ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

2014-04-09T01:07:00.001+03:00

Ο νεοθωμανισμός συναντά τα όριά του

ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τα νέα στοιχεία για το ποιος χρησιμοποίησε χημικά όπλα στη Συρία ανατρέπουν τα στερεότυπα με τα οποία δικαιολογήθηκε η εισβολή στο Ιράκ και δικαιώνουν όσους χειρίστηκαν με μετριοπάθεια την παρόξυνση της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Ο βετεράνος ερευνητής Σέιμουρ Χερς συγκροτεί μια πειστική εξήγηση για το πώς απετράπη η αμερικανική επέμβαση στη Συρία, σύμφωνα με το ρεπορτάζ που δημοσιεύεται παραπλεύρως.
Με λίγα λόγια, δικαιώνονται ο Αμερικανός πρόεδρος Μπ. Ομπάμα και ο Ρώσος ηγέτης Βλ. Πούτιν, οι οποίοι κατόρθωσαν να συνεννοηθούν, ο καθείς για τους δικούς του λόγους, και να αποτρέψουν τη γενίκευση της σύρραξης στη Συρία.

Ο πρόεδρος Ομπάμα αξιοποίησε προφανώς τις πληροφορίες των αμερικανικών υπηρεσιών, αλλά και το σχετικό υλικό που συνέλεξαν βρετανικές και ρωσικές υπηρεσίες, και οι ερευνητές του ΟΗΕ. Επιπροσθέτως, αφουγκράστηκε επιτυχώς το πολιτικό κλίμα που όρισε η βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων με την ιστορική απόφασή της για μη επέμβαση· άκουσε δηλαδή το μετρημένο μήνυμα που έστειλαν οι παραδοσιακοί Βρετανοί σύμμαχοι. Σε αυτή τη φάση οι Βρετανοί έπραξαν εντελώς αντίθετα από τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, ο οποίος είχε παραπλανήσει εσκεμμένως τον βρετανικό λαό για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν, οδηγώντας τη χώρα του στα πολεμικά μέτωπα του Ιράκ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος συνέπλευσε επίσης με την εκφρασμένη βούληση των Ρώσων, οι οποίοι έχουν τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή, για αποτροπή της γενικευμένης σύρραξης. Αλλά δεν εισάκουσε τις θερμές και ιδιοτελείς εισηγήσεις του Τούρκου ηγέτη Τ. Ερντογάν για γενικευμένη επέμβαση εναντίον του Σύρου προέδρου Ασαντ.

Οι αποκαλύψεις για τον υπονομευτικό ρόλο της τουρκικής ΜΙΤ στη συριακή κρίση και την τουρκική βοήθεια προς τους τζιχαντιστές ατάκτους φέρνουν σε δύσκολη θέση τον Ερντογάν και αποδυναμώνουν το σχέδιό του να αναδειχθεί η Τουρκία σε μοναδική ισχυρή περιφερειακή δύναμη και ρυθμιστή της ευρύτερης αραβικής και ισλαμικής περιοχής μαζί με τις υπερδυνάμεις. Η νεοθωμανική γεωπολιτική των Ερντογάν-Νταβούτογλου δέχεται πλήγματα στο εξωτερικό μέτωπο, έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση στη Συρία, αλλά και μετά την ιστορικής σημασίας προσέγγιση ΗΠΑ και Ιράν. Η αμερικανική ηγεσία δεν βάζει πια όλα τα αυγά της στο καλάθι ενός περιφερειακού συμμάχου, και σίγουρα όχι στο καλάθι της Τουρκίας.

Ο έως πρόσφατα πανίσχυρος Ερντογάν δεν βλέπει μόνο απώλειες στο εξωτερικό μέτωπο. Στο εσωτερικό αντιμετωπίζει, αφενός, κάμψη του τουρκικού οικονομικού θαύματος και φυγή κεφαλαίων, αφετέρου, τη λυσσώδη αντιπαράθεση του πρώην συμμάχου του νεοϊσλαμιστή ηγέτη Φετουλάχ Γκιουλέν, αλλά και τη σταθερή και αυξανόμενη αντίδραση των μορφωμένων μεσοστρωμάτων των μητροπόλεων απέναντι στον νεοθωμανικό δεσποτισμό.

Ο πόλεμος στη Συρία, η προσέγγιση του Ιράν, η κρίση στην Ουκρανία, η μακρά αστάθεια σε Αίγυπτο και Λιβύη συμβαίνουν λίγο-πολύ στα όρια της Ευρώπης. Αφορούν την Ευρώπη· είτε σαν οιονεί φεντεραλιστικό σύστημα με γεωπολιτικά και γεωοικονομικά συμφέροντα είτε επειδή επηρεάζονται άμεσα τα όμορα κράτη-μέλη. Η Ελλάδα είναι ένα τέτοιο κράτος που επηρεάζεται άμεσα και πολλαπλώς.

2014-04-08T16:33:00.002+03:00

Πώς θα κινηθούν αύριο τα μέσα μεταφοράς...

Σε 24ωρη απεργία προχωράει αύριο η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ενάντια στις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα και στις συγκοινωνίες.

Συγκεκριμένα δεν θακινηθούν καθόλου τα τρόλεϊ και ο προαστιακός σιδηρόδρομος, ενώ τα λεωφορεία θα κινηθούν μόνο από τις 9:00-21:00.

Μετρό, τραμ, ηλεκτρικός θα λειτουργούν κανονικά (το μετρό δεν θα φτάνει στο αεροδρόμιο και θα τερματίζει στο σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας)...

Πηγή: nonews-NEWS

2014-04-08T16:31:00.001+03:00

Μισθολογικό μπόνους για 550.000 δημοσίους υπαλλήλους μετά την αξιολόγηση τους -Ποιοι το δικαιούνται

Με την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων τους πρώτους δύο μήνες του 2015, θα έρθει και το μισθολογικό μπόνους για όσους είναι καλοί και ευσυνείδητοι στη δουλειά τους. Συγκεκριμένα: σύμφωνα με το υπουργείο
Διοικητικής Μεταρρύθμισης, από το 2015 θα μπει το μπόνους στο 85% των υπαλλήλων του Δημοσίου.
Μάλιστα όπως γράφει το capital.gr, στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης υποστηρίζουν πως πλέον ανοίγει ο δρόμος για το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο, όπου «οι απολαβές κάθε υπαλλήλου πρέπει να είναι ανάλογες με τα προσόντα του, την απόδοση του και τη θέση ευθύνης που έχει».
Με βάση την αξιολόγηση, που φέτος θα έχει πιλοτικό χαρακτήρα, το 15% των υπαλλήλων θα πάρει κάτω από τη βάση, ένα ποσοστό 25% θα αριστεύσει, ενώ το 60% των υπαλλήλων θα κριθεί προβιβάσιμο. Αυτό μεταφράζεται πως το 85% θα πάρει πάνω από τη βάση και θα βάλει τα θεμέλια για την μισθολογική του εξέλιξη. Κάπως έτσι μπορεί να υπολογιστεί ότι 100.000 υπάλληλοι θα μείνουν στάσιμοι μισθολογικά, ενώ περίπου 550.000 θα έχουν δικαίωμα στο... όνειρο του μπόνους.

Πηγή: iefimerida.gr/

2014-04-07T23:04:00.001+03:00

Ο «άνεμος αισιοδοξίας» και η επίσκεψη Μέρκελ

Παρά την πρόοδο που σημειώνεται στις χώρες της κρίσης και το κλίμα αισιοδοξίας που καλλιεργούν οι Ευρωπαίοι, δεν υπάρχει λόγος πανηγυρισμών, υποστηρίζει ο Χ. Μίλερ, τονίζοντας ότι απαιτείται κούρεμα του ελληνικού χρέους. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν ...
Ντάισελμπλουμ και ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι καλλιεργούν κλίμα αισιοδοξίας, τονίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί στο πεδίο της αντιμετώπισης της ευρωκρίσης. «Η Άγκελα Μέρκελ που την Παρασκευή πραγματοποιεί επίσκεψη στην Αθήνα αναμένεται να μιλήσει σε παρόμοιους τόνους και εάν –όπως υποστηρίζεται- η Ελλάδα έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο, τότε και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν σίγουρα εγκαταλείψει την προβληματική ζώνη», επισημαίνει ο Χένρικ Μίλερ. Ο καθηγητής Οικονομικής Δημοσιογραφίας στο Πολυτεχνείο του Ντόρτμουντ και πρώην αναπληρωτής αρχισυντάκτης του manager magazin, υποστηρίζει ότι τα στοιχεία δεν δικαιολογούν αυτό το κλίμα αισιοδοξίας. «Πράγματι οι (σ.σ. Deutsche Welle: προβληματικές) χώρες έχουν σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο, η οποία αντικατοπτρίζεται στους αριθμούς, ωστόσο από την άλλη πλευρά τα βάρη του παρελθόντος είναι τόσο πιεστικά με αποτέλεσμα η κατάσταση σε πολλές χώρες να παραμένει ρευστή», επισημαίνει ο Χένρικ Μίλερ και διευκρινίζει: «Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τώρα αρχίζει η ανάκαμψη. Είναι πιθανόν να απαιτηθούν περαιτέρω δανειακή βοήθεια δισεκατομμυρίων και απομειώσεις χρεών».
Η χώρα χρειάζεται περαιτέρω «κούρεμα» του χρέους

