ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

2012-01-24T03:28:00.002+02:00

Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!

Συνέντευξη του Albrecht Ritschl

από την σελίδα : www.fimes.gr

Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία.

Ο Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl (LSE) τα λέει έξω από τα δόντια για το ελληνικό χρεός στο έξαλλα ανθελληνικό Spiegel, ο δημοσιογράφος του οποίου δεν πιστεύει στα αυτιά του.

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel: Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

Spiegel: Πόσο μεγάλα ήταν τότε τα ποσά από τις γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl: Με βάση την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, αναλογικά τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν με τα ελληνικά χρέη, τότε, πιστέψτε, με τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και ίσως της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον haircut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Είστε βέβαιος;

Ritschl: Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες.

Spiegel: Αυτή τη στιγμή συζητιέται η διάσωση της Ελλάδας μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των

κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl: Βεβαίως! Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εντελώς ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του ’50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Άρα είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένη. Επιτέλους θα πρέπει να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν.

Spiegel: Ναι, αλλά το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl: Νομίζω πως έτσι θα πρέπει να γίνει. Έχουμε υπάρξει στο παρελθόν υπερβολικά ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα.

Spiegel: Τι προτείνετε δηλαδή να κάνουμε στο θέμα της Ελλάδας;

Ritschl: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους! Ξέρω πως αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Δυστυχώς, η λύση αυτή είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι τελικά θα πρέπει να πληρώσουμε. Μόνο έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

2012-01-17T14:20:00.004+02:00

Από τη Νεφέλη Αστερινού

Sunday times: Επιστροφή στη δραχμή σε 10 εβδομάδες;

H Sunday times προβλέπει επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή ως αποτέλεσμα της άτακτης χρεοκοπίας της χώρας. Πολλά ερωτηματικά προκύπτουν όπως θα επιβιώσει το ευρώ; Θα κατορθώσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες να κρατήσουν την Ελλάδα εντός Ευρωζώνης;

H δημοσίευση αφορμάται από το ότι η Ελλάδα δεν έχει τα 14,4 δις ομολόγων που πρέπει να εξοφληθούν στις 20 Μαρτίου, στοιχείο ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Ο οίκος Standard & Poors μείωσε την πιστοληπτική ικανότητα στις εννέα από τις χώρες τις ευρωζώνης που σε συνδυασμό με την απώλεια του ΑΑΑ Γαλλίας και Αυστρίας διαμορφώνει την κατάσταση σε ακόμη πιο δύσκολη. Υπονομεύοντας με αυτήν την αξιολόγηση την Ευρωζώνη, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη τη διάσωση της Ελλάδας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας.

2012-01-15T13:04:00.002+02:00

Τάφηκαν μαζί πατέρας και αγνοούμενος γιος Άλλη μια συγκλονιστική ιστορία της τραγωδίας του '74 στην Αργάκα της Πάφου

ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Φωτογραφία

Ο 80χρονος πατέρας του αγνοούμενου στρατιώτη, Χαράλαμπος Κυπρή, άφησε την περασμένη Τετάρτη την τελευταία του πνοή, χωρίς να προλάβει να θάψει με τον πρέποντα τρόπο τον γιο του, αλλά και χωρίς να ξέρει για τα ανδραγαθήματα του 17χρονου παλληκαριού.
Πατέρας και γιος, που από το 1974 ήταν αγνοούμενος,
αναπαύθηκαν μαζί χθες στην κοινότητα διαμονής της οικογένειας, την Αργάκα της Πάφου. Η συγκλονιστική ιστορία είναι μια από τις πολλές άγνωστες μέχρι πρόσφατα τραγωδίες που προκάλεσε η τουρκική εισβολή και η «κάθαρση» επήλθε συνεπεία του χρόνου και των επιστημονικών διαδικασιών στα εργαστήρια της διερευνητικής επιτροπής.

Ο Κυριάκος Κυπρής ήταν μέχρι πέρυσι ένας από τους αγνοούμενους από την τραγωδία του 1974. Σε ηλικία 17 ετών, αν και με αναστολή λόγω ηλικίας από τον στρατό, κατετάγη με την τουρκική εισβολή και πολέμησε στην πρώτη γραμμή.

Η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής τον βρήκε να υπηρετεί στο 399 Τάγμα Πεζικού, στο Μπογάζι. Μετά από μια οδύσσεια μαζί με τους συντρόφους του στο τάγμα για προάσπιση των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας σε περιοχές των επαρχιών Αμμοχώστου, Κερύνειας και Λευκωσίας, τα ίχνη του έκτοτε χάθηκαν όπως και εκατοντάδων άλλων συναδέλφων του.

Πριν ένα περίπου χρόνο, οστά του Κυριάκου Κυπρή εντοπίστηκαν σε ομαδικό τάφο σε χώρο που τα μέλη της επιτροπής πραγματοποιούσαν έρευνες, παρά τη Μια Μηλιά και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DΝΑ.

Ενημερώθηκαν τότε σχετικά οι οικείοι του, αλλά όπως τους αναφέρθηκε επειδή τα οστά που είχαν εντοπιστεί στο μεταξύ ήταν πολύ λίγα, δεν θα γινόταν η κηδεία και ταφή τους, εν αναμονή της ανεύρεσης και άλλων οστών.

Ο χρόνος πρόλαβε ωστόσο τις όποιες διαδικασίες. Ο 80χρονος πλέον πατέρας του αγνοούμενου στρατιώτη, Χαράλαμπος Κυπρή, άφησε την περασμένη Τετάρτη την τελευταία του πνοή, χωρίς να προλάβει να θάψει με τον πρέποντα τρόπο τον γιο του. «Έφυγε με αυτό τον καημό», όπως χαρακτηριστικά τόνισαν οι οικείοι του, αφού για αρκετό καιρό αν και οι ίδιοι είχαν πληροφορηθεί επισήμως την τραγική τύχη του Κυριάκου, δεν την αποκάλυψαν στον πατέρα του, που άντεχε με την κρυφή ελπίδα να τον ξαναδεί.

Ο Χαράλαμπος Κυπρή, απεβίωσε στην Αργάκα όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια μαζί με το άλλο παιδί του και την οικογένεια του. Η οικογένεια Κυπρή, κατάγεται από το Στρουμπί της Πάφου, με τον θάνατο της συζύγου του όμως πριν μερικά χρόνια, ο Χαράλαμπος είχε μετοικήσει στην Αργάκα όπου ήταν η οικογένεια του δεύτερου γιου του.

Ο θάνατος του πατέρα, ανάγκασε την οικογένεια να προχωρήσει και στην ταφή των οστών του Κυριάκου. Πατέρας και γιος τάφηκαν χθες, μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης στην Αργάκα.
Η νεκρώσιμη ακολουθία ψάληκε στην εκκλησία της κοινότητας, προϊσταμένου του Χωρεπισκόπου Αρσινόης Νεκτάριου και στην παρουσία επισήμων, εκατοντάδων απλών πολιτών και συναγωνιστών του ήρωα. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, Μάριος Ιερωνυμίδης, ο οποίος εκφώνησε τον επικήδειο.

Ο κ. Ιερωνυμίδης τόνισε στην ομιλία του ότι με την ταυτόχρονη ταφή πατέρα και γιου, μπαίνει ένα τέλος σε μιαν από τις τραγικές πτυχές της τουρκικής βαρβαρότητας, αφού τουλάχιστον τερματίζεται η αβεβαιότητα και το ψυχικό μαρτύριο που βίωναν όλα αυτά τα χρόνια συγγενείς και φίλοι του ήρωα.
«Ο πατέρας, πέθανε με πόνο στην ψυχή, μη ξαναβλέποντας από τότε το παιδί του, μη γνωρίζοντας αυτό που γνώριζαν εδώ και χρόνια οι υπόλοιποι συγγενείς», είπε. «Ότι δηλαδή, ο γιος του, που αγωνίστηκε με τόση ανδρεία στην πρώτη γραμμή του πολέμου, ήταν νεκρός». Ο εκπρόσωπος της Πολιτείας έκανε λόγο για την ανδρεία του Κυριάκου Κυπρή και των συντρόφων του στο 399 Τ.Π., τονίζοντας ότι μετά τις αποκρούσεις των τουρκικών επιθέσεων στο χώρο ευθύνης του τάγματος τους, πήραν οδηγίες για τη μετάβαση τους στο Πέλλα-Πάις, από όπου στη συνέχεια διατάχθηκαν να κατευθυνθούν στη Μια Μηλιά.

Χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης εκπρόσωποι των κοινοτήτων Αργάκας και Στρουμπιού, καθώς και μέλος της οικογένειας Κυπρή. Η ανεψιά του ήρωα αναφέρθηκε με τρυφερότητα στον θείο που δεν γνώρισε, επισημαίνοντας τον πόνο που προκαλούσε η αβεβαιότητα στην οικογένεια όλα αυτά τα χρόνια, η οδύνη από την επιβεβαίωση στη συνέχεια για τον χαμό του, αλλά πάνω από όλα η περηφάνια για την ηρωική αν και σύντομη ζωή του.

Την περηφάνια τους ως συγχωριανοί του ήρωα και του τραγικού πατέρα του, εξέφρασαν και οι εκπρόσωποι των κοινοτήτων με τις οποίες ήταν συνδεδεμένη η ζωή των δύο.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε στους παριστάμενους η απαγγελία ποιήματος από παιδιά του δημοτικού σχολείου της κοινότητας προς τιμήν του ήρωα. Εκπρόσωποι της Πολιτείας, της Εκκλησίας, της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομίας, κατέθεσαν στη συνέχεια στεφάνια.
http://www.philenews.com

2012-01-15T13:02:00.002+02:00

«Σκελετοί» στη «ντουλάπα» της τουρκικής οικονομίας…

Μελέτη του συντηρητικού Heritage Foundation στις ΗΠΑ σε συνεργασία με την αμερικανική εφημερίδα The Wall Street Journal, αποκαλύπτει ότι τα δεδομένα για την εξωραϊσμένη εικόνα που παρουσιάζεται δημοσίως για την κατάσταση της τουρκικής οικονομίας δεν ανταποκρίνεται και τόσο στην πραγματικότητα…

Παρότι η χώρα φιλοδοξεί να ανήκει μέχρι το 2023 στις δέκα πιο προηγμένες οικονομίες του πλανήτη, η κατάταξη στη θέση 73 σε ένα κατάλογο 184 χωρών με βάση το κριτήριο της οικονομικής ελευθερίας, δεν είναι σίγουρα ότι καλύτερο θα μπορούσαν οι Τούρκοι να περιμένουν, τουλάχιστον σε επίπεδο «δημόσιας εικόνας», της εικόνας δηλαδή που προσπαθούν να προωθήσουν για την οικονομία τους προσδίδοντάς της διεθνή επενδυτική δυναμική.

Η τουρκική οικονομία λαμβάνει τον βαθμό «62,5» και κατάταξη ως «σχετικά ελεύθερη» οικονομία, ακολουθούμενη από τη Σαουδική Αραβία, ενώ στην 72η θέση βρίσκεται το Μαυροβούνιο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το τουρκικό «σκορ» είναι λίγο καλύτερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο που είναι «59,5». Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κατάταξη της Τουρκίας είναι στη θέση 34 σε ένα σύνολο 43 χωρών.
Ανησυχητικό είναι το ότι η βαθμολογία της Τουρκίας υποχώρησε σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο κατά «1,7», το οποίο, σύμφωνα με τη μελέτη, θα πρέπει να αποδοθεί σε μια «έκρηξη» των κυβερνητικών δαπανών. Ωστόσο, επαινετικά είναι τα σχόλια για τον τραπεζικό τομέα της χώρας που φέρεται να τα έχει καταφέρει καλά εν μέσω της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ενώ σημειώνεται ότι παρότι η τουρκική παραμένει μια δυναμικά αναπτυσσόμενη οικονομία, έχει τα δικά της μειονεκτήματα.

Την παρουσίαση της μελέτης εντοπίσαμε σε δημοσίευμα της αγγλόφωνης διαδικτυακής έκδοσης της τουρκικής εφημερίδας «Χουριέτ».
http://www.defence-point.gr/news/?p=33720

2012-01-15T13:00:00.002+02:00

Επεισόδια μεταξύ αστυνομίας και Αλβανών διαδηλωτών στη Σερβία

Συμπλοκές σημειώθηκαν σήμερα μεταξύ της σερβικής αστυνομίας και Αλβανών υποστηρικτών του κινήματος «αυτοδιάθεση», οι οποίοι απέκλεισαν τη διάβαση «Μέρνταρε» στα διοικητικά σύνορα Κοσόβου - Σερβίας.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις δημοσιογράφων που βρίσκονται στην περιοχή, στον αποκλεισμό των συνοριακών διαβάσεων συμμετέχουν 2000 - 3000 πολίτες του Κοσόβου. Οι διαδηλωτές δεν επιτρέπουν την είσοδο στο Κόσοβο φορτηγών οχημάτων που μεταφέρουν εμπορεύματα από τη Σερβία.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή, αποτρέποντας στους διαδηλωτές να προσεγγίσουν το μεθοριακό σταθμό. Πριν από λίγο, η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων για να αποτρέψει επίθεση με πέτρες από ομάδα διαδηλωτών. Κατά τη συμπλοκή τραυματίστηκε ελαφρά ένας αστυνομικός ενώ τραυματίες υπάρχουν και στις γραμμές των διαδηλωτών.

Σκοπός των κινητοποιήσεων είναι να αποτραπούν οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ του Κοσόβου και της Σερβίας.

Το κίνημα «αυτοδιάθεση», που εκπροσωπείται στη βουλή, επιδιώκει τη διακοπή των σχέσεων με τη Σερβία μέχρι να αναγνωρίσει το Βελιγράδι την ανεξαρτησία του Κοσόβου. Τάσσεται επίσης κατά της παρουσίας ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο Κόσοβ, ζητώντας παράλληλα να επιβληθεί με τη βία η κυριαρχία της Πρίστινας στο βόρειο Κόσοβο όπου ο σερβικός πληθυσμός αποτελεί πλειοψηφία
http://www.protothema.gr/world/article/?aid=171209

Κινεζοποίηση των συνθηκών εργασίας , καταγγέλει ο ΣΥΡΙΖΑ

2012-01-05T18:31:00.002+02:00

Επισημαίνει πως για άλλη μια φορά πως το μνημόνιο, με αφορμή το χρέος, ουσιαστικά, αποτελεί το όχημα υλοποίησης της πιο ακραίας ταξικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών.Το τελεσίγραφο της κυβέρνησης Παπαδήμου με τη μορφή πρόσκλησης διαλόγου και την παράλληλη υπενθύμιση πως θα νομοθετήσει μονομερώς αν δεν υπάρξει συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, αποκαλύπτει, για άλλη μια φορά, πέραν των άλλων, τον αυταρχικό χαρακτήρα της. Άλλωστε, όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός ομολόγησε κυνικά, δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές, απέναντι στην τρόικα.

