ഇലമരച്ചില്ലയില്‍

ഓര്‍മ്മകളവസാനിക്കുന്നില്ല....ഈ യാത്രയും.

2015-06-25T13:18:00.001+04:00

ഒരു കയറ്റത്തിനപ്പുറം മരണമെന്ന താഴ്വാരമാണെന്ന് കരുതി, തോളുകള്‍ താഴ്ത്തി, തല കുനിച്ച്, ഒരു പരാജിതന്റെ എല്ലാ അടയാളങ്ങളോടുംകൂടി...ചുറ്റിലുമുണ്ടായിരുന്ന വര്‍ണ്ണാഭമായ ലോകത്തെ ഒരപരിചിതനെപ്പോലെ നോക്കി മറന്ന്...ശൂന്യമായ മനസ്സുമായി നടക്കുമ്പോള്‍ .....അന്നായിരുന്നുവത് ...!

ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ നീ ??

ഓര്‍മ്മകള്‍ കെട്ടുപിണഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു... ഈ ജീവിത സായന്തനത്തില്‍ ഒന്നും അനുക്രമത്തില്‍ പറയാന്‍പോലും ആവതില്ലെനിക്ക്.

അടുത്തെത്താറായ താഴ്വാരത്തിലേയ്ക്ക് നടത്തയവസാനിക്കുംമുന്‍പേ വഴിയിലെ തണലില്‍ അല്‍പനേരം ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു ഞാന്‍ ...അപ്പോളാണ് ആ പച്ചപ്പിന്‍റെ അങ്ങേ തലയ്ക്കല്‍നിന്നും നീ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ചുകന്ന കസവുടുപ്പായിരുന്നു നിന്റേതെന്നാണെന്റെ ഓര്‍മ്മ... മഞ്ഞിന്റെ നേരിയ പാളികളാല്‍ അവ്യക്തമായിരുന്നു നിന്‍റെ മുഖമപ്പോള്‍ ! നിന്‍റെ വരവറിയിക്കാനായിരുന്നു എങ്ങുനിന്നോ മഞ്ഞമന്ദാരങ്ങള്‍ അന്ന് എന്നിലേയ്ക്കടര്‍ന്നുവീണതെന്ന് നമ്മളൊരുമിച്ചു നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതുമുതലിങ്ങോട്ട് ഞാനറിയുന്നുവല്ലോ...നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ പലബിംബങ്ങളും എന്നിലാരാധന മാത്രമാണല്ലോ എന്നും നിറച്ചത്.

എന്നിട്ടും...എന്നിട്ടും എന്‍റെ മനസ്സെന്നോടു പറഞ്ഞു...ആ നടന്നുവരുന്നവള്‍ നിന്‍റെ സ്വപ്നത്തില്‍നിന്നും നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയവളാണെന്ന് .... അടുത്തടുത്തെത്തുംതോറും എനിക്കുമതുറപ്പായി...ഞാന്‍ ആവേശത്തില്‍ , അതുവരെ ഇല്ലാത്ത അത്രയും ആവേശത്തില്‍ എന്‍റെ തോല്‍വികളെ മറന്ന്, എന്‍റെ മരച്ചുപോയ യൌവ്വനത്തെ മറന്ന്..... നിന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു.... നീ എന്‍റെ നേര്‍ക്കുതന്നെയാവണമേ പാദങ്ങള്‍ അടുക്കി വച്ചണയുന്നതെന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചുകൊണ്ട്... വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സിനെ ശരിക്കും തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നീ നടത്തമവസാനിപ്പിച്ചത് എന്‍റെ മുന്നില്‍ത്തന്നെ....!

അപ്പോള്‍ മാത്രം ഉദിച്ചുതുടങ്ങിയ സൂര്യന്‍റെ കിരണങ്ങള്‍ നിന്‍റെ ചുരുള്‍മുടിയില്‍ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതു എന്‍റെ നരച്ച കണ്ണുകള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുവെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്ലാതെ ഞെട്ടി.... ചായക്കൂട്ടുകളും,കാന്‍വാസുകളും മറന്നുപോയ എന്‍റെ മനസ്സിലെ കലാകാരനിതെന്തുപറ്റിയെന്നോര്‍ത്ത്...!

നിന്നിലേയ്ക്ക് നോക്കിയ നോട്ടം ചെന്നവസാനിച്ചത്‌ പുല്‍ത്തലപ്പുകളില്‍ പറന്നിറങ്ങുന്ന ചിത്രശലഭത്തിലും, അതിനുമപ്പുറം ഒരു ചില്ലയില്‍ തന്‍റെ ഇണയെ കാത്തിരിക്കുന്ന പക്ഷിയിലുമായിരുന്നു. ഒരു ഫ്രെയിമില്‍ ഞാനന്നാദ്യമായ് മൂന്നു സുന്ദര ദൃശ്യങ്ങള്‍ കണ്ടു...! ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് ഞാന്‍ തിരിച്ചു വന്നേക്കാനുള്ള ഒരു സാദ്ധ്യതപോലെ തോന്നിയതുകൊണ്ടാവാം മനസ്സ് ഒരു കുഞ്ഞു മാന്‍പേടയെപ്പോലെ തുള്ളിച്ചാടാന്‍ തുടങ്ങിയത്....എന്‍റെ കണ്ണുകളെ പിന്തുടര്‍ന്ന നിന്‍റെ വാലിട്ടെഴുതിയ വലിയ കണ്ണുകള്‍ നിനക്കുമപ്പുറം എന്‍റെ ഫ്രെയിമില്‍ പതിഞ്ഞ മറ്റു രണ്ടു സുന്ദരദൃശ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് പതിഞ്ഞപ്പോള്‍ , ഞാന്‍ നിന്നെ നോക്കിക്കാണുകയായിരുന്നു...നിര്‍ന്നിമേഷനായി.

നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് നീയെന്നോട്‌ ചോദിച്ചു ആ ചിത്രശലഭത്തിന്‍റെയും, പക്ഷിയുടെയും ജീവിതങ്ങളെ താരതമ്യം ചെയ്യാന്‍ .... ചിരപരിചിതരെപ്പോലെ നീ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ,അല്ലെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ ആ ചോദ്യവും അതിനുഞാന്‍ തന്ന ഉത്തരവുമാവാം ഈ സായന്തനത്തിലും ചുളിവുകള്‍ വീണ ഓര്‍മ്മകളില്‍നിന്നും പെറുക്കിയെടുത്തീ കഥ നിന്നോട് വീണ്ടും പറയുന്നത്....എത്ര കാലമായ് നീയിത് ആദ്യമായ് കേള്‍ക്കുംപോലെ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് !

ചിത്രശലഭത്തിന്റെ ക്ഷണിക ജീവചക്രവും, പക്ഷിയ്ക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ ഉയര്‍ന്നുപറക്കാവുന്ന അനന്തവിഹായസ്സും....നമ്മളെന്തോക്കെയോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയന്ന്.ഒരു കരിയിലക്കിളിയെപ്പോലെ കലപില പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ നീ.....ഒരുവേള നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ....എന്‍റെ ചെറിയ കണ്ണുകളില്‍നിന്നും ആ വലിയ കണ്ണുകള്‍ എന്തോ രഹസ്യം ചോര്‍ത്തിയെടുക്കുംപോലെ എനിക്കു തോന്നിപ്പോയ്....

അപ്പോഴാണല്ലോ, തീര്‍ത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായി അത് സംഭവിച്ചത്.ശൂന്യതയിലേയ്ക്കു അടര്‍ന്നുവീണുപോയ എന്‍റെ കാഴ്ച്ചയെ,അകാലവാര്‍ദ്ധക്യം ചുരന്നെടുത്ത എന്‍റെ ഹൃദയത്തെ,ഏതോകാലത്തില്‍തന്നെ എനിക്കായ് കരുതിവച്ചപോല്‍ പ്രണയത്തിന്‍റെ വെള്ളിനൂലുകളാല്‍ തീര്‍ത്ത നിന്‍റെ മേല്‍ക്കുപ്പായത്തിലേയ്ക്കടുക്കിപ്പിടിച്ചു നീ,ഒരു തേങ്ങലോടെ....അന്ന് കുനിഞ്ഞുപോയ തോളുകള്‍ക്ക് ഊന്നായി നീയെന്നെ തിരികെ നടത്തിച്ചു.... ഒരിക്കല്‍ തോറ്റു തലകുനിഞ്ഞുപോയ ജീവിതപന്ഥാവിലേയ്ക്ക് തിരികെ യാത്ര....

ഇന്ന് കാലമൊരുപാട് മാറി.... പ്രണയത്തിന്‍റെ അതിജീവന തന്ത്രത്തെ, അതിലടങ്ങിയ മൃതസഞ്ജീവന മന്ത്രത്തെ, സര്‍വ്വോപരി അതിന്‍റെ അകംപൊരുളിനെയറിയാന്‍ യുവ തലമുറ കാത്തുകെട്ടിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ ഇനിയും നിന്‍റെ കൈപിടിച്ച് നടക്കേണ്ട ദൂരങ്ങളെയും,അവയിലെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചകളെപ്പറ്റിയുമാണ് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നത്...
ജീവിതത്തിന്‍റെ മധുരകരമാം പ്രണയകാലം വാര്‍ധക്യത്തിലായിരിക്കുമെന്ന് നീയന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ,അതിനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ച എന്‍റെ കവിളിലേറ്റ നുള്ളലിന്റെ നേര്‍ത്ത നോവു അറിയാതെ പരതിപ്പോയി ഞാന്‍ ......

