود را با خواستهای جنبش هماهنگ نموده واگرسخنی برخلاف جهت نموده اند، انرا اصلاح نمايند تا همچنان درجنبش باقی بمانند. ديگر شعار هر فرد يک سرباز ميبايد جای خود را به شعار هر فرد يک مبارز و روشنگر بدهد، تا نقش سربازبعنوان فرد مطيع به نقش کسيکه آگاه به پايان راه در پيش است ،بدهد.
بديهيست که روشنفکران شناخته شده درداخل و خارج کشورهر کدام سعی دارند جنبش را مطابق افکار خود نشان دهند واين طبيعی است چرا که وجود طيفها و نيروهای مختلف جنبش موجب ميگردد بمصداق هرکس بزعم خود شد يارمن، با بزرگنمايی طيف وابسته بتفکرخود،جنبش را وابسته خود ميپندارند.هرچه جنبش بجلوحرکت ميکند،بطورمنطقی خواسته هابيشترروشن شده وگروههای مختلفی که افکارنزديکتری بهم دارند،در داخل و خارج کشور بهم نزديکترميشوند.اگرشعارتمديد انتخابات درخرداد ماه جزوخواسته اصلی بود،شعارتغييرقانون اساسی ونظام جرم محسوب ميشد،ولی همت مبارزين که سرنگونی رژيم را برای همه محتمل نموده،ديگرسرنگونی رهبری را به شعاری عادی ومورد تاييد طيفهای گوناگون جنبش ومردم ميگرداند.ديگر گروهها ،سازمانها،..و حتی اقليتهای قومی ،مذهبی ،هواداران رفع تبعيض جنسيتی و..بروشنی خواسته های خودراضمن حمايت ازجنبش سبز بيان کرده وفرصت خوبی برای طيفهای مختلف جنبش مهيا نموده که انتخاب دقيقتری از خواسته ها را باهم هماهنگ ساخته وانهايی را که هدف نهايی ايرانی آزاد است را به تاکتيک واستراتژی اصلی مبدل سازند.نکته مهم دانستن وارزش گذاشتن به جنبش سبزبعنوان محورمبارزات ميباشد،ناديده گرفتن اين محورمبارزاتی که از طرف بعضی ازافراد، گروهها، سازمانها و.. بصرف وابسته کردن جنبش به افراد ،..و گروههای خاصی صورت ميگيرد که شايد ناشی ازنشناختن جنبش،رژيم حاکم واصول مبارزاتيست.معلوم نيست چرا در زمانيکه هيچکس جرات نميکند که درداخل وخارج خود را رهبر جنبش بنامد،هستند افرادی که بزور ميخواهند جنبش را به انان وصل نموده،تا راهی برای رد جنبش بيابند؟افرادی بدليل بعضی شعارهای مذهبی نه تنها رنگ سبزرا مذهبی ميبينند وانرا رد ميکنندبلکه کل جنبش رانيززير سوال ميبرند،انحصار گرايی تا ان حد پيش ميرودکه حتی رنگ سبزکه نماد جنبش درجهان شناخته شده حرمت خود را ازدست ميدهد.اعتقاد براينستکه کسانی فقط تغيير دولت ويا نهايتارهبرراخواسته وبدنبال تغييرنظام وايجاد ايرانی دموکراتيک نيستند،که تااينجا ايرادی درتحليل انها وجود ندارد،ولی سوال اينستکه چراعجله دارنداين افراد زودتراز جنبش خارج شده يا توسط جنبش کنارگذشته شوند؟مگرانتظار ديگری ميرود که هر فرد يا گروه،..تا برطرف شدن نيازهای خود به مبارزه ادامه دهندومگردرکنارخارج شدن تعدادی،انبوه اضافه شدن مردم به جنبش صورت نگرفته است!مگر درکشوری که ۳۱ سال حکومت مذهبی را تجربه کرده ،ديدن شعارها وخواسته های مذهبی کفر!است،بيدليل نيست افراد وگروههايی که معتقد به ادامه دولت اسلامی هستند سعی دارند جنبش راچنين نشان داده وخواسته ها را بانسمت جهت دهند،وهرگروهی ديگر نيز ميتواند همين کار را انجام دهد.ولی دراين مرحله وظيفه هرفرد وگروه،..چنين استکه با انگشت گذاشتن به نقاط مورد علاقه خود در طيف وسيع جنبش وحفظ و حمايت از اعتقادات خود،در گسترده کردن و اتحاد جنبش کوشا باشد.
۲۲ بهمن نزديک است وچنانچه رژيم سعی دارد نيروهای خود را برای ضربه نهايی بسيج کند ،برنيروهای مبارزدرداخل وخارج نيز داشتن اتحاد حول محورجنبش سبزحياتيست.۸ ماه مبارزه فشرده با تلفات سنگين،موقعييتی استثنايی برای حذف ولايت فقيه ونظام فعلی ايجاد کرده که امکان ان با حتی تجمع همه نيروهای سياسی و روشنفکر قديمی وجود نداشت واگراين معنی پذيرفته شود،فضای اتحاد بيشتر خود را نشان ميدهد.بايد قدرت رژيم راهرچند سقوط کردنی بنظرميرسد،اهميت داد تا زمان سقوط رانزديکترنمودوبايد قدروارزش هرفرد يا گروه،..تا هر زمانيکه همراه جنبش ميايد شناخت تا پيروزی نتيجه گردد.نفوذ واهميت جنبش چنان بالارفته که افرادسرشناس وروشنفکرقبلی حيات خود ا ازان ميدانندوسخنشان را براساس حرکت ان تنظيم ميکنند تاعقب نمانندوازنظراستقامت وحمايت ازجنبش مايه تعجب شده اند.جنبش باکی ندارد که افرادی درادامه راه بازبمانند،چه افزون شدگان بمراتب بيشترومصمم ترند،افراد و گروه های سياسی نيز ميبايست با چنين ديدی به پروسه مبارزه نگريسته وطبعا فقط کسانی تا آخر ادامه ميدهند که ايرانی آزاد ودموکرات راميخواهند.بايد دانست که تئوريهای گوناگون واقعيت خود را در محک تجربه برای هر علمی از جمله علم مربوط به اجتماعی بدست مياورندوتئوريهای فراموش شده انهايست که در ميدان عمل مردود شدند.بايد دانست که جنبش سبزفقط تفکرخود را درصحنه مبارزه با رژيم اصلاح ميکند ودراين پروسه است که طيفهای گوناگونش،همچون بخشی از جنبش که تابحال درک کرده،ياد خواهدگرفت که بدون اينکه همه افراد،گروه ها ،..در يک کشوربه حقوق خودنرسند،امکان تحقق اکثر خواسته هايی که تا اينجا دنبال کرده امکان پذيرنميباشد.هيچ گروهی نميتواند بطورصوری جنبش رامطلق بخود بداند،کما اينکه جنبش سبزشعارسرنگونی نظام ورهبرديکتاتورانرا برخلاف خواسته کسانی که جنبش را منحصربخود ميدانند وعلاقه ای باين شعار ندارند،داده است،بنابراين بايد به جنبش اعتماد نمود وانرا محک مبارزه دانست.
باميد نشان دادن قدرت يگانه جنبش سبز برای سقوط نزديکتر نظام .

محمد ايرانی

gooya news :: politics : چرا بايد به جنبش سبز اعتماد نمود، محمد ايرانی

دستیابی ایران به بمب اتم با کمک دانشمند روسی؟

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:57:00 +0000

به گزارش روزنامه آلمانی زوددویچه یک سند محرمانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی اطلاعات کافی برای تهیه‌ی بمب اتمی را در اختیار دارد. یک دانشمند روسی ایران را در این زمینه کمک کرده است.

«متخصصان ایرانی با همکاری یک دانشمند هسته‌ای روسی ساختن بمب اتمی را فرا گرفته‌اند.» این همکاری و بررسی روند فعالیت‌های جمهوری اسلامی در این زمینه موضوع مقاله‌ای است که در شماره امروز، ۱۶ بهمن‌ماه، "زود دویچه‌تسایتونگ" منتشر شده است. این روزنامه به گزارشی از بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی استناد می‌کند که خبرگزاری اسوشیتدپرس در ماه سپتامبر وجود و بخش‌های محدودی از آن را افشا کرده بود. زود دویچه تسایتونگ می‌نویسد محتوای این گزارش به تایید دیپلمات‌ها و مقام‌های امنیتی کشورهای غربی، و کارشناسان بی‌طرف هسته‌ای رسیده است.

"تهدیدآمیزتر از آنچه تصور می‌شد"

محسن فخری‌زاده که از او به عنوان یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران نام برده می‌شود استاد فیزیک دانشگاه امام حسین است. این دانشگاه محل تربیت و آموزش کادرهای نظامی و متخصصان سپاه است. بازرسان سازمان انرژی اتمی بارها از مقامات ایرانی خواستار گفتگو با فخری‌زاده شده‌اند. ظاهرا او با برنامه‌‌های مخفیانه‌ای همکاری دارد که «پروژه ۱۱۰» و «پروژه ۱۱۱» خوانده می‌شوند.

گزارشی که خبرنگار زوددویچه‌تساتیتونگ به آنها دست یافته از همکاری طولانی مدت یک دانشمند روسی با این برنامه‌ها پرده برمی‌دارد. این دانشمند که از او با نام مستعار ویکتور چرنکوف یاد می‌شود از دانشمندان برجسته‌ی روسیه است که تا زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در بزرگترین مرکز تحقیقات اتمی این کشور فعالیت می‌کرده است. آخرین سفر خارجی تایید شده‌ی فخری‌زاده، که ظاهرا با این دانشمند روسی بی‌ارتباط نیست، در ژوییه‌ی سال ۲۰۰۱ به روسیه بوده است. زود دویچه‌تسایتونگ از فخری‌زاد به عنوان سرپرست برنامه‌های نظامی هسته‌ای جمهوری اسلامی نام می‌برد. به نوشته‌ی این روزنامه با تصویری که اسناد جدید از فعالیت‌های نظامی و هسته‌ای ایران به دست می‌دهند، «این برنامه‌ها به وضوح تهدیدآمیزتر از آن چیزی هستند که تاکنون تصور می‌شد.»

"دو پروژه برای تبدیل شهاب ۳ به بمب اتم"

در «پروژه ۱۱۱» ایجاد تغییراتی در موشک شهاب ۳، به‌گونه‌ای که این موشک میان برد قادر به حمل کلاهک اتمی شود، در دستور کار قرار دارد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر این عقیده است که ایران برنامه ساخت کلاهک اتمی خود را ابتدای سال ۲۰۰۲ میلادی، و احتمالا به سرپرستی فخری‌زاده، رسما آغاز کرده است. زود دویچه‌تسایتونگ می‌نویسد ماجرای دانشمند روسی پرتویی جدید بر این فعالیت‌ها افکنده است.

در «پروژه ۱۱۰» کار اصلی بر طراحی یک محفظه‌ی انفجاری متمرکز است که در ساختن بمب اتمی کاربرد دارد. بنابر این گزارش، جمهوری اسلامی خیلی پیشتر از آنچه تا کنون فرض می‌شد در تدارک ساخت کلاهک اتمی بوده است. ظاهرا این اطلاعات را، که در سال ۲۰۰۵ به آژانس ارائه شده، همسر یکی از مسئولان ایرانی در اختیار دستگاه امنیتی آلمان قرار داده است.

بمب ایرانی با نقشه‌های چینی و دانش روسی؟

ایران پیشتر نقشه‌ی ساخت کلاهک اتمی را از عبدالقدیرخان، "پدر بمب اتمی پاکستان" دریافت کرده بود. این نقشه‌ها به برنامه‌های اتمی چین در دهه‌ی پنجاه میلادی مربوط می‌شوند. ایران با ارائه‌ی سندی ۱۵ صفحه‌ای به کارشناسان آژانس به در اختیار داشتن این اسناد اعتراف کرده اما مدعی است آنها را اتفاقی به دست آورده است.

بازرسان آژانس نسخه‌ی دیگری از این نقشه‌ها را سال ۲۰۰۳ میلادی در لیبی یافتند که منشا آنها نیز به همان دانشمند پاکستانی برمی‌گردد. رهبر لیبی، معمر قذافی، در این سال با علنی کردن برنامه‌های اتمی کشورش تحت فشار بین‌المللی از این برنامه‌ها دست کشید. بنابر گزارش‌ها ایران با در اختیار داشتن نقشه‌های ساخت کلاهک اتمی و با یاری ویکتور چرنکوف دو برنامه‌ی تغییر کلاهک شهاب ۳ و آزمایش چاشنی‌های انفجاری را به موازات هم به پیش برده است. گفته می‌شود چاشنی انفجاری آزمایش شده توان ایجاد یک انفجار هسته‌ای را دارد.

در فوریه‌ی ۲۰۰۸ یک مقام بلندپایه‌ی جمهوری اسلامی در گفتگو با بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آزمایش‌هایی در زمینه‌ی چاشنی‌های انفجاری را تایید کرده است. این نکته در گزارش‌های علنی آژانس منعکس شده است. تهران تا کنون به این پرسش که چنین آزمایش‌هایی چه ارتباطی با استفاده صلح‌آمیز از انرژی اتمی دارد پاسخی نداده است.

تایید همکاری دانشمند روسی با ایران

به اعتقاد ناظران امکانات و دانش فنی کارشناسان ایرانی، به تنهایی، برای رسیدن به مرحله‌ای که اکنون در آن قرار دارند کافی نبوده است. کارشناسان آژانس در سندی که روزنامه‌ی آلمانی به آن دست یافته با اشاره به این موضوع، به این نتیجه رسیده‌اند که اینکار با استفاده از دانش و تجربه‌های دانشمند روسی میسر شده است. مطابق اسنادی که هنوز به طور کامل و رمسی انتشار نیافته‌اند این دانشمند روسی در برابر کارشناسان آژانس همکاری با ایران را تایید کرده است. ظاهرا او ادعا کرده همکاریش با برنامه‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی «هدف‌های غیرنظامی» داشته است. همکاری داشنمند روسی با ایران بین ۵ تا ۷ سال جریان داشته است.

ایران برای طراحی محفظه‌های انفجاری و دیگر قطعاتی که می‌تواند در ساخت کلاهک اتمی به کار رود از تکنیک‌هایی استفاده کرده که به گزارش روزنامه‌ی آلمانی، دانشمند یاد شده روسی در تکامل آنها نقش داشته است. این روزنامه می‌نویسد نقش این دانشمند در طراحی این قطعات در اسناد سازمان تحقیقات اتمی روسیه موجود است.

نگرانی کارشناسان از برنامه‌های ایران

کارشناسان آژانس معتقدند با اسنادی که در اختیار دارند این فرضیه که کشورهای غربی در صدد تخریب چهره‌ی جمهوری اسلامی هستند کاملا بی‌پایه جلوه می‌کند. گزارش فعالیت دانشمند روسی در ایران از طریق تحقیقاتی که آژانس مستقلا انجام داده تایید شده است.

در گزارشی که بخش‌هایی از آن اکنون افشا شده، کارشناسان آژانس به این نتیجه رسیده‌اند که گرچه ایران هنوز توانایی فنی جایگزین کردن مواد انفجاری موشک شهاب ۳ با مواد هسته‌ای را ندارد، دست یافتن به آن با ادامه‌ی فعالیت‌های کنونی ممکن خواهد بود. آژانس اطمینان دارد جمهوری اسلامی اطلاعات کافی برای تهیه‌ی بمب اتمی را در اختیار دارد. یک دانشمند هسته‌ای در این مورد که ایران چقدر زمان نیاز دارد تا با استفاده از دانش و امکانات موجود موفق به ساختن بمب اتمی شود، به زود دویچه‌تسایتونگ گفته است «شاید ۱۸ ماه، شاید دو سال و شاید هم سه سال. در حال حاضر این مسئله به یک تصمیم‌گیری سیاسی رهبر جمهوری اسلامی علی خامنه‌ای وابسته است.» این دانشمند که ربع قرن در حوزه اتمی تجربه دارد تاکید می‌کند «مسئله تعیین کننده این است که دیگر هیچ مشکل تکنیکی اساسی‌ای وجود ندارد که مانع از ساختن بمب اتمی توسط ایران باشد.»

با اورانیوم غنی شده بمب اتمی کامل می‌شود؟

به رغم اسناد و گزارش‌هایی که در مورد برنامه‌های پنهانی هسته‌ای جمهوری اسلامی منتشر می‌شود، تهران همواره اهداف نظامی برنامه‌های هسته‌ای خود را تکذیب کرده است. آمریکا، آلمان، فرانسه و انگلیس در صدند با اعمال تحریم‌های شدیدتر ایران را به شفاف سازی برنامه‌های هسته‌ای و تعلیق غنی سازی اورانیوم وادار کنند. زود دویچه‌تسایتونگ می‌نوسد با توجه به پیشزفت‌هایی که ایران با کمک دانشمند روسی داشته، نداشتن اورانیوم با غنای بالا، تنها مانع جمهوری اسلامی برای دست یافتن به بمب اتمی در آینده‌ی نزدیک است.

روسیه و چین، دو عضو شورای امنیت سازمان ملل، به رغم روابط گسترده‌ی خود با تهران به قطعنامه‌های پیشین این شورا رای مثبت داده‌اند. جمهوری اسلامی همواره ادعا می‌کند تحریم‌ها بی‌اثر هستند و این کشور را مجبور به توقف غنی‌سازی نخواهند کرد. یوکیو آمانو رئیس جدید آژانس قرار است نخستین گزارش خود در مورد فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی را نیمه‌ی فوریه در اختیار شورای امنیت سازمان ملل قرار دهد.

دستیابی ایران به بمب اتم با کمک دانشمند روسی؟ | در رسانه‌ها | Deutsche Welle | 05.02.2010

مردمی که کوچک می‌شوند؛ دولتی که فربه‌تر می‌شود(گزارشی از بودجه 89)

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:57:00 +0000

ایلنا: افزایش حجم دولت تا 93 درصد تولید ناخالص داخلی کشور، افزایش 33 درصدی حجم کل بودجه سال 89 که نسبت به قانون بودجه سال جاری بیش از 89 هزار میلیارد تومان افزایش نشان می‌دهد، پیش‌بینی 40هزار میلیارد تومان درآمد از راه هدفمندکردن‌یارانه‌ها، افزایش شدید بودجه عمرانی دولت، در نظر گرفتن قیمت بالا برای هر بشکه نفت، اعطای اختیارات بی‌سابقه به دولت برای تغییر در سرفصل‌های بودجه و جابجایی در ردیف‌های هزینه‌ای و حرکت در خلاف جهت اصل 44 قانون اساسی از جمله مواردی است که بودجه سال 1389 را به یکی از نادرترین بودجه‌های سال‌های اخیر تبدیل کرده است. شاید از همین روست که از همین ابتدا بسیاری از نمایندگان مجلس اعتراضات بی‌سابقه‌ای به لایحه بودجه 89 دولت دارند هر چند خوب می‌دانند که این اعتراضات نهایتاً راه به جایی نخواهد برد و بودجه به همین شکل با کمی تغییرات جزیی به تصویب خواهد رسید.
مردمی که کوچک می‌شوند؛ دولتی که فربه‌تر می‌شود
در گزارش ماه ژانويه 2010 واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست که به بررسي شاخص‌هاي اقتصاد كلان ايران اختصاص دارد، عنوان شده است كه توليد ناخالص داخلي ايران از 337 ميليارد و 300 ميليون دلار در سال گذشته به 358 ميليارد و 900 ميليون دلار در سال جاري خواهد رسيد كه 21 ميليارد و 600 ميليون دلار افزايش نشان مي‌دهد. آمارهای این مرجع معتبر بی‌المللی حاكي از آن هستند كه در سال آينده توليد ناخالص داخلي كشور معادل 414 ميليارد دلار خواهد بود كه از افزايش 55 ميليارد و 100 ميليون دلاري برخوردار است. نگاهی به لایحه بودجه پیشنهادی سال 1389 نشان می‌دهد که رقم این بودجه از مرز 368 هزار میلیارد تومان (3.685.058.679.000.000 ریال) فراتر رفته است. با توجه به قیمت پیشنهادی 950 تومانی دلار در بودجه سال 89، این بودجه معادل 387 میلیارد و 901 میلیون دلار خواهد بود. حتی اگر آمار رشد 15 درصدی تولید ناخالص داخلی در سال 89 نسبت به سال 88 بر مبنای ارقام اکونومیست نیز پذیرفته شود، این به آن معناست که 93.7 درصد از تولید ناخالص داخلی کشور در سال آینده از آن دولت خواهد بود، ضمن اینکه بودجه سال آینده از تولید ناخالص داخلی کشور در سال جاری بیشتر خواهد بود. این در حالی است که دولت در سال‌های اخیر همواره شعار کوچک‌سازی اقتصاد را سر داده و مدعی اجرای سیاست‌های ذیل اصل 44 قانون اساسی است که در آن دولت مکلف به واگذاری بسیاری از صنایع بزرگ و مادر و در یک کلام بخش عمده‌ای از اقتصاد به مردم بوده است. به عبارتی این آمار نشان می‌دهد که هر روز نقش مردم در اقتصاد کاهش داشته و دولت نقش عمده‌تری در اقتصاد ایفا می‌کند، آن هم در شرایطی که شبه‌دولتی‌هایی که در بودجه نامی از آنها برده نمی‌شود نیز بخش عمده دیگری از اقتصاد را شکل می‌دهند.

