Parthenon Sculptures

Λόρδος Βύρων- Η Κατάρα της Αθηνάς

2013-02-15T22:28:00.003-08:00

(..)Και, τεμπέλικα, τ’ αρχαία σαν χαζοί θα σχολιάζουν, ενώ οι γεροντοκόρες από πόθο θα στενάζουν και θα κατατρώγουν όλες ψηλαφώντας με τα μάτια των υπέροχων γιγάντων τα μαρμάρινα κομμάτια, και θλιμμένες θα φωνάζουν, όταν δουν τους ανδριάντες: “Ω, οι Έλληνες οι αρχαίοι ήτανε στ’ αλήθεια άντρες!”Και συγκρίνοντάς τους τώρα με εκείνους τους γενναίους, θα ζηλέψουν τη Λαΐδα για τους φίλους Αθηναίους. Πότε σύγχρονη γυναίκα θα ’χει τέτοιον εραστή; Άχ, αλίμονο, ο σερ Χάρρυ δεν του μοιάζει του Ηρακλή…

Και στο τέλος, μες στο τόσο το ανώνυμο το πλήθος, θα βρεθεί κάποιος διαβάτης που θα έχει λίγο ήθος· λυπημένος, βλέποντάς τα, άφωνος θ’ αγανακτήσει, θα θαυμάσει τα κλεμμένα, μα τον κλέφτη θα μισήσει. Ώ, καταραμένη να ’ναι η ζωή του και ο τάφος και οργή να συνοδεύει το ιερόσυλό του πάθος. Τ’ όνομά του η Ιστορία δίπλα σ’ εκεινού θα γράψει του τρελού, που της Εφέσου το ναό ’χε κατακάψει. Κι η κατάρα μου πιο πέρα απ’ τον τάφο να τον πάει και το μίσος αιωνίως και τους δυο να κυνηγάει. Ο Ηρόστρατος και ο Έλγιν, και οι δυο ατιμασμένοι, μα ο δεύτερος πιο μαύρος απ’ τον πρώτο θ’ απομένει.(…)

(Λόρδος Βύρων, Η Κατάρα της Αθηνάς)

Το ποίημα αυτό,”Η κατάρα της Αθηνάς” (The Curse of Minerva) γράφηκε τον Μάρτιο του 1811 στην Αθήνακαι παραμένει μια σχεδόν άγνωστη και λησμονημένη δημιουργία του φιλέλληνα ποιητή λόρδου Μπάυρον.Η αφορμή ήταν μια επίσκεψη στον ιερό βράχο για να θαυμάσει το αρχαίο κάλλος, αλλά έφριξε από αγανάκτηση όταν αντίκρισε λεηλατημένο και κατεστραμμένο τον ναό της Αθηνάς ,άλλα και την Καρυάτιδα να λείπει από τη θέση της.

Ήταν νωπή ακόμα η ιεροσυλία και καταστροφή που είχε διαπράξει ο λόρδος ‘Ελγιν…

Βισάλτης/©ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

Τα αρχαιολογικά μνημεία και μουσεία on-line... από το Latsis foundation!

2012-11-04T23:03:00.001-08:00

Το Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση (Latsis foundation) μας δίνει την δυνατότητα να τα επισκευτούμε on-line...

Το Μουσείο Ακροπόλεως
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=5&preloader=1

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=35&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=7&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=68&preloader=1

Ο Μαραθών και το Αρχαιολογικό Μουσείο
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=42&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=8&preloader=1

Δήλος
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=10&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=4&preloader=1

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=1&preloader=1

Ελευσίνα: Ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=6&preloader=1

Αυστραλή δικηγόρος εκδίδει βιβλίο για το πως θα πάρουμε πίσω τα γλυπτά του Παρθενώνα

2012-10-15T00:07:00.000-07:00

Αυστραλή δικηγόρος, ειδικευμένη σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρουσιάζει την δική της πρόταση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από τη Βρετανία στην Ελλάδα σε ένα βιβλίο της που θα παρουσιαστεί την Κυριακή στην Καμπέρα. Η Κάθριν-Μανόλια Φίλεϊ, πριν ασχοληθεί με τη νομική ήταν αρχαιολόγος και εργάστηκε στην Ελλάδα. Ως δικηγόρος εργάστηκε ιδιαίτερα και για απόδοση δικαιοσύνης στους Αυστραλούς ιθαγενείς.
Τίτλος του βιβλίου της είναι "How The Greeks Can Get Their Marbles Back- the legal argument for the return of the Parthenon Marbles to Greece", στο οποίο η συγγραφέας υποστηρίζει πως η Βρετανία δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψει από μόνη της τα Γλυπτά για καθαρά "πολιτιστικούς λόγους. Μια τέτοια χειρονομία, θα έκανε άνω-κάτω τα μουσεία όλου του κόσμου".

Για καθαρά νομικούς λόγους, συνεχίζει, θα πρέπει να εγκαταλειφθούν τα επιχειρήματα περί πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά να υποστηριχθεί ότι τα μοναδικά αυτά έργα τέχνης συνδέονται από αρχαιοτάτων χρόνων έως και σήμερα και πνευματικά-για την ακρίβεια θρησκευτικά- με τους Έλληνες.
"Με το επιχείρημα αυτό Αυστραλοί Αβορίγινες, Νεοζηλανδοί Μαορί και Βορειοαμερικανοί Ινδιάνοι κατόρθωσαν να πάρουν πίσω θησαυρούς τους" επισημαίνει.
Στο βιβλίο της, εξηγεί αναλυτικά πως Έλληνες υπήκοοι που ζουν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να διεκδικήσουν νομικά την επιστροφή των Γλυπτών επικαλούμενοι το επιχείρημά τηςκαι εκφράζει την βεβαιότητά της πως θα κερδίσουν, ενώ περιγράφει με λεπτομέρειες και νομικά επιχειρήματα την όλη διαδικασία.

Διαδικτυακή ψηφοφορία για τα γλυπτά του Παρθενώνα

2012-09-13T12:27:00.001-07:00

Να επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα η όχι; Σε αυτό το ερώτημα καλούνται να απαντήσουν οι επισκέπτες ιστοσελίδας, που ανήκει στο βρετανικό Σύλλογο των Νεαρών Αρχαιολόγων (Young Archaeologist Club). Ο μόνος, όπως αυτοχαρακτηρίζεται, σύλλογος στη Βρετανία που απευθύνεται σε νέους έως 17 ετών με ενδιαφέρον στην αρχαιολογία.

Η νεανική «λέσχη» εκδίδει τρεις φορές τον χρόνο ένα περιοδικό με αρχαιολογικά θέματα, με το τρέχον τεύχος να κάνει αναφορά στο γνωστό δίλημμα, αλλά και στο σχετικό ντιμπέιτ, που διοργανώθηκε στις 11 Ιουνίου στο Λονδίνο από τον οργανισμό Intelligence Squared.

Ως γνωστόν, εκείνη την ημέρα το κοινό ψήφισε δυο φορές, μία πριν και μία μετά τη λήξη της δίωρης συζήτησης, στην οποία συμμετείχαν από την πλευρά των υποστηρικτών της επανένωσης ο βουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Άντριου Τζορτζ και ο ηθοποιός και συγγραφέας Στίβεν Φράι και από την αντίθετη πλευρά ο ιστορικός, καθηγητής Πανεπιστημίου Φελίπε Φερνάντες-Αρμέστο και ο ιστορικός, δημοσιογράφος και βουλευτής των Εργατικών Τρίστραμ Χαντ. Κι ενώ πριν την έναρξη οι υπέρμαχοι της επιστροφής ήταν μόνο 196, με τους αντίθετους να φτάνουν τους 202 και τους αναποφάσιστους τους 158, μετά τη λήξη της τηλεμαχίας νικητές αναδείχτηκαν οι πρώτοι και μάλιστα με διαφορά: 384 ψήφισαν υπέρ και 125 κατά, ενώ μόνο 24 έμειναν αναποφάσιστοι.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι στην ψηφοφορία που γίνεται στην ιστοσελίδα των νεαρών αρχαιολόγων, από τα 63 άτομα που ψήφισαν χθες, μέχρι στιγμής, το 76% θεωρεί ότι τα Γλυπτά πρέπει να επιστραφούν στο Μουσείο της Ακρόπολης και το 24% ότι θα πρέπει να παραμείνουν στη Βρετανία, ενώ πριν λίγο το αποτέλεσμα ήταν 98% υπέρ της επιστροφής και 2% κατά, αφού προφανώς ψήφισαν πολλοί έλληνες μόλις το θέμα έγινε γνωστό. Όπως αναφέρεται στη συνέχεια της σελίδας, τα Γλυπτά, που καμιά φορά αναφέρονται και ως Ελγίνεια, λόγω του λόρδου που τα έφερε στη Βρετανία, προέρχονται από τον περίφημο ναό του Παρθενώνα, που αποτελεί τμήμα της Ακρόπολης των Αθηνών και τον οποίον οι αρχαίοι Έλληνες άρχισαν να χτίζουν το 447 π. Χ. Περίπου τα μισά από τα γλυπτά καταστράφηκαν στους αρχαίους χρόνους, προτού ο λόρδος Έλγιν τα επισκεφτεί. Από τα εναπομείναντα, περίπου το 50% βρίσκονται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο, όπου εκτίθενται από το 1817, ενώ τα περισσότερα από τα υπόλοιπα φυλάσσονται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

«Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι θα πρέπει να επανενωθούν όλα μαζί στην Αθήνα, ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η συλλογή του Βρετανικού Μουσείου θα πρέπει να παραμείνει στο Λονδίνο. Θέλουμε τη γνώμη μας. Γι αυτό σας παρακαλούμε να ψηφίσετε ή να μας στείλετε μέσω e-mail τα σχόλιά σας για το θέμα», δηλώνεται στην ιστοσελίδα.

Η ψηφοφορία γίνεται στο YAC's Parthenon Sculptures Vote (κλικ εδώ)!

Βρετανικό Μουσείο: ΔΕΝ εξετάζουμε επιστροφή θραυσμάτων γλυπτών του Παρθενώνα!

2012-08-24T22:38:00.001-07:00

Σε διάψευση των δηλώσεων του προέδρου του Μουσείου της Ακρόπολης, ότι υπάρχει κατ’ αρχήν συμφωνία μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας για επιστροφή και συγκόλληση θραυσμάτων γλυπτών του Παρθενώνα, προχώρησε το Βρετανικό Μουσείο.

Αντίθετα, το Βρετανικό Μουσείο σχολίασε ότι είναι «ανοιχτό σε συζητήσεις για.. βραχυπρόθεσμο δανεισμό κάποιων αντικειμένων, αλλά όχι μία μόνιμη επιστροφή.

»Οι διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου θα εξετάσουν – με βάση τους συνηθισμένους [...] όρους και την καταλληλότητα για μετακίνηση – κάθε αίτημα για δανεισμό [...] οποιοδήποτε μέρους της συλλογής», καταλήγει η βρετανική απάντηση.

Ωστόσο, το Βρετανικό Μουσείο σημείωσε ότι είναι διατεθειμένο να «εξερευνήσει» το ενδεχόμενο ερευνητικής συνεργασίας πάνω στα θραύσματα που εκτίθενται στην Αθήνα και το Λονδίνο.

Η διάψευση από μέρους του Βρετανικού Μουσείου έρχεται ως απάντηση στις χθεσινές δηλώσεις του επικεφαλής του Μουσείου της Ακρόπολης, Δημήτρη Παντερμαλή, στον ΣΚΑΪ, κατά τις οποίες αποκάλυψε ότι έχει υποβάλλει «πρόταση για τα θραύσματα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, ανήκουν σε σώματα από τα γλυπτά του Παρθενώνα και μπορούν να συγκολληθούν, να συνεννοηθούμε με τους συναδέλφους του Βρετανικού Μουσείου και να γίνει αυτή η συγκόλληση.

