รวมใจน้องพี่ ชมท.

เรื่องราวของนกกระจอก : การทำดีต่อผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง

2014-09-07T06:39:00.001+07:00

เก็บมาคิดค่ะ.. สาระดี ๆ จากเพื่อน ๆ พี่ ๆ ในไลน์กลุ่ม "รวมใจน้องพี่ ชมท."

เมื่อวานนี้ พี่สุขุม เด่นประภา ได้ส่งลิงค์วีดิโอเรื่องหนึ่ง มาให้พวกเราดู เพื่อเตือนสติแก่เรา ในสถานะที่เป็นลูก ของผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง พ่อและแม่ของเรา

เนื้อเรื่องของวิดิโอชุดนี้ เป็นเรื่องราวของ "นกกระจอก" sparow "มันสำคัญไฉนหรือ?"

การทำดีกับผู้บังเกิดเกล้าทั้งสองนั้น เป็นสิ่งที่อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ให้ความสำคัญมาก และตรัสไว้ในหลาย ๆ โองการ ดังเช่น ในซูเราะฮฺ อัลอิสรออ์ โองการที่ 23-24 ตรัสว่า..

"และองค์อภิบาลของเจ้าได้สั่งว่า พวกเจ้าอย่าได้เคารพภักดีผู้อื่นนอกจากพระองค์ และกับบิดามารดานั้นจะต้องทำดี เมื่อผู้ใดระหว่างบิดามารดาหรือทั้งสองคนได้บรรลุวัยชราอยู่กับเจ้า ดังนั้น จงอย่ากล่าวแก่ทั้งสองว่า อุฟ (นั่นคือกล่าวแสดงความไม่พอใจ) และอย่าขู่เข็ญท่านทั้งสอง และจงกล่าวกับทั้งสองด้วยคำพูดที่ดี และจงอ่อนน้อมแก่ท่านทั้งสองด้วยความเมตตา และจงขอว่า โอ้ผู้อภิบาลฉัน ทรงโปรดเมตตาแก่ท่านทั้งสองเช่นที่พวกเขาได้เลี้ยงดูฉันมาเมื่อครั้งยังเยาว์วัย"

ดังนั้น จงวิงวอนขอพรแด่ท่านทั้งสอง

อัลลอฮุมมัฆฟิรลีย์ วะลิวาลิดัยยะ วัรฺฮัมฮุมา กะมาร็อบบะยานีย์ เศาะฆีรอ

โอ้อัลลอฮฺ ขอพระองค์ทรงโปรดอภัยโทษให้แก่ฉัน และบิดามารดาของฉัน
และขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาแก่ท่านทั้งสอง เสมือนที่ท่านทั้งสองเคยเลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เยาว์วัย

ขอเชิญร่วมงาน "รวมใจน้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 6"

2014-09-04T10:03:00.001+07:00

งานรวมใจน้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 5

2014-09-04T09:58:00.001+07:00

หัวใจหลาย ๆ ดวงในภาพนี้ คือ ผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม

"รวมใจน้องพี่ ชมท." ... ที่อยู่ในไลน์กลุ่มรุ่นแรกค่ะ

ปีนี้เรามีการนำเสนอ "ดาวจรัสแสงแห่ง ชมท."

สรุป วิดิโอบรรยากาศภายในงาน

Alhamdulillah.

โครงการก่อสร้างมัสยิดนูรุ้ลซัลซาบีล

2014-09-03T23:02:00.001+07:00

สืบเนื่องมาจาก..โครงการออกค่ายอาสาพัฒนาของ ชมรมมุสลิมเทคนิคกรุงเทพฯ ปี 2557

โดยปีนี้ ได้ไปร่วมกันออกค่าย ก่อสร้างมัสยิดนูรุ้ลซัลซาบีล

ต.แม่น้ำ อ.เกาะสมุย จ.สุราษฏร์ธานี

และปีนี้เป็นปีแรกที่รุ่นพี่กลุ่ม "รวมใจน้องพี่ ชมท." ได้ไปออกเยี่ยมค่ายน้อง ๆ เป็นปีแรก

แรกได้สืบสาน ติดตามสานต่อโครงการก่อสร้างมัสยิดหลังนี้ จวบจนสำเร็จ

มาชาอัลลอฮฺ อัลฮัมดุลิลลาฮฺ

นับเป็นความโปรดปราน และความเมตตาอย่างใหญ่หลวงจากพระองค์

คลิปวิดิโอนี้ เป็น mv ที่เตรียมไว้ฉายในวันเปิดมัสยิด

อาลัย..แด่ พี่สุพจน์ ปราชญางกุล

2014-09-03T21:51:00.000+07:00

ข่าวสาร ชมท. สัมพันธ์

2011-03-26T20:34:00.007+07:00

พี่ ๆ เพื่อน ๆ คะ สำหรับบล็อกหน้านี้ ขอเปิดไว้เป็นพื้นที่สำหรับแลกเปลี่ยนความรู้ ส่งข่าวคราว ข้อมูลข่าวสารถึงกันและกันค่ะ เรายินดีต้อนรับสมาชิก ชมท. ทุกท่าน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และขออนุญาตเป็นลื่อกลางในการสื่อสารระหว่างพวกเรา
มาดูกฎกติกาในการใช้กันเลยดีกว่า ค่ะ

กรอกข้อความที่ต้องการสื่อสาร ลงบนกล่องแสดงความคิดเห็น
เลื่อกโปรไฟล์ ที่อยู่ใต้กล่อง เช่น จากบัญชีผู้ใช้ Google (กรณีมีบัญชี Gmail) หรือ เลือก ชื่อ/URL (กรณีนี้ไม่จำเป็นต้องกรอก url ก็ได้ แต่ต้องใส่ชื่อผู้กรอกความคิดเห็น)
ข้อความที่ส่งมาระบบจะตรวจสอบความคิดเห็นโดยผู้ดูแลบล็อกก่อน เพื่อป้องกันสแปม หรือข้อความที่ไม่สุภาพ โฆษณาขายสินค้า ฯลฯ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับ ชมท. หลังจากนั้นจึงนำขึ้นเผยแพร่
ข้อความที่ไม่ได้ระบุชื่อผู้แสดงความคิดเห็น หรือไม่สามารถตรวจสอบที่มาได้ จะไม่นำขึ้นเผยแพร่

มีใครมาบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 2

2011-03-19T21:10:00.008+07:00

เมื่อบล็อกที่ผ่านมาเราได้นำเสนอสาระต่าง ๆ ที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ ได้สนทนากัน สำหรับบล็อกนี้ขอนำรูปเดี่ยวของพี่ ๆ เพื่อน ๆ แต่ละคนที่มาในงาน มาให้ทุกท่านได้ชมกัน ใครเป็นใครบ้าง? เราพอจะจำหน้าจำตากันได้หรือยังคะ มาทดสอบความจำจากรูปถ่ายด้านล่างนี้นะคะ

เพื่อน ๆ พี่ ๆ คลิกที่ภาพเลยนะคะ จะได้ชมภาพเคลื่อนไหว Test Test your memory.

ขอแถมสุดท้ายรายชื่อผู้มาร่วมงานทุกคน มีรายละเอียดที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ e-mail เรียบร้อยค่ะ คลิกลิงค์นี้ เพื่อ download มาดูเลยค่ะ หากมีข้อมูลผิดพลาดคลาดเคลื่อน กรุณาแจ้งทีมงานผู้ดูแลบล็อกได้ที่ e-mail : muslim.mahamek@gmail.com

มีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค 4)

2011-03-19T17:13:00.032+07:00

ต่อจากตอนที่แล้วนะคะ คราวนี้หลังพวกเรานมาซมักริบเรียบร้อยแล้ว ต่างก็เริ่มทยอยกันเข้ามาที่ห้องประชุม บรรยากาศเริ่มผ่อนคลาย สบาย ๆ ใครอยากคุยอะไรก็พูดคุยกัน จับประเด็นสำคัญที่พี่ ๆ น้อง ๆ สนทนากันด้วยความสนิทสนมรักใคร่กัน ได้ดังนี้ค่ะ เราเริ่มต้นที่พี่ปรีชาก่อนที่ได้ให้ข้อเสนอแนะแก่กลุ่ม

พี่ปรีชา ศรีจรูญ “ผมอยากเสนอว่า ในการจัดงานคราวต่อไป น่าจะไปใช้สถานที่ของสหายอิสลามสมาคม ที่ถนนสุโขทัย (ซึ่งพวกเรารู้จักกันในนามของสถานที่ทำการของสมาคมนิสิตนักศึกษาไทยมุสลิม หรืออสนท.) บ้าง จัดตอนช่วงบ่าย ๆ มีการออกร้านส้มตำ ก๋วยเตี๋ยว คนละนิดละหน่อยมาร่วมงานกัน รื้อฟื้นบรรยากาศเก่า ๆ คืนมา (พี่สุเทพฯ ถามว่า สนท. เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของใคร พี่ปรีชา ตอบว่า เมื่อก่อนนี้ที่ สนท.มาใช้ที่ทำการที่สหายอิสลาม เพราะว่าสหายอิสลามเค้าไม่มีกิจกรรมใด ๆ ก็จึงอนุญาตให้ สนท. เข้าไปใช้เป็นสถานที่ทำการ แต่ตอนนี้ สนท.ก็ได้ย้ายที่ทำการไปอยู่ที่สนามกีฬาแห่งชาติ) พี่ปรีชา กล่าวว่า ตอนนี้อยากเจอมาก คือ พี่วีณา หมัดป้องตัว, เรณู ชุมสาย, ลมัย งามมานะ [ อ้าว ๆ ใครพบตัวบอกพี่เค้ามารายงานตัวด้วยค่ะ ใครมีเบอร์โทรของพวกเรา ก็ช่วยฝากไว้ที่ฝ่ายทะเบียน (จิ๋ม) ด้วย ]