അന്നാദ്യമായ് കവര്‍ന്ന നിന്‍റെ കൈകളുടെ, ഇന്നും നഷ്ടപ്പെടാത്ത അതേ മൃദുത്വത്തിലേയ്ക്ക് ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കട്ടെ ഞാനീ കൈകള്‍ ....

ഓര്‍മ്മകളവസാനിക്കുന്നില്ല....ഈ യാത്രയും...

ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍

ദൈവപുത്രന്‍

2015-06-21T13:12:00.000+04:00

യാതനകളുടെ ചുടുപാത
കാല്‍വരിമൌണ്ടിലവസാനിച്ചപ്പോള്‍
തോളിലമര്‍ന്ന പാപഭാരത്തില്‍ നിന്നൊന്ന്
നിവര്‍ന്നാശ്വസിച്ചതാണ്...
ചുറ്റിലും ചകിതരായ, ഖിന്നരായ മുഖങ്ങള്‍
ചത്തുറഞ്ഞു മരവിച്ചുപോയപോല്‍

മഞ്ഞവെയില്‍ പരന്നൊഴുകിയ താഴ്വരയില്‍ നിന്നും
അപ്പോഴും അബലകളുടെ തേങ്ങലുകള്‍
ഉയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.
ആശ്രയം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ
തേങ്ങലുകള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ ശബ്ദമാണെന്നത്
ഈ കുരിശേറ്റംപോലെ സത്യമല്ലോ !

മുകളില്‍ വട്ടമിടുന്ന കഴുകന്മാരേക്കാള്‍
ഭയപ്പെടേണ്ടവര്‍ മുഴുവന്‍
ഇവിടെ ബാക്കിയാകുന്നു...
അവര്‍ നാളെയിലേയ്ക്ക് പടര്‍ന്ന്
എന്നെക്കാള്‍ അധികമായ്‌ വാഴ്ത്തപ്പെടും,
ഒരുയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പ്
അന്നെനിക്ക് സാദ്ധ്യമാവില്ല;
ഒറ്റുകാരുടെ എണ്ണം എന്നേയ്ക്കാളും
കൂടുതലുണ്ടാവുമന്ന്‍.... .

വിശുദ്ധിനഷ്ടപ്പെട്ട ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും
ഒന്നും മറിച്ചുനോക്കി പഠിക്കാന്‍പോലും
ഉണ്ടാവില്ലന്ന്.
സത്യങ്ങള്‍ ഇത്തിരിയെങ്കിലും
നിവര്‍ന്നു നിന്നൊരു ലോകമുണ്ടായിരുന്നെന്നുപോലും
ചിന്തിക്കാന്‍ ആവാത്ത ആ കാലത്തില്‍
ഒരു ദൈവപുത്രനും അവതരിക്കാനാകില്ല തന്നെ !

ലങ്ക

2015-06-18T13:05:00.000+04:00

ലങ്ക.....

ശ്രീലങ്ക;
ഭൂപടത്തിലൊരു മിഴിനീര്‍തുള്ളിപോല്‍ ,
അങ്ങുതെക്ക്
ഒരമ്മയെ തൊട്ടുകിടക്കും പൈതലെപോല്‍
ഇന്ത്യയോടൊട്ടാതെ ഒട്ടിക്കിടക്കുന്നു.

ഉണ്ട്, മുറിയാതെ പൊക്കിള്‍കൊടിയതു
പണ്ടു വാനരപ്പടതന്‍ ‍വഴിത്താര.
മുന്നിലന്നാഞ്ജ്ജനേയന്‍ തന്‍ പ്രാണാനാം
വൈഷ്ണവരാമന്റെ
പ്രേയസിയെത്തേടി പോയ വീഥി.

ത്രേതായുഗമതു കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞൊരുപാട്;
കാലംകടന്നീ കലിയുഗത്തില്‍
അന്നം തിരഞ്ഞു മദ്രാസികള്‍ പലര്‍
കൂടെ കന്നം തിരിഞ്ഞ മലബാറികള്‍
ഒക്കെരും ചൊല്ലി കൊളംബിലേക്കെന്ന്‍.
.
പ്രവാസമാദ്യം തുടങ്ങിയവര്‍ പക്ഷെ-
പ്രകാശമില്ലാതെ മടങ്ങിയേറെയും.
കാലങ്ങള്‍ മാറീ മറിഞ്ഞപ്പോള്‍
വേലയ്ക്ക് ചെന്നവര്‍ തര്‍ക്കിച്ചു
പാതിയിടം അളന്നു വാങ്ങിടാനായ്.

തര്‍ക്കങ്ങള്‍ തീര്‍ന്നില്ല വാക്കുകളില്‍
വിതര്‍ക്കങ്ങള്‍ തോക്കുകള്‍ ഏറ്റെടുത്തു.
വെടികളുതിര്‍ന്നൂ അഹോരാത്രം,
വര്‍ഷങ്ങള്‍ മാഞ്ഞു മറഞ്ഞെത്രയോ.

വൃഥാശ്രമ പരിസമാപ്തിയില്‍
തമിഴനും,ബുദ്ധനും,സിംഹളനും
പിന്നെയൊരുപാടുപേര്‍ ചത്തുമണ്ണടിഞ്ഞു.
വാക്കുകള്‍ക്ക് ആയുധങ്ങളേക്കാള്‍മൂര്‍ച്ച-
തോറ്റൂ / തോല്‍പ്പിച്ചു ഒരു ദിനം തമിഴന്‍റെ
ഉയിര്‍സ്വപ്നത്തെ.

ഇന്ന് ലങ്ക
ചോരയുടെ മടുക്കും പശിമയില്‍ നിന്നും,
വെടിക്കോപ്പുകള്‍ തന്‍ അമ്ലഗന്ധത്തില്‍ നിന്നും
വിട്ടുമാറി മുട്ടുകാല്‍ നിവര്‍ത്തി,
കറുത്ത കണ്ണുകളില്‍ വെളുത്ത ലോകത്തിന്‍
നനുത്ത സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നിറച്ച മനുഷ്യരുള്ള നാട്;
കറുത്ത മണ്ണും കറുത്ത മനുഷ്യരും
കറുത്ത ഭൂതകാലത്തില്‍നിന്നുയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കും നാട്.

കാന്‍ഡിയില്‍, ന്യൂറേലിയയില്‍പിന്നെ
പേരറിയാത്ത പലഗ്രാമസിരകളില്‍,
ചായംതേക്കാത്ത ചായത്തോപ്പുകളില്‍
നോവുന്നോരോര്‍മകള്‍ കുഴിവെട്ടി മൂടി,
വേരും വെറുപ്പും മറന്നവര്‍ ചികയുന്നു,
നേരിന്റെയന്നം നിറമനസ്സാലെ.

എട്ടുദിക്കും പടര്‍ന്നവര്‍ നാട്ടിന്റെ
മട്ടുമാറ്റാന്‍ പണിയെടുത്തീടുന്നു.
പ്രാര്‍ത്ഥന പ്രിയ ലങ്കാതനയരെ,
പ്രാര്‍ത്ഥന നിങ്ങള്‍തന്‍ ഭാസുരഭാവിക്കായ്.

(സമര്‍പ്പണം : ശ്രീലങ്കന്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് )

നീയാം മഴ

2015-06-15T12:17:00.000+04:00

പ്രണയത്തിന്‍റെ ഒരു ചെറു നാമ്പുപോലും മുളയ്ക്കാത്ത
ഊഷരഭൂമിയിലേയ്ക്കാണ് ഇന്നു നീയൊരു
ചെറുമഴയായ് പെയ്തിറങ്ങുന്നത് !

ഇവിടം പണ്ട് നീര്‍ചോലകളുണ്ടായിരുന്നു,
മനം തുടുപ്പിച്ച ഹരിതാഭയുണ്ടായിരുന്നു,
സ്നേഹവും പ്രണയവും ഇടചേര്‍ന്ന വരികള്‍ പാടിയ
കിളികളുണ്ടായിരുന്നു !

പക്ഷേ ഇന്നതെല്ലാം മണല്‍ക്കാറ്റില്‍
അടിപ്പെട്ടുപോയ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമാണ്,
വെറും ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം !

പെയ്യരുത് നീ വീണ്ടും പെയ്തു നനച്ചെന്നിലെ
മാഞ്ഞുപോയ വസന്തത്തെ തളിര്‍പ്പിക്കരുത്
അരുത്.......
ഇനിയുമൊരിക്കല്‍ക്കൂടി പൂത്തുലയാനീ
ഭൂവിനു കെല്‍പ്പില്ലയറിയൂ മമ സഖീ !

