CrAzY dose of reality

Ακολουθήστε με...

2014-07-20T01:14:00.002+03:00

Αγαπημένοι μου φίλοι μετά από αρκετά χρόνια στο χώρο του μπλόγκερ αποφάσισα να αποχωρήσω. Μαζί σας εμοιράστηκα πολλές στιγμές...στιγμές χαράς, προβληματισμού, λύπης, τρέλας, μέθης, γέλιου...γι'αυτό θα συνεχίσω να μοιράζουμε μαζί σας την καθημερινότητα μου και ότι άλλο θεωρώ άξιο δημοσίευσης και σχολιασμού, σε ένα πιο ανανεωμένο χώρο. Ακολουθήστε με στο www.crazydoze.com

Σας περιμένω στο καινούριο μας στέκι με ανανεωμένες ιδέες και διαθέσεις.

Ευχαριστώ πολύ τον Αλέξη που μου έδωσε την ιδέα και την ευκαιρία να δημιουργήσω την δική μου ιστοσελίδα. Όσοι από εσάς ενδιαφέρεστε για την δημιουργία δικής σας ιστοσελίδας ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία όσον αφορά την τεχνολογία, μπορείτε να τον βρείτε στην εταιρεία MCiT.

Αντίο απ'εδώ...

το επόμενο άρθρο θα έρθει ανανεωμένο στο www.crazydoze.com

Μια φορά και ένα καιρό...

2014-07-09T02:02:00.000+03:00

Αν ξανακάτσω σπίτι αλλό μιά νύχτα σαν τούτη θα αρκέψω να βλέπω εφιάλτες την Μέρκελ να βουρά μες το γήπεδο, να ένι ο Αναστασιάδης πορτάρης στην αντίπαλη ομάδα και να του κάνει γλυκά ματάκια και να τις χαρίζει το γκολ!

Έκατσα και'γω μια νύχτα χαλαρά, άκουσα ότι έχει ημιτελικό μουντιαλ, άκουσα ότι παίζει Βραζιλία-Γερμανία, άκουσα επίσης ότι η Γερμανία εν φαβορί, εν ήξερα όμως ότι θα παρακολουθούσα πορνό. Και αφού αναγκαστικά μες τούτο το σπίτι, με τόσους αρσενικούς το μόνο πράμα που μπορεί να παίζει η τηλεόραση εν μάππα...είπα να αποφύγω τούτο το παναϊρι και να μπω μες το φατσόπραμα να ποσκολιστώ, αλλά τι λαλώ; Αφού τζιμέσα εν σσιηρόττερα, ως και η κουτσή Μαρία εσχολίασε το αποψινό ματς. Έτσι και'γω που να κατέφευγα έτσι ώρα; Στο αγαπημένο μου μπλογκ που τόοοσο πολύ έχω πεθυμήσει!

Προχτές εδιάβαζα την Κοκκινοσκουφίτσα, αλλά με μια άλλη εκδοχή, με την εκδοχή του λύκου, και έτσι επεράσαν που τον νου μου πολλά παραμύθκια που ακούσαμε μικροί τα οποία αν τα εβλέπαμε πιο ρεαλιστικά, οι πρωταγωνιστές θα άλλαζαν χαρακτήρες, δεν θα ήταν τζίνο που εφαίνετουν...αλλά είναι στο αίμα μας να πιστεύκουμε σε παραμύθκια, ακόμα και τωρά που εμεγαλώσαμε. Απλά πλέον ακούμε παραμύθκια άλλου τύπου, και πολλές φορές πρωταγωνιστές είμαστε εμείς και οι ανθρώποι που μας περιτριγυρίζουν. Τα παραμύθκια μας ξεκινούν με το "μια φορά και ένα καιρό" όπως και τα φανταστικά, όμως δεν τελειώνουν με το "έζησαν αυτοί καλά και'μεις καλύτερα", αλλά "έζησε ο μαλάκας καλά και'γω τον πίστεψα"!!!

Ξεκινώντας με τη Κοκκινοσκουφίτσα αναρωτιέμαι μήπως τελικά η εκδοχή του λύκου έχει κάποιο δίκαιο. Μιτσιά κορούα, μόνη της, μες το δάσος, τι πάει να κάνει στα δόντια του λύκου; ε εν τα ήθελε και τούτης ο κόλος της; Και συγγνώμη, η μάνα της εκτός που μαννή που στέλνει την κόρη της μόνη της, εν επρόσεξε ότι η Κοκκινοσκουφίτσα εν στραβή να την πάρει σε κανένα οφθαλμίατρο; Η μιτσιά εν έβλεπέ την μούττι της! Γίνετε σιορ να εσύγχυσε τον λύκο με τη γιαγιά της; και γιατί είshε τόσο μεγάλο στόμα; και γιατί είshε τόσο μεγάλη μούττι; Μήπως ήθελε με τρόπο να τον ρωτήσει για τα προσόντα του και έφερνε του την με πλάγιο τρόπο; Μήπως λέω...μήπως η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν πολλά πονηρή για τα παιδικά και αθώα μας μυαλά;

Που την άλλη η Χιονάτη είshε πρόβλημα με τη μητριά της και αντί να πιένει με τα νερά της, εντύνετουν, εστρολιάζετουν και έφκαινε στους γυρούς και η μητριά της έτρωε που πάνω της. Και σαν να και εν εφτάναν τούτα επίενε και εκοιμάτουν με 7 αρσενικούς, άσχετο αν ήταν νάνοι...εν ήταν και το καλύτερο πρώτυπο για εμάς να κάνουμε εικόνα μια γεναίκα με 7 νάνους μες σ'ένα σπίτι...όσο αθώα και να ήταν το κακό σίουρα αργά ή γρήγορα ήταν να γίνει. Εν λογικό ότι η φάουσα η μητριά εν να έβαλε κάποιο να την φάει λάχανο την Χιονάτη. Και μεν πιστεύκευε μαλακίες ότι εν επειδή εζήλεφκε την ομορφκιά της, μεταξύ μας τωρά η μητριά απλά έθελεν ούλλη την περιουσία δική της σε περίπτωση που να πεθάνει ο άντρας της να μεν έshει μες τα πόθκια της και την Χιονάτη. Και μπορεί μες το παραμύθι να μας το επαρουσιάσαν σαν μήλο με δηλητήριο που έστειλε η μητριά για να φάει η Χιονάτη αλλά εγώ πιστεύκω ότι επότησεν την νοθευμένα ναρκωτικά σε συνδιασμό με αλκόολ! Η Χιονάτη επαθέ χανγκοβερ η φτωshή και ευτυχώς που εβούρησεν ο πρίγκιπας και επρόλαβεν την πριν να κλοτσίσει την σίκλα.

Τελικά της μόνης που έκοψε λίο παραπάνω ο νους της εν της Σταχτοπούτας. Έγινε καρακουκλάρα, επίε στο χορό, εκλόστηκε λίο του πρίγκιπα, μόλις του εγυάλισε έπαιξε του την δύσκολη και εξαφανίστηκε μες τα άγρια μεσάνυχτα. Αλλά άφησε το γοβάκι της πίσω για να δει αν ο πρίγκιπας ενδιαφέρετε σοβαρά θα την εγύρεφκε. Έτσι και έκανε ο πελλός. Και έτσι η Σταχτοπούτα έφαε τους το κελεπούρι γιατί το έπαιξε έξυπνα. Φυσικά αν το παραμύθι είχε συνέχεια, σίουρα εν θα είχε χάππι εντ επειδή σε κάποια φάση ο πριγκιπάκος ήταν να της έκαμε μια ντουζίνα κοπελούθκια και το τέλος θα την εκεράτωνε....

Αγαπώσε επειδή...

2014-06-20T00:22:00.000+03:00

Σήμερα ετράβησα μια φωτογραφία του μωρού μου και εσκέφτουμουν τι να γράψω κάτω για λεζάντα. Για αρκετή ώρα έβλεπα διάφορα quotes για σκύλους που έβρησκα μες το ίντερνετ αλλά κανέναν εν ήταν αρκετό για να περιγράψει τι νοιώθω και τι εισπράττω από το τετράποδο μωρό μου. Μπορεί να χιλιοειπωμένα αλλά αν δεν τα νοιώσεις δεν τα πιστεύκεις....η αγάπη και η κατανόηση που δέχεσαι που ένα πλάσμα που δεν μιλάτε καν την ίδια γλώσσα εν απίστευτη.

Οι λέξεις είναι φτωχές για να περιγράψουν αυτή την σχέση, γι'αυτό....

Γράμμα σ'ένα σκυλάκι με μεγάλη καρδιά

Αγαπημένο μου Chicoulli,

Αγαπώσε επειδή είσαι το μωρό μου.

Αγαπώσε επειδή και συ με αγαπάς όπως είμαι και δεν εζήτησες ποττέ να αλλάξω.

Αγαπώσε επειδή όσο ζεις θα με αγαπάς.

Αγαπώσε επειδή είσαι ότι πιο αθώο εγνώρισα.

Αγαπώσε επειδή είσαι η οικογένεια μου.

Αγαπώσε επειδή είσαι ο καλύτερος μου φίλος.

Αγαπώσε επειδή φέρνεις χαρά και ευτυχία.

Αγαπώσε επειδή με περιμένεις κάθε μέρα ανυπόμονα.

Αγαπώσε επειδή μπορείς να με κάνεις να χαμογελώ ακόμα κι όταν έχω μια δύσκολη μέρα.

Αγαπώσε επειδή μπορείς να φέρνεις χαμόγελο και ευτυχία στην μάμα μου, στο παπά μου, στ'αδέρφια μου, τα ανιψάκια μου, στους φίλους και σε ολόκληρη τη γειτονιά με τα καμώματα σου.

Αγαπώσε επειδή είσαι πελλός.

Αγαπώσε επειδή είσαι παιχνιδιάρης.

Αγαπώσε επειδή είσαι ζωή.

Αγαπώσε επειδή με κάνεις περίφανη.

Αγαπώσε επειδή με κάνεις καλύτερο άνθρωπο.

Αγαπώσε ακόμα κι όταν κάνεις αταξίες.

Αγαπώσε ακόμα και μετά που έφαες τα ρούχα μου.

Αγαπώσε ακόμα κι όταν γεμώνει ο τόπος τρίχες.

Αγαπώσε ακόμα κι όταν κλαίεις να πάεις γυρώ ενώ είμαι πάρα πολλα κουρασμένη.

Αγαπώσε επειδή με έμαθες να αγαπώ.

Αγαπώσε επειδή δίνεις μου ελπίδα πως ακόμα υπάρχει αληθινή αγάπη.

Αγαπώσε για τούτα ούλλα και για άλλα τόσα...

Τα ματάκια σου, τα αυτάκια σου, η γλωσσούα σου, η χαρούμενη ουρά σου...εσύ. Ένα χαριτωμένο τετράποδο που μου γεμίζει τη μέρα και τη ζωή μου με όμορφες στιγμές, χωρίς ποττέ να με απογοητεύσεις.

Ίσως, μετα που τούτα ούλλα, το πιο σωστό που εδιάβασα που ούλλα μες το ίντερνετ να είναι πως "ο Θεός είπε αγαπάτε αλλήλους και τον άκουσαν μόνο οι σκύλοι"!

Με αγάπη,

η περίφανη μανούλα σου.

Υ.Γ. Σ'αγαπώ.

Μεταμεσονύχτια αστρολογία...

2014-06-17T02:31:00.001+03:00

Ας μιλήσουμε για ζώδια! Όπως κάθε περίπου τέσσερις μήνες λοιπόν, έτσι και αυτό τον μήνα ο f*ckin Ερμής είναι f*ckin ανάδρομος (μιλούμε για τον πλανήτη Ερμή και όϊ για την ομάδα του Φανιέρου). Γιατί νομίζετε εμπήκε ο μήνας με τα ψυχολογικά του; μια καλοκαίρι και μια shειμώνας; Επειδή ο Ερμής μπαίνει σε αντίθετη τροχιά για τρεις εβδομάδες περίπου. Κατά τη διάρκεια που ο παλαβοερμής είναι ανάδρομος οι κακοτυχίες έχουν μια αυξητική τάση! και οι αστρολόγοι συνιστούν να είμαστε πιο προσεχτικοί και να μεν παίρνουμε μεγάλες αποφάσεις.

Προχτές την Παρασκευή είχα μια περίεργη διάθεση, ξαφνικά κάτι πιάνει το μάτι μου μες το φατσοβιβλίο ότι ο Ερμής είναι ανάδρομος αυτό το μήνα. Επίσης ήταν Παρασκευή και 13 και είχε και πανσέληνο! Πάντα γελώ με τούτες τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες αλλά προχτές με τούτες ούλλες τις σατανικές συμπτώσεις είναι σαν να σου έστελνε το σύμπαν σήματα μορς να κλειαμπαροθείς έσσω σου και να μεν μιλήσεις σε κανένα. Να κρεμμάσεις πάνω σου σκόρτους, ξιου ξιου κακό ματι, καπνιστείτε, βάρτε τον σταυρό σας, προσευχειθείτε, αλλαξετε ζώδιο, θρησκεία...πιένετε να πέσετε τελοσπάντων!

Αλλά όπως κάθε σκορπίνα που σέβεται το άστρο της...με επιμονή, αποφασιστικότητα, με ένταση και εμμονή σε τζίνα που θέλω, επιμένω και ας δεν με παίρνει με τον Ερμή ανάδρομο.

Σαν να εν μου εφτάνε ο ανάδρομος, διαβάζω στις μηνιαίες προβλέψεις πως ο Άρης παραμένει στο ζώδιο του Ζυγού με αποτέλεσμα να τα κάνει ούλλα π**τάνα μες το Σκορπιό. Πόσην ανωμαλία τούτα τα ζώδια και οι πλανήτες; Καλάν τι κόφτει τωρά τον Σκορπιόν και γιατί επηρεάζεται που τον Άρη που επίε και εμπήχτικε μες τον Ζυγό; Ζηλέφκει; Και μεν πάρετε αποφάσεις εν θερμό τούτο το μήνα και βάρτε σε αναμονή τα θέματα που σας προβληματίζουν και κινηθείτε στο παρασκήνιο, πίσω από κλειστές πόρτες κτλ κτλ κτλ.... Φίλοι αστρολόγοι συνηδητοποιείτε πως κάτι δεν πάει καλά με τις συμβουλές σας; Πως είναι δυνατόν να συμβουλέφκεις ένα σκορπιό να κάτσει τη μάππα χαμέ και να βάλει σε αναμονή τζίνα που τον κρούζουν; Αδύνατον!