พี่โต ประทีปสุวรรณ แอบชมพี่ปรีชาให้เราฟังว่า “พี่ปรีชา คือ ตำนานของผม ในสายตาของผมที่ได้รู้จักพี่ปรีชาตอนแรก พี่โตบอกว่า หล่อและแต่งกายเนี๊ยบมาก เหมือน อเลนเดอรองซ์ เลยทีเดียวครับ

พี่ดนัย ยุทธมนตรี กล่าวเสริมว่า “สำหรับผมแล้ว พี่ปรีชา และพี่โต คือ ตำนานของผมเหมือนกัน ตอนนั้นเวลาใครเข้ามา สนท. พี่โต พี่ปรีชาจะเข้ามาดูแลเท่าที่ทำได้ พี่ทั้งสองคนเป็นพี่ที่พวกเราเคารพนับถือ ผมดีใจที่ได้มีโอกาสมาพบพี่ ๆ อีก”

ระหว่างนี้มีการฉายสไลด์ ที่เรารวบรวมได้ เป็นภาพกิจกรรมที่ผ่าน ๆ ของพวกเรา หลังจากที่เราได้พบกันเมื่องานสังสรรค์ครั้งแรก มีกิจกรรมของนาวิน นาคนาวา และงานรวมพลคนรัก ชมท. ของรุ่นน้องด้วย (ใครที่ไม่ได้มาอยากชมภาพสไลด์ดังกล่าว มาร่วมงานกับเราคราวหน้านะคะ อินชาอัลลอฮ์ เผื่อจะฉายให้ชมอีกครั้งหนึ่งค่ะ)

สำหรับหลายท่านที่ไม่ได้มาในวันนี้ เช่น พี่แก่ พี่โต พี่ธิดา (ติดงานเลี้ยงเกษียณอายุ) พี่เจี๊ยบ (มาลิยา จำวันนัดผิดจ๊ะ) พี่ไฟซอล มัศโอดี ฝากสลามมาด้วยค่ะ ตอนนี้พี่ซอลทำกิจการเป็นตัวแทนจำหน่ายเสื้อผ้าเด็กนักเรียน อยู่ที่ซอยมิสทีน รามคำแหง อิอิ J J ที่ประชุมพูดคุยกันด้วยบรรยากาศที่เป็นกันเอง และสนุกสนาน ด้วยหัวเราะที่ร่าเริงแจ่มใส ต่างบอกว่าใครมีลูกมีหลานให้พามางานด้วย จะได้ชักจูงให้เค้าได้มารู้จักหนะค่ะ แหม!! เรือร่มในหนองทองจะไปไหน

พี่ยงยศ เกตุเลขา “เมื่อสองสามเดือนที่ผ่านมา ด้วยความเมตตาของพระองค์ ผมได้มีโอกาสทำงานรับใช้อิสลาม โดยจัดโครงการอบรมค่ายมุอัลลัฟ 3 วัน 2 คืน ณ มัสยิดอัซซอริซุนนะฮ์ บางกอกน้อย ซึ่งเป็นจัดงานครั้งแรก อัลฮัมดุลิลลาฮ์ อัลลอฮ์ (ซ.บ.) เมตตาให้งานสำเร็จลงได้ด้วยดี ในงานนี้ได้มีผู้เข้ารับอิสลามรวม 2 ท่านครับ”

พี่สัมพันธ์ ไวยถนอมสัตย์ ตอนนี้เป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อยู่ที่มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ แฮะ แฮะ J พี่บอกว่า ตอนนี้อยากให้น้อง ๆ ศิษย์ปัจจุบัน ที่เพิ่งเคยมาร่วมงานกับเรา ได้เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้พวกฟังบ้าง อิ อิ พวกพี่ ๆ พูดกันเยอะแล้ว เปิดโอกาสให้น้องบ้างเน้อ

น้องอนัส สุดยูโซะ (ใช่ไหมเอ่ย เป็นคนพูด รูปน้องถูกรึเปล่า? พี่จำไม่ได้ มะอัฟด้วยนะคะ) น้องบอกว่า ตอนนี้ที่ ชมท. กิจกรรมที่ทำ คือ งานเลี้ยงน้ำชา งานออกค่ายอาสาพัฒนา งานเมาลิด ฯลฯ ในการทำงานของชมรมนั้น เรายังคงให้ความสำคัญกับความรู้สึกของสมาชิกทุกคนในชมรมตลอดมา

น้องอนัส สุดยูโซ๊ะ “ผมเป็นประธานชมรมฯ ปีนี้ครับ”

น้องฟาวี กลมเกลี้ยง “งานของชมรมที่เพิ่งผ่านมา ก็คือ งานเลี้ยงน้ำชา ครับ โดยปกติเราจะจัดที่บาเหล็งครับ แต่ปีนี้จองไม่ได้ก็เลยต้องย้ายมาที่ลำสาลีครับ เงินที่ได้จากงานเลี้ยงน้ำชาเราจะนำไปใช้ในงานออกค่ายอาสาฯ ซึ่งในปีนี้เราจะไปที่ ชุมชนบ้านทุ่งยาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ไปสร้างบะแลให้พวกเขา เราจะออกค่ายกันประมาณเดือนตุลาคม ครับ ใช้เงินประมาณ 2 แสนบาทครับ ส่วนเงินที่ใช้จ่ายภายในชมรมเราแยกออกเป็นอีกบัญชีหนึ่ง เราใช้เงินรายได้จากการออกร้านอาหารในจัดงานเมาลิด กลาง ซึ่งก็มีรุ่นพี่เก่า ๆ ช่วย ปีนี้พี่โตช่วยออกร้านเบอเกอร์ครับ”

พี่สุเทพ เบญญาพล (อุ๊ย!! นึกว่าเทพเทือกซะอีก) กล่าวกับน้อง ๆ ว่า ตอนนี้น้อง ๆ มีตัวเชื่อมระหว่างน้องกับพวกพี่ ๆ หรือเปล่า ถ้าจะประสานมาทางนุช จั่น จิ๋ม เรวัต ก็ได้ครับ ต่อจากนี้เวลามีกิจกรรมอะไรก็ขอให้น้อง ๆ บอกพวกเรามานะครับ พวกพี่ ๆ ยินดีที่จะเข้าไปช่วยเหลือ อินชาอัลลอฮ์ เพราะพวกเรารู้ถึงสภาพการทำงานของชมรมดี สมัยเรากับน้อง ๆ ก็คงไม่ต่างกัน

พี่ดนัย ยุทธมนตรี ถามน้อง ๆ ว่า “อยากทราบว่า น้อง ๆ มีวิธีการหาสมาชิกมาเข้าชมรมฯ อย่างไรบ้าง จะเหมือนกับสมัยพวกพี่มั้ย? ตอนนั้นในสมัยพี่ พี่โตต้องไปเดินจูงพี่เข้ามา พอตอนประกาศผลสอบ พี่โตจะไปดูตามบอร์ดว่าใครเป็นมุสลิมบ้าง แล้วก็ดึงเข้ามาชมรมฯ พี่ไม่ทราบว่าน้อง ๆ มีวิธีการอย่างไรบ้าง”
น้อง ๆ ตอบว่า “ก็ยังทำรูปเหมือนเช่นพี่ทำมา แล้วก็มีอีกทางหนึ่ง คือ ในงานเปิดโลกของเทคนิคกรุงเทพฯ จะมีซุ้มของชมรมต่าง ๆ มาจัดแสดงในงาน ตรงนี้เองเป็นอีกโอกาสที่ดึงเพื่อนมุสลิมมาเข้าชมรมครับ แต่ละปีเรามีสมาชิกประมาณ 50 กว่าคน แต่เรามีมุสลิมะฮ์เข้ามาร่วมชมรมฯ น้อยมาก บางคนเค้าก็ไม่ได้มาเข้าชมรมครับ”

พี่สุภาพ ชื่นสุขจิตต์ กล่าวว่า “สวนมณีจุฬารีสอร์ท เชียงใหม่ อยู่แถวแม่แตง ทางขึ้นไปอำเภอปายยินดีต้อนรับ ชมท. ทุกท่านค่ะ ที่พักฟรี!!” [ Hey Hey พวกเราอยากไปจังเลย ทริปหน้าเจอกันที่รีสอร์ทดีมั้ยเอ่ย เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง พาครอบครัวมา enjoy กันดีกว่า ]

บัดนี้เวลาได้ล่วงเลยมามากแล้ว เรากำลังจะปิดงานแล้ว พี่จั่นบอกว่าใครยังคิดถึงกันอยู่อยากสนทนากันอีก ก็ขอให้เป็นหลังไมค์นะคะ แต่ก่อนจากกันขอคุณวรพลฯ พูดซักนิดหนึ่ง (เพราะงานนี้เธอนั่งฟังอยู่นานแล้ว ไม่ได้เอ่ยเอื้อนอะไรสักคำ ปล่อยให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ ปาฐกกัน แต่ผมขอนั่งคิดนั่งฟังเก็บคะแนนไปเรื่อย ๆ ก่อนดีกว่า)

พี่วรพล นันทศิลป์ คนนี้พอเริ่มพูดหลังจากให้สลามแล้ว ก็แนะนำตัวทันทีเลย “ผมเพิ่งนิกะห์ครับ เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2553 ผมจบ ชมท. รุ่นปี 2521” พี่พลได้เล่าแจ้งแถลงไขให้เราได้รับรู้ว่า ที่มาที่ไปของการที่พวกเราน้องพี่ ชมท. ได้มีโอกาสเกี่ยวก้อยร้อยใจเชื่อมสัมพันธ์กันอีก ทั้งรุ่นใหญ่รุ่นเล็ก ก็เนื่องมาจากเมื่อปี 2549 พี่พลขับรถผ่านไปที่สี่แยกเห็นป้าย ชมท. เข้า ด้วยสายเลือด ชมท. ที่ไม่เคยจืดจาง พี่จึงทิ้งเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองให้น้อง ๆ ไว้ หลังจากนั้นมาก็ประสานงานกับพี่นุช พี่จั่นมาตลอด ด้วยความปรารถนาเดียวกัน ที่ต้องการให้พวกเราได้พบกันได้รวมตัวกันอีก