ചില സുഹൃത്തുക്കള്‍

2015-06-01T12:53:00.000+04:00

ചിലരെ കാണുമ്പോള്‍ തോന്നാറുണ്ട്
ഒന്നു തോളില്‍ കയ്യിടണമെന്ന്,
കൂടെ നടക്കണമെന്ന്.
പക്ഷേ അപ്പോഴാവും
മനസ്സോര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നത്
പോയകാലത്തിലെ വാക്കുരുതികളെക്കുറിച്ച്.
അന്നേരം ഒരു കുടച്ചിലാവും പുറത്തുവരിക.
സ്വസ്ഥമാകാന്‍ നേരമെടുക്കും,
വേണ്ടായെന്നു പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു
തോളു കുടഞ്ഞു മുന്നോട്ടാഞ്ഞു നടക്കും.
ഒരു ചതിയില്‍നിന്നുകൂടി
നിന്നെ രക്ഷിച്ചെന്നു
മനസ്സപ്പോള്‍ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും.
അന്തര്‍മുഖത്വത്തിന്റെ കനത്ത മേലാപ്പ്
വീണ്ടും വലിച്ചിട്ടു തലവഴി മറച്ച്
ആര്‍ക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ
യാത്ര തുടരും.

ചില യാത്രകള്‍

2015-05-22T12:48:00.000+04:00

തുഴയില്ലാതെ തന്നെ
തോണിയുമായ് കടക്കാവുന്ന
ചില കടത്തുകളുണ്ട്.

ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും
മരണത്തിലേയ്ക്കുള്ളപോലെ,
പ്രണയത്തില്‍നിന്നും
വിരഹത്തിലേയ്ക്കുള്ളപോലെ
ചുരുക്കം ചില കടത്തുകള്‍ !

അടിയൊഴുക്കുകളും
ചുഴികളും
മലരികളും
ആ കടത്തുകളെ
ബാധിക്കുകയേയില്ല.

അത്രമേല്‍ തീവ്രമായാതെന്തോ
ആ യാത്രകളുടെ തുഴകളായി
വര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ടാവാം
അല്ലേ ?

കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍

2015-04-15T12:26:00.000+04:00

ഓരോ അവധിയിലും
അവള്‍ക്കിഷ്ടമുള്ള
കളിപ്പാട്ടങ്ങളുമായ്
അയാളെത്തുന്നതും കാത്തു
മകളുറങ്ങാതിരിക്കും,
കൂട്ടായി ചില്ലുകണ്ണടയിട്ട
മുത്തശ്ശിയും.

ഇത്തവണയെങ്ങനെ ചെല്ലുമേന്നോര്‍ത്തയാള്‍
ആകുലചിത്തനായെന്‍
മുന്നില്‍ കൂനിയിരിക്കുന്നു !
പോംവഴി പറയാനാവാതെ ഞാനും.
കാരണം
അവളാവശ്യപ്പെട്ടത്‌
ഒരമ്മയെ കൊണ്ടുകൊടുക്കാനാണ്. !

ഉന്മാദി

2015-02-02T13:22:00.000+04:00

ആകാശം ...
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരിയെറിഞ്ഞെന്നെ അമ്പരപ്പിക്കും,
ഞൊടിയിടയില്‍ നീലനിറത്തിലേയ്ക്ക്
എല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കും,
വീണ്ടും പതുക്കെ പതുക്കെ കടും നീലയും
ഇളം നീലയുമായി മൃദുവായ പകര്‍ന്നാട്ടങ്ങള്‍
സുഖാലസ്യത്തിലെന്നപോലെ.
പിന്നെയും ചടുല ഭാവങ്ങള്‍ ,
കടും നിറങ്ങള്‍ വാരിയണിയല്‍ ...
ഞാനൊരു ഇടവേള പോലും കാത്തിരിക്കാതെ അതൊക്കെ രസിക്കും...
ഒടുവില്‍ ഒരു മായാജാലക്കാരനെപ്പോലെ അവനെന്നെ
ഭൂമിയിലടര്‍ന്നുവീണ വര്‍ണ്ണപ്പൊട്ടിനെയെന്നോണം
തൊട്ടെടുക്കുന്നതും കാത്ത് കണ്ണുകളടച്ചു....
അപ്പോഴും നിന്നെയോര്‍ത്തുപോവാറുണ്ട്,
ആശിച്ചുപോകാറുണ്ട്...
അവനെന്നെ വിരലാല്‍ തൊട്ടെടുക്കും മുന്‍പേ
നീയെന്നെ സിന്ദൂരമായ് അണിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന്‍ ...!

എനിക്കീ മണ്ണില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കണം

2015-01-07T12:20:00.000+04:00

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കാനായില്ലെന്‍
പിറന്ന മണ്ണില്‍
മരിച്ചാലെങ്കിലും എനിക്കതിനാകണം !
നടക്കാതെ പോയോരെന്‍ ‍സ്വപ്നമാണത് കൂട്ടുകാരാ.....
നീയെനിക്കായത് നിവര്‍ത്തിച്ചിടേണം.

ആറടിയുടെ ജന്മിയാകേണ്ടെനിക്ക് ;
പകരം ആഴത്തിലൊരു കുഴിയൊരുക്കുക,
കുത്തനെ വെറും രണ്ടടി വൃത്തത്തില്‍ .
അതിലെനിക്കു നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കണം,
എന്‍റെ മണ്ണില്‍ ........
മരണത്തിലെങ്കിലും ഉറച്ചു നില്‍ക്കണം കൂട്ടുകാരാ !

മുറം

2014-12-20T10:54:00.001+04:00

അമ്മ,
അരി വെടിപ്പാക്കാന്‍
മുറത്തിലേയ്ക്കിട്ടതിന്റെ
ഇരു കോണുകളും പിടിച്ചു
ചേറുമ്പോള്‍
വേര്‍തിരിഞ്ഞു വരുന്ന കല്ലും മണ്ണും
പിന്നെ തൂളികള്‍ അടരാതെ ബാക്കിയായ
നെല്‍മണികളും
മുറത്തില്‍നിന്നും പുറത്തേയ്ക്ക്
പൊഴിഞ്ഞു വീഴാനായ്‌
വിദഗ്ദ്ധമായൊരു ചാലൊരുക്കും.

അതുകണ്ട് അരിമണികളോ
മുറമോ ചിന്തിച്ചു കാണുമോ
അമ്മയുടെ ജീവിതത്തില്‍നിന്നും
ചേറിപ്പറത്താന്‍ കഴിയാതെപോയ
പരുപരുത്ത, കറുകറുത്ത
നാളുകളുണ്ടായിരുന്നെന്ന്‍ !

പാതിവഴിയില്‍ ഊര്‍ന്നുപോയ
സീമന്തരേഖയുടെ ചെന്നിറം
പോകാതിരിക്കാന്‍
ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കാലത്തെ
ചേറി പൊഴിക്കാന്‍
കഴിയാതെ നിസ്സഹായായ്‌പ്പോയോരാ മുഖം
ആരറിഞ്ഞന്ന് !

ഗതകാല സ്മരണകള്‍ ചേറിപ്പെറുക്കി
വീടുകാത്തുകഴിയുമ്പോഴും
ഞങ്ങള്‍തന്‍ ജീവിതത്തില്‍
ഒരു പാഴ് മണിപോലും കലരാതിരിക്കാന്‍
സ്നേഹനാരാല്‍ മെടഞ്ഞൊരു
പൊന്‍മുറമെന്നപോല്‍
വര്‍ത്തിച്ചിടുന്നമ്മ..........!

എന്‍റെ പൊട്ടിക്കാളിയ്ക്ക് !

2014-10-31T21:45:00.000+04:00

ഒരു യാത്രാമൊഴി എന്നും കാതിനരികെയുണ്ട്
പറയാതെ, എന്നാല്‍ പറയാനാഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ !
പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് അതെപ്പോഴും,
അതിനാല്‍ത്തന്നെ
ഉള്ളിലൊരു തേങ്ങല്‍ ഒരുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട്
അരുതെന്നു വിലക്കിയാലും
പെയ്യാതെ ഒന്നു നനയ്ക്കാമെന്നെങ്കിലും നിനച്ച് !

പിരിഞ്ഞു പോകുമെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഒരു യാത്ര,
കണ്ടുമറന്ന ഏതോ തമിഴ് ചിത്രത്തിന്‍റെ ഫ്രെയിമിലെപ്പോലെ
എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ എന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.
കൂടെ ഉണ്ടാവണമെന്ന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍
അതിഭാവുകത്വത്തിന്റെ വെറുമൊരു
ഗാനരംഗമായിരുന്നുവോ ?
ആവോ ആര്‍ക്കറിയാം എന്നുപറഞ്ഞ്
പിരിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ നിനക്കെന്തെളുപ്പം !
ഞാനപ്പോഴും കണ്ട രംഗങ്ങളിലെ
കോമാളിയിലും, തകര്‍ന്നുടഞ്ഞ നായകനിലും
എന്നെ തിരയുകയായിരിക്കും പെണ്ണേ......!