Μήνας προετοιμασίας και αλλαγών...

2014-05-15T02:52:00.000+03:00

Εμπήκε μας και ο Μάης, λιο ζαλισμένος σαντανωμένος με βροshές σε κάποια φάση αλλά επιτέλους ηλιόλουστος, ζεστός και πάνω απ'όλα Κυπριακός! Πλησιάζει επιτέλους η αγαπημένη μου εποχή, καλοκαίρι. Πόσο όμορφη λέξη, πόσο θετική, πόσο φωτεινή...πόσες αναμνήσεις και πόσα όνειρα μπορεί να σου φέρει στο μυαλό μια μόνο λέξη;

Υπερβάλω; Μα αυτό είναι το καλοκαίρι μας στην Κύπρο, υπερ-βολικό και γεμάτο υπερ-βολές! Ο Μάης λοιπόν είναι επίσημα ένας μήνας πριν το καλοκαίρι, ο τελευταίος μήνας της άνοιξης. Άρα πρέπει να αρχίζουν οι προετοιμασίες! Ποιες προετοιμασίες; Μα για το καλοκαίρι καλέ μου... Άσχετο αν μερικοί που εμάς επίαμε ήδη θάλασσα και εκάναμε ήδη τα πρώτα μας μπάνια, μερικοί άλλοι εγραφτήκαν γυμναστήριο και αρκέψαν δίαιτα αυτό το μήνα, τελευταία ευκαιρία πριν το καλοκαίρι. Γιατί; Ε που να πάεις με την σκεμπούδα και το κόλο μέχρι τον αστράγαλο; πρέπει να αναδείξεις το μπραζίλιαν όπως ακριβώς του αξίζει (λέμε τώρα...). Πρέπει να αγοράσεις τουλάχιστον 4-5 μαγιό για να έχεις επιλογές γιατί δεν είναι δυνατόν να εμφανίζεσαι ολόκληρη σεζόν με ένα μόνο μαγιό!

Εννοείτε πως πρέπει να φκάλεις πρόγραμμα. Που θα πάεις, με ποιούς θα πάεις, ποιά παραλία φέτος θα είναι της μόδας με τους παραπάνω νεοκυπράιους, ποιά beach bars και πάει λέγοντας... Επίσης εν και το θέμα της αποτρίχωσης, κορούδες μου φέτος μπορείτε να κάνετε οικονομία, με την μόδα που έφερε η Κωτσιού (βλέπε: Conchita νικήτρια της φετινής Eurovision, Αυστρία - btw ωραίο τραγουδάκι) μπορείτε να αφήκετε το μουσούδι σας να μακρύνει. Εγεμώσαμε που εγεμώσαμε μουσάτους αρσενικούς μελαχρινούς τους οποίους πλέον δύσκολα ξεχωρίζεις, γιατί όϊ και μουσάτες σιλικονέ γεναίτζιες...

Ο μήνας αυτός είναι επίσης επιρρεπείς στις σχέσεις. Τι εννοώ; Ένα μικρόβιο που περιφέρετε στην ατμόσφαιρα του μήνα Μαΐου μολύνει αυστηρά δεσμευμένους άντρες. Το μικρόβιο αυτό ονομάζεται "Ιός Προ-Καλοκαιρινού Χωρισμού", είναι μια ασθένεια ψυχικής ηλίθιας διατάραξης που προκαλεί συμπτώματα πρόωρου και χωρίς αιτία χωρισμού, φέρνωντας στο αντρικό μυαλό (κουκούτσι) σκέψεις ξέφρενης, ελεύθερης, εφηβικής διασκέδασης με αρκετά άμυαλα γυναικεία όντα να περιφέρονται τριγύρω. Με αποτέλεσμα να χωρίζουν τις συντρόφους τους για να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Η ασθένεια διαρκεί περίπου μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού, για άλλους πιο επιρρεπείς μέχρι τέλος του καλοκαιριού. Μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί αντίδοτο, αν και ειδικοί λένε πως είναι περισσότερο επιρρεπείς οι άντρες που φέρουν στο DNA τους το γονίδιο του μαλάκα!

Καλές επιτυχίες, καλή συνέχεια...και καλά μπάνια!!!

Πάσκαν των Κυπραίων...Πάσκαν!

2014-04-20T04:36:00.000+03:00

Για αρχή να ευχηθώ Καλή Ανάσταση σε όλους μας, μακάρι η Ανάσταση να μας διδάξει πως να φέρουμε ανάσταση σε όλα όσα θέλουμε, αγαπούμε και επιθυμούμε. Και κυρίως πως στα δύσκολα ποττέ δεν τα παρατούμε και συνεχίζουμε με το ίδιο πάθος και αγάπη να επιμένουμε στα πιστεύω και τις απόψεις μας.

Και σαν κλασσικός Κυπραίος, απαραιτήτως πρέπει να γιορτάσεις και αυτό το "Πάσκαν" με τις ίδιες λατρεμένες συνήθειες. Με τον ερχομό της Μεγάλης Εβδομάδας, σαν σεβασμό προς τις Άγιες μέρες, κρατάς ένα πιο χαμηλό προφιλ, συγχωρείς, υποχωρείς και συμβιβάζεσαι πιο εύκολα, και κάνεις υπομονή ως την άλλη εβδομάδα να φκάλεις που μέσα σου τον συνηθισμένο πικρόχολο εαυτό σου. Επίσης το χαμηλό προφιλ κρατάς το και για τις εξόδους σου, θέλοντας να δείξεις καλός Χριστιανός, φκαίνεις το πολλή ως την Τετάρτη και τις επόμενες μέρες επειδή ούλλα τα κλαμπ εν κλειστά, γεμώνεις τα καφέ-μπαρ-vintage που εγέμωσε η Λήδρας τάχα για ένα ποτάκι χαλαρά (ναι, έκανα το και'γω! αχ αμάρτησα). Θυμάσε τους παππούες και τις γιαγιάδες σου που έshει να πάεις να τους δεις που τα Χριστούγεννα, πέρκι φκάλουν τίποτε που την σύνταξη τους και δώκουν σου, να πάεις να πιάσεις κανένα ζεφκάρι παπούτσια να φορήσεις στην εκκλησία την νύχτα του "Καλού Λόου". Επίσης το αγαπημένο έθιμο ούλλων των ταραξίων εν η λαμπρατζιά, φκάλουν που μέσα τους τον "εμπρηστή εαυτό" τους. Μαζέφκουν ξύλα που μέρες πριν , που όποθεν τους έρτει, που τα θρανία του σχολείου μέχρι και το σαλονάκι στην αυλή του πίκρη του γείτονα που εν χονέφκουν... Οι γεναίτζιες κάθουντε με την μάνα τους και ταχα βοηθούν την να ψήσει φλαούνες, να βάψει αφκά για να φκάλει φωτογραφίες να τις βάλει στο Instagram, με τα πιο "in" hashtags #φλαούνες #πάσχα #κυπριακά #έθιμα #made by #mum and #me (δηλώνω αμαρτωλή και χρήστης των hashtags). Εννοείτε ότι εν της μόδας πλέον να πάεις και στον επιτάφιο, να τον φκάλεις φωτογραφία και να τον ποστάρεις. Και έρκετε το Μεγάλο Σάββατο και είναι ούλλα έτοιμα! Η λαμπρατζιά στημένη με τον Ιούδα στη κορυφή (έχω δει πολλές εκδοχές του Ιούδα από σκιάχτρο ντυμένο αποελίστα μέχρι το κορυφαίο σήμερα που είδα, ψωμά), και οι μητσιοί κάθουντε και προσέχουν την λαμπρατζιά να μεν πάει να τους κλέψει κανένας τα ξύλα γιατί πρέπει να κοντραριστούν με την δίπλα γειτονιά ποιος έχει την πιο μεγάλη (λαμπρατζιά μιλούμε πάντα). Οι φλαούνες και τα αφκά επίσης είναι έτοιμα, η σούππα ετοιμάζετε και σίουρα οι πομπάρτες που εκαταντήσαν πόμπες!

Ξημερώνει Μεγάλο Σάββατο, οι πιο πιστοί παν στην εκκλήσια και αναστήνουν τον επιτέλους,

Ο Ψωμας - Ιούδας στον οποίο αναφέρθηκα πριν
(όσο φαίνεται)

πέφτουν τα μαύρα, ο παπάς παθένει όπως τον κοκαρισμένο και βουρά μες την εκκλησία και φωνάζει Χριστός Ανέστη, οι πιστοί φακκούν τους σκάμνους και κατσιαρίζουν και γενικώς γίνετε ενα παναϊρι. Και το βράδυ, το βραδάκι, οι υπόλοιποι σάζουνται, στολίζουνται για να παν στην εκκλησια 11:50 και να φύουν ως τις 12:10 μόλις ακούσουν το "Χριστός Ανέστη" να παν έσσο τους να βουττίσουν με τα μούτρα μες την σούππα! Αφού πρώτα κινδυνέψει η ζωή τους μετά που τζίνες ούλλες τις πομπάρτες, τσάκρες, πόμπες, φωθκιές, ηφαιστιούθκια, πυροτεχνήματα, βεγγαλικά κτλ. Τις επόμενες δύο μέρες ακολουθεί ένα γλέντι και φαγοπότι μέχρι να κρεπάρουν, ενώ οι τολμηροί ξεκινούν που τα ξημερώματα της Κυριακής, αμέσως μετά το "Καλόν Λόο". Η εβδομάδα μετα συνεχίζετε κανονικά, με λία έξτρα παραπανίσια κιλά...

Τζίνο που αδυνατούμε να συνειδητοποιήσουμε είναι πως ναι μεν το Πάσχα είναι στα ήθη και στα έθιμα μας, στο μάζεμα της οικογένειας...αλλά τα έθιμα άμαν γίνουν κατάχρηση και παναϊρη χάνουν την αξία τους. Η πίστη εν μέσα μας, ένεν ούτε στο πόσες φορές εν να πάμε εκκλησία, ούτε στο πόσες μέρες εν να νηστέψουμε, ούτε στο πόσες φορές εν να κάνουμε το σταυρό μας. Φυσικά εννοείτε πως χωρις λαμπρατζιές, πομπάρτες, φλαούνες, πολλη φαΐ κτλ...στην Κυπρο δεν θα μοιρίσει Πάσχα!

Ψυχολογία: Η μαλακία που μας δέρνει, πλέον έχει...όνομα!

2014-04-14T04:13:00.000+03:00

~~Καλησπέρα~~ ~~και καλή βραδιά~~, βασικά καλό ξημέρωμα. Με αφορμή την επιστημονική εξήγηση της "selfie" φωτογραφίας που ισχυρίζεται πως οι άνθρωποι που τραβούν "σελφις", πάσχουν από "σελφίτιδα" (μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά σε τι αναφέρομαι στο σχετικό άρθρο) έχω την επιθυμία να παρέμβω για να τα χώσω λιο στους αγαπημένους ψυχαναλυτές (όϊ που ήταν να έκρυφα).

Καταρχήν εν έχω καμιά ιδιαίτερη "αδυναμία" στις "σελφις", αλλά ούτε τις θεωρώ και αιτία ιατρικής παρακολούθησης. Εν ποσκόλιο σιορ, εν μόδα, εν ταλαιπωρείς και κανένα να κρατά την κάμερα και να καρτερά να του ποζάρεις ώσπου να πετύχεις και τέλοσπάντων τα σμαρτφον μας έχουν μπροστινή κάμερα, κάπου πρέπει να χρησιμέψει, δεν αφήνουμε τίποτε ανεκμετάλλευτο από το κινητό μας, μιας και η σημασία του για εμάς είναι μεγάλη, προέκταση του χεριού μας.

Επειδή τούτη η μόδα του να έχεις ψυχολογικά άρχισε να με εκνευρίζει, αγαπημένοι Ένωση Ψυχιάτρων τζιπάνω στο Σικάγο, φκείτε έξω με ένα φίλο σας, πιείτε τα ποτά σας, χαλαρώστε, και σταματήστε να ασχολείστε με τους άλλους προσπαθώντας να έβρετε πρόβλημα να δημιουργήσετε και στο τέλος να του δώσετε και επιστημονικό όρο. Α τραβάτε και μια φάουσα "σελφις" και ποστάρετε τες στο "ινσταγκραμ" που εν και πιο "ιν".

Τελευταία εθκιάβαζα για το "Σύνδρομο Πήτερ Παν", όλα τα παιδιά μεγαλώνουν εκτός από ένα... Ποιό; Τζίνοι οι άντρες που τάχα θέλουν να μένουν στην εφηβεία. Έχει να κάνει με τη στάση ζωής τους. Εν θέλουν να μεγαλώσουν, φοβούνται τις δεσμεύσεις, εν θέλουν πρόγραμμα, αρνούνται οποιαδήποτε ευθύνη και θεωρείτε μια από τις συχνότερες σύγχρονες ψυχολογικές διαταραχές! Δηλαδή τι; Εδώσαν ένα πιο "όμορφο" όρο στον ανώριμο, αναρχικό, ανεύθυνο, πεισματάρη; Για να έχει μια δικαιολογία να επεξηγεί την μαλακία που τον δέρνει; ΠΑΡΕΤΑΤΕ ΜΑΣ!!!

Τέθκοιες πελλάρες εφήυραν πολλές οι αθκιασεροί, φίλτατοι ψυχολόγοι και ψυχίατροι.

Σύνδρομο Στοκχόλμης: «είναι μια παράδοξη κατάσταση κατά την οποία οι όμηροι, οι αιχμάλωτοι, οι δέσμιοι κάποιον άλλων, ταυτίζονται και τρέφουν συμπάθεια προς αυτούς που τους αιχμαλώτισαν και από τους οποίους εξαρτώνται απόλυτα για την επιβίωσή τους». Εμπορούσαν απλά να το πουν "ετάραξεν ο νους τους".

Σύνδρομο Νυχτερινής Υπερφαγίας: «Είναι μια διατροφική διαταραχή με κλινικά χαρακτηριστικά την πρωινή ανορεξία, την βραδινή υπερφαγία και την αϋπνία με συνεχείς διακοπές νυχτερινής κατανάλωσης». Εβρέθηκε και επιστημονικός όρος για το λιξιό τωρά κατά τις βραδυνές ώρες;

Προεμμηνορρυσιακό Σύνδρομο: «Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο ή PMS είναι το όνομα που δίνεται σε μια συλλογή από σωματικά και συναισθηματικά συμπτώματα που μπορεί να προκύψουν κατά τις δύο εβδομάδες πριν από την περίοδο». Τζίνη ούλλη η ιδιοτροπία, τα νεύρα, η μουρμούρα της γεναίκας...ΝΑΙ έχουν την επιστημονική τους εξήγηση και δικαιολογία! Έτσι ως ανταπάντηση προς το Σύνδρομο του Πήτερ Παν.