พี่พลเล่าว่าตัวเองตั้งห้องสมุดที่บ้าน ผมเป็นคนรักการอ่านหนังสือมาก ชอบค้นคว้าเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับอิสลาม ตอนนี้กำลังค้นคว้าเรื่องสัญญาณวันกิยามัต และล่าสุดผมพบว่านักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกาได้ค้นคว้าเรื่องโมเสส หรือนบีมูซา (อ.) โดยที่เค้าไม่ได้ค้นคว้าจากคัมภีร์ไบเบิ้ล แต่กลับค้นคว้าจากอัลกุรอาน เพราะอยากจะท้าทาย ผลปรากฏว่าเค้าพบสัญญาณว่า ทะเลแดงนั้นได้แยกออกจริงดังที่กุรอาน กล่าวไว้ และเรื่องของนบีโนห์ (อ.) ปัจจุบันนี้เราได้ค้นพบแล้ว เรือของนบีโนห์ (อ.) อยู่ที่เทือกเขาอาระฟัต ในประเทศตุรกี เป็นเขตติดต่อกันพรมแดนของประเทศอิหร่าน เศษไม้ที่พบว่าเป็นเรือของนบีนั้น มีลักษณะเหมือนซากฟรอสซิลที่อยู่ในทะเล รวมทั้งเรื่องศพของฟาโรห์ที่อยู่ในทะเลแดง ตอนนี้เค้าก็ค้นพบแล้ว ดังนั้น เรื่องราวต่าง ๆ ที่ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ็อลฯ) ได้บอกกล่าวไว้เมื่อ 1400 กว่าปีนั้นก็เป็นความจริง อินชาอัลลอฮ์ คราวหน้าผมอาจจะได้มีโอกาสนำบันทึกที่ค้นคว้ามาให้พวกเราอ่าน

พี่พลบอกว่าภรรยาผมเป็นมุอัลลัฟ นับถือศาสนาพุทธมาก่อน เพราะฉะนั้นตอนเย็นเวลานั่งรถกลับบ้านด้วยกัน ผมจะสอน (lecture) เรื่องศาสนาให้เธอทุกวัน แล้วทีนี้เพื่อน ๆ รู้มั้ยครับว่า ฮิกมะฮ์ของการละหมาดคืออะไร มีอยู่ครั้งหนึ่งผมเป็นไมเกรน ปวดศีรษะมาก พอผมนมาซเมื่อผมสุหยูดลงไปก็ร้องไห้ไป นึกในใจว่าเราคงไม่ไหวแล้ว ผมขอกับอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ว่า ถ้าผมได้มีชีวิตอยู่รอดก็ขอให้ผมได้ทำประโยชน์ให้กับสังคม ถ้าไม่เช่นนั้นก็ขอให้พระองค์ทรงเรียกผมกลับคืนสู่ความเมตตาของพระองค์เถิด ปรากฏว่าผมหายป่วย และอีกครั้งหนึ่งที่ผมต้องชุโกร ต่อพระองค์ให้มาก เมื่อภรรยาผมป่วยหนัก ตอนนั้นเธอไข้ขึ้นสูงมาก ผมคิดว่าทำไงอาการไข้ถึงจะทุเลาลง ผมจึงได้ทำการชุโกรตามขั้นตอนที่ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ได้สอนไว้ ผมทำน้ำนมาซแล้วก็เอามือมาลูบที่ตัว (ไม่ทราบว่าตัวพี่พล หรือภรรยา) ปรากฏว่าไข้เธอลดลง ผมน้ำตาไหลเลย ผมจึงอยากจากบอกว่า พระองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ได้ให้แนวทางต่าง ๆ ในการดำเนินชีวิตแก่เรามาแล้ว แต่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราว่า จะเลือกเดินตามแนวทางไหนนั่นเอง และท้ายที่สุดนี้ผมขอกล่าวคำว่า... We all are brother.

หลังจากพี่พลกล่าวจบ เราก็ได้ถ่ายรูปร่วมกันแล้วก็ปิดงาน โดยมีพี่สุขุมเป็นผู้นำพวกเราอ่านดุอาอ์ก่อนปิดงานค่ะ

ก่อนจบขออนุญาตแนะนำเพิ่มนิ๊ดค่ะ เนื่องจากพี่สมหมาย หมื่นนรินทร์ เพิ่งมาพบกับพวกเราครั้งนี้เป็นครั้งแรก ตามหลักการแล้วจะต้องมีบทพูด แต่เทปที่บันทึกไว้ไม่มี อาจจะเป็นเพราะจิ๋มบกพร่องเอง ลืมกดเทปเพื่อบันทึกเสียงไว้ ก็เลยไม่มีเรื่องราวของพี่หมายมาเล่าให้ฟัง จึงขออนุญาตนำรูปพี่หมายมาใส่ไว้ในรายการนี้ด้วย ขอมะอัฟนะคะพี่ ปีหน้าพี่ต้องมาให้ได้นะ พวกเราจะรอคอยรับฟัง เรื่องราวของพี่ค่ะ

จบบริบูรณ์ ผิด ตก ยกเว้น ก็ให้อภัยแก่ผู้บันทึกด้วยนะคะ / สุรัสวดี.

ภาพถ่ายเดี่ยวของแต่ละคนมาให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ รอชมกันในบล็อกหน้านะคะ J

มีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค 3)

2011-03-19T12:14:00.021+07:00

เมื่อครั้งที่แล้วเรายังคุยกันไม่จบเลยค่ะ ว่ากันต่อจาก ภาค 2 เลยนะคะ (อิ อิ สงสัยตอนนี้สุดท้ายแล้ว เย้)

น้องอารซู มาทวี เล่าให้ฟังว่า “ผมมีความสุขมากที่ได้เรียนที่เทคนิคกรุงเทพฯ เพราะเทคนิคกรุงเทพฯ ให้เราทั้งเรื่องการเรียนรู้ชีวิตและการทำกิจกรรม ตอนผมเรียนเทคนิคกรุงเทพฯ ผมได้เป็นประธานค่ายอาสาพัฒนา หลังจากจบจากเทคนิคกรุงเทพฯ แล้ว ผมก็ไปเรียนต่อที่เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ แต่ปรากฏว่าความสนิทสนมและความใกล้ชิดนั้นต่างกันมาก ทางเทคนิคกรุงเทพฯ เรามีความสัมพันธ์กันมากกว่า และปัจจุบันเรายังติดต่อสัมพันธ์กัน

ชีวิตการทำงานปัจจุบันผมเป็นเจ้าของบริษัทออกแบบดีไซน์ จัดงานตกแต่งใน Event ต่าง ๆ ออกแบบเวที ออกแบบ Logo เมื่อผมเรียนจบก่อสร้าง แล้วก็ไปต่อปริญญาโทโยธา แต่สิ่งที่ได้รับจากการทำกิจกรรม มันทำให้เรามองออกว่า “เราชอบอะไร” เราจึงต้องแยกให้ออกระหว่างการศึกษากับสิ่งที่เราชื่นชอบ เด็กที่ได้ทำกิจกรรมกับเด็กที่เรียนอย่างไม่ได้ทำกิจกรรม แม้จะจบปริญญาโทมา ผมเห็นว่าเวลามีอาชีพการงานจะต่างกันส่วนใหญ่ได้เป็นเพียงพนักงานบริษัท การทำกิจกรรมมันสอนให้เรารู้จักกล้าที่จะแสดงความเห็นกล้าแสดงออก เวลาทำงานอะไรมันก็ง่ายขึ้น ในการทำงานมันเริ่มที่ความศรัทธา ศรัทธาในตัว ศรัทธาในพระเจ้า อาชีพที่ผมทำ ผมทำโดยไม่มีทฤษฎีอะไร แต่ก็ได้ทำงานในสิ่งที่ตนเองชอบ ตนเองเชื่อ ดังนั้น ผมจึงนำความฝันของผมไปขายเจ้าของกิจการ แล้วเค้าก็ให้ทุนผมมาทำงานให้เค้า ผมจึงขอบอกว่า การทำกิจกรรม การที่เราได้เป็นผู้นำ มันตอบโจทย์การทำงานต่าง ๆ แก่เราว่าสามารถจะทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จได้จริง ด้วยการเรียนรู้จากการทำกิจกรรม ไม่ใช่แต่เฉพาะการเรียนรู้ในห้องเรียน

สำหรับความรู้สึกที่ได้มาร่วมสังสรรค์กับพี่ ๆ ชมท. รุ่นเก่าในวันนี้ ผมนั่งอมยิ้ม ผมประทับใจมาก ดีใจที่ได้มาพบรุ่นพี่อาวุโส ซึ่งแต่ละคนจบมาปี 2516 นี่ผมยังไม่ได้เกิดเลย พบโชคดีมากที่ได้พบพวกพี่ ได้มาทานข้าวด้วยกัน (พี่นุช ถามว่าจากการที่ได้มาสัมผัสรุ่นพี่ในครั้งนี้ น้องพอจะสัมผัสได้ระหว่างความสัมพันธ์ของพี่รุ่นเก่า ๆ กับความสัมพันธ์ของ ชมท. รุ่นใหม่ น้องได้รับความรู้สึกที่เหมือนกันหรือไม่) ... น้องอารซู กล่าวต่อว่า ที่เทคนิคกรุงเทพฯ นั้น เราได้รับความจริงใจต่อกันช่วยเหลือเกื้อกูลกัน (muslim.mahamek ต้องขออนุญาตจบลงเท่านี้ก่อนนะคะ ด้วยเหตุที่เครื่องบันทึกไม่สามารถได้ยิน T_T )

