Telepathy

Re-watching とらドラ! (ToraDora!)

2012-02-26T21:02:00.002+08:00

I first saw とらドラ! (ToraDora!) in TV5. Unfortunately, they didn't finish the series so I went about youtube to search for the remaining episodes. v(^__^) It is my favorite slice of life anime. I am currently watching it for the third time. v(^__^)

Plot Summary: Despite Ryuuji Takasu's gentle personality, his eyes make him look like an intimidating delinquent. Class rearrangements on his second high school year put him together with his best friend, Yuusaku Kitamura, and his hidden crush, Minori Kushieda. Along with these two comes Kushieda's best friend, Taiga Aisaka. Her delicate appearance contrasts with her brutal personality. Secretly in love with Kitamura, Taiga agrees to help Ryuuji with his love interest as long as he helps her get closer to hers.

The title とらドラ! (ToraDora!) comes from the names of the protagonists. Taiga sounds like tiger in English, and とら (tora) is Japanese for tiger. Ryuuji, on the otherhand, means son of dragon in Japanese, and ドラゴン (doragon) is a transcription of the word dragon in Japanese.

Their friendship started when Taiga Aisaka accidentally slipped her love letter for Yuusaku Kitamura into Takasu Ryuuji's backpack. She went panicky about the mistake and intended to hide her embarrasment by dying. However, she doesn't want to die so she sneaks into Takasu's house to either kill him or erase his memories (by hitting his head with a wooden katana sword). Eventually, they agreed to help each other win the hearts of their object of affections - Yuusaku Kitamura for Taiga and Minori Kushieda for Takasu.

Taiga lives alone in an ultra luxurious condo unit beside Takasu's humble abode. Her parents are divorced and she can't stand to live with either of her parents. Takasu lives with her mother who goes to work every night as a waitress, or something similar to that. As such, Takasu learned to be very self-sufficient. He knows how to do all the housework. With this set-up, Takasu became somewhat Taiga's guardian and caretaker. She even dubbed Takasu as her dog.

What I liked in this anime is how frustrating it is before they realized that who they truly care for is each other. Taiga seems to just always order Takasu around for all the things that she wanted done - cook her food, wash the laundry, take pictures of Kitamura, clean the spills in her locker, sew her ripped up school uniform, etc. But she did her best in a swimming contest (she doesn't know how to swim) so that Ryuuji doesn't have to go with Ami Kawashima during the summer holiday.

During the contest, an accident happened that caused Takasu to almost drown. This angered Taiga even more because while everyone is busy with their contest, no one noticed what happened to Takasu. She shouts...

During their cultural festival, her father once again broke his promise that he'd come to watch Taiga perform in their class play and in Ms. Ouhashi High contest. Takasu is partly guilty about this because he was being too pushy with Taiga giving his father another chance despite Minori's warnings. So Takasu also did his best to make Taiga feel that she's not alone. After Taiga won in Ms. Ouhashi contest, Minori and Takasu participated in the race which would allow the winning guy (yes, it was supposedly just for the guys but Minori participated for Taiga's sake) to crown Taiga and dance with her.

In the end, Minori and Takasu won despite being literally trampled by the other guys during the race.

Other themes in the anime that I like are:
1. Showing who you really are and having real friends who'd accept you the way you are.
2. Staying optimistic even though you're scared.
3. Some people appear to be close to each other yet are really far apart - just like when you look at the stars.
4. Thinking that you understand a person's thoughts and feelings just because he or she confides in you often.
5. The extremes that you go into to make a person happy.
6. A family doesn't always consist of a father, mother and their children.
7. Letting go for the sake of someone else's happiness. Because you cannot always get what you wanted - someone else may need that person/thing more than you do.

Etc., etc. :))

Maybe after finishing the series a third time, I'd watch again for the fourth time.. and the fifth.. and the sixth...

Change

2012-02-24T20:04:00.000+08:00

Over the last few months, I've been thinking of changing my blogger template again. I seriously feel the need to do so. :p

But I'm too hesitant to do it because I'm thinking of all the efforts I put in this current template. Haha. I know that this current theme isn't too good at all but I consumed A LOT of time tweaking some html and javascript codes here and there. :p

Oh well, I hope that I can find the time to do so.

What Matters Are The Things In The Middle

2012-02-19T18:06:00.002+08:00

It is the road most traveled by, I think.

So somehow, I knew what's in there without threading my footprints on it.

But then, it might be that a different world opens

For each one who dares to penetrate the wilderness behind it

For every time that one dares to take another slip into it.

For some, the travel ends in a meadow.

But for some, in a ravine.

Maybe what matters are the things that happened in the middle.
The perils, the undertakings, the adventures.

Along the way, through the way.

Random

2012-02-17T07:37:00.002+08:00

I never thought that extreme sadness and super real happiness could co-exist at the same time. Ibig sabihin nito, baliw na ako. =))

Wheel Of Fate

2012-02-12T12:51:00.000+08:00

Pakiramdam ko nawalan ako ng isang napakahalagang kayamanan.

Kung kaya ko lang sanang gumawa ng happy ending story para sa'yo. =;(

*Credits to Eraser Head's With A Smile and Enchanted Kingdom's Wheel of Fate.

