Γ ρ η γ ο ρ η ς

Η αθλιότητα της forthnet

2008-12-06T19:23:00.000+02:00

Η εταιρεία forthnet αποδεικνύεται ότι είναι η πιο άθλια εταιρεία σταθερής τηλεφωνίας και Ιντερνετ!!!

Έχει ξεπεράσει σε αθλιότητα όλα τα όρια!!!

Υπόσχεται ταχύτητες στο Ίντερνετ που είναι μόνο στα χαρτιά και οι ταχύτητες αυξομειώνονται με βάση τα κέφια της forthnet.

Και δεν είναι μόνο αυτό: σε περίπτωση βλάβης σου λέει ... «για όλα φταίει ο ΟΤΕ».

Τι κι αν είσαι συνδρομητής στο λεγόμενο ιδιόκτητο δίκτυο τους ....κάθε δική τους μαλακία την φταίει ο ΟΤΕ.

Από την Παρασκευή το τηλέφωνο μου είναι νεκρό!!!

Τηλεφωνώ από το κινητό μου να δω τι συμβαίνει...μάταια η τεχνική υποστήριξη δεν απάντα...

Περιμένω στην αναμονή και πληρώνω τσάμπα!!!

Αγανακτώ , τηλεφωνώ στο εμπορικό τμήμα και... ένας τύπος μου λέει «πάρε στο 800....» Τόσο άσχετος ήταν που δεν ξέρει ότι free number δεν μπορείς να καλέσεις από το κινητό... Του το λέω... Βγες έξω και ψάξε ένα καρτοτηλέφωνο...!!!

Άκου απαντήσει...

Στείλε e-mail μου λέει...

Έστειλα 50 e-mail του λέω....

Χωρίς απάντηση βέβαια!!!!

Τόση αθλιότητα!!!

Κι όταν πηγαίνω σε σπίτι φιλικό και επιτέλους επικοινωνώ με την γαμημένη τεχνική τους εξυπηρέτηση μου λένε .... «Φταίει ο ΟΤΕ ...γιατί έχει βραχυκύκλωμα 51 βολτ»

Το μυαλό σας έχει βραχυκύκλωμα!!!!

Και όταν του απάντησα από ποιον εγώ θα ζητήσω αποζήμιωση....μου τα μάσησε...

«Εμ , δεν ξέρω ίσως σας γίνει κάποια έκπτωση στον επόμενο λογαριασμό»

Κατά τα άλλα φταίει ο ΟΤΕ!!!

Και το θράσος τους είναι τόσο πολύ που δεν είπαν ούτε μια «συγνώμη».

Δεν πειράζει κύριοι...

ΟΥΣΤ ΑΛΗΤΕΣ!!!

(παράκληση διαδώστε το παραπάνω post)

17 Νοέμρβη

2008-11-16T13:23:00.001+02:00

http://deilogos.wordpress.com/2008/11/16/17_n/

Όσο κι αν προσπαθείς να ξεφύγεις από τις ημερομηνίες , όσα τεχνάσματα κι αν κάνεις για να μην υπάρχουν ή να μην επιστρέφουν με την αδυσώπητη εμμονή τους, όσο κι αν παίρνεις ύφος απόστασης και ψυχραιμίας , όσο κι να παραθέτεις αδιάσειστα επιχειρήματα εναντίον τους και ειρωνεύεσαι τις επικές απαγγελίες μαζί με τα καμώματα των παρελθόντων «ηρώων» που εξακολουθούν να εξαργυρώνουν τα χρόνια τους για μια ελάχιστη απολαβή , όσο κι αν λες πως πέρασε ο καιρός και πια έχεις πάρεις τις αποστάσεις σου (ασφαλείας ; ) όσο κι έχεις οχυρώσει τα συναισθήματα σου απέναντι στις γλυκερές νοσταλγίες , οι παγίδες είναι καλά στημένες στο χρόνο. Και δεν μπορείς να τους ξεφύγεις. Κι ίσως , εν τέλει , δεν θέλεις. Γιατί εκτός από τον απροσδιόριστο πόνο- ένα βαθύ αίσθημα , από εκείνα που λες καλά είμαι άμα σε ρωτήσουν κι όμως δεν είσαι , σχεδόν χωρίς να το ξέρεις – υπάρχει κι ακόμη μια απροσδιόριστη χαρά. Είναι γιατί όταν καλέσανε την κλάση σου τα γεγονότα εσύ δεν έλειπες. (Είχες να πεις πως ήσουνα κι «εσύ στον πόλεμο τοξότης» - κι όχι τόσα να πεις όσο να ξέρεις). Κι ακόμα , όταν μετά καλούσανε στο ταμείο για την είσπραξη δεν πήγες. Κι ότι , τόσο καιρό φύλαξες τη μνήμη μέσα σου ακέραια , σαν ψυχή.

Είναι επίσης γιατί πολλές φορές το σκέφτηκες και το ευχήθηκες επίμονο, να μην σε αξίωνε η τύχη σου (ένα θεός εν πάση περιπτώσει ) να ζήσεις μέσα σ αυτά τα μακελειά , την αγωνία και τον κατακλυσμό των γεγονότων που κατατάσσονται στην ιστορία , και που σε τσάκιζε η έγνοια τους. Παρακάλεσες να μην ήσουν κι εσύ ένα πρόσωπο του δράματος , ώστε να γνωρίζεις τις Ερινύες , τη μήνη των θεών και την αγωνία του τοξότη δίπλα σου και προ παντός τη δική σου αγωνία για τη μοίρα θεών και ανθρώπων.

Είναι γιατί πολλές φορές είπες το «απελθέτω απ’ εμου « και νοστάλγησες μια ήρεμη γωνιά δίπλα στη θάλασσα , με ένα τίποτα να χωνεύσεις την αύρα του μεσημεριού , και με ένα άλλο τίποτα να χωνεύεις τα χρόνια σου , χωρίς το βάρος της ευθύνης. Και είναι γιατί ύστερα ξαναγυρίζεις μετά την πολυήμερη άδεια στα μετόπισθεν , δίπλα και πάλι στον τοξότη ως σύντροφος στην ιστορία του , όχι να διατάξεις τη ροή της , αλλά να συμμεριστείς το πάθος της.

Κι έτσι είναι καλύτερα όταν έρχονται οι ημερομηνίες που λέγαμε να μην τις αποφεύγεις. Πάντα χρειάζεται να κάνεις τους λογαριασμούς. Κυρίως για αύριο .

«Μνησιπήμων πόνος»

Θανάσης Σκαμνάκης - από το «Πριν» 16-11-2008

___________________________

________________________

01. Ο δρόμος - Μάνος Λοΐζος

02. Όταν σφίγγουν το χέρι – Μίκης Θεοδωράκης , Γ. Μπιθικώτσης

03. Οι πρώτοι νεκροί – Μίκης Θεοδωράκης – M. Φαραντούρη

04. Ο μέρμηγκας – Μάνος Λοΐζος

05. Επιφάνεια – Διαβάζει ο Γ .Σεφέρης

06. Κράτησα τη ζωή μου – Μίκης Θεοδωράκης , Γ. Μπιθικώτσης

07. Μην ξεχνάς τον Ωρωπό – Μίκης Θεοδωράκης - Χορωδία

08. Το γελαστό παιδί – Μαρία Φαραντούρη

09. Ο στρατιώτης – Β. Παπακωνσταντίνου

10. Παλικάρι στα Σφακιά – Ν. Ξυλούρης

11. Τσε –Μάνος Λοΐζος

12. Φίλοι και αδέλφια – Ν. Ξυλούρης (από το "Μεγάλο μας τσίρκο")

13. Αγρίμια κ αγριμάκια μου – Ν.Ξυλούρης

14. Στην συγκέντρωση της ΕΦΕΕ – Δ.Σαββόπουλος

15. Ποιος τη ζωή μου – Μαρία Φαραντούρη

16. Ένα το χελιδόνι – Γρηγόρης Μπιθικώτσης

17. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ – Γρήγόρης Μπιθικώτσης

18. Ο ξεριζωμός – απόσπασμα από το θεατρικό «Μεγάλο μας τσίρκο» Καρέζη-Καζάκος-Ξυλούρης

19. Θα σημάνουν οι καμπάνες – Γρηγόρης Μπιθικώτσης

20. Νοέμβρης -17 χρόνια μετά – Διονύσης Τσακνής- Γιώργος Νταλάρας

21. Ηχητικο ντοκουμέντο από το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχείου

Σύνδεσμος Download:

http://rapidshare.com/files/164253593/17__925_-polytexneio.rar.html

Ο κωδικός αποσυμπίεσης είναι:

http://deilogos.wordpress.com/

(κάντε αντιγραφή και επικόλληση του κωδικού για ευκολία)

Από το "Λαβύρινθο"
http://deilogos.wordpress.com/2008/11/16/17_n/

Μεταφορά blog . . .

