Βιταμίνες: Πηγές και Ιδιότητες

Λίγα λόγια

2012-08-05T15:07:00.001-07:00

Αυτό το blog αποτελείται απο σεμιναριακή εργασία του ΤΕΙ Ηπείρου και όλες οι πληροφορίες προέρχονται απο εκεί.

Οι βιταμίνες είναι ένα απαραιτητο κομμάτι στη σωστή λειτουργία του οργανισμού μας.

Τα φυσικά πολυβιταμινούχα συμπληρώματα όπως είναι ο βασιλικός πολτός και το μουρουνέλαιο καθώς και τα τεχνητα σκευάσματα, βρίσκονται σχεδόν σε κάθε σπίτι.

Σκοπός αυτού blog είναι να σας παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες που πρεπει να ξέρετε για τις βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής.

Θα εξετάσουμε συνοπτικά κάθε βιταμίνη με τροπο επιστημονικό και απλό ώστε να γίνεται κατανοητό απο όλους.

Το πιο σημαντικό όμως ειναι να θυμάστε ότι μια σωστή διατροφή είναι το παν για μια καλή ζωή γεμάτη υγεία και ευεξία.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG

Βιταμίνη Κ - Φυλλοκινόνη και Μεναδιόνη

2012-08-04T04:35:00.004-07:00

Φυλλοκινόνη (Βιταμίνη Κ1)

Σύμπλεγμα βιταμινών γνωστή και με την ονομασία ναφθοκινάνη. Από το σύμπλεγμα αυτό γνωστές είναι η Κ1 ή φυλλοκινόνη που βρίσκεται στα φυτά και αναγνωρίστηκε το 1939, η Κ2 μια σχετικά ενεργός ένωση και λαμβάνεται από ψάρια που βρίσκονται σε αποσύνθεση και η Κ3 που είναι συνθετικής προέλευσης. Η χημική της δομή περιλαμβάνει ένα δακτύλιο ναφθοκινόνης και μια πλάγια αλυσίδα ισοπρενοειδούς.

Μεναδιόνη (βιταμίνη Κ2)

Λόγω μικρών διαφοροποιήσεων στην πλάγια αλυσίδα, διακρίνονται διάφορα παράγωγα όπως, η βιταμίνη Κ₁ ή φυλλοκινόνη που περιέχεται κυρίως στα πράσινα λαχανικά, η βιταμίνη Κ₂ ή μενακινόνη που σχηματίζεται από την εντερική χλωρίδα και η βιταμίνη Κ₃ ή μεναδιόνη που παρασκευάζεται συνθετικά. Η ρόλος της βιταμίνης Κ στον ανθρώπινο οργανισμό συνίσταται στην υποβοήθηση της σύνθεσης των παραγόντων πήξεως II (προθρομβίνη), VII (προκομβερτίνη), IX, και X που γίνεται στο ήπαρ. Συγκεκριμένα παίζει το ρόλο συνενζύμου κατά τη γ-καρβοξυλίωση των καταλοίπων γλουταμινικού οξέος των παραγόντων πήξεως. Η διαδικασία αυτή είναι απαραίτητη, προκειμένου να δεσμεύονται τα ιόντα ασβεστίου και να πυροδοτείται ο καταρράκτης των αντιδράσεων σχηματισμού του θρόμβου.

Η έλλειψή της σπάνια παρατηρείται, επειδή τα μικρόβια της εντερικής χλωρίδας έχουν την ικανότητα να την παράγουν σε ποσότητα που καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες. Έλλειψή της μπορεί να συμβεί σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης λιπών (στεατόρροια), αποφρακτικού ικτέρου και όταν διαταράσσεται η φυσιολογική εντερική χλωρίδα (π.χ. από κατάχρηση αντιβιοτικών. Σε περιπτώσεις σοβαρής έλλειψης βιταμίνης Κ, εκδηλώνονται αιμορραγίες σε διάφορα ενδοκοιλιακά όργανα, στον εγκέφαλο κ.ά. Ο πιο συνηθισμένος, εντούτοις, μηχανισμός έλλειψής της είναι η χορήγηση αντιπηκτικών φαρμάκων που ανήκουν στην κατηγορία των κουμαρινικών (βαρφαρίνη, δικουμαρόλη κ.α.). Τα φάρμακα αυτά αναστέλλουν την δράση της βιταμίνης Κ, και επομένως και το σχηματισμό των αντίστοιχων παραγόντων πήξεως.

Χρησιμοποιούνται ευρέως σε παθήσεις της καρδιάς και του κυκλοφορικού συστήματος (κολπική μαρμαρυγή, φλεβοθρόμβωση κ.α.). Στις περιπτώσεις αυτές το αντιπηκτικό αποτέλεσμα μπορεί να ελεγχθεί εργαστηριακά μετρώντας την παράταση του χρόνου προθρομβίνης. Ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μετά τη νεογνική ηλικία σε περιπτώσεις κακής απορρόφησης του λίπους, όπως στον αποφρακτικό ίκτερο, καθώς και σε περιπτώσεις καταστροφής της εντερικής χλωρίδας, που μπορεί να συμβεί έπειτα από παρατεταμένη χρήση αντιβιοτικών. Στα νεογνά μπορεί να παρατηρηθεί παράταση του χρόνου προθρομβίνης λόγω ελαττωμένης πρόσληψης της βιταμίνης Κ από τη μητέρα, μικρής περιεκτικότητας του μητρικού γάλακτος σε βιταμίνη Κ ή ανεπαρκούς εντερικής χλωρίδας. Για το λόγο αυτό σε όλα τα νεογέννητα χορηγείται προληπτικά 0.5-1 mg βιταμίνης.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης K στα 100γρ. περιέχουν:

Ξινολάχανο (ωμό)	1,5mg
Καρδιά	0,7mg
Νεροκάρδαμο	0,6mg
Κάρδαμο	0,6mg
Συκωτάκια κοτόπ.	0,6mg
Ηλιέλαιο	0,5mg
Λάδι γαιδουράγκ.	0,5mg

Με λίγα λόγια

Λειτουργία: Η βιταμίνη Κ περιλαμβάνεται στους συντελεστές πήξης του αίματος. Μαζί με την βιταμίνη D συντελεί στη δέσμευση των μεταλλικών στοιχείων στα οστά.

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: Είναι δύσκολο να ορίσει κανείς συγκεκριμένες ποσότητες, διότι η βιταμίνη Κ παράγεται από βακτηρίδια του εντέρου. Οι ειδικοί συνιστούν 1,5mg ημερησίως.

Συμπτώματα έλλειψης: Αιμοραγίες των ούλων ή αυτές που διαρκούν περισσότερο από 4 λεπτά είναι ενδείξεις έλλειψης Κ, που παρουσιάζεται μόνο όταν κάτι δεν πάει καλά με τα βακτηρίδια του εντέρου.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: : Η βιταμίνη Κ δεν είναι δηλητηριώδης. Στη χειρότερη περίπτωση, εμφανίζονται ναυτία, καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, κίνδυνος θρόμβωσης και αλλεργίες.

Αντοχή: Οι βιταμίνες της ομάδας Κ είναι γενικά ανθεκτικές. Το μόνο που μπορεί να τις επηρεάσει είναι το φώς.

Σημαντικό: Τα τρόφημα που περιέχουν βιταμίνη Κ πρέπει να φυλάγονται οπωσδήποτε στο σκοτάδι.

Συμβουλή: Φυτέψτε για να έχετε πάντα στη διάθεση σας φρέσκο κάρδαμο και νεροκάρδαμο. Δεν χρειάζεται πολύ κόπο, ενώ θα εξασφαλίσετε τη βιταμίνη Κ.

Βιτ. Κ ή Κινόνη
Πηγές	Δημητριακά, φρούτα, σπανάκι, κάλιο
Που βοηθά	Πήξη του αίματος
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Αιμορραγίες, διαταραχές στην πήξη του αίματος
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Μικρές ανεπιθύμητες παρενέργειες

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη E - Τοκοφερόλη, Τοκοτριενόλη

2012-08-04T04:31:00.001-07:00

Η βιταμίνη Ε είναι λιποδιαλυτή οργανική ένωση. Βρίσκεται κυρίως στο έλαιο ορισμένων φυτών, όπως το σιτάρι που είναι ιδιαίτερα πλούσια πηγή. Έχει ανακαλυφθεί ένας αριθμός ενώσεων που διαθέτουν παρόμοια λειτουργικότητα με τη βιταμίνη Ε , λέγονται τοκοφερόλες και διακρίνονται με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου α, β, γ, δ, ε, ζ και η. Η πιο σημαντική είναι η α τοκοφερόλη. Η βιταμίνη πήρε το όνομά της (τοκοφερόλη) από πειράματα σε επίμυες, όπου η έλλειψη της βιταμίνης από την τροφή συνδυάστηκε με καταστάσεις στείρωσης. Είναι άριστο αντιοξειδωτικό.

Προλαμβάνει και διαλύει τους θρόμβους. Μειώνει την κόπωση και επιταχύνει την επούλωση τραυμάτων. Προστατεύει τα αγγεία από την αρτηριοσκλήρωση, συμβάλλοντας στην μείωση της στεφανιαίας νόσου. Προστατεύει τον οργανισμό από την τοξική δράση των ελευθέρων ριζών. Χωρίς να υπάρχει απόλυτη επιστημονική τεκμηρίωση, θεωρείται πως η βιταμίνη Ε, με τον τρόπο αυτό, προστατεύει από την ανάπτυξη καρκίνου και καρδαγγειακών παθήσεων. Για παράδειγμα, στον πνευμονικό ιστό αποτοξινώνει τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. Στο αίμα καθορίζει το βαθμό οξείδωσης της LDL-χοληστερόλης.

Βοηθά, εξάλλου, στην ακεραιότητα της μεμβράνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος, προστατεύοντας από την αιμόλυση. Είναι και αυτή απαραίτητη, γιατί βοηθά να διατηρηθεί σταθερή η σύσταση των μεμβρανών αυτών. Έλλειψη της βιταμίνης μπορεί να παρατηρηθεί σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης του λίπους (π.χ. νόσος του Crohn, χρόνια παγκρεατίτιδα κλπ). Η έλλειψη της βιταμίνης Ε προκαλεί αναιμία, στείρωση τόσο στον άντρα όσο και στη γυναίκα, καθώς και βλάβες των ιστών, ιδιαίτερα του νευρικού και του μυϊκού συστήματος. Στον άνθρωπο πραγματική αβιταμίνωση Ε είναι πολύ δύσκολο να εμφανιστεί λόγω της διάδοσης της στά φυτά.

Η βιταμίνη Ε χορηγείται θεραπευτικά σε περιπτώσεις συχνών αποβολών καθώς και μυϊκής δυστροφίας με πολύ καλά αποτελέσματα. Υπάρχουν μελέτες που απέδειξαν ότι η βιταμίνη Ε μπορεί να βοηθήσει στη παράταση της ζωής αφού επιβραδύνει τη καταστροφή των βιολογικών μεμβρανών. Η βιταμίνη Ε περιέχεται σε πλήθος καλλυντικών σκευασμάτων για το δέρμα και επουλωτικών αλοιφών, καθώς θεωρείται ότι βοηθά στην ταχεία ανάπλαση του δέρματος από τραύματα ή εγκαύματα. Η βιταμίνη Ε περιέχεται στους ξηρούς καρπούς, τα φυτικά έλαια, τα δημητριακά ολικής άλεσης, τη μαργαρίνη και σε ορισμένα λαχανικά

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης E στα 100γρ. περιέχουν:

Λάδι από στάρι	210,54mg
Μαργαρίνη διαιτ.	67,0mg
Λιναρόσπορος	57,0mg
Ηλιέλαιο	50,0mg
Φουντούκια	26,6mg
Αμύγδαλα	25,2mg
Ηλιόσποροι	21,8mg

Με λίγα λόγια:
Λειτουργία: Βοηθά στη γονιμότητα και προστατεύει τόσο τα μη κεκορεσμένα λιπαρά οξέα όσο και τη βιταμίνη Α από την καταστροφή της από το οξυγόνο (οξείδωση).

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: Τέσσερα mg την ημέρα αρκούν για τη διατήρηση της γονιμότητας.

Συμπτώματα έλλειψης: Δεν υπάρχουν γνωστά συμπτώματα από έλλειψη στον άνθρωπο. Πειράματα σε ζώα δείχνουν πώς η έλλειψη της έχει αρνητικές επιπτώσεις στα ερυθρά αιμοσφαίρια και τη γονιμότητα.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: : Όποιος παίρνει καθημερινά περισότερα από 300mg βιταμίνες Ε, σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να υποφέρει από πονοκεφάλους, ναυτία, ζαλάδες και αδυναμία των μυώνων.

Αντοχή: Ο μεγαλύτερος εχθρός της είναι το φώς. Επίσης, η υψηλή θερμοκρασία και το οξυγόνο. Στο ψήσιμο μένει μόνο η μισή ποσότητα της βιταμίνης.

Σημαντικό: Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν πολύ μικρά αποθέματα βιταμίνης Ε. Η τροφή τους , λοιπόν, πρέπει να περιέχει μεγάλη ποσότητα αυτής της βιταμίνης.

Συμβουλή: Επειδή τα σπορέλαια περιέχουν βιταμίνη Ε, η οποία καταστρέφεται από το φώς, είναι καλύτερα να φυλλάσονται σε σκούρα μπουκάλια.

Βιτ. Ε ή Τοκοφερόλη
Πηγές	Ελαιόλαδο, ψωμί, δημητριακά, αυγά, κρέας, συκώτι
Που βοηθά	Παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, αντιοξειδωτικές ιδιότητες, αντικαρκινική δράση;
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, σεξουαλικές διαταραχές
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Δηλητηριάσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη D – Καλτσιφερόλη

2012-08-04T04:27:00.000-07:00

Χημική δομή εργοκαλσιφερόλης

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη στον οργανισμό μας για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου. Εξάλλου χωρίς την παρουσία της βιταμίνης D η χρησιμοποίηση του ασβεστίου στα οστά δεν είναι δυνατή. Η βιταμίνη D συμμετέχει στο μεταβολισμό του ασβεστίου, μαζί με τις ορμόνες παραθορμόνη και καλσιτονίνη. Η βιταμίνη D προσλαμβάνεται με τη διατροφή, αλλά συντίθεται και ενδογενώς στον ανθρώπινο οργανισμό. Στην πραγματικότητα είναι δύο λιποδιαλυτές αλκοόλες που σχηματίζονται από την υπεριώδη ακτινοβολία (φως ) επί των στερολών που υπάρχουν στο δέρμα.

Οι στερόλες αυτές είναι η προβιταμίνη 7-δεϋδροχοληστερόλη και η εργοστερόλη που βρίσκεται σε σχετική αφθονία στο συκώτι μερικών ψαριών. Το φως μετατρέπει τη 7-δεϋδροχοληστερόλη σε βιταμίνη D3 και την εργοστερόλη σε βιταμίνη D2. Και οι δύο αυτές βιταμίνες είναι ισοδύναμες για το μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Αφού οι δύο βιταμίνες σχηματιστούν μία αντίδραση που συμβαίνει στο συκώτι τις μετατρέπει σε ενώσεις που συμμετέχουν στη μεταβολική απόθεση του ασβεστίου. Με τη διατροφή προσλαμβάνεται κυρίως η βιταμίνη D2 (εργοκαλσιφερόλη). Επιπρόσθετα, η βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) συντίθεται στο δέρμα από τη χοληστερόλη, μετά από επίδραση υπεριώδους ακτινοβολίας.

Χημική δομή χοληκαλσιφερόλης

Και στις δύο περιπτώσεις η δραστικότητα της βιταμίνης είναι μικρή. Για να αποκτήσει πλήρη δραστικότητα, πρέπει να υποστεί δυο ενζυμικές τροποποιήσεις. Σε πρώτη φάση, υδροξυλιώνεται στο ήπαρ στη θέση 25 του μορίου της (δηλαδή προστίθεται στο μόριο της βιταμίνης μια ομάδα υδροξυλίου) και σχηματίζεται η 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη (25-OH HCC ή καλσιδιόλη). Στη συνέχεια υδροξυλιώνεται και στους νεφρούς στη θέση 1, οπότε σχηματίζεται η 1,25-διυδροξυχοληκαλσιφερόλη (1,25-DHCC ή καλσιτριόλη). Η καλσιτριόλη είναι η ενεργός μορφή της βιταμίνης. Σε περιπτώσεις έλλειψης της βιταμίνης διεγείρεται η σύνθεση του ενζύμου 1α-υδροξυλάση, προκειμένου να παραχθεί καλσιτριόλη.