ജീവിതമെഴുതുമ്പോള്‍

2014-08-02T17:51:00.000+04:00

ഒരു മനോഹര കവിതയെന്നപോല്‍
വൃത്തമൊപ്പിച്ച് ,
പ്രാസമൊപ്പിച്ച്‌
എഴുതണമെന്നായിരുന്നു ആശ ;
ജീവിതത്തെ.
പക്ഷേ പലപ്പോഴുമത്
പിടിതരാതെ
വൃത്തത്തെയും
പ്രാസത്തെയും
തോല്‍പ്പിച്ച്
ചാടിമറിഞ്ഞു മാറി
ഒരു ഉത്തരാധുനികനോ,
അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരു
ഗദ്യകവിതയോ
ആയിമാറാനുള്ള
കുസൃതി കാണിക്കാറുണ്ട്.
തെളിച്ച വഴിയേ നടന്നില്ലെങ്കില്‍
നടന്ന വഴിയേ തെളിക്കുകയെന്ന
പഴമൊഴിയോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
അങ്ങിനെ ചെയ്യാന്‍
നിര്‍ബന്ധിതനാക്കപ്പെടും.
എന്നിട്ടും
എങ്ങോട്ടോ വലംവച്ചു പായുന്ന
ജീവിതത്തെ
പാരഗ്രാഫുകളായ്
ചേര്‍ത്തു ചേര്‍ത്തൊരു
കഥ മെനയാന്‍ ശ്രമിച്ചുനോക്കും.
പക്ഷേ
അവിടെയും പിടിതരാതെ
മാറിമറിഞ്ഞെന്നെ
ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കും
കുത്തുകളും,
കോമകളും,
ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളും !

പ്രിയപ്പെട്ടവളോട്

2014-06-27T21:07:00.002+04:00

കോണുകളൊക്കാത്ത
തഴപ്പായയില്‍
നിറദീപം തലയ്ക്കലായ്,
ശാന്തമായെന്നാല്‍ ,
ചുണ്ടിലവസാന കള്ളച്ചിരി
നിനക്കായവശേഷിപ്പിച്ചു,
ഞാനമര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍
ആരുടെയശ്രുവീണു നനയുമെന്‍
നെറ്റിത്തടവും, പാദവും ?
ആരുടെ തേങ്ങലാകുമെന്നേ-
യസ്വസ്ഥമാക്കിടാന്‍ ?

നീയതു കാണുവാന്‍
ഉണ്ടാകുവില്ലയോ,
ഇല്ലെങ്കിലെന്‍ കൂടെ
യാത്രപോരുന്നുവോ ?
അത്രമേല്‍
തമ്മിലൊട്ടിയല്ലോ
നാളിതുവരേ നാം
ചരിച്ചതും
ചരിക്കേണ്ടതും !

മൂന്നുപേരവരെന്റെയോമനകള്‍
കരഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതെയാകുമ്പോള്‍
നാലാമനാം അവനുണ്ടാകുമോ
ചാരെയവരുടെ തോളായി,
ആശ്വാസമേകിടാനായ് ;
പിന്നെയഗ്നിയാലെനി-
ക്കുദകക്രിയ ചെയ്‌തിടുവാന്‍..

അമ്മയുണ്ടാവണേ
അപ്പോഴുമെന്നുടെ കാതില്‍
ശകാരമാം സ്നേഹവുമായ്‌,
അമ്മയുണ്ടാവണേ
അരുമയായ് നിന്നുടെ
മുടികളില്‍ തഴുകലായ് ;
താങ്ങുപോലായ്.

വഴിമറഞ്ഞേകനായ്
പിരിയുമെന്‍ ദേഹിയ്ക്കു
മിഴിനീറഞ്ഞുഴറി നീ
വിടപറഞ്ഞീടുമ്പോള്‍
അമ്മയുണ്ടാകണേ
അപ്പോഴും നിന്നുടെ
കരതലം തന്നിലമര്‍ത്തിയ
ധൈര്യമായ് !
അമ്മയുണ്ടാകണേ
എപ്പോഴുമെപ്പോഴുമീ-
യുലകം മറയുന്ന
നാളുവരെ !

Photo courtesy : kanadaihirlap.com

ഉണരാനൊരു പകലില്ലാതത്തവന്‍

2014-06-10T23:56:00.000+04:00

നീയാകുന്ന പകലിലേക്കായിരുന്നു
ഞാനെന്നും
കണ്ണുതുറന്നിരുന്നത്
പെണ്ണേ....

നിന്‍റെ ഉടലലകളില്‍ വേഗം കിട്ടി
കരയണഞ്ഞിരുന്നൊരു
കുഞ്ഞു വള്ളമായിരുന്നു
എന്‍റെ ജീവിതമിതുവരെ !

ഇനിയെനിക്കീ രാവുകളില്‍
തളര്‍ന്നു വീണു
മയങ്ങാനേ
നിവര്‍ത്തിയുള്ളൂ.

ഇനിയെനിക്കീ കുഞ്ഞുവള്ളം

കരയടുക്കാനാവാതെ
അലകളില്ലാത്ത മൃതസാഗരത്തില്‍
നുരഞ്ഞു പൊന്താനേ ആവതുള്ളൂ.

ഉണരാനൊരു പകലില്ലാത്തവന്റെ
രോദനം
ഒരു പിന്‍വിളിയായ്പ്പോലും
നീ കേള്‍ക്കുന്നില്ലയോ?

അലകളിലൊട്ടി, ജീവിതക്കരപിടിക്കാന്‍
ആയുന്നൊരു മനസ്സിന്‍റെ
പതറിയ വിളി നീ
കേള്‍ക്കുന്നില്ലയോ ?

ഓന്‍ നല്ലൊരു ബാല്യേക്കാരനേനും !

2014-06-06T17:48:00.000+04:00

ഓന്‍
നല്ലൊരു ബാല്യേക്കാരനേനും,
പറഞ്ഞിറ്റെന്താ കാര്യം !
നെടുവീര്‍പ്പിട്ടുകൊണ്ട്
ചീര്വേടത്തി പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍
മാത്വേടത്തി പുരികമുയര്‍ത്തി
ആകാശത്തോട്ടു നോക്കി,
പിന്നെ
പതിയെ പറഞ്ഞു

ഇക്കണ്ടകാലം ഇത്തിരേം ആയിറ്റും
ഓന്റോരു ബിവരോം കിട്ടീല്ലാലോ !
നല്ലോരെ പടച്ചോന്‍ ബേഗം ബിളിക്കും,
അയിനും മാണം ഒരു ബാഗ്യം !
ചീര്വേടത്തിക്കത് ഇഷ്ടായില്ല,
താന്‍ കാലാവധി കഴിഞ്ഞും ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്നതെന്താ
എന്നൊരു ദുസ്സൂചന അതിലില്ലേ
എന്നൊരു സംശയം!

എങ്കിലും ഓര്‍മ്മകളില്‍ ചിക്കി പരതി
ചീര്വേടത്തി തുടങ്ങി.
അന്ന്
തുലാത്തിലെ മയയാ മനെ...
ചായിന്റൊരു മയ.
പീട്യത്തലക്കല് ദാമു
ആച്ചേനേം പൂച്ചേനേം കാണാണ്ട്
ഒറ്റ ഇരിപ്പേനും !
നേരം മൊരം മോന്ത്യായപ്പോ
ഓനും തോന്നീക്കിണ്ടാവും
കാത്തിറ്റൊന്നും കാര്യേല്ല,
ബെളക്കിലെ എണ്ണ
തീരലെ ഇണ്ടാവൂന്ന്‍..

അങ്ങനെ നീണ്ട എവറഡീന്‍റെ
ഞെക്ക്ബെളക്കും കത്തിച്ച്
ഓനെന്നെ നീട്ട്യോരു വിളിയാ
ചീര്വേടത്തീ ഞാ പോയിനേന്ന്‍ ....
ആ പോക്ക് പോയതാ ഓന്‍
പിന്ന വന്ന്‍ക്കില്ല....ഒരുകാലത്തും.
വാക്കുകള്‍ മുറിഞ്ഞു
ചീര്വേടത്തിയുടെ തൊണ്ടയില്‍നിന്നും
കുറുകല്‍ മാത്രമുയര്‍ന്നു.

നല്ല നെടുപ്പായിറ്റ്, ചോന്ന നെറോം
കട്ടിമീശേം,
വെള്ളേം വെള്ളേം മുണ്ടും കുപ്പായോം,
ഓന്
ഒതേനന്റെ എടുപ്പേനും.
കൈയ്യും വീശി,
നെഞ്ഞുംവിരിച്ച്,
തച്ചോളിതായ വയിലിക്കൂടി
ബെരുന്നത് കാണ്വേന്‍ തെന്നെ
ഒരു ഇതേനും.

ദാ
ഇന്നലെ കണ്ടപോലെ മാത്വേടത്തി
വര്‍ണ്ണിച്ചപ്പോള്‍ ഞാനും
ദാമുവിനെ,
അല്ല ദാമുവേട്ടനെ
മുന്നില്‍ കണ്ടപോലെ !

കോടമയേത്ത് കല്ലേരി കെനാല്‍ല്
ബെള്ളം കേരി
ഓന്‍ മരിച്ചുപോയാന്ന്‍
ഞാളാരും
ബിശ്വസിച്ചില്ല
ഓന്‍ കാണാത്ത വെള്ളോ പൊയയോ
ഇക്കണ്ട നാട്ടിലേട്യാ ഇള്ളേ ?
ഓന്‍ അങ്ങന്യോന്നും ചാവൂല്ല
ഞാക്കൊറപ്പാ...
രണ്ടുപേരുടെയും ശബ്ദമപ്പോള്‍
ദൃഡമായിരുന്നു.