2007-02-21T20:43:00.000+02:00

γρηγόρης στο wordpress.com

Συνέντευξη με ένα ΜΑΤ-ατζη

2007-02-21T20:41:00.000+02:00

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη με το Μιλτιάδη , άνδρα των ΜΑΤ.
Ο Μιλτιάδης μιλάει στο Σταύρο Θεοδωράκη στα “ΝΕΑ” χωρίς κράνος και στολή. Ώριμη και ψύχραιμη σκέψη.
Από μικρός ήθελες να γίνεις Αστυνομικός;
Όχι, δεν είχα σκεφτεί να γίνω Αστυνομικός. Στην πορεία προέκυψε.
Πού μεγάλωσες;
Στην Ευρυτανία, μέχρι που έφυγα για φαντάρος.
Αγροτική οικογένεια;
Ναι. Δύσκολη περιοχή. Τα παιδιά το μόνο που σκεφτόμασταν ήταν να φύγουμε για μια πόλη για να βγάλουμε ένα μεροκάματο.
Μέτριος μαθητής;
Στο Γυμνάσιο τα πήγαινα πολύ καλά, στο Λύκειο άρχισα να τα παρατάω και έπεσα στη μετριότητα.
Κι έρχεσαι στην Αθήνα…
Ναι, δουλεύω σε μια βιοτεχνία, ώσπου το ‘91 ένα μέλος της οικογενείας μου που ήταν στην Αστυνομία με παροτρύνει να συμμετάσχω σε έναν διαγωνισμό.
Με μέσον μπαίνεις;
Τότε δεν υπήρχε άλλο σύστημα, δεν υπήρχαν Πανελλαδικές, μόνο γνωριμίες.
Τι σκεφτόσουν, να γίνεις αστυνομικός, να κάνεις τι;
Να έχω ένα μεροκάματο, μια καλή δουλειά, η οποία θα έχει μέλλον, δεν θα με διώξουν σε πέντε μήνες.
Στα ΜΑΤ πήγες εθελοντικά βέβαια…
Στη Σχολή οι εκπαιδευτές μάς έλεγαν συχνά για τα ΜΑΤ. Και αρκετά παιδιά από τη σειρά μου καταλήξαμε εκεί.
Παίρνεις παραπάνω λεφτά που είσαι στα ΜΑΤ;
Ελάχιστα. 62,90 ευρώ.
62 ευρώ τον μήνα;
62 κόμμα ενενήντα. Επίδομα κινδύνου.
Πόσες ώρες δουλεύεις την ημέρα;
Το ωράριο βγαίνει σε σχέση με τις διαδηλώσεις που θα υπάρχουν την επόμενη ημέρα στην Αθήνα. Και υπάρχουν και κάποια στάνταρ σημεία όπου βρίσκονται διμοιρίες.
Κοντά στις εστίες έντασης;
Κορυδαλλός, Εξάρχεια, Ηρώδου Αττικού, γήπεδα.
Εσείς επεμβαίνετε μόνο όταν υπάρχει μια σύγκρουση, έτσι δεν είναι; Υποχωρούν οι συνάδελφοί σας με τις μπλε στολές και εμφανίζεστε εσείς με τις πράσινες.
Ναι, πρέπει να φάνε λίγο ξύλο τα παιδιά και μετά θα δοθεί εντολή να βγούμε εμείς μπροστά, για να τους προστατεύσουμε. Και γι’ αυτό πολλές φορές αρχίζουν τις φωνές «γιατί δεν ήρθατε γρήγορα, κινδυνεύσαμε» και τα σχετικά.
Τα σύμβολα που έχετε στα κράνη σας τι σημαίνουν;
Τίποτα. Απλώς κάθε διμοιρία επιλέγει ένα σύμβολο, ένα τρίγωνο, έναν ρόμβο, για να μη χάνονται τα παιδιά. Για να ξέρω ότι ο μπροστινός μου είναι στη δικιά μου διμοιρία, άρα τον ακολουθώ. Γιατί μέσα στον γενικό χαμό είναι εύκολο να χαθείς. Κι αν μείνεις μόνος σου, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά.
Τραγικά;
Υπήρξε συνάδελφός που έχασε το μάτι του, ένας άλλος έσπασε το σαγόνι και τα δόντια του. Τον Δεκέμβριο κοντά στο Πολυτεχνείο τον πέτυχε ένα κομμάτι μάρμαρο και τον σακάτεψε. Δεν ξέρουμε πότε θα γυρίσει στην υπηρεσία του, χάνει τα πενθήμερα, χάνει επιδόματα, χάνει βραδινά, χάνει τα πάντα.
Πόσα χρόνια είσαι στα ΜΑΤ;
16 χρόνια γεμάτα.
Τα πρώτα μεγάλα επεισόδια στα οποία ήσουν παρών;
Τότε που κάηκε η Πρυτανεία στο Πολυτεχνείο. Χτυπήθηκα μάλιστα από μια πέτρα κι έφυγα.
Χτύπησες και χτυπήθηκες;
Όχι, κατηγορηματικά όχι. Τα πρώτα χρόνια που ήμουνα στις διμοιρίες δεν είχα κάνει καν χρήση του κλομπ μου. Και το ‘95, όταν δόθηκε το ΟΚ και μπήκαμε στο Πολυτεχνείο να κάνουμε συλλήψεις, ήμουνα εκεί…
Ήσουν παρών στην επέμβαση του ‘95; Επί Βαληράκη; Στη μια και μοναδική είσοδο της Αστυνομίας στο Πολυτεχνείο;
Ναι. 24 ώρες δουλειάς. Συγκεκριμένα, 23 ώρες και 25 λεπτά απείχε η έναρξη από τη λήξη της βάρδιας. Μπήκαμε μέσα στις δέκα το πρωί και βρήκαμε μικρά παιδιά, 15, 16 και 17 χρόνων να κλαίνε: «Τι θα πω στον μπαμπά μου, τι θα πω στη μαμά μου». Και προσπαθούσαμε κι εγώ κι άλλος ένας συνάδελφος - καλή του ώρα - να τους δώσουμε κουράγιο. «Εντάξει παιδιά, δεν έγινε και τίποτα, στη ΓΑΔΑ θα πάτε για εξακρίβωση, θα σας πάρουν δακτυλικά αποτυπώματα και θα φύγετε, δεν θα σας πειράξει κανείς». Τι να πεις σε παιδιά που κλαίνε;
Στα πρόσφατα επεισόδια, τώρα που κόντεψαν να καούν οι συνάδελφοί σου, ήσουν παρών;
Όχι, αλλά θεωρώ ότι ήταν λάθος εντολή. Πλησίασαν πολύ και αδικαιολόγητα. Τα μέσα ενημέρωσης έλεγαν συνεχώς «δεν γίνονται συλλήψεις», οι αξιωματικοί μας λειτούργησαν υπό πίεση και είδαμε τα αποτελέσματα. Τι είναι προτιμότερο, να αποφύγει κάποιος τη σύλληψη ή να καεί ένας Αστυνομικός;
Αλήθεια, γιατί «δεν γίνονται συλλήψεις»;
Δεν θέλω να μιλήσω άσχημα, αλλά δεν σκέφτονται οι δημοσιογράφοι που μας κατηγορούν ότι για να πιάσεις κάποιον από αυτούς πρέπει τον καταδιώξεις; Και όταν αυτοί μπουν στο Πολυτεχνείο, εσύ τι θα κάνεις;
Όταν δεν είναι στο Πολυτεχνείο και είναι στο Σύνταγμα;
Λες για το συμβάν στη Φιλελλήνων; Οι διμοιρίες φυλάνε συγκεκριμένους στόχους. Δεν μπορούμε να φυλάξουμε κάθε πολυτελές αυτοκίνητο ή κάθε τράπεζα στη Βουκουρεστίου. Κι αν δεν πάνε εκεί και πάνε στην Ερμού ή στο Σύνταγμα;
Κάποιοι από την Αριστερά πάντως σάς κατηγορούν ότι ενώ μπορείτε να τους πιάσετε όταν βρίσκονται στην ουρά μιας πορείας, αδιαφορείτε.
Αν επιχειρήσουμε να τους πιάσουμε, θα μπουν μέσα στην πορεία κι αν τους ακολουθήσουμε θα διαλυθεί η πορεία και θα κατηγορηθούμε ότι αμαυρώνουμε έναν αγώνα κάποιας κοινωνικής ομάδας .
Σας κατηγορούν επίσης ότι κάνετε κατάχρηση δακρυγόνων.
Οι ανώτατοι αξιωματικοί προκειμένου να μη χρησιμοποιούμε τα κλομπ, τα οποία βγάζουν μια άσχημη εικόνα, προτιμούν τα δακρυγόνα. Κι εμείς δεν ξέρουμε τι είναι αυτά τα αέρια και πόσο επιβλαβή είναι για εμάς και τους διαδηλωτές. Αποτρέπουμε πάντως πολλές συγκρούσεις με αυτά. Γιατί όταν δεχθούμε μια επίθεση με καδρόνια, θα έχουμε μια εμπλοκή σώμα με σώμα με απρόβλεπτες συνέπειες. Με τα αέρια υποχωρούν και τελειώνει εκεί η υπόθεση.
Ποια είναι η γνώμη σου για τους αναρχικούς;
Οι αντιεξουσιαστές, οι αναρχικοί, θέλουν να κάνουν κακό σε κάθε είδους εξουσία και στρέφονται εναντίον μας. Είναι αφέλεια να πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να καταρρεύσει το κράτος. Αλλά και με αυτούς ακόμη, δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα. Εάν δεν αρχίσουν να μας πετροβολούν, να μας ρίχνουν βόμβες μολότοφ, δεν θα τους κυνηγήσουμε.
Όταν ακούς το σύνθημα «μπάτσοι - γουρούνια - δολοφόνοι»…
Τίποτα. Μόνο οι καινούργιοι συνάδελφοι στενοχωριούνται. Οι παλαιότεροι είμαστε ψύχραιμοι. Το περιμένουμε.
Δηλαδή, συνήθως οι νεώτεροι είναι αυτοί που χάνουν την ψυχραιμία τους;
Ένας νέος μπορεί να πανικοβληθεί και να υπερβάλει. Γι’ αυτό έχει νόημα οι παλαιότεροι συνάδελφοι να εκπαιδεύουν τους νεώτερους. Ένας ΜΑΤατζής δεν ρίχνει ποτέ κλωτσιά, ούτε χτυπά με το κλομπ κάποιον που είναι πεσμένος κάτω - εγώ αυτό λέω στα παιδιά. Δεν βγάζουμε τα κόμπλεξ μας εκείνη τη στιγμή, δεν είμαστε φονιάδες. Όταν βέβαια είσαι σε αντιπαράθεση, όταν ο άλλος σε κοπανάει με ένα καδρόνι, θα απαντήσεις, θα προβείς σε κάποιου είδους βία.
Λες συνέχεια «καδρόνι, καδρόνι».
Μα για καδρόνια πρόκειται. Δεν τα έχετε δει; Βάζουν στην άκρη ένα κομμάτι ύφασμα και σου λένε ότι είναι σημαία. Και είναι ρόπαλα.
Υπάρχουν πάντως και συνάδελφοί σου οι οποίοι κάνουν τσαμπουκάδες. Είτε γιατί είναι κομπλεξικοί, είτε γιατί είναι ακραίοι.
Αυτό υπάρχει στην Αστυνομία. Όταν έχεις ένα όπλο και κινείσαι μέσα στο πλήθος, νιώθεις διαφορετικά. Σου παρέχει ασφάλεια, τονώνει τον εγωισμό σου. Γι’ αυτό λέμε ότι οι Αστυνομικοί πρέπει να είμαστε επαγγελματίες.
Πόσα λεφτά παίρνεις τον μήνα;
Με 15 χρόνια στην Υπηρεσία και παντρεμένος, είμαι κοντά στα 1.200 ευρώ. Αν δεν δουλέψω αργίες και βραδινά, θα πέσω κάτω από τα 950 ευρώ. Δουλεύουμε λοιπόν γιορτές, Σάββατα, Πάσχα, Χριστούγεννα, Κυριακές.
Κυριακές στα γήπεδα;
Ναι, μεγάλη πληγή. Πάμε και μας λένε οι εταιρείες τι θα κάνουμε. Έχουν πάρει και κάτι απόστρατους που διατάσσουν. Πρώην αξιωματικοί που κάποτε έκαναν θελήματα στους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ.
Αν γινόσουν μια μέρα υπουργός Δημόσιας Τάξης τι θα έκανες;
Θα ενίσχυα την αστυνόμευση στη γειτονιά. Να κοιμάται ήσυχα ο κόσμος το βράδυ, να μη φοβάται, να ξέρει ότι θα βρει το αυτοκίνητό του. Και θα έδινα παραπάνω λεφτά σε αυτούς που δουλεύουν στις μάχιμες υπηρεσίες. Δεν μπορούμε να παίρνουμε όλοι τα ίδια. Μόνο έτσι θα σταματήσουμε το βόλεμα και τη λούφα.
Αν ξανάρχιζες τη ζωή σου, θα γινόσουν αστυνομικός;
Βέβαια. Είναι ένα επάγγελμα που σε κερδίζει στην πορεία. Μπαίνει στο πετσί σου. Έχει πολλές καλές στιγμές.
Για πες μου μια…
Όταν ξεκίνησα, κάναμε πεζές περιπολίες και έβγαιναν οι άνθρωποι στις βεράντες και μας φώναζαν «γεια σας παιδιά», μέχρι και παλαμάκια ακούγαμε. Αυτό πού θα το ζήσεις;
Πολύ ρομαντικό μου ακούγεται.
Μα τι πιστεύεις κι εσύ; Ότι οι ΜΑΤατζήδες είναι εξωγήινοι; Νιώθουμε, προβληματιζόμαστε, είμαστε μέρος της κοινωνίας. Δεν είμαστε αυτό που λένε «βγάλτε τα κράνη να σκεφτείτε».
Για πες μου λοιπόν για τη στιγμή της σύγκρουσης.
Όταν θέλουμε να κλείσουμε την Ηρώδου Αττικού ή όταν θέλουμε να περιφρουρήσουμε το υπουργείο Παιδείας, δίνεται η εντολή για «φραγμό», που σημαίνει ότι από εκεί και πέρα δεν πρέπει να περάσει κανείς. Αυτό το ξέρουν πάντα οι επικεφαλής των διαδηλωτών. Συνήθως όμως και ανάλογα με το τι μήνυμα θέλουν να περάσουν προς τα έξω, προσπαθούν να σπάσουν το φράγμα.
Οπότε πέφτουν πάνω στα κλομπ σας;
Μα, μπορείτε να το δείτε και από την τηλεόραση, οι διαδηλωτές πέφτουν πάνω στους αστυνομικούς. Εμείς σε όλες τις περιπτώσεις είμαστε ακίνητοι. Ακούω κατά κόρον στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι προκαλούμε. Για μας είναι ό,τι καλύτερο να φωνάξουν και να φύγουν. Όσο νωρίτερα φύγουν τόσο λιγότερη ταλαιπωρία θα έχουμε.
Συζητάτε ποτέ με τους ανθρώπους που σε λίγο θα συγκρουσθείτε;
Πολλές φορές. Πριν από ένα χρόνο στο υπουργείο Εργασίας ήταν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα. Παιδιά, τους λέμε, μην πέσετε πάνω μας, θα χτυπηθείτε ή θα πέσουν δακρυγόνα, δεν έχει νόημα. Αλλά μας είπαν ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση». Έπρεπε να γίνει σύγκρουση, γιατί αλλιώς κανείς δεν θα ασχολιόταν με τα προβλήματά τους. Σου λένε, «θα κάνουμε κάτι παραπάνω, θα το παίξει η τηλεόραση, θα πιεστεί ο υπουργός».
Όλα για το θέαμα δηλαδή;
Εσείς τι λέτε; Αν είναι χίλια άτομα που διαδηλώνουν ειρηνικά ποιος θα τους δώσει σημασία; Σε ποιο κανάλι θα το παίξουν; Αν όμως είναι 100 άτομα και συγκρουστούν με την αστυνομία, όλο και κάτι θα δείξουν.
Δεν αντιλαμβάνεσθε δηλαδή τους διαδηλωτές ως εχθρούς;
Μα, με αρκετούς από αυτούς έχουμε τα ίδια προβλήματα. Κακές συνθήκες εργασίας, χαμηλές αμοιβές, κεκτημένα που χάνονται με τους καινούργιους νόμους. Προσωπικά έζησα την υπόθεση με την ΕΑΣ το ‘93. Ήτανε ό,τι χειρότερο για μένα. Να βλέπεις ανθρώπους 52-53 χρόνων να χάνουν τη δουλειά τους και να πρέπει να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Πώς νιώθατε λοιπόν τις στιγμές που έπρεπε να συγκρουστείτε μαζί τους;
Τους σκεφτόμασταν περισσότερο από όσο νομίζουν οι ίδιοι, ίσως αν ήμασταν στη θέση τους κάπως έτσι να αντιδρούσαμε. Αναρωτιέμαι όμως αν ήταν αυτοί στη θέση μας πώς θα αντιδρούσαν; Τι βία θα ασκούσαν;

