หลวงพ่อเลิกสอนธรรมกาย

สงบเงียบไปทำไม

2014-01-20T09:11:00.000+07:00

เรามาดูการโกหกแบบโคตรมหางี่เง่าแบบอมตะนิรันดร์กาลของมหาโชดกกันต่อ ขอให้พิจารณาภาพด้านบนเลย

มหาโชดกเขียนว่า

วันที่ ๖ ให้เดินจงกรมระยะที่ ๑ ถึงระยะที่ ๖ วันนี้ต้องเดินให้นานเป็นพิเศษกว่าทุกๆ วัน เพราะ วันนี้เป็นวันอธิษฐานยาว ต้องการสมาธิดี สมาธิแรง สมาธิดีกว่าทุกๆ วัน

ก่อนอื่นต้องย้ำก่อนว่า เนื้อหาตรงนี้โกหก เนื้อหาตรงนี้ เขียนว่า “สอนหลวงพ่อวัดปากน้ำแบบนี้” ซึ่งเป็นไปไม่ได้

อย่างที่กล่าวไปแล้วหลายครั้งว่า ถ้าหลวงพ่อวัดปากน้ำจะสนใจเรียนแบบโดนบังคับจากมหาโชดก และก็มีการเสวนากันจริงๆ ในโบสถ์ของวัดปากน้ำ

หลวงพ่อวัดปากน้ำก็ไม่ต้อง “เริ่ม” แบบนี้มหาโชดกเขียนมา หลวงพ่อวัดปากน้ำสามารถ “ถก” กันถึงวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 อันเป็นวิชาสูงสุดของพระพม่าได้เลย

ขอย้ำอีกว่า วิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 นั้น พระพม่าไปเอามาจากคัมภีร์วิสุทธิมรรค ที่จะต้องผ่านฌาน 8 ไปก่อนอย่างเชี่ยวชาญ

แต่พระพม่าไปรังเกียจ “ฌาน” หาว่าเป็นของพราหมณ์บ้าง หาว่าทำให้ติดสุขบ้าง พระพม่าและสาวกพระพม่าจึงไม่มีใครผ่านวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 เลย มีแต่โกหกกันเองทั้งนั้น

หลักฐานของผมที่ว่า พระพม่าและสาวกพระพม่าจึงไม่มีใครผ่านวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 เลยกันแม้แต่คนเดียวนั้น

ขอให้ดูความหมายของญาณ 16 ในตารางด้านล่าง ผมเอามาจากพจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม ของ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)

ขอย้ำก่อนว่า ญาณ 16 ไม่มีในพระไตรปิฎกนะครับ เป็นการสรุปมาจาก คัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค และวิสุทธิมรรค

1. นามรูปปริจเฉทญาณ	ญาณกำหนดจำแนกรู้นามและรูป คือ รู้ว่าสิ่งทั้งหลายมีแต่รูปธรรมและนามธรรม และกำหนดแยกได้ว่า อะไรเป็นรูปธรรม อะไรเป็นนามธรรม
2. ปัจจยปริคคหญาณ	ญาณกำหนดรู้ปัจจัยของนามและรูป คือรู้ว่า รูปธรรมและนามธรรมทั้งหลายเกิดจากเหตุปัจจัยและเป็นปัจจัยแก่กัน อาศัยกัน โดยรู้ตามแนวปฏิจจสมุปบาท ก็ดี ตามแนวกฏแห่งกรรม ก็ดี ตามแนววัฏฏะ 3 ก็ดี เป็นต้น
3. สัมมสนญาณ	ญาณกำหนดรู้ด้วยพิจารณาเห็นนามและรูปโดยไตรลักษณ์ คือ ยกรูปธรรมและนามธรรมทั้งหลายขึ้นพิจารณาโดยเห็นตามลักษณะที่เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มิใช่ตัว
4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ	ญาณอันตามเห็นความเกิดและความดับ คือ พิจารณาความเกิดขึ้นและความดับไปแห่งเบญจขันธ์ จนเห็นชัดว่า สิ่งทั้งหลายเกิดขึ้น ครั้นแล้วก็ต้องดับไป ล้วนเกิดขึ้นแล้วก็ดับไปทั้งหมด
5. ภังคานุปัสสนาญาณ	ญาณอันตามเห็นความสลาย คือ เมื่อเห็นความเกิดดับเช่นนั้นแล้ว คำนึงเด่นชัดในส่วนความดับอันเป็นจุดจบสิ้น ก็เห็นว่าสังขารทั้งปวงล้วนจะต้องสลายไปทั้งหมด
6. ภยตูปัฏฐานญาณ	ญาณอันมองเห็นสังขารปรากฏเป็นของน่ากลัว คือ เมื่อพิจารณาเห็นความแตกสลายอันมีทั่วไปแก่ทุกสิ่งทุกอย่างเช่นนั้นแล้ว สังขารทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นไปในภพใดคติใด ก็ปรากฏเป็นของน่ากลัว เพราะล้วนแต่จะต้องสลายไป ไม่ปลอดภัยทั้งสิ้น
7. อาทีนวานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงเห็นโทษ คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงซึ่งล้วนต้องแตกสลายไป เป็นของน่ากลัวไม่ปลอดภัยทั้งสิ้นแล้ว ย่อมคำนึงเห็นสังขารทั้งปวงนั้นว่าเป็นโทษ เป็นสิ่งที่มีความบกพร่อง จะต้องระคนอยู่ด้วยทุกข์
8. นิพพิทานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงเห็นด้วยความหน่าย คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารว่าเป็นโทษเช่นนั้นแล้ว ย่อมเกิดความหน่าย ไม่เพลิดเพลินติดใจ
9. มุญจิตุกัมยตาญาณ	ญาณอันคำนึงด้วยใคร่จะพ้นไปเสีย คือ เมื่อหน่ายสังขารทั้งหลายแล้ว ย่อมปรารถนาที่จะพ้นไปเสียจากสังขารเหล่านั้น
10. ปฏิสังขานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงพิจารณาหาทาง คือ เมื่อต้องการจะพ้นไปเสีย จึงกลับหันไปยกเอาสังขารทั้งหลายขึ้นมาพิจารณากำหนดด้วยไตรลักษณ์ เพื่อมองหาอุบายที่จะปลดเปลื้องออกไป
11. สังขารุเปกขาญาณ	ญาณอันเป็นไปโดยความเป็นกลางต่อสังขาร คือ เมื่อพิจารณาสังขารต่อไป ย่อมเกิดความรู้เห็นสภาวะของสังขารตามความเป็นจริง ว่า มีความเป็นอยู่เป็นไปของมันอย่างนั้นเป็นธรรมดา จึงวางใจเป็นกลางได้ ไม่ยินดียินร้ายในสังขารทั้งหลาย แต่นั้นมองเห็นนิพพานเป็นสันติบท ญาณจึงแล่นมุ่งไปยังนิพพาน เลิกละความเกี่ยวเกาะกับสังขารเสียได้
12. สัจจานุโลมิกญาณ หรือ อนุโลมญาณ	ญาณอันเป็นไปโดยอนุโลมแก่การหยั่งรู้อริยสัจ คือ เมื่อวางใจเป็นกลางต่อสังขารทั้งหลาย ไม่พะวง และญาณแล่นมุ่งตรงไปสู่นิพพานแล้ว ญาณอันคล้อยต่อการตรัสรู้อริยสัจ ย่อมเกิดขึ้นในลำดับถัดไป เป็นขั้นสุดท้ายของวิปัสสนาญาณ ต่อจากนั้นก็จะเกิดโคตรภูญาณมาคั่นกลาง แล้วเกิดมรรคญาณให้สำเร็จความเป็นอริยบุคคลต่อไป
13. โคตรภูญาณ	ญาณครอบโคตร คือ ความหยั่งรู้ที่เป็นหัวต่อแห่งการข้ามพ้นจากภาวะปุถุชนเข้าสู่ภาวะอริยบุคคล
14. มัคคญาณ	ญาณในอริยมรรค คือ ความหยั่งรู้ที่ให้สำเร็จภาวะอริยบุคคลแต่ละขั้น
15. ผลญาณ	ญาณในอริยผล คือ ความหยั่งรู้ที่เป็นผลสำเร็จของพระอริยบุคคลชั้นนั้นๆ
16. ปัจจเวกขณญาณ	ญาณหยั่งรู้ด้วยการพิจารณาทบทวน คือ สำรวจรู้มรรค ผล กิเลสที่ละแล้ว กิเลสที่เหลืออยู่ และนิพพาน เว้นแต่ว่าพระอรหันต์ไม่มีการพิจารณากิเลสที่ยังเหลืออยู่

ที่ผมเน้นอักษรตัวหนาด้วยสีแดงนั้นคือ ในฝั่งภาษาบาลีจะมีคำว่า “เห็น” อยู่ทั้งสิ้น ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นคำว่า “อนุปัสนา” เมื่อสนธิกับคำข้างหน้าแล้ว “อ” จะกลายเป็นสระอา

คำว่า “อนุปัสนา” ถ้าจะแปลกันอย่างซื่อตรงจริงๆ ต้องแปลว่า “ตามเห็น” คือ ตามเห็นไปเรื่อยๆ ในวิชาธรรมกายก็อย่างเช่น ตามเห็นกาย 18 กายละเอียดไปเรื่อยๆ

การแปล คำว่า “อนุปัสนา” เป็น “พิจารณาเห็น” นี่เป็นการแปลแบบชั่วร้ายแล้ว คือ พยายามบิดเบือนพระไตรปิฎกแล้ว

พอแปล คำว่า “อนุปัสนา” เป็น “พิจารณาเห็น” ก็มีการตีความต่อมาว่า “เห็น” นั้น ไม่ต้องเห็นจริงๆ ด้วยตา แต่เป็นการทำความเข้าใจก็ได้

พระพม่าเข้าใจไปแบบนั้น พระพม่าจึงไม่ยอมเห็นอะไรทั้งสิ้น เมื่อไม่เห็นแล้วจะผ่านวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 ได้อย่างไร

กลับมาที่ข้อความของมหาโชดกอีกครั้งหนึ่ง

รู้สึกว่า การปฏิบัติธรรมของมหาโชดกนี้ ขึ้นอยู่กับระยะเวลาของการฝึก มากกว่าการผ่านหัวข้อธรรมะ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้

ต่อมาถึงข้อความที่สำคัญคือ

บางคนอาจจะสงบเงียบไปได้นานถึง ๒๔ ชั่วโมงก็มี ทั้งนี้แล้วแต่สมาธิ แล้วแต่ความขยัน แล้วแต่บุญของแต่ละคน

ในหนังสือบางเล่มของมหาโชดกเขียนว่า มีคนสงบเงียบได้ 72 ชั่วโมง คือ 3 วันเลยทีเดียว

ปัญหาก็คือ มหาโชดกให้สงบเงียบไปทำไม และสงบเงียบของมหาโชดกทำอย่างไร

หนังสือของมหาโชดกทุกเล่มจะรังเกียจ “สมถะกรรมฐาน” หาว่าเนิ่นช้าต่อนิพพานบ้าง ไม่ใช่คนทางที่ลัดบ้าง แล้ว “สงบเงียบ” นั้น มันคือ “สมถะกรรมฐาน” ใช่หรือไม่

การสงบเงียบของมหาโชดกนั้น จึงเป็นเรื่องงี่เง่าแบบมหาโชดกอย่างแท้จริง

การที่ ดร. สนอง วรอุไรเห็นเทวดา เห็นนางฟ้าก็น่าจะเป็นช่วงที่สงบเงียบนี้เอง ในเมื่อการทำ “สงบเงียบ” ทำให้เห็นเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง เห็นในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แล้วมหาโชดกให้ทำไปทำไม

ผมขอฟันธงไปเลยว่า สาวกของมหาโชดกนั้น มีแต่พวกสมองหมา ปัญญาควายทั้งสิ้น คำสอนของมหาโชดกมีแต่ความไม่ชอบมาพากล สอนบ้าๆ บอๆ ผิดๆ พลาดๆ ยังโง่ไปเชื่อกันอยู่ได้

ตายไปแล้ว ตกนรกบ้าง เป็นเทวดาตามต้นไม้บ้าง ก็สมควรก็พฤติกรรมโง่ๆ ของพวกท่านแล้ว

ธรรมชั้นสูงคือเกิดดับ

2014-01-17T13:26:00.002+07:00

เรามาดูการโกหกแบบโคตรมหางี่เง่าแบบอมตะนรันดร์กาลของมหาโชดกกันต่อ ตอนนี้ ผมขอย้อนไปทบทวนก่อนว่า สายยุบหนอพองหนอทำอะไรกันบ้าง

สายยุบหนอพองหนอทำอยู่แค่นี้คือ มีสติรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับพิจารณาพระไตรลักษณ์ไปด้วย

สาวกพระพม่าจะทำอยู่แค่นี้ ต่อมาก็โกหกกันเองว่า ได้ญาณโน้น ญาณนี้แล้ว ขั้นตอนในการโกหกก็คือ “การสอบอารมณ์” การสอบอารมณ์นั้น ส่วนใหญ่ก็ใช้วิธีการจำแล้วเอาไปตอบกัน

พูดง่ายๆ ก็คือ โกหกกันเองทั้งผู้เข้าสอบ และคนสอบ เพ้อกันไปว่า ได้ญาณโน้นแล้ว ญาณนี้แล้ว ใกล้เป็นพรอรหันต์แล้ว

สายยุบหนอพองหนอจึงมีคนอย่าง ดร. สนอง วรอุไร ที่เกิดมาทำลายตัวเองแท้ๆ

มาดูข้อความแรกที่เน้นสีเหลืองกัน คือ หลังจากเดินจงกรมจนขาลากแล้ว ก็ให้นั่งลงอธิษฐานว่า “ธรรมวิเศษเบื้องสูง ที่ยังไม่เกิด ของจงให้เกิดขึ้นภายใน ๒๔ ชั่วโมงนี้”

ผมก็สงสัยว่า “ธรรมวิเศษเบื้องสูง” นั้นคืออะไร อ่านไปอ่านมาก็พบว่าคือ “ความเกิดดับ” ซึ่งก็จะเห็นได้ว่า ที่ผมสรุปไปว่า สายยุบหนอพองหนอทำอะไรบ้างนั้น ก็ถูกต้องแล้ว

ระยะเวลาของคำอธิษฐานก็บ้าๆ บอๆ คือ ตั้งแต่ 24 ชั่วโมง มาเป็น 1 ชั่วโมง 30 นาที 15 นาที 10 นาที 5 นาที แล้วไม่รู้ว่า “ขอกับใคร” เสียด้วย

นั่นคือ ความบ้าๆ บอๆ ของมหาโชดก เป็นคำสอนที่ไร้สาระโดยสิ้นเชิง เป็นคำสอนที่โกหกกันมารตั้งแต่พระพม่าจนถึงพระไทยใจพม่า

ในทางวิชาธรรมกายนั้น ขอยกตัวอย่างสารบัญจากหนังสือ 3 เล่มอีกครั้งหนึ่ง ดังนี้

สารบัญหนังสือคู่มือสมภาร

เริ่มเรื่องวิธีทำสมาธิ

วิธีทำให้เห็นธรรมกาย

ลำดับที่ ๑ – ๙

ลำดับที่ ๑๐ การทำอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม

ลำดับที่ ๑๑ ดูดวงบุญ ดวงบาป ดวงไม่บุญไม่บาปให้เห็นตลอดหมดทุกกาย

ลำดับที่ ๑๒ ตรวจดูบารมี ๑๐ ทัศ อุปบารมี ๑๐ ทัศ ปรมัตถบารมี ๑๐ ทัศ

ลำดับที่ ๑๓ การเข้านิพพานเป็นและนิพพานตาย ตลอดจนสุดหยาบสุดละเอียด

ลำดับที่ ๑๔ ดูกายสิทธิ์ในดวงแก้ว (เป็นปกิณณกะ)

ลำดับที่ ๑๕ ภาคผู้เลี้ยง

นิพพาน

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๑

๑ ตั้งกายสุดหยาบสุดละเอียด

๒ พิสดารกาย

๓ การซ้อนกาย

๔ สับกาย

๕ ซ้อนสับทับทวี

๖ วิธีเข้าฌานสมาบัติ

๗ ธาตุ ๖

๘ ขันธ์ ๕

๙ การเกิดและการดับของกาย

๑๐ พิจารณาพระไตรลักษณ์

๑๑ อายตนะภายใน ๖

๑๒ อายตนะภายนอก ๖

๑๓ ธาตุ ๑๘

๑๔ อินทรีย์ ๒๒

๑๕ อริยสัจจ์ ๔

๑๖ เห็น จำ คิด รู้

๑๗ กำเนิดธาตุธรรมเดิม

๑๘ วิธีเข้านิพพานในกายมนุษย์ด้วยกายธรรม

๑๙ วิธีเข้านิพพานเป็นด้วยกายมนุษย์

๒๐ วิธีเข้านิพพานตาย

๒๑ วิธีฟังพระพุทธเจ้าตรัสเทศนาในนิพพาน

๒๒ วิธีพิจารณาปฏิจจสมุปบาทธรรม

๒๓ วิธีระลึกชาติหนหลังของตนและคนอื่น

๒๔ วิธีทดลองจิตว่า อาสวะจะสิ้นเพียงไหน

๒๕ อาสวะ

๒๖ อนุสัย

๒๗ ที่เกิดของเห็น จำ คิด รู้ และที่เกิดของอนุสัย ทั้ง ๓

๒๘ วิธีถอดอนุสัย

๒๙ วิธีซ้อนกัน

๓๐ ธาตุธรรมเป็น ธาตุธรรมตาย

๓๑ สมบัติ ๓ ประการ คือ มนุษยสมบัติ สวรรคสมบัติและนิพพานสมบัติ

๓๒ แผนที่มงคลจักรวาล

๓๓ ดูสัณฐานนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ในจักรวาล

๓๔ ภพน้อย ภพใหญ่

๓๕ วิธีทำวิชชาซึ่งจะระเบิดไม่แตก

๓๖ วิธีดูภพน้อย ภพใหญ่ นิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ กายทั้ง ๕ กาย จนสุดหยาบ สุดละเอียด

๓๗ วิธีดูภพน้อย ภพใหญ่ นิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ กายปฐมวิญญาณหยาบ กายปฐมวิญญาณละเอียด กายธรรมจนสุดหยาบสุดละเอียดของพวกกายสิทธิ์

๓๘ วิธีประกอบกายมนุษย์ให้มีฤทธิ์เดชมากสำหรับทำวิชชา

๓๙ ต่อนิโรธ ต่อตรัสรู้ในนิโรธ ต่อเห็นจำคิดรู้ ต่อแว่น ต่อกล้อง ต่อญาณ ต่อรู้ในนิโรธ ทับทวีไม่มีสิ้นสุด นับอายุธาตุอายุบารมีไม่มีที่สิ้นสุด ทุกสี ทุกสาย ทุกกาย ทุกองค์ ทุกวงศ์

๔๐ นิ่งในกลางรู้ กลั่นแว่น กลั่นกล้อง กลั่นญาณ กลั่นนิโรธ กลั่นตรัสรู้ในนิโรธ เข้าไปในเหตุอากาศ

๔๑ วิธีเอาธาตุล้วนธรรมล้วนทั้งหมด ทั้งภพน้อย ภพใหญ่ ภพลับ ภพเปิดเผย สายขาว สายกลางของมนุษย์ และของกายสิทธิ์ มากลั่นเป็นมนุษย์พิเศษให้มีฤทธิ์เดชมากสำหรับทำวิชชา

๔๒ วิธีเอาไม่มีเหตุ ไม่มีธาตุ ไม่มีธรรม ทั้งหมด ทั้งภพน้อย ภพใหญ่ ภพลับ ภพเปิดเผย ของสายขาว สายกลาง ทั้งของมนุษย์ และกายสิทธิ์ เอามากลั่น เป็นกายมนุษย์พิเศษ ให้มีฤทธิ์เดชมากประกอบทำวิชชา

๔๓ วิธีรู้อะไรชัด เห็นอะไรชัด จำอะไรชัด คิดอะไรชัด ที่แน่นอนแม่นยำ ที่แน่นอนแม่นยำจริงๆ

๔๔ เหตุไรธาตุธรรมเดิมจึงเล็กนิดเดียวเท่านั้น ภพน้อยภพใหญ่ ภพลับ ภพเปิดเผย นิพพาน ภพ ๓ โลกันต์และอะไรสารพัดทุกอย่างของมนุษย์ ของผู้เลี้ยงมนุษย์ทุกสี ทุกสาย ทุกกาย ทุกวงศ์ ทุกองค์ จึงประชุมรวมอยู่ในกำเนิดเดิมเล็กนิดเดียวนั้น

๔๕ วิธีถอยพืชหรือกำเนิดธาตุธรรมเดิม

๔๖ วิธีประกอบวิชชา และทำวิชชาพิสดาร

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๒

สมถภูมิ

ก กสิณ ๑๐

ข อสุภะ ๑๐

ค อนุสติ ๑๐

ง พรหมวิหาร ๔

จ อรูปกรรมฐาน ๔

ฉ อาหาเรปฏิกูลสัญญา ๑

ช จตุธาตุววัตถาน ๑

วิปัสสนาภูมิ 9

พระบัญญัติ ๖ ประการ

กายธรรม

ขันธ์ ๕

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร

ดวง - กาย

กายไปเกิด - กายมาเกิด

การเกิดดวงปฐมมรรค

ธาตุ - ธรรม

ภาคผู้เลี้ยง

ลักษณะธาตุ - ธรรม ๓ อย่าง

ต้นธาตุสายดำ

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร (ต่อ)

ทำวิชชาด้วยเครื่องสำเร็จ

กำเนิดเดิมของกาย

ภพสาม

เครื่อง

พระไตรปิฎก

โลกในกาย

กายเถา กายชุด

ทำวิชชาเป็น ไม่ขาดสาย

ต้นธาตุมนุษย์

สิทธิและอำนาจ

เซฟ - มรรค

ธาตุธรรมพิสดาร

ภพพิสดาร

วิธีการสร้างพระของขวัญ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

วิชชาแก้โรค

จะเห็นว่ามีวิชาชั้นสูงมากมาย เป็นไปตามพระไตรปิฎก ไม่ใช่มีแต่เพียง “ความเกิดดับ” ขอยกตัวอย่างลงรายละเอียดเพียง 2 หัวข้อ ดังนี้

๒๓ วิธีระลึกชาติหนหลังของตนและคนอื่น

๒๔ วิธีทดลองจิตว่า อาสวะจะสิ้นเพียงไหน

ขอให้ดูที่ผมเน้นสีเหลืองไว้ นั่นคือ วิชชา 3 ต่อมาที่เน้นสีปูนแห้ง คือ วิปัสสนาญาณ 10 ต่อจากนั้นก็ยังมีการตรวจสอบอีกว่า อาสวะหมดไปขนาดไหนแล้ว

ยังมีหัวข้อ “๒๕. อาสวะ”, “๒๖. อนุสัย” ต่อไปอีก

นี่คือ หัวข้อธรรมะชั้นสูงของวิชาธรรมกาย ซึ่งสอดคล้องและตรงตามพระไตรปิฎก หลวงพ่อวัดปากน้ำค้นพบ และนำมาสอนก่อนหน้าที่มหาโชดกจะไปเรียนที่พม่าเสียอีก

นี่เป็นหลักฐานที่ชัดเจน และชัดแจ้งว่า มหาโชดกโกหกบิดเบือนหลอกลวง เพื่อความอยากดังของท่านเท่านั้น

ตอนนี้ ไปรับกรรมอย่างเศร้าสร้อยในนรก รอว่าเมื่อไหร่มหาอาจจะตามลงไปอีก จะได้ไปเป็นครูบาอาจารย์กันในนรกต่อไปอีก

เห็นรูปนาม 50 %

2014-01-17T08:57:00.000+07:00

เรามาดูการโกหกแบบโคตรมหางี่เง่าแบบอมตะนรันดร์กาลของมหาโชดกกันต่อ

จากภาพด้านบนนั้น ดูข้อความที่ผมเน้นสีฟ้าก่อน คำว่า “อปสฺสํ” แปลว่า “ไม่เห็น” คำว่า “ปสฺสโต” แปลว่า “เห็น”

มาดูคำแปลภาษาไทยกันอีกทีหนึ่งให้ชัดๆ

ผู้ใดเห็นความเกิดดับของรูปนามอย่างนี้ มีชีวิตอยู่ได้เพียงวันเดียวแล้วตายเสีย ดีกว่าบุคคลผู้ไม่เห็นความเกิดดับของรูปนาม แต่มีอายุอยู่ได้นานถึง ๑๐๐ ปี ดังนี้ฯ

ขอยืนยันว่า ข้อความนี้มหาโชดกเขียนขึ้นมาเอง แล้วมหาโชดก เห็น อะไรบ้างในการปฏิบัติธรรม ไม่ว่าเห็นอะไร มหาโชดก เห็นหนอ หมด เพื่อให้ไม่เห็นหมด ขนาด ดร. สนอง วรอุไรเห็นนางฟ้า มหาโชดกก็บอกว่า “ไม่ถูก”

ชีวิตทั้งชีวิตของมหาโชดกจึงเป็นชีวิตที่สูญเปล่าในทางบุญ เกิดมาทำลายตัวเองแท้ๆ

แล้วภาษาบาลีที่มหาโชดกแปลออกมานั้น ก็แปลว่า “เห็น” ชัดๆ มหาโชดกเสือกไม่ยอมเห็นไปตามพระพม่า มันแสดงถึงความโง่งี่เง่าของมหาโชดกขนาดไหน ก็ลองคิดดูเอง

ต่อมาข้อความที่ผมเน้นสีเหลือง ที่ว่า

ตรงที่ดับวูบลงไปนี้ เข้าเขตวิปัสสนาญาณ เป็นอุททัพพยฐาณ คือ ญาณที่ ๔ เห็นรูปนามเกิดชัดชัด ๕๐ เปอร์เซ็นต์แล้ว

ผมถามท่านผู้อ่านหน่อยเถอะว่า มันมีหรือ เห็นรูปนาม 50% มันเป็นการโกหกที่งี่เง่าสุดๆ ขอให้ดูความหมายของญาณ 16 ในตารางด้านล่าง ผมเอามาจากพจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม ของ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)

1. นามรูปปริจเฉทญาณ	ญาณกำหนดจำแนกรู้นามและรูป คือ รู้ว่าสิ่งทั้งหลายมีแต่รูปธรรมและนามธรรม และกำหนดแยกได้ว่า อะไรเป็นรูปธรรม อะไรเป็นนามธรรม
2. ปัจจยปริคคหญาณ	ญาณกำหนดรู้ปัจจัยของนามและรูป คือรู้ว่า รูปธรรมและนามธรรมทั้งหลายเกิดจากเหตุปัจจัยและเป็นปัจจัยแก่กัน อาศัยกัน โดยรู้ตามแนวปฏิจจสมุปบาท ก็ดี ตามแนวกฏแห่งกรรม ก็ดี ตามแนววัฏฏะ 3 ก็ดี เป็นต้น
3. สัมมสนญาณ	ญาณกำหนดรู้ด้วยพิจารณาเห็นนามและรูปโดยไตรลักษณ์ คือ ยกรูปธรรมและนามธรรมทั้งหลายขึ้นพิจารณาโดยเห็นตามลักษณะที่เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มิใช่ตัว
4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ	ญาณอันตามเห็นความเกิดและความดับ คือ พิจารณาความเกิดขึ้นและความดับไปแห่งเบญจขันธ์ จนเห็นชัดว่า สิ่งทั้งหลายเกิดขึ้น ครั้นแล้วก็ต้องดับไป ล้วนเกิดขึ้นแล้วก็ดับไปทั้งหมด
5. ภังคานุปัสสนาญาณ	ญาณอันตามเห็นความสลาย คือ เมื่อเห็นความเกิดดับเช่นนั้นแล้ว คำนึงเด่นชัดในส่วนความดับอันเป็นจุดจบสิ้น ก็เห็นว่าสังขารทั้งปวงล้วนจะต้องสลายไปทั้งหมด
6. ภยตูปัฏฐานญาณ	ญาณอันมองเห็นสังขารปรากฏเป็นของน่ากลัว คือ เมื่อพิจารณาเห็นความแตกสลายอันมีทั่วไปแก่ทุกสิ่งทุกอย่างเช่นนั้นแล้ว สังขารทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นไปในภพใดคติใด ก็ปรากฏเป็นของน่ากลัว เพราะล้วนแต่จะต้องสลายไป ไม่ปลอดภัยทั้งสิ้น
7. อาทีนวานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงเห็นโทษ คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงซึ่งล้วนต้องแตกสลายไป เป็นของน่ากลัวไม่ปลอดภัยทั้งสิ้นแล้ว ย่อมคำนึงเห็นสังขารทั้งปวงนั้นว่าเป็นโทษ เป็นสิ่งที่มีความบกพร่อง จะต้องระคนอยู่ด้วยทุกข์
8. นิพพิทานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงเห็นด้วยความหน่าย คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารว่าเป็นโทษเช่นนั้นแล้ว ย่อมเกิดความหน่าย ไม่เพลิดเพลินติดใจ
9. มุญจิตุกัมยตาญาณ	ญาณอันคำนึงด้วยใคร่จะพ้นไปเสีย คือ เมื่อหน่ายสังขารทั้งหลายแล้ว ย่อมปรารถนาที่จะพ้นไปเสียจากสังขารเหล่านั้น
10. ปฏิสังขานุปัสสนาญาณ	ญาณอันคำนึงพิจารณาหาทาง คือ เมื่อต้องการจะพ้นไปเสีย จึงกลับหันไปยกเอาสังขารทั้งหลายขึ้นมาพิจารณากำหนดด้วยไตรลักษณ์ เพื่อมองหาอุบายที่จะปลดเปลื้องออกไป
11. สังขารุเปกขาญาณ	ญาณอันเป็นไปโดยความเป็นกลางต่อสังขาร คือ เมื่อพิจารณาสังขารต่อไป ย่อมเกิดความรู้เห็นสภาวะของสังขารตามความเป็นจริง ว่า มีความเป็นอยู่เป็นไปของมันอย่างนั้นเป็นธรรมดา จึงวางใจเป็นกลางได้ ไม่ยินดียินร้ายในสังขารทั้งหลาย แต่นั้นมองเห็นนิพพานเป็นสันติบท ญาณจึงแล่นมุ่งไปยังนิพพาน เลิกละความเกี่ยวเกาะกับสังขารเสียได้
12. สัจจานุโลมิกญาณ หรือ อนุโลมญาณ	ญาณอันเป็นไปโดยอนุโลมแก่การหยั่งรู้อริยสัจ คือ เมื่อวางใจเป็นกลางต่อสังขารทั้งหลาย ไม่พะวง และญาณแล่นมุ่งตรงไปสู่นิพพานแล้ว ญาณอันคล้อยต่อการตรัสรู้อริยสัจ ย่อมเกิดขึ้นในลำดับถัดไป เป็นขั้นสุดท้ายของวิปัสสนาญาณ ต่อจากนั้นก็จะเกิดโคตรภูญาณมาคั่นกลาง แล้วเกิดมรรคญาณให้สำเร็จความเป็นอริยบุคคลต่อไป
13. โคตรภูญาณ	ญาณครอบโคตร คือ ความหยั่งรู้ที่เป็นหัวต่อแห่งการข้ามพ้นจากภาวะปุถุชนเข้าสู่ภาวะอริยบุคคล
14. มัคคญาณ	ญาณในอริยมรรค คือ ความหยั่งรู้ที่ให้สำเร็จภาวะอริยบุคคลแต่ละขั้น
15. ผลญาณ	ญาณในอริยผล คือ ความหยั่งรู้ที่เป็นผลสำเร็จของพระอริยบุคคลชั้นนั้นๆ
16. ปัจจเวกขณญาณ	ญาณหยั่งรู้ด้วยการพิจารณาทบทวน คือ สำรวจรู้มรรค ผล กิเลสที่ละแล้ว กิเลสที่เหลืออยู่ และนิพพาน เว้นแต่ว่าพระอรหันต์ไม่มีการพิจารณากิเลสที่ยังเหลืออยู่

จะเห็นว่า ไม่มีครับ การผ่านอุทยัพพยานุปัสสนาญาณแบบ 50 %

ที่นี้เรามาดูการเห็นเกิดดับของรูปนามของหลวงพ่อวัดปากน้ำกันบ้าง เอามาจากหนังสือมรรคผลพิสดาร 1

จะเห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนครบหมด ที่ผมยกมานั้นมีการเห็น “ขันธ์ ๕”, “การเกิดและการดับของกาย”, “การพิจารณาพระไตรลักษณ์”

เท่าที่ยกไปนั้น จะเห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำผ่าน “อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ” แบบ 100 % เต็มไปแล้ว

กายธรรมสอนให้กายดับ

2014-01-16T13:55:00.000+07:00

เรามาดูการโกหกของมหาโชดกกันต่อ คราวนี้เป็นการโกหกแบบโง่งี่เง่าจนบรรยายเกือบไม่ถูก จากข้อความที่เน้นขีดเส้นใต้สีแดง ในภาพด้านบนนั้น สรุปได้ว่า “กายธรรมสอนหลวงพ่อวัดปากน้ำ ให้ทำกายธรรมให้ดับไป”

ดูความสมองหมา ปัญญาควายของมหาโชดกให้เห็นกันอย่างชัดๆ กายธรรมที่ไหนที่จะมาสอนอย่างนั้น คือ สอนให้กายของตนเองดับไป จะโกหกก็ไม่ได้ศึกษาให้ดีเสียก่อน

ผมขออธิบายหลักการการพูดคุยซักถามกายธรรมอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้ท่านผู้อ่านเข้าใจได้ลึกซึ้งมากขึ้น

การเห็นกายธรรมนั้น ไม่ใช่เห็นกันง่าย และกายธรรมก็ไม่ใช่ “นิมิต” กายธรรมเป็นของที่มีอยู่จริง

คนที่จะเห็นกายธรรมได้ ต้องผ่าน “จิตตวิสุทธิ” ไปก่อน คือ ระดับของสมาธิของผ่านอัปปนาสมาธิไปแล้ว

การฝึกก็คือ จินตนาการถึงนิมิตก่อน เมื่อเอานิมิตไปหยุดตรงฐานที่ 7 เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ

เมื่อใจหยุดนิ่งถูกส่วน ดวงนิมิตจะหายไป ผู้ปฏิบัติจะเห็นดวงปฐมมรรคขึ้นมาแทน ขอย้ำอีกครั้งว่า การจะเห็นดวงปฐมมรรคได้นั้น ระดับของสมาธิของผ่านอัปปนาสมาธิไปแล้ว

ต่อมาจากนั้น ก็ต้องผ่านดวงธรรม 6 ดวงของกายแต่ละกายจำนวน 18 กาย ถึงจะไปถึงกายธรรมพระอรหัตละเอียด ขนาดหน้าตักกว้าง 20 วาของใครของมัน

เมื่อเห็นกายธรรมพระอรหัตละเอียดแล้ว จะต้องเอาใจของเรา เข้าไปตามฐาน 1-2-3 และ 7 ของกายธรรมพระอรหัตละเอียด ก็จะเห็นดวงธรรมของกายธรรมพระอรหัตละเอียด ต่อจากนั้น ต้องเอาดวงธรรมของเรา ซ้อนกับดวงธรรมของกายธรรมพระอรหัตละเอียด

ปัญหาที่จะต้องแก้ก็คือ ดวงธรรมของเราเล็กกว่าดวงธรรมของกายธรรมมาก ก็ต้องทำให้ดวงธรรมของกายธรรมเล็กเท่าดวงธรรมของเรา หรือทำดวงธรรมของเราให้ใหญ่เท่ากับของกายธรรม

ซ้อนให้เป็นดวงเดียวกัน จุดศูนย์กลางของดวงธรรมก็เป็นจุดเดียวกัน แล้วจึงทูลถามกายธรรมได้

ดังนั้น ผมขอฟันธงไปเลยว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่สามารถพูดคุยกับกายธรรมได้ ถ้าจะมาฝึกสายยุบหนอพองหนอก็ไม่ต้องมา “ฝึกในระดับเบื้องต้นอีกแล้ว” ไปฝึกในระดับสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 กันเลย

แต่ผมขอฟันธงไปอีกครั้งว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่ฝึกปฏิบัติธรรมแบบวิชาธรรมกายและสามารถพูดคุยกับกายธรรมได้ จะหันมาเรียนยุบหนอพองหนอ รับรองไม่มีใครทำอย่างนั้น

ในกรณีของหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น คงจะใช้วิธีซักถามพูดคุยกับมหาโชดกมากกว่า ที่จะต้องมาหัดเดินจงกรม หรือมาภาวนา เห็นหนอ อะไร.........หนอ อย่างที่มหาโชดกโกหกออกมาอย่างนั้น

ต่อมา ข้อความในส่วนที่ขีดเส้นใต้สีเขียว ดังนี้

พอท่านกำหนดเห็นหนอ เห็นหนอ ธรรมกายนั้น ดับวูบลงไปเลย ท่านอุทานออกมาว่า “เราเป็นขี้ข้าคนมาหลายสิบปีแล้ว ไม่เท่าไรก็จะตายแล้ว” ดังนี้

ข้อความนี้ มหาโชดกก็โกหกอีก สำหรับข้อความที่ว่า “เราเป็นขี้ข้าคนมาหลายสิบปีแล้ว ไม่เท่าไรก็จะตายแล้ว” เท่าที่ผมอ่านหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำมา หลวงพ่อเคยพูดไว้ ณ ที่ใดที่หนึ่ง แต่ผมยังค้นไม่พบว่าอยู่ตรงไหน

มหาโชดกคงไปอ่านพบเข้า เลยเอามาผสมผเสปนเปกันไปเพื่อโกหกในครั้งนี้ จะเห็นว่า ข้อความไม่ได้สอดคล้องเป็นเรื่องเดียวกัน

กล่าวคือ “ธรรมกายนั้น ดับวูบลงไปเลย ” แล้วอุทานว่า “เราเป็นขี้ข้าคนมาหลายสิบปีแล้ว ไม่เท่าไรก็จะตายแล้ว” มันเกี่ยวข้องกันอย่างไร และมีความหมายอย่างไร มหาโชดกก็ไม่อธิบายอีก

ตรงนี้ ผมขอยกวิธีสอนการเดินฌานสมาบัติในหนังสือมรรคผลพิสดาร 1 ของหลวงพ่อวัดปากน้ำมาเป็นตัวอย่างดังนี้

และขอให้ดูการตารางเปรียบเทียบวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 กันอีกสักครั้งหนึ่ง

ศีลวิสุทธิ	1. ปาฏิโมกขสังวรศีล 2. อินทรียสังวรศีล 3. อาชีวปาริสุทธิศีล 4. ปัจจัยสันนิสิตศีล
จิตตวิสุทธิ	- อุปจารสมาธิ - อัปปนาสมาธิ ในฌานสมาบัติ
ทิฏฐิวิสุทธิ	1. นามรูปปริจเฉทญาณ
กังขาวิตรณวิสุทธิ	2. นามรูปปัจจัยปริคคหญาณ
มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ	3. สัมมสนญาณ 4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (ตรุณอุทยัพพยญาณ)
ปฏิปทาญาณทัสสนวิสุทธิ	4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (พลวอุทยัพพยญาณ) 5. ภังคานุปัสสนาญาณ 6. ภยตูปัฏฐานญาณ 7. อาทีนวานุปัสสนาญาณ 8. นิพพิทานุปัสสนาญาณ 9. มุจจิตุกัมยตาญาณ 10. ปฏิสังขานุปัสสนาญาณ 11. สังขารุเบกขาญาณ 12. สัจจานุโลมิกญาณ
ญาณทัสสนวิสุทธิ	13. โคตรภูญาณ 14. มัคคญาณ 15. ผลญาณ 16. ปัจจเวกขณญาณ

จะเห็นว่า การเดินฌานสมาบัติของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ตรงกับ จิตตวิสุทธิ - อุปจารสมาธิ อัปปนาสมาธิ ในฌานสมาบัติ ของคัมภีร์วิสุทธิมรรคแล้ว

การเดินฌานสมาบัติดังกล่าว เป็นหัวข้อ “06-วิธีเข้าฌานสมาบัติ” ในหนังสือมรรคผลพิสดาร 1 ซึ่งมีทั้งหมด ประมาณ 47 หัวข้อ

พิจารณาเนื้อหากันแค่หนังสือมรรคผลพิสดาร 1 ความรู้ของหลวงพ่อวัดปากน้ำก็เลยหน้ามหาโชดกอย่างไม่เห็นฝุ่นแล้ว

ถ้าจะเปรียบเทียบอีกแบบหนึ่งคือ ฟ้ากับเหว ก็ยังไม่สะใจ ต้องเปรียบเทียบแบบนี้ คือ “นิพพานกับนรกโลกันต์” นั่นแหละจึงจะใกล้เคียง

ข้อเขียนของมหาโชดกจึงเป็นการโกหกคำโต เพราะ อยากจะสร้างภาพตัวเองว่า เก่งกล้าสามารถ เมื่อเห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำขึ้นอยู่กับสายงานบริหารของตนเอง ก็จึงพยายามใช้หลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นเครื่องมือ

เมื่อมหาโชดกตายลงปุ๊บ ความฉิบหายวายป่วงจึงเกิดขึ้น เพราะ ชีวิตหลังความตายนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำมีอิทธิพลสูงมาก

มหาโชดกจึงตกไปสู่อบายภูมิประเภทที่ว่า “ไม่ต้องคิดว่า จะได้มาเกิดเมื่อไหร่” การที่จะต้องมาเกิดใหม่ช้านั้น มันดีถ้าอยู่ในสุคติภูมิ แต่นี่มหาโชดกอยู่ในอบายภูมิ...

