Ράπτης Απόστολος Γενικός Οικογενειακός Ιατρός

Απλές συμβουλές για τη διάρροια

2012-01-23T18:55:00.000+02:00

Είναι συνήθως μια δυσάρεστη κατάσταση που μας “χτυπά” εκεί που δεν το περιμένουμε. Στη δουλειά, στο σπίτι, ακόμη και όταν είμαστε έξω για να διασκεδάσουμε, ή όταν ταξιδεύουμε. Οπουδήποτε και να βρισκόμαστε, η διάρροια θα μας χτυπήσει και θα γίνουμε συχνοί επισκέπτες της... τουαλέτας.

Η διάρροια είναι με απλά λόγια το αποτέλεσμα μια μάχης μικροβίων, ιών, βακτηριδίων, που έχουν εισχωρήσει στον οργανισμό μας και πλήττουν το γαστρεντερικό μας σύστημα. Η λοίμωξη αυτή μπορεί να ονομαστεί γαστρεντερίτιδα και προκαλείται από κολοβακτηρίδια, από καμπυλοβακτηρίδια, από σαλμονέλα, από σιγκέλα κ.α. Η τροφή και τα φαγητά σε ποσοστό 90% ευθύνονται για αυτό.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν πάθουμε γαστρεντερίτιδα και μας χτυπήσει η διάρροια;

Καταρχήν κατά το πρώτο 24ωρο, εκδηλώνονται 2 μεγάλες μάχες: Η πρώτη είναι του οργανισμού μας με τα μικρόβια και η δεύτερη είναι ... η δική μας με την τουαλέτα. Εάν κερδίσουμε την πρώτη αυτομάτως κερδίσαμε και την δεύτερη. Πρέπει λοιπόν να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας να αντεπεξέλθει.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε και έχει μεγάλη σημασία είναι η ενυδάτωση του οργανισμού μας. Πρέπει οπωσδήποτε να πίνουμε νερό έστω και μικρές γουλιές, ή τσάι ή αναψυκτικά τύπου κόλα με πολλούς ηλεκτρολύτες. Αυτά θα ενδυναμώσουν το σύστημα να καταφέρει να ανταποκριθεί καλύτερα. Δεν πίνουμε χυμούς και πορτοκαλάδες. Μεγάλη προσοχή επίσης θα πρέπει να δώσουμε και στο τι τρώμε (εάν είμαστε σε κατάσταση να φάμε).

Πρέπει να τρώμε “στεγνά” φαγητά και πολύ απλά στη σύνθεση τους. Δεν μπορεί να έχουμε διάρροια ή να κάνουμε εμετούς και εμείς να τρώμε ...κοκκινιστό. Μια λευκή φρυγανιά, για αρχή είναι ότι πρέπει. Επίσης ο λαπάς ή ο φιδές (τα μαλλιά του αγγέλου που έλεγαν παλιά) βοηθάει το στομάχι και τα έντερα.

Όταν δούμε ότι η διάρροια υποχωρεί μπορούμε να φάμε λίγο φρούτο (μήλο ή μπανάνα) και αυτό όχι ολόκληρο αλλά μπουκιές. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πάρουμε χαπάκια ή φάρμακα για τη διάρροια ή τον εμετό εάν προηγουμένως δεν έχουμε ενημερώσει τον γιατρό μας. Το καλύτερο είναι ο γιατρός να μας εξετάσει και εκείνος να αποφασίσει τι θα μας χορηγήσει. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η γαστρεντερίτιδα να μην είναι βακτηριακή και τα φάρμακα να μην κάνουν δουλειά ή να επιβαρύνουν τον οργανισμό μας.

Ροχαλητό και άπνοια: ένα καμπανάκι κινδύνου που δεν πρέπει να αγνοούμε

2011-12-16T19:04:00.000+02:00

“Στην αρχή το ροχαλητό του, μου είχε σπάσει τα νεύρα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Έτσι κάποια βράδια που έμενα ξάγρυπνη και ετοιμαζόμουν έξαλλη να τον ξυπνήσω, παρατήρησα ότι η αναπνοή του σταματάει για αρκετή ώρα. Τρόμαξα. Το πρωί του το είπα και τον προέτρεψα να ξεκινήσει εξετάσεις”. Η Βανέσσα Νομικού είναι 32 ετών. Ο άνδρας της είναι 40 και ροχάλιζε έντονα, μέχρι που τελικά όχι μόνο ροχάλιζε αλλά έκανε και άπνοιες ενώ κοιμόταν...

Η κατάσταση αυτή δεν είναι μια παράξενη ή μια μοναδική περίπτωση. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, όχι μόνο ροχαλίζουν το βράδυ ενώ κοιμούνται, αλλά κάνουν και άπνοιες. Σαν άπνοια μπορούμε να ορίσουμε οποιαδήποτε διακοπή της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο χρόνος της οποίας διαρκεί 10 ή και περισσότερα δευτερόλεπτα. Όταν δε, κατά τη διάρκεια του ύπνου παρουσιάζονται περισσότερες από 10 άπνοιες, τότε έχουμε να κάνουμε με το Σύνδρομο Υπνικής Άπνοιας.

Είναι μια κατάσταση που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πάρουμε αψήφιστα και ίσως κρύβει πολλά περισσότερα οργανικά προβλήματα. Καταρχήν τα άτομα που παρουσιάζουν άπνοια και ροχαλίζουν δεν κοιμούνται σωστά και το πρωί νιώθουν αδυναμία, κούραση, νεύρα, γενικά νιώθουν ότι δεν κοιμήθηκαν καλά. Αυτό οφείλεται στο εξής γεγονός: Όταν κάνουμε άπνοια, και η αναπνοή μας δεν λειτουργεί φυσιολογικά, το οξυγόνο στο αίμα μειώνεται. Ο εγκέφαλος λαμβάνει το μήνυμα και τίθεται σε συναγερμό. Η διέγερση αυτή του εγκεφάλου, διακόπτει τον βαθύ ύπνο προκειμένου να επανέλθει ο τόνος των μυών και να επιτραπεί πάλι η αναπνοή. Είναι το σημείο που όταν κοιμάται κάποιος και παρουσιάζει άπνοια, ξυπνάει ξαφνικά, σχεδόν πετάγεται, σαν να “πνίγεται”, σαν να μην μπορεί να ανασάνει σαν να παθαίνει ασφυξία.

Η υπνική άπνοια και το ροχαλητό δεν κάνει διακρίσεις. Εμφανίζεται και σε άνδρες και σε γυναίκες. Υπολογίζεται ότι ένας στους τέσσερις άνδρες και 2 στις 10 γυναίκες θα κάνουν άπνοιες στον ύπνο τους. Τα συμπτώματα περιγράφονται ως εξής: Ροχαλητό, διακοπές αναπνοής, ταραγμένος ύπνος, νυχτερινή εφίδρωση, αλλά και συχνοουρία, πρωινός πονοκέφαλος, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και αίσθημα κόπωσης και διαταραχές στη στύση (εάν μιλάμε για άνδρες). Μάλιστα έρευνες έχουν αποδείξει ότι η στυτική δυσλειτουργία οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό σε διαταραχές στον ύπνο.

Οι παράγοντες που δημιουργούν ή και επιδεινώνουν την υπνική άπνοια, είναι πολλοί και κάποιοι από αυτούς μπορούν να αντιμετωπιστούν από τον ίδιο τον άνθρωπο με λίγη προσπάθεια. Η παχυσαρκία είναι ένας βασικότατος παράγοντας, όπως επίσης και το κάπνισμα ή η λήψη αλκοόλ, τα βαριά γεύματα πριν τον ύπνο. Επίσης άλλοι παράγοντες που ευθύνονται για την άπνοια και το ροχαλητό είναι τα διάφορα νευρομυικά νοσήματα, οι ανατομικές ανωμαλίες του ρινοφάρυγγα (πχ υπερβολικά μεγάλη σταφυλή, ή υπερμεγέθεις αμυγδαλές), η χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, ο υποθυροειδισμός κ.α

Οι συνέπειες της υπνικής άπνοιας μπορεί να είναι δυσάρεστες για τον άνθρωπο εάν το αφήσει και δεν επισκεφθεί ένα ιατρό. Οι καρδιά και ο εγκέφαλος επηρεάζεται άμεσα και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολεί. Το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η καρδιακή ανεπάρκεια, η στηθάγχη, ακόμη και η επιληψία μπορεί να προκύψουν από το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας. Ακόμη και ο αιφνίδιος θάνατος...

Αμέσως πρέπει με τις οδηγίες του ιατρού μας να πάρουμε δραστικά μέτρα. Εάν είμαστε υπέρβαροι να ξεκινήσουμε δίαιτα για να χάσουμε κιλά . Να κόψουμε το κάπνισμα. Να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες πριν τον ύπνο, να μην πίνουμε αλκοόλ πριν τον ύπνο και γενικά να αναθεωρήσουμε τη στάση μας απέναντι στον οργανισμό μας πριν κοιμηθούμε.

Για τη μελέτη του ροχαλητού και της άπνοιας, ο γιατρός μας θα χρειαστεί να έχει κάποιες περισσότερες πληροφορίες. Έτσι απαιτείται ο ασθενής να υποβληθεί σε ειδική μελέτη ύπνου. Πλέον υπάρχουν ειδικά εξοπλισμένες κλινικές με τα κατάλληλα μηχανήματα, που βοηθούν στην εξαγωγή συμπερασμάτων. Ο ασθενής παραμένει εκεί για όλη τη διάρκεια της νύχτας, συνδεδεμένος με ειδικά μηχανήματα (που δίνουν πληροφορίες για την καρδιά, την αναπνοή, τον εγκέφαλο). Καταγράφεται η διάρκεια και ο αριθμός των απνοιών , οι αλλοιώσεις του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, το οξυγόνο στο αίμα και πολλά άλλα.

Ένα απλό ροχαλητό λοιπόν δεν πρέπει να το παίρνουμε ανάλαφρα. Είναι θέμα ζωής...

Ποιες τροφές πρέπει να αποφεύγουν τα άτομα με αυξημένο ουρικό οξύ

2011-12-13T18:09:00.000+02:00

Τα άτομα με αυξημένο ουρικό οξύ πρέπει να ακολουθούν μία δίαιτα χαμηλή σε πουρίνες. Οι πουρίνες είναι τμήμα των πρωτεϊνών των τροφών που μετατρέπονται σε ουρικό οξύ στον οργανισμό μας.

Η αύξηση ουρικού οξέος μπορεί να οφείλεται σε υπερπαραγωγή πουρινών ή σε μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος από τους νεφρούς και μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση ουρικής αρθρίτιδας (ποδάγρας).

Γενικές συστάσεις

- Αποφύγετε τα πλούσια σε πουρίνες τρόφιμα.

- Αυξήστε την κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε υδατάνθρακες (ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, φρούτα).

- Μειώστε την πρόσληψη λιπαρών από τη διατροφή σας. Επιλέξτε άπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα και τυριά.

- Μειώστε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος και προτιμήστε πουλερικά και ψάρια στις ποσότητες που ορίζονται από τον διαιτολόγο.

- Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ. Αυξήστε την κατανάλωση υγρών στη διάρκεια της ημέρας.

- Προσπαθήστε να αποκτήσετε σταδιακά και να διατηρήσετε ένα φυσιολογικό σωματικό βάρος.

- Αποφύγετε απότομη απώλεια βάρους.

- Αποφύγετε μεγάλα και βαριά γεύματα αργά τη νύχτα.