Β.Μ

2012-01-04T13:07:00.002+02:00

Γιατί πρέπει να πληρώνουν τα κράτη 600 φορές υψηλότερα επιτόκια από τις τράπεζες;

γράφουν οι Michel Rocard* και Pierre Larrouturou* στη Le Monde

Η Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα δάνεισε μυστικά στις προβληματικές τράπεζες το ποσό των 1.200 δισ. δολαρίων στο απίστευτα χαμηλό επιτόκιο του 0,01%.

Αυτοί οι αριθμοί είναι απίστευτοι. Γνωρίζαμε ήδη ότι στο τέλος του 2008, ο Τζορτζ Μπους και ο Χένρι Πόλσον είχαν βάλει στο τραπέζι 700 δισεκατομμύρια δολάρια (540 δισ. ευρώ) για να σώσουν τις αμερικανικές τράπεζες. Ένα τεράστιο ποσό. Ωστόσο, ένας Αμερικανός δικαστής αποφάνθηκε πρόσφατα υπέρ των δημοσιογράφων της Bloomberg που ζητούσαν να είναι διαφανής η Κεντρική τους Τράπεζα σχετικά με τη βοήθεια που η ίδια προσέφερε στο τραπεζικό σύστημα.
Μετά την εξέταση 20.000 σελίδων διαφόρων εγγράφων, η Bloomberg απέδειξε ότι η Federal Reserve δάνεισε κρυφά σε προβληματικές τράπεζες το ποσό των 1.200 δισεκατομμυρίων με το απίστευτα χαμηλό επιτόκιο του 0,01%.
Εν τω μεταξύ, σε πολλές χώρες, οι άνθρωποι υποφέρουν από τα σχέδια λιτότητας που επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις στις οποίες οι χρηματοοικονομικές αγορές δεν δέχονται να δανείσουν μερικά δισεκατομμύρια με επιτόκια κάτω του 6, 7 ή 9%! Πνιγμένες από τέτοια επιτόκια, οι κυβερνήσεις «αναγκάζονται» να μπλοκάρουν τις συντάξεις, τα οικογενειακά επιδόματα ή τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και να μειώσουν τις επενδύσεις, με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας που θα μας βυθίσει σύντομα σε πολύ σοβαρή ύφεση.
Είναι άραγε φυσιολογικό να μπορούν οι ιδιωτικές τράπεζες να δανείζονται με επιτόκιο 0,01% σε περίοδο κρίσης, όταν κατά κανόνα δανείζονται με επιτόκιο 1% από τις κεντρικές τράπεζες, ενώ στην ίδια κρίση ορισμένα κράτη υποχρεώνονται να πληρώσουν επιτόκια 600 ή 800 φορές μεγαλύτερα;
«Το να επιτρέπεις να κυβερνά το οργανωμένο χρήμα είναι εξίσου επικίνδυνο με το να κυβερνάει το οργανωμένο έγκλημα», είχε δηλώσει ο Ρούσβελτ και είχε δίκιο. Βιώνουμε μια κρίση του απελευθερωμένου καπιταλισμού που μπορεί να είναι αυτοκτονία για τον πολιτισμό μας. Όπως έγραψαν ο Edgar Morin και ο Stephane Hessel στο βιβλίο «Ο Δρόμος της Ελπίδας (Fayard, 2011)», οι κοινωνίες μας πρέπει να επιλέξουν: την μεταμόρφωση ή τον θάνατο;
Θα περιμένουμε μέχρι να είναι πολύ αργά για να ανοίξουμε τα μάτια μας; Θα περιμένουμε μέχρι να είναι πολύ αργά για να κατανοήσουμε την σοβαρότητα της κρίσης και να επιλέξουμε όλοι μαζί την μεταμόρφωση πριν να καταρρεύσουν οι κοινωνίες μας; Δεν έχουμε εδώ την δυνατότητα να αναπτύξουμε τις δέκα ή δεκαπέντε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις που θα επέτρεπαν αυτόν τον μετασχηματισμό. Εμείς απλά θέλουμε να αποδείξουμε ότι είναι δυνατό να διαφωνήσουμε με τον Paul Krugman όταν λέει ότι η Ευρώπη υποχωρεί σε ένα «σπιράλ του θανάτου» . Πώς να δώσουμε οξυγόνο στα δημόσια οικονομικά μας; Πώς να ενεργήσουμε χωρίς τροποποίηση των Συνθηκών, που θα απαιτήσει μήνες εργασίας και θα καταστεί αδύνατη εάν η Ευρώπη γίνεται όλο και πιο μισητή από τους λαούς;
Η Άνγκελα Μέρκελ έχει δίκιο όταν λέει ότι τίποτα δεν θα πρέπει να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να συνεχίσουν τη φυγή προς τα εμπρός. Αλλά τα περισσότερα από τα ποσά που δανείζονται τα κράτη μας στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι για παλαιά χρέη. Το 2012, η Γαλλία πρέπει να δανειστεί 400 δισ.: 100 δισ. που αντιστοιχούν στο έλλειμμα του προϋπολογισμού (που θα ήταν σχεδόν μηδενικό, αν ακυρώναμε τις μειώσεις των φόρων που χορηγούνται για δέκα χρόνια) και 300 δισ. που αντιστοιχούν σε παλιά χρέη που λήγουν οι προθεσμίες τους και τα οποία δεν είμαστε σε θέση να πληρώσουμε αν δεν δανειστούμε το ίδιο ακριβώς ποσό λίγες ώρες πριν από την αποπληρωμή.
Το να απαιτήσεις τεράστια επιτόκια για τα χρέη που συσσωρεύτηκαν εδώ και πέντε ή δέκα χρόνια, δεν βοηθά να γίνουν οι κυβερνήσεις πιο υπεύθυνες άλλα να στραγγαλιστεί η οικονομία μας προς όφελος αποκλειστικά και μόνο ορισμένων ιδιωτικών τραπεζών. Με το πρόσχημα ότι υπάρχει κίνδυνος, αυξάνουν τα επιτόκια δανεισμού, ενώ ξέρουν ότι δεν υπάρχει κανένας πραγματικός κίνδυνος, αφού το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) υπάρχει για να εξασφαλιστεί η φερεγγυότητα των δανειοληπτών Κρατών ...

Πρέπει να τελειώσουμε με τα δυο μέτρα και δύο σταθμά! Εμπνεόμενοι από την τακτική της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας, προτείνουμε το «παλαιό χρέος» των κρατών μας να αναχρηματοδοτηθεί με επιτόκια κοντά στο 0%.
Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να τροποποιηθούν οι Συνθήκες της ΕΕ για την υλοποίηση αυτής της ιδέας: Ναι μεν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δεν επιτρέπεται να δανείζει τα κράτη μέλη, μπορεί όμως να δανείζει χωρίς όριο τους δημόσιους πιστωτικούς οργανισμούς (άρθρο 21.3 του ευρωπαϊκού συστήματος των κεντρικών τραπεζών) και τους διεθνείς οργανισμούς (άρθρο 23 του ίδιου καταστατικού). Επιτρέπεται να δανείσει με 0,01% την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕΠ) ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων που με την σειρά τους μπορούν να χορηγήσουν δάνεια με 0,02% στα κράτη που οδηγούνται σε χρεοκοπία προκειμένου να εξοφλήσουν τα παλαιά χρέη τους.
Τίποτα δεν μας εμποδίζει να δημιουργήσουμε τέτοιες χρηματοδοτήσεις, αρχής γενομένης τον Ιανουάριο! Να προσθέσουμε: ο προϋπολογισμός της Ιταλίας παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα. Συνεπώς, θα ήταν σε ισορροπία, αν η Ιταλία δεν έπρεπε να πληρώσει τα όλο και υψηλότερα χρηματοοικονομικά έξοδα. Πρέπει να αφήσουμε την Ιταλία να διολισθήσει σε ύφεση και πολιτική κρίση; ή πρέπει να δεχθούμε να τερματισθούν οι κερδοσκοπίες των ιδιωτικών τραπεζών; Η απάντηση είναι προφανής για όποιον θέλει να δράσει για το κοινό καλό.

Η ΕΚΤ οφείλει με βάση τις ρήτρες της ΕΕ να διασφαλίσει την σταθερότητα των τιμών. Πώς είναι δυνατόν να μην αντιδράσει όταν ορισμένες χώρες βλέπουν την τιμή των ομολόγων τους να διπλασιάζεται ακόμα και να τριπλασιάζεται μέσα σε λίγους μήνες; Η ΕΚΤ πρέπει επίσης να διασφαλίσει την σταθερότητα των οικονομιών μας. Πώς μπορεί να παραμείνει αδρανής όταν το ύψος του χρέους απειλεί να μας οδηγήσει σε ύφεση «πιο σοβαρή από εκείνη του 1930» , σύμφωνα με τον διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας;
Τίποτε δεν εμποδίζει την ΕΚΤ να ενεργήσει με δύναμη για να μειωθεί το χρέος. Όχι μόνο δεν απαγορεύεται να πράξει, αλλά τα πάντα την ωθούν να το πράξει. Εάν η ΕΚΤ είναι πιστή στις Συνθήκες, θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να μειώσει τα δημόσια χρέη.

Το 1989, μετά την πτώση του Τείχους, χρειάστηκε μόνο ένας μήνας στους Χέλμουτ Κολ, Φρανσουά Μιτεράν και άλλους αρχηγούς κρατών για να αποφασίσουν τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος. Μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, τι περιμένουν οι ηγέτες μας για να δώσουν οξυγόνο στα δημόσια οικονομικά μας; Θα μπορούσε να εφαρμοστεί άμεσα ο μηχανισμός που προτείνουμε, τόσο για να μειωθεί το κόστος για το παλαιό χρέος όσο και για να χρηματοδοτηθούν νέες επενδύσεις, που έχουν θεμελιώδη σημασία για το μέλλον μας, όπως ένα ευρωπαϊκό σχέδιο εξοικονόμησης ενέργειας.
Εκείνοι που ζητούν τη διαπραγμάτευση μιας νέας ευρωπαϊκής συνθήκης έχουν δίκαιο: με τις χώρες που το επιθυμούν, πρέπει να οικοδομήσουμε μια πολιτική Ευρώπη, ικανή να αντισταθεί στην παγκοσμιοποίηση, μια πραγματικά δημοκρατική Ευρώπη, όπως το πρότειναν ήδη ο Wolfgang Schäuble και ο Karl Lamers το 1994 ή ο Joschka Fischer το 2000. Πρέπει να υπάρξει μια συνθήκη για την κοινωνική σύγκλιση και μια αληθινή οικονομική διακυβέρνηση.
Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, καμία νέα συνθήκη δεν θα μπορεί να υιοθετηθεί εάν η ήπειρός μας βυθίζεται σε ένα «σπιράλ θανάτου» και αν οι πολίτες φτάσουν να μισήσουν ό, τι έρχεται από τις Βρυξέλλες. Το επείγον είναι να σταλεί προς τους λαούς ένα πολύ σαφές μήνυμα: η Ευρώπη δεν βρίσκεται στα χέρια των οικονομικών λόμπι. Βρίσκεται στην υπηρεσία των πολιτών.

*Michel Rocard, πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, *Pierre Larrouturou Οικονομολόγος

Ο Michel Rocard είναι επίσης πρόεδρος της επιτροπής επιστημονικού προσανατολισμού Terra Nova (Νέα Γη) από το 2008. Ο Pierre Larrouturou είναι επίσης συγγραφέας του «Για να αποφθεχθεί το ύστατο κραχ»

Πηγή

2012-01-03T11:44:00.004+02:00

Ισημερινός: το πολιτικό θάρρος να πεις όχι στο χρέος και το ΔΝΤ

του Guillaume BEAULANDE

Ο Ραφαέλ Κορέα

…τον Μάιο του 2010, ο Ισημερινός Πρόεδρος συναντήθηκε με τον Έλληνα ομόλογό του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Ραφαέλ Κορέα τον συμβούλευσε να μην πληρώσει το χρέος ... μάταια. Του εξήγησε με απλά λόγια και με την κοινή λογική…

Στις 14 Δεκεμβρίου 2008, ο πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορέα, έπαιρνε την απλή και σταθερή απόφαση να σταματήσει την πληρωμή του «μη νομιμοποιημένου» δημόσιου χρέους και να αναστείλει την αποπληρωμή των χρεογράφων.
Επιστροφή σε μια πολιτική, κοινωνική και οικονομική επιτυχία.

Ο Ραφαέλ Κορέα ανακοίνωνε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης και τον έλεγχο του δημόσιου χρέους για το ξεχώρισμα του «νομιμοποιημένου» (το μέρος που χρησιμοποιείται προς το συμφέρον του λαού), του «μη νομιμοποιημένου» (διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών και από παράνομες συμβάσεις χρέους), και του «απεχθούς» (χρέη που συνάπτονται από δικτατορικά καθεστώτα εις βάρος του συμφέροντος του λαού).
Η εκτελεστική εξουσία είχε πράγματι αποφασίσει το 2007 να συσταθεί μια εξεταστική επιτροπή για τον έλεγχο του χρέους κατά την περίοδο 1976-2006 στην οποία πήραν μέρος Ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες, όπως ο Eric Toussaint της Επιτροπής για τη Διαγραφή του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM).
Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ δήλωσε ότι δεν θα πλήρωνε το μερίδιο του χρέους που λογιζόταν ως μη νομιμοποιημένο. Το ποσοστό αυτό εκτιμήθηκε στο 70% του συνολικού χρέους. Σημαντικό σημείο αυτής της προσέγγισης είναι ότι το 95% των πιστωτών του Εκουαδόρ (ΔΝΤ, τράπεζες και άλλα θεσμικά ταμεία) αποδέχθηκαν αυτή την απόφαση!
Χρησιμοποιώντας το εργαλείο του ελέγχου του χρέους και χάρη μιας λαϊκής κινητοποίησης που έφτανε σε παροξυσμό στο Εκουαδόρ, ο Κορέα ήταν σε θέση να παρουσιάσει την αναγκαία ισορροπία δυνάμεων που απαιτείται για να δεχθεί η οικονομική ολιγαρχία ότι αυτό το μέρος του χρέους δεν άνηκε στον λαό. Και συνεπώς δεν έπρεπε να το πληρώσει ο τελευταίος!

Αυτό αποτέλεσε αποφασιστικό ορόσημο στην πολιτική ιστορία της χώρας και έκλεισε εν μέρει τον φαύλο κύκλο του χρέους: η οικονομική αιμορραγία, η μείωση των δημόσιων δαπανών που περιόριζε κάθε δυνατότητα ανάκαμψης, και προκαλούσε σκανδαλώδη αύξηση των τόκων και προπαντός την απώλεια της κυριαρχίας του λαού του Εκουαδόρ, που παρέμεινε για δεκαετίες κάτω από την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Όλες οι κυβερνήσεις μετά τον Guillermo Lara (1972-1976) είχαν εφαρμόσει κατά γράμμα τα φορολογικά μέτρα λιτότητας που επιβάλλονταν από τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς (ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα).
Κακό του κεφαλιού τους!