این موضوع در حالی است که حجم بودجه تنظیمی دولت شهيد رجايي حدود 29 درصد توليد ناخالص ملي بود. بودجه سال 1389 با نگاهي به سالنامه آماري بانك مركزي و توليد ناخالص سال 1387 و 1388 و آمار بانك جهاني در سال ميلادي گذشته، بزرگ‌تر از توليد ناخالص سال 87 و 88 است. معنای واقعی این موضوع این است که نقش مردم در اقتصاد از بیش از 70 درصد در سال‌های آغازین انقلاب اسلامی به کمتر از 7 درصد کاهش یافته است و به عبارتی هر روز اقشار مختلف جامعه بیشتر به حاشیه رانده شده‌اند.
تنظیم بودجه براساس قیمت‌های غیرواقعی نفت
لایحه بودجه سال آینده بر مبنای نفت 65 دلاری بسته شده است. در حالی که قیمت نفت در بودجه سال 88 با بشکه‌ای حدود 37.5 دلار بسته شده بود. این موضوع به این معناست که اولا دولت اتکای خود به منابع نفتی را افزایش خواهد داد و در ضمن، تغییرات قیمت نفت در سال آینده، مستقیما بودجه دولت را نشانه خواهد رفت.
در سال‌های پیش و به‌خصوص در سال‌های 1386 و 1387 که قیمت‌های جهانی نفت بالاترین رکوردهای خود را تجربه می‌کرد، قیمت هر بشکه نفت در بودجه بین 35 تا 40 دلار در نظر گرفته می‌شد و قرار بود مابه‌التفاوت این قیمت‌ها به صندوق ذخیره ارزی کشور واریز شود. حال در شرایطی که قیمت نفت کاهش یافته و در بازارهای جهانی حدود 60 تا 75 دلار است و پیش‌بینی‌ها از افزایش غیرمترقبه بهای آن حکایت ندارند، افزایش قیمت نفت در بودجه تا 65 دلار نشان می‌دهد که اولا قرار نیست دلاری به سوی صندوق توسعه ملی که جایگزین ذخیره ارزی شده است، روانه شود و ثانیا نوسانات قیمت نفت و کاهش آن، می‌تواند تاثیرات مخربی بر کسری بودجه دولت داشته باشد.
افزایش دوباره بودجه عمرانی
بودجه عمرانی سال 89 در لایحه بودجه، نسبت به رقم مصوب سال 1388 حدود 20 درصد افزایش نشان می‌دهد، اما نباید این اتفاق چندان خوشحال کننده باشد. مقايسه نسبت بودجه عمراني به بودجه جاري در سال‌هاي اخير، واقعيات نه ‌چندان مطلوبي را به تصوير مي‌كشد. در سال 82، عملكرد بودجه عمراني 5 هزار و 700 ميليارد تومان و عملكرد بودجه جاري 17 هزار و 800 ميليارد تومان بود كه بيانگر نسبت 32 درصدي بودجه عمراني به بودجه جاري بود. در سال 83، عملكرد بودجه عمراني 7 هزار و 200 ميليارد تومان و عملكرد بودجه جاري 23 هزار ميليارد تومان بود كه اين نسبت را به 5/31 درصد رساند، اما در سال 84، عملكرد بودجه عمراني 11هزار ميليارد تومان و بودجه جاري نزديك به 42 هزار ميليارد تومان بود كه بيانگر نسبت 2/26 درصدي بود. در سال 87 نيز عملكرد بودجه عمراني 18 هزار ميليارد تومان و عملكرد بودجه جاري 62 هزار و 800 ميليارد تومان بود كه نسبت 3/28 درصدي را نشان مي‌دهد؛ اين در حالي است كه در سال 87، بودجه عمراني مصوب 26 هزار ميليارد تومان بود كه 8 هزار ميليارد تومان از آن كسر و ظاهرا به بودجه جاري دولت منتقل شد. در سال 1388 نیز عملکرد بودجه عمرانی طبق گفته احمدی‌نژاد حدود 20 هزار میلیارد تومان بوده است. البته این تمام ماجرا نیست. رقم اعتبارات عمرانی در لایحه بودجه 1388 معادل 26.6 هزار میلیارد تومان پیشنهاد شده بود. مجلس البته رقم 28.3 هزار میلیارد تومانی را برای هزینه‌های عمرانی تصویب کرد. اما در مصوب اصلاحی بودجه 88 این رقم به 21.9 هزار میلیارد تومان کاهش یافت و در عمل، عملکرد بودجه عمرانی به 20 هزار میلیارد تومان رسید. در مصوب اصلاحی بودجه سال 1388، البته بیشترین ریزش نیز مربوط به اعتبارات عمرانی بود. در حالی که بودجه کل کشور در اصلاحیه بودجه حدود 4.3 درصد کاهش داشت، اعتبارات عمرانی 17.3 درصد کاهش را تجربه کرد.
از همین‌رو نباید چندان خوش‌بینانه به اعتبار 34 هزار میلیارد تومانی پیشنهادی برای بخش عمرانی در بودجه سال 1389، نگریسته شود، چرا که تجربه نشان داده است که کسری بودجه دولت، نهایتا اعتبارات بخش عمرانی را به سوی بودجه جاری هدایت خواهد کرد.
البته برخی از کارشناسان نیز در این زمینه پا را از این هم فراتر گذاشته و اعتقاد دارند که نفس بزرگ‌تر شدن بودجه‌های عمرانی به هیچ وجه اتفاق میمونی نیست، چرا که عموم بودجه‌های عمرانی در دولت‌های گذشته و حال، صرف ساخت سد برای تامین آب شرب، ایجاد راه و کلنگ‌زنی‌های متعددی می‌شود که نه تنها تاثیر مثبتی بر صنعت و کشاورزی کشور نداشته‌اند، بلکه هر روز دولت را در قامت کارفرمایی، چاق‌تر و چاق‌تر کرده‌اند.
ادامه سریال کسری بودجه دولت
کسری بودجه دولت در سال‌های اخیر روند نگران‌کننده‌ای به خود گرفته است. دولت رقم کسری بودجه امسال را حدود 17.5 هزار میلیارد پیش‌بینی و اعلام می‌کند، در حالی که بسیاری از کارشناسان اعدادی چون 27 تا 30 هزار میلیارد تومان را برای کسری بودجه سال 1388 اعلام کرده‌اند. با این حال رقم اعلامی نهادهای دولتی از کسری بودجه خود برابر 5 درصد تولید ناخالص داخلی کشور است که زنگ خطری برای اقتصاد کشور محسوب می‌شود. البته تمام این آمار در حالی است که گویا هنوز اصلاحیه دیگری در دست دولت برای بودجه سال 1388 است که قرار است مطابق روال سال‌های گذشته و برای پرداخت عیدی و پاداش کارکنان دولت، بخشی از بودجه‌های عمرانی را به سوی بودجه جاری دولت هدایت کند. در سال 85 حدود 2.3 هزار میلیارد تومان، در سال 1386 حدود 3.6 هزار میلیارد تومان و در سال 1387، برابر 6 هزار میلیارد تومان از اعتبارات بودجه عمرانی از راه اصلاحیه‌های آخر سال دولت به بودجه جاری منتقل شده است. اگر این منحنی در سال 88 نیز روال طبیعی خود را حفظ کند، اصلاحیه آخر سال 88 رقمی حدود 9.5 تا 10 هزار میلیارد تومان خواهد بود؛ یعنی عملکرد بودجه عمرانی را به 10 هزار میلیارد تومان کاهش خواهد داد که به معنی این است که تنها حدود یک سوم از اعتبارات مصوب مجلس برای سال 1388 در بخش عمرانی، در جای خود هزینه شده است.
كاهش بودجه عمراني به منزله افزايش پروژه‌هاي نيمه‌كاره است؛ نامي آشنا براي ايرانيان. افزايش پروژه‌هاي نيمه‌كار و به فراموشي سپردن بخشي از اين پروژه‌ها نيز به منزله تعطيلي كار بسياري از فعاليت‌هايي است كه حيات بسياري از شركت‌هاي پيمانكاري با آنها مرتبط است. كاهش 31 درصدي بودجه عمراني در سال 87 و 17.3 درصدی در سال 1388 که برخی اعتقاد دارند به رقم باورنکردنی 65 درصد نیز خواهد رسید، بيانگر توقف بسیاری از فعاليت‌هاي عمراني است كه معنايي جز تعطيلي فعاليت بسياري از شركت‌ها و بيكاري كارگران آنها ندارد.
پیمایش ره پنج ساله در یک سال
براساس قانون هدفمند کردن یارانه‌ها که به فاصله کوتاهی از تقدیم لایحه بودجه سال 1389 به مجلس، به تصویب نهایی رسید، قرار بود دولت طی فرآیندی پنج ساله قیمت حامل‌های انرژی و بسیاری از اقلامی را که عنوان می‌شد از یارانه دولتی برخوردارند، به قیمت‌های جهانی برساند. برآوردهای بسیاری از کارشناسان و نمایندگان مجلس نشان می‌داد که دولت در سال نخست اجرای این قانون، درآمدی حدود 20 هزار میلیارد تومان از این راه خواهد داشت، با این حال لایحه بودجه نشان می‌دهد که دولت 40 هزار میلیارد تومان درآمد از راه هدفمند کردن یارانه‌ها برای خود پیش‌بینی کرده است که به معنای این است که قصد دارد بی‌اعتنا به مصوبه مجلس، راهی که قرار بود طی پنج سال بپیماید، یک ساله خواهد پیمود.
لاپوشانی کسری بودجه با فروش اوراق قرضه خارجی
دولت برای فرار از کسری بودجه آشکار و پنهان خود، در لایحه بودجه سال 1389 از فروش بیش از 13 میلیارد دلار اوراق قرضه خارجی خبر داده است. هر چند نفس فروش اوراق قرضه خارجی به دلیل اینکه تنها کسری بودجه سال اخیر را به سال‌های آینده موکول می‌کند، امری صحیح نیست، اما آمار نشان می‌دهد که پیش‌بینی چنین درآمدی از اساس نادرست است. سیاست‌های خارجی و داخلی دولت نهم و دهم موجب شده است که در سال‌های اخیر، حجم سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ایران به شدت کاهش یابد. کاهش 93 درصدی حجم سرمایه‌گذاری خارجی در ایران در سال 1387 نسبت به سال 1386 نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران خارجی به دلایل متعددی رغبتی به حضور و سرمایه‌گذاری در ایران ندارند، لذا جذب بیش از 13میلیارد دلار از راه فروش اوراق قرضه خارجی، قطعاً گزینه‌ای نامحتمل برای ایجاد درآمد و لاپوشانی کسری بودجه است.
عدم واقع‌نگری در پیش‌بینی درآمدها و هزینه‌های دولت
بررسی اجمالی لایحه بودجه سال آینده نشان می‌دهد که دولت واقع‌بینی درستی نسبت به درآمدها و هزینه‌های خود نداشته است. عدم افزایش اعتبارات مربوط به پرداخت پاداش و حقوق کارکنان دولت نشان می‌دهد که دولت قصد دارد ضمن عدم افزایش مناسب حقوق کارمندان دولت، سیاست‌های تعدیل را نیز در این مورد اعمال کند که با توجه به رشد 18 درصدی نرخ بیکاری در سال 1388 نسبت به سال پیش، قطعاً نگرانی‌های جدی را در جامعه ایجاد خواهد کرد. بسياری از پیش‌بینی درآمدهای دولت از راه هدفمند کردن یارانه‌ها، فروش اوراق قرضه خارجی، قیمت 60 دلاری هر بشکه نفت و درآمدزایی از راه واگذاری شرکت‌های دولتی نیز قطعاً با نگاهی به روند سال‌های گذشته محقق نخواهد شد. در بحث هزینه‌ها نیز دولت فقط قادر به کاهش بودجه‌های عمرانی خود خواهد بود که قطعاً با توجه به رشد 33 درصدی بودجه و تاثیرات تورمی گسترده این بودجه بر کشور، سبب سنگین‌تر شدن فضای رکود در کشور خواهد شد.
به واقع بودجه سال 1389 نه تنها به حل مشکل رکود تورمی در کشور نخواهد انجامید، بلکه با فربه‌تر کردن بیشتر حجم دولت، افزایش تورم، بالا بردن میزان کسری بودجه و محقق نشدن بسیاری از درآمدهای پیش‌بینی شده دولت، نهایتاً مشکلاتی همچون رکود، تورم و بیکاری را دامن خواهد زد.

پاسخ منوچهر محمدی به اظهارات سراسر کذب علی‌ اکبر ولایتی:

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:52:00 +0000

پاسخ منوچهر محمدی به اظهارات سراسر کذب علی‌ اکبر ولایتی: افسوس که این افراد نه به خدا اعتقاد دارند، نه به انسانیت و نه به هیچ اصول اخلاقی‌ پایبند هستند

آقای ولایتی طی همایشی در مشهد به منظور فراهم ساختن زمینه سرکوب بیشتر جنبش سبز اتهاماتی را به اینجانب و جنبش ۱۸ تیر ۱۳۷۸ منتسب کرده است. ایشان ضمن اشاره مستقیم به نقش اینجانب در جنبش ۱۸ تیر مدعی شدند که اولا ما در قبال دریافت پول جنبش را سازماندهی کردیم و ثانیا کلّ جنبش تحت فرماندهی معاونت وقت وزیر کشور(مصطفی تاجزاده) هدایت می‌‌شده است و ثالثاً ما میخواستیم بر اساس دستور معاون وزیر کشور با کشاندن تظاهرات از دانشگاه تهران به خیابان جمهوری، بیت رهبری را تصرف کنیم. در خصوص اظهارات کذب ولایتی لازم است نکات زیر را جهت روشن شدن افکار عمومی‌ بیان نمایم.

۱- به دنبال سرکوب جنبش ۱۸ تیر اینجانب به عنوان هدایت کننده تظاهرات دستگیر و زیر شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفتم. در حالیکه من را ماهها با چشمبند در سلولهای انفرادی محبوس کردند به شیوه‌های ضد انسانی‌ مورد بازجویی‌های مکرر قرار گرفته و من را مجبور می‌‌کردند به آنچه که نکرده بودم معترف سازند. به خدای ایران سوگند در طول تمامی‌ این اقرار گیریهای زیر شکنجه هرگز نامی‌ از آقای تاج زاده و یا ارتباط ما با معاونت وزارت کشور به میان نیامد.

۲- هرچند رژیم تاکنون شوهای تلویزیونی را در قالب"محاکمات" برای فعالین جنبش سبز به اجرا در آورده است، باید ذکر کنم که اولین بار پس از سرکوب جنبش ۱۸ تیر چنین نمایش زننده را بر سر من و دیگر فعالین جنبش پیاده کردند تا ما را افرادی فریب خورده، وابسته و کسانی‌ که در مقابل پول چنین جنبشی را راه انداختند معرفی‌ کنند. قلم از بیان شدت شکنجه جسمی‌ و روحی‌ قاصر است تا بتوانم شرح دهم در شکنجه گاه‌های رژیم به اصطلاح "الهی، اسلامی" چه به سر انسان میاورند که فرد زندانی و اسیر در دست این نا‌ انسانها مجبور میشود علیه خودش حرف بزند و در شوهای تلویزیونی حاضر شود. من با پوست، گوشت و استخوانم احساس می‌‌کنم چه فشاری بر افراد شاخص جنبش سبز در زندان وارد میشود تا به آنچه که نکرده اند معترف شوند. اکنون ولایتی سعی‌ می‌‌کند به دروغ افراد شاخص جنبش سبز را از طراحان جنبش ۱۸ تیر معرفی‌ کند تا زمینه اعتراف گیریهای آنها را فراهم کند.

۳- افرادی نظیر ولایتی با جعل این اکاذیب اگر به خدا و پیامبر اعتقادی ندارند دست کم باید به انسانیت معتقد بوده و از چنین گفته‌های ضد اخلاقی‌ که میتواند به قتل، شکنجه و استمرار حبس انسانهای بیگناه منجر گردد پرهیز کنند. افسوس که این افراد نه به خدا اعتقاد دارند، نه به انسانیت و نه به هیچ اصول اخلاقی‌ پایبند هستند.

۴- آقای ولایتی، شما که با بی‌ شرمی ادعا می‌کنید جنبش ۱۸ تیر را ما بخاطر پول راه انداختیم آیا نزد وجدان خودت احساس شرمساری نمی‌‌کنید؟ من به عنوان "متهم" ردیف اول این واقعه تاریخی‌، بیش از هفت سال در زندان شما زیر شدیدترین شکنجه‌ها اسیر بودم. برادرم اکبر محمدی به عنوان "متهم" ردیف دوم در زیر شکنجه جلادان شما جان خود را فدای آزادی ایران و برقراری دمکراسی نمود. آیا خون برادرم اکبرو هزاران شهدای دیگرعطش خونخواری شما را سیراب نمی کند که ما را با کمال بی شرمی به دریافت پول متهم می‌‌کنید؟ آیا با چنین دروغ هایی قصد دارید خون فعالان جنبش سبز را به زمین بریزید زهی بی شرمی! آیا یک ذره شرافت در وجود شما هست؟ نکند شما ما را مثل باجناق میلیاردی خودت(صادق محصولی) پول پرست تصور کردید؟ شما هستید که با پرداخت پول به یک عده بسیجی‌ بی‌ خرد و شستشوی مغزی آنها این افراد را به جان ملتی فرهیخته می‌‌اندازید تا مانند سگانی هار پهلوی دختران و سینه پسران جوان ایران را بشکافند. شما هستید که با پرداخت پول به افرادی نا‌ آگاه آنها را به میدان می‌‌آورید و با ساندیس پذیرأی می‌کنید تا به خیال خودتان برای این رژیم آبرو باخته کسب حیثییت کنید.

۵- در پایان باید به آقای دکتر ولایتی یادآوری کرد، آقای دکتر شما با خودشیرینی نزد ولی‌ فقیه حرفه مقدس پزشکی‌ را هم لکه دار کردید. شما چه بهتر به طبابت بپردازید شاید در این صورت ملت بزرگوار ایران قلم عفو بر گناهان شما بکشند

پاسخ منوچهر محمدی به اظهارات سراسر کذب علی‌ اکبر ولایتی:

علی مطهری: رفتار موسوی و کروبی مانع اصلاحات مورد دلسوزان است

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:46:00 +0000

علی مطهری، از نمايندگان اصولگرای مجلس و از منتقدان محمود احمدی نژاد در نامه ی سرگشاده ای به ميرحسين موسوی گفته است که او دردها را خوب بيان کرده اما راه درمانش اشتباه است. علی مطهری، موسوی و کروبی را متهم کرده که رفتارشان مانعی برای اصلاحات ِ مورد نظر بسياری از دلسوزان انقلاب است."“
او با انتقاد از آنچه که "قانون گريزی و ليبراليسم فرهنگی احمدی نژاد" خوانده، افزوده: اگر رهبری خيالش از جانب شما راحت شود، به سراغ خودکامگی های ديگران مانند رئيس جمهوری و برخی افراطيون اصولگرا می رود.
او همچنين گفته است" مطابق قانون اساسی و اصل ولايت فقيه در معضلات اجتماعی و سياسی نظر رهبری فصل الخطاب است، اما شما به اين اصل توجه نکرده ايد.
علی مطهری از موسوی و کروبی خواسته است تا راهپيمايی ۲۲ بهمن را به روز وحدت ملی تبديل کنند.

Farda News

امروز: آمارهای نگران كننده دولتی از زیر پوست شهر

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:40:00 +0000

امروز: تب مباحث سیاسی در كشور چنان بالا گرفته است كه از اساس، سلامت و تعادل جامعه بیمارمان را با مشكلات جدی و عدیده‌ای مواجه ساخته است. حاكمیت كم سابقه چنین فضایی در كشور، جز در بی تدبیری و ضعف اخلاق ریشه ندارد و جالب آنجاست كه ما مدعی صادرات اخلاق و حتی مدیریت بهینه به عالم هستیم!

در شرایطی كه به سادگی دوستان خود را به علوی و اموی، ولایتی و ضد ولایت و مومن و منافق تقسیم می‌كنیم، آیا متوجه هستیم "در زیر پوست شهر" و در اعماق جامعه‌ای كه مدام از افتخارات تاریخی، مفاخر فرهنگی، رسالت های جهانی و منابع انسانی آن دم می‌زنیم چه می‌گذرد؟ متاسفانه جدال‌های بی فرجام سیاسی موجود كه معلوم نیست چه كسی از آن منتفع شده و كدام گروه اصیل بدان راضیند، باعث انحراف شدید اذهان و افكار و انحراف از مسائل واقعی جامعه شده است.

اگر چه ناامیدی كفر است و سیاه‌نمایی خیانت اما باید متوجه بود روندهای موجود در حوزه فرهنگ، سلامت، محیط زیست و اقتصاد، زنگ‌های خطر را برای اهل فن و نظر به صدا درآورده‌اند.
تمام سر خط‌های خبری و آمارهایی كه برای نشان دادن روندهای خطرناك و بحران آفرین در ذیل آمده است، از شماره 5 جریده وزین و پرمحتوای "مهرنو" انتخاب شده است كه نشریه‌ای كاملاً دولتی و وابسته به سازمان محترم بهزیستی است و احتمالاً بلندگوی سكولارها و اسرائیل نیست و از بودجه‌های جنگ نرم و ساكهای پول ارسالی از آمریكا استفاده نمی‌كند!

مطالعه سرخط های زیر شاید برخی را فارغ از عقاید سیاسی آنها به تامل وادارد.

1- نتایج یك تحقیق بزرگ میدانی در شهر تهران نشان می‌دهد به اعتقاد 99% از مردم دروغ در جامعه رواج دارد و حدود نیمی از افراد معتقدند 90% مردم راستش را نمی‌گویند.

..

3- در حالی كه سالمندی مساله بزرگ جامعه آینده ایران خواهد بود، فاقد بیمارستان و گرایش تخصصی سالمندان هستیم و در خوشبینانه‌ترین حالت 25% از سالمندان كشور از هیچ نوع خدمات بیمه درمانی بهره‌مند نیستند.

...

5- "امروزه بسیاری از زنان بدكاره و خیابانی حتی دارای خانواده، همسر و شغل اجتماعی هستند ولی به دلایل مختلف به این پدیده غیر اخلاقی روی می‌آورند." ( به نقل از یكی از مقامات آگاه به مسائل قضایی كشور)

6- ایران، هفتمین واردكننده مواد آرایشی و بهداشتی در جهان است و در منطقه خاورمیانه كه پر مصرف‌ترین نقطه دنیا به لحاظ مصرف لوازم آرایشی محسوب می‌شود، پس از عربستان سعودی مقام دوم را دارد.

7- در حالی كه در كشورهای توسعه یافته زنان بالای 40 سال مشتریان اصلی مواد آرایشی محسوب می‌شوند در ایران گروه سنی 24-22 سال بزرگترین گروه مصرف‌كننده مواد آرایشی به شمار می آیند. {این بدان معناست كه آرایش، در بین زنان ایرانی ریشه‌های روان‌شناختی دارند و نه دلایل زیبایی‌شناختی }

8- پرداخت هزاران دلار و گذراندن ماه عسل چند هفته‌ای در كنار مردان كانادایی، راهی برای مهاجرت دختران ایرانی به غرب {قاچاق قانونی دخترانی كه نمی‌خواهند در ایران و ایرانی باشند.}

9- به گفته رئیس سازمان ملی جوانان استان تهران آمار ازدواج در 6 ماهه نخست امسال 3/5 (پنج و سه دهم) درصد كاهش داشته است. در همین مدت آمار طلاق از رشد 21 درصدی برخوردار بوده است.

10- در شش ماهه نخست امسال از هر 8 ازدواج ایرانی‌ها یكی به طلاق انجامیده است. این آمار در تهران 2 برابر میانگین كشور است یعنی از هر چهار ازدواج یك مورد به جدایی انجامیده است.

امروز: آمارهای نگران كننده دولتی از زیر پوست شهر

احمدی‌نژاد: شاكی هستیم، یك گروه امین رأی همه را دوباره بشمارد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:33:00 +0000

در نظام اسلامی نباید در قبال اظهار نظر قانونی و رای افراد، حیثیت آنها مصون باشد. به صرف اینكه من و خانواده ام به یك فرد(غیر از كاندیدای برنده) رای داده ایم، باید اینطور مورد حمله قرار بگیریم؟... 48ساعت تاخیر توجیهی ندارد جز اینكه آقایان پس از تحلیل روند آرا تصمیم گرفتند در بعضی از صندوق ها اقداماتی انجام دهند

همه ما شاكی هستیم، یك گروه امین بنشینند، رای همه را دوباره بشمارند. / آیا در نظام اسلامی نباید در قبال اظهار نظر قانونی و رای افراد، حیثیت آنها مصون باشد. به صرف اینكه من و خانواده ام به یك فرد(غیر از كاندیدای برنده) رای داده ایم، باید اینطور مورد حمله قرار بگیریم؟ این كه از عدالت خارج است. / شنبه شب چهار صندوق به فرمانداری می رسد ولی متاسفانه رئیس ستاد انتخابات كشور مانع از اعلام نتایج شمارش اینها می شود./ این چهل و هشت ساعت تاخیر هیچ توجیهی ندارد جز اینكه باید تفسیر كرد آقایان پس از تحلیل روند آرا تصمیم گرفتند در بعضی از صندوق ها اقداماتی انجام دهند./ خود بنده در چند صندوق شاهد بودم كه لیست گروهی كه مجریان انتخابات به آن وابسته هستند، به راحتی در اطراف صندوق ها توزیع می شد./ بنده از نقاط مختلف خبر دارم كه افرادی غیر از اعضا صندوق را برای شمارش وارد كرده اند و یا مثلا در صندوقی كه سه هزار رای داشته است تعدادی را شمارش كردندو…..

احمدی نژاد در دادگاه روزنامه سلام

اشتباه نكنید، اینها جملات كسانی نیست كه این روزها مورد عتاب قرار گرفتند، آنهایی كه پس از اعتراض به نتایج انتخابات ۲۲ خرداد، از سوی فاتحان به برهم زدن قاعده بازی یا نداشتن روحیه پذیرش شكست متهم شدند. فاتحانی كه پس از انتخابات و در واكنش به اعتراض كاندیداهای دیگر كه به گفته آنان سندی نداشتند، رفتار معترضان را به «بدترین نوع دیكتاتوری» تشبیه كرده بودند.

این ها دقیقا جملاتی است كه شخصی حدود ۱۰ سال قبل در جریان شكست انتخاباتی خود و چهره مورد نظرش در انتخابات مجلس ششم ، به زبان آورده است. ۱۰ سال گذشته و حالا گوینده سطرهای بالا كه روزی در كنار ارگان‌ها و اشخاصی چون شورای نگهبان، مرتضی نبوی، غلامعلی حداد عادل و….در مقام نقد و اتهام به دست اندركاران برگزاری انتخابات برآمده بود ـ در كنار همان ها ـ تمام قد از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دهم دفاع می كند.

این ۱۰ سال گذشته و متشاكی كه روزگاری رئیس ستاد انتخابات كل كشور بود در اوین به سر می برد یا در دادگاه در جایگاه متهم می نشید و شاكی كه روزگاری ناكام از انتخابات مجلس و شورای شهر بازگشته بود روی صندلی ریاست جمهوری در پاستور نشسته است.

شورای نگهبان هنوز هست، اما در انتخابات ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۸ چنانكه در اطلاعیه شماره شش در انتخابات مجلس ششم واكنش نشان داد، واكنش نشان نمی دهد. نبوی، حدادعادل، هاشمی رفنسجانی، ناطق نوری و…. همه هستند. اما روابط زیادی دگرگون شده و نظرات گاه ۱۸۰ درجه تغییر كرده. جهرمی دیگر آن همكار شورای نگهبان نیست و حتی به عنوان وزیر از سوی معاون سابقش به مجلس معرفی نشد. در انتخابات سال ۱۳۸۸، مثل انتخابات سال ۱۳۷۸ شاكی این داستان مدعی رای كم خوانده شده هاشمی رفسنجانی نیست. و هاشمی هم امروز دلنگران رئیس ستاد انتخاباتی است كه روزگاری كاندیدای ناكامی در دفاع از هاشمی به او هجوم برده بود.

ناطق نوری امروز سكوت كرده و بیش از ۱۰ سال می گذرد از روی كه عكسش به عنوان رقیب اصلی خاتمی روی دیوارهای شهر بود، و استاندار سابق اردبیل كه از خوبی ها و پاكی او در دادگاه (دادگاهی كه به مناسبت دفاع از خود در برابر اتهام استفاده كردن از امكانات دولتی به نفع ناطق نوری تشكیل شده بود) می گفت و دلش از حیثیتی می ترسید كه ممكن بود به خاطر رای دادن او و خانواده اش به ناطق، خدشه دار شود. هم هاشمی، هم ناطق كه روزی استاندار سابق اردبیل، استاد دانشگاه و…. در مصاحبه ها و خطابه های دادگاه از آنها دفاع می كرد و هر دو ناكام ماندند، امروز نقد آنها را آیین خود كرده است. او امروز منتقد آن دو است و البته پیروز میدان انتخابات.

آقای انتخابات
از نگاه بسیاری پرونده انتخابات ریاست جمهوری دهم بسته شده است. در این مقاله نیز قصد، ورود به انتخابات ریاست جمهوری دهم نیست. صفحات آرشیو اواخر دهه ۷۰ نشریات، از مردی می گویند كه ظاهرا هر بار مطرح شدن نامش، دیروز و امروز با كلید واژگانی چون «انتخابات»، «تخلف»، «رای» و… (درست یا نادرست) همراه شده است، «محمود احمدی نژاد».

احمدی نژاد در دادگاه روزنامه سلام۲

شاید كمتر كسی از ثبات قدم این مرد برای انتخاب شدن برای آنچه از آن با عنوان «توفیق خدمت» یاد می كند گفته باشد. ممارستی درخور تامل. او هرگز به عنوان نماینده مجلس یا عضو شورای شهر انتخاب نشد، در عوض یكباره رئیس جمهور شد. یكبار شكست در انتخابات شورای شهر، یكبار شكست در انتخابات مجلس…. اما احمدی نژاد سرانجام در سوم تیرماه سال ۸۴ مقابل كسی كه پیشتر به حمایت از همراهان او احتمال تخلف در انتخابات را مطرح كرده بود(هاشمی رفسنجانی در انتخابات مجلس ششم) توانست پیروز شود. از این تاریخ به بعد دیگر اظهار نظری از احمدی نژاد مبنی بر احتمال تخلف در انتخابات وجود ندارد.

ماجرای مجلس ششم

احمدی نژاد در سال ۱۳۷۸، در ششمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی زیر عنوان «فهرست ۳۰ نفره ائتلاف خط امام و رهبری» و لیست برگزیده جمعیت وابسته به موتلفه (این لیست در صفحه ۴ هفته نامه شما، شماره ۱۵۲ مورخ ۲۷ بهمن سال ۱۳۷۸ تحت عنوان «كاندیداهای برگزیده جمعیت» منتشر شده است، سه صفحه بعد هم نظرات احمدی نژاد در صفحه ۷ در خصوص لزوم تغییر مدیران فرهنگی و… در كنار سایر كاندیداهای برگزیده منتشر شده است.) در كنار هاشمی رفسنجانی، محسن رضایی، حسن روحانی، یحیی آل اسحاق، علی عباسپور تهرانی، محمدرضا باهنر، محمدجهرمی، غلامعلی حدادعادل و…..با كد انتخاباتی«۰۴۱» شركت، اما شكست می خورد.