คุณนิรมาน นุนาบี คนนี้ที่จริงจิ๋มต้องเรียกว่าพี่ เพราะเพิ่งมาฟังเทปที่บันทึกไว้ว่า พี่เค้าเรียนรุ่นเดียวกับพี่พล แต่เรียนภาคค่ำ หลังจากให้สลามพวกเราเรียบร้อยแล้ว พี่นิรมานก็รายงานตัวเลยค่ะว่า ชื่อนิรมาน ศาสนวิบูลย์ แต่ (เอะเอ๊ะ) ตอนนี้ได้เปลี่ยนนามสกุลแล้ว มาใช้ “นุนาบี” ปัจจุบันมีนิวาสถานอยู่ที่หนองจอก แถวลำผักชีค่ะ พี่นิรมานขอบคุณพระองค์ที่เมตตาให้พวกเราได้มาพบกันอีก เนื่องจากหลังจากจบเทคนิคมาแล้วก็ไม่ได้ติดต่อกับใครอีก แต่เมื่อประมาณ 2 - 3 ปีที่ผ่านมา ได้มีโอกาสเจอวรพลที่มัสยิดแถวอ่อนนุช พลรีบเข้ามาทัก “ดะห์จำพลได้หรือเปล่า” หลังจากนั้นไม่นานเธอจึงได้มีโอกาสมาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของพี่พล

สมัยที่เรียนพี่อยู่คณะบริหารธุรกิจ (บัญชี) พี่นิรมาน บอกว่า ประทับใจสุภาพสตรีท่านหนึ่งมาก คนนี้เป็น Leader จริง ๆ ก็คือ พี่ลมูลของพวกเรานั่นเองค่ะ พี่เล่าต่อไปว่า พอเรียนได้ปีเดียวก็ได้งานทำ เลยต้องย้ายมาเรียนภาคค่ำ ตอนนั้นพี่ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้เป็นเลขาฯ ชมท. แล้วพี่พลถ้าจำไม่ผิดก็เป็นรองประธาน แต่พอพี่ได้งานก็เลยต้องละจากตำแหน่งเลขาฯ ชมรม เพื่อให้คนอื่นรับหน้าที่แทน (จิ๋ม จำได้ไม่ได้แน่ชัดนักนะคะ ว่าจิ๋มทำหน้าที่เลขาฯ ต่อจากพี่หรือเปล่า แต่จำได้ว่ามาช่วยงานเลขาฯ ชมท. ตอนพี่สุเทพเป็นประธานชมรม แล้วก็มารับหน้าที่เลขาฯ ชมท. ตอนรุ่นพี่โอ สมพล รัตนาภิบาล ซึ่งย้ายแผนกมาเรียนช่างอุตสาหกรรม เลยมาเรียนปี 1 พร้อมรุ่นจิ๋ม ซึ่งเดิมทีพี่โอเข้าเรียนรุ่นเดียวกับพี่พล พี่นุช พี่จั่น เหตุนี้เองกระมังที่ทำให้จิ๋มรู้สึกว่า สนิทสนมกับรุ่นพี่นุช พี่จั่น มากกว่าเพื่อน ๆ ในรุ่นเดียวกัน เพื่อนที่จิ๋มสนิทรุ่นเดียวกันก็มี บุษบา แสงสุวรรณ ตอนที่เค้าจบใหม่ ๆ ทำงานอยู่ตลาดหลักทรัพย์ ก็ยังได้พูดคุย แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้เจอกันเลยค่ะ เบอร์โทรก็ไม่มี ถ้าพี่คนใดพบช่วยขอเบอร์ติดต่อและที่อยู่ให้พวกเราด้วยค่ะ ฝากบอกว่าจิ๋มคิดถึงเค้ามาก) พี่นิรมาน ได้เล่าต่อไปว่า ตอนที่ได้งานทำงานนั้นที่ทำงานอยู่ไกลมาก พี่จึงก็ไม่ได้มีโอกาสมาช่วยงานชมรมอีกเลย เวลาเรียนก็มาเรียนไม่ครบ ดีที่เจ้านายเห็นใจอนุญาตให้มาเรียนวันเสาร์ได้ อัลฮัมดุลิลลาฮ์ ขอขอบคุณพระองค์ที่ให้เราสำเร็จการศึกษามาได้

ชีวิตการทำงานก็โลดโผนโจนทะยาน เดี๋ยวไปเป็นสมุห์บัญชี แล้วก็มาทำงานประกัน คำถามก็มีอยู่ว่า “เทคนิคกรุงเทพ (ชมท.) ให้อะไรกับเรา” คำตอบ ก็คือ ให้การตัดสินใจที่ดี กล้าตัดสินใจ เด็กที่ไม่ได้ทำกิจกรรมมาเลย พอจะตัดสินใจอะไรในชีวิตซะอย่าง ก็คิดมาก

ชีวิตสมรสของพี่ ก็เริ่มด้วยการตัดสินใจที่จะแต่ง หลังจากที่ตัดสินใจไม่แต่งงานมานาน พอตัดสินใจจะแต่งก็ ปุ๊บปับเลย [ อิ อิ นั่นแน่ พี่นิรมานแพ้ตรงที่เค้าขอความรักว่า “เธอจะยอมรับฉันเป็นคนหนึ่งในชีวิตได้มั้ย” นายทหารอากาศทั้งหวานทั้งอ้อนอย่างนี้เอง ]

หลังจากพี่นิรมานกล่าวจบแล้ว พี่นุชได้ขอกล่าวความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับความผูกพันที่มีต่อ ชมท. ก่อนที่พวกเราจะพักกันชั่วคราวเพื่อไปนมาซมักริบ

พี่วรนุช แป้นเจริญ พี่นุชได้เล่าให้เราฟังเกี่ยวกับเรื่อง สายเลือด (DNA) ของ ชมท. พี่นุชมีลูกอยู่ 4 คน ก็คาดหวังว่าจะมีลูกสักคนมั้ยที่จะเดินตามรอยของเรา เข้ามาเรียนที่เทคนิคกรุงเทพฯ บ้าง เราเคยได้ยินแต่รุ่นพี่เล่าให้ฟังว่าเค้ามีลูกเรียนเทคนิคกรุงเทพฯ จึงมีเพื่อนตั้งแต่รุ่นเค้าไปจนถึงมีเพื่อนเป็นรุ่นลูก สำหรับพี่นุชเองก็เกือบหมดหวังแล้ว แต่ปรากฏว่าลูกสาวคนเล็กที่สอบติด ม.นเรศวรจังหวัดพะเยา เค้ามีเพื่อที่มีสายเลือด เทคนิคฯ แรงมาก คือ ทั้งพ่อและแม่เรียนจบเทคนิคกรุงเทพฯ ลูกจึงมุ่งมั่นที่จะเข้าไปเรียนเทคนิคฯ ให้ได้ ไป ๆ มา ๆ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ปรากฏว่าลูกสาวเปลี่ยนใจไม่เรียนต่อที่ ม.นเรศวร แล้ว แต่พลิกโผมาเรียนเทคนิคกรุงเทพฯ แทน ตอนจะมาเข้าเทคนิคก็ไม่บอกพ่อแม่ หวุดหวิดวันสุดท้ายมาสมัครเรียนเปียกปอนฝนมาเลย แต่อาจารย์ก็รับสมัครให้เข้าเรียนได้ ชื่นใจจังลูก อัลฮัมดุลิลลาฮ์ เหตุนี้จึงเป็นการจุดประกายให้เราได้อยากมาพบกัน ด้วยกับสายเลือดเทคนิคกรุงเทพฯ ที่มันฝังอยู่ในตัวเรา ทำให้เรามีความรักความผูกพันกัน ด้วยเหตุนี้เวลาใครมีกิจกรรมอะไร ถ้าเราทราบข่าวเราก็มาร่วมกิจกรรมได้โดยที่ไม่ต้องมีพิธีรีตอง มีบัตรเทียบเชิญ

ในส่วนตัวเมื่อจัดงานนิกะห์ของนุชเอง ไม่ได้ออกบัตรเชิญใคร แต่ปรากฏว่าเพื่อนใน ชมท. ไปร่วมงานกันมาก น้อง ๆ ก็มาร่วมงานด้วย รุ่นพี่ก็มี พี่โต ที่นุชแปลกใจมากว่า พี่โตไม่รู้จักบ้านแต่ก็มาได้อย่างไรกัน และที่นุชประทับใจพี่ ๆ มากก็คือรุ่น Original อย่างเช่น พี่ปรีชา พี่โต พี่แก่ พี่เต่า

หลังจากนี้เราได้พักชั่วคราวเพื่อทำนมาซมักริบกันค่ะ.....