Υπάρχουν επίσης το Σύνδρομο του Απατεώνα, το Σύνδρομο Άχριστων Γνώσεων, Σύνδρομο Ηλιθιότητας, Σύνδρομο Στέρησης, Σύνδρομο Μαλάκα....και πάει λέγοντας. Με την φόρα που επήρε η επιστήμη, σε λίο καιρό η πιο απλή και φυσική συνήθεια μας θα είναι ψυχολογική διαταραχή και θα έχει και όνομα!

Τα ρεζιλίκια μου Vol.8643974654

2014-03-25T00:47:00.000+02:00

Επιστρέφω σήμερα με πιο θετική ενέργεια απ'ότι την τελευταία φορά με το αγαπημένο σας πλέον θέμα, τα ρεζιλίκια μου! Εψές ήμουν σε φάση να φκω; να μεν φκω; να παιχτώ; εν να περάσουμε και σήμερα; Τελοσπάντων να μεν σας τα πολυλογώ, τελικά επαρασύρθηκα και εφκήκα. Και μιας και αποφάσισα το, μια ψυχή που είναι να βγει, ας πιει... Επία με διάθεση "πόψε πίνω μπύρα, γιατί έτσι την είδα", ακόμα απορώ γιατί το επιλέγω αφού κάθε τρεις και λίο θέλω να πάω για κατούρημα! Αφού πρώτα εδώσαμε το γυρό μας που το πρώτο μαχαζί και εβαρεθήκαμε, επίαμε και στο δεύτερο εκλείσαμε το και εκαταλείξαμε στο τρίτο για την συνέχεια της βραδιάς.

Σαν να και εμαζέψαν ούλλους τους γνωστούς σε ένα μαχαζι, συμπαθητικούς και μη, και εσύραν τους μες τζίνο το μαχαζί. Είπα να το προσπεράσω. Αφού επροσαρμόστηκα στο περιβάλλον (μετα που 3 λεπτά), πάω στο μπαρ να πιάσω ποτό και βλέπω απέναντι μου προσπαθούν να ξεκινήσουν καφκά...και πριν καλά-καλά καταλάβω τι γίνετε εξελίσσετε άλλος καφκάς που πίσω μου με κάποιες που προσπαθούν να τριχομαλλίσουν η μια την άλλην, διούν πάνω μου, shιονώνουν μου (λογικά) μια μπουκάλα ποτο, γίνουμε σουππί και ξαφνικά χωρίζουν τες και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ποφισώ λίο, κάμνω ότι εδισπίρκασα και παίζω πελλό να περάσουμε ως παρακατω.

Ναι αλλά τι είπαμε ότι παθένεις άμαν πίνεις μπύρα; Ναι, ναι! Και καθώς επίενα για πιπί μου, κουντώ την πόρτα να ανοίξει προς τα έξω και μια κορούα που ήταν έξω κουντά την δίπλα πόρτα προς τα μέσα...και τρώω μια κουτουλιά!!! Fuck #@&@!*$! Και ποφισώ λίο, κάμνω ότι εδισπίρκασα και παίζω πελλό να περάσουμε ως παρακατω.

Μα τι ενομίσετε ότι ετέλειωσα; Έχει και συνέχεια η νύχτα. Για αρχή χάνω την μπύρα μου, ΠΟΙΟΣ μου έκλεψε την μπύρα μου; (νεύρα) Σπάζουν πιάτα μες τα πόθκια μου, κλοτσώ τα πέρκι έβρω έδαφος να πατήσω πριν σκοτωθώ (τραγική ειρωνεία). Πίννω την μπύρα μου και αποφασίζω πως ήρτε η ώρα μου να φύω, τόσες τραγικές συμπτώσεις μέσα σε μια νύχτα...αρχίζουν να με ανησυχούν. Πιάννω τα πουρτού μου, χαιρετώ τους υπόλοιπους και προχωρώ προς την έξοδο. Ακολουθώ την φίλη μου, ανοιεί την πόρτα, ξεχάνει (σαντανώνετε-έχει νεύρα) ότι είμαι πίσω της, αφήνει την πόρτα να κλείσει με δύναμη πίσω της, τρώω πόρτα, ζαλίζουμε ΚΑΙ..........τρώω την shιστή χαμέ! FUCK! @#%$%^&^*&&*$!%^*&()*$#@ ΡΕΖΙΛΗ! Ευτυχώς την φάση είδαν την μόνο θκυό παιθκιά εκ των οποιών τον έναν ήξερα τον και εβουρήσαν τα κοπελλούθκια να με σηκώσουν! Η πρώτη μου έννοια ήταν το κινητό μου, το οποίο εκρατούσα προστατευτικά στο χέρι μου κατά την διάρκεια της πτώσης...και καθώς εσηκώνουμουν λαλεί μου η φίλη μου έλεος ρε Έλενα, άφηστο κινητό, δως μου το!

Ακόμα απορώ...ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΠΑΛΕ???

Ζωή, ένα καφέ σκέττο - μαύρο!!!

2014-03-17T22:04:00.000+02:00

Μετά από ένα έξαλλο ΠεμπτοΠαρασκευοΣάββατο, μετά από μια όμορφη Κυριακάτικη μέρα, μετά από μια μέτρια Κυριακάτικη νύχτα και ένα απαίσιο δευτεριάτικο πρωινό, επέστρεψα στο προσωπικό μου ψυχαναλυτή, το μπλογκ μου. Ήταν μια Δευτέρα μουντή, βροχερή με καταιγίδες! αν θέλεις πάρ'το κυριολεκτικά ή/και μεταφορικά, και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το ίδιο. Λαλούν πως άμαν εν είσαι στα καλύτερα σου, καλύτερα πίενε δουλειά, θα ξεχαστείς...το αποτέλεσμα; Σκατά! Επίσης πίενε κανονικά γυμναστήριο, θα εκτονωθείς...το αποτέλεσμα; Επίσης σκατά! Κάνε ένα ζεστό μπάνιο να φύει η ένταση της ημέρας...το αποτέλεσμά; θέλετε να το επαναλάβω ή επιάσετε το νόημα; Σκατά!

Και αφού καταφέρνω κουτσά-στραβά-νευριασμένα να φκάλω την μέρα στην δουλειά, σχολάνω και πάω γυμναστήριο αμέσως, μπαίνω μέσα και γίνετε πανικός, η τάξη που ήθελα να κάνω ήταν γεμάτη και λαλώ και'γω μιας και ήρτα που ήρτα ας κάνω λίο ποδήλατο και μετά να φύω (αφού πρώτα ενευρίασα παραπάνω). Κάθουμε στο ποδήλατο, σβήνει το κινητό μου που μπαταρία, βάλω το TLC (δορυφορικό trushy κανάλι, γεμάτο ριάλιτι και βλακείες) στην οθόνη του ποδηλάτου, βάλω και τα head-phones για να μεν αναγκαστώ να μιλήσω σε κανένα, να κάνω πως δεν βλέπω δεν ακούω άρα δεν μιλώ, και ξεκινώ. Εχάθηκα μέσα στα ηλίθια προγράμματα.

Ξαφνικά η μπουκάλα με το νερό μου λήφκει και κοντέφκω να πάθω αφυδάτωση, συνειδητοποιώ πως κάθουμε στο ποδήλατο πάνω που 1 ώρα και αποφασίζω πως εν ώρα μου να πάω σπίτι. Φκαίνω έξω βρέshει!!! Λαλούν πως "Μερικοί νοιώθουν την βροχή, άλλοι απλώς βρέχονται", ένοιωσα την, ένοιωσα το ρίγος, τον θυμό, το νεύρο της αφού πρώτα εβρέχτηκα!!! Σίουρα προτιμώ να νοιώσω την ζεστασιά του ήλιου, την θάλασσα να με αγκαλιάσει και ό'ι τον ηλίθιο χειμώνα με τις βροshες και τις καταιγίδες. Και σήμερα εν χειμώνας, τόσο χειμώνας όσο και μέσα μου....

Έρκουμε σπίτι, μπαίνω αμέσως για μπάνιο πριν προλάβω να αρρωστήσω, φορώ τις φόρμες μου και αποφασίζω πως τελικά ίσως το καλύτερο πράμα που πρέπει να κάνω είναι ένα ζεστό καφέ και να προσπαθήσω επιτέλους να ηρεμήσω, καθώς όμως πιάνω το κουταλάκι για να βάλω ζάχαρη στο καφέ μου, να τον κάμω μέτριο όπως τον πίνω συνήθως, μετανιώνω!!! Μαύρος, σκέττος πόψε, πικρός, βαρετός...όπως η διάθεση μου, όπως έγιναν οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, οι σχέσεις, οι φιλίες, η δουλειά, η ζωή. Σκέττο πόψε ρε γαμημένη ζωή!!! Εν τον θέλω μέτριο, τα μέτρια σκοτώνουν με, μέτριοι άνθρωποι, μέτρια συναισθήματα, μέτριες σχέσεις, μέτριες συνήθεις...γαμημένες συνήθειες! Θα μου πεις τωρά γιατί ό'ι γλυκό; Επειδή η ζωή σήμερα εν πικρή, μαύρη, σκοτεινή, βαρετή...ίσως μια άλλη μέρα, αλλά ό'ι σήμερα....

Κι αν ο έρωτας είναι τελικά βρυκόλακας;

2014-01-29T00:52:00.000+02:00

Και ενώ λαλώ πως είμαι ποτζίνους τους ρομαντικούς τύπους ανθρωποειδών και ότι παθιάζουμαι με ότι αγαπώ, είτε άνθρωπος ένι, είτε μουσική, είτε χόμπι...έχω μια απίστευτη τάση να κάθουμε να αναλύω και απομυθοποιώ τα ούλλα (σαν τωρά καλή ώρα) και μετά ξανά που αρκής να φτιάχνω καινούρια παραμύθκια μες το νου μου.

Ανοιείς το λεξικό στη λέξη "έρωτας", έρωτας είναι το έντονο συναίσθημα έλξεως και επιθυμίας μεταξύ δύο προσώπων, που χαρακτηρίζεται και από πόθο για σεξουαλική επαφή: θυελλώδης / κεραυνοβόλος / άτυχος / φλογερός / παράφορος / αμαρτωλός / γνήσιος / σφοδρός / παράνομος / αμοιβαίος / μοναδικός / κρυφός / αιώνιος / ιδανικός / δυνατός ... (σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη). Μα μπόρεις σιορ με μια πρόταση να περιγράψεις τούτο ούλλο το μπουρδέλο που συμβαίνει άμαν ερωτευτείς; Κάποιος, κάπου, κάποτε είπε: "Αν όντως ο έρωτας περνάει πρώτα απ' το στομάχι, τότε η αναγούλα και η εμετίλα που μου' ρχεται, κάθε φορά, όταν βλέπω μερικά άτομα θα πει..."Αγαπάω"!!!". Μπράαααβο, τωρά μιλάς! Τζίνες ούλλες οι πεταλούδες, η σαντανοshιά μες τα στομάshια, η ταχυπαλμία...προκαλούν σου εμετό. Άρα ο έρωτας είναι εμετός!!! Και κατά τ' άλλα εν όμορφο συναίσθημα μη χέσω...

Ο έρωτας έχει μια τάση να λάμπει, γι'αυτό λαλούν "ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται", έχει όμως και σκοτεινά μονοπατούθκια, σκοτεινές πλευρές άμαν τον δεις και που άλλη όψη. Τι εννοώ; εν μια τυφλή εξάρτηση και οι εξαρτήσεις εμένα εκνευρίζουν με, γιατί πιέννω τζαι ερωτεύκουμε; γιατί να υπάρχει τούτο το σαδομαζοχιστικό χαλασμένο-κύτταρο στο DNA μου; Επίσης ο έρωτας εν όπως τον βρικόλακα που θέλει να ρουφήσει το αίμα σου για να ζήσει, ρουφά την ενέργεια σου, το πάθος σου, την όρεξη σου, την έμπνευση σου (καμιά φορά), την συγκέντρωση σου (άμαν προσπαθείς να κάνεις κάτι άλλο) και έχει τη δύναμη να κάνει το πιο έξυπνο άνθρωπο σαν τον πιο παλαβό. Και άμαν καταφέρει να σου ρουφήσει ούλλες τούτες τις ικανότητες σου και αδειάσει σε και νοιώσεις κενός, φέφκει ήσυχα-ήσυχα όπως ήρτε. Ώσπου αναπληρώνεις τις δυνάμεις σου, βρίσκει και ο έρωτας "αίμα" και ρουφά, άμαν σε δει να αδυνατείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες του, στραγγίζει σε, και σε αποτελειώνει. Και αν έχεις τ'@ρχίδι@ τράβα να ερωτευτείς πάλε και ρίσκαρε πάλε τη γαλήνη και την ηρεμία σου.

Και σήμερα στο ράδιο αναφέρονταν στο ποια είναι η καλύτερη ώρα να κάνεις σεξ. Μα ποια κατάλληλη ώρα για σεξ; Φίλτατοι, αθκιασεροί επιστήμονες, δαμέ έχουμε πρόβλημα με το ποια είναι η ουσία του έρωτα και ποια τα αποτελέσματα του και σεις μελετάτε ποια εν η κατάλληλη ώρα για σεξ; Ρε άι στα διάλα... Αν εννοούσαν πάντως για το κατάλληλο timing εγώ ανακάλυψα πριν που τούτους τους αχάπαρους τι σημαίνει να έshεις τζίνο που θέλεις στην κατάλληλη στιγμή. Σάζεσαι, στολίζεσαι, πιάνεις τα πουρτού σου και φέφκεις που σπίτι για μια όμορφη έξοδο, ενώ μόλις εφορτίστηκε το κινητό σου και η μπαταρία βρίσκεται στο 100%!!! Τούτο είναι perfect timing, φέφκεις που σπίτι με full μπαταρία (πάρα πολλά σημαντικό για μένα άμαν αναλογιστείς τα ρεζιλίκια μου, βλ. το σχετικό άρθρο).