Τρόφιμα που απαγορεύονται

Τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε πουρίνες και πρέπει να αποφεύγονται τόσο σε οξεία φάση όσο και σε φάση ύφεσης είναι τα εξής:

- εντόσθια (συκώτι, μυαλά, νεφρά), ζωμός κρέατος, γλυκάδια

- κυνήγια, χήνα

- αμύγδαλα

- θαλασσινά (Μύδια, χτένια, αυγοτάραχο), σαρδέλες, σκουμπρί, ρέγκα, αντσούγιες

- μαγιά

Τρόφιμα που επιτρέπονται σε μικρές ποσότητες

- Κοτόπουλο, γαλοπούλα, κόκκινο κρέας (μοσχάρι, χοιρινό, αρνί, κατσίκι), μπέικον

- Ψάρια, οστρακοειδή (εκτός από αυτά που απαγορεύονται), αστακός, καβούρια στρείδια

- Αρακάς, φασόλια, σπανάκι, φακές, σπαράγγια, μανιτάρια, ντομάτα, κουνουπίδι, σπαράγγια

- Πατάτες τηγανητές, ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως

Σε περίπτωση οξείας φάσης επιτρέπεται η κατανάλωση 60 – 90 γρ. κρέατος, ψαριού ή πουλερικών την ημέρα ή ½ φλιτζάνι από τα παραπάνω λαχανικά, όσπρια και δημητριακά.

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

2011-12-01T19:39:00.003+02:00

Η 1η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS το 1988, με απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και στη συνέχεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Το AIDS έναι μία από τις φονικότερες επιδημίες στην παγκόσμια ιστορία. Γύρω στα 25.000.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ 33.000.000 είναι φορείς του ιού HIV. Η σεξουαλική επαφή αποτελεί τον κύριο τρόπο μετάδοσης του HIV.

Παρά την παγκόσμια προσπάθεια ελέγχου, η επιδημία HIV/AIDS συνεχίζει να παραμένει ανεξέλεγκτη στις περισσότερες χώρες του κόσμου, ιδιαίτερα της Υποσαχάρειας Αφρικής.

Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), ο κίνδυνος στη χώρα μας μοιάζει αμελητέος, χωρίς να υπάρχει εφησυχασμός, αφού η λοίμωξη παρουσιάζει αυξητική πορεία. Σημαντική μείωση παρατηρείται στους θανάτους από AIDS, λόγω των νέων θεραπειών, που εφαρμόζονται.

Το 2008 και μέχρι τις 31 Οκτωβρίου δηλώθηκαν 547 νέα περιστατικά οροθετικών ατόμων (458 άνδρες και 89 γυναίκες) και διαγνώσθηκαν 73 νέες περιπτώσεις AIDS (64 άνδρες και 9 γυναίκες). Ο συνολικός αριθμός των HIV οροθετικών ατόμων, συμπεριλαμβανομένων και των περιστατικών AIDS, έως τις 31 Οκτωβρίου 2008 ανερχόταν σε 9229 άτομα ,εκ των οποίων 7.409 (80,3%) ήταν άνδρες και 1772 γυναίκες (19.2%). Ο συνολικός αριθμός των περιπτώσεων AIDS, που δηλώθηκαν έως τις 31 Οκτωβρίου 2008 ανέρχεται σε 2928, εκ των οποίων 2477 άνδρες (84,6%) και 451 γυναίκες (15,4%). Οι θάνατοι από AIDS ανήλθαν σε 21 το 2008 (στοιχεία έως τις 31.10) και συνολικά σε 1582 από το 1983 (1382 άνδρες και 200 γυναίκες).

Πώς οι παθήσεις των δοντιών βλάπτουν την καρδιά

2011-12-01T19:38:00.001+02:00

Η στοματική κοιλότητα και τα δόντια αποτελούν μέρος του ανθρώπινου σώματος, άρα επηρεάζουν και επηρεάζονται από τα υπόλοιπα τμήματά του.

Πραγματικά, όπως δείχνουν και επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να υφίσταται μια στενή σχέση ανάμεσα στις περιοδοντικές νόσους και αρκετές σοβαρές ασθένειες.

Υπάρχουν, λοιπόν, περισσότεροι λόγοι από τους προφανείς για τους οποίους είναι σημαντικό να ακολουθείτε πιστά τους κανόνες στοματικής υγιεινής. Και, φυσικά, να μην αγνοείτε ακόμη κι έναν απλό πονόδοντο.

Η επίδραση της ουλίτιδας και της περιοδοντίτιδας εστιάζεται κυρίως στα καρδιαγγειακά νοσήματα και σε νοσήματα του αναπνευστικού.

Μπορεί, ωστόσο, να παίξουν ρόλο ακόμη και στην ομαλή πορεία μιας κύησης, καθώς υπάρχουν μελέτες οι οποίες τις συνδέουν με τη γέννηση πρόωρων και λιποβαρών νεογνών.

Η εξήγηση είναι σχετικά απλή. Οι παθήσεις των ούλων οφείλονται σε μικρόβια που αναπτύσσονται στη στοματική κοιλότητα, εισβάλλουν στο αίμα και μεταφέρονται σε ζωτικά όργανα, προκαλώντας νέες φλεγμονές.

Διαβάστε, λοιπόν, ποιες οδοντικές παθήσεις μπορεί να υποδηλώνουν βαθύτερα προβλήματα υγείας:

Αναπνευστικές λοιμώξεις

Η στενή ανατομική σχέση της στοματικής κοιλότητας με το αναπνευστικό σύστημα είναι προφανές ότι δικαιολογεί τέτοιες αλληλεπιδράσεις. Πρόσφατες μελέτες έδωσαν αρκετές ενδείξεις για τη σχέση των στοματικών λοιμώξεων, και ιδιαίτερα της περιοδοντίτιδας, με την πορεία εξέλιξης των πνευμονιών και των πνευμονοπαθειών αποφρακτικού τύπου (χρόνια βρογχίτιδα, εμφύσημα).

Μάλιστα, δύο πρόσφατες μελέτες κατέδειξαν ότι τα άτομα που έχουν κακή στοματική υγιεινή αντιμετωπίζουν κατά 4,5 φορές υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης χρόνιας αναπνευστικής νόσου σε σχέση με εκείνους που ακολουθούν πιστά τους κανόνες της.

Επίσης, όσοι παρουσιάζουν μεγαλύτερη από 20% απώλεια του οστού που στηρίζει τα δόντια ανά επιφάνεια δοντιού αντιμετωπίζουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας πνευμονοπάθειας, αποφρακτικού τύπου.

Καρδιαγγειακά νοσήματα

Όλες οι πρόσφατες σχετικές οδοντιατρικές ανακοινώσεις επισημαίνουν τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει η περιοδοντίτιδα, μια σοβαρή φλεγμονή των ούλων, η οποία προκαλεί βλάβη στο οστό που στηρίζει τα δόντια. Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, πίσω από την περιοδοντίτιδα κρύβεται το ίδιο μικρόβιο που εντοπίζεται και στις αθηρωματικές πλάκες των αγγείων των ατόμων με καρδιαγγειακές παθήσεις.

Επίσης, χρόνιες λοιμώξεις, όπως η περιοδοντίτιδα αλλά και η ουλίτιδα, έχουν συσχετιστεί με αιματολογικές μεταβολές, οι οποίες επηρεάζουν τη ροή του αίματος και κατ’ επέκταση αυξάνουν τον κίνδυνο για εμφάνιση ισχαιμικής νόσου.

Πού οφείλεται η ακμή;

2011-11-17T19:44:00.000+02:00

Δεν αρκεί μόνο να βρίσκεις πρόσκαιρους τρόπους για να αντιμετωπίζεις τα ενοχλητικά σπυράκια από το πρόσωπό σου. Ένα από τα πρώτα πράγματα που οφείλεις να κάνεις, προκειμένου να απαλλαχθείς οριστικά, είναι να ανακαλύψεις την αιτία που τα προκαλεί.

Η ακμή δεν είναι ένα φαινόμενο που αφορά μόνο την εφηβική ηλικία, αφού όλο και περισσότερες ενήλικες γυναίκες παρουσιάζουν τα σημάδια της.

Παρακάτω θα βρεις του συνήθεις «υπόπτους» της ενήλικης ακμής, αλλά και μερικούς απλούς τρόπους για να βελτιώσεις την κατάσταση.

Οι ορμονικές διαταραχές

Το δέρμα είναι ένας ιστός, ένα όργανο-στόχος που δέχεται την επίδραση πολλών ορμονών, ενώ παράλληλα μπορεί να συνθέτει και να μεταβολίζει ορμόνες. Κατά τη διάρκεια της ζωής μιας γυναίκας, οι ορμόνες φουντώνουν και υποχωρούν πολλές φορές.

Καθώς τα επίπεδα των οιστρογόνων αυξομειώνονται, τα ανδρογόνα, οι ορμόνες που διεγείρουν τους σμηγματογόνους αδένες, μπορεί να προκαλέσουν αυξημένη παραγωγή λιπαρότητας που οδηγεί στη δημιουργία σμήγματος. Αυτό με τη σειρά του φράζει τους πόρους, προσελκύοντας τα βακτηρίδια και αναπτύσσοντας φλεγμονή. Έτσι δημιουργείται η ακμή.

Η διατροφή

Οι λιπαρές τροφές επιβαρύνουν την κατάσταση του δέρματος με ακμή. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες τροφές που συμβάλλουν στην επιδείνωση της κατάστασης.

Ποιες; Οι απλοί υδατάνθρακες και η ζάχαρη: οποιαδήποτε τροφή προκαλεί αυξομειώσεις στα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα μας (όπως τα ζυμαρικά, το ψωμί και τα γλυκά) μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στο δέρμα και έτσι στη συνέχεια να εμφανιστούν σπυράκια.

Τα γαλακτοκομικά: κάποιες έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει άρρηκτη σχέση μεταξύ των γαλακτοκομικών και της εμφάνισης ακμής. Αυτό, ίσως, να ισχύει εξαιτίας των ορμονών που περιέχονται στις συγκεκριμένες τροφές.

Τι θα σε βοηθήσει; Εμπιστεύσου τα οργανικά προϊόντα. Τα παραδοσιακά γαλακτοκομικά μπορεί να προέρχονται από ζώα τα οποία τρέφονται με τροφές ενισχυμένες με ορμόνες, κι έτσι συχνά είναι πιο ενισχυμένα με ορμόνες από ό,τι τα οργανικά.

Η σοκολάτα: Έρευνα που διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2011 από την Ακαδημία Δερματολόγων έδειξε ότι η κατανάλωση σοκολάτας σχετίζεται με τη δημιουργία ακμής. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα που κατανάλωσαν μεγαλύτερες ποσότητες σοκολάτας ήταν πιο επιρρεπείς. Αξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα έγινε μόνο σε άνδρες, έτσι ώστε να μην επηρεάζεται από την επιρροή που προκαλούν οι ορμόνες.

Το στρες

Αυξάνει τα επίπεδα των ορμονών. Οι ειδικοί εξηγούν πως, όταν αγχωνόμαστε παράγεται μία ορμόνη, η κορτιζόλη, η οποία υπαγορεύει στον οργανισμό να παράγει λιπαρότητα από τους σμηγματογόνους αδένες.

Κάποια θέματα υγείας

Η ακμή πολλές φορές είναι σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Οι ορμονικές διαταραχές, όπως τα υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης ή οι πολυκυστικές ωοθήκες, συνήθως αποκαλύπτονται με ακμή ή και έντονη τριχοφυΐα. «Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών ταλαιπωρεί ένα 5-10% των γυναικών, και το παράδοξο είναι πως πολλές από αυτές δεν το γνωρίζουν καν».

Αν η ακμή συνοδεύεται από έντονη τριχοφυΐα ή ακατάστατη έμμηνο ρήση, τότε καλό είναι να συμβουλευτείς τον γιατρό σου, ο οποίος πιθανά να σου συστήσει κάποιες αιματολογικές εξετάσεις ή θα σου κάνει έναν υπέρηχο για να διαπιστώσει αν πάσχεις από σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Αν ισχύει, μπορεί να σου συνταγογραφήσει κάποιο αντιανδρογόνο, έτσι ώστε να ελεγχθεί η παραγωγή των ανδρικών ορμονών που ευθύνονται για την εμφάνιση της ακμής και της τριχοφυΐας ή θα σου συστήσει αντισυλληπτικά για κάποια περίοδο.