ありがとうございます :)

2012-02-05T16:39:00.001+08:00

I seldom glance back now

Because I feel

That there's too much

Of what's going to happen ahead

And I thank you

For this meaning you gave

As to why I have

To feel all those pains

At La Mesa Ecopark

2012-02-05T14:37:00.000+08:00

Random

2012-02-05T13:48:00.000+08:00

I'm thinking of when to tell him about you.
Of how to tell him. Of where to start.
Or if I should tell him about you at all.

Random

2012-02-02T12:46:00.001+08:00

Hindi ako confident sa itsura ng output. Haha.
Pero wala akong magawa sa confidence na naipapakita.
At problema ko rin talaga na hindi ako marunong magsabi ng opinyon/suggestions ko. T_T

At UP Diliman: Reminiscing and Making New Memories

2012-01-29T17:18:00.000+08:00

Para sa aming ikatlong official Saturdate nagpunta kami sa UP Diliman. :D [Tapos biglang napunta sa TechnoHub at GateWay Mall. :D]

Late sundo. Nag-double pa kasi sa Bourne Legacy shooting sa Taft. :)) Rodic's. :9 Umulan. :) Sa maliit na dress shop/bookstore malapit sa waiting shed sa likod ng Consumer's Cooperative. Dolores Claiborne by Stephen King. Hindi ko binili. Lutong Bahay at Lutong Kapitbahay. Track Oval. Vanguard. Major in... folk dance? Basketball? College of Human Kinetics. =)) Tambay sa tabi ng gym, sa may parang playground na mala-obstacle course ang set-up. ~I can show you the world...~ National College of Public Administration and Governance. Turo nang turo, pasaway. Deduction na may nabangga na sa malaking STOP sign sa University Ave. Ano 'yung bato na 'yun? Upuan? =)) Pinaghahandaan na pala ang pagtatanim ng mga sunflowers. Acad Oval. Lagoon. Hindi ba may tubig sa lagoon? Oo, meron yan, nasa gitna. Ano yan eh, mountain. =)) Vargas Museum. Super enjoy sa SANDATA. Ang ganda ng frame. =)) Parang lahat ng painting niya, natutulog? Scary room. :| KURYENTE. :) Tubig, Gatorade. Payong. :) [Hirap kapag programmer ang kausap. :))] Pati 'yung 'Palma Hall' mirror image? =))) Sunken Garden. Mauupo sa sanga?? =))

College of Business Administration. The Kuya Doc Story. Hindi pa.=)) The "Ex". :)) College of Music - next time, tanong na natin kung may short courses. :) Kinder. Higschool. College. Family. :) TechnoHub. Akala ko tatambay kami sa footbridge. :D Fail surprise boo ko while naghihintay ka sa'kin. Cafe Briton. Hamburcrepe. Banana-Mango-Apple Stew with Whip Cream, Choco Syrup and Almonds Crepe. :9 Bus ride to Aurora. Gateway Mall. Chinese Horoscope. :D Addicting Guitar Freaks! :)) Lagi na lang akong talo sa'yo. :)) Long FX ride to Concepcion. Siomai House. Dinner at home. :) Good night. :)

Freedom

2012-01-22T22:16:00.000+08:00

Nothing feels newer

Nothing feels lighter

Nothing feels stronger

Nothing feels grander

Than this freedom I'm feeling at this moment in my life. :)

[Late Post] Fireworks Snapshots

2012-01-22T08:49:00.000+08:00

Thanks to our well-to-do neighbors for providing us a night-sky filled with colorful fireworks this 2012 New Year celebration. :)

Random

2012-01-10T15:13:00.002+08:00

busy imagining things
brought by staring at this pdf file i am meant to read
and by these tutorials i am meant to learn
(information overload + sleepy + bored + wondering what you're doing right now)

and probably by the bliss and panic you make me feel.

If It's Ka It'll Come Like A Wind...

2012-01-08T16:03:00.000+08:00

"...and your plans will stand before it no more than a barn before a cyclone.”

― Stephen King, Wizard and Glass

Maaari ngang tama ka.
Nang sinabi mong wala pa lang kasing dumarating na... :)

It's Still A Beautiful Day

2012-01-08T13:00:00.001+08:00

With all the raindrops and fog

Take my hand if you need to

We'll walk this through

And remember to smile along the way

Because it's still a beautiful day

2011 Recollections: Jampacked (with little spaces sa corners), Colorful, Assorted, Roller Coaster, Mash-ups

2011-12-31T12:39:00.001+08:00

Bago ko ito isulat, tiningnan ko muna ang year end blog ko for 2010.
Aba, written in English! Napressure tuloy akong mag-English din this year.
Pero hanggang pressure lang 'yun, mas masarap pa ring magsulat in Taglish. :p

Nahirapan din akong bigyan ng isang magandang title ang 2011 ko. Sobrang dami kasing nangyari, roller coaster talaga. Kung baga sa kanta, medley or mash-ups. Kung baga sa isang pack ng kendi, assorted. :) Parang walang theme na matino. Pero narealize ko, ganoon naman talaga ang buhay. Hindi lang naman ako ang may ganoong pakiramdam. :p Hindi siya annual event na pwedeng magpalit ng theme every year. Every day ang buhay natin ay event itself. Pwedeng may magkakasunod na araw na parepareho lang ang theme, pwedeng iba-iba sa loob lang ng isang araw. :)) And sometimes, ang theme sa particular event sa buhay mo ay kung paano mo tingnan ang sitwasyon.