»Έγινε κατ’ αρχήν δεκτή η πρόταση, το φθινόπωρο θα έχουμε μια συνάντηση και ελπίζω να πάει καλά» κατέληξε ο κ. Παντερμαλής.

Η Ελλάδα έχει επί χρόνια προσπαθήσει, δίχως επιτυχία, να εξασφαλίσει τον «επαναπατρισμό» των γλυπτών του Παρθενώνα. Τα τεχνουργήματα αποκολλήθηκαν από την αρχική τους θέση το 1806 από τον Λόρδο Έλγιν, τότε πρεσβευτή του Λονδίνου στην Υψηλή Πύλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατόπιν άδειας του Σουλτάνου. Στη συνέχεια, ο λόρδος Έλγιν πούλησε τα γλυπτά στο Βρετανικό Μουσείο.

Από το http://greece-salonika.blogspot.com/

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ...Στο Μουσείο της Ακρόπολης!

2012-08-22T05:54:00.002-07:00

Μια ξεχωριστή βραδιά θα ζήσουν όσοι βρεθούν στις 31 Αυγούστου στον προαύλιο χώρο του Μουσείου της Ακρόπολης που έχει διοργανώσει μια μουσική βραδιά υπό το τελευταίο καλοκαιρινό σεληνόφως.
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 9.30 μ.μ.με τις μουσικές και τα τραγούδια του μουσικού σχολείου Βόλου.

Την ημέρα αυτή, το Μουσείο θα παραμείνει ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τα μεσάνυχτα (η είσοδος θα είναι ελεύθερη από τις 9 μ.μ.), δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να περιηγηθούν τους εκθεσιακούς χώρους και να απολαύσουν τη θέα του Ιερού Βράχου με το γοητευτικό σεληνόφως radar.gr

Ποιο είναι το όνομα του παλαιότερου ξενοδοχείου του Σουδάν;

2012-08-13T22:58:00.000-07:00

Μα φυσικά ....Ακρόπολη!

Μια Ακρόπολη κοσμεί την καρδιά του Σουδάν. Ο λόγος για το «Hotel Acropole», που αποτελεί το παλαιότερο ξενοδοχείο της πρωτεύουσας Χαρτούμ και φέτος συμπληρώνει εξήντα χρόνια λειτουργίας.

Η επιτυχημένη επιχείρηση δεν έχει μόνο ελληνοπρεπή επωνυμία, αλλά και ελληνική ψυχή, διότι πίσω της βρίσκεται μια οικογένεια από την Κεφαλλονιά που εγκατέλειψε την πατρίδα για να βρει τη δική της Γη της Επαγγελίας στη Μαύρη Ηπειρο.

Ο Θανάσης, ο Γιώργος και ο Μάκης Παγουλάτος είναι τα τρία αδέλφια που σήμερα διοικούν αυτό το οικογενειακό ξενοδοχείο που έχει εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς της σουδανικής πρωτεύουσας.

Αποτελούν τη δεύτερη γενιά ξενοδόχων, αφού το «Hotel Acropole» ιδρύθηκε το 1952 από τους γονείς τους, τον Παναγή και τη Φλώρα Παγουλάτου, που έφτασαν στην Αφρική αναζητώντας την τύχη τους.

«Ο πατέρας ήρθε στην Αφρική μετά τον πόλεμο για ένα καλύτερο μέλλον. Εκείνα τα χρόνια η οικογένειά του ήταν αρκετά μεγάλη, δώδεκα αδέλφια νομίζω, και τα πράγματα ήταν δύσκολα.

Ετσι ήρθε εδώ στην ξενιτιά» δηλώνει στην «Espresso» ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς, ο Θανάσης Παγουλάτος. Το 1945 ο νεαρός τότε Παναγής έφτασε στο Χαρτούμ, όπου υπήρχε ακμάζουσα ελληνική παροικία. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος, αλλά γρήγορα αποφάσισε να γίνει επιχειρηματίας. Ετσι έφτιαξε την πρώτη του επιχείρηση, το κλαμπ «Great Britain», που περιλάμβανε εστιατόριο, ζαχαροπλαστείο, μπαρ κ.λπ.

«Το κέντρο είχε επιτυχία, αλλά ήταν δυστυχώς δίπλα στο παλάτι του Σουδάν, που το κυβερνούσαν οι Αγγλοι. Κάποια στιγμή, λόγω φασαρίας και μουσικής, ο κυβερνήτης έκλεισε την επιχείρηση. Ετσι ξεκίνησε το ξενοδοχείο» αναφέρει ο κ. Παγουλάτος.

Το πρώτο κτίριο στο οποίο στεγάστηκε το «Hotel Acropole» διέθετε δέκα δωμάτια. Λόγω της επιτυχίας που σημείω [Οι αδελφοί Παγουλάτου διοικούν την επιχείρηση που ξεκίνησε ο πατέρας τους. Αριστερά ο Γιώργος, δεξιά ο Μάκης και κάτω ο Θανάσης.] ωσε, γρήγορα επεκτάθηκε σε ένα νέο και μεγαλύτερο κτίριο δυναμικότητας 40 δωματίων, στο οποίο στεγάζεται έως σήμερα.

«Τα πρώτα χρόνια οι περισσότεροι πελάτες ήταν έμποροι που έρχονταν για διάφορες επιχειρήσεις. Αργότερα γίναμε πιο γνωστοί, αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε με τα Ηνωμένα Εθνη κ.λπ.» σημειώνει ο Ελληνας ξενοδόχος. Με το πέρασμα του χρόνου, στο πελατολόγιό του προστέθηκαν μη κυβερνητικές οργανώσεις, δημοσιογράφοι, διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, αρχαιολόγοι, ακόμη και καλλιτέχνες, όπως ο Μπομπ Γκέλντοφ.

Σήμερα, εξήντα χρόνια από την ίδρυσή του, το «Hotel Acropole» παραμένει εξαιρετικά δημοφιλές, με πιστούς πελάτες και την υψηλότερη βαθμολογία ανάμεσα στα ξενοδοχεία του Χαρτούμ από τους χρήστες του μεγάλου ταξιδιωτικού site tripadvisor.com.

Σύμφωνα με τον κ. Παγουλάτο, το μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται στην προσωπική εξυπηρέτηση των πελατών από τα μέλη της οικογένειας. «Το ξενοδοχείο είναι οικογενειακό. Ο πελάτης που θα έρθει θα βρει πάντοτε κάποιον από την οικογένεια του ξενοδοχείου και οτιδήποτε χρειαστεί θα το λύσουμε» υπογραμμίζει ο ίδιος.

Ανάμεσα στις υπηρεσίες που προσφέρει το τριών αστέρων ξενοδοχείο δεν είναι τα σπα και οι πισίνες, αλλά η ουσιαστική βοήθεια σε μια χώρα όπου η ζωή δεν είναι εύκολη, ειδικά για τους ξένους.

Οπως αναφέρει ο κ. Παγουλάτος, το ξενοδοχείο βοηθά τους πελάτες του να πάρουν τις ειδικές άδειες που απαιτούνται για να βγουν από την πόλη του Χαρτούμ ή για να φωτογραφήσουν (και τα δύο απαγορεύονται για τους τουρίστες χωρίς ειδική άδεια), να νοικιάσουν αυτοκίνητο με καλό οδηγό κ.λπ. Πάνω απ’ όλα, όμως, η οικογένεια Παγουλάτου διατηρεί μια ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα, που κάνει τον επισκέπτη να αισθάνεται σαν στο σπίτι του.

Η οδυνηρή εμπειρία της τρομοκρατικής επίθεσης το 1988< [Το τριών αστέρων ξενοδοχείο δεν διαθέτει περιττές πολυτέλειες, αλλά κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν στο σπίτι του.] br/>
Το γεγονός που έχει αναμφίβολα χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη της οικογένειας Παγουλάτου δεν είναι άλλο από την τρομοκρατική επίθεση με στόχο ξένους υπηκόους που εκδηλώθηκε στο «Hotel Acropole» στις 15 Μαΐου 1988.

Η έκρηξη της βόμβας που τοποθέτησαν οι τρομοκράτες στην τραπεζαρία του ξενοδοχείου είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο οκτώ ανθρώπων και τεράστιες υλικές καταστροφές. Ο Θανάσης Παγουλάτος έζησε από κοντά εκείνον τον εφιάλτη: «Ημουν μέσα. Είναι κάτι που αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις, ήταν πολύ τρομακτικό. Εσκασε η βόμβα, τα πάντα γκρεμιστήκανε, σβήσανε τα φώτα, ακουγόντουσαν φωνές. Η σύζυγός μου ήταν πάνω και μέχρι να πάω να τη βρω δεν ήξερα αν είχε σκοτωθεί. Ηταν το κάτι άλλο».

Η τρομοκρατική επίθεση έπληξε το παλιό κτίριο του ξενοδοχείου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το νεότερο κτίριο, όπου στεγάζεται έως σήμερα το «Hotel Acropole». «Το παλιό κτίριο ήταν νοικιασμένο. Η πρώτη μας σκέψη ήταν να το επιδιορθώσουμε, παρ’ όλο που είχε καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό, αλλά επειδή ο ιδιοκτήτης δεν ήθελε να συμμετάσχει στα έξοδα, το αφήσαμε και μείναμε μόνο στο κτίριο όπου βρισκόμαστε και σήμερα» λέει ο κ. Παγουλάτος και υπογραμμίζει: «Σοκαριστήκαμε, πονέσαμε, αλλά δεν το βάλαμε κάτω».

Για πάντα στη Μαύρη Ηπειρο

Σήμερα το «Hotel Acropole» διοικείται από τη δεύτερη γενιά ξενοδόχων της οικογένειας Παγουλάτου. Ομως η ζωή στο Σουδάν δεν είναι εύκολη και τα τέκνα των τριών αδελφών ίσως να μη θελήσουν να αναλάβουν.

«Τα παιδιά μας αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην Αθήνα και δεν ξέρω κατά πόσο θα συνεχίσουν την επιχείρηση που ξεκίνησε ο πατέρας μας πριν τόσα χρόνια» λέει ο κ. Παγουλάτος και εξηγεί: «Η ζωή στο Χαρτούμ ήταν ωραία μέχρι το '80 περίπου, πριν έρθει ο ισλαμισμός, οπότε υπήρχε μια σχετική ελευθερία, υπήρχαν διάφορα κλαμπ, κινηματογράφοι, η παροικία μας ήταν μεγάλη, υπήρχαν ο ελληνικός σύλλογος και ο ελληνικός αθλητικός όμιλος. Αργότερα όμως, όταν ήρθε ο ισλαμισμός και άλλαξαν οι κανόνες, τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα».

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο Θανάσης, ο Γιώργος, ο Μάκης Παγουλάτος και οι σύζυγοί τους δεν σκοπεύουν να αφήσουν το «Hotel Acropole» για να επιστρέψουν στην Ελλάδα ή για να στήσουν μια άλλη επιχείρηση σε κάποιο άλλο μέρος.

«Η οικογένεια πάντοτε βρίσκεται εδώ. Ακόμη κι αν λείπει κάποιος αδελφός σε ταξίδι, τα δύο αδέλφια με τις συζύγους τους είναι πάντα εδώ. Αγαπάμε τη δουλειά μας και τη βλέπουμε διαφορετικά» υπογραμμίζει ο κ. Παγουλάτος.