สมน้ำหน้าของแกแล้ว โชดกเอ๋ย..............

ขอให้จิตสงบเงียบทำไม

2014-01-16T07:45:00.000+07:00

มาดูการโกหกพกลมของมหาโชดก อันเป็นสาเหตุให้ต้องตนนรกกันต่อ

ข้อให้ดูข้อความที่ผมเน้นด้วยการขีดเส้นใต้ด้วยเส้นสีน้ำเงินก่อน ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก เป็นเรื่องสำคัญที่ยืนยันได้ว่า มหาโชดกไม่ได้เชื่อการสอนของพระพม่านัก การสอนของท่านจึงมั่วไปหมด

ข้อความที่ว่าก็คือ “แล้วจึงนั่ง ให้นั่งนานประมาณ ๕๐ นาที หรือ ๑ ชั่วโมง” ตรงนี้ ผมอยากจะถามจริงๆ ว่า “ให้นั่งทำห่าอะไร”

แล้วให้นั่งแบบไหน ภาวนาอะไร หรือให้นั่งเล่นฆ่าเวลาไปเฉยๆ

การให้ “นั่งนานประมาณ ๕๐ นาที หรือ ๑ ชั่วโมง” แบบนี้ สาวกของพระพม่ากลุ่มอื่นๆ ไม่ทำกัน ทำแต่พวกสาวกของพระมหาโชดกเท่านั้น

ผมก็พยายามอ่านมานานแล้วว่า ตรงนี้จะให้ปฏิบัติแบบไหน แต่ยังไม่พบหลักฐานเลย เห็นแต่ว่าให้ทำกันให้นานเท่าไหร่ก็ได้ เท่าที่ทำได้

การสอนของพระพม่านั้น ผมงานมาเกือบทั้งหมดทุกสาขาในประเทศไทย คำสอนของพระพม่าที่แปลเป็นภาษาอังกฤษเอง ผมก็ตามไปอ่าน เพราะ บังเอิญผมจบปริญญาเอกที่อังกฤษด้วย จึงบังเอิญอ่านภาษาอังกฤษได้บ้าง

ไม่มีกลุ่มไหนของสาวกพระพม่าที่จะให้มา “นั่งนานประมารณ ๕๐ นาที หรือ ๑ ชั่วโมง” แบบนี้ ทุกกลุ่มจะเน้นให้มีสติรู้สึกตัวตลอดเวลาเท่านั้น

ไม่ให้เอาสติไปทำอย่างอื่นเลย

ขอให้ดูหลักฐานจากหนังสือของมหาโชดกเองดังนี้

จะเห็นว่า การอธิษฐานว่า ขอให้จิตสงบเงียบ ตั้งแต่ 5 นาที จนถึง 72 ชั่วโมงนั้น มหาโชดกก็ไม่บอกว่า ให้ทำอย่างไร คือ ให้นั่งเงียบไปเฉยๆ หรือนั่งภาวนาพุทโธ หรือให้ทำอย่างไร

ตรงนี้ ผมยืนยันเลยว่า มหาโชดก “พบ” ข้อบกพร่องการสอนของพระพม่า จึงพยายามพัฒนาให้ดีขึ้น แต่ด้วยความสมองหมา ปัญญาควายของมหาโชดก จึงไม่รู้จะพัฒนาอย่างไร ก็เลยทำมั่วๆ ให้นั่งไปอย่างนั้นเอง

สำหรับที่มาของการพัฒนาแบบมั่วๆ ดังกล่าว ขอให้ดูการตารางเปรียบเทียบวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 กันอีกสักครั้งหนึ่ง

ศีลวิสุทธิ	1. ปาฏิโมกขสังวรศีล 2. อินทรียสังวรศีล 3. อาชีวปาริสุทธิศีล 4. ปัจจัยสันนิสิตศีล
จิตตวิสุทธิ	- อุปจารสมาธิ - อัปปนาสมาธิ ในฌานสมาบัติ
ทิฏฐิวิสุทธิ	1. นามรูปปริจเฉทญาณ
กังขาวิตรณวิสุทธิ	2. นามรูปปัจจัยปริคคหญาณ
มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ	3. สัมมสนญาณ 4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (ตรุณอุทยัพพยญาณ)
ปฏิปทาญาณทัสสนวิสุทธิ	4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (พลวอุทยัพพยญาณ) 5. ภังคานุปัสสนาญาณ 6. ภยตูปัฏฐานญาณ 7. อาทีนวานุปัสสนาญาณ 8. นิพพิทานุปัสสนาญาณ 9. มุจจิตุกัมยตาญาณ 10. ปฏิสังขานุปัสสนาญาณ 11. สังขารุเบกขาญาณ 12. สัจจานุโลมิกญาณ
ญาณทัสสนวิสุทธิ	13. โคตรภูญาณ 14. มัคคญาณ 15. ผลญาณ 16. ปัจจเวกขณญาณ

ขอให้ดูตรงจิตตวิสุทธิ ตรงนี้ในคัมภีร์วิสุทธิมรรคก็คือ การปฏิบัติฌาน 1-8 แบบอนุโลม-ปฏิโลม ซึ่งอยู่ในส่วนของสมาธินิเทศ

มหาโชดกนั้น เกลียดฌานแบบพระพม่า จึงไม่มีการทำสมถะกรรมฐาน หลอกตัวเองไปว่า สามารถทำวิปัสสนากรรมฐานโดยไม่ผ่านสมถะกรรมฐานก็ได้

เมื่อไม่ผ่านฌาน 1-8 มาก่อน ก็ไม่มีทางที่จะไปวิปัสสนากรรมฐานได้ ดังนั้น มหาโชดกจึงไปคิดเอา การอธิษฐานว่า ขอให้จิตสงบเงียบ ตั้งแต่ 5 นาที จนถึง 72 ชั่วโมงนั้น มาแทน

แต่อย่างที่ผมบอกไปแล้วหลายครั้งว่า มหาโชดกไปเรียนที่ประเทศพม่า แบบไม่รู้ภาษาพม่า เพียง 9 เดือน แล้วจะได้อะไรกลับมา

ท่านก็ได้เพียง “ความโง่” กลับมาเท่านั้น

ต่อมาคือ ข้อความที่ขีดเส้นใต้สีแดงที่ว่า

ท่านเล่าว่า เห็นพระสงฆ์เป็นจำนวนมาก อยู่ที่ศาลาโรงฉัน ท่านก็ไปร่วมอยู่กับพระเหล่านั้น ให้ท่านกำหนดว่า “เห็นหนอๆ” ประมาณ ๖-๗ ครั้ง ภาพนั้นจึงค่อยๆ หายไป แสดงว่า สมาธิยังอ่อน

นี่ก็เป็นการโกหกคำโตของมหาโชดกอีกเช่นเคย เป็นการโกหกที่จับได้จากความไม่สมเหตุสมผลให้การเขียนเอง

ตรงนี้เป็นการสอบอารมณ์ ซึ่งถ้าเปรียบเทียบกับในทางโลกก็คือ การสอบปากเปล่า คือถามกันไป ตอบกันมา การสอบแบบนี้ ไม่ใช่จะต้องมาปฏิบัติกันตรงนั้น และแก้ไขกันตรงนั้น

มันจะต้องเป็นการแนะนำ และให้ไปปฏิบัติต่อ แล้วเอามาคุยกันใหม่ในภายหลัง ข้อเขียนดังกล่าวจึงเป็นการเขียนที่โกหก และเป็นการโกหกที่ไม่แนบเนียน

สำหรับการที่กล่าวว่า เห็นหนอๆ แล้วพระหายไปก็เป็นการโกหกอีกเช่นเคย แต่จะไปเขียนรวมกันในบทความต่อไป

สูบวิชาจากต้นธาตุ

2014-01-15T13:09:00.000+07:00

เรามาดูความแปลกพิกลพิการของมหาโชดกกันต่อ

ก่อนอื่นขอให้ดูข้อความนี้ก่อนเลย “วันที่ ๒ ไปสอบกรรมฐานในเวลาเช้า ประมาณ ๐๗.๐๐ น. ภายในพระอุโบสถ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ” ก็แสดงว่า มหาโชดกกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ “เสวนา” กันที่วัดปากน้ำตลอด

การที่มีเอกสารจากแหล่งอื่น เช่น หนังสือมักกะลีผล หนังสือนารีผล ฯลฯ บอกว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำไปเรียนยุบหนอพองหนอที่วัดมหาธาตุ ก็เป็นเรื่อง “โกหก” อีก เช่นเดียวกัน

บทความนี้ จะขออธิบายข้อความ ดังนี้

เห็นพระพุทธเจ้าหลายพระองค์ จับมือถือแขนกันได้ พูดกันได้ คุยกันได้
องค์ที่ตั้งศาสนาครั้งแรก ท่านบอกว่า ท่านไม่เห็น เรียนถามท่านว่า ถ้าเห็นแล้ว หลวงพ่อจะทำอย่างไร ท่านบอกว่า จะสูบเอาวิชามาจากท่านฯ
เอามากันคอมมิวนิสต์ไม่ให้เข้าเมืองไทย นั่นเป็นอารมณ์สมถะ ให้ท่านกำหนด ภาวนาว่า เห็นหนอๆ กำหนดตั้ง ๗-๘ หน จึงหาย สมาธิยังอ่อนอยู่

เห็นพระพุทธเจ้าหลายพระองค์ จับมือถือแขนกันได้ พูดกันได้ คุยกันได้

ข้อความนี้ คนเขียนคงไปอ่านคำเทศน์หลวงพ่อวัดปากน้ำมา ก็เอามาเขียนไว้ หลวงพ่อวัดปากน้ำเทศน์ไว้อย่างนั้นจริงๆ แต่เทศน์เป็นสำนวนภาษา ไม่ใช่ให้ทำอย่างนั้นจริงๆ

เวลาเราไปพบพระพุทธเจ้าในอายตนะนิพพาน เราจะเอาใจของกายธรรมพระอรหัตละเอียดของเรา เขาไปตามฐานของกายธรรมของพระพุทธเจ้า

ฐาน 1-2-3 แล้วก็ 7 (ลัดฐานที่ 4-5-6 ไปเลย) แล้วเราก็เอาดวงธรรมของเราซ้อนกับดวงธรรมของพระพุทธเจ้า ให้เป็นดวงเดียวกัน

หลังจากนั้น เราจะทูลถามอะไร ก็ทำได้

องค์ที่ตั้งศาสนาครั้งแรก ท่านบอกว่า ท่านไม่เห็น เรียนถามท่านว่า ถ้าเห็นแล้ว หลวงพ่อจะทำอย่างไร ท่านบอกว่า จะสูบเอาวิชามาจากท่านฯ

ข้อความนี้ มหาโชดกโกหกบิดเบือนแล้ว เพราะ ตอนที่มหาโชดกมาเสวนากับหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำพบต้นธาตุต้นธรรมแล้ว

ต้นธาตุต้นธรรมคือ พระพุทธเจ้าองค์แรกที่ตั้งศาสนาพุทธขึ้นมา

การพบต้นธาตุต้นธรรมนั้น เราต้องทำวิชาอย่างที่เขียนไปข้างต้น แล้วก็ขอเรียนวิชากับท่าน อยากจะเรียนวิชาอะไร ก็ทูลถาม

การ “สูบเอาวิชา” ทำไม่ได้ วิชาธรรมกายไม่มีการสูบวิชา วิชาธรรมกายไม่ใช่บุหรี่จึงจะมาสูบกันได้ หรือวิชาธรรมกายไม่ใช่บ่อน้ำ ถึงจะมีการสูบกันได้

เอามากันคอมมิวนิสต์ไม่ให้เข้าเมืองไทย นั่นเป็นอารมณ์สมถะ ให้ท่านกำหนด ภาวนาว่า เห็นหนอๆ กำหนดตั้ง ๗-๘ หน จึงหาย สมาธิยังอ่อนอยู่

ผมอ่านหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำทั้งหมด เท่าที่มีการเผยแพร่กัน ผมไม่เคยพบว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเคยกล่าวถึงคอมมิวนิสต์ไว้อย่างนั้น

เรื่องคอมมิวนิสต์นี้ วัดมหาธาตุน่าจะคุ้นเคยมากกว่า เพราะ มหาอาจเคยโดนคดีนี้เข้าไป ถูกจับเปลื้องผ้าเหลืองออก ท่านก็นุ่งขาวห่มขาวแทนอยู่หลายปี

สำหรับข้อความที่ว่า “ภาวนาว่า เห็นหนอๆ กำหนดตั้ง ๗-๘ หน จึงหาย สมาธิยังอ่อนอยู่” นี้ มหาโชดกก็โกหกตามธรรมชาติของท่านอีก

ดังได้กล่าวมาหลายบทความแล้วว่า ตอนที่มหาโชดกมาพบหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น หลวงพ่อเป็นเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงแล้ว

ซึ่งก็หมายถึงว่า การปฏิบัติธรรมนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำผ่านวิชาเบื้องต้นไปหมดแล้ว เข้าขั้นวิชาชั้นสูงแล้ว

กล่าวคือ ตอนที่มหาโชดกไปพบหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำคงใกล้ความเป็นพระอริยบุคคลแล้ว หรือเป็นไปแล้วก็อาจจะจะเป็นได้

ดังนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำไม่ต้องมาเริ่มต้นใหม่ด้วยการปฏิบัติธรรมเบื้องต้นอีกแล้ว

สายยุบหนอพองหนอนั้น สุดยอดของวิชาที่ต้องพัฒนาจิตไปให้ถึงก็คือ วิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16

แต่พวกยุบหนอพองหนอสายมหาโชดกนั้น รังเกียจฌาน ดังนั้น พวกยุบหนอพองหนอสายมหาโชดกจึงไม่มีใครเข้าถึง วิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16

มีแต่โกหกกันไปว่า คนนั้นได้ญาณนั้น ญาณนี้ มีแต่ญาณปลอมๆ ทั้งนั้น หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ดร. สนอง วรอุไร ซึ่งเดี๋ยวนี้ยังดำดินอยู่เลย ยังไม่กล้าสู้หน้าสังคม

ขอให้ดูตารางเปรียบเทียบวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 ด้านล่าง

ศีลวิสุทธิ	1. ปาฏิโมกขสังวรศีล 2. อินทรียสังวรศีล 3. อาชีวปาริสุทธิศีล 4. ปัจจัยสันนิสิตศีล
จิตตวิสุทธิ	- อุปจารสมาธิ - อัปปนาสมาธิ ในฌานสมาบัติ
ทิฏฐิวิสุทธิ	1. นามรูปปริจเฉทญาณ
กังขาวิตรณวิสุทธิ	2. นามรูปปัจจัยปริคคหญาณ
มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ	3. สัมมสนญาณ 4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (ตรุณอุทยัพพยญาณ)
ปฏิปทาญาณทัสสนวิสุทธิ	4. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ (พลวอุทยัพพยญาณ) 5. ภังคานุปัสสนาญาณ 6. ภยตูปัฏฐานญาณ 7. อาทีนวานุปัสสนาญาณ 8. นิพพิทานุปัสสนาญาณ 9. มุจจิตุกัมยตาญาณ 10. ปฏิสังขานุปัสสนาญาณ 11. สังขารุเบกขาญาณ 12. สัจจานุโลมิกญาณ
ญาณทัสสนวิสุทธิ	13. โคตรภูญาณ 14. มัคคญาณ 15. ผลญาณ 16. ปัจจเวกขณญาณ

ก่อนที่จะมหาโชดกจะมาพบหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำศึกษาวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 ไปอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

หลักฐานก็จากหนังสือที่หลวงพ่อเขียนไว้ มีความรู้ครอบคลุมวิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 อยู่แล้ว

ดังนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำ ถ้าจะศึกษายุบหนอพองหนอจริง ก็ไม่ต้องมาภาวนาท้องยุบท้องพองแล้ว ศึกษาถกเถียงกันในประเด็น สุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ 16 ได้เลย

การที่บอกว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำสมาธิยังอ่อนนั้น ก็เป็นการโกหกแบบตื้นๆ โกหกแบบหน้าด้านๆ ของมหาโชดกเท่านั้น

ใจกับสติอยู่ตรงไหนแน่

2014-01-15T07:35:00.004+07:00

เรามาดูความแปลกพิกลพิการของมหาโชดกกันต่อ ขอย้ำอีกว่า ไม่มีเจ้าสำนักท่านใด ที่เผยแพร่วิชาของตัวเอง พร้อมกับโจมตีสำนักอื่นไปด้วย อย่างมหาโชดกอีกแล้ว

การที่มหาโชดกตายไปแล้ว ตกนรกอยู่จนถึงกระทั่งบัดนี้ ก็เป็นการสมควรแก่เหตุแล้ว

ขอให้ดูข้อความที่แสดงถึงความงี่เง่าของมหาโชดกทั้ง 2 ข้อความด้านบน

ให้เอาใจไว้เหนือสะดือประมาณ ๒ นิ้ว

ให้ใช้สติเพ่งจับที่หนังท้อง

ตกลงแล้ว จะให้เอาใจหรือสติไปอยู่ตรงไหนกันแน่ นี่คือ ความเพี้ยน ความบ้า ความงี่เง่าของมหาโชดก

ความผิดเพี้ยนบิดเบือนอีกประการหนึ่งก็คือ การเดินจงกรม โดยภาวนา “ขวา-ย่าง-หนอ ซ้าย-ย่าง-หนอ” ประมาณ ๓๐ นาที

ไม่รู้มหาโชดกไปเมายาฆ่าแมลงมาจากไหน เพราะ การเสวนากันระหว่างมหาโชดกกับหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น ทำกันในโบสถ์

ผมขอฟันธงไปเลยว่า “หลวงพ่อวัดปากน้ำไม่มีทางเดินจงกรมในโบสถ์แน่” และหลวงพ่อก็ไม่จำเป็นจะต้องทำอย่างนั้นด้วย

ผมขอยกหลักฐานจากสารบัญหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำ จำนวน 3 เล่ม อีกครั้งหนึ่ง ดังนี้

สารบัญหนังสือคู่มือสมภาร

เริ่มเรื่องวิธีทำสมาธิ

วิธีทำให้เห็นธรรมกาย

ลำดับที่ ๑

ลำดับที่ ๒

ลำดับที่ ๓

ลำดับที่ ๔

ลำดับที่ ๕

ลำดับที่ ๖

ลำดับที่ ๗

ลำดับที่ ๘

ลำดับที่ ๙

ลำดับที่ ๑๐ การทำอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม

ลำดับที่ ๑๑ ดูดวงบุญ ดวงบาป ดวงไม่บุญไม่บาปให้เห็นตลอดหมดทุกกาย

ลำดับที่ ๑๒ ตรวจดูบารมี ๑๐ ทัศ อุปบารมี ๑๐ ทัศ ปรมัตถบารมี ๑๐ ทัศ

ลำดับที่ ๑๓ การเข้านิพพานเป็นและนิพพานตาย ตลอดจนสุดหยาบสุดละเอียด

ลำดับที่ ๑๔ ดูกายสิทธิ์ในดวงแก้ว (เป็นปกิณณกะ)

ลำดับที่ ๑๕ ภาคผู้เลี้ยง

นิพพาน

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๑

๑ ตั้งกายสุดหยาบสุดละเอียด

๒ พิสดารกาย

๓ การซ้อนกาย

๔ สับกาย

๕ ซ้อนสับทับทวี

๖ วิธีเข้าฌานสมาบัติ

๗ ธาตุ ๖

๘ ขันธ์ ๕

๙ การเกิดและการดับของกาย

๑๐ พิจารณาพระไตรลักษณ์

๑๑ อายตนะภายใน ๖

๑๒ อายตนะภายนอก ๖

๑๓ ธาตุ ๑๘

๑๔ อินทรีย์ ๒๒

๑๕ อริยสัจจ์ ๔

๑๖ เห็น จำ คิด รู้

๑๗ กำเนิดธาตุธรรมเดิม

๑๘ วิธีเข้านิพพานในกายมนุษย์ด้วยกายธรรม

๑๙ วิธีเข้านิพพานเป็นด้วยกายมนุษย์

๒๐ วิธีเข้านิพพานตาย

๒๑ วิธีฟังพระพุทธเจ้าตรัสเทศนาในนิพพาน

๒๒ วิธีพิจารณาปฏิจจสมุปบาทธรรม

๒๓ วิธีระลึกชาติหนหลังของตนและคนอื่น

๒๔ วิธีทดลองจิตว่า อาสวะจะสิ้นเพียงไหน

๒๕ อาสวะ

๒๖ อนุสัย

๒๗ ที่เกิดของเห็น จำ คิด รู้ และที่เกิดของอนุสัย ทั้ง ๓

๒๘ วิธีถอดอนุสัย

๒๙ วิธีซ้อนกัน

๓๐ ธาตุธรรมเป็น ธาตุธรรมตาย

๓๑ สมบัติ ๓ ประการ คือ มนุษยสมบัติ สวรรคสมบัติและนิพพานสมบัติ

๓๒ แผนที่มงคลจักรวาล

๓๓ ดูสัณฐานนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ในจักรวาล

๓๔ ภพน้อย ภพใหญ่

๓๕ วิธีทำวิชชาซึ่งจะระเบิดไม่แตก

๓๘ วิธีประกอบกายมนุษย์ให้มีฤทธิ์เดชมากสำหรับทำวิชชา

๔๕ วิธีถอยพืชหรือกำเนิดธาตุธรรมเดิม

๔๖ วิธีประกอบวิชชา และทำวิชชาพิสดาร

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๒

สมถภูมิ

ก กสิณ ๑๐

ข อสุภะ ๑๐

ค อนุสติ ๑๐

ง พรหมวิหาร ๔

จ อรูปกรรมฐาน ๔

ฉ อาหาเรปฏิกูลสัญญา ๑

ช จตุธาตุววัตถาน ๑

วิปัสสนาภูมิ 9

พระบัญญัติ ๖ ประการ

กายธรรม

ขันธ์ ๕

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร

ดวง - กาย

กายไปเกิด - กายมาเกิด

การเกิดดวงปฐมมรรค

ธาตุ - ธรรม

ภาคผู้เลี้ยง

ลักษณะธาตุ - ธรรม ๓ อย่าง

ต้นธาตุสายดำ

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร (ต่อ)

ทำวิชชาด้วยเครื่องสำเร็จ

กำเนิดเดิมของกาย

ภพสาม

เครื่อง

พระไตรปิฎก

โลกในกาย

กายเถา กายชุด

ทำวิชชาเป็น ไม่ขาดสาย

ต้นธาตุมนุษย์

สิทธิและอำนาจ

เซฟ - มรรค

ธาตุธรรมพิสดาร

ภพพิสดาร

วิธีการสร้างพระของขวัญ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

วิชชาแก้โรค

ขอให้พิจารณา “องค์ความรู้” ของหลวงพ่อวัดปากน้ำจากหนังสือทั้ง 3 เล่มดังกล่าวกับหนังสือของพระมหาโชดก

ความรู้ของมหาโชดกนั้น ไม่มีทางเปรียบเทียบกับความรู้ของหลวงพ่อวัดปากน้ำได้เลย

พระมหาโชดกไปเรียนยุบหนอพองหนอกับพระพม่า แบบภาษาพม่าไม่กระดิกหูเพียง 9 เดือน ถามจริง จะได้ความรู้มาระดับไหน

นอกจากนั้น ความรู้ระดับหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น ไม่ต้องมาเดินจงกรม ไม่ต้องมาทำอะไรแบบพื้นฐานอีกแล้ว

ถ้าจะให้หลวงพ่อวัดปากน้ำเรียนวิชายุบหนอพองหนอก็ต้องไป “ถก” กันเรื่องวิปัสสนาญาณ 16 และวิสุทธิ 7 กันเลย

จะมาเริ่มด้วย ตั้งสติ ตั้งใจ กับเดินจงกรมทำไม

จะโกหกกันทั้งที ก็โกหกแบบโง่ๆ และก็มีบรรดาควายๆ เชื่อเสียด้วย มันทั้งโง่ ทั้งเชื่องแบบปัญญาอ่อนจริงๆ

พับผ่าเถอะ...........

ได้ถึงธรรมกาย

2014-01-14T19:58:00.000+07:00

ผมได้บอกไปแล้วว่า “หนังสือคำถาม-คำตอบ เรื่องวิปัสสนากรรมฐาน” ของพระมหาโชดกเล่มนี้ มีความพิเศษแบบบ้าๆ บอๆ ไม่เหมือนกับหนังสือของเจ้าสำนักวิชาท่านอื่นๆ คือ มีการโจมตีสายปฏิบัติธรรมอื่นด้วย

โดยปกติแล้ว เจ้าสำนักทั้งหลาย เช่น หลวงปู่มั่น หลวงพ่อฤาษีลิงดำ หลวงพ่อวัดปากน้ำ เป็นต้น เมื่อต้องการจะเผยแพร่วิชาของท่าน ท่านก็จะเผยแพร่ไป โดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับสายปฏิบัติธรรมอื่น

พวกที่ชอบไปยุ่งเกี่ยวกับสายปฏิบัติธรรมอื่น มักจะเป็นลูกศิษย์ เพราะ ต่างคนก็ต่างจะยกย่องครูบาอาจารย์ของตนเอง

ก็มีพระมหาโชดกนี่แหละ ทำผิดประเพณีคนอื่น และการโจมตีนั้น ก็ “โกหก” เอาดื้อๆ แบบหน้าด้านๆ ไม่เป็นความจริง แม้แต่น้อย

ดูข้อความที่ผมเน้นสีเหลืองไว้ หนังสือเล่มดังกล่าว เขียนว่า พระมหาโชดกได้สัมภาษณ์หลวงพ่อวัดปากน้ำ แล้วหลวงพ่อวัดปากน้ำก็ตอบว่า คือ “ได้ถึงธรรมกาย”

ข้อความสั้นๆ ดังกล่าว เป็นหลักฐานยืนยันว่า พระมหาโชดกโกหกอย่างแรง อย่างจริงจัง ก็สมควรแล้วที่ท่านต้องตกนรก

ผมข้อยืนยันว่า ในแวดวงวิชาธรรมกาย เราไม่พูดกันว่า “ถึงธรรมกาย” เพราะ ไม่รู้ว่าความหมายนั้น หมายถึงอย่างไร

เรามีแต่คำว่า “รู้”, “เห็น” และ “เป็นธรรมกาย”

คำว่า “ธรรมกาย” ไม่ใช่จุดหมายปลายทางที่จะไปถึงได้ ธรรมกายหรือกายธรรมนั้น มีเป็นจำนวนมากมายมหาศาล มีหลักสูตรที่จะต้องเรียนกันมาก

ขอให้ดูสารบัญหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่สำคัญ 3 เล่มด้านล่างนี้

สารบัญหนังสือคู่มือสมภาร

เริ่มเรื่องวิธีทำสมาธิ

วิธีทำให้เห็นธรรมกาย

ลำดับที่ ๑

ลำดับที่ ๒

ลำดับที่ ๓

ลำดับที่ ๔

ลำดับที่ ๕

ลำดับที่ ๖

ลำดับที่ ๗

ลำดับที่ ๘

ลำดับที่ ๙

ลำดับที่ ๑๐ การทำอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม

ลำดับที่ ๑๑ ดูดวงบุญ ดวงบาป ดวงไม่บุญไม่บาปให้เห็นตลอดหมดทุกกาย

ลำดับที่ ๑๒ ตรวจดูบารมี ๑๐ ทัศ อุปบารมี ๑๐ ทัศ ปรมัตถบารมี ๑๐ ทัศ

ลำดับที่ ๑๓ การเข้านิพพานเป็นและนิพพานตาย ตลอดจนสุดหยาบสุดละเอียด

ลำดับที่ ๑๔ ดูกายสิทธิ์ในดวงแก้ว (เป็นปกิณณกะ)

ลำดับที่ ๑๕ ภาคผู้เลี้ยง

นิพพาน

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๑

๑ ตั้งกายสุดหยาบสุดละเอียด

๒ พิสดารกาย

๓ การซ้อนกาย

๔ สับกาย

๕ ซ้อนสับทับทวี

๖ วิธีเข้าฌานสมาบัติ

๗ ธาตุ ๖

๘ ขันธ์ ๕

๙ การเกิดและการดับของกาย

๑๐ พิจารณาพระไตรลักษณ์

๑๑ อายตนะภายใน ๖

๑๒ อายตนะภายนอก ๖

๑๓ ธาตุ ๑๘

๑๔ อินทรีย์ ๒๒

๑๕ อริยสัจจ์ ๔

๑๖ เห็น จำ คิด รู้

๑๗ กำเนิดธาตุธรรมเดิม

๑๘ วิธีเข้านิพพานในกายมนุษย์ด้วยกายธรรม

๑๙ วิธีเข้านิพพานเป็นด้วยกายมนุษย์

๒๐ วิธีเข้านิพพานตาย

๒๑ วิธีฟังพระพุทธเจ้าตรัสเทศนาในนิพพาน

๒๒ วิธีพิจารณาปฏิจจสมุปบาทธรรม

๒๓ วิธีระลึกชาติหนหลังของตนและคนอื่น

๒๔ วิธีทดลองจิตว่า อาสวะจะสิ้นเพียงไหน

๒๕ อาสวะ

๒๖ อนุสัย

๒๗ ที่เกิดของเห็น จำ คิด รู้ และที่เกิดของอนุสัย ทั้ง ๓

๒๘ วิธีถอดอนุสัย

๒๙ วิธีซ้อนกัน

๓๐ ธาตุธรรมเป็น ธาตุธรรมตาย

๓๑ สมบัติ ๓ ประการ คือ มนุษยสมบัติ สวรรคสมบัติและนิพพานสมบัติ

๓๒ แผนที่มงคลจักรวาล

๓๓ ดูสัณฐานนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ในจักรวาล

๓๔ ภพน้อย ภพใหญ่

๓๕ วิธีทำวิชชาซึ่งจะระเบิดไม่แตก

๓๘ วิธีประกอบกายมนุษย์ให้มีฤทธิ์เดชมากสำหรับทำวิชชา

๔๕ วิธีถอยพืชหรือกำเนิดธาตุธรรมเดิม

๔๖ วิธีประกอบวิชชา และทำวิชชาพิสดาร

สารบัญหนังสือคู่มือมรรคผลพิสดาร ๒

สมถภูมิ

ก กสิณ ๑๐

ข อสุภะ ๑๐

ค อนุสติ ๑๐

ง พรหมวิหาร ๔

จ อรูปกรรมฐาน ๔

ฉ อาหาเรปฏิกูลสัญญา ๑

ช จตุธาตุววัตถาน ๑

วิปัสสนาภูมิ 9

พระบัญญัติ ๖ ประการ

กายธรรม

ขันธ์ ๕ 10

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร

ดวง - กาย

กายไปเกิด - กายมาเกิด

การเกิดดวงปฐมมรรค

ธาตุ - ธรรม

ภาคผู้เลี้ยง

ลักษณะธาตุ - ธรรม ๓ อย่าง

ต้นธาตุสายดำ

การสะสางธาตุ - ธรรมพิสดาร (ต่อ)

ทำวิชชาด้วยเครื่องสำเร็จ

กำเนิดเดิมของกาย

ภพสาม

เครื่อง

พระไตรปิฎก

โลกในกาย

กายเถา กายชุด

ทำวิชชาเป็น ไม่ขาดสาย

ต้นธาตุมนุษย์

สิทธิและอำนาจ

เซฟ - มรรค

ธาตุธรรมพิสดาร

ภพพิสดาร

วิธีการสร้างพระของขวัญ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

วิชชาแก้โรค

หนังสือทั้ง 3 เล่มดังกล่าวเป็นผลงานของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่สอนลูกศิษย์ ลูกศิษย์ก็จดบันทึกไว้ ขอให้พิจารณาดูว่า ตรงไหนที่จะกล่าวได้ว่า “ถึงธรรมกาย”

ก่อนจบขออธิบายคำว่า “รู้”, “เห็น” และ “เป็นธรรมกาย” กันก่อน

“รู้” เกิดจากการอ่าน หรือฟัง พอเข้าใจแล้วก็นับว่า “รู้” ธรรมกายแล้ว

“เห็น” นี่ ต้องปฏิบัติไปจนผ่านวิชา 18 กาย การที่จะผ่านวิชา 18 กายได้นั้น ต้อง “เห็น” กายธรรมอย่างน้อยๆ 10 กาย

“เป็นธรรมกาย” นี่ ต้องเข้าข่ายวิชาธรรมกายชั้นสูง ต้องเข้ากายกายธรรมทั้งหยาบ-ละเอียดเข้าไปนับไม่ถ้วนกาย

กายธรรมนั้นละเอียดจนไม่มีที่สิ้นสุด หยาบนั้น มีสิ้นสุด แต่ละเอียดนั้น ละเอียดขึ้นเรื่อยๆ

การที่พระมหาโชดกเขียนว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำตอบท่านว่า “ได้ถึงธรรมกาย” ก็เป็นโกหกคำโตของพระมหาโชดกเอง