Σε περιπτώσεις υπερεπάρκειας της βιταμίνης, διεγείρεται η σύνθεση του ενζύμου 24-υδροξυλάση και παράγεται ως τελικό προϊόν η 24,25-διυδροξυχοληκαλσιφερόλη που είναι λιγότερο δραστική. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται να διατηρηθεί περίπου σταθερή η δραστικότητα της βιταμίνης, παρά τις φυσιολογικές μεταβολές της ημερήσιας πρόσληψής της. Η καλσιτριόλη έχει πολλά κοινά στοιχεία με τις στεροειδείς ορμόνες. Συντίθεται από χοληστερόλη, υφίσταται διαδοχικές τροποποιήσεις του μορίου της μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό, προκειμένου να γίνει δραστική, και δρα στους πυρήνες των κυττάρων-στόχων με τρόπο αντίστοιχο εκείνου των στεροειδών ορμονών. Για το λόγο αυτό, πολλοί συγγραφείς την κατατάσσουν με τις ορμόνες και όχι με τις βιταμίνες.

Η καλσιτριόλη αυξάνει την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου. Στα οστά διεγείρει τη σύνθεση της θεμέλιας ουσίας και βοηθά και στην επιμετάλλωσή τους. Στους νεφρούς βοηθά στην επαναρρόφηση του ασβεστίου, όπως και η παραθορμόνη, αλλά βοηθά και στην επαναρρόφηση του φωσφόρου, δράση που είναι αντίθετη εκείνης της παραθορμόνης.

Η βιταμίνη D πολλές φορές δεν είναι απαραίτητο να λαμβάνεται με τη τροφή. Το ηλιακό φως είναι αρκετό για το σχηματισμό της και τη διοχέτευση της στον οργανισμό. Όμως σε βόρειες περιοχές το χειμώνα όπου η ηλιοφάνεια είναι ανύπαρκτη ,η ατμοσφαιρική ρύπανση των πόλεων και η πολύωρη εργασία σε κλειστούς χώρους μειώνει τις υπεριώδεις ακτίνες έτσι ώστε να μη σχηματίζεται αρκετή ποσότητα της βιταμίνης.Κάτω από τις συνθήκες αυτές πρέπει να δίνεται η βιταμίνη σαν συμπλήρωμα διατροφής. Παλαιότερα δινόταν με το μουρουνέλαιο αλλά η άσχημη του γεύση προέτρεψε στη παρασκευή άλλων σκευασμάτων.

Η έλλειψη της βιταμίνης D στην παιδική ηλικία προκαλεί τη ραχίτιδα λόγω διαταραχής μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου, με αποτέλεσμα τα οστά να γίνονται μαλακά, ευλύγιστα και παθαίνουν χαρακτηριστικές παραμορφώσεις. Η έλλειψη της βιταμίνης στους ενήλικες προκαλεί την οστεομαλάκυνση. Κύριες αιτίες έλλειψης της βιταμίνης είναι η απουσία της από τη διατροφή, η ελαττωμένη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία στα βόρεια κυρίως κλίματα και η δυσαπορρόφηση της βιταμίνης, λόγω παθήσεων του εντέρου.

Η βιταμίνη D περιέχεται στα ψαρικά, τα λίπη, τα γαλακτοκομικά, το συκώτι και τον κρόκο του αυγού.
Η υπερβολική ιατρογενής χορήγηση βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει σε υπερβιταμίνωση D, σε ανάπτυξη δηλαδή τοξικότητας από τη βιταμίνη, με κύρια εκδήλωση την υπερασβεστιαιμία.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης D στα 100γρ. περιέχουν:

Μουρουνέλαιο	300mg
Ρέγκα	31,0mg
Ρέγκα καπνιστή	30,0mg
Καπνιστό χέλι	22,2mg
Σολομός	17mg
Μύδια	15mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Η βιταμίνη D ρυθμίζει τα επίπεδα του ασβεστίου και του φωσφόρου στο σώμα. Συμβάλλει, λοιπόν, στη σληρότητα των δοντιών και των οστών.

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: Οι ειδικοί συνιστούν να παίρνουμε καθημερινά 5mg για λόγους προληπτικούς. Δέκα λεπτά την ημέρα στον ήλιο καλύπτουν τις ανάγκες μας σε βιταμίνη D.

Συμπτώματα έλλειψης: Τα πρώτα συμπτώματα έλλειψης βιταμίνης D - πολύ σπάνια στη σημερινή εποχή - είναι αδυναμία των μυών και ευαισθησία στις μολύνσεις. Τα παιδιά κινδυνεύουν από ραχίτιδα.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: : Η D είναι πολύ επικίνδυνη σε μεγάλες δόσεις. Με 1,2mg ημερισίως επέρχεται δηλητηρίαση. Εμετοι, αδυναμία, διάρροιες και στη συνέχεια εναπόθεση ασβεστίου στα νεφρά και τα αιμοφόρα αγγεία.

Αντοχή: Το οξυγόνο, η υψηλή θερμοκρασία και το φώς καταστρέφουν τη βιταμίνη D, η οποία πάντως αντέχει αρκετά στο ψήσιμο.

Σημαντικό: Η υπερπαραγωγή βιταμίνης D από το σώμα είναι αδύνατη. Έτσι απ'αυτή την πλευρά μπορεί να καθήσει κανείς στον ήλιο όσο θέλει.

Συμβουλή: Οι χορτοφάγοι πρέπει να προσέχουν: το αβοκάντο είναι το μόνο φυτό που περιέχει D. Στα 100gr, 5mg, βιταμίνης, όσο δηλαδή χρειάζεται κανείς την ημέρα.

Βιτ. D ή Καλσιφερόλη
Πηγές	Κυρίως ψάρια, αυγά, γάλα, τυρί, γιαούρτι, βούτυρο, συκώτι
Που βοηθά	Σχηματισμός οστών και δοντιών, μεταβολισμός ασβεστίου και φωσφόρου
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Ραχίτιδα, οστεομαλάκυνση, διαταραχές μεταβολισμού
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Πονοκέφαλοι, εμετοί, διάρροιες, Υπερασβεστιαιμία

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Α – Ρετινόλη

2012-08-04T04:22:00.002-07:00

Η ύπαρξη της βιταμίνης αυτής αναγνωρίστηκε το 1913 και η χημική της φύση καθορίστηκε το 1933. Υπάγεται στα καρωτενοειδή, μια κατηγορία χρωστικών ουσιών, που απαντούν στο φυτικό βασίλειο. Από τα καρωτενοειδή, τα β-καρωτένια ασκούν αντιοξειδωτική δράση στον οργανισμό, προστατεύοντάς τον από την τοξική δράση των ελευθέρων ριζών. Είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και βρίσκεται σε αφθονία στα ψάρια , στα αβγά των ψαριών και κυρίως στο ηπατέλαιο τους (μουρουνέλαιο). Ακόμα βρίσκεται στο βούτυρο, στο γάλα και στο συκώτι διαφόρων ζώων. Στα διάφορα φυτά δεν βρίσκεται αυτούσια αλλά πολλά λαχανικά και φρούτα περιέχουν διάφορα συστατικά και χρωστικές που μετατρέπονται σε βιταμίνη Α στον οργανισμό. Μία καλή πηγή βιταμίνης Α είναι το β-καροτένιο ή προβιταμίνη Α που βρίσκεται άφθονη στο καρότο.

Η βιταμίνη Α είναι απαραίτητη στον άνθρωπο για την καλή λειτουργία της αίσθησης της όρασης. Είναι επίσης απαραίτητη και για την ομαλή κερατινοποίηση των επιθηλίων, δράση που ασκείται μετά από τη μετατροπή της σε ρετινοϊκό οξύ. Η ρετινόλη, που είναι μία αλκοόλη, μπορεί να υποστεί αφυδρογόνωση, οπότε προκύπτει η αντίστοιχη αλδεΰδη, η ρετινάλη. Σε αυτή την μορφή είναι απαραίτητη για την όραση, κυρίως στο σκοτάδι. Αποτελεί δομικό συστατικό της ροδοψίνης, μιας πρωτεΐνης που ανιχνεύεται στα ραβδία του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του οφθαλμού και βοηθά στη μετατροπή του φωτός σε νευρικό ερέθισμα. Έλλειψη της βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην όραση, κυρίως στο ημίφως, κατάσταση που ονομάζεται ημεραλωπία. Προκαλεί έντονη κερατινοποίηση στα μάτια (ξηροφθαλμία), κερατομαλακία και έλκη του κερατοειδούς. Τελικά μπορεί να επέλθει τύφλωση. Για το λόγο αυτό η βιταμίνη Α χαρακτηρίζεται και ως «αξηροφθόλη». Τα μάτια τότε είναι ευαίσθητα στο φως και περιορίζεται ή σταματάει η έκκριση δακρύων που τα υγραίνουν. Τα βλέφαρα κολλούν και φουσκώνουν ενώ προκαλούνται αλλοιώσεις και μολύνσεις στον κερατοειδή του ματιού. Η ασθένεια θεραπεύεται με χορήγηση της βιταμίνης και μιας ισορροπημένης δίαιτας πλούσιας σε πρωτεΐνες.

Σημάδια έλλειψης της βιταμίνης είναι επίσης διάφορες αλλοιώσεις στη βλεννογόνο του στόματος στο φάρυγγα και στις αναπνευστικές οδούς. Μπορεί ακόμα να οδηγήσει σε κακό σχηματισμό των δοντιών και σε ανεπαρκή αύξηση των οστών. Η περίσσεια της βιταμίνης Α αποθηκεύεται με τη μορφή εστέρων στο συκώτι. Οι ποσότητες που αποθηκεύονται μπορεί να επαρκέσουν μέχρι και ένα χρόνο. Υπερβολική λήψη βιταμίνης Α μπορεί να οδηγήσει σε υπερβιταμίνωση Α, δηλαδή σε ανάπτυξη τοξικότητας από τη βιταμίνη. Καθώς η βιταμίνη είναι λιποδιαλυτή δεν αποβάλλεται από τον οργανισμό αλλά αποθηκεύεται στο συκώτι όπου τελικά μπορεί να φτάσει σε τοξικά επίπεδα. Τα συμπτώματα αυτής της οργανικής δηλητηρίασης είναι ναυτίες ,ξήρανση του δέρματος , πτώση των μαλλιών ,πόνος στα οστά, υπνηλία και υπερβολική κόπωση.Επίσης, έχει ενοχοποιηθεί και για τερατογένεση, αν χορηγηθεί σε υψηλές δόσεις, κατά τη διάρκεια της κύησης. Η υπερβολική λήψη καρωτενοειδών γενικά μπορεί να προκαλέσει πορτοκαλί χροιά στο δέρμα, η οποία παρέρχεται μετά από τη διακοπή της λήψης τους.

Οι υπερβολικές δόσεις βιταμίνης Α μπορούν να προκαλέσουν τοξικότητα και βλάβη στο συκώτι, προκαλούν οπτικά προβλήματα και αυξάνουν τον κίνδυνο για κατάγματα της άρθρωσης του μηριαίου οστού με τη λεκάνη. Φαινόμενα υπερβιταμίνωσης Α είχαν παρατηρηθεί παλαιότερα σε κατοίκους της Αρκτικής που κατανάλωναν συκώτι πολικής αρκούδας. Το συκώτι της πολικής αρκούδας είναι τοξικό, εξαιτίας της μεγάλης συγκέντρωσής του σε βιταμίνη Α. Επίσης μπορεί να έχουμε υπερβιταμίνωση από υπερβολική χρήση βιταμινούχων σκευασμάτων.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης Α στα 100γρ. περιέχουν:

Μουρουνέλαιο	25,500mg
Συκώτι κότας	11,600mg
Συκώτι αρνίσιο	3,900mg
Συκώτι μοσχαρίσιο	3,900mg
Ραδίκια	1,400mg
Καρότα	1,100mg
Μαϊντανός	0,850mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Αποτελεί βασικό στοιχείο της ίριδας του ματιού, για την αντίληψη των χρωμάτων και το διαχωρισμό του σκότους από το φώς. Προστατεύει επίσης το εξωτερικό και εσωτερικό δέρμα του σώματος.

Συμπτώματα έλλειψης: Υπερευαισθησία των ματιών στο φώς, μειωμένη όραση όταν σκοτεινιάζει, αδυναμία όρασης στο σκοτάδι, ξηρότητα και φλεγμονές στους συνδετικούς ιστούς, θαμπά μαλλιά και νύχια που σπάνε.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης ξεκινούν από πονοκεφάλους και φτάνουν μέχρι την τριχόπτωση.

Αντοχή: Το πολύ βράσιμο, το οξυγόνο και το φώς καταστρέφουν την βιταμίνη Α. Με συνηθισμένο βράσιμο, η περιεκτηκότητα της βιταμίνης Α ελαττώνεται κατά ένα τρίτο.

Σημαντικό: Είναι καλύτερα να παίρνει κανείς μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Α στη μορφή της καροτίνης (προβιταμίνη Α). Αυτή η μορφή είναι μη δηλητηριώδης κι έτσι αποκλείονται οι κίνδυνοι υπερδοσολογίας.

Συμβουλή: Η βιταμίνη Α είναι λιποδιαλυτική κι έτσι απποροφάται μόνο όταν η τροφή περιέχει λίπος. Γι'αυτό μην ξεχνάτε ποτέ να πρεσθέτετε λάδι στην καροτοσαλάτα.

Βιταμινη Α ή ρετινόλη
Πηγές	Σπανάκι, μαρούλι, καρότα, αυγά, συκώτι, γάλα, γιαούρτι, τυρί, βούτυρο
Που βοηθά	Ανάπτυξη- αναπαραγωγή, όραση, δέρμα,
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Δερματικές παθήσεις, διαταραχές στην όραση
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Πονοκέφαλος, εμετοί, τριχόπτωση, δερματικές παθήσεις

Περιεκτικότητα σε Βιταμίνη Α στα 100γρ. αναλώσιμης τροφής

Ζωικές τροφές (100γρ.) Βιταμίνη Α (mg.)

Γάλα 40

Τυρί (φέτα) 880

Αυγά 140

Κρέας (βοδινό) 0

Συκώτι 16,760

Βούτυρο 985

Μουρουνέλαιο 18,000

Φυτικές τροφές (100γρ.) β-καροτίνη (mg.) (Μετατρέπεται στον οργανισμό σε βιταμίνη Α)

Πατάτες 0

Λάχανο 300

Σπανάκι 6.000

Αρακάς 300

Καρότα 12.000

Ντομάτες 600

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Λιποδιαλυτές βιταμίνες

2012-08-04T04:07:00.002-07:00

Οι βιταμίνες αυτές είναι διαλυτές στα λίπη και κατανέμονται σε 4 ομάδες Α, D , E και Κ. Κάθε μία από τις ομάδες αυτές έχει πολλές συγγενείς ενώσεις που έχουν να κάνουν με μία βιολογική δραστηριότητα. Οι βιταμίνες αυτές δεν προσφέρονται όλες από τροφικές πηγές και μερικές δημιουργούνται και συντίθενται από τους οργανισμούς.

Η μονάδα μέτρησης των βιταμινών Α και D είναι μία διεθνής μονάδα η IU (international unit=διεθνής μονάδα) και βασίζεται σε μία καθορισμένη βιολογική δραστηριότητα. Η δραστηριότητα των βιταμινών Ε και Κ εκφράζονται σε μικρογραμμάρια (mg) όπως και στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες . Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες απορροφώνται κατά την πέψη μαζί με τα λίπη. Δεν απεκκρίνονται με τα ούρα και τείνουν να αποθηκεύονται στον οργανισμό, έτσι ώστε να μη χρειάζεται να λαμβάνονται καθημερινά με τη διατροφή.

Χαρακτηριστικό των λιποδιαλυτών βιταμινών είναι η δυνατότητα ανάπτυξης στερητικών συνδρόμων, σε καταστάσεις που εμποδίζουν τη φυσιολογική απορρόφηση των λιπών (στεατόρροια). Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες είναι απαραίτητες για τη ρύθμιση του μεταβολισμού δομικών μονάδων του σώματος και κάθε βιταμίνη εμφανίζεται να κατέχει έναν ή περισσότερους εξειδικευμένους ρόλους.

Πίνακας βιταμινών Α

Βιταμίνη A	Ρετινόλη
Βιταμίνη D	Καλτσιφερόλη
Βιταμίνη E	Τοκοφερόλη & Τοκοτριενόλη
Βιταμίνη K	Phyllochinone και Menachinone

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Φυλλικό οξύ

2012-08-04T04:05:00.002-07:00

Το φυλλικό οξύ ανήκει στην οικογένεια των βιταμινών Β και πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά. Η τρέχουσα αντιπαράθεση σχετικά με το αν πρέπει να ενισχυθούν βασικά τρόφιμα με φυλλικό οξύ, έχει οδηγήσει τους ερευνητές στη διερεύνηση άλλων στρατηγικών, με στόχο τη βελτίωση της κατάστασης των Ευρωπαίων ως προς την πρόσληψη φυλλικού οξέος. Το φυλλικό οξύ συμμετέχει σε αντιδράσεις μεταφοράς χημικών ομάδων που περιέχουν ένα άτομο άνθρακα. Οι πιο σημαντικές αντιδράσεις είναι η σύνθεση του δακτυλίου των πουρινών (αδενίνη, γουανίνη) και η μετατροπή της μονοφωσφορικής δεοξυουριδίνης (dUMP) σε μονοφωσφορική δεοξυθυμιδίνη (dTMP).