Εννέα ερωτήσεις - απαντήσεις για την Oστεοπόρωση

2011-10-20T19:04:00.000+03:00

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης (20 Οκτωβρίου) αναπτύσσονται παρακάτω εννέα ερωτήσεις και απαντήσεις που αφορούν την παραπάνω πάθηση.

1. Τι είναι η οστεοπόρωση;

Η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια στην οποία διαταράσσεται η αρχιτεκτονική (η ποιότητα και η ποσότητα) των οστών και οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Τα συχνότερα οστεοπορωτικά κατάγματα συμβαίνουν στο ισχίο, στον καρπό και στην σπονδυλική στήλη.

2. Πόσο συχνή ασθένεια είναι η οστεοπόρωση;

Μία στις τρεις γυναίκες και ένας στους πέντε άντρες προσβάλλονται από οστεοπόρωση.

Η κορυφαία οστική μάζα επιτυγχάνεται στην ηλικία των 20-30 ετών και μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να μειώνεται. Η οστική μάζα μειώνεται στην τέταρτη ή πέμπτη δεκαετία της ζωής, με ρυθμό 0.3-0.5%. Ο ρυθμός αυτός δεκαπλασιάζεται στην πενταετία που ακολουθεί την εμμηνόπαυση.

3. Ποιοι παράγοντες οδηγούν σε οστεοπόρωση;

Σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξή της παίζουν κληρονομικοί παράγοντες, αλλά και εξωγενείς παράγοντες, όπως η διατροφή και η άσκηση. Προκαθορισμένοι παράγοντες είναι το φύλο, η ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό, η φυλή, η εθνικότητα, η εμμηνόπαυση, η υστερεκτομή, η μακρόχρονη θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή. Τροποποιήσιμοι παράγοντες είναι το αλκοόλ, το κάπνισμα, το χαμηλό σωματικό βάρος, η πτωχή διατροφή, η ανεπαρκής άσκηση, οι συχνές πτώσεις,η ανεπάρκεια της βιταμίνης D, η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου.

4. Γιατί η οστεοπόρωση καλείται «σιωπηλή πάθηση»;

Η ασυμπτωματική οστεοπόρωση δεν πονάει.Μόνο όταν συμβεί ένα οστεοπορωτικό κάταγμα υπάρχει πόνος, για αυτό και η οστεοπόρωση καλείται «σιωπηλή πάθηση».

5. Σε τι διαφέρει η οστεοπόρωση από την οστεοπενία;

Οστεοπενία είναι η μείωση της αντοχής και πυκνότητας του οστού. Για πολλούς θεωρείται το κατώφλι της οστεοπόρωσης.

6. Έχω οστεοπενία. Πρέπει να ανησυχώ;

Ο ασθενής με οστεοπενία δεν πρέπει να εφησυχάζει. Πρέπει να συμβουλεύεται τον ειδικό ιατρό (γενικό ιατρό, ρευματολόγο, φυσίατρο, ορθοπεδικό, ενδοκρινολόγο). Αυτός θα του δώσει τις κατάλληλες ιατρικές οδηγίες.

7. Πώς διαγιγνώσκεται η οστεοπόρωση;

Η τεχνική της απορροφησιομετρίας (DEXA) αποτελεί τη διαγνωστική προσπέλαση εκλογής για την οστεοπόρωση .

8 . Πώς αντιμετωπίζεται η οστεοπόρωση;

Η καλύτερη άμυνα απέναντι στην οστεοπόρωση είναι η ενημέρωση,η πρόληψη και η σωστή και έγκυρη θεραπεία.

Η άσκηση μπορεί να επιβραδύνει την διαδικασία της οστεοπόρωσης και στους ηλικιωμένους να βελτιώσει την ισορροπία και να μειώσει τον κίνδυνο των πτώσεων.

Η κολύμβηση δεν αποτελεί την άσκηση εκλογής γαι την οστεοπόρωση, γιατί δεν φορτίζονται τα οστά.

Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου επιτυγχάνεται από τα γαλακτοκομικά ,ορισμένα λαχανικά (πχ μπρόκολο) τα μικρά ψάρια με το κόκκαλο (πχ σαρδέλες) και τα καρύδια.

9. H έκθεση στον ήλιο βοηθά στην σύνθεση της βιταμίνης D;

Μέσω της έκθεσης στον ήλιο επιτυγχάνεται η σύνθεση της βιταμίνης D. Αρκούν τρείς φορές την εβδομάδα για 10-15 λεπτά έκθεση στον ήλιο, πάντοτε με προσοχή, ώστε να επωφελούμαστε μόνον από τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Γιατί αυξήθηκαν τα κρυολογήματα και πως να τα... αποφύγετε

2011-10-18T18:11:00.000+03:00

Η πτώση της θερμοκρασίας των τελευταίων ημερών σε όλη την Ελλάδα αύξησε τα περιστατικά του κοινού κρυολογήματος. Διαβάστε παρακάτω απλούς τρόπους για να αποφύγετε να κολλήσετε.

Το κοινό κρυολόγημα συνοδεύει συνήθως τις απότομες αλλαγές των καιρικών συνθηκών. Η εποχιακή διακύμανση μπορεί να αφορά το άνοιγμα των σχολείων και τον “κακό καιρό”, ο οποίος παρακινεί τους ανθρώπους να περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, που δεν αερίζονται επαρκώς και έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες μετάδοσης της νόσου.

Το κοινό κρυολόγημα είναι η πιο συχνή μορφή λοίμωξης του αναπνευστικού συστήματος. Παρά το γεγονός ότι περισσότεροι από 200 ιοί μπορούν να προκαλέσουν το κοινό κρυολόγημα, οι δράστες είναι συνήθως οι ρινοϊοί, που φταίνε για την πρόκληση του 10% έως 40% των κρυολογημάτων.

Είναι εξαιρετικά μεταδοτικό και συνήθως συγχέεται με τη γρίπη. Βασική διαφορά τους είναι η συμπτωματολογία. Υψηλός πυρετός και μυϊκοί πόνοι συνήθως αφορούν γρίπη και όχι κοινό κρυολόγημα.

Τα παιδιά εμφανίζουν περίπου πέντε έως επτά κρυολογήματα το χρόνο. Ένας βασικός λόγος για τον οποίο τα κρυολογήματα είναι τόσο συχνά στα παιδιά, είναι επειδή τα παιδιά περνούν το χρόνο τους στο σχολείο ή σε κέντρα ημερήσιας φροντίδας, όπου βρίσκονται σε στενή επαφή με άλλα παιδιά τις περισσότερες ώρες της ημέρας.

Ένας άλλος λόγος είναι γιατί τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα κατά των κρυολογήματων. Σε οικογένειες με παιδιά στο σχολείο, ο αριθμός των κρυολογήματων σε κάθε παιδί μπορεί να φτάσει τα 12 ετησίως.

Τι μπορείτε να κάνετε για να μην κολλήσετε:
- Αποφύγετε να βρίσκεστε σε κλειστό χώρο με άτομα που έχουν κοινό κρυολόγημα
- Διατηρείστε την υγιεινής του στόματος
- Χρησιμοποιείστε χαρτομάντηλα μιας χρήσης
- Καθαρίστε σχολαστικά τα χέρια (πλύσιμο, χρήση αλκοολούχων αντισηπτικών)
- Μην αγγίζετε επιφάνειες σε κοινόχρηστους χώρους με τα χέρια σας – αν είναι δυνατόν χρησιμοποιήστε τον αγκώνα σας
- Αποφύγετε να αγγίζετε το πρόσωπό σας με τα χέρια σας. Ο πιο κοινός τρόπος να “κολλήσετε” είναι αγγίζοντας το πρόσωπο, κυρίως τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα σας.
- Να είναι ρουτίνα η τακτική απολύμανση των επιφανειών στο σπίτι σας
- Αερίζετε συχνά όλων των εσωτερικών χώρων
- Καταναλώστε φρέσκα φρούτα (πορτοκάλια, γκρέιπ φρουτ κλπ)]
- Τρώτε τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C. Τρόφιμα όπως το μάνγκο, τα πορτοκάλια, οι φράουλες, η παπάγια, τα κάσιους και τα τροπικά φρούτα είναι πλούσια σε βιταμίνη C και μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα
- Τρώτε γιαούρτι,πιστεύεται ότι βοηθάει στην ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.
- Φάτε λίγη σούπα κοτόπουλου κάθε λίγο και λιγάκι κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου. Αυτή η τροφή θεωρείται οτι έχειπροληπτικές και θεραπευτικές δυνάμεις κατά του κοινού κρυολογήματος
- Σταματήστε το κάπνισμα. Ο καπνός του τσιγάρου βλάπτει το ανοσοποιητικό σύστημα
- Αποφύγετε έκθεση στο ψύχος (ένδυση με τα κατάλληλα ρούχα, ούτε πολύ ελαφρά, ούτε πολύ βαριά)
- Ενυδατώστε τις ρινικές διόδους. Συχνό πλύσιμο της μύτης με φυσιολογικό ορό μπορεί να σας βοηθήσει να κρατήσετε μακρυά το κοινό κρυολόγημα
- Κοιμηθείτε αρκετά κατα την διάρκεια της ψυχρής περιόδου ώστε να ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα
- Το φιλί κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος είναι αμαρτία. Πρέπει να αποφύγετε τη στενή και παρατεταμένη επαφή με κάποιον που έχει ένα κοινό κρυολόγημα.

Ποιος νομίζετε ότι είναι ο Νο1 παράγοντας θνητότητας παγκοσμίως;

2011-10-10T19:38:00.001+03:00

Η Υπέρταση!
Η Υπέρταση είναι ύπουλη – χωρίς συμπτώματα, αλλά, ακόμα κι αν γίνει σωστή διάγνωση, το 70% των ασθενών παραμένουν...
αρρύθμιστοι, παρά την πληθώρα φαρμάκων που έχουν οι γιατροί στα χέρια τους.

Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτό οφείλεται στην πολυπλοκότητα των θεραπευτικών σχημάτων, που δυσκολεύει τους ασθενείς, αλλά και στην υποτίμηση του κινδύνου από μέρους τους.

Γι αυτό, η Ελληνική Αντιυπερτασική Εταιρεία, ξεκινά ενημερωτική εκστρατεία με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού και κυρίως των ασθενών. Η καμπάνια έχει κεντρικό μήνυμα: Χάπια όλη την ώρα; Στην υπέρταση, όχι πια! και ενημερώνει το κοινό ότι, τώρα, νέες, απλοποιημένες θεραπείες προσφέρουν καλύτερη ρύθμιση και μεγαλύτερη προστασία.

Πώς να «προλάβετε» τη γρίπη

2011-10-03T18:21:00.001+03:00

Ο χειμώνας έρχεται και φέρνει μαζί του και τα γνωστά σε όλους κρυολογήματα. Καλό είναι, λοιπόν, να προετοιμάσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ώστε να αποφύγετε τα ενοχλητικά συμπτώματα της γρίπης και να μην καθηλωθείτε στο κρεβάτι. Παρακάτω θα βρείτε μερικές συμβουλές, για να «προλάβετε» το κρυολόγημα:

Κατ' αρχάς, συνώνυμο της υγείας είναι μια ισορροπημένη και πλούσια σε βιταμίνες διατροφή. Δημιουργήστε ένα διατροφικό πλάνο και προσθέστε σ’ αυτό τροφές πλούσιες σε βιταμίνες και πρωτεΐνες. Οι μεν πρώτες ενισχύουν το ανοσοποιητικό, οι δε δεύτερες σας γεμίζουν με ενέργεια, για να μπορέσετε να αντεπεξέλθετε στις καθημερινές απαιτήσεις.

Για παράδειγμα, καταναλώστε περισσότερα λεμόνια, τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνη C. Επίσης, έχουν αντισηπτική δράση, όποτε καλό θα ήταν κάθε φορά που έρχεστε σε επαφή με ανθρώπους που νοσούν να μασάτε μια φλούδα λεμονιού.