(วันนี้ขอพักแค่นี้ก่อนนะคะ ไว้ต่อภาค 4 ก็แล้วกันค่ะ ถ้าพวกพี่ไม่เหนื่อยอยากจะติดตามตอนต่อไปในภาค 4 ก็ได้เลยค่ะ เชิญคลิกที่ลิงค์นี้ ค่ะ)

มีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค 2)

2011-03-10T09:59:00.033+07:00

บิสมิลลาฮ์ เราเริ่มเปิดงานด้วยการอัญเชิญพระมหาคัมภีร์กุรอาน โดยพี่จั่น (สาวิตรี เชวงวรรณ) ค่ะ ทีนี้เรามาดูกันดีกว่าว่าในงานสังสรรค์ของเราได้มีใครพูดคุยอะไรกันบ้างในงาน?? ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่างานนี้ขออนุญาตสรุปเอาแต่เนื้อ ๆ เฉพาะพี่ ๆ และเพื่อนที่มาร่วมงานเป็นครั้งแรกนะคะ และบางท่านก็ไม่ได้สรุปไว้ เนื่องจากบางทีก็ลืมกด mp3 เพื่อบันทึกถ้อยคำไว้ ต้องงขอ มะอัฟด้วยค่ะ พี่ที่เคยมาเมื่อการจัดงานสังสรรค์ครั้งแรกอย่าเพิ่งน้อยอกน้อยใจนะคะ เพราะงานนี้ส่วนใหญ่เราจะเปิดโอกาสให้คนใหม่ได้พูดค่ะ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

พี่วิริทธิ์พล (สุรพล) ภุมราพันธ์ ถ้าจิ๋มจำไม่ผิดรู้สึกว่าพี่จะมาเป็นคนแรก ๆ เลยทีเดียว (แต่ไม่ทราบว่ามาก่อนพี่โตหรือเปล่านะคะ) พี่วิริทธ์พลเป็นคนสนุกสนานรื่นเริง พี่เค้าดีใจตั้งแต่ที่เจอพวกเราในงานแต่งงานพี่วรพลแล้ว พอรู้ว่าเราสังสรรค์กันมาครั้งหนึ่งแล้ว พี่วิริทธิ์พลก็ยิ่งอยากมาร่วมงานกับเราในครั้งที่ 2 คอยเวลาว่าเมื่อไรพวกเราจะจัดงานอีก สำหรับวันนี้ประเด็นที่พี่กล่าวกับเรา และย้ำหลายครั้ง ก็คือ ดีใจที่ได้มีโอกาสมาเจอพวกเราอีก ซึ่งโดยปกติแล้วพี่ก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสพบใคร นอกจากตระเวนเยี่ยมรุ่นพี่ ๆ เช่น พี่ปรีชา พี่โต บางครั้งถ้ามีเวลาก็จะแวะมาเยี่ยมพี่โตที่ปั๊มพ์ดาวโต ของพี่โตเอง ตามโอกาสที่จะอำนวยให้ ล่าสุดได้เจอวรพลตอนที่เค้าทำงานด้าน Security ก็ดีใจ เราจึงได้ติดต่อกันมาเรื่อย จนกระทั่งเค้าได้แต่งงาน พี่่ก็ดีใจที่ได้มาร่วมงาน แล้วก็ได้เจอพวกเราที่เคยทำงานร่วมกัน บางครั้งทะเลาะเบาะแว้งกันบ้างก็เป็นธรรมดาของการทำงานด้วยกัน แต่แล้วเราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันอยู่ ซึ่งมิตรภาพนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ถึงแม้กาลเวลาจะผ่านพ้นไปก็ตาม (ประทับใจค่ะ คำพูดของพี่ที่ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ท้ายที่สุดแล้วเราก็เป็นเพื่อนกันเสมอ)

พี่สุขุม เด่นประภา ได้เล่าให้พวกเราฟังว่า “รอมฎอนที่ผ่านมาพี่ตั้งใจจะทำอะมั้ลให้เต็มที่ แต่ปรากฏว่าเกิดเจ็บป่วยอย่างที่ไม่ได้คาดคิดมาก่อน เนื่องจากพี่วิเคราะห์โรคเอง จากการที่พี่มีอาการปวดท้อง ปวดหลังอยู่บ่อย ๆ พี่ก็คิดว่าคงเป็นสัญญาณเตือนให้ทราบว่าตัวเองกำลังจะเป็นเบาหวาน ก็เลยเลิกทานของหวาน ผลไม้ก็ทานบ้างนิดหน่อย เวลามีอาการปวดมาก ๆ ก็ไปหาหมอซะที แล้ววิเคราะห์โรคเองเลย โดยที่คุณหมอยังไม่ทันบอกว่าเป็นอะไร ก็ขอยาคลายเส้นจากคุณหมอซะแล้ว คุณหมอก็ว่าไม่ใช่

ที่นี้พอมาวันที่ 2 ของเดือนรอมฎอน หลังจากไปส่งลูกที่มหาวิทยาลัยแล้ว พี่มีอาการปวดมาก แต่พอกลับมาถึงบ้านก็คิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรมาก ก็เลยเอายาหม่องทาใหญ่เลย ทาบริเวณที่ปวด ทาจนหมดกระปุก (คิดดูซิ *.*) พอคลายก็ทาใหม่อีก ทำอย่างนี้แหละแต่ก็ไม่ยอมหายปวดซะที จนกระทั่งถึงที่สุดจะทน คราวนี้ก็เลยต้องถูกนำส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด พี่ก็ยังคิดว่าตนเองไม่เป็นอะไรมาก เดี๋ยวคุณหมดฉีดยาแก้ปวดให้เข็มเดียวก็กลับบ้านได้ ปรากฏว่าต้องฉีดเข็มสอง เสร็จสรรพคุณหมอจึงได้วิเคราะห์โรคว่า พี่เป็นนิ่ว คุณหมอให้เลือกว่า จะทนปวดต่อไป หรือว่าจะผ่า ถ้าจะทนก็จะให้ยาไปทาน แต่ก็จะมีอาการปวดอีกไม่หายขาด ถ้าอยากจะผ่าก็มีค่ารักษาประมาณ 4-5 หมื่นบาท พอถึงตอนนั้นพี่ไม่รู้สึกตัวแล้ว แต่แฟนพี่มีประสบการณ์ที่ญาติเคยผ่ามาก่อน บอกว่าถ้าผ่าตัดค่าใช้จ่ายสูง แต่ถ้าจะใช้วิธีสลายนิ่ว ก็มีค่าใช้จ่ายน้อยกว่า แล้วก็ใช้เวลาทำแค่สองชั่วโมงครึ่งเท่านั้น แฟนก็เลยตัดสินใจให้พี่สลายนิ่วแทน พี่ต้องพักฟื้นที่โรงพยาบาลประมาณครึ่งเดือนถึงกลับบ้านได้”

อุทาหรณ์สอนใจก็มีด้วยประการฉะนี้ จึงเป็นข้อคิดให้แก่เพื่อน ๆ ว่า เมื่อเจ็บป่วยก็อย่าไปคาดเดาเอาเอง และปล่อยปละจนกระทั่งโรคลุกลามไปมากมาย ถ้าเรามอบความไว้วางใจให้คุณหมอเป็นผู้ตรวจรักษาและวิเคราะห์โรคให้ เราก็จะได้รับรักษาตัวแต่เนิ่น ๆ ไม่ต้องเจ็บป่วยมากกว่านี้

ใช่แล้วค่ะ เมื่ออตะวักกัล แล้วก็ต้องดูแลตัวเองอย่างดีที่สุดด้วยใช่ไหมคะ แล้วจึงมอบหมายต่อพระองค์ ร่างกายของเราแท้ที่จริงแล้วไม่ใช่ของเรา แต่เป็นอะมานะฮ์หนึ่งที่พระผู้เป็นเจ้าฝากไว้ให้เราดูแลรักษา และอย่าให้เค้าต้องจากเราไปก่อนเวลาอันสมควร

พี่ปิยะนาถ หวังภักดี (พี่ลมูล) รับราชการ เป็นอาจารย์อยู่ที่ พณิชยการบางนา พี่ได้เล่าให้พวกเราฟังว่า “จริง ๆ แล้วหน้าที่หลักของพี่ก็คือการสอน แต่พี่ได้รับมอบหมายจากกระทรวงศึกษาฯ ให้เป็น กก. ตรวจร่างหลักสูตร สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และเป็น กก.เกี่ยวกับการทำคุณวุฒิ เพื่อสอบเทียบมาตรฐาน นศ.ไทย รองรับเสรีอาเซียนในปี 2016 เพื่อให้ นศ.สามารถนำคุณวุฒินี้ไปทำงานกับนานาชาติได้ เพราะเหตุนี้แหละชีวิตพี่ก็เลยไม่ค่อยอยู่ติดที่ ต้องเดินทางบ่อย และด้วยภารกิจมากมายที่ต้องทำงานให้กับส่วนรวม ก็เลยไม่ได้มีโอกาสทำผลงานที่เป็นส่วนตัว ปัจจุบันพี่ดำรงตำแหน่งผู้ชาญการพิเศษ ซึ่งจริง ๆ แล้ว พี่น่าจะก้าวหน้าได้ไปถึงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญ [ความดีที่พี่ทำไว้ไม่มีวันสูญสลาย พระองค์คือผู้ทรงขอบคุณ เราทุกคนใน ชมท. จึงขอเอาใจช่วยและดุอาอ์ให้พี่ประสบความสำเร็จตามเป้าหมายที่ได้มุ่งหวังไว้ ทั้งในดุนยาและอาคิเราะฮ์ อัลฮัมดุลิลลาฮ์ ]

ชีวิตส่วนตัว ตอนนี้พี่มีบุตร 2 คน และได้ย้ายบ้านแล้ว มาพักอยู่ที่พัฒนาการแถว ๆ บ้านนาวิน นาคนาวา แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสเจอกัน

งานทางด้านสังคมอิสลาม พี่เคยคิดที่จะรวมกลุ่มมุสลิมในกรมอาชีวศึกษา แล้วก็อยากชวนพี่แอ๊ว มุขตารี (ภรรยาพี่หนุ่ย) มาร่วมงานด้วย เพราะตอนนี้เค้ากำลังจะขอ Early Retired ในส่วนตัวพี่นั้นพี่ก็พยายามจะขอสถานที่นมาซให้แก่นักเรียน และเมื่อเดือนรอมฎอนที่ผ่านมาพี่ก็ได้จัดงานเลี้ยงละศีลอดขึ้น โดยออกทุนของตัวเอง แล้วก็เชิญผู้ที่สนใจมาร่วมทำบุญด้วยกัน (เพราะเราของบประมาณจากทางวิทยาลัยไม่ได้) ปรากฏว่ามีเด็ก ๆ มาร่วมงานละศีลอดกันถึง 80 คน อัลฮัมดุลิลลาฮ์ ทางวิทยาลัยจึงได้เห็นดีเห็นงามด้วย และในวันนั้นได้เชิญ สก. มาร่วมงานด้วย ซึ่งท่าน สก. ก็เห็นดีด้วยเลยบอกว่าจะหางบประมาณให้ไปจัดสัมมนาสำหรับเด็กมุสลิม จุดนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี พี่จึงตั้งใจว่าปีหน้ารับน้องใหม่ พี่จะจัดโต๊ะลงทะเบียนสำหรับรับเด็กมุสลิม และปีหน้าที่จะถึงนี้พี่จึงได้ทำแผนยุทธศาสตร์ของวิทยาลัยแล้ว โดยขอตั้งงบประมาณไว้จัดสัมมนา “โครงการคุณธรรมจริยธรรม” เพื่อพาเด็กมุสลิมไปทำงานกิจกรรมร่วมกัน” (อินชาอัลลอฮ์ ขอให้การงานของพี่สัมฤทธิ์ผล นะคะ พวกเราขอเอาใจช่วยวิงวอนให้ค่ะ)

พี่ลมูลจึงได้กล่าวทิ้งท้ายเป็นข้อเตือนใจแก่พวกเราว่า การงานทุกอย่างถ้าเราเหนียตดี อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ทรงมองเห็น แล้วพระองค์ก็จะตอบแทนสิ่งที่ดีงามให้แก่เราเป็นรางวัล

พี่สุพจน์ ปราชญากุล เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา ชมท. ของเทคนิคกรุงเทพฯ (พี่นุช กล่าวกับพวกเราว่า กว่าจะตามตัวอาจารย์สุพจน์ฯ มาได้ ก็ต้องไปขอรูปจากน้อง อุสนา (ศิษย์ปัจจุบัน) มาดู พอดูรูปปั๊บก็คนนี้ใช่เลย ก็ต้องให้น้องเค้าไปหาเบอร์โทรมาให้ จึงได้ตามตัวพี่สุพจน์ มาร่วมงานกับเราได้ค่ะ อัลฮัมดุลิลลาฮ์)

พี่สุพจน์กล่าวว่า “ดีใจที่ได้พบพวกเราอีก หลังจากไม่ได้เจอกันมากว่า 30 ปี ชีวิตส่วนตัวพี่ ก็คือ พี่จบ เทคนิคฯ ในปี 2516 พอจบก็ไปต่อ ป.ตรี 2 ปี และต่อ ป.โท อีก 2 ปี แล้วก็ก่อนหน้านี้พี่จบ อวท. ที่บางมด เมื่อปี 2512 ซึ่งในสมัยนั้นพี่ต้องเดินมาเรียนตั้งแต่ปากซอยกิโล 9 มาจนถึงวิทยาลัย พอพี่แต่งงานก็ย้ายบ้านมาที่ราชดำเนิน แต่ต้องมาทำงานที่สมุทรปราการ (ต้องเดินทางไกลมาก ออกจากบ้านหกโมง สิบเอ็ดโมงยังไม่ถึงที่ทำงาน) จึงย้ายที่ทำงานมาอยู่สารพัดช่าง 1 ปี แล้วย้ายมาอยู่ที่เทคนิคกรุงเทพ ปี 2535 จนถึงปัจจุบัน พี่สอนอยู่ที่คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม และเป็นที่ปรึกษาของ ชมท.ด้วย แต่พี่ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมค่ายกับน้อง ๆ ด้วย เพราะเราอายุมากแล้ว ค่ายสมัยนั้นกับเดี๋ยวนี้ไม่เหมือนกัน ปัจจุบันค่ายเดี๋ยวนี้ต้องมีอาจารย์ไปประเมินผลด้วย จึงทำให้มีอยู่ครั้งหนึ่งพี่ต้องเดินทางล่วงหน้าไปเยี่ยมค่าย ชมท. ที่หนองคาย พบว่ามีกระโจมอยู่รวมกันรวมมุสลิมะฮ์ด้วย พี่ก็เลยต้องเข้าไปแก้ปัญหาดังกล่าว โดยจัดให้มุสลิมะฮ์ไปนอนในเมือง โดยส่วนตัวพี่คิดว่าการทำงานของ ชมท. ปัจจุบัน เค้าก็มีวิธีการคิดของเค้าไม่เหมือนกับสมัยเรา ซึ่งยุคสมัยกันมันเปลี่ยนไป พี่จึงคอยกำกับดูแลการทำงานของน้อง ๆ ชมท. อยู่ห่าง ๆ”

ระหว่างนี้พักรับประทานอาหาร พร้อมกับสนทนากับไปด้วย จึงจับประเด็นไม่ได้ แล้วก็ผลัดเปลี่ยนมาให้รุ่นน้องได้อภิปรายบ้าง

(ขอเรียนเชิญติดตามตอนต่อไป ภาค 3 นะคะ คลิกที่ลิงค์นี้ได้เลย ค่ะ)

ภาพรวมมิตรเก็บตก

2011-03-08T17:02:00.004+07:00

วันนี้นำภาพเก็บตกของพวกเรามาฝากให้ดูค่ะ

แต่งงานพี่วรพล นันทศิลป์

(พี่ ๆ เพื่อน ๆ คะ มีภาพถ่ายกิจกรรม ของ เพื่อนคนอื่น ๆ ด้วย คลิกลิงค์ด้านซ้ายมือ เพื่อเข้าสู่บทความเลยค่ะ)

กิจกรรมของ นาวิน นาคนาวา

(คลิกที่ภาพนะคะ จะได้ชมสไลด์ ค่ะ)

รวมพลคนรัก ชมท. (จัดโดย ศิษย์ปัจจุบัน)

เก็บตกสาว ๆ (สาวมาก ๆ)

มีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค1)

2011-03-05T18:19:00.021+07:00

เรามาดูกันดีกว่าว่ามีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 2 อัลฮัมดุลิลลาฮ์ ต้องขอชุโกรต่อพระองค์ งานนี้เราประสานงานได้พี่ ๆ และน้อง ๆ มาร่วมงานเพิ่มขึ้นอีกหลายคน ที่เป็นศิษย์เก่า ชมท. รุ่น ดั้งเดิม ก็มี (1) พี่วิริทธิ์พล (สุรพล) ภุมราพันธ์ (2) พี่สุพจน์ ปราชญากุล (3) พี่สุขุม เด่นประภา (4) พี่ปิยะนาถ หวังภักดี [หรือที่พวกเรารูจักกันในนาม ของ พี่ลมูล มะลูลีม] (5) พี่สมหมาย หมื่นนรินทร์ (6) พี่สุภาพ ชื่นสุขจิตต์ (7) พี่ดนัย ยุทธมนตรี และ(8) คุณนิรมาน นุนาบี (ศาสนวิบูลย์) นอกเหนือไปจากนี้เรายังได้น้องศิษย์เก่ารุ่นเล็กมาร่วมงาน อีก 1 ท่าน คือ น้องอารซู มาทวี (รุ่น 2540)

และสืบเนื่องจากรอบปีที่ผ่านมาหลังจากจัดงานรวมตัวสังสรรค์ ครั้งที่ 1 ผ่านไปแล้ว พวกเราได้มีโอกาสเชื่อมสัมพันธ์กับน้อง ชมท. รุ่นปัจจุบัน (ถ้าจำไม่ผิดก็คงจะผ่านมาทาง พี่พล) ให้ไปร่วมงานของน้องชมรมเทคนิคกรุงเทพฯ (ชมท.) รุ่นปัจจุบัน ในงานรวมพลคนรัก ชมท. เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2553 ซึ่งจัดที่ห้องประชุมตึกอธิการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ทำให้เรา ชมท. รุ่นเก่า และรุ่นใหม่ ได้เกี่ยวก้อยร้อยดวงใจเราไว้ด้วยกัน ด้วยกับความรักที่เรามีเหมือนกัน ซึ่งนั่นก็คือ ความรักที่มีต่อ ชมท. แต่เป็นที่น่าเสียดายยิ่งนัก ที่พี่ ๆ รุ่นดั่งเดิมไปร่วมงานกันน้อย เพราะสถานการณ์บ้านเมืองในขณะนั้นกำลังอยู่ในขั้นวิกฤต ทำให้หลาย ๆ คนเกรงว่าจะไม่ปลอดภัยในการเดินทาง ส่วนคนที่มา มาชาอัลลอฮ์ ต้องขอชมในสปิริตและความรับผิดชอบในฐานะพี่ที่มีต่อน้อง ต่อกลุ่ม ที่อุตส่าห์ฝ่าฟันนำตัวเองเข้ามาในงานนี้ และแน่แท้ อัลลอฮ์ (ซ.บ.) จะทรงปกป้องผู้กระทำดีทั้งหลาย สำคัญที่สุด คือ ผู้ที่มีส่วนช่วยเหลือเกื้อกูลน้อง ๆ เสมอมา ไม่ว่าจะเป็นรุ่นใหญ่ รุ่นเล็ก ก็คือ พี่โต ประทีปสุวรรณ และเท่าที่ทราบเบื้องหลังการถ่ายทำในทุก ๆ งานที่พี่โตรู้ พี่โตจะต้องเข้าไปให้การสนับสนุนอย่างสม่ำเสมอไม่ได้ขาด พวกเรา ชมท. ทุก ๆ คนขอวิงวอนให้ อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ทรง ตอบแทนความดีงามให้แก่พีโตและครอบครัว ขอให้ประสบแต่สิ่งที่ดีงามทั้งในดุนยาและอาคีเราะฮ์ ญะซากุมุลลอฮุ คอยร็อน ดังนั้น ในงานรวมใจ ครั้งที่ 2 นี้ เราจึงได้ประสานงานไปยังน้องศิษย์ปัจจุบันให้มาร่วมงานด้วย เพราะผลตอบรับจากการที่พวกเราได้ไปร่วมงานรวมพลคนรัก ชมท. นั้น น้อง ๆ ต่างตื่นเต้นดีใจที่ได้พบพวกเรา และที่สำคัญพวกเค้าได้รับฟังการถ่ายทอดเรื่องราวต่าง ๆ ของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ตลอดจนการทำงานของพี่ ๆ ชมท. รุ่นใหญ่ ซึ่งในงานนี้ที่จำได้ ก็มีพี่โต พี่นุช และพี่โอ (คุณสมพล รัตนาภิบาล อดีตประธาน ชมท. ปี 2521) ขึ้นเล่าประสบการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ให้น้องฟังบนเวที และอีกท่านหนึ่งที่เราต้องขอบคุณแทนน้อง ๆ ด้วยเช่นกัน คือ พี่โอที่ได้ให้การสนับสนุนน้อง ๆ ในงานนี้ รวมทั้งพาครอบครัวที่น่ารักมาร่วมงานกันทั้งครอบครัว (ต้องขอชมเชยด้วยความจริงใจค่ะ อิ อิ :) )