Το αρνητικό σε όσα αναφέρει ο Μιλτιάδης είναι ότι δεν μιλάει για τις “υπερβάσεις” των ΜΑΤ και αν αυτές έχουν κάποια σκοπιμότητα (βλέπε εκφοβισμό) ή αν είναι μια εκτόνωση κάποιων ΜΑΤατζήδων. Το θετικό σε όσα αναφέρει είναι ότι τα κανάλια θα προβάλουν μια διαδήλωση μόνο αν πέσει ξύλο. Ομολογία γνωστή σε όλους! Αλλά κανείς δεν “χτυπάει” τους δημοσιογράφους για το τρόπο που λειτουργούν…

Oδηγός για κεράτωμα!

2007-02-21T20:40:00.000+02:00

Με αφορμή την τραγωδία που προκάλεσε η Θωμάη (η ερωμένη του Διοικητή του ΙΚΑ) το παρόν blog θέλοντας να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο ώστε να μην υπάρξουν ξανά τέτοιες τραγωδίες σας παρουσιάζει τον οδηγό για ασφαλή κεράτωμα!

Πρώτος κανόνας είναι ότι αποφεύγουμε τα κινητά! Οι περισσότεροι πιάνονται στα πράσα από την ανάλυση του λογαριασμού των κινητών τους. Ακόμη και αν δεν παίρνετε ανάλυση του λογαριασμού σας σε μια δεδομένη στιγμή μπορεί ο/η σύζυγος να ζητήσει αναλυτικό λογαριασμό. Οπότε δεν θα έχετε πολλά περιθώρια άρνησης.

Δεύτερος κανόνας μιλάμε από σταθερά τηλέφωνα όταν το πεδίο είναι ελεύθερο και κάνοντας χρήση της Χρονοκάρτας. Το πλεονέκτημα είναι ότι η ατελής κλήση που κάνουμε εισάγοντας το κωδικό της Χρονοκάρτας δεν φαίνεται σε καμία ανάλυση. Οπότε μιλάμε χωρίς να αφήσουμε ίχνη.

Τρίτος κανόνας (για όσους δουλεύουν σε γραφείο) είναι να μιλάτε από το χώρο εργασίας σας. Ακόμη και αν ο εργοδότης σας έχει φραγή κλήσεων αυτό πολύ εύκολα αντιμετωπίζεται. Καλείται κάποιο αριθμό από τις υπηρεσίες παροχής τηλεφωνικού καταλόγου (11850 , 11880 κτλ) και ζητάτε να σας συνδέσουν με τον αριθμό κινητού του εραστή σας. Οπότε και τσάμπα μιλάτε και ίχνη δεν αφήνεται. Κάντε κυρίως αν είστε δημόσιος υπάλληλος μια και η συνομιλία με αυτό τον τρόπο κοστίζει κάτι παραπάνω.

Τέταρτος κανόνας επικοινωνίας είναι τα e mail. Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ώστε να επικοινωνείτε αποκλειστικά και μόνο με τον εραστή σας. Διαλέξτε ένα ουδέτερο ψευδώνυμο και όλα εντάξει! Μην ξεχνάτε να διαγράφετε τα αρχείο ιντερνετ όταν ο Υπολογιστής σας χρησιμοποιείται και από άλλους χρήστες. Χρησιμοποιήστε ένα πρόγραμμα κρυπτογράφησης ώστε να μην μπορεί κανείς να διαβάσει τα μηνύματά σας.

Πέμπτη οδηγία μην αλλάξετε σεξουαλική συμπεριφορά απέναντι στο/στη σύζυγό σας στο κρεβάτι. Κάθε αλλαγή θεωρείται ύποπτη.

Έκτη οδηγία αποφύγετε κατά τις ερωτικές συνευρέσεις να φοράτε αρώματα ή οτιδήποτε που αφήνει οσμές. Παράδειγμα το τσιγάρο αν εσείς δεν είστε καπνιστής...

Έβδομο φροντίστε ο χώρος που βρίσκετε να είναι χώρος ουδέτερος. Αποφύγετε πατρικό σπίτι ή το χώρους που έχει πρόσβαση και ο νόμιμος σύντροφός σας. Αποφύγετε και τα ξενοδοχεία ημι-παραμονής. Καλύτερα να προτιμάτε κανονικά ξενοδοχεία και πάντα να κλείνετε δύο δωμάτιο (να έχετε δωμάτιο και εσείς και ο εραστής σας) για να θολώνουν τα νερά. Αν έχετε κάποιο φίλο εμπιστοσύνης είναι η τέλεια λύση.

Όγδοη οδηγία είναι η χρήση προφυλακτικού. Απαραίτητο διότι οι εποχές είναι πολύ πονηρές...

Αν ξεχνώ κάτι παρακαλώ συμπληρώστε ώστε να ολοκληρωθεί ο οδηγός. Αφορά το κοινωνικό σύνολο μην το ξεχνάτε!!!

Οδηγός για κεράτωμα!

Γρηγόρης στο wordpress.com

To μπερδεμένο σπέρμα!

2007-02-21T20:39:00.000+02:00

Μετά από 3 χρόνια γάμου και 4 χρόνια σχέσης η Μαριάνθη ένιωθε εγκλωβισμένη σε μια αδιέξοδη σχέση. Μητέρα ενός 2 χρόνου κοριτσιού αλλά η σκέψη για διαζύγιο βασάνιζε διαρκώς το μυαλό της.
Πολλές φορές αναρωτιόταν τι δεν πήγε καλά στο γάμο της.
Και πάντα κατέληγε στο κοινότυπο συμπέρασμα «ασυμφωνία χαρακτήρων»
Και πώς να συμβιώσουν δύο αταίριαστοι χαρακτήρες κάτω από την ίδια στέγη?
Στέγη που έγινε «στενή» για την Μαριάνθη.

__________

Μοιραία ήρθε και το τρίτο πρόσωπο στη ζωή της Μαριάνθης.
Αχιλλέας το όνομά του.
Ψυχή ελεύθερη ο Αχιλλέας χωρίς όρια. Μια άναρχη καρδιά που πάντα ακροβατούσε ανάμεσα στη λογική και στη τρέλα. Με δύο απόπειρες αυτοκτονίας και με μια συναισθηματική αναπηρία καρδιάς πολύ συχνά πλησίαζε το μισογυνισμό.
Αχιλλέας 40αρης. Ιδεολόγος εργένης.
Μαριάνθη 30αρα. Χρεωμένη με αποτυχημένο γάμο.

Αχιλλέας και Μαριάνθη αντάμωσαν. Στους αιθέρες. Σε μια πτήση εσωτερικού.
Θεσσαλονίκη προς Αθήνα.
Σε διπλανά καθίσματα.
Μερικά κενά αέρος και ο κοινός φόβος έγινε κουβέντα. Στα 35 λεπτά της πτήσης είχαν πει τα βασικά αλλά είχαν πει πολύ περισσότερα με τα μάτια.

Ο Αχιλλέας μόλις κατέβηκαν από το αεροπλάνο με μια κίνηση αστραπή έδωσε την κάρτα του με το τηλέφωνο στη Μαριάνθη. Εκείνη για μια στιγμή θύμωσε θεωρώντας «πέσιμο» αυτή τη κίνηση του Αχιλλέα αλλά … η κάρτα βρέθηκε στο χέρι της. Και η πρόκληση-τόλμη του Αχιλλέα προχώρησε: «( το βράδυ περιμένω τηλεφώνημα σου για νυχτερινή έξοδο».
Η Μαριάνθη είχε θυμώσει και το έδειξε αυτή τη φορά.
«Πολύ σιγουριά και θάρρος συνήθως αποδίδουν σε κοριτσάκια και όχι σε μένα» του απάντησε η Μαριάνθη.
Ο Αχιλλέας έφυγε. Δεν αντέδρασε καθόλου σε όσα άκουσε.

Η νύχτα και οι σκέψεις της Μαριάνθης. Τελικά αποδέχτηκε την πρόκληση του Αχιλλέα. Τηλεφώνησε. Μια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό της. Να δοκιμάσει τα δικά της όρια. Αλλά υπήρχε και σκέψη ποια βαθιά: μήπως είναι η χρήση ευκαιρία να απεγκλωβιστεί από το «αδιέξοδο» του γάμου της...

Ποτό , τσιγάρο! Κουβέντες δυνατές. Ο Αχιλλέας έκανε το «μοιραίο κλικ» στο κεφάλι της Μαριάνθης και… στο κορμί της. Αισθανόταν μια απίστευτη έλξη.

Οι κουβέντες του Αχιλλέα άγγιζαν τα όρια της ύβρης. Πυροβολούσε τη Μαριάνθη. Με φράσεις όπως «συμβιβασμένοι» , «νοικοκυρούλα του αντρούλη της» , «νεκρή».
Και όλα αυτά τα άκουγε η Μαριάνθη και συμφωνούσε.

Σε μια στιγμή δεν άντεξε. Τα δάκρυα της Μαριάνθης δε συγκίνησαν τον Αχιλλέα. Αντίθετα βρήκε την ευκαιρία να της ζητήσει να φύγουν.
Κατέληξαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του Αχιλλέα.
Η Μαριάνθη ένα βήμα πριν απατήσει τον άντρα της… ευάλωτη μα και σίγουρη για αυτό που θα γινόταν.
Εξάλλου τα περιθώρια σκέψης στένεψαν.
Μόλις έκλεισε η πόρτα του δωματίου ο Αχιλλέας άρπαξε τη Μαριάνθη και την πήδηξε με κάθε τρόπο. Με βία και πάθος.
Η Μαριάνθη απλά εκτελούσε.
Κάτι ΄ψέλλισε για προφυλακτικό η Μαριάνθη αλλά ο Αχιλλέας όχι μόνο δεν απάντησε αλλά της έριξε χαστούκι!
Ταράχτηκε. Μα τώρα ο δρόμος δεν είχε επιστροφή. Ο Αχιλλέας εξουσίαζε κορμί και μυαλό.

«Θα χύσω στο μουνί σου» είπε με τόνο απειλητικό και αποφασιστικό ο Αχιλλέας.

Η απειλή του έγινε πράξη. Δεν μπόρεσε να πει τίποτα η Μαριάνθη.

Το πρωί επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη.

Ο Αχιλλέας όταν έφυγε από το ξενοδοχείο της είπε μόνο μια φράση:
«Αν καταλήξεις σε αποφάσεις ζωής να μου τηλεφωνήσεις»

Το χρησμό του Αχιλλέα τον κατάλαβε. Ο Αχιλλέας είχε καταλάβει ποια ήταν η ζωή της και την προκαλούσε σε μια διαφορετική πορεία. Σε μια πορεία κόντρα στο σήμερα και … στην οικογένειά της.