Δεν αρκεί όμως μόνο η σωστή διατροφή, αλλά σημαντική για την υγεία σας μπορεί να αποδειχθεί και η άσκηση. Εντάξτε την άσκηση στη ζωή σας και μην κλείνεστε στο σπίτι, γιατί έτσι αυξάνετε την επιρρέπειά σας σε κάθε είδους γρίπη. Είναι γνωστό ότι η σωματική δραστηριότητα και ο καθαρός αέρας ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και την ψυχολογία σας.

Αν πάλι δεν σας περισσεύει χρόνος για άσκηση, μια βόλτα σε καθημερινή βάση μπορεί να σας βοηθήσει και αυτό γιατί ο περίπατος ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος και κατά συνέπεια την υγεία μας.

Ακόμα ένα προληπτικό μέτρο κατά της γρίπης είναι τα ζεστά ρούχα. Προτιμήστε να φοράτε ρούχα που κρατούν το σώμα σας ζεστό, μια και το κρύο μειώνει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τέλος, αποφύγετε την υπερβολική κούραση και το στρες και φροντίστε να κοιμάστε αρκετά.

Οι αγχωτικές πρώτες μέρες στα θρανία.

2011-09-16T18:13:00.000+03:00

Τα σχολεία άνοιξαν: Συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς.

Αρχίζει η περίοδος που γονείς και δάσκαλοι θα πρέπει να βοηθήσουν, ώστε μικροί και μεγάλοι μαθητές να προσαρμοστούν ευκολότερα στους απαιτητικούς ρυθμούς του σχολείου. Είναι γνωστό ότι πολλοί μαθητές υποφέρουν από στρες της προσαρμογής γι΄ αυτό θα είναι μεγάλο λάθος να πιέσετε τα παιδιά σας. Είναι φυσιολογικό να αισθάνονται πιεσμένα από την επιστροφή στο σχολείο.

Ιδιαίτερα για «τα πρωτάκια» η είσοδος στο σχολείο ενεργοποιεί το άγχος αποχωρισμού, καθώς πιστεύουν ότι η μαμά ή ο μπαμπάς θα τα αφήσει στο σχολείο και δεν θα έρθει να τα πάρει. Η μετάβαση στο σχολείο, σ' ένα νέο χώρο, με πολλά παιδιά, δημιουργεί στην αρχή μια αναστάτωση, καθώς το παιδί απομακρύνεται από την ασφάλεια του σπιτιού και των προσώπων που το περιστοίχιζαν. Νιώθει ότι χάνει την αποκλειστικότητα και ότι χρειάζεται να αναπτύξει νέες δεξιότητες και συμπεριφορές για να ενταχθεί.

Μικρές συμβουλές για γονείς και δασκάλους:

Οι γονείς πρέπει να είναι ήρεμοι, αποφεύγοντας την έντονη προσκόλληση στο παιδί, όταν επιστρέφει από το σχολείο. Οι δικές τους συναισθηματικές αντιδράσεις είναι καταλυτικές τόσο για τις συναισθηματικές αντιδράσεις του παιδιού όσο και για την εικόνα που θα δημιουργήσει το ίδιο για το σχολείο. Η προετοιμασία του παιδιού, μέσω συζητήσεων, επίσκεψης στο χώρο του σχολείου, καθώς και η τήρηση του σχολικού ωραρίου διευκολύνει αυτή τη μετάβαση. Προτείνετε στο παιδί να πάρει μαζί του στο σχολείο κάποια αγαπημένα του αντικείμενα ή να δείξει στα άλλα παιδιά κάτι που του αρέσει να κάνει.
Ο τρόπος που θα οργανώσει ένα παιδί το διάβασμά του παίζει καταλυτικό ρόλο, όχι μόνο στην επίδοσή του στο σχολείο, αλλά κυρίως στην εικόνα και τη σχέση που θα αναπτύξει με τη μάθηση γενικότερα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν 'διαβάζουμε' όλοι μαζί τα μαθήματα της επόμενης μέρας, αλλά στην ουσία βοηθάμε ή καλύτερα μαθαίνουμε το παιδί (ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού) να οργανώνει τη μελέτη του, ώστε να είναι αποδοτική και όσο το δυνατόν λιγότερο κουραστική. Αυτό ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας στο παιδί και του δίνει μια εικόνα για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες του και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται.
Τα σχολικά ψώνια για γονείς και μαθητές είναι ένα σημαντικό γεγονός. Θα πρέπει όμως να έχετε το νου σας καθώς για πολλά από τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά δεν υπάρχει επαρκές νομοθετικό πλαίσιο που να διασφαλίζει την ασφάλειά τους.

Τα βάρη της σχολικής τσάντας και οι επιπτώσεις στην υγεία των μαθητών

2011-09-12T18:29:00.000+03:00

Για να αρχίσει καλά το σχολείο, ξαλαφρώστε τις σχολικές τσάντες και μάθετε να τις χρησιμοποιείτε σωστά.

Αυτό συνιστάται στους μαθητές για την ζημιά που μπορεί να κάνουν στην σπονδυλική τους στήλη.

«Το μέγιστο βάρος που φέρουν τα παιδιά σχολικής ηλικίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το 15-20% του σωματικού βάρους τους». «Ωστόσο, οι περισσότεροι μαθητές μεταφέρουν φορτία ίσα με το 22% έως 27,5% του σωματικού βάρους τους – και σε μερικές περιπτώσεις υπερβαίνουν το 30% τουλάχιστον μία ημέρα την εβδομάδα».

Η συνήθεια αυτή μπορεί να τραυματίσει την μέση, ιδίως των παιδιών που δεν γυμνάζονται. «Όταν οι μυς είναι καλά γυμνασμένοι, το παιδί αντέχει καλύτερα το φορτίο στους ώμους του και έτσι μειώνονται οι πιθανότητες πόνου στη μέση ή και στη ράχη ακόμα».

Πότε πρέπει να ανησυχήσουν οι γονείς από τον πόνο του παιδιού τους; Όταν διαρκεί πολύ καιρό ή υπάρχουν συχνά επεισόδια, απαντά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, απαιτείται διερεύνηση του προβλήματος.

Σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη άποψη, οι βαριές τσάντες δεν αποτελούν αιτία σκολίωσης. «Οι βαριές σχολικές τσάντες δεν μπορούν να προκαλέσουν αυτομάτως σκολίωση – ούτε η κακή στάση σώματος το κάνει αυτό». «Η σκολίωση, που εμφανίζεται συχνότερα στα κορίτσια, έχει ισχυρή γενετική συνιστώσα, γι’ αυτό και την βλέπουμε πιο συχνά σε παιδιά με οικογενειακό ιστορικό».

Η σκολίωση είναι μια παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης, η οποία στα αρχικά της στάδια σπανίως είναι επώδυνη. Οι γονείς όμως μπορούν να την εντοπίσουν εάν ο ένας ώμος του παιδιού είναι πιο ψηλά από τον άλλο ή εάν, όταν σκύβει προς τα εμπρός με τα γόνατα τεντωμένα και τα χέρια χαλαρά κρεμασμένα, δημιουργείται ένα«φούσκωμα» στη μία πλευρά της πλάτης.

Η σκολίωση είναι συχνότερη στην προεφηβική ηλικία (στις ηλικίες περίπου 12-13 ετών), αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε νήπια και σε μικρά παιδιά.

Η γενική αρχή για προστασία της σπονδυλικής στήλης στο σχολείο είναι η συχνή αλλαγή της στάσης του σώματος. «Δεν υπάρχει μια ιδανική στάση σώματος». «Ακόμα και εάν ένα παιδί κάθεται σωστά, αν μείνει πολλή ώρα ακίνητο αυξάνεται ο κίνδυνος μυοσκελετικής διαταραχής».

Γι’ αυτό τον λόγο, τα παιδιά και οι έφηβοι που περνούν πολλές ώρες καθισμένα (στο σχολείο και μετά στο σπίτι και στο φροντιστήριο) πρέπει να ξέρουν πως πρέπει να αλλάζουν συχνά στάση και να κάνουν μικρά διαλείμματα για να σηκώνονται και να τεντώνουν τα παιδιά τους.

Στο σπίτι, εξάλλου, καλό είναι να μην διαβάζουν αποκλειστικά στο γραφείο τους, αλλά και στον καναπέ ή στο κρεβάτι όταν μπορούν.

Γιατί δεν πρέπει να κοιμόμαστε αμέσως μετά το φαγητό

2011-09-08T06:35:00.000+03:00

Πόσες φορές έχετε ακούσει ότι δεν πρέπει να κοιμόμαστε με γεμάτο στομάχι; Πολλές. Έλα όμως που εκείνη την ώρα μας πιάνει μια γλυκιά νύστα....

Μία νέα μελέτη αποκαλύπτει πως όταν πηγαίνουμε για ύπνο το βράδυ αμέσως μετά το φαγητό, αυξάνεται ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου.

Τα καλά νέα είναι πως όταν πηγαίνουμε για ύπνο κάνα δυο ώρες αργότερα, ο κίνδυνος μειώνεται σχεδόν κατά τα δύο τρίτα.

Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από μελέτη με 1.000 εθελοντέςας.

Οι 500 από τους εθελοντές ήταν υγιείς, οι 250 είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και οι υπόλοιποι είχαν παρουσιάσει οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (είναι πρόδρομη κατάσταση του εμφράγματος).

Όλοι οι εθελοντές συμπλήρωσαν λεπτομερή ερωτηματολόγια για τις συνήθειες ύπνου τους και για το αν και τι έτρωγαν πριν από την νυχτερινή κατάκλιση.

Σε σύγκριση με όσους έμπαιναν για ύπνο μέσα στην πρώτη ώρα από το δείπνο, όσοι περίμεναν 60-70 λεπτά είχαν 66% λιγότερες πιθανότητες εγκεφαλικού, ενώ όσοι περίμεναν από 70 λεπτά έως 2 ώρες, είχαν κατά 76% λιγότερες πιθανότητες εμφράγματος.

Για άγνωστους λόγους, από τις 2 ώρες και μετά, η μείωση του κινδύνου φάνηκε να ελαττώνεται σταδιακά.

Υπήρξαν επίσης ενδείξεις πως η αναμονή πριν από την κατάκλιση ελαττώνει και τον κίνδυνο οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, αλλά η μείωση δεν ήταν τόσο σημαντική όσο αυτή του εγκεφαλικού.

Η ανάλυση έλαβε υπ’ όψιν όλους τους άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου – από το φύλο και την ηλικία μέχρι το κάπνισμα – αλλά η προστατευτική συσχέτιση της αναμονής με το εγκεφαλικό παρέμεινε ισχυρή.

Οι πιθανές εξηγήσεις

Πως μπορεί όμως η αναμονή να προστατεύει από το εγκεφαλικό; Μία πιθανή εξήγηση, κατά την κυρία Καστορίνη, είναι πως ο ύπνος αμέσως μετά το φαγητό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, η οποία με τη σειρά της σχετίζεται με την άπνοια του ύπνου, που αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό.

Μία άλλη εξήγηση, είναι πως όταν τρώμε αλλάζουν τα επίπεδα σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα, καθώς και η ροή του αίματος.

«Όλες αυτές οι παροδικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού».

«Αν και η παρούσα μελέτη συμπεριέλαβε σχετικά μικρό αριθμό ασθενών, τα ευρήματά της αξίζουν να διερευνηθούν περαιτέρω». «Έως ότου οριστικοποιηθεί το θέμα, ας θυμόμαστε πως οι συστάσεις των μητέρων και των γιαγιάδων μας, κατά κανόνα είναι σωστές».

Εντοπίστε τη δυσλεξία

2011-09-05T14:19:00.000+03:00

Δεν είναι αναγκαίο να παρουσιαστεί καθένα από τα παρακάτω σημάδια σε κάθε δυσλεκτικό παιδί. Όμως, πάντοτε εμφανίζεται ένα σύνολο συμπτωμάτων που μπορεί να επιτρέψει να γίνει πλήρης διάγνωση.