อ้าว อ้าว!! ว่ากันไปซะยกใหญ่ยังไม่ได้บอกเลยว่าน้องศิษย์ปัจจุบันมาร่วมงานของเรากันกี่คน muslim.mahamek ต้องขอบอกว่า ที่เห็นหลักฐานในภาพถ่ายมี 5 คน แต่ในใบลงทะเบียนมีอยู่ 4 คน คือ (1) อริสมันต์ (ฮาริส) เฉลิมศิลป์ (2) ศรายุทธ (มะห์ดี) แดงโกเมน (3) อนุชา (ฟาวี) กลมเกลี้ยง และสุดท้าย คือ (4) อนัส สุดยูโซ๊ะ

วันนี้พักไว้แค่นี้ก่อนนะคะ คอยติดตามตอนต่อไป ภาค 2 จะมาสรุปให้ทราบกันว่ามีใครพูดอะไรกันบ้างในงาน สำหรับรายละเอียดชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรของผู้มาร่วมงาน อยู่ในระหว่าง confirm รายละเอียด ถ้าเรียบร้อยแล้วจะบันทึกลงทะเบียนรุ่นและนำขึ้นบล็อกในพี่ ๆ เพื่อน ๆ ได้รับทราบ เพื่อเป็นข้อมูลในการติดต่อสื่อสารกันค่ะ อัลฮัมดุลิลลาฮ์

คลิกเพื่อเข้าสู่หน้าบทความ "มีอะไรบ้างในงานรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค 2)

งานรวมใจน้องพี่่ ชมท. ครั้งที่ 2

2011-03-03T08:56:00.010+07:00

          เมื่อคราวจัดงานสังสรรค์ น้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 1 พวกเราได้ตกลงและหารือกันเกี่ยวกับเรื่องการพบปะของกลุ่ม ว่าควรจะเว้นระยะห่างในการจัดงานเท่าไรดี ก็ได้ข้อสรุปว่า "พวกเราจะนัดเจอกันอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง" ซึ่งจะจัดให้มีขึ้นหลังเดือนรอมฎอนผ่านไปแล้ว

          ดังนั้น ในครั้งที่ 2 นี้ เราจึงได้จัดงาน "รวมใจน้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 2" ในวันเสาร์ที่ 25 กันยายน 2553 ขึ้น     ณ โรงแรมรีเจ้นท์ รามคำแหง (ครั้งต่อไปจะจัดที่ใดนั้น ขอให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ ลองสำรวจทำเลดูนะคะ ว่ามีที่เหมาะสมบ้าง จะได้เปลี่ยนบรรยากาศไปเรื่อย ๆ แอะ แอะ หรือใครอยากให้จัดทัวร์ไปเชียงใหม่ ก็ลองประสานรายละเอียดไปที่พี่สุภาพฯ เจ้าของรีสอร์ทใหญ่ค่ะ อิ อิ *-*)

          เรามีเอกสารแจกผู้เข้าร่วมงานทุกครั้ง เพื่อติดไม้ติดมือกลับไปบ้าน (เอะ เอ๊ะ ไม่รู้พี่ ๆ เปิดอ่านหรือป่าว??) ซึ่งสอดแทรกบทความ ข้อคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเป็นการเสริ้มสร้างความรู้ และความศรัทธาให้แก่พวกเรา (แต่มิบังอาจสอนพวกพี่ ๆ นะคะ เพราะผู้ที่สอนและให้ทางนำที่ถูกต้องให้แก่เราได้ มีแต่พระองค์ ผู้ทรงเอกะเพียงผู้เดียว)

         ใครอยากได้ของฝากจากงานรวมใจของเรา คลิกเพื่อ Download เอกสารได้เลยค่ะ

         หากต้องการติดตามเรื่องราวต่อเนื่อง คลิกลิงค์นี้เพื่อเข้าสู่เนื้อหาบทความ "มีอะไรบ้างในรวมใจน้องพี่ ชมท. (ภาค 1) นะคะ :))

มนุษย์ขาดทุน

2011-03-03T08:02:00.016+07:00

มนุษย์ผู้ขาดทุน

โดย : Binti Ismaeil

“บิสมิลลาฮฺ ฮิรฺเราะฮฺมานิรร่อฮีม วัลอัศริ อินนัลอินซานะละฟีคุซร์...” (ซูเราะฮ์อัล-อัศริ)

ในซูเราะฮ์นี้พระองค์อัลลอฮฺ (ซบ.) ได้ทรงสาบานด้วยกับกาลเวลา ความว่า.. “ขอสาบานด้วยกับกาลเวลา แท้จริง มนุษย์นั้นอยู่ในการขาดทุน นอกจากบรรดาผู้ศรัทธา และกระทำความดี และตักเตือนซึ่งกันและกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนซึ่งกันและกันให้มีความอดทน”

เพื่อน ๆ เคยใคร่ครวญโองการนี้บ้างไหม? ว่า ทุก ๆ วินาทีที่เราได้หายใจนั้น เป็นต้นทุนของจิตวิญญาณเราทั้งสิ้น และที่สำคัญกว่า ก็คือ อายุขัยของเราที่ถูกใช้ให้หมดไปวัน ๆ หนึ่ง เดือนหนึ่ง ปีหนึ่ง เราได้สะสมเสบียงหรือผลกำไรที่จะรอรับในชีวิตใหม่อันนิรันดร์เพียงใด หรือเราได้ใช้เวลาและร่างกายของเราให้หมดไปกับสิ่งไร้สาระ การแสวงหาผลประโยชน์ การกอบโกยสิ่งต่าง ๆ เพียงเพื่อความสุขสำราญในดุนยา กระนั้นหรือ? เราลองคำนวณต้นทุนกำไรของชีวิตดูซิว่า... ตอนนี้เราได้ขาดทุนไปแล้วเท่าไร?!! และเราจะใช้ช่วงเวลาในชีวิตของเราเพื่อทำกำไรได้อีกแค่ไหน?? ไม่ช้าไม่นาน ไม่แน่นอน วันนี้ พรุ่งนี้ หรือวินาทีต่อไป มันอาจจะถึงเวลาที่ต้นทุนซึ่งพระเจ้าให้มาหมดสิ้น และลมหายใจก็หมดลง ไม่มีโอกาสจะหายใจอีกแล้ว ถึงแม้ว่าในโลกนี้ยังมีอากาศให้หายใจ แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า?? ถ้าเราไม่เคยสร้างสมผลกำไรให้แก่ชีวิตและจิตวิญญาณ มีแต่แสวงหาผลประโยชน์ให้กับร่างกาย ซึ่งไม่นานมันก็กลับกลายเป็นดินเหมือนเช่นเดิม แล้ว ฟิตเราะฮ์ เดิมที่พระองค์ให้มานั้นเล่า!! ท่านเอาไปทิ้งไว้เสียที่ไหน?? การสำนึกใน เตาฮีด (เอกภาพ) ของพระองค์ ความยำเกรง ในพระองค์ ความสำนึก ในบุญคุณ และความเมตตาปรานีอันล้นเหลือที่พระองค์ทรงประทานให้แก่มนุษย์ สิ่งถูกสร้างที่ดีเลิศของพระองค์ อยู่ไหนกันเล่า?? เราจะต้องพยายามเรียกสิ่งเหล่านี้กลับมาให้ได้ ก่อนที่ต้นทุนของเราจะหมดลง แล้วถึงเวลานั้นวันแห่งวันตัดสินและตอบแทน เราทุกคนจะได้ลุกขึ้นยืนต่อเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ได้อย่างสง่างาม

ท่านอะลี อิบนิ อบีฏอลิบ กล่าวว่า “อัลฟิกรุ อิบาดะฮ์ การคิด คือ อิบาดะฮ” การคิดใคร่ครวญเพียง 1 ชั่วโมง มีผลบุญมากกว่าการทำอิบาดะฮ์ถึง 70 ปี

คัมภีร์อัลกุรอานได้กล่าวถึงเรื่องการคิดใคร่ครวญ ไว้ดังนี้

“คัมภีร์ที่เราได้ประทานลงมาให้แก่เจ้า อันเป็นคัมภีร์อันจำเริญ เพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญในโองการต่าง ๆ ของคัมภีร์ และเพื่อบรรดาผู้มีวิจารณญาณทั้งหลาย จะได้สำนึก” (บท ศอด : 29)