Η μη πληρωμή του χρέους που αποφάσισε με θάρρος ο Ραφαέλ Κορέα επέτρεψε στο Εκουαδόρ να εξοικονομήσει περίπου 7 δισεκατομμύρια δολάρια, που επενδύθηκαν στην υγεία, την εκπαίδευση και άλλες μορφές κοινωνικών δαπανών. Επιπλέον, το μερίδιο του κρατικού προϋπολογισμού για την αποπληρωμή του χρέους πέρασε από το 32% στο 15% και αυτό για τις κοινωνικές δαπάνες από 12 σε 25%. Περαιτέρω η ανάπτυξη ήταν κατά μέσο όρο 4% από το 2006, γεγονός που επέτρεψε την χρηματοδότηση της αύξησης των μισθών και συντάξεων.

Τον Μάιο του 2010, ο Ισημερινός Πρόεδρος συναντήθηκε με τον Έλληνα ομόλογό του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Ραφαέλ Κορέα τον συμβούλευσε να μην πληρώσει το χρέος ... μάταια. Του εξήγησε με απλά λόγια και με την κοινή λογική, την οικονομική λογική του καπιταλισμού:
«Έπεσες, μου πληρώνεις περισσότερο και πιο ακριβά, αλλά όχι για την ανάπτυξη, σε «σηκώνω» και βλέπουμε». Επανέλαβε την ίδια συμβουλή στις 8 Οκτώβριου προς τις ευρωπαϊκές χώρες που επλήγησαν από την ιερή και απαραβίαστη « κρίση του χρέους» που δεν είναι παρά ένα πρόσχημα για την εφαρμογή των πολιτικών «λιτότητας». Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να παραδοθούν στο ΔΝΤ και τις ζημιογόνες συνταγές του.
Η καταστροφική κατάσταση της Αργεντινής μετά την κρίση της του 2001 και το μορατόριουμ για τις πληρωμές του χρέους που κήρυξε ο πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ από το 2003 είχε δείξει έναν πολιτικό δρόμο που μπόρεσε και εμβάθυνε ο Κορέα. Με το μορατόριουμ, ο Νέστορ Κίρσνερ κατάφερε να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος του και να αποκαταστήσει προσωρινά την κακοποιημένη οικονομία της χώρας, που είχε λεηλατηθεί από μια δεκαετία αδυσώπητης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, από σχέδια «διάσωσης» και μέτρα λιτότητας που έσκαψαν περισσότερα την πληγή.

Κανένας κατακλυσμός λοιπόν, ακριβώς το αντίθετο: πρόκειται να ανακτηθεί η χαμένη κυριαρχία βγαίνοντας από τέτοια «χρεοκρατία», προκειμένου το κράτος να αποκτήσει τα εργαλεία που θα του επιτρέπουν να θέσει το οικονομικό σύστημα στη υπηρεσία του γενικού συμφέροντος του λαού. Πρόκειται για το δημόσιο συμφέρον, όπως ορίζεται από το λαό για το λαό και όχι από μια κυβέρνηση παραδομένη στις τράπεζες και που συμφωνεί να πληρώσει ο λαός την χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία.

θάρρος. Μια λέξη που η δεξιά και η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία απογυμνώνουν από το σημασιολογικό πεδίο της. Το θάρρος δεν είναι να κηρύξεις στους λαούς πώς και γιατί θα τους πάρεις από το λαιμό. Το πολιτικό θάρρος είναι να καταβάλεις κάθε δυνατή προσπάθεια για να απελευθερώσεις τους λαούς από την τυραννία των αγορών. Το πολιτικό θάρρος είναι η πράξη να σταματήσουμε να μιλάμε για την «κρίση του χρέους», όταν πρόκειται για μια συστημική κρίση και να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν προς το συμφέρον των λαών και όχι των πιστωτών.

Στην Ευρώπη, αρχίζει να αναπτύσσεται μια δυναμική των πολιτών. Εκστρατείες για τον έλεγχο και τη διαγραφή του δημοσίου χρέους ξεκίνησαν στην Ελλάδα, το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιταλία και αλλού. Λίγο πολύ παντού δημιουργούνται δεσμοί με τους ιστορικούς αγώνες των χωρών του Νότου κατά του χρέους: ιδιαίτερα με το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Εκουαδόρ, τη Βραζιλία ...
Στη Γαλλία, έχουν ήδη δημιουργηθεί μια πενηνταριά τοπικών ενώσεων σε απάντηση για την εθνική έκκληση για τον έλεγχο του δημόσιου χρέους. Οι λαοί έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν από πού προέρχεται το χρέος, γιατί και πώς προέκυψε.
Η εμπειρία του Ισημερινού, μεταξύ άλλων, πρέπει να βρει ηχώ στην Ευρώπη και αλλού: El pueblo unido jamas será vencido ! (ενωμένος λαός, ποτέ νικημένος)
Guillaume Beaulande
Πηγή

2012-01-02T12:03:00.002+02:00

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Ελληνοτουρκική φιλία - ένας μύθος στις φλόγες

της Ελίνας Γαληνού

Ισως να είναι κάπως νωρίς για να γνωρίζουμε πού ακριβώς αποβλέπουν οι αποκαλύψεις Γιλμάζ για τους εμπρησμούς στον ελλαδικό χώρο. Ισως η συναισθηματική φόρτιση που προκαλείται από αυτές τις δηλώσεις-βόμβες, να μη συμφέρει απολύτως.

Ισως η συνετή διαχείριση αυτών των δεδομένων από την πλευρά της Ελλάδας, να χρειάζεται τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Οσοι βέβαια γνωρίζουν εις βάθος τις τακτικές της Τουρκίας, ασφαλώς θα καταλαβαίνουν καλύτερα τι σημαίνει αυτό. Και μάλλον θα παραμείνουν επιφυλακτικοί, μέχρι νεωτέρων εξελίξεων, οι οποίες θα καθοριστούν ως ένα σημείο από την δική μας στάση.

Η Ελλάδα, ζήτησε εξηγήσεις λεπτομερείς από την Τουρκία. Ωστόσο, είναι αρκετά αργά για ν΄αποκατασταθούν οι τυχόν ζημίες που προκλήθηκαν μέσα σ΄αυτά τα χρόνια. Ηταν όμως χρόνια χαμένων ευκαιριών που θα μπορούσαν να έχουν αξιοποιηθεί διαφορετικά ως προς την διπλωματική μας παρουσία. Μπορεί η εξωστρέφεια στην εξωτερική πολιτική μας να ήταν σωστή επιλογή, όμως ο τρόπος που την διαχειριστήκαμε στο θέμα της Τουρκίας, έχει αποδειχτεί λανθασμένος. Η Τουρκία, ουδόλως συγκινείται και υποχρεώνεται από τις αβροφροσύνες των ηγετών μας και εκπροσώπων της εξωτερικής μας πολιτικής. Ουδόλως ιδρώνει το αυτί της από τις ευγενικές υποδείξεις να αποφεύγει π.χ τις υπερπτήσεις στο Αιγαίο, ή την παραβίαση χορικών υδάτων μας. Ας μην επαναλάβουμε πάλι όλα τα σενάρια που φωτογραφίζουν τον μπαμπούλα-Τουρκία και την Κοκκινοσκουφίτσα-Ελλάδα, γιατί είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα. Κι΄ας τα απέφευγαν τόσα χρόνια κάποιοι δικοί μας φερόμενοι ως οπαδοί του "κοσμοπολιτισμού", ακόμα και αν αυτός στηρίζεται σε γιαλατζί φιλίες όπως η κατέληξε η Ελληνοτουρκική...
Οσα και αν γνωρίζουμε ή υποψιαζόμαστε για τα λεγόμενα του κ. Γιλμάζ, σίγουρα εκείνος ξέρει καλύτερα γιατί τα λέει και γιατί επέλεξε αυτήν την στιγμή. Ο κόσμος όμως που βλέπει καθαρά, ήξερε καλά ότι οι απόπειρες ελληνοτουρκικής προσέγγισης, ουσιαστικά χόρευαν στους τούρκικους ρυθμούς από την απαρχή τους. Οσοι από τους μάρτυρες της Μικρασίας, των Σεπτεμβριανών και του Κυπριακού βρίσκονται στη ζωή σήμερα, ξέρουν ότι αυτό αποτελεί συνηθισμένη τακτική της Τουρκίας. Οι νεώτεροι που πήραν στα χέρια τους τις τύχες της χώρας μας, θα έπρεπε να τους έχουν ακούσει καλά, γιατί οι φωνές τους δεν σίγασαν ποτέ. Δυστυχώς όμως, η πολιτική "των μηδενικών προβλημάτων" που επινόησαν κάποιοι, μόνο την Τουρκία ωφελούσε αμνηστεύοντας μεγάλο μέρος των εγκλημάτων και γενοκτονιών που έχει διαπράξει στην Ιστορία της. Ετσι, ενώ οι Τούρκοι προχωρούσαν τα σχέδιά τους, εμείς πανηγυρίζαμε για την ελληνοτουρκική φιλία, διανθίζοντας με ζειμπέκικα, φυτεύματα ελαιοδέντρων και κομπλιμέντα, την άνευ ανταλλάγματος υποστήριξη που παρείχαμε προς την Τουρκία για την ένταξή της στην ΕΕ!
Η διαχείριση της επίθεσης στα Ιμια, και οι συναντήσεις στη Μαδρίτη, το Ελσίνκι και την Κοπεγχάγη, επισφράγιζαν κάθε φορά τα ίδια πράγματα. Η αναπάντεχη εξέλιξη της υπόθεσης Οτσαλάν λίγο πριν τη συνάντηση στο Ελσίνκ, έβαζε μια ακόμα σφραγίδα ελληνικής υποχωρητικότητας προς την Τουρκία, μαζί με μια ρετσινιά αναξιοπιστίας για την χώρα μας. Ολα αυτά τα χρόνια, η Ελλάδα έπαιζε τον ρόλο στρουθοκαμήλου, ενώ η Τουρκία έσκαβε τον λάκκο μας παντοιοτρόπως. Οταν όμως οι ενδείξεις βροντοφώναζαν, κάποιοι κώφευαν τεχνηέντως. Τώρα, δεν αποκλείεται να σπάσουν πολλά τύμπανα αυτιών, υπό τον ήχο των αποκαλύψεων εάν επιβεβαιωθούν.
Υπάρχει βέβαια το ενδεχόμενο, τα λεγόμενα Γιλμάζ, ν΄ αποδειχτούν κι΄αυτά στο άμεσο μέλλον μια ακόμα τουρκική τρίπλα η οποία, αποσκοπεί στο να ταράξει τα νερά απροβλέπτως ανάμεσα στις δύο χώρες. Εν όψει γεωτρήσεων στην Κύπρο και εκκρεμοτήτων στο Αιγαίο, όταν ο διεθνής παράγοντας δείχνει να ευνοεί τα κυπριακά και ελληνικά συμφέροντα, δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς και την περίπτωση αυτή, εφ΄όσον η Τουρκία είναι στριμωγμένη και αναζητεί κάπου να ξεσπάσει ..Οπως και να είναι όμως, η διερεύνηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει, για να δικαιωθούν όσοι έβλεπαν πίσω από τις πυρκαγιές που κατάκαψαν την χώρα μας, "ένα οργανωμένο εχθρικό σχέδιο". Κυρίως όμως, για να ξεκαθαρίσει μια για πάντα, ότι η ελληνοτουρκική φιλία δεν είναι παρά ένας μύθος που τώρα έγινε στάχτη. Το πνεύμα των λεγομένων του Γιλμάζ για την Ελλάδα, αρκεί να το βεβαιώσει απόλυτα, όποιες και αν είναι οι αλήθειες που γνωρίζει...
4
Αναρτήθηκε από skal στις 1/01/2012 11:07:00 μμ

2011-12-29T13:09:00.002+02:00

Δισεκατομμυριούχοι πατριώτες

Του Τάσου Μελετόπουλου

Το 2009 ο διευθύνων σύμβουλος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, Άγγελος Φιλιππίδης είχε την μεγάλη έμπνευση κι αγόρασε - για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, C.D.S, δηλαδή ασφάλιστρο κινδύνου έναντι πτώχευσης των ελληνικών ομολόγων, αξίας 1,3 δις δολάρια. Τεράστιο ποσό για την εποχή εκείνη όταν ακόμα οι αγορές, δεν υποπτευόντουσαν ότι η χώρα ήταν στα πρόθυρα πτώχευσης. Ο Α. Φιλιππίδης με την αλλαγή της εξουσίας από Κ. Καραμανλή σε Γ.Α.Π. απολύθηκε και στην θέση του διευθύνοντος συμβούλου προσέλαβαν τον Κλέωνα Παπαδόπουλο ο οποίος πούλησε το ασφάλιστρο αυτό σε μια ξένη εταιρεία με κέρδος περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια - για το Ταχυδρομικό μας Ταμιευτήριο.

Ξέρετε πόσο κοστίζει αυτό το ασφάλιστρο τώρα που η Ελλάδα παλεύει να μην χρεοκοπήσει; Περίπου 27 δισεκατομμύρια δολάρια! Κι αν συμβεί credit event, αυτό που μάθαμε νε λέμε πια «πιστωτικό γεγονός», μπορεί να φτάσει έως και 60 δις. δολάρια. Ο Κλέων Παπαδόπουλος το ρευστοποίησε τον Δεκέμβριο του 2009 - πριν το C.D .S (ασφάλιστρο κινδύνου) αποκτήσει έξαφνα τεράστια ονομαστική αξία, αφού ο Γιώργος Παπανδρέου (μετά τις, γνωστές πια, προεκλογικές κρυφές συνομιλίες του με το Δ.Ν.Τ) προσέφυγε πια επίσημα, ως εκλεγμένος Πρωθυπουργός στο ΔΝΤ και την ΕΕ, οδηγώντας την Ελλάδα στην περιπέτεια που δυό χρόνια τώρα ζούμε όλοι οι ΄Ελληνες. Αν ο κύριος Παπαδόπουλος δεν είχε κάνει αυτή την «ευφυέστατη κίνηση», στο χαρτοφυλάκιο του Ταχυδρομικού μας Ταμιευτηρίου θα υπήρχαν τώρα έως και 27 δισεκατομμύρια δολάρια!

Ο Καμμένος επέμενε επί μήνες με πείσμα να συσταθεί επιτροπή στην Βουλή με σκοπό να ερευνήσει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο πουλήθηκε το πολύτιμο C.D.S και να αποκαλυφθεί ποιοι "πατριώτες" κρύβονται πίσω από την ξένη εταιρεία που το αγόρασε. Όπως γνωρίζουμε είναι εύκολο πια να ανιχνευθούν οι πραγματικοί κάτοχοι κάθε off-shore εταιρείας οπουδήποτε και αν εδρεύει, φτάνει να υπάρχει πολιτική βούληση. Eχει άραγε την εξουσία και την θέληση η προσωρινή κυβέρνηση να κινήσει την διαδικασία "αποκάλυψης"; Το θέμα αφορά ένα υπέρογκο περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου που χάθηκε κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του και που θα ήταν σκόπιμο να γνωρίσουμε σε ποιους πουλήθηκε, αν πλήρωσαν μετρητά τα περίπου 1 δισεκατομμύριο, 340 εκατομμύρια δολάρια στο Τ.Τ. και κυρίως που βρήκαν τα τόσα πολλά λεφτά τα φυσικά πρόσωπα - Έλληνες, που λέγεται ότι κρύβονται πίσω από την εταιρεία.