Ακρόπολη, ο πιο δημοφιλής αρχαιολογικός χώρος

2012-07-17T04:01:00.002-07:00

Η Ακρόπολη είναι με διαφορά ο πιο δημοφιλής Αρχαιολογικός χώρος με 317.338 εισιτήρια την περίοδο Ιανουάριος - Μάρτιος 2012, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Στην τρίτη θέση - μετά την Ακρόπολη και το Αρχαιολογικό Μουσείο- βρίσκονται οι Δελφοί σημειώνοντας εντυπωσιακή αύξηση στην κίνηση επισκεπτών. Ο μέσος όρος αύξησης της κίνησης του Αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου - σύμφωνα με στοιχεία της Ι' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων- για τον μήνα Μάρτιο (σε σχέση με το 2011) ανέρχεται στο 216%.

Οι πιο δημοφιλείς Αρχαιολογικοί χώροι το πρώτο τρίμηνο του 2012.

Ακρόπολη: 317.338

Αρχαιολογικό Αθήνας: 56.255

Δελφοί: 49.690

Επίδαυρος: 24.150

Ολυμπία: 22.666

Σούνιο: 18.912

Ηράκλειο (+Κνωσσός-Φαιστός): 14.595

Μυκήνες: 14.161

Κόρινθος: 12.646

Ρόδος (+Λίνδος & Κάμειρος): 6.354

dexiextrem.blogspot.gr

Reunite the Parthenon Sculptures!

2012-06-28T21:49:00.003-07:00

We call them Sculptures not marbles. PARTHENON SCULPTURES!

2012-06-27T02:53:00.001-07:00

Μάθετε εσάς αλλά και τους φίλους σας να λένε τα γλυπτά του Παρθενώνα γλυπτά και όχι μαρμαρά!
Είναι πολύ απλό απλά πατάς στον παρακάτω σύνδεσμο και με τον λογαριασμό facebook που έχεις και μετά συμβουλεύεις τους φίλους που θέλεις για το αυτονόητο, να λέμε τα κλεμμένα γλυπτά που κρατούν διαμελισμένα στο Λονδίνο οι Βρετανοί ΓΛΥΠΤΑ και όχι μάρμαρα!

We call them, Sculptures not marbles. PARTHENON SCULPTURES!
http://www.causes.com/actions/1662518

http://www.parthenon-sculptures.blogspot.com/

Θριάμβευσαν στο Λονδίνο τα επιχειρήματα υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών

2012-06-11T22:29:00.001-07:00

Νικήτρια με διαφορά αναδείχθηκε η ομάδα που υποστήριξε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα σε αγώνα επιχειρηματολογίας που διοργανώθηκε στο Λονδίνο.

Στο debate του οργανισμού Intelligence Squared με θέμα την επιστροφή των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο παρατάχθηκαν από τη μία πλευρά ο γνωστός Βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και τηλεοπτικός παρουσιαστής Στίβεν Φράι και ο συμπατριώτης του βουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και επικεφαλής της οργάνωσης Marbles Reunited, Άντριου Τζορτζ, υποστηρίζοντες την επιστροφή και από την άλλη ο Βρετανός ιστορικός και επίσης βουλευτής (με τους Εργατικούς) Τρίστραμ Χαντ με τον Ισπανό καθηγητή ιστορίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ, Φελίπε Φερνάντεθ-Αρμέστο.

Ανοίγοντας τη σειρά των επιχειρημάτων ο κ. Τζορτζ αναφέρθηκε στην κατάθεση αιτήματός του προς τη Βουλή των Κοινοτήτων να καταδικαστεί η αρπαγή από Έλληνες βράχων από το νεολιθικό μνημείο του Στόουνχετζ, σύμβολο του αγγλικού πολιτισμού και ιστορίας. Το αίτημα κατατέθηκε την 1η Απριλίου, μία συμβολική πρωταπριλιάτικη κίνηση καταδίκης της διατήρησης των Γλυπτών του Παρθενώνα στο Λονδίνο.
Ο Βρετανός βουλευτής τόνισε ότι...
η επιστροφή των γλυπτών δε θα ήταν ταπεινωτική κίνηση για τη Βρετανία, ούτε θα άνοιγε της πύλες για τον επαναπατρισμό άλλων εκθεμάτων του μουσείου – θα ήταν πολύ απλά η ηθικά σωστή απόφαση. Πρόσθεσε ότι τα γλυπτά λεηλατήθηκαν από το λόρδο Έλγιν από μία χώρα υπό κατοχή και απέρριψε τον ισχυρισμό του Βρετανικού Μουσείου περί παρουσίασης των γλυπτών στο πλαίσιο του παγκόσμιου πολιτισμού, λέγοντας ότι η συλλογή του είναι μια συγκυρία ιμπεριαλιστικής πολιτικής και όχι προαιώνιο πεπρωμένο εκπροσώπησης της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Σημείωσε ότι η αίθουσα που τώρα φιλοξενεί τα γλυπτά θα μπορούσε να γεμίζει με περιοδικές εκθέσεις άλλων αρχαιοελληνικών κλασικών αριστουργημάτων, καθώς η ουσία του επιχειρήματος επιστροφής των γλυπτών στην Αθήνα είναι η αξία της επανένωσής τους, είτε στην Ελλάδα είτε στο Λονδίνο είτε αλλού – σημειώνοντας βέβαια ότι ο καταλληλότερος χώρος για κάτι τέτοιο είναι αναμφισβήτητα η Αθήνα και το Νέο Μουσείο Ακρόπολης.

Ο κ. Τζορτζ αμφισβήτησε επίσης και τη νομιμότητα του περίφημου φιρμανιού του σουλτάνου που έδινε την άδεια μεταφοράς των γλυπτών στο λόρδο Έλγιν.

Ο Στίβεν Φράι υπερθεμάτισε λέγοντας ότι θα ήταν αρχοντικό και θα έδειχνε φινέτσα και ανωτερότητα αν οι Βρετανοί έπαιρναν την πρωτοβουλία να επιστρέψουν τα γλυπτά στην Αθήνα και να γεμίζουν την αίθουσα του βρετανικού μουσείου με γύψινα αντίγραφα. Όπως είπε ο κ. Φράι, η θέση των μαρμάρων είναι εκεί που γεννήθηκαν, εκεί από όπου προέρχεται το πεντελικό μάρμαρο της δημιουργίας τους, εκεί που γεννήθηκαν οι ιδέες οι οποίες με τη σειρά του γέννησαν τα γλυπτά, δηλαδή η αρχιτεκτονική, η φιλοσοφία, ο εμπειρισμός, η αμφισβήτηση, η ιστορία, η αστρονομία, η δικαιοσύνη, τα μαθηματικά, η άλγεβρα. «Ο Παρθενώνας είναι αφιερωμένος στη θεά της Σοφίας, ένα σύμβολο ότι η ο άνθρωπος είχε ξεφύγει από την επιθετική και άγρια φύση του και είχε μετουσιωθεί σε όν σκεπτόμενο», πρόσθεσε ο Στίβεν Φράι.

Απέρριψε ως ανόητο το επιχείρημα ότι το Λονδίνο δικαιούται τα γλυπτά διότι ο λόρδος Έλγιν τα έσωσε από την καταστροφή, λέγοντας ότι αν έσωζε κανείς κάποιους πίνακες από το φλεγόμενο σπίτι του γείτονά του δε θα τα κρατούσε ο ίδιος όταν ο γείτονας επέστρεφε. Κατέληξε λέγοντας ότι αν και με την υπάρχουσα κρίση χρέους ακούμε ότι η Ελλάδα είναι αυτή που χρωστά, ο ίδιος πιστεύει ότι όσα κι αν κάνει για την Ελλάδα η Βρετανία ποτέ δε θα μπορέσει να ξεπληρώσει όσα χρωστά η ίδια στο ελληνικό πνεύμα.

Από το άλλο στρατόπεδο ο Τρίστραμ Χαντ επιχειρηματολόγησε ότι τα γλυπτά δεν μπορούν να ενωθούν πραγματικά αφού μεγάλα κομμάτια έχουν καταστραφεί και χαθεί προ πολλού.

Στάθηκε ωστόσο ιδιαίτερα στη νομική υφή του ζητήματος λέγοντας ότι ο Έλγιν τα έφερε στην Βρετανία με την άδεια της ισχύουσας τότε νομοθεσίας στην Ελλάδα. Υπογράμμισε πολλές φορές ότι η ελληνική πλευρά δεν έχει διεκδικήσει ποτέ νομικά τα γλυπτά, υποστηρίζοντας ότι το ελληνικό ενδιαφέρον είναι όψιμο και ορμώμενο από εθνικιστικά αισθήματα.

Τάχθηκε υπέρ του Βρετανικού Μουσείου λέγοντας ότι τα Γλυπτά αποτελούν ζωτικό κομμάτι του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα του ιδρύματος του Μπλούμσμπερι και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία προηγούμενου σε περίπτωση επαναπατρισμού των γλυπτών. Σημείωσε μάλιστα ότι ίσως και η Εθνική Πινακοθήκη ή το Αρχαιολογικό Μουσείο στην Ελλάδα να βρίσκονταν αντιμέτωπα με αιτήματα επαναπατρισμού εκθεμάτων τους. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μοίρασμα των πολιτιστικών στοιχείων των λαών, χρειαζόμαστε διεθνισμό και όχι εθνικισμό», κατάληξε ο κ. Χαντ.

Ο καθηγητής Φερνάντες-Αρμέστο σε μια μάλλον ατυχή αρχική παρουσίαση των επιχειρημάτων του που αναλώθηκε κυρίως σε προσωπική επίθεση σαρκασμού σε βάρος του Στίβεν Φράι, προκαλώντας αποδοκιμασίες από το ακροατήριο, υποστήριξε ότι το Βρετανικό Μουσείο είναι ένα αρχείο της ιστορίας του κόσμου. Επέκρινε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης για την αρχιτεκτονική του και το χαρακτήρισε «μουσείο-καθρέφτη» αντί για «μουσείο-παράθυρο», εξηγώντας ότι περιορίζεται στην παρουσίαση του ελληνικού πολιτισμού, σε αντίθεση με το λονδρέζικο μουσείο.

Το βασικό του επιχείρημα κατά της επανένωσης των γλυπτών ήταν το ζήτημα της δημιουργίας προηγούμενου καθώς και ότι η διασπορά των γλυπτών σε πολλά σημεία του κόσμου βοηθά το έργο μελέτης των ακαδημαϊκών. Απέρριψε επίσης το επιχείρημα ότι τα γλυπτά ανήκουν στη σύγχρονη Ελλάδα, λέγοντας ότι οι αρχαίοι Έλληνες ουδεμία σχέση έχουν με τον Περικλή, κάτι που ισχύει για όλους τους λαούς.

Πριν την αρχή του debate οι παριστάμενοι ψήφισαν για την επιστροφή των γλυπτών με το αποτέλεσμα να είναι 196 υπέρ, 202 κατά και 158 αναποφάσιστοι. Το τέλος του debate ανέδειξε νικητές τους υποστηρικτές της επιστροφής με συντριπτική διαφορά: 384 υπέρ έναντι 125 κατά με 24 αναποφάσιστους.
ΣΚΑΪ

Debate στο Λονδίνο για τα γλυπτά του Παρθενώνα!

2012-05-29T00:04:00.003-07:00

Το 1806 μεταφέρθηκαν στη Βρετανία και ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους τα γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία οι Βρετανοί επιμένουν να ονομάζουν «Ελγίνεια».

Οι έντονες διαμάχες και οι ατέλειωτες αιτήσεις να επιστραφούν τα κλοπιμαία στην Ελλάδα δεν έχουν τελειωμό.

Τον Απρίλιο του 2007, σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Βρετανικό Μουσείο, αναφέρθηκε ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα σε ελληνικό μουσείο, ενώ σε νεότερη ανακοίνωσή του το 2009 ανέφερε πως, με την ευκαιρία των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, θα ήταν διατεθειμένο να δανείσει τα «Ελγίνεια», αρκεί η Ελληνική Κυβέρνηση να αναγνωρίσει το δικαίωμα ιδιοκτησίας τους στο Μουσείο. Πρόταση την οποία ευλόγως απέρριψε η ελληνική κυβέρνηση.