Γενικά τούτος ο έρωτας εκατάντησε ένα πρόβλημα που μόνος του, ταλαιπωρεί το κόσμο ολάν. Έρκετε ο κύριος τάσσει σου λάμψη, ομορφιά, χαμόγελα, ανέμελες στιγμές, αξέχαστο σεξ, ουρανούς με τ'άστρα και ποτούτα ούλλα τα σαχλό και στο τέλος ρουφά σου και όσα είχες φυλαμένα, όπως ο βρυκόλακας το αίμα. Εν όπως ένα καινούριο μαχαζί, ανοιεί σου το μενού και λαλεί σου "γειά, είμαι ο έρωτας και προσφέρω τούτο, τούτο και τούτο" και συ λαλείς του "α αρέσκει μου τούτο" "α έλειψε μας τούτο, πιάσε κάτι άλλο". Καλή ώρα σαν το μπαράκι που ήμασταν εψες, ωραίος χώρος ρε παιθκιά αλλά εν γίνετε να σου ζητώ τα μισά ποτά και να μεν τα έshεις. Τζίνο θέλω κύριε έρωτα που το μενού, αν δεν το προσφέρεις σαν με το γράφεις μες το μενού και να με κουρτήζεις. Να απλώνεις τα shέρκα σου ως τζιαμέ που φτάνουν.

Όπου να' σαι άκου και το valentine's day....ούφουυυ!!!! καρδιούλες, μπουλουκούθκια, κρασιά, τούρτες σε σχήματα καρδίας και τα συναφή. Κάνω τα εικόνα και πιάνει με αναγούλα. Τι ηλίθια γιορτή.....

Σκυλοκαταστάσεις....

2014-01-23T03:00:00.000+02:00

Εν και ξαναμεγάλωσα ξανά shύλο για να ξέρω, αλλά ώρες-ώρες φατσάρει μου ότι εμένα το μωρό μου πιάνει το η κρίση, εν πελλό! Έχουν να πουν ότι ο shύλος μοιάζει με τον μάστρο του, στην περίπτωση μας νομίζω πως δεν είναι καθόλου τυχαίο. Λαλώ της κτηνίατρου την τελευταία φορά που επίαμε "εν πολλά ζωηρούλης" (εγώ εννοούσα ότι μερικές φορές αφηνιάζει) και απαντά μου "μάνα μου ρεεε...εν υγεία". Μα τι υγεία χρυσή μου; ο shύλλος μου εμένα πάσχει....χαίρετε τόοοοοσο πολλά που με βλέπει, που καμιά μέρα θα με στείλει νοσοκομείο που την πολλή αγάπη που μου έshει.

Πριν κανένα μήνα σαν επαίζαμε και έπεφτε πάνω μου, επίε να με γλύψει και στην προσπάθεια του έχταρε την μούττη μου με τα δόντια του και επιτούσε γαίμα. Ακόμα το σημάδι τωρά μάshετε να φύει. Προχτές έκανε να με δει 7-8 ολόκληρες ώρες...που την χαρά του όπως έshυψα να τον δω, πετάσσετε πάνω μου, διά μου μια κουτουλιά μες την μούττη, εγαιμάτωσε με πάλε, παραλίο να λιποθυμήσω που τον πόνο. Και σκεφτείτε πως είναι μόλις 3 μηνών, που να πάω να σταθώ άμαν εν να γίνει στα ίδια κιλά με μένα; Αν μου δώκει την κουτουλιά εν να φύει η κκελέ μου! Πάω να παίξουμε και αππόνετε τοοοοοόσο πολλά που αφηνιάζει και βουρά πάνω-κάτω ττάππο χωρίς κανένα λόγο.Και τι σκατά έshει πάνω τζίνος ο φλόκκος τα εβλοημένα (α ρε μάνα τι σου έμελλε να πάθεις), πάει η φτωshή η μάνα μου να πιάσει το φλόκκο να σφουγγαρίσει και βουρά τον φλόκκο που τα πισώ, ακκάνει τον, βουρά πας τα σφουγγαρισμένα και κάνει σκι, τρώει τα μούτρα του, σηκώνετε, θέλει να μπει μες την σίκλα του φλόκκου....άσε τραγωδία η κατάσταση.

Και να μεν τολμήσω να κάνω το λάθος να λείπω που σπίτι πολλές ώρες, ο εφτάψαλμος μεταφρασμένος σε σκυλλόγλωσσα με περιμένει!!! Γελάτεεεε...αλλά εγώ σοβαρομιλώ, κλαψουρίζει μου για αρχή, μετά γαβγίζει θυμωμένα ενώ ταυτόχρονα μυρίζετε να δει που ήμουν, με ποιο ήμουν, τι έκανα (κανονικός εξονυχιστικός έλεγχος λαλώ σας). Το κορυφαίο όμως, το πλέον ανεξέλεγκτο απ'όλα ένι άμαν έρτει η ώρα του φαγητού! Παναγία μου, ΔΕΝ ΕΞΑΝΑΕΙΔΑ ΕΤΣΙ ΠΡΑΜΑ! Εννοείτε πως εν ρολόι, άμαν έρτει η ώρα του φαγιού έρκετε στην πόρτα και γαβγίζει, αν όμως τύχει και χάσει λιο την ώρα και φωνάξω του "φαΐ" έρκετε τταππο συγκινημένος και κλαίει που τη χαρά του που εν να φάει (κυριολεκτικά κλαίει που τη χαρά του) και το φαΐ εξαφανίζετε σε χρόνο ρεκόρ! Ο αρφός μου λαλεί ότι εν χούβερ, αφού δεν μασά, απλά ρουφά! Εκαταντήσαμε μες το σπίτι να μεν χρησιμοποιούμε πλέον την λέξη "φαΐ" για να μεν μας ακούσει ο Chico και την εκαταχωρήσαμε στις "μαγικές λέξεις" και άμαν εν ο Chico μπροστά δεν λέμε ποττέ "φαΐ", λέμε "η μαγική λέξη". Έκανε μας και μας με το ζανί ο πελλόπελλος!

Φυσικά εννοείτε πως εκτός αυτών, είμαι μια περήφανη μάμμα που περιφανεφκετε για οτιδήποτε έξυπνο και παλαβό κάνει ο γιός της. Που το ότι πιένουμε για τροχάδη και σαν πιστός φύλακας τρέχει πάντα δίπλα μου χωρίς καμιά απαραίτητη εκπαίδευση μέχρι το που πέφτει πάνω μου να κοιμηθεί και ροχαλίζει και κλάνει. Γενικά περνούμε πολλά ωραία όπως αντιλαμβάνεστε. Η μάμμη μου λαλεί μου εν όπως την μαστόρισσα του, ότι τον έκανα σαν εμένα, πελλό και νευρικό. Hmmm...not bad!!!

Επέλλανα σας; και ακόμα είμαστε στην αρχή!

εντ ε χαππι νιου γιαρ...

2014-01-04T03:44:00.000+02:00

Πριν περάσει ο παλιός ο χρόνος εσκέφτουμουν να αναθεωρήσω αλλά τελικά εν ήβρα χρόνο. Παραμονή της παραμονής των Χριστουγέννων είχα έτοιμο πρόλογο για το blog μου αλλά εν ήβρα χρόνο να γράψω, ούτε τη παραμονή των Χριστουγέννων, ούτε τα Χριστούγεννα, ούτε την επόμενη, ούτε πριν γυρίσει ο χρόνος. 'Ηθελα να κάνω ποτζίνο το βιντεούι που εκάμναν πολλοί φέτος με τις καλύτερες στιγμές του 2013 τάχα...ε εν ήβρα χρόνο. Ήθελα να βάλω στόχους για το 2014 αλλά αν το έβρεις; ΔΕΝ ΗΒΡΑ ΧΡΟΝΟ! Άρα άστο...δε γαμιέται; ότι είναι να έρτει, ας έρτει. Προτιμώ να σπαταλώ το χρόνο μου με το να είμαι απασχολημένη, κάνοντας πράματα που με κάνουν να νοιώθω χαρούμενη, παρά να κάθουμε να αναλύω και να αναθεωρώ και να βάλω στόχους. Έτσι κι αλλιώς τα πράματα θα έρτουν που μόνα τους...

Μιας και δεν έβρισκα χρόνο είπα να μπω στο πνεύμα των ημερών, κάτι εκατάφερα, να πνιώ μες το οινό"πνευμα". Cheers! Ότι κατέχει ο καθένας και ότι του περνά! Τούτο το φαινόμενο που θυμούντε ούλλοι την μαγία και την αγάπη κάθε Χριστούγεννα, ενώ ούλλο το χρόνο κρούζουν μέσα τους που κατζία και χάνουντε μες τη ρουτίνα τους, εκνευρίζει με αφάνταστα! Ή να αγαπάτε και να πιστέφκετε στην μαγία ολόχρονα ή αφήστε εμάς τους ονειροπόλους να ζούμε την μαγία ολόχρονα!

Όπως και να'χει, προψές μια φίλη ερώτησε με αν εσταμάτησα να γράφω...εν μπόρω να ελέγξω το πότε εν να μου έρτει έμπνευση αλλά εκτός που τούτο άμαν περνώ κάποια φάση αφήνω πρώτα το νου μου να ηρεμήσει, να συνειδητοποιήσει, να δεχτεί και να προχωρήσει. Ε είπαμε ότι με το να γράφω φκάλω τα που μέσα μου και λειτουργεί σαν ψυχοθεραπεία αλλά ας μεν το κάνουμε και μπουρδέλο δαμέσα θύγοντας πρόσωπα και καταστάσεις.

Κάθε χρόνο πετάσουμε την προτότυπη ατάκα "New year, new me"....ωραίο να το λαλείς, υπέροχο να το νοιώθεις. Ο καινούριος χρόνος ήβρε με πολλά αλλαγμένη, αναγκάσαν με οι συνθήκες, οι άνθρωποι, οι καταστάσεις και μπορεί να ήρτε λιο προώρα το "new me" αλλά ήρτε και έδεσε με το "new year". Έβλεπα εχτές τις φωτογραφίες της χρονιάς που μας επέρασε (ναι ήβρα χρόνο) και εσυνηδητοποίησα πως ο χρόνος περνά πολλα γλίορα, οι αλλαγές ήρταν πολλά απότομα και ούλλα τζίνα που με επληγώσαν ή ενοχλήσαν, εχτές που έβλεπα τις φωτογραφίες ήταν πολλά μικρα και ασήμαντα. Μπορεί να το είπαμε χίλιες φορές αλλά ούλλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο, όταν κάτι χάνετε κάτι πιο ωραίο έρκετε. Ούλοι έχουμε τα πάνω μας, έχουμε και τα κάτω μας...το να πέφτεις εν μες τη ζωή, το να σηκώνεσαι ξανά εν ζωή. Και ας μεν ανησυχούμε και να χάνουμε τις ελπίδες μας μπορεί να μεν φκάλει πάντα ουράνιο τόξο μετά την βροχή, αλλά σε κάποια φάση θα φκάλει!

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά μπλογκερόφιλοι μου!

Sex (and the city) talks!!!

2013-12-05T02:41:00.000+02:00

Το άρθρο που ακολουθεί έχει γραφτεί πριν δύο νύχτες αλλά λόγω αφόρητης βαρεμάρας δεν δημοσιεύτηκε.

Είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι εδώ και 2-3 ώρες και προσπαθώ να νυστάξω για να κοιμηθώ. Έξω επιάσαν καταρρακτώδης βροshές, άραγε τι να κάνει το μωρό μου; κοιμάτε ή εξύπνησε και φοάτε; (για όσους δεν κατάλαβαν για ποιό μωρό μιλώ, είσαστε αδιάβαστοι, βλέπετε Έγινα μάνα). Για αρχή έπαιξα λίο μίνιον πας το κινητό, με το οποίο έλυσα! Και μετά εμπήκα λίο μες το φατσοβιβλίο, όπου έδωκα καταλάθος πάνω σε περίφημες ατάκες του θρυλικού Sex and the City. Εντομεταξύ, σκέφτου ότι η συγκεκριμένη σειρά επροβάλλετουν πριν μια δεκαετία και βάλε, η οποία επερίγραφε τη ζωή τεσσάρων γυναικών στην Νέα Υόρκη, και στη Κύπρο εξακολουθούμε να τη βλέπουμε επαναλήψεις και να τη θεωρούμε προχωρημένη! Τελοσπάντων, όϊ πως εν να πάμε ποττέ μπροστα με τούτο ούλλο το κόμπλεξ!

Εδιάβασα δίαφορες ατάκες, εθυμήθηκα διάφορες σκηνές που την σειρά και εσυνδύασα πολλές δικές μου στιγμές με τις στιγμές των τεσσάρων κοπέλλων. Φυσικά στο ελάχιστο εκόντεψα γιατί έκλαια και έθελα να διαδραματίζονται οι δικές μου στιγμες στην Νέα Υόρκη και να έχω έστω και τη μισή γκαρνταρόμπα της Κάρυ. Δεν πειράζει όμως, τζίνο που έχει σημασία είναι οι στιγμές να είναι αληθινές! Καλές, κακές, μεθυσμένες, ανυπόφορες, βαρετές, απογοητευτηκές, παθιασμένες, χαμογελαστές...ούλλες που την πρώτη ως την τελεφταία μοναδικές. Και ούλλοι λαλούμε πως το μυστικό είναι να κρατάς πάντα τις καλές στιγμές και να προχωράς. Ενεν μυστικό όμως, εν το δεδομένο.