-Δυσκολία στο να δένει τη ζώνη, τα κορδόνια, τη γραβάτα του, κ.λπ..

-Δυσκολία στο να κατανοεί προθέσεις οι οποίες σχετίζονται με κατεύθυνση, π.χ. μέσα-έξω, πριν-μετά, μπροστά-πίσω.

-Δυσκολία στο να εκτελεί περισσότερες από μία οδηγίες τη φορά.

-Πιθανό ιστορικό αργής, καθυστερημένης γλωσσικής ανάπτυξης.

-Δυσκολία στο να βρίσκει την ονομασία για κάποιο αντικείμενο.

-Μπέρδεμα αριστερής με δεξιά πλευρά του σώματος.

-Έλλειψη προτίμησης αριστερού – δεξιού χεριού.

-Φτωχός γραφικός χαρακτήρας με πολλές αντιστροφές γραμμάτων και κακοσχηματισμένα γράμματα.

-Δυσκολία στο να θυμάται οτιδήποτε σχετικό με σειρά ακολουθιών, π.χ. τις μέρες της εβδομάδας και αλφάβητο.

-Δυσκολία στο να θυμάται τι μέρα είναι ή τα γενέθλιά του ή να μαθαίνει να λέει την ώρα.

-Υπερβολική κούραση σε σχέση με τον χρόνο συγκέντρωσης και την προσπάθεια που κατέβαλε.

-Διστακτική και κοπιαστική αναγνωστική ικανότητα, όταν διαβάζει δυνατά, παραλείποντας λέξεις συχνά ή προσθέτοντας έξτρα λέξεις ή αποτυγχάνοντας να αναγνωρίσει «οικείες» γνωστές λέξεις.

-Παραλείψεις σειράς ή σειρών, όταν διαβάζει ή διαβάζει την ίδια σειρά δύο φορές. Χάνει το σημείο που διαβάζει.

-Μπερδεύει λέξεις που μοιάζουν οπτικά, π.χ. σώμα-μασώ, σάκα-κάσα, φάβα-βάφω.

-Δυσκολία στο να χωρίζει σε συλλαβές μεγάλες λέξεις, όπως και στο να βάζει πάλι τις συλλαβές στη σωστή σειρά τους. -Συχνές παραλείψεις συλλαβών.

-Έλλειψη, δυσκολία ή αδιαφορία χρήσης σημείων στίξης.

-Συχνοί αναγραμματισμοί, π.χ. τρένο σαν τέρνο, στρώμα σαν τσρώμα.

-Δυσκολία στο να επιλέγουν και να κατανοούν τα πιο σημαντικά σημεία ενός κειμένου.

-Ανικανότητα στο να βάζουν γράμματα μαζί σε συνδυασμούς συμφώνων ή φωνηέντων.

-Δυσκολία στο να μάθουν την προπαίδεια.

-Χαμηλή επίδοση στα γραπτά τους σε σχέση με την προφορική τους ικανότητα.

-Διαρκές μπέρδεμα με γράμματα που μοιάζουν οπτικά ή ακουστικά, π.χ. β-θ, φ-β, β-δ, σ-ζ, μ-ν.

-Λανθασμένη επιλογή γραμμάτων κατά τη διάρκεια φτωχής ακουστικής διάκρισης ιδιαίτερα μεταξύ φωνηέντων ε,α,ι,η, αλλά και συμφώνων π-μπ, τ-ντ.

-Χρήση χωρίς διάκριση κεφαλαίων και μικρών γραμμάτων.

-Μπέρδεμα μεταξύ παρόμοιων ακουστικά λέξεων, π.χ. εμείς-εμάς, θέμα-δέμα. Γράμματα, συλλαβές και λέξεις παραλείπονται, τοποθετούνται σε λάθος σειρά ή μετατοπίζονται και αντιστρέφονται.

-Μια λέξη μπορεί να είναι γραμμένη με πολλούς τρόπους ορθογραφίας μέσα στο ίδιο κείμενο.

-Τα γράμματά τους είναι πολύ άσχημα τοποθετημένα στη σελίδα και με δυσκολία μένουν κοντά στο περιθώριο.

-Χάνουν το νόημα αυτού που γράφουν.

"Μαμά δεν θέλω να πάω σχολείο"

2011-08-26T18:08:00.000+03:00

Διαβάστε τις συμβουλές των ψυχολόγων στους γονείς που τα παιδάκια τους, πρωτάκια, κλαίνε και οδύρονται για να μην πάνε στο σχολείο.

Τα σχολεία θα ανοίξουν σε λίγες ημέρες και κάποια παιδιά θα αποχωριστούν για πρώτη φορά τους γονείς τους, καθώς θα διαβαίνουν την πόρτα του παιδικού σταθμού ή του νηπιαγωγείου.

Για κάποια απ’ αυτά, η εμπειρία θα είναι οδυνηρή.

Το κλάμα και η άρνηση του παιδιού να πάει σχολείο δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο φαινόμενο και οι ψυχολόγοι το αποδίδουν κυρίως στο άγχος που δημιουργεί ο αποχωρισμός από τους γονείς.

Απαντήσεις για τα αίτια του φαινομένου και συμβουλές για το τι θα πρέπει να κάνουν οι γονείς.

Γιατί δεν θέλουν να πάνε σχολείο;

«Παρόλο που οι γονείς ανησυχούν και δυσκολεύονται, όταν βλέπουν το παιδί στην πόρτα του σχολείου, την πρώτη μέρα, εβδομάδα ή μήνα να κλαίει έντονα, κάτι τέτοιο θεωρείται φυσιολογικό, καθώς το κλάμα αποτελεί ένδειξη και της σχέσης-δεσμού με τους γονείς του.

Για αρκετά παιδιά, η είσοδος στο σχολείο ενεργοποιεί το άγχος αποχωρισμού, καθώς πιστεύουν ότι η μαμά ή ο μπαμπάς θα τα αφήσει στο σχολείο και δεν θα έρθει να τα πάρει.

Η μετάβαση στο σχολείο, σ’ ένα νέο χώρο, με πολλά παιδιά, δημιουργεί στην αρχή μια αναστάτωση, καθώς το παιδί απομακρύνεται από την ασφάλεια του σπιτιού και των προσώπων που το περιστοίχιζαν.

Νιώθει ότι χάνει την αποκλειστικότητα και ότι χρειάζεται να αναπτύξει νέες δεξιότητες και συμπεριφορές για να ενταχθεί».

Το άγχος του αποχωρισμού είναι φυσιολογικό και ξεκινά από την ηλικία των 6 μηνών, κατά την οποία το βρέφος δυσανασχετεί, όταν βλέπει τους γονείς του να απομακρύνονται.

Αυτό διαρκεί μέχρι την ηλικία των 3 ετών και σταδιακά μειώνεται.

«Όσο μεγαλώνει ένα παιδί, τόσο πιο εύκολος είναι ο αποχωρισμός από τους γονείς. Ωστόσο, κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης, από τον οποίο εξαρτάται το άγχος. Αλλά δεν εξαρτάται μόνο απ’ αυτό, εξαρτάται από το επίπεδο του παιδιού, την ιδιοσυγκρασία του, από προηγούμενες εμπειρίες αποχωρισμού, από τον τρόπο που οι γονείς χειρίζονται τον αποχωρισμό. Το άγχος είναι φυσιολογικό για το παιδί, αλλά και για τους γονείς, οι οποίοι αισθάνονται ενοχή που αφήνουν το παιδί τους κι αυτό τους δημιουργεί άγχος. Πίσω από κάθε παιδί που έχει άγχος κρύβεται ένας γονιός με άγχος».

Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου παιδί και γονέας, συνήθως μητέρα, έχουν αναπτύξει μια έντονη σχέση προσκόλλησης/δεσμού ως προσπάθεια αναπλήρωσης, κυρίως από την πλευρά του γονέα, κάποιου συναισθηματικού κενού, γεγονός που δυσκολεύει την προσαρμογή του παιδιού στο νέο περιβάλλον. Αυτό, εντείνεται, όταν ο γονέας δείχνει ότι ανησυχεί πολύ για το πού θα πάει το παιδί, ιδίως όταν αυτό παρουσιάζει κάποια προβλήματα υγείας ή είναι μοναχοπαίδι και αρκετές φορές κλαίει μπροστά του.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;

Βασικό είναι να επεξεργαστούν πρώτα οι ίδιοι οι γονείς τι σημαίνει γι’ αυτούς η μετάβαση του παιδιού από το σπίτι στο σχολείο και να αναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους και τη σχέση τους με το παιδί.

«Οι γονείς πρέπει να είναι ήρεμοι, αποφεύγοντας την έντονη προσκόλληση στο παιδί, όταν επιστρέφει από το σχολείο.

Οι δικές τους συναισθηματικές αντιδράσεις είναι καταλυτικές τόσο για τις συναισθηματικές αντιδράσεις του παιδιού όσο και για την εικόνα που θα δημιουργήσει το ίδιο για το σχολείο.

Η προετοιμασία του παιδιού, μέσω συζητήσεων, επίσκεψης στο χώρο του σχολείου, καθώς και η τήρηση του σχολικού ωραρίου διευκολύνει αυτή τη μετάβαση.

Καλό είναι να χαιρετήσει ο γονέας το παιδί, να του πει πού πάει, αλλά να αποφύγει να παρατείνει την παραμονή του στο χώρο, όταν αρχίσει το παιδί να κλαίει (όσο δύσκολο και αν είναι για το γονέα). Μπορεί να προτείνει στο παιδί να πάρει μαζί του στο σχολείο κάποια αγαπημένα του αντικείμενα ή να δείξει στα άλλα παιδιά κάτι που του αρέσει να κάνει».

Προτείνεται στους γονείς να μην μιλούν στα παιδιά τους αποκλειστικά για το σχολείο, να τα προετοιμάσουν για το σχολικό περιβάλλον με μια επίσκεψη στο σχολείο, πριν αρχίσει η φοίτηση, να ενθαρρύνουν κάθε προσπάθεια του παιδιού που πάει για πρώτη φορά μόνο του σχολείο και να επιβραβεύουν την παραμονή του στο σχολείο, να ενισχύσουν την αυτονομία του όσο βρίσκονται στο σπίτι ώστε να αναπτύξει τις ικανότητές του, όπως να το αφήνουν να τρώει μόνο του στο τραπέζι ή όταν ένα παιδί έχει «καθαρίσει», να ενθαρρύνεται να πηγαίνει στην τουαλέτα και να καθαρίζεται μόνο του.

Οι γονείς θα πρέπει να αναγνωρίσουν το άγχος του παιδιού και να μην του μεταδίδουν το δικό του άγχος, γιατί "το άγχος γεννάει άγχος".

Επισημαίνει ακόμη ότι, όταν ένα παιδί κλαίει, θα πρέπει πάντα ο γονιός να συνεργάζεται με τη δασκάλα ακόμη και αν δε συμφωνεί μαζί της για να δημιουργηθεί ένα καλύτερο πνεύμα σεβασμού. Επίσης, ο γονιός δεν πρέπει να υποκύπτει, όταν το παιδί δεν θέλει να πάει σχολείο.

Πότε πρέπει να απευθυνθούν σε ειδικό;

Ένα δοκιμαστικό διάστημα μερικών μηνών, περίπου μέχρι τα Χριστούγεννα, μπορεί να δείξει, αν το παιδί μπορεί να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον.