___________

Η Μαριάνθη στο σπίτι της στη Θεσσαλονίκη με σκέψεις τόσο μπερδεμένες και… με το σπέρμα του Αχιλλέα μέσα της. Άγχος μια και ήταν επικίνδυνη ημέρα για εγκυμοσύνη.

Σκεφτόταν να πάρει «το χάπι της επόμενης» μέρας αλλά ήθελε να δοκιμάσει τα όρια της και την τύχη της…

Της άρεσε που κουβαλούσε μέσα της κάτι από τον Αχιλλέα.. Μα και φόβος…

Τελικά βρήκε τη λύση. Επιστράτευσε τη γυναικεία πουτανιά της και … ο σύζυγος της Μαριάνθης έχυσε και αυτός μέσα στο αιδοίο της.

Το σπέρμα του Αχιλλέα και του συζύγου της μέσα της…
Μπερδεμένο!
Μπερδεμένες σκέψεις και μπερδεμένο σπέρμα.

Δεν άντεξε και τηλεφώνησε στον Αχιλλέα για να του εκμυστηρευτεί τους φόβους της για ενδεχόμενη εγκυμοσύνη. Ο Αχιλλέας την προκάλεσε να αποφασίσει τι θέλει. Μα η απάντηση της Μαριάνθης άφησε άφωνο τον Αχιλλέα. Του είπε για το «μπέρδεμα των σπερμάτων» .
Την έβρισε. O Αχιλλέας το θεώρησε μεγάλη προσβολή!

Η Μαριάνθη μόνη… χωρίς Αχιλλέα χωρίς σύζυγο… σε κανέναν δεν μπορούσε να μιλήσει..

________

Σε 16 μέρες ήξερε ότι ήταν έγκυος.
Το μπέρδεμα συνεχιζόταν μέσα της … το ίδιο και η μοναξιά της…
Η ευτυχία του συζύγου της μεγάλωνε την ενοχή της.

Η απόπειρα επικοινωνίας με τον Αχιλλέα έπεσε στο κενό…

Λίγο μετά έπεφτε και η ίδια στο κενό. Δύο μηνών έγκυος.

Γρηγόρης στο wordpress.com

Πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του!

2007-02-21T20:38:00.000+02:00

Παρακολουθώ τις εξελίξεις γύρω από τη δολοφονία του Διοικητή του ΙΚΑ.
Τα ΜΜΕ αρνούνται να πουν άλλη μια φορά τα πράγματα με το όνομά τους:
Ένας άνθρωπος πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του.

Κλασική υπόθεση πάθους και συζυγικής απιστίας.
Σε μια ιστορία που όλοι είναι θύματα.

Πρώτο θύμα ο μακαρίτης και διοικητής του ΙΚΑ. 66 ετών και πηδούσε την υφισταμένη του! Την υπάλληλό του. Και αν το δούμε και λίγο κυνικά είπαμε να μας γαμούν οι προϊστάμενοι μας μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά!

Δεύτερο θύμα ο κερατάς και δολοφόνος. Γνώριζε λένε οι δημοσιογράφοι από το Σεπτέμβρη για τη σχέση της γυναίκας του. Ήθελε να κουβεντιάσει πολιτισμένα με το διοικητή του ΙΚΑ αλλά εκείνος στη μοιραία συνάντηση τον απώθησε. Είναι να μην εξοργιστεί ο άνθρωπος? Πόσο θα άντεχε να είναι και κερατάς και δαρμένος.

Θύμα και το «αντικείμενο του σκανδάλου». Θέλεις κυρία μου να πηδιέσαι? Κάντο με στυλ και με σωστό τρόπο. Που πας στο πατρικό σου σπίτι να πηδηχτείς? Δεν είναι το πρώτο πράγμα που θα ψάξει ο άντρας σου? Και για να μιλήσω σοβαρά αν θέλεις να το κάνεις πάρε διαζύγιο διότι η κοινωνία μας δεν αποδέχεται τη πολυγαμία. Από τη στιγμή που έχεις μεγάλα παιδιά πολύ πιο εύκολα χωρίζεις. Και το πιο αισχρό για μένα είναι ότι αυτή η γυναίκα δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Προσπάθησε να παραπλανήσει αρχικά την αστυνομία και μετά υποστηρίζει ότι φοβήθηκε και κλειδώθηκε μέσα στο σπίτι. Σε αντίθεση με τον άντρα της που υποστηρίζει ότι μαζί προσπάθησαν να βοηθήσουν και να σκουπίσουν τα αίματα του μακαρίτη. Κυρία να σου μιλήσω ολίγον κυνικά να ξέρεις ότι η πουτανιά θέλει αρχίδια!!! Όχι μόνο αρχίδια για το πήδημα αλλά και στη συμπεριφορά.

Για μένα το πιο τραγικό πρόσωπο είναι η γυναίκα του διοικητή του ΙΚΑ. Απουσίαζε στο εξωτερικό όταν έγινε αυτό ο φόνος. Σκέφτομαι αυτόν τον άνθρωπο. Ξαφνικά μαθαίνει ότι ο άντρας της είναι νεκρός από ένα μια παράνομη σχέση. Πως νιώθει άραγε? Θλίψη για το χαμό του άντρα της ή οργή για τις απιστίες του? Και ακόμη πιο τραγικό είναι ότι όλα αυτά τα έμαθε από την τηλεόραση. Μιλάμε για τον ορισμό της τραγωδίας. Τραγικά πρόσωπα και τα παιδιά των δύο οικογενειών.

Όλα αυτές οι σκέψεις δεν είναι ηθικολογία. Είναι μια πραγματικότητα σε μια κοινωνία που δεν αποδέχεται την πολυγαμία. Μας εκπαιδεύουν από το σπίτι και την οικογένεια για τη μονογαμία του ανθρώπου. Κόντρα στη φύση του. Μονογαμία που δεν υπάρχει ούτε στα ζώα.
Βέβαια η φίλη μου που έχει ζήσει «σεξουαλικά» τη ζωής της πλέον υποστηρίζει ότι η μονογαμία είναι μαγκιά και μεγάλη κατάκτηση. Μονογαμία από υπερβολική αγάπη! Όχι από καταπίεση. Μάλιστα , έτσι συμφωνώ.
Αλλά και πάλι σε μια ηλικία 66 ετών όπως ήταν ο μακαρίτης ήθελε την ανανέωσή του. Μετά από τόσα χρόνια γάμου... Μια ανανέωση που έγινε αιώνια... το γαμήσι έγινε θάνατος!!!

Πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του!

Γρηγόρης στο wordpress.com

"To 'Αρθρο" , τα blogs και... ο pitsirikos

2007-02-21T20:36:00.000+02:00

Το θέμα που απασχολεί τελευταία την blogοσφαιρα είναι η εφημερίδα «Το Άρθρο» και το ένθετό της που αφορά τα blogs.
Πολύ θόρυβος για το τίποτα.

Και είναι κυριολεκτικά τίποτα διότι κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτό το ένθετο εκτός από τους bloggers.
Και πόσοι bloggers αγοράζουν αυτή την εφημερίδα?
Να σου πω 500 bloggers και πολύ θα είναι (αν λάβει κανείς υπόψη ότι τα ενεργά blogs με τακτική παρουσία είναι περίπου 2000).

Ξεχνάμε και το άλλο βασικό στοιχείο: οι περισσότεροι δεν διαβάζουν τις εφημερίδες , απλά τις ξεφυλλίζουν! Άσε που τώρα πια η επιλογή γίνεται με βάση το DVD που προσφέρει η κάθε εφημερίδα.

Η εφημερίδα «Το Άρθρο» αν δει κανείς τις κυκλοφορίες δεν πάει και τόσο καλά.(οι δύο εβδομάδες είναι ενδεικτικές). Οπότε μιλάμε για ένα «μικρό» έντυπο που θέλοντας να λανσάρει κάτι νέο στράφηκε από την αρχή στο χώρο των blogs.

Επομένως γιατί δίνουμε τόση σημασία σε ένα τέτοιο έντυπο με περιορισμένη απηχήσει? Καλύτερα ας αφήσουμε τους ανθρώπους να αναδημοσιεύουν ότι γουστάρουν. Ούτε καλό κάνουν , ούτε κακό κάνουν!

Ας το δούμε και φιλανθρωπικά... Μήπως πουλήσουν παραπάνω και δεν πάνε για κλείσιμο.
Στο σημείο θέλω να κάνω και μια καταγγελία.
Δύο Κυριακές πέρασαν και ακόμη να εμφανιστεί ο pistsirikos (ο δημοφιλής Έλλην bloggers) στο «Άρθρο». Αν αυτό δεν είναι προσβολή τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους...

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ «ΤΟ ΑΡΘΡΟ» ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ PITSIRIKO!

«Το Άρθρο»,τα blogs και... o pitsirikos!

Γρηγόρης στο wordpress.com

O βιασμός από το Γιώργο Παπαδάκη...

2007-02-21T20:35:00.000+02:00

Η είδηση με το βιασμό της 89χρονης γιαγιάς στη Κρήτη από ένα νεαρό έκανε το γύρω των media.
Εκείνο όμως που έγινε σήμερα το πρωί ξεπερνά ακόμη και την ίδια πράξη του βιασμού.
Η γιαγιά βιάστηκε ξανά σήμερα το πρωί από το Γιώργο Παπαδάκη!
Από την πρωινή εκπομπή του ANT1.
Ένας δημοσιογράφος σε ζωντανή σύνδεση είχε στηθεί έξω από το σπιτάκι της γιαγιάς. Η γιαγιά άνοιξε το παράθυρό της (προφανώς από περιέργεια) και ο δημοσιογράφος της έχωσε το μικρόφωνο στο στόμα.
Η γιαγιάκα άρχισε να λέει ότι παρακολουθεί το Γιώργο Παπαδάκη εδώ και πολλά χρόνια. Ο φακός ζουμάρει στο άλλο παράθυρο στο πρόσωπο του Παπαδάκη και δείχνει να έχει συγκινηθεί.
Η γιαγιάκα λέει μερικά λόγια για το πόσό άσχημα νιώθει και ότι έχασε την αξιοπρέπειά της. Από το δικό του τηλεοπτικό παράθυρο ο Παπαδάκης και οι άλλοι δημοσιογράφοι της εκπομπής στέλνουν την συμπαράστασής τους στο παράθυρο της γιαγιάς!!!!
Μάλιστα στη γλάστρα δημοσιογράφο που έχει της ξεφεύγει η ατάκα ότι «η γιαγιά τώρα έχει περισσότερη αξιοπρέπεια!!!»
Η σύνδεση τελειώνει και πέφτουν και τα πρώτα τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας.
Με θράσος ο Παπαδάκης υποστηρίζει ότι η γιαγιά είχε ανάγκη να μιλήσει σε αυτόν διότι δεν υπάρχουν ειδικοί ψυχολόγοι να συμπαρασταθούν στη γιαγιά!!!
Και συνεχίζει την πρόκλησή του δηλώνοντας ότι δεν ρώτησε λεπτομέρειες τη γιαγιά για το πώς έγινε ο βιασμός!!!

Πραγματικά δε ξέρω τι να πω!!! Να σπάσω την τηλεόραση ή να αρχίσω και να βαράω δημοσιογράφους!
Και η αλητεία και ο κιτρινισμός έχουν όρια!!!!!!!

O βιασμός της 89χρονης από το Γιώργο Παπαδάκη!

Γρηγόρης στο wordpress.com

της φραπελιάς

2007-02-21T20:31:00.000+02:00

Ο θόρυβος που γίνεται τελευταία με τη φραπελιά απέδειξε περίτρανα την δημοσιογραφική αλητεία και τη δύναμη της τηλεόρασης.
Μέχρι πριν μερικές ημέρες ΟΛΕΣ οι εκπομπές , από την κρατική μέχρι και τη ιδιωτική τηλεόραση , ασχολήθηκαν με τις ευεργετικές θεραπείες των φύλλων της ελιάς. ΟΛΟΙ φιλοξένησαν την συγκεκριμένη κυρία ομοιοπαθητικό και έκαναν επίδειξη στο στούντιο για το πώς γίνεται η φραπελιά.
Δημοσιογράφοι που δήλωναν εντυπωσιασμένη και με χαρά φιλοξενούσαν στην εκπομπή τους μαρτυρίες ανθρώπων που σώθηκαν από τον καρκίνο χάρη στα φύλλα της ελιάς.