Στη σειρά ήταν η τέλεια σχέση μεταξύ τεσσάρων γυναικών φίλων, η κάθε μια με τη δική της έντονη προσωπικότητα, ούλλες κοντά η μια με την άλλη, αλλά ταυτόχρονα η κάθεμια τη δουλειά της, χωρίς να κρίνει η μια τις προτιμίσεις και την διαφορετικότητα της άλλης. Ίσως τούτο να ένι το πιο προχωρημένο για την κυπριακή κοινωνία και όι τα καμώματα της Σαμάνθας. Μανα μου η Κυπραία η γεναίκα αν δεν κουτσομπολέψει, αν δεν ζηλέψει και αν δεν προδώσει την άλλη γεναίκα, δεν θα ηρεμήσει! Εν μες το DNA της σιορ. Υπάρχουν διάφορες σχέσεις και διάφοροι ανθρώποι στη ζωή μας, ούλλα κάτι έχουν να μας δώσουν. Καλά ή κακά, το θέμα είναι να εξικοιωθούμε με το παρελθον μας και ότι μας πληγώνει να το ξεπεράσουμε, να ξεπεράσουμε τα όρια μας. Να μεν αφήσουμε φαντάσματα αναμνήσεις να στοιχειώνουν το παρόν μας. Εξάλλου η ζωή δια μας πολλές ευκαιρίες να τα κάνουνε ούλλα σκατά, αλλά δια μας τζαι άλλες τόσες για να τα διορθώσουμε. Και άμαν καταφέρεις και διορθώσεις τα, κανόνισε να μεν κάνεις τα ίδια λάθη, κάνε καινούρια! Μεν ξεχασεις τα προηγούμενα που σε επληγώσαν και επάλεψες για να τα προσπεράσεις. Forgive but don't forget! Λαλούν ότι μερικες προσποιούνται οργασμό, δαμέ που εφτάσαμε υπάρχουν και κάτι ανθρωπάκια που προσποιούνται ολόκληρες σχέσεις! Δεν ξέρω τι είναι shειρότερο. Ψεύτικοι, ύπουλοι, υποκριτές, συμφεροντολόγοι άνθρωπο γεμάτοι οι τόποι. Μακρία...μείνε κοντα σε ότι εν αληθινό και ας είναι κάτι μικρό παρά ένα μεγάλο καλοστημένο ψέμα.

Μερικές φορές για να καταφέρουμε να προχωρήσουμε και να πάμε πάρακατω χρειάζεται να σταματήσουμε να αναλύουμε το παρελθόν, να σταματήσουμε να προβλέπουμε το μέλλον, να προσπεράσουμε μερικά συναισθήματα μας και να τα αφήκουμε στην άκρη και απλά να κοιτάξουμε γυρό μας και να δούμε τι συμβαίνει! Στη ζωή μας κάνουμε πράματα που ευχούμαστε να μεν τα εκάναμε ποττέ και άλλα που θα τα επαναλαμβάναμε εκατό φορές παραπάνω! Αλλά ούλλα εκάναν μας τούτο που είμαστε τωρά. Αν θέλουμε να διαγράψουμε κάτι που όσα επεράσαμε, θα άλλασσε τούτο που είμαστε τωρά. Θα το έκανες;

Έγινα μάνα!!!

2013-11-15T02:52:00.000+02:00

Δεν επερίμενα ποττέ πως θα εξελισσόμουν σε έτσι χαζομαμμά, να φέφκω που σπίτι να γυρίζω και να έχω έννοια τι κάνει το μωρό, αν κοιμάται, αν κλαίει, αν το εταϊσαν κτλ. Ποιος; Εγώ που εν ήθελα έννοιες πας τη κεφαλή μου. Και το περίεργο είναι ότι ήθελα το εδώ και καιρό. Αλλά ήρτε μου απότομα, που τζιαμέ που εν το περίμενα. Ήταν μια όμορφη και ξεχωριστή μέρα, γιατί όσο χρονών και αν γίνουμε πάντα την μέρα των γενεθλίων μου θέλω να την περνώ ξεχωριστά, και ήταν το πιο υπέροχο, ξεχωριστό, μοναδικό δώρο...έχω ένα shυλλούι! Ο καινούριος μου πελάς!

Το καμάρι μου...

Με διαφορά η καλύτερη έκπληξη και καλύτερο δώρο γεννεθλίων. Αν εξαιρέσεις φυσικά τα κακκά και τα πιshιά που πρέπει να καθαρίζεις κάθε τρεις και λίο, το κλάμα του τις πρώτες νύχτες που εγύρεφκε τη μάμα του (και'γω να τον ακούω και να θέλω να κλαίω παραπάνω), τα παπούτσια μου που φατσάρουν για τζίνο το πιο απολαυστικό παιχνίδι για να ακκάσει, τις τρίχες του που εν παντού μες το σπίτι, πας τα ρούχα μου...ΠΑΝΤΟΥ! Αν εξαιρέσεις τούτα, κατά τ'άλλα περνούμε υπέροχα. Μόνο και μόνο το πόσο ενθουσιάζεται και εκστασιάζεται άμαν με βλέπει να μπαίνω σπίτι...η πιο ωραία ανταμοιβή.

Για να καταλάβετε πόσο ενθουσιασμένη είμαι με το γιο μου, μόλις τον έπιασα και επία να του πιάσω τα απαραίτητα (τροφή, παιχνίθκια, κρεβατούθκια, κουβερτούες, πανούθκια, ιστορίες-κακά) έθελα να τον πάρω μαζί μου να τα θκιαλέξει ο ίδιος αλλά εμουρμουρούσαν μου ότι εν ήμουν λογική. Επίσης ακόμα μια ένδειξη ότι είμαι χαζομαμά ένι οι φωτογραφίες του κινητού μου. Τι εννοώ; Μπαίνεις μέσα στο άλμπουμ που τις φωτογραφίες και έχει τουλάχιστον 50 φωτογραφίες την ημέρα το shυλλούι (o Chico δαμέ τρώει, ο Chico δαμε πίνει νερό, o Chico κοιμάται, o Chico μόλις εξύπνησε, ο Chico παίζει, ο Chico μαζί μου, ο Chico μόνος του, ο Chico στο γιατρό, ο Chico έτσι, ο Chico άλλοσπως...). Πάω δουλειά και έχω έννοια...έφαε, κοιμάται, παίζει; τι κάνει; γυρέφκει με; και στέλνω η βλαμμένη μηνύματα της μάνας μου -τι κάνει το μωρό; -παίζει ο γιός σου! -εγύρεψε με, πε του είμαι δουλειά να φέρω λεφτά να του γοράσω φαΐ και παιχνίδια... -είσαι πελλή και'συ και ο πελλός σου! Και μετά άλλα μηνύματα του αρφού μου -Ρένο ετάισες το μωρό, τι κάνει; -Εν καλά ο shοίρος σου, έπαιξε, έφαε το φαΐ του, έφαε και τα μαρούλια της shελώνας, ήπιε νερό που τον φλόκκο και τωρά μάshετε να κοιμηθεί!!! Και'γω συγκινούμε σαν να και είπαν μου ο γιος σου έπιασε πτυχίο ιατρικής και έκλεισε τα 30 και να τον παντρέψεις... Περιττό να σας πω ότι έμαθαν τον ούλλοι οι φίλοι μου μες το φατσοβιβλίο, μες το ινσταγκραμ και ούλλη η γειτονιά, έχω αξιαγάπητο μωρό! Να φκαίνω έξω για ποτό, για φαΐ, για καφέ και πριν με ρωτήσουν τι κάνω, να με ρωτούν "τι κάνει το μωρό σου; που το άφηκες;", ακόμα και που πάω να ψουμνίσω βρίσκουν με και ρωτούν με (αντιλαμβάνεστε, εμάθαν με ούλλοι)! Ως και η μάμα μου λαλεί πως εν η γιαγιά του, προχτές επίε και εγόρασε δώρα των δύο εγγονιών της και εγόρασε και του Chico παιχνίδι, το καινούριο της εγγόνι.

Τι να πει κανείς; Έχουν να πουν μάνα είναι μόνο μια...και στην δική μου περίπτωση είμαι η κλασσική Κυπραία μάνα, που θυμώνει και της κλασσικής Κυπραίας γιαγιάς να μεν δια του μωρού ότι να'ναι φαΐ και ότι το μωρό τρώει μόνο ξηρά τροφή και κάνει διατροφή απλά εν shυλλουι και είναι λύξης. (και μάνα μου ρε Έλενα το μωρό και δεν εχόρτασε και να της μουρμουρώ εγώ μάμα τόσο είπε ο κτηνίατρος να τρώει και μόνο τούτο και κάθε μέρα η ίδια κουβέντα). Άσε...τραγωδία η κατάσταση!

Και με τον ερχομό κάθε καινούριου μωρού εννοείτε ότι παίρνεις και τις απαραίτητες ευχές: να σου ζήσει, να τον χαίρεσαι, καλή υπομονή κτλ. Το καλύτερο που μου είπαν όμως και είμαι σίουρη για τούτο είναι ότι απέκτησα τον πιο ΠΙΣΤΟ φίλο! Που θα με αγαπά για πάντα...και τούτο για μένα (πέραν των αστείων) ένι συγκινητικό και το πιο όμορφο που εμπορούσε να μου συμβεί. Εξάλλου η ευχή του τζίνου που μου έκανε το δώρο και ήταν εξίσου συγκινητική ήταν ότι "έφερα σου καινούριο φίλο"! Eυχαριστώ Georgie!!! \ (•◡•) /

Ο Chico παρακολουθει TV!

O Chico τρώει!!!

Ο Chico παίζει!

Ο Chico πάλε παίζει!

Ο Chico κάνει καινούριους φίλους και μοιράζεται το φαΐ τους!

Ο νικητής είναι πάντα πρώτος;;;

2013-10-31T02:23:00.000+02:00

Ποιος είπε ότι ο πρώτος ένι πάντα ο νικητής; Γιατί δηλαδή πρέπει σε ούλλα να είμαστε πρώτοι; Εσκεφτήκετε ποττέ πως ενεν πάντα καλό να είσαι πρώτος; Εξαρτάτε και πως το σκέφτεται ο καθένας. Δηλαδή; η αρφότεχνη μου ας πούμε υποστηρίζει πως "ο τελεφταίος που τρώει ούλλο το φαΐ του κερδίζει" (εννοείτε πως τελευταία τρώει ούλλο το φαΐ της) ή "πρώτος πούζης", βασικά εξαρτάτε πως την βολέφκει την κορούδα, θέλει να είναι πάντα νικήτρια αλλά για τζίνην ενεν απαραίτητο να ένι η πρώτη! Ε εμένα αρέσκει μου η φιλοσοφία της γιατί ενεν απαραίτητο ο καλύτερος να είναι και ο πρώτος.

Καταρχήν όποιος βιάζετε πολλές φορές σκοντάφτει. Τζίνος που αγωνίζεται για κάτι με περισσότερη προσοχή, μπορεί να μεν καταλήξει πρώτος αλλά πολύ πιθανόν να το κάνει καλύτερα που τον πρώτο. Σκέφτου ότι ναι εν ωραίο να σκέφτεσαι μια πρωτοποριακή ιδέα αλλά τζίνος που να την τελειοποιήσει είναι καλύτερος που σενα! Επίσης παίζουντε πολλά στημένα παιχνίθκια, το να έρτεις πρώτος με το μέσον ή με μαφία και με ψέματα δεν έshει νόημα, γιατί δεν είσαι ο καλύτερος και σίουρα εσύ ο ίδιος ξέρεις το καλύτερα που ούλλους ότι δεν είναι με την αξία σου. Πολλά σημαντικό ένι ότι για να έρτεις πρώτος ή για να σου δωθεί η ευκαιρία να έρτεις πρώτος χρειάζεσαι τύχη, μπορεί η τύχη να είναι με τους τολμηρούς συνήθως αλλά όϊ με τους καλύτερους. Άρα κάποιος καλύτερος που σένα δεν είχε την τύχη και την ευκαιρία σου!

Μετά που τούτα ούλλα που θέλω να καταλήξω και γιατί το φιλοσοφώ; Καταρχήν ότι η αρφότεχνη μου εμπνέει με (άσχετο), κατά δεύτερον να εκμεταλλεύκεσαι τις ευκαιρίες που έshεις και να είσαι ευγνώμον γιατί κάποιοι άλλοι εν είχαν την δική σου ευκαιρία για να αποδείξουν τις ικανότητες τους. Να μεν είσαι υπερόπτης γιατί το πιο πιθανόν κάποιος άλλος είναι το ίδιο καλός ή καλύτερος που σένα. Και τελευταίο και κυριότερο για ότι και να αγωνίζεσαι στη ζωή σου, όποιο στόχο και να βάλεις, όταν το κάνεις με πάθος, όταν βάλεις ούλλη την θετική σου ενέργεια, όταν ο μεγαλύτερος σου "αντίπαλος" είσαι εσύ και προσπαθείς κάθε μέρα να γίνεσαι και καλύτερος τότε στο τέλος είσαι ο νικητής όποια θέση και αν επήρες...είτε πρώτος, είτε δεύτερος, είτε τελευταίος! Φτάνει να πέτυχες το στόχο σου και να έδωσες το μέγιστο που εμπορούσες...

Think possible...

Τα ρεζιλίκια μου!!!

2013-10-15T00:43:00.000+03:00

Είμαι σίουρη πως μες τα αγαπημένα σας θέματα εν τα ρεζιλίκια μου και οι αναποθκιές που μου τυχαίνουν. Εν γνωστό το ότι ανήκω σε τζίνη την κατηγορία των ανθρωποειδή που αν έκρουζε το σπίτι τους το πρώτο πράμα που ήταν να πιάσω εν το κινητό μου, πιστέφκω (και θέλω να ελπίζω) πως έshει πολλούς "ανώμαλους" που ανήκουν σε τούτη τη κατηγορία. Φυσικά εγώ επαρατράβησα το λίο ακόμα! εν μπορώ να φίω που σπίτι χωρίς να πιάσω και το φορτιστή μου! Εκτός δηλαδή που τα συνηθισμένα που μπόρεις να έβρεις μες την τσέντα μιας γυναίκας (πορτοφόλι, καλλυντικά, camera, σερβιέτες, χαρτομάντιλα, δροσομάντιλα, πέννες, φαρμακείο, κροκόδειλο, δεινόσαυρο κτλ) μες την δική μου βρίσκεις ΚΑΙ φορτιστή! Για να σας δώσω ένα μικρό παράδειγμα, τα Χριστούγεννα που μας επεράσαν επίαμε παρέα σε ένα cafe, σε κάποια φάση εκόντεφκα να μείνω που μπαταρία, δίπλα που τζιαμέ που εκάθουμουν είχε πρίζα αλλά δεν ήταν ελεύθερη, ήταν πάνω συνδεδεμένες οι χριστουγεννιάτικες λαμπούες. Ε τί να έκαμνα; έφκαλα τις λαμπούδες και έβαλα πάνω το φορτιστή, εννοείτε αφού πρώτα είχα πάρει άδεια που τον σερβιτόρο. Ε που τότε έμεινε μου αϊπι όπου πάω να κοιτάζω αν έshει πρίζα.