«Αν σ’ αυτό το διάστημα, το κλάμα συνεχίσει να είναι έντονο και παρατηρηθούν, είτε από τον εκπαιδευτικό είτε από τους γονείς, συμπεριφορές, όπως π.χ. να πέφτει εύκολα, να δυσκολεύεται να σκαρφαλώσει ή να χοροπηδήσει, να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί, να θυμηθεί οδηγίες/ιστορίες, να ηχολαλεί ή να μιλά ελάχιστα, να αποφεύγει τα άλλα παιδιά, να προτιμά να είναι μόνο ή να είναι αρκετά επιθετικό, να κλαίει πολύ και με το παραμικρό, να έχει αρκετές φοβίες, να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, να μιλά σιγανά ή φωναχτά στον εαυτό του, τότε είναι σημαντική η συμβολή ενός ειδικού για μια ολόπλευρη διερεύνηση, καθώς μπορεί το κλάμα να είναι- ίσως- η επιφάνεια μιας βαθύτερης δυσκολίας».

Κρυολογήματα λόγω κλιματιστικών

2011-08-08T18:49:00.000+03:00

Όταν έχει καύσωνα, το κλιματιστικό διευκολύνει πολύ τη ζωή. Πολλοί άνθρωποι όμως πιστεύουν ότι η απότομη μείωση της θερμοκρασίας μπορεί να ταράξει το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Άλλοι λένε πως τα κλιματιστικά είναι γεμάτα μικρόβια που καλλιεργούν ιούς και βακτήρια και μετά τα διαχέουν σε όλους τους κλειστούς χώρους, αρρωσταίνοντας όποιον βρουν στο διάβα τους.

Όπως ισχύει για τα κρυολογήματα και τις άλλες ιώσεις που κολλάμε τον χειμώνα, ο κρύος αέρας από μόνος του δεν είναι ένοχος για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού. Οι ιοί είναι υπεύθυνοι.

Ωστόσο, τα κλιματιστικά θα μπορούσαν να συμβάλουν σε ένα μικρό ποσοστό στις αναπνευστικές λοιμώξεις. Όπως εξηγούν, εξάγουν υγρασία από τον αέρα, με πιθανή συνέπεια την ξήρανση της προστατευτικής βλέννας που υπάρχει στους μυκτήρες (ρουθούνια). Έτσι, είναι πιο εύκολο για τους ιούς να εγκατασταθούν στη μύτη.

Μία μελέτη συνέκρινε 920 γυναίκες και κατέληξε στο συμπέρασμα πως όσες εργάζονταν σε γραφεία με κεντρικό κλιματισμό είχαν υψηλότερα ποσοστά απουσίας λόγω ασθενείας και περισσότερες επισκέψεις στους γιατρούς σε σύγκριση με όσες εργάζονταν σε γραφεία δίχως κεντρικό κλιματισμό.

Ανάλογα ευρήματα είχε και προγενέστερη μελέτη σε 800 εθελοντές, η οποία κατέγραψε περισσότερα συμπτώματα του αναπνευστικού σε εργαζομένους σε κλιματιζόμενα γραφεία απ’ ό,τι σε γραφεία με φυσικό αερισμό.

Συμβουλές για ασφαλές κολύμπι

2011-07-25T18:10:00.000+03:00

Η χώρα μας «βρέχεται» από θάλασσα σε κάθε της άκρη, ωστόσο τα περιστατικά πνιγμών στις ελληνικές θάλασσες είναι καθημερινό φαινόμενο. Τι είναι αυτά που πρέπει να προσέχουμε;

1) Είμαστε, πάντοτε, κοντά στα παιδιά, όταν κολυμπούν.
2) Η καλύτερη προστασία που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι να τους μάθουμε να κολυμπάνε. Μέχρι τότε, όταν μπαίνουν στο νερό, πρέπει να φορούν, απαραιτήτως, σωσίβιο.
3) Πριν κάνουμε βουτιές, ελέγχουμε το βάθος του νερού.
4) Δεν κολυμπάμε σε περιοχές που έχουν κίνηση (φουσκωτά, τζετ σκι κ.λπ.).
5) Δεν κολυμπάμε, αν δεν έχουν περάσει 3-4 ώρες, από το τελευταίο γεύμα μας.
6) Δεν κολυμπάμε σε θάλασσες που δεν γνωρίζουμε και δεν απομακρυνόμαστε από τις ακτές.
7) Όταν βρισκόμαστε σε πισίνα, προσέχουμε τα παιδιά, μη γλιστρήσουν και πέσουν στο νερό.
8) Δεν επιτρέπουμε σε παιδιά που δε ξέρουν κολύμπι να παίζουν σε νεροτσουλήθρες.
9) Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τις νεροτσουλήθρες, έχοντας στην αγκαλιά μας μικρά παιδιά.
10) Για να κάνουμε σκι, πρέπει να έχουμε εκπαιδευτεί.
11) Δεν αφήνουμε μικρά παιδιά να ανεβαίνουν σε ρυμουλκούμενα φουσκωτά.
12) Το windsurfing (ιστιοσανίδα) απαιτεί μεγάλη εξάσκηση. Δεν είναι μόνο επικίνδυνο για έναν αναβάτη χωρίς εμπειρία, αλλά και για τους λουόμενους.
13) Δεν κάνουμε windsurfing, ούτε παίζουμε με ρυμουλκούμενα φουσκωτά ή με ιπτάμενες σανίδες, αν δεν γνωρίζουμε καλό μπάνιο.
14) Αν οδηγούμε μηχανοκίνητο πλοιάριο, τζετ σκι κ.λπ., φορούμε πάντοτε και εμείς και οι συνεπιβάτες μας σωσίβιο. Δεν οδηγούμε υπό την επήρεια αλκοόλ. Δεν αναπτύσσουμε ταχύτητα σε σημεία που υπάρχουν λουόμενοι.
15) Η οδήγηση των τζετ σκι είναι δύσκολη. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται από παιδιά και νέους κάτω των 18 ετών. Πρέπει να εκπαιδευτούμε, πριν οδηγήσουμε τζετ σκι.
16) Όλα τα θαλάσσια αθλήματα (καταδύσεις, κολύμπι με αναπνευστήρα, κανό, υποβρύχιο ψάρεμα και όλα όσα αναφέρονται παραπάνω) απαιτούν εξάσκηση και τήρηση συγκεκριμένων κανόνων ασφαλείας.

Τι να κάνετε, εάν σας δαγκώσει φίδι

2011-07-25T18:08:00.001+03:00

Το δάγκωμα από φίδια μπορεί να ακούγεται απίθανο, ωστόσο δεν είναι, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα ερπετά αυτά υπάρχουν και στην ελληνική ύπαιθρο.

Πιθανά συμπτώματα είναι πρήξιμο και έντονος πόνος στο επίμαχο σημείο, καθώς και ένα μούδιασμα που απλώνεται στο υπόλοιπο μέλος του σώματος. Αυτό που πρέπει να κάνετε, εάν ένα φίδι δαγκώσει κάποιον, είναι κατ' αρχάς να τον ξαπλώσετε, έτσι ώστε το σημείο του σώματος όπου έγινε το δάγκωμα να βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από την καρδιά.

Εν συνεχεία, τοποθετήστε έναν επίδεσμο ή ένα κομμάτι ύφασμα περίπου 10 εκατοστά επάνω από το επίμαχο σημείο. Η χάραξη με ξυραφάκι ή μαχαίρι μέρους του δέρματος με στόχο την αιμορραγία και την απομάκρυνση του δηλητηρίου δεν συνίσταται, διότι μπορεί να επιφέρει αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή να διοχετευθεί μεγαλύτερη ποσότητα δηλητηρίου στο αίμα.

Τα γενικά τοπικά μέτρα (πάγος, κρύες κομπρέσες, αλοιφή) πρέπει να εφαρμοστούν και σε αυτήν την περίπτωση, ενώ ενδείκνυται η χορήγηση κάποιου παυσίπονου.

Καλό είναι να επισκεφθείτε και το πλησιέστερο νοσοκομείο, διότι ίσως απαιτηθεί η διενέργεια αντιοφικού ορού.

Προστατεύστε το παιδί σας από τον ήλιο

2011-07-18T17:24:00.001+03:00

Ένα ηλιακό έγκαυμα είναι το αποτέλεσμα της υπερβολικής έκθεσης στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία. Το δέρμα του μωρού σας είναι πολύ λεπτό και ευαίσθητο έτσι, παρά τις προφυλάξεις σας, ένα ηλιακό έγκαυμα μπορεί να συμβεί -και χρειάζονται μόνο 10 με 15 λεπτά έκθεσης.

Το μωρό σας μπορεί να καεί ακόμη και αν έχει συννεφιά γιατί δεν είναι το φως και η θερμότητα από τον ήλιο που προκαλούν το έγκαυμα, αλλά η αόρατη ακτινοβολία UV. Τα ηλιακά εγκαύματα μπορούν να είναι επώδυνα και να προκαλέσουν και πιο σοβαρά προβλήματα, όπως αφυδάτωση και πυρετό.
Ίσως να μην αντιληφθείτε ένα ηλιακό έγκαυμα αμέσως γιατί το κοκκίνισμα και πόνος ενός ήπιου, πρώτου βαθμού εγκαύματος μπορεί να εμφανιστεί αρκετές ώρες αργότερα. Ένα πιο σοβαρό ηλιακό έγκαυμα δευτέρου βαθμού μπορεί να προκαλέσει κοκκίνισμα, πρήξιμο ή φουσκάλες στο δέρμα, που είναι ζεστό στην αφή. Είναι εξαιρετικά απίθανο ένα μωρό να πάθει τρίτου βαθμού έγκαυμα -το χειρότερο είδος- από την έκθεση στον ήλιο.
Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσω ένα ήπιο ηλιακό έγκαυμα;
Αν το ηλιακό έγκαυμα είναι ήπιο, βυθίστε μια υφασμάτινη πετσέτα ή ένα καθαρό πανί σε δροσερό νερό, στύψτε το, και τοποθετήστε το στην περιοχή για δέκα έως 15 λεπτά πολλές φορές μέσα στη μέρα (βεβαιωθείτε το παιδί σας δεν κρυώνει).
Θα μπορούσατε επίσης να κάνετε μπάνιο το μωρό σας σε ένα μίγμα δροσερού νερού και μαγειρικής σόδας για να δροσιστεί το δέρμα του και να μειωθεί η κοκκινίλα. Ό,τι και να κάνετε, απλώστε μετά μια απαλή ενυδατική κρέμα που έχει βάση το νερό. Επίσης, να δίνετε άφθονα υγρά στο μωρό σας -μητρικό γάλα, γάλα σε σκόνη ή νερό αν το μωρό σας είναι μεγαλύτερο- για να μην πάθει αφυδάτωση.
Αν το ηλιακό έγκαυμα είναι σοβαρό και το δέρμα έχει φουσκάλες, το οποίο είναι σημάδι εγκαύματος δευτέρου βαθμού, καλέστε το γιατρό σας. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει τοπικά στεροειδή σε μορφή αλοιφής ή κρέμας, ένα βρεφικό παυσίπονο (όχι ασπιρίνη) ή να συστήσει τον καθαρισμό και την επίδεση του εγκαύματος.
Πώς μπορώ να προστατεύσω το παιδί μου από ένα ηλιακό έγκαυμα;
Ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσετε το μωρό σας είναι να μην το εκθέτετε απευθείας στο ηλιακό φως, ιδίως μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ., όταν οι ακτίνες του ήλιου είναι πιο δυνατές. Να του φοράτε καπέλο, δροσερά παντελόνια και μακρυμάνικα πουκάμισα όταν πάτε βόλτα μέσα στη μέρα.
Τα υφάσματα με πυκνή ύφανση προστατεύουν καλύτερα από τα πιο διάφανα υφάσματα (για να δείτε πόσο πυκνή είναι η ύφανση, κρατήστε το ύφασμα στο φως –όσο λιγότερο φως περνάει από μέσα, τόσο το καλύτερο). Αν το μωρό σας δεν έχει πρόβλημα, φορέστε του γυαλιά ηλίου. Χρησιμοποιήστε μια ομπρέλα, προστατευτικό για το καροτσάκι ή τέντα για να μην είναι το μωρό σας εκτεθειμένο όταν είναι έξω.
Η σύσταση αυτή έχει αναθεωρηθεί κάπως. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντηλιακό σε μωρά κάτω των 6 μηνών αν τα ρούχα του και η σκιά δεν είναι αρκετά να το προστατεύσουν, αλλά ρωτήστε τον γιατρό σας πρώτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μεγάλη ποσότητα. Απλώστε μόνο μια μικρή ποσότητα αντηλιακού στις περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο.
Για τα βρέφη άνω των 6 μηνών, χρησιμοποιήστε ένα αδιάβροχο αντιηλιακό σχεδιασμένο για παιδιά. Επιλέξτε ένα αντιηλιακό ευρέως φάσματος, που προστατεύει και από τις υπεριώδεις ακτίνες Β (UVB) και από τις Α (UVA). Τα αντηλιακά με οξείδιο του ψευδαργύρου και διοξείδιο του τιτανίου είναι κατάλληλα για χρήση σε ιδιαίτερα ευαίσθητα σημεία, όπως η μύτη και τα χείλη.
Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας συστήνει ένα δείκτη προστασίας (SPF) τουλάχιστον 15, αλλά πολλοί ειδικοί συστήνουν SPF 30 ή υψηλότερο για τα μωρά, και κάποιοι τύποι παιδικών αντηλιακών έχουν ακόμη υψηλότερους δείκτες. Αν είναι δυνατό, να εφαρμόζεται το αντηλιακό 30 λεπτά πριν από την έκθεση στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε τη χρήση κάθε δύο ώρες, ειδικά αν το μωρό σας παίζει στο νερό ή έχει ιδρώσει (ακόμη και αν το αντηλιακό είναι αδιάβροχο).
Όταν αγοράζετε ένα νέο αντιηλιακό, κάνετε μια δοκιμή στο παιδί σας για να βεβαιωθείτε ότι δεν του προκαλεί αλλεργία. Αν αναπτύξει εξάνθημα ή ερυθρότητα στο σημείο της δοκιμής, επιλέξτε ένα υποαλλεργικό αντηλιακό.