Ο κ. Καμμένος δεν βρήκε ανταπόκριση από τους αρχηγούς των κομμάτων και τους βουλευτές στην προσπάθειά του αυτή. Αντιθέτως απειλήθηκε όπως κατήγγειλε σε τηλεοπτική εκπομπή. Οι "πατριώτες" εν τω μεταξύ που αγόρασαν το ασφάλιστρο κινδύνου- αν δεν το έχουν ήδη πουλήσει και καρπωθεί δισεκατομμύρια δολάρια, κατάφεραν να κρατήσουν τους εαυτούς τους μακριά από την τσιμπίδα του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος κ. Γ. Πεπονή - ο οποίος αντιπροσωπεύει την Αρχή που θα αποφασίσει για το αν ευσταθούν οι καταγγελίες του κ. Καμμένου ώστε η υπόθεση να ερευνηθεί πλήρως και να δοθούν όλες οι λεπτομέρειες, (όποιον και αν αφορούν) στην δημοσιότητα.

Protagon

2011-12-29T13:01:00.003+02:00

Γράμμα από το Παρίσι: Αποδιοπομπαία η Ελλάδα

Και με πρέσβη που ντρέπεται…

Αποκαλύψεις του Μπαρόζο

Του Μιχαήλ Στυλιανού

΄Αλλαξαν πολλά και στο Παρίσι, προς το χειρότερο, διαπιστώνει μετά εικοσάχρονη απουσία ο άλλοτε μόνιμος ανταποκριτής, αλλ’ αυτό που ενδιαφέρει εδώ να σημειωθεί είναι η μεταβολή στο συναισθηματικό κλίμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Πριν από είκοσι χρόνια δέσποζε ακόμα σ’ αυτό το συναίσθημα η ηχώ των τραγουδιών του Θεοδωράκη, η φιγούρα της Μελίνας σαν Ελληνίδας Πασσιονάριας του αγώνα κατά της χούντας, η συμπάθεια για την Ελλάδα.

Σαν δυσάρεστες παραφωνίες ακούγονταν και από τους Γάλλους τοποθετήσεις αντίθετες προς αυτή την ψυχολογία, όπως του Ζακ Σιράκ που αξιοποίησε την επίσκεψη Έλληνα Προέδρου για να εκπληρώσει κάποιες δικές του υποχρεώσεις προς την Τουρκία, διανθίζοντας την προσφώνησή του με φιλοτουρκικές τοποθετήσεις για τις ελληνο-τουρκικές διαφορές.

Ελαβε όμως τότε μιαν απροσδόκητα αγέρωχη, συγκροτημένη και αποστομωτικήν απάντηση από τον επισκέπτη του, που δεν ήταν ο συνήθης κομπλεξικός ευρωλιγούρης, αλλά ένας υπερήφανος και μορφωμένος Έλληνας Δικαστής, ένας συνειδητός Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο κ. Χρήστος Σαρτζετάκης.

Σπάνιο ρίγος εθνικής υπερηφάνειας αισθανθήκαμε τότε όσοι συμπατριώτες παριστάμεθα στην τελετή της υποδοχής και ακούσαμε -σε άψογα γαλλικά- τον κόλαφο της Ελληνικής αντιφώνησης στην υπολογισμένη απρέπεια του οικοδεσπότη.

Στους αντίποδες τώρα, πολικό ψυχολογικό κλίμα δημιουργεί ένας βομβαρδισμός μηνυμάτων από τα γαλλικά ΜΜΕ, που κεντούν καθημερινά παραλλαγές πάνω στον μελανό καμβά πού άπλωσαν διεθνώς με τις δηλώσεις τους -για διεφθαρμένη χώρα, Τιτανικό και επικρεμάμενη χρεωκοπία- οι δυο λαθρο-εισαγωγείς του ΔΝΤ και Μπερτόδουλοι των ευρωσυνάξεων, ο ΓΑΠ και ο Παπακ.

Οι συκοφαντίες κατά του λαού που τους εξέλεξε -και ακριβοπληρώνει «με αίμα και δάκρυα», κατά τον εσχάτως ευσυγκίνητο Μπένυ, την απιστία και τον προκλητικά σπάταλο βίο τους ( και τις οίδε τι άλλο αθέατο εισέτι) – έστρωσαν τα θεμέλια για μιαν προπαγανδιστικήν επιχείρηση αποενοχοποίησης και των γαλλικών τραπεζών με την μεταμφίεση της τοκογλυφικής δολοφονίας της ελληνικής κοινωνίας ως δίκαιου εγκλεισμού της στο αναμορφωτήριο.

Στην επικοινωνιακή αυτή επιχείρηση- που φθάνει σε παροξυσμό κάθε φορά που συζητείται εκταμίευση νέας δόσης «βοήθειας»–συλλέγεται και διατυμπανίζεται κάθε πρόσφορο στοιχείο από τον ελληνικό Τύπο, κάθε εξυπηρετική δήλωση Έλλαδίτη αξιωματούχου η επώνυμου. Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι δελτία ειδήσεων, σχολιαστές και εκπρόσωποι μιλούν πάντοτε για «βοήθεια προς την Ελλάδα» (κάτι που ο Γάλλος ακροατής αντιλαμβάνεται ως αντίστοιχη επιβάρυνση της φορολογίας και του εισοδήματός του), ποτέ δε για δάνειο και μάλιστα με τοκογλυφικό επιτόκιο 5,5%.

Από γαλλικές φωνές υπήρξαν στο διάστημα ενός 45θημέρου ακούσματα εξοργιστικά έως φαιδρά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της δεύτερης κατηγορίας: σχολιαστής της France Inter ( αντίστοιχου της ΕΡΤ) υποστήριξε ότι στην Ελλάδα είναι περισσότεροι οι κάτοχοι πανάκριβων ΙΧ Καγιέν από τους φορολογουμένους. Από την άλλη, ακούσαμε, στο ίδιο δίκτυο, τον Πασκάλ Λαμύ, άλλοτε διευθυντή του πολιτικού γραφείου του προέδρου της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ και νυν πρόεδρο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, έμμεσα να χρησιμοποιεί και την απειλή της Τουρκίας εάν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και τεθεί εκτός Ε.Ε.

Ελάχιστοι Γάλλοι οικονομολόγοι -και από το πολιτικό στερέωμα μόνη η Μαρίν Λεπέν - φάνηκαν να βγαίνουν από την ομοφωνία της κατακραυγής. Αλλά την Μαρίν Λεπέν δεν μπορεί βέβαια να επικαλεστεί κανένας «ορθά σκεπτόμενος» πολίτης χωρίς κίνδυνο λιθοβολισμού, όσο κι αν ο καθόλου ξύλινος λόγος της για την Ευρωζώνη, την Ε.Ε. και την εθνική κυριαρχία, όπως και για τη Λιβύη και για τη Συρία, δεν διαφέρει ούτε στο παραμικρό από το λόγο της ελληνικής ριζοσπαστικής αριστεράς, σε βαθμό ικανό να προκαλέσει εγκεφαλικό στον εξοχότατο Καρατζαφέρη και τον κ. Μάκη Βορίδη. Και επιπλέον της έχει εξασφαλίσει 17% και την τρίτη θέση στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις.

Η «έγκυρη» Λε Μόντ έφθασε μάλιστα να αφιερώσει μισή σελίδα της σε άρθρο που αμφισβητούσε εάν η Ελλάδα ανήκει καν στην Ευρώπη -κάτι που από μια σειρά άλλων κειμένων της δεν φαίνεται να αμφισβητεί για την Τουρκία, της οποίας σταθερά υποστήριξε την ένταξη στην Ε.Ε. Για την Ελλάδα προσυπογράφει τώρα και τις θεωρίες του Χάντιγκτον…

Ακόμη χειρότερο: μια θαυμάσια αθρογραφική επιστολή του κ.Ετιέν Ρολάν καθηγητού Αρχαιολογίας και πρώην Δ/ντού της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα, που σε απάντηση υπενθύμιζε την εξέχουσα ελληνική συμβολή στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, με τίτλο «Ελλάδα αγάπη μου» (στα ελληνικά) η Μόντ δημοσίευσε μόνο στην ηλεκτρονική έκδοσή της, αλλά όχι στην έντυπη έκδοση που διαβάζουν οι Γάλλοι. Άλλη μια χαρακτηριστική επιβεβαίωση της διπροσωπίας μιας εφημερίδας που κατά τη δικτατορία διατηρούσε ως ανταποκριτή στην Αθήνα τον προπαγανδιστή της χούντας Μαρκ Μαρσώ και έστελνε μια φορά τον χρόνο τον Ερίκ Ρουλώ ή τον Φραντσεσκίνι για να εξασφαλίζει άλλοθι, έναντι της πλήμμυρας επιστολών διαμαρτυρίας, πού μόνο ελάχιστες, σπάνια δημοσίευε και αυτές κατακρεουργημένες.

Όπως στη Γερμανία με την Μούσχουρη, το ίδιο και στη Γαλλία, για να μην εγείρονται «προβλήματα συνειδήσεως» με την καθήλωση της ελληνικής κοινωνίας στον μεσαιωνικό τροχό μαρτυρίου, επιστρατεύονται διάφοροι διαθέσιμοι «πρόθυμοι» ελλαδικής προέλευσης για να προσφέρουν το κατά δύναμιν. ΄Ενας κάποιος Πρεβελάκης, καθηγητής σε γαλλικό πανεπιστήμιο, μέλος της ΄Ενωσης Γάλλο-Τουρκικής φιλίας, υποστηρικτής της κυπριακής διχοτόμησης, ομιλεί και γράφει συχνά περί ελληνικών πραγμάτων κατά τρόπο που αποδεικνύει παχυλή άγνοια και ελαφρότητα. Και ο δημοφιλής συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, ο οποίος σε ερώτηση για τα πλαστά στοιχεία που εξασφάλισαν στην Ελλάδα το εισιτήριο στην ΟΝΕ, απάντησε ότι και στη Τροία μπήκαν οι Έλληνες με τον Δούρειο Ίππο…Ευφυολογήματα… Δηλαδή περίπου ότι είναι στο αίμα μας οι μεθοδεύσεις εξαπάτησης. Δεν βρήκε κάτι καλύτερο. όπως λ.χ. ότι το κόλπο ήταν ευρύτατα εν χρήσει και απλώς αντιγράφτηκε, η ότι οι «εταίροι» έχουν παραδεχθεί ότι ήξαιραν και έκλειναν τα μάτια για τους ιδιοτελείς τους λόγους- όπως ομολόγησε ο Γιούνκερ και εσχάτως και ο Μπαρόζο, όπως εκτίθεται πιο κάτω.

Μεγάλο γαλλικό κανάλι, στα πλαίσια ενός παστεριωμένου ρεπορτάζ/ ντοκιμαντέρ από την Αθήνα, μ’ εντεταλμένο για την έρευνα έναν ευτραφή και πλαδαρό απεσταλμένο του συστήματος, μετέφερε και τη κατά το ήμισυ γνωστή βαρύγδουπη μαρτυρία του κ. αντιπροέδρου ότι «οι πολιτικοί είναι και οι έξυπνοι άνθρωποι» και ότι «οι διαμαρτυρόμενοι στις πλατείες είναι κομμουνιστές, είναι φασίστες και είναι μ… κες. ιls sont des communistes, ils sont des fascistes et ils sont des cons.»

Απολογούμενος αργότερα σε κάποιο φιλικό του στούντιο για τον χαρακτηρισμό (που επιεικώς αποδόθηκε στην Ελλάδα με την κυρίαρχη στο τρέχον γλωσσάριο λέξη) ο Πάγκαλος ισχυρίσθηκε ότι την είχε χρησιμοποιήσει και ο Ντε Γκώλ. Εψεύσθη ασύστολα, όπως συνήθως. Ο Ντε Γκώλ σε κάποια στιγμή απόγνωσης χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό veau ( μοσχάρια) για ορισμένους συμπατριώτες του. Ουδέποτε ξέπεσε στη χυδαιότητα.

Στις 10 Νοεμβρίου, όταν ανατέθηκε η πρωθυπουργία στον Παπαδήμο, ο επικεφαλής της εξωτερικής ειδησεογραφίας του τηλεοπτικού δικτύου L.C.I. Βενσάν Ερβουέ παρουσίασε τη νέα έκδοση μιας γαλλικής διπλωματικής επιθεώρησης, λέγοντας: «Δημοσιεύεται εδώ μια συνέντευξη του προέδρου της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά, στην οποία εδήλωνε αποφασισμένος για τη μείωση των φόρων και εναντίον των μέτρων λιτότητας. Σήμερα λέει τα αντίθετα. Δημαγωγία είναι σίγουρα μια λέξη ελληνική!»

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα δεν προκαλεί έκπληξη ότι και ο αδιαμφισβήτητα φιλέλληνας Ζισκάρ Ντ Εσταίν αναγκάσθηκε να παραδεχθεί ότι απετέλεσε λάθος η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Αυτό που προκαλεί κάποιαν έκπληξη είναι η πληροφορία από αυτήκοους Γάλλους συναδέλφους για κάποιες απίστευτες φράσεις του πρεσβευτή της Ελλάδος σε ακρόαση του Μπαρόζο από 150 διευθυντές επιχειρήσεων, διπλωμάτες και δημοσιογράφους.

Αυτό το πρωτόγνωρο στα χρονικά της διεθνούς διπλωματίας περιστατικό σημειώθηκε στις 14 Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια προγεύματος που είχε οργανώσει το περιοδικό «Politique Internationale» με τιμώμενο πρόσωπο τον πρόεδρο της Κομισιόν Εμάνουελ Μπαρόζο και προσκεκλημένους τις 150 ανωτέρω προσωπικότητες.