Anyway, here goes. :)

~January 2011~

::Nag-celebrate kami ni mama at ng pinsan kong si Reyna ng New Year sa Bicol. Unang beses ito sa buong buhay ko. Ang saya sa neighborhood ng tita ko. Ang dami kasing bata. Tapos 'yung tita ko, saktong 12mn, nagpapasabog ng maraming barya sa maraming bata na nakaabang na sa doorstep ng bahay niya. Pati si mama kasali. =))

::Bought my first camera phone! Ang saya-saya ko nun kasi sobrang ito 'yung gusto ko at last stock na siya. :) Alam kong hindi siya mamahalin pero gusto ko na siya at kuntento na talaga ako sa kanya. :) Unang-una sa lahat, nakakapag-FB mobile ako kahit walang wi-fi at walang load. Secondly, nakakapagbasa ako ng ebooks. v^^ Thirdly, napapakikinggan ko anytime ang mga paborito kong mga kanta. Lastly, nakanood na rin ako rito ng anime episodes habang nasa byahe. :))

::'Life is not measured by the number of breaths we take but by the number of moments that take our breath away.' - wizard

~Seven years have passed so quickly

And it seems like yesterday

...

I don't forget the promise we made

Still the same star shines above us~ New Years Day, Ellegarden. :)

::Uy, seven years na! Pero going strong pa rin ang keychain na bigay mo. :D 'Yung stuffed toy, nakatabi pa rin sa cabinet, nakabalot ng plastic. :p

::Global Game Jam 2011. Hindi kami nanalo this time. Pero sobrang enjoy at marami na namang na-meet na mga game devs, artists, at game designers from all walks of life (HS students, college students, professionals, at meron ding mga foreigners). :)

~February 2011~

::Nag-reunion ang Kada Meow. :) Sa reunion lang na ito namin naiabot ang mga Christmas gifts namin. Hehe. :)) Dapat sa Gateway Mall kami magkikita, kaso nagkasakit si Margot, so sumugod na lang kami sa bahay niya. :)

::Na-publish kami loqal.ph dahil sa participation namin sa Global Game Jam last month. :)

::Na-publish sa Midwest Literary Magazine February 2011 Issue (online) ang tula ko for Lola. :) Napasama rin siya sa anthology na Winter Canons. (Bili na, available siya sa Amazon.com) :)) See related post. :)

::And then, nakita kita. Hindi naman ako bulag eh. Hindi rin ako nag-hahallucinate. Hindi rin ako nakakita ng mga bagay-bagay dahil lang hinahanap kita kung saan-saan.:p

~March 2011~

::Sa wakas, nakabili rin ako ng Sablay. :D Hehe. Nadama ko na yata ang pakiramdam ng isang bride the night bago ang kasal niya. Kasi naman, hindi ko talaga siya sinuot kahit gusto ko na makita ano itsura niya sa'kin. :))

::I celebrated my 21st birthday with surprises from my friends! :) Isa-isa silang lumilitaw hanggang makarating sa venue ng dinner. :) Haha. :) Si Kyle, sa may labas ng office building. Si Jomai, sa may likod ng Megamall paglabas sa St. Francis Square. :) Si Guillard, sa loob na mismo ng Megamall. :) Pero noong umaga, napagod muna ako dahil may fire (o earthquake?) drill. Kinailangan namin gumamit ng hagdan mula 31st floor hanggang ground floor. Grabe lang, para sa isang tulad ko na walang exercise, grabe lang talaga. Ilang araw rin bago nawala ang sakit ng mga binti ko. -.-

::Nag-Visita Iglesia kami ni Mama. :D Ayaw kong sumama noong una, kasi ang tatanda ng mga makakasama ko. :p Pero ayos naman. Magaan ang feeling after. :) Tapos naalala ko 'yung sabi ni Mama noong bata ako: Kapag first time mong pumasok sa simbahan na 'yon, mag-wish ka.:)

~April 2011~

::Unang Hirit with John Gabriel Pelias. :) Gumising ako ng alas-3 nang umaga para diyan. Si John Gabriel Pelias lang naman ang nagtala ng pinakamataas sa grade (1.02 yata) sa buong kasaysayan ng UP Diliman (at hindi lang yata sa Diliman). :) Maswerte kami sapagkat napa-experience namin sa kanya ang thesis namin. Hehe. :D

::Bought Avril's latest CD Goodbye Lullabye. <3 Sa unang pagkakataon, sa sariling bulsa ko galing ang pambili ng CD ni Avril. Favorite songs in this album (as of this writing) - I Love You, Stop Standing There, Wish You Were Here, Darlin. :)

::Graduation March! Kasabay ko sina Jomai, Kit, Reg, Ate Manix, at Aica. :D Halu-halo ang feeling habang naririnig ko ang tradisyunal na graduation march hymn. May kaba dahil baka matapilok ako sa heels ko at pababa ang nilalakaran, may lungkot kasi dapat last year pa ako nag-march at dapat aakyat din ng stage ang mama ko (at kaya wala rin akong gana kumuha ng mga pictures. XD), may saya kasi nakikita ko ang mga friends ko na excited dahil at last magiging pormal na ang pagtatapos nila sa mga sakrispisyo sa pag-aaral.