انتخابات تمام می شود و نتایج اعلام، حدودا دو هفته از انتخابات گذشته، اما احمدی نژاد به شدت نسبت به اعلام نتایج شكایت می كند. نشریه شما، شماره ۱۵۴ مورخ ۱۲ اسفند سال ۱۳۷۸ ورق می خورد.
تیتر یك: «احتمال تقلب در شمارش آراء» سه تیتر فرعی: «مرتضی نبوی: دكتر حداد عادل در مسجد هدایت با خانواده اش رای داده است اما تعداد آراء را صفر اعلام كرده اند»، «موحدی ساوجی: با افرادی كه به حوزه های رای گیری می آمدند و مردم را به نوشتن لیست خاصی تشویق می كردند هیچ برخوردی نمی شد!» و تیتر سوم از قول كسی است كه امروز بر صندلی ریاست جمهوری در پاستور تكیه زده«دكتر احمدی نژاد: ۴۸ ساعت در اعلام نتایج تاخیر كردند كه در بعضی صندوق ها اقداماتی انجام دهند!» پایین صفحه اعلامیه شماره ۶ شورای نگهبان توجه را جلب می كند با این تیتر: «در صندوقی كه خود داوطلب و بستگانش رای داده اند، رای آنها صفر خوانده شده است!»

صفحه اول هفته نامه شما، شماره ۱۵۴مورخ پنج شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۷۸

در پایین صفحه هم یادداشتی بدون نام در حمایت از اكبر هاشمی رفسنجانی نوشته شده است. در این یادداشت آمده: «آنها تهاجم به هاشمی را پس از اتمام شمارش آراء و اعلام آن از طرف وزارت كشوری كه دست خودشان است و مجری انتخابات است هم دست برنداشتند» مخاطب این برگه های كاهی با اتفاقاتی كه در جریان و پس از انتخابات افتاده از دیدن این سطرها كه در وصف هاشمی آمده متعجب می شود: «چه كسانی اینطور از حضور یك سردار رشید اسلام به وحشت افتادند؟ / چرا آنها حرمت شكنی بزرگی از بزرگان انقلاب اسلامی را اینگونه بی پروا شروع كرده و ادامه می دهند/ هاشمی و هاشمی ها ۴۰ سال است جان بر كف و آبرو بدست، آماده هرگونه تهاجم و تخریب و تهمت ضد انقلاب و استكبار و مزدور استعمار و عناصر التقاطی و منحرفین و منافقین و… بوده و هستند و هیچگاه صحنه را ترك نخواهند كرد»

رای ها را دوباره بشمارند
به صفحه ۱۱ برویم، جایی كه گزارش تیتر یك آن با گفتگوی آقای دكتر محمود احمدی نژاد آغاز می شود. متن كامل این گفتگو ازقرار زیر است:
در این دوره انتخابات از آنجایی كه مجموعه مجریان انتخابات در وزارت كشور دارای گرایشات شدید سیاسی به یك حزب و جناح خاصی بودند و در رفتارشان هم این تمایل را بروز می‌دادند. فضا به گونه‌یی شكل گرفت كه این جور مسائل و این حرف‌ها و شایعات به طور طبیعی مطرح می‌شود. وقتی وزیر كشور و یا رئیس ستاد انتخابات كشور حرفی می‌زند كه بوی مخالفت با قانون می‌دهد، طبیعی است كه وقتی به پایین‌تری‌ها می‌رسد، آنها هر كاری كه دلشان بخواهد انجام می‌دهند.

گفتگوی احمدی نژاد در صدر گفتگوی معترضان به نتیجه انتخابات در صفحه ۱۱، هفته نامه شما، شماره ۱۵۴مورخ پنج شنبه ۱۲ اسفند

خود بنده در چند صندوق شاهد بودم كه لیست گروهی كه مجریان انتخابات به آن وابسته هستند، به راحتی در اطراف صندوق‌ها توزیع می‌شد و رای‌دهندگان تشویق می‌شدند تا به آن لیست رای بدهند و در شمارش هم بنده از نقاط مختلف خبر دارم كه افرادی غیر از اعضای صندوق را برای شمارش وارد كرده‌اند و یا مثلاً در صندوقی كه سه هزار رای داشته است تعدادی از برگه‌های رای را شمارش كرده‌اند و بعد نتیجه را به كل تعمیم داده‌اند كه این امر خلاف قانون است.

این عملكرد نشان می‌دهد كه صد درصد نمی‌شود روند را تایید كرد. شنبه‌شب چهارصد صندوق به فرمانداری می‌رسد ولی متاسفانه رئیس ستاد انتخابات كشور مانع از اعلام نتایج شمارش اینها می‌شود و اولین اطلاعی كه به مردم می‌دهد روز دو شنبه غروب است و این ۴۸ ساعت تاخیر هیچ توجیهی ندارد جز اینكه باید تفسیر كرد به اینكه آقایان پس از تحلیل روند آرا، تصمیم گرفتند در بعضی از صندوق‌ها اقداماتی انجام دهند.
در چهارصد صندوق اول آقای هاشمی‌رفسنجانی حدوداً نفر هفتم بوده است، در تهران معمولاً از ۳۰۰ هزار رای به بالا، روند ثابت می‌ماند اما در این مسیر آنقدر اعلام نكردند، كه ما نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاد كه رتبه آقای هاشمی به ۲۶ و ۲۷ و حالا هم سی‌ام رسیده است و تازه رفته‌اند یك كسی را آورده‌اند كه شاكی می‌گوید هستم. خوب همه ما شاكی هستیم كه بنابر بازشماری است یك گروه امین بنشینند، رای همه را دوباره بشمارند و این نشان می‌دهد كه روند غیرعادی است و متاسفانه سازمان نظارت همه ما سازمان منسجمی نیست. مثلاً در بعضی از حوزه‌ها از نزدیكان برخی از كاندیداها، مدتی به عنوان ناظر انتخاب شده‌اند و در آن صندوق‌ها این افراد آرا بالای آوردند كه نشان می‌دهد این عادی نیست.

و یا شنیده شده است در برخی از مناطق تهران برگه‌های آرا در بیرون از محل صندوق‌ها در دست افراد بوده است. وزارت كشور باید در این زمینه به روشنی توضیح دهد. ادعا نمی‌كنم كه اگر آرا بازشماری شود، نتیجه كلی تغییر می‌كند ولی می‌توان گفت جایگاه خیلی افراد تغییر پیدا خواهد كرد.

نقل قول جالب دیگری هم از مرتضی نبوی در همین صفحه به چشم می خورد، در ابتدای آن از قول نبوی آمده است: اگر آراء بازشماری شود، نتایج تغییر خواهد كرد. استدلال های نبوی جالب توجه است(نظیر چنین استدلال هایی اخیرا از سوی شورای نگهبان و چهره هایی مثل حداد عادل، نبوی و… تخطئه شدند) در مناطقی كه ائتلاف خط امام و رهبری رای بالایی داشتند آرای دكتر غفوری، باهنر و لاریجانی را صفر اعلام كردند. در ادامه، این حامی احمدی نژاد در عصر حاضر ـ شاید از قول حداد عادل ـ استدلال می كند: «در شهرك فرهنگیان با توجه به اینكه دكتر حدادعادل یك چهره فرهنگی است و در بین فرهنگیان مقبولیت دارد آراء وی در آنجا هم صفر اعلام شده است..» چنین استدلالی در جریان انتخابات اخیر نیز مطرح شد. برخی كاندیداها گفته بودند كه چرا در شهرهای محل زادگاهشان رای پایین تری آوردند با توجه به اینكه نوعا روابط قومیتی در برخی از مناطق می توانسته موجب شود كه كاندیدای مزبور در منطقه خاصی رای بالاتری داشته باشد.
در انتخابات اخیر روزنامه كیهان در خبری به نقل از خبرگزاری ایرنا كه از روی این سایت حذف شده بود، اندكی پس از اعلام نتایج انتخابات تحت عنوان «احمدی نژاد در شهر زادگاه نامزدها هم پیروز شد» مدعی شده بود احمدی نژاد در زادگاه محسن رضایی رای بیشتری از رضایی داشته است. امری كه با واكنش شدید سایت منتسب به رضایی مواجه شد. پس از آن برخی سایت ها و نشریات به دفاع از خبر مذكور پرداخته و گفته بودند اینكه نامزدی در شهر خودش رای نیاورد امری غیر ممكن نیست!

بازخوانی انتخابات به نفع احمدی نژاد و یاران
رئیس ستاد انتخابات كشور كه محمود احمدی نژاد از او یاد می كند، كسی نبود جز «مصطفی تاجزاده» كه در حال حاضر در زندان به سر می برد. او در سخنرانی كه مهرماه سال گذشته داشت با ایراد اتهام علیه كسانی كه آن انتخابات را مخدوش دانسته بودند تمام اتهامات خود را رد كرد. ماجرای آن انتخابات پر حاشیه سرانجام با دخالت رهبر انقلاب تمام شد. پس از آنكه شورای نگهبان ۷۰۰ هزار رأی اعلام شده توسط وزارت كشور وقت را باطل كرد، حداد عادل به مجلس شورای اسلامی راه یافت. هاشمی رفسنجانی در رتبه آخر از فهرست سی نفره كاندیداهایی كه یك چهارم آراء لازم برای كسب كرسی مجلس در شهر تهران رابدست آورده بودند، قرار گرفت. شورای نگهبان با اعلام اینكه در انتخابات تقلب شده‌است به بازشماری آراء پرداخت. آرای كاندیداهای دیگر را كاهش و رتبه رفسنجانی را تا رتبه ۲۰ ارتقاء یافت ولی هاشمی رفسنجانی خود از نمایندگی انصراف داد. احمدی نژاد هم هرگز به مجلس راه نیافت. تاج زاده(همتای كامران دانشجو در انتخابات ریاست جمهوری دهم دانشجو رئیس ستاد انتخابات كشور در انتخابات اخیر بود و وزیر علوم فعلی) یك سال و دو روز بعد(در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۷۹) از مصاحبه احمدی نژاد با نشریه شما به جرائمی نظیر: مداخله‌غیر‌قانونی در انتخابات، ممانعت از اقدامات سازمان بازرسی كل كشور، در رسیدگی و شناسایی عاملین جرم در صندوق‌های مبطول؛ سوء‌استفاده از موقعیت شغلی و …. محكوم می شود.

در نظام اسلامی نباید در قبال رای افراد، حیثیت آنها مصون باشد؟

تصویری از گزارش « تحلیلی بر انتخابات ریاست جمهوری در استان اردبیل » روزنامه سلام شماره ۱۷۹۰ مورخ یكشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۷۶

سوم مرداد ۱۳۷۸، دادگاه ویژه روحانیت. آن روز محمود احمدی نژاد با پیراهن سفید در دادگاه سلام حاضر شده بود. این عكس در برخی از سایت های اینترنتی وجود دارد. عده ای تصور می كنند احمدی نژاد در كنار سایر شاكیان(ترقی و… نمایندگان مجلس آن دوران به خاطر درج یك نامه خاص) در آنجا حاضر شده است. روزنامه سلام به خاطر درج آن نامه تعطیل شده و غائله ۱۸ تیر براه افتاده است. ماجرایی كه شاید در زمان خودش در تاریخ جمهوری اسلامی بی سابقه بوده. احمدی نژاد در این دادگاه حضور پیدا می كند و نقش فعالی دارد. كلا روزنامه دو شكایت دارد. یكی شكایت نمایندگان مجلس و دیگری شكایت محمود احمدی نژاد. اما نه به خاطر چیزی شبیه آنكه سایر شاكیان در دادگاه حاضر شدند. شكایت او به گزارش این روزنامه در مورد سوء مدیرت ها و استفاده از امكانات دولتی در انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد سال ۷۶ در استانداری اردبیل (كه با رای دادگاه مشخص شد حقیقت نداشته است)بازمیگردد.

روزنامه سلام به مدیر مسئولی موسوی خوئینی ها كه اظهار نظرش در مورد احمدی نژاد ناظر بر اینكه تابحال اسمی از او نشنیده بوده با واكنش احمدی نژاد مواجه می شود.
ماجرا از این قرار بود كه این روزنامه در شمار ۱۷۹۰ مطلبی تحت عنوان «تحلیلی بر انتخابات ریاست جمهوری در استان اردبیل» (از سری گزارش های تحلیلی از وضعیت برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در كل كشور) كه توسط نمایندگی این روزنامه در اردبیل تهیه شده بوده منتشر می كند. مطلب مذكور اشاراتی مبنی بر تخلفات استانداری در جریان انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد سال ۷۶ به نفع كاندیدای رقیب (ناطق نوری) دارد. موسوی خوئینی ها تعجب كرده كه بین این همه احتمالا موارد نا درستی كه در روزنامه به چاپ رسیده، چرا باید پاسخگوی این یك مورد خاص باشد. شكایت از سوی كسی كه در گزارش نامی از او برده نشده است و تنها به عنوان حقوقی او اشاره شده است. خوئینی ها خدا را شاهد می گیرد كه تاكنون احمدی نژاد را اصولا ندیده بوده و اولین بار در دادگاه او را می بیند. مدیر مسئول روزنامه سلام می گوید: آقای احمدی نژاد كه از سوی مدیران استان وكالت ندارد كه شكایت نماید! خوئینی ها خطاب به به احمدی نژاد می گوید: آیا این انصاف است كه اگر كاندیدای مورد علاقه آقای احمدی نژاد رای نیاورده، مشكل خود را با طرح شكایت علیه خبرنگار سلام و سپس مدیر مسئول آن بخواهد حل كند؟

احمدی نژاد هم از خود دفاع میكند. او می گوید از خبرنگار شكایتی نكرده است و زمانی كه از نام استاندار در گزارش استفاده شده است منظور شخص او بوده است. در ادامه احمدی نژاد خود را اینگونه تعریف می كند: من یك معلم دانشگاه هستم و دكترای راه و ساختمان دارم و مدت ۱۸ سال است كه در خدمت مردم بوده و همیشه تابع تكلیف بوده ام و مقررات شرعی را هم می دانم. جهت اطلاع شما می گویم در استان اردبیل كه خدمت می كردم هزینه برق، تلفن و گاز منزلم را می پرداختم و با اینكه طبق قانون، استانداران معاف هستند اما احتیاط می كردم.
خوئینی ها به احمدی نژاد گفته است كه همه می دانند او طرفدار متعصب یك كاندیدای خاص بوده است و استاندار اسبق اردبیل در جواب می گوید: بنده اعلام می كنم كه متعصب نیستم و به خاطر هیچ كس حاضر نیستم قیامتم را به دنیای كس دیگری بفروشم. احمدی نژاد سپس در وصف ناطق نوری(كه در مناظره انتخاباتی با موسوی او را متهم كرد) می گوید: شخص آقای ناطق نوری در دیدار با استانداران كه قبل از انتخابات برگزار شد به صراحت اعلام كردند احدی حق ندارد از بیت المال و امكانات و حیثیتی به نفع من استفاده كند. اگر این كار را كردید من در آن دنیا شاكی شما هستم.
در پایان استاندار سابق اردبیل در محضر دادگاه می گوید: بنده به طور صریح می گویم كه به یك كاندیدا غیر از ریاست محترم جمهوری فعلی(آقای خاتمی) رای دادم و از رای خودم هم پشیمان نیستم. آیا در نظام اسلامی نباید در قبال اظهار نظر قانونی و رای افراد، حیثیت آنها مصون باشد. به صرف اینكه من و خانواده ام به یك فرد رای دادیم، باید اینطور مورد حمله قرار بگیریم این كه از عدالت خارج است. من از محضر دادگاه تقاضای احقاق حق دارم.
این پرونده به نفع احمدی نژاد تمام می شود و دادگاه رای به مجرمیت مدیر مسئول روزنامه سلام به جرم نشر اكاذیب به قصد اضرار به غیر موضوع ماده ۶۹۸ قانون مجازات عمومی می دهد. دادگاه خوئینی ها را به تحمل شش ماه حبس تعزیری محكوم می كند كه این مجازات با عنایت به ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی به لحاظ خدمات متهم در قبل و بعد از انقلاب و وضع خاص وی، به پرداخت ۵ میلیون ریال جزای نقدی تبدیل می شود.
اما گزارشی كه احمدی نژاد را آنقدر ناراحت كرده بود چه بود؟ گزارشی بود كه در صفحه۹(سیاسی) مورخ ۱۹ مرداد ۱۳۷۶ از طرف نمایندگی روزنامه در استان اردبیل تحت عنوان «تحلیلی بر انتخابات ریاست جمهوری در استان اردبیل» منتشر شده بود. در گزارش مزبور نگارنده تخلفات استانداری( كه احمدی نژاد در راس آن استاندار بوده است) را بر می شمرد. ذكر این نكته هم ضروری به نظر می رسد كه احمدی نژاد به خاطر انتشار این گزارش علیه مدیر مسئول روزنامه سلام شكایت می كند و دادگاه هم در حكمی كه به تاریخ۱۳/۵/۸۷ ابلاغ شد، مدیر مسئول را مقصر تشخیص داده است. تنها برای تنویر افكار عمومی در خصوص آنچه احمدی نژاد در دفاعیاتش گفته بود این بخش از گزارش عینا اینجا درج می شود. گفتنی است در دادگاه زمانی كه موسوی خوئینی ها مدعی می شود در هیچ كجای گزارش به احمدی نژاد توهینی یا نسبت ناروایی داده نشده است، احمدی نژاد از هیئت منصفه دادگاه می خواهد كه خودشان گزارش را یك‌بار دیگر بخوانند. ۶ بند مورد بحث گزارش، كه نگارنده استاندار و استانداری را به آن ها متهم كرده بود از قرار زیر است:

۱- تخریب چهره كاندیدای رقیب(آقای خاتمی) در مساجد و محافل مختلف.
۲- تحت فشار قرار دادن كارمندان ادارات اردبیل برای تهیه طومارهایی در حمایت از یك كاندیدا كه در بعضی از ادارات مانند اداره كل مسكن و شهرسازی و اداره كل صنایع پس از اعلام نتایج انتخابات كاركنانی كه تحت فشار به امضای طومار اقدام كرده بودند، با اعتراض خود از ورود مدیران كل به ادارات به مدت چند روز جلوگیری كردند. در اغلب ادارات استان مدیران كه تا یك هفته پس از اعلام نتایج انتخابات از ترس اعتراض كاركنان در سر كار خود حاضر نمی‌شوند.
۳- دادن وعده و وعیدهای رنگی و بی‌پایه به مردم به شرطی كه كاندیدای مورد نظر در شهر آنها حائز بیشترین آرا شود. در این راستا استانداری اردبیل با دست بردن به آمار جمعیتی بخش‌های نیرو و جلب رضایت وزیر كشور هم خطی خود مبنی بر تبدیل بخش‌های فوق به شهرستان به مردم مناطق فوق وعده داد كه در صورت پیروزی این جناح، از مزایای بیشتری هم به ظاهر برخوردار خواهند شد.
۴- انجام وظایف خود در قبال مردم، مشروط به حمایت مالی مردم از دفاتر تبلیغاتی یك كاندیدای خاص كه به عنوان نمونه می‌توان به درخواست از امنای یك شهرك تازه تاسیس مبنی بر اینكه در صورت انجام حمایت مالی از دفاتر تبلیغاتی كاندیدای مورد نظر نسبت به حل مشكل ایشان اقدام خواهد شد.
۵- دعوت از چهره‌های شناخته شده یك جناح خاص و لشگركشی اداری به جلسات سخنرانی چهره فوق.
۶- استفاده وسیع از مراسم و جلسات عزاداری مردم كه روحانیون طرفدار یك جناح در آن نسبت به ترغیب مردم به رای دادن به كاندیدای مشخص تشویق می‌شوند… حضور فعال برخی از نیروهای نظامی در حمایت از چهره مورد علاقه استاندار و كادر اجرایی استان هم چشمگیر و قابل توجه بود و به خصوص شدت آن زمانی بود كه امام جمعه تبریز در سفری به اردبیل در جمع پاسداران انقلاب اسلامی رای دادن به كاندیدای خاص را تكلیف شرعی و دینی اعلام كرد…

احمدی نژاد معاون وزیر احمدی نژاد
فراز و نشیب روزگار گویا تمامی ندارد. روزگاری محمود احمدی نژاد معاون وزیر كار آینده اش جهرمی (در دولت نهم)بوده. وزیری كه حتی در لیست كابینه دوم احمدی نژاد جا نگرفت!
همین سال گذشته تاجزاده كه حالا در زندان روزگار می گذراند در نشستی كه از سوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه تهران (مهرماه ۱۳۸۷)برگزار شده بود در بازخوانی پرونده انتخابات دوم خرداد ۷۶ گفته بود: «كسانی كه سعی كردند انتخابات سال ۷۶ و ۷۸ را در تهران و شهرستان ها خدشه دار كنند، امروز بر مسند قدرت نشسته اند… در آن دوره ای كه گفتم آقای جهرمی كه اكنون(سال ۸۷) وزیر كار است معاون آقای جنتی بود و این تیم را اداره می‌كرد. یكی از معاونینش هم آقای احمدی نژاد بود…» در ادامه تاجزاده افراد ذكر شده و كسان دیگری چون كردان را به مخدوش كردن انتخابات مجلس ششم متهم كرده بود. جهرمی دیگر وزیر كار نیست و كردان هم با همه حاشیه ها دیگر در قید حیات نیست و محمدعلی بشارتی (وزیر كشور دولت دوم هاشمی رفسنجانی) كه در گزارش روزنامه سلام به وی اشاره شده بود، بی سر و صدا و هیاهوی مطبوعاتی مشاور امنیتی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام است.

در سال ۸۸ هستیم، آقای احمدی نژاد به خواست قلبی اش كه لا اقل ده سال است در دل داشته رسیده است، از روزهایی كه احمدی نژاد خود را نامزد نمایندگی مجلس یا عضویت در شورای شهر كرده بود خیلی سال گذشته است. در سال ۸۸ او بر صندلی ریاست جمهوری تكیه زده. یعنی بالاترین مقام اجرایی در جمهوری اسلامی ایران. او به خواست قلبی اش كه از آن با عنوان «توفیق خدمت» یا «نوكری ملت» یاد می كند به هر ترتیب دست یافته است.
اینجا ایران است؛ امروز دیگر مثل ۱۰ سال قبل تاجزاده تكیه زده بر صندلی رئیس ستاد انتخابات كشور نیست، او در زندان است، احمدی نژاد هم دیگر شاكی انتخابات نیست. مناسبات بین افرادی چون هاشمی، حدادعادل، مرتضی نبوی، ناطق نوری و… به كلی دگرگون شده است و كسی هیچ نمی داند، ده سال دیگر افرادی كه امروز تیتر یك هفته نامه ای عادی هستند، كجای دنیا و زیر كدام سقف و روی كدام صندلی هستند!

منبع: انواری آنلاین

نظرات بینندگان:

بابا این اصولگراها همه چیز را برای خودشان می خواهند!!!!

کد: 145801 | 17 بهمن 1388 ساعت 18:13

چون بامنی هر كاری راانجام دادی مجازاست

کد: 145799 | 17 بهمن 1388 ساعت 18:12

این مطالب را دو هفته بعد از انتخابات در سایتها خواندیم! شما خیلی دیر این مطلب را گذاشتید!
به هر حال یك نكته جالب است و آن این است كه ادعای تقلب از سوی كاندیدای شكست خورده در كشور بحران ایجاد نمی كند. مشكل وقتی به وجود می آید كه مردم احساس تقلب بكنند.

کد: 145793 | 17 بهمن 1388 ساعت 17:53

دمش گرم
فقط كاش زودتر رو می شد

کد: 145780 | 17 بهمن 1388 ساعت 17:29

می شه بگید چرا عكس ها رو نذاشتید !؟
به دوستم گفتم ، گفتش اون موقع چون دست خاتمی بوده امكانش بوده !
بعد گفتم پس جنتی چی كاره بوده ؟ گفت : تو نمی فهمی !!!!!!!1

کد: 145749 | 17 بهمن 1388 ساعت 16:36

شاكی هستیم،گروه امین رأی را دوباره بشمارد

قسم‌مقام وزارت‌كشور:نگفتند دررای دست‌ببریم

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:27:00 +0000

معاون سیاسی وزیر كشور گفت: حضور میلیونی مردم ما در صحنه‌های مختلف و از جمله انتخابات از نقاط قوت نظام ماست، لذا دشمنان از راه مقابله با این حضور برای ضربه زدن به نظام ما وارد شده‌اند.

به گزارش ایسنا سیدصولت مرتضوی در مراسم تودیع و معارفه معاون سیاسی امنیتی استانداری كرمانشاه با اشاره به بخشی از وصیت‌نامه امام(ره) مبنی بر این‌كه « پس از من میزان، وضع فعلی افراد است» اظهار كرد: در حوادث اخیر متاسفانه برخی افراد كه امام و انقلاب را همراهی می‌كردند، عدالت انقلاب را برنتافتند و بستر دخالت بیگانگان در امور داخلی كشور را فراهم كردند.

وی خاطرنشان كرد: اگر بی‌خردی بنی‌صدر و جبهه ملی و آن منورالفكران بی‌غیرت دهه اول انقلاب نبود و آن تشنجات داخلی توسط منافقین و گروه‌های معاند ایجاد نمی‌شد، قطعا آن جنگ سنگین علیه ما شروع نمی‌شد. اكنون هم می‌بینیم بسیاری از اشخاص كه منصبی داشتند با ساخت یك دروغ بزرگ زمینه این حوادث اخیر را به وجود آوردند.

وی ادامه داد: به عنوان یك مجری انتخابات قسم جلاله می‌خورم كه در كلان كشور از وزیر گرفته تا معاونین، استانداران، فرمانداران و بخشداران، احدی توصیه نشد كه دخالتی در سرنوشت انتخابات داشته باشد.