Σχετικά με την Ελλάδα ο Μπαρόζο έκανε μιαν ακόμα αποκάλυψη, που επιπλέον εκείνης του Γιούνκερ, αποδεικνύει την συνενοχή (τουλάχιστον) του γεμανο-γαλλικού άξονα στις στατιστικές ταχυδακτυλουργίες Σημίτη-Γκόλντμαν Σακς- Παπαδήμου για την καταγγελλόμενη τώρα από τους Μερκοζί λαθραία είσοδο στην ΟΝΕ. Ο οικοδεσπότης και εκδότης του περιοδικού είχε εισαγωγικά αναφέρει ότι μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα και ότι τα λεγόμενα στην εκδήλωση καλύπτονται από τον κανόνα του off the record, αλλά ο γράφων δεν ήταν παρών οι δε Γάλλοι συνάδελφοι μεταφορείς δεν πρόκειται να τα δημοσιεύσουν και δεν δεσμεύθηκαν για φιλική αλληλο-ενημέρωση. Είπε λοιπόν ο Μπαρόζο :

Κατά την πρώτη θητεία μου είχα ζητήσει να γίνει έλεγχος από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία (EUROSTAT) των στατιστικών στοιχείων που παρουσίαζαν οι χώρες μέλη επειδή είχα αμφιβολίες για την ακρίβεια των ελληνικών στατιστικών στοιχείων. Αλλά την εποχή εκείνη η Γερμανία και η Γαλλία στάθηκαν αντίθετες στην εισήγησή μου.

Πριν από αρκετούς μήνες υιοθετήθηκε μια οδηγία που επέτρεψε αυτόν τον έλεγχο από την EUROSTAT.

Με τη δήλωση αυτή συμπληρώνει την ομολογία του Γιούνκερ ότι οι Ευρωκράτες εγνώριζαν από χρόνια ότι η Ελλάδα καλπάζει προς την χρεωκοπία αλλά δεν μιλούσαν επειδή Γερμανία και Γαλλία έπρεπε να προωθήσουν τις εξαγωγές τους. Και ενισχύει έτσι ο Μπαρόζο τον νομικό φάκελο καταγγελίας και αποκήρυξης του επονείδιστου χρέους.

Ο Μπαρόζο είπε ακόμη ότι συνέστησε στους Παπανδρέου και Σαμαρά μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας για την εφαρμογή του «σχεδίου σωτηρίας» και των μέτρων λιτότητας. Είπε επίσης ότι η Ελλάδα δεν έχει χρησιμοποιήσει τα 15 δις. ευρώ που δικαιούται από τα διάφορα ευρωπαϊκά ταμεία.

Από το ακροατήριο του Μπαρόζο ο κ. Λωράν Ντασώ, γιος του γερουσιαστή Σερζ Ντασώ και διευθυντής της βιομηχανίας αεροπλάνων, σηκώθηκε και είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να αποβληθεί από την Ευρωζώνη.

Εκεί ο πρεσβευτής της Ελλάδος τι ήθελε να σηκωθεί και να πάρει το λόγο; Για να υπερασπισθεί άραγε τη χώρα του, που γι΄αυτό τον έστειλε στο Παρίσι;

Να τι αισθάνθηκε την ανάγκη να πει, όπως τα μετέφεραν αυτήκοοι στον γράφοντα:

«Je suis l ambassadeur de la Grèce, hélas» (Γέλια στην αίθουσα). Μετάφραση: Είμαι πρεσβευτής της Ελλάδας, αλίμονο… Βρίσκομαι στη Γαλλία …ευτυχώς. Δεν ήξαιρα ότι είναι τόσο δύσκολο να είσαι πρεσβευτής…

Ο Μπαρόζο τον… παρηγόρησε λέγοντας του ότι ο ρόλος των πρεσβευτών είναι απαραίτητος για τη διάλυση των παρεξηγήσεων.

Αν αυτά ελέχθησαν ακριβώς έτσι, όπως από αυτήκοους μεταφέρθηκαν στον γράφοντα, τότε σημαίνουν ότι διαθέτουμε στο Παρίσι και αυτό το Κεφάλαιο: Ένα μοναδικό ίσως στην ιστορία της διπλωματίας πρεσβευτή που δηλώνει δημόσια ότι ντρέπεται να εκπροσωπεί τη χώρα που τον διαπίστευσε!

Θα μπορούσε ίσως κάποιος να ισχυρισθεί ότι εκείνο το hélas δεν ήτανε αλίμονο, αλλά Hellas, δηλαδή Ελλάδα. Δηλαδή ότι μετέφρασε τη προηγούμενη γαλλική λέξη Grèce με το ελληνικής χρήσεως Hellas στο γαλλικό ακροατήριό του! Αλλά και οι επόμενες φράσεις του δεν αποτελούν τη συνέχεια και εξήγηση του αλίμονο της απόγνωσής;

Και τέλος, ήταν η περιττή μετάφραση Ελλάς αυτό που έκανε τους 150 επιτελείς επιχειρήσεων, διπλωμάτες και δημοσιογράφους να ξεκαρδιστούν, ή το τραγελαφικό θέαμα ενός απίθανου πρεσβευτή από την Ελλάδα της απόλυτης παρακμής ;

Εάν, φυσικά, όπως τονίστηκε, το περιστατικό αποδόθηκε σωστά από τις πηγές της πληροφορίας.

Αν και δεν μοιάζει με προϊόν σατανικής επινόησης…

Μ. Στυλιανού

Αναρτήθηκε από skal

2011-12-23T17:14:00.002+02:00

Τα παπαγαλάκια Υπηρεσίας και οι ροζ “αριστεροί”…

Της Μαργαρίτας Ισιδώρου

Αφορμή αυτής της παρέμβασης είναι τα σχετικά σχόλια και άρθρα, εκπομπές των κρατικοδίαιτων καναλιών με προεξέχοντα σήμερα τον «δημοσιογράφο» Καμπουράκη, με αφορμή τα τεκταινόμενα στη Β. Κορέα, τη Μέση Ανατολή και τη στάση «δημοσιογράφων», ΜΜΕ, αλλά και κομμάτων του προοδευτικού χώρου.

Στη γραμμή της αμερικάνικης υποκουλτούρας του ιμπεριαλισμού είναι ταγμένα τα παγκόσμια ΜΜΕ και δυστυχώς ορισμένοι “προοδευτικοί” του πλανήτη.

Αν το φαινόμενο ήταν μια αντανάκλαση της άγνοιας και της αμάθειας των εγχώριων παπαγάλων Υπηρεσίας, θα μπορούσε κάποιος να το παραγνωρίσει.

Όμως αυτό δεν είναι έτσι …και επειδή τα ΜΜΕ είναι πλήρως ελεγχόμενα θα προσπαθήσουμε μια...
διαφορετική προσέγγιση.

Οι καλόπιστοι αναγνώστες ας έρθουν στη θέση ενός πολίτη στις ΗΠΑ, στη Β. Κορέα ή όποιου πολίτη της «πολιτισμένης» Ευρώπης, ο οποίος καθισμένος στον καναπέ του αρέσκεται στη γελοιοποίηση μέσω μιας αντίστοιχης εκπομπής με άνδρες που φορούν φούστες στο κεντρικό μνημείο της σύγχρονης Ελλάδας, (εδώ να σημειώσουμε ότι πριν λίγα χρόνια έτσι κι εμείς αντιμετωπίζαμε τους σκωτσέζους).

Δεν είναι "γελοίο" το θέαμα ενός άνδρα με φούστα; Έχει δυνατότητα ο ευρωπαίος, αφρικανός, ασιάτης, αμερικάνος τηλεθεατής να το κατανοήσει χωρίς γνώση και αντίληψη για πολιτισμό και παραδόσεις ενός λαού, όπως ο ελληνικός;

Ο αμερικανός "Καμπουράκης" θα μπορούσε να γελοιοποιήσει το θέαμα και για λογαριασμό ποιων;

Όμως, ο εγχώριος Καμπουράκης του megaλου καναλιού Υπηρεσίας εκ Κρήτης ορμώμενος, ή ο συνέταιρος του Οικονομέας εκ Μάνης ορμώμενος, πως θα μπορούσαν να σχολιάσουν τις θέσεις που θα παρουσίαζε ένας Σκανδιναβός συνάδελφός τους για τις μοιρολογίστρες της Κρήτης, της Μάνης, της Ρούμελης;

Ακόμη και στη γειτονική Ιταλία οι κάτοικοι των Ελληνόφωνων χωριών της Καλαβρίας και οι Ιταλοί της Σικελίας, ειδικώς όσον αφορά τις «μοιρολογίστρες» που είναι στην πολιτιστική τους παράδοση, δέχονται κάθε είδους ρατσιστικά-ναζιστικά σχόλια από τους «πολιτισμένους» βόρειους συμπολίτες τους…

Φυσικά δεν ενοχλεί τους εγχώριους "δημοσιογράφους" και μάλιστα ίσως παρουσιάσουν ως «ενδιαφέρουσα» είδηση του κυρίαρχου πολιτισμού τους, ότι στη χώρα πρότυπο του πολιτισμού τους, στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ διεξάγεται παγκόσμιο πρωτάθλημα μαλακίας (αυνανισμού -Masturbate-a-thon- για όσους η ηθική τους θίγεται).

Βέβαια, σήμερα το πρωί ο αριστοκράτης Καμπουράκης έγινε έξαλλος μιλώντας για παράφρονες στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, επειδή έκλαιγαν τον δικό τους ηγέτη.

Έλαβε άραγε υπόψη του ότι η σημερινή Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας ήταν υπό Ιαπωνική κατοχή και απέφυγε να αφομοιωθεί πολιτιστικά η κατακτηθείσα χώρα από τους πολιτισμένους Ιάπωνες;

Έλαβε υπόψη του ότι απέφυγε τον δυτικό "εκπολιτισμό" της από τους αμερικανούς και με έλληνες στρατιώτες που πολεμούσαν στην άκρη του κόσμου για να εκπολιτίσουν τους άγριους πεινασμένους και ρακένδυτους Κορεάτες για λογαριασμό των ΗΠΑ, με 97% αναλφαβητισμό;

Έλαβε υπόψη του ότι υφίστανται -από την ίδρυση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας- ένα πλήρες εγκληματικό εμπάργκο εθνοκάθαρσης;

Έλαβε υπόψη του πως η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Επίσης, δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας;

Έλαβε υπόψη του ότι σήμερα οι πολίτες αυτής της χώρας δεν πεινούν, δεν είναι ζητιάνοι, δεν είναι αναλφάβητοι, δεν υπόκεινται στους κανόνες του ΔΝΤ, κατηγορούνται -οι ρακένδυτοι άγριοι που δεν εκπολιτίστηκαν- από τη διεθνή κοινότητα (βλέπε ΗΠΑ και αμερικανόδουλα πολιτισμένα καθεστώτα) πως αναπτύσσουν προγράμματος κατασκευής πυρηνικών όπλων; Ποιοι; Οι απολίτιστοι και αγράμματοι;

Η επικίνδυνη για τη διεθνή «ειρήνη» Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας δεν έχει ελευθερίες και όλα τα προτερήματα που διαθέτουμε εμείς…

Εμείς με τη βοήθεια του ΔΝΤ έχουμε ελευθερίες, εθνική κυριαρχία, δημοκρατία, δημοκρατικό Σύνταγμα, ανέργους, άστεγους, παιδιά που λιμοκτονούν στα σχολεία, μεροκάματα πείνας, συντάξεις πείνας και Καμπουράκηδες!

Ευτυχώς που ψόφησε ο αχρείος κομμουνιστής Ανδρέας Παπανδρέου (αυτός είναι υπεύθυνος για τους σημερινούς νενέκους, για όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα), γιατί είχε πολύ καλές σχέσεις με την Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας και γλιτώσαμε από την Κορεοποίηση της Ελλάδας, κερδίζοντας Καμπουράκηδες, ΔΝΤ, τρόϊκα και σια…

Aπό το βιβλίο: "Κώστας Τσίμας - Σελίδες Ζωής Αγώνες για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία"

Πιθανότατα εκεί δεν διαθέτουν Καμπουράκηδες, ή οι αντίστοιχοι εκεί υπηρετούν ένα πολιτικό σύστημα που δεν μας είναι αρεστό και όπως διατείνονται οι ΗΠΑ και ορισμένες ΜΚΟ υπάρχει καταπίεση.

Η προσβολή των παραδόσεων και του πολιτισμού του, του λαού της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας που αποσκοπεί; Που εντάσσεται; Τι στοχεύει;

Οι απαντήσεις απλές, που όμως δεν θα ακούσουμε σε κανένα ΜΜΕ και κανείς δημοσιογράφος Υπηρεσίας…

Μας κάνουν έξαλλους γιατί μας λένε ότι το Ιράν, η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας αναπτύσσουν πυρηνικά προγράμματα που απειλούν τη διεθνή ειρήνη, την πρόοδο και ευημερία των λαών (έτσι είπαν και για το Ιράκ), αλλά δεν μας λένε για τις παράνομες -με το δικό τους διεθνές δίκαιο- πυρηνικές βόμβες του σιωνιστικού ναζιστικού ισραηλινού καθεστώτος…

Μας κάνουν έξαλλους με την επικίνδυνη Κούβα για τη διεθνή ειρήνη και πρόοδο -κι εκεί εμπάργκο-, για τον «τρελό» κι επικίνδυνο Τσάβες, αλλά δεν μας λένε για την εθνοκάθαρση στη Γάζα…

Μας κάνουν έξαλλους με το ισλαμικό επικίνδυνο Ιράν, αλλά δεν μας λένε για την παραβίαση του δικού τους διεθνούς δικαίου με κατασκοπευτικά υπερσύγχρονα αεροσκάφη…

Μας κάνουν έξαλλους με τις δήθεν δολοφονίες αντιπολιτευόμενων στη Συρία, αλλά δεν μας λένε τι συνέβη στις κατευθυνόμενες από τις ΗΠΑ «αλλαγές» στον αραβικό κόσμο και τις καθημερινές δολοφονίες…

Ατελείωτος ο κατάλογος των διεθνών εγκλημάτων και των δημοσιογράφων Υπηρεσίας που διαστρεβλώνουν την αλήθεια…

Φυσικά πανηγύριζαν για την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, για την αναγκαιότητα να παραχωρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία για να βάλει «τάξη» η τρόικα, για τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα…

Φυσικά πανηγυρίζουν για την κυβέρνηση Παπαδήμου με κυβερνητικό εταίρο τον κ. Καρατζαφέρη, που μας λέει ότι τα παιδιά μας πρέπει να γίνουν πόρνες τα κορίτσια και χανουμάκια τα αγόρια, για τη σωτηρία της «πατρίδας»…

Αιδώς Αργείοι, Φαρισαίοι, Υποκριτές, γελοία ανθρωποειδή κτήνη, φτηνιάρικα δουλικά ενός άθλιου συστήματος!

* Για όλα αυτά η ευθύνη μιας μερίδας της αριστεράς είναι τεράστια και δικαιολογίες περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» δεν καλύπτουν την πολιτική αναπηρία της! Βλέπουν το δένδρο -όπως επιδιώκουν με την υποκουλτούρα τους οι ΗΠΑ- και χάνουν το δάσος: τον Άνθρωπο και την ανθρώπινη Αξιοπρέπεια!

Αναρτήθηκε από sibilla στις Πέμπτη, Δεκέμβριος 22, 2011

2011-12-16T11:23:00.004+02:00

Η μεγάλη ληστεία της Ελλάδoς. Πως και τι έγινε. Συγκλονιστικό άρθρο!!

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες.
«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος τηςοικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».
«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει. «Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚ ΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγουςνα καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.
«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.