Paguwi ko ng bahay, napasakamay ko si Aoi! :D Regalo sa'kin ni Guillard. :)

::Na-publish sa Midwest Literary Magazine March 2011 Issue. Naaaliw ako na nawiwirduhan sa pagkaka-publish na ito. Kasi sobrang hindi ko naman pinaghirapan 'yung tula ko rito. As in pakiramdam ko nga, napaka-immature ng tula kong 'yun. Sinubukan ko lang siyang ipasa kasama 'yung iba kong tula na pinagisipan ko talaga. XD

::Na-publish sa unFold magazine. :) Masaya magpasa rito. Kasi mga tulang kasya sa isang tweet ang requirement. Madalas kasi, biglaan ka lang may maiisip na string ng words tapos, hanggang doon na lang 'yun. :D

~May 2011~

::Company outing at CME. :) Memorable sa'kin ang pagtatapon/paghahagis ni Sir James ng piso sa pool, tapos maguunahan kami na kunin siya. Kapa-kapa system ang gamit ko bilang hindi ako marunong lumangoy. =)) Ang stressful at makapigil-hiningang waves ay hindi ko rin malilimutan, sisigaw pa lang ako, as in nakabunga pa lang ang bibig ko, andyan na agad ang sunod na malaking alon. =))

::Nagbukas ako ng unang savings account sa BPI. :) Bilang, programmer ako sa AUB, hindi ako maaaring magkaroon ng bank account doon. Kahit wala ako sa production side ng IT department, delikado pa rin dahil baka kung anong script ang ipa-run ko para lang i-update ang available balance ko nang hindi nalalaman ng DB Admin na account ko na pala 'yun. Hehe. Habang tumatagal kasi, narealize ko na hindi pwedeng laging hawak ko ang cash ko. Noong bata ako, actually until college, nalilito ako sa difference ng withdraw at deposit. Ahaha. Puro encashments lang kasi ang nagawa ko since HS. Pero simula noong nagka-bank account ako, ang linaw-linaw ng diperensya nila - mas maraming beses kong nagagawa ang withdraw kesa deposit. =))

::First anniversary ko sa AUB. At huling anniversary na rin. :D Kay rami kong natutunan sa company na ito - medyo all-around kasi ang mga programmers dito. :) 'Well-rounded'. :)
(Oo, seventeen na naman.)

~June 2011~

::Blogger's Buffet! Ang unang blogger event na napuntahan ko. :) Salamat muli sa Carol's Texan 5 para sa masarap na food. :) Madali lang 'yung mismong pagsali sa contest nila para maging guest ka sa buffet (gagawa ka lang ng blog post), pero isang pakikipagsapalaran ang pagpunta sa event dahil bumabagyo noong gabing 'yon.

Tapos parang napaka-elusive pa sa amin ni Au 'yung streets na hinahanap namin. Haha. :D

Sulit naman kasi nakakita/nakakilala ako ng mga hardcore bloggers - nagte-take down notes, nakalabas agad ang mga hi-tech na cameras at iniinterview ang may-ari ng restaurant - nakisali sa game, photobooth with cowboy/gunslinger props, at siyempre nakapag-dinner ng masarap at libre. :D

::Nagkaroon ako ng increase sa sahod. Happiness lang talaga. :) ~~But oh, the tax. Hehe.~~

::Bo's 15 and 50 promo. :) Ang fun nito, ang dami naming officemates na sumugod sa Bo's Cafe ng Robinson's Galleria para i-avail ang promo na ito. :) Tapos iba-iba 'yung mga binili naming kape eh. Pero nang tinikman ko 'yung sa mga kasama ko, parang magkakalasa lang sila. Haha. :D

~July 2011~

::Overnight swimming at Flamingoes resort. First bonding activity naming magpipinsan in years! Ang galing din ng pinsan ko eh, naturuan niya ako kahit paano na tawirin ang width ng isang pool nang hindi naglalakad. Hahaha. =)) Sobrang takot kasi akong malubog sa tubig kaya mahirap akong turuan. Ayoko nung pakiramdam na walang tinatapakan, na walang hinahawakan, na walang sinasandalan. *Drama* =)) Siguro kung ieenrol ako sa swimming lessons, maiinis lang 'yung instructor at talagang lulunurin niya ako sa sobrang inis. =))

::At ito ang highlight ng month na 'to. Caramoan vacation! :) Salamat sa masugid na paanyaya at pamimilit sa'kin nila Au at Al kaya napasama ako sa napakasayang trip na ito. :) First time kong sumakay ng eroplano, ng ferry, mag-island hopping, sumakay sa taxi na 500php each ang binayaran namin, etc. :)) Masaya rin na ginawa ko siya with all my friends, so no restrictions! Kung anong kalokohang maisipan, go lang! Next year, sa Coron naman ang destination namin. :)

::Memories. Nagbalik kami sa St. Scholastica's Academy Marikina upang maki-join sa happenings for the school's 50th anniversary. :) Ang dami improvements. Pati sa mga ka-batch ko, dami improvements sa kanila. May mga naachieve na, nagawa na, nasimulan na. At halos lahat sa kanila may mga boyfriends na. Ang funny rin isipin na 'yung mga boyish sa'min dati eh super girly na with their dresses and all that. :))
(And yes, seventeen keeps coming back.)

~August 2011~

::Lola's first birthday na hindi na namin kasama. :'(

::Kada Meow's Anniversary! :) Na-lost count ako rito eh. Pero palagay ko 8th anniversary. Hehe. Nakakatuwa 'tong araw na ito kasi kumpleto kami. :) At natatawa pa rin kami sa mga flashbacks ng mga kalokohan namin noong highschool.

Sobrang masarap sa feeling na kahit kung saan-saan na kami nakarating may binabalik-balikan pa rin kaming mga alaala at komportable pa rin kami sa isa't isa.