ഓനൊരു കമ്മൂണിസ്റ്റേനും,
ആരോ ബെറുപ്പുള്ളോര് കൊന്ന്
കൊള്ളോട് കൂട്ടി കെളച്ചതാന്നും
അതെല്ല,
ഓന്റെ ഓക്കൊരു രഹസ്യക്കാരന്‍
ഇള്ളത് ദാമു അറിഞ്ഞപ്പോ
ഓലെ രണ്ടാളേം ഒത്താശേല്‍
ആരോ ഓന തീര്‍ത്തതാന്നും കേള്‍വീണ്ടായി.

പുകയിലയ്ക്കായ്
കോന്തലയിലെ കെട്ടുപരതിക്കൊണ്ട്,
നരച്ച കണ്ണുകള്‍ അടച്ചും തുറന്നും
അവര്‍ പറഞ്ഞു
ചീര്വേടത്തീന്നൊരു വിളി
ഇപ്പളും എന്‍റെ ചെവീല്ണ്ട് മനേ....

മാത്വേടത്തിയും, ചീര്വേടത്തിയും
പത്തു നാല്‍പ്പത്തഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍
പുറകിലെയോര്‍മ്മകളില്‍
തറഞ്ഞു നില്‍പ്പാണ്,
ഞാന്‍
കാലന്‍കുട കുടഞ്ഞു നിവര്‍ത്തി;
മഴയ്ക്ക്‌ ശക്തി കൂടുംമുന്‍പേ
വീടെത്തണം !

കുറിപ്പ്‌ : പഴയ കടത്തനാട്, ഇന്നത്തെ വടകരയുടെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിച്ചു വന്നിരുന്ന പഴയ തലമുറയുടെ ഭാഷയാണിത്. ഇതിലെ പല വാക്കുകളും ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് മനസ്സിലായെന്നു വരില്ല., കാരണം കാലം മാറിയപ്പോള്‍ മലയാളത്തിന്‍റെ പൊതു സ്ലാങ്ങിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് തന്നെ.

Photo courtesy: www.ntprints.com

അതിനാല്‍ ......

2014-06-01T13:38:00.000+04:00

ജനിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ
ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു
എത്രനാള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുമെന്ന് !
വളര്‍ച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളിലും
വിട്ടുപോകുമെന്നു ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്,
വെന്റിലേറ്ററിന്‍റെ സഹായത്താല്‍
തിരിച്ചു വന്നിട്ടുമുണ്ട് !
ആദ്യത്തേതു പക്ഷേ ....
ഒരു നീണ്ട കാലത്തെ
ശവാവസ്ഥയായിരുന്നു.
വര്‍ഷങ്ങളോളം
എവിടെയാണെന്നുപോലുമറിയാതെ...
പിന്നീട് ..
തിരിച്ചുവന്നപ്പോള്‍
ജീവിക്കാനുള്ള കൊതിയായിരുന്നു
ഉള്ളു നിറയെ.
ഒരു
ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ...
പേമാരിപോലെ...
പക്ഷേ ,
പിന്നീടും ഒരുപാടുവട്ടം
തീര്‍ന്നെന്നു കരുതിയതാണ് ,
നനഞ്ഞ തറ്റുടുത്ത് കലമെടുക്കാന്‍
മനസ്സോങ്ങിയതുമാണ്.
എന്നിട്ടും തിരിച്ചു വന്നു,
അതിശക്തമായ് .
ഇന്നിപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ രണ്ടും നഷ്ടപ്പെട്ട്
അനാഥയാകും എന്നറിയുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ തന്നെ ചെയ്യാം ആ പാതകം...
അല്ലെങ്കിലും ..
നിന്റെമേല്‍ കുറ്റമാരോപിക്കാന്‍
തെല്ലുമാവില്ലല്ലോ എനിക്കന്നുമിന്നും !
കഴുത്തു ഞെരിച്ചു പിടയാന്‍ പോലും വിടാതെ
ഞാന്‍ കൊന്നൊടുക്കാം....
നമ്മുടെ പ്രണയത്തെ.
വരികള്‍ നനഞ്ഞൂര്‍ന്നുപോയ
പുസ്തകത്തിലെ വരകള്‍ മാത്രം
ബാക്കിയായപോല്‍ ....
ഓര്‍മ്മകള്‍തന്‍ മായാരേഖകള്‍
മാത്രമവശേഷിപ്പായ് !

Photo courtesy : mushthaque you safe

തച്ചുടയ്ച്ചാലും ഉടയാത്തത്

2014-05-14T21:54:00.001+04:00

നമ്മുടെ പ്രണയങ്ങളിലെന്നും

മതിലുകളായിരുന്നു വില്ലന്മാര്‍ .
ഗള്‍ഫ്‌ പണത്തിന്‍റെ പ്രതാപമറിയിക്കാന്‍ കെട്ടിയ
നിന്‍റെ വീട്ടുമതിലിനിപ്പുറം
എന്‍റെ പ്രണയം
ആകാംക്ഷാപൂര്‍വ്വം കാത്തിരുന്നൊരുപാട്.
ഒരു നോട്ടത്തിനായ് ,
കുപ്പിവളക്കിലുക്കത്തിനായ്‌ !
അന്നു ഞാനാ മതിലുകളുടെ ഉയരത്തെ ശപിച്ചു,
ഒരുപാട്.

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കുമാത്രമുള്ള
സ്കൂളും കോളേജും
മതിലുകള്‍കൊണ്ടെന്റെ പ്രണയത്തെ
ആവതു പ്രതിരോധിച്ചു !
ഒടുവില്‍ എന്‍റെ പ്രണയമൊരു ശാശ്വതമായ സത്യമാണെന്ന്
നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍
ഞാന്‍ എല്ലാ മതിലുകളെയും പരിഹസിച്ചു !

പക്ഷേ ഇന്ന് നീ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ മാത്രമാണ്
നമ്മുടെ മുന്നിലെ ഭീമാകാരമായ മതില്‍
എന്‍റെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടത്‌ .
മതമെന്ന ആ വലിയ മതിലും
അതില്‍ നമ്മെ നോവിക്കാനായ്‌
തറച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയ കുപ്പിചില്ലുകളും.

എന്‍റെയും നിന്‍റെയും ശരീരവും ആത്മാവും
നുറുങ്ങിയില്ലാതായാലും
അടര്‍ന്നുമാറാത്തോരീ മതില്‍
ആരെന്നു തച്ചുടയ്ക്കും ?
ആരെയും നോവിക്കാത്തൊരു
മതിലില്ലാ ലോകത്തേക്ക്
എന്നിനി പോകാനാവും !

ഭീരുവല്ല ഞാനെങ്കിലും പറയട്ടെയെന്‍

പ്രണയിനീ,

തിരിച്ചു പോകുക നീ....

മതിലുകള്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ലോകത്തോട്‌

പടവെട്ടി ജയിക്കാന്‍ നടക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും

നമുക്ക് നമ്മുടെ പ്രണയത്തെ ഓര്‍ക്കാനാവാതെ വരും,

അതിലുമെത്രയോ ഭേദം മനസ്സുകളില്‍

നമുക്ക് പ്രണയിക്കാം,

മതിവരുവോളം...

ഈ ലോകം നമുക്കുള്ളതല്ല;
മതിലുകള്‍ കെട്ടി വേര്‍തിരിച്ചു ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക്

മാത്രമുള്ളതാണ്, അവര്‍ക്കുമാത്രം !

Photo Courtesy : Eldon Underhill

മാഞ്ഞതും മായാത്തതുമായ ചില ഓര്‍മ്മകള്‍

2014-02-18T00:14:00.001+04:00

'ഓര്‍മ്മകളേ... കൈവള ചാര്‍ത്തി വരൂ‍ വിമൂകമീ വേദിയില്‍...'

ഓര്‍മ്മകളെപ്പറ്റി എന്തുമാത്രം പാട്ടുകള്‍ നമ്മുടെ മലയാള ഗാനശാഖയിലുണ്ട് !പലതും നമ്മുടെ പോയകാലത്തിന്റെ നൊമ്പരങ്ങളുടെയോ ഇഷ്ടങ്ങളുടെയോ കൂടെമാത്രമേ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരാറുള്ളൂ.

'ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓടിക്കളിക്കുവാനെത്തുന്ന മുറ്റത്തെ ചക്കര മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ....'

ഗൃഹാതുരത്വമുണര്‍ത്തുന്ന ഈ വരികള്‍ നമ്മളെ പലപ്പോഴും ആ പഴയ വള്ളി നിക്കറുകാരനായോ / മുറിപ്പാവടക്കാരിയായോ പഴയ വീട്ടിന്‍റെ മുറ്റത്തോ തൊടിയിലോ കായ്ച്ചു നില്‍ക്കുന്ന മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ എത്രയോ വട്ടം കൊണ്ടു നിര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട് !

പോയകാലം കൃത്യമായി ഓര്‍മ്മയുണ്ടാവുക എന്നത് ഒരു എഴുത്തുകാരന് അനുഗ്രഹമാണ്, പക്ഷേ ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മ പോലെത്തന്നെ മറവിയും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.ജീവിതത്തിലെ ഓരോ മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളും അതെത്ര പഴയതായാലും ഓര്‍ത്തെടുത്ത് എഴുതുന്നവരെ കാണുമ്പോള്‍ അസൂയ തന്നെയാണ് തോന്നാറ്. മുന്‍പെങ്ങോ കണ്ട സിനിമയാണെങ്കിലും ഓര്‍ത്തെടുത്ത് കഥയും ആ സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു വിവരങ്ങളും പറഞ്ഞുതരുന്ന ചില കൂട്ടുകാര്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ടാവും. അവരോടു തോന്നാറില്ലേ ചെറിയൊരു അസൂയ ? അതുതന്നെയാണ് ഞാനും പറഞ്ഞുവരുന്ന സംഗതി !