Η Άγκελα Μέρκελ, που την Παρασκευή πραγματοποιεί επίσκεψη στην Αθήνα, αναμένεται να μιλήσει σε αισιοδοξους τόνους

Ο γερμανός καθηγητής παραδέχεται ότι και οι τέσσερεις χώρες της κρίσης έγιναν ανταγωνιστικότερες, παραπέμποντας στα εμπορικά τους ισοζύγια και τονίζοντας ότι οι χώρες αυτές, «όχι μόνο εισάγουν λιγότερα αλλά εξάγουν και περισσότερα». Ωστόσο, διευκρινίζει ο Χένρικ Μίλερ, πίσω από τους αριθμούς κρύβονται επώδυνες προσαρμογές. «Πολλοί άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, άλλοι βρήκαν αλλού δουλειές με σαφώς χαμηλότερες απολαβές, ενώ άλλοι συνεχίζουν να ψάχνουν για δουλειά», τονίζει ο γερμανός αναλυτής.
Αναφερόμενος στην Ελλάδα και τον τεράστιο όγκο του ελληνικού χρέους, ο κ. Μίλερ προβαίνει στην εκτίμηση ότι δεν είναι δυνατή αυτό να μειωθεί με διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα, όπως υπολογίζει ο ΟΟΣΑ. «Για τον λόγο αυτόν, η διαπίστωση ότι η χώρα χρειάζεται περαιτέρω 'κούρεμα' του χρέους δεν συνιστά πρόκληση πανικού», παρατηρεί ο γερμανός αναλυτής, προτείνοντας εναλλακτικά την επιμήκυνση του χρόνου ωρίμανσης των ελληνικών δανείων.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γιοργκ Ρόχολ. Μιλώντας στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, o καθηγητής Οικονομικών στην Ανώτατη Σχολή ESMT του Βερολίνου και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών υποστηρίζει ότι για να υπάρχει κατά προσέγγιση η δυνατότητα να αποπληρώσει τα χρέη της η Ελλάδα, θα πρέπει για πολλά χρόνια να έχει υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα. «Η πρόοδος που έχει σημειωθεί δεν αλλάζει τίποτε στο γεγονός ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο», προειδοποιεί ο Ρόχολ, χαρακτηρίζοντας αναπόφευκτο ένα «κούρεμά» του.
Αμφιβολίες για το πρωτογενές πλεόνασμα

O Μπέρντ Λούκε έχει απευθυνθεί με επιστολή του στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και του ζητά να διερευνηθεί η διαφορά μεταξύ των δύο εκτιμήσεων

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα, «στις Βρυξέλλες κυκλοφορούν φήμες που θέλουν τον χρόνο ωρίμανσης των δανείων του πρώτου πακέτου των 73 δισ. ευρώ και κυρίως των διμερών δανείων από τις χώρες της ευρωζώνης, να επιμηκύνεται από τα 30 στα 50 χρόνια». Επίσης αναφέρεται το ενδεχόμενο περαιτέρω μείωσης του επιτοκίου κατά 0,5%.
Στο ίδιο δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine Zeitung, εκφράζονται αμφιβολίες για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος στο ελληνικό προϋπολογισμό. Διαπιστώνεται διαφορά μεταξύ των εκτιμήσεων της Τρόικας που κάνει λόγο για ουσιαστικό πλεόνασμα και των στοιχείων της Eurostat κατά τα πρώτα τρία τρίμηνα του 2013, όπου εμφανίζεται δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξεως των 12 δισ. ευρώ, αναφέρει η εφημερίδα.
Αναφέρεται μάλιστα ότι ο πρόεδρος του γερμανικού ευρωσκεπτικιστικού κόμματος AfD, Μπέρντ Λούκε, έχει απευθυνθεί με επιστολή του στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και του ζητά να διερευνηθεί η διαφορά μεταξύ των δύο εκτιμήσεων.
Πηγή: Σταμάτης Ασημένιος

2014-04-07T23:01:00.001+03:00

Οι απόφοιτοι των κολεγίων σπεύδουν μαζικά να εξισώσουν τους τίτλους σπουδών τους

Νέα δεδομένα έχει δημιουργήσει η ψήφιση, από τη Βουλή, θεσμικού πλαισίου για την επαγγελματική ισοδυναμία πτυχίων που εκδίδονται από πανεπιστήμια χωρών της ΕΕ, μέσω φοίτησης σε κολλέγιο, με εκείνα που δίδονται από ελληνικά πανεπιστήμια ή ΤΕΙ.

Έγγραφο του υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου, το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή, αναφέρει ως προς τη δυνατότητα αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης, ότι «η σχετική ρύθμιση έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται κανονικά και παρατηρείται μια αναμενόμενη μαζικότητα συμμετοχής στην εν λόγω διαδικασία, καθόσον αφορά εν δυνάμει όλους τους αποφοίτους κολλεγίων στην Ελλάδα. Ωστόσο, παρά το μεγάλο αριθμό εισροής αιτήσεων αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας, το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ) έχει ήδη εκδώσει και σημαντικό αριθμό θετικών πράξεων αναγνώρισης».
Το έγγραφο του κ. Αρβανιτόπουλου διαβιβάστηκε στη Βουλή μετά από ερώτηση 8 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Χρήστο Μαντά, καταγγέλλουν ότι είναι διαβλητές οι διαδικασίες αυτές. Οι βουλευτές έχουν επισημάνει ότι «προκύπτουν προβλήματα όταν η αίτηση επαγγελματικής ισοδυναμίας αφορά στο πρώτο πτυχίο (Bachelor), καθώς αυτό δίδεται μετά από τριετείς σπουδές σε κολλέγια, την ώρα που οι σπουδές των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ είναι τετραετείς» και σημειώνουν: «Αποτέλεσμα είναι σχεδόν όλες αυτές οι αιτήσεις να παραπέμπονται σε ειδικό επιστήμονα, που καλείται να εξετάσει την κάθε αίτηση ξεχωριστά, να εξετάσει το πρόγραμμα σπουδών και να χρεώσει επιπλέον μαθήματα στον αιτούντα, τα οποία θα εξεταστούν κάποτε μέσω του υπουργείου. Αναφέρουν, επίσης, πως όταν πρόκειται για το πρώτο πτυχίο, το οποίο για την ελληνική νομοθεσία αποτελεί προσόν διορισμού, δεν αναγνωρίζεται, με συνέπεια ο πολίτης να παραπλανάται διότι νομίζει ότι, αναγνωρίζοντας ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα εξειδίκευσης, θα μπορέσει και να βγάλει στη συνέχεια άδεια άσκησης επαγγέλματος ή να διοριστεί».
Στην έγγραφη απάντησή του, ο υπουργός Παιδείας υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει καμία παραπλάνηση πολιτών που αναγνωρίζουν μόνο επαγγελματική ισοδυναμία μεταπτυχιακού τίτλου, ως προς το θέμα της άδειας άσκησης επαγγέλματος ή διορισμού στο δημόσιο, για τα οποία απαιτείται και αναγνωρισμένος πρώτος τίτλος σπουδών, καθόσον με τον νόμο που έχει ψηφιστεί «η αναγνώριση επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλου τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης κράτους-μέλους της ΕΕ με αυτόν που απονέμεται στο πλαίσιο του ημεδαπού εκπαιδευτικού συστήματος παρέχει στο δικαιούχο τη δυνατότητα να αποκτήσει στην Ελλάδα πρόσβαση και να ασκήσει συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα με τις ίδιες προϋποθέσεις και όρους με τους κατόχους συγκρίσιμων τίτλων του ημεδαπού εκπαιδευτικού συστήματος».
Εξάλλου, ο κ. Αρβανιτόπουλος κάνει γνωστό ότι η υπουργική απόφαση που θα ορίζει τη διαδικασία των εξετάσεων αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας έχει υπογραφεί και βρίσκεται σε στάδιο δημοσίευσης στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Πηγή: iefimerida.gr

2014-04-07T22:59:00.001+03:00

Μηνύσεις

Κέζα Λώρη στο ΒΗΜΑ

Ας υποθέσουμε ότι ένας δημοσιογράφος θέλει να περιγράψει τον σωματότυπο ενός πολιτικού προσώπου. Υπάρχουν αναρίθμητες προσεγγίσεις αλλά θα συγκρίνουμε δυο από τις επιλογές. Η πρώτη είναι ευθέως προσβλητική: «πρόκειται για χοντρέλα κοιλαρά». Η δεύτερη στέκεται στα πραγματολογικά στοιχεία: «έχει ύψος 1,70 και ζυγίζει 170 κιλά». Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει υπόνοια δυσφήμισης. Στη δεύτερη περίπτωση γίνεται μεταφορά δεδομένων. Σε κάθε περίπτωση το πολιτικό πρόσωπο θίγεται, θυμώνει. Η αλήθεια δεν τον κολακεύει. Αν γνωρίζει τον δημοσιογράφο, θα του γκρινιάξει ή θα του βάλει τις φωνές. Αν γνωρίζει τον διευθυντή του μέσου ενημέρωσης, θα κινηθεί αναλόγως. Αν θέλει να κάνει ντόρο, θα καταθέσει μήνυση.