Η αντίδραση αυτή είναι απαραίτητη για το σχηματισμό της θυμίνης. Επομένως, το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο κατά τη διαδικασία αντιγραφής του DNA, καθώς συμμετέχει στη σύνθεση των αζωτούχων βάσεων. Για το λόγο αυτό οι ιστοί που αναπαράγονται ταχέως έχουν αυξημένη ανάγκη σε φυλλικό οξύ, όπως.για παράδειγμα, ο μυελός των οστών, κατά τη διαδικασία της ερυθροποίησης. Στην κύηση οι ανάγκες για φυλλικό οξύ αυξάνουν σημαντικά. Το φυλλικό οξύ απαιτείται στη σύνθεση, τη διόρθωση και τη λειτουργία του DNA και του RNA, τις βασικές δομικές μονάδες της ζωής. Κατά συνέπεια, το φυλλικό οξύ απαιτείται για την παραγωγή και τη συντήρηση των νέων κυττάρων και είναι ιδιαίτερα σημαντικό κατά τη διάρκεια περιόδων ταχείας ανάπτυξης, όπως η βρεφική ηλικία και η εγκυμοσύνη. Τόσο οι ενήλικες όσο και τα παιδιά χρειάζονται φυλλικό οξύ για να δημιουργήσουν φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και για να αποτρέψουν την αναιμία .

Η οριακή ανεπάρκεια φυλλικού οξέος συνδέεται επίσης με υψηλά επίπεδα του αμινοξέος ομοκυστεΐνη στο αίμα, που φαίνεται να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικό. Δεδομένου ότι το φυλλικό οξύ βοηθά να αποτραπούν βλάβες στο DNA, υπάρχουν κάποια στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί να προλάβει ορισμένες μορφές καρκίνου, ιδιαίτερα τον καρκίνου του παχέος εντέρου. Για την απόκτηση της ενζυμικής του δράσης, το φυλλικό οξύ ανάγεται αρχικά σε διυδροφυλλικό οξύ (FH₂), με το ένζυμο αναγωγάση του φυλλικού οξέος, και στη συνέχεια σε τετραϋδροφυλλικό οξύ (FH₄), με το ένζυμο αναγωγάση του διυδροφυλλικού οξέος.

Το άτομο του άνθρακα μεταφέρεται από το τετραϋδροφυλλικό οξύ είτε με τη μορφή μεθυλενομάδας (-CH₂-), είτε με τη μορφή μεθυλομάδας (-CH₃), είτε με τη μορφή φορμυλομάδας (-CHO), είτε με τη μορφή φορμιμινο-ομάδας (-CH=NH).

Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ανέρχεται σε 0.4 mg. Στην κύηση πρέπει να λαμβάνονται 0.6 mg ημερησίως, ενώ κατά τη γαλουχία πρέπει να λαμβάνονται 0.5 mg ημερησίως. Το φυλλικό οξύ περιέχεται σε μεγάλες ποσότητες στα πράσινα λαχανικά και σε πολλά φρούτα
Η έλλειψη φυλλικού οξέος μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία της ερυθροποίησης και να οδηγήσει στην εκδήλωση μεγαλοβλαστικής αναιμίας. Η ίδια εικόνα παρατηρείται και σε έλλειψη της βιταμίνης Β12. Όταν διαπιστωθεί μεγαλοβλαστική αναιμία, πρέπει κατά τη θεραπεία να συγχορηγηθεί βιταμίνη Β12 και φυλλικό οξύ, διότι οι δύο καταστάσεις έλλειψης μπορεί να συνυπάρχουν. Διαφορετικά, ενδέχεται να παρουσιαστεί επιδείνωση των νευρολογικών διαταραχών, που οφείλονται στην έλλειψη της βιταμίνης Β12.

Τροφές πλούσιες σε φύλλιό οξύ είναι πράσινα φυλλώδη λαχανικά π.χ μπρόκολο, μαρούλι, κραμπί, λαχανάκια Βρυξελλών, σπανάκι, αβοκάντο, όσπρια. Επίσης στο συκώτι, τα νεφρά, το γάλα, το γιαούρτι, το ρύζι, τα όσπρια, τα καρότα και τα ροδάκινα.

Η έλλειψη του φυλλικού οξέος κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να οδηγήσει σε συγγενείς ανωμαλίες, προωρότητα και χαμηλό βάρος του νεογνού. Στην παιδική ηλικία η έλλειψη φυλλικού οξέος μπορεί να εκδηλωθεί ως διαταραχή στην ανάπτυξη. Ο αλκοολισμός, αλλά και ορισμένα φάρμακα, όπως τα αντιεπιληπτικά φαινυτοΐνη και πριμιδόνη, μπορεί να αυξήσουν τις ανάγκες σε φυλλικό οξύ.

Στο φυλλικό οξύ έχει αποδοθεί, επίσης, προστατευτική δράση στην ανάπτυξη κακοήθων νεοπλασιών, επειδή η δράση του σχετίζεται και με τους μηχανισμούς επιδιόρθωσης του DNA. Παράλληλα, πιθανόν να να ασκεί προστατευτική δράση απέναντι στη στεφανιαία νόσο, ελαττώνοντας τη συγκέντρωση της ομοκυστεΐνης, μετατρέποντάς την σε μεθειονίνη.

Πολλά μικρόβια, αλλά όχι ο ανθρώπινος οργανισμός, έχουν την ικανότητα να συνθέτουν φυλλικό οξύ, χρησιμοποιώντας ως δομικό συστατικό το παρα-αμινο-βενζοϊκό οξύ, με τη βοήθεια του ενζύμου διυδροπτεροϊκή συνθετάση. Οι σουλφοναμίδες, επειδή παρουσιάζουν χημική ομοιότητα με το παρα-αμινο-βενζοϊκό οξύ, αναστέλλουν τη διυδροπτεροϊκή συνθετάση των μικροβίων και χρησιμοποιούνται ως αντιβιοτικά. Εξάλλου, η τριμεθοπρίμη και η πυριμεθαμίνη αναστέλλουν τη διυδροφυλλική αναγωγάση, περισσότερο στα μικρόβια και λιγότερο στον οργανισμό. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται επίσης ως αντιβιοτικά. Τέλος, η μεθοτρεξάτη (αμεθοπτερίνη) αναστέλλει τόσο την αναγωγάση του φυλλικού οξέος, όσο και τη διυδροφυλλική αναγωγάση.

Η δράση της είναι εκσεσημασμένη σε ταχέως αναπαραγόμενους ιστούς και, για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται ως χημειοθεραπευτικό κατά του καρκίνου (για παράδειγμα στη λευχαιμία) ή για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος σε νοσήματα αυτοάνοσης αιτιολογίας. Το φολλινικό οξύ είναι ένα παράγωγο του φυλλικού οξέος, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίδοτο, για τις φαρμακευτικές παρενέργειες της χορήγησης μεθοτρεξάτης.

Μια εναλλακτική στρατηγική είναι ο εμπλουτισμός των βασικών τροφίμων, όπως το αλεύρι, με φυλλικό οξύ. Με αυτόν τον τρόπο, όλες οι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, καθώς και όλοι όσοι βρίσκονται σε κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις, θα λάμβαναν επαρκείς ποσότητες φυλλικού οξέος. Εντούτοις, αυτή η στρατηγική δεν έχει υιοθετηθεί στην Ευρώπη, κυρίως λόγω της ανησυχίας που επικρατεί ότι οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορεί να μην είναι ευεργετικές για όλο τον πληθυσμό. Ειδικά το φυλλικό οξύ μπορεί να συγκαλύψει τα συμπτώματα της αναιμίας που συνδέεται με ανεπάρκεια βιταμίνης B12 και τις προκύπτουσες αλλαγές στο νευρικό σύστημα, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη νευρική βλάβη. Τα συμπληρώματα φυλλικού οξέος δρουν επίσης παρεμποδιστικά σε ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο.

Αυξάνοντας το φυλλικό οξύ των τροφίμων

Οι επιστήμονες εξετάζουν άλλους τρόπους να ενισχυθεί η πρόσληψη φυλλικού οξέος. Ένας τομέας ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την, χρηματοδοτούμενη από την ΕΕ, ομάδα Folate FuncHealth αφορά στην αύξηση της κατανάλωσης φυσικού φυλλικού οξέος από τα τρόφιμα. Στη συνέχεια παρατίθενται μερικά από τα ευρήματά τους:

Το επίπεδο φυλλικού οξέος στα προϊόντα ζύμωσης, όπως το ψωμί, η μπύρα και το κρασί, μπορεί να αυξηθεί με την επιλογή στελεχών μαγιάς που είναι πλούσια σε φυλλικό οξύ
Άλλοι μικροοργανισμοί ζύμωσης, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων γαλακτικού οξέος, συνθέτουν επίσης φυλλικό οξύ. Η σωστή επιλογή της αρχικής καλλιέργειας μπορεί να αυξήσει κατά 20 φορές την περιεκτικότητα σε φυλλικό οξύ γαλακτοκομικών προϊόντων ζύμωσης, όπως το τυρί και το γιαούρτι.

Η περιεκτικότητα σε φυλλικό οξύ των επεξεργασμένων τροφίμων, όπως οι σούπες και οι χυμοί φρούτων, μπορεί να αυξηθεί με την επιλογή ποικιλίας φρούτων και λαχανικών, που είναι καλές πηγές φυλλικού οξέος, και με τη χρήση ηπιότερων τεχνικών επεξεργασίας, που οδηγούν σε μικρότερες απώλειες φυλλικού οξέος.

Το φυλλικό οξύ συγκεντρώνεται στο εξωτερικό μέρος των δημητριακών, οπότε η χρήση τεχνικών άλεσης των δημητριακών που διατηρούν το εξωτερικό τους μέρος μπορεί να αυξήσει την περιεκτικότητα του αλευριού σε φυλλικό οξύ.

Και πάλι δεν είναι αρκετό!

Υπολογίζεται ότι η πρόοδος στις τεχνικές επεξεργασίας τροφίμων και η εκλεκτική επιλογή συστατικών πλούσιων σε φυλλικό οξύ θα μπορούσαν να διπλασιάσουν την τρέχουσα πρόσληψη μας σε φυλλικό οξύ, αλλά ούτε αυτό είναι αρκετό! Ο Δρ. Paul Finglas από το Βρετανικό Ίδρυμα Έρευνας Τροφίμων και συντονιστής του προγράμματος FoodFuncHealth θεωρεί ότι «είναι δύσκολο να καταναλωθεί αρκετό φυσικό φυλλικό οξύ από μια ισορροπημένη διατροφή, ώστε να αποκρούσει τα χρόνια νοσήματα, όπως ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις. Θα απαιτηθεί κάποια μορφή μικρού εμπλουτισμού ή στοχευμένης χρήσης συμπληρωμάτων».

Φυλλικό οξύ
Πηγές	Μοσχάρι, συκώτι, όσπρια, δημητριακά αυγά
Που βοηθά	Σχηματισμός ερυθρών αιμοσφαιρίων, νευρικές και αναπαραγωγικές διαταραχές
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Μεταβολικές διαταραχές, Μεγαλοβλαστική αναιμία, Γαστρεντερικά προβλήματα
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Η - Βιοτίνη

2012-08-04T04:00:00.002-07:00

Η βιοτίνη (βιταμίνη Β7, βιταμίνη Η) ανήκει στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Η βιοτίνη συμμετέχει σε πλήθος μεταβολικών αντιδράσεων. Συμμετέχει στη σύνθεση των λιπαρών οξέων, τη γλυκονεογένεση, το μεταβολισμό των διακλαδισμένων λιπαρών οξέων και το μεταβολισμό της λευκίνης. Έχει καταχωρηθεί στην ομάδα των βιταμινών Β και είναι πλέον γνωστή με την ονομασία βιοτίνη.

Πρόκειται για κρυσταλλική αζωτούχο οργανική ένωση διαλυτή στο νερό και την αλκοόλη αλλά αδιάλυτη στους άλλους οργανικούς διαλύτες. Είναι από τις πιο παλιές γνωστές βιταμίνες και απομονώθηκε στην αρχή σαν παράγοντας μικροβιακής αύξησης. Το 1927 υπήρξε η ανακάλυψη ότι η προσθήκη ωμού ασπραδιού σε μία θρεπτική δίαιτα μπορεί να προκαλέσει ασθένεια. Αυτό συμβαίνει γιατί το ασπράδι περιέχει μια πρωτεΐνη την αβιδίνη που εμποδίζει την αποτελεσματική δράση της βιοτίνης. Είναι απαραίτητη για το μεταβολισμό των λιπών. Πολύ μικρές ποσότητες χρειάζονται στην καθημερινή μας διατροφή, γιατί η βιοτίνη παράγεται στο έντερο από τα βακτηρίδια που αποτελούν τμήμα της χλωρίδας του εντέρου.

Η δράση της βιοτίνης οφείλεται στην ικανότητά της να δεσμεύει και να μεταφέρει το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για πολλές αντιδράσεις σύνθεσης. Για το λόγο αυτό, αποτελεί συνένζυμο σε αντιδράσεις καρβοξυλίωσης, που καταλύονται από ένζυμα, που ονομάζονται καρβοξυλάσες.

Στη συνθεση των λιπαρών οξέων αποτελεί συνένζυμο του ενζύμου καρβοξυλάση του ακέτυλο-CoA που καταλύει τη μετατροπή του ακέτυλο-CoA σε μηλόνυλο-CoA.
Η βιοτίνη αποτελεί επίσης συνένζυμο της πυροσταφυλικής καρβοξυλάσης, ενός ενζύμου της γλυκονεογένεσης.
Η προπιόνυλο-CoA καρβοξυλάση καταλύει τη μετατροπή του προπιόνυλο-CoA σε S-μεθυλο-μηλόνυλο-CoA, στα πλαίσια του μεταβολισμού των διακλαδισμένων λιπαρών οξέων.

Τέλος, η μεθυλο-κρωτόνυλο-CoA καρβοξυλάση καταλύει τη μετατροπή του β-μεθυλο-κρωτόνυλο-CoA σε β-μεθυλο-γλουτακόνυλο-CoA, κατά τις αντιδράσεις μεταβολισμού της λευκίνης
Η βιοτίνη παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του δέρματος και των μαλλιών. Περιέχεται σε πολλα σκευάσματα καλλυντικών και σαμπουάν. Έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της τριχόπτωσης και της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας. Η βιοτίνη, πιθανώς, συμμετέχει και στην παθογένεια του σακχαρώδους διαβήτη.

Η ανεπάρκεια βιοτίνης πολύ σπάνια μπορεί να συμβεί, διότι η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ανέρχεται μόλις στα 0.25 mg και η συνήθης διατροφή περιέχει το ποσό αυτό της βιταμίνης. Σε άτομα που τρώνε ωμά αυγά για μεγάλες περιόδους μπορεί να παρατηρηθεί έλλειψη βιοτίνης, καθώς αυτή συνδέεται με την πρωτεΐνη του αυγού αβιδίνη και καθίσταται ανενεργής. Αντίθετα, στο μαγειρεμένο αυγό η αβιδίνη μετουσιώνεται και χάνει την ικανότητα σύνδεσής της με τη βιοτίνη.
Η έλλειψη της από τον οργανισμό είναι αρκετά σπάνια αλλά εάν συμβεί τότε προκαλεί στον άνθρωπο δερματίτιδα, γαστρεντερίτιδα, μυϊκούς πόνους, ανορεξία, εμετούς και νευρικές διαταραχές.
Η βιοτίνη είναι πολύ διαδεδομένη στα φυσικά προϊόντα και οι πλουσιότερες πηγές της είναι το μοσχαρίσιο συκώτι , τα φιστίκια , η σοκολάτα και τα αβγά.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης H στα 100γρ. περιέχουν:

Σίκαλη	330mg
Συκωτάκια πουλιών	210mg
Συκώτι αρνίσιο	130mg
Συκώτι μοσχαρίσιο	100mg
Βούτυρο	100mg
Συκώτι (μοσχ. γαλ.)	75mg
Μαγιά μπύρας	65mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Η βιοτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στις χημικές αντιδράσεις κατά τις οποίες γίνεται επεξεργασία λιπών και υδρογονανθράκων.

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: Επειδή τα βακτηρίδια του εντέρου καλύπτουν την ανάγκη μας σε βιοτίνη, κανείς δεν συνιστά τίποτα!

Συμπτώματα έλλειψης: Πιθανά είναι εξάνληση, πόνοι στους μύες, ανορεξία, εξανθήματα, τριχόπτωση και ναυτία.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: : Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν γνωστοί κίνδυνοι από την υπερδοσολογία βιοτίνης.

Αντοχή: Το οξυγόνο δεν επηρεάζει τη βιοτίνη. Η υπεριώδης ακτινοβολία, αντίθετα, και τα ταγκιασμένα λίπη την καταστρέφουν. Στο ψήσιμο χάνεται το 70%.

Σημαντικό: Έλλειψη βιοτίνης μπορεί να προκληθεί εξαιτίας όλων των ασθενειών που διαταράσσουν την ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου.