::Persistence.

~September 2011~

::Candle Wishes.

::Pottermore welcome letter. Ito ang bunga ng walang humpay na pagrerefresh namin sa browser para abangan ang tanong sa pottermore.com. Kapag kasi nasagot 'yun nang tama at on-time, magkakaroon ka ng early access sa online Harry Potter experience. Beta-tester ka rin. Supposedly, io-open ito for all come October 2011. Kaso heto, 2012 na pero hindi pa rin nila nao-open for all. Ang dami rin siguro kasi nilang natanggap na comments, tapos medyo buggy pa 'yung ibang part sa site. So far, ang ineenjoy ko ngayon ay ang Wizard Duel. :D Mas madali kasing makaipon ng house points sa pakikipag-duel kesa sa potion making. :) Hopefully, ma-resolve na ng pottermore team ang mga issues sa site para naman ma-enjoy na ng iba. At para rin maka-move on na kami sa second book. Haha. Kasi, ang mga beta-testers, hanggang first book pa lang talaga actually. So pabalik-balik lang kami sa hut ni Hagrid kapag ubos na 'yung potion ingredients namin. At rematch lang nang rematch sa duel tuwing matatalo. Haha. :))

::Korean Film Festival! Si Au na naman ang kasama ko. Pagdating talaga sa libre, mabilis 'yang si Au. Hehe. Sa SM North. Ang gaganda ng films na napanood namin! Sagad sa violence, drama, comedy. :) May mga kasabay nga lang kaming ilang teens so kapag nakikita nila kahit na kapiranggot na bahagi lang ng katawan ng korean idol nila, tumitili talaga sila. Amazing nga eh, paa pa lang ang nasa screen, alam na nila na 'yun 'yung idol nila. =)) Grabe lang. Wala pang dialogue, ngumiti pa lang, nag-turn pa lang ng ulo, kinikilig na silang lahat. XD

~October 2011~

::Bought my dream camera. :) Nagwakas na ang pagpopose ko sa harap ng camera ng iba at paghihintay ng tag sa FB para lang magkaroon ako ng kopya. :)) Napabili ako bigla kasi bukod sa gustung-gusto ko na, eh nagkaroon ako ng dahilan at alam kong magkaka-bonus na next month. Hehe. Birthday celebration kasi ng pinsan ko sa LaMesa Ecopark. Tapos wala yatang magdadala ng camera sa aming magpipinsan. First time birthday celebration bonding din namin ito kaya magandang i-document. Nag-file pa talaga ako ng vacation leave para rito. :)) Ang fun kasi hindi lang kaming magpipinsan ang nandun, pati friends din ng pinsan ko. So walo kami lahat. At kahit doon lang nagkakilala, may team building activity agad. :)

At ito ang aking first sunset photo. :)

::Nanalo ako sa book giveaway! Sa sobrang excitement ko, araw-araw kong tina-track sa BookDepository 'yung book na napili ko. Hihi. :)

~November 2011~

::Nadeliver ang passport ko. :D Medyo worried pa ako noong una kasi baka expired na ang mga pinasa kong documents. :P Dahil dyan, nakaka-excite ng isipin ang pagtravel sa labas ng bansa. :) May chance na akong makita ang mga favorite artists ko. :)) Fan-girl mode. :)

::The amazing Starbucks planner quest. :) For some reason, parang gusto kong makakuha ng Starbucks planner (hindi ko pa alam 'yung mga planner designs nito). Pero, joke lang talaga noong una kasi para sa'kin masyadong magastos. Hanggang sa isang araw, wala pang two weeks since mag-start ako, tapos ko na siya. =)) Madali lang palang bunuuan 'yun stickers kapag marami kayong nagkakape at may nanlilibre araw-araw. In fact, wala akong nagastos ni piso sa Starbucks planner na 'yun. :)

(Pinili ko 'yung Cherry, siyempre, walang halong pagdadalawang-isip.)

::Birthday celebration ng aking BFF since elementary. Buti talaga nakahabol ako. Kasi sobrang gabi na dahil nag-OT pa ako. :) Eh gustung-gusto na naming magkita dahil ang tagal na noong huli naming pagkikita. Hehe.

~December 2011~

::IT Christmas Party. :) Walang patawad ang AUB IT Department. Akala namin, mga bago lang ang nagpepresent. Aba, this year, lahat pinag-present! Nakakatuwa ang mga groups habang papalapit ang presentation, either nagta-trashtalk or napapakiramdaman kung tapos na ang practice ng isa't isa, kung handang-handa na. :)) Ang competitive lang eh. Pera rin kasi ang pinaglalabanan. Haha.

Fancy hats and shades 'yung theme ng party namin. :)
At mula kay Kuya Ronx ang litrato na iyan. :)

Masayang-masaya ang gabi na iyon kasi nanalo kami sa presentation. Tapos, swerte kasi naaliw sa amin 'yung mga judges/sponsors kaya tinaasan ang cash prize from 5000Php to 10000Php! :) Tig-1000Php kami! :)

Sobrang sarap din ng mga pagkain.
Hindi kasama sa menu na 'yan, pero meron din kaming isang lechon. :9

Ang aking dinner plate. :)
The best ang lasa ng lahat ng pagkain dyan, swear. AS IN.