Το τροπάριο όμως εδώ και τρεις ημέρες άλλαξε. Τώρα φιλοξενούν μαρτυρίες ανθρώπων που έπαθαν ζημιά από τη φραπελιά. Μα το Δία δεν ντρέπονται να κάνουν έτσι απροκάλυπτα στροφή?
Το αισχρό είναι ότι ο καθένας ξεχωριστά δηλώνει ότι στη δική του εκπομπή το θέμα φιλοξενήθηκε με επιφυλάξεις και δεν είπαν ότι θεραπεύει τον καρκίνο. Κατακρίνουν τους «άλλους» γενικά δημοσιογράφους που προκάλεσαν το θόρυβο.
Τους ακούω και εξοργίζομαι με την υποκρισία τους.
Είναι όχι απλά αλήτες αλλά επικίνδυνοι.
Χειραγωγού την κοινή γνώμη με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο.

Απορώ κυριολεκτικά τι μπορεί να άλλαξε μέσα σε λίγες ημέρες και η φραπελιά να έγινε επικίνδυνη?

Από την άλλη βλέπω τηλεθεατές «ζώα» που σαν κοπάδια άγονται και φέρονται από τους δημοσιογράφους. Κολλημένοι στην τηλεόραση , περιμένουν και τη θεραπεία από την τηλεόραση.

Η φραπελιά μπορεί να μην θεραπεύει τον καρκίνο αλλά σίγουρα βλάπτει τη νοημοσύνη μας. Και τη βλάπτει εξαιτίας των δημοσιογράφων-αλητών!!!

Αίσχος!!!

Γρηγόρης στο wordpress.com

Γυναίκα - Ν.Καββαδίας - Θ.Μικρούτσικος

2007-01-31T15:44:00.000+02:00

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ' είδες;
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

Όποιος θέλει το κατεβάζει από το παρακάτω link (μέγεθος 5,24 MB - αρχείο .mp3 - διάρκεια 05:45)

δεξί κλικ στο link και “αποθήκευση προορισμού ως”

κατεβάσε το από εδώ

H αφα-CIA της δημοκρατίας

2007-01-31T15:41:00.000+02:00

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 64 στάσεις στην Ελλάδα και 57 στην Κύπρο έκαναν τα αεροπλάνα της CIA που μετέφεραν στο Γκουαντάναμο υπόπτους για τρομοκρατικές πράξεις όπως καταγράφει σχέδιο ψηφίσματος που ενέκρινε χθες στις Βρυξέλλες η αρμόδια για το θέμα εξεταστική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ειδικότερα, στην πρόταση ψηφίσματος της εξεταστικής επιτροπής καταγράφεται ότι την περίοδο 2001-2005 εντοπίστηκαν τουλάχιστον 1.245 ύποπτες περιπτώσεις πτήσεων στην Ευρώπη. Ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις αφορούν πτήσεις που εκτελέστηκαν από τη CIA εντός του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου, ενώ άλλες αφορούν στάσεις αεροσκαφών σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια.
Στη σχετική με το ζήτημα έκθεση περιλαμβάνεται επίσης ένας κατάλογος χωρών στις οποίες πιστεύεται πως έχουν γίνει στάσεις αεροσκαφών τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τη CIA. Στον κατάλογο αυτό εμφανίζεται η Μεγάλη Βρετανία με 170 στάσεις, η Ιρλανδία με 147, η Πορτογαλία με 91, η Ισπανία με 68, η Ελλάδα με 64, η Κύπρος με 57, η Ιταλία με 46, η Ρουμανία με 21 και η Πολωνία με 11 στάσεις. Αξιοσημείωτο είναι ασφαλώς το γεγονός ότι πλην της Ελλάδας και της Κύπρου όλες οι λοιπές χώρες οι οποίες αναφέρονται έλαβαν ενεργό μέρος στην επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, η πρόταση ψηφίσματος περιλαμβάνει ένα ειδικό κεφάλαιο στο οποίο επισημαίνεται ότι η επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία για τις 64 στάσεις που πραγματοποίησαν σε ελληνικούς αερολιμένες αεροσκάφη που χρησιμοποιούνταν από τη CIA και, σε πολλές περιπτώσεις, προέρχονταν ή είχαν προορισμό χώρες που σχετίζονται με κυκλώματα έκτακτων παραδόσεων και μεταφορές κρατουμένων». Στο ίδιο κεφάλαιο εκφράζεται ακόμη δυσαρέσκεια για τις στάσεις που πραγματοποίησαν στην Ελλάδα αεροσκάφη που έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιήθηκαν από τη CIA για τη μεταφορά στο Γκουαντάναμο των Ahmed Agiza, Mohammed El-Zari, Bisher Al-Rawi, Jamil El-Banna, Abou Elkassim Britel, Khaled El-Masri, Binyam Mohammed και Maher Arar.
Τέλος, ειδική αναφορά γίνεται και στην Κύπρο, όπου στο σχετικό κεφάλαιο «εκφράζεται σοβαρή ανησυχία σχετικά με τις 57 στάσεις που πραγματοποίησαν σε κυπριακούς αερολιμένες αεροσκάφη που χρησιμοποιούνταν από τη CIA και, σε πολλές περιπτώσεις, προέρχονταν ή είχαν προορισμό χώρες που σχετίζονται με κυκλώματα έκτακτων παραδόσεων και μεταφορές κρατουμένων.

Το ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική και ανεξάρτητη χώρα αποδεικνύεται παραμύθι. Η εξεταστική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις πτήσεις της CIA αναφέρει ότι από την Ελλάδα έγιναν 64 στάσεις αεροπλάνων από το 2001 έως 2005.
Η δημοκρατική χώρα μας χρησιμοποιήθηκε για να οδηγηθούν κάποιοι άνθρωποι στο Γκουαντάναμο! Και σε τέτοιες περιπτώσεις κανείς δεν μπορεί να πει δεν γνώριζα! Από τον πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο κυβερνητικό βουλευτή. Αν υπάρχει ίχνος πολιτικής ευαισθησίας κάποιοι πρέπει να ζητήσουν τουλάχιστον μια συγνώμη από τους Έλληνες μια και η χώρα τους συναίνεση στο έγκλημα του Γκουάνταναμο.
Αναρωτιέμαι μήπως ζούμε σε μια πολιτεία των ΗΠΑ και εκτελούμε τις εντολές της CIA.
Διαβάστε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ»

Φοβάσαι το θάνατο?

2007-01-31T15:40:00.000+02:00

Τη Μάγια τη γνώρισα το καλοκαίρι του 2005.
Σε φάση «καθαρού χρόνου».
Βράδυ σε ένα παραθαλάσσιο μπαρ στη Μυτιλήνη. Μετά από ικανό αριθμό ποτών…
Δε θυμάμαι πως έκατσε η φάση και βρεθήκαμε διπλά δίπλα.
Είχαν αποχωρήσει οι ξεχωριστές μας παρέες και τότε έπεσε η ματιά μου στη Μάγια.
Την έριξα ένα διαπεραστικό βλέμμα και της συστήθηκα.
Απάντησε και εκείνη: «Μάγια»
Γέλασα…
Και η απάντησή μου αυθόρμητη:
«Θα μου κάνεις μάγια ή είσαι η μάγια μέλισσα?».
H απάντησή της με προσγείωσε:
«Κλασσικές παπαριές»
Προσπάθησα να αντεπεξέλθω την κεραμίδα που έφαγα με χαμόγελο και σιωπή.
Ευτυχώς η Μάγια συμπλήρωσε τη φράση της με χαμόγελο: «μα γιατί όλοι οι άνδρες όταν ακούν το όνομά μου λένε τις ίδιες μαλακίες?»

Τα διαδικαστικά του ονόματος λύθηκαν σύντομα και η κουβέντα αμέσως πήρε άλλη τροπή.
«Φοβάσαι το θάνατο?» , ήταν η ερώτηση της Μάγιας που έκανε τον έναστρο ουρανό του καλοκαιριού να γεμίσει με ερωτηματικά.
Σκέφτηκα : «Βαρεμένη γκόμενα!» αλλά το βλέμμα της Μάγιας δεν μου επέτρεψε να εκφωνήσω τη σκέψη μου.
Προτίμησα μια κλασσική απάντηση:
«Αν και η ώρα δεν είναι κατάλληλη για τέτοιες συζητήσεις θα έλεγα ότι φοβάμαι το θάνατο όπως και όλος ο κόσμος».
Αμέσως έπεσε και η επόμενη ερώτηση της Μάγιας:
«Και τι κάνεις για να προσεγγίσεις την αθανασία?»
«Γαμώτο τι συζήτηση κάνουμε» ψιθύρισα αλλά …. αυτή τη φορά απάντησα σοβαρά:
«Το θάνατο των ξεπερνάς με το όνειρο. Όσο υπάρχουν όνειρα κατακτάς στιγμές αθανασίας. Τα θεμέλια της ζωής έχουν την ανάγκη της σταθερότητας αλλά το πέταγμα της ζωής έχει ανάγκη το όνειρο. Και το όνειρο δεν είναι οι στόχοι που βάζουμε. Είναι το παραμύθι που μας ταξιδεύει. Χωρίς όνειρα είναι σαν να ταξιδέψεις κατουρώντας τη θάλασσα. Με το όνειρο νιώθεις και ζεις στιγμές αθανασίας… μέχρι το τέλος… και με τα αδιέξοδα!»
Η Μάγια άκουγε…
Σιωπή μερικών λεπτών , τσιγάρο και ποτό πριν αρχίσει ο μονόλογος της Μάγιας
«Το θάνατο των αντιμετωπίζω μόνο με πράξεις που έχουν προοπτική. Θέλω να ζήσω με ελεγχόμενες συνθήκες. Από μικρή όλες μου οι πράξεις είχαν στόχο! Στόχο ορατό και εφικτό. Σιχαινόμουν τις ανατροπές! Κάθε μου κίνηση που πατούσε στα σίγουρα μου χάριζε την ιδέα της αθανασίας. Αθανασίας όσο είμαι ζωντανή… και η αίσθηση ότι μετά κάτι θα αφήσω στους ανθρώπους μου…Μάλλον αγωνίζομαι για την αθανασία των άλλων….»
Η απάντηση της Μάγιας δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Θεώρησε πολύ λογική και ρεαλιστική την προσέγγισή της.
Μα και πάλι η Μάγια έκανε την έκπληξη:
«Ίσως με θεωρήσεις τρελή αλλά θέλω να σου πω και κάτι άλλο»
«Μην ανησυχείς λατρεύω τη γυναικεία τρέλα» την διέκοψα.
Η Μάγια με προσγείωσε με το σοβαρό της ύφος.
« Ο σύντροφός μου ο Μιχάλης τα βλέπει και εκείνος σαν κι εσένα και… είναι ένα σκαλί πιο πάνω… αλλά… έχει σύμφωνα με τα λεγόμενα της επιστήμης ψυχιατρικό πρόβλημα. Είναι μόλις 34 ετών. Η «εμμονή» του είναι ο φόβος του θανάτου. Νύχτες ατέλειωτες που ουρλιάζει ….ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ και η κραυγή του να ακούγεται σε όλο το οικοδομικό τετράγωνο! Υποφέρει για κάθε στιγμή που χάνεται χωρίς τίποτα δημιουργικό. Δεν κοιμάται τα βράδια. Φοβάται ότι έτσι θα ΄χάσει τη ζωή του… Τρομάζει μην συμβεί το μοιραίο την ώρα του ύπνου. Αρνείται τις κοινότυπες εξηγήσεις για τη μοίρα του ανθρώπου. Είναι στιγμές που νιώθει σα λευκό πουλί… Θέλει να πετάξει. Να πετάξει μέσα τη ζωή.»
Προσπάθησα να διακόψω τη Μάγια με λόγια για την πρόοδο της ψυχιατρικής επιστήμης αλλά η απάντησή της ήταν και πάλι «παπαριές».
Και η Μάγια συνέχισε:
«Ο Μιχάλης ακροβατεί ανάμεσα σε δύο κόσμους. Την αλήθεια και το όνειρο. Η αλήθεια της πραγματικότητας των σκοτώνει , το όνειρο τον τρέφει… Και ο χρόνος που κυλάει είναι για το Μιχάλη λύκοι που κατασπαράσσουν τη σάρκα του.»
Μα το Δία και το αλκοόλ που έπινα δεν είχα καμία απάντηση να δώσω στη Μάγια.
Σιωπή και πάλι.
Και με μια αστραπιαία κίνηση και ένα φιλί πεταχτό η Μάγια σηκώθηκε , έτοιμη να φύγει.
Μια στιγμή της φώναξα.
Χωρίς εξηγήσεις και χωρίς να το σκεφτώ της έδωσα τον αριθμό του κινητού μου.
«Αχ Γρηγόρη , κάποιο Γενάρη που γιορτάζεις θα τα πούμε»
Είχα την κρυφή ελπίδα ότι θα την έβλεπα και το επόμενο βράδυ.
Μάταια. Η Μάγια είχε εξαφανιστεί.
Το επόμενο βράδυ την αναζήτησα στο ίδιο μπαρ αλλά τίποτα…

Η συζήτηση με τη Μάγια πολλές ημέρες στριφογύριζε στο μυαλό μου.