หลวงพ่อไม่มีทางตอบว่า “ได้ถึงธรรมกาย” อย่างเด็ดขาด เพราะ ไม่มีความหมายในทางวิชาธรรมกาย

แหล่งข้อมูลที่บิดเบือน

2014-01-14T09:52:00.001+07:00

แหล่งข้อมูลที่บิดเบือนของมหาโชดกก็มาจาก หนังสือ “คำถาม-คำตอบ เรื่องวิปัสสนากรรมฐาน” ของมหาโชดกและภาพของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

วิเคราะห์กันแบบกว้างๆ ที่หนังสือ “คำถาม-คำตอบ เรื่องวิปัสสนากรรมฐาน” กันก่อน

ความชอบธรรมของหนังสือ “คำถาม-คำตอบ เรื่อง วิปัสสนากรรมฐาน ”

ประเด็นที่ผมจะชี้ให้เห็นเลยก็คือ หนังสือเล่มนี้ชื่อ “คำถาม-คำตอบ เรื่องวิปัสสนากรรมฐาน” ผู้แต่งเป็นคนอยู่ในสายปฏิบัติแบบยุบพอง ทำไมจะต้องไปมีเนื้อหาเกี่ยวกับหลวงพ่อวัดปากน้ำด้วย

ทำไม ไม่จำกัดขอบเขตของหนังสืออยู่เฉพาะปัญหาของสายยุบพองเท่านั้น

นอกจากนั้นแล้ว เนื้อหาของหนังสือก็เป็นการโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำด้วย ควรหรือจะมาพิมพ์แจกกันในการทำบุญคล้ายวันเกิด

แล้วทำไมตอนหลวงพ่อวัดปากน้ำยังไม่ชีวิตอยู่ไม่พิมพ์แจกให้เป็นการเอิกเกริก แล้วขอให้หลวงพ่อวัดปากน้ำเซ็นชื่อให้ด้วย

หนังสือเล่มดังกล่าว คนเขียนไม่ควรจะเป็นพระภิกษุเสียด้วยซ้ำ เพราะ คุณธรรมจริยธรรมเบื้องต้นยังไม่มีเลย

ความเป็นวิชาการของหนังสือ “คำถาม-คำตอบ เรื่อง วิปัสสนากรรมฐาน ”

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ ที่เกี่ยวกับหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น ยอมรับไม่ได้กันในทางวิชาการครับ ผมจึงพยายามย้ำมาตั้งแต่ต้นว่า ไม่มีนักวิชาการในระดับมาตรฐานกล้าจะลงมาเล่นเรื่องนั้น

ปัญญาอ่อนหนึ่งนั้น ตายไปในทางวิชาการไปล่วงหน้าแล้ว ปัญญาอ่อนสองก็จะตามไปในเร็วๆ นี้

ในวงวิชาการนั้น เขาจะวิเคราะห์หนังสือของคนๆ นั้น ถ้าจะศึกษาว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกายหรือไม่ เขาจะศึกษาจากหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ไม่ใช่ไปศึกษาจากหนังสือของคนอื่นๆ

นอกจากจะศึกษาแล้ว อาจจะต้องไปเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์บุคคลใกล้ชิด จะต้องดูจากเหตุการณ์แวดล้อมหลายๆ อย่าง ไม่ใช่ไปเอาหลักฐานมาจากหนังสือของคนอื่นๆ มันใช่ไม่ได้ในทางวิชาการ

วิเคราะห์กันแบบกว้างๆ ที่ภาพถ่ายกับลายเซ็นกันบ้าง

เรื่องนี้มีการโกหกกันอย่างมหาศาล โกหกกันอย่างไม่น่าเชื่อ ตั้งแต่เรื่องการส่งมหาโชดกไปเรียนที่พม่าของมหาอาจ [สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)] ผู้เป็นอาจารย์ของมหาโชดก

มหาอาจอ้างว่า ตอนนั้นไม่มีการสอนวิปัสสนากรรมฐานในเมืองไทย จึงต้องส่งมหาโชดกไปเรียนที่พม่า

ข้ออ้างดังกล่าวเป็นการโกหกอันอย่างมโหฬาร เพราะ วิชาธรรมกายก็มีหลักสูตรที่เป็นวิปัสสนากรรมฐาน และหลักสูตรที่สูงกว่านั้น

นอกจากนั้นแล้ว หนังสือ “พุทธังษีธฤษดีญาณ ว่าด้วยสมถแลวิปัสสนากัมมัฏฐาน ๔ ยุค” ซึ่งเป็นหนังสือรวบรวมการปฏิบัติธรรมตั้งแต่สมัยอยุธยา ก็มีหลักฐานว่า มีการสอนวิปัสสนากรรมฐานในเมืองไทยตั้งแต่สมัยอยุธยา

ตอนนี้มหาโชดกไปเรียนที่พม่าแบบ 9 เดือนนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนวิชาธรรมกายไว้นานแล้ว จนกระทั่งเป็นศาสตราจารย์ในทางปฏิบัติธรรมไปแล้ว

ข้อความของลายเซ็นนั้น เป็นการรับรองให้กับการสอนของมหาโชดกว่า “ถูกร่องรอยของสติปัฏฐาน 4” ไม่ใช่เป็นหลักฐานว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย

พระดร. มหาทวนชัย อธิจิตโต

2013-10-30T21:17:00.000+07:00

ข้อมูลนี้ได้มาจากเว็บไหนแล้วก็ไม่รู้ เป็นคำอธิบายเกี่ยวกับการโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกายของพวกยุบหนอพองหนอ

เนื้อหาทั้งหมด ก็เป็นดังข้อความด้านล่างนี้เลย

มีคนโจทย์กันว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกฝึก “ธรรมกาย" จริงหรือ?” โดย พระดร.มหาทวนชัย อธิจิตโต

ขอย้อนไปเมื่อหลวงพ่อมาอยู่ใหม่ๆ มีปัญหามาก คือญาติโยมบริเวณวัดไม่ศรัทธา ไม่มีใครเข้าวัด ตอนที่ท่านเล่าให้ฟัง แล้วรองเจ้าอาวาสก็เล่าให้ฟัง

อดีตก่อนที่อาตมาจะเข้าไป มีปัญหาแม้กระทั่งญาติโยมที่ไม่พอใจ คนต่างจังหวัดมาทำบุญมากๆ เขาอิจฉา เขาหาว่า หลวงพ่อจะมาทำอะไรที่ล้ำหน้า แล้วก็เจริญเกินไป

พอเด่นขึ้นมาจะต้องมีคนอิจฉา ถึงขนาดที่ว่ายิงท่าน ทำร้ายท่าน ใช้ปืนยิง ทะลุจีวรตามที่ทราบมา แต่หลวงพ่อก็ไม่เป็นอะไรหรอก

หลวงพ่อก็อดทนตลอดมา ตั้งใจที่จะมาฟื้นฟูที่นี่ ให้เป็นแดนพระพุทธศาสนา เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ แล้วก็เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาซึ่งก็เป็นจริงในปัจจุบันนี้

วัดปากน้ำก็มีชื่อเสียง และเป็นศูนย์กลางและเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของพระภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกาเป็นจำนวนมาก

หลวงพ่อท่านจะไม่เหมือนคนทั่วไป ปกติท่านจะอยู่ในฌาน ท่านมีฌานสูงมากเลย การปฏิบัติของท่านคือ ท่านจะอยู่ในธรรมกาย จิตของท่านอยู่ในธรรมกายจะอยู่ในฌานอยู่ในสมาบัติ

ท่านไม่ใช่พระธรรมดา ท่านอยู่ในสมาธิ อันนี้เท่าที่อาตมาวัดได้นะ เพราะว่าท่านจะไม่มีการขาดสติ การทำอะไรโดยขาดสติจะไม่มี จะเป็นคล้ายๆ พระอรหันต์งั้นแหละ

หลวงพ่อท่านเดินก็มีสติ เอี้ยวแขนก็มีสติ นอนก็มีสติ จะนั่ง จะฉัน จะเดิน จะทำอะไรรู้สึกว่าท่านมีสติเต็มบริบูรณ์

สิ่งนี้ อาตมารู้สึกประทับใจแล้วก็เห็นว่า เป็นสิ่งที่แปลก ซึ่งไม่เห็นจากพระองค์อื่นๆ

เราเป็นเณร เราก็ช่างสังเกตนะ พระองค์อื่นตลกคะนอง หัวเราะเอิ๊กอ๊าก อยากหัวเราะก็หัวเราะ อยากกระโดด หรือวิ่ง หรืออะไร บางทีมันขาดสตินะ หลวงพ่อไม่มี

เดินนี้ คล้ายพระอรหันต์ เหมือนพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง เรื่องนี้แปลก อาตมามารู้ทีหลังตอนเรียนปริยัติแล้วว่า พระอรหันต์คือผู้ไม่ขาดสติ ทำอะไรทำด้วยสติ มาเจอกับหลวงพ่อวัดปากน้ำนี่แหละ

สมัยที่อยู่ในโบสถ์รุ่นแรกๆ นั้น ในโบสถ์ใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม คือเวลา ๑ ทุ่ม จะมีทั้งญาติโยม ทั้งพระเณรที่รักการปฏิบัติธรรมกาย จะมารวมกันเพื่อนั่งสมาธิ

อาตมาก็นอนที่นั่น อยู่ที่นั่น ทำงานที่ในโบสถ์นั้น ก็ใช้เวลาส่วนมาก ทุกวันไม่ว่างเว้น ก็ต้องทำด้านสมาธิ ตามหลักการที่ทำในวันพฤหัส หรือสอนในโบสถ์ทุกเช้า

หรือมีพระผู้ใหญ่ เช่น มหาโชดก ขอโยงซะเลย เพราะว่าเป็นหลักฐานที่สำคัญที่สุด

มหาโชดก เป็นพระผู้ใหญ่ และมีตำแหน่งใหญ่ ควบคุมวัดปากน้ำด้วยในสมัยนั้น ท่านได้ไปเรียนกรรมฐานแบบสายยุบหนอ พองหนอ มาจากประเทศพม่า

แล้วท่านก็จะมาเปลี่ยนแปลง หมายความว่า จะมาล้างสมองหลวงพ่อวัดปากน้ำ โดยท่านมีความเข้าใจว่า การปฏิบัติสายวัดปากน้ำ มันไม่ใช่พระพุทธศาสนา ไม่ใช่ทางวิปัสสนา ไม่ใช่ทางหลุดพ้น และก็ไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง

ที่ท่านไปได้มาจากพม่า สายยุบหนอ พองหนอ ท่านก็เดินทางไปปราบหลวงพ่อวัดปากน้ำ

สมัยนั้น อาตมามีชีวิตอยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน อยู่ในโบสถ์ หลวงพ่อก็ให้โอกาสพระผู้ใหญ่ โดยตำแหน่ง โดยยศแล้ว ท่านมหาโชดกใหญ่กว่า หลวงพ่อเราก็อ่อนน้อมถ่อมตน

ก็นัดพบกันในโบสถ์เวลาบ่ายนะ จำได้ภาพยังปรากฏอยู่ในความทรงจำ เราก็ปูอาสนะสองที่ไว้ในโบสถ์ ต่อหน้าพระพุทธรูป ให้ท่านได้โต้ตอบกัน เรียกว่า เสือเจอสิงห์ แล้วเราก็ปิดประตูให้ท่านคุยกัน

แล้วเจ้าคุณโชดก มาทราบทีหลังว่า ต้องการอยากจะไปปรับการสอนธรรมะ หรือการปฏิบัติของหลวงพ่อวัดปากน้ำให้เปลี่ยนแปลง ให้มาใช้สายวิปัสสนาแบบยุบหนอ พองหนอ

ท่านอ้างว่า มันมีมาในพระไตรปิฎก มันถูกต้อง ส่วนสายธรรมกาย มันเพี้ยน มันไม่ถูกต้อง มันไม่มี อะไรทำนองนั้น

เสร็จแล้วท่านก็ถกเถียงกัน เราก็อยู่ข้างนอก คอยปิดประตูโบสถ์ไม่ให้ใครเข้าไปก่อความรำคาญ ท่านก็เจอกันอย่างนี้อยู่หลายวัน เราก็ไม่ทราบผล ได้ผลยังไง ใครปราบใครยังไง

เสร็จแล้วมารู้ทีหลังว่า หลวงพ่อด้วยความเกรงใจก็เลยให้รูปอันใหญ่ไปอันหนึ่ง ให้เจ้าคุณโชดก พร้อมทั้งเขียนข้อความว่า

รูปนี้ให้ไว้เป็นที่ระลึก เนื่องในโอกาสพระเดชพระคุณได้มาสอนวิปัสสนากรรมฐานให้กระผม ซึ่งเห็นว่าถูกต้องทุกอย่าง

ด้วยมารยาทและเป็นผู้น้อย หลวงพ่อก็ชมเชย และยอมก้มหัวให้ว่า

ของท่านโชดกถูกต้อง อันนี้เป็นจิตวิทยาอย่างหนึ่ง ซึ่งหลวงพ่อรู้จักวางตัวให้เกียรติกับพระเถระ ไม่ไปขัดข้องกับผู้ใหญ่ ซึ่งเป็น สังฆาธิการปกครองเราด้วย

หลวงพ่อถึงกราบก่อน ทั้งที่จริง อายุพรรษาของหลวงพ่อนั้นมากกว่า แต่เจ้าคุณโชดกเป็นรุ่นลูกรุ่นหลาน แต่เขาเป็นผู้ใหญ่ เขามาหลวงพ่อก็กราบ แล้วเจ้าคุณโชดกก็กราบคืนนะ มาทราบว่าเป็นอย่างนั้น

ก็มีปัญหาต่อมาว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำยอมสละทิ้งหลักการจริงหรือไม่

อาตมาบอกว่าไม่จริง ฝ่ายตรงข้ามบอกว่า ฝ่ายมหาโชดกเป็นฝ่ายชนะ โดยที่หลวงพ่อรับว่าตัวเอง ยอมรับนับถือฝ่ายการปฏิบัติสายยุบหนอ พองหนอ อันนี้จะตัดสินอย่างไร

ในความคิดเห็นของอาตมามีความเห็นว่า ไม่ใช่

หลวงพ่อไม่เคยทิ้งหลักการวิชชาธรรมกาย สั่งสอนมาตลอด ไม่มีเทปม้วนไหน ไม่มีคำพูดใดเลยที่หลวงพ่อบอกว่า ของเรามันผิดนะลูกทั้งหลาย ให้เลิกนะ หันไปนับถือสายยุบหนอพองหนอ ทำแบบวัดมหาธาตุนะ ไม่มี

แต่ฝ่ายทางโน้น เอาหลักเกณฑ์ เอาคำพูดที่หลวงพ่อให้เกียรติท่านเจ้าคุณโชดกนี้เป็นตัวตั้ง

เสร็จแล้วก็โพนทะนาว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำทิ้งหลักการ และก็ยกย่องฝ่ายยุบหนอ พองหนอว่าถูกต้อง ธรรมกายผิดพลาด นี่เขาพูดเอาเอง

ตามความรู้สึกของอาตมา ยืนยัน นั่งยัน นอนยันได้เลยว่า ที่พูดของเขามันก็ไม่ถูกเหมือนกัน เขาไม่ได้ชนะหลวงพ่อก็ไม่ได้แพ้ และก็ไม่ได้ทิ้งหลักการ

หลวงพ่อวัดปากน้ำก็ไม่ได้สอนธรรมะใหม่ สอนการปฏิบัติใหม่แต่อย่างใด

อาตมาลาสิกขาตอนอายุ ๒๕ ปี ไปเรียนนิติศาสตร์ รามคำแหง พอจบปริญญาตรีก็ไปต่อปริญญาโท ปริญญาเอกด้านกฏหมายที่มหาวิทยาลัยอิลินอย สหรัฐอเมริกา

แล้วกลับมาบวชอีกครั้ง ในปี ๒๕๓๘ มีหลวงพ่อพระเทพกิตติปัญญาคุณบวชให้ ปัจจุบันอาตมาอายุ ๖๒ ปี ก็ขอทำหน้าที่ลูกศิษย์ทายาทธรรมของหลวงพ่อให้ดีที่สุด

ในช่วงปี 2490-2497 ชื่อเสียงของหลวงพ่อวัดปากน้ำซึ่งมิได้มีเปรียญธรรมชั้นใด แต่กลับมีผู้คนศรัทธากราบไหว้มากกว่าพระมหาเถระรูปใดๆ ในประเทศไทย

เวลานั้น คนที่อิจฉาท่านก็ออกมาโจมตีว่า ท่านสอนผิดๆ ทั้งยังมีข่าวลืออกุศลว่าที่วัดมีแม่ชีมาก และไปทำวิชากัน เขาก็ลือกันไปในทางเสียหาย

แม้แต่พระสังฆราชในเวลานั้น (ถ้าจำไม่ผิด) คือ กรมหลวงวชิรญาณวัดบวรฯ ท่านได้ข่าวอกุศลนี้เช่นกันจึงได้นิมนต์ให้พระอริยคุณาธาร(เส็ง ปุณโส) ซึ่งเป็นพระเถระผู้ใหญ่ลูกศิษย์รุ่นแรกๆ ของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ซึ่งเชี่ยวชาญทั้งปริยัติ และปฏิบัติ เป็นสปายไปสืบเรื่องหลวงพ่อฯ

ต่อมา ท่านก็ได้ตระหนักถึงบุญบารมีของหลวงพ่อวัดปากน้ำว่าเป็นนักสมาธิจริงๆ มีความสนใจเฉพาะเรื่องของการปฏิบัติธรรม จึงนำความไปกราบทูลพระสังฆราช ข่าวอกุศลก็ดับไป

ต่อมา พระพิมลธรรม (อาจ อาสภเถระ) อธิบดีสงฆ์ วัดมหาธาตุ ซึ่งกำลังสนใจเรื่องอภิธรรมที่ได้รับจากพระพม่า อีกทั้งท่านยังเป็นเจ้าคณะพระนคร คุมวัดปากน้ำด้วย

ท่านต้องการให้พระในสังกัดท่านสนใจเรียนอภิธรรม เพื่อให้วิชาอภิธรรมแพร่หลาย จึงไปกราบอาราธนาหลวงพ่อวัดปากน้ำให้มาฝึกวิชานี้ด้วย

อันหลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นผู้มีนิสัยใฝ่ศึกษามาแต่ครั้งยังเยาว์และท่านก็เคย เรียนสมาธิในทางอื่นมาก่อนทั้งพุทโธ และสติปัฎฐาน ทั้งท่านก็ให้ความนับถือเจ้าคุณวัดมหาธาตุดี เคยไปเทศน์ให้วัดมหาธาตุ ตามที่ท่านเจ้าคุณอาราธนาอยู่บ่อยครั้ง

จึงรับที่จะเรียนวิชายุบหนอพองหนอ ท่านเจ้าคุณอาสภะให้ท่านเจ้าคุณโชดกมาสอนวิชายุบหนอกับหลวงพ่อ หลวงพ่อก็เรียนอยู่ราวสองสัปดาห์

ภายหลังเมื่อเรียนแล้วท่านก็ให้ความนับถือวิชายุบหนอของวัดมหาธาตุเช่นกัน

ข้อมูลนี้เป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากกว่าข้อมูลของพระมหาโชดก เพราะ ลูกศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นผู้เขียนขึ้น

และเป็นผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย คือ เป็นเณรที่ทำหน้าที่เปิดประตูโบสถ์ จัดดอกไม้ แล้วก็ปิดประตู

เหตุการณ์การเรียนนั้น ไม่มีใครรู้ รู้กันเพียงหลวงพ่อวัดปากน้ำกับมหาโชดกเท่านั้น

ดังนั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่เขียนประวัติในช่วงนี้ขึ้นมา แตกต่างไปจากข้อเขียนของพระดร. มหาทวนชัย อธิจิตโต ก็ควรจะสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า

เป็นข้อมูลที่ผิดพลาด เป็นข้อมูลที่บิดเบือน เป็นข้อมูลที่ไม่จริง

รูปภาพกับลายเซ็น

2011-10-21T14:49:00.002+07:00

รูปภาพกับลายเซ็นของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่นำเสนอไปด้านบนนั้น สาวกของมหาโชดกเอาไปตีความกันต่อว่า “เป็นหลักฐานที่ยืนยันว่าหลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย” กันอย่างแพร่หลาย

จนกระทั่งพุทธศาสนิกชนจำนวนมากเชื่อตาม ก็เอามาโจมตีลูกศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำว่า เอาวิชาที่หลวงพ่อวัดปากน้ำทิ้งไปแล้วมาใช้ ฯลฯ

วันนี้จึงมาวิเคราะห์เจาะลึกกันในประเด็นนี้

“ให้สำนักวิปัสสนา ในการที่ฉันได้เข้าปฏิบัติวิปัสสนาตามแบบวัดมหาธาตุสอนอยู่ในปัจจุบันนี้แล้ว ยืนยันได้ว่า การปฏิบัติแบบนี้ ถูกต้องร่องรอย ในมหาสติปัฏฐานสูตรทุกประการ”

พระภาวนาโกศล วัดปากน้ำ ธนบุรี ๒๐ เมษายน ๒๔๙๘

ก่อนอื่นขอให้พิจารณาวันที่กันก่อน คือ ๒๐ เมษายน ๒๔๙๘ หลวงพ่อวัดปากน้ำ มรณภาพวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2502 เหตุการณ์นี้ เกิดก่อนหลวงพ่อมรณภาพประมาณ 4 ปี

ตอนนั้น ตำราที่ผมเสนอไปก่อนหน้านี้แล้ว แสดงว่าหลวงพ่อวัดปากน้ำสอนมาหมดแล้ว หลวงพ่อวัดปากน้ำมีความเชี่ยวชาญสูงสุดแล้ว

ต้องขออธิบายตรงนี้ก่อนว่า วิชาธรรมกายนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่า อยู่ดีๆ ก็ค้นพบวิชาพร้อมมูลเลย

ในระยะแรก หลวงพ่อวัดปากน้ำค้นพบดวงธรรมเพียง 3 ดวง ค้นพบกายเพียง 5 กาย หลวงพ่อวัดปากน้ำค่อยๆ ทำวิชา และค้นพบความรู้วิชาต่างๆ มากขึ้นเรื่อยๆ ถูกต้องขึ้นเรื่อยๆ

กล่าวได้ว่า วิชาธรรมกายมีการพัฒนามาอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่ว่า อยู่ดีๆ ก็ไปค้นพบตำราโบราณ แล้วนำมาสอนกัน

ข้อความแรกที่จะนำมาวิเคราะห์คือ “ยืนยันได้ว่า” ข้อความแบบนี้ แสดงว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำ มีความรู้สูงกว่า เป็นข้อความยืนยันให้กับความรู้ “ผู้มาใหม่”

ถ้าเปรียบเทียบกับทางโลกก็คือ อาจารย์ที่ปรึกษาเซ็นรับรองงานวิจัย หรือบทความของนักศึกษา หรือผู้ที่เรียนจบใหม่ๆ

ขอยกตัวอย่างให้ชัดเจนและทันสมัยเลยก็เช่น ด็อกเตอร์หน้าใหม่ทั้งหลายนั้น จะต้องถูกบังคับให้ตีพิมพ์บทความในวารสารชั้นนำ (อันนี้หมายถึงมหาวิทยาลัยมาตรฐานหน่อย)

ในการตีพิมพ์บทความนั้น ส่วนใหญ่ต้องให้อาจารย์ที่ปรึกษาลงชื่อร่วมด้วย เพราะ ชื่อด็อกเตอร์หน้าใหม่นั้น ไม่มีใครรู้จัก

อีกตัวอย่างหนึ่งก็คือ ในการพิมพ์หนังสือเพื่อเผยแพร่ พวกนักเขียนหน้าใหม่จะต้องมีคำนิยมจากผู้มีชื่อเสียงอยู่แล้ว

เพียงข้อความที่ว่า “ยืนยันได้ว่า” คนไหนที่ใช้ภาพกับลายเซ็นนี้ เป็นหลักฐานว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย มันก็โง่แบบควายที่สมองหมา ปัญญาอ่อนจริงๆ รวมทั้งคนที่เชื่อคำหลอกลวงเหล่านั้นด้วย

ต่อมา ข้อความที่ว่า “ถูกต้องร่องรอย ในมหาสติปัฏฐานสูตร”

ขอให้ผู้อ่านพิจารณาดีๆ ว่า ทำไมจึงต้องมีคำว่า “ร่องรอย” ด้วย ทำไมไม่เป็น “ถูกต้อง ในมหาสติปัฏฐานสูตร”

คำขยายที่ว่า “ร่องรอย” นั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำต้องการ “เน้น” ให้รู้ว่า การสอนของมหาโชดกนั้น ไม่ “ถูกต้องตรงเผง” ในมหาสติปัฏฐานสูตร

การสอนของมหาโชดกนั้น ถูกเพียงบางส่วนของมหาสติปัฏฐานสูตรเท่านั้น

ต่อมา ข้อความที่ว่า “ในมหาสติปัฏฐานสูตรทุกประการ”

คำว่า “ทุกประการ” นั้น เราต้องมาตีความกันอีกว่า คือ อย่างไรในสองข้อความนี้

การปฏิบัติของมหาโชดกทุกประการ
หัวข้อธรรมะของสติปัฏฐานสูตรทุกประการ

ขอให้ดูตารางของสติปัฏฐานสูตร ด้านล่าง

๔. ธัมมานุปัสสนา	๔. ๖ มรรคองค์ ๘ ๔.๕ อริยสัจ ๔ ๔.๔ โพชฌงค์ ๗ ๔.๓ อายตนะภายใน และนอก ๔.๒ อุปาทานขันธ์๕ ๔.๑ นิวรณ์ ๕
๓. จิตตานุปัสสนา	- จิตมีราคะ - จิตมีโทสะ - จิตมีโมหะ - จิตหดหู่ - จิตฟุ้งซ่าน เ - จิตเป็นฌานหรือมหรคต - จิตเป็นสมาธิ - จิตมีสิ่งอื่นยิ่งกว่า - จิตวิมุตติหรือจิตหลุดพ้น
๒. เวทนานุปัสสนา	- เมื่อเป็นสุขเวทนาก็ให้รู้ว่าเป็นสุขเวทนา เมื่อไม่มีก็รู้ว่าไม่มี - เมื่อเป็นทุกขเวทนาก็ให้รู้ว่าเป็นทุกขเวทนา เมื่อไม่มีก็รู้ว่าไม่มี - เมื่อเป็นอทุกขมสุขก็ให้รู้ว่าเป็นอทุกขมสุข เมื่อไม่มีก็รู้ว่าไม่มี - เมื่อเป็นสุข เป็นทุกข์ เป็นอทุกขมสุข ชนิดมีอามิส (เครื่องล่อใจ-เจือกิเลส) ก็รู้ว่ามี เมื่อไม่มีก็รู้ว่าไม่มี - เมื่อเป็นสุข เป็นทุกข์ เป็นอทุกขมสุข ชนิดไม่มีอามิส ก็รู้ว่ามี เมื่อไม่มีก็รู้ว่าไม่มี
๑. กายานุปัสสนา	๑.๖ นวสีวถิกา ๑.๕ ธาตุมนสิการ ๑.๔ ปฏิกูลมนสิการ ๑.๓ สัมปชัญญะ ๑.๒ อิริยาบถ ๑.๑ อานาปานสติ

จะเห็นว่า สายของพระพม่า รวมทั้งสาวกของพระพม่าทุกสาขาในประเทศไทย ไม่เคยสอนเกิน “กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน”

เฉพาะมหาโชดกเองนั้น สอนอยู่แค่ “๑.๒ อิริยาบถ” เท่านั้น

ดังนั้น ข้อความของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่ว่า

จึงเป็นการยืนยันว่า การปฏิบัติธรรมของมหาโชดกทั้งหมดทุกประการ ถูกต้องเพียงบางส่วนของสติปัฏฐาน 4 เท่านั้น

ไม่ใช่ว่า การปฏิบัติธรรมของมหาโชดกถูกต้องสติปัฏฐาน 4 ทุกประการ เพราะหลักฐานการสอนของมหาโชดกเองก็ปรากฏชัดเจน

ประการสำคัญเลยก็คือ ท้ายของสติปัฏฐานสูตรทั้ง กาย เวทนา จิต ธรรม จะมีข้อความนี้อยู่ ขอยกส่วนท้ายของกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน ดังนี้

ภิกษุย่อมพิจารณาเห็นกายในกายภายในบ้าง [พิจารณาเห็น ที่ถูกเป็น ตามเห็น]
พิจารณาเห็นกายในกายภายนอกบ้าง
พิจารณาเห็นกายในกายทั้งภายในภายนอกบ้าง
พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นในกายบ้าง
พิจารณาเห็นธรรมคือความเสื่อมในกายบ้าง
พิจารณาเห็นธรรมคือทั้งความเกิดขึ้นทั้งความเสื่อมในกายบ้าง
ย่อมอยู่อีกอย่างหนึ่ง สติของเธอที่ตั้งมั่นอยู่ว่า กายมีอยู่ก็เพียงสักว่าความรู้ เพียงสักว่าอาศัยระลึกเท่านั้น เธอเป็นผู้อันตัณหาและทิฐิไม่อาศัยอยู่แล้วและไม่ถือมั่นอะไรๆ ในโลก
ดูกรภิกษุทั้งหลายอย่างนี้แลภิกษุชื่อว่า พิจารณาเห็นกายในกายอยู่ฯ

มหาโชดกไม่ยอมเห็น จึงไม่มีทางที่จะปฏิบัติได้ครบถ้วนตามสติปัฏฐาน 4

..................................

รูปภาพกับลายเซ็น (ภาค 2)

ผมเพิ่งไปเห็นความเลวระยำของพวกสาวกของมหาโชดกด้วยการลบ พ.ศ. ออกจากภาพที่ยกไปด้านบน

ภาพดังกล่าวนั้น เผยแพร่มาจากพวกสาวกของมหาโชดก ด้วยความเลวระยำของพวกนี้ จึงขอแช่งไว้ก่อนเลย ณ บัดนี้

ครั้งที่ ๑

ด้วย “บุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิ เฉียบขาด” ที่ข้าพเจ้าได้บำเพ็ญมา ตั้งแต่อดีตชาติ ปัจจุบันชาติ และอนาคตชาติ ข้าพเจ้าขอสาปแช่งให้ ไอ้-อี คนใดที่เผยแพร่ภาพถ่ายและลายเซ็นของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่ลบ พ.ศ. ออก จงเกิดความวิบัติทั้งทางโลกและทางธรรม นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ไม่มีที่สิ้นสุด

ครั้งที่ ๒

ครั้งที่ ๓

ภาพของหลวงพ่อวัดปากน้ำจริงๆ เป็นแบบนี้

จะเห็นว่า การเผยแพร่ภาพถ่ายกับลายเซ็นของสาวกมหาโชดกต้องการโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำ

หลักต้ดสินพระธรรมวินัย

2011-10-14T15:01:00.002+07:00

ความคิดเห็นที่ 9 มาจากคุณงบน้อย - [16 ก.พ. 51 09:04:05] เข้ามาถาม ดังนี้

ถ้าวิชาธรรมกายเป็นของแท้ ของดีขนาดนั้น ถ้าผู้ใดไม่สำเร็จธรรมกายจะไม่มีทางถึงนิพพาน ทำไมพระไตรปิฎกจึงไม่มีธรรมกายสูตรเลยล่ะครับ

เพราะปกติถ้าพระพุทธเจ้าได้ตรัสสอนเรื่องอะไรที่สำคัญแก่ใครก็จะมีบันทึก เป็นพระสูตรนั้นๆอธิบายถึงที่มาว่า ตรัสสอนแก่ผู้ใด มีอะไรเป็นเหตุ มีเนื้อความโดยพิสดารเป็นอย่างไร

แต่นี่เห็นแต่มีคำว่าธรรมกายปรากฏอยู่ไม่กี่แห่งและท่านก็ไม่ได้ตรัสให้รายละเอียดไว้ตรงไหนเลยว่าเป็นสุดยอดวิชาปราบมารสะท้านโลก มีขั้นตอนการฝึกอย่างไร ฝึกเสร็จแล้วต้องไปรบกับพระพุทธเจ้ามารอย่างไร (ผมเป็นผู้มาใหม่ รู้น้อยครับต้องขออภัยหากความสงสัยของผมไม่เข้าท่า)

คุณงบน้อยนี้ ปัญญาท่านก็คงน้อยไปด้วย ผมขอเสนอเกณฑ์ในการตัดสินธรรมวินัย ซึ่งคุณ morning_glory รวบรวมไว้ที่ larntham.net ไว้ดังนี้

หลักตัดสินธรรมวินัย ๘

พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี พระนางมหาปชาบดี เสด็จไปเฝ้าทูลขอให้ทรงแสดงธรรมโดยย่อ เพื่อหลีกออกปฏิบัติแต่ผู้เดียว พระพุทธองค์ทรงประทาน ลักษณะตัดสิน ธรรมวินัย ๘ ประการ ให้ทรงปฏิบัติคือ:-

ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อ ๑. ความกำหนัด ๒. ประกอบสัตว์ไว้ในภพ ๓. ความสั่งสมกิเลส ๔. ความมักมาก ๕. ความไม่สันโดษ ๖. ความคลุกคลีด้วยหมู่คณะ ๗. ความเกียจคร้าน ๘. ความเลี้ยงยาก พึงทราบเถิดว่า นั่นไม่ใช่ธรรม ไม่ใช่วินัย ไม่ใช่คำสั่งสอนของ พระศาสดา

ส่วนธรรมเหล่าใดที่มีลักษณะตรงข้ามจากนี้ พึงทราบเถิดว่า นั่นเป็นธรรมเป็นวินัย เป็นคำสั่งสอนของพระศาสดา สังขิตตสูตร ๒๓/๒๕๕

หลักใหญ่สำหรับเทียบเคียง ๔ (ฝ่ายธรรมะ)

พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ อานันทเจดีย์ ใกล้โภคนคร ได้ตรัสถึงมหาประเทศ ๔ สำหรับสอบสวนเปรียบเทียบ หลักคำสอนของพระพุทธเจ้า คือ

หากมีภิกษุกล่าวว่า

๑. ข้าพเจ้าได้ฟังมาจากพระพุทธเจ้าว่า นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า

๒. ในวัดโน้นมีสงฆ์อยู่ พร้อมด้วยพระเถระ ข้าพเจ้าได้ฟังมาเฉพาะหน้าสงฆ์นั้นว่า นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า

๓. ในวัดโน้นมีพระเถระอยู่มาก เป็นผู้รู้ผู้ชำนาญ ทรงทรงวินัย นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า

๔. ในวัดโน้นมีพระเถระอยู่องค์หนึ่ง เป็นผู้รู้เป็นผู้ชำนาญ ทรงธรรมทรงวินัย ข้าพเจ้าได้ฟังมาเฉพาะหน้า พระเถระรูปนั้นว่า นี้เป็นธรรมนี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า

เมื่อได้ฟังมาดังนี้ จงอย่าชื่นชมหรือคัดค้าน แต่จงเรียนข้อความและถ้อยคำเหล่านั้นให้ดี แล้วจงสอบสวนดูในพระสูตรและเทียบเคียงดูในพระวินัย

ถ้าลงและเข้ากันไม่ได้ พึงทราบเถิดว่า นี้มิใช่คำสอนของ พระพุทธเจ้า ท่านจำมาผิดแล้วจงทิ้งเสียเถิด

สัญเจตนิยวรรค ๒๑/๑๙๕ หลักใหญ่สำหรับเทียบเคียง ๔ (ฝ่ายพระวินัย)

พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน เมืองสาวัตถีเวลานั้นของขบฉันได้แก่ผลไม้ มีผู้นำมาถวายมาก พวกภิกษุพากันสงสัยว่าผลไม้ประเภทใดควรฉัน หรือไม่ควร พระพุทธองค์ทรงประทาน หลักใหญ่สำหรับเทียบเคียง ๔ ในฝ่ายพระวินัยที่เรียกว่ามหาประเทศ คือ

๑. สิ่งใดไม่ได้ห้าม ไว้ว่าไม่ควร แต่เข้ากันได้กับสิ่งที่ไม่ควร (อกัปปิยะ) ขัดกับสิ่งที่ควร (กัปปิยะ) สิ่งนั้นไม่ควร

๒. สิ่งใดไม่ได้ทรงห้าม ไว้ว่าไม่ควร แต่เข้ากันได้กับสิ่งที่ควร (กัปปิยะ) ขัดกับสิ่งที่ไม่ควร (อกัปปิยะ) สิ่งนั้นควร

๓. สิ่งใดไม่ได้ทรงอนุญาต ไว้ว่าควร แต่เข้ากันได้กับสิ่งที่ไม่ควร (อกัปปิยะ) ขัดกับสิ่งที่ควร (กัปปิยะ) สิ่งนั้นไม่ควร

๔. สิ่งใดไม่ได้ทรงอนุญาต ไว้ว่าควร แต่เข้ากันได้กับสิ่งที่ควร (กัปปิยะ) ขัดกับสิ่งที่ไม่ควร (อกัปปิยะ) สิ่งนั้นควร วินัย ๕/๑๒๓

ผมขอยืนยันว่า ในฐานะนักภาษาศาสตร์ วิชาธรรมกายสอดคล้องกับพระธรรม พระวินัยทั้งในด้านปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ

คือ ถูกต้องตามหลักภาษา ปฏิบัติตามได้ ได้ผลของการปฏิบัติตรงตามพระสูตรพระวินัยร้อยเปอร์เซ็นต์

คุณงบน้อย ไม่ลงพยายามหา “ยุบหนอพองหนอสูตร” ดูบ้างล่ะ อาจจะเจอก็ได้นะคุณ

ต่อไปคุณ constant ซึ่งผมสันนิษฐานว่า คงเป็นคนๆ เดียวกันกับ อันธพาล Ritti Janson เข้ามาติดๆ กันหลายความคิดเห็น เอาเนื้อหาวิชาธรรมกายมาเป็นตัวอย่างและหลักฐานดังนี้

ความคิดเห็นที่ 11 จากคุณ constant - [16 ก.พ. 51 09:06:18]

ในจำนวนล้านที่คุณจขกทว่า มีควายที่เชื่อเรื่องนี้อยู่สักกี่ตัวหรือครับ

คุณ constant อ้างถึงลิงก์ที่ตายไปแล้วลิงก์นี้ http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y5705521/Y5705521.html

แต่เอาเนื้อหามาด้วย ดังนี้

เพราะนิพพานเป็นจุดสำคัญ พระพุทธเจ้า พระอรหันต์จึงปรารถนามุ่งหมายนัก ภาคดำเขาก็หวงแหน บิดบังอย่างสุดขีด เพราะว่า ถ้าสัตว์ยังเวียนว่ายอยู่ในภพสามตราบใด ภาคดำเข้าก็ต้มเล่นอย่างสนุก

แล้วในนิพพานนั้น เป็นที่สุโขมโหฬาร จนไม่มีส่วนเปรียบ

ยังพวกจักรพรรดิที่คอยดูแลปฏิบัติพระพุทธเจ้าอยู่ในนิพพานนั้น ก็ล้วนแต่ใสเป็นแก้วทั้งนั้น และไม่ใช่แต่จะดูแลในนิพพานเท่านั้น ถึงแม้ในภาพสามเรานี้ พวกจักรพรรดิและพระพุทธเจ้าก็ต้องคอยดูแลส่งเสียอยู่ไม่ขาดเหมือนกัน

ที่ส่งความบริบูรณ์มาหล่อเลี้ยงหมู่สัตว์ของพระพุทธเจ้าในนิพพานนั้น ยิ่งกว่าบิดามารดาที่มีต่อบุตร ธรรมดาบิดามารดานั้น ถึงบุตรจะชั่วร้าย ไม่รู้จักบุญคุณอย่างไร ก็ยังรักอยู่เสมอ แต่พระพุทธเจ้าทรงคุณยิ่งกว่านั้น ความกรุณาต่อสัตว์ไม่เลือกหน้า

ถึงสาวกในพระศาสนา จะชั่วช้าไม่รู้จักพระคุณ เหมืออย่างพระเทวทัตก็ดี ก็ยังกรุณาอยู่เสมอ

ฉะนั้น พระคุณพระพุทธเจ้าจึงมีมากสุดจะพรรณนา ที่ท่านกล่าวไว้ในคัมภีร์เก่าๆ ว่า เปรียบเหมือนบุรรุษที่มีฤทธิ์เนรมิตศีรษะได้พันศีรษะๆ ละร้อยปาก มีปากละร้อยลิ้น แล้วจะพรรณนาคุณพระพุทธเจ้าอยู่จนตลอดกัลป์ ก็ยังไม่สิ้นสุดพระคุณของพระพุทธเจ้า

แต่ภาคดำตรงกันข้าม นั่นมีพระเดช ถึงบุรุษผู้มีพันศีรษะ ๆ ละร้อยปาก ปากละร้อยลิ้น จะพรรณาพระเดชมารไปตลอดกัลป์ก็ไม่สิ้นสุดโทษของเขาได้เหมือนกัน

พระพุทธเจ้าภาคดำนี้ ล้วนแต่เป็นพญามัจจุราชทุกองค์ มีแต่จะให้ทุกข์โทษแก่สัตว์ฝ่ายเดียว ทุกข์ของสัตว์ที่มีร้อยแปดประการนั้น เป็นธรรมของภาคดำฝ่ายเดียว ฉะนั้น ถึงจะพรรณาโทษของเขาสักกี่กัลป์ก็ไม่สิ้นสุด

ผมสันนิษฐานว่า คงนำมาจากหนังสือปราบมาร เล่มใดเล่มหนึ่งของคุณลุงการุณย์ บุยมานุช แต่ผมเองก็จำเล่มไม่ได้เหมือนกัน เดี๋ยวนี้มี 6 เล่ม 6 ภาค

ความคิดเห็นที่ 12-13 จากคุณ constant - [ 16 ก.พ. 51] ให้ความเห็น ดังนี้

พระพุทธเจ้าสอนไม่ได้แบบนี้ คนที่เห็นนะเพี้ยน เพราะติดนิมิต

คุณ constant ไปนำมาจากที่นี่ http://topicstock.pantip.com/religious/topicstock/2007/11/Y6000735/Y6000735.html ซึ่งจะวิพากษ์วิจารณ์ภายหลัง

สำหรับข้อความก็คือส่วนนี้

บทบัญญัติที่ ๓๓ ดูสัณฐานนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ในจักรวาล จากหนังสือวิชชามรรคผลพิสดาร

จักรวาลนี้มีสัณฐานกลม มีภูเขาเป็นเขตล้อมรอบ ภายในจักรวาลมีนิพพานอยู่ส่วนเบื้องบน เบื้องกลางคือภพ ๓ เบื้องต่ำคือภพโลกันต์เป็นราก

นิพพานปรุงแต่งขึ้นด้วยธาตุธรรมแก้วกายสิทธิ์ ใสสว่างบริสุทธิ์ไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ ทั้ง พื้นและอากาศเบื้องบนและข้างขวา ข้างซ้าย ภายในนิพพานนั้น สำเร็จไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ทั้งนั้น นิพพานมีลักษณะสัณฐานกลมดังลูกกระสุน รอบนอกก้อนกลมนั้น เป็นอากาศว่างสะอาด และละเอียดบริสุทธิ์

ก้อนกลมนั้นลอยอยู่กับอากาศ มีอากาศที่สะอาดละเอียดรองรับอยู่ ภายในก้อนกลมนั้นเป็นเมืองนิพพาน เป็นที่เสด็จอยู่ของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ขีณาสพทั้งหลาย มากกว่าเมล็ดทรายในท้องมหาสมุทรทั้ง ๔ พื้นว่างและอากาศเป็นพื้นเบื้องบน และอากาศที่เป็นพื้นข้างขวาข้างซ้ายภายในก้อนกลมนั้น สำเร็จไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ทั้งนั้น มีพระพุทธเจ้านั่งเป็นแถวเรียงกันไปสุดหูสุดตา จะนับจะประมาณมิได้ มีขนาดองศาเท่าๆ กัน เกตุดอกบัวตูมเป็นแก้วขาว หน้าตักกว้าง ๒๐ วา สูง ๒๐ วาเท่านั้น

ที่เป็นพระพุทธเจ้าเนื้อแก้วก็ใสสะอาด เนื้อแก้วละเอียดมีน้ำดี เป็นเพชรชั้นที่หนึ่ง มีแก้วอ่อนกว่ากันเป็นชั้นๆ ที่เป็นพระสาวกและพระสาวิกา เนื้อแก้วก็ใสละเอียดลดลงมากกว่าพระพุทธเจ้าเป็นเพชรน้ำที่รองๆ กันลงมา และมีแก่อ่อนกว่ากันเป็นชั้นๆ ตามบารมีแก่อ่อนกว่ากัน หรือตามธาตุธรรมอ่อนแก่กว่ากัน

คุณ constant - [16 ก.พ. 51 09:13:33] เข้ามาแถมท้ายในความคิดเห็นที่ 14 ดังนี้

ใครเก่งเกินพระพุทธเจ้า ก็ไปตั้งศาสนาใหม่ได้เลยครับ ทั้งอ้ายเสื้อแขนยาว ทั้งอ้ายลุงปราบมาร และบรรดาลิ่วล้อทั้งหลาย

แต่งตั้งศาสดาเสร็จแล้ว แล้วไม่ต้องอ้างพระพุทธเจ้า เอาวิชชาศูนย์กลางกาย และความคิดทุเรศๆ มาสวมในพุทธศาสนานะครับ

ก่อนอื่นที่จะไปกันต่อ ขอหยุดเพื่อสาปแช่ง คุณ constant ในฐานะที่ล่วงเกินคุณลุงการุณย์ บุญมานุช กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ แล้วจะวิพากษ์วิจารณ์ภายหลัง

ครั้งที่ 1

ข้าพเจ้า ดร. มนัส โกมลฑา ขออำนาจ บุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ ที่ได้กระทำมาตั้งแต่อดีตชาติ ปัจจุบันชาติ และอนาคตชาติ ขอสาปแช่งให้ คุณ constant จงพบกับความวิบัติ ทั้งทางโลกและทางธรรม นับตั้งแต่บัดนี้ เป็นต้นไป ด้วยเทอญ

ครั้งที่ 2

ครั้งที่ 3

คุณ constant ซึ่งน่าจะเป็นคนเดียวกับ อันธพาล Ritti Janson ที่หนีคุณสมถะหัวซุกหัวซุนหายไปจากกระทู้ในท้ายๆ กระทู้นี้ แต่ตอนนี้คุณสมถะยังไม่เข้ามา คุณ constant แกก็อาละวาดใหญ่ อาละวาดจนผมมาพบ แล้วก็สาปแข่งเอานั้นแหละ

คุณ constant แก้พยายามถามอยู่ 2 เรื่อง และสรุปได้ 1 เรื่อง ดังนี้

1) ในจำนวนล้านที่ คุณจขกทว่า มีควายที่เชื่อเรื่องนี้อยู่สักกี่ตัวหรือครับ

2) พระพุทธเจ้าสอนไม่ได้แบบนี้ คนที่เห็นนะเพี้ยน เพราะติดนิมิต

3) พวกสอนวิชาธรรมกายทำตัวเก่งกว่าพระพุทธเจ้า

ตรงนี้ไม่ต้องเอาคนอื่นเลย เอาผม ดร. มนัส โกมลฑานี่แหละ ผมเชื่อ ผมสอนนักเรียนนักศึกษามาเป็นแสนคนแล้ว สอนจนเด็กเห็นกายธรรม วาดรูปมาให้ดูด้วย

แล้วผมนี่แหละ ที่เอาความงี่เง่าของ อันธพาล Ritti Janson ไปวิพากษ์วิจารณ์เป็นบทความเรื่อง “หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย เรื่องปัญญาอ่อน ของคนปัญญาอ่อน” จนกระทั่ง อันธพาล Ritti Janson มาโมโหจนเกือบจะตับแตกในกระทู้นี้

ที่ อันธพาล Ritti Janson ไม่ได้บอกเลย และสำคัญมากก็คือ คำสอนของหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น ผิดอย่างไร มันว่าผิดอย่างเดียว แต่ไม่เอาของที่ “มันว่าถูกมาเสนอ”

ประเด็นนี้ เลวพอๆ กับพระประยุทธ์-พระเปลืองข้าวสุกประชาชน ที่บอกว่า นิพพานเป็นอัตตาผิด ผิดโน่น ผิดนี่ นิพพานเป็นอนัตตา แต่สารภาพมาอย่างหน้าด้านๆ ว่า “ยังไม่ได้ศึกษาว่านิพพานเป็นอนัตตาอย่างไร”

อย่างนี้ก็มีด้วย...

2) พระพุทธเจ้าสอนไม่ได้แบบนี้ คนที่เห็นนะเพี้ยน เพราะติดนิมิต

ตรงนี้ก็เช่นเดียวกัน คุณ constant ไม่ได้เสนอว่า พระพุทธเจ้าสอนอย่างไร แล้วเปรียบเทียบกันแล้ว คำสอนของหลวงพ่อวัดปากน้ำผิดอย่างไร

ประเด็นของนิพพานนั้น พระพุทธองค์ทรงสอนคล้ายๆ กับ “บทคัดย่อ” ของวิทยานิพนธ์ และไม่ได้ทรงบรรยาย “สภาพของนิพพาน” ไว้

เมื่อหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านบรรยาย “สภาพ” ของนิพพานได้ แต่คนอื่นๆ ไม่เคยอธิบายไว้เลย เราก็ต้องเชื่อคนที่เขาอธิบายได้ไว้ก่อน

ตัวเองอธิบายไม่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรด้วย แล้วมาบอกว่า คนอธิบายได้ผิด ติดนิมิตอะไรของแกไปเรื่อย

อย่างนี้ก็มีด้วย...

3) พวกสอนวิชาธรรมกายทำตัวเก่งกว่าพระพุทธเจ้า

คุณ constant ไปตีความแบบสมองหมา ปัญญาควายมาจากข้อความไหนก็ไม่รู้ พระพุทธเจ้าทรงสอนว่านิพพานมีอยู่ นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง แล้วบอกวิธีปฏิบัติไปนิพพานกัน

หลวงพ่อวัดปากน้ำก็ปฏิบัติตาม แล้วก็เห็นนิพพาน ก็เอาสอนต่อไปกันไป เพื่อให้ธรรมะเป็นทาน

ก็เป็นการปฏิบัติตามคำสอน ผมยังไม่เห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำจะเขียน ท่านเก่งกว่าพระพุทธเจ้าตรงไหน

อย่างนี้ก็มีด้วย...

ความชอบกลของพระประยุทธ์

2011-10-14T13:16:00.000+07:00

ในบทความนี้ จะวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของ 2 คนก็คงจะพอแล้ว คุณ Stalwart - [16 ก.พ. 51 07:20:01] เข้ามาถามติดๆ กัน 2 ครั้ง ผมเลยเอามารวมกันเลย เพราะ ถามสั้นๆ ดังนี้

หลวงพ่อสด สอนว่า นิพพาน เป็น นิจจัง สุขขัง อัตตา จริงหรือครับ ขอหลักฐานด้วย.................

คห.1 ช่วยแปล ให้ชัดๆ นะครับ .หลวงพ่อสดท่านสอนว่า “นิพพานเป็นนิจจัง/สุขัง/อัตตา” ไม่ได้สอนว่า “นิพพานเป็นอัตตา”...ผมไม่เข้าใจ..

ต่อมาเป็นความคิดเห็นที่ 8 ของคุณ Ritti Janson - [ 16 ก.พ. 51 08:21:13] เข้ามาสั้นๆ ง่ายๆ ว่า

ไอ้พวกกะล่อน

ความเห็นของ อันธพาล Ritti Janson ผมนำไปวิพากษ์วิจารณ์ไว้ต่างหากแล้ว ในบทความใกล้ๆ นี้

อันธพาล Ritti Janson ข่มหมูอยู่นาน คือ คุณรักเธอเสมอมานั้น ท่านก็สมองหมา ปัญญาควายพอๆ กันกับอันธพาล Ritti Janson คือ ไม่มีความรู้ แต่อยากดัง ก็ไปเอาบทความของผมมาลง

เมื่ออันธพาล Ritti Janson เห็นเข้า อันธพาล Ritti Janson รู้ว่า ผมด่าเขา แต่ผมไปด่าในบล็อกของผม อันธพาล Ritti Janson ไม่กล้าเข้า

พอคุณรักเธอเสมอมาเอามาลงที่นี่ ก็เหมือนเอาน้ำมันราดบนกองเพลิง อันธพาล Ritti Janson เข้ามาด่าจนแบบยกข้อมูลมากๆ เอาให้มั่วไว้ก่อน

คุณรักเธอเสมอมาก็ไปไม่เป็น ให้อันธพาล Ritti Janson ข่มหมูอยู่พักหนึ่ง

คุณสมถะเอาข้อมูลเข้ามาบ้าง คราวนี้ อันธพาล Ritti Janson เปิดแน่บ หายศีรษะไปจากกระทู้เลย ทำเป็นให้ไปดูลิงก์อื่น

ไปดูก็เป็นลิงก์ตายสนิทไปแล้ว

ต่อไปเป็นคำถามของคุณ Stalwart ที่ถามว่า

หลวงพ่อสด สอนว่า นิพพาน เป็น นิจจัง สุขขัง อัตตา จริงหรือครับ ขอหลักฐานด้วย คห.1 ช่วยแปล ให้ชัดๆ นะครับ

หลวงพ่อสดท่านสอนว่า “นิพพานเป็นนิจจัง/สุขัง/อัตตา” ไม่ได้สอนว่า “นิพพานเป็นอัตตา”...ผมไม่เข้าใจ..

ก่อนอื่นข้อแก้ข่าวนิดหนึ่ง ผมเองก็เขียนผิดๆ ไปเยอะเหมือนกัน ความจริงหลวงพ่อวัดปากน้ำไม่เคยสอนว่า นิพพานเป็นนิจจัง/สุขัง/อัตตา แต่ลูกศิษย์เป็นคนเขียนออกมาทำนองนั้น

คำสอนของหลวงพ่อวัดปากน้ำสามารถตีความได้อย่างนั้น

พูดอีกที หลวงพ่อไม่ได้สอนว่านิพพานเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา แต่คำสอนของหลวงพ่อวัดปากน้ำสามารถตีความได้อย่างนั้น ลูกศิษย์ก็จึงเอามาเขียน ผมคนหนึ่งก็เขียนมาอย่างนั้น

หลักฐานสนับสนุน

1) ผมอ่านทั้งหนังสือกัณฑ์เทศน์ กับหนังสือของหลวงพ่ออีก 4 เล่ม ไม่พบข้อความที่หลวงพ่อสอนว่า นิพพานเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา

2) ในหนังสือวิชชามรรคผลพิสดารเล่ม 1 บทที่ 10 การพิจารณาพระไตรลักษณ์ หลวงพ่อเขียนไว้ดังนี้

กาย ๔ เบื้องต้น คือ กายมนุษย์ กายทิพย์ กายปฐมวิญญาณหยาบ และกายปฐมวิญญาณละเอียด เป็นกาย อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา

นอกเหนือจากกายทั้ง ๔ นี้ออกไป คือ กายธรรมถึงกายธรรมละเอียดๆๆ และกายธรรมละเอียดเข้าไปทุกกายนั้น เป็นกาย นิจฺจํ สุขํ อตฺตา แท้

กายธรรมถึงกายธรรมอรหัตต์ เป็นผู้บอกว่า ๔ กายข้างต้นเป็นกาย อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา

แล้วพิจารณาพระไตรลักษณ์ และพิจารณาธรรมที่ตรงกันข้ามกับพระไตรลักษณ์ คือ นิจฺจํ สุขํ และอตฺตา สอดใส่ไปตามประเภทของกายทุกกาย คือ ถ้ากายตกอยู่ในประเภท อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา คือ ๔ กายข้างต้นนั้น ก็พิจารณาพระไตรลักษณ์

ส่วนกายที่ตกอยู่ในประเภทที่ตรงกันข้าม คือ นิจฺจํ สุขํ อตฺตา คือ ตั้งแต่กายธรรมเป็นต้นไป ก็พิจารณาตาม นิจฺจํ สุขํ อตฺตา

จะเห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเขียนว่า ถ้ากายตกอยู่ในประเภท อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา คือ ๔ กายข้างต้นนั้น ก็พิจารณาพระไตรลักษณ์

หลวงพ่อก็บอกชัดเจนว่า กายมนุษย์ กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม 4 กาย ก็พิจารณาไปตามพระไตรลักษณ์ ส่วนกายตรงข้ามพิจารณาตามนิจจัง สุขัง อัตตา

3) ในหนังสือคู่มือนิพพาน หลวงพ่อวัดปากน้ำเขียนเกี่ยวกับนิพพาน ไว้ดังนี้

คำที่เกี่ยวกับนิพพานมีอยู่ 3 คำที่จะอธิบายในช่วงนี้คือ “อายตนะนิพพาน” “พระนิพพาน” และ “นิพพาน”

สถานที่อันเป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้าเรียกว่า “อายตนะนิพพาน” ส่วนพระพุทธเจ้าที่ประทับอยู่ในอายตนะนิพพานนั้น เรียกว่า “พระนิพพาน

หลวงพ่อวัดปากน้ำยังกล่าวอีกว่า อายตนะนิพพาน คือ ที่ประทับหรือที่อยู่ของพระพุทธเจ้า และพระพุทธเจ้าที่ประทับอยู่ในนิพพานนั้นก็คือ พระนิพพาน

สำหรับคำว่า “นิพพาน” ก็หมายถึงทั้งอายตนะนิพพานและพระนิพพาน ทำให้กล่าวถึงได้สะดวก

คำว่า “นิพพาน” ในทางภาษาศาสตร์ เราเรียกว่า คำจ่ากลุ่ม ขอเปรียบเทียบกับ “ข้าว” ซึ่งเป็นคำจ่ากลุ่มของ ข้าวเจ้า ข้าวเหนียว ฯ เป็นต้น

ขอให้ผู้อ่านลองสังเกตให้ดี ไม่มีพุทธวิชาการหรือนักปริยัติผู้ใดอธิบาย “นิพพาน” ได้ชัดเจนกว่านี้ พุทธวิชาการกับนักปริยัติจะมั่วนิ่มอธิบายไป

ที่นี้ พระนิพพานหรือพระพุทธเจ้ากับพระอรหันต์จะต้องไปอยู่ในอายตนะนิพพานด้วย “ธรรมกาย” หรือ “กายธรรมพระอรหัต” จึงก็มีการตีความไปว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนว่านิพพานเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา

แล้วทำไมเวลาโจมตีจึงโจมตี หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนว่า “นิพพานเป็นอัตตา”

อันนี้เป็นความชอบกลส่วนตัวของพระพรหมคุณาภรณ์-พระธรรมปิฎก-พระประยุทธ์ ซึ่งเป็นหัวหอกเอาคำนี้เข้ามาโจมตี

พระประยุทธ์รู้ว่า ถ้าพิจารณากันในทางภาษาแล้ว ข้อความที่ว่า “นิพพานเป็น นิจจัง สุขัง อัตตา” นั้นถูกต้องแล้ว เพราะเฉพาะข้อความที่ว่า “นิพพานเป็นนิจจัง สุขัง” นั้น ทุกคนยอมรับกันหมดว่าถูกต้อง

พระเลวๆ รูปนี้ ก็เอาข้อความที่ถูกต้องออกไปก่อน ให้เหลือแต่คำที่มีปัญหาคือ “นิพพานเป็นอัตตา”

อันที่จริงแล้ว ข้อความที่ว่า “นิพพานเป็นอัตตา” ก็ยังคงถูกต้องอยู่ถ้าจะพิจารณากันอย่างซื่อตรง แต่พระประยุทธ์หาความซื่อตรงในทางวิชาการไม่ได้

ก็ไปเอา “อัตตาแบบพราหมณ์” ใส่เข้าไป เอา “ความหมายของอัตตา” ที่ใช้กันผิดๆ ในชีวิตประจำวันใส่เข้าไป

นี่ก็คือความชอบกลของพระประยุทธ์รูปนี้..

Ritti หนีหาย

2011-10-14T10:06:00.000+07:00

มีคุณ kongsilp2000 กับ เอก (aunemaek2) เข้ามาให้ความเห็นคั่นรายการ 2-3 ความคิดเห็น แล้ว อันธพาล Ritti Janson [17 ก.พ. 51 13:32:52] ก็มาบรรเลงต่อ ในความคิดเห็นที่ 108

สมถะ ไม่ใช่ทางเอก นอกศาสนาก็มี สมถะ !!!!!! ทางเอก มีเพียงอย่างเดียว คือ สติปัฏฐาน

จะถึงที่สุดแห่งทุกข์หรือไม่ มันก็อยู่ตรงนี้ ไม่ใช่สมถะ ฉนั้น อย่ามาทำให้สับสน

ปัญหาของวิชชาธรรมกาย ผมก็นำหลักฐานบางส่วนมาให้ดูแล้ว พิจารณาตามความเป็นจริง ให้สมกับที่อ้างตนว่า เป็นชาวพุทธเถรวาท นะครับ

ถ้าจะบอกว่า ที่สุดแห่งทุกข์เป็นอัตตา ก็จบ พูดอย่างนี้เป็นการกล่าวตู่พระศาสดา อย่างชัดเจน !!!!!!

อย่าเนรคุณ พระศาสดา นะครับ !!!!!

ฤทธี

หลังจากนั้นมา คุณสมถะได้เอาหลักฐานจำนวนมาก เข้ามาให้ความเห็น ประมาณ 4 ความคิดเห็นติดต่อกัน แล้วคอยดูอาการของ อันธพาล Ritti Janson ว่าเป็นอย่างไร คุณสมถะเข้ามาให้ข้อมูล ดังนี้

ความคิดเห็นที่ 114 จากคุณสมถะ - [17 ก.พ. 51 21:02:58 ]

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสว่า อายตนะ(นิพพาน)นั้น มีอยู่ เป็นที่ที่พระอเสขมุนีคือ พระอรหันต์ทั้งหลายไปแล้วไม่เศร้าโศก แต่เห็นได้ยาก ตรัสรู้ตามได้ยาก ฯลฯ

ก) ตรัสว่า อายตนะ(นิพพาน)นั้น มีอยู่ ดังนี้

“อตฺถิ ภิกฺขเว ตทายตนํ. ยตฺถ เนว ปฐวี น อาโป น เตโช น วาโย น อากาสานญฺจายตนํ น วิญฺญาณญฺจายตนํ น อากิญฺจญฺญายตนํ น เนวสญฺญา นาสญฺญายตนํ นายํ โลโก น ปรโลโก น อุโภ จนฺทิมสุริยา. ตมหํ ภิกฺขเว เนว อาคตึ วทามิ น คตึ น ฐิตึ น จุตึ น อุปฺปตฺตึ. อปฺปติฏฐํ อปฺปวตฺตํ อนารมฺมณเมว ตํ เอเสวนฺโต ทุกฺขสฺสาติ.”

แปลความว่า

“ดูกรภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่. ดิน น้ำ ไฟ ลม อากาสามัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญาตนะโลกนี้ โลกหน้า พระจันทร์และพระอาทิตย์ทั้งสอง ย่อมไม่มี ในอายตนะนั้น.

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมไม่กล่าวซึ่งอายตนะนั้นหาที่ตั้ง อาศัยมิได้ มิได้เป็นไป หาอารมณ์มิได้ นั้นแล เป็นที่สุดแห่งทุกข์.”

ข) ตรัสว่า เป็นที่ที่พระอเสขมุนีคือ พระอรหันต์ทั้งหลายไปแล้วไม่เศร้าโศก ดังนี้

“สตฺถา ภิกขเว เอวรูปานํ อเสขมุนีนํ อภิสมฺปราโย นาม นตฺถิ. เอวรูปา หิ อจฺจุตํ อมตํ มหานิพฺพานเมว ปาปุณนฺตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

“อหึสกา เย มุนโย นิจฺจํ กาเยน สํวุตาเต ยนฺติ อจฺจุตํ ฐานํ ยตฺถ คนฺตฺวา นโสจเรติ.อจฺจุตนฺติ สสฺสตํ. ฐานนฺติ อกุปฺปฏฐานํ ธุวฏฐานํ. ยตฺถา ติ ยสฺมึ คนฺตฺวา นโสจนฺติ น วิหญฺญนฺติ ตํ นิพฺพานฏฐานํ คจฺฉนฺตีติ อตฺโถ.”

แปล ความว่า “พระศาสดาตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ชื่อว่าอภิสัมปรายภพของพระอเสขมุนีทั้งหลายผู้เห็นปานนั้น ย่อมไม่มี, เพราะว่าพระอเสขมุนีผู้เห็นปานนั้น ย่อมบรรลุมหานิพพานอันไม่จุติ อันไม่ตาย” ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า

“มุนีเหล่าใด เป็นผู้ไม่เบียดเบียน สำรวมแล้วด้วยกายเป็นนิตย์, มุนีเหล่านั้น ย่อมไปสู่ฐานะ (ที่) อันไม่จุติ. ซึ่งเป็นที่ชน (อเสขมุนี) ทั้งหลายไปแล้วไม่เศร้าโศก.”

บทว่า อจฺจุตํ ได้แก่ เที่ยง

บทว่า ฐานํ ได้แก่ ฐานะ (ที่) ที่ไม่กำเริบ คือ ฐานะ (ที่) ที่ยั่งยืน.

บทว่า ยตฺถ เป็นต้น ความว่า มุนีทั้งหลายย่อมไปสู่ ฐานะ (ที่) คือ พระนิพพาน ซึ่งเป็นที่ชน (อเสขมุนี) ทั้งหลายไปแล้วไม่เศร้าโศก คือไม่เดือดร้อน”

ค) ตรัสว่า พระนิพพาน เห็นได้ยาก ดังนี้

“ทุทฺทสํ อนตํ นาม น หิ สจฺจํ สุทสฺสนํ

ปฏิวิทฺธา ตณฺหา ชานโต ปสฺสโต นตฺถิ กิญฺจนนฺติ.

แปลความว่า

“ฐานะที่บุคคลเห็นได้ยากชื่อว่า นิพพาน ไม่มีตัณหา. นิพพานนั้นเป็นธรรมจริงแท้ ไม่เห็นได้โดยง่ายเลย. ตัณหาอันบุคคลแทงตลอดแล้ว กิเลสเครื่องกังวลย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้รู้ ผู้เห็นอยู่.”

ง) ตรัสว่า พระนิพพาน ตรัสรู้ตามได้ยาก ดังนี้

“อธิคโต โข มยายํ คมฺภีโร ทุทฺทโส ทุรานุโพโธ สนฺโต ปณีโต อตกฺกาวจโร นิปุโณ ปณฺฑิตเวทนีโย.”

แปลความว่า

“ธรรมที่เราบรรลุแล้วนี้ เป็นธรรมลึกซึ้ง ยากที่จะเห็นได้ สัตว์อื่นจะตรัสรู้ตามได้ยาก เป็นธรรมสงบระงับ ประณีต ไม่เป็นวิสัยที่หยั่งลงได้ด้วยความตรึก เป็นธรรมละเอียด อันบัณทิตจะพึงรู้แจ้ง.”

ความคิดเห็นที่ 115 จากคุณสมถะ - [17 ก.พ. 51 21:07:27]

อธิบายว่า

พระอเสขมุนี คือ พระอรหันต์นั้น ไม่ใช่เบญจขันธ์เพราะเบญจขันธ์เป็นมตธรรมที่ต้องตาย แต่ความบรรลุมหานิพพานอันไม่จุติ อันไม่ตายคือความบรรลุพระนิพพานธาตุ อันเป็นอมตธรรมที่เที่ยง (นิจฺจํ/สสฺสตํ/ธุวํ) ที่ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ และไม่ตายอีก

จึงเป็นบรมสุข (ปรมํ สุขํ) เมื่อยังครองเบญจขันธ์อยู่ ชื่อว่า สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ ถ้าเบญจขันธ์แตกทำลาย (ตาย) แล้ว ชื่อว่า อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ

พระอรหันตบุคคลท่านตายแต่เบญจขันธ์ แต่พระนิพพานธาตุ คือธรรมกาย ที่บรรลุพระอรหัตตผลของท่านยังอยู่ และความที่พระนิพพานธาตุ คือ ธรรมกายที่บรรลุพระอรหันตตผลของท่านเป็นวิสังขารธรรม/อสังขตธรรม ที่ไม่ประกอบด้วยปัจจัยปรุงแต่ง

เป็นวิราคธาตุ วิราคธรรมล้วนๆ จึงไม่มีเหตุปัจจัยให้เกิดใหม่อีก สมเด็จพระบรมศาสดาจึงได้ตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ชื่อว่าอภิสัมปรายภพของพระอเสขมุนีทั้งหลายผู้เห็นปานนี้ ย่อมไม่มี

เมื่อพระอเสขมุนี (พระอรหันตบุคคล)ท่านดับขันธ์เข้าสู่อายตนะนิพพาน (ปรินิพพาน) ด้วยอนุ ปาทิเสสนิพพานธาตุ คือ ด้วยธรรมกายที่บรรลุพระอรหัตตผล อันเป็นอมตธรรมที่ไม่กำเริบ (อกุปฺปฏฐานํ) ที่เที่ยง (นิจฺจํ/สสฺสตํ) คือ ที่ไม่เคลื่อน (ไม่ต้องตาย-อจฺจุตํ)

จึงชื่อว่าไม่เศร้าโศก ไม่เดือดร้อน สมเด็จพระบรมศาสดาจึงตรัสว่า “มุนีเหล่านั้น ย่อมไปสู่ฐานะ (ที่) อันไม่จุติ ซึ่งเป็นที่ชน (อเสขมุนี) ทั้งหลาย ไปแล้วไม่เศร้าโศก.”

พระนิพพานธาตุ คือ ธรรมกายที่บรรลุอรหัตตผล และอายตนะนิพพานนั้น เห็นได้ยาก คือ ไม่อาจเห็นได้ด้วยอายตนะของมนุษย์ ทิพย์ พรหม และ ของอรูปพรหม

เพราะเป็นธรรม ที่เอียดประณีตเกินกว่าที่อายตนะใดในภพ ๓ นี้ จะเข้าถึงและสัมผัสได้ แต่ก็ธรรมที่บัณฑิตจะพึงรู้แจ้ง และตรัสรู้ตามได้

คือ สามารถจะเข้าถึงได้โดยทางปฏิบัติในอธิศีลสิกขา อธิจิตตสิกขา และอธิปัญญาสิกขา อันมีนัยอยู่ในอริยมรรคมีองค์ ๘

สัมผัสได้ เห็นได้ และรู้แจ้งได้ ด้วยอายตนะที่บริสุทธิ์ผ่องใส และละเอียด ประณีตเสมอกัน คือ ด้วยญาณของธรรมกาย นับตั้งแต่โคตรภูญาณที่สุดละเอียดขึ้นไป ถึงมรรคญาณ ผลญาณ ของธรรมกายที่บรรลุมรรค ผล นิพพาน

ความคิดเห็นที่ 116 จากคุณสมถะ - [17 ก.พ. 51 21:09:10]

พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) และศิษยานุศิษย์ผู้ปฏิบัติได้ถึงธรรมกายที่สุดละเอียด ต่างได้แสดงว่า

ในอายตนะนิพพาน เห็นมีแต่พระนิพพานธาตุ คือธรรมกายที่บรรลุอรหัตตผลแล้ว ของพระอรหันต์ ซึ่งดับขันธ์เข้าปรินิพพาน ด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ ต่างประทับเข้านิโรธธาตุ สงบตลอดกันหมด

พระนิพพานธาตุ คือ ธรรมกายตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเห็นประทับอยู่บนรัตนบัลลังก์ แวดล้อมด้วยพระนิพพานธาตุพระอรหันต์ขีณาสพ ประทับนั่งอยู่บนองค์ฌาน เวียนขวาโดยรอบ มีระยะห่างกันชั่วกึ่งองค์ฌาน คือ ประมาณ ๑๐ วา

พระนิพพาน (ธรรมกาย) มีจำนวนนับไม่ถ้วน ส่วนพระนิพพานธาตุของพระปัจจเจกพุทธเจ้า จะเห็นประทับอยู่บนรัตนบัลลังก์ลำพังพระองค์เดียว ทุกพระองค์สว่างไสวด้วยธรรมรังสี พระรัศมีของแต่ละพระองค์ไม่เท่ากัน ต่างกันด้วยบุญบารมีมีที่ได้บำเพ็ญมาไม่เท่ากัน ในอายตนะนิพพานไม่มีพระอาทิตย์และพระจันทร์ ไม่มีน้ำ ดิน ไฟ ลม ฯลฯ

ในอายตนะ นิพพาน ไม่มีการไปมาหาสู่กัน ไม่มีความเป็นไปใดๆ เช่นการทำงานหรือการประกอบอาชีพใดๆ เลี้ยงชีวิตอย่างชาวโลก

ปราศจากกิเลสตัณหา ไม่เป็นที่ตั้งแห่งกิเลสอวิชชาตัณหาราคะใดๆ จึงไม่มีการเวียนว่ายตายเกิด เหมือนสัตว์โลกในภพ ๓

เป็นธรรมธาตุที่บริสุทธิ์ไม่มีอารมณ์ เป็นที่สิ้นสุดแห่งทุกข์ทั้งปวง และเป็นบรมสุข พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงได้ตรัสว่า “เราย่อมไม่กล่าวเลย ซึ่งอายตนะนั้นว่า เป็นการมา เป็นการไป เป็นการตั้งอยู่ เป็นการจุติ เป็นการอุบัติ..นั้นแล เป็นที่สุดแห่งทุกข์.”

โย จ วสฺสสตํ ชีเว อปสฺสํ อมตํ ปทํ

เอกานํ ชีวิตํ เสยฺโย ปสฺสโต อมตํ ปทํ.

ก็ผู้ใด ไม่เห็นบทอันไม่ตาย (อมตมหานิพพาน) พึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี. ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นบทอันไม่ตาย ประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น.