معاون سیاسی وزیر كشور با بیان این‌كه " بنا بر فرمایش مقام معظم رهبری، دشمن در تهاجم فرهنگی به دنبال آن است كه نقاط قوت ما را به نقاط ضعف تبدیل كند" تاكید كرد: حضور میلیونی مردم ما در صحنه‌های مختلف و از جمله انتخابات از نقاط قوت نظام ماست.

وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: آن‌هایی كه یك بار تجربه كرده بودند و با تغییر در ظاهرشان، اعتقادات‌شان و فرهنگ‌شان و با بیان اظهارات ضدانقلاب پسند و دشمن‌پسند ورود به عرصه انتخابات كرده و درانتخابات نهم شكست سختی خورده بودند، درس نگرفتند كه ملاك پذیرش اكثریت مردم التزام عملی به اسلام و قانون اساسی و راه امام(ره)، اجرای كامل عدالت، دست بریدن از بیت‌المال و بریدن دست افرادی است كه دست در بیت‌المال دارند.

وی با بیان این‌كه " همخوانی و هم‌آوایی برخی شكست خوردگان با آشوبگران مشهود است" افزود: حالا كه با ریزش شدید مواجه شده‌اند می‌گویند ما هستیم.

مرتضوی در ادامه با بیان این‌كه " باید دوران پیش از انقلاب و ابتدای انقلاب را برای نسل سومی‌ها بازگو كنیم" گفت: امروز كشور ما در تمام عرصه‌ها به پیشرفت‌های شایانی دست یافته و از حیث اقتدار نظامی بازدارنده نیز به جایی رسیده‌ایم كه دیگر تفكر تهاجم نظامی به ایران از فكر استكبار رخت بربسته، اگر این بستر را دین به درهم فروشان و دنیاطلبان فراهم نكنند.

نظرات بینندگان:

بعد از هشت ماه، آقای حداد عادل هم تازه یادش آمده كه خدا را گواه بگیرد كه منظور وی از حضور در هیأت بیطرف! بررسی نتایج انتخابات، به قصد دانستن وقوع یا عدم وقوع تقلب بوده است. غافل از آنكه ایشان پیش از تشكیل چنین هیأتی و اصولاً پیش از هرگونه اقدام عملی این هیأت، در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبكه دو تلویزیون حضور پیدا كرد و آب پاكی را روی دست همگان ریخت و اعلام كرد كه انتخابات در صحت و سلامت برگزار شده است. كاش آن موقع هم یاد خدا بود و قبل از هرگونه اظهارنظر خوشایند عده ای، با در نظر گرفتن مسئولیت شرعی و اخلاقی هرگونه تحلیل و تفسیری، نسبت به ایراد اتهام به معترضین با احتیاط بیشتری برخورد می كرد.

کد: 145786 | 17 بهمن 1388 ساعت 17:33

ببخشید. باقری لنكرانی، وزیر نبودند؟ در چند شهر به نام احمدی‏نژاد سخنرانی و فحاشی و دروغپراكنی كردند؟
دیگران هم...

کد: 145755 | 17 بهمن 1388 ساعت 16:44

كار كار این انگلیسیهای بی ناموسه، خودشان تقلب كردن انداختن گردن ما. دروغ چرا تا قبر آآآ

کد: 145752 | 17 بهمن 1388 ساعت 16:41

حد اقل دم خروس رو قایم كنید بعد قسم بخورید

کد: 145717 | 17 بهمن 1388 ساعت 14:55

منظور ایشان این بود ,در دست رای بردند!!!

کد: 145691 | 17 بهمن 1388 ساعت 12:46

اگر یك لحظه قبول كنیم تقلب شده، آیا می توان قسم ایشون رو قبول كرد؟ كسی كه تقلب می كنه قسم دروغ هم میخوره. باید به این مقام گفت كه مردم اعتماد به حكومت رو به طور كامل از دست دادند. با قسم و آیه كه نمیشه اعتمادسازی كرد.

کد: 145660 | 17 بهمن 1388 ساعت 11:57

به نام خدا و با سلام به همه دلسوزان و آزاد اندیشان.
قواعد ریاضی، شواهد آماری، دستپاچگی در شمارش و اعلام آرا، سه دلیل قطعی در ساختگی بودن نتایج اولیه انتخابات است. ساختگی بودن نتایج الزاماً به معنی تقلب گسترده و تأثیر گذار نمی تواند باشد، اما شما را (منظور وزارت كشور و شورای نگهبان است) به خدا و وجدانتان قسم می دهم، اگر سوء نیتی در كار نبود، چه الزامی باعث شد در حالی كه صندوق های اخذ رأی بدون كوچكترین مزاحمتی كه باعث اخلال و اختلال در امر شمارش و اعلام آرای انتخابات گردد، در اختیار شما قرار گرفته بود، و می توانستید به راحتی و بدون مزاحمت بهترین راهكارها را در اعلام نتایج صحیح، منطقی و خدشه ناپذیر انتخابات اتخاذ نمایید، آماری منتشر كردید كه تا قیام قیامت مورد شبهه خواهد بود. لطفاً ملتمسانه خواهش می كنم، بحث را عقیدتی نفرمایید. والله بالله و تالله حرف من از سر بی اعتقادی به ولایت فقیه یا زیر سؤال بردن اركان نظام نیست. به خدا قسم هیچ نیازی به قسامه و كشیدن پای رهبری به این قضایا نبوده و نیست. ما نه نیازی به قسم شما داریم، نه دلمان می خواهد به خاطر یك مسئله كاملاً سیاسی و اجتماعی همه اركان نظام را بهم بریزیم و خدای ناكرده توهین و اتهامی متوجه سران نظام كنیم. شما كافی بود با معتبر دانستن اعتراضات و دوری از مواضع تهمت، بهترین تصمیم را می گرفتید كه نگرفتید. بنده حقیر سراپا تقصیر بعد از هشت ماه مهمترین عامل ایجاد شبهه در انتخابات را عملكرد نادرست وزارت كشور و ستاد انتخابات و نیز همراهی، حمایت و تأیید نابجای این عملكرد توسط شورای نگهبان می دانم. از قدیم گفته اند مرغتو بپا، همسایه تو دزد نكن. اگر عملكرد وزارت كشور شبهه ناك نمی بود، چه كسی جرأت می كرد بگوید تقلب شده یا فرضآ حتی با وجود جسارت در اعلام تقلب، كدام عاقل منصف مسلمانی، اركان نظام اسلامی را به خزعبلات عده ای ترجیح می داد.
جناب آقای مرتضوی! كاش به جای اینكه بعد از هشت ماه برای فرار از اتهامات، قسم جلاله یاد كنی، همان هشت ماه پیش اولاً با شفافیت در عملكرد، باعث ایجاد سوء ظن در مردم نمی شدی و ثانیاً با پاسخ منطقی، صحیح و مستند به اعتراضات و شبهات موجود، راه ادامه لشگركشی های خیابانی را مسدود می ساختید، ثالثاً گناه اهمال و بی توجهی به قانون و مردم را با هزینه كردن از رهبر عزیز انقلاب كه چشم و چراغ 70 میلیون ایرانی و نه تنها رأی دهندگان به آقای احمدی نژاد بوده و هستند، جبران نمی نمودید.
در پایان حالا كه هشت ماه از آن حوادث تلخ گذشته است و به قول خودتان سر فتنه را قطع و چشمش را كور نموده اید و ملت را قانع فرموده اید، چه نیازی به قسم جلاله بود كه آخرت خودتان را هم به این دنیای فانی و زودگذر پیوند بزنید.
خدا انشاءالله از سر تقصیرات همه ما بگذرد. بیشتر هم از تقصیرات من.
آینده جان لطفاً این درد دل را به گوش آقای مرتضوی برسان كه شقشقةُ هدرت.

کد: 145649 | 17 بهمن 1388 ساعت 11:25

راست میگه. مدیران میانی خودشان تصمیم به این كار گرفتند

کد: 145639 | 17 بهمن 1388 ساعت 11:05

من اصلا ادعا نمی كنم كه در انتخابات تقلب شده است یا خیر. ولی اگر بعد از سالها اسنادواضحی ازتقلب رو شود، اصلا تعجب نمی كنم. وقتی قرار بود یك نفر با سابقه دروغ آشكار در مجلس، تقلب در مدرك و دزدی (دریافت حقوق نامشروع از بیت المال با مدرك تقلبی) را با اصرار، مدیر وزارت كشوری كنندكه باید در اوج امانتداری در رای مردم باشدوحتی پس از آشكار شدن تخلفات متعددش، رییس جمهور وقت از وی قاطعانه دفاع می كرد، آیا بایداز تقلب احتمالی در رای مردم تعجب كرد؟
حالا این وسط اگر كسی قسم جلاله خورده باشد یا نخورده باشد فرقی نمی كند. قضاوت ما بر اساس عملكردهای قبلی است نه بر مبنای قسم خوردن یك نفر!

کد: 145636 | 17 بهمن 1388 ساعت 10:58

"همخوانی و هم‌آوایی برخی شكست خوردگان با آشوبگران مشهود است" اینقدر آشوبگر و اغتشاشگر به مردم گفتند، یادشون رفته كه اعتراضات بر سر انتخابات بود!

کد: 145635 | 17 بهمن 1388 ساعت 10:58

شهر سرخه سمنان 11 هزار جمعیت دارد و رئیس دولت كنونی 13 هزار رای در این شهر آورده...

کد: 145626 | 17 بهمن 1388 ساعت 10:40

سلام بخوانندگان ، سلام به مسؤلین سایت
ضرب المثلی هست كه می گوید « گفتی ، باور كردم ، اصرار كردی شك كردم ، قسم خوردی فهمیدم كه دروغ می گوئی»
این آقای معاون سیاسی وزارت كشور ، چطور فكر نمی كند كه وقتی مردم دم های خروس زیادی را دیده و می بینند چرا باید قسم ایشان را بپذیرند؟
كسی كه انتظار دارد مردم قسم اورا باور كنند نمی تواند حد اقل به راحتی آب خوردن مخالفین خود را به بی خردی و بی غیرتی متهم كند و این اقدام از انسانهای بی مبالاتی برمی آید كه قسم هایشا ن چنانكه در بالا گفته شد ضمن آنكه دلیلی بر دروغگوئی آنها هست ،بی ارزش نیز می باشد.

علاوه از این آقای معاون سیاسی وزارت كشور باید بار دیگر جریان انقلاب و شعار های آنرا مرور كنند تا متوجه شوند كه در تحلیل شرائط منتهی به حملهء صدام و طرفدارانش به ایران دچار اشتباه هستند. دلیل حملهء نا جوانمردانهء صدام و هم پیمانانش آنهائی نبود كه مورد اشارهء ایشان قرار گرفته است.

حركت توفندهء مردم با انگیزه های ضد ظلم و ضد سلطه كه در آن زمان از اسلام و ایدئولوژی های دیگری كه هنوز انگیزنده بودند ، نشأت می گرفت ، می رفت تا با شعار صدور انقلاب ، خطر های جدی برای منافع و سلطهء سلطه گران بوجود آورد و بساط دست نشاندگی را در منطقهء حساس خلیج فارس و خاور میانه برچیند. طبیعی بود كه جریان سلطه براحتی خود راتسلیم چنین جریانی نكند. به خصوص كه كشور های سلطه به این نكته نیز توجه كردند كه نظام جدیدالتأسیس جمهوری اسلامی ، قصد دارد هدف های خود را با دور زدن ضوابط حقوق بین الملل به ظاهر مورد تأئید قرار گرفته بین المللی كه مثلا"خاك سفارتخانهء هر كشوری را بخشی از خاك آن كشور می داند پی بگیرد در حالی كه ما سفارت آمریكا در ایران را اشغال كرده بودیم ، در چنین شرائطی ، هر عكس العملی از ناحیهء قدرت های سلطه دور از انتظار نبود كه دیدیم.

مواردی را كه آقای معاون سیاسی وزارت كشور به آنها اشاره كردند نباید بعنوان زمینه و بستر ساز تهاجم بیگانگان به ایران تلقی شو د بلكه آنها مواردی هستند كه نشان می داد زاویه هائی از همان زمان بتدریج میان سیاست های نظام با شعار ها و وعده های داده شده در حین انقلاب و مطالبات شهروندی مردم در حال بوجود آمدن است و تا امروز ادامه یافته و بیشتر شده اند كه بحران امروز كشور حاصل همان زوایاست.

البته برای بررسی آغاز جنگ علیه ایران می توان فاكتور های دیگری را نیز مورد بررسی قرار داد كه جای آن در اینجا نیست .

ا

کد: 145559 | 17 بهمن 1388 ساعت 05:14

دم خروس پیداست.

کد: 145558 | 17 بهمن 1388 ساعت 04:42

پس با این حساب سر خود و خود جوش این عمل رو انجام دادین!
البته من تقلب رو تایید و تكذیب نمیكنم (كه یه موقع نظرم فیلتر بشه!) ولی به نظر شما كسی كه رای مردم رو تغییر بده، میشه به قسمش اطمینان كرد؟!!!

کد: 145541 | 17 بهمن 1388 ساعت 02:06

خوب زودتر قسم جلاله میخوردی دیگه انقد درگیری و خونریزی نمیشد، انقد بیگناه زندانی نمیشدن، این همه بیگناه هم كشته و زخمی نمیشدن. الان كه قسم خوردی من باورم شد!!

کد: 145536 | 17 بهمن 1388 ساعت 01:48

نقل است كه:
«گفتی، باور كردم؛
تكرار كردی، شك كردم؛
قسم خوردی، یقین كردم كه دروغ می گویی!»

کد: 145530 | 17 بهمن 1388 ساعت 01:10

چه توهمی

کد: 145527 | 17 بهمن 1388 ساعت 00:46

بابا یكی اینارو از خواب بیدارشون كنه! اونایی كه دستشون الان تو بیت المال هست دیگه اون قبل سال 84 یها نیستن!(تازه اگه خیلی اصرار دارند كه قبلی ها دستشون تو بیت المال بوده!) لطفا لیست ردیف بودجه ی نورچشمی ها رو بذارید جلوشون تا ببینن دست تو بیتامال كردن یعنی 10 برابر مقدار مورد نیاز بودجه گرفتن از دولت!!!!!
یك چیز دیگه هم كه جالبه قسم جلاله ی ایشون به عدم توصیه پذیری بود...یاد مكانیزم معكوس تو روانكاوی افتادم!قابل توجه آقای یامین پور (مجری بی طرف!) كه خیلی به روانكاوی علاقه دارند!

کد: 145521 | 17 بهمن 1388 ساعت 00:36

اینرو كه همه می دونن. از كسی نخواستن در رای ها دست ببرن. یه هویی یه نتیجه دیگه از روی شكمشون اعلام كردن.

به هر حال، اون دوره دیگه گذشت، اینها معترضین رو كشتن و خون بیگناه رو دستانشونه. حكومت ظلم، غاصب حق ائمه.

کد: 145520 | 17 بهمن 1388 ساعت 00:30

تا اونجایی كه من می دونم آدم های ضعیف و دروغگو برای پوشاندن ضعف یا دروغشان قسم می خورند مثل كودكانی كه كاری انجام می دهند ولی قسم می خورند كه آن كار را انجام نداده اند

کد: 145516 | 17 بهمن 1388 ساعت 00:07

راست میگه بنده خدا! آمار سازی با رای سازی فرق داره. تو آمار سازی نیازی به رای نوشتن (دست بردن در رای) و از این جور مسایل نیست. كم هزینه و سریع.در عرض یك ساعت شاید هم كمتر شصت و سه درصد ازش در میاد.

کد: 145512 | 16 بهمن 1388 ساعت 23:56

قسم‌مقام وزارت‌كشور:نگفتند دررای دست‌ببریم

بیانیه تند انجمن اسلامی دانشگاه تهران در محکومیت بازداشت‌های اخیر و انتقاد از دیدار استادان دانشگاه با خامنه‌ای

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:24:00 +0000

امروز پرسش از مسئولین دانشگاه تهران این است كه چگونه سخن گفتن از وضعیت دانشجویان بازداشت شده‌ای كه بیش از 80 درصد وقت رئیس دانشگاه تهران به پیگیری امور مربوط به آنها می‌گذرد، هیچ جایگاهی در اظهارات مسئولین دانشگاه و به اصطلاح نمایندگان اساتید نمی‌یابد؟ چرا رئیس دانشگاه تهران در حضور رهبر انقلاب از اینكه خود او در مراسم تشییع پیكر شهید دكتر علی‌محمدی مورد حمله نیروهای لباس شخصی قرار گرفته كه قصد بازداشت دانشجویان بی‌گناه را داشته‌اند سخن نمی‌گوید؟ چگونه است كه خواست پیگیری عاملان جنایت حمله به كوی در 25 خرداد و حمله به دانشگاه تهران در 16 و 17 آذر كه هر دو توسط رئیس دانشگاه تهران در علن و خفا محكوم شد، در بیانات اساتید خطاب به رهبر انقلاب غایب است؟ آیا به راستی صداقت حكم می‌كند كه اینگونه فضای نابسامان فعلی دانشگاه، به هیچ عنوان مورد اشاره قرار نگیرد؟

در پی بازداشت شماری از دانشجویان در آستانه 22 بهمن ماه، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران، بیانیه ای در محكومیت بازداشتهای گسترده صورت گرفته صادر كرد و ضمن تاكید بر لزوم محاكمه عاملان تجاوز به كوی دانشگاه در 25 خرداد و 16 و 17 آذر 88، خواستار توقف بازداشتها، آزادی دانشجویان زندانی، رفع فشار از روی دانشگاه، دانشجویان، اساتید، انجمن های اسلامی و كانونهای اساتید و توقف احكام ناعادلانه صادر شده، گشت.

متن این بیانیه بدین شرح است:

بسمه تعالی

در حالی كه بیش از 8 ماه از حمله ناجوانمردانه عده‌ای جنایتكار به كوی دانشگاه تهران نمی‌گذرد و هیچ خبری از محاكمه عاملان آن حمله ددمنشانه به گوش نمی‌رسد و حتی قرائت گزارش كمیته حقیقت‌یاب مجلس در باب قضایای كوی دانشگاه، تحت الشعاع بررسی بودجه و امور جاری مجلس قرار گرفته است، متاسفانه موج جدیدی از بازداشت دانشجویان، زخمی دوباره بر پیكره دانشگاه وارد می‌نماید.

مسامحه در محاكمه عاملان اصلی كوی دانشگاه تهران در 18 تیر 1378 كه متاسفانه امروز نیز این مسامحه، پس از 10 سال در حوادث 25 خرداد 1388 در حال تكرار است، عاملی شد تا جنایت‌پیشگان و جاهلان و نیروهای معلوم الهویت تحت عناوین بی‌مسمایی چون لباس شخصی، 16 و 17 آذر امسال، دانشگاه تهران را آماج تاخت و تاز خود قرار دهند و بر دانشگاهیان مظلوم و مستضعف، ظلمی دیگر روا دارند و آنگاه بر بدن مظلوم دانشگاه نماز فتح با قبله اشتباه بخوانند.

بی‌شك اگر عاملان اصلی انتقال غیرقانونی دانشجویان به وزارت كشور در سحرگاه 25 خرداد 88 محاكمه و به سزای اعمال خود می‌رسیدند و در برابر اعمال غیرقانونی، ... پاداش نمی‌گرفتند، امروز شاهد بازداشت گسترده دانشجویان به بهانه‌های واهی نبودیم.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران به عنوان قدیمی‌ترین نهاد مدنی-دانشجویی كشور، كه مدتها است خود تحت فشار و دروغ پراكنی‌های بسیار قرار گرفته و تنی چند از اعضایش در كنار انبوهی دیگر از بی‌گناهان در بند شده‌اند، لازم می‌داند نكاتی را جهت استحضار دانشجویان، عموم ملت ایران و مسئولین (اگر گوش شنوایی مانده باشد) عرض نماید:

1- درطول هفته گذشته متاسفانه تعداد زیادی از دانشجویان دانشگاه‌های مختلف و از جمله دانشگاه تهران بازداشت شدند كه برخی از اعضای شورای مركزی اسبق و فعلی دانشكده‌های انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران نیز در میان آن‌ها حضور دارند. علاوه بر سید مجتبی هاشمی كه مدت مدیدی است در بازداشت به سر می‌برد، در طول هفته گذشته رضا زینالی و محمد علی رفیعی از اعضای فعلی و وحید عابدینی از اعضای سابق بازداشت شده‌اند. متاسفانه روند حاكم بر دانشگاه از آغاز سال جاری تحصیلی نشان می‌دهد با نزدیك‌شدن به روزهای حساس در كشور (روز قدس، 13 آبان، 16 آذر، عاشورا و اكنون 22 بهمن) انبوهی از دانشجویان به دلایل واهی بازداشت و زندانی می‌شوند. این روند غلط و فضای امنیتی، علیرغم خویشتنداری و آرامش دانشجویان در طول چند ماهه گذشته نه تنها كاهش نیافته بلكه شدیدتر شده و دامان بسیاری از دانشجویان را گرفته است، به طوری‌كه بنا به گفته آقای فرهاد رهبر رئیس دانشگاه تهران، بیش از 80 درصد وقت ریاست دانشگاه به پیگیری وضعیت دانشجویان بازداشتی می‌گذرد. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران ضمن محكومیت چندباره همه بازداشت‌های ناعادلانه و كور صورت گرفته، بار دیگر تاكید می‌كند، امروز متاسفانه جریانات رادیكال و تندرویی كه حیات خود را در بقای بحران در جامعه می‌یابند، در بسیاری از امور، سكان‌دار شده‌اند و با اقدامات خود بحران‌هایی پیاپی را بر دانشگاه و جامعه تحمیل می‌كنند. اگر این جریانات افراطی، توسط نیروهای معتدل و عقلای قوم مهار و به حاشیه رانده نشود، بی‌شك در آینده‌ای نزدیك شاهد بحرانهای جدی در دانشگاه‌ها و جامعه خواهیم بود و آنگاه دیگر با به حاشیه رفتن نهادهای واسطه و نیروهای معتدل دانشگاهی، مهار بحران امكان پذیر نخواهد بود.

2- تداوم روند فعلی به هیچ عنوان به نفع نهاد دانشگاه نیست. فضایی كه امروز دانشگاه‌های كشور و به خصوص دانشگاه مادر یعنی دانشگاه تهران را در بر گرفته، فضایی ناسالم، امنیتی، پر از تنش و استرس و ظالمانه است كه امكان پرداختن به فعالیت‌های علمی را از دانشجویان و اساتید سلب می‌كند و بی‌شك حتی در كوتاه مدت ضربه‌ای كاری بر پیكره نهاد علم وارد خواهد آورد. اینكه دانشگاه تهران آن قدر ضعیف شود كه به گفته رئیس آن، رئیس دانشگاه از لباس شخصی‌ها كتك بخورد و از بسیاری از مسئولین امنیتی و قضایی "جواب سربالا" بشنود از سویی نشانه ضعف و عدم توانایی رئیس دانشگاه در پیگیری حقوق دانشجویان علیرغم وعده‌های داده شده است و از سوی دیگر نشان‌دهنده مظلومیت و استضعاف دانشگاه و دانشگاهی در مجموعه نهادهای كشور. واقعیت هم این است كه وقتی مسئولین رسمی كشور كه خود دانشگاهی‌اند، در تلویزیون رسمی مملكت استاد و دانشجو و دانشگاه را به "غرب زدگی"، "داشتن گرایش سكولار" و عناوینی از این دست متهم می‌كنند، نباید از بقیه انتظار برآورده كردن آرمانهای عملی انقلاب اسلامی یعنی آزادی و عدالت و اخلاق داشت.

3- بی‌توجهی مسئولین قضایی به خواسته‌های اساتید و دانشجویان كه از جمله در نامه سرگشاده اساتید دانشكده فنی دانشگاه تهران به رهبر معظم انقلاب، نامه سرگشاده انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران به حجه الاسلام ابوترابی مسئول كمیته پیگیری مجلس در باب قضیه كوی دانشگاه و سایر نامه‌ها و بیانه‌های علنی و خصوصی اساتید و دانشجویان مندرج شده است، نتیجه‌ای جز تضعیف و حذف تدریجی واسطه‌هایی چون انجمن‌های اسلامی، كانون‌های دانشجویی و اساتید و تشكلات رسمی ندارد. در چنین فضایی بی‌شك دانشگاه به زودی با فضایی كور و رادیكال مواجه خواهد شد كه مجموعه‌های معتدل و عقلانی در آن فضا توان هیچ اثرگذاری نخواهند داشت. برخورد گسترده با دانشجویان و اساتید و افزودن بر تعداد زندانیان دانشجو، نه تنها هیچ مشكلی از مشكلات فعلی را حل نمی‌كند، بلكه با عصبانی كردن دانشجویان، ناامید شدن آنها از برقراری عدالت در چارچوب نظام و پاسخ نیافتن مطالبات آنها از مسئولین، سبب ایجاد فضای رادیكال و غیر قابل مدیریت در دانشگاه خواهد شد.