Ο πολιτικοποιημένος αναγνώστης θα διαμαρτυρηθεί για την επιλογή της ίδιας της πληροφορίας. Τι μας ενδιαφέρει αν το πολιτικό πρόσωπο είναι υπέρβαρο; Θα αναρωτηθεί γιατί δεν ασχολούμαστε με την πολιτική του. Είναι απλό: ορισμένοι πολιτικοί δεν ασχολούνται με την πολιτική. Την ευτελίζουν. Η Ραχήλ Μακρή το κάνει συστηματικά. Κορυφαία στιγμή της κοινοβουλευτικής θητείας της η καταψήφιση του τρίτου Μνημονίου όπου αντί να απαντήσει προφορικά, ανέμισε μαντήλι με κεντημένο το «όχι». Δεν σκέφτηκε τότε ότι η πράξη της είναι ανεκδιήγητη.

Να αναφέρουμε κι άλλα επεισόδια, μέσα στην αίθουσα της ολομέλειας. Η Ραχήλ Μακρή έθεσε μια επίκαιρη ερώτηση προς το υπουργείο Ανάπτυξης. Προσήλθε για να απαντήσει ο υφυπουργός Νότης Μηταράκης αλλά η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων άρχισε να περιαυτολογεί (έλεγε ότι δέχεται επίθεση από το κρατικό κανάλι). Μετά σηκώθηκε κι έφυγε, αναγκάζοντας τον υφυπουργό να απαντά στο άδειο έδρανό της.

Βεβαίως κάποιοι συνάδελφοί της χαίρονται όταν την βλέπουν να αποχωρεί από την ολομέλεια. Θυμούνται τον απρεπή τρόπο της. Κορυφαία στιγμή κοινοβουλευτικού διαλόγου, με τη Σοφία Βούλτεψη, της Νέας Δημοκρατίας. Αφού της απηύθυνε ένα πολύ οικείο «τι λες μωρή» κατόπιν άφησε υπαινιγμούς για τον πατέρα της Βούλτεψη, τον οποίο υπερασπίστηκαν σθεναρά δυο βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς. Το βέβαιον είναι ότι οι φωνές της Ραχήλ Μακρή δεν συνέβαλαν στη συζήτηση νομοσχεδίου που αφορούσε τα δάση.

Η Ραχήλ Μακρή πολιτεύεται με το θέαμα_ έχει πιθανώς μπερδέψει το Κοινοβούλιο με κάποιο τηλεοπτικό ριάλιτι. Είναι γνωστή από τον ντόρο που προκαλεί είτε με τα ρούχα της (για τα οποία έχουν γίνει συστάσεις από το προεδρείο της Βουλής) είτε με τον ασυνήθιστο τρόπο της. Δεν έχουμε ξαναδεί βουλευτή να καβαλάει κάγκελα για να εισέλθει παρανόμως σε δημόσιο κτήριο.

Η ενασχόληση με ορισμένους βουλευτές που δεν παράγουν έργο είναι συνώνυμη της ενασχόλησης με το ευτελές. Επανερχόμαστε στο παράδειγμα του υπέρβαρου, για τον οποίο το ελάττωμα είναι οφθαλμοφανές. Αν θυμώσει που τον αποκαλούν «χοντρέλα» δεν είναι για τη διατύπωση αλλά για την πραγματικότητα. Δεν θέλει να βλέπει τον εαυτό του. Το αυτό ισχύει για τη Ραχήλ Μακρή: δεν θέλει να διαβάζει την περιγραφή των πεπραγμένων της. Δεν έχει πρόβλημα με την περιγραφή αλλά με τις πράξεις της. Δυστυχώς η δικαιοσύνη δεν της δίνει το δικαίωμα να μηνύσει τον εαυτό της. Αυτή είναι η ουσία. Η Ραχήλ Μακρή με την παρουσία της δυσφημίζει τη Ραχήλ Μακρή.

2014-04-06T17:14:00.000+03:00

Ποιοι συνέπραξαν στον “ξαφνικό θάνατο” της ΕΡΤ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από το “Π” της 16ης Ιουνίου 2013

Ο “ξαφνικός θάνατος” της ΕΡΤ δεν ήταν τυχαίος. Για να μπει το λουκέτο στην ΕΡΤ την περασμένη Τρίτη από την Τρικομματική Κυβέρνηση, προηγήθηκαν πίεσες, πράξεις και δράσεις συγκεκριμένων προσώπων, που με θρησκευτικό φανατισμό επιζητούσαν το κλείσιμο της ΕΡΤ. Το “Π” αποκαλύπτει τη “σκυταλοδρομία” σε βάρος της κρατικής ραδιοτηλεόρασης η οποία ξεκίνησε τυπικά μετά την είσοδο της Ελλάδα στο Μνημόνιο.

Στο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Παπανδρέου υπήρχαν υπουργοί, όπως ο Θόδωρος Πάγκαλος ο οποίος έθετε διαρκώς ζήτημα για τη λειτουργία της ΕΡΤ, με αφορμή την κριτική που ασκούσε ο Κώστας Αρβανίτης, ο οποίος είχε επανακάμψει στο Ραδιομέγαρο, με εισήγηση του μεταβατικού προεδρεύοντος (2009) του Τζόνι Καλημέρη. Ο Γ. Παπανδρέου είχε αναθέσει στον Παύλο Γερουλάνο τα υπουργεία Πολιτισμού, Τουρισμού και την ΕΡΤ, αλλά σύντομα η αρμοδιότητα της κρατικής ραδιοτηλεόρασης και των ΜΜΕ περνάει στο Τηλέμαχο Χυτήρη, ο οποίος μπαίνει στην κυβέρνηση, ως αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού.

Το “δόγμα Προβόπουλου”

Το πρώτο μήνυμα έρχεται με την Ενδιάμεση Έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Γιώργου Προβόπουλου (Οκτώβριος 2010): “Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί (ΕΤ-1, ΝΕΤ, ΕΤ-3, Πρίσμα και σταθμός της Βουλής). Οι τηλεοπτικοί αυτοί σταθμοί όχι μόνο είναι πολλοί για μια χώρα του μεγέθους της Ελλάδος αλλά και λειτουργούν με πολύ μεγάλο αριθμό υπαλλήλων και με εξαιρετικά υψηλό κόστος….Θα ήταν σκόπιμο οι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί να συγχωνευθούν σε έναν ή δυο και να καλύπτουν περισσότερο από το 70% του κόστους λειτουργίας τους με έσοδα από διαφημίσεις. Το σημερινό έσοδο που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ θα ήταν σκόπιμο να διατεθεί για τη μείωση του δημοσίου χρέους”.

Παπακωνσταντίνου: Η ΕΡΤ στις ΔΕΚΟ και ο έλεγχος στο υπουργείο Οικονομικών
Το καθοριστικό βήμα για το λουκέτο στην ΕΡΤ γίνεται μόλις δύο μήνες μετά από το Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τότε υπουργό Οικονομικών. Με το Νομο 3899/2010 στα τέλη του Δεκεμβρίου. Το πρώτο άρθρο προβλέπει την ένταξη της ΕΡΤ στο καθεστώς των ΔΕΚΟ, από το οποίο είχε εξαιρεθεί από το Θόδωρο Ρουσόπουλο το 2006. Είναι η απόφαση σκάνδαλο καθώς η ΕΡΤ δεν χρηματοδοτείται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.
Το σημαντικό στοιχείο είναι πως ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών αποκτούσε τον έλεγχο της ΕΡΤ, η οποία πλέον ως εταιρεία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη “δημοσιονομικό δρόμο” της Τρόικα. Ξεκινάει νέος γύρος πιέσεων αυτή τη φορά από τους εκπροσώπους των ιδιωτικών σταθμών.

Η αντικατάσταση Χυτήρη από το Μόσιαλο
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης αντικαθίσταται χωρίς να καταθέσει το νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ που προετοίμαζε από τον καθηγητή των Οικονομικών της Υγείας , Ηλία Μόσιαλο. Η παρουσία του είναι κομβική. Στις αρχές του Καλοκαιριού του 2011, ο Θόδωρος Πάγκαλος ανακοινώνει τις παρεμβάσεις στην ΕΡΤ και τον Αύγουστο ο Ηλίας Μόσιαλος βάζει επίσημα στο τραπέζι τη συζήτηση για πολλά μικρά και μεγάλα λουκέτα στην ΕΡΤ, με κορυφαίο εκείνο της ΕΤ1. Η προαναγγελία γίνεται από το…Σκάι!