Συμβουλή: Παρά τη μεγάλη του περιεκτηκότητα σε βιοτίνη, καλό είναι να μην τρώμε συκώτι, παρά μόνο μία φορά την εβδομάδα.

Βιοτίνη
Πηγές	Αυγά, συκώτι, μοσχάρι, δημητριακά
Που βοηθά	Μεταβολισμός λιπών και υδατανθράκων
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Διαταραχές στο μεταβολισμό υδατανθράκων και λιπών
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη C – Ασκορβικό οξύ

2012-08-04T03:57:00.000-07:00

Απομονώθηκε από τα επινεφρίδια το 1928 από το βιοχημικό Ούγγρο νομπελίστα Άλμπερτ Ζεντ Γκιόργκι και αναγνωρίστηκε σαν παράγοντας θεραπείας του σκορβούτου το 1932. Η ονομασία της ασκορβικό οξύ προέρχεται από την έκφραση αντισκορβουτική βιταμίνη , δηλαδή τη βιταμίνη που θεραπεύει και προλαβαίνει το σκορβούτο. Eίναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη, απαραίτητη για το σχηματισμό του κολλαγόνου. Συμμετέχει σε διάφορες αντιδράσεις υδροξυλίωσης.

Το κολλαγόνο είναι η βασική δομική πρωτεΐνη του συνδετικού ιστού και απαντάται στα οστά, τα δόντια, τους χόνδρους, τους σύνδεσμους, τους τένοντες, το δέρμα και το τοίχωμα των αγγείων. Κολλαγόνο περιέχει και ο ουλώδης ιστός, ο ιστός, δηλαδή, που παράγεται κατά την επούλωση των τραυμάτων. Για το λόγο αυτό, η βιταμίνη C παίζει σημαντικότατο ρόλο στη διεργασία της επούλωσης. Συγκεκριμένα, είναι υπεύθυνη για την αντίδραση υδροξυλίωσης της προλίνης, που λαμβάνει χώρα στο μόριο του κολλαγόνου. Οι υδροξυλομάδες που προστίθενται είναι υπεύθυνες για τη ανάπτυξη πολλαπλών δεσμών υδρογόνου μεταξύ των αλυσίδων του προκολλαγόνου και συμβάλλουν στην ισχυρή μηχανική αντοχή του τελικού μορίου.

Συμμετέχει επίσης στην οξείδωση του π-υδροξυ-φαινυλοπυροσταφυλικού οξέος σε ομογεντισικό οξύ, στα πλαίσια του μεταβολισμού των αρωματικών αμινοξέων.

Παρουσιάζει και αντιοξειδωτική δράση, προστατεύοντας τον οργανισμό από την τοξικότητα των ελευθέρων ριζών. Θεωρείται πως, μέσω της αντιοξειδωτικής της δράσης, η βιταμίνη C ασκεί προστατευτικό ρόλο στην ανάπτυξη κακοήθων νεοπλασιών και καρδαγγειακών νοσημάτων. Παρόμοια δράση έχει αποδοθεί στη βιταμίνη Ε και στα β-καρωτένια.

Βοηθά στο σχηματισμό του συνδετικού ιστού, γι' αυτό και παίζει ευεργετικό ρόλο στην επούλωση των τραυμάτων και στην γρήγορη επαναφορά του οργανισμού έπειτα από ατυχήματα. Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα προλαμβάνοντας μολύνσεις από βακτήρια και ιούς και ενισχύει την απορρόφηση του ασβεστίου και του σιδήρου.

Η έλλειψη της βιταμίνης C προκαλεί σκορβούτο, που εμφανίζεται κλινικά με ανησυχία, πετεχιώδες εξάνθημα, υπερτροφία και αιμορραγία των ούλων και υποπεριοστικές αιμορραγίες, κυρίως των κάτω άκρων, που εκδηλώνονται με έντονο πόνο κατά την κίνηση. Οι αιμορραγίες αυτές, οι οποίες αποτελούν το κύριο χαρακτηριστικό της νόσου, οφείλονται στην αδυναμία παραγωγής και διατήρησης του κολλαγόνου του τοιχώματος των τριχοειδών. Εμφανίζονται εύκολοι μωλωπισμοί (μελανιές), ουλίτιδα με έντονη αιμορραγία των ούλων και ρινορραγία. Το δέρμα γίνεται ξηρό και τα τραύματα δεν επουλώνονται εύκολα. Ταυτόχρονα, εμφανίζεται αναιμία και μειώνεται η αντίσταση του οργανισμού στις λοιμώξεις. Είναι γνωστή και σαν νόσος των ναυτικών , γιατί παλαιότερα στα καράβια οι ναυτικοί σε μεγάλα ταξίδια κατανάλωναν κονσέρβες και από τη διατροφή τους έλλειπε εντελώς η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών με συνέπεια να εκδηλώνουν συχνά τη νόσο. Στην παιδική ηλικία το αντίστοιχο κλινικό σύνδρομο ονομάζεται βρεφικό σκορβούτο ή νόσος των Möller-Barlow. Η διάγνωση γίνεται από το ιστορικό της διατροφής, την κλινική εικόνα (αιμορραγίες, οστικά άλγη) και τον προσδιορισμό του ασκορβικού οξέος στο αίμα. Η ημερήσια χορήγηση 100-200mg ασκορβικού οξέος αρκεί για τη γρήγορη υποχώρηση των συμπτωμάτων.

Η προφυλακτική δράση της βιταμίνης C απέναντι στο κοινό κρυολόγημα και τη γρίππη δεν έχει αποδειχθεί. Σε μεγάλες δόσεις η βιταμίνη C μπορεί να προκαλέσει διάρροια. Επειδή αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου, μπορεί να επιδεινώσει την αιμοχρωμάτωση, μια νόσο που οφείλεται στην συσσώρευση σιδήρου. Εξάλλου, σε άτομα με ανεπάρκεια του συνενζύμου G6PD, η βιταμίνη C μπορεί να προκαλέσει αιμολυτικές κρίσεις. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με πολλά ζώα, δεν μπορεί να συνθέσει την βιταμίνη C και έτσι πρέπει να την παίρνει αυτούσια από την τροφή του. Η βιταμίνη C περιέχεται στα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, και κυρίως στα εσπεριδοειδή (λεμόνια, πορτοκάλια, μανταρίνια), τις φράουλες, τις πιπεριές και τις τομάτες. Καθώς είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη, ο οργανισμός δεν αποθηκεύει την περίσσεια της βιταμίνης, αλλά την αποβάλλει στα ούρα. Μια ισορροπημένη διατροφή, με άφθονα λαχανικά και φρούτα, καθιστά περιττή την εξωγενή χορήγησή της στις περισσότερες περιπτώσεις. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη της βιταμίνης C κυμαίνεται, ανάλογα με την ηλικία, από 30 έως 90 mg. Το κάπνισμα και η κύηση αυξάνουν τις ανάγκες σε βιταμίνη C. Ειδικά οι καπνιστές πρέπει να έχουν υπόψην ότι ένα τσιγάρο καταστρέφει 25-100 mg βιταμίνης C.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης C στα 100γρ. περιέχουν:

Σταφίδες μαύρες	200mg
Μαϊντανός (ωμός)	166mg
Πιπεριά (ωμή)	140mg
Μπρόκολο	90mg
Φράουλες	59mg
Πορτοκάλια	50mg
Λεμόνια	50mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθά στην επούλωση των πληγών, στο σχηματισμό συνδετικών ιστών, αξιοποιεί το σίδηρο και προστατεύει διάφορες οθσίες του σώματος.

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: Οι ειδικοί συνιστούν 75mg ημερισίως. Οι αθλητές, οι καπνιστές, οι άρρωστοι, όσοι υποφέρουν από άγχος και οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικό χάπι, πρέπει να παίρνουν μέχρι και 200mg περισσότερο.

Συμπτώματα έλλειψης: Τέσσερις μήνες χωρίς βιταμίνη C σημαίνει θάνατο από σκορβούτο. Συμπτώματα: διαρκής κούραση, δυσκολία επούλωσης πληγών, ρινορραγίες και πτώση δοντιών.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Είναι σχεδόν αδύνατο να πάρει κανείς υπερβολικά μεγάλη δόση C. Η υπερδοσολογία προκαλεί ναυτία και πέτρες στην ουροδόχο κύστη. Πάνω από 10gr ημερησίως μπορεί να προκαλέσουν διάρροιες.

Αντοχή: Η C είναι πολύ ευαίσθητη στο οξυγόνο. Δεν αντέχει στη μεγάλη θερμοκρασία ή στη μακρόχρονη αποθήκευση. Τα τρόφιμα στο ψήσιμο χάνουν το 40% της C.

Σημαντικό: Όποιος θέλει να πάρει πολύ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C, πρέπει να σκεφτεί το στομάχι του. Το ασκορβικό οξύ είναι πολύ δραστικό, γι'αυτό είναι καλύτερα να παίρνει το ασκορβικό άλας.

Συμβουλή: Μην αφήνετε πολλή ώρα τους φρεσκοστυμμένους χυμούς. Είναι καλύτερα να τους πίνετε αμέσως.

Βιτ. C ή Ασκορβικό Οξύ
Πηγές	Πορτοκάλια, λεμόνια, ντομάτες, πιπεριές, φρούτα γενικά
Που βοηθά	Ανάπτυξη, άμυνα, διατήρηση ζωής, αντικαρκινική δράση;
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Σκορβούτο
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Νεφρικές διαταραχές

Περιεκτικότητα σε Βιταμίνη C στα 100γρ. αναλώσιμης τροφής

Είδος τροφής (100γρ.) Βιταμίνη C (mg.)

Αγγούρι 11

Αρακάς (μαγ.) 20

Αχλάδια 4

Βατόμουρα 21

Βερίκοκα 10

Δαμάσκηνα 4

Καρότα 8

Καρπούζι 7

Κολοκυθάκια (μαγ.) 5

Κρεμμύδια 35

Λάχανο 47

Λεμόνι 53

Μαϊντανός 172

Μανταρίνι 46

Μαρούλι 8

Ντομάτα 20

Πατάτα ψητή 20

Πορτοκάλι 50

Σπανάκι (μαγ.) 28

Φράουλες 59

Γάλα 1

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β12 - Κοβαλαμίνη

2012-08-04T03:53:00.001-07:00

Η κοβαλαμίνη (βιταμίνη Β12) ανήκει στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Αποτελείται από έναν δακτύλιο, παρόμοιο με εκείνον της πορφυρίνης. Την κεντρική θέση του δακτυλίου κατέχει ένα άτομο κοβαλτίου. Η βιταμίνη αυτή βρέθηκε το 1948 μετά από μελέτες των χημικών Κάρλ Φόλκερς (Η.Π.Α) και Αλεξάντερ Τοντ (Αγγλία). Στις τροφές η βιταμίνη Β12 βρίσκεται με τη μορφή της κυανοκοβαλαμίνης ή με τη μορφή της υδροξυκοβαλαμίνης. Μέσα στα κύτταρα μετατρέπεται σε μεθυλοκοβαλαμίνη η 5’-δεοξυαδενοσυλοκοβαλαμίνη. Σε κάθε περίπτωση, ο υποκαταστάτης συνδέεται με το κεντρικό άτομο κοβαλτίου. Μόνο οι δύο τελευταίες ουσίες έχουν δράση βιταμίνης, συμμετέχοντας ως συνένζυμα σε βιοχημικές αντιδράσεις. Δύο τέτοιες αντιδράσεις έχουν βρεθεί στον άνθρωπο.

Πρώτον, η αντίδραση μετατροπής του μεθυλο-μηλόνυλο-CoA σε ηλέκτρυλο-CoA, που αποτελεί ένα στάδιο της αποδόμησης των διακλαδισμένων λιπαρών οξέων. Στην αντίδραση αυτή συμμετέχει η 5’-δεοξυαδενοσυλοκοβαλαμίνη. Σε ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται αύξηση του μεθυλο-μηλονικού οξέος στα ούρα εξαιτίας συσσώρευσής του.
Δεύτερον, η αντίδραση μετατροπής του αμινοξέος ομοκυστεΐνη στο αμινοξύ μεθειονίνη, που αφορά το μεταβολισμό των θειούχων αμινοξέων. Στην αντίδραση αυτή συμμετέχει η μεθυλοκοβαλαμίνη. Με παρόμοιο τρόπο συντίθεται η χολίνη από τη μεθανολαμίνη.

Η βιταμίνη B12 μας είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία των κυττάρων. Μετέχει στη σύνθεση των πρωτεϊνών του πυρήνα των κυττάρων. Σχηματίζει και αναζωογονεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Διατηρεί υγιές το νευρικό σύστημα. Αυξάνει την ενεργητικότητα και μειώνει την ευερεθιστότητα. Βελτιώνει την αυτοσυγκέντρωση, τη μνήμη και την ισορροπία. Η βιταμίνη B 12 είναι σημαντική όποτε χωρίζονται ταχέως τα κύτταρα. Επίσης, διατηρεί το περίβλημα που περιβάλλει και προστατεύει τις νευρικές ίνες και εντείνει την κανονική τους ανάπτυξη. Παίζει ρόλο στην κυτταρική δραστηριότητα στα οστά και στον μεταβολισμό. Η βιταμίνη B 12 χρειάζεται για να απελευθερώσει το φολικό, ώστε να βοηθήσει στην δημιουργία ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Η βιταμίνη απορροφάται στο τελικό τμήμα του ειλεού. Για την απορρόφηση της βιταμίνης είναι απαραίτητη η σύνδεσή της με τον ενδογενή παράγοντα, μια πρωτεΐνη που εκκρίνεται για το σκοπό αυτό από τα τοιχωματικά κύτταρα του στομάχου. Η βιταμίνη B 12 βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στην σάρκα των ζώων και στα προϊόντα των ζώων. Οι χορτοφάγοι μπορούν να προστατευτούν από την έλλειψη καταναλώνοντας παραπάνω γάλα, τυρί και αυγά. Αυτό σημαίνει περίπου ένα ποτήρι γάλα ή ένα αυγό την ημέρα. Μόνο οι ακραίοι χορτοφάγοι χρειάζονται πηγές βιταμίνης B 12 όπως το γάλα σόγιας ή η μαγιά από ένα εμπλουτισμένο σε βιταμίνη B 12 περιβάλλον. Στον άνθρωπο είναι δύσκολο να παρατηρηθεί καθαρή μορφή αβιταμίνωσης Β12. Συνήθως συνοδεύεται με έλλειψη φυλλικού οξέος και άλλων παραγόντων. Χωρίς την βιταμίνη B 12,το φολικό δεν μπορεί να βοηθήσει στην δημιουργία ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Τα συμπτώματα έλλειψης του καθενός είναι μεγάλα, ανωριμότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που δείχνει αργή σύνθεση DNA . Η έλλειψη μπορεί να επηρεάσει το νευρικό σύστημα, οδηγώντας στον εκφυλισμό των περιφερειακών νεύρων, καταλήγοντας σε παράλυση. Μπορεί να προκαλέσει επίσης και υπερευαισθησία του δέρματος. Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 μπορεί να είναι διαιτητική ή να οφείλεται σε παθήσεις του στομάχου που επηρεάζουν την έκκριση του ενδογενούς παράγοντα (ατροφική γαστρίτιδα). Μπορεί, επίσης, να οφείλεται σε παθολογικές καταστάσεις που αφορούν τον τελικό ειλεό (π.χ. δυσαπορρόφηση λόγω συνδρόμου τυφλής έλικας). Τα συμπτώματα από τη διαιτητική στέρηση της βιταμίνης αργούν να εμφανιστούν, επειδή η περίσσεια της βιταμίνης αποθηκεύεται στο συκώτι. Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 προκαλεί σοβαρές νευρολογικές διαταραχές. Χαρακτηριστική είναι η απομυελίνωση στα οπίσθια δεμάτια του νωτιαίου μυελού, που προκαλεί αστάθεια και αταξία (θετικό σημείο Romberg).

Στην έλλειψη της βιταμίνης Β12 επηρεάζεται η ερυθροποίηση στο μυελό των οστών και εμφανίζεται η εικόνα της μεγαλοβλαστικής αναιμίας. Η ίδια εικόνα παρατηρείται και σε έλλειψη φυλλικού οξέος. Όταν διαπιστωθεί μεγαλοβλαστική αναιμία, πρέπει κατά τη θεραπεία να συγχορηγηθεί βιταμίνη Β12 και φυλλικό οξύ, διότι οι δύο καταστάσεις έλλειψης μπορεί να συνυπάρχουν. Αν χορηγηθεί μόνο φυλλικό οξύ, ενδέχεται να παρουσιαστεί επιδείνωση των νευρολογικών διαταραχών, που οφείλονται στην έλλειψη της βιταμίνης Β12. Το Schilling test είναι μια δοκιμασία που εφαρμόζεται, προκειμένου να εντοπιστεί το αίτιο της έλλειψης της βιταμίνης Β12 (διαιτητική, έλλειψη ενδογενούς παράγοντα ή δυσαπορρόφηση). Το έλλειμμα σε βιταμίνη Β12 συνήθως αποκαθίσταται με την παρεντερική χορήγηση της βιταμίνης με ενδομυϊκές ενέσεις.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης B12 στα 100γρ. περιέχουν:

Γάλα	87,0mg
Συκώτι χοιρινό	65,0mg
Συκώτι αρνίσιο	35,0mg
Νεφρά μόσχου	33,4mg
Συκωτάκια Κοτόπουλου	23,00mg
Μύδια	20,00mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Συμμετέχει και αυτή στη διαδικασία κατά την οποία οι μύες αποθηκεύουν ενέργεια. Επίσης παίζει ρόλο στη διαδικασία μεταβίβασης γενετικών πληροφοριών.