പലതും എഴുതണമെന്നുണ്ട്... പക്ഷേ മിക്കവാറും വിഷയങ്ങള്‍ മറവിയുടെ നേര്‍ത്ത ആവരണത്തില്‍ മറഞ്ഞു കിടപ്പാണ്.എങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ പല സംഭവങ്ങളും ഓര്‍മ്മവരുമ്പോള്‍ തന്നെ മൊബൈലിലെ ഡയറിയില്‍ ഒരു സൂചനാ വാക്കായെങ്കിലും എഴുതിയിടും.പിന്നെ എന്നെങ്കിലും നേരത്തോടെ എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കാം എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ.

ഈയടുത്ത് പഴയ എല്‍പി സ്കൂള്‍ കാലത്തെ ഒരു സംഭവം എഴുതുവാന്‍ അന്ന് കൂടെ ആ പോക്കിരി ടീമില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കൂട്ടുകാരന്‍ തന്നെ സഹായിക്കേണ്ടി വന്നു.

ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാനുള്ളവയാണ് ശരിക്കും ബാല്യത്തിലും കൌമാരത്തിലും, പിന്നെ യൌവ്വനത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിലുമൊക്കെ കൂടുതലുമുണ്ടായിരുന്നത് എന്നതാണ് സത്യം, ഒരുപക്ഷെ അതുകൊണ്ടു തന്നെയാവാം ആ കൂട്ടത്തില്‍ സന്തോഷം തന്ന വിഷയങ്ങള്‍പോലും മറന്നുപോയതെന്നു തോന്നുന്നു.

കഴിഞ്ഞദിവസം ഒരു കൂട്ടുകാരനുമായി ഉണ്ടായ ചാറ്റ് ആണ് ഇതെഴുതാന്‍ കാരണം. ചാറ്റ് തുടങ്ങി കുറച്ചായപ്പോള്‍ പൊടുന്നനെ അവന്‍ ചോദിച്ചു

" നിങ്ങളുടെ ജനനതിയ്യതി ഏതാണ് ?"

ഡിസംബര്‍ പതിനാല് .

"ഓഹ് നിങ്ങള്‍ സാജിറ്റേറിയന്‍ ആണല്ലേ?"

അതെ, അതിനെന്താണ് കുഴപ്പം ?

"കുഴപ്പങ്ങളും ഗുണങ്ങളുമായി പലതുമുണ്ട്, പക്ഷേ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു പൊതുകാര്യമുണ്ട്, മറ്റൊന്നുമല്ല.... പൊതുവേ സാജിറ്റെറിയന്‍സ് പ്രണയനഷ്ടമുള്ളവരാണെങ്കില്‍ ആ ഓര്‍മ്മ ഒരു നേരിപ്പോടുപോലെ ഉള്ളില്‍ നീറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.നിങ്ങളുടെ 'ജീവിതപ്പെരുവഴിയില്‍ ' എന്ന കഥയിലെ റമീസിന്റെ അവസ്ഥപോലെ.

അപ്പോ നിന്‍റെ സ്റ്റാര്‍ എന്താണ് ?

"ഞാനും സാജിറ്റേറിയന്‍ തന്നെ" അവന്‍റെ മുഖത്തെ ജാള്യത ചാറ്റിങ്ങില്‍ ആയിട്ടുപോലും എനിക്കു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു !

"അവളും സാജിറ്റേറിയന്‍ ആണ്. നിങ്ങളുടെ ജന്മദിനത്തിന് ആശംസ പറയുമ്പോള്‍ ഞാനവളെ ഓര്‍ത്തു, അന്നായിരുന്നു അവളുടെയും ജന്മദിനം "

അവന്‍ പതിയെ ചില ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക്‌ കുടഞ്ഞിട്ടു.... എന്‍റെ കഥയിലെ ചില അവസ്ഥകളിലൂടെ കടന്നുപോയതു കൊണ്ടാണത്രേ അതു വായിച്ച ഉടനെ അവനെന്നോട് ചാറ്റ് ചെയ്യണമെന്നും ഇതൊക്കെ പറയണമെന്നും തോന്നിയത് !

അപ്പോള്‍ അവള്‍ ???

"ആ.....അറിയില്ല, കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വര്‍ഷത്തോളമായി ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു."

ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല, തുല്ല്യ ദുഖിതരാണു നാം സഖേ ...മനസ്സു പറഞ്ഞു.

"സന്തോഷ്‌ സുബ്രഹ്മണ്യം എന്ന സിനിമ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങള്‍ ?"

ഉവ്വ്.
"അതിലെ ജെനീലിയ ചെയ്ത കഥാപാത്രമില്ലേ , അത് അവളെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു, അതേപോലെ നിലത്തു നില്‍ക്കാതെ സ്പ്രിങ്ങുപോലെ ഓടിച്ചാടി നടന്നിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി....ആ ഉടലളവുകള്‍പോലും അതുപോലെ....
കൂടെയുള്ളവരില്‍പ്പോലും തന്‍റെ പ്രസരിപ്പ് പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്ന വിശേഷവ്യക്തിത്വം"

"ചെന്നൈയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ബാങ്കില്‍ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞാന്‍ , അവള്‍ അടുത്തുള്ള ഒരു ഐടി സ്ഥാപനത്തിലും.മാസം അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും കിട്ടുന്ന എന്‍റെ ശമ്പളം കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തീരും, പിന്നെയങ്ങോട്ടു ആ മാസം തീരുന്നതുവരെ അവളുടെ എ.ടി.എം കാര്‍ഡായിരുന്നു ആശ്രയം.അങ്ങിനെ വലിയൊരു തുക ഞാനവള്‍ക്ക് കൊടുത്തു തീര്‍ക്കാനുണ്ട്, ഇന്നും അതെന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുണ്ട്.അവള്‍ തന്ന പ്രണയവും അവള്‍ തന്ന പണവും ഇന്നും തിരിച്ചുകൊടുക്കാനാവാതെ എന്നിലൊരു വിങ്ങലായ് .... " അവന്‍റെ വാക്കുകള്‍ നെഞ്ചില്‍ പൊടിഞ്ഞു കുതിരുന്നത് എനിക്കു മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു....

കുറച്ചൊരു ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം അവന്‍ വീണ്ടും തുടങ്ങി "സാജിറ്റേറിയന്‍മാര്‍ക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ മറക്കാന്‍ ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് ഞാന്‍ തുടക്കത്തിലേ പറഞ്ഞതാണ്.... പലരും നിങ്ങളുടെ പ്രണയവും വിഷാദവുമൊക്കെ വിഷയമാകുന്ന രചനകളെ തമാശയാക്കുമ്പോള്‍ പക്ഷേ അതൊക്കെ എന്തുകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നു എന്നെനിക്കിപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകുന്നു."

സാജിറ്റേറിയന്‍ എന്ന സൂര്യരാശിയിലെ എന്‍റെ ജന്മനക്ഷത്രമാണോ എന്നെക്കൊണ്ട് വിരഹവും, പ്രണയവും എഴുതിക്കുന്നത് ? അതെ നക്ഷത്ര ജാതനായതുകൊണ്ടാണോ എന്‍റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയൊക്കെയായി മാറിയത് ?
അങ്ങനെയുള്ള ചില ചോദ്യങ്ങളും എന്നിലവശേഷിപ്പിച്ച് "പുറത്തുപോകാന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു, പിന്നെ കാണാം" എന്നും പറഞ്ഞ് അവന്‍ പോയി....

ഓര്‍മ്മകള്‍ അടര്‍ന്നുപോകാതെ ഇന്നലെകളില്‍നിന്നു പടര്‍ന്നുകയറി ഇന്നിനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി നാളെയിലേക്കു തന്‍റെ നാമ്പുകള്‍ നീട്ടി സിരകളിലും ഹൃദയത്തിലും വേരുകളാഴ്ത്തുമ്പോഴുള്ള നീറ്റല്‍ .... അത് ഒരിക്കലെങ്കിലും അനുഭവിച്ചവരുടെ മുന്നിലേ നമ്മളുടെ ഓര്‍മ്മകളുടെ കെട്ടഴിക്കാവൂ.... അല്ലെങ്കില്‍ അതൊരു മുഷിഞ്ഞ ഭാണ്ഡത്തിന്‍റെ ഗന്ധമായി മാത്രമേ അനുഭവപ്പെടൂ....!

"ഓര്‍മിക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ നിനക്കെന്തു നല്‍കണം,
ഓര്‍മിക്കണം എന്ന വാക്ക് മാത്രം"

മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കടയുടെ 'രേണുക'യിലെ ഈ വരികള്‍ ചേര്‍ത്ത് ഞാനടയ്ക്കട്ടെ ഈ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്‌.