Η δημιουργία των μηχανισμών
Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.
Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα.

Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!
Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.
Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Oικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.

Αριθμοί και γεγονότα
Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο "Τον δρόμον τετέλεκα" [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.

Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο http://tiny.cc/j3jax
[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

*Το άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος Νοεμβρίου 2011 της Athens Review of Books, και έχει τίτλο «Η μεγάλη ληστεία». Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος.
Πηγή

2011-12-16T11:14:00.002+02:00

Βρετανός ΥΠΑΜ: Θα διατηρήσουμε τις βάσεις στην Κύπρο

ΠΗΓΗ: ΚΥΠΕ

>Η Βρετανία θα διατηρήσει και τις δύο στρατιωτικές βάσεις που έχει στην Κύπρο, δήλωσε την Πέμπτη ο Υπουργός Αμυνας Φίλιπ Χάμοντ μετά την αξιολόγηση της λειτουργίας τους.

Oπως μεταδίδει το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς, ο κ. Χάμοντ επιβεβαίωσε τη «σταθερή δέσμευση» της Βρετανίας στις βάσεις, λέγοντας ότι έχουν αποδείξει την αξία τους κατά τη διάρκεια των αεροπορικών αποστολών στη Λιβύη, καθώς και ως κέντρο διαχείρισης για δραστηριότητες στο Αφγανιστάν.

«Οι βάσεις βρίσκονται σε μια περιοχή γεωπολιτικής σημασίας και ψηλής προτεραιότητας μακροπρόθεσμα για τα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας του Ηνωμένου Βασιλείου», ανέφερε σε γραπτή δήλωσή του στη Βουλή των Κοινοτήτων ο Βρετανός Υπουργός.
Σύμφωνα με τον κ. Χάμοντ, οι βάσεις μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στον τερματισμό στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, καθώς η Βρετανία θα μετακαλέσει πίσω στη χώρα 9.500 στρατιώτες ως το τέλος του 2014.

www.kathimerini.com.cy

2011-12-16T11:03:00.002+02:00

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τα Σκόπια: Επισκόπηση και Παρατηρήσεις, α΄ μέρος

Προκαταρκτικά
Στις 17 Νοεμβρίου 2008, η κυβέρνηση των Σκοπίων κατέθεσε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εναντίον της Ελληνικής Δημοκρατίας, αναφορικά με την ερμηνεία του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, η οποία υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών στις 13 Σεπτεμβρίου 1995. Σύμφωνα με την διαδικασία, όπως αυτή ορίζεται από τον Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, η προσφυγή των Σκοπίων κοινοποιήθηκε στην Ελληνική Κυβέρνηση.

Το Διεθνές Δικαστήριο όρισε τις προθεσμίες υποβολής Υπομνήματος των Σκοπίων και Αντι-υπομνήματος εκ μέρους της Ελλάδος. Σε επιστολή της Ελληνικής Κυβέρνησης προς το Διεθνές Δικαστήριο αναφερόταν πως κατά τη γνώμη της ελληνικής πλευράς, το Διεθνές Δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα επί της προσφυγής των Σκοπίων, αλλά αντί να καταθέσει προκαταρκτικές αντιρρήσεις σύμφωνα με τον Κανονισμό του Διεθνούς Δικαστηρίου, θα εξέταζε ζητήματα τόσο για την αναρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου όσο και για την ουσία της προσφυγής.
Σύμφωνα με το Καταστατικό του Δικαστηρίου, από την στιγμή κατά την οποία δεν υπήρχε δικαστής ελληνικής ή σκοπιανής υπηκοότητας στη σύνθεση του σώματος, το κάθε διάδικο μέρος επέλεξε από ένα ad hoc δικαστή. Η ελληνική πλευρά επέλεξε τον καθηγητή Εμμανουήλ Ρούκουνα, ομότιμο καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1997 μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Η κυβέρνηση των Σκοπίων επέλεξε τον Κροάτη Budislav Vukas, καθηγητή Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Δίκαιο της Θάλασσας από το 1996 ως το 2005.
Στα τέλη Οκτωβρίου 2010 ολοκληρώθηκε η κατάθεση εγγράφων των δύο πλευρών προς το Διεθνές Δικαστήριο και στο διάστημα 21 - 30 Μαρτίου 2011 έλαβε χώρα η δημόσια ακροαματική διαδικασία στη Χάγη. Τη Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Hisashi Owada ανακοίνωσε την απόφαση.
Η προσφυγή των Σκοπίων προς το Διεθνές Δικαστήριο περιείχε τα εξής αιτήματα: πρώτον, το Δικαστήριο να διακηρύξει ότι η Ελλάδα παραβίασε τις υποχρεώσεις τις αναφορικά με το άρθρο 11 παρ.1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας· δεύτερον, το Δικαστήριο να παραγγείλει προς την Ελληνική Κυβέρνηση να απέχει στο μέλλον από οποιαδήποτε άρνηση, άμεση ή έμμεση, στην προσπάθεια των Σκοπίων να καταστούν μέλος στο ΝΑΤΟ ή σε οποιουσδήποτε άλλους ‘διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς’ στους οποίους η Ελλάς είναι μέλος και στους οποίους τα Σκόπια θα αναφέρονται σύμφωνα με τον προσδιορισμό της β΄ παραγράφου του Ψηφίσματος 817 του 1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δηλαδή Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Επιπροσθέτως, στην Απάντηση της προς το ελληνικό Αντι-υπόμνημα, η σκοπιανή πλευρά κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τους ελληνικούς ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
Από την άλλη, στο Αντι-υπόμνημα της η ελληνική πλευρά ισχυριζόταν πως η προσφυγή των Σκοπίων δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και ότι στην περίπτωση κατά την οποία η προσφυγή κριθεί αποδεκτή, να αποφανθεί ότι οι ισχυρισμοί των Σκοπίων είναι αστήρικτοι.

Εισαγωγικές Παρατηρήσεις της Απόφασης
Στην Εισαγωγή της απόφασης παρατίθεται το ιστορικό της διαμάχης Ελλάδος- Σκοπίων. Αναφέρεται ότι στις 30 Ιουλίου 1992 τα Σκόπια υπέβαλλαν αίτηση για ένταξη στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών υπό την ονομασία ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ και ότι η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε στις 25 Ιανουαρίου 1993 τονίζοντας πως το όνομα Μακεδονία αναφερόταν σε μια γεωγραφική περιοχή στην Νοτιανατολική Ευρώπη η οποία περιείχε ένα σημαντικό τμήμα της επικράτειας και πληθυσμού της Ελλάδος και τρίτων χωρών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως η ελληνική κυβέρνηση εξέφρασε τις αντιρρήσεις τις στην ένταξη των Σκοπίων με το όνομα ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ έξι μήνες μετά την κατάθεση αίτησης. Είναι χαρακτηριστική η βραδύτητα με την οποία αντιδρά η ελληνική πλευρά διαχρονικά στο ζήτημα των Σκοπίων, βραδύτητα η οποία ενισχύει τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, όπως φαίνεται καθαρά μέσα από την ανάγνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Η Εισαγωγή συνεχίζει αναφέροντας το Ψήφισμα 817 της 7ης Απριλίου 1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας το οποίο αφού τονίζει ότι έχει προκύψει διαφορά αναφορικά με την ονομασία του αιτούντος κράτους (Σκοπίων), παρακινεί τα μέρη να επιλύσουν την διαφορά και αποφασίζει ότι το κράτος αυτό θα γίνει δεκτό στον ΟΗΕ και ότι «…προσωρινώς θα αναφέρεται για κάθε σκοπό εντός των Ηνωμένων Εθνών ως ‘ η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας’…», όντας εκκρεμής ο διακανονισμός της διαφοράς του ονόματος.
Στις 18 Ιουνίου 1993, ελλείψει προόδου στην διαφορά του ονόματος, το Συμβούλιο Ασφαλείας, υιοθέτησε το Ψήφισμα 845 το οποίο προέτρεπε τα μέρη της διαφοράς (Ελλάδα και Σκόπια) να συνεχίσουν τις προσπάθειες, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα, για ταχεία επίλυση των εναπομεινάντων μεταξύ τους θεμάτων.
Γίνεται αναφορά στο εμπάργκο της Ελληνικής Κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 1994 και στο γεγονός ότι τα Σκόπια έγιναν μέλος διαφόρων οργανισμών του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, αλλά ότι η προσπάθεια να καταστούν μέλη διαφόρων διεθνών οργανισμών εκτός ΟΗΕ, οργανισμούς στους οποίους η Ελλάς ήταν μέλος, υπήρξε ανεπιτυχής.
Τέλος, γίνεται ειδική μνεία για την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 με την οποία εγκαθιδρύονταν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων. Η σημαντική, για την προσφυγή των Σκοπίων, διάταξη ήταν το άρθρο 11 παρ. 1 σύμφωνα με το οποίο μετά την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας, το Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρώτου Μέρους ( Ελλάς) συμφωνεί να μην φέρει αντιρρήσεις στην προσπάθεια του Συμβαλλόμενου Μέρους του Δευτέρου Μέρους (Σκόπια) να καταστεί μέλος σε ‘διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς’ στους οποίους ( η Ελλάς) είναι ήδη μέλος. Ως εξαίρεση στην παραπάνω διάταξη ορίζεται η περίπτωση, κατά την οποία το Συμβαλλόμενο Μέρος του Δεύτερου Μέρους ( Σκόπια) θα αναφέρεται σε έναν οργανισμό ή θεσμό με ονομασία διαφορετική από αυτή στην οποία γινόταν αναφορά στην δεύτερη παράγραφο του Ψηφίσματος 817, δηλ. όταν θα γινόταν χρήση ονομασίας διαφορετική από ‘Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας’. Σε μια τέτοια περίπτωση το Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρώτου Μέρους ( Ελλάς) θα είχε το δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις. Με αυτήν την διατύπωση, η ελληνική διπλωματία, ήλπιζε ότι θα στερούσε τη δυνατότητα στα Σκόπια να κάνουν χρήση της ονομασίας ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’… (Συνεχίζεται)
Ι.Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων-Διεθνολόγος
1
Αναρτήθηκε από skal στις 12/15/2011 09:20:00 μμ

2011-12-14T14:35:00.002+02:00

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Βαρύτατες σκιές πάνω από τον Αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τα έθνη που ξεχνάνε την ιστορία τους καταδικάζονται να την ξαναυποστούν. Το αληθινό πρόγραμμα της ελληνικής στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974), αποκαλύφθηκε τον Ιούλιο του 1974.

‘Hταν η διχοτόμηση και ο έλεγχος της Κύπρου (και της Κρήτης) από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, για να υποστηριχθούν τα σχέδια επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή που ήταν σε εξέλιξη ή εξυφαίνοντο τότε (όπως και σήμερα πολύ ευρύτερα και σημαντικότερα από τότε). Ελληνικός φασισμός, αντίστοιχος με τον γερμανικό του Χίτλερ, ή τον γαλλικό της Λεπέν, ούτε υπήρξε, ούτε υπάρχει. Στη χώρα μας, ο φασισμός ήταν και είναι απλή προέκταση ξένων δυνάμεων, συμφερόντων και υπηρεσιών.

Η πρόσφατη “εκδήλωση” χουντοφρόνων Ευελπίδων προκάλεσε δικαιολογημένη αγανάκτηση, αν και όχι τα πειθαρχικά μέτρα που επιβάλλει η δημοκρατική τάξη και η καλώς νοούμενη στρατιωτική πειθαρχία. Στην πραγματικότητα όμως, ο κίνδυνος της δικτατορίας δεν προέρχεται από ηλίθιους και προβοκάτορες. Εγγράφεται αφενός στη λογική της ακραίας φτωχοποίησης και αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού, που προκαλεί και χρειάζεται το Μνημόνιο, αφετέρου στις επιδιώξεις των γεωπολιτικών δυνάμεων που χρειάζονται πάλι τον ελληνικό χώρο.
Aν όμως θεωρείται, δικαιολογημένα, σοβαρό το κρούσμα του χουντισμού μεταξύ των μαθητών της κύριας στρατιωτικής σχολής της χώρας, τότε τι πρέπει να θεωρηθεί και τι σήμα δίνει, στη χώρα και στο στράτευμα, η τοποθέτηση ως πολιτικού προϊσταμένου των Ενόπλων Δυνάμεων, σε αυτή την κρισιμότατη, από κάθε δυνατή άποψη, στιγμή για τη χώρα, ενός πρωτοπαλλήκαρου των συνταγματαρχών; Και όμως, αυτό ακριβώς φαίνεται ότι συνέβη. ‘H ο Πρωθυπουργός Παπαδήμος και οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν γνωρίζουν τα άτομα που έκαναν Υπουργούς, κάτι που δείχνει ακραία ανευθυνότητα και ανεπάρκεια, ή τους αποδέχονται, κάτι που είναι πολύ χειρότερο. Είναι μάλιστα ακόμα πιο αξιοπερίεργο, τη στιγμή που πρόσφατα, ο κ. Παπανδρέου αναστάτωσε την Ευρώπη με πληροφορίες περί επικείμενου προνουντσιαμέντου και ο κ. Μπεγλίτης βρήκε την ώρα να αποκεφαλίσει όλο το στράτευμα.
Λαμπρός στρατιωτικός, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος υπήρξε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, αντιστάθηκε εμπράκτως στη δικτατορία που τον εκτόπισε και παραμένει, σήμερα, σύμβολο ηθικής ακεραιότητας στο πολιτικό στερέωμα της χώρας. Στις 13 Ιουνίου 1975, μιλώντας στη Βουλή των Ελλήνων, ο κ. Χαραλαμπόπουλος χαρακτήρισε τον σημερινό Αναπληρωτή Υπουργό ‘Aμυνας Γ. Γεωργίου ως “τραμπούκο της χούντας” που “οργίασε” τόσο στη Σκανδιναβία, όσο και στο Υπουργείο Εξωτερικών, όπου διορίστηκε ουσιαστικά ως διπλωμάτης από το παράθυρο, με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Στη δράση του κ. Γεωργίου στη δικτατορία αναφέρεται επίσης ο ηγέτης της “Δημοκρατικής ‘Aμυνας”, πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Βασίλης Φίλιας, που πλήρωσε με έξη χρόνια φυλακή την εναντίωσή του στη χούντα, στο βιβλίο του “Τα αξέχαστα και τα λησμονημένα” (Παπαζήσης, 1997).
Υπενθυμίζουμε ότι, στην περίοδο της Απριλιανής δικτατορίας, τα όργανα της τότε ΚΥΠ αλώνιζαν την Ευρώπη, και πιθανώς ενεπλάκησαν σε δολοφονίες και απαγωγές ανθρώπων που αντιτίθεντο στη δικτατορία, υποθέσεις που ουδέποτε εξιχνιάσθηκαν. Η αποχουντοποίηση παρέμεινε, στις περισσότερες περιπτώσεις, κενό γράμμα, κάτι που διαιώνισε την εξάρτηση του ελληνικού κράτους από ξένες δυνάμεις και είναι στη ρίζα των προβλημάτων που αντιμετώπισε η χώρα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, με αποκορύφωμα τη σημερινή κρίση. Μεταπολίτευση που χρειάζεται, οι ‘Eλληνες, να διορθώσουμε και ολοκληρώσουμε, όχι να αντιστρέψουμε. Αναμένουμε τι θα πει και, κυρίως, τι θα πράξει, ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Αναμένουμε επίσης τον κ. Αβραμόπουλο που, έντονα απασχολημένος με τις επαφές του στις ΗΠΑ, ίσως δεν είχε ακόμα τον χρόνο να ενσκήψει πολύ στο αντικείμενο του υπουργείου του.
Konstantakopoulos.blogspot.com
Μία λίγο μικρότερη εκδοχή του κειμένου αυτού δημοσιεύτηκε στον Κόσμο του Επενδυτή, στις 10.12.2011

Λεφτά υπάρχουν - «Βροχή» φόρων για τα ακίνητα

2011-12-06T11:29:00.002+02:00

Λεφτά υπάρχουν - «Βροχή» φόρων για τα ακίνητα

Μορφή χιονοστιβάδας λαμβάνουν οι φόροι που θα κληθούν να πληρώσουν τα ελληνικά νοικοκυριά με το νέο έτος.