Συμπτώματα έλλειψης: Αναιμία, άσπρα χείλη, κάψιμο στη γλώσσα, βλεννογόνοι με κίτρινη χροιά, πίεση στο στομάχι, ενοχλήσεις των νεύρων και αδύνατη μνήμη. Όσοι είναι αυστηρά χορτοφάγοι, κινδυνεύουν πολύ.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Η βιταμίνη Β12 είναι σχεδόν ακίνδυνη. Οι πολύ μεγάλες δόσεις των 5-10mg, μπορεί να οδηγήσουν σε αλλεργικές αντιδράσεις, ακμή ή επιδείνωση ήδη υπάρχουσας ψωρίασης.

Αντοχή: Για να συντηρήσετε τρόφιμα πλούσια σε Β12, καλό είναι να τα τοποθετείτε στο ψηγείο, μέσα σε δοχεία που κλείνουν καλά. Οξυγόνο, φώς και θερμοκρασία την καταστρέφουν.

Σημαντικό: Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας πολύ δύσκολα προσλαμβάνουν βιταμίνη Β12, μια και δεν μπορούν ν'αφομοιώσουν εύκολα όλες τις τροφές. Είναι πολύ σημαντικό να διατρέφονται με προιόντα πλούσια σε βιταμίνες.

Συμβουλή: Για να πάρουν την απαραίτητη ποσότητα της βιταμίνης Β12 οι χορτοφάγοι, καλό είναι να πίνουν πολύ γάλα και να τρώνε προιόντα σόγιας

Β12 ή Κυανοκοβαλαμίνη
Πηγές	Γάλα, συκώτι, αυγά, μοσχάρι, κοτόπουλο, ψάρια
Που βοηθά	Μεταβολισμός υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπών, σχηματισμός ερυθρών αιμοσφαιρίων
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Διαταραχές στο νευρικό σύστημα, κακοήθης αναιμία
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β6 – Πυριδοξίνη

2012-08-04T03:49:00.003-07:00

Θρεπτικό συστατικό απαραίτητο στα ζώα και στους μικροοργανισμούς, υδατοδιαλυτή και μέλος του συμπλέγματος Β. Απομονώθηκε σαν καθαρή μορφή βιταμίνης το 1938, βρίσκεται δε σε 3 μορφές γνωστές με τις ονομασίες πυριδοξίνη , πυριδοξαμίνη και πυριδοξάλη. Η φωσφορική πυριδοξάλη αποτελεί σημαντικό συνένζυμο στις αντιδράσεις τρανσαμίνωσης, αποκαρβοξυλίωσης ή απαμίνωσης των αμινοξέων. Για παράδειγμα συμμετέχει στην αποκαρβοξυλίωση της 5-υδροξυ-τρυπτοφάνης σε σεροτονίνη, της ιστιδίνης σε ισταμίνη και της l-dopa σε ντοπαμίνη. Εξάλλου, με αντιδράσεις τρανσαμίνωσης, στις οποίες συμμετέχει η φωσφορική πυριδοξάλη, ο οργανισμός προμηθεύεται τα μη απαραίτητα αμινοξέα.

Κοινός μηχανισμός σε όλες τις αντιδράσεις που συμμετέχει, είναι ο σχηματισμός ενός ενδιάμεσου προϊόντος μεταξύ του υποστρώματος του αμινοξέος και της φωσφορικής πυριδοξάλης, που ονομάζεται βάση Schiff. Λειτουργεί στο σχηματισμό των αμινοξέων και υπεισέρχεται σε ορισμένες διαδικασίες μεταβολισμού των λιπών και των υδατανθράκων. Απαραίτητη για τη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου, του νευρικού και του μυϊκού συστήματος. Απαραίτητη για τη δημιουργία αντισωμάτων και των ερυθρών αιμοσφαιρίων και συμμετέχει, επίσης, στη βιοσύνθεση των πορφυρινών. Βρίσκεται στα περισσότερα φυτά και τα ζώα γι αυτό σπάνια παρατηρείται αβιταμίνωση Β6 στον άνθρωπο. Βρίσκεται κυρίως στο γάλα, το κρέας και τα δημητριακά. Έλλειψη της βιταμίνης Β6 προκαλεί νευρολογικές διαταραχές , δερματίτιδα και γαστρεντερίτιδα. Η έλλειψη πυριδοξίνης έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση αναιμίας και βλαβών στο δέρμα και τους βλεννογόνους, όπως σμηγματόρροια. Ενδέχεται να εμφανιστούν και νευρολογικές βλάβες, όπως επιληπτικοί σπασμοί σε βρέφη, οφειλόμενοι σε διαταραχές του σχηματισμού του γ-αμινοβουτυρικού οξέος στον εγκέφαλο. Η έλλειψη βιταμίνης Β6 μπορεί να επηρεάσει επίσης την ενδογενή σύνθεση του αμιδίου του νικοτινικού οξέος (βιταμίνη Β3) από το αμινοξύ τρυπτοφάνη.

Η προκύπτουσα αύξηση της απέκκρισης του ξανθουρενικού οξέος (παραγώγου της τρυπτοφάνης) στα ούρα είναι χρήσιμη για τη διάγνωση της υποβιταμίνωσης. Στα βρέφη η νευρολογική διαταραχή εκδηλώνεται με διάφορους σπασμούς και συμβαίνει όταν τρέφονται με υποκατάστατα ανθρώπινου γάλακτος . Όμως ελέγχεται αμέσως με τη χορήγηση μικρής ποσότητας βιταμίνης. Πρόσφατα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπεροξαλουρίας, με πολύ καλά αποτελέσματα. Η λήψη ισονιαζίδης, ενός φαρμάκου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της φυματίωσης, μπορεί να οδηγήσει σε συμπτωματολογία έλλειψης πυριδοξίνης, καθώς το φάρμακο αντιδρά με τη βιταμίνη και επιταχύνει την αποβολή της με τα ούρα. Η εξωγενής χορήγηση της βιταμίνης αναστρέφει τα συμπτώματα αυτά.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης B6 στα 100γρ. περιέχουν:

Φύτρο σταριού	4,0mg
Πίτουρο σταριού	2,5mg
Σόγια	2,0mg
Σολομός	1,9mg
Μπανάνες	1,2mg
Ζύμη με μαγιά	1,0mg
Σαρδέλες	1,0mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Μεταβολισμός των λευκωμάτων και σύνθεση των οξέων της χολής. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της παιδικής ηλικίας, βοηθά τα κύτταρα να εξειδικευτούν σε κάποιες λειτουργίες.

Συμπτώματα έλλειψης: Δερματικά προβλήματα, πληγωμένες άκρες των χειλίων, εντερικές διαταραχές, κόπωση, ατονία και ευαισθησία στις μολύνσεις. Σε σοβαρές περιπτώσεις, έλλειψη σιδήρου.
Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Η Β6 είναι σχετικά ακίνδυνη από πλευράς δηλητηρίασης. Μόνο όταν η δόση ξεπεράσει τα 2γραμμ. Ημερησίως μπορεί να παρουσιαστούν σοβαρές κινητικές δυσκολίες και βλάβες των νεύρων.
Αντοχή: Η βιταμίνη Β6 δεν αντέχει ούτε στην υψηλή θερμοκρασία ούτε στο φώς. Σε κανονική διαδικασία ψησιμάτος των τροφίμων χάνεται περίπου το 40%.
Σημαντικό: Όσοι βρίσκουν νόστιμο το ψωμί από αλεύρι ολικής αλέσεως, είναι σε πλεονεκτική θέση. Το αλεύρι αυτό χάνει το 85% της περιεκτικότητας του σε βιταμίνη Β6 κατά την επεξεργασία του ώστε να γίνει άσπρο.
Συμβουλή: Οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά και εμφανίζουν κατάθλιψη ίσως υποφέρουν από έλλειψη βιταμίνης Β6.

Βιτ. B6 ή πυριδοξίνη
Πηγές	Μοσχάρι, συκώτι, όσπρια, αυγά, δημητριακά
Που βοηθά	Μεταβολισμός λιπών και πρωτεϊνών, σχηματισμός αιμοσφαιρίνης
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Νεφρολιθίαση, νευρικές παθήσεις, σπασμοί, γαστρεντερικές διαταραχές
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β5 – Παντοθενικό οξύ

2012-08-04T03:44:00.001-07:00

Το παντοθενικό οξύ (βιταμίνη Β5) ανήκει στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Την ανακάλυψε ο Richard Kuhn το 1939 και η σύνθεση της εργαστηρικά έγινε ένα χρόνο αργότερα από τον Roger John Williams. Αποτελεί δομικό συστατικό του συνενζύμου-Α, μιας ουσίας που κατέχει κεντρικό ρόλο στο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Κατά την αποδόμηση των ουσιών αυτών μεταφέρονται ακετυλομάδες στο συνένζυμο-Α, που μετατρέπεται σε ακετυλο-συνένζυμο-Α. Το ακετυλο-συνένζυμο-Α αποτελεί, δηλαδή, την κοινή κατάληξη στο μεταβολισμό πολλών θρεπτικών ουσιών.

Με τον περαιτέρω καταβολισμό της ακετυλομάδας αξιοποιείται το ενεργειακό της περιεχόμενο, ενώ ταυτόχρονα αναγεννάται το συνένζυμο-Α, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ξανά. Η βιταμίνη Β5 ή παντοθενικό οξύ είναι απαραίτητο στοιχείο για την ομαλή λειτουργία των κυττάρων του οργανισμού. Όλα κύτταρα του σώματος χρειάζονται παντοθενικό οξύ ιδίως τα κύτταρα του εγκεφάλου. Το παντοθενικό οξύ παίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση των ορμονών των επινεφριδίων ( οι οποίες είναι σημαντικές για την αντιμετώπιση του στρες ).

Επίσης βοηθά στον σχηματισμό των αντισωμάτων και ενισχύει την δράση άλλων βιταμινών. Προάγει την μετατροπή της χολίνης σε ακετυλχολίνη η οποία είναι σημαντικός νευροδιαβιβαστής. Επίσης μειώνει τα επίπεδα της χοληστερόλης και προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις. Εχει διαπιστωθεί ότι συμβάλει στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Το παντοθενικό οξύ περιέχεται σε σημαντικές ποσότητες στα αυγά, το κρέας και τα δημητριακά Είναι πολύ διαδεδομένο στη φύση και υπάρχει πάντα σε επαρκή ποσότητα στην τροφή.

Πολύ σπάνια παρατηρείται διαιτητική έλλειψη στον άνθρωπο. Η ανεπάρκεια παντοθενικού οξέος έχει ενοχοποιηθεί για το σύνδρομο των «καιόμενων» ποδιών, κόπωση ,κράμπες , αϋπνία, μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις. Το παντοθενικό οξύ έχει χρησιμοποιηθεί επίσης για τη θεραπεία της ακμής. Η πανθενόλη αποτελεί την αλκοολική μορφή του παντοθενικού οξέος και αποτελεί συστατικό πολλών καλλυντικών σκευασμάτων.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα παντοθενικού οξέως στα 100γρ. περιέχουν:

Βασιλικός πολτός	35,0mg
Μαγιά μπίρας	11,0mg
Συκώτι	7,0mg
Σόγια	5,0mg
Άλλα εντόσθια	3,9-2,6mg
Ηλιόσποροι	3,6mg
Παπαρουνόσπορος	3,0mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Το παντοθενικό οξύ είναι συνθετικό ενός πολύ σημαντικού ενζύμου, προστάδιο της χοληστερίνης του σώματος. Επίσης, συμμετέχει στην απόθεση χρωστικών ουσιών στα μαλλιά.

Συμπτώματα έλλειψης: Τα πειράματα έδειξαν πώς η έλλειψη της μπορεί να έχει επιπτώσεις στα μαλλιά, προβλήματα στην επούλωση των πληγών, μολύνσεις, καθώς και διαταραχές στομάχου και εντέρου.

Αντοχή: Φώς και οξυγόνο δεν το επηρεάζουν πολύ. Ο μεγαλύτερος εχθρός του είναι η υψηλή θερμοκρασία. Στο ψήσιμο χάνεται η μισή ποσότητα παντοθενικού οξέος.

Σημαντικό: Ο βαθμός δράσης του παντοθενικού οξέος μειώνεται κατά πολύ από τον καφέ και το τσάι. Γι'αυτό όσοι πίνουν μεγάλες ποσότητες, πρέπει να φροντίζουν να παίρνουν και περισσότερη βιταμίνη.

Συμβουλή: Σε όσους δεν αρέσει ο ηλιόσπορος, ας έχουν υπόψη τους πως 100 γραμμάρια φρέσκα αράπικα φυστίκια περιέχουν 2,6mg παντοθενικού οξέος.

Παντοθενικό οξύ
Πηγές	Μοσχάρι, συκώτι, όσπρια, αυγά, δημητριακά
Που βοηθά	Μεταβολισμός λιπών, υδατανθράκων και πρωτεϊνών
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Μεταβολικές διαταραχές
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β3 – ΡΡ - Νιασίνη – Νικοτινικο οξύ – Νικοτιναμιδιο

2012-08-04T03:41:00.000-07:00

Γνωστότερη ως βιταμίνη ΡΡ και με τις ονομασίες νιασίνη, νικοτινικό οξύ ή νικοτιναμίδιο Υδατοδιαλυτή και μέλος του συμπλέγματος Β. Απαραίτητη για την υγεία του δέρματος και του πεπτικού συστήματος. Αυξάνει την ενέργεια αξιοποιώντας κατάλληλα τις τροφές Το αμίδιο του νικοτινικού οξέος (νικοτιναμίδιο) εμφανίζει παρόμοια δράση βιταμίνης.

Το όνομα «νιασίνη» επιλέχθηκε, προκειμένου να αποφευχθεί η συνειρμική διασύνδεση της βιταμίνης με το κάπνισμα, που οφειλόταν στη χρήση του όρου «νικοτινικό οξύ». Aποτελεί δομικό συστατικό του νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (NAD⁺/NADH), που αποτελεί συνένζυμο στις οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις της αναπνευστικής αλυσίδας των μιτοχονδρίων (οξειδωτική φωσφορυλίωση). Αποτελεί, επίσης, δομικό συστατικό του φωσφορικού νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (NADP/NADPH₂), όπου παίζει σημαντικο ρόλο, ως συνένζυμο μεταφοράς υδρογόνου.

Το νικοτινικό οξύ μπορεί να συντεθεί στο συκώτι από το αμινοξύ τρυπτοφάνη. Ωστόσο το παραγόμενο με αυτή την οδό νικοτινικό οξύ ποσοτικά δεν επαρκεί. 60 mg τρυπτοφάνης απαιτούνται για τη σύνθεση 1 mg νιασίνης. Για το λόγο αυτό, το νικοτινικό οξύ έχει το χαρακτήρα βιταμίνης, είναι δηλαδή απαραίτητη η πρόσληψή του με τη διατροφή. Η έλλειψή της προκαλεί την ασθένεια πελλάγρα εξ’ ου και η ονομασία της ΡΡ(pellagra preventive= πρόληψη πελλάγρας). Η ασθένεια αυτή εκδηλώνεται με δερματίτιδες και φυσαλίδες στο σώμα, διάρροιες,ναυτίες,εμετούς και σε βαριές περιπτώσεις οδηγεί στο θάνατο. Αναπτύσσεται κυρίως σε περιοχές όπου η διατροφή είναι φτωχή και μονότονη όπως σε πολλές περιοχές της Αφρικής. Θεραπεύεται πολύ εύκολα με παροχή 500 mg Ένα ενήλικο άτομο χρειάζεται 20 mg βιταμίνης Β3 την ημέρα. Η Β3 βρίσκεται άφθονη στις τροφές ζωικής προέλευσης, λίγο στις φυτικές και απουσιάζει από ορισμένες, όπως οι πατάτες, το λάδι, τα άλευρα αραβοσίτου και σίκαλης.

Μια ισορροπημένη διατροφή περιέχει, συνήθως, το ποσό αυτό της βιταμίνης και δεν απαιτείται εξωγενής χορήγησή της. Διαιτητική έλλειψη της βιταμίνης μπορεί να παρατηρηθεί σε περιπτώσεις υποσιτισμού και αλκοολισμού. Στην κύηση αυξάνουν οι ανάγκες σε νιασίνη. Εξάλλου, ουσίες που περιέχονται στο καλαμπόκι μπορούν να αναστείλουν την ενδογενή οδό σύνθεσης και να προκαλέσουν συμπτωματολογία στέρησης, σε άτομα που το καλαμπόκι αποτελεί τη βάση για τη διατροφή τους.