เพื่อน ๆ ที่รัก เราขอเรียกร้องเชิญชวนท่าน ได้โปรดแบ่งเวลาของท่านที่ยังคงมีเหลืออยู่ ณ ขณะนี้ ในแต่ละวันจงหาเวลาสงบ ๆ เงียบ ๆ พูดคุยกับพระองค์ตามลำพัง ช่วงเวลาหลังนมาซ มักริบ หรือศุบฮิ น่าจะดีที่สุด ทบทวนตัวเองในแต่ละวันว่า วันนี้หรือเมื่อวานนี้เรามีข้อผิดพลาดบกพร่องอะไรบ้าง ที่เป็นการฝ่าฝืนพระองค์ หรือเราได้กระทำสิ่งใดให้พระองค์ไม่ทรงพึงพอพระทัย จงสำนึกผิดและขออภัยโทษต่อพระองค์

ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ได้กล่าวว่า “อันนะดะมุเตาบะฮ์ การสำนึกผิด คือ การกลับตัว”

ดังนั้น พวกเราจงวิงวอนเถิด ขออภัยโทษจากพระองค์ ขอความเมตตาจากพระองค์ ขอให้วันนี้ของทุก ๆ วัน หลังจากที่เราได้ตายไปแล้ว และพระองค์ได้ให้โอกาสเราฟื้นขึ้นมาใหม่อีกครั้งในตอนเช้า ขอให้ทุก ๆ วันของวันนี้ จงเป็นวันที่ดีกว่าเมื่อวานนี้ เป็นวันที่เพิ่มพูนแต่ความดีงาม เป็นวันที่เราได้ก้าวเดินเข้าไปใกล้ชิดยังพระองค์มากขึ้น และเป็นการก้าวเดินที่ถูกทิศถูกทาง ไม่ใช่การก้าวเดินของผู้ที่หลงทาง ซึ่งไม่มีวันที่จะพบกับจุดหมายปลายทางที่เที่ยงตรง และขอพระองค์ได้โปรดลิขิตให้เราเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ขออภัยโทษต่อพระองค์ และเป็นผู้ขอบคุณพระองค์

“ซุบฮานะกะยาเฆาะฟูร ตะอาลัยตะยาชะกูร อะญิรนามินันนาริยามุญีร”

“ทรงบริสุทธิ์ยิ่ง โอ้ผู้ทรงอภัยโทษ ทรงสูงส่งยิ่ง โอ้ผู้ทรงขอบคุณ โปรดปกป้องพวกเราให้พ้นจากไฟนรกด้วยเถิด โอ้ผู้ทรงให้การคุ้มครอง”

*********

เกร็ดชีวิตชาว ชมท.

2011-03-02T22:47:00.014+07:00

ในงานสังสรรค์ น้องพี่ ชมท. เมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน 2552 ณ โรงแรมนิวเวิลด์ ซิตี้ (ลอดจ์) บางลำพู กรุงเทพฯ นั้น ถือได้ว่าเป็นการรวมตัวกันเป็นครั้งแรกของเหล่าศิษย์เก่า ชมท. ที่เป็น ชมท. รุ่นแรก รุ่นเดิม รุ่นเก๋า ที่ต้องขออนุญาตเรียกพวกเราเช่นนี้เพราะเหตุว่า น้อง ๆ ลูก ๆ หลาน ๆ รุ่นปัจจุบันนั้น เค้ายังเกาะกลุ่มกับศิษย์เก่าซึ่งอยู่ในวัยใกล้เคียงกัน ห่างปีกันไม่มากนัก แต่ก็ทิ้งช่วงกันถึง 10 กว่าปี (ถึงประมาณรุ่นปี 2540) ถือว่ามากทีเดียว แต่พวกเค้าก็ยังเหนียวแน่นกันอยู่อย่างน่าชม

พวกเรารุ่นเก๋า ห่างหายจากกันไปเป็นนานถึง 30 กว่าปี พอมาเจอกันครั้งแรกต่างก็ตื่นเต้นดีใจที่ได้พบกันอีก เฮ้อ...นึกว่าจะไม่ได้เจอกันเสียแล้ว เวลากว่าาา 3 ทศวรรษ เปลี่ยนชีวิตคน เปลี่ยนทัศนคติ ความคิด มุมมอง จากประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ซึ่งก็คือการทดสอบจาก อัลลอฮ์ (ซ.บ.) นั่นเอง พระองค์ทรงสอนให้เราเก่งขึ้น แกร่งขึ้น พัฒนาตัวตนไปสู่ความเป็น "มนุษย์ผู้สมบูรณ์" แสวงหาความใกล้ชิดยังพระองค์มากขึ้น เรื่องราวของแต่ละคนต่างก็ถ่ายทอดให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ฟังกัน ในงานสังสรรค์ครั้งนี้ เราจึงขอเรียกส่ิ่งต่างๆ เหล่านี้ว่า "เกร็ดขีวิตชาว ชมท." ซึ่งทางกลุ่มผู้ประสานการจัดงานครั้งนี้ ได้รวบรวมไว้เป็นบันทึกความทรงจำ ตามที่ได้แจกให้ทุกท่านที่มาร่วมงานไปแล้ว

ดังนั้น ในโอกาสที่ได้จัดทำเว็บบล็อก "รวมใจน้องพี่ ชมท." ขึ้นมา เพื่อเป็นเวทีสำหรับการสื่อสาร ส่งข่าวคราว เชื่อมความสัมพันธ์ และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ผู้จัดทำบล็อกจึงขออนุญาตพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในการนำบันทึกความทรงจำฉบับนี้ upload ลงบนเว็บบล็อกนี้ เพื่อว่าเพื่อน ชมท. ท่านอื่นที่ไม่ได้มาร่วมงานจะได้รับทราบเรื่องราวต่าง ๆ ของแต่ละคน และในโอกาสต่อไปพวกเค้าจะได้นำเรื่องราวของตนเองมาถ่ายทอดให้เราได้ฟังเช่นกัน อิ อิ
หากต้องการอ่านรายละเอียดในบันทึกความทรงจำ คลิกเล้ย !!!

Download คลิกที่นี่

มาดูหน้าดูตากันดีกว่า ใครมาร่วมงานสังสรรค์น้องพี่ ชมท. ครั้งที่ 1

2011-03-02T17:10:00.006+07:00

มาแล้วจ้า ภาพถ่ายรายบุคคลที่มาร่วมงาน มี 20 ชีวิต เชิญชมกันได้เลยค่ะ

ขอค่ะ ถ้าพี่ ๆ อยากชมภาพเดี่ยวให้เห็นกันเต็ม ๆ เป็นรายบุคคล เชิญคลิกลิงค์ด้านล่างนะคะ

คลิกเพื่อดูภาพ Slide show กันเลยดีกว่า :))

ทำเนียบรุ่น น้องพี่ ชมท. 1

2011-03-01T23:08:00.001+07:00

ทำเนียบรุ่น น้องพี่ ชมท. 1 คือ ทะเบียนสมาชิก ชมท. ที่มาร่วมงานสังสรรค์ น้องพี่ ชมท. เมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน 2552 ณ. โรงแรมนิวเวิลด์ ซิตี้ (ลอดจ์) บางลำพู กรุงเทพฯ งานนี้มีพี่ ๆ เพื่อน ๆ มาร่วมงานรวม 20 ท่าน พี่โต มาถึงเป็นคนแรกเลยย...เย้

Download รายชื่อ คลิกที่นี่

ถ้อยแถลงในการจัดงาน ครั้งที 1 (วันที่ 27 กันยายน 2525)

2011-03-01T17:41:00.002+07:00

ถ้อยแถลงความเป็นมาในการจัดงาน

พวกเรา ชมท.ได้ห่างไกลจากการติดต่อสื่อสาร และไม่มีโอกาสพบปะกันมานานเป็นเวลาร่วม 34 ปี ต่างคนก็ต่างมีภารกิจการงาน ครอบครัวที่จะต้องรับผิดชอบ ทำให้ความสัมพันธ์ของเราดูเหมือนจะห่างเหิน ไม่ใกล้ชิดเหมือนเช่นเคยเป็นมาในอดีต นุช & จั่น ได้หารือกันและมีความคิดริเริ่มที่จัดงานพบปะกันระหว่างพวกเรา มาเป็นเวลา 3-4 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถลงตัวได้สักที พอได้มีโอกาสมาเจอกับจิ๋มทำให้เราเกิดกำลังใจที่จะจัดงานนี้ขึ้นมาอีกครั้ง เนื่องจากได้กำลังคนเพิ่มเข้ามาช่วยสานต่องาน ผนวกกับมีกำลังสนับสนุนจากเรวัต ทำให้งานนี้เสร็จสมบูรณ์ลงได้ เพราะแท้จริงพระองค์ทรงสร้างชายให้คู่กับหญิง ทั้งสองต่างมีคุณลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกัน หากได้นำมารวมกันนั่น คือ ความสมบูรณ์ที่พระองค์ทรงสร้างมา

ขอชุโกรต่อพระองค์ ที่ให้การจัดงานครั้งนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย และสมบูรณ์เกินความคาดหมาย และขอบคุณพี่ ๆ เพื่อน ๆ ทุกท่านที่ได้เห็นคุณค่าของการจัดงานในครั้งนี้ โดยเสียสละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานกันอย่างอบอุ่น ทำให้เราได้รับบรรยากาศเก่า ๆ ที่ดีงามกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง อัลฮัมดุลิ้ลลาฮ์

วัสสลามฯ

นุช + จั่น + เรวัต + จิ๋ม

ผู้ประสานงานฯ