Εκτός από το ειδικό τέλος ακινήτων τόσο για το 2011, όσο και για το 2012, που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, οι φορολογούμενοι θα κληθούν να βάλουν βαθειά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν έως και έξι φόρους για τα ακίνητα που έχουν στην κατοχή τους.

Πάνω από ένα εκατομμύριο φορολογούμενοι θα παραλάβουν τα εκκαθαριστικά σημειώματα για την καταβολή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων για το 2009. Θα το πληρώσουν οι άγαμοι που την 1η Ιανουαρίου του 2009 είχαν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 100.000 ευρώ και οι έγγαμοι με ακίνητα αξίας άνω των 200.000 ευρώ.
Επίσης, όσοι είχαν στην κατοχή τους την 1-1-2009 ατομική ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ με τα εκκαθαριστικά σημειώματα του ΕΤΑΚ του 2009 θα πληρώσουν και έκτακτη εισφορά, που θα επιβάλλεται κλιμακωτά.
Περισσότεροι από 200.000 φορολογούμενοι οι οποίοι κατείχαν την 1-1-2010 ακίνητα συνολικής αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ θα κληθούν να καταβάλλουν Φόρο Ακίνητης Περιουσίας για το 2010.
Πάνω από 2.000.000 φορολογούμενοι που κατέχουν ακίνητα αξίας άνω των 200.000 ευρώ θα παραλάβουν κι άλλα εκκαθαριστικά σημειώματα για την πληρωμή του ΦΑΠ του 2011.
http://www.euro2day.gr

2011-12-01T13:47:00.002+02:00

Να μπουν φυλακή οι υπεύθυνοι πολιτικοί, για να παραδειγματιστούν οι επόμενοι!

Ο Προβόπουλος καρφώνει τον ΓΑΠ για τον εκτροχιασμό του χρέους

Τον Γιώργο Παπανδρέου και τη διετή διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδειξε ως υπευθύνους για την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, ο οποίος χθες το βράδυ στη Βουλή είπε ξεκάθαρα ότι αν η οικονομική πολιτική είχε χειριστεί σωστά τα ζητήματα, χωρίς καθυστερήσεις και παλινωδίες, το χρέος θα ήταν βιώσιμο.

Ο κ. Προβόπουλος απέφυγε να υιοθετήσει τις εκτιμήσεις του Ευ. Βενιζέλου για ύφεση κοντά στο 5,5% και προέβλεψε ότι φέτος θα κλείσει στο 6%. Οπως είπε ο κ. Προβόπουλος, η πολιτική αβεβαιότητα του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου οδήγησε σε εκροή 14 δισ. ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες το συγκεκριμένο δίμηνο, ρυθμοί που διατηρήθηκαν και το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, όταν ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την εγκληματική απόφαση για δημοψήφισμα. Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, πάντως, ισχυρίστηκε ότι με το νέο κυβερνητικό σχήμα επήλθε σταθεροποίηση.
Απαντώντας σε καταιγισμό ερωτήσεων βουλευτών σχετικά με το ότι άλλα έλεγε πέρσι σχετικά με το «κούρεμα», ο κεντρικός τραπεζίτης προκάλεσε αίσθηση λέγοντας ότι δεν έχει αλλάξει άποψη σχετικά με το «κούρεμα», το οποίο ακόμα και τώρα θα έχει αρνητικές συνέπειες μακροπρόθεσμα. Απέφυγε μάλιστα να κάνει και οποιαδήποτε πρόβλεψη για τις επιπτώσεις στα ασφαλιστικά ταμεία λέγοντας ότι πολλά ακούει, αλλά είναι θέμα επιλογής που θα κάνει τελικά το υπουργείο Οικονομικών. Το ίδιο και για το αν τα «νέα» ομόλογα που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα θα ακολουθούν το βρετανικό ή το ελληνικό δίκαιο. Τόνισε όμως ότι αν το νέο επιτόκιο είναι 8%, είναι δώρον άδωρον. Ο κ. Προβόπουλος πρόσθεσε ότι το Μνημόνιο απέτυχε γιατί εφαρμόστηκε αποσπασματικά και στοχοποίησε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι αν η οικονομική πολιτική χειριζόταν με ορθό τρόπο τα ζητήματα το χρέος θα ήταν βιώσιμο.
Συμφωνώντας με τις διαπιστώσεις της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Προβόπουλος τόνισε ότι το καθαρό όφελος από το «κούρεμα» δεν θα είναι 100 δισ. ευρώ αλλά 70, καθώς τα 30 θα πάνε κατευθείαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ωστόσο χαρακτήρισε την ευκαιρία της 27ης Οκτωβρίου ως την τελευταία που θα έχει η χώρα μας.
Καταλήγοντας ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος προκάλεσε και πάλι αίσθηση δείχνοντας ότι προτιμά τις ξένες επενδύσεις (!) από τις ελληνικές διότι θα φέρουν περισσότερα χρήματα και τεχνογνωσία.
Γιώργος Λυκουρέντζος

2011-11-29T01:04:00.002+02:00

Οι Τσετσένοι απειλούν την Τουρκία ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΓΙΑ… ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ

Λιάνα Μυστακίδου

[Οι Τσετσένοι απειλούν την Τουρκία]

Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο («Kavakzadecenter.com»), εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος των «αγωνιστών» Τσετσένων Ουμάροφ , ο οποίος απείλησε με αντίποινα την Τουρκία, για την αδράνεια των μυστικών υπηρεσιών της, «οι οποίες επιτρέπουν σε Ρώσους πράκτορες να δολοφονούν συναγωνιστές του».

Τρεις Ρώσοι πολίτες δολοφονήθηκαν κατά την έξοδο τους από τζαμί στην Κωνσταντινούπολη στις 19 Σεπτεμβρίου.

Οι δυο εξ αυτών συνδέονται με την επίθεση αυτοκτονίας στο Αεροδρόμιο Domodedova της Μόσχας, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 37 άτομα.

Ο Ουμάροφ που ηγείται της οργάνωσης «Εμιράτο του Καυκάσου» επιδιώκει την ίδρυση ισλαμικού κράτους στην περιοχή. Για αυτό είχε αναλάβει και την ευθύνη της επίθεσης στο Αεροδρόμιο της Μόσχας.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι θα δώσουν πέντε εκ. δολάρια σε όποιον τους δώσει πληροφορίες για τη σύλληψη του Ουμάροφ.

http://www.elzoni.gr/html/ent/014/ent.16014.asp

2011-11-25T21:32:00.002+02:00

Η Γερμανία Πρέπει να Πληρώσει στην Ελλάδα τις Προ Πολλού Οφειλόμενες Υποχρεώσεις της.

Ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε πρόσφατα ότι η Γερμανία χρωστάει περισσότερα στην Ελλάδα από ότι η Ελλάδα στην Γερμανία. Όπως δημοσιεύθηκε πρόσφατα, η Γερμανική εφημερίδα Die Welt παραδέχθηκε ότι η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα το κατοχικό δάνειο.

Παρακαλώ επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://www.greece.org/blogs/wwii/ και υπογράψετε το Αίτημα του Φόρουμ Hellenic Professors and PhDs (Έλληνες Καθηγητές Πανεπιστημίων και Διδάκτορες) που ζητά από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών.
Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπει στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την απρόκλητη εισβολή των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Ήπειρο. Ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.
Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα κάτω από την κατοχή τους. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα – άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο, « Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους ».
Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η διαδικασία πληρωμής του. Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο. Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα, και η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971. Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, και το 1995. Παρά ταύτα, η Γερμανία αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. Το 1964, ο Γερμανός Καγκελάριος Erhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990.
Ενδεικτικό της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρεώσεων προς στην Ελλάδα είναι το ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια. Στις 2 Ιουλίου 2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011). Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στην Γερμανία να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011, guardian.co.uk, June 21, 2011).
Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν από τούς Έλληνες μόνο «ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους». Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών. Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισσότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς.
Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών.
Κώστας Τζάνος, Δρ Πυρηνικής Τεχνολογίας
Για το Forum Hellenic Professors and PhDs

2011-11-24T02:02:00.002+02:00

Ο Παπανδρέου απάλλαξε τον κ. Παπαδήμο από τα καθήκοντά του (του συμβούλου του πρωθυπουργού) στις 10-11-11. (βλ. ΦΕΚ)!

Δηλαδή αυτός που συμβούλευε πώς θα καταστραφεί η Ελλάδα, τώρα προήχθη σε πρωθυπουργό για να αποτελειώσει το έργο του!!!

Αναρτήθηκε από sibilla στις Πέμπτη, Νοέμβριος 24, 2011

Σε σωστή βάση οριοθετείται η ΑΟΖ

2011-11-22T12:11:00.002+02:00

Σε σωστή βάση οριοθετείται η ΑΟΖ

Κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση για ένα μείζον εθνικό θέμα, όπως είναι η δημιουργία Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, ήταν η αναφορά του υπουργού Εξωτερικών, Σταύρου Δήμα, κατά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της κυβέρνησης ενότητας. Πολλοί άνθρωποι, κυρίως στο εξωτερικό, σημείωσαν τη δήλωση του νέου υπουργού, καθώς πιστεύουν πως ο τρόπος με τον οποίο έθεσε το θέμα υποκρύπτει απόφαση -τουλάχιστον της ΝΔ- να μην απεμπολήσει τα νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Η άρνηση της προηγούμενης κυβέρνησης να ασχοληθεί με το ζήτημα προκάλεσε απορίες αλλά και ισχυρισμούς για "συμφωνίες κάτω από το τραπέζι" με την Τουρκία. Η αλήθεια είναι ότι όποτε τέθηκε το θέμα στον κ. Παπανδρέου ή το απέφυγε, ή απάντησε με την κλασική υπεκφυγή ότι θα το συζητούσε με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας. Φαίνεται ότι δεν το έπραξε, ενώ όταν το έθεταν στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών εισέπρατταν την κλασική τουρκική απάντηση και εκβιασμό: ότι δήθεν ο καθορισμός της ΑΟΖ σήμαινε... πόλεμο.

Ο κ. Δήμας παρουσίασε το προφανές και το ορθόν: ότι "η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, πέρα από τις σημαντικές οικονομικές ευκαιρίες που δημιουργεί, λειτουργεί και ως καταλύτης περιφερειακής ειρήνης και ασφάλειας".

Η χώρα μας βρίσκεται στην πολύ δυσάρεστη θέση να οδεύει προς χρεοκοπία εάν δεν γίνει ένα θαύμα, όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές. Αρα, εάν θεωρήσουμε ως δεδομένο τον ισχυρισμό αυτό, η Ελλάδα έχει ελάχιστες δυνατότητες να ασκήσει τα δικαιώματά της.

Υπάρχει και ο αντίλογος. Ο κ. Δήμας έχει δίκιο να υποστηρίζει ότι "η οριοθέτηση όλων των θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονες της Ελλάδας θα της δώσει και ένα τεράστιο πλεονέκτημα για να εκμεταλλευθεί τον θαλάσσιο πλούτο της". Ο πρώην πρωθυπουργός έριξε το πυροτέχνημα από το βήμα της Βουλής για τα κοιτάσματα της Κρήτης, για τα οποία ως κυβερνήτης της Ελλάδας δεν έπραξε τίποτα. Του πρόσφεραν την ευκαιρία οι Κύπριοι και οι Ισραηλινοί και την αρνήθηκε.

Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση σωτηρίας, που ανέλαβε να υλοποιήσει τη χειρότερη πολιτική λιτότητας, θα ασχοληθεί σοβαρά με την ΑΟΖ, η οποία μπορεί να αποτελεί... πρόκληση για την Τουρκία, αλλά πιθανότατα θα αποδειχθεί διαβατήριο για τη σωτηρία της Ελλάδας.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=24762&subid=2&pubid=63553971

2011-11-20T22:31:00.002+02:00

Φυγάς στο εξωτερικό στέλεχος των τουρκικού στρατού

Υψηλόβαθμο μέλος του επιτελείου του τουρκικού στρατού, του οποίου το όνομα εμπλέκεται σε σενάρια ανατροπής της τουρκικής κυβέρνησης, βρίσκει καταφύγιο στην Ρωσία

Του Νίκου Στέλγια

Ο κ. Μπακιτζί, εκτός από τα καθήκοντα του στην υπηρεσία των πληροφοριών του τουρκικού στρατού, ανέλαβε σημαντικά καθήκοντα στις ανατολικές μονάδες του τουρκικού στρατού
Για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του επιτελείου των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων εντάσσεται στην κατηγορία του φυγά στο εξωτερικό και καταζητείται από τις τουρκικές αρχές. Πρόκειται για τον υποστράτηγο Μουσταφά Μπακιτζί, ο οποίος πριν από λίγο καιρό ήταν ο υπαρχηγός της σημαντικής υπηρεσίας πληροφοριών του τουρκικού στρατού.
Σύμφωνα με σημερινά δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού τουρκικού Τύπου, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι ο κ. Μπακιτζί πέρασε στα εδάφη του Βορείου Ιράκ και στην συνέχεια βρήκε καταφύγιο στην Ρωσία.

Οι τουρκικές διωκτικές αρχές κατηγορούν τον κ. Μπακιτζί με το πρόσχημα της παράνομης περισυλλογής πληροφοριών για τους ισλαμιστές της χώρας καθώς και την διεξαγωγή προπαγανδιστικής εκστρατείας κατά των συντηρητικών - ισλαμιστικών ομάδων της Τουρκίας.

Ο κ. Μπακιτζί, εκτός από τα καθήκοντα του στην υπηρεσία των πληροφοριών του τουρκικού στρατού, ανέλαβε σημαντικά καθήκοντα στις ανατολικές μονάδες του τουρκικού στρατού και καταπολέμησε τις ένοπλες ομάδες του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος.