4- متاسفانه در جلسه عمومی هفته گذشته اساتید دانشگاه تهران با رهبر معظم انقلاب، هیچ یك از مطالبات اصلی اكثریت اساتید و دانشجویان و فضای واقعی دانشگاه در شرایط فعلی به حضور رهبری عرضه نشد. این در حالی است كه از دانشگاه تهران به عنوان دانشگاه مادر كشور، انتظار می‌رفت نه تنها منعكس كننده مصائب و مشكلات دانشگاه تهران باشد، بلكه سخنگوی ظلم‌هایی باشد كه امروز بر همه دانشگاه‌های كشور می‌رود. امروز پرسش از مسئولین دانشگاه تهران این است كه چگونه سخن گفتن از وضعیت دانشجویان بازداشت شده‌ای كه بیش از 80 درصد وقت رئیس دانشگاه تهران به پیگیری امور مربوط به آنها می‌گذرد، هیچ جایگاهی در اظهارات مسئولین دانشگاه و به اصطلاح نمایندگان اساتید نمی‌یابد؟ چرا رئیس دانشگاه تهران در حضور رهبر انقلاب از اینكه خود او در مراسم تشییع پیكر شهید دكتر علی‌محمدی مورد حمله نیروهای لباس شخصی قرار گرفته كه قصد بازداشت دانشجویان بی‌گناه را داشته‌اند سخن نمی‌گوید؟ چگونه است كه خواست پیگیری عاملان جنایت حمله به كوی در 25 خرداد و حمله به دانشگاه تهران در 16 و 17 آذر كه هر دو توسط رئیس دانشگاه تهران در علن و خفا محكوم شد، در بیانات اساتید خطاب به رهبر انقلاب غایب است؟ آیا به راستی صداقت حكم می‌كند كه اینگونه فضای نابسامان فعلی دانشگاه، به هیچ عنوان مورد اشاره قرار نگیرد؟ آیا مسئولین دانشگاه تهران متوجه این موضوع نیستند كه امور علمی دانشگاه نیز در همین كوتاه مدت به شدت تحت تاثیر فضای امنیتی و بازداشت دانشجویان قرار خواهد گرفت؟ آیا انبوه دانشجویان بازداشتی و احكام صادره برای آنان نباید در آن جلسه مورد اشاره قرار می‌گرفت؟ آیا نظرات اكثریت دانشجویان و اساتید هیچ ارزشی برای انتقال یافتن به عالی‌ترین مقام نظام نداشت؟

5- متاسفانه در فضای فعلی شاهد صدور احكام زندان برای برخی دانشجویان به بهانه‌های .. و به خصوص به دلیل حوادث كوی دانشگاه تهران هستیم. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران ضمن محكوم كردن روندهای .. اینچنینی بار دیگر هشدار می‌دهد عوض شدن جای متهم و شاكی در حوادث كوی دانشگاه ظلم آشكاری است كه بی‌شك توسط بدنه عدالتخواه و آزادی‌طلب دانشجو تحمل نخواهد شد. در حالی كه آمران و عاملان اصلی اقدامات غیر قانونی حوادث كوی دانشگاه آزادنه در مناصب بالای حكومتی حضور دارند، محاكمه دانشجویان بی‌گناه چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟

در پایان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران چونان همیشه بر میثاق همیشگی خود یعنی وفاداری به همه خواسته‌های اصیل ملت ایران در انقلاب اسلامی و امام راحل، یعنی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی تاكید می‌كند و برعهد همیشگی خویش برای پیگیری اجرای عدالت، به عنوان مهمترین ركن اسلام در صحنه اجتماع پای می‌فشارد و هشدار می‌دهد تداوم روند بی‌عدالتی در حق دانشجویان كه در قالب بازداشت‌های گسترده و صدور احكام زندان متجلی شده است، نتیجه‌ای جز بی‌اعتمادی دانشگاهیان نسبت به نظام اسلامی نخواهد داشت و بر این مبنا انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران خواستار رفع فضای امنیتی شكل گرفته پیرامون دانشگاه‌ها، رفع فشار از روی دانشجویان، انجمن‌های اسلامی، كانون‌های دانشجویی و اساتید دانشگاه، آزادی هرچه سریعتر بی‌گناهان بازداشته شده و لغو احكام ناعادلانه‌‌ای است كه اكنون شاهد صدور آن هستیم.

و سیعلموا الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران

نظرات بینندگان:

مگر در جمهوری اسلامی هم سانسور و ممیزی داریم؟ استغفرالله ...

کد: 145795 | 17 بهمن 1388 ساعت 17:56

مگر حرفهایی كه آقای وحیدنیا در حضور رهبری زد اثری داشت؟ گیرم كه رییس دانشگاه تهران هم درد دل دانشگاهیان را بیان می كرد. آیا دانشجویان آزاد می شدند؟ آیا اساتید اخراجی به كارشان باز می گشتند؟

کد: 145790 | 17 بهمن 1388 ساعت 17:43

آنچه دردیداراستادان تهران بارهبری سانسورشد

ترانه همراه شو عزیز

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:12:00 +0000

YouTube
- Hamrah Sho

روحانیت آزادیخواه و مسئله تجدد خواهی در ایران؛ به مناسبت چهلم آیت الله منتظری - عطا هودشتیان

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:05:00 +0000

آن مسلمانان مبارز و روحانیون ترقی خواهی که در جریان مبارزات مردم پس از خرداد ۱۳۸۸ به جنبش آزادیخواهانه پیوستند، آنانی که سرکوب و تبعیض وتبعید را به جان و دل خریدند و به نام اعتقاد و دین از انتخابات آزاد و آزادی احزاب و بیان و مطبوعات در ایران دفاع کردند، نام خود را در تاریخ مبارزات جاودانه مردم ایران برای همیشه حک نموده‌اند.

چرا که آن تاریخ آزادیخواهی از ابتدای حیات خود گام به گام با نام مسلمانان مبارز و تفسیر مترقی از اسلام عجین شده بود و نقش ارزنده آیت الله منتظری نیز در همین جا جلوه گر می شود..

درست است که منتظری خود از بنیانگذاران رژیم اسلامی بود، لیکن بسیار زودتر از دیگران حق را از ناحق تشخیص داد و جدایی خود را با استبداد دینی اعلام نمود. او در هنگامی که باید علیه ناحق اعتراض می‌کرد با شجاعت تمام چنین کرد. پس وی رسالت خود را همچون یک روحانی مترقی به پایان رسانده است. او دستهای خود را از "نجاست" حاکمیت مطلقه دین شست. خود وی در نامه اش به خمینی در سیزدهم مرداد ۱۳۶۷ پس از موج اول اعدام زندانیان، از طریق ابراز خشم خود، و پس از اعلام اعتراض به اعدام‌ها، از "رفع مسئولیت ..." خود سخن گفت. ولی خمینی در پاسخ به وی نوشت: "من با خدای خود پیمان بسته ام که رضای او را بر رضای مردم مقدم دارم" ! (نامه ششم فروردین ۱۳۶۸)

اسلام تجددخواه - سکولاریسم و تجددخواهی درایران

اما چه چیزی در این اسلام مترقی و چهره هایی چون منتظری برای روشنفکران مدرن و گرایش‌های سکولار-دمکرات، همچون ما که تبیین جهان را غیرالهی، و اصل بنیادین نظری و سیاسی را بر جدایی مذهب از حکومت استوار می‌دانیم، جالب توجه و مهم است؟

پرسیده‌اند چرا دراین مملکت آلوده به کلام نیرنگ باز روحانیت حاکم، باز باید به این روحانیت اطمینان کرد؟ چرا باید باز فریب آنها را خورد؟ چه چیزی جز عقب گرایی، سنت پرستی، جباریت و تفکر ارتجاعی در قرن حاضر در نزد روحانیت دیده‌ایم؟ پرسیده‌اند: آیا نباید یک بار برای همیشه ایران را از حلقه مسموم و شیطانی روحانیت رها سازیم؟

برای پاسخ می‌گوییم که در تاریخ ایران قشری از این روحانیت همواره در کناره رهروان آزادی خود را جای داده‌است. این‌ را هم در جنبش مشروطیت و هم در ادوار دیگر مبارزات آزادیخواهانه و هم در جنبش سبز دیده‌ایم. پس دفاع ما از آنها همواره مشروط به میزان آزادیخواهی و ترقی خواهی آنان است. با اینحال این پاسخ هنوز کافی نیست.

پس پرسش نوشتار حاضر چنین است: آیا ترقی خواهی اسلام گرایان و روحانیت گشاده نظر و نقد‌پذیر ، برای جنبش نوگرا و سکولار و برای پایه گیری مدرنیته ایرانی اهمیت دارد؟ آیا رهیافت مدرنیته ایرانی و بنای دمکراسی آینده در ایران، نیازی به یک حرکت انتقادی و "خلاف جهت" در میان خود اسلامیون اهل دیالوگ دارد؟ پاسخ ما به این پرسش‌ها مثبت است. در خطوط زیرین دلایل خود را نشان می‌دهیم.

پیش از آن باید خاطر نشان کنیم که در این نوشتار روحانیت را از اسلام و اسلامگرایان، با هر تعبیری، جدا نمی‌کنیم؛ اگرچه در میان اسلامیون یک گرایش نظری از دیر باز برآن بوده‌است که روحانیت را از اسلام جدا نماید، لیکن دیده‌ایم که به شهادت تاریخ، این اقدام تا امروز متحقق نشده‌است و اتفاقا وجود روحانیونی چون منتظری و دفاع آنان از حقوق برباد رفته مردم – عکس این‌را نشان می‌دهد.

کاروند تجدد خواهی و مدرنیته در ایران

اما دلایل ما:

۱- کاروند تجدد خواهی و دمکراسی در ایران از آنرو با اسلامیون گشاده نظر و اهل گفتگو همراه می‌شود که بخش مترقی روحانیت در سخن و در عمل، به جنبش مدنی مردم در سالها و ماه‌های اخیر پیوست. ارزنده ترین سمبل آن در عصر ما آیت الله منتظری بود که به استبداد دینی حمله ور شد، با شجاعت به اعدام‌های دهه ۶۰، به انتخابات تقلبی خرداد ۱۳۸۸ و موج دستگیری‌ها و شکنجه‌ها اعتراض کرد، و از این طریق با ندای آزادیخواهانه مردم همگام گردید.

مسئله مشروعیت یکی از نکته‌های اساسی این مقوله است: در حالی که در مقابل صفوف گسترده افراطیون در قدرت، که مشروعیت حاکمیت اسلامی را نه یک امر مردمی که یک امر الهی می‌دانند ، و از این طریق دولت احمدی نژاد را مشروع قلمداد کردند، آیت الله منتظری از دیدگاه مذهبی خود حاکمیت را تنها برپایه رای مردم دانست.

به حداکثر گرایان، آنها که طرفدار زدودن هرگونه نفوذ اسلامیون و روحانیت در تکامل بعدی جامعه هستند، آنها که می‌گویند که مردم ایران دیگر نیازی به روحانیت ندارند، تاکید کرده باشیم که بر پایی جامعه سکولار و دمکراتیک در جامعه‌ای چون ایران از مسیر یک تصفیه حساب فکری و فرهنگی با تفکر انجماد گرای مذهبی صورت می‌گیرد، و گامهای نقادانه در این مسیر تنها زمانی اثر گذار خواهند بود که از بیرون (توسط ما) و خصوصا از درون (توسط آنها)، یعنی توسط خود مذهبیون بت شکن متحقق گردد، یعنی آنها که کار نقد از دگماتیسم دینی را از درونی‌ترین عرصه‌های فعال دین آغاز می‌کنند.

از این رو، برای ایجاد یک بنای دمکراتیک واقعی، باید گستره کاروند نقدی را به درون منظومه بسیار وسیع و پیچیده دین گرایان و دین پژوهان کشاند. به این دلیل است که از هر گام موثری در روند عرفی کردن دین و عقلانی کردن حوزه عمل آن و انسانی کردن برداشت آن از جامعه باید پشتیبانی کرد. باید از هر تلاشی در مسیر گسترش ایده‌های مترقی و آزادیخواهانه دفاع نمود. در این راستا، نقش آقای منتظری بسیار کلیدی و رهگشا بوده است.

همین واقعیت را در عصر مشروطیت در نزد مذهبیون و روحانیت آزادی خواه و مترقی مشاهده کرده ایم. پس در می یابیم که تحول تاریخی نوگرا، که در آن روشنفکران تجدد خواه نقش ارزنده داشته اند، در هریک از گام‌های بالنده اش با یاری آن بخش از اهل مذهب و روحانیت آزادیخواه، عملی گشته است. اگرچه هرگز به آنها خلاصه نمی‌شده است.

به اعتقاد ما، اگر شگل گیری مدرنیته در ایران می‌بایست از هیئت کاملا غربی خود خارج گردد و در صحنه تاریخ ایران به پدیده ای بومی و اینجایی بدل شود، ناگزیر به حمایت عناصر بومی، یعنی آن بخش غیرجزمی و اصلاح پذیر سنت و مذهب نیاز دارند؛ نه به آن دلیل که با این حمایت "امید و شوق" پیش روی در نزد حامیان مدرنیته افزون می‌گردد، بلکه به آن دلیل که بخش غیر‌جزمی و اصلاح پذیر سنت و مذهب کلید فهم، و رابطه با بر خی از عناصر و رمزهای سنتی و کهن میهن‌مان را بهتر از ما در دست دارد، و قادر خواهند بود امکانات نرمش را در انجماد فکری کهنه گرایان افزون نماید و شرایط استمرار مقامت سنت در برابر مدرنیته را کاهش دهد. )

اگر مدرنیته برآن است که از عواملی چون تجارت صنعتی و تولید اقتصادی نوین و شهرسازی جدید فراتر رود و به بنیاد فرهنگ و تفکر بومی نفوذ نماید، پس می‌باید نخست با تفکر و فرهنگ بومی وارد دیالوگ گردد و با مباحثه و نقد، روند عرفی شدن و مدرن شدن و نقد پذیریی آن تفکر و فرهنگ را تسریع نماید. پس هر گامی در مسیر گشایش و نقد پذیری به گسترش نوگرایی یاری می‌رساند.

ایده های تفسیر پذیر

۲- از نقطه نظر فلسفی، تردیدی نیست که نگاه و یا جهان بینی دینی وسعت قضاوت انسان را محدود، استقلال عمل وی را نازل، و هویت فرد را در صغارت نگه می‌دارد. پس چگونه است که برخی دین گرایان و اهل مذهب توانسته‌اند در حوزه عمل مستقل و در حوزه قضاوت مملو از شجاعت ظاهر شوند و در آنچه مربوط به هویت است، از دوران صغارت روحی خود گذر کنند و پشتیبان ترقی خواهی و آزادمنشی شوند؟ آیا آن بخش روحانیت مترقی و بطور مشخص آیت الله منتظری چنین نبود؟

شاید باید گفت: یا این دین گرایان از راه کردهای دینی خود بدرستی آگاه نیستند، یا آنچه می‌کنند و می‌گویند با اصول آزادیخواهی ربطی ندارد. و لی می‌دانیم که چنین نیست. زیرا مثلا آیت الله منتظری هم از دین و نظام عقیدتی آن آگاه بود - زیرا او دارای عالی ترین مقام دینی بود - و هم ظاهرا از آنچه پیرامون آزادی و حقوق و حکومت و ولایت می‌گفت اطلاع کافی داشت.

پس مشکل کجاست؟

مسئله آن است افکار، عقاید و حتی ایدئولوژی‌ها، تغییرپذیر و تعبیرپذیرند. به آن معنا که غالب آنها قابل انطباق با ادوار تاریخی گوناگون و جوامع مختلف هستند.

آیا همان تعبیر رزالوکزامبورگ آلمانی از مارکسیسم در روسیه لنین در ۱۹۱۷ پیاده شد؟ آیا همان اندیشه‌های لنین، در چین مائو متحقق گشت؟ با اینحال همه آن تعابیر گوناگون و متفاوت تنها از یک فرد واحد به نام کارل مارکس و از یک نظام فکری به ظاهر خلل ناپذیر به نام ماکسیسم الهام می‌گرفتند.

پس تعابیر و تفاسیر گاه، و شاید همیشه، با اصل ایده ها و اصول اولیه متفاوت‌اند. چرا؟

زیرا از مدار آگاهی، از جایگاه اجتماعی و ساختار روانی انسان (یعنی پذیرنده آن ایده ها) می‌گذرد و انسان نه امری کلی، که پدیده‌ای مشخص است، و چون مشخص است، پس متعلق به یک عصر تاریخی ویژه است و چون متعلق به تاریخ معین است، پس مشروطبه آن است، و افکار و آگاهی و عوالم روحی اش را از آن عصر می‌گیرد.

پس ایده‌ها و نظام های عقیدتی و دینی موضوع تحول و تفسیراند، و هر تفسیر متعلق به یک عصر تاریخی ویژه است.

با اینحال، این به آن معنا نیز هست که مثلا دو فرد مذهبی معتقد و آگاه به اصول، چون خمینی و منتظری، می‌توانند در یک زمان دو تفسیر کاملا متفاوت از یک نظام عقیدتی، یک ایده و یا یک اصل مذهبی به دست بدهند. این را نه قصد و نیت آنها، که میزان رابطه و تعلق این دوتن به عصر تاریخی معین شان، و نیز جایگاه اجتماعی و ساختار روانی و ریشه های تربیتی هریک تعیین می‌نماید. این مجموعه، قرائت فرد را از آن اصول و ایده ها مشروط به خود می‌کند.

هرچه یک روحانی، یک مذهبی، یک معتقد دینی، این جهانی تر باشد، هرچه بیشتر به عصرتاریخی‌اش تعلق داشته باشد، پس در افکار و گفتارهایش نیازهای آن را بیشتر منعکس خواهد کرد. بنابراین تفسیر وی از اصول عقیدتی بیشتر منطبق با نیازهای زمانه است. این تنش میان عُرفی شدن و زهد گرایی و کهنه پرستی، واقعیت پیچیده رشد مدرنیته در ایران را ترسیم می‌کند. زیرا مدرنیته نه یک سره عقل گرایی ضد دینی است، نه جنبشی است که در اساس و ریشه خود علیه دین گرایی پرچم علم کرده باشد. درست برعکس، برخی جوانب مدرنیته درست از دل مذهب زاده شده اند.

رفرم پذیری و مذهب

۳- تجدد گرایی در ایران می تواند و باید از تفسیر این جهانی اسلام ترقی خواه بهره بگیرد و اینهمه را در مسیر گسترش "مدرنیته ایرانی" جای دهد.

اروپای مدرن نیز همین بهره بری را از دین گرایی جدید کرد.

هگل به درستی نوشت که اساس ذهنیت مدرن که مقدمات "سوژه" (یا عامل) را درمدرنیته پدید آورد، در جریان رفرم پروتستان و تفاسیر جدید لوتر از مذهب مسیحیت متحقق شد.

قیام لوتر با شهامت بسیاری صورت گرفت و پیدایش نهال فردیت در مدرنیته، به زبان و قول هگل بعضا در رفرم لوتر و در جنبش پروتستانتیسم تجلی یافت.

۴- اما تأکید بر فردیت و ذهنیت مستقل و تمایل به اندیشه نقدی و ضرورت آزادی فردی در ایران، همه جلوه هایی از ورود مدرنیته و فرهنگ تحول پذیر آن در ایران بود، که از اواخر دوران قاجاریه جوانه های آن به تدریج در سطح جامعه و در نزد روشنفکران تجددگرا شکل گرفت. به عبارت روشن، در ایران، مذهب اسلام به یک رفرم درونی و بنیادین، همگام با پیدایش تجددگرایی و مدرنیته، تن نداد. لیکن تمایل به تفسیر این جهانی از اسلام و گشایش نظری، ترقی گرایی و نقدپذیری در نزد بزرگترین نمایندگان اسلامیون، بیشتر در حوزه سیاسی، گسترش یافت. در

فراموش نکنیم که مذهب هم یک عقیده، هم یک فکر و هم یک ارزش است. اگر کسانی با تلاش بسیار توان آن را داشته اند که مذهب را از عقیده و فکر خود بزدایند (که البته حتی باید توفیق شان را در این مسیر مجددا بازبینی کرد) نمی ‌توان به راحتی با چند کتاب و چند نقد نظری، آن ارزش‌ها را از خود زدود. ما گاه در نقد مذهب به گونه ای مذهبی اندیشیده ایم، زیرا با مذهب غالبا از دریچه "عقیده" و "نظر گاه ذهنی" نگریسته ایم، نه از دریچه ارزش. و درنیافتیم که همان ساطوریکه برخی از ما بر علیه مذهب بلند کرده اند، به میزان زیادی هنوز به رنگ و بوی مذهب آلوده است. با اینحال نه می توان به مخالفین دین ایرادی گرفت و نه به دل بستگان به مذهب.

تنها باید گفت که اگر احتمالا هر دوی آن گروه به آزادی و نیز آینده کشورشان فکر می کنند، باید بتوانند بر سر یک میز بنشینند و به خاطر بهروزی و بهره بری آینده ایران، نه با خواسته های حداکثرشان که با خواسته ای حداقلشان به همکاری و همدلی همت نمایند.

پس روشنفکران و گرایشهای سکولار- دمکرات باید از اسلامیون و آن بخش از روحانیت مترقی که برای آزادی این مرز و بوم به ستیز و مقاومت همه جانبه ای برعلیه استبداد دست زده اند، دفاع نمایند. باید شهامتشان را تمجید نموده و آنرا گامی در مسیر عدالت اجتماعی و برپایی جامعه مدنی در برابر تحجر ارتجاع دینی بدانند.

Iran’s Freedom-Loving Clerics and the Issue of Modernity - Gozaar - روحانیت آزادیخواه و مسئله تجدد خواهی در ایران؛ به مناسبت چهلم آیت الله منتظری

چين و روسيه هيچ‌گاه منافع خود را بر همكاري با ايران ترجيح نمي‌دهند

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:04:00 +0000

تازماني كه ايران موضع رسمي خود را به صورت كتبي به گروه 1+5 اعلام نكند كشورهاي غربي اعتمادي به تصميم ما براي مبادله سوخت نخواهند داشت

ایلنا: اولين نماينده ايران در سازمان ملل با بيان اينكه تحريم ايران همچنان به قوت خود باقي است گفت:چين و روسيه هيچ گاه منافع خود در همراهي با غرب را بر همكاري با ايران ترجيح نخواهند داد
سعيد رجايي خراساني در گفت‌و‌گو با خبرنگار ايلنا،با بيان اين مطلب كه علي‌رغم موافقت دولت براي مبادله سوخت هسته‌اي، ايران هيچ گاه اقدام به تبادل اورانيوم غني شده با غرب نخواهد كرد اظهار داشت:كشورهاي غربي نيز با اعتقاد به اين موضوع بحث صدور قطعنامه جديدي عليه ايران را مطرح كرده‌اند.
وي افزود:مقامات كشورمان مي خواهند اندكي از فضاي تنش‌زاي پرونده هسته‌اي ايران بكاهند.
اولين نماينده ايران در سازمان ملل تصريح كرد:تازماني كه ايران موضع رسمي خود را به صورت كتبي به گروه 1+5 اعلام نكند كشورهاي غربي اعتمادي به تصميم ما براي مبادله سوخت نخواهند داشت.
وي ادامه داد:روسيه و چين نيز به طور قطع با مواضع كشورهاي غربي براي تهديد منافع ايران همراه خواهند شد؛روس‌ها معتقدند كه همكاري‌هايشان با اروپا و آمريكا براي آنها بهتر است.
رجايي خراساني با اشاره به فروش 6 ميلياردي اسلحه آمريكايي به تايوان خاطرنشان كرد:چيني‌ها نيز كه به جهت همكاري‌هاي نظامي آمريكا و تايوان موضع سختگيرانه‌اي براي صدور قطعنامه عليه ايران داشتند دريافته‌اند كه كاخ سفيد براي تامين بودجه جاري خود نيازمند فروش اسلحه است بنابراين ديگر مخالف اجماع جهاني عليه ما نيستند.
وي تاكيد كرد:كشورهاي چين و روسيه هيچ گاه منافع خود در همراهي با غرب را برهمكاري با ايران ترجيح نخواهند داد.

راه های پیش روی جنبش سبز: [۱] سرنگونى و فروپاشى رژیم

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 15:03:00 +0000

۱۳۸۸/۱۱/۱۷

اکبر گنجی (روزنامه نگار و پژوهشگر)

اشاره: گذار به دموکراسى فرایندى است که دائماً باید درباره ى آن گفت و گو و نظر ورزى کرد. نظام هاى دموکراتیک موجود، "دموکراسى هاى محقق شده" اند، که با نمونه مثالى (ideal type) دموکراسى، فاصله ى بسیار دارند. از یک سو، دموکراسى هاى موجود را مى توان از منظر نمونه ى مثالى دموکراسى نقد و اصلاح کرد، از سوى دیگر، ایده دموکراسى را هم دائماً مى توان و باید دموکراتیزه تر کرد و تکامل بخشید تا منجر به مشارکت هر چه بیشتر مردم در تعیین سرنوشت شان شود. براى ما که گرفتار نظام هاى استبدادى چند هزار ساله هستیم، و تاریخ مان، تاریخ دیکتاتورى و خودکامگى بوده است، مسئله محورى و اصلى، گذار به نظام دموکراتیک ملتزم به حقوق بشر است. مبارزه کنونى مردم ایران اگر متکى بر تجربیات تاریخى و عبرت گیرى از شکست ها و پیروزى ها نباشد، ممکن است به جاى طى طریق، داستان انقلاب ۵۷ را تکرار کنیم و استبدادى سرکوبگرتر از استبداد کنونى برسازیم. مقاله ى حاضر کوشش خواهد کرد تا ضمن تفکیک "راه" از "بیراهه" ، دشوارى هاى گذار را برجسته سازد. به طور طبیعى، آن چه در پى خواهد آمد، در حد اطلاعات و فهم نویسنده است. متفکران و استاتید این رشته، با اطلاعات وسیع و فهم عمیق شان این گفت و گو را دقیق تر و پیراسته تر خواهند کرد.

[این مقاله در سه بخش به کاربران رادیو فردا ارائه می شود]

۱- پروژه هاى سرنگونى رژیم: آیت الله خمینى در دوران انقلاب و ورود به ایران در بهشت زهرا اعلام کرد: فرض کنیم قانون اساسى مشروطه را پدران ما در آزادى کامل نوشته اند. حق تعیین سرنوشت آنها- یعنى نگارش قانون اساسى و تعیین نوع رژیم- محدود به دوران زندگى خودشان بود. آنها حق نداشتند درباره ى سرنوشت ما تصمیم گیرى کنند. نسل کنونى (سال ۱۳۵۷) بر مبناى حق تعیین سرنوشت، قانون اساسى جدیدى تهیه خواهد کرد که در آن نوع رژیم سیاسى مشخص خواهد شد. اگر این استدلال پذیرفتنى باشد، نسل کنونى هم حق دارد قانون اساسى جدیدى برسازد و در آن نوع رژیم سیاسى را تعیین کند. شعارها و اتهاماتى چون براندازى نرم، انقلاب مخملى و غیره، نافى این حق نیست. در این چارچوب به عنوان یک شهروند ایرانى، قانون اساسى جمهورى اسلامى را قبول نداشته و قانون اساسى دموکراتیک را حق خود و نسل کنونى به شمار مى آورم. اما آن چه در این بخش گفته خواهد شد، نگاهى است به پروژه هاى سرنگونى رژیم، پیامدهاى منطقى- عملى و نتایخ ناخواسته ى آن پروژه ها. مدافعان سرنگونى رژیم جمهورى اسلامى و نابودى آن، سه راه متفاوت، یا مکمل یکدیگر، را پیشنهاد مى کنند.