Το Σχέδιο Νόμου για τον έλεγχο εξ αποστάσεως της ΕΡΤ

Δημιουργεί όμως και την υποδομή για τη σημερινή παρέμβαση σήμερα με το σχέδιο Νόμου που προβλέπει τον έλεγχο της ΕΡΤ, εξ αποστάσεως με …τηλεκοντρόλ. Ο εκάστοτε υπουργός ορίζει το 7μελές Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΡΤ, με την 9ετή θητεία! Το Ε.Σ. επιλέγει στη συνέχεια το διευθύνοντα σύμβουλο με διαγωνισμό. Σε ακρόαση καλούνται οι Eric Soderquist αναπληρωτής καθηγητής της ΑΣΟΕ, Ν, Πανος Λουκάκος, πρώην εντεταλμένος σύμβουλος της ΕΡΤ, επί ΝΔ, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Προκόπης Δούκας, Δημήρης Παπούλιας τέως πρόεδρος ΟΤΕ και ΔΕΗ, Άγγελος Στάγκος, τέως πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ και νυν αρθρογράφος της «Καθημερινής», Τάκης Αθανασόπουλος, τέως πρόεδρος –διευθύνων σύμβουλος ΔΕΗ, πρώην πρόεδρος ΤΑΙΠΕΔ, μέλος του ΔΣ της «Καθημερινής». Στη διαβούλευση του Ηλία Μόσιαλου, δεν καλείται ο Λάμπης Ταγματάρχης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, καθώς διαφωνεί με τη συρρίκνωση.

Η υπογραφή Βενιζέλου στο καθεστώς «ξαφνικού θανάτου»

Τον Αύγουστο του 2011, με το Νόμο 4002/2011 που υπογράφει ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης- υπουργός Οικονομικών , Ε. Βενιζέλος μαζί με άλλους υπουργούς , η ΕΡΤ μαζί με άλλες ΔΕΚΟ μπαίνουν στο καθεστώς του «ξαφνικού Θανάτου». Με μια προϋπόθεση, «να επιβαρύνουν άμεσα ή έμμεσα τον Κρατικό προϋπολογισμό» Κάτι που βέβαια δεν ισχύει για την ΕΡΤ, αφού έχει έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος

Η ομάδα «ειδικών» του Π. Καψή χωρίς τους καθηγητές των ΜΜΕ

Η κυβέρνηση Παπανδρέου καταρρέει αναλαμβάνει ο Λουκάς Παπαδήμος με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ και υπουργός αναλαμβάνει ο δημοσιογράφος , Παντελής Καψής. Ο τέως αντιπρόεδρος του ΔΟΛ, και τέως διευθυντής των «Νέων» παραλαμβάνει το σχέδιο Νόμου και το συνεχίζει αναθέτοντας το στο σεβαστό καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο. Συγκροτείται μια νέα ομάδα με την προεδρία του, με τη συμμετοχή των Στ. Κτιστάκη, πάρεδρου του ΣτΕ, του Αλέξανδρου Οικονόμου, ειδικού επιστήμονα του ΕΣΡ της Μαρίνας Ρήγου, δημοσιογράφου και μέλος «ειδικού εργαστηριού και διδακτικού προσωπικού στο Παντειο Πανεπιστήμιο» του Γ. Τασόπουλου αναπληρωτή καθηγητή, δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και του Α. Τσεβά καθηγητή δικαίου των Μέσων Ενημέρωσης. Δεν μετέχει στην ομάδα ο κορυφαίος καθηγητής των ΜΜΕ στην Ελλάδα, Στέλιος Παπαθανασόπουλος, ούτε ο Δημοσιογράφος Ροδόλφος Μορώνης, οι οποίοι και γνωρίζουν σε βάθος το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας, Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει νωρίτερα με απόφαση του Ηλία Μόσιαλου να καταργήσει το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων που είχε ως αρμοδιότητα την χάραξη πολιτικής για τα ΜΜΕ.

Το τέλος
Η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη και με απόφαση των Σ. Κεδίκογλου και Α. Παπαγεωργίου μεταφέρει το 25% του ανταποδοτικού τέλους στο ΛΑΓΗΕ, βασιζόμενοι σε νόμο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί η μεταφορά μεγάλου τμήματος των εγκαταστάσεων της ΕΡΤ στην Κατεχάκη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η μεταφορά περιουσίας (Περαία- Θεσσαλονίκης) στο ΤΑΙΠΕΔ.
Με πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2013 τροποποιείται ο νόμος 3429/2005 με την επίκληση «έκτακτης περίπτωσης εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης» δίνεται η δυνατότητα στους υπουργούς να καταργούν φορείς. Ακολουθεί η κοινή υπουργική απόφαση των Σ. Κεδίκογλου και Γ. Στουρνάρα για την κατάργηση της ΕΡΤ την ίδια μέρα και την Τετάρτη με τροπολογία των δύο υπουργών, ανατίθεται στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΡΤ, τον προερχόμενο από το ΤΑΙΠΕΔ Γκίκα Μαναλη η εκκαθάριση της εταιρείας. Ο τελευταίος είχε δηλώσει πως δεν ανέλαβε την ΕΡΤ για να την κλείσει!
Πηγή:http://www.typologies.gr

2014-04-06T17:11:00.001+03:00

Προεκλογικό δίλημμα για το ευρώ από τη Μέρκελ

«Την Παρασκευή η 'Αγγελα Μέρκελ ταξιδεύει στην Αθήνα. Θα πρέπει εκεί να μην ξεχάσει όχι μόνο (να πει) θερμά λόγια, αλλά και να κάνει οικονομικές παραχωρήσεις» γράφει η γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt», σε άρθρο γνώμης σχετικά με την επικείμενη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου στην Ελλάδα.

«Χαίρομαι που αποφασίσαμε η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ», δήλωσε η καγκελάριος της Γερμανίας 'Αγγελα Μέρκελ και επισήμανε ότι η Ευρώπη στέκεται στο πλευρό της.
"Και βέβαια υπάρχουν προβλήματα. Ακόμη και σήμερα δεν έχει ξεπεραστεί η κρίση χρέους. Αλλά χαίρομαι που δεν χρειάζεται πλέον κάθε μέρα να σκέφτομαι τι θα συνέβαινε εάν η Ελλάδα δεν ήταν πλέον στο ευρώ. Χαίρομαι που αποφασίσαμε η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ. Η Ελλάδα προχωρά σε έναν δύσκολο δρόμο. Αλλά στεκόμαστε στο πλευρό της και το ευρώ παρέμεινε ένα πολιτικό και οικονομικό πρότζεκτ. Ένα πετυχημένο πρότζεκτ», δήλωσε η κυρία Μέρκελ, μιλώντας απόψε σε ημερίδα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) για τις ευρωεκλογές.
Η καγκελάριος τάχθηκε και πάλι κατά της αύξησης του χρέους των κρατών και ανέδειξε την ανάγκη η Ευρώπη να πλησιάσει τους πολίτες της και να παραμείνει ισχυρή, μοντέρνα και ενδιαφέρουσα. Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι η Ευρώπη μπορεί να έχει ένα καλό μέλλον, όπου όλοι θα βρίσκουν θέση εργασίας. «Δεν είναι άνευ σημασίας ποιος θα βρίσκεται στην κορυφή», τόνισε, αναφερόμενη στον υποψήφιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, ο οποίος συμμετείχε στην ημερίδα του κόμματος.
Απευθυνόμενος στα στελέχη του CDU, ο κ. Γιουνκέρ δήλωσε μεταξύ άλλων ότι, εάν είναι ο ίδιος Πρόεδρος της Κομισιόν, δεν πρόκειται να υπάρξουν ευρωομόλογα, ενώ σε ό,τι αφορά την προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστήριξε ότι για τα επόμενα τέσσερα-πέντε χρόνια δεν είναι ρεαλιστική.
«Για το δικό τους συμφέρον, πρέπει οι χώρες της Ευρωζώνης να χαλαρώσουν τα μέτρα λιτότητας» αναφέρεται στο άρθρο και επισημαίνεται ότι ήδη την περασμένη εβδομάδα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε συζήτησε με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ένα νέο σχέδιο δράσης για την Ελλάδα.
«Μια από τις προτάσεις είναι η Γερμανία και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης να συμμετάσχουν στην οικονομική βοήθεια ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. ‘Είμαστε σε συζήτηση με την ελληνική κυβέρνηση για να συγκεντρώσουμε, μαζί με το Eurogroup, τα διάφορα μέτρα σε άν σχέδιο δράσης', δήλωσε ο Σόιμπλε. Αυτό ακούγεται περίπου σαν σχέδιο Μάρσαλ» σχολιάζει ο αρθρογράφος και υπενθυμίζει ότι έχει γίνει συχνά λόγος για βοήθεια ανάπτυξης, άλλοτε για τους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους και άλλοτε για βοήθεια της τράπεζας KfW προς ελληνικές επιχειρήσεις. «Στην πραγματικότητα τέτοιες ανακοινώσεις είναι πιο πολύ ζεστός αέρας» υποστηρίζει ο δημοσιογράφος και συνεχίζει:
«Υπάρχει η έκφραση "κομίζω γλαύκα στην Αθήνα" που αναφέρεται σε περιττές δραστηριότητες. Μεταφράζοντάς την σε ό,τι αφορά την κρίση, αυτό θα σήμαινε, αντί να κομίσει γλαύκα στην Αθήνα, θα έπρεπε η κυρία Μέρκελ να φέρει μαζί της καλύτερα ευρώ, όταν θα πάει εκεί την Παρασκευή. Αυτό που χρειάζεται τώρα η Ελλάδα είναι μεγαλύτερα περιθώρια στα μέτρα λιτότητας - για να βοηθηθούν τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού - ή να μειωθούν οι φόροι. Πιο επιεικής προσέγγιση για τα μέτρα λιτότητας είναι εντέλει και προς το συμφέρον των δανειστών της Ελλάδας».
Στο άρθρο τονίζεται ότι η ελληνική οικονομία έχει περάσει το χαμηλότερο σημείο και θα μπορούσε φέτος να πετύχει ακόμη και ανάπτυξη 1%. «Ακόμη όμως και αν το καταφέρουν, μια τέτοια μίνι -ανάπτυξη δεν είναι αρκετή ώστε να μειωθεί σημαντικά η ανεργία. Μεταξύ των νέων βρίσκεται στο 60% και αυτό σε μια δημοκρατία δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο. Με ένα τέτοιο αποτέλεσμα, ο υπάρχων συνασπισμός μεταξύ της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας και του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ δεν έχει στις επόμενες εκλογές σχεδόν καμία πιθανότητα.
Τι έρχεται όμως μετά;», διερωτάται ο αρθρογράφος και αναφέρεται στις δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές, οι οποίες δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται. «Ο Αρχηγός του, Αλέξης Τσίπρας, θέλει να επαναδιαπραγματευτεί εκ νέου την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας. Η Ελλάδα θα βρισκόταν τώρα σε πολύ ισχυρότερη θέση από ό,τι πριν. Το 2013 πέτυχε, έπειτα από δεκαετίες, ένα πρωτογενές πλεόνασμα» αναφέρει και προσθέτει ότι θα ήταν προς το συμφέρον των δανειστών να πετύχει η πολιτική μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.
«Σε μια δημοκρατία όμως μπορεί αυτή (η πολιτική) να πετύχει μόνο αν οι πολίτες βλέπουν τουλάχιστον προοπτική προόδου. Το πρόβλημα είναι ότι ειδικά οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν. Μια μεταρρύθμιση στην αγορά εργασίας μπορεί βραχυπρόθεσμα να επιβαρύνει τον πόνο του κόσμου, αλλά μακροπρόθεσμα είναι η πιο σημαντική θεραπεία για την υψηλή ανεργία των νέων. Είναι σαν μια δίαιτα. Όποιος θέλει να χάσει βάρος, δεν πρέπει να σταματήσει να τρώει - αυτό δεν είναι βιώσιμο. Όποιος το κάνει αυτό, τελικά θα τον κυνηγάει το φαινόμενο "γιο γιο". Είναι καλύτερα, να κάνει περισσότερη γυμναστική. Μεταφράζοντας την άσκηση στα οικονομικά, σημαίνει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτό όμως μπορεί δύσκολα να διατηρηθεί μαζί με μια ριζική πολιτική λιτότητας. Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε οι δανειστές της Ελλάδας να υποχωρήσουν για το δικό τους συμφέρον. Η 'Αγγελα Μέρκελ έχει τώρα την ευκαιρία για αυτό» καταλήγει ο αρθρογράφος.
Πηγή: enet.gr