Παρά τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, τον Αύγουστο η νέα ηγεσία του στρατού αποφάσισε την προαγωγή του. Παράλληλα, ο υποστράτηγος διορίστηκε σε ένα «παθητικό» πόστο του επιτελείου και οι τουρκικές διωκτικές αρχές ζήτησαν την συνεργασία του τουρκικού στρατού για την προφυλάκιση του.

Μετά τον Αύγουστο, ο Μουσταφά Μπακιτζή αποφάσισε να αγνοήσει το κάλεσμα του επιτελείου και των διωκτικών αρχών. Έτσι, σύμφωνα με τον φιλοκυβερνητικό τύπο της Τουρκίας, στις αρχές του Σεπτεμβρίου εξουσιοδότησε την σύζυγο του για την αποστράτευση του, άδειασε τους τραπεζικούς λογαριασμούς του και αποχώρισε από παράνομους οδούς για το Βόρειο Ιράκ. Στην συνέχεια επέλεξε την Ρωσία ως τελικό προορισμό.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι κύκλοι του τουρκικού επιτελείου έχουν το στόμα τους κλειστό απέναντι στους σημερινούς ισχυρισμούς του τουρκικού Τύπου. Όπως έχει ήδη τονιστεί, για πρώτη φορά ένα υψηλόβαθμος στέλεχος του στρατού περνά σε καθεστώς φυγά και αναζητά καταφύγιο στο εξωτερικό.

Ο ισχυρισμός ότι ο κ. Μπακιτζί βρήκε καταφύγιο στην Ρωσία είναι αξιοσημείωτος. Σύμφωνα με έμπιστες πληροφορίες που διαθέτει η «Κ», εδώ και καιρό, στον τουρκικό στρατό υπάρχει μια ομάδα στρατηγών, που υποστηρίζει την σύσφιξη των σχέσεων της Τουρκίας με την Ρωσία και την Κίνα. Η συγκεκριμένη ομάδα κατηγορεί τις ΗΠΑ με το πρόσχημα ότι παρέχουν πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη στην κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

www.kathimerini.com.cy

Παπαδήμος, Μόντι: Εξαγορά της Ευρώπης από την Τριμερή;

2011-11-15T13:29:00.002+02:00

Παπαδήμος, Μόντι: Εξαγορά της Ευρώπης από την Τριμερή;

του Adrian Salbuchi Russia Today

Η κρίση του δημόσιου χρέους, σφίγγοντας τα πλοκάμια της γύρω από την Ευρώπη, πήρε τα κεφάλια δύο πρωθυπουργών: της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Κοιτάζοντας τα πρόσωπα που τους αντικατέστησαν, δεν μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί για το αν πρόκειται για περισσότερο σφίξιμο της λαβίδας γύρω από το λαιμό των απλών ανθρώπων.

Η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν δημόσιο χρέος τεράστιου ύψους που δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν αν δεν πάρουν
μαζική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ως προοίμιο για αναχρηματοδότηση από τις διεθνείς τράπεζες.

Η Ελλάδα αντικατάστησε τον πρωθυπουργό της μετά την τόλμη του να ανακοινώσει ότι θα υπέβαλε σε δημοψήφισμα έναν ακόμη γύρο σκληρών μέτρων λιτότητας.
Ο νέος πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Λουκάς Παπαδήμος, πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ και πρώην Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας, και μέλος της ισχυρούς Τριμερούς Επιτροπής του Ντέιβιντ Ροκφέλερ (JPMorgan Chase / Exxon).

Όσον αφορά την Ιταλία, στη θέση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι διόρισαν τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Μάριο Μόντι (Mario Monti), ο οποίος τυχαίνει να είναι ο Πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής στην Ευρώπη.

Κάθε φορά που ακούμε για «κρίσεις του χρέους» - στο Μεξικό το 1997, στη Βραζιλία το 1999, στην πατρίδα μου την Αργεντινή το 2001/2, ή σήμερα στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και (σύντομα θα έρθουν), στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία, ή στις ΗΠΑ- αυτό που σημαίνει πραγματικά είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να συλλέξουν αρκετά φορολογικά έσοδα από τους λαούς τους για να καταβάλουν τους τόκους και το κεφάλαιο για το χρέος που βρίσκεται ως επί το πλείστον στα χέρια των ιδιωτικών τραπεζικών ιδρυμάτων.

Ερμηνεύοντας τα ΜΜΕ μέσω της «Νέας Γλώσσας του Όργουελ»*, αυτό σημαίνει ότι οι λαοί της Ελλάδας, της Ιταλίας, και της Αργεντινής πρέπει να πληρώσουν για τα λάθη των τραπεζιτών και των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, με υψηλότερους φόρους, μεγαλύτερη ανεργία, χαμηλότερους μισθούς και συντάξεις, καθώς και μια επιδείνωση της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης , της εκπαίδευσης και των υποδομών.

Έτσι, κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση του δημόσιου χρέους, «Εμείς οι Λαοί» πρέπει να πληρώσουμε για αυτές.

Ωστόσο, όταν τον Σεπτέμβριο του 2008 εξερράγη μια ιδιωτική κρίση χρέους λόγω της αισχροκέρδειας στα παράγωγα τα οποία έκαψαν τις Lehman Brothers, Merrill Lynch, AIG και πολλά άλλα ιδιωτικά ιδρύματα, οι ΗΠΑ και άλλες κυβερνήσεις έσωσαν τις τράπεζες, παρέχοντας πακέτα διάσωσης για τις τράπεζες «πάρα πολύ μεγάλες για να αποτύχουν, too big to fail» (στην Νέα Γλώσσα σημαίνει πάρα πολύ ισχυρές για να αποτύχουν, too powerful to fail).

Έσωσαν τράπεζες όπως οι Citicorp, Bank of America, JPMorgan Chase, την Goldman Sachs με .... χρήματα των φορολογουμένων (TARP), και με (υπερ)πληθωρισμό του δολαρίου μέσω της FED (γνωστό στη Νέα Γλώσσα ως «Ποσοτική Χαλάρωση Ι, ΙΙ και ΙΙΙ»), που σημαίνει πέρασμα τεράστιου μέρους από το κόστος των διασώσεων προς το υπόλοιπο του κόσμου χρησιμοποιώντας το αμερικανικό δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα.

Έτσι και πάλι, ανεξάρτητα από το αν το χρέος είναι δημόσιο ή ιδιωτικό, είναι πάντα «Εμείς οι Λαοί» που πληρώνουμε, επειδή, σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, όλα τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και όλες οι ζημιές κοινωνικοποιούνται.

Αλλά ας πάμε πίσω στους κ.κ. Μόντι και Παπαδήμο.
Κάθονται στην Τριμερή Επιτροπή, μαζί με εκατοντάδες προέδρους εταιριών και διευθύνοντες συμβούλους, όπως οι Άννα Μποτίν (τράπεζα Banesto / Σανταντέρ, Ισπανία), Peter Sutherland (Goldman Sachs / BP, Ηνωμένο Βασίλειο), Michel David-Weill (Lazard Bank, Γαλλία), Jurgen Fitschen (Deutsche Bank, Γερμανία), Stephen Green (HSBC, Ηνωμένο Βασίλειο), Nigel Higgins (Rothschild Group, Ηνωμένο
Βασίλειο), Λόρδος Guthrie (NM Rothschild, Ηνωμένο Βασίλειο), Klaus-Peter Muller (Commerzbank, Γερμανία), Dieter Rampl (UniCredito, Ιταλία ), Otto Ruding (Citicorp Ευρώπη), ο Λόρδος Simon του Highbury (Morgan Stanley, Ηνωμένο Βασίλειο), Emilio Ybarra (BBVA, Ισπανία), Robert Kelly (Bank of NY Mellon), Λόρδο Brittan (UBS, Ηνωμένο Βασίλειο), Robert Zoellick (Παγκόσμια Τράπεζα) , συν τον Timothy Geithner, τον Χένρι Κίσινγκερ και πολλούς, πολλούς άλλους ...

Στην πραγματικότητα, η Τριμερής Επιτροπή εκφράζει μαζί με το ισχυρό Council on Foreign Relations (Νέα Υόρκη), την Chatham House (Λονδίνο) και πολλές άλλες δεξαμενές σκέψεων που σχηματίζουν ένα περίπλοκο ιστό ιδιωτικών παγκόσμιων δυνάμεων-μεσίτων ενώνοντας βασικούς παράγοντες της χρηματοδότησης, της βιομηχανίας, των μέσων ενημερώσεων , των κυβερνήσεων, του ακαδημαϊκού κόσμου, των μυστικών υπηρεσιών και του στρατιωτικού τομέα, που διοικούν το παγκόσμιο σύστημα σήμερα με επίκεντρο τα συμφέροντά τους, και σαφώς όχι εκείνα των «Εμείς οι Λαοί».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κ.κ. Παπαδήμος και Μόντι θα κάνουν τα πάντα για να διασφαλιστεί ότι η Ιταλία και η Ελλάδα δεν θα κάνουν στάση πληρωμής για τα χρέη τους -αλλά ότι οι λαοί τους θα υπομείνουν όλες τις κακουχίες, θα δεχτούν όλους τους πόνους, και θα κάνουν όλες τις θυσίες, έτσι
ώστε οι μεγάλοι τραπεζίτες που συνεδριάζουν στη Τριμερή θα μπορέσουν να πάρουν όλα τα χρήματά τους πίσω.

Εκείνοι που δεν θα έπρεπε ποτέ να δανείσουν προς την Ελλάδα και την Ιταλία (και την Αργεντινή και Πορτογαλία ...), με τον τρόπο που το έκαναν.

* Νέα Γλώσσα (Newspeak) - μια φανταστική γλώσσα στο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ «1984»..

Ο Adrian Salbuchi είναι πολιτικός αναλυτής, συγγραφέας, ομιλητής και σχολιαστής ραδιοφώνου / τηλεόρασης στην Αργεντινή.

Πηγή

Ακόμη πιο δύσκολη τώρα η επίλυσης του Κυπριακού

2011-11-15T13:25:00.002+02:00

Ακόμη πιο δύσκολη τώρα η επίλυσης του Κυπριακού

Ημερίδα για το Κυπριακό υπό το φως της προοπτικής για άντληση φυσικού αερίου, διοργάνωσε στο Βερολίνο το Ιδρυμα Φρίντριχ Εμπερτ και το Γερμανοκυπριακό Φόρουμ (DZF). Αφορμή της ημερίδας ήταν τα πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο και η άσκηση πιέσεων της Τουρκίας στο Λίβανο και την Αίγυπτο για να μην επικυρώσουν τις συμφωνίες για καθορισμό Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών της Κύπρου.

Αυτές οι εξελίξεις περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την ήδη δύσκολη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν οι ομιλητές που συμμετείχαν, Γερμανοί πολιτικοί και εμπειρογνώμονες, αλλά και μέλη μη κυβερνητικών οργανώσεων από ολόκληρη τη Κύπρο.

Ενα από το ζητήματα που απασχόλησαν τη συζήτηση ήταν οι επανειλημμένες προειδοποιήσεις του Τούρκου Πρωθυπουργού Ερντογάν για επιβολή των τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στην περιοχή ακόμη και με πολεμικά μέσα.

Αν το εννοεί ο κ. Ερντογάν στα σοβαρά, τότε θα πρέπει να ξεγράψει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του, υποστήριξε η πρώην Αντιπρόεδρος στο Ευρωκοινοβούλιο Μέχτιλντ Ρότε.

«Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βερολίνο», είπε η κ. Ρότε, «ο Ερντογάν έθεσε στην κ. Μέρκελ με πολύ έντονο τρόπο το αίτημα ένταξης της χώρας του στην ΕΕ. Αυτό δείχνει ότι η Τουρκία επιμένει σε αυτήν την προοπτική και ότι επενδύει στην ελπίδα, ότι τόσο στην Γερμανία όσο και στη Γαλλία θα έλθουν άλλες πολιτικές δυνάμεις στην εξουσία, και ότι έτσι θα προκύψουν μεγαλύτερες ευκαιρίες ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.»

Οπως μεταδίδει η Deutsche Welle, το συγκεκριμένο ενδιαφέρον της Τουρκίας δεν την παρεμποδίζει όμως να συνεχίζει την πάγια πολιτική της μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην πράξη, αυτή η πολιτική εκφράζεται τόσο με την άρνηση της υλοποίησης του Πρωτοκόλλου της Αγκυρας, την αμφισβήτηση των συμφωνιών της Λευκωσίας με τα γειτονικά κράτη για τον καθορισμό θαλάσσιων οικονομικών ζωνών, όσο και με την ανακοίνωση ότι θα παγώσει τη συνεργασία με την ΕΕ κατά τη διάρκεια της Κυπριακής Προεδρίας το 2012.

Στο εύλογο ερώτημα, γιατί ενόψει αυτής της εξέλιξης δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες η ΕΕ αλλά και η Γερμανία ως ο σημαντικότερος εταίρος, απαντά ο βουλευτής του κόμματος των Πρασίνων Μάνουελ Σάρατσιν. «Θα πρέπει να πω με ειλικρίνεια ότι ούτε το γερμανικό κοινοβούλιο ούτε και το Υπουργείο Εξωτερικών ασχολούνται, όπως θα ήταν σωστό, με τα θέματα που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο, τα Δυτικά Βαλκάνια ή και τη Βόρειο Αφρική. Και αυτό επειδή και εμείς εμπλεκόμαστε στην οικονομική κρίση.»

Ανεξάρτητα από την τρέχουσα οικονομική κρίση, το θέμα της αξιοποίησης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκεται σε εξέλιξη και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν δημιουργηθεί μια νέα εστία διενέξεων. Προς αυτήν την κατεύθυνση ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του ο Γκύντερ Ζόιφερτ από το Ινστιτούτο «Επιστήμη και Πολιτική».

«Ως προοπτική θα έβλεπα να αποτελέσουν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο τμήμα της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής. Και αυτό όχι μόνον επειδή η Ευρώπη θα αποτελέσει το μεγαλύτερο αγοραστή αυτού του αερίου, αλλά και επειδή διαθέτει τα οικονομικά μέσα για τη δημιουργία των αναγκαίων υποδομών για να μεταφερθεί το φυσικό αέριο στις αγορές. Κατά αυτόν τον τρόπο η ΕΕ θα μπορούσε να παρέμβει έμμεσα στην επίλυση του Κυπριακού, κάτι που δεν μπορεί να το κάνει άμεσα, επειδή η Άγκυρα το απορρίπτει”, είπε.

Οπως αναφέρεται στο τηλεγράφημα της Deutsche Welle, η αξιοποίηση του φυσικού αερίου θα μετατραπεί σε καταλύτη του Κυπριακού.

''Εδώ να θυμίσουμε ότι ανάλογες σκέψεις είχαν διατυπωθεί και παλιότερα, ότι δηλαδή η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για το κυπριακό. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά'', καταλήγει το τηλεγράφημα.http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/29057