ΧΡΗΣΕΙΣ
Το παντοθενικό οξύ έχει χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλές καταστάσεις, όπως:

· Ακμή,
· αλωπεκία,
· αλλεργίες,
· άσθμα,
· γκρίζα μαλλιά,
· πιτυρίδα,
· μείωση της χοληστερόλης,
· βελτίωση της αθλητικής απόδοσης,
· οστεοαρθρίτιδα,
· ρευματοειδής αρθρίτιδα,
· κατάθλιψη,
· σκλήρυνση κατά πλάκας,
· άγχος,
· έρπης ζωστήρ,
· γήρανση,
· νόσος Parkinson.

Περιορισμένης έκτασης έρευνες έχουν διεξαχθεί όσον αφορά στην επίδραση του παντοθενικού οξέος στην αρθρίτιδα, τη μείωση της χοληστερόλης και την αθλητική απόδοση, όμως θεωρείται ότι δεν επαρκούν για να τεκμηριωθεί η χρησιμότητα της ουσίας σε αυτές τις παθήσεις. Ανεπιθύμητες ενέργειες δεν έχουν αναφερθεί σε ανθρώπους.

Με λιγα λογια:

Χρησιμότητα: Παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην οξυγόνωση των ιστών και είναι απαραίτητη για το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των λιπών και των υδατανθράκων.

Πηγές: Κρέας, αβγά, πουλερικά, ψάρια, όσπρια. Στα δημητριακά βρίσκεται σε μη βιοδιαθέσιμη μορφή.

Ημερήσια ανάγκη: 5 - 20 mg.

Συμπτώματα έλλειψης: Κοκκίνισμα δέρματος, διάρροιες, νευρικές ανωμαλίες, ανορεξία.

Συνέπειες υπερβιταμίνωσης: Αύξηση κατανάλωσης γλυκογόνου, μείωση λιπιδίων του ορού του αίματος, μείωση κινητοποίησης λιπαρών οξέων, αύξηση θερμοκρασίας, εφίδρωση, υπερβολική διούρηση.

Συμπληρωματική λήψη: Δεν συνιστάται. Η ποσότητα που χρειαζόμαστε προσλαμβάνεται μέσα από τη συνήθη διατροφή μας.

Τοξικότητα: Θεωρείται ελάχιστα τοξική. Σε μεγάλες δόσεις προκαλεί προβλήματα στο συκώτι και στις τρανσαμινάσες, κνησμό, κεφαλαλγίες, υπεργλυκαιμία και πεπτικό έλκος. Η μέγιστη ημερήσια λήψη της δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20 mg.

Συμβουλή: Μην παίρνετε συμπληρώματα Β3 εάν πάσχετε από σακχαρώδη διαβήτη, γλαύκωμα, πεπτικό

Η απορρόφηση του παντοθενικού οξέος πραγματοποιείται στο λεπτό έντερο. Το παντοθενικό οξύ βρίσκεται σε όλους τους ιστούς με την μορφή του συνένζυμου Α αλλά σε μεγαλύτερα ποσοστά στο ήπαρ, τα επινεφρίδια, την καρδιά και τα νεφρά. Περίπου το 70% αποβάλλεται από τα ούρα και το 30% από τα κόπρανα.

Η βιοδιαθεσιμότητα του παντοθενικού οξέος μπορεί να ελαττωθεί από ορισμένα φάρμακα, όπως και από την υψηλή πρόσληψη λίπους. Αντίθετα, μπορεί να αυξηθεί από δίαιτα πλούσια σε πρωτεΐνες.

Βιτ. B3
Πηγές	Αυγά, γάλα, συκώτι, μοσχάρι, κοτόπουλο, όσπρια
Που βοηθά	Μεταβολισμός υδατανθράκων, καλή λειτουργία των νεύρων
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Πελλάγρα, επιγαστρικές και νευρικές διαταραχές, στοματίτιδα, γλωσσίτιδα
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Μεταβολικές διαταραχές, Τοξική σε μεγάλες δόσεις

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β2 – Ριβοφλαβίνη

2012-08-04T03:34:00.003-07:00

Η βιταμίνη Β2 λειτουργεί σαν τμήμα των διαφόρων ενζυμικών συστημάτων που ασχολούνται με την οξείδωση των αμινοξέων και των υδατανθράκων. Αναγνωρίστηκε σαν βιταμίνη το 1933 και η δομή της αποσαφηνίσθηκε το 1936. Η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2) ανήκει στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Είναι μια κίτρινη χρωστική ουσία. Η ριβοφλαβίνη συμμετέχει στη σύνθεση του φλαβινο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (FAD) και του φλαβινο-μονονουκλεοτιδίου (FMN).

Τα FAD και FMN αποτελούν προσθετικές ομάδες πρωτεϊνών, που ονομάζονται φλαβοπρωτεΐνες. Οι φλαβοπρωτεΐνες αποτελούν συστατικά της αναπνευστικής αλυσίδας των μιτοχονδρίων και συμμετέχουν στον καταρράκτη των αντιδράσεων της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης, του σημαντικότερου, δηλαδή, μηχανισμού παραγωγής ενέργειας στο κύτταρο. Πολλές άλλες φλαβοπρωτεΐνες έχουν αναγνωριστεί, όπως για παράδειγμα, οι φλαβοπρωτεΐνες της οξείδωσης των λιπαρών οξέων.

Η βιταμίνη Β2 είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του μυϊκού και του νευρικού μας συστήματος. Συμβάλλει σημαντικά στη γρήγορη ανάπτυξη των παιδιών, ενώ επίσης σπουδαίος είναι ο ρόλος της στη μετατροπή των τροφών σε ενέργεια. Επίσης βοηθά τον παιδικό οργανισμό να αξιοποιήσει τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, όπως είναι οι πρωτεΐνες ή οι υδατάνθρακες. Η ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης έχει συνδεθεί με προσβολή των βλεννογόνων. Χαρακτηριστική είναι η ερυθρότητα του βλεννογόνου της γλώσσας, οι ραγάδες στις γωνίες του στόματος και η χειλίτιδα από έλλειψη ριβοφλαβίνης.

Παρατηρούνται επίσης συμπτώματα δερματίτιδας και ενδέχεται να αναπτυχθεί αναιμία. Η υπερβολική χορήγηση ριβοφλαβίνης δεν προκαλεί τοξικότητα. Επειδή είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη, η πλεονάζουσα ποσότητα αποβάλλεται με τα ούρα Η βιταμίνη αυτή είναι πολύ διαδεδομένη τόσο στις ζωικές όσο και στις φυτικές τροφές. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β2 είναι κυρίως το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το κρέας, τα αυγά και τα πράσινα λαχανικά. Είναι βιταμίνη ευαίσθητη στο φως και στον ήλιο και καταστρέφεται εύκολα. Γι’ αυτό τροφές ευαίσθητες, όπως το γάλα, δεν πρέπει να διατηρούνται εκτεθειμένες στον ήλιο. Χρησιμοποιείται επίσης και ως πρόσθετο τροφίμων, το E101.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης B2 στα 100γρ. περιέχουν:

Αρνίσιο συκώτι	3,30mg
Χοιρινό συκώτι	3,20mg
Μοσχαρίσιο συκώτι	2,90mg
Συκωτάκια πουλιών	2,50mg
Μαγιά μπίρας	2,00mg
Βασιλικός πολτός	1,90mg
Τυρί, γάλα	0,46mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Χωρίς Β2 δεν γίνεται μεταβολισμός των υδρογονανθράκων, των λιπών και των λευκωμάτων. Οι επιστήμονες υποθέτουν πώς συμβάλει σημαντικά και στην όραση.

Αναγκαία ποσότητα ημερησίως: Οι γυναίκες πρέπει να παίρνουν 1,5mg ημερισίως, ενώ οι άντρες 1,7mg.

Συμπτώματα έλλειψης: Σε σπάνιες περιπτώσεις εμφανίζονται δερματικοί ερεθισμοί, εύθραυστα νύχια, θόλωση του κερατοειδούς χιτώνα, σταμάτημα της ανάπτυξης και αναιμία.

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Δεν υπάρχουν συμπτώματα δηλητηρίασης από βιταμίνη Β2. Το μόνο που θα μπορούσαν να προκαλέσουν οι μεγάλες δόσεις είναι μια αίσθηση καψίματος και κνησμού στο δέρμα.

Αντοχή: Η Β2 καταστρέφεται από το φώς και την υψηλή θερμοκρασία. Πρέπει να υπολογίζετε ότι κατά τη διαδικασία του ψησίματος χάνεται περίπου το μισό της βιταμίνης.

Σημαντικό: Το γάλα και ο ορός γάλακτος σε σκόνη περιέχουν ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Β2. Όσα προϊόντα, λοιπόν, παρασκευάζονται μ'αυτά, αποτελούν εγγύηση για μεγάλη περιεκτικότητα βιταμίνης Β2.

Συμβουλή: Οι περισσότερες δίαιτες οδηγούν σε μειωμένη λήψη βιταμίνης Β2, γι'αυτό πρέπει να παίρνονται πρόσθετα.

Βιτ. Β2 ή ριβοφλαβίνη
Πηγές	Γάλα, συκώτι, αυγά, όσπρια, δημητριακά
Που βοηθά	Μεταβολισμός υδατανθράκων, καλή λειτουργία των νεύρων
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Επιπεφυκίτιδες, Δερματικές παθήσεις, Αδυναμία
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Δεν έχει παρατηρηθεί

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιταμίνη Β1 – Θειαμίνη

2012-08-04T03:31:00.000-07:00

Η θειαμίνη, (βιταμίνη Β1, ανευρίνη) ανήκει στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Αναγνωρίστηκε σαν βιταμίνη το 1912 και η δομή της αποσαφηνίστηκε το 1936. Βρίσκεται σε αφθονία στους σπόρους των δημητριακών και στη μαγιά της μπύρας. Η ημερήσια απαίτηση του οργανισμού είναι 1,5 mg . Προσάγεται με την τροφή και απορροφάται στο έντερο κάτω από φυσιολογικές συνθήκες ελεύθερα και απεριόριστα.

Tο σύνηθες διαιτολόγιο καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες. Σε παρατεταμένη όμως και εκλεκτική στέρηση ουσιών πλούσιων σε βιταμίνη B1 μπορεί να προκύψει σοβαρή ένδεια, που στην ολοκληρωμένη της μορφή χαρακτηρίζεται από μυική αδυναμία, παραισθησία, πάρεση και παράλυση γνωστή ως beri-beri. Γενικά ποικίλου βαθμού ένδεια σε βιταμίνη B1 μπορεί να παρατηρηθεί σε καταστάσεις ασιτίας, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, παρατεταμένες διάρροιες, ηπατικά νοσήματα (αλκοολισμός, κίρρωση), παρεντερική διατροφή, αιμοκάθαρση και περιτοναϊκή κάθαρση. Aυξημένες επίσης ανάγκες μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε υπερθυρεοειδισμό, βαριά χειρωνακτική εργασία, κ.ά. H βιταμίνη B1 δεν είναι τοξική και μέχρι σήμερα δεν έχει αναφερθεί υπερβιταμίνωση B1. Aπεκκρίνεται από τους νεφρούς με τη μορφή διαφόρων μεταβολιτών.

Η θειαμίνη συμμετέχει στις αντιδράσεις οξειδωτικής αποκαρβοξυλίωσης των α-κετοξέων κατά τον καταβολισμό των υδατανθράκων. Μερικές από τις αντιδράσεις, όπου συμμετέχει η θειαμίνη είναι οι ακόλουθες :

Η αντίδραση αποκαρβοξυλίωσης του 2-οξογλουταρικού οξέος, κατά τον κύκλο του Krebs.
Η αντίδραση αποκαρβοξυλίωσης του πυροσταφυλικού οξέος σε ακέτυλο-CoA, στo τέλος της γλυκολυτικής οδού.
Η αντίδραση αποκαρβοξυλίωσης του πυροσταφυλικού οξέος σε ακεταλδεΰδη, στα πλαίσια της αλκοολικής ζύμωσης.
Αποτελεί συνένζυμο της τρανσκετολάσης, ενός ενζύμου που συμμετέχει στον κύκλο των φωσφορικών πεντοζών.

Είναι, επομένως, απαραίτητη για την παραγωγή ενέργειας στους μυς, την καρδιά και το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή σε ιστούς που μεταβολίζουν πολύ πυροσταφυλικό και γαλακτικό οξύ.

Τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης B1 στα 100γρ. περιέχουν:

Μαγιά μπίρας	4,50mg
Ηλιόσποροι	1,90mg
Κορνφλέικς	1,80mg
Κουκουνάρι	1,30mg
Χοιρινό φιλέτο	1,10mg
Σουσάμι	1,00mg
Φουντούκια	0,46mg

Με λίγα λόγια:

Λειτουργία: Η βιταμίνη Β1 χρησιμεύει ως καταλύτης σε αντιδράσεις που αξιοποιούν τους υδατάνθρακες και ενισχύει τη μετάδοση των εντολών των νεύρων στους μυώνες.

Αναγκαία ποσότητα ημερισίως: 1,4mg την ημέρα είναι αρκετά. Η ποσότητα αυτή, πάντως, δεν είναι αρκετή για όσους καταναλώνουν πολλούς υδατάνθρακες.

Συμπτώματα έλλειψης: Ενοχλήσεις στην πέψη, ανορεξία, κόπωση και αδυναμία στη μνήμη. Σε πολύ άσχημες περιπτώσεις (λιμός), η έλλειψη της βιταμίνης Β1 προκαλεί τη νόσο Μπέρι-Μπέρι (πολυνευρίτιδα).

Κίνδυνοι υπερδοσολογίας: Κίνδυνοι από υπερβολική λήψη δεν είναι γνωστοί.
Αντοχή: Και η βιταμίνη Β1 είναι ευαίσθητη στο πολύ βράσιμο, το οξυγόνο και την υπεριώδη ακτινοβολία. Στο ψήσιμο χάνεται σχεδόν η μισή της ποσότητα.

Σημαντικό: Όσοι καταναλώνουν προϊόντα από άσπρο αλεύρι, αποφλοιωμένο ρύζι και ιδίως όταν κάνουν κατάχρηση οινοπνευματωδών χρειάζονται επιπρόσθετη βιταμίνη Β1.

Συμβουλή: Όποιος τρώει πολλά γλυκά και δεν θέλει να τα στερηθεί, πρέπει να παίρνει οπωσδήποτε συμπλήρωμα βιταμίνης Β1.

Βιτ. Β1 ή θειαμίνη
Πηγές	Γάλα, αυγά, συκώτι, όσπρια, μαύρο ψωμί, δημητριακά
Που βοηθά	Μεταβολισμός Υδατανθράκων, βοηθάει στην καλή λειτουργία των νεύρων
Ανεπάρκεια: τι προκαλεί	Διαταραχή μεταβολισμού υδατανθράκων, μπέρι - μπέρι, ανορεξία, δυσκοιλιότητα, αδυναμία
Τοξικότητα από Υπέρμετρες δόσεις	Δεν έχει παρατηρηθεί

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Υδατοδιαλυτές βιταμίνες

2012-08-04T03:27:00.002-07:00

Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες περιλαμβάνουν τη βιταμίνη C και την ομάδα των βιταμινών Β (Β1, Β2, Β6, Β12, νιασίνη, φυλλικό οξύ, παντοθενικό οξύ και βιοτίνη). Είναι απλά μόρια που περιέχουν υδρογόνο, οξυγόνο και άνθρακα ενώ μερικά θείο, άζωτο και κοβάλτιο. Ο βαθμός διάλυσης τους στο νερό είναι διαφορετικός και αυτή η ιδιότητα επηρεάζει την απορρόφηση τους από το έντερο και στη συνέχεια την απέκκριση τους και την αποθήκευση τους στους ιστούς του οργανισμού. Αυτό σημαίνει ότι διαλύονται στο νερό και στα υγρά του σώματος. Πήραν το όνομά τους από τις ετικέτες των δοκιμαστικών σωλήνων όπου πρωτοανακαλύφθηκαν. Έπειτα, ανακαλύφθηκε ότι ο δοκιμαστικός σωλήνας που περιείχε τις βιταμίνες Β περιείχε περισσότερες από μία βιταμίνες, οι οποίες ονομάστηκαν B 1, B 2 κτλ.

Όσες από τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες, δε χρησιμοποιούνται αποβάλλονται από τον οργανισμό μας. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να παίρνουμε τόση ποσότητα υδατοδιαλυτών βιταμινών την ημέρα όση τουλάχιστον χρειαζόμαστε, γιατί οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες, σε αντίθεση με τις λιποδιαλυτές, δεν αποθηκεύονται στον οργανισμό.

Στην ελεύθερη μορφή τους οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι ανενεργές και ενεργοποιούνται όταν συνδεθούν ενζυμικά. Αφού σχηματιστεί ένα ενεργό συνένζυμο πρέπει να συνδεθεί με το κατάλληλο συστατικό πρωτεΐνης έτσι ώστε να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν οι διάφορες αντιδράσεις.