2014-04-05T17:10:00.001+03:00

Ρακιντζής: Κίνδυνος για μια νέα γενιά ΜΚΟ

ΕΥΑ ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΗ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πλήθος συμβάσεων στο στόχαστρο του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιντζή.

Προγράμματα λειτουργίας υπηρεσιών φιλοξενίας και απασχόλησης παιδιών, υπηρεσίες καθαριότητας, ανάδειξη ιστορικών και αρχαιολογικών χώρων όπως οι ...
Θερμοπύλες, κτηνιατρικές δραστηριότητες, είναι το αντικείμενο προγραμματικών συμβάσεων χιλιάδων ευρώ που καταρτίζονται εσχάτως μεταξύ δήμων και δημοτικών επιχειρήσεων με Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ).
Η ύπαρξή τους καθώς και η σύναψη των εν λόγω συμβάσεων προβλέπεται από το νομοθετικό πλαίσιο, αυτό που δεν προβλέπεται ωστόσο είναι η απευθείας ανάθεση έργων στις ΚΟΙΝΣΕΠ.
«Υπό το πρόσχημα και την κάλυψη μιας προγραμματικής συμφωνίας και του κοινωνικού σκοπού που οι επιχειρήσεις αυτές επιδιώκουν, δεν επιτρέπεται να υποκρύπτεται απευθείας ανάθεση», αναφέρει ρητά απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η συγκεκριμένη απόφαση (πράξη 250-2013) εκδόθηκε επί προγραμματικής συμβάσεως μεταξύ δήμου και ΚΟΙΝΣΕΠ για την πρόσληψη προσωπικού προκειμένου να λειτουργούν βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί του δήμου. Το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 673.406 ευρώ και εν προκειμένω το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την υπογραφή της σύμβασης, καθώς διαπίστωσε μη τήρηση των διατάξεων περί προμηθειών του Δημοσίου και του ελεύθερου ανταγωνισμού λόγω απευθείας ανάθεσης του έργου.
Αντίστοιχου ύψους ποσά περιλαμβάνονται σε προγραμματικές συμβάσεις ΚΟΙΝΣΕΠ με άλλους δήμους, οι οποίες βρίσκονται στο στόχαστρο του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή.
Μιλώντας στην «Κ», ο κ. Λέανδρος Ρακιντζής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και κάνει λόγο για «μια νέα γενιά ΜΚΟ» που κινδυνεύει να δημιουργηθεί εάν δεν υπάρξει κάλυψη των κενών της νομοθεσίας, από την οποία δεν ορίζονται σωρεία θεμάτων, όπως π.χ. το ασφαλιστικό και το φορολογικό καθεστώς των μελών των ΚΟΙΝΣΕΠ. Οπως επισημαίνει ο κ. Ρακιντζής από τη συνεργασία ΚΟΙΝΣΕΠ και δήμων υπάρχει κίνδυνος «νομολογιακά να θεωρηθούν οι ΚΟΙΝΣΕΠ παρένθετα πρόσωπα με εργοδότες τους ΟΤΑ γιατί θα ικανοποιούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες». «Οι ΟΤΑ θα πρέπει να τηρούν με ευλάβεια τις κείμενες διατάξεις για να αποφευχθεί ο κίνδυνος δημιουργίας μιας νέας γενιάς ΜΚΟ», καταλήγει ο κ. Ρακιντζής.
Στο στόχαστρο των αρχών βρίσκονται σωρεία προγραμματικών συμβάσεων που αφορούν έργα χιλιάδων ευρώ μεταξύ δήμων και ΚΟΙΝΣΕΠ. Κοινός παρονομαστής είναι η καταβολή του μεγαλύτερου μέρους των κονδυλίων από τα δημοτικά ταμεία και η έμμεση πρόσληψη, διά των ΚΟΙΝΣΕΠ, εργαζομένων με διαδικασίες... εξπρές. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, όπως η κατάρτιση προγραμματικής σύμβασης που εγκρίθηκε ανάμεσα στον Περιβαλλοντικό Σύνδεσμο Δήμων Αθήνας και Πειραιά (ΠΕΣΥΔΑΠ), την ΚΟΙΝΣΕΠ ΑΝΑΠΝΟΗ και τον Δήμο Κορυδαλλού υπάρχουν υπόνοιες διαπλοκής καθώς υπάλληλος του ΠΕΣΥΔΑΠ είναι και πρόεδρος της επίμαχης ΚΟΙΝΣΕΠ. Η σύμβαση αφορά κτηνιατρικές δραστηριότητες, παροχή τεχνικών συμβούλων και εν γένει υποστήριξη των αξόνων παρέμβασης του ΠΕΣΥΔΑΠ. Το συνολικό κόστος είναι 403.156,98 ευρώ χωρίς... διαγωνισμό!

Δήμος Λαμιέων

Αντικείμενο διερεύνησης αποτελούν τρεις προγραμματικές συμβάσεις του Δήμου Λαμιέων με ΚΟΙΝΣΕΠ.

• Η πρώτη, με την ΚΟΙΝΣΕΠ «Φθιωτική Κοινωνική Συνεργασία» αφορά φιλοξενία και απασχόληση 225 παιδιών. Το κόστος του ανέρχεται σε 149.469,60 ευρώ συν τον ΦΠΑ, ενώ εξ αυτών ο δήμος θα καταβάλει το καθαρό ποσό, η κοινωφελής επιχείρηση 12.000 ευρώ και η ΚΟΙΝΣΕΠ 2.500 ευρώ.

• Η δεύτερη σύμβαση με την ΚΟΙΝΣΕΠ «Θερμοπύλες» αφορά ποσό 85.900 ευρώ για την ανάπτυξη προγράμματος ανάδειξης του «καινοτομικού κέντρου ιστορικής ενημέρωσης Θερμοπυλών». Ο δήμος καλείται να καταβάλει 75.158 ευρώ, η δημοτική επιχείρηση 8.700 ευρώ και η ΚΟΙΝΣΕΠ 2.040.

• Η τρίτη σύμβαση με την ΚΟΙΝΣΕΠ «Καθαρή Πόλη» αφορά τον τομέα της καθαριότητας. Το συνολικό τίμημα για τέσσερις μήνες είναι 75.000 ευρώ, εκ των οποίων η ΚΟΙΝΣΕΠ θα καταβάλει 2.150 ευρώ.