Το Σάββατο είχαμε hens night, επίαμε εφάμε και εσπάσαμε, εβράσαμε με το κρασούδι μας και είπαμε να συνεχίσουμε το παναϊρι μας στα μπουζούκια, συνεχίζοντας με τη βοτκούδα μας...ε όσο άδειαζε η μπουκάλα, άλλο τόσο άδειαζε και η μπαταρία. Στην αρχή είπα εν με νοιάζει, εν να το πάρω χαλαρά και όσο αντέξει. Ξαφνικά όμως μαθαίνω πως ο γαμπρός στο bachelor του έκανε hangover, καταλήγοντας νοσοκομείο! Ε έπρεπε να έχω έννοια του κινητού, αν συμβαίνει κάτι σοβαρό να πιάσουμε τη νύφη και να φύουμε, αφού ούλλα τούτα εγίνουνταν εν αγνοία της νύφης. Έπρεπε να κρατώ επαφή με τους αρσενικούς που το bachelor με κάποιο τρόπο, και ο μόνος τρόπος ήταν το κινητό που εκόντεφκε να σβήσει. Εγώ όμως είχα προσέξει πως έξω που τις τουαλέτες είχε δύο πρίζες και μάλιστα ελεύθερες (εννοείτε πως είχα φορτιστή μαζί μου).

Την συνέχεια νομίζω υποπτεύεστε την, δειλά δειλά συνοδεύω τη νύφη μου στις τουαλέτες και εγώ μεινίσκω έξω στο διάδρομο που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν έχει ψυshή, φκάλω το φορτιστή, βάλω τον γλίορα-γλίορα πάνω στη πρίζα πριν με δει κανένας, συνδέω το κινητό, αφήνω το χαμέ και στέκουμε σχεδόν πουπάνω του να μεν φανεί αν περάσει κανένας (τάχα και καλά ότι κάποιον περιμένω και στέκουμε στο διάδρομο). Ξαφνικά περνά μια παρέα αρσενικων, θορεί με που μακρυά, παίζω πελλό και συμβαίνει το αναπάντεχο, αρκέφκει να χτυπά το κινητό μου και γυρίζουν ούλλοι χαμε και θορούν το! ΡΕΖΙΛΙ! Καταρχήν γελούν, μετά αρκέφκουν μου "Μπράβο οργάνωση" "Και'γω είμαι οργανωμένος αλλά όϊ και έτσι" "Πάντως αν εν για αρσενικό που φορτίζεις το κινητό, εν πολλά τυχερός" κτλ κτλ. Πρέπει να άλλαξα περίπου 10 χρώματα, εχαμογέλασα και έπαιξα την άνετη, σαν να και έκανα το πιο φυσιολογικό πράμα πάνω στο πλανήτη. Προκαλώ σας να κάνετε λίο εικόνα τη φάση να περνάς έξω που τις τουαλέτες ενός νυχτερινού κέντρου και να βλέπεις κάποιαν να φορτίζει το κινητό της, σαν να και έλειψε η δόση.

Ηθικό δίδαγμα: Άλλη φορά άμαν βάλετε το κινητό σας να φορτιστεί σε δημόσιους χώρους και δεν θέλετε να σας πάρουν χαπάρι, να το σβήνετε για να μεν χτυπήσει!

Φαινόμενο...γυναίκα!

2013-10-11T02:16:00.000+03:00

Σήμερα ο εκφωνητής στο ράδιο, μας ενημέρωνε για την "κλανιόλα". Η "κάνιόλα" ήταν οικιακό σκεύος της υψηλής κοινωνίας του περασμένου αιώνα, ήταν σε σχήμα χωνιού και εχρησίμευε στο να διοχετεύει την βρομιά των ανεπιθύμητων αερίων που έπεφτε κάτω από τα σκεπάσματα ώστε να τα διώχνει μακρυά από το κρεβάτι! Άκουσον άκουσον...πολλές φορές οι γαμπροί εθεωρούσαν ότι ήταν απαραίτητος εξοπλισμός για την προίκα της νύφης! Πόσο μπροστά ήταν τότε ο κόσμος...δηλαδή σκεφτείτε πόσο χρήσιμη θα ήταν στις μέρες μας η "κλανιόλα". Για πολλούς θα ήταν απαραίτητο αξεσουάρ και ακόμα πιο χρήσιμο αν ενσωμάτωναν μια "κλανιόλα" στο στόμα τους, ώστε να αποφεύγουμε να ακούμε τις "κλανιές" που φκάλουν που το στόμα τους!!!

Καλές οι κουβέντες του κόλου, δε λέω αλλά ας συνεχίσουμε με το φαινόμενο "γυναίκα". Κανόνας 1ος (ένας που τους άπειρους βασικά): μην προσπαθήσεις ποττέ να ηρεμήσεις μια γυναίκα που είναι νευριασμένη με μια άλλη γυναίκα! Καταρχήν δεν θα καταφέρεις τίποτε και κυρίως θα φταίξεις! Είναι πιο εύκολο να την κάνεις να υποχωρήσει όταν είναι νευριασμένη μαζί σου, αγαπημένο ζώον άνδρα, παρά όταν είναι νευριασμένη με το όμοιο της ζώον! Και γεναίτζες μεν μου πείτε ότι διαφωνείτε, ψεύδεστε. Προχτές το Σάββατο που λέτε, ενώ βρισκόμασταν παρέα στο club και τα πίναμε, επέρασε η γκαρσόνα να μαζέψει λία ποτήρια που το δίπλα τραπέζι...ντάααααξει η κοπελιά προφανώς δεν κατείχε το επάγγελμα, ναι μεν εμάζεψε τα ποτήρια και τα ετοποθέτησε στο δίσκο της αλλά τα ποτήρια δεν εκαταλήξαν ποττέ στην κουζίνα, αντιθέτως με κάθε της βήμα επέφταν τα ποτήρια χαμέ και εγίνουνταν λουβίθκια. Τι κι αν εγώ εκλόνουμουν και εσούζουμουν με τα house και τα trance μου; Τζίνη την ώρα εμένα ήρτε μες το νου μου το λαϊκό άσμα "σπάστε ποτήρια χίλια δυο και ας γίνουν όλα ρημαδιό". Το κακό ένι ότι μες τζίνα τα όλα που εγίναν ρημαδιό, έτυχε να ένι και τα παππούτσια μου. Ενιγουεις φτηνά την εγλυτώσαμε μιας και δεν μας έκοψε κανένα γυαλί, απλά σαν "υπεράνω" γυναίκες αγριοκοιτάξαμε και εγυρίσαμε αδιάφορα. Εμείς σαν καλοί πελάτες εκλείσαμε το club και όπως πάντα εσκεφτούμασταν να μείνουμε με το προσωπικό να ρίξουμε και κανένα σφουγγάρισμα καλέ μου! Και ξάφνου εμφανίζετε η κοπελιά να μαζέψει τα ποτήρια που το τραπέζι μας, και όπως τα εμάζεφκε η κορούδα, πας την βιασύνη της (όι επειδή εν άτσαλη), εshιόνοσε τα ποτά πάνω σε μια άλλη κορούδα στην παρέα μου! Ε τι το ήθελε; shιονώνεις τα ποτά πάνω σε γεναίκα και καλαμαρού! Ε άκουσε την η σερβιτόρα, αγριοκοιταχτήκαν και μια ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη. Και πάει ο αρσενικός της παρέας να λογικέψει τη φίλη μας και να της πει φίε που τζιαμέ για να μεν σου shιονώσει και άλλα τούτη! Εννοείτε πως εν γεναίκα και δεν θα αποχωρήσει...ας μάθει τζίνη τη δουλειά της σιορ. Γιατί πρέπει να ταράξω εγώ που τη θέση μου; Ας ετολμούσε να πεταχτεί ακόμα μια σταγόνα και θα τα εκάμναν που**να!

Εν να μου πείτε τωρά γιατί τούτη ούλλη η φασαρία, μιτσή το κακό. Ναι συμφωνώ, αλλά που τούτα τα μιτσιά εσυνηδητοποίησα πως εμείς οι γεναίτζες δεν έχουμε υπομονή με τις άλλες γεναίτζες, θέλει να φκει η μια πουπάνω, η άλλη εν θέλει να μείνει πουκάτω και έτα ούλλα τζιαμέ. Οι αρσενιτζοι εν άλλοσπως (εκτός που αναίσθητοι) έχουν και ένα άγραφο νόμο μεταξύ τους, εν κάθουντε να "ξεκατινιάζουν" ο ένας τον άλλο ρε φίλε. Μπορεί με τις γεναίτζες πολλές φορές να ένι μαλάκες και να μεν έχουν καθόλου υπομονή, αλλά μεταξύ τους βρίσκουν τα. Οι γεναίτζες; είμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο! Κατίνες, γίνουνται μεταξύ τους "σούργελα", μεταξύ τους δεν έχουν υπομονή και μάshετε η μια να φάει την άλλη, αλλά με τους αρσενικούς κάνουν τόοοοοοση υπομονή και ανέχουνται τοοοοοόσα πολλά που στο τέλος πάλε κάποια γεναίκα θα τους φταίξει και όι ο αρσενικός.

Υ.Γ. Χαίρομε που μετά από 3 μέρες έχω γράψει τον επίλογο αυτού του άρθρου! (ΝΑΙ, έχει 3 νύχτες που σκέφτουμαι να το τελειώσω και αφήνω το έτσι!)

Οur life...crazy ride!!!

2013-09-12T02:22:00.000+03:00

Είπα σήμερα να ξεκινήσω όπως παλιά, που εξεκινούσα να γράφω και δεν ήξερα που θα καταλήξω και αν θα φκει τίποτε της προκοπής. Πόψε κάνει βαρεμάρα...η τηλεόραση δείχνει ότι πιο άκυρο έτσι ώρες και γενικά τούτη την εποχή επήξαμε στις επαναλήψεις. Όϊ πως με τα καινούρια προγράμματα που εν να προβληθούν όπου να'σαι θα έχουμε τίποτε καλύτερο να δούμε αλλά κουβέντα να γίνετε.

Τον τελευταίο καιρό όπου κάτσω και όπου σταθώ, ακούω συζητήσεις ή βλέπω στην τηλεόραση για τα roller coaster, τζίνα τα τρενούθκια που κάνουν τα στομάshια σου άνω πουκάτω, που βουρούν, που σε γυρίζουν ανάποδα, που σε φκάλουν 15 ορόφους ψηλά και μετά έρκουντε ττάπο που τζιπάνω κάτω, που σου φκάλoyn τον φόο σου....εκαταλάβετε;;; Τζινα!

Κι όμως η ζωή μας μοιάζει με τούτό το παραθκιάνταλο το πράμα, ειδικά με τούτη τη κρίση που μας ταλαιπωρεί και φέρνει τα πάνω-κάτω θυμίζει λίο roller coaster. Η ζωή μας έχει τα πάνω και τα κάτω της, έχει τα ίshια και τα ανάποδά της, και τζιαμέ που είσαι στην κορυφή με μια υπέροχη θέα και επιτέλους παίρνεις ανάσα μετά που τζίνες ούλλες τις ανηφόρες και τις στροφές...έτο πάλε ττάπο ολόιshια κάτω, στον πάτο. Φυσικά εξαρτάτε που τον άνθρωπο αν θα αρκέψει να τσιριλλά πας σε κάθε φοητσιάρικη πτώση ή αν θα σηκώσει τα χέρια του ψηλά και να απολαύσει κάθε στιγμή.

Όσο για μένα κολώνω, ή θέλω δίπλα μου ένα άνθρωπο να του κρατώ το shέρι πιλέ μου, που να φκάινω τζιπάνω μόνη μου χωρίς συμπαράσταση, χωρίς ένα άνθρωπο δίπλα μου; τουλάχιστον να ξέρω πως αν θα φίω που τζιπάνω εν να πάρω και κανένα μαζί μου παρέα! Ώσπου είσαι μιτσής πιστεύκω πως έχεις παραπάνω θάρρος (ή είσαι παραπάνω αναίσθητος), τολμάς πιο εύκολα....ε και'γω ώσπου ήμουν μιτσιά εδοκίμαζα πιο εύκολα έτσι "βόλτες", τωρά εν έχω τόσο θάρρος. Ε που τον καιρό που έχει να δοκιμάσω έτσι "τολμηρό" πράμα, εξέχασα και πως αισθάνεσαι τζίνη την ώρα της διαδρομής...όταν όμως τελειώνει η βόλτα, με τόσα σκαμπανεβάσματα, με την ψυχή σου να πηγαίνει στην Κούλουρη, με την τεστοστερόνη να ανεβαίνει στα ύψη, στο τέλος νοιώθεις πραγματικά ζωντανός. Και αφού πρώτα ίσως φκάλεις τα'ντερά σου, μετά είσαι έτοιμος και με παραπάνω θάρρος για την επόμενη βόλτα.

Η διαφορά είναι πως στην ζωή είτε έχεις θάρρος, είτε όχι...τη βόλτα σου θα την κάνεις και είσαι αναγκασμένος να αντέξεις! Εξαρτάτε που σένα αν θα το απολαύσεις ή θα το διασκεδάσεις ή αν θα το φοβηθείς. Αλλά η πιο μεγάλη διαφορά είναι πως στην ζωή μια φορά θα κάνεις την διαδρομή, δεν έχει ούτε δεύτερη, ούτε συνέχεια...επέλεξε να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που θα διασκεδάσουν μαζί σου ή θα σου κρατήσουν το χέρι αν φοβηθείς. Η διαδρομή της ζωής μας είναι μια και μοναδική...επέλεξε ανθρώπους αληθινούς που αξίζουν!!!

Στο βαθος το ζηλευουμε...αυτο που ρεζιλευουμε!

2013-09-09T03:03:00.001+03:00

Δεν θα μπορούσε να λείπει απο το μπλογκ μου το αποψινό θέμα! Εν μας εκανούσαν οι γεναίτζιες που ασχολούνταν με τα καλλιστεία, τωρά έχουμε τζαι τους αρσενικούς που φέρουν άποψη ακόμα και για το τι χρώμα νύshια είshε η τάδε κριτής και πως η ρίζα των μαλλιών της τάδε υποψήφιας θέλει βάψιμο κτλ. Ε ρε μάνα τι εποχές σου έμελλε να ζήσεις, παλιά οι αρσενιτζοί ασχολούνταν με το κόλο και τα βυζιά, όι με "τρίshες".