Photo courtesy : Abhijeet Vardhan

സത്യം വദ ധര്‍മം ചര.

2014-02-14T21:05:00.000+04:00

കേജ്രിവാള്‍ ..... നിങ്ങളുടെ തീരുമാനം ഡെമോക്ലസ്സിന്റെ വാളുപോലെ ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍റെ തലയ്ക്കുമീതെ തൂങ്ങിക്കിടക്കും !

നാട് നന്നായില്ലെങ്കിലും വേണ്ട തങ്ങള്‍ക്ക് ചെല്ലും ചെലവും തന്നു നിലനിര്‍ത്തുന്ന റിലയന്‍സിനെപ്പോലെയുള്ള തംബുരാക്കന്മാരോടുള്ള വിധേയത്വം കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി രണ്ടു പ്രമുഖ കക്ഷികള്‍ കളിച്ച നാടകം അസ്സലായിട്ടുണ്ട് !! വെല്‍ഡണ്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ്, വെല്‍ഡണ്‍ ബീ ജെ പി ! നിങ്ങളാണ്, നിങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഇന്ത്യ രക്ഷിക്കാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവര്‍ !

സാധാരണക്കാരായ ശതകോടികള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു; ഞങ്ങളുടെ നാടും നന്നാവും, അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും വെടിഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ വോട്ടു ചെയ്തു ഭരണത്തിലെത്തിച്ച എല്ലാവരും തെറ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു നാടിന്‍റെ നന്മ മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി നാട് ഭരിക്കുമെന്നും, അങ്ങിനെ ഇന്ത്യ ലോകത്തിന്റെതന്നെ നെറുകയില്‍ എത്തുമെന്നും...എവിടെ ?

ഒന്നും നടക്കില്ല, ഒന്നും.... ഇന്ത്യ നേരെയാവുമെന്നും മഹാത്മാവു കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാകുമെന്നും ആശിച്ച കോടിക്കണക്കിനു ജനങ്ങള്‍ ശശിമാരായി !

അല്ലെങ്കിലും സ്വന്തം നട്ടെല്ലുകള്‍ വലിച്ചൂരി റിലയന്‍സിനും മറ്റു കുത്തകകള്‍ക്കും ഉയരത്തിലേക്ക് കുതിക്കുവാന്‍ പാലം പണിതുകൊടുത്ത ഈ കൂപമണ്ടൂകങ്ങള്‍ക്കൊന്നും നേരം വെളുത്തിട്ടില്ല എന്നത് ഉള്‍ക്കൊള്ളാത്ത നമ്മളല്ലേ തെറ്റുകാര്‍ ?

എല്ലാ കാലവും നിങ്ങള്‍ക്ക് ജനങ്ങളെ പറ്റിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതിന്‍റെ ഒരു സൂചനയായിരുന്നു കെജ്രിവാളിന്‍റെ വിജയവും, ഭരണവും.
അത് തീര്‍ന്നു എന്നാശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാ ശുംഭന്മാരോടും ഒന്നു പറയട്ടെ... നിങ്ങളുടെയൊക്കെ ആസനത്തില്‍ വാലു കിളിര്‍ത്തോ, മുഖം കൂര്‍ത്തു വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുക, ആദ്യമാദ്യം വാലു കിളിര്‍ത്തവര്‍ അംബാനിമാരുടെ ബംഗ്ലാവുകളുടെ ഓരോരോ നിലകളിലായി സ്ഥാനം പിടിക്കുക.ശിഷ്ടകാലം അവരുടെ കാല്‍ നക്കി, വാലാട്ടി കഴിയുകയാവും ബുദ്ധി, അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളെ തെരുവുനായ്ക്കളായി കണ്ടു ജനം കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലും....ഉറപ്പ്.

ഇതൊരു പരാജയമല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ ഭാവി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന ഒരു സുധീരമായ തീരുമാനമാണ് കെജ്രിവാള്‍ എടുത്തത്‌ ! പക്ഷേ ആ തീരുമാനം ഇന്ന് ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെ കുത്തകകള്‍ക്ക് കൂട്ടിക്കൊടുത്ത രാഷ്ട്രീയ പിമ്പുകളെ ചവറ്റുകുട്ടയിലേക്ക് തള്ളുന്നതായിരിക്കും എന്നതില്‍ സംശയമില്ല. !

സാധാരണക്കാരുടെ സാധാരണക്കാരനായ നേതാവേ...... നിങ്ങള്‍ക്കഭിവാദ്യങ്ങള്‍ !!!

ഞങ്ങളുണ്ട് കൂടെ..... ജനങ്ങള്‍ , രാഷ്ട്രീയാന്ധത തൊട്ടു തീണ്ടാത്ത, രാഷ്ട്രീയത്തിനുമപ്പുറം രാഷ്ട്രമാണ് വലുതെന്ന്‌ കരുതുന്ന ; നല്ലൊരു ഭാരതം കെട്ടിപ്പടുക്കണം എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന ആം ആദ്മികള്‍ ഉണ്ട് കൂടെ !

(Facebook Status)

പ്രണയദിനത്തില്‍ പറയാനുള്ളത്

2014-02-14T13:24:00.000+04:00

ചിലരൊക്കെ മെസ്സേജ് അയച്ചിരിക്കുന്നു, എന്താണ് പ്രണയമെഴുതുന്ന ആള്‍ പ്രണയദിനമായിട്ട് ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഇടാത്തതെന്ന്ന്. പ്രണയത്തെ കേവലം ഒരു ദിനത്തില്‍ ഒതുക്കാതെ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന എനിക്കീ ദിനത്തോട് പ്രത്യേക മമതയൊന്നുമില്ല.എങ്കിലും ഈ ദിവസത്തില്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒരു ആഘോഷം കൊണ്ട് സന്തോഷം / മറ്റു വല്ലതും കിട്ടുമെങ്കില്‍ അത് നല്ലതല്ലേ എന്നതുകൊണ്ട്‌ വിമര്‍ശനമില്ല. എല്ലാവരും സന്തോഷിക്കുക എന്നതാണ് എന്‍റെ നയം. ജീവിതം ഒരു നീര്‍ക്കുമിള പോലെയാണെന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ? അതുതന്നെ ! അപ്പോ കിട്ടുന്ന സമയം സന്തോഷകരമായി ജീവിക്കുക.

ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

"നിങ്ങള്‍ക്ക് സന്തോഷം തരുന്നതെന്താണോ അത് ചെയ്യുക" എന്ന്,

ആയതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ദിനം സന്തോഷം തരുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കുക ! സന്തോഷം, സ്നേഹം , പ്രണയം... എല്ലാം നിറയട്ടെ ജീവിതത്തില്‍

പ്രണയമേ നിന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തിടാന്‍
വെറുമൊരു ദിനം പോരെനിക്കറിയില്ലേ ?
അനുദിനം നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു പിന്നെയീ
രണ്ടില്‍ പതിന്നാലിനെന്തു പ്രസക്തി ?
നീയില്ലാതെന്തുണ്ടോമനേയീയുലകില്‍
രാവില്ല, പകലില്ല,
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ പോലുമില്ലറിയില്ലേ
നിനക്കെന്‍ പ്രണയമേ

പറയു നീ.

ഫോടോ കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍

ചാറ്റലായ് ഞാന്‍

2014-02-10T23:01:00.001+04:00

പ്രിയേ...

കരുത്തോടെ പെയ്യണമെന്നുണ്ടെനിക്ക്,

ആവേശത്തോടെ

കുത്തിയൊലിച്ചിറങ്ങണമെന്നും.

പക്ഷേ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചേക്കാം

ആ മഴത്തുള്ളികളെന്നോര്‍ത്ത്

ഞാനൊരു ചാറ്റലായ് പെയ്യുന്നു,

നിന്നെ മൃദുവായ് തഴുകി പുണര്‍ന്ന് !

നീയും നിലാവും

2014-02-09T19:00:00.000+04:00

നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു ഇന്നലെ രാത്രി,എന്നിട്ടും ഞാന്‍ മുറിവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങി.നിലാവില്‍ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന പരിസരം. പാര്‍ക്കിങ്ങിന്‍റെ വശങ്ങളിലായി വച്ചു പിടിപ്പിച്ച ചെടികള്‍ക്കുമേല്‍ ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും ഇടകലര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നത് പ്രത്യേക ഭംഗി തോന്നിപ്പിച്ചു.ചില ഇലകളില്‍ വീണ മഞ്ഞിനെ നിലാവ് ഉമ്മവെച്ചു തുടുപ്പിച്ചിരുന്നു.

ആകാശത്ത് പൊട്ടുകള്‍പോലെ കാണായ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പൂര്‍ണ്ണതയിലെത്താന്‍ പോകുന്ന ചന്ദ്രന്‍ .മൂന്നുനാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞാല്‍ പൌര്‍ണ്ണമിയാണ്....!

ചന്ദ്രനെക്കാണുമ്പോള്‍ മുന്‍പെനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വരാറുണ്ടായിരുന്നത് കുട്ടിക്കാലത്ത് അമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന കഥയിലെ മുയല്‍ക്കുഞ്ഞിനെയാണ്.എത്രയോവട്ടം ചന്ദ്രനിലെ മുയല്‍ക്കുഞ്ഞിന്റെ രൂപം കാണാന്‍ ഞാനിരുന്നിട്ടുണ്ട്.