۱-۱-- انقلاب : رژیم جمهورى اسلامى، به عنوان یک رژیم خودکامه ى سرکوبگر، رژیمى اصلاح ناپذیر است. از این رو، تنها راه پیش رو، انقلاب علیه این رژیم است. این مدعا، دو معناى متفاوت مى تواند داشته باشد. اول- اگر رژیمى تمامى راه هاى تحول مسالمت آمیز را مسدود سازد، به طور ضرورى و حتمى انقلاب صورت خواهد گرفت. دوم- تنها راه ایجاد تغییر و تحول، کنش انقلابى به منظور سرنگونى رژیم است. مطابق معناى اول، طومار نظام اصلاح ناپذیر به طور ضرورى از راه انقلاب برچیده خواهد شد. اما مطابق معناى دوم، تغییر رژیم اصلاح ناپذیر، نتیجه توافق نظرى مخالفان بر سر انقلاب و عمل انقلابى همه ى آنان است. تا حدى که من اطلاع دارم، مبلغان و مدافعان انقلاب و فروپاشى رژیم، مدافع معناى دوم اند. یعنى مردم ایران را دعوت مى کنند تا رژیم جمهورى اسلامى را سرنگون سازند.

سرنگونى خشونت بار رژیم، تسخیر دولت و تغییر بنیادى کل ساختارهاى سیاسى، اقتصادى، فرهنگى، اجتماعى از بالا؛ هدف انقلاب هاى کل گرایانه بوده است[۱]. براین اساس، انقلاب داستانى سراسر نو، با واژگانى سراسر تازه بود. انقلاب براى آن صورت مى گیرد که فصل سراسر تازه اى در تاریخ گشوده گردد. خشونت و ترور، ابزار اصلى انقلاب در سرنگونى رژیم پیشین، و استقرار و تثبیت رژیم پسین بود. این همان امرى بود که واکنش الکسى دوتوکویل را هم برانگیخت[۲].

سنت مارکسیستى عموماً از انقلاب دفاع کرده است. به تعبیر دیگر، مارکسیسم ایدئولوژى "پیش بینى کننده" و "تجویزگر" انقلاب است[۳]. دوران مدرن، دوران انقلاب هاى بورژوایى بود که گذار از عصر فئودالى به عصر بورژوایى را امکان پذیر کردند[۴]. مارکس دو انقلاب را از یکدیگر متمایز مى ساخت: یکم- انقلاب هاى سیاسى که معطوف به دموکراسى و حقوق بشر بودند. اگر چه این گونه انقلاب ها گامى به پیش بودند، اما شوق چندانى در مارکس ایجاد نمى کردند[۵]. دستاوردهاى لیبرالى(آزادى و حقوق بشر و تمایز دولت از جامعه ى مدنى) انقلاب هاى سیاسى بورژوازى را مارکس "حقوق انسان خود پرست"، "انسان جدا شده از انسان هاى دیگر"، "انسان اسیر منافع و هوس هاى شخصى" به شمار مى آورد. دوم- انقلاب اجتماعى که کل قلمرو اجتماعى را شامل مى شود[۶]. انقلاب اجتماعى پس از انقلاب هاى سیاسى بورژوازى فرا مى رسد و طى آن کارگران دولت هاى بورژوازى سرمایه دارانه را از راه خشونت سرنگون کرده و با انقلاب هاى کمونیستى به انقلاب ها پایان خواهند بخشید. مطابق این دیدگاه، انقلاب هم ضرورتى تاریخى است، و هم محصول عمل انقلابى پرولتاریا[۷]. سخنان مارکس درباره ى انقلاب، در موارد بسیار حاکى از آن است که تناقضات درونى نظام هاى دموکراتیک سرمایه دارى، علل ضرورى نابودى آنند. به تعبیر دیگر، سرنگونى نظام هاى دموکراتیک سرمایه دارى، وظیفه ى نیروهاى سرکش تاریخ بود. مارکس آن چنان شیفته ى انقلاب اجتماعى بود، که استعمار انگلیس در هند را هم توجیه و تجویز مى کرد. براى اینکه بربرهاى مطیع خرافات و شالوده ى استبداد شرقى را باید خادمان ناآگاه تاریخ به فعال تاریخ تبدیل مى کرد[۸].

وقتى تاریخ (تصویر انسانى بخشیدن به تاریخ) از انقلاب خوددارى کرد، لنین این وظیفه را به حزب سپرد. نظریه مارکسى انقلاب وقتى به دست بلشویک هاى روسیه افتاد، نقش خشونت در انقلاب برجستگى ویژه اى پیدا کرد. به گفته لنین، هدف انقلاب، "تسخیر خشونت بار دولت"، و "سرکوب خشونت آمیز بورژواها" بود[۹].

بحث هانا آرنت درباره ى انقلاب، به نوعى با تمایز مارکسى انقلاب سیاسى و انقلاب اجتماعى، ارتباط وثیق دارد. آرنت دو نوع انقلاب را از یکدیگر تفکیک کرده است. انقلاب انگلیس و آمریکا که صرفاً معطوف به تأسیس آزادى بودند، و انقلاب فرانسه، که انقلابى کل گرایانه و معطوف به حل مسئله ى اجتماعى ( فقر و نابرابرى) از راه سیاسى بود.

آرنت مى نویسد: وقتى انقلاب فرانسه به جاى استوار کردن بنیاد آزادى متوجه رهانیدن انسان از قید محنت و رنج شد، مانعى را که قوه ى تحمل بشر در سر راه قرار داده بود، فرو شکست و در عوض نیروى ویرانگر بدبختى و بینوایى را آزاد ساخت... تاریخ انقلاب هاى گذشته بى هیچ شبهه ثابت مى کند که هر کوششى که با وسایل سیاسى براى حل مسئله اجتماعى انجام گرفته، به حکومت وحشت انجامیده، و اخافه و وحشت همه انقلاب ها را به کام نیستى فرستاده است. وقتى فقر بر توده ها حاکم باشد، و انقلابى به وقوع بپیوندد، پرهیز از این اشتباه تقریباً محال است[۱۰].

آرنت این مدعا را مطرح مى سازد که انقلاب هاى کل گرایانه( به تعبیر او: برابرى خواهانه) به آزادى و دموکراسى منتهى نمى شوند، آنچه آنها بر مى سازند، وحشت و ترور دائماً رو به تزاید است[۱۱]. آرنت انقلاب آمریکا را قابل پیروى مى دانست، اما مدل قرار گرفتن انقلاب فرانسه را خطرناک به شمار مى آورد. انقلابى که دو پادشاهى، دو امپراتورى، پنج جمهورى و یک دیکتاتورى شبه فاشیستى را تجربه کرد تا پس از گذشت ۱۵۰ سال، پس از جنگ جهانى دوم به دموکراسى دست یافت. همانگونه که رالف دارندورف گفته است، انگلستان داراى ویژگى هایى( یعنى: حاکمیت قانون، برابرى در برابر قانون، مالکیت خصوصى، کسب و کار آزاد، حقوق و آزادی هاى مدنى) بود که کشورهایى چون آلمان و فرانسه فاقد آن بودند. "هیچ کدام از اینها در فرانسه ى قبل از انقلاب وجود نداشت."[۱۲].

آرنت دقیقاً مدافع چیزى است که از نظر مارکس و لنین ناقص و بورژوایى به شمار مى روند. او، برعکس مارکس و لنین، مخالف توسل به خشونت بود. در سنت چپ، آنتونیو گرامشى راه دیگرى را گشود که به سنت لیبرالى نزدیک تر است. او با تمایز قائل شدن میان دولت هاى استبدادى شرقى و دولت هاى اروپایى دموکراتیک، نظریه مارکسیستى دولت را تکامل بخشید. در جوامع شرقى فاقد جامعه مدنى، دولت همه کاره بود، اما در جوامع دموکراتیک اروپایى اگر چه دولت قدرتمند است، ولى جامعه مدنى اساس همه چیز است. اگر در نظریه توکویلى، جامعه ى مدنى حفاظ و سپر افراد در برابر قدرت دولت است[۱۳]، در نظریه گرامشى، جامعه مدنى سپر دولت در برابر قدرت افراد است و دولت در قالب دستگاه هاى ایدئولوژیک موسسات و نهادهاى مدنى( آموزش و پرورش، دانشگاه ها و... ) اعمال قدرت مى کند. دولت به جاى استفاده از "قدرت سرکوبگر"، از طریق رضایتمندى (consent) بر جامعه استیلا مى یابد و ارزش ها و باورهاى خود را جارى مى سازد. برخلاف لنین، گرامشى بر این باور بود که تسخیر دولت، حلال مسائل و رافع مشکلات نیست، براى قدرت یابى باید جامعه ى مدنى را تسخیر کرد. همه ى افراد و گروه ها براى کسب هژمونى(hegemony) مبارزه مى کنند، اما هژمونى نصیب افراد و گروه هایى خواهد شد که از راه ورود به زندگى روزمره ى مردم، وقوف به مسائل و مشکلات عینى آنها در همین سیاق (زندگى روزمره) و حل و رفع آنها بکوشند. گروه هایى مى توانند حمایت مردم را به دست آورند که نگاهشان معطوف به حل مسائل جزیى و مورد به مورد زندگى مردم باشد[۱۴].

سنت لیبرالى، برخلاف سنت مارکسیستى، عموماً مخالف انقلاب بوده است[۱۵]. کارل پوپر یکى از ناقدان جدى انقلاب هاى کل گرایانه (انقلاب اجتماعى به مفهوم مارکس) بود. به گمان او، رسیدن به اهداف انقلاب هاى کل گرایانه ناممکن است، اما انقلاب ها خطاها و شکست هاى بسیار بزرگى ایجاد مى کنند که به هیچ وجه قابل جبران و برگشت نیستند. با این همه، پوپر تأکید مى کند که اگر رژیمى تمامى راه هاى مسالمت آمیز تغییر و اصلاح را مسدود سازد، انقلاب ( انقلاب سیاسى به مفهوم مارکس) مجاز خواهد شد؛ "چنین نیست که من در همه ى احوال و در کلیه ى شرایط، مخالف انقلاب خشونت بار باشم. من هم مانند برخى از روشنفکران مسیحى قرون وسطى و دوران رنسانس که کشتن حاکم جبار را جایز مى دانستند، بر این باورم که واقعاً ممکن است در یک حکومت جابر زورگو چاره اى جز این نباشد و در چنین احوال، انقلاب خشونت بار را باید موجه شمرد. ولى همچنین معتقدم که یگانه هدف هر انقلابى از این قسم باید تأسیس دموکراسى باشد... به سخن دیگر، خشونت گرى فقط تحت حکومت هاى جابر و زورگو موجه است که اصلاحات بدون خشونت گرى را غیر ممکن مى سازند و یگانه هدف آن باید ایجاد شرایطى باشد که اصلاحات مسالمت آمیز در آن ممکن شود"[۱۶].

تأکید بر تفاوت هاى دو تجربه متفاوت آمریکایى- بریتانیایى از یک سو، و فرانسوى (روسى، چینى، کوبایى، ایرانى) از سوى دیگر، توسط برخى از متفکران به ریشه هاى عمیق ترى هم بازگشت داده شده است. گرترود هایل فارب (Gertrude Himmelfarb) از سه راه متفاوت مدرنیته سخن گفته است: راه فرانسوى، راه بریتانیایى و راه آمریکایى. او هم به طور جدى راه فرانسوى گذار به مدرنیته را نقد و طرد مى کند و در مقابل، از راه بریتانیایى مدرنیته – که دربرگیرنده تر بود- دفاع کرده است. به گفته هایل فارب، روشنگرى بریتانیا، به دنبال اصلاح گرى بود، نه آغازهاى مطلقاً تازه. فلسفه ى سیاسى آنان براندازانه نبود، به دنبال آشتى دادن دیدگاه هاى اجتماعى گوناگون بود. به همین دلیل، به نوعى روادارى و آزاداندیشى باور داشت که برسازنده فضاى باز بود. اما روشنگرى فرانسوى، پیامدى خشن و فورانى چون انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه را به وجود آورد. هایل فارب، مانند هانا آرنت، نوشته است که انقلاب فرانسه و روشنگرى اش، الگوى انقلاب ها و روشنگرى دو قرن گذشته قرار گرفته است. خرد، مرکز و محور روشنگرى فرانسه بود، و آنان قرائتى قشرى و جزمى از خرد را بر همه امور مسلط کردند: "هیچ ایده اى به اندازه ى خرد، روشنگرى فرانسوى را تعریف نکرده و بر آن سایه نیفکنده است... [این نوع روشنگرى] براى اقتدارى والاتر و ناب تر، یعنى خرد مى جنگید"[۱۷]. وى نوشته است که انقلاب آمریکا، انقلابى صرفاً سیاسى و معطوف به آزادى بود، اما انقلاب فرانسه انقلابى تمام گرا و معطوف همه ى جنبه هاى زندگى افراد بود. همیلون از "دنبال کردن واهى یک نقشه کامل" همه آمریکاییان را پرهیز مى داد، ولى روسو که الگوى انقلاب فرانسه بود، از "تغییر ماهیت بشر و تحول یکایک افراد" سخن مى گفت. روبسپیر هم از "نوزایى کامل" و "خلق مردمى جدید" سخن مى گفت. هایل فارب مى گوید، خرد مفهوم اصلى روشنگرى فرانسه بود، اما "فضیلت هاى اجتماعى" اولویت اصلى روشنگرى بریتانیا بود. روشنگرى فرانسوى مردم را افرادى آموزش ندیده، ناتوان از داشتن خرد، غرق در تعصبات و خرافات و معجزات و بربریت هاى دین به شمار مى آورد.

هایل فارب مى گوید، روشنگرى هاى: "بریتانیا یا آمریکا، چون خرد در آنها نقش برتر نداشت، و دین خواه به مثابه ى جزمیات یا نهاد، دشمن اصلى نبود، روادار و با طیف وسیع باورمندان و بى باوران سازگار بود... از دیدگاه فیلسوفان اخلاقى بریتانیا و بنیانگذاران آمریکا، خرد ابزارى براى نیل به مقاصد اجتماعى بزرگتر بود، نه هدفى فى نفسه. همچنین براى هر دوى آنها، دین نه یک متحد بود و نه یک دشمن. در این کشورها میان دولت و کلیسا جنگى وجود ندارد که عامه ى مردم را پریشان و متفرق کند، احساسات به روشنگرى رسیده را در مقابل نهادهاى واپس گرا بگذارد، و میان خرد و دین شکافى عبورناپذیر ایجاد نماید"[۱۸]. در بریتانیا "نیازى به سرنگون کردن خود دین نبود، زیرا نه پاپى وجود داشت، نه تفتیش عقایدى، نه یسوعیانى، و نه گروه کشیشان انحصار طلب"[۱۹].

توجه به این نکته حیاتى است، آنچه نقد و رد مى شود، انقلاب هاى کل گرایانه ى خشونت بار است، نه تحولات بنیادین مسالمت آمیز معطوف به آزادى و روادارى و حقوق بشر و دموکراسى. انقلاب ۱۳۵۷ ایران، انقلابى کل گرایانه بود که تا پیروزى بر رژیم شاه، فاقد خشونت بود، اما پس از پیروزى، "خشونت انقلابى" را به نمایش گذارد. روش ها خنثی و بى طرف نیستند، روش ها تا حدود زیادى به اهداف شکل مى دهند. انقلاب روشى است که اگر به کار گرفته شود، اهداف را تغییر داده و خشونت را به ارمغان خواهد آورد. انقلاب هاى فرانسه، روسیه، چین، کوبا، ایران و... بهترین مصادیق این مدعا هستند. تا حدى که من اطلاع دارم، مدلى که سعید حجاریان براى گذار ایران به دموکراسى پیشنهاد مى کند، متکى بر راهى است که بریتانیا پیموده است. او که تجربه فرانسه را در نظر داشت، طى سال هاى گذشته بارها نگرانى اش را از ظهور بناپارتیسم و دولت پادگانى در ایران ابراز کرده است.

در پرتو این مقدمات، هدف، آرمان یا استراتژى سرنگونى رژیم جمهورى اسلامى، با چند مسئله اساسى روبرو است:

اول- وضعیت انقلابى: به فرض آنکه انقلاب و فروپاشى رژیم بالضروره به نظام دموکراتیک ملتزم به حقوق بشر منتهى شود، مبلغان سرنگونى و انقلاب باید به طور مدلل نشان دهند که ایران در "وضعیت انقلابى" قرار دارد[۲۰]. جامعه شناسى و علم سیاست هنوز به درجه اى از رشد نرسیده اند که بتوانند وقوع انقلاب ها را پیش بینى کنند. به تعبیر دقیق تر، به احتمال بسیار زیاد، هیچ گاه موفق به چنان سودایى نخواهند شد. این امر دلائل متعددى دارد. الف- برخلاف علوم تجربى طبیعى، موضوع علوم تجربى اجتماعى، کنش هاى فردى و جمعى معنى دار فاعلان آگاه است. هرگونه پیش بینى، بر اعمال بعدى کنشگران تأثیر نهاده و واکنشى آگاهانه را در پى خواهد داشت. ب- صدها متغیر در وقوع یک انقلاب درگیرند. برساختن مدلى که تمامى آن متغیرات را دربر گیرد، کارى دشوار است. ج- ممکن است تمامى علل و دلائل وقوع انقلاب وجود داشته باشد، اما انقلاب روى ندهد. به عنوان مثال، ممکن است دولت خشونت بى رحمانه اى علیه مخالفان اعمال کند. نیازى به استناد به وقایع دوران هیتلر و موسولینى و استالین وجود ندارد، در تابستان ۱۳۶۷ با حکم آیت الله خمینى، دولت چند هزار زندانى را قتل عام کرد.

دوم- گفتارسازى انقلابى: مارکس در سخن مشهورش گفته بود: "آگاهى انسان ها نیست که هستى شان را تعیین مى کند، بلکه برعکس، هستى اجتماعى آن هاست که آگاهى شان را تعیین مى کند". ایده هایى که مارکس برساخت، مبطل این مدعاى کلى اش بود. آن ایده ها، یکى از تأثیرگذارترین آگاهى هایى بود که در دو قرن اخیر هستى میلیون ها انسان را تعیین کرد. روشنفکران گفتمان سازند و گفتمان ها بسیار تعیین کننده اند. یکى از ده ها متغیرى که در ایجاد وضعیت انقلابى و پدید آوردن انقلاب ها نقش موثر دارد، این گفتار است که رژیم سیاسى حاضر، "رژیمى اصلاح ناپذیر است". به تعبیر دیگر، گروهى از رژیم هاى خودکامه با بستن تمامى راه هاى اصلاحات مسالمت آمیز، و مخالفان آنها با برساختن گفتمان "اصلاح ناپذیرى" رژیم، وضعیت انقلابى پدید مى آورند. این وضعیتى بود که شاه و مخالفانش در دهه پنجاه پدید آوردند. از این منظر، روشنفکران باید مسئولیت پیامدهاى خواسته گفتارشان را هم متقبل شوند، اگر چه به گمان برخى، پیامدهاى ناخواسته گفتار هم با گفتارساز است.

اگر چه مدافعان سرنگونى رژیم جمهورى اسلامى این ایده را تبلیغ مى کنند، اما باید توجه داشته که این ایده تا چه اندازه در میان نخبگان و مردم ایران نفوذ کرده و آنان را به این نظر رسانده است که براى ایجاد دگرگونى، هیچ راهى جز سرنگونى رژیم وجود ندارد؟ روشنفکران مهمترین گروه مرجع گفتار ساز کنونى ایرانند. مدافعان سرنگونى، باید در گام اول این قشر مهم را قانع سازند که سرنگونى رژیم، بهترین راه ایجاد نظام دموکراتیک است (نه رژیم هاى غیر دموکراتیک).

تا حدى که من مى فهمم و در گذشته بارها آن را توضیح داده ام (مانیفست جمهورى خواهى یکى از آن موارد است)، رژیم جمهورى اسلامى، رژیمى اصلاح ناپذیر و اصلاح پذیر است. اصلاح ناپذیر است، اگر اصلاحات به معناى گذار به نظام دموکراتیک ملتزم به آزادى و حقوق بشر، در چارچوب قانون اساسى جمهورى اسلامى باشد (یعنى التزام عملى به قوانین رژیم و پیگیرى اصلاحات قانونى). اصلاح پذیر است، اگر اصلاحات به معناى گذار به نظام دموکراتیک ملتزم به آزادى و حقوق بشر، با نقض عملى قوانین ناحق و ظالمانه این رژیم باشد (در بخش پایانى مقاله حاضر این مدعا شکافته خواهد شد).

سوم- وظیفه ى اخلاقى و سیاسى قائلان به سرنگونى: برخى از معرفت شناسان، "باور" (belief)را چیزى مى دانند که به عمل(رفتار معتقد) منتهى مى گردد. باور در عمل ظاهر و متجلى مى شود. بر مبناى این قول، اگر باورى به عمل منتهى نگردد، باور نخواهد بود. به عنوان مثال، وقتى از یک زندانى سیاسى پرسیده مى شود: چرا در زندان محبوس هستى؟ پاسخ مى دهد: براى دفاع عملى از آزادى و حقوق بشر. باور به آزادى و حقوق بشر در اعمال او بروز و ظهور یافته است. هواداران سرنگونى رژیم، اگر واقعاً به سرنگون سازى رژیم باور دارند، باید از راه شرکت در اعمال انقلابى، رژیم را سرنگون سازند. روشن است که از راه دور (لس آنجلس، پاریس، هاوایى، ونکور و... ) نمى توان رژیم را سرنگون کرد. سرنگون سازى رژیم، هزینه دارد. نمى توان فقط دستور سرنگونى صادر کرد و پرداخت هزینه سنگین آن را به مردمى که در داخل کشور زندگى مى کنند، محول نمود. در پروژه هاى سیاسى باید پیامدهاى منطقى را از فرامین عملى متمایز ساخت. "رژیم را براندازید" و "نافرمانى مدنى کنید"، دو فرمان عملى است که براى فرمان دهنده هم تکلیف آور است. اما "نافرمانى مدنى، شرط لازم گذار به دموکراسى است" و "سرنگونى رژیم شرط لازم انقلاب است"، دو مدعاى توصیفى- تبیینى اند که مشمول صدق و کذب مى شوند. اگر فردى به دموکراسى باور داشته باشد، باید هزینه هاى عملى گذار به دموکراسى را هم پذیرا باشد. "باید" در این مدعا، باید تکلیفى- توصیه اى (اعتبارى) نیست، بلکه باید ضرورى (حقیقى) است، یعنى رابطه ى ضرورى نظام دموکراتیک با پیش شرط هاى منطقى اش را بیان مى کند.

چهارم- سرنگونى و برساختن نیروى سرنگون ساز: سرنگونى رژیم نیازمند توسل به خشونت است. توسل به خشونت، خشونت متقابل و متزاید نیروهاى نظامى- امنیتى رژیم را در پى خواهد آورد. سپاه، بسیج، نیروى انتظامى و وزارت اطلاعات تشکیلات گسترده اى در اختیار دارند. براى نابودى یا از کار انداختن این نیروها، باید سازمانى مخفى و قدرتمند ساخت. به فرض آنکه چنان سازمانى شکل گیرد، به فرض آنکه آن سازمان بتواند سازمان نظامى- امنیتى رژیم را نابود یا از کار بیندازد، به فرض آنکه در اثر این اقدام رژیم سرنگون شود؛ با این سازمان قدر قدرت مخفى سرنگون ساز رژیم پس از پیروزى چه خواهیم کرد؟ آیا منحل کردن چنان نیرویى امکان پذیر خواهد بود؟ اقدام پارادوکسیکال هواداران سرنگونى این خواهد بود که براى سرنگونى رژیم خودکامه؛ سازمانى مخفى، سراپا مسلح، غیر قابل نظارت و کنترل بر سازند. مهمترین ویژگى این نوع سازمان هاى مخفى، ساختار غیر دموکراتیک ، تسویه حساب و ترورهاى درون سازمانى است (خاطرات رهبران سازمان هاى چریکى ِ زمان شاه مثبت مدعاى ماست). بدین ترتیب، با بدترین ساختار غیر دموکراتیک به جنگ دیکتاتورى خواهیم رفت. آرنت بر اساس تجربه ى تاریخ فعالیت هاى خشونت بار مى گفت، محتمل ترین نتیجه ى اعمال خشونت بار، "جهانى خشن تر" است. نیروهاى سرکوبگر رژیم دلیل دیگرى هم براى مقاومت و جنگ دارند. على خامنه اى از طریق واگذارى پروژه هاى اقتصادى کلان به نظامیان، منافع اقتصادى بسیارى براى این نیروها پدید آورده است. نظامیان سرمایه دار ممکن است براى باقى ماندن در قدرت با جهان غرب سازش کنند و کوتاه بیایند، اما در داخل به راحتى قدرت را رها نخواهند کرد. سردار پاسدار نورعلى شوشترى که در عملیات تروریستى در استان سیستان و بلوچستان کشته شد، یکى از مصادیقى است که باید مد نظر قرار گیرد. وى موسس و عضو هيئت مدیره شرکت احیاى صنایع خراسان بود که یک کارتل بزرگ اقتصادى ایران است، با حداقل ۹ شرکت تحت پوشش. عضو هیئت مدیره شرکت سپاد خراسان. سردار صادق محصولى، یکى از پاسداران میلیاردر جمهورى اسلامى است. او در مقام وزیر کشور انتخابات ریاست جمهورى ۲۲ خرداد سال جارى را برگزار کرد که به باور کاندیداهاى رقیب، و میلیون ها ایرانى، در آن تلقب گسترده اى صورت گرفت تا محمود احمدى نژاد همچنان رئیس جمهور باقى بماند. سردار مرتضى رضایى یکى دیگر از سرداران فعال در حوزه ى اقتصاد است. او در زمانى که بنى صدر جانشین فرمانده کل قوا بود، به فرماندهى کل سپاه منصوب شد. در آن زمان مشهور به بنى صدرى بود. او به سرعت به على خامنه اى وصل شد. در دوران جنگ وارد قاچاق کالا شد. برخى از شرکاى سپاهى خود را با دسیسه زندانى کرد. در دوران اصلاحات از سوى على خامنه اى به عنوان مسئول حفاظت اطلاعات سپاه منصوب شد. زندان د ۲ الف سپاه در اوین، یکى از زندان هاى تحت امر او بود. پس از آن در اردیبهشت ۱۳۸۵ توسط على خامنه اى به عنوان قائم مقام سپاه منصوب شد.