Πίνακας βιταμινών Β

Βιταμίνη Β1	Θειαμίνη
Βιταμίνη Β2	Ριβοφλαβίνη
Βιταμίνη Β5	Παντοθενικό οξύ
Βιταμίνη Β6	Πυριδοξίνη
Βιταμίνη Β12	Κομπαλαμίνη
Βιταμίνη C	Ασκορβικό οξύ
Βιταμίνη H	Βιοτίνη
Φυλικό οξύ
Νιασίνη

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βασιλικός πολτός

2012-08-04T03:21:00.002-07:00

Προέλευση και χρήση του στην κυψέλη

Ο βασιλικός πολτός είναι μία άσπρη κρεμώδης ουσία, ισχυρά όξινος, με ιδιάζουσα οσμή και υπόπικρη γεύση, εξαιρετικά θρεπτική, η οποία εκκρίνεται από τους υποφαρυγγικούς αδένες των νεαρών εργατριών μελισσών. Προορίζεται για τη διατροφή όλων των προνυμφών μέχρι της ηλικίας των 3 ημερών και των ενήλικων βασιλισσών [4, 5]. Η ονομασία “βασιλικός πολτός” δόθηκε το 1788 από τον διάσημο Ελβετό ζωολόγο Frannois Huber και προέρχεται από το γεγονός ότι οι προνύμφες που προορίζονται να γίνουν βασίλισσες, καθώς επίσης και οι ενήλικες βασίλισσες, τρέφονται αποκλειστικά με μεγάλη ποσότητα από την τροφή αυτή.

Δεν υπάρχει γενετική διαφορά μεταξύ εργατριών και βασιλισσών που αναπτύσσονται στην ίδια κυψέλη. Η μοναδική διαφοροποίηση προέρχεται από το γεγονός ότι οι προνύμφες που προορίζονται για βασίλισσες τρέφονται αποκλειστικά με βασιλικό πολτό όλες τις μέρες, ενώ αυτές που προορίζονται για εργάτριες μετά την τρίτη ημέρα, με μείγμα νέκταρος και γύρης. Σαν αποτέλεσμα οι βασίλισσες αναπτύσσονται μέσα σε 16 ημέρες, έχουν 42% μεγαλύτερο μέγεθος και 60% περισσότερο βάρος, έχουν ένα υψηλά αναπτυγμένο γενετικό σύστημα με ωοθήκες και σπερματοθήκες πλήρως αναπτυγμένες, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (2-4 χρόνια), και μεγάλη παραγωγικότητα. Υπό την επίδραση του βασιλικού πολτού η βασίλισσα είναι σε θέση καθημερινά να γεννάει μέχρι και 1200 αυγά την ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι το βάρος των αυγών μίας ημέρας ξεπερνάει κατά το διπλάσιο το δικό της βάρος. Αντίθετα οι εργάτριες ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους μέσα σε 21 ημέρες, ζουν μικρότερο χρονικό διάστημα (35-40 ημέρες) και δε γεννούν αυγά.

Η σύνθεση του.

Ένας μέσος όρος των συστατικών του βασιλικού πολτού είναι:
υγρασία 67% - πρωτεΐνες 15,5%- σάκχαρα 12,5% - λιπαρές ουσίες 4% -τέφρα 1%. Αυτό όμως που δίνει τις εκπληκτικές ιδιότητες στο βασιλικό πολτό είναι η αφθονία σε βιταμίνες. Συγκεκριμένα σε κάθε 1 γραμμάριο περιέχονται Β1 θειαμίνη 3,9 mg - Β2 ριβοφλαβίνη 26,5 mg - Β3 νιασίνη 84 mg- Β5 παντοθενικό οξύ 186 mg - Β6 πυριδοξίνη 2,4 mg - Β7 ινοσιτόλη 100 mg - B8 βιοτίνη 1,7 mg - B9 φολικό οξύ 0,2 mg. Επίσης σε διάφορες αναλογίες Β12 και C. Αμινοξέα 30 ειδών. Μεταλλικά άλατα: νάτριο, μαγγάνιο, σίδηρο, χρώμιο, κάλλιο, νικέλιο. Επίσης, 3% άγνωστους βιοκαταλύτες.

Επιπλέον, στο φρέσκο βασιλικό πολτό υπάρχει κι ένας αντικαρκινικός παράγοντας, ο 10 HAD (10 Υδροξυδεκενοϊκό οξύ), που ανακαλύφθηκε από τους πανεπιστημιακούς Lukas και Townsend του Πανεπιστημίου Guelf του Καναδά και σύμφωνα με τους οποίους χίλια ποντίκια γλίτωσαν από βέβαιο θάνατο χάρη στις ενέσεις με βασιλικό πολτό.

Η επίδραση του στον άνθρωπο.

Έχει αποδειχθεί ότι είναι η πλουσιότερη υγιεινή τροφή της φύσης.
Επιδρά θετικά στο μεταβολισμό, στην ανάπτυξη και τη μακροζωία. Με την ανανέωση των κυττάρων αναζωογονεί καταβεβλημένους, ταλαιπωρημένους και ηλικιωμένους οργανισμούς. Αυξάνει τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις, τονώνει τη μνήμη, την αντοχή, την γονιμότητα και τη σεξουαλική απόδοση.

Ο βασιλικός πολτός ρυθμίζει και εξισορροπεί τις λειτουργίες του οργανισμού, οξυγονώνει τα κύτταρα και αυξάνει την φυσική αντίσταση στις εξωτερικές προσβολές αλλά και στις εσωτερικές ανωμαλίες.
Πιο συγκεκριμένα: αρτηριοσκλήρωση, αρθρίτιδα, αιμορροΐδες, δερματικά, σάκχαρο, καθυστέρηση ανάπτυξης, ουρολοιμώξεις, πίεση, δυσκοιλιότητα, στομαχικές διαταραχές, νευρασθένειες, αϋπνίες, κλιμακτήριο, ατονία, άγχος, στρες, κατάθλιψη....

Δοσολογία και τι πρέπει να προσέξουμε.

Ένα κουταλάκι το πρωί νηστικός κάτω από τη γλώσσα μέχρι να διαλυθεί. Παιδιά μισό κουταλάκι, αθλητές και ασθενείς έως και δύο.

Απαραίτητος χρόνος χρήσης 3 μήνες ετησίως. Ο βασιλικός πολτός είναι φυσικό προϊόν απόλυτα αβλαβές, δεν προκαλεί παρενέργειες και εθισμό. Η ισχύ του βασιλικού πολτού εξαρτάται από τη φρεσκάδα του. Συντηρείται σε 5ο C (οικιακό ψυγείο) έως 6 μήνες, αλλοιώνεται από τον αέρα το φως και τα μεταλλικά σκεύη.

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνιστώμενη Ημερήσια Παροχή (ΣΗΠ)

2012-08-04T03:18:00.000-07:00

Για κάθε βιταμίνη έχει καθιερωθεί η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη, που αφορά το ποσό της βιταμίνης που είναι δέον να λαμβάνεται καθημερινά μέσω της τροφής. Το ποσό αυτό είναι δυνατόν να διαφέρει ανάλογα με το φύλο. Σε παθολογικές καταστάσεις ή στην κύηση τα ποσά αυτά ενδέχεται να είναι αυξημένα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια ισορροπημένη δίαιτα, που περιλαμβάνει όλες τις βασικές κατηγορίες των τροφίμων, καλύπτει την συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη για όλες τις βιταμίνες, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Σπάνια υπάρχει ανάγκη εξωγενούς χορήγησης βιταμινών και αυτή προϋποθέτει την αναγνώριση κλινικών ή εργαστηριακών συμπτωμάτων στέρησης ή την πιθανολόγηση ενδεχόμενης στέρησης (π.χ. προληπτική χορήγηση φυλλικού οξέος κατά την κύηση).

Οι βιταμίνες αποτελούν τα σκευάσματα που συνταγογραφούνται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη (π.χ. για «ενίσχυση» της σωματικής ευεξίας). Όπου το περιεχόμενο σε βιταμίνες ή ανόργανα συστατικά αναφέρεται στην ετικέτα, δίνεται ως ποσοστό της Συνιστώμενης Ημερήσιας Παροχής (Recommended Dietary Allowance, RDA) παρά ως η ενδεικτική ημερήσια πρόσληψη, και ρυθμίζεται από τον νόμο τροφίμων της ΕΕ.

Οι βιταμίνες και τα ανόργανα συστατικά πρέπει να καταναλώνονται σε συγκεκριμένη ποσότητα για την καλή λειτουργία των σημαντικών μεταβολικών αντιδράσεων στο σώμα και τη διατήρηση της σωματικής υγείας. Για τον λόγο αυτό, τα συνιστώμενα επίπεδα πρόσληψής τους τίθενται υψηλότερα από τη μέση απαίτηση του πληθυσμού, προκειμένου να αποτραπούν οποιεσδήποτε περιπτώσεις ανεπάρκειας. H RDA είναι η μέση καθημερινή πρόσληψη, που καλύπτει τις θρεπτικές απαιτήσεις σχεδόν όλων των υγιών ενηλίκων. Όπως με τις ενδεικτικές ημερήσιες προσλήψεις, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα ποσά πρέπει να προσλαμβάνονται καθημερινά∙ αντιπροσωπεύουν τη μέση πρόσληψη για μια ευρύτερη χρονική περίοδο (Πίνακας 2).

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τι να προσεξετε σε μια πολυβιταμίνη

2012-08-04T03:14:00.001-07:00

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ	Συνιστ- ώμενη ημερήσια δόση	Τι πρέπει να προσέξετε σε μια πολυβιταμίνη	Ανώ- τατο ασφ- αλές όριο	Σχόλιο
Βιταμίνη Α - αναγκαία για την καλή υγεία των ματιών και του δέρματος.	800 μg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Όλη ή μέρος της μπορεί να προέρχεται από το β-καροτένιο.	2400 μg	Αποφύγετε τα σκευάσματα που περιέχουν μόνο β-καροτένιο των 25mg (ή και περισσότερο). Μελέτες έχουν δείξει οτι όχι μόνο δεν ωφελεί αλλα μπορεί να προκαλέσει βλάβες.
Θειαμίνη (Β1) - βοηθά το σώμα να μετατρέπει τους υδατάνθρακες σε ενέργεια.	1,4 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.	50 mg	Η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη του συμπλέγματος Β), η νιασίνη (βιταμίνη υδροδιαλυτή και θερμοάντοχη) και η Β6 μερικές φορές πωλούνται ως βιταμίνες που βοηθούν στην καταπολέμηση του στρές, παρότι δεν υπάρχει καμμία ένδειξη για τέτοιου είδους δράση
Ριβοφλαβίνη (Β2) - Βοηθά τα κύτταρα να παράγουν ενέργεια.	1,6 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.	200 mg	Σε μερικές χώρεςτο άσπρο ψωμί εμπλουτίζεται με ριβοφλαβίνη, καθώς και με νιασίνη, θειαμίνη, σίδηρο και φολικό οξύ. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει στην Ελλάδα.
Νιασίνη (Β3 ή νικοτινικό οξύ) - βοηθά το σώμα να χρησιμοποιεί τα λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα.	18 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.	35 mg	Για να μειώσετε τη χοληστερίνη μπορείτε να μειώσετε τη δόδη εφ'όσον όμως έχετε σύμφωνη τη γνώμη του ιατρού σας.
Βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη) - βοηθα στην παραγωγή αντισωμάτων τα οποία καταπολεμούν τις λοιμώξεις.	2 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Η συγκεκριμένη βιταμίνη λείπει από το διαιτολόγιο των περισσοτέρων γυναικών.	100 mg	Η υπερβολική δόση βιταμίνης Β6 μπορέι να προκαλέσει αναστρέψιμη, μετά από διακοπή της λήψης, νευρική διαταραχή.
Βιταμίνη Β12 (κυανοκοβαλαμίνη) βοηθά στη δημιουργία του προστατευτικού μανδύα των νευρικών κυττάρων.	1 μg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης, ιδίως αν είστε 50 ετών και πάνω.	3000 μg	Όσο μεγαλώνετε ο οργανισμός σας απορροφά καλύτερα τη βιταμίνη Β12 από τα συμπληρώματα διατροφής, παρά από τις τροφές.
Φολικό οξύ (Φυλλικό οξύ) - ουσιαστική η προσφορά του γιατί βοηθά στη δημιουργία DNA των νέων κυττάρων. Επίσης βοηθά στη μείωση των υψηλών τιμών της ομοκυστίνης στο αίμα.	200 μg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Είναι μάλλον απίθανο να λαμβάνετε τη δόση που πρέπει από την τροφή σας. Οι καλύτερες πηγές είναι τα όσπρια, το σπανάκι και ο χυμός πορτοκαλιού.	1000 μg	Θα έπρεπε να το παίρνουν όλες οι γυναίκες που θέλουν να τεκνοποιήσουν. Έχει αποδειχθεί οτι μειώνει όλες τις εγγενείς ανωμαλίες του νευρικού συστήματος. Το φολικό οξύ μπορεί να αποδειχθεί σύμμαχος στην καταπολέμηση των καρδιοπαθειών και του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Βιοτίνη (Βιταμίνη Η) - βοηθά τον οργανισμό να μετατρέπει τις τροφές σε ενέργεια.	150 μg	Λαμβάνετε τη βιοτίνη που χρειάζεστε από τις τροφές που καταναλώνετε.	2500 μg	Τα βακτήρια στα έντερά μας παράγουν βιοτίνη.
Παντοθενικό οξύ (Βιταμίνη Β5) - βοηθά τον οργανισμό να μετατρέπει τις τροφές σε ενέργεια.	6 mg	Τίποτε, διότι λαμβάνετε επαρκή ποσοτητα βιταμίνης από τις τροφές που καταναλώνετε.	1000 mg	Το παντοθενικό οξύ υπάρχει σε όλεςσχεδόν τις τροφές που καταναλώνουμε.
Βιταμίνη C - διατηρεί το ανοσοποιητικό σύστημα, τα ούλα καιτα τριχοειδή αγγεία υγειή.	60 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Προσθέστε και συμπλήρωμα διατροφής βιταμίνης C, αν χρειαστεί.	1000 mg	Μόνον ο άνθρωπος, τα ινδικά χοιρίδια καοι οι πίθηκοι έχουν ανάγκη βιταμίνης C. Τα περισσότερα ζώα την παράγουν μόνα τους.
Βιταμίνη D - διευκολύνει στην απορρόφηση του ασβεστίου των τροφών.	5 μg ή 200 IU. Άτομα άνω των 50 ετών ίσως χρειαστεί να παίρνουν περισ-σότερες από 800 IU.	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Επιλέξτε συμπλήρωμα ασβεστίου με βιταμίνη D, αν χρειαστεί.	2000 IU ή 50μg	Σύμφωνα με επιστημονικές ενδείξεις, η βιταμίνη D κρατάει την αρθρίτιδα υπό έλεγχο.
Βιταμίνη E - εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν καρδιοπάθειες και καρκίνο.	10 mg	Να περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.Προσθέστε και συμπλήρωμα βιταμίνης E, αν χρειαστεί.	1090 mg	Η βιταμίνη Ε είναι ένα από τα διατροφικά στοιχεία που χαρακτηρίζεται ως ωφέλιμο και ασφαλές σε επίπεδα πού υψηλότερα από την συνιστώμενη ημερήσια δόση.
Βιταμίνη Κ - απαραίτητη στην πήξη του αίματος.		Προσπαθήστε να λαμβάνετε 30 μg. Δυστυχώς, πολλά συμπληρώματα διατροφής δεν περιέχουν βιταμίνη Κ.	30000 μg (30 mg)	Εάν ακολουθήσετε κάποια αντιπηκτική θεραπεία ενημερώστε το γιατρό σας οτι παίρνετε βιταμίνη Κ.
Ασβέστιο - Ουσιαστική η συμβολή του στη δημιουργία και διατήρηση γερών οστών, στην καταπολέμηση της υπέρτασης, του καρκίνου του παχέος εντέρου και του προεμμηνορ-ροϊκού συνδρόμου.	360 - 1500 mg, αναλόγως της ηλικίας.	Να περιέχει 200 mg. Καμία πολυβιταμίνη δεν περιέχει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Προσθέστε συμπλήρωμα διατροφής ασβεστίου αν χρειαστεί.	2500 mg	Εαν δεν λαμβάνετε αρκετήποσότητα ασβεστίου από τις τροφές, το σώμα σας το "προμηθεύεται" από τα οστά σας.