Στις 11 Ιουνίου διοργανώνεται debate από το online forum Intelligence², στο Cadogan Hall του Λονδίνου με κεντρικό θέμα την επιστροφή των μαρμάρων στην Ελλάδα. Ο «διαξιφισμός» θα διαρκέσει από τις 18:45 έως τις 20: 30, ώρα Αγγλίας, το βράδυ.

Επικεφαλής της ομάδας που θα επιχειρηματολογήσει υπέρ της επιστροφής τάσσεται ο φιλέλληνας ηθοποιός Stephen Fry ενώ κατά οι Felipe Fernandez-Armesto και Tristram Hunt.

Greece: History and Culture. Όλη η Ελληνική ιστορία στο κινητό σας!

2012-05-28T23:54:00.000-07:00

Μια νέα εφαρμογή για iPhone και iPad η "Greece: History and Culture", παρουσιάζει την Ελληνική ιστορία, προϊστορία και πολιτισμό.
Μεσ' από τις σελίδες της Εφαρμογής, ο χρήστης, είτε είναι επισκέπτης της Ελλάδας είτε λάτρης της ιστορίας της, μπορεί να βρει όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται, ώστε να αποκτήσει μια πλήρη εικόνα για κάθε περίοδο του παρελθόντος της ή για να εντάξει μουσειακά εκθέματα και αρχαιολογικούς χώρους που τον ενδιαφέρουν, στο ιστορικό και πολιτισμικό τους πλαίσιο.
Η εφαρμογή "Greece: History and Culture", χαρακτηρίζεται από την απλότητα στη λειτουργία της και αποτελείται από μία σειρά χρηστικών «υποεφαρμογών» που βοηθούν το χρήστη να προσεγγίζει το περιεχόμενό της, ανάλογα με το εκάστοτε ενδιαφέρον του.
Πιο συγκεκριμένα:

Search. Στην πρώτη σελίδα της εφαρμογής παρατίθενται οι περίοδοι και υποπερίοδοι της Ελληνικής ιστορίας, από την Παλαιολιθική Εποχή ως το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, με πληροφορίες για τις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις, συνοδευόμενες από αντιπροσωπευτικές εικόνες. Εναλλακτικά, ο χρήστης μπορεί να μεταβεί στην εποχή που τον ενδιαφέρει, χρησιμοποιώντας το εργαλείο έρευνας ανά έτος (search by year).
Timeline. Ένα πλήρες χρονολόγιο του Ελληνικού παρελθόντος, από τις απαρχές της κατοίκησης στον Ελλαδικό χώρο ως τον 20ο αιώνα.
Maps. Χάρτης της Ελλάδας με επισημάνσεις των σημαντικότερων ιστορικών και αρχαιολογικών χώρων, μέσω του οποίου ο χρήστης μπορεί να βρει σημεία ενδιαφέροντός του, κοντά του ή σε όλη την Ελληνική Επικράτεια.
Places. Αλφαβητικός κατάλογος με πληροφορίες για τους σημαντικότερους ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας.
People. Αλφαβητικός και θεματικός κατάλογος με βιογραφίες σημαντικών προσωπικοτήτων του Ελληνικού παρελθόντος, από τον Όμηρο ως τη Μαρία Κάλλας, καθώς και πληροφορίες για πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας.
Stories. Σ' αυτό το κεφάλαιο παρατίθενται μερικές από τις γοητευτικότερες ιστορίες του Ελληνικού παρελθόντος, από τον πρώτο μαραθωνοδρόμο ως την πιο εμπνευσμένη πράξη αντίστασης στην κατεχόμενη από τους Ναζί Αθήνα.
Η εφαρμογή "Greece: History and Culture" είναι γραμμένη στην Αγγλική γλώσσα και για τη χρήση της δεν απαιτείται η σύνδεση στο Internet. Την εφαρμογή εμπνεύστηκαν και ανέπτυξαν δύο αδέλφια, οι Δημήτρης και Τάσος Βούλγαρης, αρχαιολόγος και προγραμματιστής αντίστοιχα. Στόχος των δημιουργών της εφαρμογής είναι να προβάλλουν την ιστορία της Ελλάδας και τους πολυδιάστατους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στη γη της, κι αυτό μέσα από την πιο σύγχρονη τεχνολογική εξέλιξη. Στο σχεδιασμό τους περιλαμβάνεται ο διαρκής εμπλουτισμός της με νέο περιεχόμενο και δυνατότητες.
Από τις πρώτες μέρες της εμφάνισής της, την εφαρμογή "Greece: History and Culture" προμηθεύτηκαν έλληνες και μη φίλοι της ιστορίας σε είκοσι και πλέον χώρες, πράγμα που καταδεικνύει, πως δύο υπολογιστές, δύο κινητά τηλέφωνα και μια γερή δόση από έμπνευση και πάθος, είναι αρκετά για δύο Έλληνες, όταν θέλουν να προβάλλουν την ιστορία και τον πολιτισμό της Γης των Θεών και των Ηρώων.
Βρείτε την εφαρμογή στο AppStore.

Ο Observer "έτσι για τις εντυπώσεις": Μας έδωσαν τους Ολυμπιακούς ας τους επιστρέψουμε τα γλυπτά!

2012-05-20T22:06:00.000-07:00

«Οι Έλληνες μας έδωσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ας τους δώσουμε πίσω τα Γλυπτά του Παρθενώνα». Με αυτόν τον τίτλο, ο αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας Observer Χένρι Πόρτερ υποστηρίζει την επιστροφή των περίφημων Μαρμάρων, καταρρίπτοντας όλα τα επιχειρήματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραμονή τους στο Βρετανικό Μουσείο.

«Μην με παρεξηγείτε, δεν θέλω να επιτεθώ στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο είναι γεγονός ότι αντιπροσωπεύει υψηλά επίπεδα πολιτισμού και έχει έναν εκπληκτικό διευθυντή, τον Νιλ ΜακΓκρέγκορ» γράφει ο Πόρτερ, με αφορμή την τελετή αφής της Ολυμπιακής φλόγας για τους Αγώνες του Λονδίνου.

»Θα πρέπει όμως να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας σχετικά με την παρουσία τόσων Γλυπτών από τον Παρθενώνα στη Βρετανία. Υπάρχουν κι άλλα τμήματά τους σε άλλα ευρωπαϊκά μουσεία, όμως το μεγαλύτερο μέρος του ανεπανάληπτου αυτού έργου βρίσκεται εδώ από την εποχή που αφαιρέθηκε βίαια από τον Σκοτσέζο λόρδο Έλγιν πριν από περισσότερο από δύο αιώνες» συνεχίζει.

Υπάρχουν κι άλλα έργα τέχνης που δεν έχουν αποκτηθεί με τον πιο «καθαρό» τρόπο, συνεχίζει, επισημαίνει όμως ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα διαφέρουν, καθώς αντιπροσωπεύουν το ανώτατο επίπεδο πολιτισμού της ανθρωπότητας από τον 5ο π.Χ. αιώνα και για τα επόμενα 2.000 χρόνια.

«Αντιπροσωπεύουν τον πυρήνα του ελληνικού πολιτισμού και την καρδιά της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας. Επίσης -εξίσου σημαντικό- αντιπροσωπεύουν το μισό του κτιρίου που κατασκευάστηκε μεταξύ 447 και 432 π.Χ., σηματοδοτώντας την ήττα των Περσών στην Αθήνα», επισημαίνει ο Πόρτερ.

Τονίζει ακόμα ότι τα τελευταία πέντε χρόνια, όλο και λιγότεροι επισκέπτες υποστηρίζουν την παραμονή των έργων στη Βρετανία, κυρίως μάλιστα για λόγους πατριωτικής κατοχής και λιγότερο από αγάπη στην τέχνη.

«Και, μιλώντας για κατοχή, συνήθως ξεχνούν ότι τα Γλυπτά "ξηλώθηκαν" από τον Παρθενώνα όταν οι Τούρκοι κυβερνούσαν τους Έλληνες, οι οποίοι δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τα εμβλήματα του ένδοξου παρελθόντος τους».

Παραλληλίζει μάλιστα τα Μάρμαρα -ως προς την υπεξαίρεση- με τα έργα τέχνης που λεηλατήθηκαν από τους Ναζί και αργότερα όμως επιστράφηκαν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους.

Ο Χένρι Πόρτερ κάνει αναφορά και στον δημοσιογράφο Κρίστοφερ Χίτσενς, που πέθανε τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο Χίτσενς αγωνίστηκε σκληρά για την επιστροφή των Μαρμάρων, σε άρθρο του δε στο Vanity Fair πριν από τρία χρόνια, είχε τονίσει ότι όλα τα επιχειρήματα περί καταστροφής τους από τη μόλυνση και τις καιρικές συνθήκες δεν ευσταθούν πλέον, λόγω της ύπαρξης του νέου Μουσείου της Ακρόπολης.

Ο Πόρτερ καταρρίπτει επίσης το επιχείρημα ότι η επιστροφή των Γλυπτών θα δημιουργούσε κακό προηγούμενο. «Λίγα έργα στον κόσμο εμπίπτουν στην κατηγορία των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία εμπνέουν βαθιά αισθήματα εθνικής απώλειας και λαχτάρας» γράφει.

Και προτείνει να ρωτήσει ο καθένας τον εαυτό του εάν η συμπεριφορά αυτή του Έλγιν θα ήταν σήμερα αποδεκτή. «Φυσικά και όχι», απαντά, «ούτε θα περιμένουμε να διατηρηθεί αυτό το αποτέλεσμα της λεηλασίας. Γιατί λοιπόν κρατάμε αυτά τα παράνομα γλυπτά σήμερα;».

Ο Πόρτερ εκτιμά πάντως ότι, με το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα, ίσως η στιγμή να μην είναι η κατάλληλη για την επιστροφή τους. Προσθέτει όμως το εξής: «Υπό το πρίσμα του τι χρωστάει ο δυτικός πολιτισμός στην Ελλάδα -δημοκρατικές ιδέες, Ολυμπιακούς Αγώνες, επιστήμη, τέχνη και αρχιτεκτονική- θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια απλή αλήθεια: Τα μάρμαρα του Παρθενώνα δεν είναι δικά μας για να τα κρατάμε».

Επιτέλους μια λογική φωνή στην Βρετανία!

2012-04-10T13:26:00.001-07:00

Stephen Fry: Να επιστραφούν τα μάρμαρα (σχόλιο: Γλυπτά όχι μάρμαρα) του Παρθενώνα

Ευκαιρία για την Ελλάδα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου, σύμφωνα με τον ηθοποιό Stephen Fry. Τι λέει για τη χώρα μας και πως θεωρεί την επιστροφή των ελληνικών γλυπτών

Υποστήριξη στις προσπάθειες της Ελλάδας για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα προσφέρει ο Stephen Fry που δηλώνει ότι οι Ολυμπιακοί του Λονδίνου "είναι μια ευκαιρία για να διορθωθεί το λάθος".

Σε άρθρο του στον Βρετανικό Guardian ο διάσημος ηθοποιός κρίνει ακόμα τη συγκεκριμένη χειρονομία ως "αναγκαία" αλλά και ως την καλύτερη δυνατή κίνηση που θα μπορούσε να γίνει, από την πλευρά της χώρας του, μέσα στην οικονομική αναταραχή που βιώνει η Ελλάδα.
Μάλιστα, ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Δράσης, Αλέξης Μανθεάκης, με την πρόσφατη ανοιχτή επιστολή του προς τον Ντέιβιντ Κάμερον, ζήτησε την άμεση και άνευ όρων επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, επισημαίνοντας την άποψη του διάσημου Βρετανού ηθοποιού.....