Πρακτικές συμβουλές που θα σώσουν τις διακοπές σας

2011-07-12T11:01:00.000+03:00

Πως θα αποφύγετε το έγκαυμα, πότε είναι επικίνδυνο το μπάνιο, πως να αντιμετωπίσετε τσούχτρες και κουνούπια

Μην κολυμπάς, αν δεν περάσουν τρεις ώρες από το τελευταίο γεύμα

Η συμβουλή αυτή έχει ως στόχο την πρόληψη των πνιγμών οι οποίοι αποτελούν αληθινό δεινό στη χώρα μας. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι – μεταξύ των οποίων και 20 παιδιά ηλικίας έως 14 ετών και 15 έφηβοι ηλικίας 15-19 ετών – πνίγονται ετησίως στην Ελλάδα. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως αιτία ήταν το ότι έφαγαν πριν μπουν στο νερό. H συμβουλή «όχι στη θάλασσα με γεμάτο στομάχι» έχει τη ρίζα της στον κίνδυνο σοβαρής μυϊκής κράμπας μέσα στο νερό, που μπορεί να καταστήσει αδύνατη την έξοδο από αυτό. Αν και είναι αλήθεια πως η διαδικασία της πέψης απαιτεί να κινηθεί περισσότερο αίμα προς το στομάχι και, έως ένα βαθμό, μακριά από τους μυς, έως σήμερα δεν έχει καταγραφεί περιστατικό πνιγμού εξαιτίας του φαγητού. Ακόμα εξάλλου κι αν πάθει κάποιος κράμπα, εύκολα μπορεί να βγει απ’ το νερό – εφόσον δεν βρίσκεται στο ανοιχτό πέλαγος, αλλά σε μια πισίνα ή σε μια ελεγχόμενη παραλία.

Τι μπορεί στ’ αλήθεια να πάθει όποιος κολυμπάει με γεμάτο στομάχι; Να νιώσει δυσφορία, καούρες ή ακόμα και να κάνει έμετο. Σε ένα παιδί, ο έμετος μέσα στο νερό ασφαλώς και μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες πνιγμού, αλλά ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν έχει καταγραφεί τέτοιο περιστατικό.

Γι’ αυτό, ούτε η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, ούτε το Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός ή η κυβερνητική Υπηρεσία Προστασίας των Καταναλωτών των ΗΠΑ συνιστούν να περιμένει κανείς να χωνέψει πριν πάει για κολύμπι.

Το μοναδικό είδος διατροφής που τεκμηριωμένα είναι επικίνδυνο για τους κολυμβητές, είναι το αλκοόλ: διεθνείς μελέτες έχουν δείξει πως το 25% των πνιγμών στους εφήβους και το 41% στους ενήλικες, σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ.

Τα παραπάνω πρακτικά, σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα «Τα Νέα», σημαίνουν πως ένα σάντουιτς μισή ώρα πριν από το μπάνιο δεν πρόκειται να σκοτώσει κανέναν – αλλά ένα πλήρες γεύμα καλό είναι να αποφεύγεται. Όσο για το αλκοόλ, αντενδείκνυται πλήρως.

Το ηλιακό έγκαυμα μας μαυρίζει

Το ηλιακό έγκαυμα είναι έγκαυμα και όχι προστάδιο του μαυρίσματος. Η ανάπτυξή του σημαίνει ότι έχει υποστεί βλάβη το δέρμα – και τα επαναλαμβανόμενα ηλιακά εγκαύματα είναι παράγοντας κινδύνου για δερματικό καρκίνο.

Έχω σκούρο δέρμα, γι’ αυτό και δεν καίγομαι

Οι σκουρόχρωμοι άνθρωποι δεν έχουν ανοσία στις βλάβες του ήλιου, απλώς καίγονται πιο δύσκολα. Συνεπώς, κι αυτοί χρειάζονται προστασία όπως όλοι.

Η θάλασσα «ψήνει» τις πληγές

Μέγιστο σφάλμα, ιδίως εάν δεν ξέρει κανείς που κολυμπάει. H θάλασσα μπορεί να είναι γεμάτη βακτήρια, τα οποία αν μολύνουν μια πληγή θα προκαλέσουν πόνο και πυρετό.

Μην ξύνεις το τσίμπημα ή δάγκωμα από έντομο

Αυτό είναι σωστό. Το ξύσιμο επιδεινώνει τον κνησμό (φαγούρα), ενώ ελλοχεύει κίνδυνος μόλυνσης της πληγής.

Αν σε δαγκώσει τσούχτρα, ούρησε στην πληγή

Δεν υπάρχει επιστημονικό δεδομένο που να δείχνει ότι τα ούρα μπορούν να καταλαγιάσουν τον πόνο από το δάγκωμα της τσούχτρας. «Τα ούρα είναι όξινα και πολλοί πιστεύουν ότι η οξύτητά τους αδρανοποιεί τις χημικές διεργασίες που συμβαίνουν μετά το τσίμπημα, ελαττώνοντας έτσι τον πόνο», «Αυτό όμως δεν έχει αποδειχτεί».

Τα τζάμια μάς προστατεύουν από τον ήλιο

Αυτό κι αν είναι μύθος. Μελέτες έχουν δείξει πως η ηλιακή ακτινοβολία διαπερνά τα τζάμια, εκτός κι αν έχουν ειδικά φίλτρα που την απορροφούν – και αυτό συνήθως συμβαίνει μόνο στα αυτοκίνητα και δη στο παρμπρίζ.

Αν πάθεις έγκαυμα, βάλε βούτυρο

Τεράστιο λάθος. «Το βούτυρο, και κάθε άλλη λιπαρή ουσία όπως η βαζελίνη, “παγιδεύει” τη θερμότητα μέσα στο δέρμα και επιδεινώνει το έγκαυμα», τονίζει.

Αν πάθετε ηλιακό έγκαυμα, δροσίστε το δέρμα με βρεγμένο, κρύο πανί και φροντίστε να πίνετε πολλά υγρά

Αν πονάτε, πάρτε κάποιο απλό παυσίπονο. Δροσίστε επίσης το δέρμα σας με ενυδατικές αλοιφές δίχως οινόπνευμα ή με ειδικές αλοιφές από το φαρμακείο. Ένας γιατρός μπορεί να σας συστήσει κάποια.

Πώς να προστατευθείτε από τις ακτίνες του ήλιου

2011-07-11T10:18:00.000+03:00

Γενικά και παρά τις προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουμε, καλό είναι να μην εκθέτουμε πολύ τους εαυτούς μας στον ήλιο.

Στη χρήση των κατάλληλων αντηλιακών προϊόντων και στη λήψη των απαιτούμενων προφυλάξεων για την προστασία από τις υπεριώδεις ακτινοβολίες εστιάζονται οι οδηγίες που εξέδωσε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, για την ασφαλή και αποτελεσματική προστασία από τον ήλιο.

Αναφορικά με τη χρήση των αντηλιακών προϊόντων, επεσήμανε ότι οι πληροφορίες που δίνονται στις ετικέτες των αντηλιακών προϊόντων και οι οποίες έχουν καθοριστεί με σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μας βοηθούν στην επιλογή του κατάλληλου αντηλιακού προϊόντος, σύμφωνα και με τις ανάγκες μας. Με βάση τη σύσταση:

- Απαγορεύεται η αναγραφή στα αντηλιακά προϊόντα του ισχυρισμού sun block ή ολικής προστασίας, διότι κανένα αντηλιακό δεν μπορεί να προσφέρει 100% προστασία (sun block).

- Οι περιγραφές χαμηλή, μεσαία, υψηλή προστασία πρέπει να αντιστοιχούν στους αναγραφόμενους δείκτες ηλιακής προστασίας (SPF-sun protection factor).

- Τα αντηλιακά προϊόντα πρέπει να αναγράφουν στις ετικέτες τους τις επισημάνσεις UV-A UV-B, που δηλώνουν προστασία και από τα δύο είδη ακτινοβολίας, που είναι επικίνδυνοι παράγοντες για τον άνθρωπο.

Εκτός από τη χρήση των αντηλιακών προϊόντων οι καταναλωτές πρέπει επίσης:

- Να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο τις ώρες 11.00 έως 15.00.

- Να καλύπτονται με καπέλο και γυαλιά ηλίου.

- Να αποφεύγουν την έκθεση των μωρών και των παιδιών στον ήλιο.

- Να χρησιμοποιούν τα αντηλιακά προϊόντα σε επαρκή ποσότητα και σε συχνά διαστήματα, ιδιαίτερα πριν και μετά το κολύμπι.

Επίσης σημειώνεται ότι:

- Το 90% της ηλιακής ακτινοβολίας μπορεί να διαπερνά τα σύννεφα.

- Το νερό προσφέρει μικρή προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία.

- Η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία κατά τη διάρκεια της ημέρας έχει σωρευτικό αποτέλεσμα.

Τέλος, σημειώνει ότι γενικά και παρά τις προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουμε, καλό είναι να μην εκθέτουμε πολύ τους εαυτούς μας στον ήλιο.

Οδηγίες για την αποφυγή μόλυνσης από E. coli και όχι μόνο.

2011-07-07T11:19:00.001+03:00

Καμπανάκι για εισαγωγή παρτίδας γεωργικών προϊόντων στη χώρα μας, για τα οποία υπάρχει η υποψία ότι φέρουν τον θανατηφόρο τύπο βακτηρίου E. coli 0104, χτύπησε ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ).