Ito ang paborito kong dessert nung gabing iyon. Mango Float. <3

Nakuha ko rin ang number one sa wishlist ko. :) Backpack!! Well, hindi ako masyadong na-surprise kasi kilala ko na kung sino ang nakabunot sa'kin. At kung ano ang ibibigay niya. -.- Paano kasi, personal niya akong tinanong kung ano ba gusto ko. Haha. Wala kasi siyang access sa online wishlist site ng department. XD So, ang exciting part na lang talaga sa'kin (kasi hindi ako pumayag na samahan siyang bilhin sa store na ako rin ang nagturo) ay kung anong klaseng bag ang ibibigay niya. =)) Ka-excite nitong gamitin sa Coron trip namin July 2012. :)

:: ~How to be brave
How can I love when I'm afraid to fall~ A Thousand Years, Christina Perri

So there! My year end blog ends here. :) Ang tiring niya gawin. Pero fulfilling. :)

Lilipat na ako ng company. I wonder what awaits me there. As of now, I see a short tunnel na may light sa dulo. Pagpasok ko sa bagong office next year, sana mapalapit ako sa light. Sana 'yung mga tao sa kabila kasing saya ng mga tao sa iiwan kong kumpanya. But whatever happens, I'm on fight mode. :D

Some things don't rest easy even when they're dead.

Their bones cry out from the ground.

- Roland Deschain, The Dark Tower IV Wizard and Glass

Hmmm. :S

2011-12-30T22:40:00.001+08:00

Narito na naman ang panahon na natatakot akong masanay sa isang bagay kasi pakiramdam ko, mawawala rin naman.
Parang ang lahat ay simula lamang.
Kasalanan ko ba?
Hindi ko rin naman alam kung kailangan kong bigyan ng effort upang huwag na lamang itong mawala.
~~Sana sa lalong madaling panahon, ito ay magwakas na.~~

Anong Gagawin Ko?

2011-12-25T15:59:00.001+08:00

Kung sa bawat bukas, ang ngalan mo pa rin ang nababanggit.
May pag-asa pa kayang ako ay umibig pang muli?
Naaalala ko pa rin mga pangarap natin,
Iniisip kong sila ay para lamang sa atin.

~My only hope,
(All the times I've tried)
My only peace,
(To walk away from you)~

Kung sa paglipas ng mahabang panahon
Ikaw pa rin ang nasa isip ko hanggang ngayon
Matutunan ko kayang ikaw ay malimutan
Kapag sa iba ay ibaling aking lingon?

~My only joy,
My only strength,
(I fall into your abounding grace)~

Hindi ako sigurado
Kung ano ang gusto at hindi ko gusto
Hindi ko batid
Kung makabubuti ang alinmang direksyon

Anong gagawin ko?

~My only power,
My only life,
(And love is where I am)
My only love.~ October, Evanescence

UP After Lantern Parade :)

2011-12-25T11:18:00.000+08:00

Wala kasi akong naabutang pumaparadang lantern. Kahit 'yung tipong mga nagaayos, nagliligpit, etc. As in wala. Haha. Sobrang busy kasi sa office. Hindi rin ako nakapag-halfday dahil nakakahiya naman sa team lead ko. :p Tapos OT pa nang onti dahil may pahabol pang support. Kawawa naman si Guillard, nag-leave siya para sa event na 'to. -.-

At nang finally pupunta na kami ni Guillard sa UP, wala kami agad nasakyang taxi. Nag-bus na lang kami eh. And then nilakad from Philcoa to UP. :)

Ang star sa likod ni Oble

Buti na lang sabi ng napagtanungan ni Guillard ay hindi pa nagsisimula ang fireworks. :D
So lakad-lakad muna kami. Hanggang isa-isa naming nakita ang mga batchmates. :) Nag-ala Santa Claus lang naman si Guillard habang nagdidistribute ng mga regalo niya mula sa isang malaking supot ng SM. As for me, tunay na pagkakaibigan at presensya ko na lang muna ang regalo ko. Hehe.

Nakakapagod ding maglakad-lakad at maghintay at lumilingon-lingon kahahanap sa kanila. Dagdag mo pa ang kahirapan na ma-contact sila dahil minsan nawawalan ng signal.

Finally, the fireworks! :)

Nang makita namin ang unang liwanag ng fireworks, lumapit na agad kami. Hirap na hirap akong kunan sila ng pictures dahil hindi pa pala ayos ang settings ng camera ko. Obvious naman sa shot ko sa taas. Hehe. Kaya vinideo ko na lang. :) Pagpasensyahan na ang kaguluhan ng shot ko, kasi naglalakad ako niyan. Tapos mukha pang giyera 'yung sound. XD

Medyo maraming puno pero keri lang. Napansin ko lang na mas mabilis matapos 'yung fireworks ngayon kesa noong mga nakaraang taon. Hindi kasi ako nagkaroon ng stiff neck this year eh. =))
May aksidente rin na naganap, may tinamaan daw ng fireworks dahil na imbes na pataas, sa side pumunta 'yung fireworks. Ayon sa news, since 1922, ngayon lang ito nangyari.

And then, nagdecide kaming mag-TechnoHub para bulabugin ang isa pa naming friend na hindi rin naka-attend sa event dahil until then nagtatrabaho pa rin siya. Doon na rin namin naisipang mag-dinner. :)

Kit! Matagal na kaming hindi nagkikita. Pareho na kaming tumaba. :)

Kit! With Guillard.