"Η Ελληνική Δημοκρατία είναι σήμερα σε σπαραξικάρδια αναταραχή, Μια ταπεινωτική κρίση χρέους έχει φέρει την Ελλάδα στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Αυτό το υπερήφανο, όμορφο έθνος για το οποίο ο Βύρωνας θυσίασε τη ζωή του είναι σε μια κατάσταση σαν αυτή για την οποία ο ίδιος θρηνούσε όταν οι Έλληνες ήταν υπό τον οθωμανικό ζυγό στις αρχές του 19ου αιώνα",έγραψε ο ηθοποιός.
Ο Stephen Fry θεωρεί την επιστροφή των Γλυπτών ως "μια πράξη φιλίας, εξιλέωσης και ως έκφραση της πίστης στο λίκνο της δημοκρατίας"
Οι υποστηρικτές του επαναπατρισμού των αρχαιοτήτων σε όλο τον κόσμο έχουν δεσμευθεί να εντείνουν τις πιέσεις στη βρετανική κυβέρνηση εν όψει τις έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 27 Ιουλίου.
Ο ηθοποιός τονίζει ότι "η ταπεινωτική κρίση χρέους έχει φέρει ένα υπερήφανο και όμορφο έθνος στο χείλος της καταστροφής" και επιμένει ότι σε αυτή τη σκοτεινή περίοδο που διανύει η χώρα μας, η Βρετανία "οφείλει" να της σταθεί με αυτό τον τρόπο.
"Ο Stephen Fry γνωρίζει περισσότερα για το συγκεκριμένο ζήτημα από την πλειοψηφία των Ελλήνων", αναφέρει χαρακτηριστικά και συνεχίζει "Κάνει το καταπληκτικό σχόλιο ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες του Λονδίνου αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για τη Βρετανία να βάλει ένα τέλος σε αυτό που οι Έλληνες, αλλά και η πλειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βλέπουν ως ιστορικό λάθος".
Οι υποστηρικτές του επαναπατρισμού των αρχαιοτήτων σε όλο τον κόσμο έχουν δεσμευθεί να εντείνουν τις πιέσεις στη βρετανική κυβέρνηση εν όψει τις έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 27 Ιουλίου. Ήδη έχουν στείλει επιστολή στον Κάμερον ζητώντας "την επιστροφή των αρχαιοτήτων στο ιστορικό τους σπίτι στην Αθήνα'. http://news247.gr

Διορισμένε πρωθυπουργέ (sic) της Ελλάδος άκου να σου πω δυο λόγια…

2012-02-17T09:23:00.000-08:00

Πέρασαν αρκετές ώρες από την στιγμή που ο γερουλάνος σου υπέβαλε την παραίτηση του.
Βιώνουμε την πιο μαύρη σελίδα του πολιτισμού μας για τις τελευταίες δεκαετίες.
Δευτερόλεπτα μετά την γνωστοποίηση του απίστευτου γεγονότος, έπρεπε να επιβάλεις παραίτηση του Υ.ΠΟ και να δώσεις εντολή διερεύνησης ευθυνών.
Μάλιστα δεν είναι άσχημη ιδέα να του επιβληθεί ποινή –τουλάχιστον- ίση με το σύνολο των απολαβών του ως υπουργού (sic) τα οποία ήδη έπρεπε να δοθούν ως αμοιβή για την σύλληψη των ληστών.

Αξιότιμε πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας κάνε και εσύ το χρέος σου, δώσε ως αμοιβή για την σύλληψη των ληστών την προεδρική σου αποζημίωση. Αλλιώς μην ρωτάς γιατί μας χλευάζει ο γερμανος υπουργός...

Και συ τέως υπουργέ -ας μην την έκανε ο παπαδήμος δεκτή την παραίτηση, την κάνουμε εμείς- άμεσα να γίνεις αρωγός της προσπάθειας για την εξεύρεση των ληστών. Να κάνεις τα πάντα προκειμένου να οδηγηθούν στην φυλακή, ακούς; Είναι θέμα τιμής!

Στην τελική εμείς εδώ -χωρίς κανένα όφελος- φτύνουμε αίμα χρόνια για να στηρίξουμε τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα και εσείς εκεί στα υπουργεία σας… δεν μπορείτε να ασφαλίσετε με συστήματα συναγερμού τα εκθέματα που έχουμε;
Ντροπή και αίσχος! Μόνο αυτό σας λέω!

What's the price of cheap filming in Greece?

2012-01-26T10:14:00.000-08:00

One piece of apparently good news is that the Greek authorities intend to reduce the price of filming on major Greek archaeological sites. You'll now be able to film on the Acropolis for a mere €1600 a day (down from €4000 in 2005, and a whole lot cheaper than the equivalent in (say) Italy).

This may be a false bargain for the film crews. I doubt if they can provide much practical support for that amount of money (the electricity, the guy with the keys etc.), and I strongly suspect that you won't get an exclusive on the Acropolis at that price. Go and try and make your movie and I bet you'll find another couple of film crews also on the job.

But there's worse. The Greeks are presumably aiming at 'big motion pictures' or adverts (see the joke above) -- but for documentary filming there is more to these prices than just the cash.

I have never filmed in Greece myself, but I know academic colleagues who have. And they say that one of the real downsides of documentary filming in Greece is that the Greek archaeological authorities insist on vetting the script before giving permission for the filming.

That means (and it's understandable perhaps) that you wouldn't be allowed to film on the Acropolis if you were going to say that Elgin had got it right and had actually rescued his marbles (ever wondered why all tv programmes come out anti-Elgin, well now you know). But it goes beyond modern/ early-modern politics. The script vetting comes right down to the interpretation of classical history and culture. Try saying that the god Apollo was a god of plague as well as of light and purity and, I'm told, you'll have a struggle on your hands. You'll need to go armed to the vetting meeting with a copy of the Iliad (which says just that) under your arm, and be prepared for a fight. (The fact is that Greek authorities dont like nasty aspersions being cast on their ancient gods. Plague bad, light good.)

It's true I have all these stories second-hand (but i have no reason to disbelieve them). Makes you realise that, for the likes of me, 'cheap' filmimg wont be quite as simple as it's painted.

Πιστεύετε ότι τα μάρμαρα πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα;

2012-01-25T13:06:00.000-08:00

Απλά θα πρέπει να τα λέτε... σωστά δηλαδή.... ΓΛΥΠΤΑ!!
απλά συνεχίστε να διαβάζετε το Parthenon-sculptures (κλικ εδώ για περισσότερα)!

Κάποιοι "παίζουν" με τον Παρθενώνα!

2012-01-25T10:07:00.001-08:00

Χιουμοριστική\(;) φωτογραφία γροθιά στο στομάχι…
Φωτογραφία για γερά νεύρα…
Θα τους αφήσουμε να παίζουν και να κάνουν πλάκα... με το σημαντικότερο Ελληνικό μνημείο;

Φωτογραφίες και σκίτσα της Αθήνας, όπως ήταν κάποτε!

2012-01-24T03:06:00.001-08:00

...Έχουν ληφθεί από τον 19ο αιώνα και είναι είτε αληθινές φωτογραφίες ή σκίτσα που μετατράπηκαν σε φωτογραφίες αργότερα....

Η φωτογραφία που απεικονίζεται ανωτέρω είναι του Αγίου Κοσμά, η τοποθεσία του Αεροδρόμιου της Αθήνας, όπως ήταν γύρω στο 1890.

Εδώ είναι ένα μοντάζ της παλιάς Αθήνας, από το 1845, με την τοποθέτηση Hymetus στην απόσταση. Ο λόφος στο κέντρο είναι η τρέχουσα τοποθεσία του Καλιμάρμαρου, οικοδομώντας έτσι το 1896 Ολυμπιακούς Αγώνες και χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Μπορείτε να δείτε τις στήλες στα δεξιά (ένα ζευγάρι έχει έπεσε από τότε), Πύλη του Αδριανού στα αριστερά και ελάχιστα σπίτια.

Αυτή είναι μια άποψη από το 1845, όταν η Αθήνα ήταν ανεξάρτητη από την τουρκική κυριαρχία, και όταν καθιερώθηκε ως η πρωτεύουσα . Τα σπίτια που βλέπετε από την πλευρά της Ακρόπολης ήταν εκείνες των εργαζομένων που είχαν εμπλακεί στην οικοδόμηση περισσότερες της Αθήνας, πολλοί από τους οποίους προέρχονταν από τα νησιά Κυκλάδων.

Αποχρώσεις της σύγχρονης Αθήνας εμφανίζονται γύρω στο 1862, όταν τα σπίτια άρχισαν να χτίζονται έξω από την πόλη ( Εξάρχεια).

Αυτή είναι η θέα από την Ακρόπολη, με θέα προς την πόλη. Μπορείτε να δείτε το ναό του Ηφαιστου στα αριστερά, μικρά σπίτια στην Πλάκα, πολύ κενό χώρο που έγινε πάρκα και την Πλατεία Ομονοίας και σε απόσταση, ο καθαρός αέρας, ελαιώνες και βουνά άδειο.

Πλάκα - 1919

Οδός Γεωργίου Α΄ - Αρχές 20ου αιώνα

1935 - Κιν/φος "Ορφεύς" - Λεωφ Βουλιαγμένης -

1906 - πιθανόν οδός Αθηνάς/Ερμού

Δεκαετία 1950 - Μοναστηράκι

1925 - Ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας

Τέλη 19ου αιώνα - Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία

1912 - Οδός Ερμού

1907 - ΕΛΑΙΩΝΑΣ -

1915 - ΟΙ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΝΗΣΙΩΤΗΣ, ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ

ΤΩΝ ΟΔΩΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ

Τα ξύλινα βαγόνια του Ηλεκτρικού της γραμμής Κηφισιά - Πειραιάς (το θηρίο) -
Αρχές δεκαετίας '70

Τα Αναφιώτικα - Δεκαετία 1920

Καλλιμάρμαρο Στάδιο - Αρχές 20ου αιώνα

1914 - Αμπελόκηποι - Η βίλλα Θων - Μπροστά στο κτίριο ποζάρει

πιθανόν η οικογένεια Θων

46ο Γυμνάσιο - Ασκληπιού 183 και Λάμπρου Κατσώνη (κοντά στη Λ. Αλεξάνδρας) - κηρύχθηκε διατηρητέο

Η οικία Σαριπόλου στην οδό Πατησίων - Κατεδαφίστηκε το 1960

Αλυσίδα (τέρμα Πατησίων)

Ο παλιός σταθμός του Φαλήρου - 1920

Άποψη της παλιάς Αθήνας από την Ακρόπολη

Athinas St. - Οδός Αθηνάς - Τέλη δεκαετίας '50, αρχές '60

Έγκλημα χωρίς τιμωρία! Κατεδάφιση ξενοδοχείου ΑΚΤΑΙΟΝ στο Ν. Φάληρο

Το Δημοτικό Θέατρο, όπου η σημερινή Πλατεία Κοτζιά!

Οδός Σταδίου/ Stadiou Street

Οδός Αιόλου/Aeolou Street

Ομόνοια το 1927, στο βάθος είναι το θέατρο που έγινε

μετά σινεμά Κρόνος και αργότερα Κοτοπούλη

Το θηρίο της Κηφισιάς

Νέο Φάληρο

Ανω Κυψέλη

Οδός Καλλιρόης, 1962

Κυρίλου Λουκάρεως, Πολύγωνο

Φιλοθέη, 1940

Χαλάνδρι πλατεία

Καλλιθέα 1960, Πλ. Δαβάκη

Οδός Αχιλλέως, 1930

Γκύζη

Εξάρχεια, 1862

Τουρκολίμανο

Λεωφόρος Αλεξάνδρας μεσοπόλεμος

Η Πύλη του Αδριανού

Ακρόπολη, τέλη 1800

Zonars, Πανεπιστημίου

Πρόσφυγες στο Θησείο 1923

Θησείο 1896-Έργα ΗΣΑΠ

Κολωνάκι 1911

Θησείο 1875

Οδός Ερμού 1912

Κηφισός στο ύψος Κολοκυνθούς 1870
http://paliatzidikophoto.blogspot.com

Το πείραμα parthenon sculptures...