Την έγκριση κατάρτισης των τριών προγραμματικών συμβάσεων επιβεβαιώνει με έγγραφό του ο δήμαρχος Λαμιέων Γ. Κοτρωνιάς, επισημαίνοντας ωστόσο ότι καμία επιχορήγηση δεν έχει δοθεί από τον δήμο, καθώς εκκρεμεί ο έλεγχος νομιμότητας των συμβάσεων

2014-04-05T17:08:00.001+03:00

Το ΠΑΣΟΚ, η ανατροπή Βενιζέλου και οι πρόωρες εκλογές

Τα “Υστερόγραφα” έχουν με συνέπεια επιμείνει τους τελευταίους δυο μήνες, ότι στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ βρισκονται σε εξέλιξη συστημικοί κλυδωνισμοί και ζυμώσεις, με τελική κατάληξη την επόμενη μέρα του Κινήματος, χωρίς τον Ευάγγελο Βενιζέλο στην ηγεσία του.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, δείχνουν ότι η διαδρομή προς το τέλος επιταχύνεται. Από τον Γιώργο Παπανδρέου, μέχρι τη Φώφη Γεννηματά και τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, με ενδιάμεσες παραμέτρους τη στάση των Θάνου Μωραϊτη, Φίλιππου Σαχινίδη και λοιπών που εκτιμούν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει μέλλον με τον Ευάγγελο Βενιζέλο στην ηγεσία του, τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος προετοιμάζονται μεθοδικά για το βράδυ της 25ης Μαϊου.
Τότε που, θα έχουν πιστοποιηθεί τα αποτελέσματα των δυο γύρων της αναμέτρησης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το ΠΑΣΟΚ, ως “Ελιά”, να απειλείται ευθέως να μην εκλέξει ευρωβουλευτή.
Το θέμα Μπαλτάκου απ’ την άλλη, αφήνει εκτεθειμένο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, γιατί ναι μεν ο αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης είχε προσδιορίσει εγκαίρως τον παραιτηθέντα Γενικό Γραμματέα της κυβέρνησης ως “πολιτικό πρόβλημα”, απ’ την άλλη όμως, όπως του καταλογίζουν εκείνοι που τον αμφισβητούν, ουσιαστικά ανέχτηκε αυτή τη συγκατοίκηση.
Οι ίδιοι άνθρωποι σημειώνουν ότι η υφή του συγκεκριμένου θέματος, προσφέρει “δώρο” στη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα της Κεντροαριστεράς, με το ΠΑΣΟΚ να μην μπορεί να καρπωθεί κέρδη, αλλά αντιθέτως να βρίσκεται σε ρόλο απολογούμενου, ακριβώς λόγω της ανοχής Βενιζέλου.
Σύμφωνα με πληροφορίες των “Υστερόγραφων”, έχουν ήδη διαμορφωθεί τα “μπλοκ” στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και ευρύτερα της Κεντροαριστεράς, που την επομένη των εκλογών θα διεκδικήσουν μια “μεγάλη αλλαγή” στο ΠΑΣΟΚ, ξεκινώντας από την αλλαγή ηγεσίας, δηλαδή από την ανατροπή Βενιζέλου.
Όπως είναι εύλογο, η αποσταθεροποίηση που βρίσκεται σε εξέλιξη και… επιδεινώνεται, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, δημιουργεί “θέματα” συνολικά για την κυβέρνηση, ειδικά στην περίπτωση που μετά τις διπλές εκλογές του Μαϊου, ο ΣΥΡΙΖΑ εντείνει τη ρητορική του για το ενδεχόμενο πρόωρων βουλευτικών εκλογών εντός των επόμενων μηνών.
Το διάστημα δηλαδή που η χώρα θα κάνει τα πρώτα βήματά της πέρα και μακριά από το Μνημόνιο…
Πηγή:

2014-04-05T12:22:00.001+03:00

Δημοσκόπηση MARC: Προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν πείθει τους ψηφοφόρους -Τέταρτο το Ποτάμι

Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου για τις Ευρωεκλογές καταγράφει νέα δημοσκόπηση, αλλά την ίδια ώρα δεν δείχνει να πείθει τους ψηφοφόρους πως μπορεί να εφαρμόσει διαφορετική πολιτική.

Συγκεκριμένα, η δημοσκόπηση της MARC για την «Ελευθεροτυπία» καταγράφει προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα από τη ΝΔ, με την Χρυσή Αυγή να εξακολουθεί να καταγράφει πτώση και το Ποτάμι να βρίσκεται στην τέταρτη θέση.
Ομως, αξίζει να σημειωθεί πως το 68,9% θεωρεί πως η αξιωματική αντιπολίτευση δεν μπορεί να αλλάξει τους όρους του μνημονίου και να ακολουθήσει άλλη πολιτική, παρά τις υποσχέσεις, ενώ το 61,5% έχει αρνητική γνώμη για την εικόνα της κυβέρνησης. Παράλληλα, η πλειοψηφία (73%) θεωρεί πως τα πράγματα είναι δύσκολα και δεν υπάρχει λόγος αισιοδοξίας.
Τέλος, σε ερώτηση για τις απόψεις των πολιτικών αρχηγών σχετικά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας, το 22,7% συμφωνεί με τον Αλέξη Τσίπρα, το 21,6% με τον Αντώνη Σαμαρά και ακολουθούν ο Φώτης Κουβέλης με 4,7%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 4,2%, ο Πάνος Καμμένος με 4%, ο Νίκος Μιχαλολιάκος 3,6%, ο Σταύρος Θεοδωράκης 3,2% και ο Ευάγγελος Βενιζέλος με 3%.
Αναλυτικά τα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου για τις Ευρωεκλογές (σε παρένθεση τα ποσοστά του Φεβρουαρίου)

ΣΥΡΙΖΑ 21,8% (21,7%)
Νέα Δημοκρατία 19,7% (17,5%)
Χρυσή Αυγή 7,6% (8,7%)
Το Ποτάμι 6,4% (-)
ΚΚΕ 5,2% (5,1%)
Ελιά 4,3% (4%)
ΑΝΕΛ 4,2% (3,1%)
ΔΗΜΑΡ 3,1% (3%)
ΛΑΟΣ 1,5% (1%)
Οικολόγοι 1,4% (1,5%)
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1% (-)
άλλο κόμμα 3,8% (4,6%)
Ακυρο-Λευκό 5,1% (11,2%)
Αδιευκρίνιστη 14,9% (18,6%)

Πηγή: iefimerida.gr

2014-04-05T01:03:00.004+03:00

Κώδικας Μπαλτάχο

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Μάθημα δημοκρατίας, αρ. 1: «Δηλαδή, τι θα μπορούσε να κάνει ο φρούραρχος με τον γιο του Μπαλτάκου;». Το είπε, ποιος άλλος, ο κ. Γεωργιάδης, ο επί της ουσίας σπόουκσμαν της κυβέρνησης, που πήρε αχάραγα σβάρνα τους σταθμούς μπας και ξεπλύνει τα λερωμένα, τ’ άπλυτα. Ετσι κι αλλιώς, έκανε παιχνίδι σχεδόν μόνος του. Οι συνάδελφοί του δεν έδειξαν ιδιαίτερη προθυμία να ...
προστατέψουν την ανυπεράσπιστη κομματική εστία. Ακόμα και ο λάλος κ. Βορίδης τσουρουφλίστηκε βράδυ Τετάρτης και κόπηκαν τα φτερά της υπέρμετρης αυτοπεποίθησής του. Προτίμησε έτσι να ασχοληθεί με φιλοσοφικότερα ζητήματα παρά να παραμείνει στη μέση του ενδοακροδεξιού εμφυλίου.

Ωστε, λοιπόν, «τι να κάνει ο φρούραρχος με τον γιο» – τίνος; Υπάρχει τάχα στα μυαλά του κ. Γεωργιάδη και των ομοϊδεατών του κάποιο θεσμικό αξίωμα «Υιός Μπαλτάκου» που βαραίνει στη ζυγαριά της δημοκρατιούλας μας περισσότερο από το αξίωμα κάποιου που τον ορίζει η πολιτεία να φρουρεί τη Βουλή; Φυσικά και υπάρχει. Η κουλτούρα του «μπάρμπα από την Κορώνη» ταιριάζει απόλυτα με την κουλτούρα του «μπαμπά από τη Μάνη» και του «κουμπάρου από τη Μεσσηνία».