Ακόμη αναρωτιέμαι τι απέγινε η Μάγια και ο Μιχάλης …
Με το πέρασμα του χρόνου νιώθω περισσότερο «Μιχάλης».

Και αν τύχει και με διαβάσει η Μάγια ας δώσει σημαία ζωής… έχω ανάγκη όχι εκείνη αλλά τη σκέψη του Μιχάλη…

Υ.Γ. Εξάλλου Μάγια πλησιάζει και η ονομαστική μου εορτή… υποσχέθηκες να δώσεις σημεία ζωής…

χρόνια πολλά

2007-01-31T15:39:00.000+02:00

Αν και δεν τα πάω καλά με τις προσωπικές εορτές (ονομαστική και γενέθλια) δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό και να γράψω ένα post για τη σημερινή ημέρα.

Πειρασμός που τα τελευταία χρόνια έγινε διπλός. Βλέπεις η πιθανότητα η σύντροφος της ζωής σου να έχει γενέθλια την ημέρα της ονομαστικής σου εορτής είναι μια στις 365. Οπότε κάτι πρέπει να λέει η σημερινή ημέρα…

Ημέρα ονομαστική εορτής , ημέρα γενεθλίων της Κυριακής.

Χρόνια σου Πολλά Κυριακή…
Χρόνια μας Πολλά…
8 χρόνια και συνεχίζουμε…

Βέβαια όλα αυτά θα μπορούσαν να ανατραπούν… αν η διαμάχη για την ονοματοδοσία μου είχε άλλη κατάληξη. Και ποια θα ήταν η εναλλακτική επιλογή: Μιχάλης!!!
Άκουγα και στο όνομα Μιχάλης. Διότι η γιαγιά μου Καλλιόπη επέμενε να με φωνάζει Μιχάλη…
Ε, και εγώ μικρό παιδί ήμουνα τι να κάνω? Γύρναγα την κεφαλή μου και στο «Μιχάλης».
Οπότε αν σήμερα δεν μου πεις «χρόνια πολλά» θα έχω παρηγοριά ότι με φωνάζεις Μιχάλη…

25-01-2007

On-line ψαράδικο και μπουρδέλο!

2007-01-31T15:37:00.000+02:00

Οι καιροί αλλάζουν και μαζί και οι κανόνες εμπορίου.
Το πρώτο on-line ιχθυοπωλείο είναι γεγονός.

http://www.psaradiko.gr/

Έδρα : Λ. Παπάγου 130 - Ζωγράφου - Αθήνα.

Ο δημιουργός του (κος Στρατής Μπουρνούς από τη Μυτιλήνη) δηλώνει περήφανος με το εγχείρημά του. Και γιατί να μην είναι;
Παραγγέλνεις τα ψαράκια της αρεσκείας σου και σε λίγα λεπτά σου έρχονται στο σπίτι σου καθαρισμένα και έτοιμα για μαγείρεμα. Δώρο και συνταγές μαγειρικής για το ψάρι που έχεις αγοράσει.

Τονίζει ο κος Στρατής: «Με 2 μοτοσυκλέτες αποστέλλονται ψάρια σε σπίτια σε όλη την Αθήνα, φυσικά καθαρισμένα, αφού προηγηθεί τηλεφωνική παραγγελία. Ήδη όσοι αγοράζουν ψάρια με αυτόν τον τρόπο επαναλαμβάνουν τις αγορές τους, γιατί μένουν πολύ ευχαριστημένοι διαπιστώνοντας ότι τα ψάρια που παραλαμβάνουν στο σπίτι τους είναι εξαιρετικά φρέσκα.»

Έξυπνες ιδέες που πραγματικά αξίζουν την προσοχή μας.
Υποψιάζομαι ότι σε μερικά χρόνια και στην Ελλάδα τα περισσότερα καταστήματα θα είναι on-line.
Ευκολία και κέρδος χρόνου.

Σκέφτομαι τι άλλο είδος καταστήματος θα μπορούσε να είναι on-line.
Νομίζω τα πάντα!

Προσωπικά φιλοδοξώ να δημιουργήσω το πρώτο on-line μπουρδέλο στην Ελλάδα. Νομίζω η επιτυχία του θα είναι δεδομένη.
Βέβαια εν μέρει με έχουν προλάβει οι δημιουργοί της σελίδας για τα μπουρδέλα. (http://www.bourdela.com/)

Αλλά στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα δεν μπορείς να παραγγείλεις.

Έχει κυρίως ενημερωτικό χαρακτήρα.
Να επανέλθω στα επιχειρηματικά μου σχέδια.
Ο κάθε υποψήφιος πελάτης θα βλέπει το «αντικείμενο του πόθου» σε σεμνές φώτο. Θα υπάρχει και η ένδειξη αν είναι άμεσα διαθέσιμο ή όχι.
Στη συνέχεια ο πελάτης θα επιλέγει τι θέλει να κάνει με το «αντικείμενο του πόθου» .
Θα υπάρχει μια ατελείωτη λίστα με όλα τα «πιθανά ενδεχόμενα του σεξ» και ο πελάτης θα τσεκάρει τι επιθυμεί.
Στην επόμενη επιλογή ο πελάτης θα τσεκάρει το χρόνο που επιθυμεί να έχει στην κατοχή του το «αντικείμενο του πόθου».
Μετά τις επιλογές θα του βγαίνει το συνολικό κόστος και ο τρόπος που επιθυμεί να πληρώσει.

Ξεκάθαρα και τίμια πράγματα.

Ελπίζω σύντομα η επιχειρηματική μου ιδέα να πάρει σάρκα και όστα...
Κυρίως σάρκα!!!

τα μάζεψα τα πράγματα...

2007-01-21T09:19:00.000+02:00

γρηγόρης στο wordpress.com

Το blog της Αμερικάνικης Πρεσβείας!

2007-01-20T12:08:00.000+02:00

Οι αμερικανοί δεν εισβάλουν μόνο στο Ιράκ.

Εισβάλουν και στην ελληνική blog-οσφαιρά!!!

Όσο και αν ακούγεται παράξενο η Αμερικανική Πρεσβεία ( U.S. Embasy Greece ) δημιούργησε blog!!!

Με το φοβερό τίτλο MOSAIKO

Και με την εξής διευκρίνιση:

Mosaiko.gr is a product of the U.S. Embassy in Athens, but is not the Embassy’s official website.

Άντε να δούμε τώρα ποιοι θα είναι οι δοσίλογοι bloggers που θα συνεργαστούν.

Το θέμα αποκτά πολύ ενδιαφέρον....!!!!

Γρηγόρης στο wordpress.com

keep dreaming 2

2007-01-19T23:58:00.000+02:00

Είσαι η πνοή μου…

κι η πνοή δεν κάνει βάρος να ξέρεις… ποτέ…

Κι όμως εγώ απόψε κοίτα τι σκαρφίστηκα να κάνω, μπήγω τη μια μέρα μες στην άλλη, ψάχνοντας λύτρωση στου ταξιδιού τον πόνο…

Φορτώνω απόψε τα 401 μου όνειρα στα όνειρα των χρόνων
Κλείνω τα μάτια κι αποχαιρετώ
ΤΙ;
Άλλο ταξίδι, κι όμως ίδιο
Κι απ το δικό μου σκοτεινό δωμάτιο,
μια ηλιαχτίδα – που βρέθηκ’ αλήθεια;-
παρέα τους στο δρόμο που τα σπρώχνω.
Η ηλιαχτίδα μου κι απάνω στο άσπρο το μαντήλι,
συντροφιά για μένα τώρα….
για πρέπει να βάφεται με κόκκινο το άσπρο!

Ταξίδια στα όνειρα…
Όνειρα για ταξίδια…
Τι απ τα δυο κάνει το «ζω» μας;

Έλα! μια ηλιαχτίδα δρόμος θα’ν’ ως το θάνατο…
…στο ‘πα πως κάποτ’ ονειρεύτηκα πως τον πήραμε μαζί;

Μα εγώ διάλεξ’ απόψε, είπα,
κι ύστερα όνειρα φόρτωσα στα όνειρα
κι απόφαση είπα μια - θ αφήνω σε μένα να βλέπεις το κενό,
…αλλά κατέληξα φαιδρά να βλέπω εγώ εμένα!

κι ούτε ξέρω πως από σήμερα ορίζομαι,
μα ήθελα τόσο πολύ να ξέρω…
τόσο πολύ που πίσω από λέξεις έκρυψα τα τόσα…
γιατί… αν κάτ’ ειν’ που ξέρω,
είν’ πώς ορίζεσαι εσύ εντός μου…

γύρισ’ η μέρα, πήγε η 19…κιόλας!
και χαρά καμιά δε νιώθω, ούτε ελαφράδα,
ούτε καν θυμό για τα λόγια στου σούρουπου την ώρα…
μονάχα πως, ότι κι αν είπαμε, ότι κι αν πω,
με θάνατο για τέρμα,
το σ αγαπώ θ ακούγεται στη κάθ’ αναπνοή…

Το παραπάνω κείμενο είναι από την Ιωάννα.
Στάλθηκε με email ως σχόλιο για το post keep dreaming με την παράκληση να το ανεβάσω ως έχει…
Ευχαριστώ την Ιωάννα αν και δεν καταλαβαίνω αρκετά από όσα λέει