Όπως και να'χει μιας και όλοι εδώ στο μικρό μας όμορφο νησούδι έχουμε τον κριτή μέσα μας και έχουμε άποψη για ούλλα, ακόμα και για τζίνα που δεν κατέχουμε! Π.χ. Στην Κύπρο είσαι οπαδός μιας ομάδας ή ποδοσφαιρόφιλος; Σημαίνει παράλληλα πως διαθέτεις το ταλέντο του διαιτητή και του προπονητή! Γι'αυτό και ως απλός παρουσιαστής/δημοσιογράφος μπόρεις να κάτσεις να κρίνεις πόσο κατάλληλο είναι ένα "μοντέλλο" για τα καλλιστεία. Ησουν τηλεθεατής τούτης ούλλης της σάχλας; Μπόρεις επίσης να κρίνεις την παρουσιάστρια, τους κριτές, τον φωτογράφο, το μοντέλλο, την μάνα του μοντέλλου, τον κάμεραμαν, το πλατό, την παραγωγή, το κανάλι, τον αρχιεπίσκοπο και πάει λέγοντας! Μεν γελάτε και τούτα ούλλα εγώ μες το φατσόπραμα 5 λεπτά που εμπήκα είδα που τα εκρίναν!

Ε οκ ρε'σεις, προς τι ο τόσος πανικός και η σύγχιση; Έshετε παράπονο ότι τα κυπριακά κανάλια επνίξαν μας στο δράμα, το κλάμα και τη μιζέρια. Ε είπαν τα παιθκιά του MEGA να μας ψυχαγωγήσουν με καμιά κωμωδία να ξεχαστούμε από τη καθημερινότητα και τη κρίση των ημερών. Τα τσιαττιστά μονο ελείπαν...

Εγελάσαμε με την αυτοπεποίθηση των κορούων, με τις ηλίθιες ερωτήσεις των κριτών που αναδείκνυαν την "εξυπνάδα" των κορούδων που ξεshειλίζει που πάνω τους, με τις χαζές πόζες, με το ταλέντο που είχαν όλες ανεξαιρέτως στον χορό και στο τραγούδι και με τα χάλια της κυπριακής τηλεόρασης και τις παραγωγές που "ανεβάζει", κατεβάζοντας ακόμα πιο χαμηλά το επίπεδο! Μακάρι να καλά η μητέρα πατρίδα...μεταφέρει μας ούλλες τις "καλές" συνήθειες της. Και'μεις σαν καλά στρατιωτάκια ακολουθούμε πιστά και κοπάρουμε κάθε της μαλακία.

Για να καταλάβεις επίπεδο...έπρεπε με κάθε λεπτομέρεια να ξέρουμε αν το βυζί εν original ή fake! Το brazilian μιας και είναι "in" εφορήσαν το ούλλες για να αναδείξουν τις "καμπύλες" τους (τα πάχη και τα κάλλη τους). Μπόρουμε άνετα να πούμε πως η εκπομπή ήταν του κόλου...και του βυζιου.

Αλλά αγαπημένη Κύπρια γυναίκα, ευτυχώς για σένα υπάρχουν αυτές οι "παρωδίες" στην τηλεόραση για να πεις "Μα δε την τούτη και επίε μου και καλλιστεία, εγώ είμαι πιο όμορφη, εγώ έχω πιο ώραιο κορμί, πιο ωραίο κόλο, πιο μεγάλο βυζί, πιο λίο νου....και έτσι καταπολεμάς και'συ τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες σου!

Παλετα χρωματων η ζωη...

2013-08-26T14:09:00.001+03:00

Και ενω εχω ενα ομορφο Δευτεριατικο πρωινο, ενω δεν χρειαζεται να αγχωθω να παω δουλεια μιας και οι διακοπες συνεχιζουντε, και ενω απλωνω απολαμβανοντας τον ηλιο και κανοντας ηλιοθεραπεια, διαβαζοντας χαλαρα ενα ωραιο βιβλιο...βλεποντας τα χρωματα, το γαλαζιοπρασινο της πισινας, το γαλαζιο του ουρανου, το πρασινο λιο πιο κατω (μιας και βρισκομαι στη μεση του πουθενα, και γυρω μου δεντρα και πρασινο) σκεφτουμαι πως και η ψυχη μας περνα που διαφορα τοπια, αλλες φορες γεματα φωτεινα χρωματα και αλλες γεματο σκοτεινα μονοπατια.

Στη ζωη μας εχει πολυχρωμες μερες, γεματο ερωτα, αγαπη, παθος, φιλία, διασκέδαση, τρέλλα... Εχει ομως και μαυρες μερες, σκοτεινες, που δεν βλεπεις ουτε ερωτα, ουτε αγαπη, ουτε απολαμβανεις τις στιγμες που περνουν και χανουντε μπροστα σου.

Εμεις που χαμογελουμε δυνατα, που διασκεδαζουμε εντονα, που αγαπουμε με παθος, που απολαμβανουμε καθε στιγμη...στις μαυρες μερες μας απογοητευκουμαστε πιο ευκολα, πονουμε δυνατα τοσο δυνατα οσο κι αμαν χαμογελουμε, υποφερουμε εντονα τοσο οσο εντονα διασκεδαζουμε! Και καπου χανεις τον εαυτο σου και τους στοχους σου. Τζιαμε βλεπεις ποιους εχεις πραγματικα διπλα σου! Γιατι οι φιλοι, η οικογενεια και οσοι σε αγαπουν ενεν ουτε για τα ευκολα, ουτε για τα δυσκολα, ενι για ΟΥΛΛΑ!

Χρειαζεται και τουτη η φαση να κανει το κυκλο της και μια μερα ξυπνας και βλεπεις ξανα ασπρο και φωτεινα χρωματα και βλεπεις ξανα τον.εαυτο σου να χαμογελα που τη ψυχη του.

Πρεπει πρωτα να αγαπησεις τον εαυτο σου για να αγαπησεις και να αγαπηθεις που αλλους. Και δωστε χρονο, ουλλα θα ερτουν στην ωρα τους...επειδη ουλλα μπορουν να περιμενουν εκτος απο το θανατο!

Ψάχνοντας τον Mr.Perfect!

2013-08-09T01:49:00.000+03:00

ΚαληΣΠΕΡΑ!!! Σήμερα απολαμβάνω την ηρεμία, την ησυχία, την αποκλειστικότητα του να μηνίσκεις μόνη σου σπίτι. Πρώτα απ'όλα έχεις αποκλειστικά την τηλεόραση δική σου να βάλεις ότι θέλεις, όποτε θέλεις και να αλλάξεις κανάλι όποτε επίσης θέλεις. Και δεν είσαι αναγκασμένος να παρακολουθήσεις ούλλες τζίνες τις μαλακίες που μας πουλούν στις ειδήσεις. Δεύτερον απολαμβάνεις ησυχία, δεν έχει κανένα να σε ενοχλήσει, να σου πει μεν ποτζοιμάσε πας το καναπέ γιατί θέλουμε να κάτσουμε, μάζεψε τα παπούτσια σου που το σαλόνι κτλ. Τρίτον κυκλοφορείς όπως θέλεις και δεν έshει κανένα να σε δει. Τέταρτον μαειρεύκεις και τρώεις ότι βλακεία σου έρτει και δεν σε νοιάζει που κανένα αν θέλει και τζίνος. Και πέμπτον και πιο σημαντικό δεν μοιράζεσαι με κανέναν τις μπύρες που έshει μέσα στο ψυγείο και δεν έshεις ούτε την μάνα σου να μουρμουρά ότι πίνεις ποτό.

Νοιώθω σαν τον αρσενικό που δεν τον νοιάζει και δεν τον συγκινεί τίποτε, απλά τρώει, πίνει μπύρες, παλαβώνει πας την τηλεόραση και κνίθει τ'@ρχ**ια του!!! Εξάλλου εφκάλετε πολλοί αρσενιτζοί μέσα σε μια νύχτα θκυό γεναίτζιές;;; Όχι μία, δύο!!! Ναι ναι....μου έχει συμβεί και αυτό! Ενώ βρισκόμουν με άντρες, εκολλήσαν μου θκυό γεναίτζιες φίλες και εθέλαν και το τηλεφωνό μου. Και όλα αυτά χωρίς να το επιδιώξω όπως εσάς κύριοι άντρες. Να πελλάνετε! Πάντως το μόνο σίουρο είναι ότι γενικά ο κόσμος επέλλανε... Κάθε φορά λαλώ ότι άκουσα τα ούλλα και κάθε φορά απορρίπτω όσα επίστευκα ως εχτές. Ας πούμε εν γίνετε να σε πέρνει ο φίλος σου (το αγόρι σου, ο boyfriend σου, ο συντροφός σου, η σχέση σου) δεν γίνετε να σε πέρνει στο γκόμενο σου. Δηλαδή ρε φίλε έλεος, και κερατάς και βλάκας;;; Τι του λαλεί δηλαδή η γεναίκα;;; μωρό μου πάρε με στον άλλον να με ικανοποιήσει καλύτερα;;; Α ρε Χριστάκη, κατέβα κάτω και βάλε μια τάξη. Η κατάσταση έχει βγει εκτός ελέγχου.

Ενιγουέις...σήμερα στην δουλειά άκουα ράδιο και η εκφωνήτρια ελάλε για τους τύπους ανδρών που πρέπει να αποφεύγουμε! Θυμούμαι μερικούς, νομίζω όι ούλλους και θα τους μοιραστώ μαζί σας, μαζί με τα σχόλια μου πάντα εννοείτε.

Το πρώτο είδος και πιο αντιπαθητικό εν "ο νάρκισσος"! Ναι ρε φίλε, είσαι ωράιος. Μπράβο...μεν μας το παίζεις όμως "φίρμα" και μεν μιλάς συνέχεια για τον εαυτό σου. Άφηκε και λίο την γεναίκα να μιλήσει γιατί καταντάς πολλά βαρετός.
Δεύτερο είδος "ο άξεστος", χωρκάτης, που δεν έshει τρόπους. Τους gentleman εσύ ακουστά τους έχεις, μπορεί να μεν ξέρεις καν τη σημαίνει η λέξη. Γίνε παιδί μου λίο ιππότης, φέρθου ευγενικά στο γυναικείο φύλο...εν και είπαμε σου να φορήσεις και φούστα!
Τρίτο είδος "ο κανάρα σε κανάρα boy". Η μονογαμία είναι κάτι εντελώς παράλογο για τον συγκεκριμένο. Θέλεις να ζήσεις ελεύθερό πουλί και όχι κορόιδο στο κλουβί; Και τάχα αφού μπόρεις να είσαι με άλλη κάθε νύχτα για ποιό λογο να μείνεις με μια; Να ξέρεις κύριε "κανάρα" πως το έξυπνο πουλί σε κάποια φάση απ'τη μύτη πιάνετε!
Και το τέταρτο είδος και πολλά ξακουστό στην Κύπρο είναι "ο μαμμάκιας". Απλά λαλείς άσπρο, η μητέρα μαύρο και ο μαμμάκιας θα συμφωνήσει μαύρο εννοείτε. Βασικά σχέση αποκλειστικά οι θκυό σας έχετε μόνο στο κρεβάτι, και τζιαμέ πάλε παίζετε. Στα άλλα ούλλα φέρει γνώμη η "μάμμμμμμμα" (με 7 "μ") και ο γιόκας ακολουθεί πιστά τις συμβουλές της μάμμμμμμμας!

Και πως είναι ο τέλειος άντρας τελικάς;;;

Καλή επιτυχία κοπέλλες...

Η ζωή χωρις το φατσοβιβλίο....

2013-08-07T01:29:00.000+03:00

Ναι ναι...έκανα αποχή που το φατσοβιβλίο για καμιά εβδομάδα (μεν φανταστείτε και πολλά). Εσβησά το και που το κινητό να μεν κατσιαρίζουν συνέχεια τα notifications για να μεν με βάλουν σε πειρασμό να μπω. Εσυνηδητοποίησα πως σε περιόδους κρίσης και έντασης το φατσοβιβλίο σε ωθεί πιο κοντά στο έγκλημα. Τι εννοώ;;; Ότι κινδυνεύεις να κάνεις καμιά δολοφονία...

Ο σύγχρονος άνθρωπος πλέον έχει δύο ζωές, την πραγματική και την ζωή στο φβ που διαμορφώνει όπως θέλει και "φτιάχνει" ένα χαρακτήρα όπως αρέσκει και θέλει να φαίνετε προς τα έξω.

Δεν θα το πιστέψετε!!! Υπάρχει ζωή και χωρίς το φβ, μπόρεις να ζήσεις και χωρίς αυτό, μπόρεις να πάεις κάπου, να περάσεις ωραία, να διασκεδάσεις ή να ηρεμήσεις και να χαλαρώσεις, χωρίς να κάνεις check in και να το ξέρουν ούλλοι οι φίλοι της "φτιαχτής" ζωής σου. Επίσης έχω διαπιστώσει πως σου απομένει περισσότερος χρόνος (και μπαταρία στο κινητο) να κάνεις πιο "εποικοδομητηκές δραστηριότητες". Όπως το να κάτσεις να μιλήσεις με τους αληθινούς φίλους και παρέες που έχεις γυρώ σου ή να μιλάς face to face με τον άλλο παρά να του κάνεις comment πας το check in που εκάνετε πριν λίο. Κι όμως υπάρχει ακόμα αυτή η συνήθεια και ας την θεωρείς παλιομοδίτικη.

Το άλλο που έχω προσέξει είναι πως όταν τσακωθείς με κάποιον η δεν χωνεύκεις κάποιον δεν είναι ανάγκη να τον κάνεις remove ή block στο φατσόπραμα. Πιο αποτελεσματικό είναι να τον φκάλεις που τη ζωή σου και άμαν τον δεις να γυρίσεις που την άλλη...εν πολλά πιο αποτελεσματικό και "εκδικητικό" απ'ότι το block!!!

Tο πιο εντυπωσιακό που ούλλα είναι πως υπάρχουν στιγμές που μπόρεις να χαμογελάσεις με τη ψυχή σου, μπόρεις να νοιώσεις όμορφη χωρίς να φκάλεις φωτογραφία για να ποστάρεις στο φατσόπραμα. Μπόρεις επίσης να νευριάσεις, να ερωτευτείς, να αγαπήσεις, να απογοητευτείς...χωρίς να το μάθει που το status σου και τα post σου ο κάθε άσχετος. Και το καλύτερο;;; μπόρεις να είσαι κάπου, με κάποιον χωρίς να το ξέρει επίσης ο κάθε άσχετος.