ความคิดเห็นที่ 117 จากคุณสมถะ - [17 ก.พ. 51 21:14:01 ]

ผมนำเสนอในส่วนที่พาดพิงกัน และเพื่อความชัดเจนว่า ความละเอียดลึกซึ้งของเรื่องพระนิพพานนั้น จะเอาตำรามาว่ากันก็จักไม่มีทางยุติ แต่ถ้าได้ลองลงมือปฏิบัติธรรมได้แล้ว จะพอเข้าใจได้ว่าสิ่งที่ตำราเขียนนั้นมีนัยลึกซึ้งอย่างไร

โปรดจำไว้ว่า นี่ไม่ใช่วิสัยของความตรึก นึก คิด ไปตามตำรา ที่จะทำให้ท่านเข้าใจเรื่องพระนิพพานได้ตลอดทั่วถึง

แต่นี่เป็นวิสัยของบัณฑิตที่ลงมือปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงธรรม เพราะผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราตถาคต นั่นเอง

เมื่ออ้างถึงตรงนี้ คือเรื่องพระนิพพาน จะกล่าวว่าร้ายกันฝ่ายเดียวก็ไม่สมควร จึงนำเสนอข้อมูลของผู้ฝึกให้เป็นธรรมกายและได้รู้เห็นสัมผัสพระนิพพาน มาอธิบายตามสมควร

โปรดจำไว้ว่านี่ไม่ใช่วิสัยของความตรึกจะหยั่งถึงนะครับ...

พอคุณสมถะเสนอข้อมูลมาแบบนั้น อันธพาล Ritti Janson [ 18 ก.พ. 51 10:57:30 ] หายจากกระทู้ไปทั้งคืน กลับเข้ามาใหม่ในความคิดเห็นที่ 124 ดังนี้

คน ....................... อันตราย !!!!!!

http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y6342845/Y6342845.html

ขอเชิญ "นักวิชชาธรรมกายนิยม" มาตอบข้อสงสัยเล็กๆน้อยๆ ด้วยครับ

http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y6342915/Y6342915.html

ขอให้พิจารณดูนะครับ จากการที่โต้ตอบกับคุณรักเธอเสมอมาอย่างราชสีห์กับลูกแกะ พอมาเจอคุณสมถะในข้อมูลล้วนๆ โดยไม่ต้องอธิบายเปรียบเทียบเพื่อหักล้างกัน อันธพาล Ritti Janson ไปไม่เป็นเลยวุ้ย

ไม่พูดไม่จา เปลี่ยนเรื่องเปลี่ยนประเด็นไปเลย คราวนี้ อันธพาล Ritti Janson กลายเป็นไส้เดือนถูกขี้เถ้า ดิ้นพลาดๆ แล้วก็หนีหายไปจากกระทู้ดังกล่าวเลย

ความคิดเห็นข้างบนนั้น เป็นความคิดเห็นสุดท้ายของอันธพาล Ritti Janson ส่วนลิงก์ดังกล่าวนั้น ตายไปหมดแล้ว ผมลองตามไปดูแล้ว

คำวิพากษ์วิจารณ์สำหรับอันธพาล Ritti Janson จะมีอีก ผมจะเขียนเอง โดยจะเปรียบเทียบกับงานเก่าที่ผมด่าอันธพาล Ritti Janson ว่า “ปัญญาอ่อน” มาแล้วหนึ่งครั้ง

โปรดติดตาม เพราะ ในช่วงนี้ จะไปเขียนกระทู้นี้ ในส่วนของคนอื่นๆ ก่อน....

คนบ้ากับคนปัญญาอ่อน

2011-10-14T09:27:00.000+07:00

ในช่วงท้ายบทความ “Ritti Janson[04]” คุณรักเธอเสมอมาตีตื้นขึ้นมานิดหนึ่งที่ไปถาม อันธพาล Ritti Janson ว่า “อะไรคือหลักฐานนั้นครับ ใช่เอกสารและรูปถ่ายที่ให้ไว้ตามธรรมเนียมหรือเปล่า”

อันธพาล Ritti Janson เขาด่าคุณรักเธอเสมอมาไปอีกครั้งหนึ่ง แล้วนำหลักฐานมาแสดง ในความคิดเห็นที่ 94 [17 ก.พ. 51 11:33:56 ] ดังนี้

จากวิชชามรรคผลพิสดารเล่ม 1

นิจจัง-สุขขัง-อัตตา มันเป็นไตรลักษณ์ของพระธรรมวินัยไหนกันหรือครับ? จขกท มีปัญญาตอบไหมครับ ?

ในกระทูนี้ อันธพาล Ritti Janson เอา บทที่ 10 การพิจารณาพระไตรลักษณ์ ในหนังสือ“วิชชามรรคผลพิสดาร” เล่มแรก มาลงไว้เป็นหลักฐาน ดังนี้

คุณรักเธอเสมอมา - [17 ก.พ. 51 11:34:07] ก็มาแสดงความเป็นสมองหมา ปัญญาควายไว้ในความคิดเห็นที่ 95 ดังนี้

เป็นวิธีสรุปแบบง่ายง่ายตามstyle พี่ฤทธี อีกแล้ว

ความจริง ผมพยายามจะเชียร์คุณรักเธอเสมอมาอยู่ เพราะ ช่วยเอาบทความของผมมาเผยแพร่ ถึงแม้จะเอามาแบบไม่บอกไม่กล่าวก็ตามเถอะ

แต่เห็นฝีมือสู้กับ อันธพาล Ritti Janson แล้ว เชียร์ไม่ลง คุณรักเธอเสมอมา มันสมองหมา ปัญญาควายจริงๆ

ข้อคำถามของ อันธพาล Ritti Janson ที่ว่า “นิจจัง-สุขขัง-อัตตา มันเป็นไตรลักษณ์ของพระธรรมวินัยไหนกันหรือครับ? จขกท มีปัญญาตอบไหมครับ?” นั้น

อันธพาล Ritti Janson มันก็สมองหมา ปัญญาควายพอๆ กันกับคุณรักเธอเสมอมา ระดับมันสมองมันพอๆ กัน ถึงเถียงกันไป เถียงกันมา ทำราวกับคนบ้ากับคนปัญญาอ่อนเถียงกัน

อันธพาล Ritti Janson มันอ่านหนังสือเข้าใจเมื่อไหร่ ขอให้ดูข้อความนี้ใหม่

ถ้ากายตกอยู่ในประเภท อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา คือ ๔ กายข้างต้นนั้น ก็พิจารณาพระไตรลักษณ์ ส่วนกายที่ตกอยู่ในประเภทที่ตรงกันข้าม คือ นิจฺจํ สุขํ อตฺตา คือ ตั้งแต่กายธรรมเป็นต้นไป ก็พิจารณาตาม นิจฺจํ สุขํ อตฺตา

หลวงพ่อวัดปากน้ำก็สอนถูกแล้ว ความเป็นสมองหมา ปัญญาควายของอันธพาล Ritti Janson ทำให้มันอ่านหนังสือไม่แตก

หลวงพ่อไม่ได้สอนว่า “นิจจัง-สุขขัง-อัตตาเป็นไตรลักษณ์” อันธพาล Ritti Janson มันตีความตามประสาบ้าของมันเอง

ประเด็นนี้ ผมสันนิษฐานว่า อันธพาล Ritti Janson เขาอ่านแค่หัวข้อ แล้วก็นึกว่า ความหมายของ “เนื้อหา” ในหัวข้อจะต้องอยู่ในขอบข่ายนั้นทั้งหมด

หัวข้อ คือ “การพิจารณาพระไตรลักษณ์” อันธพาล Ritti Janson มันอ่านหนังสือไม่ค่อยแตก เห็นคำอะไรในเนื้อหาก็นึกว่า อยู่ในนี้ทั้งหมด มันไม่เคยอ่านละเอียด ไม่มีความคิดในระดับวิจารณญาณ

อันธพาล Ritti Janson คงคิดว่าได้เปรียบ ในความคิดเห็นที่ 96 [17 ก.พ. 51 11:39:35] เข้ามากระทืบซ้ำใหญ่ ดังนี้

จาก วิชชามรรคผลพิสดารเล่ม 1

กล่าวว่า นิพพาน ปรุงแต่งด้วย ธาตุธรรมแก้วกายสิทธิ์ (???) เป็นไง? นิพพาน กลายเป็นสังขารไปเสียแล้ว นี่มันเป็นธรรมของศาสดาท่านไหนกันครับ?

ที่จริงแล้ว ผมไม่อยากจะกล่าวถึงเลยนะครับ เพราะถือว่าหลวงพ่อสด ท่านได้ละทิ้งวิชชานี้ไปแล้ว ก็แล้วกันไป

แต่ในเมื่อ จขกท พยายามที่จะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก ฉะนั้น ก็ตอบผมด้วยนะครับว่า สิ่งที่เห็นอยู่นี่ เป็นธรรมของศาสดาท่านใดกัน?

ผมตอบให้ฟังก่อนเลยว่า ไม่ใช่ธรรมของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างแน่นอน !!!!!!!

อันธพาล Ritti Janson ยกข้อความอันเป็นเนื้อหาจากบทที่ 33 เรื่อง ดูสัณฐานนิพพาน, ภพ 3, โลกันต์ในจักรวาล ที่ว่า

จักรวาลนี้มีสัณฐานกลม มีภูเขาเป็นเขตล้อมรอบ ภายในจักรวาลมีนิพพานอยู่ส่วนเบื้องบน เบื้องกลางคือภพ 3 เบื้องต่ำคือ ภพโลกันต์เป็นราก

นิพพานปรุงแต่งด้วยธาตุธรรมแก้วกายสิทธิ์ ใสสว่าง บริสุทธิ์ไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ พื้นและอาศเบื้องบน และข้างขวาซ้าย ภายในนิพพานนั้นสำเร็จไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ทั้งนั้น

ประเด็นนี้ ผมขออธิบายคร่าวๆ ก่อนว่า อันธพาล Ritti Janson มันบ้าของมันไปเอง ตีความเอง เออเอง อย่างไม่มีหลักวิชา

มีพุทธพจน์ที่ว่า “อายตนะนั้นมีอยู่” ซึ่งไม่ว่าจะเห็นใคร นักปริยัติ พุทธวิชาการ นักปฎิบัติธรรม มีความเห็นตรงกันว่า “นิพพานมีอยู่” ที่เถียงกันอยู่ทุกวันนี้ก็คือ “มีอยู่อย่างไร”

ส่วนใหญ่ก็บรรยายในระดับความจริงสากล (General truth) ว่า สภาวะของนิพพานเป็นมีความสุข อยู่อย่างนั้น ตลอดไป ซึ่งก็คือ นิพพานเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา

แต่บางท่านบางกลุ่มก็ว่า นิพพานเป็นนิจจัง สุขัง ไม่เถียง แต่ยอมรับไม่ได้ว่าเป็น “อัตตา” นิพพานต้องเป็น นิจจัง สุขัง และอนัตตา

กลุ่มหลังนี่ ก็มีหัวหอกคือ พระประยุทธ์-พระเปลืองข้าวสุกประชาชน ซึ่งสารภาพมาอย่างหน้าเขกกะบาล แล้วก็ผลักซ้ำด้วยเท้าขวาว่า “ยังไม่ได้ศึกษาเลยว่า นิพพานเป็นอนัตตาอย่างไร”

สำหรับคำถามของ อันธพาล Ritti Janson นั้นสามารถตอบได้ง่ายๆ เลยว่า ก็ทุกคนยอมรับว่า นิพพานมีอยู่ แต่ไม่มีใครหน้าไหน มันอธิบายได้ว่า สภาพทางกายภาพของนิพพานเป็นอย่างไร

หลวงพ่อวัดปากน้ำอธิบายได้ มันก็ต้องรับฟังไว้ก่อน แล้วคำว่า “ธาตุธรรมแก้วกายสิทธิ์” อันธพาล Ritti Janson ก็ต้องไปเอาความหมายของหลวงพ่อวัดปากน้ำมาตีความ ไม่ใช่ไปตีความว่า “ธาตุธรรมแก้วกายสิทธิ์ (???) เป็นไง? นิพพาน กลายเป็นสังขารไปเสียแล้ว”

ก็อันธพาล Ritti Janson ไปเอาศัพท์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำมาตีความใหม่ตามที่ตัวเองชอบ แล้วเอาไปวิพากษ์วิจารณ์ มันจะถูกหลักในด้านวิชาการได้อย่างไร

ขอแถมรูปสำหรับ อันธพาล Ritti Janson หน่อยดังนี้

อย่าหาว่าผมไม่สุภาพ รูปนี้ อันธพาล Ritti Janson เขาเอามาด่าเจ้าของกระทู้ คือคุณรักเธอเสมอมา ผมก็เลยเอามาเผยแพร่ให้ อันธพาล Ritti Janson เสียเลย

คุณรักเธอเสมอมา [17 ก.พ. 51 11:39:48] เข้ามาแบบทุเรศในสายตาของผม ในความคิดเห็นที่ 97 ดังนี้

ผมเรียนพี่พี่ฤทธี อีกครั้ง โปรดฟังอีกครั้ง ครับกระทู้นี้ชื่อว่า หลวงพ่อสดเลิกสอนวิชชาธรรมกายจริงหรือไม่

เรื่องเนื้อหาในคำสอน ผมยังมีปฏิบัติได้ไม้ถึงอ้อที่สำคัญคือ ตราบใดที่เรายังไม่ได้ปฏิบัติกรรมฐานให้เข้าถึงความเป็นพระอริยเจ้าก็อย่า เพิ่งรีบร้อนไปถกเรื่องพระนิพพานให้ยุ่งเลยครับ....เอาเพียงฟังหูไว้หูก็พอ

พูดง่ายๆ ก็คือเราปฏิบัติได้แค่ไหนก็ควรจะพูดเพียงแค่นั้น ไม่ควรไปตอบโต้หรือวิจารณ์ในสิ่งที่ตนไม่รู้ เพราะความไม่รู้นี่แหละอาจจะเป็นการเผลอไปลูบใบมีดโกนเข้าโดยไม่รู้ตัวก็ได้ ครับ"

เห็นคุณรักเธอเสมอมาตอบแบบนี้ ถ้าผมอยู่ใกล้ๆ ผมก็จะผลักด้วยรองเท้า ทั้งซ้ายและขวา ข้างละ 2 ที ก็มึงไม่มีปัญญาอะไรเลย แล้วมาตั้งกระทู้กับเขาทำไม

ลืมไปอีกแล้วว่า คุณรักเธอเสมอมาเอาบทความของผมมาตั้งเป็นกระทู้ เฮ้อ...กลุ้มใจ

อันธพาล Ritti Janson [17 ก.พ. 51 11:44:13] ก็ได้ใจใหญ่ เข้ามาขย่มอีกในความคิดเห็นที่ 98 ดังนี้

เอ .................... จขกท นี่มันยังกันครับ? ผมก็เปิดโอกาสให้ จขกท สรุปเอาตามใจชอบแล้วนี่ครับ ผมเพียงแต่ให้ข้อมูลเอาใว้ประดับสติปัญญาว่า .........

ถ้า จขกท คิดว่า หลวงพ่อสด ยังไม่ละทิ้งวิชชาธรรมกาย ก็หมายความว่า จขกท กำลังกล่าวว่า หลวงพ่อสดกล่าวตู่พระธรรมวินัย

ผมเพียงแต่บอกกับคุณอย่างนี้ ก็เท่านั้นเอง จขกท มีปัญหาอะไรกับผมครับ ?

หึหึ

อันธพาล Ritti Janson [17 ก.พ. 51 11:47:24] ตามซ้ำขย้ำอีก ก็เมื่อคู่ต่อสู้เพลี่ยงพล้ำไปถึงขนาดนั้น ในความคิดเห็นที่ 99 ดังนี้

อันธพาล Ritti Janson เอาความเห็นของคุณรักเธอเสมอมา นำทางมาก่อน ดังนี้

ความคิดเห็นที่ 97

พูดง่ายๆ ก็คือเราปฏิบัติได้แค่ไหนก็ควรจะพูดเพียงแค่นั้น ไม่ควรไปตอบโต้หรือวิจารณ์ในสิ่งที่ตนไม่รู้

เพราะความไม่รู้นี่แหละอาจจะเป็นการเผลอไปลูบใบมีดโกนเข้าโดยไม่รู้ตัวก็ได้ครับ

รักเธอเสมอมา

แล้วกระทืบซ้ำด้วยข้อความนี้

จขกท ควรจะเก็บข้อความอันนี้ เอาใว้เตือนตนเองให้มากๆนะครับ มันคงจะดีต่อตัวของคุณเป็นอย่างมากทีเดียว ....................

หึหึ

ไอ้หน้ามึน คุณรักเธอเสมอมา [17 ก.พ. 51 11:52:00] ยังจะมาเสนอหน้าอีก ในความคิดเห็นที่ 100 ดังนี้

ผมนับถือปฎิภาณ สติปัญญาและชื่นชมในความรู้ของพี่พี่ฤทธี ยกให้เป็นพี่ยกกำลังสอง ไม่มีปัญหาอะไรกับพี่ครับ

แต่สิ่งที่พี่กำลังจะแสดงพี่ได้แสดงไว้ในกระทู้แนะนำแล้วผมเห็นแล้วครับ ผมไม่กล้าแสดงความเห็นในเรื่องนั้น เพราะยังปฏิบัติไม่ถึงไหน

เพียงแต่ไม่ยอมรับว่าหลวงพ่อสดเลิกสอนวิชาธรรมกายไม่ได้มีเจตนาอื่นครับ

ขอให้เจริญในธรรมครับ พี่พี่ฤทธี

ตอนนี้ ผมว่า ผมจะด่าคุณรักเธอเสมอมา มากกว่า อันธพาล Ritti Janson ไปเสียแล้ว อ่านแล้วขัดใจ มันทำไมถึงโง่อย่างนั้น

อันธพาล Ritti Janson [17 ก.พ. 51 11:55:24] มันก็เลยได้ใจใหญ่ เข้ามากระทืบใหญ่ในความคิดเห็นที่ 101 ดังนี้

จขกท อย่าบอกนะครับว่า ที่มาพูดฉอดๆอยู่นี่ แต่ จขกท กลับไม่มี และไม่ได้ศึกษาตำราของหลวงพ่อสดเลย !!!!!!

ผมไม่ได้อ้างแค่ภาพถ่ายของหลวงพ่อหรอกนะครับ ผมไม่ได้มีสันดานมักง่ายขนาดนั้น(?) และถ้าจะเอาหลักฐานเพิ่มเติมก็บอกได้นะครับ

แล้วผมจะ "อุตส่าห์" เจียดเวลา เอาหลักฐานมาฝาก !!!!!! เฮอะ เฮอะ ๆๆๆๆๆ

ไอ้หน้ามึน คุณรักเธอเสมอมา [17 ก.พ. 51 12:06:19] ยังจะมาเสนอหน้าอีก ในความคิดเห็นที่ 102 ดังนี้

ขอบคุณครับพี่ เวลาไปตัดผม ผมกลัวมีดโกนที่สุดโดยเฉพาะตอนช่างโกนแถวแถวคอผมไม่ได้แม้แต่จะคิดว่า พี่มีสันดานมักง่ายและถ้าพี่จะกรุณาเอาหลักฐานเพิ่มเติมก็ขอขอบคุณล่วงหน้าครับ

หมดกัน หมดศักดิ์ศรี ไม่มีอะไรเหลือ

ในความคิดเห็นที่ 103 คุณหมอมาเอง (drxbeam) [17 ก.พ. 51 12:30:48] คุณหมอจอมระเบียบ เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

หึหึหึ ผมเห็นรูปใน คห. 78 แล้ว ผมเลยนึกหน้าของ คุณ ฤ.ธ. ได้เลย ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์เผยใบหน้าออกมาซะที

อันธพาล Ritti Janson - [17 ก.พ. 51 12:44:26] เข้ามาตอบในความคิดเห็นที่ 104 ดังนี้

drxbeam ควรจะรู้ข้อเท็จจริงบางอย่างเอาไว้ด้วยว่า รูปนั้น เป็นรูปที่สาวกธรรมโกยบางตน ชอบใช้ต่างหาก และผมก็เพียงแต่ ทำล้อเลียนเขาเท่านั้น ...

อย่าปรุงแต่งไปให้มากเกินไปนัก เพราะมันจะดูโง่เกินจำเป็น บวชเรียนมาแล้ว ก็อย่า เนรคุณพระศาสดา นะครับ !!!!!!

หึหึ

ผมก็เพิ่งรู้ว่า อันธพาล Ritti Janson เข้ามาให้ความเห็นกระทู้นี้ 2 ชื่อ ชื่อแรกคือ constant ชื่อที่สองก็คือ Ritti Janson อาจจะมี 3 ชื่อด้วยก็ได้ อีกชื่อหนึ่งคือ “หมูมันเยิ้ม”

รูปที่ผมโชว์ไปข้างบนนั้น ผู้เอามาลงคือ constant....

Ritti ขี่แพะไล่

2011-10-13T22:58:00.001+07:00

ในช่วงท้ายบทความ “Ritti Janson[03]” คุณรักเธอเสมอมาไปพลาดท่าอันธพาล Ritti Janson โดยไปเขียนว่า ใครจะฉลาดปราดเปรื่องมากด้วยปัญญาเหมือนพี่ Ritti Janson เล่าครับ

อันธพาล Ritti Janson เลยได้ทีขี่แพะไล่ จึงคุยโม้คุยโตตามสันดานเดิมดังนี้

อยากจะทำอะไรก็ทำไปนะครับ และก็ไม่ต้องมาบอกผมหรอก เพราะตามปกติ ก็มีคนทำอย่างนั้นๆเป็นประจำอยู่แล้ว !!!!!!

คิดว่าจะทำอะไรก็รีบไปทำเสียสิ ..........

ตั้งแต่นั้นมา สองคนนี่ก็ทำเป็นเด็กเล่นขายของ คือ เถียงกันไป เถียงกันมา อย่างไรสาระ ดังนี้

ความคิดเห็นที่ 69 จากคุณรักเธอเสมอมา- [16 ก.พ. 51 18:19:06]

วิธีละมิจฉาทิฏฐิ

ปัญหา ทำอย่างไรจึงจะละมิจฉาทิฏฐิ สักกายทิฏฐิ และอัตตานุทิฏฐิได้ ?

พุทธ ดำรัส ตอบ “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เห็นจักษุ... หู... จมูก... ลิ้น... กาย... ใจ... ว่าเป็นของไม่เที่ยง จึงจะละมิจฉาทิฏฐิ รู้เห็น รูป... เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์.... รู้เห็น จักขุวิญญาณ... โสตวิญญาณ... ฆานวิญญาณ.... ชิวหาวิญญาณ... กายวิญญาณ... มโนวิญญาณ... รู้เห็น จักขุสัมผัส... โสตสัมผัส...ฆานสัมผัส... ชิวหาสัมผัส... กายสัมผัส... มโนสัมผัส... รู้เห็นแม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้น เพราะผัสสะเหล่านี้เป็นปัจจัย ว่าเป็นของไม่เที่ยงจึงจะละมิจฉาทิฏฐิได้

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เห็นจักษุ (เป็นต้นนั้น) ว่าเป็นทุกข์ จึงจะละสักกายทิฏฐิได้

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เห็นจักษุ...เป็นต้นนั้น) ว่าเป็นอนัตตา จึงจะละสักกายทิฏฐิได้....”

มิจฉาทิฏฐิสูตร สฬา. สํ. (๒๕๔-๒๕๖)

ตบ. ๑๘ : ๑๘๔-๑๘๙ ตท. ๑๘ : ๑๖๖-๑๖๗

ตอ. K.S. ๔ : ๙๓

ความคิดเห็นที่ 70 จากคุณ Ritti Janson - [16 ก.พ. 51 18:20:39]

จขกท เอาข้อเท็จจริงมาพูด จะดีกว่ากระมัง ........ อย่าเอาแต่เดาสวด พูดเองเออเอง กล่าวตู่พระธรรมวินัยเอาตามใจชอบ !!!!!!!

ทุเรศจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 71 จากคุณ Ritti Janson - [16 ก.พ. 51 18:22:02]

พระอรหันต์ กล่าวตู่พุทธพจน์ได้ไหม? พระอรหันต์ ต้องอาบัติได้หรือเปล่า ?

จขกท จะตอบไหมครับ ?

ความคิดเห็นที่ 72 จากคุณรักเธอเสมอมา - [16 ก.พ. 51 18:23:58]

ปัญหา คนชนิดไหน ไม่มีความมั่นใจในพระสัทธรรมคอยแต่ละหาอาจารย์องค์นั้นองค์นี้ ? และคนชนิดไหนมีความมั่นใจในพระสัทธรรมอย่างแน่นอนมั่นคง ?

พุทธดำรัส ตอบ “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง ย่อมไม่รู้ชัดตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ นี้ทุกขสมุทัย นี้ทุกขนิโรธ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นต้องคอยมองดูหน้าสมณะหรือพราหมณ์อื่น ด้วยหวังว่าท่านผู้นี้น่าจะรู้น่าจะเห็นอย่างแน่นอน เปรียบเหมือนปุยนุ่นหรือปุยฝายที่เบา ลมพัดเอาได้ง่าย ที่เขาวางไว้บนพื้นอันราบเสมอแล้ว ลมทิศตะวันออกพึงพัดเอาปุยนุ่นหรือปุยฝ้ายนั้นไปทางทิศตะวันตกได้ ลมทิศตะวันตกพึงพัดเอา...ไปทางทิศตะวันออกได้ ลมทิศเหนือพึงพัดเอา...ไปทางทิศใต้ได้ ลมทิศใต้พึงพัดเอา...ไปทางทิศเหนือได้ เพราะเหตุไร เพราะปุยนุ่นหรือปุยฝ้ายนั้นเป็นของเบา...

“ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง ย่อมรู้ตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทางปฏิบัติไปสู่ความดับทุกข์ สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้น ย่อมไม่ต้องคอยมองดูหน้าของสมณะหรือพราหมณ์อื่น.... เปรียบเหมือนเสาเหล็กหรือเสาหิน มีรากลึกฝังไว้ดีแล้ว ไม่หวั่นไหว ไม่เอนเอียง ถึงแม้ลมฝนจะอันแรงกล้าจะพัดมาจากทิศตะวันออก....ทิศตะวันตก....ทิศเหนือ... ทิศใต้ก็ไม่สะเทือน สะท้านหวั่นไหวเพราะเหตุไร เพราะรากลึกฝังไว้ดีแล้ว...”

อินทขีลสูตร มหา. สํ. (๑๗๒๒-๑๗๒๓ )

ตบ. ๑๙ : ๕๕๔-๕๕๕ ตท. ๑๙ : ๔๙๘-๔๙๙

ตอ. K.S. ๕ : ๓๗๕

ความคิดเห็นที่ 73 จากคุณรักเธอเสมอมา - [16 ก.พ. 51 18:27:50]

กรรมที่กระทำด้วย อโลภะ.... อโทสะ.... อโมหะ.... เกิดแต่ อโลภะ.... อโทสะ.... อโมหะ.... มี อโลภะ.... อโทสะ.... อโมหะ.... เป็นแดนเกิดเมื่อโลภะ.... โทสะ.... โมหะ สิ้นไปแล้ว กรรมนั้นก็เป็นอันละแล้ว มีมูลรากที่ถอนขึ้นแล้ว ทำให้เหมือนตาลยอดด้วน ทำให้เป็นสิ่งที่ไม่มี ทำให้เป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปไม่ได้อีกแน่นอน... เปรียบเหมือนบุรุษพึงเอาไฟเผาเมล็ดพืชที่ไม่แตกหักเน่าเปื่อย.... ครั้นแล้วก็ทำให้เป็นผล แล้วโปรยไปตามลมพายุ หรือลอยเสียในแม่น้ำที่มีกระแสไหลเชี่ยว พึงเป็นพืชที่ถูกถอนรากขึ้นทำให้เหมือนตาลยอดด้วน ทำให้ไม่มี ไม่เกิดอีกต่อไปเป็นธรรมดา...”

ความคิดเห็นที่ 80 จากคุณRitti Janson - [17 ก.พ. 51 00:05:25]

พระอรหันต์ กล่าวตู่พุทธพจน์ได้ไหม? พระอรหันต์ ต้องอาบัติ ได้หรือเปล่า?

จขกท ตอบมาสิ

ความคิดเห็นที่ 81 จากคุณรักเธอเสมอมา - [17 ก.พ. 51 01:02:19]

“ภิกษุเหล่าใดแล ยังเป็นเสขบุคคล ยังไม่ได้ถึงอรหัตตมรรคแล้ว ปรารถนาพระนิพพานเป็นที่สิ้นโยคะ ไม่มีธรรมอื่นจะยิ่งกว่า วาจาพร่ำสอนเช่นนี้ ของเรา มีอยู่ในภิกษุเหล่านั้น

“ส่วน ภิกษุเหล่าใดเป็นพระอรหันต์สิ้นอาสวะแล้ว เป็นผู้อยู่จบแล้ว มีกิจควรทำให้ทำเสร็จแล้ว มีภาระอันปลงเสียแล้ว ธรรมทั้งหลายเหท่านี้ย่อมเป็นไปเพื่อความอยู่เป็นสุขในอัตตภาพนี้ ทั้งสติแลสัมปชัญญะ แก่ภิกษุทั้งหลายเหล่านั้น”

คณกโมคคัลลาน ปญ

สูตร อุ. ม. (๙๔-๑๐๐)

ตบ. ๑๔ : ๘๒-๘๕ ตท. ๑๔ : ๖๗-๗๐

ตอ. MLS. III : ๕๒-๕๕

ความคิดเห็นที่ 82 จากคุณ Ritti Janson - [17 ก.พ. 51 01:22:12]

พระอรหันต์ กล่าวตู่พุทธพจน์ได้ไหม? พระอรหันต์ต้องอาบัติได้หรือเปล่า?

ถ้าถามแค่นี้ จขกท ไม่กล้าตอบตรงๆ ทีหลังก็อย่ากระแดะมาตั้งกระทู้เลย

แค่ตอบให้ตรงคำถาม ก็ยังไม่มีปัญญา น่าสมเพชจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 83 จากคุณ Ritti Janson - [17 ก.พ. 51 08:51:16]

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นศาสดาเพียงองค์เดียวที่ไม่บัญญัติว่า อัตตาเป็นของจริงเป็นของเที่ยง ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า !!!!!!!!

ฉนั้น ถ้าใครหรือวิชชาใดๆก็ตาม ระบุว่า อัตตาเป็นของจริงของแท้ ก็ย่อมเท่ากับเป็นการประกาศว่า นั่นมิใช่คนและวิชชาในพระพุทธศาสนา

หากแม้นอ้างว่าเป็นอรหันต์ ก็เป็นอรหันต์ในลัทธิอื่นศาสนาอื่น มิใช่อรหันต์ในพระพุทธศาสนา ในพระธรรมวินัยนี้ !!!!!!!

สรุปแล้ว จขกท จะตอบคำถามได้หรือยังครับ? ทุกๆประเด็นที่ผมพูดออกมานั้น มีพระบาลียืนยันอยู่ในทุกๆคำ

สรุปในสรุปก็คือ วิชชาธรรมกาย กล่าวตู่พระธรรมวินัย ถ้าอ้างว่า หลวงพ่อสดยังไม่ทิ้งวิชชานี้ นั่นจึงหมายความว่าหลวงพ่อสด กล่าวตู่พระธรรมวินัย ไม่ใช่อรหันต์ในพระธรรมวินัยนี้

ถ้าหากแม้นยังยืนยันว่า หลวงพ่อสดเป็นอรหันต์ในพระศาสนานี้ ด้วยเหตุผลเดียวกัน หลวงพ่อสดก็ย่อมต้องละทิ้งวิชชาธรรมกายไปแล้ว เพราะอรหันต์ในโลกนี้ ย่อมไม่กล่าวตู่พุทธพจน์ !!!!!!!

จขกท จะเอาอย่างไร ก็ว่ามา ..............

สองกระทู้หลังนี้ เห็นได้ชัดเจนว่า อันธพาล Ritti Janson โมโหมากที่คุณรักเธอเสมอมา เอากระทู้นี้มาเผยแพร่ที่นี่

ความคิดเห็นที่ 84 จากคุณรักเธอเสมอมา - [17 ก.พ. 51 09:40:20]

ผู้ปฏิบัติธรรมที่ได้ถึงธรรมกายแล้ว ตราบใดที่ยังไม่สามารถละสัญโญชน์ (กิเลสเครื่องร้อยรัดให้ติดอยู่กับโลก) เบื้องต่ำอย่างน้อย ๓ ประการ (คือ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส) ได้โดยเด็ดขาด

ตราบนั้น ก็ยังมิได้บรรลุมรรคผล นิพพาน เป็นพระอริยบุคคล จึงยังมิใช่ผู้ปฏิบัติธรรมที่ได้ (บรรลุ) ถึงที่สุดแล้ว

พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ผู้สอนภาวนาตามแนววิชชาธรรมกายของพระพุทธเจ้า ได้กล่าวถึงผู้ปฏิบัติธรรมที่ได้ถึงธรรมกาย แต่ยังไม่สามารถละสัญโญชน์เบื้องต่ำอย่างน้อย ๓ ประการได้ดังกล่าวแล้วว่า ยังจัดเป็นแต่เพียงโคตรภูบุคคล ซึ่งท่านอุปมาไว้ว่า

เสมือนหนึ่งว่า ผู้ปฏิบัติธรรมนั้นได้ก้าวขาข้างหนึ่งขึ้นไปอยู่บนพระนิพพาน ส่วนขาอีกข้างหนึ่งยังยืนอยู่ในภพ ๓ กล่าวคือ หากผู้ปฏิบัติธรรมที่ถึงธรรมกายแล้วนั้นก้าวหน้าต่อไป คือปฏิบัติภาวนาต่อไปอีกจนสามารถละสัญโญชน์เบื้องต่ำอย่างน้อย ๓ ประการนั้นได้โดยเด็ดขาด ก็ได้บรรลุมรรค ผล นิพพาน เป็นพระอริยบุคคลตามภูมิธรรมที่ปฏิบัติได้

แต่ถ้าผู้ที่เคยปฏิบัติได้ถึงธรรมกายแล้ว ได้ประพฤติปฏิบัติตนในลักษณะของการก้าวถอยหลังกลับคืนมาสู่โลก (ภพ ๓) ด้วยอำนาจของกิเลส อวิชชา ตัณหา อุปาทาน เป็นเหตุนำ เหตุหนุน จนธรรมสัญญาขาดจากใจและธรรมกายดับลงเมื่อใด บุคคลผู้นั้นก็กลับเป็นปุถุชนธรรมดาที่หนาไปด้วยกิเลส และมีสิทธิถึงทุคคติได้เมื่อนั้น

ผมไม่มีภูมิธรรมที่จะรู้ได้ว่าท่านเป็นพระอรหันต์หรือยัง ผมตอบแล้วนะพี่ฤทธี

คุณรักเธอเสมอมา นี่สมองหมา ปัญญาควายจริงๆ แค่นี้ก็ปราบอันธพาล Ritti Janson ไม่ได้ อันธพาล Ritti Janson มันมั่วจะตาย

ความคิดเห็นที่ 85 จากคุณรักเธอเสมอมา - [17 ก.พ. 51 09:56:04 ]

พระอรหันต์ กล่าวตู่พุทธพจน์ได้ไหม? พระอรหันต์ ต้องอาบัติ ได้หรือเปล่า?

ถ้าถามแค่นี้ จขกท ไม่กล้าตอบตรงๆ ทีหลังก็อย่ากระแดะมาตั้งกระทู้เลย

ผมตั้งกระทู้ว่า หลวงพ่อสดเลิกสอนวิชชาธรรมกายจริงหรือไม่ นะพี่ฤทธี

คำถามของพี่ทั้งสองข้อถ้าอยากรู้นักก็ไปตั้งกระทู้ใหม่ซิพี่ เหมือนพี่สมัครมาเล่นแฟนพันธ์แท้เรื่อง โลกของเรา แล้วโดนคุณอี้ ถามว่า สิ่งมีชีวิตในดาวพลูโตมีหรือไม่ถ้ามีเป็นอย่างไร

ถ้าไม่มีเพราะอะไร ก็ผมไม่เคยไปดาวพลูโตนี่พี่ฤทธี อันนั้นมันต้องแฟนพันธ์แท้เรื่อง จักรวาล ไม่รู้ จริงจริง แล้วเลียนด้วยความสัตย์จริงไม่มีเจตนาล่อเป้าใคร

จะโจมตี ใครก็ว่ากันไป แต่เพราะไม่เชื่อ ว่าหลวงพ่อสดเลิกสอนวิชชาธรรมกาย จึงตั้งกระทู้นี้ครับพี่ฤทธี

เวลาตอบก็ไม่ได้แสดงความฉลาดออกมาเลย ตอบอย่างนี้เสียเนื้อหาหมด เนื้อหาดีอยู่แล้ว เสือกตอบอย่างนั้น มันก็เป็นรอง อันธพาล Ritti Janson

เฮ้อ............ อย่างที่อันธพาล Ritti Janson เขาว่าก็ถูก มีปัญญาแค่นี้ กระแดะมาตั้งกระทู้ทำไม เอาบทความของผมไปตั้งเป็นกระทู้เสียด้วย

เสียของ..จริงๆ

ความคิดเห็นที่ [17 ก.พ. 51 10:33:45] อันธพาล Ritti Janson มันได้ที มันกขย่มใหญ่เลย ดังนี้

อ้าว .......... ไอ้นี่ทำเป็นงง หรือว่าทำเป็นโง่ กันแน่ ?????

1) อรหัตตผล ของวิชชาธรรมกายคืออัตตาใช่ไหม?

2) แต่พระพุทธองค์ ทรงเป็นศาสดาเพียงองค์เดียวที่ไม่บัญญัติอัตตาว่าเป็นของจริงแท้ใช่ไหม ?