γρηγόρης στο wordpress.com

Το φως της τρέλας

2007-01-19T23:51:00.000+02:00

Η λεπτή κόκκινη γραμμή που ο καθένας μας μπορεί να την περάσει. Το ζήτημα είναι ότι όταν είσαι στα «καλά» σου , στα λογικά σου δεν σου περνάει από το μυαλό αυτή η ιδέα. Ίσως σε μερικές ακραίες σκέψεις να περνάει αυτό το ενδεχόμενο.
Λεπτές ισορροπίες της ψυχής και του εγκεφάλου σε ένα τεντωμένο σχοινί. Κυριολεκτικά ένα βήμα και είσαι αλλού…
Σε ένα πηγάδι (όπως έλεγε και ο φίλος από το Δαφνί). Στο πάτο της λογικής που μόνο το φως βλέπεις αλλά δεν ξέρεις πώς να βγεις από το πηγάδι.
Πολύ πιο επώδυνο από κάθε σωματικό πόνο. Η απουσία ελευθερίας και η απουσία επιλογών τρομάζει.
Αντιστάθμισμα το φάρμακα. Κατασταλτικός μηχανισμός και μια άλλη ιστορία εμπορίας των φαρμοκοβιομηχανιών. Χωρίς βούληση και χωρίς επιλογή δεν ξέρω αν αυτό είναι θεραπεία.
Οι άνθρωποι , οι απέξω – οι λογικοί , φοβούνται ότι έχει σχέση με το πλησίασμα της τρέλας. Η προκατάληψη και οι μύθοι που συνοδεύουν αυτές τις ασθένειες είναι τόσο φριχτές… Τους θεωρούν ανθρώπους επικίνδυνους , ανίατους. Τους εγκλωβίζουν σε αποθήκες ανθρώπων.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί η διαφορετικότητα να είναι «τρέλα». Γιατί να χλευάζουμε τις εμμονές και τις συμπεριφορές των άλλων? Και αν η επιστήμη έχει απαντήσεις για τον ορισμό της «τρέλας» ή των ψυχιατρικών ασθενειών (sic) εμένα δε μου λένε τίποτα. Η μοναδικότητα και η γοητεία του κάθε ανθρώπου δεν μπαίνει σε καλούπια. Ούτε συμπτώματα μπορώ να δεχτώ ούτε τίποτα.
Μόνο τα ματιά! Το καθρέπτη της ομορφιάς και της αλήθειας.
Και εκείνο το πηγάδι της ψυχής δε λέει να τελειώσει… όλο και πιο κάτω. Και το φως από την είσοδό του πηγαδιού να ξεμακραίνει. Και εμείς από επάνω να ρίχνουμε πέτρες… περιμένοντας να ακούσουμε τον αντίλαλο από το χτύπημα της πέτρας. Δεν τραβάμε νερό… Σκεπάζουμε και το λιγοστό φως από την είσοδο του πηγαδιού… Πέτρες και μόνο πέτρες το δώρο μας…
Κάποτε θα σπάσει αυτή η σιωπή και ο φόβος…
Οι ψυχικές ασθένειες τα επόμενα χρόνια αναμένονται να είναι στην πρωτιά.
Προς το παρόν 5.000.000 αυτοκτονίες κάθε χρόνο και 20.000.000 απόπειρες αυτοκτονιών.
Προχωράμε και τρέχουμε ως κοινωνία παρέα με τα «εφέ» της προόδου και τη μοναξιά μας.
Και πόσο δίκιο είχε εκείνος ο «τρελός» ο Διογένης που με το φανάρι του αιώνες πριν έψαχνε για ανθρώπους…
Σήμερα με τόσο φως και η αναζήτηση είναι μόνο θεωρητική…

«Με τόσο φως ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός»

Με τόσο «φως» τι είναι το «λογικό» και τι το «τρελό» ?

Με αφορμή ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ από τη πρωινή εκπομπή του MEGA (Καμπουράκης – Οικονομέας) για το Δαφνί και τις ψυχικές ασθένειες.

Γρηγόρης στο wordpress.com

keep dreaming

2007-01-18T13:48:00.000+02:00

Κραυγές και ψίθυροι...
Κραυγές μέσα στη σιωπή...
Οι σκέψεις γίνονται λόγια...
Οι σκέψεις τρέχουν. Κλεισμένες σε σκοτεινό δωμάτιο. Με τρυκ και παραμύθια προσπαθούμε να τις ξεγελάσουμε. Να κλέψουμε χρόνο ώστε να μπορούμε να ζούμε. Να ζούμε ή καλύτερα να επιβιώνουμε!
Μπερδεύουμε το λάθος με την επιλογή. Όταν η έλλειψη επιλογής είναι λάθος.
Στο σκοτεινό δωμάτιο οι σκέψεις κρύβονται. Σε κάτι παλιά σεντούκια που δεν τολμάμε να τα ανοίξουμε. Ο φόβος μήπως βγουν τα όνειρα ξανά στην επιφάνεια. Εκείνα τα άστρα που κάποτε μας οδηγούσαν και μας χάριζαν τη λάμψη μέσα στο σκοτάδι.
Το άστρο και το όνειρο το ξεχάσαμε διότι «σπουδάζαμε τη ζωή».
Μαλακίες θα έλεγα....
Η αναζήτηση δεν μπορεί να σταματήσει στο σκοτεινό δωμάτιο.
Τι θα απολαύσεις στο σκοτεινό δωμάτιο? Είναι τόσο άδειο... και δεν είναι το άδειο δωμάτιο του παραμυθιού με τις κρυψώνες και τις εκπλήξεις. Είναι απλά άδειο και σκοτεινό.
Και το δωμάτιο δεν δίνει ρεύμα στις σκέψεις του μυαλού , τροφή στα όνειρα.
Χαμένος χρόνος μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο...
Κι όμως
Keep dreaming
Με τα εφόδια που έχεις κρύψει βαθιά μέσα σου. Ότι μιλάει με ψιθύρους χτίζει τα παλάτια των ονείρων. Ψίθυροι για όσα φοβόμαστε και δεν τολμάμε. Δεν είναι υπόθεση φιλοσοφικής αναζήτησης.
Είναι η ύπαρξή μας. Αν μπορείς να αγκαλιάσεις τη βροχή , να δακρύσεις στο ηλιοβασίλεμα , να φωνάξεις στη σιωπή , να χαμογελάσεις στην ριπή του ανέμου.
Στο ξημέρωμα της ημέρας. Εκεί που το σκοτάδι συναντά το φως. Και καταλαβαίνεις ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός.
Keep dreaming
Στην ανάβαση της αλήθειας το δίχτυ ασφαλείας χρειάζεται στους άλλους... Τα φτερά πάντα αφήνουν ίχνη στο πέταγμά τους. Δεν γίνεται η άνωση χωρίς απώλειες. Είναι νόμος του σύμπαντος , της φυσικής.
Να πετάξεις προς το φως. Το φως του ήλιου και το άστρο. Μακριά από το λαβύρινθο της γης. Με ψυχή και κορμί. Να νιώσεις το πέταγμα.
Να τραφεί η ζωή ρε γαμώτο όχι με σάρκες αλλά με οξυγόνο. Για καθαρές καύσης.
Keep dreaming
Το ψίθυρο του νερού... τον ακούμε ως ηχορύπανση. Μέγα λάθος. Καλύτερα να τον ακούς με τη συνοδεία των χτύπων της καρδιάς. Της καρδιάς που δεν λέει αλλά μιλάει... Τη γλώσσα της σιωπής μα με τόσες κραυγές.
(Με βρίσκεις αντιφατικό αλλά ίσως να μη με διαβάζεις σωστά)
Κράτα ένα λευκό μαντήλι για κάθε αποχαιρετισμό... Όχι ανθρώπων αλλά ονείρων. Να ξέρουν τα όνειρα από που έφυγαν και... να είναι το μαντήλι σημάδι για τα όνειρα όταν χρειαστεί να επιστρέψουν. Και τα όνειρα πάντα επιστρέφουν ως εφιάλτης.... Ως εφιάλτης για όσα δεν έκανες , για όσα δεν γεύτηκες... Κάποια μέρα , κάποια ώρα , κάποια στιγμή του απολογισμού....
Στη φυγή. Τη νοητική φυγή και όχι τη βιολογική.
Keep dreaming
Φυγή με ένα κλεμμένο ποδήλατο και ας μην ξέρω ισορροπία. Θα συνεχίσω... Διότι τα όνειρα είναι πάντα εκεί έξω... Είναι μαγνήτης και προσεύχομαι σε αυτά. Στον αέρα και στη κίνηση του ανέμου.
Μεγάλη περιπλάνηση. Να τα πιάσω. Να κάνω πλεξούδες με τα όνειρα. Να φωτίσουν το σκοτάδι. Κατεύθυνση στη καρδιά ενός παιδιού. Να βρω την αφετηρία , την αρχή της περιπλάνησης στο χρόνο. Η εκβολή , ο ποταμός και η θάλασσα.
Στην πολιτεία μας τώρα πια η μόλυνση έχει καταστρέψει εκείνο το πρωτόλειο καθαρό νερό. Κάποτε έλεγα καθαρά νερά , καθαρά κορίτσια.
Τώρα απλά πίνω νερό.
Να φωνάζω κόντρα στην «καθαριότητα» και στη «διαύγεια» των σκέψεων σου? Τι νόημα έχει...
Διότι...
Keep dreaming
Χωρίς νοθείες.
Διότι τελευταία και τα όνειρα έχουν νοθευτεί. Δε ξέρεις πια τι πιστεύεις εσύ και τι σου έχουν επιβάλει. Το πρωτογενή όνειρα αλλοιώθηκαν , νοθεύτηκαν με τις επιθυμίες και τις ανάγκες των άλλων. Και άντε να δεχτώ τη μερική νοθεία. Αλλά πώς να δεχτώ το βιασμό τους. Δεν έχουν το χρώμα τους ... Το έχασαν. Που είναι εκείνο το λουλακί που έλεγε η Ρηνιώ (Παπανικόλα) ? Το λουλακί των νησιών μας....
Keep dreaming
Περιμένω άλλες μέρες... μέχρι τότε θα σημαδεύω τη ζωή στη ματιά. Διότι η ζωή έχει τόσο υπέροχα μάτια. Και κανένας πούστης δεν μπορεί να τη γαμήσει διότι...
Keep dreaming
Επιστρέφοντας στο σκοτεινό δωμάτιο. Άνοιξα το παράθυρο. Πρώτο φως το φως των αστεριών. Υπάρχουν και οι διάττοντες αστέρες που χαρίζουν τη τελευταία λάμψη τους πριν χαθούν στην αιωνιότητα... πριν γίνουν αστερόσκονη τροφή για τα παραμύθια.
Και το επόμενο φως θα είναι του ήλιου. Διότι και την ημέρα ...
Keep dreaming
Με σιωπή ή με ψιθύρους ή με κραυγές...
Keep dreaming

Γρηγόρης στο Wordpress.com

Ενοικίαση διαδηλωτών!!!

2007-01-18T12:43:00.000+02:00

Το σύγχρονο πρόσωπο του καπιταλισμού ποτέ δε ξεμένει από ιδέες. Οι Γερμανοί επινόησαν την ενοικίαση διαδηλωτών.

Θα μπορούσε να είναι αστείο το όλο ζήτημα αλλά δεν είναι…
Σε μια εποχή που πουλάει τα πάντα νομίζω ότι αυτό είναι το τελευταίο σκαλοπάτι ξεπεσμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειες.
Με τι σθένος και με τι πάθος να συμμετέχεις σε μια διαδήλωση που δεν σε καλύπτει ιδεολογικά. Αρκεί μόνο το χρήμα ως κίνητρο?
Κάποτε οι άνθρωποι θυσίαζαν τη ζωή τους για ιδέες. Τώρα θυσιάζουν τις ιδέες τους για το χρήμα!
Σκέφτομαι το όλο σύστημα ενοικίασης να επεκταθεί και σε άλλους τομείς. Μα η σκέψη μου πέφτει στο κενό διότι όλα έχουν γίνει….
Ενοικίαση ιδεών , ενοικίαση μητέρων , ενοικίαση επιβητόρων και γυναικών , ενοικίαση παιδιών.
Κυριολεκτικά τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο.
Η ενοικίαση των διαδηλωτών απλά είναι το κερασάκι στη τούρτα της εποχής μας.

Διαβάστε την είδηση από τη “Καθημερινή”

Γρηγόρης στο Wordpress.com

Νίκος Γκάτσος - Αμοργός

2007-01-17T17:07:00.000+02:00

Η "Αμοργός" του Νίκου Γκάτσου σε .pdf

Γρηγόρης στο wordpress.com

Ρουκέτες στο μυαλό μας!!!

2007-01-16T17:03:00.000+02:00

Μετά την ρουκέτα στην Αμερικάνικη Πρεσβεία κάποιοι επιμένουν να ρίχνουν ρουκέτες στο μυαλό μας και στη νοημοσύνη μας.
Πρώτος και καλύτερος ο μετρ του αστυνομικού ρεπορτάζ Πάνος Σόμπολος. Επιμένει ότι έχει ταυτοποιηθεί γεννητικό υλικό από ένα τρομοκράτη. Και είπε και το εξής παράδοξο: «ακόμη και να με διαψεύσει η Ελληνική Αστυνομία είμαι σίγουρος»
Λίγο μετά του ξέφυγε ότι μίλησε με τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. ο οποίος του είπε «ότι σύντομα θα κάνει υπερήφανους τους Έλληνες με τη σύλληψη των τρομοκρατών».
Γέλασα με την καρδιά μου.