2012-01-23T04:07:00.000-08:00

H google στο "ερώτημα" parthenon sculptures δίνει πρώτα εμάς και μετά το.... Βρετανικό μουσείο όπου και βρίσκονται τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα!

Δείτε και μόνοι σας!! κλικ εδώ

Time for the restitution of the Marbles’

2012-01-22T23:56:00.000-08:00

(Το μόνο αρνητικό είναι ότι -άθελα- αναφέρουν τα γλυπτά του Παρθενώνα.. μάρμαρα!) Ο Tom Jackson από το Μάντσεστερ ζει στην Ελλάδα και δηλώνει ότι: Τώρα είναι η τέλεια στιγμή για να ζητήσει η Ελλάδα την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα! Συνέντευξη με αφορμή το σχετικό βιβλίο του Tom Jackson που αφορά τα γλυπτά του Παρθενώνα!

One cold and wet November day back in 1976,
Tom Jackson was called down to London from his hometown, Manchester, by the head office of the bank that he worked for and was offered a four-year posting to Greece. Shortly after arriving here, he met his future wife, within a year they were married and he decided to stay in Greece.
by Costas Papachlimintzos
More than three decades later, Jackson is still enjoying the “fabulous cuisine and wonderful weather” of Greece, but has also delved deeply into an issue that has fascinated him, the Parthenon Marbles. Shortly after releasing his novel The Devil’s Legacy, Jackson argues in favour of the cause for their restoration in Athens and provides details on his book. “Fiction,” as Jackson explains, “is interwoven with historical fact to create a plausible, yet original and absorbing hypothesis revolving around a highly topical issue, the return of the Parthenon Marbles to their rightful home in the New Acropolis Museum.”

Athens News: You have done a lot of research on the Parthenon Marbles. Do you believe that the request for their restitution is timely?

Tom Jackson: There has never been, and probably never will be, a perfect time to request the “restitution of the Marbles”. So that, by extension, makes any time the right time. Having considered the issue of the restitution at length, I have come to the conclusion, for better or worse, that the position of the British government and the British Museum will not change in the face of what are intermittent ad hoc approaches requesting the return.

What is required is a more dynamic and concerted effort. Many organisations, notable personages and international politicians have requested the return - all to no avail. I believe, therefore, that what is required is a grassroots movement within the United Kingdom pushing - no, demanding - that the Marbles be returned to Greece.

How could this be achieved?

I don’t mean to sound patronising, but the British are, by nature, a logical people. Once the “person-in-the-street” fully understands the circumstances surrounding the original removal and acquisition of the Marbles by the British government, the flawed arguments for retention over the years, and the significance of the Marbles to the people of Greece, I believe they will exert the necessary pressure on the British government for “reunification”. We will see a groundswell for return.

Dynamic fiction, television and films have a far greater impact and influence on all levels of society today than dry, stale documentaries and speeches. Also, we now live in a world dominated by the web. There is nothing that cannot be achieved through dedicated, concerted, coordinated action.

How would you respond to the arguments often cited by the British Museum for keeping the Marbles in London?

The British Museum and the British government have used a hodgepodge of arguments over the years for refusing to even consider returning the Parthenon Marbles to Greece. However, I don’t believe that the majority of these arguments either still exists today, or stands up to scrutiny.

However, I can think of no finer, nor more environmentally friendly, location for the Parthenon Marbles than the inspiring New Acropolis Museum, and, as the late Christopher Hitchens put it, “If you rescue furniture from a neighbour’s fire and keep it for them while they rebuild their house ... you then give it back. You don’t claim rights over it.”

As for the British Museum Act - this was passed in 1963, although the British Museum itself was established way back, in 1753. One can only wonder why a provision was inserted in this act specifically forbidding the museum from disposing of its holdings - which extends to the Parthenon Marbles. Yet all it takes is a simple parliamentary amendment to rescind this provision and negate the issue. I do not consider that this and many of the above - which are now more excuses than arguments - constitute valid reasons for retention of the Marbles.

Did the British Museum originally acquire the Marbles legally?

The British government and the Museum have consistently opined that they have legal ownership. Yet Lord Elgin and his agent in Athens, Philip Hunt, both gave evidence to the House of Commons Select Committee, and also made references to the acquisition of the Marbles in contemporary documents and statements. Hunt, who was responsible for the activities in Athens (Elgin was in Constantinople throughout this period and only actually visited Athens briefly on one occasion), was very clear on this. He was able to induce the Ottomans to allow him remove the Marbles only through a combination of cajolery, threats and bribery.

What inspired you to start your research on the Marbles?

Many years ago I attended a conference here in Athens, at the Zappeio, on the restitution of the Parthenon Marbles. The keynote speaker at the event was the late Jules Dassin (the film director and husband of Melina Mercouri). I must admit that my initial attendance at the conference was somewhat tongue-in-cheek.

Like the vast majority of British nationals, I had little knowledge of the exact sequence of events leading up to the Parthenon Marbles being housed in the British Museum. For me they were merely another collection of antiquities we had acquired a couple of centuries before. We owned them. Why should we just hand them back? What was the big deal?

However, the conference stimulated my curiosity, and I became interested in the actual events surrounding the removal of the Marbles by Lord Elgin’s agents. This led me to undertake considerable research here in Athens and in the UK.

Can you briefly give an overview of your book The Devil’s Legacy?

My research gave me the germ of an idea for a work of fiction with the removal of the Parthenon Marbles as the underlying theme - and thus my novel The Devil’s Legacy - an adventure/mystery set in the present day with flashbacks to the 18th, 19th and 20th centuries - was born.

There have been many publications of a purely academic nature regarding the removal of the Marbles; however, I am not aware of anything fictionalising the event - and thus felt that my novel may well offer a uniquely interesting and thought-provoking perspective. As well as a good and fun read!

I believe The Devil’s Legacy combines a compelling and novel journey through time with the search for truth and the restoration of a country’s stolen heritage.

Η συνεντευξη δόθηκε στον Κώστα Παπαχλιμίτζο για το http://www.athensnews.gr

και η ερώτηση που άφησε στο parthenon-sculptures αναγνώστης

I am not suprised with the British but I am disappointed with all of us greeks especially the rich and successful greeks that pride themselves on their heritage, why don't they (or all of us) create a fighting fund to engage some of the worlds best lawyers to take the English to the world court seeking the return of the Parthenon sculptures.
Dimitris aikopoulos
28th June 2011

ΣΕΙΚΙΛΟΣ-ΕΥΤΕΡ[ΠΗ] Η αρχαιότερη, ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση (video!)

2012-01-12T12:57:00.000-08:00

Η αρχαιότερη, ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση (με μουσική σημειογραφία) στον κόσμο, που έχει ανακαλυφθεί, μέχρι τώρα.

“Οσον ζής φαίνου,

Μηδέν όλως σύ λυπού

Προς ολίγον εστί το ζήν

Το τέλος ο χρόνος απαιτεί”.

(“Όσο ζεις, να λάμπεις
Μη λυπάσαι καθόλου
Η ζωή είναι σύντομη
Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος”)

Η αρχαιότερη, ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση (με μουσική σημειογραφία) στον κόσμο, που έχει ανακαλυφθεί, μέχρι τώρα.

Πρόκειται για επιτάφια επιγραφή που ένας λυρικός ποιητής και μουσικός των ελληνιστικών χρόνων, ο Σείκιλος, αφιέρωσε στη γυναίκα του, Ευτέρπη....

πάνω σε μια μικρή στρογγυλή μαρμάρινη στήλη, χρονολογούμενη από τον 2ο αι. π.Χ

.Ανακαλύφθηκε από το W. Μ. Ramsay το 1883, κοντά στις αρχαίες Τράλλεις της Μ. Ασίας. Η στήλη χάθηκε κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος της Μικράς Ασίας (1922), αλλά αργότερα βρέθηκε πάλι, σπασμένη στη βάση της.

Μια γυναίκα τη χρησιμοποιούσε ως ανθοστήλη στον κήπο της, και η βάση ήταν κομμένη οριζόντια. Σήμερα εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Δανίας.

Το ποιητικό κείμενο της επιγραφής αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο, χωρίς μελωδία, είναι η αφιέρωση.

“Εικών η λίθος ειμί, τίθησί με Σείκιλος ένθα μνήμης αθανάτου, σήμα πολυχρόνιον”

(Εικόνα είμαι, αυτή η πέτρα· ο Σείκιλος με αφιερώνει σε αθάνατη μνήμη, ένα μνημείο για πολλά χρόνια).

Το δεύτερο μέρος, το κυρίως επιτάφιο, με μουσική, είναι οι στίχοι, την μετάφραση των οποίων είδαμε στην αρχή.

Το επιτάφιο τελειώνει με τις λέξεις ” Σείκιλος-Ευτέρ[πη] ” (ο Σείκιλος στην Ευτέρπη).

Οι νότες της αρχαιοελληνικής σημειογραφίας δεν ήταν παρά γράμματα που γράφονταν πάνω από τις συλλαβές των στίχων, ενώ οι χρονικές αξίες συμβολίζονταν με κάποιες γραμμές που γράφονταν πάνω από τα γράμματα (π.χ. ένας χρόνος = καμία γραμμή πάνω από το γράμμα, δύο χρόνοι = μία παύλα πάνω από το γράμμα, τρεις χρόνοι = μια γωνία και ένας κύκλος κτλ.)

Στην παραπάνω εικόνα διακρίνονται καθαρά τα μουσικά σύμβολά πάνω από τις συλλαβές και στην κορυφή της σελίδας, η μελωδία “μεταφρασμένη” στη σημερινή δυτική σημειογραφία.