پنجم- تغییر (تحول بنیادین یا اصلاحات) از بالا: ایده سرنگونى قهرآمیز دولت و تصرف قدرت سیاسى، میراثى مارکسیستى- لنینیستى است. مستقل از امکان پذیرى و امکان ناپذیرى این سودا، این ایده بر مدعایى بلادلیل متکى است. پیش فرض پنهان این ایدئولوژى آن است که بدون تصرف دولت، رسیدن به اهداف ناممکن است. به تعبیر دیگر، دولت عامل و فاعل تحولات اجتماعى است. بدون تصرف دولت، اصلاح و تحول بنیادین و ریشه اى در کار نخواهد بود. به تعبیر دیگر، مارکسیسم- لنینیسم کل قلمرو اجتماعى- فرهنگى- اقتصادى- را مانند "ساختمان سازى" به شمار مى آورد که باید از بالا، معمارانه، آن را ساخت. تعبیر "ساختمان سوسیالیسم" فراموش ناکردنى است. ساکنان قلمرو اجتماعى آدمیانند. آنان داراى روح و ذهن اند، وقوف یافتن بر ارواح و اذهان آدمیان، کارى است که هیچ شخص یا نهادى قادر به آن نیست. به تعبیر دیگر، واقعیت هاى اجتماعى و اقتصادى میان میلیون ها بازیگر این قلمرو پراکنده است و هیچ مرکزى قادر به تسلط بر این اطلاعات و هدایت آنها مطابق یک طرح پیشینى نیست. تا وقتى که هرگونه تحول سیاسى- اجتماعى را منوط به تصرف قهرآمیز یا مسالمت آمیز دولت بدانیم، هنوز با لنینیسم وداع نکرده ایم.

ششم- ناواقع گرایى: گذار بحثى جامعه شناختى و ناظر به واقعیت است، نه بحثى فلسفى یا ایدئولوژیک. به انگلستان، اسپانیا، پرتغال، شیلى، آفریقاى جنوبى، و... و فرایند دموکراتیزه شدن آنها نگریسته مى شود. در هیچ یک از این تجربه ها گذار محصول سرنگونى رژیم نبود. ریچارد رورتى، فیلسوف آمریکایى، زمانى نه چندان دور از این تحولات نوشت: "دشوار بتوان کاهش ستم در کشورهایى چون آفریقاى جنوبى، پاراگوئه، و آلبانى را بدون وقوع انقلابى خشونت آمیز تصور کرد. اما در چنین کشورهایى، این شهامت آشکار- نظیر شهامت رهبران "کوسائو" (کنگره ى اتحادیه هاى کارگرى آفریقاى جنوبى) یا امضا کنندگان "منشور ۷۷"_جنبش مدنى چکسلوواکى)- است که مى تواند خصیصه ای مثبت و مناسب باشد، نه آن گونه ذکاوت فکورانه یى که به پیشرفت نظریه ى اجماعى کمک مى کند. در چنین محیط هایى آن گونه افشا و "نقاب افکنى" که فوکو چنان عالى به آن پرداخته محلى از اعراب ندارد. چون آن جا قدرت برهنه مى خرامد و هیچ کس هم هیچ توهمى درباره ى آن ندارد"[۲۱].

پیش بینى رورتى نادرست از کار درآمد. انقلابى به وقوع نپیوست و آفریقاى جنوبى به دموکراسى گذر کرد.

۲-۱-- تحریم اقتصادى: تحریم اقتصادى لزوماً به سرنگونى رژیم منتهى نمى شود. اما تحریم نه تنها موجب مرگ و میر تعداد زیادى از مردم ایران مى شود، بلکه مهمترین کارگزاران و عاملان دموکراسى خواهى- یعنى طبقه متوسط- را فقیر و از فرایند مبارزات دموکراسى خواهى خارج خواهد کرد[۲۲]. مدافعان تحریم اقتصادى بر این باورند که اگر شوراى امنیت سازمان ملل "تحریم هاى کمر شکن" علیه ایران به تصویب برساند، فشارها و فقر و پسرفت اقتصادى ناشى از تحریم، مردم را به مقابله ى با رژیم و انقلاب سوق خواهد داد. بسیارى از جامعه شناسان با این نوع تبیین مخالفند و انقلاب را محصول فرایند طولانى توسعه ى اقتصادى- اجتماعى اى به شمار مى آورند که به طور ناگهانى و کوتاه مدت با برگشت روبرو مى شود[۲۳]. هنگامى که فقر و فلاکت به طور فوق العاده افزایش یابد، همه ى نیروى افراد صرف زنده ماندن خواهد شد، افراد بسیار گرسنه از جامعه گریخته و به درون خود پناه مى برند[۲۴].

۳-۱-- حمله ى نظامى: سرنگونى خواهان، اگر تحریم اقتصادى موجب سرنگونى رژیم نگردد، چاره اى جز آن ندارند که به استقبال حمله نظامى به ایران بروند. مدعا این نیست که "همه ى مدافعان تحریم اقتصادى، مدافع حمله ى نظامى به ایران هستند". روشن است که چنین مدعایى کاذب است. مدعاى ما ناظر به "لوازم منطقى" و "پیامدهاى ضرورى" اهداف و طرح هاست. اگر هدف و استراتژى کسانى فقط و فقط سرنگونى رژیم جمهورى اسلامى باشد، با توجه به اینکه چنین ظرفیتى در شرایط کنونى در داخل وجود ندارد، آنان از تحریم هاى اقتصادى کمر شکن توسط جامعه ى جهانى دفاع مى کنند. اگر تحریم هاى اقتصادى کمر شکن موجب فروپاشى رژیم نشوند، دفاع از "حمله ى نظامى براى سرنگونى رژیم"، لازمه منطقى استراتژى سرنگونى رژیم است. بدین ترتیب، دو مدعا را از یکدیگر باید تفکیک کرد: اولى، این مدعا که کلیه مدافعان تحریم اقتصادى، مدافع حمله نظامى به ایران اند (مدعاى کاذب)، دومى، دفاع از حمله نظامى پیامد منطقى دفاع از تحریم اقتصادى به منظور سرنگونى رژیم است، اگر تحریم هاى اقتصادى به سرنگونى رژیم نینجامند.

تجربه ى حمله ى نظامى به عراق و افغانستان نشان دهنده آن است که به جاى دموکراسى و آزادى، ناآمنى و نابودى نصیب جامعه مورد تجاوز قرار گرفته خواهد شد[۲۵].

۲- مبارزه براى چه؟: مبارزه براى مبارزه نمى تواند قابل قبول باشد. براى اینکه هر مبارزه اى معطوف به هدف یا اهدافى است. سرنگونى رژیم ، انقلاب، تحریم اقتصادى و حمله نظامى ، نمى توانند هدف مبارزه قلمداد شوند. همه این ها راه هایى هستند براى رسیدن به مقاصدى دیگر. ممکن است هدف مبارزه: ایجاد نظام سوسیالیستى، ایجاد نظام لیبرالیستى، ایجاد نظام باهمادى، ایجاد "نظام دینى واقعى" یا آنارشیسم باشد. افراد بر سر این عناوین اختلاف نظر فراوانى دارند. براى ادامه ى بحث فرض را بر این قرار مى دهیم که ایجاد نظام دموکراتیک، هدف مبارزات کنونى مردم ایران- یا حداقل اکثر مخالفان رژیم کنونى- است. کل بحث مبتنى بر این پیش فرض است.

*****************************************************

*- سخنرانى ايراد شده در دانشگاه كلگرى- كانادا، ۱۴ مهر ۸۸(۶ اكتبر ۲۰۰۹). اين مقاله در سخنرانى هاى زير مجدداً ارائه گرديد:

آلمان، برمن: ۳۰ آبان ۸۸(۲۱ نوامبر ۲۰۰۹).

آلمان، كلن: ۱ آذر ۸۸(۲۲ نوامبر ۲۰۰۹).

آلمان، برلين: ۸ آذر ۸۸(۲۹ نوامبر ۲۰۰۹).

سوئد، استكهلم:۱۳ آذر ۸۸(۴ دسامبر ۲۰۰۹).

بلژيك، بروكسل: ۲۰ آذر ۸۸( ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹).

فرانسه، پاريس: ۲۸ آذر ۸۸(۱۹ دسامبر ۲۰۰۹).

انگليس، لندن: ۲۰ دى ۸۸(۱۰ ژانويه ۲۰۱۰).

۱- در سال ۱۷۹۳، در حالى كه انقلاب فرانسه در جريان بود، كندورسه، خصيصه ى كل گرايانه ى انقلاب را اين گونه بازگو مى كرد:

"در فرانسه، انقلاب شامل حال كل اقتصاد جامعه شد، همه ى روابط اجتماعى را تغيير داد، و راه خود را تا به دورترين حلقه هاى زنجيره ى سياسى گشود، حتى تا به افرادى كه در صلح و آرامش، با سرمايه ى شخصى حود يا حاصل كارشان، مى زيستند و دليلى نداشت در امور عمومى مشاركت كنند- نه تنها از جهت عقيدتى، نه از جهت اشتغال يا رفتن به دنبال ثروت، و نه از جهت قدرت يا شهرت"(كندورسه، طرح كلى تابلويى تاريخى از پيشرفت انسانى، دوران نهم).

آيزايا برلين به نقل از هرتسن همين داورى را در خصوص انقلاب فرانسه بازگو كرده است:

"آلكساندر هرتسن، انقلابى روس، مى گويد مردان ۱۷۹۲ به اين ويژگى ممتاز مى شدند كه سراسر نظام قديم را يكسره مردود مى دانستند، و نه تنها رذائل، بلكه حتى فضائل آن را تقبيح مى دانستند، و مى خواستند همه چيز را براندازند و آن سياه را از بالا تا پائين تماماً نابود كنند تا چيزى مطلقاً تازه و كاملاً پاك به جاى آن بسازند. هيچ سازشى را روا نمى دانستند، و نمى خواستند مدينه ى نوين خويش را بر ويرانه هايى بنا كنند كه كوچكترين دينى به آن داشته باشند"(آيزايا برلين، آزادى و خيانت به ازادى، شش دشمن ازادى بشر، ترجمه ى عزت الله فولادوند، نشر ماهى، ص ۲۱۶).

چارلز تيلى، ويژگى هاى زير را به عنوان اوصاف انقلاب هاى كلاسيك گذشته برشمرده است:

تغييرات سريع و فراگير اجتماعى، پيدايش نهضت هاى مردمى، انجام اصلاحات بى ثمر از سوى حكومت هاى مركزى پس از دو رويداد پيشين، مشاركت روشنفكران، از هم پاشيدگى كلى نظامات اجتماعى، خشونت هاى انتقام جويانه، وجود پايگاه طبقاتى، بصيرت هاى كاريزماتيك، اعتقاد به سياست به عنوان ابزارى در مسير نوآورى هاى سازنده، و در نهايت مقاومت زمامداران پيشين در مقابل اقدامات منجر به سقوط شان.

۲- توكويل كه در زمانه ى انقلاب فرانسه مى زيست و شاهد وقايع آن دوران بود، نوشت:

"پادشاهى مشروطه به دنبال رژيم كهن فرارسيده بود، پس از جمهورى، امپراتورى؛ پس از امپراتورى، رستوراسيون؛ و آن گاه پادشاهى ژوئيه. پس از هر يك از اين تغييرات پى در پى، مى شد گفت كه انقلاب فرانسه، پس از به انجام رساندن آنچه گستاخانه كار انقلاب خوانده مى شد، به پايان خطش رسيده اس؛ مردم چنين مى گفتند و چنين مى انديشيدند. افسوس! من خودم هم در طول دوره ى رستوراسيون و حتى پس از سقوط حكومت رستوراسيون اميروار بودم چنين باشد؛ اما انقلاب فرانسه دوباره با همان شيوه ى كهن از نو آغاز مى شد. . . من كه نمى توانم موافق باشم و نمى دانم كى اين سفر طولانى تمام خواهد شد. من از اين كه مه، دوباره و دوباره، فريبم دهد كه باور كنم ساحل نزديك است، خسته شده ام، و غالباً با خود در عين شگفتى و تحير مى انديشم آيا اين زمين سفتى كه اين همه در پى اش بوده ايم اصلاً وجود دارد يا نه، يا اين كه آيا سرنوشتمان اين نيست كه الى الابد با اين دريا بجنگيم؟!".

۳- ماركس در خصوص انقلاب گفته بود:

"تغيير انسان ها در ابعادى گسترده و توده اى لازم است، تغييرى كه فقط در جنبشى عملى مى تواند رخ دهد، يعنى در يك انقلاب؛ اين انقلاب لازم است، بنابر اين، نه فقط به اين دليل كه طبقه ى حاكمه را نمى توان از راه ديگرى سرنگون كرد، بلكه به اين دليل كه طبقه اى كه آن را سرنگون مى كند فقط در يك انقلاب مى تواند موفق شود كه خود را از شر همه ى زشتيهاى اعصار خلاص كند و آماده شود جامعه را از نو بنيان نهد".

Marx and Engels, The German Ideology, ed. C. J. Arthur, No trans. Given (New York: International Publishers, ۱۹۷۰). P. ۹۴- ۹۵.

۴- ماركس در مانيفست كمونيست، به نحو خيره كننده اى در خصوص انقلاب هايى كه بورژوازى ايجاد كرده، سخن گفته است. توصيف هاى پر شور و مدافعانه ى او قابل توجه اند:

"بورژوازى در طول فرمانروايى اش كه هنوز به صد سال نمى رسد نيروى توليدى بس متنوعتر و عظيمترى از جمع جميع نسلهاى قبلى خلق كرده است. تسليم نيروهايى طبيعت به دست بشر و خلق ماشين آلات و استفاده از شيمى در كشاورزى و صنعت و دريانوردى با كشتيهاى بخار و اختراع تلگراف الكتريك و آمايش كل قاره ها براى كشاورزى و ايجاد نهرهاى منشعب از رودخانه ها و احضار انبوه مردمان همچون لشكر جنها؛ آدميان در كداميك از قرون ماضى حتى گمان مى كردند كه چنين قدرت خلاقى در بطن نيروى كار اجتماعى نهفته است؟. . . ايجاد انقلاب مستمر در توليد و درانداختن آشوب بلاوقفه در تمامى روابط اجتماعى و عدم يقين و تلاطم پايان پاپذير، عصر بورژوايى را از تمامى اعصار قبلى متمايز مى سازد. تمام روابط ثابت و منجمد، همراه با پيشداوريها و عقايد كهنه و محترم وابسته به آنها به حاشيه رانده مى شوند و تمامى روابط تازه شكل يافته قبل از آنكه استوار شوند منسوخ مى گردند. هر آنچه سخت و استوار است دود مى شود و به هوا مى رود، هر آنچه مقدس است دنيوى مى شود و دست آخر آدميان ناچار مى شوند با صبر و عقل با وضعيت واقعى زندگى و روابطشان با همنوعان خويش روبرو گردند"( كارل ماركس و فردريك انگلس، مانيفست كمونيست، صص ۳۱۷- ۲۷۵ ، در كتاب لئو پانيچ؛ كالين ليز، مانيفست، پس از ۱۵۰ سال، ترجمه ى حسن مرتضوى، نشر آگه ).

۵- ماركس در اين خصوص نوشته است:

"انقلاب سياسى با واژگونى اين قدرت حاكم امور دولتى را به امور مردم تبديل كرد؛ دولت سياسى را به صورت موضوع توجه عموم؛ يعنى به صورت يك دولت واقعى در آورد و به طور اجتناب ناپذيرى تمام رسته هاى فئودالى، انحصارات صنفى، گروه هاى انحصارى و امتيازات را نابود كرد چرا كه آن ها همه نمودهاى جدايى مردم از جماعت بودند. به اين ترتيب، انقلاب سياسى خصلت سياسى جامعه ى مدنى را از بين برد، و جامعه ى مدنى را به اجزاى ساده ى آن يعنى از يك سو به افراد و، از سوى ديگر، به عناصر مادى و معنوى سازنده ى محتواى زندگى و جايگاه اجتماعى افراد، تقسيم كرد. اين انقلاب، روح سياسى را، كه گويى پاره پاره شده و اجزاى آن جدا از هم در بن بست هاى مختلف جامعه ى فئودالى پراكنده شده بودند، رهانيد. انقلاب سياسى، بخش هاى پراكنده ى روح سياسى را گرد هم آورد، آن ها را از امتزاج با زندگى مدنى آزاد كرد، و هم چون قلمرو جماعت، يعنى امر عمومى ملت، و به طور ايده آل، مستقل از ديگر عناصر خاص زندگى مدنى، مستقر ساخت"(كارل ماركس، درباره ى مسئله ى يهود، گامى در نقد فلسفه ى حق هگل، ترجمه ى مرتضى محيط، نشر اختران، ص ۴۰). "انقلاب سياسى زندگى مدنى را به اجزاى سازنده اش تجزيه مى كند، بى آن كه اين اجزا را دگرگون سازد يا به نقد بكشد. اين انقلاب، جامعه ى مدنى، جهان نياز ها، كار، منافع خصوصى و حقوق مدنى را بنيان موجوديت خود مى داند"(پيشين، ص ۴۱).

ماركس انقلاب هاى سياسى را، انقلاب ناقص قلمداد مى كرد:

"نه انقلاب راديكال و نه آزادى عمومى انسان، هيچ يك روياى ناكجا آبادى آلمان نيست؛ روياى آلمان، انقلابى ناقص و صرفاً سياسى است كه ستون هاى بنا را دست نخورده باقى مى گذارد. يك انقلاب ناقص و صرفاً سياسى بر چه بنيادى استوار است؟ بنياد ان بخشى از جامعه ى مدنى است كه با آزاد كردن خويش به سلطه ى عمومى دست مى يابد؛ طبقه يى كه بر اساس وضعيت ويژه ى خويش مسئوليت آزادى عمومى را بر عهده مى گيرد. اين طبقه كل جامعه را آزاد مى كند، اما تنها با اين پيش فرض كه كل جامعه در وضعيت همان طبقه قرار گيرد يعنى اين كه به عنوان مثال داراى پول و تحصيلات باشد، يا بتواند به آسانى آن ها را به چنگ آورد"(پيشين، ص ۶۷).

۶- ماركس در درآمدى بر نقد اقتصاد سياسى ، نظرش در خصوص انقلاب اجتماعى را طرح كرده است. ابتدا مى گويد:

"به اين نتيجه رسيدم كه روابط حقوقى و نيز شكل هاى دولت را نه مى توان بر حسب پيشرفت اصطلاحاً كلى ذهن بشر توضيح داد، بلكه اين روابط در شرايط مادى زندگى ريشه دارند كه هگل آن را جامعه ى مدنى مى نامد. . . آناتومى جامعه ى مدنى را بايد در اقتصاد سياسى جست".

سپس حاصل تحقيقات خود را چنين معرفى مى كند:

"انسان ها در توليد مادى زندگى خود وارد مناسبات معينى مى شوند كه لاينفك و مستقل از اراده ى آن هاست؛ اين مناسبات توليد مطابقت دارد با مرحله ى معينى از تكامل قواى مادى توليد آن ها. كل اين مناسبات توليد منوط است به ساختار اقتصادى جامعه- همان زيربناى واقعى كه روبناهاى حقوقى و سياسى برآن شكل مى گيرند و شكل معينى از آگاهى اجتماعى با آن مطابقت مى يابند. شيوه ى توليد زندگى مادى به خصلت عمومى روند اجتماعى، سياسى و معنوى زندگى شكل مى دهد. آگاهى انسان ها نيست كه هستى شان را تعيين مى كند، بلكه برعكس، هستى اجتماعى آن هاست كه آگاهى شان را تعيين مى كند. نيروهاى مادى توليد در جامعه، در مرحله ى معينى از تكامل اين نيروها، با روابط موجود توليد در تعارض قرار مى گيرند، يا- صرفاً با بيان حقوقى همين امر- با مناسبات مالكيت كه قبلاً در چارچوب آن عمل مى كرده اند در تعارض قرار مى گيرند. اين مناسبات كه شكل تكامل نيروهاى توليد بوده اند به قيد و مانع بدل مى شوند. در اين هنگام، دوران انقلاب اجتماعى فرا مى رسد. با تغيير زيربناى اقتصادى، كل روبناى عظيم نيز دير يا زود دگرگون مى شود. اما در بررسى چنين دگرگونى هايى بايد هميشه تمايز قائل شد ميان دگرگونى مادى شرايط اقتصادى توليد كه با دقتى در حد علوم طبيعى مى توان آن را تعيين كرد، و شكل هاى حقوقى، سياسى، مذهبى، زيبايى شناسانه يا فلسفى- خلاصه، ايدئولوژيكى- كه در آن ها انسان ها از تعارض آگاهى مى يابند و براى رفع آن مى جنگند. همان طور كه نظر ما درباره ى فلان فرد مبتنى بر تصور خود آن فرد از خودش نيست، پس درباره ى كل يك دوران انقلابى هم نمى توانيم به همان شيوه اى كه اين دوران از خودش آگاهى دارد قضاوت كنيم:بر عكس، اين آگاهى را بايد به مثابه ى محصول تناقض هاى زندگى مادى توضيح بدهيم، محصول تعارض ميان نيروهاى اجتماعى توليد و مناسبات توليد. هيچ نظم اجتماعى از ميان نمى رود مگر بعد از آن كه همه ى نيروهاى مولدى كه براى شان در اين نظم جايى هست تكامل يافته باشند، و مناسبات توليد جديد عالى تر هيچ گاه پديد نمى آيد مگر بعد از آن كه شرايط مادى موجوديت آن در بطن جامعه ى كهنه به پختگى رسيده باشد. بنابر اين، بشر فقط آن نوع مسائل را مقابل خود قرار مى دهد كه مى تواند حل كند، زيرا با بررسى دقيق تر همواره معلوم مى شود كه شرايط مادى لازم براى حل آن وجود داشته باشد يا لااقل در جريان تكوين باشد".

Karl Marx, Selected Writing in Sociology and Social Philosophy , London, ۱۹۵۶, pp ۵۱- ۲.

۷- به طور نمونه، بخش هاى پيامبر گونه(پيش بينى كننده) و تكليفى(سرنگونى قهرآميز دولت هاى بورژوايى و تصرف دولت) مانيفست كمونيست در خصوص انقلاب پرولتاريايى، مويد اين مدعايند. مى گويند:

"از ميان تمام طبقاتى كه اكنون رو در روى بورژوازى قرار گرفته اند، فقط پرولتاريا طبقه ى واقعاً انقلابى است. . . پرولتاريا، كه پائين ترين لايه ى جامعه ى كنونى ماست، نمى تواند از جا برخيزد و سر برافرازد بى آن كه سراسر لايه هاى فوقانى جامعه ى رسمى نابود شوند. . . پرولتاريا با سرنگون كردن قهرآميز بورژوازى سلطه ى خويش را بنيان مى گذارد. . . . بورژوازى پيش از هر چيز گوركنان خود را پديد مى آورد. سقوط بورژوازى و پيروزى پرولتاريا به يك اندازه ناگزير است. . . هدف فورى كمونيست ها همان هدفى است كه تمام احزاب پرولترى در پى آن هستند: تشكل پرولتاريا به صورت طبقه، برانداختن سلطه ى بورژوازى، تصرف قدرت سياسى به دست پرولتاريا. . . انقلاب كمونيستى ريشه اى ترين گسست از هرگونه مناسبات سنتى در عرصه ى مالكيت است؛ پس شگفت آور نيست كه اين انقلاب در جريان تكامل خود از انديشه هاى سنتى به ريشه اى ترين نحو بگسلد. . . پرولتاريا. . . با انقلاب خود را به طبقه ى حاكم تبديل مى كند. . . كمونيست ها همه جا از هر جنبش انقلابى كه بر ضد نظام اجتماعى و سياسى موجود باشد حمايت مى كنند. . . كمونيست ها فقط با سرنگونى قهرآميز تمام نظام هاى موجود اجتماعى به اهداف شان دست خواهند يافت. باشد كه طبقات حاكم از انقلاب كمونيستى بر خود بلرزند"(مانيفست كمونيست، پيشين).

۸- ماركس در سال ۱۸۵۳ نوشته است:

"حقيقت اين است كه انگلستان به خاطر منافع مشمئزكننده ى خود مسبب انقلاب اجتماعى در هندوستان شد و در راندن هنديان بدين سو روشى احمقانه را پيش گرفت. اما مسئله اين نيست. پرسش اين است كه آيا بشر مى تواند بدون يك انقلاب بنيادى در وضعيت اجتماعى آسيا، تقدير خود را محقق كند؟ اگر نمى تواند، جرم بريتانيا جز اين است كه ابزار ناخودآگاه تاريخ در مهيا كردن شرايط آن انقلاب بوده است؟".

Karl Marx, “The British Rule in India,” in Marx and Engels, On Colonialism, (New York: International Publisher, ۱۹۷۲), pp. ۳۵-۴۱, pp. ۴۰-۴۱.

هويت انسانى بخشيدن به تاريخ توسط ماركس، انگلستان را به مجرى ناآگاه مقاصد تاريخ تبديل مى كند. خداوند تاريخ دو وظيفه بر دوش انگلستان نهاده است:

"بخش اول اين مأموريت تخريبى است و بخش ديگر آن از نو ساختن است. ابتدا جامعه ى كهن آسيايى نابود مى شود و سپس شالوده هاى مادى يك جامعه ى غربى، در آسيا مهيا مى شود". بدين ترتيب "هند عملاً به جهان غرب ملحق خواهد شد".

Karl Marx, “The Future Results of British Rule in India,” in Marx and Engels, On Colonialism, (New York: International Publisher, ۱۹۷۲), pp, ۸۱- ۸۳.

همه ى اين رويدادها بخشى از وظايف تاريخى بورژوازى غرب است تا بربرهاى خشك مغز و اسير خرافه و سنت را وارد تاريخ كنند:

"آيا بورژوازى تاكنون چيزى بيش از اين انجام داده؟ آيا به پيشرفت منتهى شده است، بدون آن كه انسانها و خلقها را از معركه ى خون، نكبت، سيه روزى و بدبختى بيرون آورد؟"

Ibid, p ۸۵.