Sa RedKimono kami kumain. Isang mamahaling Japanese restaurant. Wala na kasing space sa The Old Spaghetti House at Seafood Island, tamad na rin kaming maglakad papuntang Pizza Hut. As a result, butas bulsa, pitaka, coin purse namin. Haha. =)) Pero sobrang enjoy naman sa kwentuhan, asaran, picture-picture, at siyempre kainan. :) Ang gift sa amin ni Kit ay Sushi platter. :9

Sa dami niyan,
'yung crabsticks, shrimp at 'yung manamis-namis na yellowish-flesh ang color lang ang kinain ko. :p
Buhay na buhay kasi 'yung the rest, parang hindi ko maatim tikman. Haha.

Kahit walang lanterns, ang sarap sa feeling na nakita mo uli ang mga friends mo na bihira mong maka-get together. :D Eh buti na lang may lantern parade, nagkakaroon ng opportunity to reunite.

~~(Pero kung hindi ko talaga inabutan 'yung fireworks maiiyak ako. -.- )~~

Dreams

2011-12-15T11:25:00.000+08:00

And I curled up on bed

Finding warmth from soft dreams

Playing sweetly in my head

Rain

2011-12-04T19:50:00.000+08:00

Random

2011-11-29T08:05:00.004+08:00

Kindness never goes unnoticed.

But sometimes kailangan mo naman ng konting recognition para mas ganahan kang palaging tumulong.
Ang hirap kapag LAHAT ng credits ay napupunta sa iba kahit alam mong may kapiranggot kang na-contribute na may malaking nagawa o naging key para masolusyunan ang problema ng nagpapatulong sa'yo.

Imbes na nakiki-bask ka sa glory ng tao na 'yun, you can't help but feel cheated. USED.
Pero siguro, hindi tunay na kindness ang nanghihingi ng recognition.

But, hey, I'm not an angel.
I'm not a martyr. Really.

There's a reason I feel this way.
And it's because I'm not perfect. I falter.

But I always strive to give kindness without asking anything in return.
So I am actually feeling guilty about writing this.
Dahil alam ko rin naman na hindi lang ako ang hindi perfect.

*Deep sigh*

-ERASER

Septimus Heap Book III: Physik by Angie Sage

2011-11-27T16:00:00.000+08:00

Septimus Heap Book III: Physik by Angie Sage

My rating: 4 of 5 stars

This is way more engaging than the first two books! :)

The plot, quest for eternal life, is perhaps the common denominator of all fantasy/magic books. But Physik made it unique by incorporating time travel through pairs of glasses, a Spirit Seer with a pet cat that transforms into a panther by night, a young dragon with a very good appetite, and a single-toothed creature that inflicts the Sicknesse, and many more. :)

I also liked the sort of old English language that was used to further emphasize the mood of 500-years-ago. :)

Favorite line:

"Now 'tis Despoiled," Marcellus sighed. "But the Hour is against us. It must be bound as it stands. 'Twill show that, tho' Man may strive for Perfection, he will Ever fall short. 'Tis the way of the Worlde. But a few Spottes of Ink will not divert my Purpose."

View all my reviews

Nagmamahal Hanggang Sa Kabilang Buhay

2011-11-20T10:42:00.004+08:00

Puting selyadong envelope. Nakaipit sa pagitan, sa kaliwang bahagi ng pinto at pintuan. Bill na naman ng Meralco. Paghablot, inipit muna ng mga labi upang magamit ang kaliwang kamay sa paghawak sa doorknob habang ang kanan ay sinusuot dito ang susi. Click. Nakauwi rin. Ipinatong sa ibabaw ng refrigerator ang bill ng Meralco at biglang naisip na teka, hindi pala ito envelope ng meralco. Habang binubuksan, kumunot ang noo. Ano 'to? Pagbukas sa envelope, (at medyo mahirap buksan ah, bilang sealed talaga. Sa kawalan ng pasensya sa pagtatanggal ng envelope flap, pinunit na lang nang tuluyan sa kahit paanong paraan basta mabuksan lang) may isang puting papel, nakatupi nang isang beses sa gitna.

Hindi natatapos ang pagsusulat ko sa bawat tuldok na nagaganap sa kung anong mayroon sa atin.

Dahil ito na lang ang mayroon ako.

Kasalanan ko man, na ito na lang ang mayroon ako, dahil ako na mismo ang umiiwas sa bawat pagtangka mong kausapin at makita ako, hindi pa rin ako titigil sa pagsusulat ng mga bagay-bagay na patungkol sa'yo.
Nakakainis ako noh? Ewan ko, tinatanong ko rin sa sarili ko kung bakit ko ginagawa ito.

Pero, hindi ka ba masasaktan kapag tumigil na ako sa pagsusulat?

Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko eh.
In fact, kung ako ang nasa posisyon mo, maiinis ako. Kasi ano bang gusto kong mangyari? Bakit kailangan pa ito? Kung kinakausap na lang sana kita at sinasabi ang mga bagay na kailangan at gusto mong marinig noon pa, eh 'di sana walang ganito kataas na pader sa pagitan nating dalawa. Hindi na sana ako nangangarap na marunong akong mag-telepathy para maparating sa'yo lahat ng nasa isip ko. Tapos ngayon, paganito-ganito ako.

Eh kung ikaw naman kaya ang nasa posisyon ko?