Το όνομά του Σεικίλου έγινε γνωστό χάρη σε μια επιτάφια επιγραφή πού βρέθηκε κοντά στις αρχαίες Τράλλεις της Μ. Ασίας. Tο επιτάφιο του Σεικίλου, χρονολογούμενο από τον 2ο αι. π.Χ. ως τον 1ο μ.Χ.· ανακαλύφθηκε από το W. Μ. Ramsay το 1883, χαραγμένο σε επιτύμβια πέτρα, "μια μικρή στρογγυλή μαρμάρινη στήλη, που ανήκε στον κ. Purser και μεταφέρθηκε από το Αιδίνιο", καθώς έγραφε (Bulletin de Correspondance Hellenique VIII, 1883, 277). Το Αιδίνιο βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Τράλλεις της Μ. Ασίας, γι' αυτό και το Επιτάφιο είναι γνωστό και ως Επιγραφή των Τράλλεων (Tralleis Inscription). Η μικρή επιτύμβια στήλη ήταν εκτεθειμένη ως το 1922 στη συλλογή του Young στον Μπουτζά, προάστιο της Σμύρνης, όπου ο Laumonier, μέλος της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, μπόρεσε να τη φωτογραφίσει. Για πρώτη φορά, τη δημοσίευσε στο Bulletin de Correspondance Hellenique XLVIII, 50. Η στήλη χάθηκε μετά την πυρπόληση της Σμύρνης, 13 Σεπτ. 1923 (πρβ. Th. Reinach, La mus. gr. σσ. 191-192· Emile Martin, Trois documents de mus.gr., Παρίσι 1953, σ. 49, καιφωτογραφία της στήλης). Η Επιγραφή αποτελείται από δύο μέρη, από τα οποία το δεύτερο είναι το Επιτάφιο με μουσική· ο Ramsay, ωστόσο, "δεν κατάλαβε, καθώς γράφει, τη σημασία αυτών των μικρών γραμμάτων που βρίσκονταν πάνω από τις γραμμές του δεύτερου μέρους". Ο δρ Carl Wessely ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε πως αυτά τα "γράμματα" ήταν στην πραγματικότητα μουσικές νότες· μετέγραψε τη μουσική στη νεότερη σημειογραφία και δημοσίευσε και τις δύο, την Επιγραφή και τη μεταγραφή του, με σχόλια στο Antike Reste griechischer Musik (1891, σσ. 17-26· η μουσική στις σελίδες 21-24). Συζήτησε το θέμα της Επιγραφής με τον Ch.-Em. Ruelle στη Revue des Etudes Grecques (V, 1892, 265-280). Το Επιτάφιο δημοσιεύτηκε πολλές φορές·μπορούν να αναφερθούν οι ακόλουθες: (1) D. Β. Monro The Modes of Ancient Greek Music 89-90 (η μεταγραφή Wessely) με μια σημαντική διόρθωση στο τέλος της τελευταίας λέξης (απαιτεί la-fa δίεση) που πρότεινε ο J. Α. R. Munro (ό.π. σ. 145)· (2) C. v. Jan, Mus. script. Gr. σσ. 452-453, και Συμπλήρωμα, αρ. 4, Sicili epitaphium σ. 38 (στο Συμπλήρωμα το τέλος είναι διορθωμένο [οι τρεις νότες, la-fa δίεσ.-mi, αντί la-fa δίεσ.], όπως στου Monro, παραπάνω)· (3) Th. Reinach La mus. gr. 191-192. Η μελωδία, αποτελούμενη από 37 νότες συνολικά και με έκταση μιας ογδόης, είναι αυτή καθαυτή πλήρης και έχει μια ξεχωριστή χάρη για μας. Όπως λέει ο Reinach, "είναι το πιο πλήρες και πιο ευανάγνωστο δείγμα της αρχαίας γραφής που έφτασε σε μας". Το ποιητικό κείμενο της επιγραφής αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο, χωρίς μουσική, είναι η αφιέρωση: "Εικών ή λίθος ειμί, τίθησί με Σείκιλος ένθα μνήμης αθανάτου, σήμα πολυχρόνιον" [Εικόνα είμαι, παρά πέτρα· ο Σείκιλος με τοποθέτησε στη θέση της αθάνατης μνήμης, ένα μνημείο για πολλά χρόνια]. Το δεύτερο μέρος, το κύριο επιτάφιο, με μουσική, είναι ένα μικρό εγκώμιο: Οσον ζής φαίνου, Μηδέν όλως σύ λυπού Προς ολίγον εστί το ζήν Το τέλος ο χρόνος απαιτεί. -----------------
Όσο ζεις, φαίνου [να χαίρεσαι], Μη λυπάσαι διόλου, Η ζωή είναι σύντομη, Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος.
Το επιτάφιο τελειώνει με τις λέξεις Σείκιλος-Ευτέρ[πη] (ο Σείκιλος στην Ευτέρπη).

Σεικίλου Σκόλιον 200 π.Χ. – 100 μ.Χ.

ΕΠΙΣΕΙΣ ……

Το Επικούρειο τραγούδι του Σείκιλου

Το αρχαιότερο παγκοσμίως γνωστό τραγούδι, του οποίου σώζονται πλήρως και οι στίχοι και η μουσική, περιέχει ένα σαφές και διαχρονικό επικούρειο μήνυμα. Το έγραψε μετά το 200 πx σε επιτύμβια στήλη κάποιος Σείκιλος από τις Τράλλεις της Μικράς Ασίας, μιας μεγαλούπολης στην κοιλάδα του ποταμού Μαίανδρου.
Η στήλη είναι κυλινδρική, έχει ύψος περίπου 40 εκατοστά και περιέχει στην κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής ένα επίγραμμα δώδεκα λέξεων και ένα μέλος (τραγούδι) δεκαεφτά λέξεων μαζί με τη μουσική του. Στην κορυφή της στήλης, το επίγραμμα αναφέρει τον άνθρωπο που το έγραψε, καθώς και το σκοπό για τον οποίο το έγραψε: ΕΙΚΩΝ Η ΛΙΘΟΣ ΕΙΜΙ. ΤΙΘΗΣΙ ΜΕ ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΝΘΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΣΗΜΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ (Εγώ η πέτρα είμαι μια εικόνα. Με έβαλε εδώ ο Σείκιλος σαν διαχρονικό σήμα αθάνατης μνήμης). Στη μέση υπάρχουν οι στίχοι του τραγουδιού μαζί με τα σύμβολα της μελωδίας, η οποία είναι του λεγόμενου φρυγικού τύπου: ΟΣΟΝ ΖΗΣ ΦΑΙΝΟΥ, ΜΗΔΕΝ ΟΛΩΣ ΣΥ ΛΥΠΟΥ. ΠΡΟΣ ΟΛΙΓΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΖΗΝ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ (Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Για λίγο διαρκεί η Ζωή, ο χρόνος καθορίζει το τέλος). Στο κάτω μέρος της στήλης αναγράφεται η αφιέρωση ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ (Ο Σείκιλος στην Ευτέρπη), αλλά δεν γίνεται κατανοητό εάν πρόκειται για τη σύζυγο, την ερωμένη, τη φίλη, την αδελφή ή την κόρη του, ή και απλώς τη Μούσα της μουσικής.

Η ΜΟΥΣΑ ΕΥΤΕΡΠΗ

Την τελευταία υπόθεση προσωπικά τη θεωρώ πιθανότερη επειδή δεν αναφέρεται κάποια συγγένεια, όπως συνήθιζαν οι πρόγονοί μας στις επιτύμβιες στήλες.
Είναι ολοφάνερο πως το διαχρονικό μήνυμα της στήλης, που αναφέρει το επίγραμμα, παραδίδεται από το τραγούδι. Το μήνυμα αυτό αντιστοιχεί στο επικούρειο απόφθεγμα «όσο ζούμε πρέπει να χαιρόμαστε όπως οι θεοί» γιατί ο θάνατος είναι το τέλος και δεν υπάρχει συνέχεια. Εμφανώς επικούρεια είναι όλα τα αναφερόμενα συστατικά του μέλους: η ηδονή της ζωής, η αταραξία, καθώς και το τελικό όριο της ζωής, ο θάνατος. Αυτό το διαχρονικό μήνυμα αθάνατης μνήμης πιθανότατα ήθελε να μεταδώσει ο Σείκιλος στους συνανθρώπους του, όπως αργότερα ο άλλος μεγάλος επικούρειος Μικρασιάτης, ο Διογένης Οινοανδεύς, που κατέγραψε τη διδασκαλία του Επίκουρου σε τοίχο της πόλης του για να δείξει το δρόμο της ευτυχίας στις επόμενες γενιές, όπως έγραψε ο ίδιος. Διότι οι αληθινά ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν είναι μεμψίμοιροι, φθονεροί και μισάνθρωποι, αλλά θέλουν αυτή τη γλυκύτητα που τους πλημμυρίζει να τη μοιραστούν με τον πονεμένο, τον καταπιεσμένο και το φοβισμένο συνάνθρωπό τους. Ο Επίκουρος, ο πρώτος μεγάλος διαφωτιστής της ανθρωπότητας και ένας από τους ελάχιστους πραγματικά ευτυχισμένους ανθρώπους του καιρού του, έδειξε τον δρόμο της φιλίας, της συμπόνοιας, της επιδίωξης της κοινής ευτυχίας. Και εκείνοι που ακολούθησαν το Δάσκαλο συνέχισαν στον ίδιο δρόμο. Για το λόγο αυτό δεν υπάρχουν στην ιστορία παραδείγματα επικουρείων που κυνήγησαν άλλους ανθρώπους ή συνεργάστηκαν με τυραννικά καθεστώτα για προσωπικά οφέλη.
Όμως, είναι ενδιαφέρον πως, από όσο γνωρίζω, κανείς αρχαιολόγος ή μουσικολόγος ως τώρα δεν έχει συνδέσει την επιτύμβια στήλη του Σείκιλου με την Επικούρεια φιλοσοφία! Η πιο διαδεδομένη άποψη, που προτάθηκε προ εικοσαετίας από τον Αμερικανό καθηγητή Γιον Σόλομον και κυκλοφορεί στους πανεπιστημιακούς κύκλους, είναι ότι ο Σείκιλος έγραψε στην επιτύμβια στήλη κάποιου προσφιλούς του προσώπου, ίσως της συζύγου του, ένα τραγούδι του κρασιού! Για ποιό λόγο το έκανε αυτό ο Σείκιλος δεν το εξηγεί ούτε ο καθηγητής Σόλομον ούτε κανείς άλλος, ίσως γιατί τα νεκροταφεία όλου του κόσμου είναι γεμάτα από...τραγούδια του κρασιού, με διαχρονικά μηνύματα όπως το «ακόμη ένα ποτηράαακι» ή το «παίξτε μου διπλοπενιά και ο μήνας έχει εννιά»... Και δεν πέρασε από το μυαλό κανενός αρχαιομαθούς καθηγητή ότι η μόνη κοσμοθεωρία στην ελληνιστική εποχή που πρέσβευε συγχρόνως και την χαρά της ζωής και το οριστικό τέλος του θανάτου (χωρίς το μύθο της επιβίωσης της ψυχής) ήταν η διδασκαλία του Επίκουρου. Ή μήπως κάποιοι το αντιλήφθηκαν αυτό και το αποσιώπησαν;
Η επιτύμβια στήλη ανακαλύφθηκε το 1883 στην τουρκική πόλη Αϊδίνιο, όπως είναι το σύγχρονο όνομα των αρχαίων Τραλλέων. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 η στήλη χάθηκε και πολλά χρόνια αργότερα ξαναβρέθηκε σε έναν κήπο τουρκικού σπιτιού. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού είχε κόψει τη βάση της στήλης για να την χρησιμοποιήσει σαν βάζο για λουλούδια... Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη, αλλά πιστά αντίγραφά του υπάρχουν σε διάφορα μουσεία. Όταν επισκέφθηκα την Ολλανδία τον περασμένο Μάιο, είδα στο Μουσείο Άλλαρντ Πίερσον του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ ένα από αυτά τα αντίγραφα μαθαίνοντας για πρώτη φορά την ύπαρξη αυτού του μοναδικού μνημείου υψηλού πολιτισμού. Αυτού του σπάνιου συνδυασμού της ομορφιάς της τέχνης με το ρεαλιστικό μήνυμα της χαράς της ζωής και της άφοβης και γενναίας αντιμετώπισης του θανάτου. Γιατί η αληθινή τέχνη, όπως μας απέδειξαν οι αρχαίοι φίλοι μας Σείκιλος και Λουκρήτιος, είναι διαχρονική και μιλάει για τη φύση των πραγμάτων, κατευθείαν στο μυαλό και την καρδιά του ανθρώπου ειλικρινά και ευχάριστα.

Βιβλιογραφία
Norton Anthology of Western Music: Ancient to Baroque. Norton & Company, 2006.
Epitaph of Seikilos. C.V. Palisca, Burkholder, 2006.

Άρθρο του Χρήστου Γιαπιτζάκη,Ιατρού – γενετιστή από τον Β τόμο του περιοδικού Ο Κήπος του Επίκουρου

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Πρέπει να αξιοποιήσουμε -όχι να ξεπουλήσουμε- τα αρχαιολογικά μας μνημεία, ώστε να έλθουν λεφτά στη χώρα;

2012-01-09T23:38:00.000-08:00

Μάθημα ελληνικών Νο 2: πότε χρησιμοποιούμε την έκφραση «συνελόντι ειπείν»

Από την ώρα που άκουσα τον γίγαντα Γιακουμάτο να λέει δημοσίως ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε, όχι να ξεπουλήσουμε, τα αρχαιολογικά μας μνημεία, ώστε να έλθουν λεφτά στη χώρα, ορυμαγδός λέξεων από την πάμπλουτη γλώσσα μας έχει κατακλύσει τον εγκέφαλό μου σε σημείο που να μην ξέρω ποια να εκστομίσω ουρλιάζοντας.