"وقتى يك انقلاب اجتماعى عظيم بر محصولات عصر بورژوازى، بازار جهانى و نيروهاى جديد توليد فائق آيد و آنها را در كنترل مترقى ترين خلقها قرار دهد، آن گاه، پيشرفت انسانى، شباهت خود را به آن بت نفرت انگيز باستانى از دست خواهد داد، همان بتى كه به جاى شراب خدايان، خون آدميان را در كاسه ى سرشان مى نوشيد".

Ibid, p. ۸۷.

ماركس در مانيفست كمونيست هم مردم جهان را به ملت هاى "متمدن" و "وحشى" و "بربر" تقسيم كرده است.

۹- لنين مى نويسد:

"بدون انقلاب قهرى، تعويض دولت بورژوايى با دولت پرولتارى محال است. . . ناگزيرى انقلاب قهرى مربوط به دولت بورژوايى است. اين دولت نمى تواند از طريق "زوال" جاى خود را به دولت پرولتارى(ديكتاتورى پرولتاريا) بدهد و اين عمل طبق قاعده عمومى ، فقط از طريق انقلاب قهرى مى تواند انجام شود"(لنين، دولت و انقلاب، طبع و نشر جمهورى خلق چين، صص ۲۹- ۲۸). "سرنگونى بورژوازى فقط وقتى عملى است كه پرولتاريا بدل به طبقه ى حاكمه اى بشود كه قادر است مقاومت ناگزير و تا پاى جان بورژوازى را سركوب[كند]. . . پرولتاريا براى سركوب مقاومت استثمارگران. . . به قدرت دولتى. . . و سازمان قوه ى قهريه نيازمند است. . . پرولتاريا دولت را به عنوان سازمان مخصوصى براى اعمال قوه ى قهريه عليه بورژوازى لازم دارد"(پيشين، صص ۳۵- ۳۴). انگلس به روشنى گفته است:"نياز پرولتاريا به دولت از نظر مصالح آزادى نبوده بلكه براى سركوب مخالفين خويش است"(پيشين، ص ۱۲۴).

۱۰- هانا آرنت، انقلاب، ترجمه ى عزت الله فولادوند، انتشارات خوارزمى، صص ۱۵۶-۱۵۵.

آرنت تمامى انقلاب هايى كه مدل آنها انقلاب فرانسه بوده است را، حكومت ترور و وحشت مداوم خوانده و نوشته است:

"انقلاب حتماً بايد فرزندان خود را ببلعد و هر انقلاب ناگزير است در سلسله اى از انقلابهاى پياپى مسير خود را تعقيب كند و در پى دشمنان آشكار، دشمنان زير نقاب "اصحاب شبهه" خواهند آمد و انقلاب به دو جناح افراطى "بخشايندگان" و "خشمگينان" منشعب خواهد شد كه در واقع و "به طور عينى" براى سست كردن بنياد حكومت انقلابى دست به دست هم خواهند داد و سرانجام انقلاب را فردى در ميانه "نجات" خواهد داد كه نه تنها ميانه رو نيست بلكه چپ و راست را متساوياً نابود خواهد كرد همانگونه كه دانتن و ابر به دست روبسپير نابود شدند"(پيشين، صص ۸۱- ۹۰). "نه تنها در انقلاب فرانسه بلكه در همه ى انقلاب هايى كه از آن الهام گرفتند، نفع مشترك در لباس دشمن مشترك ظاهر مى شود. در "نظريه ى ارعاب"، از روبسپير تا لنين و استالين، فرض هميشه بر اين بوده است كه نفع كل بايد خود به خود و دائماً با منافع جزيى شهروندان در ستيز باشد"(پيشين، صص ۱۱۰- ۱۰۹).

۱۱- آرنت مى گويد:

"حكومت هاى انقلابى هم بيش و كم به حكومت هاى پيشين شباهت داشتند كه نه از مردم بودند و نه به وسيله ى مردم اداره مى شدند. در بهترين حالت حكومت هايى بودند براى مردم و در بدترين حالت غاصبانه قدرت و حاكميت را به دست افرادى مى سپردند كه ادعاى نمايندگى مردم را داشتند ولى خويشتن را "مطلقاً مستقل از ملت" مى ديدند"(آرنت، انقلاب، ص ۱۰۲). "از روزگار انقلاب فرانسه تاكنون، هميشه همين گونه احساسات بيكران سبب شده است كه انقلابيون در برابر واقعيت به طور اعم و واقعيت به فردى اشخاص بالاخص سرد و بى درد شوند و بدون هيچ پشيمانى و ناآسودگى وجدان، افراد را به خاطر "اصول" يا سير تاريخ يا هدف انقلاب قربانى كنند"(پيشين، ص ۱۲۴).

انسان گمان مى كند كه جمله ى زير را آرنت نه درباره ى روبسپير، كه درباره ى آيت الله على خامنه اى نوشته است:

"بى اعتمادى جنون آميزى كه روبسپير نسبت به ديگران و حتى نزديكترين دوستان خود احساس مى كرد، نهايتاً از بدگمانى نه چندان جنون آميز و بلكه طبيعى وى نسبت به خودش سرچشمه مى گرفت. مرامى كه برگزيده بود او را برآن داشت كه هر روز در ملاء عام نقش انسانى فسادناپذير را بازى كند و فضيلت خود را به تماشا بگذارد و لااقل هفته اى يك بار قلبش را آنگونه كه دركش اجازه مى داد در برابر خلق بگشايد. چنين كسى چگونه مى توانست مطمئن باشد كه خود وى همان رياكارى نيست كه از همه بيشتر سبب وحشت او بود؟"(پيشين، صص ۱۳۴-۱۳۳).

۱۲-E. E. Rich and C. h. Wilson, dirs. , Cambridge Economic History of Europe, Vol. ۵, The Economic Organization of Early Modern Europe (Cambridge: Cambridge University Press, ۱۹۷۷), ۵۸۳.

۱۳- توكويل نهادهاى جامعه ى مدنى را سپرها و حفاظ هاى ميان فرد و دولت به شمار مى آورد كه از حقوق افراد دفاع مى كنند:

"انجمن براى مقاصد سياسى، تجارى، يا صنعتى، يا حتى مقاصد علمى و ادبى. . . با دفاع از حقوق خود در مقابل دست اندازيهاى حكومت، آزاديهاى عمومى كشور را حفظ مى كند". او، "هنر انجمن كردن"، را"مادر اقدام" قلمداد مى كرد. افراد از طريق گرد آمدن و تأسيس انجمن ها، خود را قدرتمند مى سازند، "دولت تأسيس" مى كنند، قلمرو سياسى(دولت) را مهار و كنترل مى كنند. بدون اين حفاظ ها، افراد منزوى و فاقد قدرت مى شوند.

Tocqueville, Democracy in America, ed. Phillips Bradley, trans. Henry Reeve, Francis Bowen, and Phillips Bradley, ۲ vols. (New York: Vintage Books, ۱۹۴۵), ۲:۱۱۴, ۲:۳۴۲. ۲:۱۲۵.

۱۴- آراى گرامشى در چهاردهمين بخش با اين رژيم چه بايد كرد؟ ، زير عنوان "نقش فاعلانه ى نوانديشى دينى در گذار به دموكراسى"، توضيح داده شده است.

۱۵- ريچارد رورتى در اين خصوص گفته است:

"يك جامعه ى ليبرال آن جامعه اى است كه آرمان هايش را از طريق اقناع به عمل مى آورد تا از طريق زور، به وسيله ى اصلاح تا انقلاب، با رويارويى هاى آزاد مبتنى بر زبان گشوده جارى و ديگر رويه هاى متلازم با طرح هاى مربوط به رفتارهاى جديد. اما بايد گفت كه يك جامعه ى ليبرال آرمانى، آن جامعه اى است كه هيچ مقصودى جز آزادى و هيچ هدفى جز رضايت خاطر از ديدن چگونگى جريان چنين رويارويى هايى و پيروى از نتايج آنها ندارد".

Richard Rorty, Contingency, Irony and Solidarity, op ,cit. , p. ۵۰.

ريچارد رورتى در جاى ديگرى نوشته است:

"به نظر كسانى كه با اين مفهوم نيچه موافق اند كه "آخرين انسان ها" بوى بد مى دهند، مسخره خواهد آمد كه پيشنهاد كنيم هدف سازمان اجتماعى انسان، و تفكر اخلاقى رسيدن به آسايش باشد، ولى اين پيشنهاد به نظر ديكنز مسخره نمى آمد و به همين دليل است كه ديكنز را ماركسيست ها و ساير كشيشان رياضت كش تحت عنوان "مصلح بورژوا" طرد كرده اند. اصطلاح ماركسيستى "بورژوا" معادل اصطلاح "آخرين انسان" نيچه است و شامل همه ى چيزهايى مى شود كه كشيش رياضت كش خواهان تطهير آنهاست. چرا كه ماركسيسم همانند افلاطونيسم و هايدگريسم براى انسانها چيزى بيش از آسايش مى خواهد. خواستار تغيير شكل است، تغيير شكلى بر مبناى طرح واحد جهانى؛ ماركسيست ها پيوسته آنچه را انسان نوين سوسياليستى مى نامند به تصوير مى كشند. ديكنز نمى خواست كسى را تغيير دهد جز از يك جنبه: او مى خواست عابران خيابان را ببينند و مقصودشان را بفهمند؛ او نمى خواست مردم با زدن برچسبهاى اخلاقى يكديگر را معذب سازند بلكه خواستار آن بود كه متوجه همنوعان خود شوند. . . به رغم نداشتن هدفى بالاتر از راحتى ارتباطات انسانى، ديكنز براى رسيدن به برابرى و آزادى بسيار تلاش كرد. آخرين خط نوشته ى سنگ مزار سويفت كه خود سفارش نوشتن اش را داده بود:"اگر جرأت داريد از او تقليد كنيد؛ او در خدمت آزادى انسان بود". براى لوح مقبره ى ديكنز نيز كاملاً مناسب است. ولى ديكنز خدماتش را به آزادى با خشمى لجام گسيخته كه سويفت به خود نسبت مى داد انجام نداد، بلكه با چيزى كه بورژواتر بود انجام داد- اشكهاى احساساتى و آنچه ارول خشم رحيمانه مى ناميد. . . "در اليورتويست، روزگار سخت، خانه ى متروك و دوريت كوچولو ديكنز با خشونتى بى سابقه به نهاد هاى انگليسى حمله كرد با اين حال توانست اين كار را بدون منفور شدن انجام دهد. بالاتر از همه اينكه خود مردمى كه ديكنز به آنها حمله كرده بود چنان او را تمام و كمال جذب كردند كه خود ديكنز به صورت نهادى ملى درآمد". به همين دليل من فكر مى كنم اصطلاح خشم رحيمانه نزد ارول به اين معنى است: خشمى برى از شرارت است چرا كه فرض را بر اين مى گذارد كه گناه نتيجه ى نادانى است تا رذالت و شر را به محض وقوف به آن مى توان درمان كرد. اين همان خشمى است كه بعدها مارتين لوتركينگ به آن اشاره كرد. ولى از نوع خشم كشيشان رياضت كش نيست چون آنان عقيده دارند كه تغيير اجتماعى نوعى سازگارى دوجانبه نيست بلكه بازآفرينى است- براى اينكه اوضاع بهتر شود بايد انسان جديدى بيافرينيم. . . خشم آنها(كشيشان رياضت كش) رحيمانه نيست به اين معنا كه هدف آنها نشان دادن فقدان فهم متقابل افراد خاص از مقصود يكديگر نيست، بلكه بيشتر، هدف آنها برملاساختن نقصانى انتولوژيك است. . . بخشندگى و رحمت نهفته در در خشم ديكنز و كينگ از اين فرض آنها نتيجه مى شود كه مردم بايد به جاى توجه به بازسازى دستگاه معرفت و شناخت خود فقط به افراد آسيب ديده توجه كنند و به جزئيات درد و رنج آنها بپردازند"(ريچارد رورتى، "هايدگر و كوندرا و ديكنز، ترجمه ى يوسف اباذرى، فصلنامه ى ارغنون، شماره ى ۱ ، ۱۳۷۳، صص ۲۱۰- ۲۰۸).

۱۶- كارل پوپر، جامعه ى باز و دشمنان آن، ترجمه ى عزت الله فولادوند، انتشارات خوارزمى، صص ۹۵۸- ۹۵۷ .

رورتى و پوپر كاهش درد و رنج مرده را مهمترين ركن وظيفه ى اخلاقى سياستمداران و روشنفكران به شمار مى آوردند.

۱۷-Gertrude Himmelfarb. The Roads to Modernity: The British, French, and American Enlightenments. Alfred . Knopf. New York. ۲۰۰۴. P. ۱۸.

۱۸-Ibid. ۱۸- ۱۹.

۱۹-Ibid. ۵۱.

آيزايا برلين هم به خرد نقشى محورى در انقلاب فرانسه مى دهد. مى گويد:

"از قرن هجدهم فرانسه آغاز مى كنيم. قرنى آراسته و فاخر كه همه چيز در آن به ارامى و هموارى آغاز مى شود، زندگى و هنر تابع قوانين است، خرد، به طور كلى، رونق بازارى دارد، عقلانيت روى به پيشرفت نهاده، كليسا عقب مى نشيند، هر آنچه غير عقلانى است در برابر حملات فيلسوفان فرانسوى سپر مى اندازد. دوران، دوران صلح و آرامش است، دوران بناهاى فاخر مجلل، دوران اعتقاد به اين كه مى توان امور انسانى، فعاليت هنرى، اخلاقيات، سياست و فلسفه را تابع خردى جهانشمول كرد. . . بى ترديد آن اصولى كه الهام بخش هواداران انقلاب فرانسه بود اصولى برخاسته از خرد جهانشمول، نظم و عدالت بود و به هيچ روى با حس يكتايى، خودكاوى عميق عاطفى، حس تفاوت چيزها، عدم شباهت به جاى شباهت، يعنى كيفياتى كه ملازم با جنبش رومانتيك است، پيوند نداشت. . . آن روسويى كه الهام بخش افكار روبسپير بود، آن روسويى كه الهام بخش افكار ژاكوبن هاى فرانسوى بود، به گمان من همان روسويى نيست كه رابطه اى آشكار با رومانتيسم داشت. آن روسو، روسويى است كه قرارداد اجتماعى را نوشت، كه رساله اى كلاسيك و نمونه است، رساله اى كه از بازگشت به اصول آغازين و اصيل سخن مى گويد، اصولى كه همه ى انسان ها در آنها مشتركند، حكمفرمايى خرد جهان شمول كه مايه ى وحدت انسان هاست، در تقابل با عواطف و احساسات كه آدميان را جدا مى كند، فرمانروايى عدالت همگانى و صلح همگانى، در تقابل با ستيز و آشوب و اغتشاش كه دل آدمى را از عقل او جدا مى كند و انسان ها را به رويارويى با يكديگر مى كشاند"(آيزايا برلين، ريشه هاى رومانتيسم، ترجمه ى عبدالله كوثرى، نشر ماهى، صص۲۸- ۲۶).

برلين در كتاب آزادى و خيانت به آزادى ، شش دشمن آزادى بشر، ترجمه ى عزت الله فولادوند، روسو را به عنوان يكى از شش دشمن آزادى به شمار آورده و آرايش را نقد كرده است.

۲۰- چارلز تيلى در تعريف انقلاب گفته است:

"انقلاب يعنى تعويض قدرت در يك كشور با توسل به زور كه در جريان آن حداقل دو گروه رقيب كه ادعاهاى حذف كننده نسبت به هم در دستيابى به قدرت دارند با هم در چالش اند، در حالى كه بخش عمده اى از اتباع كشور با درخواست ها و مطالبات يكى از اين جناح ها به حمايت بر مى خيزند".

او "وضعيت انقلابى" را داراى سه خصوصيت به شمار آورده است:

"يك- ظهور اشخاص منفرد و يا ائتلاف هايى كه ادعاهاى حذف كننده نسبت به هم در دستيابى به قدرت در كشور و يا بخش هايى از آن دارند. دو- حمايت بخش وسيعى از طبقات مردم از اين ادعاها. سه- صاحبان قدرت حاكم در وضعيتى نيستند و يا نمى خواهند كه ائتلاف هاى جانشين و يا حمايت هواداران آنها از ادعاهايشان را سركوب كنند"(چارلز تيلى، انقلاب هاى اروپايى، ۱۹۹۲- ۱۴۹۲ ، بررسى تحليلى پانصد سال تاريخ سياسى اروپا، آموزه هاى انقلاب، ترجمه ى بهاءالدين بازرگانى گيلانى، انتشارات كوير، ص ۹۸).

تيلى "نتايج انقلابى" را هم داراى چهار خصوصيت ذكر كرده است:

"يك- افراد جامعه به ضديت با رژيم روى مى آورند. دو- ائتلاف هاى انقلابى صاحب نيروهاى مسلح رژيم مى شوند. سه- نيروهاى مسلح رژيم بى طرفى خود را اعلام و يا به نيروهاى مخالف مى پيوندند. چهار- اعضاى ائتلاف هاى انقلابى قدرت دستگاه حكومتى را به دست مى گيرند"(پيشين، همان).

به نظر تيلى، اگر يك يا چند شرط از شرايط سه گانه ى زير محقق شود، وضعيت انقلابى پديدار خواهد شد:

"اولاً: زمانى كه مغايرت بين مطالبات حكومت از شهروندان به خوبى سازمان يافته اش با آنچه كه حكومت توانسته چنين مطالباتى را از مردم اخذ كند به طور عميق و آشكارى تشديد شده باشد؛ ثانياً: زمانى كه مطالبات حكومت از مردم هويت جمعى آنان را در معرض مخاطره قرار داده و يا حقوق مرتبط به چنين هويتى را مخدوش ساخته باشد؛ و ثالثاً: زمانى كه سيطره ى حكومت به واسطه ى مبارزه جويى رقيبان قدرتمند به شدت تضعيف شده باشد"(تيلى، انقلاب هاى اروپايى، صص ۴۰۹- ۴۰۸).

۲۱- ريچارد رورتى، پيشامد، بازى، و همبستگى، ترجمه ى پيام يزدانخواه، نشر مركز، ص ۱۴۵.

۲۲- درباره ى تحريم اقتصادى، به خصوص در مقاله ى زير بحث شده است:

با اين رژيم چه بايد كرد؟(۱۵). "دموكراسى خواهى و تحريم اقتصادى".

۳۲- توكويل در اين خصوص گفته است:

"انقلاب ها هميشه در اثر سقوط تدريجى از حالت بد به حالت بدتر شكل نمى گيرد. مردمى كه با شكيبايى و تقريباً ناآگاهانه ستم طاقت فرسايى را تحمل كرده اند اغلب در لحظه اى كه احساس كنند فشار بر آن ها كم شده است طغيان مى كنند. نظام سياسى اى كه در اثر انقلاب سرنگون مى شود معمولاً همراه با بهبودى در زندگى مردمى است كه درست پيش از انقلاب زندگى مى كرده اند. . . بدبختى هايى كه با شكيبايى تحمل مى شوند، زمانى كه راه فرارى براى آن ها مطرح مى شود، ديگر آن بدبختى ها كه اجتناب ناپذير به نظر مى رسيدند تحمل ناپذير مى شوند".

A. De Tocqueville, The Old Regime and the French Revolution (trans. By John Bonner), N. Y. :Harper & Bros. , ۱۸۵۶, p. ۲۱۴. The Stuart Gilbert translation, Garden City: Doubleday & Co. , Inc. , ۱۹۵۵. Pp. ۱۷۶- ۱۷۷.

۲۴- آمارتياسن، اقتصاد دان هندى، برنده ى نوبل اقتصاد بخاطر تحقيقات در خصوص فقر، استدلال معكوسى در اين زمينه ارائه كرده است. به گفته ى او "قحطى در دموكراسى روى نمى دهد"(ص۱۶۵)، قحطى و فقر گسترده متعلق به نظام هاى استبدادى است:

"هرگز در هيچ كشور آزاد برخوردار از دولت دموكراتيك و مطبوعات آزاد، هيچ نوع قحطى مهمى روى نداده است. . . قحطى هرگز در هيچ كشورى مستقل، در كشورى كه مرتباً در آن انتخابات انجام مى شود، در كشورى كه داراى احزاب مخالف است كه مى توانند علناً انتقاد كنند و اجازه مى دهد كه روزنامه ها آزادانه گزارش دهند و منطق سياست هاى دولت را فارغ از سانسور گسترده، زير سوال ببرند مشاهده نشده است"(آمارتياسن، توسعه يعنى آزادى، ترجمه ى محمد سعيد نورى نائينى، نشر نى، ص ۲۸۰). دموكراسى و آزادى به طور ابزارى و اساسى با فقر و قحطى ارتباط دارند: "اول، حمايت در مقابل گرسنگى، بيمارى هاى مسرى و همه گير و محروميت شديد و ناگهانى خود نوعى اعتلاى فرصت زندگى امن و مطلوب است. از اين نظر، پيشگيرى از بحران هاى مخرب جزيى جدايى ناپذير از آزادى هايى است كه مردم براى آن ارزش قائل اند. دوم، فرايند پيشگيرى از قحطى و ساير بحران ها را مى توان با استفاده از آزادى هاى ابزارى مانند فرصت بحث هاى آزاد، بررسى هاى عام، سياست هاى انتخاباتى و رسانه هاى سانسور نشده تقويت و كمك كرد. مثلاً، فضاى سياسى باز و انتقاد پذير در يك كشور، تمام دولت هاى وقت را مجبور به اتخاذ روش هاى موثر و به هنگام در پيشگيرى از قحطى ها مى كند، اقدامى كه تحت ترتيبات غير دموكراتيك اتفاق نيفتاد، نه در چين و كامبوج و اتيوبى و سومالى در گذشته و نه در كره ى شمالى و سودان در حال حاضر"(پيشين، ص ۳۲۰).

۲۵- در خصوص حمله ى نظامى به ايران در سال هاى گذشته بارها سخن گفته ام. از اين رو نيازى به تكرار آن سخنان وجود ندارد

راه های پیش روی جنبش سبز: [۱] سرنگونى و فروپاشى رژیم - � 2010تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است.

ایتالیا خواستار قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست سیاه اتحادیه اروپا شد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 14:54:00 +0000

وزیر سیاست اروپایی ایتالیا گفت اروپا نباید تاخیرکند. وی خواستار قرار گرفتن سپاه پاسداران رژیم ایران در لیست سیاه اتحادیه اروپا شد.
خبرگزاری ای پی کام، ۱۶بهمن به نقل از آندرآ رونکی، وزیر سیاست اروپایی ایتالیا نوشت: با ایران نمی توان دیالوگ کرد و (سپاه) پاسداران بایستی در لیست سیاه اتحادیه اروپا نامگذاری شود زیرا آنها مانند لباس سیاههای هیتلر هستند.

رونکی میگوید : اروپا تا کنون تاخیر کرده است . همه میگویند که یک سیاست خارجی اروپایی میخواهند ولی بعد به سکوت خود در برابر تحقیر و اهانت به هزاران شهروندی که برای آزادی مبارزه میکنند ادامه می دهند. در عمل هم رژیم ایران به فعالیتهای اتمی خودش ادامه می دهد و یک سیاست وحشتناک ضد یهودی مثل آنچه که در سال ۹۰۰ باعث ترس و وحشت در اروپا شد را دنبال میکند.
رونکی در خاتمه میگوید : بنظرم اروپا هیچ کاری نمی کند . نگاهش را از مسائل ایران بر میگرداند و به روی خودش نمی آورد که سکوتش ریسک این را دارد که سرپوشی بشود و نهایتا از آن ، نشانه ای از حمایت از رفتار رژیم ایران استنباط شود

ایتالیا خواستار قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست سیاه اتحادیه اروپا شد

نمایش دولت کودتا را رسوا کنید: نامه روزنامه نگاران ایرانی به خبرنگاران خارجی دعوت شده به ایران

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 14:51:00 +0000

متکي درخواست اتحاديه اروپا مبني بر لغو احکام اعدام را رد کرد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 14:46:00 +0000

آژانس ايران خبر - ۱۳۸۸/۱۱/۱۷



سايت راديو آلمان 17/11/1388 : منوچهر متکي که بطور غيرمنتظره در کنفرانس امنيتي مونيخ شرکت جسته بود، در گفت‌وگويي با شبکه اول تلويزيون آلمان تاکيد کرد، که احکام اعدام براي متهماني صادر شده، که جرم آنها برهم زدن امنيت کشور است. وزير امورخارجه ايران اين معترضان را جنايتکار خواند. وي بدون اشاره مشخص به اعدام اخير دو جوان ايراني و خبر اعدام احتمالي 9 تن ديگر، بار ديگر ايران را کشوري آزاد خواند، که در آن تظاهرات و بيان اعتراضات در چارچوب قانون ميسر است. پيش از اين اتحاديه اروپا از جمهوري اسلامي خواسته بود، که به صدور احکام اعدام پايان دهد. کاترين اشتون، مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا، اعدام‌هاي اخير را صريحاَ ”بخشي از يک پروژه بزرگتر براي ارعاب مخالفان“ خوانده بود.

Iran News Agency - آژانس ايران خبر

مسئولان امنیتی مانع از برگزاری مجلس ختم برای آرش رحمانی پور می شوند

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 14:39:00 +0000

برپایه گزارش ها، جنازه آرش رحمانی پور که پنج شنبه هفته گذشته بجرم محاربه و اغتشاش اعدام شد، امروز به خانواده او تحویل داده شد. همین گزارش ها حاکی است که مسئولان امنیتی، خانواده آرش رحمانی پور را از برگزاری هرنوع مجلس ختمی بر ای فرزندشان منع کرده اند.
آرش رحمانی پور در اردیبهشت ماه امسال، پیش از انتخابات، بازداشت شده بود اما در دادگاه جمعی زندانیان پس از انتخابات، در تلویزیون مجبور به اعترافاتی علیه خود شد.
حکم اعدام او و علی زمانی، بدون اطلاع به خانواده ها و وکلایشان به اجرا گذاشته شد.

Farda News

فیلمی تازه منتشر شده از روز عاشورا

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 06 Feb 2010 14:32:00 +0000

YouTube
- ashoora.mov