3) ฉนั้น ถ้าหลวงพ่อสดยังเป็นพระสงฆ์ในพระธรรมวินัยนี้ ท่านจะยังยืนยันอัตตาซึ่งเป็นการกล่าวตู่พุทธพจน์อยู่อีกไหม?

4) ปัญหาก็คือว่า เอ็งยังคิดว่า หลวงพ่อสดเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนาอยู่อีกหรือไม่ ?

5) ถ้าใช่ ท่านก็ย่อมที่จะไม่ยืนยันในอัตตาอีกต่อไปเมื่อรู้ข้อเท็จจริง

6) ถ้าคิดว่าไม่ใช่ ก็แล้วไปสิ นั่นก็เป็นบาปกรรมของเอ็งไป ......

7) มีหลักฐานชัดเจนว่า หลวงพ่อสดเจริญสติปัฏฐาน สติปัฏฐาน ปฏิเสธอัตตา ในขณะที่วิชชาธรรมกาย ยืนยันอัตตา เอ็งก็คิดเอาเองบ้างสิ ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร

ถ้ายังจะอ้างว่าเป็นพุทธเถรวาทอยู่ล่ะก็ น่าจะรู้ว่า ควรทำอย่างไร ?

ขอยืนยันอีกครั้งว่า จขกท เป็นคนที่น่าสมเพช !!!!!!

สมองหมา ปัญญาควาย “รักเธอเสมอหมา” [ 17 ก.พ. 51 11:11:41 ] มาฆ่าตัวตายในความคิดเห็นที่ 88 ด้วยข้อความนี้

1) อรหัตตผล ของวิชชาธรรมกาย คืออัตตาใช่ไหม?

ผมยังไม่ได้ดวงปฐมมรรคเลย จะไปรู้ได้ไงครับพี่ฤทธี ว่าเป็นอัตตาหรืออนัตตา

ความคิดเห็นที่ 89 [ 17 ก.พ. 51 11:19:46 ] คุณรักเธอเสมอมา พยายามดิ้นหนีจากความตายด้วยข้อความนี้

ผมไม่ยอมรับการโยงของพี่ฤทธี เรื่องวิชชาธรรมกาย กับ อัตตา

แต่หลวงพ่อสดยังสอนวิชชาธรรมกายแม้หลัง ปี ๒๔๙๗ ศึกษาและปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน กับเจ้าคุณอาจารย์พระอุดมวิชาญาณเถระ วัดมหาธาตุ จังหวัดพระนคร ต่อมาเป็นพระธรรมธีรราชมหามุนี เจ้าคณะภาค๙(พระอาจารย์ใหญ่ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ)

และหลวงพ่อสดยังเป็นพระ สงฆ์ในพระธรรมวินัยนี้ และไม่ได้กล่าวตู่พุทธพจน์ผม ไม่ยอมรับการโยงของพี่ฤทธี ในเรื่องนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของพี่ฤทธี เรื่องวิชชาธรรมกายกับอัตตา

ความคิดเห็นที่ 90 คุณรักเธอเสมอมา - [ 17 ก.พ. 51 11:21:49 ]

4) ปัญหาก็คือว่า เอ็งยังคิดว่า หลวงพ่อสดเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนาอยู่อีกหรือไม่

เป็นพระอริยสงฆ์ที่ครอบครัวผมศรัทธาครับ

ความคิดเห็นที่ 91 คุณรักเธอเสมอมา - [ 17 ก.พ. 51 11:23:55 ]

5) ถ้าใช่ ท่านก็ย่อมที่จะไม่ยืนยันในอัตตาอีกต่อไปเมื่อรู้ข้อเท็จจริง

เป็นความเห็นส่วนตัวของพี่ฤทธี เรื่อง วิชชาธรรมกาย กับ อัตตา อีกแล้ว พี่ฤทธี ไปยืนยันแทนท่านได้อย่างไร มีหลักฐานอะไร

ความคิดเห็นที่ 92 จากคุณรักเธอเสมอมา - [ 17 ก.พ. 51 11:26:11 ]

7) มีหลักฐานชัดเจนว่า หลวงพ่อสดเจริญสติปัฏฐาน สติปัฏฐาน ปฏิเสธอัตตา ในขณะที่วิชชาธรรมกาย ยืนยันอัตตา

อะไร คือหลักฐานนั้นครับใช่ เอกสารและรูปถ่ายที่ให้ไว้ตามธรรมเนียมหรือเปล่า

บอกตรงๆ ว่า เท่าที่อ่านมาถึงตอนนี้ คุณรักเธอเสมอมานี่ มันสมองหมา ปัญญาควายจริง อันธพาล Ritti Janson มันไม่ได้มีข้อมูลที่แน่นหนาอะไรเลย มันก็มั่วของมันไป

ขนาดไปพลาดพลั้งให้ อันธพาล Ritti Janson ก็ไม่สมควรมาตั้งกระทู้อะไร

แต่คิดไปคิดมา ขนาดกระทู้ยังเอาของผมไปตั้ง คุณรักเธอเสมอมานี่ ขอยืนยันว่า มันสมองหมา ปัญญาควายจริงๆ

อันธพาล Ritti Janson เลยกระทืบซ้ำจมดินไปเลย ในความคิดเห็นที่ 93 [17 ก.พ. 51 11:30:11] ดังนี้

ถามอะไรๆ เอ็งก็บอกว่าไม่รู้เลยสักเรื่อง ........

ก็ในเมื่อ ทราบอยู่แล้วว่า ตนเองไม่รู้ เมื่อไม่รู้ แล้วมาพร่ำอะไรอยู่ที่นี่เล่า ?

พูดออกมาตั้งมากมาย ทั้งๆที่ไม่รู้อะไรสักอย่างเลยอย่างนั้นหรือ ? คุณเป็นลูกศิษย์ใครกันครับ ครูบาอาจารย์สอนมาอย่างไรกันครับ?

น่าสมเพชจริงๆ

น่าน... อันธพาล Ritti Janson มันเลยตามด่าถึงครูบาอาจารย์ได้เลย...

อันธพาล Ritti ขี้โม้

2011-10-13T21:30:00.002+07:00

อันธพาล Ritti Janson ยังแค้นไม่เลิก เข้ามาด่าคุณรักเธอเสมอมาอีก ในความคิดเห็นที่ 61 [16 ก.พ. 51 18:02:55] แค้นนี้ อันธพาล Ritti Janson มันแค้นของมันจริงๆ ดังนี้

ไอ้ จขกท ยังทำเป็น งง . เฮอะ เฮอะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าหลวงพ่อสดยังไม่ทิ้ง วิชชาธรรมกาย ก็แปลว่า ท่านยังไม่บรรลุธรรมใดๆเลยน่ะสิ !!!!!!

อันธพาล Ritti Janson ยังตามมาติดๆ ใน ความคิดเห็นที่ 62 [ 16 ก.พ. 51 18:12:14 ] ดังนี้

พระพุทธเจ้าย่อมไม่บัญญัติตนในทิฏฐธรรม โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน และย่อมไม่บัญญัติตนในภายหน้า -โดยความเป็นของมีจริง - โดยความเป็นของยั่งยืน

--------------------------------

ปัญหาก็คือ ศาสดาท่านไหนกันเล่าครับ? ที่บัญญัติ อัตตา ว่าเป็นของจริงของแท้ !!!!!!

1) ถ้ากล่าวว่า อัตตาเป็นของจริงของแท้ ก็ค้านพระไตรปิฎก

2) และถ้ากล่าวว่า นิพพานคืออัตตา ก็แปลว่า นิพพานเป็นของไม่จริงไม่แท้ ซึ่งก็จะหมายความว่า ขัดพุทธพจน์ไปเสียอีก !!!!!!

3) สรุปแล้ว มันมาพร่ำอะไรของมัน ......................

ในความคิดเห็นนี้ ก็เช่นเดิม ยกพระไตรปิฎกมาขู่คู่ต่อสู้อีก ดังนี้

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๖ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๓ ธาตุกถา-ปุคคลบัญญัติปกรณ์

[๑๐๓] บรรดาศาสดาเหล่านั้น ศาสดา ๓ จำพวก แม้อื่นอีก เป็นไฉน

บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมบัญญัติตนในทิฏฐธรรม [คืออัตภาพนี้] โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน และย่อมบัญญัติตนภายหน้า [ในอัตภาพอื่น] โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน

ศาสดาบางคนในโลกนี้ ย่อมบัญญัติตนในทิฏฐธรรม โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน แต่ไม่บัญญัติตนในภายหน้า โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน

ศาสดาบางคนในโลกนี้ ย่อมไม่บัญญัติตนในทิฏฐธรรม โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน และย่อมไม่บัญญัติตนในภายหน้า โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน

บรรดาศาสดาเหล่านั้น ศาสดานี้ใด ย่อมบัญญัติตนในทิฏฐธรรมโดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน และบัญญัติตนในภายหน้า โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน พึงเห็นว่าศาสดานั้น เป็นศาสดาผู้มีวาทะว่าเที่ยง โดยการบัญญัตินั้น

ศาสดานี้ใด ย่อมบัญญัติตนในทิฏฐธรรม และย่อมไม่บัญญัติตนภายหน้า โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน พึงเห็นว่าศาสดานั้นเป็นศาสดาผู้มีวาทะว่าขาดสูญ โดยการบัญญัตินั้น

ศาสดานี้ใด ย่อมไม่บัญญัติตนในทิฏฐธรรม โดยความเป็นของมีจริงโดยความเป็นของยั่งยืน และย่อมไม่บัญญัติตนในภายหน้า โดยความเป็นของมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืน พึงเห็นว่าศาสดานั้น เป็นศาสดาผู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยการบัญญัตินั้น

คุณรักเธอเสมอมาพยายามเข้ามาโต้ตอบในความคิดเห็นที่ 63 [16 ก.พ. 51 18:12:18] ดังนี้

จะรู้จักพระอรหันต์ได้ไหม

ปัญหา ฆราวาสผู้อยู่ครองเรือน มีทางจะทราบได้หรือไม่ว่าภิกษุองค์ไหนเป็นพระอรหันต์ ได้บรรลุมรรคผล ?

พุทธดำรัสตอบ “.....ดูก่อนคฤหบดี ท่านผู้เป็นคฤหัสถ์ บริโภคกาม อยู่ครองเรือน นอนเบียดเสียดบุตร บริโภคจันทน์จากแคว้นกาสี ทัดทรงดอกไม้ ของหอม และเครื่องลูบไล้ ยินดีทองและเงินอยู่ พึงรู้ขอนี้ได้ยากว่า ภิกษุเหล่านี้เป็นพระอรหันต์ หรือเป็นผู้บรรลุอรหัตตมรรค (เมื่อไม่รู้ว่าใครเป็นพระอรหันต์ และอยากทำบุญให้ทานกับพระอรหันต์ ย่อมมีทางจะให้ได้ถูกต้องฉะนั้น)..... เชิญทานให้สังฆทานเถิด เมื่อท่านให้สังฆทานอยู่ จิตจักเลื่อมใส... เมื่อตายไปจักเข้าพึงสุคติโลกสวรรค์”

ทารุกัมมิกสูตร ฉ. อํ. (๓๓๐)

ตบ. ๒๒ : ๔๓๘-๔๓๙ ตท. ๒๒ : ๔๐๑-๔๐๒

ตอ. G.S. III : ๒๗๙

ฤทธี รู้หรือ

ตอนนี้ ทั้งคุณรักเธอเสมอมา กับอันธพาล Ritti Janson ก็บ้าไปแล้วทั้งคู่ คือ ไม่รู้ถกเถียงกันเรื่องอะไร ประเด็นเดิมที่ยกขึ้นมาโต้แย้งกัน ก็หลุดประเด็นไปแล้ว บ้าพอๆ กันกับ สส. ในสภา

อันธพาล Ritti Janson เข้ามาในความคิดเห็นที่ 64 [16 ก.พ. 51 18:15:14] ดังนี้

พระอรหันต์ กล่าวตู่พุทธพจน์ได้ไหม? พระอรหันต์ ต้องอาบัติ ได้หรือเปล่า ?

คนอื่นเขามิได้ โง่เขลาเบาปัญญาเหมือน จขกท นี่ครับ !!!!!!

เช่นเดิม มีการยกพระไตรปิฎก เอามาขู่คู่ต่อสู้อีกแล้วครับท่าน..............

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒ พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒

พระบัญญัติ

๑๑๗. ๘. อนึ่ง ภิกษุใด กล่าวอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรมทำอันตรายได้อย่างไร ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่

ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงว่ากล่าวอย่างนี้ว่า ท่านอย่าได้พูดอย่างนั้น ท่านอย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาคเจ้า การกล่าวตู่พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ดีดอก พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ได้ตรัสอย่างนั้นเลย

แน่ะเธอ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสธรรมทำอันตรายไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้น อาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง และภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่อย่างนั้น ขืนถืออยู่อย่างนั้นแล

ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงสวดประกาศห้ามจนหนที่ ๓ เพื่อสละการนั้นเสีย ถ้าเธอถูกสวดประกาศห้ามอยู่จนหนที่ ๓ สละการนั้นเสียได้ การสละได้ดั่งนี้ นั่นเป็นการดี ถ้าไม่สละ เป็นปาจิตตีย์.

ในความคิดเห็นที่ 65 คุณหมอมาเอง [16 ก.พ. 51 18:16:47] ซึ่งสงสัยว่า โคตรเหง้าเหล่าตระกูลคงเป็นผู้ดีมาตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เข้ามาจัดระเบียบอีกแล้ว เสือกจริงๆ ดังนี้

ผมแนะนำว่า ถ้าคุณ ฤ.ธ. ยังไม่ลด ละ เลิก การกล่าววาจาหยาบคาย ในห้องศาสนาอยู่อีก ผมคงต้องโทรแจ้ง เว็ปมาสเตอร์ แล้วละมังครับ ลองโดนยึดอมยิ้มซะบ้าง อาจช่วยให้หายหยาบคายได้มังครับ

แม้คุณจะพยายามเลี่ยงคำ แต่มันแสดงถึงเบื้องลึกของจิตใจอันหยาบหนาของคุณนะครับ คุณ ฤ.ธ.

รู้สึกว่า อันธพาล Ritti Janson [16 ก.พ. 51 18:16:49] ไม่ยอมเสวนากับคุณหมอมาเอง นักจัดระเบียบ อันธพาล Ritti Janson ตั้งหน้าตั้งตา อัดคุณรักเธอเสมอหมาอย่างเดียว จิตใจมั่นคงมาก ไม่วอกแวก ในความคิดเห็นที่ 66ดังนี้

จขกท มาดูให้เต็มๆตานะครับ จะได้ถากความโง่เขลาออกไปเสียบ้าง !!!!!!

เช่นเดิม มีการยกพระไตรปิฎก เอามาขู่คู่ต่อสู้อีกแล้วครับท่าน..............

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๘ พระวินัยปิฏก เล่มที่ ๘ ปริวาร

ทิฏฐิวิบัติ

[๑๐๒๐] บุคคลมีปัญญาเขลา อันโมหะครอบงำ ถูกอสัทธรรมรุมล้อม ย่อมถือทิฏฐิวิบัติกล่าวตู่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า อาบัตินี้นั้นรวมเรียกว่าทิฏฐิวิบัติ.

คุณรักเธอเสมอมา มาหมดสภาพ แพ้ขาดให้กับ อันธพาล Ritti Janson ในความคิดเห็นที่ 67 [16 ก.พ. 51 18:17:15] ดังนี้

ใครจะฉลาดปราดเปรื่องมากด้วยปัญญาเหมือนพี่ Ritti Janson เล่าครับ

อันธพาล Ritti Janson เลยได้ทีขี่แพะไล่ ในความคิดเห็นที่ 68 [16 ก.พ. 51 18:18:57] ดังนี้

คิดว่าจะทำอะไรก็รีบไปทำเสียสิ ..........

เรื่องนี้ คุณรักเธอเสมอมานั้น ผิดตั้งแต่ต้น คือ อยากเอาเรื่องมาลง ก็ไม่ศึกษาให้ดี ไม่สอบถามทีหนีทีไล่ไว้ก่อน ไม่ขออนุญาตกันไว้ก่อน ไม่หาแบ็กไว้เบื้องหลัง

อันธพาล Ritti Janson มันชอบขี้โม้ ที่มันตกม้าตาย ตอนผมเอามาวิพากษ์วิจารณ์ก็เพราะ ความขี้โม้โอ้อวด นักว่าตนเองเก่งนี่แหละ

อันธพาล Ritti Janson นั้น เข้าข่ายกระโหลกหนา สมองหมา ปัญญาควายเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ในพันธุ์ทิพย์ อันธพาล Ritti Janson ไม่ใช่น้ำเต็มแก้ว แต่เป็นน้ำท่วมบ้านท่วมเมืองเลยทีเดียว

เหมือนตอนนี้แหละ น้ำท่วมไปทั่ว

อันธพาล Ritti Janson อ่านหนังสือทั้งไม่รู้ และไม่เข้าใจ น่าจะเป็นการอ่านเพื่อไปเอามาไว้เถียงกับขู่คนอื่นเท่านั้น

เรื่องที่ยกมาจะเกี่ยวกับ “ประเด็น” ที่ถกเถียงกันหรือไม่ เรื่องที่ยกมาจะมีเหตุผลหรือไม่ อันธพาล Ritti Janson ไม่รู้และไม่สนใจ กูเอาข้อมูลมากๆ ไว้ก่อน

คุณรักเธอเสมอมา เห็นข้อมูลมากๆ ก็ปอดลอย ให้อันธพาล Ritti Janson ข่มเอาตามสบาย

อันธพาล Ritti Janson แต่ผมไม่ใช่คุณรักเธอเสมอมา Ritti Janson ไปไม่เป็นแน่ๆ ถ้ามั่วแบบนี้...

อัตตาซ่นตีนของ Ritti

2011-10-13T20:47:00.002+07:00

อันธพาล Ritti Janson เข้ามาอาละวาดอีกครั้งหนึ่ง ในความคิดเห็นที่ 51 [16 ก.พ. 51 13:32:18] มีการยกเนื้อหาจากพระไตรปิฎกประกอบด้วย ดังนี้

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมไม่กล่าวซึ่งอายตนะนั้นว่า

- เป็นการมา

- เป็นการไป

- เป็นการตั้งอยู่

- เป็นการจุติ

- เป็นการอุปบัติ

- อายตนะนั้นหาที่ตั้งอาศัยมิได้

- มิได้เป็นไป

- หาอารมณ์มิได้ นี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์ ฯ

ตรงไหนครับ ที่ตรัสว่า เป็นอัตตา ??????

พระไตรปิฎก เล่มที่ 25 พระสุตตันปฏิ เล่มที่ 17 ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อทาน-อติวุตตกะ-สุตตนิบาต

อุทาน ปาฏลิคามิยวรรค ที่ 8

๑. นิพพานสูตรที่ ๑

[๑๕๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี

ก็สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงชี้แจงให้ภิกษุทั้งหลายเห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริง ด้วยธรรมมีกถาอันปฏิสังยุตต์ด้วยนิพพาน

ก็ภิกษุเหล่านั้นกระทำให้มั่น มนสิการแล้วน้อมนึกธรรมีกถาด้วยจิตทั้งปวงแล้ว เงี่ยโสตลงฟังธรรม

ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนี้แล้ว ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่

ดิน น้ำ ไฟ ลม อากาสานัญจายตนะวิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ โลกนี้ โลกหน้าพระจันทร์และพระอาทิตย์ทั้งสองย่อมไม่มีในอายตนะนั้น

ดูกรภิกษุทั้งหลายเราย่อมไม่กล่าวซึ่งอาตนะนั้นว่า เป็นการมา เป็นการไป เป็นการตั้งอยู่ เป็นการจุติ เป็นการอุปบัติ อายตนะนั้นหาที่ตั้งอาศัยมิได้ มิได้เป็นไปหาอารมณ์มิได้นี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์ฯ

อันธพาล Ritti Janson ตามมาติดๆ ด้วยความคิดเห็นที่ 52 [16 ก.พ. 51 13:36:43] ดังนี้

พระนิพพานท่านเรียกว่า อายตนะ เพราะอรรถว่า เป็นเหตุ โดยเป็นอารัมมณปัจจัยแก่มรรคญาณและผลญาณเป็นต้น

นี่ก็อธิบายเอาไว้ชัดเจนแล้วนี่ครับว่าอะไรเป็นอะไร และก็จะเป็นอย่างนี้เหมือนกันหมดในทุกๆแห่ง ทั้งในพระไตรปิฎกและอรรถกถา

ในความคิดเห็นที่ 52 นี้ อันธพาล Ritti Janson ยังยกอรรถกถาปฐมนิพพานสูตร ด้วย ดังนี้

ปาฏลิคามิยวรรคที่ ๘ อรรถกถาปฐมนิพพานสูตร

ปาฏลิคามิยวรรค ปฐมนิพพานสูตรที่ ๑ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :-

บทว่า เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ความว่า พระองค์ทรงทราบโดยอาการทั้งปวง ซึ่งภาวะที่ภิกษุเหล่านั้น มีการกระทำเอื้อเฟื้อในการฟังธรรมกถาอันเกี่ยวด้วยพระนิพพานนั้น.

บทว่า อิมํ อุทานํ ความว่า ทรงเปล่งอุทานนี้ อันประกาศภาวะที่พระนิพพานมีอยู่โดยปรมัตถ์ โดยมุขคือพระธรรมเทศนาที่ผิดตรงกันข้ามจากธรรมนั้น.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อตฺถิ แปลว่า มีอยู่ อธิบายว่า เกิดโดยปรมัตถ์.

บทว่า ภิกฺขเว เป็นคำเรียกภิกษุเหล่านั้น.

ถามว่า ก็การเปล่งอันยังปีติและโสมนัสให้ตั้งขึ้นก็ดี อันยังธรรมสังเวชให้ตั้งขึ้นก็ดี ไม่มุ่งถึงคนรับธรรม ชื่อว่าอุทาน และอุทานนั้นมาในสูตร มีประมาณเท่านี้ เช่นนั้นเหมือนกันมิใช่หรือ แต่เพราะเหตุไร ในที่นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อทรงเปล่งอุทาน จึงตรัสเรียกภิกษุเหล่านั้น?

ตอบว่า เพราะพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุเหล่านั้น อันเกี่ยวด้วยพระนิพพาน เพื่อให้ภิกษุเหล่านั้นเข้าใจ ก็ทรงเกิดปีติโสมนัสขึ้น ด้วยหวนระลึกถึงคุณของพระนิพพาน จึงทรงเปล่งอุทาน.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบความปริวิตกแห่งจิตของภิกษุเหล่านั้นว่า สภาวธรรมทั้งหมดในพระศาสนานี้ เว้นพระนิพพาน ที่เป็นไปเนื่องกับปัจจัยเท่านั้นเกิดขึ้นได้ ที่ปราศจากปัจจัย หาเกิดขึ้นไม่ แต่นิพพานธรรมนี้เกิดในปัจจัยไหน และมีพระประสงค์จะให้พระภิกษุเหล่านั้นเข้าใจ จึงตรัสคำมีอาทิว่า ภิกฺขเว ตทายตนํ ดังนี้.

พึงทราบว่า ไม่ใช่กระทำให้ภิกษุเหล่านั้นเป็นผู้รับโดยส่วนเดียวเท่านั้น.

บทว่า ตทายตนํ ได้แก่ เหตุนั้น.

ท อักษร ทำการเชื่อมบท จริงอยู่ พระนิพพานท่านเรียกว่า อายตนะ เพราะอรรถว่าเป็นเหตุ โดยเป็นอารัมมณปัจจัยแก่มรรคญาณและผลญาณเป็นต้น เหมือนรูปารมณ์เป็นต้น เป็นอารัมมณปัจจัยแก่จักขุวิญญาณเป็นต้น. ก็ด้วยอันดับคำเพียงเท่านี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศถึงสังขตธาตุว่า มีอยู่โดยปรมัตถ์แก่ภิกษุเหล่านั้น.

ในข้อนั้น มีนัยแห่งธรรมดังต่อไปนี้ เพราะสังขตธรรมมีอยู่ แม้อสังขตธาตุก็มี เพราะมีความเป็นคู่ปรับต่อสภาวธรรม เหมือนอย่างว่า เมื่อทุกข์มีอยู่ แม้สุขที่เป็นคู่ปรับกับทุกข์นั้นก็มีอยู่เหมือนกัน ฉันใด เมื่อความร้อนมีอยู่ แม้ความหนาวก็มีอยู่ เมื่อบาปธรรมมีอยู่ แม้กัลยาณธรรมก็มีอยู่เหมือนกัน.

สมจริงดังคำที่ท่านกล่าวไว้ว่า

เมื่อทุกข์มี ชื่อว่าสุขก็มีฉันใด เมื่อภพมี วิภพ สภาวะที่ปราศจากภพก็จำต้องปรารถนาฉันนั้น เมื่อความร้อนมี ความเย็นก็มีแม้ฉันใด เมื่อไฟ ๓ กองมี พระนิพพานก็จำต้องปรารถนาฉันนั้น เมื่อบาปธรรมมี กัลป์ยาณธรรมก็มีฉันใด เมื่อความเกิดมี ความไม่เกิดก็จำต้องปรารถนาฉันนั้น.

เท่านั้นยังไม่พอ นี้ อันธพาล Ritti Janson ยังตามมาติดๆ ด้วยความคิดเห็นที่ 53 [16 ก.พ. 51 13:43:22] ดังนี้

ที่เรียก นิพพาน ว่าอายตนะนั้นหมายถึง นิพพานเป็นอารมณ์ของจิต อริยะบุคคลมี นิพพานเป็นอารมณ์ พระไตรปิฎกระบุเอาใว้อย่างนี้ ชัดเจน !!!!!!

อันธพาล Ritti Janson ยังยกพระไตรปิฎกมาสนับสนุนอีก ดังนี้

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๑ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๓

ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค

[๒๕๙] ในขณะโสดาปัตติมรรค อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ มีสัทธินทรีย์ซึ่งมีความน้อมใจเชื่อเป็นบริวาร วิริยินทรีย์มีการประคองไว้เป็นบริวาร สตินทรีย์มีความตั้งมั่นเป็นบริวาร สมาธินทรีย์มีความไม่ฟุ้งซ่านเป็นบริวาร ปัญญินทรีย์มีความเห็นเป็นบริวาร มนินทรีย์มีความรู้แจ้งเป็นบริวาร โสมนัสสินทรีย์มีความยินดีเป็นบริวาร ชีวิตินทรีย์มีความเป็นอธิบดีในความสืบต่อที่กำลังเป็นไปเป็นบริวาร

ธรรมทั้งหลายที่เกิดในขณะโสดาปัตติมรรค นอกจากรูป ซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐาน เป็นกุศลทั้งหมดนั่นแล ล้วนไม่มีอาสวะ เป็นธรรมเครื่องนำออก เป็นธรรมเครื่องให้ถึงความไม่สั่งสม เป็นโลกุตตระมีนิพพานเป็นอารมณ์ ในขณะโสดาปัตติมรรค อนัญญตัญญัสสามีตินทรีย์ มีอินทรีย์ ๘ ประการนี้ซึ่งมีสหชาตธรรมเป็นบริวาร มีธรรมอื่น ๆ เป็นบริวาร มีธรรมที่อาศัยกันเป็นบริวารมีธรรมที่ประกอบกันเป็นบริวาร เป็นสหรคต เกิดร่วมกัน เกี่ยวข้องกัน ประกอบด้วยกัน ธรรมเหล่านั้นแลเป็นอาการและเป็นบริวารของอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์นั้น ฯ

[๒๖๐] ในขณะโสดาปัตติผล อัญญินทรีย์มีสัทธินทรีย์ซึ่งมีความน้อมใจเชื่อเป็นบริวาร ... ธรรมทั้งหลายที่เกิดในขณะโสดาปัตติผล ทั้งหมดนั่นแลเป็นอัพยากฤต นอกจากรูปที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ล้วนไม่มีอาสวะ เป็นโลกุตตระ มีนิพพานเป็นอารมณ์ในขณะโสดาปัตติผล อัญญินทรีย์มีอินทรีย์ ๘ ประการนี้ซึ่งมีสหชาตธรรมเป็นบริวาร ... ธรรมเหล่านั้นแลเป็นอาการและเป็นบริวารของอัญญินทรีย์นั้น ฯ

[๒๖๑] ในขณะสกทาคามิมรรค ฯลฯ ในขณะสกทคามิผล ฯลฯ ในขณะอนาคามิมรรค ฯลฯ ในขณะอนาคามิผล ฯลฯ

ในขณะอรหัตตมรรค อัญญินทรีย์มีสัทธินทรีย์ซึ่งมีความน้อมใจเชื่อเป็นบริวาร ฯลฯ ชีวิตินทรีย์มีความเป็นอธิบดีในความสืบต่อที่กำลังเป็นไปเป็นบริวารธรรมทั้งหลายที่เกิดในขณะอรหัตตมรรค นอกจากรูปที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ทั้งหมดนั่นแลเป็นกุศลล้วนไม่มีอาสวะ เป็นธรรมเครื่องนำออก เป็นธรรมเครื่องให้ถึงความไม่สั่งสม เป็นโลกุตตระ มีนิพพานเป็นอารมณ์ ในขณะอรหัตตมรรคอัญญินทรีย์มีอินทรีย์ ๘ ประการนี้ซึ่งมีสหชาตธรรมเป็นบริวาร ... ธรรมเหล่านั้นแลเป็นอาการและเป็นบริวารของอัญญินทรีย์นั้น ฯ

[๒๖๒] ในขณะอรหัตตผล อัญญาตาวินทรีย์มีสัทธินทรีย์ ซึ่งมีความน้อมใจเชื่อเป็นบริวาร วิริยินทรีย์มีการประคองไว้เป็นบริวาร สตินทรีย์มีความตั้งมั่นเป็นบริวาร สมาธินทรีย์มีความไม่ฟุ้งซ่านเป็นบริวาร ปัญญินทรีย์มีความเห็นเป็นบริวาร มนินทรีย์มีความรู้แจ้งเป็นบริวาร โสมนัสสินทรีย์มีความยินดีเป็นบริวาร ชีวิตินทรีย์มีความเป็นอธิบดีในการสืบต่อ ที่กำลังเป็นไป เป็นบริวาร

ธรรมทั้งหลายที่เกิดในขณะอรหัตตผล ทั้งหมดนั่นแลเป็นอัพยากฤตนอกจากรูปที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ล้วนไม่มีอาสวะ เป็นโลกุตตระ มีนิพพานเป็นอารมณ์ ในขณะอรหัตตผล อัญญาตาวินทรีย์มีอินทรีย์ ๘ ประการนี้ซึ่งมีสหชาตธรรมเป็นบริวารมีธรรมอื่น ๆ เป็นบริวาร มีธรรมที่อาศัยกันเป็นบริวาร มีธรรมที่ประกอบกันเป็นบริวาร เป็นสหรคต เกิดร่วมกัน เกี่ยวข้องกัน ประกอบด้วยกันธรรมเหล่านั้นแลเป็นอาการและเป็นบริวารของอัญญาตาวินทรีย์นั้น อินทรีย์ ๘ หมวดเหล่านี้ รวมเป็นอาการ ๖๔ ด้วยประการฉะนี้ ฯ

อันธพาล Ritti Janson มาตบท้ายด้วยคำถาม โดยความคิดเห็นที่ 54 [ 16 ก.พ. 51 13:47:10 ] ดังนี้

เอ้า ........ !!!!!

มีข้อความที่ตรงไหน หรือไม่ ที่ตรัสว่า นิพพานอัตตา ? หรือตรัสว่า อายตนะ คืออัตตา ถ้าไม่มี มันแปลว่าอะไรครับ ? ควรเรียกว่า กล่าวตู่บิดเบือน ใช่หรือไม่ ?

อ้างว่าเป็นชาวพุทธ แต่ไม่เชื่อพุทธพจน์ ไม่เชื่อคำตรัสของพระพุทธองค์

ทุเรศจริงๆ

ในความคิดเห็นที่ 55 หมอมาเอง (drxbeam) - [16 ก.พ. 51 14:02:14] ไม่รู้มาเกี่ยวข้องกับเขาด้วยเรื่องอะไร จะว่ามารักษาโรคก็ไม่ใช่ คุณหมอมาเองมาให้ความเห็น ดังนี้

กรุณาดู ความเห็นที่ 46 , 49 , 54 นะครับ มีแต่คำหยาบคาย ทำไมปล่อยให้หลุดมาได้ยังไงครับ คุณ ฤ.ธ. เวปมาสเตอร์ กรุณาจัดการให้หน่อยนะครับ

คนเขาแสดงความเห็น ก็ควรเคารพความเห็นของเขานะครับ จะถูกจะผิด ก็ใช้เหตุผลคุยกันนะครับ ไม่ใช่สักแต่ใช้อารมณ์

คุณหมอมาเอง (drxbeam) - [ 16 ก.พ. 51 14:04:58 ] เข้ามาติดๆ ในความคิดเห็นที่ 56 ดังนี้

คนไม่เคยศึกษา ไม่เคยเปิดใจจะศึกษา และไม่ทดลอง ย่อมไม่อาจรับรู้ได้ว่าวิชชานั้นๆมีจริงหรือไม่ และ ดีจริงหรือไม่ เนื้อหาเป็นอย่างไร มีอานิสงส์จากการศึกษาอย่างไร

ถ้าไม่ลองศึกษาให้ถ่องแท้ แล้วมาตำหนิติเตียน ก็ไม่ต่างจาก สุนัขจิ้งจอกที่คิดว่า องุ่นนั้นเปรี้ยว เพียงเพราะกระโดดเอื้อมไม่ถึง

อันธพาล Ritti Janson [16 ก.พ. 51 14:18:03] เข้ามาให้ความคิดเห็นที่ 57 ดังนี้

อัตตา เป็นของต่ำ ฉนั้น ผมเรียกว่า อัตตาซ่นตีน ก็ถูกต้องแล้ว ถ้าจะค้าน ก็ไปหามาว่า มีพุทธพจน์คำไหน ที่ยกย่องว่า อัตตาเป็นของสูงของดี (????)

แล้วก็อย่ามาทำเป็นสู่รู้ ว่าผู้อื่นไม่รู้วิชชาธรรมกาย กรูรู้จักวิชชานี้ ก่อนที่เมิงจะเกิดอีกม้าง !!!!!!

คุณรักเธอเสมอมา [ 16 ก.พ. 51 15:23:36 ] เข้ามาตอบ อันธพาล Ritti Janson ในความคิดเห็นที่ 59 ดังนี้

หลวงพ่อสดเลิกสอนวิชชาธรรมกายจริงหรือไม่ กระทู้นี้กำลังถกกันเรื่องนี้ครับคุณ Ritti Janson รู้สึกความเห็น 57 ต้องไปกระทู้แนะนำครับ

ขอให้ท่านผู้อ่านสังเกตดู อันธพาล Ritti Janson โมโหโกรธแค้นโกรธามาก ทั้งๆ ที่ความคิดเห็นของเจ้าของกระทู้ ของคนอื่นๆ ก็ไม่รุนแรงอะไร ทำไม อันธพาล Ritti Janson ถึงโมโหกราดเกรี้ยวถึงอย่างนั้น

ก็อย่างที่ผมบอกไปแล้ว ผมวิพากษ์วิจารณ์ อันธพาล Ritti Janson แต่ผมไม่ได้บอกชื่อไว้ อันธพาล Ritti Janson ก็ไม่กล้ารับสมอ้าง เพราะ ข้อเขียนที่ผมเอาไปวิพากษ์วิจารณ์นั้น อันธพาล Ritti Janson ผิดพลาดจริง

ผิดพลาดอย่างแก้ไขไม่ได้ จึงออกมาโวยวายในกระทู้นี้

คุณรักเธอเสมอมา แกก็ปัญญาอ่อนพอๆ กัน คือ เอาบทความของผมไปลงดื้อๆ ไม่ศึกษาให้ละเอียด ไม่ถามให้กระจ่างแจ้ง พอ อันธพาล Ritti Janson ยกข้อมูลมาใหญ่โต เอามาขู่ ว่างั้นเถอะ ก็ไปกันไปเป็น

หมอมาเองก็เหมือนกัน ควรจะโต้แย้งไปที่เนื้อหา ก็ไปจัดระเบียบ เหมือนคุณระเบียบรัตน์เลย

ข้อมูลของ อันธพาล Ritti Janson นั้น ไม่มีโต้แย้งไปที่ “นิพพานเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา” เลย อันธพาล Ritti Janson ก็ไม่เข้าใจ

ถ้าจะยืนยันกันเรื่องนี้ ควรใช้นิพพานสูตรเป็นหลัก สำหรับนิพพานสูตรที่ อันธพาล Ritti Janson ก็ไม่ได้ช่วยน้ำหนักให้กับ อันธพาล Ritti Janson แต่อย่างใด

ซึ่งผมจะรวบรวมมาวิพากษ์วิจารณ์ในคราวเดียวกัน ตอนนี้ขอนำเสนอเฉพาะข้อมูลไปก่อน...