Μετά από ώριμη σκέψη και πολλές αναπνοές κατέληξα στις ήπιες λέξεις «πολιτική αλητεία» και «πολιτική αγυρτεία».
Εν συνεχεία διερωτήθηκα εκ νέου αν ο Γιακουμάτος και οι λοιποί συνάδελφοί του έχουν διαχειρισθεί ποτέ περίπτερο και μπορούν στο τέλος της ημέρας να κάνουν ταμείο. Θέλει ο κ. Γιακουμάτος να έλθουν λεφτά στη χώρα και εξήγησε ότι θα πρέπει να εκμισθώσουμε τους αρχαιολογικούς χώρους, ώστε να έρχονται οι ξένοι τουρίστες και να έχουν ανά πάσα στιγμή πρόσβαση σ’ αυτούς χωρίς απεργίες κ.λπ. Δηλαδή, αν εκμεταλλεύεται τους αρχαιολογικούς χώρους μία εταιρεία, ελληνικών ή μη συμφερόντων, πώς θα εξασφαλίσει ο κ. Γιακουμάτος ότι το προσωπικό της δεν θα απεργεί; Κι’ ας υποθέσουμε ότι το επιτυγχάνει, αυτήν την ανάπτυξη ευαγγελίζεται αυτός και η ΝΔ;
Εγώ είχα την εντύπωση ότι ανάπτυξη σημαίνει παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, ξαναζωντάνεμα της υπαίθρου, δημιουργία θέσεων εργασίας, ενίσχυση του εμπορίου, προ πάντων δε εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας επ’ ωφελεία του λαού της.......

Αλήθεια, το τελευταίο δεν πέρασε από το μυαλό του; Δεν έχει ακούσει τίποτε για πετρέλαια, φυσικό αέριο, πολύτιμα μέταλλα κ.λπ.; Αν η ανάπτυξη που έχει κατά νουν είναι η εκμετάλλευση από ιδιώτες των αρχαιολογικών χώρων, για την οποία δεν χρειάζονται κεφάλαια παρά μόνον σκλαβάκια χωρίς δικαίωμα απεργίας κ.λπ., γιατί δεν προτείνει να ανοίξει το επάγγελμα της πορνείας; Αν το ημεδαπό δυναμικό δεν επαρκεί, θα εισάγονται δίμετρες από Ουκρανία, Μολδαβία και άλλες χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού για να απασχοληθούν στη χώρα του κατά Λουκάν ανύπαρκτου σοσιαλισμού. Ούτε σ’ αυτόν τον τομέα χρειάζονται κεφάλαια για πάγιες εγκαταστάσεις. Ολίγο κεφάλαιο κίνησης και η επιχείρηση είναι έτοιμη.
Άλλωστε ο φίλος του ο Καρατζαφύρερ μάς είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι θα πρέπει να αφήσουμε τους δανειστές μας να θωπεύουν τα οπίσθιά μας, εάν δεν θέλουμε να πεθάνουμε από ασιτία.
Συνελόντι ειπείν: από όλο τον χαμό που συμβαίνει γύρω μας, ο Γιακουμάτος μόνον αυτό είχε να προτείνει; Δεν είχε π.χ. να πει κάτι ούτε για το επονομαζόμενο «χαράτσι της ΔΕΗ»; Να στείλει κάποιο μήνυμα στον Αρθούρο, στον Ροβέρτο, στον Κάρολο [ονόματα chic] και στον Βαγγέλα για να επισημάνει πόσο αλήτες είναι;
Τι εννοώ;
Αυτό εννοώ:

Το χαράτσι θεσπίσθηκε με το άρθρο 53 ν. 4021/2011, το οποίο ορίζει «9. Το ειδικό τέλος του παρόντος άρθρου συνεισπράττεται από τη Δ.Ε.Η. και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος για το έτος 2011 σε δύο (2) ισόποσες δόσεις που εκδίδονται από αυτούς από τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους μέχρι τον Ιανουάριο του 2012 και για το έτος 2012 σε πέντε (5) ισόποσες δόσεις που εκδίδονται από αυτούς, από τον Απρίλιο του 2012 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Η καταβολή του ειδικού τέλους ρυθμίζεται κατά τον ίδιο τρόπο με την καταβολή του ποσού για την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος, εφόσον η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν σε διακανονισμό ή ρύθμιση με τους καταναλωτές για την εξόφληση των λογαριασμών. [όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2§6 της από 16.12.2011 Πράξης Νομοθετικου Περιεχομένου]. …. 11. Αν δεν καταβληθεί το τέλος, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον Διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος προβαίνει σε διακοπή της σύνδεσης και δεν το επαναχορηγούν μέχρι να εξοφληθεί το οφειλόμενο τέλος, σύμφωνα με όσα ορίζονται ειδικότερα με την υπουργική απόφαση της παραγράφου 13».

1η παρατήρηση: η προθεσμία πληρωμής του τέλους αρχίζει από την ημερομηνία έκδοσης του λογαριασμού και όχι από την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας πληρωμής Πράγματι, η υπουργική απόφαση της παραγράφου 13, η οποία εκδόθηκε την 10.10.2011 κατ΄ εξουσιοδότηση της ανωτέρω διάταξης, ορίζει:«Άρθρο 4 - …. 1.2. Αν δεν καταβληθεί το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. εντός 40 ημερών από την έκδοση του λογαριασμού, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον Διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος διακόπτει τη σύνδεση και δεν επαναχορηγεί το ηλεκτρικό ρεύμα μέχρι την εξόφληση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.»
Τι είπαμε πως ορίζει η απόφαση; Οι 40 ημέρες που αποτελούσαν αρχικά το περιθώριο πληρωμής του τέλους δεν αρχίζουν από την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας πληρωμής του λογαριασμού, όπως φρονώ ότι πιστεύαμε όλοι. Αρχίζουν από την ημερομηνία έκδοσης του λογαριασμού.
Παράδειγμα: έκδοση λογαριασμού την 11.11.2011, λήξη πληρωμής την 30.11.2011. Πότε λήγει η 40ήμερη προθεσμία; Την 21.12.2011 και όχι την 09.01.2012, όπως νομίζαμε.

Ακολούθως, εκδόθηκε εγκύκλιος του αλήστου μνήμης ΓΓ του ΥπΟικ κ. Καπελέρη, με την οποία ορίσθηκε ότι
«Σε περίπτωση μη καταβολής του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε, ο χρόνος έκδοσης της εντολής διακοπής του ρεύματος από τη Δ.Ε.Η. και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προς το Διαχειριστή Δικτύου αυξάνεται, από 40 ημέρες που ορίζεται στην Α.Υ.Ο. ΠΟΛ. 1211/10-10-2011, σε 80 ημέρες από την έκδοση του λογαριασμού.»
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι τόσον η 40ήμερη όσο και η 80ήμερη προθεσμία αρχίζουν από την ημερομηνία έκδοσης του λογαριασμού και όχι από την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας πληρωμής του.

2η παρατήρηση: ουδείς έχει αναφέρει μέχρι σήμερα ότι μπορεί ο καταναλωτής να διακανονίσει την πληρωμή του τέλους, όπως ακριβώς διακανονίζει την πληρωμή του αντίτιμου της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Επ’ αυτού η υπουργική απόφαση είναι σαφής.

3η παρατήρηση: το άρθρο 53§13 ν. 4021/2011 εξουσιοδότησε τον ΥπΟικ να ορίσει τις λεπτομέρεις είσπραξης του τέλους, διακοπής της ηλεκτροδότησης κ.λπ., πράγμα το οποίο αυτός έπραξε με την προαναφερθείσα απόφαση. Ακολούθως και προ της γενικής κατακραυγής διπλασίασε ο φιλεύσπλαχνος κ. Μπένι την προθεσμία από 40 σε 80 ημέρες. Πώς το έκανε αυτό; Όχι με απόφασή του, αλλά με εγκύκλιο του ΓΓ του. Τούτο πολύ απλά σημαίνει ότι η εγκύκλιος είναι ανίσχυρη, αφού δεν μπορεί να θέτει κανόνες δικαίου. Έπρεπε να εκδοθεί νέα συμπληρωματική απόφαση του υπουργού που να επιμηκύνει την προθεσμία. Άρα, αν μας κόψει η ΔΕΗ το ρεύμα την 41η ημέρα, ουδεν δικαστήριο θα μας δικαιώσει, σε περίπτωση που στραφούμε κατά της ΔΕΗ.

Συνελόντι ειπείν: τόσον ο κ. Γιακουμάτος όσο και τα άλλα πολιτικά ζώα τυρβάζουν περί ο,τιδήποτε άλλο πλην αυτών που ενδιαφέρουν τον λαό. Την καρεκλίτσα τους, τις φιοριτούρες τους και τα κολπάκια τους. Χρειάζονται ένα γερό βρωμόξυλο και να διακομισθούν ημιθανείς σε ένα από τα τρισάθλια νοσοκομεία του Λοβέρδου, μήπως και καταλάβουν πόσο κακό έχουν κάνει σ’ αυτόν τον τόπο.

Σωτήριος Καλαμίτσης
http://taxalia.blogspot.com

Η ομάδα του Parthenon Sculptures σας εύχεται, χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος.

2011-12-27T02:48:00.000-08:00

Η αλήθεια είναι ότι τέτοιο έτος σαν το 2011 δεν θέλει κανένας μας να ξαναζήσει και ελπίζουμε ότι το 2012 θα είναι σαφώς καλύτερο!
Από όποια άποψη και να το δει κανείς η χώρα μας (δεν λέω πατρίδα διότι η λέξη φορέθηκε πολύ φέτος…) έχει φτάσει σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι.
Δεν ξέρω αν αυτό ήταν σχέδιο οργανώθηκε και εκτελέσθηκε από κάποιους, δεν θέλω να ξέρω αν κάποιοι γνώριζαν, θέλω να πιστεύω ότι αυτά που έλεγε η κα Μπενάκη στον κο Παπούλια όταν ο δεύτερος ανελάμβανε ΠτΔ ήταν απλά … ποιητική αδεία…
Όμως ακόμη και στην ποίηση (που τόσο αγαπάω), η ποιητική άδεια είναι το -και καλά- δικαίωμα πού έχει ο ποιητής (ποιήτρια εν προκειμένω) να παραβαίνει τούς επιβεβλημένους κανόνες.
Ένας μεγάλος ή ένας καλός ποιητής δεν έχει ποτέ ανάγκη να καταφύγει στην ποιητική άδεια, δηλαδή στην ανωμαλία…
πόσο μάλλον μια «έμπειρη» πολιτικός.

Έτσι λοιπόν, αγνοώντας όλα αυτά και ακόμη περισσότερα που συνέβησαν την χρονιά που πέρασε, να ευχηθώ από καρδιάς, σε όλους σας, υγεία και ευτυχία.

Ελπίζω ότι αυτό που με προειδοποίησε μια φίλη μου νομικός -που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο- δεν θα συμβεί. Δεν θα αλλάξουν δηλαδή, συνθήκες της ΕΕ, που αφορούν την Βρετανία, κάτι που θα της δώσει τα νομικά ερείσματα ώστε αν ποτέ η Ελλάδα (λέμε αν) μαζέψει το ένα εκατομμύριο υπογραφές, να μπορεί να αρνηθεί. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, πρακτικά η Ελλάδα θα έχει χάσει μία μοναδική ευκαιρία για να της επιστραφούν τμήματα από το σημαντικότερο ιστορικό της μνημείο. Τα γλυπτά του Παρθενώνα μας…

Και πάλι Χρόνια Πολλά και καλά!
http://parthenon-sculptures.blogspot.com/