പക്ഷേ ചന്ദ്രനില്‍ ഇന്നു ഞാന്‍ തേടുന്നത് നിന്‍റെ മുഖം മാത്രമാണ്. പരിഭവങ്ങളും, പ്രണയവുമൊളിപ്പിച്ചുവച്ച നിന്‍റെ മുഖം മാത്രം !!

കാതങ്ങള്‍ അകലെനിന്നു നീ കാണുന്ന അതെ ചന്ദ്രനെ കണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ....... എന്നില്‍ നിറയുന്ന നിന്നെയെനിക്കറിയാന്‍ കഴിയുന്നു...!

Photo Courtesy : Google

വിലയില്ലാത്തവര്‍

2014-01-21T19:15:00.002+04:00

പകുത്തെടുക്കാന്‍ നമുക്ക്

നീലാകാശമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ...

മണ്ണായ മണ്ണെല്ലാം പണമുള്ളവര്‍

വേലികെട്ടി തിരിച്ചിരുന്നു.

വക്കുകളടര്‍ന്ന ഓവുചാല്‍ സ്ലാബില്‍

മലര്‍ന്നുകിടന്നു മേലേക്ക് നോക്കി നാം

ആകാശത്തെ വീതം വച്ച് കളിച്ചു.
മേഘങ്ങള്‍ വേലികളില്ലാത്ത നമ്മുടെ
സാമ്രാജ്യത്തിലൂടെ പാറിനടന്നു.

ഇറ്റിറ്റു വീണ മഴത്തുള്ളികള്‍
രുചിച്ചപ്പോള്‍ നമ്മുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തൊട്ടടുത്ത കടക്കാരന്റെ ചില്ലുകൂട്ടിലെ
വര്‍ണ്ണക്കുപ്പികള്‍ അന്നേരം
നമ്മെ നോക്കി എന്തോ പറഞ്ഞുവല്ലേ ?

അരികിലൂടെ കടന്നുപോയ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ
കയ്യിലെ പുസ്തകങ്ങള്‍ നമ്മെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു !
വിലകൂടിയ പുസ്തകങ്ങളല്ലേ,
വിലയില്ലാത്ത നമ്മളെ
അവര്‍ക്കും പിടിച്ചുകാണില്ല.

അല്ലെങ്കിലും
പൊടിപിടിച്ച തറയില്‍ വിരിക്കുന്ന
കടലാസുകളിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍
ഒരിക്കലും നമ്മെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല !
നമ്മളിതൊക്കെയാണെന്നു നമുക്കറിയാമെന്നതിനാല്‍
നമുക്കൊന്നിനും ഒരു ബേജാറുമില്ലല്ലോ !!!

Photo courtesy: urbantimes

ഇനീഷ്യല്‍

2013-12-04T11:59:00.000+04:00

ഇന്നലെ കിട്ടിയ

തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡില്‍

ഒരു ഇനീഷ്യലിന്റെ അപ്പുറത്തും

ഇപ്പുറത്തുമാണ്

ഞാനുമെന്റെ അച്ഛനും.

ആ ഇനീഷ്യല്‍ മുഴുപ്പേരായാല്‍

അതൊരു വീട്ടുപേരാകുന്നു;

അല്ല, ഒരു വീടാകുന്നു.

അച്ഛന്റെ സ്വപ്നങ്ങളടുക്കിവച്ച്

വര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടു പണിതുയര്‍ത്തിയ

വീട്.

എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പലതും

ജനിച്ചതും പൊലിഞ്ഞതും കണ്ട അതേ

വീട്.

പേരുകള്‍ക്കിടയിലെന്നപോലെ

ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കിടയിലും

നിവര്‍ന്നു നില്‍പ്പുണ്ടാ

വീട്,

കേവലമൊരു ഇനീഷ്യലാവാതെ !

ചില ഗന്ധങ്ങള്‍ അങ്ങിനെയാണ്

2013-11-02T19:27:00.001+04:00

ചില പാട്ടുകള്‍ ചിലരെപ്പറ്റി, ചില ജീവിത മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെപ്പറ്റി നമ്മെയോര്‍മ്മിപ്പിക്കും.ചില ഗന്ധങ്ങളും അങ്ങനെത്തന്നെ !

നാട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്നദിവസം ഉപയോഗിക്കുന്ന എന്‍റെ ഷര്‍ട്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന മക്കളെപ്പറ്റി വീട്ടില്‍നിന്നും പറയുമ്പോള്‍ എനിക്കറിയാം അവര്‍ ആ ഗന്ധത്തിലൂടെ അനുഭവിക്കുന്നത് എന്‍റെ സാമീപ്യവും, സുരക്ഷിതത്വവുമൊക്കെയാണെന്ന്.

ചില സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍ മണക്കുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ പറയും ഇന്ന ആള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് അതെന്ന്. അതുപോലെ നാമാനുഭവിച്ചറിയുന്ന ഓരോ ഗന്ധവും ഒരു ആലിംഗനത്തിന്‍റെ, ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ , ഒരു വേര്‍പാടുമായി കെട്ടുപിണഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളുടെ,പട്ടിണി കിടന്ന കാലത്തിന്‍റെ, അല്ലെങ്കില്‍ ചിലരുടെ സാമീപ്യത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകളായിരിക്കും.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു അനുഭവമുണ്ടായി....ഒരു ഗന്ധം... പക്ഷേ അതെന്നിലൊരു ദുഃഖസ്മൃതിയുണര്‍ത്തുന്ന ഗന്ധമായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് പത്തുവയസ്സുള്ള സമയത്ത് എന്‍റെ മനസ്സിനെ അഗാധമായി സ്പര്‍ശിച്ച ഒരു സംഭവം.... ആ ഗന്ധവും അന്നുമുതല്‍ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നതായിരുന്നു.

അന്നൊരു ഉച്ച നേരത്തായിരുന്നു അമ്മയുടെ വീട്ടിന്‍റെ അകത്തെ ഏതോ മൂലയില്‍ കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്ന എന്നെ ആരൊക്കെയോ പിടിച്ചെണീല്‍പ്പിച്ച് കോലായയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്.അവിടെ തഴപ്പായയില്‍ വെള്ളത്തുണിയില്‍ പുതപ്പിച്ചു കിടത്തിയ അമ്മമ്മയുടെ അടുത്ത് അവരെന്നെ ഇരുത്തിയപ്പോള്‍ എന്‍റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയ ഏതോ ടാല്‍ക്കം പൌഡറിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു അത്.

ആ ദിവസത്തിനു ശേഷം എന്നൊക്കെ ആ ഗന്ധം എന്നെക്കടന്നു പോയിട്ടുണ്ടോ അന്നൊക്കെ ഞാന്‍ കണ്ണു നിറച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്.... ചെറുമക്കളിലെ ആദ്യ ആണ്‍തരിയായ എന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിച്ചിരുന്ന, അകാലത്തില്‍ സ്വജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു ഞങ്ങളെ ഇട്ടേച്ചുപോയ അമ്മമ്മയെ ഓര്‍ത്ത്......

കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം ഏതാണ്ട് രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് എനിക്ക് വീണ്ടും ആ ഗന്ധം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു.....
അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച എന്‍റെ റൂംമേറ്റ് Yardley യുടെ ടാല്‍ക്കം പൌഡര്‍ വാങ്ങി വന്നു.പള്ളിയില്‍ പോകാന്‍ നേരം അവനതു പൊളിച്ചു മുഖത്തേക്കിട്ടു....നിമിഷ നേരംകൊണ്ട് അതിന്‍റെ മണം എനിക്ക് കിട്ടിയതും ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍നിന്നും ചാടിയെണീറ്റ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി....എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുംപോലെ.... എന്‍റെ വെപ്രാളം കണ്ട് അവന്‍ ബേജാറായി....എന്നോടു ചോദിച്ചു എന്തുപറ്റിയെന്ന്.ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവനു വിഷമമായി. അപ്പോള്‍ തന്നെ ആ പൌഡര്‍ അവന്‍ വെളിയില്‍ കളഞ്ഞു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം വീണ്ടും... മുഖം കഴുകി തുടക്കാന്‍ പുതിയ ഫേസ് ടിഷ്യൂ ബോക്സ് പൊളിച്ച് ഒരെണ്ണമെടുത്ത് മുഖത്തേക്കമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ...... അതേ ഗന്ധം.... പെട്ടെന്ന് ഞാനത് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

ഓര്‍മ്മകള്‍ വീണ്ടും പത്തിരുപത്തഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക്.... മരണമെന്ന അവസ്ഥയെപ്പറ്റി അത്രയൊന്നും ബോധമില്ലാത്ത ഒരു ബാലനും, തഴപ്പായയില്‍ ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാതെ , അറിയാതെ നിദ്രപുല്‍കിയ ഒരു അമ്മൂമ്മയും....

ചില ഗന്ധങ്ങള്‍ അങ്ങനെയാണ്.... നമ്മളെ സുഖകരമായതും,സുഖകരമല്ലാത്തതുമായപല ഓര്‍മ്മകളിലേക്കും കൊണ്ടു ചെന്നെത്തിക്കും.