Ritti คือ ปัญญาอ่อนคนนั้น

2011-10-13T18:11:00.003+07:00

บทความชุดนี้ ยังอยู่ในส่วนของข้อโต้แย้งเกี่ยวกับหลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกายหรือไม่ ที่ผมไปเขียนเป็นบทความว่า “หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย เรื่องปัญญาอ่อน ของคนปัญญาอ่อน”

แต่คุณ Ritti Janson เข้ามาโต้แย้งอย่างรุนแรงหลายกระทู้มาก ด่าเจ้าของกระทู้อย่างรุนแรงมาก อันนี้ผมเขียนตามความคิดของท่านผู้ร่วมโต้แย้งท่านอื่นๆ นะครับ

สำหรับผม ด่ากันแค่นี้ธรรมดาๆ ครับ

สิ่งที่ผู้ร่วมโต้แย้งกันไม่ “เอะใจ” และไม่เฉลียวใจเลยก็คือ ทำไมคุณ Ritti Janson จะต้องมาโต้แย้งอย่างรุนแรงในกระทู้นี้ เนื้อหาของกระทู้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ คุณ Ritti Janson เลย และก็ไม่มีใครถามในช่วงการโต้แย้งกันเสียด้วย

ที่คุณ Ritti Janson แกเดือดเนื้อร้อนใจ จนออกมาด่าคนโน้นคนนี้ ลิ้นพันกันไปหมดก็เพราะ คนปัญญาอ่อนในบทความของผมนั้นก็คือ Ritti Janson นี่เอง

แกอ่านบทความแล้ว แกก็ต้องจำได้ ว่าผมวิพาษก์วิจารณ์เขา คุณรักเธอเสมอมาก็ไม่รู้เรื่องว่า ทำไม Ritti Janson จึงออกฤทธิ์ออกเดชมากถึงขนาดนั้น

คุณ Ritti Janson เขามาให้ความเห็นครั้งแรกของกระทู้นี้ เป็นความคิดเห็นที่ 8 ของ - [16 ก.พ. 51 08:21:13] เข้ามาสั้นๆ ง่ายๆ ว่า

ไอ้พวกกะล่อน

ตรงนี้สันนิษฐานว่า Ritti Janson กำลังมึนๆ ไม่รู้จะตอบอย่างไร รู้ว่าบทความนี้ วิพากษ์วิจารณ์เขาแน่ๆ Ritti Janson หายจากกระทู้ไปนานมาก เข้ามาอีกทีก็ความคิดเห็นที่ 46 โดยเข้ามาโต้แย้งกับความคิดเห็นที่ 45 ของคุณรักเธอเสมอมา

ผมขอเสนอความเห็นที่ 45 ของคุณ รักเธอเสมอมา - [16 ก.พ. 51 11:24:13] ก่อน ดังนี้

"...พระพุทธศาสนามีธรรมคำสั่งสอนที่ลึกซึ้ง และเป็นของปัญญาชน ที่ต้องพินิจพิจารณา จะเห็นถึงความมหัศจรรย์ ในธรรมของ พระผู้มีพระภาคเจ้า บรมศาสดา ที่ไม่ปล่อยให้พุทธบริษัท ต้องมีความสงสัย ในพระธรรมของพระองค์

เมื่อท่านได้แสดงพุทธพจน์ว่า นิพพาน มิใช่สภาวธรรม เป็นสิ่งตรงกันข้าม เพราะสภาวธรรม ย่อมมีเกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่ นิพพานเป็นอายตนะหนึ่ง ซึ่งอยู่นอกเหนือ จากสภาวธรรมทั้งปวง

ด้วยความเป็นอายตนะนิพพานนั้นเอง จึงอาจทำให้ผู้ปฏิบัติถึงนิพพาน จะเกิดความเพลิดเพลินลุ่มหลงในนิพพานขึ้นได้

พระพุทธองค์จึงได้ตรัสเตือน พระเถระทั้งหลาย ณ โคนต้นสาละ ในป่าสุภวัน ใกล้เมืองอุกกัฏฐะปรากฏในพระไตรปิฎก (บาลี มูลปริยายสูตร มู.ม. ๑๒/๑๐/๙) ว่า

"...ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม้ตถาคตผู้เป็นพระอรหันต์ ตรัสรู้ชอบเอง ก็รู้ชัดซึ่งนิพพาน ตามความเป็นนิพพาน

ครั้นรู้นิพพานตามความเป็นนิพพานแล้ว ก็ไม่ทำความมั่นหมายซึ่งนิพพาน ไม่ทำความมั่นหมายในนิพพาน ไม่ทำความมั่นหมายโดยความเป็นนิพพาน ไม่ทำความมั่นหมายว่านิพพานเป็นของเรา ไม่เพลิดเพลินลุ่มหลงในนิพพาน

ข้อนี้เพราะเหตุไรเล่า? เรากล่าวว่า เพราะรู้ว่า ความเพลิดเพลินเป็นมูลแห่งทุกข์ และเพราะมีภพจึงมีชาติ เมื่อเกิดเป็นสัตว์แล้ว จึงต้องมีแก่ และตาย เพราะเหตุดังนี้ ตถาคตจึงตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ ฯลฯ"

ดังพระไตรปิฎกได้กล่าวว่า นิพพานเป็นอายตนะหนึ่ง ดังนั้นในนิพพานมีแต่ความสุข เมื่อมีความสุข จึงทำให้เกิดความเพลิดเพลินลุ่มหลงได้

(นี่เป็นที่มาของพุทธภาษิตที่ว่า "นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ" แปลว่า พระนิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง ) เจือสมกับที่ปรากฏในพระไตรปิฎกว่า นิพพานสัมผัสได้เป็นอายตนะ (ตามพระไตรปิฎก...อ้างแล้ว)

อายตนะ ก็คือลักษณะของอัตตา ฉะนั้นองค์พระทศพล จึงทรงมีพุทธาธิบายไว้ ปรากฏในพระไตรปิฎกบาลีเถรวาท เป็นหลักฐานสืบมา

Ritti Janson [16 ก.พ. 51 11:57:02] เข้ามาให้ความคิดเห็นที่ 46 โดยคัดลอกส่วนท้ายความเห็นของคุณรักเธอเสมอมาก่อน แล้ววิพากษ์วิจารณ์ต่อท้าย งนี้

ความคิดเห็นที่ 45

(นี่เป็นที่มาของพุทธภาษิตที่ว่า "นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ" แปลว่า พระนิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง ) เจือสมกับที่ปรากฏในพระไตรปิฎกว่า

นิพพานสัมผัสได้ เป็นอายตนะ (ตามพระไตรปิฎก...อ้างแล้ว) อายตนะ ก็คือลักษณะของ อัตตา

ฉะนั้นองค์พระทศพล จึงทรงมีพุทธาธิบายไว้ ปรากฏในพระไตรปิฎกบาลีเถรวาท เป็นหลักฐานสืบมา

รักเธอเสมอมา

***************************************************

1) นี่หมายถึง จิตที่เกิดดับนั้นเอง มีนิพพานเป็นอารมณ์ จะเอาหลักฐานไหมล่ะ มีอยู่มากมายเต็มไปหมด !!!!!!

2) อายตนะซ่นตีนน่ะสิ ที่เป็นลักษณะของอัตตา (?)

อายตนะนั้นก็ว่างจากตนและของๆตน ...... ขอให้รับทราบเอาไว้ แล้วก็อย่ามาเสือกมั่วนิ่มอย่างนี้อีก มันบาป !!!!!! น่าสมเพชจริงๆ

เห็น Ritti Janson มาแรงอย่างนั้น ถึงกับยกซ่นตีนนำหน้ามาก่อน คุณรักเธอเสมอมา รักเธอเสมอมา - [16 ก.พ. 51 11:59:52] จึงออกมาตัดสวาทขาดอีโต้ ในความคิดเห็นที่ 47ว่า

คุณ Ritti Janson ผมไม่สนทนากับคุณคุณจิตหยาบเหลือเกิน

อันธพาล Ritti Janson [16 ก.พ. 51 13:01:44] เข้ามาตอบอีกใน ความคิดเห็นที่ 49 ว่า

ทำไม ? ไม่รู้จัก ซ่นตีน รึไง ? โง่ หรือว่า ดัดจริตกันแน่ ?

ต้องตั้งชื่อให้ Ritti Janson ว่า อันธพาล Ritti Janson ตั้งแต่บัดนี้ เป็นต้นไป

เท่าที่ผมนำเสนอมานี้ ถ้ามองในภาพรวมแล้ว และช่างสังเกตกันหน่อย ก็จะเห็นว่า “ทำไม อันธพาล Ritti Janson จึงโมโหรุนแรงเกรี้ยวกราดถึงขนาดนั้น”

เข้ามาครั้งแรกแค่ว่า “ไอ้พวกกะล่อน” พอครั้งที่สอง เอาซ่นตีนนำหน้ามาเลย แค่เวลาไม่กี่ชั่วโมงเอง คือ อันธพาล Ritti Janson เข้ามาครั้งแรกประมาณ 8.00 น. อีกครั้งหนึ่งประมาณ 12.00 น. ครั้งที่สามนี่ ประมาณ 13.00 น.

คุณรักเธอเสมอมา แกก็คงงงๆ อยู่เหมือนกัน ทำไมกูโดนจัดหนักถึงขนาดนี้ ข้อเขียนของคุณรักเธอเสมอมา ก็โอเค ไม่มีปัญหาอะไร ไม่ได้กล่าวหาไปที่ อันธพาล Ritti Janson ด้วย

สิ่งที่คุณรักเธอเสมอมาไม่รู้ก็คือ บทความต้นเหตุคือ บทความ “หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชาธรรมกาย เรื่องปัญญาอ่อนของคนปัญญาอ่อน” นั้น ผมเขียนไว้เพื่อ “ด่า” อันธพาล Ritti Janson เอง

แต่ผมไปเขียนไว้ในบล็อกของผม คนก็ไม่ค่อยรู้มากเท่าที่พันธุ์ทิพย์ คุณรักเธอเสมอมาเอามาลงไว้ที่นี่ อันธพาล Ritti Janson ถึงกับธาตุไฟแตก ฟาดงวง ฟาดงา ฟาด... ไปหมด

5555555555555555555....................

มีแต่พวกมื่อใหม่

2011-10-13T17:14:00.002+07:00

คนที่เข้ามาให้ความเห็นเป็นคนแรกคือ คุณ jiewee - [ 16 ก.พ. 51 01:25:18 ] เข้ามาให้ความเห็นที่ 4 ดังนี้

อ้างอิง แหล่งแห่งหนหน่อยก็ดี แล้วก็ สมัครให้เป็นตัวเป็นตนชัดเจนหน่อยก็ดี ไอดีจากมือถือ เชื่อไม่ค่อยได้

พวกนี้เถียงกันตั้งแต่ปี 2551 เดือนกุมภาพันธ์ ผมมาตอบตอนนี้เดือน ตุลาคม 2554 ตอบได้ฉับไวมาก

คุณ jiewee แกเป็นพวกอยากพิมพ์เพื่อสร้างตัวตนปลอมๆ แบบฝันกลางวัน เป็นพวกโรคจิตอ่อนๆ หน่อย คือ เฝ้าตามกระทู้อยู่ พอเห็นอันนี้ กูพอจะให้ความเห็นได้ ก็พิมพ์ไปตามประสาปัญญาอ่อนของตัวเอง

อุตส่าห์เข้าไปค้นจนรู้ว่า คุณรักเธอเสมอมา สมัครมาด้วย “ไอดีจากมือถือ” แล้วรู้เสียด้วยว่า “เชื่อไม่ค่อยได้”

อันที่จริงแล้ว ทั้ง Pantip-Cafe ไม่ว่าจะสมัครจากอะไร มันก็เชื่อไม่ได้ทั้งหมดนั่นแหละ มีซะพวกกะโหลกหนา สมองหมา ปัญญาควายไปสะสมกันอยู่

สนาม Pantip-Cafe มันเป็นพวกมือใหม่ทั้งนั้น แต่ละคนอ่านและจำมา เวลาโต้แย้งกันไม่ได้โต้แย้งกันอย่างมีเหตุผลและหลักฐานอย่างเป็นวิชาการ

ต่างคนก็ต่างเอาของที่ตัวเองจำได้ มาเสนอ แต่ไม่สามารถอธิบายได้ว่า ของคู่ต่อสู้ขาดเหตุผลอย่าง ของตัวเองมีเหตุผลที่ดีกว่าอย่างไร

เถียงกันเถียงกันมา เหมือนพวกปัญญาอ่อน หรือเด็กอนุบาล

คุณ jiewee แกก็อยากจะพิมพ์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของสังคมออนไลน์จอมปลอมเท่านั้น เพราะ ถ้าอยากจะวิพากษ์วิจารณ์ก็วิจารณ์ไปที่เนื้อหาเลย ผมก็ว่า ผมเขียนดีอยู่..

การกระทำเช่นนั้นคือ วิพากษ์วิจารณ์ไปที่ตัวเนื้อหาเลย ก็ถูกหลักวิชาการ ถูกหลักของตรรกวิทยาอยู่แล้ว

คุณ jiewee แกพยายามหาที่มา เพราะ แกโต้แย้งไปที่เนื้อหาไม่ได้ การไปโจมตีที่แหล่งที่มานั้น ในทางตรรกวิทยา เป็นเหตุผลวิบัติ (fallacy) ประเภท ศอกกลับ (ad hominem, personal attack)

ถ้า คุณ jiewee แกมีความรู้ มีสติปัญญาพอที่จะวิพากษ์วิจารณ์ได้ก็วิจารณ์ไปเลย ข้อเขียนเห็นอย่างไร บกพร่องอย่างไร แต่นี่แกไม่มีปัญญา แต่แกอยากจะเขียน

ไม่รู้ว่า คุณ jiewee จะเข้ามาอ่านที่นี่หรือเปล่า ถ้าบังเอิญได้เข้ามารับรู้ ผมจะบอกว่า ผมเอง. ดร. มนัส โกมลฑา Ph.D. (Integrated Sciences) เป็นผู้เขียนบทความนั้น แล้วคุณ คุณ jiewee แกจะว่าอย่างไร...........

ต่อไปเป็นความคิดเห็นที่ 5 ใช้นามแฝงว่า พระเจ้าจักรพรรดิ์ - [ 16 ก.พ. 51 05:01:10 ] เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

มันก็ต้องไม่จิงอยู่แล้ว พวกที่คิดว่าจิงก็คือโง่ โดนพวกใบลานเปล่ามันหลอกเอา เพราะวิชาของพวกนั้นแสนจะไร้น้ำยา เทียบไม่ติดฝุ่นกับวิชชาธรรมกาย เรยหาคนมาสนใจศึกษาไม่ได้ จึงต้องแต่งเรื่องน่าสมเพชแบบนี้มาหลอกคน ใครเชื่อก็แย่แล้ว

คุณพระเจ้าจักรพรรดิ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นจักรพรรดิประเภทไหน แต่พิมพ์ผิดเหลือเกิน แกคงจะเข้ามาสนับสนุน แต่แกคงอ่านเฉพาะหัวข้อ โดยไม่ได้อ่านเนื้อหา ก็คงนึกว่า เนื้อหาเป็นการโจมตี แกถึงได้เขียนมาอย่างนั้น

พระเจ้าจักรพรรดิคงน่าจะอายุไม่มาก เพราะ เหตุผลเป็นแบบเหตุผลของเด็กๆ ความจริงพวกสายยุบหนอพองหนอนี่ กำลังนี้ มีสถานะดีกว่า สายพุทโธเสียอีก

ผมเข้าข้างสายพุทโธนะครับ ยังเห็นว่า ถูกต้องอยู่ แต่พูดกันตามเนื้อผ้า ลูกศิษย์หลวงปู่มั่นรุ่นที่สามนี้ หมดความขลังไปหมดแล้ว ไม่เหมือนลูกศิษย์รุ่นที่สองที่สามารถเผยแพร่คำสอนของอาจารย์ไปได้มาก

ตอนนี้สายยุบหนอพองหนอยังมีคนปฏิบัติอยู่มาก แต่ก็ยังคงน้อยกว่าวิชาธรรมกาย ถ้านับรวมทั้งหมด แต่สายยุบหนอพองหนอคงไปไม่ไกลแล้ว เพราะ เนื้อหาวิชาในระดับสูงขึ้น มันผิดพลาดคลาดเคลื่อนหมด

สายยุบหนอพองหนอมีเพียงวิธีการปฏิบัติเท่านั้นที่ถูกต้อง แต่การตีความ ตำรับตำรา มั่วสุดๆ มั่วอย่างไม่มีชิ้นดี มั่วตัวจริงเสียงจริง

สายยุบหนอพองหนอจะหมดผู้ปฏิบัติก็เพราะ “ข้อเขียน” ของผมนี่แหละ..

ฤทธีคือนายปัญญาอ่อน

2011-10-13T15:53:00.000+07:00

บทความของผมที่เกี่ยวกับ “หลวงพ่อเลิกสอนนั้น” ผมนำไปลงที่ researchers.in.th กับ gotoknow แต่มีคุณใช้ชื่อว่า “รักเธอเสมอมา” นำไปลงที่ pantip.com จึงมีข้อถกเถียงกันในนั้น

ผมไม่รู้เรื่องนี้เลย คุณ “รักเธอเสมอมา” เป็นใครก็ไม่รู้ เอาไปลงก็ไม่บอก (ไม่ได้ต่อว่า ชอบใจ) ก็เลยไม่ได้เข้าไปถกเถียงกับเขาในนั้น

ที่จริงถึงรู้ ผมก็เข้าไปถกเถียงกับเขาในนั้นไม่ได้อยู่ดี เพราะ ถูกแบน ห้ามเข้าตลอดชีวิต 5555555555555

Pantip.com ผมเข้าไปเล่นกับเขา ตั้งแต่พันธุ์ทิพย์เกิดขึ้นใหม่ๆ แต่เล่นอยู่ hardware กับ software เขาไปตอบกระทู้อยู่นานเลย จนกระทั่ง Pantip.com เติบโตขึ้นมา

ตอนผมไปเรียนอังกฤษ เวลาว่างมันก็มีมาก เข้า hardware กับ software จนเบื่อแล้ว ก็ไปเข้า café ในห้องสมุดที่เป็น “รวมพลนักแปล”

มาเถียงกับเขาที่นี่ก็ยังมีเวลาเหลือ ก็เลยจับผลัดจับผลูเข้าไป “ศาสนา” เถียงกับพวกนั้นมา จนกระทั่งกลับมาเมืองไทย

ส่วนใหญ่แล้ว ผมจะเป็นคนตั้งกระทู้ขึ้นมา วิพากษ์วิจารณ์ไอ้มหาเวรตะไลสมีมารไชยบูลย์เป็นส่วนใหญ่

ต่อมาเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ “พระประยุทธ์-พระเปลืองข้าวสุกประชาชน” หรือพระธรรมปิฎก หรือพระพรหมคุณาภรณ์ในปัจจุบันนี้

ตอนนี้สายยุบหนอพองหนอยังไม่ค่อยวิพากษ์วิจารณ์เท่าไหร่ เพราะ ยังไม่รู้ข้อมูลของกลุ่มนี้มากนัก หมายถึง เนื้อหาวิชาลึกๆ รู้ในระดับเบื้องต้น เพรา ผมบวชที่วัดอัมพวัน 1 พรรษา

การจะวิพากษ์วิจารณ์ใครมันต้องอ่านหนังสือของพวกนั้น ผมอ่านอยู่ประมาณ 4 ปี อ่านจนถึงวิสุทธิมรรค จึงเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กลุ่มนี้

สำหรับพระประยุทธ์-พระเปลืองข้าวสุกประชาชนนั้น ผมซื้อหนังสือมาอ่านอย่างหนัก อ่านอยู่ประมาณ 2-3 ปี เขียนหนังสือ แล้วตีพิมพ์ แต่ไม่มีใครกล้าขายให้ 55555555555555555

เขาให้เหตุผลว่า “วิพากษ์วิจารณ์พระผู้ใหญ่” ผมตอบในใจว่า “พระกำนัน กูยังวิพากษ์วิจารณ์มาแล้ว”

กลับมาถึงเนื้อเรื่องนี้ คุณ “รักเธอเสมอมา” เอาเนื้อหาของผมลงจนจบ ก็มีคนเข้ามาร่วมวิพากษ์วิจารณ์กันพอสมควร

ที่มีคนมาร่วมวิพากษ์วิจารณ์กันพอสมควรนั้น ก็เพราะ ในบทความของผมนั้น ผมวิพากษ์วิจารณ์ “กระทู้” ของพันธ์ทิพย์นี่แหละ ผมเรียกคนตั้งกระทู้ว่า “นายปัญญาอ่อน”

“นายปัญญาอ่อน” คนนั้นก็คือ Ritti Janson ผู้ยิ่งใหญ่แห่งพันธ์ทิพย์ในยุคนั้น นั่นเอง คุณ Ritti Janson ก็เข้ามาวิพากษ์วิจารณ์ด้วย

คุณ Ritti Janson เข้าไปเล่นพันธ์ทิพย์หลังจากที่ผม “ถูกแบน” ไปแล้ว คุณ Ritti Janson นี่แกค่อนข้างเลอะเทอะ คือ ไม่มีจุดยืนเท่าไหร่นัก แตกต่างจากผม ที่มีจุดยืนแน่นอน Ritti Janson มันหลักลอยหาความแน่นอนไม่ได้

อย่างไรก็ดี คุณ Ritti Janson กับผมถูกแบนจากพันธ์ทิพย์ด้วยสาเหตุเดียวกันคือ “ด่า” เขาแรงไปหน่อย Ritti Janson รู้สึกว่า จะก้าวหน้ากว่าผม เพราะ ได้ข่าวว่า “ถูกแบน” ไปทั่ว..

Researchers.in.th-05

2011-10-13T01:32:00.002+07:00

คุณเวทนา [IP: 223.205.120.158] 20 January 2011 18:41 น่าจะเป็นกลุ่มก๊วนเดียวกันกับคุณศรัทธาในพระพุทธ เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ก็ยังเขลาอยู่เช่นนั้น ปริญญาก็คงไม่ช่วยขัดเกลาจิตท่านใด้ นี่หรือวิทยากรณ์ผู้สอนปฎิบัติในศาสนาพุทธเป็นศิษย์ของพระคุณเจ้า

น่าเวทนายิ่งนัก ก็จงยึดมั้นถือมั่นในทิฐิมานะต่อไปเถอะ

จะมาสนใจทำไมกับการที่หลวงพ่อท่านเลิกสอนหรือไม่เลิกสอน ท้ายสุดไม่ใช่สถานที่เดียวกันหรือที่เหล่าชาวพุทธใฝ่ปฏิบัติมุ่งจะไป(หรือวาระนี้มีผลกระทบกับความน่าเชื่อถือในตัว ดร.)

หรือบทสรุปปลายทางสุดท้ายของวิชชาธรรมกายมีที่หมายต่างออกไป

จะมาเถียงกันให้เกิดประโยชน์ประการใดหนอ (หรือเพียงเพื่อแสดงให้เห็นแค่ว่าทฤษฎีของท่านนั้นแน่นอนเที่ยงแท้)

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านอ้างตัวเป็นศิษพระคุณเจ้าหลวงพ่อสด (แต่ก่ยังดีที่ยังมีศัทธาในหลวงพ่อสดท่าน)

ข้าพเจ้าไม่ขอเสวณาธรรมกับผู้จบการศึกษาขั้นสูงดีกว่า ไม่มีประโยชน์ ไม่น่าเลื่อมใสนับถือในตัวท่านเลยเมื่อได้อ่านบทความของท่านในบล๊อค นี้

คุณศรัทธาในพระพุทธยังแค้นไม่หาย เข้ามาอีกครั้งหนึ่ง ดังนี้ [IP: 223.205.120.158] 20 January 2011 20:53

ใครโจมตีใครจะสนใจทำไม มีเจตนาดีอยากจะเผยแพร่พระศาสนาก็ทำไป ไม่เห็นต้องมาเป็นทุกเรื่องใครจะมาโจมตี ผมมีของดีมาฝากผู้อ่านทั้งหลายจะรับหรือไม่ก็สุดแล้วแต่

กัตวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา

จิญจายะ ทุฎฐะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌ

สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท

ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิฯ

พระจอมมุนี ได้เอาชนะคำกล่าวใส่ร้ายของ นางจิญจมาณวิกา ซึ่งทำอาการเหมือนดั่งตั้งครรภ์ เพราะเอาท่อนไม้กลมผูกไว้ที่หน้าท้อง ด้วยวิธีทรงสมาธิอันงาม คือ ความกระทำพระทัยให้ตั้งมั่นนิ่งเฉย ในท่ามกลางหมู่ชน,

ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแด่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้นเถิดฯ

ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ สุทัฏฐะหัตถัง

พรัหมัง วิสุทธิชุติมิทะพะกาภิธานัง

ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท

ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนี ได้เอาชนะพระพรหมผู้มีนามว่า ท้าวผกาพรหม ผู้มีฤทธิ์ คิดว่าตนเป็นผู้รุ่งเรืองด้วยคุณอันบริสุทธิ์ ผู้ถูกพญานาครัดมือไว้แน่น เพราะมีจิตคิดถือเอาความเห็นผิด ด้วยวิธีวางยา คือ ทรงแสดงเทศนาให้ถูกใจ,

ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแด่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้นเถิดฯ

บทที่ 5 และ 8 ในพุทธชัยมงคลคาถาพาหุง(ชนะมาร) สาธุ

ผมตอบไป ดังนี้ (20 January 2011 23:10)

เรียน คุณเวทนา [IP: 223.205.120.158]

คุณเวทนา ผมบอกคุณตามตรงว่า การที่คุณจะมาเขียนให้ความเห็นแบบสวยหรู อ่านดูแล้วเข้าหลักปรัชญา แต่หาเนื้อสาระในทางศาสนาไม่ได้นั้น อย่ามาเขียนที่นี่

ผมขอบอกว่า ผมรู้จริง และเข้าใจจริง ทั้งในทางศาสนา ซึ่งรวมถึงทั้งปริยัติ และปฏิบัติ ในทางวิชาการผมก็เรียนจนสูงสุด

คุณเวทนาจะมาท่าไหนผมก็รู้ทัน

อย่างคุณนั้น รู้ไม่เท่าไหร่หรอก แต่อยากเขียนเพื่ออวดกิเลสในตัวของคุณเอง พอผมตอบไปไม่ถูกใจ กิเลสโผล่พรวดออกมา ก็ยังไม่เข้าใจว่า เป็นกิเลสของคุณเอง

เอาเนื้อหาสาระทางศาสนาดีกว่า เพ้อเจ้อไร้สาระ

ผมจะเขียนกวนอารมณ์ กวนอวัยวะเบื้องต่ำอย่างไรก็ตาม ผมยังมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ให้กับคนอ่าน คุณเวทนามีอะไรที่เป็นหลักเป็นฐานเป็นประโยชน์ให้คนอ่านบ้างล่ะ

ผมน่ะภาวนาอย่างเต็มที่ว่า คุณอย่ามาเสวนาในบันทึกเลย ผมแกล้งเสียดสีก็แล้ว บริภาษทางอ้อมก็แล้ว คุณก็ยังมาเขียนอยู่อีก

ถามจริงๆ เถอะ ใจ/จิต/วิญญาณยังปรกติดีหรือปล่าว หรือคิดเคียดแค้นตลอดเวลา

โรคจิตจะถามหานะคุณ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือนกันเลย

ต่อไป คุณมนุษย์คนนึง [IP: 223.204.6.170] 06 Febuary 2011 14:10 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ทุกท่านอ่านและปฏิบัติธรรมกันมามาก แต่หาได้เข้าใจธรรมะที่พระพุทธเจ้าท่านทรงประทานให้มนุษย์โลกอย่างแท้จริง

ทุกคนยังมีความยึดติด และไม่ยอมรับความจริงของชีวิต ไม่เข้าใจแก่นธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง.

การปฏิบัติธรรมไม่ว่าสายไหนก็ตาม ที่สุดคือ การพ้นทุกข์ ... การมีสติรู้ตัวการกระทำ การคิดของตนเองทำให้เราละกิเลสได้ขณะที่เรามีสติรับรู้

ข้าพเจ้าก็ไม่ได้มีความรู้ทางทฤษฏีอะไรมากมายทางพุทธศาสนา รู้แค่ว่า ไม่ยึดติด ปล่อยวาง ก็ช่วยให้เราพ้นทุกข์ได้

แต่ขึ้นชื่อว่ามนุษย์ จิตใจไม่เคยอยู่นิ่ง เดี่ยวสุข ดีใจ เดี่ยวก็ทุกข์ เครียด โกรธ เกลียด อยากได้ อยากทำทาน อยากได้บุญ อยากทั้งในทางกุศลและอกุศล ซึ่งล้วนแต่เป็นกิเลส ทั้งสิ้น ....

สุดท้ายเมื่อตายไป ก็เอาอะไรไปไม่ได้เลย แต่จิตขณะนั้นซิ จะเป็นตัวพาเราไปในที่ที่เรากำลังเป็น เราโกรธ ก็ไปอบายภูมิ เรามีจิตกุศลก็ไปสุขภูมิ....

สิ่งที่สำคัญคือ วิชาอะไรก็ตาม ที่พระอาจารย์ต่างๆท่านทรงเมตตาสอนให้พวกเรา มุ่งเน้นให้พวกเราพ้นทุกข์ ละกิเลส ทั้งสิ้น

ผมตอบไป ดังนี้ (09 March 2011 17:02)

เรียน คุณมนุษย์คนนึง [IP: 223.204.6.170]

ไปศึกษาให้มากกว่านี้ การแสดงความเห็นในที่สาธารณะแบบนี้ ถ้าไม่รู้ "จริง" ศึกษาให้มากก่อน แล้วค่อยแสดงความเห็น

อย่าไปคิดว่า พยายามเขียนภาษาให้ดี ดูเจตนาสวยหรู แล้วคนอ่านเขาจะเชื่อตามไป

ในทางศาสนาพุทธเถรวาท มีคำว่า "เอกายนมรรค" ซึ่งก็แปลกันไปหลากหลายว่า "ทางสายเอก สายทางเดียว" และตีความกันไปหลากหลายยิ่งกว่าว่า "ทางสายเดียวจริงๆ" หรือ "ทางสำหรับเดินไปคนเดียวคือทีละคน"

ถ้าแปลกันอย่างซื่อสัตย์ต่อตนเองและต่อวิชาการแล้ว "เอกายนมรรค" ต้องแปลว่า ทางสายเดียว และตีความได้ว่า มีทางที่จะไปนิพพานตามพุทธองค์นั้น เพียงสายเดียวเท่านั้น

เมื่อมีเกจิอาจารย์ หรือเจ้าสำนักหลายแห่ง มันก็ต้องมีถูกเพียงแห่งเดียว แห่งอื่นๆ มันก็ต้องผิด แต่จะผิดมากผิดน้อย ผิดแบบไปโลกันต์นรกเลย หรือไปแค่อบายภูมิตื้นๆ

จะมาตีความว่า "ถูกทั้งหมด" ผมว่า "ไปคิดใหม่ ศึกษาใหม่ดีกว่า"

คนต่อไป คือ คุณหยุดเห็นแก่ตัว แล้วจะมีสุขมาเอง [IP: 101.108.205.61] 17 April 2011 11:13 เข้ามาให้ความเห็นสนับสนุนผม ดังนี้

เห็นใจทุกท่านนะ ดร. มนัส โกมลฑา ท่านปกป้องธรรมของพระอาจารย์ของท่าน ก็ถูกต้องตามที่ศิษย์ที่เดินคามธรรมของครูบาอาจารย์พึงกระทำ ไม่เห็นต้องไปกระแนะกระแหนเลย

อ่านไปคิดไป มานะทิฏฐินั้น เป็นกิเลสที่แก้ไม่ง่ายนะ อ่านให้ได้ความรู้ จะดีกว่ามาก

การปฏิบัติจิต มีมากมาย ถูกหรือผิด ก็เอาตรงที่ เป็นประโยชน์/ไม่เป็นประโยชน์ กอรปด้วยเมตตาธรรมสม่ำเสมอ

ดีกว่านะ เพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย ทั้งปวง ขออนุโมทนา ดร. มนัส โกมลฑา เจ้าของ Blog นี้ ที่มีกตัญญูต่อธรรมของพระอาจารย์ของตนด้วย

ส่วนท่านอื่นๆ ที่ดูคล้ายสามารถ ขอร้องให้ไปเปิดBlog ของตนเอง เผยแพร่ความเห็นที่ควร/ไม่ควร อันตนเท่านั้นที่รู้ดีกว่าใคร จะดีกว่าไหม?

ต่อไป คุณยุพิน [IP: 118.175.107.189] 12 May 2011 12:03 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ท่านผู้รู้ทั้งหลาย ท่านจะเอาวิทยาศาสตร์ มาอธิบายธรรมะคงยากนะคะ

ถึงแม้จะมีคนบอกว่าศาสนาพุทธเป็นวิทยาศาสตร์ การปกป้องอาจารย์ที่ตนเคารพเป็นสิ่งที่ควรยกย่องอย่างยิ่ง แต่การปรามาสพระผู้อื่น ที่ท่านเองก็ไม่ได้เกิดทันเหตุการณ์นั้น ซึ่งอาจจะเป็นจริงเหมือนท่านเขียน

พระองค์นั้นท่านคงรับกรรมของท่านไป แต่ถ้าหากไม่จริงเหมือนท่านเขียนล่ะอะไรจะเกิดกับท่าน ในชาตินี้หรือชาติหน้า ธรรมะที่ท่านบอกว่ารู้แล้ว ดีแล้วคงช่วยท่านไม่ได้นะคะ แค่อยากเตือนสติท่านนะค่ะ

ผมได้ตอบไป ดังนี้ (12 May 2011 13:03)

เรียน หยุดเห็นแก่ตัว แล้วจะมีสุขมาเอง และคุณ ยุพิน

ต้องขอโทษด้วย ข้อเขียนส่วนใหญ่ของผมอยู่ที่ gotoknow ผมก็เลยไป "มั่ว" อยู่ทางโน้นมากกว่าทางนี้

สำหรับ คุณหยุดเห็นแก่ตัว แล้วจะมีสุขมาเอง ขอขอบคุณเป็นอย่างสูง และเห็นด้วยมากๆ กับข้อเขียนที่ว่า

"ส่วนท่านอื่นๆ ที่ดูคล้ายสามารถ ขอร้องให้ไปเปิดBlog ของตนเอง" อันนี้ ถูกใจจริงๆ

สำหรับคุณยุพิน

ขอบคุณสำหรับคำเตือน สำหรับพระโชดกนั้น ผมยังยืนยันว่า ไม่ได้ไปเป็น "สุข" อย่างที่คนอื่นคิด คือพวกเราสามารถไปเยี่ยมเยียนผู้ที่ตายไปแล้วได้ โดยใช้วิชาธรรมกาย

ไปถามท่านได้ สำหรับพระโชดกท่านตอบพวกเราว่า "สุขก็ไม่สุข ทุกข์ก็ไม่ทุกข์"

ท่านตอบแบบนี้จริงๆ ........

วิชาธรรมกายนั้น สามารถทำได้มากกว่านี้อีกมากมายมหาศาล ถ้ามีเวลาเหลือบ้าง ก็ลองศึกษาดูครับ

ต่อไป คุณเรายังเป็น "ไท" Jirasak Khunudom 21 May 2011 22:41 แต่บอกชื่อเป็นฝรั่งด้วย เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

อาจารย์ดร.มนัส กรุณาชี้แจงประเด็น การสอนหรือเลิกสอนวิชาธรรมกาย ของพระเดชพระคุณหลวงปู่สด พร้อมด้วยเหตุผลประกอบ เพื่อน้ำหนัก และความน่าเชื่อถือสนับสนุน

และความจริงที่ปรากฏว่าการปฏิบัติวิชาธรรมกาย มีผู้ปฏิบัติมากกว่าการปฏิบัติสายอื่น อาจารย์มีเหตุมีผล ชัดเจน มากกว่าจริง ๆ ครับ

แต่ผมคิดว่า จำนวนที่มากกว่านั้น ไม่ได้ชี้ว่านสายอื่นอ่อนด้อย...หรือไม่ถูกทิศถูกทาง...จำนวนที่มากกว่าไม่ได้วัดได้ว่าคุณธรรม

มรรคผล จากการปฏิบัติ จะสัมฤทธิ์ดีกว่าแนวทางอื่น เช่น สายพระป่า ที่ภาวนาพุทโธ ...ที่เจริญรุ่งเรืองมากในภาคอิสาน และภาคเหนือ..อันประกอบด้วยพ่อแม่ครูอาจารีย์อย่างหลวงตามหาบัวนำพาอยู่ในขณะนี้..

ผมไม่ได้ค้านสิ่งที่ท่านนำเสนอ แต่ผมเพียงแต่รู้สึกว่า จำนวนมากหรือน้อย ไม่น่าจะบอกได้ว่า วิชาธรรมดาเหนือ หรือดีกว่า...