Σε τζίνο το φατσόπραμα, ο καθένας μπόρει να είναι όπου θέλει, όποτε θέλει, με όποιο θέλει...και ας είναι και ψεύτικα τα check in και τα παναϊρκα που κάνει. Ε εγώ λοιπόν που σήμερα βάζω στόχο να κάνω "check in" σε αληθινές, όμορφες στιγμές, με αληθινούς ανθρώπους...και ας μην το ξέρει κανένας στο φατσοβιβλίο...ενεν απαραίτητο.

Η ζωή μας σε ένα application!!!

2013-06-20T02:04:00.000+03:00

Ξέρετε πόση αδυναμία σας έχω, λόγω αυτής μου της αδυναμίας δεν εμπορούσα να μην μοιραστώ μαζί σας κάτι που εδιάβασα για ένα καινούριο απλικέισιον του άιφον. Τωρά εσείς σκέφτεστε τι εν τόσο ουάου που θέλει να μοιραστεί μαζί μας τούτη η πελλή; τι το ουάου μπορεί να έshει ένα απλικέισιον; Έχει να κάνει σχετικά με τον πρώην και το κόλλημα που μπορεί να έshεις μαζί του, που θέλεις να τον πιάνεις τηλέφωνο κάθε θκυόμισι λεπτά αλλά ΔΕΝ πρέπει! Εδώ αναλαμβάνει δράση το λεγόμενο "Ex Lover Blocker" (ακούεις και'συ). Πάεις εσύ σαν μια drama queen (πρίχτισσα) να πιάσεις τηλέφωνο τον πρώην, το συγκεκριμένο αππλικέισιον ειδοποιεί ούλλες σου τις φίλες να σε πιασουν τζίνες τηλέφωνο, αν όμως αγνοήσεις τούτην την προειδοποίηση τότε το "Ex Lover Blocker" ανεβάζει στάτους στο φατσοβιβλίο και ειδοποιεί ουυυυυυυυλλους σου τους φίλους για το τι έκανες! Αποτελεσματικό, έτσι;;; και ρεζίλι επίσης. Μερικές να το ψάξετε, να το κατεβάσετε, θα σας φανεί χρήσιμο. Όσο για μας που είμαστε υπεράνω (λέω εγώ τώρα)...αχρείαστο να'ναι!

Μιας και μιλούμε για εμάς τους υπεράνω, που είμαστε δυναμικά άτομα....τι συμβαίνει άμαν τα βρίσκουμε σκούρα;;; απλικέισιον για τούτη την μαλακία ύπάρχει; ΓΙΑΤΙ ΟΪ; Μέγα λάθος...τους πρώην εσκεφτηκετε τους, για τα νυν προβλήματα τι γίνεται; Έρκουνται κάποιες φάσεις στην ζωή σου που γυρεύκεις που ακριβώς έγινε το λάθος, που εβάλαν την έξοδο κινδύνου και εν την βρίσκεις για να φκεις που μέσα, που ήβραν τρύπα τούτα ούλλα τα προβλήματα και εμπήκαν μέσα...και να μεν υπάρχει ούτε ένα αππλικέισιον για τούτο ούλλο. Να σε αφήνουν τζιαμέ στο έλεος του Θεού. Να προσπαθείς να εξηγήσεις τη σιωπή και το κενό σου με λέξεις, να προσπαθείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις, να θέλεις να απλώσεις το χέρι σου σε κάποιον και να τον βοηθήσεις και μέσα σου να είσαι αδύνατος και με το ζόρι να έχεις υπομονή και δύναμη να κρατηθείς και να προσπαθείς να καταλάβεις τον πόνο του άλλου ενώ ο πόνος εν ακριβως ο ίδιος και για σένα.

Και όμως τελικά ο καλύτερος φίλος και ο χειρότερος εχθρός εν ο εαυτός σου και η έξοδος κινδύνου εν μέσα σου. Το πρόβλημα σου ενεν οι άλλοι, αλλά εσύ. Και ας κάνουν όσα θέλουν απλικέισιον! Αμαν θέλεις να πιάσεις τον πρωην, εν να την κάνεις την μαλακία, ο Θεός να κατεβεί. Το θέμα ένι να είσαι εντάξει εσύ με τον εαυτό σου και να κρατήσεις και λίη αξιοπρέπεια για σενα. Γιατί αν δεν αγαπήσεις πρώτα εσένα, πως να δώσεις αγάπη σε άλλους. Και εξάλλου εν καλοκαίρι, ο ήλιος καίει για'μας τους γκέι (που λαλεί και η Κυριακή), το κέφι είναι στο τσακιρ του, ποιός τις γαμά τούτες ούλλες τις πελλάρες! Ο μεγαλύτερος έρωτας μας το καλοκαίρι πρέπει να ένι ο ήλιος, η θάλασσα, το μπικίνι, τα γυαλιά ήλιου και φυσικά....το AIR CONDITION!!!

Καλό μας τριήμερο...

Say cheeeeese....!!!

2013-06-04T03:46:00.000+03:00

Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά....ήρτε για να μας δώσει υλικό με ωραίες αναμνήσεις για να καταχωρήσουμε στο αρχείο του μυαλού μας και όταν τα θυμούμαστε να μας κάνουν να χαμογελούμε! Γιατί αυτή είναι η ζωή, όμορφες στιγμές, όμορφοι άνθρωποι, όμορφο περιβάλλον που τα ζεις και μετά θυμάσε τα και φέρνουν χαμόγελο στο προσωπό σου, πεταλούδες στο στομάχι, σκιρτήματα στη καρδιά και πολλά άλλα. Γιατί όταν θα νοιώσεις μοναξιά, τζίνες οι μικρές στιγμές που καταγράφηκαν στην μνήμη σου εφόσον άξιζαν, φέρνουν σου χαμόγελο και το χαμόγελο εν αρκετό για να κλείσει μια πληγή.

Η ζωή εν όπως την κάμερα, απλά κάμε focus στα όμορφα και τα σημαντικά και αν κάτι δεν σου αρέσκει τζίνη την στιγμή...περίμενε για την επόμενη στιγμή και απλά take another shot. ΑΛΛΑ πιο μεγάλη σημασία εννοείτε πως έχει να ζούμε την στιγμή και όι να την καταγράφουμε. Είμαστε πλέον πολλά απασχο"λημένοι" στο να τραβούμε την στιγμή με την κάμερα μας, που στο τέλος χάνουμε την ουσία να τη ζήσουμε.

Φυσικά έχει στιγμές που δεν περιγράφουντε, μπορεί να τις φωτογραφήσεις μέσα στο μυαλό σου αλλά αν θέλεις να τις μοιραστείς με άλλους, εν περιγράφουντε με λόγια, και σε τούτο βοηθά πολλά η φωτογραφία. Αυτή είναι και η αξία της φωτογραφιάς που τελικά νομίζω, μαζί με πολλά άλλα, αρχίσαμε και χάνουμε την ουσία της. Όταν καταφέρνεις να αποθανατίσεις μια στιγμή....τότε πετυχαίνεις να την κρατήσεις αιώνια. Όταν βλέπεις μια φωτογραφία ο χρόνος σταματά στην στιγμή που ετραβήχτηκε, άμαν καταφέρεις να έχεις στην συλλογή σου έτσι φωτογραφίες σημαίνει πως είσαι τυχερός/ή.

Τι συμβαίνει όταν όμως "κρούσει" το φιλμ ή αν οι φωτογραφίες σβηστούν που την μνήμη της κάμερας; εν τόσο τραγικό; Εν να μου πεις σκέφτου να παντρέφκεσε και να χαθούν ούλλες οι φωτογραφίες του γάμου. Τούτο εν τραγικό νομίζω....αλλά υπάρχουν στιγμές τόσο δυνατές, τόσο όμορφες, που τις έζησες και εκατέγραψές τες στην μνήμη σου και τζιαμέ θα ένι πάντα ζωντανές και πιο αληθινές που οποιοδήποτε χαρτί ή οθόνη ή κορνίζα (και οπουδήποτε αλλού μπορεί να μπει μια φωτογραφία). Το πιο τραγικό είναι να μεν έχεις τέτοιες στιγμές να θυμάσε, να μεν ζήσεις στιγμές που αξίζει να θυμάσε ή ακόμα χειρότερα να σου συμβεί κάτι και να ξεχάσεις όσα έζησες.

Γι'αυτό συγκεντρώθου στις όμορφες στιγμές, με όμορφους ανθρώπους, χαμογέλα, κάνε focus και αποθανάτησε τη στιγμή στην μνήμη σου, τζιαμέ που εν να ένι σχεδόν για πάντα άθιχτη. Αλλά κυρίως ζήσε την στιγμή. Και προς Θεού μεν εύχεσε ποττε να μπορούσες να σβήσεις που την μνήμη σου πράματα που σε κάνουν να πονάς, γιατί όπως και με τις φωτογραφίες έτσι και στη ζωή, τα αρνητικά βοηθούν για να εμφανίσουμε τα όμορφα! Και να συλλέγεις στιγμές για να σε κάνουν πραγματικά πλούσιο άνθρωπο και όχι αντικείμενα.

Καλό μας καλοκαίρι...

focus-smile-shot!!!

Πτώμα στο ερμάρι...!!!

2013-05-16T02:34:00.002+03:00

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα όπως όλες τις άλλες, ο καθένας βρισκόταν στην δική του ρουτίνα, άλλοι δουλειά, άλλοι σχολείο, άλλοι βόλτα...επιστρέφοντας όμως στο σπίτι συνειδητοποιούμε πως κάτι περίεργο συμβαίνει. Κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο φύσηξε ένας δυνατός άνεμος, θυμωμένος, φοβισμένος γι'αυτό που θα ακολουθούσε... Ξαφνικά ένας δυνατός κρότος με ταρακουνάει απ'τη θέση μου, ο τρελός βαρδάρης έριξε μια γλάστρα που βρισκόταν στο τραπέζι έξω στον κήπο. Μαράζι η μάνα μου....

Μπαίνοντας στο σπίτι ένοιωσα μια ανατριχίλα, μια παράξενη αίσθηση πανικού με κυρίευσε! Προχωρώντας στην κουζίνα αντικρίζω κάτι περίεργο και ασυνήθιστο, φωτογραφίες ξένων γυναικών στερεωμένες με μικρούς μαγνήτες πάνω στο ψυγείο. Φοβήθηκα, κάποιος μπήκε στο σπίτι ενώ βρισκόμασταν αλλού. Ποιός/ά;;; Γιατί;;; Ψάχνει για κάτι;; Χρήματα μήπως;;; Και τότε με κυριεύει ο πανικός, διασχίζω τον διάδρομο και σε χρόνο αστραπή βρίσκομαι στο δωμάτιο μου! Τα ρούχα μου...τα ΡΟΥΧΑ ΜΟΥ;;; Έκλεψαν τα ρούχα μου;;; Πάνω στο πανικό μου ανοίγω το ερμάρι να ελέγξω...το ρούχα μου είναι όλα στη θέση τους, για μια μικρή στιγμή ηρεμώ και παίρνω αμέσως τηλέφωνο την Κυριακή για να της εξιστορήσω τι έχει συμβεί, πως κάποιοι μπήκαν στο σπίτι μας, έβαλαν φωτογραφίες πάνω στο ψυγείο μας, αλλά ευτυχώς τα ρούχα μου είναι σώα και αβλαβή.

Καθώς εξιστορώ την ιστορία μου λίγο πανικόβλητη, παρατηρώ πιο εξονυχιστικά το ερμάρι μου...και ξαφνικά το βλέπω, εκεί, στην γωνία του ερμαριού μου, πίσω απ'τα ρούχα, γυναικεία πόδια....ο μεγαλύτερος μου φόβος από το CSI γίνεται πραγματικότητα!!! Χάνω τον έλεγχο, χάνω τη Γη κάτω απ'τα πόδια μου, η ψυχή μου πάει στην Κούλουρη μα δεν επιστρέφει....και βγάζω μια κραυγή, ΗΕΕΕΕΕΥΥΥΥΥ!!!! Πτώμα στο ερμάρι μου, το νεκρό πτώμα μιας κοπέλας στο ερμάρι μου! Το πρόσωπό της είναι καλυμμένο...ποία είναι;;; γιατί είναι στο ερμάρι μου;;; ποιός/ά την σκότωσε;;; κάποιος/ά που θέλει να με μπλέξει σ'ένα φόνο στον οποίο είμαι αθώα....συνεχίζοντας να στριγκλίζω στο τηλέφωνο αφού ακόμα μιλάω με την Κυριακή, προσπαθώ να κάνω ένα βήμα μπροστά και να βγάλω την κουκούλα για να δω το νεκρό πρόσωπο....ΑΛΛΑ δεν προλαβαίνω, ξυπνώ, όλα ήταν ένα όνειρο!!!

Ξυπνώ τρομαγμένη, κοιτάζω πρώτα το ερμάρι μου, που ευτυχώς είναι ερμητικά κλειστό, και μετά την ώρα στο κινητό μου, που δυστυχώς είναι 5 τα ξημερώματα και πρέπει μετά που τούτο να ξανακοιμηθώ για να ξυπνώ να πάω δουλειά. Κοιμάσαι μετά που τούτο ούλλο το χολιγουντιανό σενάριο-παρανοϊκό-εφιάλτη;;;

Και καθώς εξιστορώ σήμερα στην Κυριακή με λεπτομέρειες τον προψεσινό μου εφιάλτη ΓΕΛΑ!!! Γελά επειδή εσκέφτηκα τα ρούχα μου πρώτα που ούλλα (ε και;;) αλλά στην συνέχεια προσπαθεί να ρίξει φως στην υπόθεση. Έχει βγάλει τα δικά της συμπεράσματα ο Επιθεωρητής Κλουζώ. Έχω και'γω τις υποψίες μου...αλλά πρέπει να λύσουμε τούτη την υπόθεση! ο Οράτιος που ήταν σιορ;;; Πάντα τζαι παντού εν παρόν σε έτσι σκηνές, στην δική μου γιατί έλειπε;;; Ποίος/ά;;; Γιατί;;; Πως;;;

Όποιος ξέρει οτιδήποτε για την υπόθεση, οποιοσδήποτε αν έχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ή έχει παρατηρήσει κάτι περίεργο αυτές τις μέρες παρακαλώ να μας το αναφέρει έτσι ώστε να διελευκάνουμε την υπόθεση. Κάθε πιθανόν σενάριο που θα κατεβάσει ο νους σας θα γίνει δεκτό, γιατί όχι και να δημοσιευτεί όταν βρεθεί η άκρη της κλωστής.