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Πώς να διαβάσετε την ετικέτα ενός πολυβιταμινούχου σκευάσματος

2012-08-04T03:08:00.001-07:00

Eλέγξτε τη δοσολογία. Mερικές φορές ίσως χρειάζεστε περισσότερες από μία ταμπλέτες την ημέρα.
Tα γράμματα mg και mcg (ή μg) είναι δοσολογίες και σημαίνουν χιλιοστογραμμάρια και μικρογραμμάρια αντίστοιχα: 1 mg = 1.000 mcg (ή μg).
Eνδέχεται να το συναντήσετε και ως folacin ή folate. Kαι τα δύο σημαίνουν φολικό οξύ.
Προσπαθήστε να ισοδυναμούν οι συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις του ψευδάργυρου και του χαλκού. Eάν υπερισχύσει ο ψευδάργυρος, η δυνατότητα απορρόφησης του χαλκού μπορεί να διαταραχθεί.
H συνιστώμενη ημερήσια δόση ισχύει για τους ενηλίκους και εφήβους άνω των 12 ετών.
H ένδειξη IU αναφέρεται σε δοσολογία και σημαίνει Διεθνείς Mονάδες. Xρησιμοποιείται για τη δοσολογία των βιταμινών A, D και E.
Eάν η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι πάνω από το 100%, σιγουρευτείτε πως η δοσολογία δεν ξεπερνά το ανώτατο ασφαλές όριο.
Oι γυναίκες πρέπει να λαμβάνουν 0-50% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης σιδήρου, εκτός κι αν έχουν μεγάλη αιμορραγία κατά την έμμηνο ρύση. Σιγουρευτείτε ότι ελέγχετε πάντοτε την ημερομηνία λήξης (π.χ. Iούλιος του 2001).

ΠΩΣ NA ΔIABAΣETE THN ETIKETA ENOΣ ΠOΛYBITAMINOYXOY ΣKEYAΣMATOΣ
Oι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που είναι μεγαλύτερης σημασίας είναι τυπωμένα με κόκκινο χρώμα.
ΒΙΤΑΜΙΝΗ	Ποσοστό των ημερήσιων αναγκων
Vitamin (Bιταμίνη)A 800 μg	100%
Vitamin (Bιταμίνη)C 60 mg	100%
Vitamin (Bιταμίνη)D 200 IU	100%
Vitamin (Bιταμίνη)E 10 mg	100%
Vitamin (Bιταμίνη)K 25 μg	*
Thiamin (Θειαμίνη) 1,4 mg	100%
Riboflavin (Ριβοφλαβίνη) 1,6 mg	100%
Niacin (Νιασίνη) 18 mg	100%
Vitamin (Βιταμίνη) B6 2 mg	100%
Folic Acid (Φολικό Οξύ) 200 μg	100%
Vitamin (Βιταμίνη) B12 1 μg	100%
Biotin (Βιοτίνη) 30 mcg	20%
Pantothenic Acid (Παντοθενικό Οξύ) 6 mg	100%
Calcium (Ασβέστιο) 120 mg	15%
Iron (Σίδηρος) 14 mg	100%
Phosphorus (Φώσφωρος) 109 mg	14%
Iodine (Ιώδιο) 150 mcg	100%
Magnesium (Μαγνήσιο) 100 mg	25%
Selenium (Σελήνιο) 105 mcg	150%
Zinc (Ψευδάργυρος) 15 mg	100%
Copper (Χαλκός) 2 mg	*
Maganese (Μαγγάνιο) 2,5 mcg	*
Chromium (Χρώμιο) 180 mcg	*
Molybdenium (Μολυβδένιο) 25 mcg	*
Chloride (Χλώριο) 36 mg	*
Potassium (Κάλιο) 150 mcg	*

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Πολυβιταμινούχα σκευάσματα και συμπληρώματα διατροφής

2012-08-04T03:05:00.000-07:00

Πηγές των βιταμινών θεωρούνται το σύνολο των τροφών, για αυτό και για την εξασφάλισή τους στον οργανισμό είναι σημαντική η υιοθέτηση μιας διατροφής με χαρακτηριστικά τη μεγάλη ποικιλία και τη σωστή ποιότητα. Eπειδή, όμως, σήμερα η ποιότητα των τροφών αμφισβητείται, κυρίως γιατί στην επεξεργασία τους χάνουν πολύτιμο μέρος των θρεπτικών συστατικών τους, τα συμπληρώματα διατροφής σε πολλές περιπτώσεις κρίνονται απαραίτητα.

Στην πλειοψηφία τους τα συμπληρώματα διατροφής περιέχουν, εκτός από βιταμίνες, και ιχνοστοιχεία (τα οποία είναι απαραίτητα για να μπορέσει ο οργανισμός να χρησιμοποιήσει τις βιταμίνες). Ωστόσο, πριν την κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, είναι αναγκαίο να ελέγχουμε προσεκτικά την ετικέτα της συσκευασίας, όπου αναγράφονται αναλυτικά οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται, καθώς και οι ποσότητες των στοιχείων αυτών ανά δισκίο.

Xρήσιμο επίσης είναι να προσέχουμε τη Συνιστώμενη Hμερήσια Δόση, που αναγράφεται στο κουτί σε Διεθνείς Mονάδες, για να αποφύγουμε την υπερβιταμίνωση. Τα πολυβταμινούχα σκευάσματα πρέπει να επιλέγονται μετά από συμβουλή γιατρού. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τα άτομα που έπαιρναν πολυβιταμίνες για περισσότερα από 15 χρόνια είχαν κατά 75% μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου. Oι πολυβιταμίνες, επίσης, προσφέρουν τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Για την καλύτερη δυνατή απορρόφησή τους, συνιστάται να τις παίρνετε την ώρα του φαγητού

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Οι κυριότερες αιτίες που οδηγούν σε έλλειψη βιταμινών

2012-08-04T03:02:00.002-07:00

1. Τρόπος μαγειρέματος τροφίμων
Οι βιταμίνες είναι ευαίσθητα συστατικά που δυστυχώς καταστρέφονται εύκολα από παράγοντες όπως το μαγείρεμα, η έκθεση των τροφίμων στον ήλιο, κακή συντήρηση. Το μαγείρεμα σε υψηλές θερμοκρασίες έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνεται αισθητά η ποσότητα βιταμινών μέσα σε ένα τρόφιμο έως και να εξαφανίζεται.
Το ιδανικό μαγείρεμα για να κρατηθούν όσο πιο πολλές βιταμίνες γίνεται σε ένα τρόφιμο είναι σε χαμηλή θερμοκρασία, σε σκεύη με αεροστεγή συσκευασία, χωρίς πολύ νερό για να γίνεται ο βρασμός με τα ίδια συστατικά του τροφίμου.

2. Κάπνισμα
Το κάπνισμα μειώνει σημαντικά τα επίπεδα ορισμένων βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων όπως βιταμίνη C, βιταμίνη Ε, βιταμίνη Β12 , φολικό οξύ, σελήνιο. Αυτοί που καπνίζουν πολύ είναι σίγουρο ότι έχουν αν μη τι άλλο σοβαρή έλλειψη βιταμίνης C. (Ένα τσιγάρο καταστρέφει 25-100 mg).

3. Αλκοόλ
Μια από τις κυριότερες αιτίες έλλειψης σημαντικών βιταμινών στον οργανισμό μας είναι το αλκοόλ. Στην εποχή μας δε, θεωρείται η πιο κύρια. Το αλκοόλ καταλαμβάνει τη θέση απαραίτητων πρωτεϊνών και εμποδίζει την απορρόφησης και αποθήκευση των βιταμινών. Το αποτέλεσμα των παραπάνω είναι αυτοί που καταναλώνουν συχνά αλκοόλ να χρειάζονται πολύ περισσότερες βιταμίνες από αυτούς που δεν καταναλώνουν αλκοόλ.

4. Μη προσεγμένο διαιτολόγιο αυστηρή δίαιτα αδυνατίσματος (κακές διατροφικές συνήθειες)
Η παράλειψη ορισμένων τροφών από το διαιτολόγιό μας ή η διαφοροποίηση του καθημερινού μενού έχει σαν αποτέλεσμα τον ελλιπή ανεφοδιασμό του οργανισμού μας σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

5. Μελαγχολία - στρες
Η σημερινή εποχή παρουσιάζει πολύ συχνά το σύμπτωμα της μελαγχολίας σε όλους μας, που εναλλάσσεται με περιόδους άγχους και στρες. Οι περίοδοι στρες και μελαγχολίας έχουν σαν αποτέλεσμα την έλλειψη βιταμινών με βασικότερη αιτία την μείωση της ορέξεως που οδηγεί σε ελλιπή διατροφή.

6. Αντισυλληπτικά
Τα αντισυλληπτικά οδηγούν σε ανεπάρκεια βιταμίνης C, Β12, Β6 και φολικό οξύ και ψευδάργυρο.

7. Αντιβίωση
Όταν παίρνουμε αντιβίωση για μεγάλα διαστήματα καταναλώνουμε από τον οργανισμό μας κυρίως βιταμίνες Β και Κ. Οπότε συγχρόνως με την θεραπευτική αγωγή πρέπει να ενισχύσουμε τον οργανισμό μας και με επιπλέον βιταμίνες.

8. Μη προσεγμένη χορτοφαγία
Οι αυστηροί χορτοφάγοι (που δεν τρώνε ούτε γάλα ούτε αυγά) έχουν τάση έλλειψης βιταμίνης Β12 (προβλήματα αναιμίας). Γι' αυτό πρέπει οπωσδήποτε να εμπλουτίζουν το καθημερινό τους μενού με φυσικό σύμπλεγμα Β.

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο ρόλος των βιταμινών ως αντιοξειδωτικά

2012-08-04T03:01:00.002-07:00

Οι βιταμίνες όπως η C, η E και το β-καροτένιο (πρόδρομος της βιταμίνης Α), όπως και το μεταλλικό στοιχείο σελήνιο, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Αυτό σημαίνει ότι προστατεύουν τις αδύναμες πρωτεΐνες και τα λιπίδια στις μεμβράνες των κυττάρων και παίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην παρεμπόδιση των ιδιαίτερα δραστικών ατόμων οξυγόνου ("ελεύθερες ρίζες"). Εμποδίζουν τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες είναι μόρια με ένα ή περισσότερα ασύζευκτα ηλεκτρόνια. Αντιδρούν γρήγορα με άλλα μόρια, αρχίζοντας αλυσιδωτές αντιδράσεις σε μια διαδικασία αποκαλούμενη οξείδωση.

Οι ελεύθερες ρίζες είναι ένα φυσικό προϊόν του μεταβολισμού και το σώμα παράγει τα αντιοξειδωτικά του για να κρατήσει την ισορροπία. Εντούτοις, η πίεση, η γήρανση και οι περιβαλλοντικές πηγές όπως ο μολυσμένος αέρας και ο καπνός των τσιγάρων μπορούν να προσθέσουν στον αριθμό ελεύθερων ριζών στο σώμα, που δημιουργεί μια δυσαναλογία.

Οι ιδιαίτερα αντιδραστικές ελεύθερες ρίζες μπορούν να βλάψουν το υγιές DNA και έχουν συνδεθεί με τις αλλαγές που συνοδεύουν τη γήρανση (όπως ο ηλικιακός εκφυλισμός που προκαλεί κηλίδες, μια κύρια αιτία της τύφλωσης στους ηλικιωμένους) και με τις διαδικασίες ασθενειών που οδηγούν στον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, και το εγκεφαλικό. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυσικά αντιοξειδωτικά στα νωπά φρούτα και τα λαχανικά έχουν μια προστατευτική επίδραση. Παραδείγματος χάριν, η βιταμίνη Ε και το βήτα-καροτένιο εμφανίζονται να προστατεύουν τις μεμβράνες κυττάρων, η βιταμίνη C απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες μέσα από το κύτταρο

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιολογία και σημασία

2012-08-04T02:59:00.002-07:00

Οι βιταμίνες ρυθμίζουν τις διάφορες αντιδράσεις του μεταβολισμού ενώ άλλοι μεταβολίτες όπως τα λίπη, οι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες χρησιμοποιούνται σαν πρώτη ύλη αυτών των αντιδράσεων. Μία έλλειψη βιταμίνης σταματάει τις ειδικές μεταβολικές εργασίες και μπορεί να αλλάξει τη μεταβολική ισορροπία στον οργανισμό. Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες συμμετέχουν στη μεταφορά ενέργειας και στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών , των υδατανθράκων και των λιπών. Μερικές από τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αποτελούν βασικό τμήμα των βιολογικών μεμβρανών και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της λειτουργικής ακεραιότητας τους. Ορισμένες δρουν σε γενετικό επίπεδο και ελέγχουν τη σύνθεση ορισμένων ενζύμων. Παντελής ή μερική στέρηση μίας ή περισσότερων βιταμινών από τον οργανισμό προκαλεί διάφορες παθολογικές καταστάσεις (αβιταμίνωση ή υποβιταμίνωση), που υποχωρούν ταχύτατα με την πρόσληψη των βιταμινών που λείπουν. Η ανεπάρκεια βιταμινών έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, είτε αυξάνοντας την ευπάθεια σε ασθένειες ή προκαλώντας συγκεκριμένη αβιταμίνωση. Στα παιδιά, η αβιταμίνωση μπορεί να περιορίσει την ανάπτυξη. Ακόμα μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα ατονίας, εκνευρισμού, υπνηλίας, άγχους, μειωμένης ενεργητικότητας, κακής διάθεσης, ευαισθησία σε κρυολογήματα, έλλειψη συγκέντρωσης, παχυσαρκία κ.λ.π. Πάντως σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται διαταραχές του οργανισμού, εξαιτίας πολύ μεγάλων δόσεων βιταμινών (υπερβιταμινώσεις) που είναι αντίστοιχες με αυτές της παντελούς έλλειψης.

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τι είναι οι βιταμίνες

2012-08-04T02:58:00.000-07:00

Οι βιταμίνες είναι χημικές ουσίες, που αρχικά ορίστηκαν σαν οργανικές ενώσεις. Είναι ρυθμιστές της καλής λειτουργίας του οργανισμού μας και είναι απαραίτητες όπως και τα ανόργανα άλατα σε πολύ μικρές ποσότητες. Παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του οργανισμού και την επιτέλεση αρκετών βασικών λειτουργιών και είναι απαραίτητες για να διατηρήσουν τη ζωή , τη καλή υγεία και να προωθήσουν την αύξηση Χωρίς αυτές ο οργανισμός μας δε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανένα από τα άλλα θρεπτικά συστατικά των τροφίμων.

Μία από τις βασικές λειτουργίες των βιταμινών είναι η συμμετοχή τους σε εκείνες τις χημικές αντιδράσεις του οργανισμού που μετατρέπουν τα συστατικά των τροφών (πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη) σε ενέργεια. Βοηθούν στο μεταβολισμό, την αναπαραγωγή την ανάπτυξη και είναι απαραίτητες για την άμυνα του οργανισμού. Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να τις συνθέσει απο μόνος του και έτσι προσλαμβάνει τις απαραίτητες για τη ζωή βιταμίνες, από την τροφή ή τα συμπληρώματα διατροφής.

Η έννοια βιταμίνη διατυπώθηκε πρώτη φορά από τον Ολλανδό γιατρό Κρίστιαν Άικμαν, τιμημένο με βραβείο νόμπελ, το 1896 που ανακάλυψε ότι η ασθένεια μπέρι-μπέρι οφειλόταν στη χρήση ξεφλουδισμένου ρυζιού , ενώ με το πλήρες ρύζι δεν εμφανιζόταν. Παρουσίασε ένα πείραμα με εκχύλισμα πλήρους ρυζιού κατά της νόσου και η ιδιότητα αυτή αποδόθηκε σε μία αζωτούχο ένωση που ονομάστηκε βιταμίνη. Οι βιταμίνες συμβολίστηκαν με γράμματα σύμφωνα με τη λειτουργία της κάθε μίας από αυτές. Στη πορεία του χρόνου τους δόθηκαν κατάλληλες ονομασίες που έχουν να κάνουν με τη χημική τους δομή. Σήμερα είναι γνωστές με ένα γράμμα του λατινικού αλφαβήτου ή με μία ονομασία.

Οι βιταμίνες έχουν διαφορές μεταξύ τους ως προς τη δομή και τη λειτουργία. Χωρίζονται δε 2 βασικές κατηγορίες στις υδατοδιαλυτές (B και C) που διαλύονται στο νερό και λιποδιαλυτές (A, D, E, K) που διαλύονται στα λίπη. Οι λιποδιαλυτές αποθηκεύονται κυρίως στο συκώτι και παραμένουν στο σώμα περίπου 24 ώρες. Οι υδατοδιαλυτές αποθηκεύονται στο σώμα σε μικρότερες ποσότητες και αποβάλλονται με τον ιδρώτα και τα ούρα.

Υδατοδιαλυτές Βιταμίνες		Λιποδιαλυτές Βιταμίνες
Βιταμίνη Β1	Θειαμίνη	Βιταμίνη A	Ρετινόλη
Βιταμίνη Β2	Ριβοφλαβίνη	Βιταμίνη D	Καλτσιφερόλη
Βιταμίνη Β5	Παντοθενικό οξύ	Βιταμίνη E	Τοκοφερόλη & Τοκοτριενόλη
Βιταμίνη Β6	Πυριδοξίνη	Βιταμίνη K	Phyllochinone και Menachinone
Βιταμίνη Β12	Κομπαλαμίνη
Βιταμίνη C	Ασκορβικό οξύ
Βιταμίνη H	Βιοτίνη
Φυλικό οξύ
Νιασίνη

ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