สายพระป่าของพระเดชพระคุณหลวงปู่มั่น และศิษยานุศิษย์ของท่านที่สืบทอดมายาวนาน ในอิสานบ้านผม...เพียงแต่ แนวทางนี้ยาก และต้องเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น ผมซึ่งศรัทธาและยึดมั่นแนวทางพระป่า...ขอปกป้องพ่อแม่ครูอาจารย์ของผมเช่นกันครับ

ผมตอบไป ดังนี้ (22 May 2011 20:56)

เรียน คุณ เรายังเป็น "ไท" Jirasak Khunudom ที่ผมเสนอไปนั้น ผมเห็นว่าน่าจะชัดเจนแล้ว

ถ้าคุณสงสัย ลองไปอ่านบทความของผมที่นี่

http://www.gotoknow.org/dashboard/blogs?username=komoltha4299

แล้วค่อยมาถกเถียงกันอีกที

สำหรับประเด็นที่ว่า วิชาธรรมกายเผยแพร่ไปมากนั้น ผมต้องการนำมาเป็นหลักฐานว่า "หลวงพ่อวัดปากน้ำไม่ได้เลิกสอนวิชาธรรมกาย"

ถ้าหลวงพ่อเลิกสอนวิชาธรรมกายจริง แล้ววิชาธรรมกายจะเผยแพร่ไปได้มากอย่างไร

สำหรับเรื่องถูกต้องตรงตามพระไตรปิฎกหรือไม่ ลองไปอ่านดูที่ผมเสนอไว้

ต่อไป คุณสักวันคงเข้าใจ [IP: 110.49.242.204] 13 August 2011 18:59 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ถ้าเขาเข้าใจคงไม่อวดอุตริแล้วคงไม่มีโทสะไม่มีใครสอนให้พิจารณาคนอื่นแต่ให้พิจารณาตนเองแล้วถ้าเห็นแจ้งกันหมดคงไม่มาเถียงกันเพราะเขาคงเข้าถึงนิพพานกันแล้ว

ต่อไปคุณอิน [IP: 124.121.58.115] 15 August 2011 21:33 เข้าแสดงความโง่อย่างสั้นๆ ดังนี้

ด็อด or dog

แค่บอกผิดจากพระไตรปิฎกไปนิดเดียวไม่เป็นไร หรอก ว่าไงเถอะ

คนสุดท้ายนี่สุดยอด คือ คุณ chao yodmon 17 August 2011 12:45 นอกจากจะมาให้ความเห็นแล้ว ยังโฆษณาอีกด้วย

เรื่องการปฏิบัติ เรื่องจิตนี่มันค่อนข้างซับซ้อนนะครับ มันมีหลายสายหลายแขนงหลายวิชชาแต่เป้าหมายล้วนเป็นเป้าหมายเดียวคือพระนิพพาน แต่จะเป็นอย่างไรก็ไม่มีใครทราบได้เพราะเป็นสิ่งที่รู้ได้เฉพาะตน

เงินกู้นอกระบบ

ต้องการเงินด่วน..

ศัทธาในพระพุทธ

2011-10-13T01:17:00.002+07:00

คุณ [IP: 223.206.46.221] 20 January 2011 04:08 โดนผมวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการใช้ภาษา และการเขียนไม่ตรงกับประเด็น ถึงกับโมโหลมออกหู เข้ามาให้เพื่อให้ซ้ำอีก ดังนี้ (20 January 2011 04:08)

เรียนท่าน ดร. ผู้มีจิตใจอันคับแคบหลงในตน ข้าพเจ้ามิได้เป็นนักวิชาการและมิได้เรียนจบปริญญาเอกเช่นท่านแต่ประการใด เพียงแต่จบการศึกษาที่ต่ำต้อยกว่าท่านมาก

ด้วยสติปัญญาความรู้อันน้อยนิดของข้าพเจ้าจึงขอกราบเรียนท่านด้วยความเคารพดังนี้ว่า การพิมพ์พิดหรือพิมพ์ถูกต้องตามหลักวิชาการไม่ใช่ประเด็นสำคัญเท่าเนื้อหาในบทความ

และข้าพเจ้าไม่ได้มีเจตนา จะกล่าวถึงบทความพาดพิงถึงพระคุณเจ้าหลวงพ่อสด ว่าด้วยเรื่องจะเลิกสอนวิชชาธรรมกายหรือไม่นั้นไม่ได้เป็นประเด็นที่ข้าพเจ้าใส่ใจเลย

เพียงแต่ที่ข้าพเจ้าเข้ามาอ่านบทความของท่าน ดร. เพื่อศึกษาคำว่าวิชชาพระธรรมกายตามความเข้าใจของท่านเพื่อประกอบการพิจจารณาตามความสามาถรของสติปัญญาที่ข้าพเจ้าพึงมีเท่านั้น

ดังจะเห็นได้ว่าข้าพเจ้าไม่ได้หยิบยกท่านพระคุณเจ้าหลวงพ่อสดขึ้นมาอ้างอิงในข้อความข้างต้นที่ข้าพเจ้าเขียนแต่ประการใด กรุณาจับประเด็นใจความสำคัญของเจตนาข้อความของข้าพเจ้าด้วย

" แต่ข้าพเจ้าพูดถึงท่าน ดร. และวิธีการนำเสนอของท่านโดยตรงต่างหาก (จะพูดว่าตำหนิท่านเป็นนัยก็ว่าได้) ขอท่านอย่าได้หลงประเด็นไปไกลกว่านี้เลย "

ความรู้อันน้อยนิดของข้าพเจ้า ไม่มีความจำเป็นต้องปั้นแต่งคำพูดดูถูกเหยีดหยามผู้อื่นที่ด้อยกว่าหรือสูงกว่าเพียงเพื่อตอบสนองคาดหวังสร้างประเด็นให้ตนเองดูเหนือกว่าผู้อื่น(อวดตัวว่าเป็นผู้รู้)

ข้าพเจ้ามีเจตนาดีเพื่อสกิตสติของท่านเท่านั้น ว่า การยุแยงให้พุทธศาสนิกชนเกิดการหมางใจขุ่นเคืองกันเป็นอกุศลผิดหลักธรรมขั้นพื้นฐานที่ชาวพุทธทั้งหลายไม่พึงปฏิบัติ ควรละเว้นเสีย

ซึ่งข้อนี้ท่าน ดร.ผู้เป็นวิทยากรสอนปฏิบัติก็คงทราบดีในหลักจริยธรรมธรรมพื้นฐาน หรือท่านไม่ได้สอนลูกศิษย์ของท่านในพื้นฐานข้อนี้(เรื่องอื่นที่สูงกว่านี้คงไม่ต้องอ้างถึงเพราะทราบกันดีอยู่แล้ว)

แตกต่างจากการนำเสนอที่เป็นกลางรับฟังหลากหลายแง่มุมเปิดกว้าง แสดงความคิดเห็นเป็นวิทยาทาน ไม่ดูถูกเหยีดหยามผู้ใดให้ข้อคิดผู้อ่านนำไปพิจารณากันต่อ(แต่ท่าน ดร. กลับทำตรงกันข้าม)

ท่านประกาศตนเป็นถึงวิทยากรผู้สอนปฏิบัติและมีภูมิความรู้คุณวุฒิที่สูงส่ง แต่กลับใช้คำว่า โง่ และปัญญาอ่อนเปลียบเป็นผู้อื่น ในบทความของท่าน(ขอท่านทั้งหลายพิจารณาด้วยตนเอง)

หากท่านคาดหวังให้มีนักวิชาการลงมาเล่นประเด็นนี้กับท่าน เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนั้น ก็ขอให้ท่านกลับไปอ่านทบทวนบทความที่ท่านเขียนข้างต้น โดยเฉพาะนายปัญญาอ่อนคนแรก

ซึ่งเป็นกระจกสะท้อนตัวท่านเองได้เป็นอย่างดีในปัจุบัน(ขอจงใช้สติ ปัญญาอันพึงมีของท่านทั้งหลายพิจารณา)

และหากท่านต้องการข้อมูลที่เป็นวิชาการ ก็ลองจดเป็นสถิติดูว่า มีข้อความใดบ้างที่สนับสนุนท่าน

ข้อความใดบ้างที่เห็นต่างจากท่าน บุคคลผู้มาเยือนมีนักวิชาการหรือไม่หรือมีแต่

ปุถุชนคนธรรมดาที่มีความรู้น้อยกว่าท่านเช่นเดียวกับข้าพเจ้าเข้ามาอ่านบทความของท่าน นับตั้งแต่วันที่ เดือน ปี พ.ศ. ใดก็คงจะตอบเจตนาของท่านให้ประจักในใจได้ชัดเจนทีเดียว

ทั้งหมดที่กล่าวนี้ข้าพเจ้าไม่ได้พูดประเด็นวิชาการประการใดๆไม่มีเจตนาให้เกิดโทสะ

เพียงแต่มีเจตนาเพียงเพื่อ สกิดสติของท่านผู้เจริญเท่านั้น แต่หากท่านยึดมั่นถือมั่นหลงในตนไม่พึงรับพิจารณาข้อความของผู้อ่อนการศึกษา ข้าพเจ้าก่ขอขมาอโหสิกรรม

ขอท่าน ดร. และผู้อ่านทั้งหลายจงมีความสุขสวัสดี เจริญด้วยปัญญาตั้งอยู่ด้วยความไม่ประมาท

ด้วยความเคารพ : ศัทธาในพระพุทธ

ผมตอบไป ดังนี้ (20 January 2011 08:18)

เรียน คุณ [IP: 223.206.46.221]

คุณเพ้อเจ้อ ตั้งชื่อให้ใหม่ก็ได้ ว่างมากหรือไง ผมว่าคุณควรไปสอนตนเองให้ดีกว่านี้จะดีกว่า

มีคนมาดูหมิ่นโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำ รวมถึงผมด้วย แล้วผมรู้ว่าความจริงมันเป็นอย่างไร ผมก็มาชี้แจงให้ประชาชนทราบ มันผิดตรงไหน

การที่จะยืนยันว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชชาธรรมกาย ก็ต้องเอาหลักฐานของหลวงพ่อวัดปากน้ำมายืนยัน ไม่ใช่เอาหนังสือของคนอื่นมายืนยัน

แบบนี้ ในทางวิชาการ เขาเรียกปัญญาอ่อนหรือโง่ อาจารย์ไม่ให้ผ่านแน่ ถ้าเขียนรายงานแบบนี้

แต่มีคนเชื่อถือกันมาก มันก็ทั้งปัญญาอ่อนทั้งโง่ ทั้งคนเขียนและคนเชื่อ ผมก็ทำถูกต้องแล้ว ในฐานะลูกศิษย์ที่ดี และนักวิชาการที่ดี

คุณเพ้อเจ้อ คุณไปนั่งนึก นอนนึกให้ดี คุณโจมตีผมไว้อย่างไร ผมไม่ได้เป็นตามนั้นหรอก แต่คุณนั่นแหละเป็น เพราะใจคุณนึกอยู่ตลอดเวลา

ผมไม่ได้กราบขอร้องให้คุณมาเตือนผมเลย เพราะ ผมและคุณก็รู้ว่า ไม่ว่าในทางโลก ทางธรรม ทางบารมี ผมสูงกว่าคุณทั้งนั้น

คุณมาเตือนผมด้วยเหตุผลหรือมาตรฐานใด อย่างนี้ฝรั่งท่านว่า None of your business จะแปลออกหรือเปล่าก็ไม่รู้

ไปศึกษาให้มากขึ้นก่อน แล้วค่อยมาให้ความเห็นใหม่ ถ้าเก่งจริงไปเขียนบล็อกของตนเอง จะต้องไม่มานั่งช้ำใจแบบนี้

คุณ ศัทธาในพระพุทธ [IP: 223.206.225.121] 20 January 2011 09:55 อาการแกหนักกว่าคางคก คือ คางคกนี่ ทางยางหัวตกแล้วจะรู้สึก คุณศัทธาในพระพุทธ แกทั้งโง่ ทั้งมึน ยังจะเข้ามาให้ความเห็นอีก ดังนี้

น่าเสียดายนะครับ ดร. ผู้ประสิทธิประสาทรอบรู้วิชา เอาเถอะครับเช่นนั้นข้าพเจ้าก่ขอขมาอภัย และคาดว่าท่าน ดร. คงไม่เกิดโทสะประการไดต่อเจตนาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้านับถือในมานะ...ของท่าน และขอลา

ผมก็เลยซ้ำเติมไปอีกที ดังนี้ (20 January 2011 16:10)

เรียน คุณศัทธาในพระพุทธ

คุณศรัทธาในพระพุทธ (เขาเขียนแบบนี้) คุณก็ไม่น่าเข้ามาเขียนตั้งแต่แรก ไปไม่เป็นแล้วหรือไง

ผมเองนั้น เขียนอะไรไปผมมีจุดประสงค์ของผม ในบันทึกนี้ ก็ต้องการบอกให้ประชาชนทราบว่า การจะเชื่อว่าใครทำอะไร ต้องอ่านหนังสือของท่านผู้นั้น

หลวงพ่อวัดปากน้ำไม่เคยเขียนหรือพูดไว้ใน ณ ที่ใดเลยว่า ท่านเลิกสอนวิชชาธรรมกาย

ลูกศิษย์สายพอง-ยุบ พยายามหาหลักฐานกันจัง และหลักฐานนั้น มาจากหนังสือเล่มอื่นๆ ของคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่ศิษยานุศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำเสียด้วย

มีคนชอบเขียนเผยแพร่บ่อยๆ ว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชชาธรรมกาย คนที่ปฏิบัติธรรมตามสายวิชาธรรมกายอยู่นั้น โง่........

อย่างนี้ผมก็โดนด้วย ก็ผมเป็นวิทยากรสอนปฏิบัติธรรมแบบวิชาธรรมกาย สอนเด็กเป็นหมื่นๆ คนไปแล้ว เด็กก็เห็นดวงธรรมและกายธรรม ร้อยละ 95 ขึ้นไป

ผมก็ต้องมาแก้ต่างให้ตัวผมเอง และหลวงพ่อวัดปากน้ำ

คุณศรัทธาในพระพุทธ (เขาเขียนแบบนี้) มายุ่งอะไรกับเขาเล่า....... หรือคุณก็เป็นคนในสายพอง-ยุบ จึงเดือดร้อน อยู่เฉยๆ ไม่ได้

ที่คุณขอขมานั้น ผมไม่ให้อภัย เรื่องโทสะ ผมไม่มีโทสะอะไรกับคุณเลย สมเพทเวทนามากกว่า

ไม่มีเหาหาเหาใส่หัว ไม่มีเรื่องหาเรื่องใส่ตัว แท้ๆ ...........

วิธีของผมได้ผล

2011-10-13T01:09:00.002+07:00

ต่อไปคุณ นศ. มธก. [IP: 203.131.211.155] 19 Febuary 2010 00:59 เข้ามาถาม ดังนี้

ขออภัยท่าน ดร.นะครับ บังเอิญผ่านมา อยากรู้จังว่า ท่านรู้ได้ไงว่าเรื่องมันเป็นยัง

ท่านไปฟังเเร็กเชอร์จากหลวงพ่อสดหรือท่านไปเจอนิพพานมาเเล้ว ผมดูไปดูมาท่านก็ฟังจากคนอื่นมาหรือไม่ก็ดูข้อมูลจากทางเน็ต

คิดในเเง่เหตุผลเราจะมาเถียงกันทำไมว่านิพพานเป็นยังไง เพราะเราพิสูจน์ไม่ได้

พุทธองค์ทรงสอนให้เราทำความดีเเละปฎิบัติเพื่อเข้านิพพาน เราเอาเวลาไปปฏิบัติไม่ดีกว่าหรือ

ไม่ใช้มาเถียงกันในเรื่องที่ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย เเล้วจะเสียเวลาในการว่าคนอื่นปัญญาอ่อนทำไม หรือว่าท่านศึกษาเเละปฏิบัติเท่าท่านหรือมีความรู้ทางนี้มากกว่าคนที่กล่าวว่าปัญญาอ่อน

เเล้วท่านจะเอาอะไรมาพิสูจน์เรื่องนี้

ด้วยความเคารพ

ผมตอบไป ดังนี้ (22 Febuary 2010 11:06)

เรียนท่าน นศ.มธก. [IP: 203.131.211.155]

ต้องขอบอกความเป็นมาก่อน คือ บทความในส่วนนี้นั้น มีผู้มาโจมตีว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเลิกสอนวิชชาธรรมกายไปแล้ว ทำไมลูกศิษย์จึงเอามาสอนกันอีก ทำนองนี้ แต่โจมตีหนักกว่านี้

การโจมตีที่ว่านั้น หลักฐานในทางวิชาการไม่มีเลย คือ ไปเอาหาหลักฐานมาจากหนังสืออื่นๆ ที่ไม่ใช่หลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นผู้เขียนบ้าง เป็นคำบอกเล่าหรือคำสอนจากคนอื่นๆ บ้าง เป็นต้น

ผมเองซึ่งกำลังปฏิบัติธรรมตามสายวิชชาธรรมกายอยู่ และเป็นวิทยากรสอนด้วย จึงถูกพาดพิงเต็มๆ ผมก็เลยออกมาแก้ต่างว่า ข้อความโจมตีเหล่านั้นมัน “ไม่จริง” ไม่มีหลักฐานใดๆ ที่ยอมรับได้ในทางวิชาการ

ที่นี้สำนวนภาษาทำไมถึงได้ออกมาอย่างนั้น?

คือ บทความนี้ผมต้องการให้คนที่อยู่ในสายแวดวงวิชชาธรรมกายด้วยกันอ่านมากกว่าบุคคลในสายอื่นๆ คือ ผมไม่เคยคิดว่า ข้อเขียนในเว็บไซต์แบบนี้ จะเปลี่ยนความเชื่อของคนได้ ยิ่งเป็นความเชื่อในทางศาสนาด้วยแล้ว

ดังนั้น ข้อเขียนของผมดังกล่าวนี้ ผมจึงเขียนเพื่อให้กำลังใจกับบุคคลที่อยู่ในสายวิชชาธรรมกายด้วยกันว่า เราเดินมาถูกทางแล้ว คำติฉินนินทาว่าร้ายต่างๆ นั้น มันไม่จริงในทางวิชาการ

คือไม่ต้องการโจมตีกลับไปที่สายพองยุบ หรือสายนามรูป หรือพุทธวิชาการแต่อย่างใด สาเหตุสำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ ถ้าเขียนแล้วไม่มีใครมาอ่าน คนเขียนมันก็เหี่ยวแห้งหัวใจเหมือนกัน ข้อเขียนบางข้อเขียนจึงต้องยุแหย่ให้โกรธกันบ้าง ให้โมโหกันบ้าง มันถึงจะบรรลุตามวัตถุประสงค์

ที่นี้เรื่องนิพพาน

ในกลุ่มของผม ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของคุณลุงการุณย์ บุญมานุช ตำแหน่งสุดท้ายในข้าราชการก็คือ ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดจันทบุรี มีความคุ้นเคยกับพระนิพพาน อายนตะนิพพาน และนิพพานเป็นอย่างดี

เพราะ เราสอนกันเป็นประจำ ฝึกกันเป็นประจำ บางคนถึงแม้จะไม่เห็นเอง แต่ก็ได้พูดคุยถกเถียงกันเป็นประจำ

ถ้าสงสัย หรือสนใจประการใด ก็ลองมาศึกษากันได้ ผมรับรองว่า ในฐานะที่จบปริญญาเอกปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (สหวิทยาการ) ของธรรมศาสตร์ ยืนยันได้เลยว่า ที่ผมเชื่อและศึกษากันอยู่ทุกวันนี้ สามารถพิสูจน์ได้อย่างเป็นวิชาการ และอย่างเป็นวิทยาศาสตร์

ไม่ใช่เป็นเรื่องของความเชื่ออย่างเดียว

ต่อไปคุณงง [IP: 125.26.117.178] 26 August 2010 15:07 เข้ามาอีก ดังนี้

จบแบบ ลอก เขาจบมาหรือเปล่าดร.

คุณงงเข้ามาให้ความเห็นของผมหลายครั้งหลายหน แต่ผมเห็นว่า คุณงงนี้ ความรู้น้อยมาก การใช้เหตุผลในทางวิชาการก็น้อยมาก ผมเลยไม่สนใจ ไม่ลบ แต่ไม่เสวนาด้วย

ต่อไปคุณ [IP: 58.11.67.183] 10 September 2010 19:28 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ดร.ก็คือกิเลส ดร. ทิฐิมานะสูง ยึดติดแต่ทฤษฎี คิดว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น เอาเวลาไปปฏิบัติ ให้คลายความยึดติดนี้จะดีกว่า

ปล. ดร.เมืองไทย ที่เขาดี เก่ง มีอีกเยอะ รู้จักยอมรับ และทำลายทิฐิมานะตัวนี้บ้าง

ผมไปตอบความเห็นของคุณ [IP: 58.11.67.183] นี้เช่นกันเพราะเห็นว่า ไร้สาระ

ต่อไปมีคนใช้ชื่อว่า “ศัทธาในพระพุทธ” [IP: 223.205.41.134] 19 January 2011 01:10 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

"สาเหตุสำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ ถ้าเขียนแล้วไม่มีใครมาอ่าน คนเขียนมันก็เหี่ยวแห้งหัวใจเหมือนกัน ข้อเขียนบางข้อเขียนจึงต้องยุแหย่ให้โกรธกันบ้าง ให้โมโหกันบ้าง มันถึงจะบรรลุตามวัตถุประสงค์ " เมื่ออ่านถึงประโยคนี้แล้วข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่าการศึกษาเรื่องธรรมในพระศาสนาของผู้ที่เขียนนั้นได้หยุดชงักหรือไม่สามารถไปต่อถึงเหตุและผลตามขั้นตอนคำสอนของพนะพุทธ อันเนื่องมาจากประโยคดังกล่าว ประการที่

1. แฝงด้วยความปราถนาที่อยากจะให้มีผู้สนใจ ซึ่งในทางพระศาสนาเรียกว่า "กาม" คือความ "อยาก" หรือกิเลสตัวหนึ่งขั้นพื้นฐาน โดยมิได้เสนอในรูปแบบวิทยาทาน หรือเป็นกลางให้ผู้อ่านได้ใช้วิจารณญานของตนเอง เพื่อสอดแทรกและตอบสนองความเชื่อของตนที่มีเท่านั้น

2. ได้แฝงการยุแยงให้เกิดประเด็นขัดแย้งกันในกลุ่มผู้อ่านซึ่งมีความเชื่อความศัทธาเป็นของตนให้ขยายวงกว้างเพื่อตอบสนองทฤษฎีและบทความของตนโดยหวังผลเพื่อให้เกิดประเด็นสนับสนุนวิชาการของตน ถือเป็น กรรม ประเภทหนึ่ง(ไปศึกษาเรื่องกรรมเอง) โดยหวังผลประการไดมิทราบตามแต่ท่านทั้งหลายจะพิจจาณา

ข้าพเจ้าจะขอกราบเรียนผู้เขียนเพียงว่าพระพุทธเจ้ามิได้สอนให้เชื่อเพียงอย่างเดียว หากแต่ทรงสอนเน้นหนักไปในทางให้ปฏิบัติโดยสิ้นเชิงเพื่อตอบทุกปัญหา พระองค์ได้สอนให้ค้นหาคำตอบโดยการปฏิบัติ และใช้ปัญญาวิเคราะห์เหตุที่เกิดอย่างมีเหตุและผลด้วยตนเอง(คำตอบจะประจักแก่ผู้ปฏิบัติถึงปฏิบัติชอบ)

นิพพาน พระพุทธองค์ทรงบัญญัติว่า คือการดับ ข้าพเจ้าขอเปรียบดั่งควันบุหรี่เมื่อพ่นสู่อากาศธาตุไม่กี่วินาทีก่ดับสูญไม่สามารถเรียกกลับคงสภาพควันธาตุ ดับหายไปแล้วก็ดับหายไปเลย ท่านสาธุชนทั้งหลายเข้าใจคำว่า ดับ เป็นประการใดหากยังเข้าใจว่าการดับมีตัวตนอยู่ก่จงอยู่อย่างมีตัวตนต่อไป

หากไม่สามารถละจาก อัตตาและอนัตตาได้ฉันได ก่ไม่มีหนทางไปสู่นิพพานได้ฉันนั้น ซึ่งนิพพานเป็นตัวสุดทายที่แยกออกจากอัตตาและอนัตตา คือการ"ดับ"

สุดท้ายขอให้ท่านทั้งหลายจงดำรงอยู่ซึ่งสติ อย่าได้พยาบาทจองเวรจองกรรมต่อกันขออโหสิกรรมซึ่งกันและกัน ขอความสุขสวัสดีจงมีแก่ทุกท่านจงมีความเจริญ

ปล.พระศาสนาไม่ได้จำกัดวุฒิการศึกษาผู้ไม่ได้เรียนก็สามารถบรรลุธรรมได้

ผมตอบไป ดังนี้ (19 January 2011 08:15)

เรียน คุณเขียนภาษาไทยใช้ไม่ได้เลย

1) ที่คุณเขียน ผมไม่เห็นเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า “ หลวงพ่อสด เลิกสอนวิชชาธรรมกาย ” เรื่องปัญญาอ่อนทางวิชาการของคนปัญญาอ่อน" เลย

2) ถ้าอยากจะเขียนให้ดีและมีการตรวจสอบก่อน ควรเขียนความเห็นใน Notepad เสียก่อน ตรวจสอบให้ดี แล้วค่อย save มาวางในบันทึก

3) ถ้ายังไม่รู้ ก็อ่านเพิ่มเติมให้มากๆ เสียก่อน อย่าไปคิดว่า มีโอกาสเขียน ฉันก็จะเขียน

4) ผมจะมีกุศโลบายในการเขียนอย่างไรก็ตาม ก็ได้ผล ก็คุณไม่ค่อยรู้อะไร ยังมาเขียนในบันทึกของผมเลย

5) ถ้ายังไม่รู้มากพอ เขียนในสมุดบันทึกของตนเองและอ่านคนเดียวดีกว่า

6) ผมเป็นวิทยากรสอนปฏิบัติธรรมแบบวิชาธรรมกาย ผมว่า ผมมีความเชี่ยวชาญในการปฏิบัติธรรมมากพอควร คิดว่ามากกว่าคุณด้วยซ้ำ

7) สุดท้ายเลย การที่มีความรู้ในทางศาสนานิดหน่อย อยากจะมาแสดงความเห็นแบบอ่านแล้วดูเข้าท่า แต่หาเนื้อสาระไม่ได้ ไปให้ความเห็นที่อื่นครับ

ที่นี่ ของจริง ต้องการความรู้และความเข้าใจที่แท้จริง...

คุณงง แกงงจริง

2011-10-13T01:00:00.002+07:00

คนที่สองที่จะนำความคิดเห็นมาเสนอก็คือ คุณงง [IP: 115.67.232.189]15 August 2009 23:40 ซึ่งเข้ามาให้ความเห็นดังนี้

ทางสู่นิพพานไม่ครุมเครือ เส้นทางปฏิบัติ เพื่อนิพพานไม่ครุมเครือ ละเอียด เห็นผล จริง

ข้าพเจ้า เห็นเว็บไซต์ หลายเว็บไซต์ที่เชื่อว่า เป็นของ วัด ธรรมเกิน ที่ตั้งหัวข้อว่า นิจจัง ทุกขัง อัตตา

ในนั้นเขียนว่า พระพุทธเจ้าสอนผิด สอนคลุมเครือ ไม่ชี้ชัดว่า นิพพานเป็น อะไรกันแน่ และที่เน้น เขาเน้นว่า แน่นอน นิพพานเป็น อัตตาอย่างแน่นอน

อะไรกันนี้ ข้าพเจ้า อ่านแล้วก็ เหนื่อยใจ ทุกข์ใจ ประหลาดใจว่า คนที่คิดว่าตนเองนั้นฉลาด กับกลายว่า ไม่เข้าใจความจริงว่า ถ้าพระพุทธเจ้านั้น จะกล่าวว่านิพพาน เป็นอย่างไรข้างใดข้างหนึ่งรับรองว่า จะมีผู้ต่อต้านอย่างแน่นอน

ฉะนั้นพระพุทธเจ้า จึงเน้นให้ปฏิบัติ ปฏิบัติตามแนวทางตามขั้นตอน ข้าพเจ้ายอมรับอยู่ว่า พระพุทธเจ้า ตรัสเรื่องนิพพานคลุมเครือจริง พระองค์ไม่ชี้ชัด

ข้าพเจ้าคิดว่า พระองค์คงมองเห็นปัญหาข้างหน้าแล้ว แน่นอนปัญหา เรื่องไม่ลงรอยกันเรื่อง นิพพานเป็นอะไร แต่ถึงว่าพระพุทธเจ้าจะตรัสเรื่องนิพพานครุมเครือ แต่ พระองค์ตรัสสอนเส้นทางไปสู้นิพพาน ละเอียดมาก

อย่างที่ข้าพเจ้า เขียนไว้แต่ที่แรกว่า ผู้ที่ไม่รู้จัก การให้ทาน จะสอนเรื่องศีลไม่ได้ ผู้ที่ไม่มีศีล จะสอนเรื่องสมาธิก็ไร้ค่า ผู้ที่ไม่รู้จักสมาธิ จะสอนว่านิพพานคืออะไร มันก็ไร้ประโยชน์

ทั้งที่คนของวัดธรรมกาย เป็นผู้มักมากอยู่อย่างนี้ มาเที่ยวสอนเรื่องนิพพานเป็นอัตตา เป็นคนมัก ในเงินทอง ไม่รู้จักพอ เช่นนี้ ว่าแต่เรื่องนิพพานเลย แค่เรื่องการให้ทาน พระสงฆ์ในวัดธรรมกายก็ทำไม่ได้

แล้วท่านทั้งหลายนั้นจะมาสอนเรื่องนิพพานที่ จำเป็นต้องมีศีล สมาธิ และปัญญา เป็นเครื่องให้ไปถึง มาเที่ยวพูดเที่ยวเขียนแสดงความฉลาดที่น่าตลกว่า นิพพานเป็นนิจจัง ทุกขัง อัตตา แล้วให้เหตุผลว่า เพราะพระพุทธ ตรัสคลุมเครือ

แล้วเขียนว่าแรงมาก อีกมากมาย ไม่อยากเขียน แต่ข้าพเจ้าอยากบอก คนที่เขียนว่า การปฏิบัติ เพื่อเข้าสู่นิพพานไม่ครุมเครือ ถ้าอย่างรู้ให้ปฏิบัติตามแนวทาง มีความอดทน

ถ้าทำไม่ได้ อย่ามากล่าวว่า นิพพานครุมเครือ โดย เฉพาะ มรรคมีองค์ ๘ นั้น มันไม่ใช่ว่า เส้นทาง ๘ เส้นทาง แต่เป็นเส้นทางเดียวที่มีอยู่ ๘ ระดับ มรรคมีองค์ ๘ ปฏิบัติ คู่กับ สังโยชน์ ๑๐ จะต้องอธิบายเรื่องมรรคไหม

มรรคข้อที่หนึ่ง ความเห็นชอบ คือ รู้ว่า โลกนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ เชื่อเรื่องผลกรรม

มรรคข้อที่ ๒ ความดำริชอบ คือ สำรวมในจิต

มรรคข้อที่ ๓ วาจาชอบ คือ สำรวมใน วาจา

มรรคข้อที่ ๔ การงานชอบ คือ สำรวมทางกาย

มรรคข้อที่ ๕ เลี้ยงชีพชอบ คือ ออกบวช และปฏิบัติในศีล ละเมิดศีล

มรรคข้อที่ ๖ พยายามชอบ คือ พยายาม กันไม่ไห้กิเลสใหม่เกิดขึ้น พยายามทำลายกิเลสที่อยู่ในใจทิ้ง เจริญความดีที่ยังไม่เกิดให้เกิด เจริญความดีที่มีอยู่แล้วในจิตให้เจริญเพิ่มขึ้น

มรรคข้อที่ ๗ ระลึกชอบ คือ สติปัฏฐาน ๔ คือ เห็นกายในกาย

เห็นเวทนาในเวทนา

เห็นจิตในจิต

เห็นธรรมในธรรม

มรรคข้อที่ ๗ ก็ คือสมาธิ ดีๆ นี้เอง

สติปัฏฐาน ๔ อิทธิบาท ๔

นั่งสมาธิ เราต้องกำหนดว่า ท่านั่งเป็นอย่างไง ลักษณะของร่างกายอยู่อย่างไง ฉันทะ คือ ความพอใจ ให้คิดเสมอว่า ฉันพอใจจะนั่ง ถึงคันฉันก็พอใจ

ต่อมาพิจารนา เวทนาในเวทนา เราเห็น ความเมื่อยจากการนั่ง ความคัน จากร่างกาย ความง่วง ความเพียร คือความอดทน ฝึก การนั่งจนร่างกายมันชิดชากับการนั่งนาน เพิ่มระยะเวลาขึ้นเรื่อยๆ

เห็นจิตในจิต การดูจิต หรือการตามจิตไปตามลมหายใจเข้าออก จิตตะ การดูจิต หรือการตามจิตไปตามลมหายใจเข้าออก

เห็นธรรมในธรรม เห็นความจริงที่พร้อมได้เห็นและผล วิมังสา คือ ทบทวนธรรม ที่ได้จากสมาธิ

เมื่อจบตรงนี้ ตัวเราเองจะบอกได้ได้ว่านิพพานคือ อะไร ตรงคือ ญาณทัศนะ รู้แล้วว่าจะปฏิบัติอย่างไง นิพพานจึงจะแจ้ง

มรรคข้อที่ ๘ ตั้งใจชอบ คือ ฝึกฝนญาณให้สูงขึ้นไปเรื่อย จนถึงขั้น ญาณที่ ๔

ทางที่ไม่ครุมเครือมีอยู่ปฏิบัติตามนี้ได้ นิพพานที่ เดียรถีย์ ทั้งหลาย บอกว่า เป็นอัตตา จะเห็นว่าไม่เกี่ยวกันเลย

แม้แต่ในสมาธินั้น ซึ่งเป็น นิพพานสั้นๆ ยังไม่มีอยู่เลยอัตตา แล้วนิพพานที่สมบูรณ์แบบจะเป็นอัตตาได้อย่างไง

คนที่บอกว่านิพพาน เป็นนิจจัง ทุกขัง อัตตา เพราะพระพุทธเจ้า สอนเรื่องนิพพานครุมเครือ ไม่ชี้ชัดไปว่าคือ อะไร จงรู้ว่า เส้นทางไปสู่นิพพานไม่ครุมเครือ รู้จริงถ้าทำได้ อย่างแสดงความฉลาดที่หาปัญญาไม่ได้

คนที่ไม่รู้เรื่องเขาจะงง แต่คนที่รู้เรื่อง เขาดูถูกท่านเต็มๆ อ๋อ คนๆนี้ ศีลบกพร่อง เป็นคนทุศีล จึงปฏิบัติสมาธิไม่ได้ ไม่รู้ว่า พระพุทธเจ้า ตรัสบอกไม่ได้ เนื่องด้วยเรื่องนิพพานเป็นเรื่องละเอียด คนที่มีกิเลสมาก ปัญญาทรามมากบอกไม่ได้

พระพุทธเจ้าจึงสอนเฉพาะ ทางไปสู่นิพพาน ที่ละเอียด แทนการบอกว่า นิพพานเป็นอย่างไง ทางไปนิพพาน ทางปฏิบัติไปสู่นิพพานไม่ซับซ้อน ไปตามขั้น ถ้าปฏิบัติอย่างนี้ได้มันก็จะพัฒนาไปเรื่อย

วิปัสสนาข้าพเจ้ารู้แต่เพียงว่า เป็นการฝึกตามจิตให้ทัน พอทันจิต การคิดที่ไม่ดี จะมีจิตดีมาแก้ไขได้ทัน แต่วิชาธรรมเกินของหลวงพ่อสด ไม่ใช่วิปัสสนา เป็นแค่สมถะ แค่กดกิเลส แต่ทำลายกิเลสไม่ได้

อยากให้คนใน สำนักธรรมเกิน อ่านพระไตรปิฎก ฉบับมหาจุฬาฯ พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค หน้า ๑๔๗ เรื่องที่ทรงพยากรณ์ เนื้อความมีว่า

จุนทะ เป็นไปได้ที่อัญเดียรถีย์ปริริพาชก (นักบวชนอกศาสนา) กล่าวว่า หลักจากตายแล้ว ตถาคต เกิดอีก นี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นไม่จริง กระนั้นหรือ เธอทั้งหลายพึงกล่าวอย่างนี้กับอัญเดียรถีย์ ปริพาชกผู้มีวาทะอย่างนั้นว่า พระผู้มีพระภาคมิได้ทรงพยากรณ์ไว้แม้อย่างนี้ว่า หลังตายแล้ว ตถาคตเกิดอีก นี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นไม่จริง

ยังมีอีกยาว และอีกหลายอย่างพระพุทธเจ้า เน้นภิกษุของพระองค์นั้นตอบว่า พระองค์นั้นมิได้พยากรณ์ ถ้าผู้ที่ภิกษุในพระพุทธศาสนา จะถือเคร่งครัดมาก ถ้าพระพุทธเจ้าไม่ให้กล่าว รับรองว่า ผู้ที่เป็นภิกษุของพระพุทธเจ้าไม่กล้า กล่าวแน่ แต่ ผู้ที่ มีหลวงพ่อสด เป็นพระพุทธเจ้า เขาจะพูดกัน

ในเว็บของ research.in.th ผมไม่ได้ตอบคำถามของคุณงง เพราะ เห็นว่าแกก็เหมือนคุณหมาติดเครื่องยนต์ มาเพ้อเจ้อรำพึงรำพันที่ไม่ได้เกี่ยวกับบทความที่ผมเขียนเข้าไป

อย่างไรก็ดี คุณงงแกคงส่งกองเชียร์มาเชียร์ที่นี่ด้วย เพราะ คุณ [IP: 125.27.15.187] 21 January 2010 07:32 เข้ามาให้ความเห็น ดังนี้

ผ่านมาเจอ โมทนา กับความเห็นที่ 4 ครับ...