Ακολουθείστε τις οδηγίες των αρμόδιων φορέων:

Μην πλένετε μαζί ωμά κρέατα και λαχανικά.
Μην κόβετε μαζί κρέατα και λαχανικά. Χρησιμοποιείστε διαφορετική βάση κοπής ή πλύνετε καλά με απορρυπαντικό πριν από κάθε χρήση
Το ζεμάτισμα των λαχανικών για περισσότερα από δύο λεπτά σε βραστό νερό καταστρέφει τα βακτήρια
Όλα τα λαχανικά πρέπει να πλένονται αρκετά με τρεχούμενο, πόσιμο νερό, ιδιαίτερα εκείνα που δεν θα μαγειρεύονται πριν καταναλωθούν
Πλύνετε και καθαρίστε όλα τα λαχανικά ρίζας και τα ξεπλύνετέ τα με τρεχούμενο, πόσιμο νερό
Όλα τα φρούτα με φλούδα θα πρέπει να είναι καθαρισμένα και στη συνέχεια να ξεπλένονται με τρεχούμενο, πόσιμο νερό
Το κρέας, περιλαμβανομένου του κιμά, πρέπει να είναι καλά μαγειρεμένο
Δώστε προσοχή στην υγιεινή των χεριών κατά την επεξεργασία τροφίμων
Κάθε άτομο με διάρροια ή έμετο θα πρέπει να απέχει από το χειρισμό τροφίμων
Πλύνετε πολύ καλά τα χέρια σας εάν έχετε έρθει σε επαφή με οποιοδήποτε ζώο

Μύκητες: Ο «πονοκέφαλος» του καλοκαιριού

2011-07-01T09:36:00.000+03:00

Το καλοκαίρι είναι μια περίοδος που όλοι επιθυμούν να έχουν ορισμένες στιγμές ξεγνοιασιάς, τουλάχιστον στις διακοπές τους. Ένας ακόμη "πονοκέφαλος", λοιπόν, θα ήταν μεγάλο βάρος στις …αποσκευές του μυαλού και σε τέτοιον θα μπορούσε να εξελιχθεί μια μυκητίαση.

Οι μυκητιάσεις είναι πολύ συχνές τους θερινούς μήνες, αφού πολλοί μύκητες ευνοούνται από τη ζέστη και την υγρασία. Υπάρχουν, όμως, τρόποι να προλάβει κανείς την ανάπτυξή τους, λαμβάνοντας ορισμένα προληπτικά μέτρα.

Συνήθως το καλοκαίρι κολλάμε μύκητες στα πόδια. Αυτό συμβαίνει, επειδή οι άνθρωποι περπατούν ξυπόλητοι στο έδαφος κυρίως γύρω από πισίνες. Σωστό είναι, σε αυτές τις περιπτώσεις να μην αποχωρίζονται τις παντόφλες τους, αλλά και στα ντους -ειδικά τα μικρά παιδιά- να μην τις ανταλλάσουν μεταξύ τους.

Οι μυκητιάσεις των ποδιών εκδηλώνονται με κοκκινίλα και φαγούρα ανάμεσα στα δάκτυλα, η θεραπεία τους δεν είναι ιδιαίτερη επίπονη, αλλά είναι μια επιπλέον έγνοια για μια ή δυο εβδομάδες.

"Παλιά συνηθίζαμε να μιλάμε για το 'πόδι του αθλητή', καθώς οι αθλητές, που φορούν συνέχεια αθλητικά παπούτσια, ταλαιπωρούνται συχνότερα από μυκητιάσεις. Γιατί το πόδι είναι κλεισμένο μέσα σε ένα στενό παπούτσι. Τώρα που τα αθλητικά έγιναν μόδα και ο κόσμος τα φοράει καθημερινά, παρατηρούμε αύξηση των μυκητιάσεων και ειδικά στις νεαρότερες ηλικίες". "Καλό είναι να προτιμάμε τα ανοιχτά παπούτσια το καλοκαίρι, ενώ οι άντρες που συνήθως φορούν κλειστά παπούτσια, να επιλέγουν αυτά να είναι άνετα και όχι πολύ σφιχτά".
Πολύς κόσμος, επίσης, έχει την εσφαλμένη -όπως αποδεικνύεται- εντύπωση, ότι οι μύκητες μεταδίδονται και από την άμμο. Αυτό δεν συμβαίνει, όμως πολλοί το πιστεύουν.
Στο σώμα, μια μυκητίαση που παρατηρείται συχνά είναι η ποικιλόχρους πιτυρίαση. "Είναι εξαιρετικά δύσκολο να την μεταδώσει ο ένας στον άλλον, πχ με την πετσέτα. Η μυκητίαση αυτή σπάνια μπορεί να μεταδοθεί. Οφείλεται σε έναν μύκητα που υπάρχει υπό φυσιολογικές συνθήκες στο σώμα μας και η ανάπτυξή του ευνοείται το καλοκαίρι. Κάποια ένζυμα βλάπτουν τη μελανίνη και παρατηρείται μια δυσχρωμία στην περιοχή.

Φαίνεται πως η μυκητίαση, που χρήζει της πιο επίμοχθης διαδικασίας για να αντιμετωπιστεί, είναι η ονυχομυκητίαση.

Περίπου τρεις μήνες απαιτούνται για να απαλλαγεί κάποιος από το "βραχνά" της μυκητίασης των νυχιών. Πώς γίνεται αντιληπτή; "Το νύχι, λόγω υπερκεράτωσης, παχαίνει υπονύχια και τις περισσότερες φορές γίνεται σκουρόχρωμο", διευκρινίζει ο καθηγητής.

Γενικότερα, για τις μυκητιάσεις των χεριών είναι απαραίτητη η συστηματική φροντίδα. "Οι γυναίκες που ασχολούνται πολύ με το νοικοκυριό, κυρίως το πλύσιμο των πιάτων, θα πρέπει να οργανώσουν τις δουλειές τους, έτσι ώστε να μην είναι διαρκώς τα χέρια τους βρεγμένα. Η υγρασία προκαλεί αφυδάτωση, το δέρμα τραυματίζεται και ο μύκητας βρίσκει δίοδο".

Μια ακόμη λύση, κυρίως για τις γυναίκες που έχουν ευαισθησία, είναι ένα ντισπένσερ με κρέμα χεριών στο μπάνιο και στην κουζίνα, η παρουσία του οποίου θα υπενθυμίζει ότι τα χέρια χρειάζονται μετά το στέγνωμα ενυδάτωση. Τα γάντια δεν είναι πάντα λύση, καθώς πολλά από αυτά παίρνουν νερό και μουλιάζει το χέρι και αυτό είναι ακόμα χειρότερο. "Λύση είναι, όμως, το πλυντήριο πιάτων", αφού πραγματικά μπορεί να μειώσει το χρόνο που τα χέρια βρίσκονται στην υγρασία.

Οι απρόσκλητοι -αλλά κυρίως ανεπιθύμητοι- επισκέπτες του καλοκαιριού, οι μύκητες δεν είναι ένα πρόβλημα χωρίς ίαση, αλλά ούτε κάτι που πρέπει να προκαλεί τρόμο. Είναι μόνο μια ταλαιπωρία και μια δυσκολία που καλό είναι, αφού υπάρχει τρόπος, να την αποφύγει κάποιος. Με απλά βήματα και λίγη περισσότερη προσοχή, το μόνο που χρειάζεται να σκέφτεται κάποιος στις διακοπές θα είναι η πετσέτα του και φυσικά οι παντόφλες!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η μυρμηγκιά...

2011-06-27T09:58:00.001+03:00

Θα ξεκινήσουμε με ένα παραμύθι… Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια πριγκίπισσα η οποία στην προσπάθειά της να βρει τον βάτραχο που θα μεταμορφωθεί σε πρίγκιπα φίλησε ένα βάτραχο και ένα τεράστιο σπυρί σαν κουνουπίδι εμφανίστηκε στο χέρι της. Γι’ αυτό εάν δεν θέλεις να εμφανιστούν μυρμηγκιές, δεν πρέπει να αγγίζεις βατράχους.

Αυτή η μυθική πεποίθηση σχετικά με την εμφάνιση των μυρμηγκιών εξαιτίας της επαφής με το αμφίβιο, οφείλεται αναμφισβήτητα στους θρύλους και τα παραμύθια που μας έλεγαν όταν ήμασταν παιδιά. Δυστυχώς, αυτές οι ιστορίες έχουν δημιουργήσει μια εντελώς λανθασμένη αντίληψη όσον αφορά τις μυρμηγκιές, την αιτία που τις προκαλεί και τον τρόπο θεραπείας τους.
Η μυρμηγκιά είναι ένα ακίνδυνο εξόγκωμα στο δέρμα. Εμφανίζεται συνήθως στα χέρια και στα πόδια, αλλά ενδέχεται να αναπτυχθεί και σε άλλα μέρη του σώματος. Οι συνηθισμένες μυρμηγκιές μοιάζουν κάπως με κουνουπίδι. Το 50% περίπου των μυρμηγκιών εξαφανίζεται μέσα σε δύο χρόνια χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και προκείμενου να εμποδίσετε την εξάπλωσή τους, θα πρέπει να τις αντιμετωπίζετε αμέσως και να αποφεύγετε την άμεση επαφή του δέρματος με άλλες μυρμηγκιές. Συχνά, οι μυρμηγκιές επανεμφανίζονται και αυτό συμβαίνει συνήθως όταν δεν λαμβάνετε αυτές τις προφυλάξεις.
Οι μυρμηγκιές προκαλούνται από τον ιό των θηλωμάτων του ανθρώπου (HPV). Ο ιός αυτός προκαλεί τον ταχύ πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται καλοήθη εξογκώματα που είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, αλλά τα οποία είναι ιδιαίτερα μεταδοτικά. Υπάρχουν πάνω από 70 διαφορετικοί υποτύποι του ιού HPV που προκαλούν τις μυρμηγκιές. Οι διαφορετικοί τύποι του ιού προκαλούν συνήθως μυρμηγκιές σε διάφορα σημεία του σώματος. Ο ιός μεταδίδεται με την άμεση δερματική επαφή ή με το άγγιγμα υγρών επιφανειών, όπως δάπεδα σε πισίνες και αποδυτήρια, τα οποία έχουν μολυνθεί από άτομα που έχουν μυρμηγκιές..

Οι μυρμηγκιές εμφανίζονται συνήθως όταν υπάρχει μια μεγάλη σχισμή στο δέρμα τη στιγμή που το άτομο μολύνεται με τον ιό HPV ή σε περιοχές όπου το δέρμα εκτίθεται σε υπερβολική υγρασία, όπως τα ιδρωμένα πόδια. Μια σχισμή στο δέρμα μπορεί να προκληθεί από κοψίματα ή εκδορές από το ξύρισμα, την ονυχοφαγία και τις παρανυχίδες, το σκασμένο δέρμα και το έκζεμα.
Πώς θεραπεύονται οι μυρμηγκιές;
Σήμερα, οι ειδικοί προτείνουν μια πιο πρακτική και αποτελεσματική προσέγγιση.
Υπάρχουν διάφορα σκευάσματα, συμβουλευτείτε το γιατρό σας.
Υπάρχει πιθανότητα να επανεμφανιστούν οι μυρμηγκιές;
Τις περισσότερες φορές, η θεραπεία των μυρμηγκιών στο δέρμα είναι επιτυχής και εξαφανίζονται για πάντα. Συνήθως, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού σας εξουδετερώνει τα μικροσκοπικά κομμάτια μυρμηγκιών που ενδέχεται να παραμείνουν μετά τη θεραπεία.

Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο των διακοπών

2011-06-27T09:19:00.002+03:00

Όπου κι αν επιλέξετε να πάτε για τις διακοπές σας, καλό είναι κατά την προετοιμασία σας να αφήσετε λίγο χώρο και για το φαρμακείο των διακοπών.

Αυτό, λοιπόν, πρέπει να περιέχει:

1.Οξυζενέ για τον καθαρισμό των πληγών
2.Αντισηπτικό για τις πληγές ή τα τραύματα
3.Ιωδιούχο διάλυμα για απολύμανση
4.Βαμβάκι, γάζες, επιδέσμους, λευκοπλάστ, τσιρότα
5.Οινόπνευμα για την απολύμανση αντικειμένων
6.Θερμόμετρο, αντιπυρετικό, παυσίπονο
7.Αλοιφή, σπρέι ή στικ αμμωνίας για τα τσιμπήματα
8.Εντομοαπωθητικό
9.Παγοκύστες ή πετσέτες για κομπρέσες
10.Ένεση κορτιζόνης