Επιπλέον, ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε βαθύτατα συγκινημένος από την πρωτοβουλία του υιού «να προστατέψει τον πατέρα του»· συγκινημένος από τον τσαμπουκά και την αυτοδικία δηλαδή. Αλλά να τον προστατέψει από τι; Από την ανοησία που του καταλογίζει τώρα ο υπουργός της διαλυμένης Υγείας, ενώ χθες θα υμνούσε την οξύνοιά του; Από τη μέθη της δύναμης, από την οποία όμως πάσχει κατεξοχήν ο ίδιος; Από τις μισαλλόδοξες ιδέες του, που τις δίδαξε και στη ΓΑΔΑ, σε έκτακτα «ιδεολογικά» σεμινάρια; Και τι είναι η Βουλή; Το γήπεδο που θέλουν να την καταντήσουν, για να μπαίνει ο εθνοχουλιγκάνος –που τυγχάνει και ΟΫΚάς «με κώδικα τιμής»–, να δέρνει και να αποχωρεί δόξη και τιμή;

Τα περί «κώδικα τιμής» τα είπε ο χριστιανότατος πατήρ για τον υιό του τον αγαπητό (είναι ο γνωστός «Κώδικας Μπαμπάχο», εκ του «μπαμπά έχω», ή «Μπαλτάχο», κατά το «Κώδικας Ναβάχο»). Ο υιός μπήκε στο Λιμενικό χάρη στον πατέρα του. Οστις, σεβόμενος τον δικό του κώδικα τιμής, που λέει «καλή η δημοκρατία και η ισονομία, αλλά πρώτα το σπίτι μας», έριξε άλλους υποψήφιους για να βολέψει το βλαστάρι του. Μάθημα δημοκρατίας αρ. 2...

Για το μόνο που δείχνουν να νοιάζονται τώρα στα ηγετικά νεοδημοκρατικά κλιμάκια, είναι το πρωθυπουργικό προφίλ· πόσο τσαλακώθηκε και τι ψιμύθια είναι απαραίτητα. Για την ακρίβεια, τους πονάει το προφίλ του κ. Σαμαρά ως αρχηγού της Ν.Δ., όχι ως πρωθυπουργού, και δη επικεφαλής συγκυβερνητικού σχήματος. Για το καθαυτό πρόβλημα, ηθικό και πολιτικό, για τον εξαρχής δρώντα ακροδεξιό ενδοκυβερνητικό πυρήνα, δεν πολυσκοτίζονται. Ούτε για το ενδεχόμενο να πρόσφεραν ανάσα στους χρυσαυγίτες. Ηδη προβάλλουν το άλλοθι ότι ο κ. Σαμαράς είναι από άλλο νομό. Και ότι από την αρχαιότητα Λάκωνες και Μεσσήνιοι ου συγχρώνται...

2014-04-05T01:03:00.001+03:00

Συσπείρωση στον Νότο;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ στο ΕΘΝΟΣ

Η εσωκοµµατική ανατροπή στην Ιταλία και οι δηµοτικές εκλογές στη Γαλλία είχαν µια αναπάντεχη συνέπεια. Τόσο ο Ρέντσι στη Ρώµη όσο και ο Βαλς στο Παρίσι, ρεαλιστής κεντροαριστερός ο πρώτος και όψιµος λόγω ανάγκης σοσιαλδηµοκράτης ο δεύτερος, συγκλίνουν εκ των πραγµάτων ως προς τη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη.

Μέτρα δηµοσιονοµικής προσαρµογής µε στόχο την ανάκτηση της εµπιστοσύνης των αγορών και συγχρόνως εναρµόνιση και στη χειρότερη περίπτωση διασφάλισης χρονικής παράτασης σε σχέση µε τις απαιτήσεις των Βρυξελλών, αλλά και ταυτόχρονα διαβούλευση µε το Βερολίνο µε προτεραιότητα την αποφυγή εγκλωβισµού στον αποπληθωρισµό και στη συνέχεια µέτρα τόνωσης της ανάπτυξης.
Σήµερα η Γαλλία δεν έχει αυταπάτες για την ουσία της περιφρούρησης της διµερούς διαβούλευσης µε τη Γερµανία και δεν θα είχε πλέον κανένα ταµπού να συνεργαστεί µε τη Ρώµη. Η παραπάνω διµερής συνεργασία αργά ή γρήγορα θα συµπαρέσυρε και την Ισπανία του Ραχόι, η οποία ύστερα από ένα σύντοµο διάλειµµα προσέγγισης µε την Ιταλία του Μόντι την άνοιξη του 2012 επέστρεψε στη διµερή ευρωπαϊκή διαπραγµάτευση µε την πάγια προσδοκία ελάφρυνσης της προσαρµογής.
Η χθεσινή συνέντευξη του επικεφαλής της ΕΚΤ Ντράγκι δεν αφήνει περιθώρια για άµεση στροφή προς την ποσοτική επέκταση και ένα σαφές µήνυµα ότι ο κεντρικός τραπεζίτης δεν θα συµπληρώσει και δεν θα υποκαταστήσει την έλλειψη διάθεσης ανάληψης της ευθύνης από τις πολιτικές ηγεσίες της Ευρωζώνης.
Προσέγγιση Παρισιού - Ρώµης, καθώς οι "παλαιότερες ευτυχισµένες στιγµές" ήταν όταν σε κοινή τους συνέντευξη οι Μέρκελ - Σαρκοζί χλεύαζαν δηµόσια τον Μπερλουσκόνι. Ο Ρέντσι δεν είναι ο Καβαλιέρε, αλλά ούτε οι Ολάντ - Βαλς είναι Σαρκοζί, καθώς ο άλλοτε ωσεί ισότιµος εταίρος του Βερολίνου, αντί να δίνει συστάσεις προσαρµογής στη Ρώµη, ζητά από τις Βρυξέλλες παράταση της προθεσµίας για µείωση του δηµοσιονοµικού ελλείµµατος.
Η ψευδαίσθηση της Γαλλίας για διαφύλαξη της ισοτιµίας έστω και εικονικής µε τη Γερµανία και οι προσδοκίες της Μαδρίτης αλλά και της Ρώµης ότι θα πετύχουν καλύτερη αντιµετώπιση σε διµερή διάλογο µε το Βερολίνο οδήγησαν σε πρόωρο ναυάγιο την προσπάθεια συγκρότησης µετώπου του Νότου στην Ευρωζώνη.
Ζητούµενο παραµένει σήµερα αν όχι µία δεύτερη προσπάθεια, τουλάχιστον ένας αποτελεσµατικός συντονισµός.
kapopoulos@pegasus.gr

2014-04-05T01:02:00.002+03:00

Εθνική συμφιλίωση με την πραγματικότητα

ΗΛΙΑΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Φανταστείτε ένα συντηρητικό χωριό τη μέρα του γάμου των πιο «επιφανών τέκνων» του. Ενώ όλος ο πληθυσμός έχει συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι της νύφης, μέσα, το μειωμένης αντίληψης ανίψι ξεφουρνίζει στο σόι ξαφνικά (;) ότι η νύφη έχει κρυφό δεσμό. Εξω πανηγύρια, δράμα εντός. Ταινία του Φελίνι; Ή, η Ελλάδα την Τετάρτη 2 Απριλίου 2014;
Ηταν η μέρα που, από τεχνικής άποψης, έκλεισε ο κύκλος που είχε ανοίξει στο Καστελλόριζο. Ηταν η μέρα που το ενδεικτικό κόστος δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου βούτηξε ορμητικά κάτω από τα επίπεδα που είχε κατά την υπαγωγή στο πρόγραμμα διάσωσης, το 2010. Θετικοί ειδησεογραφικοί τίτλοι παντού: Τα διεθνή μέσα, έχοντας στείλει πλήρη διάταξη ανθρώπων στο Eurogroup της Αθήνας, τροφοδοτούσαν το κοινό τους με θετικές αναφορές για την Ελλάδα και –δίκαια, άδικα– περιέγραφαν μια ελκυστική προοπτική. Για πρώτη φορά, η έξοδος στις αγορές δεν είναι το νέο «τριάντα δύο του μηνός», αλλά ρεαλιστική προοπτική λίγων μηνών – ή εβδομάδων. Τα σπρεντ δεν θα είναι «υποθετικοί» δείκτες αλλά κόστος δανεισμού. Τα «με το στανιό» δανεικά από Ε.Ε. και ΔΝΤ δεν θα είναι η αποκλειστική πηγή χρηματοδότησης (και ταλαιπωρίας).
Την ημέρα αυτή, λοιπόν, η δημοσιοποίηση ενός κρυφού βίντεο από έναν καμικάζι έβαλε φωτιά στην ελληνική κοινή γνώμη: Σοκαρισμένη –όχι γιατί εκτέθηκε σε κάτι που δεν γνώριζε, αλλά επειδή δεν μπορεί πλέον να το αγνοήσει– αντίκρισε μια εξαιρετικά ενοχοποιητική εικόνα για ευρωπαϊκή δημοκρατία. Σε μια μέρα που οι δείκτες των διεθνών μετοχών έκαναν νέα ρεκόρ και οι ξένοι δημοσιογράφοι είχαν ήδη στείλει από την Αθήνα τα θέματα της μέρας, τα διεθνή αντανακλαστικά ήταν πλαδαρά. Αλλωστε, οι αγορές δεν πηγαίνουν γυρεύοντας να επιτεθούν στην Ελλάδα πια, το αντίθετο: έχουν βρει σε αυτήν πρώτης τάξεως αποδόσεις, κάτι που φάνηκε την επόμενη μέρα. Οι επενδυτές, ασυγκίνητοι από τη νέα ελληνική φασαρία, συνέχισαν να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, να αυξάνουν τις τιμές τους, να μειώνουν το σπρεντ. Χθες, για πρώτη φορά από τις αρχές του 2010, το κόστος 30ετούς δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου υποχώρησε κάτω από το 6%. Το σύμπαν συνωμοτεί για να βγει η Ελλάδα στις αγορές, ώστε να προσφέρει στους επενδυτές τα πιο προσοδοφόρα (γι’ αυτούς) χρεόγραφα με ευρωπαϊκή σφραγίδα.
Η Ελλάδα σε αυτή τη θετική παγκόσμια συγκυρία για τις οικονομικές της προοπτικές έχει μία ευκαιρία. Μπορεί να αντικρίσει θαρραλέα, αλλά χωρίς υπερβολές, αυτό που αποκαλύφθηκε σε κοινή θέα, και για πρώτη φορά να το αντιμετωπίσει και να το «πουλήσει» διεθνώς. Την Τετάρτη, η ελληνική κοινωνία και διοίκηση απέκτησαν έναν μπαλτά που μπορεί να κόψει τους επιβαρυντικούς δεσμούς με την παλιά, «οθωμανική» Ελλάδα των παράλληλων διαύλων εξουσίας και επικοινωνίας. Η κατάργηση του βλαχομπαρόκ Ηouse of Cards θα είναι η σημαντικότερη θεμελιώδης μεταρρύθμιση για τη βελτίωση της αξιοπιστίας της οικονομίας. Αν η ελληνική πολιτεία θέλει να κάνει την υπέρβαση, αυτή είναι η ιστορική της ευκαιρία: Στην τρέχουσα φάση της ισχυρής διεθνούς αποδοχής και στήριξης, να κόψει δεσμούς με τις πολιτικές παραδόσεις που η ίδια διαμόρφωσε. Να ξεκινήσει ουσιαστικά μια διαδικασία θεσμικής ανασύστασης κράτους και οικονομίας.
Το σκάνδαλο Μπαλτάκου είναι μία ευκαιρία, ένα σοκ επανεκκίνησης. (Θα πείτε, εδώ κοτζάμ χρεοκοπία δεν στάθηκε αρκετή...) Μπορεί να γίνει καταλύτης προς μια νέα εθνική συμφιλίωση – αν όχι μεταξύ μας, τότε με την πραγματικότητα και την κοινή λογική. Μπορεί να συμβάλει ώστε να αντικρίσουμε γυμνή, χωρίς απέχθεια, μισαλλοδοξία ή πάθος την Ελλάδα, όπως τη διαμορφώνουμε όλοι κάθε μέρα που ξυπνάμε – και να δούμε τι θα κάνουμε με αυτή.