Kung ikaw naman ang nasa posisyon ko na ngayon ay hindi alam ang gagawin niya ngayong wala ka na? Hindi alam kung paano tumanggap ng iba at magsimula muli ng siguro masaya at panghabangbuhay na pagsasama. Naiwan ko ang isang malaking bahagi ng sarili ko sa'yo. Ano pang ibibigay ko para sa iba? Kung hindi ka sasaya sa akin, sino pang tao ang mapapasaya ko?

Pero, hindi ka nga ba masasaktan kapag tumigil na ako sa pagsusulat?

Kasi maaaring ito na ang huli. Kung sakaling nababasa mo ito ngayon, ibig sabihin may nangyaring hindi kanais-nais sa'kin at tumupad sa usapan namin ang nagpadala ng liham na ito sa'yo. Sorry, sinabi ko ang address mo sa iba. Huwag kang mag-alala, hindi naman marunong magtanda 'yun ng lugar. Malamang nga nahirapan pa 'yun sa paghahanap ng tinitirhan mo. Ay ewan ko pala kung personal niyang dinala diyan o dinaan niya sa postal office. Ewan ko sa kaparaanan niya.

Sana alam mo na simula nang dumating ka sa buhay ko, walang ibang pumalit sa lugar na inukupa mo sa puso ko. Hindi ko man nagampanan lahat ng inaasahan mong magagampanan ko - hindi ba sabi mo, kailangan mo ng kaibigan, guidance counselor, pari, madre, girlfriend, nanay - (ang hirap din naman kasi, isa lang ang katauhan ko at iyon lang ang paraan ng pagmamahal na napadama ko sa'yo) sana naramdaman mo na sa mga oras na tinawagan mo ako, sa mga oras na tinext mo ako, sa mga oras na nagPM ka sa'kin, nagkumahog ako na magpa-load para magreply, nagmadali akong tumakbo sa tahimik na lugar o sa loob ng CR para masagot ang tawag mo upang madama mo na kahit anong oras nandyan ako para sa'yo. 'Yun nga lang, madalas, hindi rin naman ako makapagsalita. 'Yun nga lang lately, nagmatigas na ako.

Siguro napagod din ako.

Magiisang dekada na rin kasi noh. Pero sabi nila, sa heaven, hindi ka makadarama ng pagod. Magaan lang ang lahat. Masaya. Payapa. Kaya kahit araw-araw (ay, wala ngapala yatang konsepto ng oras sa heaven) pa kitang ipanalangin ('di ba lagi mong request sa'kin yan?), hinding-hindi ako mapapagod. Sana payagan din ako ng Diyos na palagi kang matanaw at paminsan-minsan pumalit sa guardian angel mo para protektahan ka.

At siyempre, bilang wala namang computer, lapis, papel, ballpen, (ewan anong gamit ni St. Peter sa listahan niya, I have yet to know), siguro sa ulap na lang ako patuloy na magsusulat, sa mga bituin, sa mga markang nagagawa ng bawat patak ng ulan sa lupa, sa bahaghari, sa sinag ng araw at mga aninong nililikha nito.

Kaya kung sakaling masasaktan ka sa sandaling tumigil ang pagsulat ko, huwag kang mag-alala.

Andito pa rin ako.

Nagmamahal hanggang sa kabilang buhay,

XXXXX

At saka nagpakita ang mensahero.

I Hate The Smell Of Smoke Coming From A Cigarette

2011-11-19T13:05:00.000+08:00

>.< Alam mo 'yung nanunuot na amoy. Na parang nasa katawan mo na rin after mong mabugahan ng usok ng sigarilyo.
Bakit ba kasi kailangan pang manigarilyo ng mga tao?

Ano bang masarap sa paglanghap ng usok.
May kaibigan akong hindi ko maintindihan ang punto sa pagsasabing nakaka-relax kasi ang paninigarilyo. Nakakawala ng tension, stress.

Nawala nga stress mo, stressed naman ang lungs mo. Pagtanda mo, stressed ka lalo at ang pamilya/friends mo dahil sa lung cancer mo. Pati si Mother Earth, stressed. Hirap na hirap na nga siya sa pag-filter out ng mga kemikal sa hangin, lupa, at tubig tapos dadagdag ka pa.
Pwede namang humanap ng ibang paraan. Lie still, pikit mo muna mata mo, breathe in, breathe out while listening sa music. Makipagkwentuhan muna. (Para sa mga geek, laro ka muna ng isang round sa gameofnerds or minesweeper.)
Sa mga paraan na ito, healthy ka pa. Pati mga tao sa paligid mo, healthy.

I'm sure naman ang mga kemikal na ginagamit sa paggawa ng sigarilyo ay may healthy uses din. Sana doon na lang ma-focus.

Telepathy

Re-watching とらドラ! (ToraDora!)

Change

What Matters Are The Things In The Middle

Random

Wheel Of Fate

ありがとう ございます :)

At La Mesa Ecopark

Random

Random

At UP Diliman: Reminiscing and Making New Memories

Freedom

[Late Post] Fireworks Snapshots

Random

If It's Ka It'll Come Like A Wind...

It's Still A Beautiful Day

2011 Recollections: Jampacked (with little spaces sa corners), Colorful, Assorted, Roller Coaster, Mash-ups

Hmmm. :S

Anong Gagawin Ko?

UP After Lantern Parade :)

Dreams

Rain

Random

Septimus Heap Book III: Physik by Angie Sage

Nagmamahal Hanggang Sa Kabilang Buhay

I Hate The Smell Of Smoke Coming From A Cigarette

ありがとうございます :)