Πρώτον είναι γνωστό ότι όλοι οι αστυνομικοί συντάκτες παίζουν το ρόλο του «βαποράκι» της Ασφάλειας. Τους πλασάρουν τις ειδήσεις που θέλουν στα πλαίσια μιας τακτικής που δεν είναι και τόσο κατανοητή αλλά προφανώς έχει στόχο να επηρεάσει την κοινή γνώμη. Από την άλλη οι αστυνομικοί συντάκτες γλείφουν τους μπάτσους για να τους πλασάρουν καμία καλή πληροφορία σαν αυτή που είχε χθες βράδυ ο Πάνος Σόμπολος.

Δεύτερο η δήλωση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. «ότι σύντομα θα κάνει υπερήφανους τους Έλληνες με τη σύλληψη των τρομοκρατών» μόνο γέλιο προκαλεί. Μάλλον δεν γνωρίζει ότι κατά βάθος όλοι οι Έλληνες πολίτες χαίρονται για αυτό το χτύπημα. Διότι μια αθώα ρουκέτα μπροστά στα εγκλήματα των Αμερικανών δεν είναι τίποτα. Και είναι κρίμα που το χτύπημα ήταν μόνο συμβολικό. Όσο και ανθρωπιστής αν είμαι δεν μπορώ να στεναχωρηθώ για τους Αμερικανούς. Το ίδιο προσπαθούν να κάνουν και οι πολιτικοί να μας πείσουν ότι οι Έλληνες στεναχωρήθηκαν από το χτύπημα και το καταδικάζουν. Μάλλον δεν έχουν βγει στο δρόμο.... να μάθουν τι λέει ο κόσμος.

Το άλλο αστείο της υπόθεσης είναι οι κάμερες. Η κυβέρνησή μας ξαφνικά ξύπνησε και έδωσε διαταγή κάμερες παντού!!! Άντε Κωστάκη να βάλουμε και κάμερες στα χειρουργεία να θαυμάζουμε τη Νατάσσα!!! Να βάλουμε και κάμερες στα Υπουργεία να βλέπουμε τα ατυχήματα που προκαλεί ο κος Παυλόπουλος όταν πάει κόντρα στο μονόδρομο και κάνει αναστροφές. Να βάλουμε κάμερες και στο μυαλό μας ώστε να καταλάβεις τη κατάντια μας. Πως ως Έλληνες ακόμη δεν έχουμε επαναστατήσει στο Μεγάλο Αδελφό που μας ετοιμάζεις με τους Αμερικανούς!!!

Η υπόθεση έχει και άλλα ευτράπελα. Κάτι καθηγητές ειδικοί σε ζητήματα επικοινωνίας και τεχνολογίας προσπαθούν να μας πείσουν ότι με τη τεχνολογία τους οι Αμερικανοί έχουν καταγράψει τα πάντα. Μάλιστα κάποιος αρχικά έλεγε ότι την ώρα της επίθεσης την περιοχή την είχαν σαρώσει οι δορυφόροι και έχουν τα πάντα καταγραφεί. Άλλοι αναλύουν τα οπλικά συστήματα και περίπου μας λένε ότι μια ρουκέτα είναι κάτι σαν νεροπίστολο. Μα το Δία πόσα θέλουν για να μας τρελάνουν??? Είπαμε ότι η τεχνολογία έχει προχωρήσει αλλά τελικά τη μαλακία δεν την αντιμετωπίζει!!!

Λέω μετά από αυτό το post να πάω να ρίξω καμία ρουκέτα. Να με σαρώσει ο δορυφόρος και οι κάμερες των Αμερικανών και να αφήσω και γεννητικό υλικό... μια μαλακία χάρισμα στα μούτρα των ΑστυνομικοΔημοσιογαφικοΕιδικοΠολιτικών!!!!

Γρηγόρης στο Wordpress.com

Μετακομίζω στο wordpess.com

2007-01-15T12:59:00.000+02:00

Μετά από 16 μήνες ήρθε η ώρα να μετακομίσω.

Μετακομίζω στο wordpress.com.

Καλή η φιλοξενία του blogspot.com αλλά το σπιτάκι μου ήταν μικρό και άβολο. Ήθελε πολύ φροντίδα και πολύ κόπο. Άσε που άρχισαν να πέφτουν οι σοβάδες , τα κεραμίδια έμπαζαν νερό , η μπογιά στους τοίχους είχε φθαρεί και δεν βλεπόταν. Καθημερινά το φρόντιζα όσο μπορούσα. Μου χάρισε συγκινήσεις και πίκρες.
Κουβάλησα όλα μου τα υπάρχοντα των τελευταίων δύο ετών στο νέο μου σπίτι. Το επιπλώνω και το ετοιμάζω ώστε να γίνει κούκλα!!! Ασφαλώς και είναι πολύ καλύτερο από το προηγούμενο. Οι ευκολίες και οι ανέσεις του δεν συγκρίνονται.
Ευρύχωρό με πολλές δυνατότητες!
Πάνω από 15 λεπτά χρειάστηκαν για τη μετακόμιση όλων των posts και σχολίων. Κατάφερα να τα μεταφέρω όλα και με σχετικά αυτόματο τρόπο.
Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και τίποτα δεν μας έσπασε. Όλα περάστηκαν και είναι εντάξει! Μόνο εγώ πέταξα κάτι παλιά post διότι δεν μου χρειαζόταν πια.... κατάφερα να τα μεταφέρω όλα και με σχετικά αυτόματο τρόπο.
Χρόνο πολύ αφιέρωση στη διαμόρφωσή του και στις νέες συνδέσεις. Προσπάθησα ώστε να είναι καλή η διακόσμηση και η διαρρύθμιση του.
Αλλά πιστεύω ότι έγινε καλό!!!

Για λίγο καιρό θα είμαι και στο blogspot.

Μετά θα την αράξω μόνιμα στο wordpress

http://deilogos.wordpress.com/

Γρηγόρης στο wordpress.com

Οδηγίες για λούφα και απαλλαγή !!!

2007-01-14T19:08:00.000+02:00

Η λούφα και το βύσμα στο Στρατό δεν είναι κάτι το καινούριο! Απορώ με όλους αυτούς του πολιτικούς και δημοσιογράφους που από συνήθεια «πέφτουν από τα σύννεφα».

Βέβαια τώρα το σκηνικό έχει πάρει άλλη διάσταση. Δε μιλάμε για απλή λούφα αλλά για απαλλαγή χωρίς να περάσεις την πύλη από κανένα κέντρο νεοσύλλεκτων ή από κανένα στρατιωτικό νοσοκομείο. Αυτό ισχύει για τους «έχοντες και κατέχοντες».
Αλλά και για τους «μη έχοντες» υπάρχει λύση. Και επειδή ως blog υποστηρίζουμε ιδεολογικά τους «μη έχοντες» ιδού μερικές οδηγίες για λούφα!!!

Καταρχήν ο υποψήφιος στρατεύσιμος θα πρέπει να αποφασίσει αν επιθυμεί να υπηρετήσει ή όχι. Πιστέψτε με είναι ζήτημα επιλογής και μόνο. Ο Στρατός είναι τόσο μπουρδέλο που πραγματικά μπορείς να κάνεις ότι επιθυμείς.

Σε περίπτωση που δεν επιθυμείς να στρατευτείς πρέπει να αποφασίσεις ποιο «Ι5» θα πάρεις. Αν θα πάρεις για λόγους ψυχιατρικούς ή για λόγους υγείας.
Το ψυχιατρικό είναι και το πιο εύκολο. Με τη βοήθεια ενός ψυχολόγου και με συγκεκριμένες οδηγίες θα περάσεις τρεις φορές από την επιτροπή απαλλαγών στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στη Πεντέλη και θα καθαρίσεις με οριστική απαλλαγή. Το θέμα είναι ότι οι γιατροί που είναι σε αυτές τις επιτροπές φοβούνται μην τους κάτσει η στραβή. Και ποια είναι η στραβή? Να αναγκάσουν κάποιον με ψυχιατρικό πρόβλημα να υπηρετήσει και να κατά τη διάρκεια της θητείας τους να αυτοκτονήσει ή να προκαλέσει ζημιά σε άλλο στρατεύσιμο. Οπότε αν το «παίξεις» σωστά ακόμη και οι στρατιωτικοί γιατροί έχουν επιφυλάξεις με πολύ άνεση θα σου χορηγήσουν την πολυπόθητη απαλλαγή.
Η οριστική απαλλαγή για λόγους υγείας είναι και οι πιο δύσκολη. Ο καλύτερος λόγος είναι τα προβλήματα στη μέση και στη σπονδυλική στήλη. Είναι προβλήματα που δεν ανιχνεύονται με αντικειμενικό τρόπο από ιατρικές εξετάσεις παρά μόνο από τα συμπτώματα που λέει που ο ασθενής. Χρειάζεται πολύ προσπάθεια και να τύχεις και σε επιεική επιτροπή απαλλαγών.
Σε περίπτωση που αποφασίσεις να υπηρετήσεις τη θητεία σου και πάλι έχεις δύο επιλογές. Να υπηρετήσεις ένοπλη θητεία ή άοπλη θητεία.
Το καλό με την άοπλη θητεία είναι ότι δεν έχεις σκοπιές και ασκήσεις αλλά έχει πολύ αγγαρεία. Άοπλη θητεία κάνεις πολύ εύκολα!!!! Ένα εικονικό πρόβλημα όρασης , λίγος πόνος στη μέση , λίγη μελαγχολία και η επιτροπή απαλλαγών πολύ εύκολο θα σου χαρίσει ένα Ι3 ή Ι4 άοπλο. Οπότε ξέχνα σκοπιά και ασκήσεις.
Σε περίπτωση που θέλεις όμως να είσαι μάχιμος και πάλι υπάρχει λύση να περάσεις καλά. Όταν παρουσιαστείς μην αναφέρεις πράγματα που θα σου δημιουργήσουν πρόβλημα. Μην δηλώσεις ότι έχεις δίπλωμα οδήγησης , μην δηλώσεις ότι ξέρεις από οικοδομικές η σιδηρουργικές εργασίες , μη δηλώσεις ότι ξέρεις από μαγειρική. Αντίθετα δήλωσε έστω και ψέματα ότι ξέρεις από Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές , ξένες γλώσσες , συστήματα επικοινωνίας. Αυτή θα είναι και η αρχή για να βυσματωθείς. Όταν παρουσιαστείς στη μονάδα σου (μετά από το κέντρο) ο διοικητής σου θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει αυτά που ξέρεις και θα περάσεις μερικές ώρες σε κάποιο γραφείο. Αν παρόλα αυτά είναι «μαύρη» η μονάδα και ΟΛΟΙ τρέχουν και πάλι υπάρχει λύση. Ξεκίνα δυναμικά και διεκδίκησε ότι προβλέπεται! Μην επιτρέψεις σε ΕΠΟΠ και άλλους μαλάκες να σε τρέξουν. Ξεκίνα και παίξ’ το λίγο ψυχάκιας. Θα σε «φας» μερικές ημέρες φυλακή αλλά σε μάθουν και σε αφήσουν στην ησυχία τους. Οι στρατιωτικοί είναι τόσο ηλίθιοι που φοβούνται μήπως εσύ πάθεις τίποτα και καταστραφεί η καριέρα τους. Εκμεταλλεύσου στο έπακρο αυτό το φόβο τους.
Αν που και που κάνεις κανένα τσιγαριλίκι ο στρατός θα είναι ο παράδεισος σου. Δικτυώσου με τους παλιούς φαντάρους και θα σε έχουν στα όπα - όπα! Αν έχεις άκρες και μπορείς να φέρνεις εμπόρευμα τότε θα είσαι ο άρχοντας! Θα λιώσεις στον ύπνο και στη ξάπλα!

Αυτά και μην ανησυχείς υποψήφιε φαντάρε. Δε χρειάζεται να πληρώσεις για απαλλαγή ή να βρεις βύσμα για να περάσεις καλά. Θέλει μόνο να είσαι αποφασισμένος!!!
Όπως πηγαίνεις σε ένα μπουρδέλο και είσαι αποφασισμένος το ίδιο κάνε και στο στρατό.
Γάμησέ τους!!!!!!!!!

Γρηγόρης στο Wordpress.com