2014-04-05T01:01:00.001+03:00

Αναχαράζοντας τα περσινά και τα προπέρσινα.

Είναι εύλογη η απορία και προκύπτει αβίαστα: Προς τι ο θόρυβος γύρω από τις δραστηριότητες και τις συνομιλίες του καρατομημένου πλέον Γενικού Γραμματέα της κυβέρνησης των Ολετήρων?
Τα δύο αυτά τελευταία χρόνια τα έχομε περάσει βιώνοντας άδικους θανάτους, διαλυμένα σχολεία,
αποδιοργανωμένα νοσοκομεία, παγωμένα σπίτια χωρίς ρεύμα και ζώντας μόνο με περισσότερα χαράτσια και μεγαλύτερες ουρές συσσιτίων∙ ενίοτε συσσιτίων μόνον για Έλληνες.

Τα δύο αυτά τελευταία χρόνια, αναδύθηκε η κορφή του παγόβουνου της εθνικής οδύνης μας. Ζούμε καθημερινά στο πετσί μας τις συνέπειες των συμφωνιών που ερήμην μας συνομολογούνται, απόρροια του καταστροφικού P.S.Ι. που ενορχηστρώθηκε υπό τη νομική μπαγκέτα του παρασυνταγματολόγου, που σήμερα αντιπροεδρεύει παρά τω Πρωθυπουργώ.

Είναι σπουδαιότερη η προβολή καταγεγραμμένων συνομιλιών σε πνεύμα και σε κλίμα λίγο-πολύ αναμενόμενο?

Διότι οφείλουμε εδώ να παραδεχτούμε ότι οι καταβολές της και οι συναφείς πρακτικές της Ομάδας της Αλήθειας που από τα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου χαράσσει τα δύο αυτά τελευταία χρόνια την επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης των Ολετήρων, τίποτα διαφορετικό δεν προοιώνιζε, αλλά αντιθέτως, θα έλεγε κανείς ότι δικαιολογούνται πλήρως τα καθέκαστα των ημερών.

Πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, με όλους αυτούς τους λογής-λογής «Φαύλους-Φαήλους», με τους Μουρουτηδομπαλτάκους κομμουνιστοφάγους, τους συνεπικουρούμενους κι από τους διάφορους γεννημένους (sic) αντικομουνιστές «Γκόρτσους», τους ιδιόρρυθμους «Μαυρογιαλούρους» τηλε-βιβλιοπώλες και τους άλλους ανεκδιήγητους, που στα νιάτα τους κυκλοφορούσαν με τους μπαλτάδες στους δρόμους και που σήμερα επανδρώνουν κυβερνητικές θέσεις?

Είχε έτσι εξ αρχής προδιαγραφεί σαφώς το πλαίσιο, αφού και οι προθέσεις ήταν ανέκαθεν πρόδηλες.

Είναι ομολογημένο εδώ κι έναν χρόνο -εν μέσω της πολιτικής κρίσης που προέκυψε με αφορμή τον ξαφνικό θάνατο της Ε.Ρ.Τ. - ότι ένα από τα ενδεχόμενα της εποχής, ήταν και η προσφυγή στις κάλπες, όπου, σύμφωνα με το σενάριο, συνυπολογίζοντας και τις αναφορές των δημο(σ)κόπων για τον καλπασμό των Αυγουλοκέφαλων, ο πρωθυπουργεύων σφουγγοκωλάριος μπορούσε σε περίπτωση «ατυχήματος» και πρόωρων εκλογών, να ελπίζει σε μία αλλαγή του συσχετισμού κοινοβουλευτικών των δυνάμεων, υπέρ του φυσικού του πολιτικού χώρου, της αρτηριοσκληρωτικής δεξιάς.

Καθόλα, λοιπόν, λογική η δραστηριότητα του κομμένου πλέον δεξιού χεριού του παρανοϊκού πρωθυπουργεύοντα που βλέπει αυτές τις μέρες, το φως της δημοσιότητας.

Εξάλλου, γίνεται καθημερινά όλο και πιο φανερό, αυτό που από την αρχή όλοι υποψιαζόμασταν: ότι ο φερόμενος ως Πρωθυπουργός, καταλαμβάνεται από το «Κόμπλεξ του Ιεχωβά», μια σοβαρότατη νεύρωση υπερ-ναρκισσισμού και εγωιστικής μεγαλομανίας, που μπορεί να αγγίξει τα όρια αιμοβόρας μανίας για γενοκτονία. (κοινό σύμπτωμα του Ιεχωβά,του Βιβλικού Θεού).

Πέρα όμως από αυτήν την αξιολογική κρίση, τι καινούριο έχει προκύψει από την υποκλαπείσα συνομιλία μεταξύ των τηλεαστέρων των ημερών, Κασσιδιάρη και Μπαλτάκου? Τίποτα! Προς τι λοιπόν, τώρα, ο θόρυβος για την αμοιβαία κατανόηση των δύο?

Μόνο ένα ερώτημα είναι εύλογο και αξίζει ίσως να μας απασχολεί: Γιατί δεν δόθηκε στη δημοσιότητα αυτή η επίμαχη μαγνητοταινία λίγες ημέρες ενωρίτερα και πάντως πριν την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου που συνομολογεί την θανατική καταδίκη μερικών ακόμα χιλιάδων Ελλήνων? Γιατί δεν δόθηκε στη δημοσιότητα αυτή η επίμαχη μαγνητοταινία, λίγες μέρες ενωρίτερα, τότε που με αφορμή το γάλα ή τα φάρμακα, δοκιμαζόταν σοβαρά η συνοχή της βλαπτικής κυβέρνησης μας?

Γιατί δίνεται τώρα στη δημοσιότητα αυτή η επίμαχη μαγνητοταινία, παρεκτός για να ασχοληθεί πάλι η κοινή γνώμη με τα φαιδρά κι όχι με τα σπουδαία? Διότι τα σπουδαία αφορούν στο ξεπούλημα των τελευταίων ψηγμάτων δημόσιου πλούτου, αντί πινακίου φακής. Τα σπουδαία αφορούν στο γεγονός ότι σώζονται οι τραπεζίτες και όχι οι τράπεζες. Τα σπουδαία αφορούν στο γεγονός ότι με την παρούσα διακυβέρνηση, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλουσιότεροι.

Τα σπουδαία ασφαλώς δεν αφορούν στους διάφορους αναλώσιμους Μπαλτάκους, αλλά στους εθνικούς Ολετήρες που μας κυβερνούν και που με τους μπαλτάδες στα χέρια κόβουν χέρια, πόδια, κεφάλια, ζωές, όνειρα...

Εύλογα, στο ίδιο συμπέρασμα, καταλήγομε και σήμερα, όπως και παλιότερα που με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα, διαπιστώναμε για άλλη μια φορά, ότι το φαιδρό μας κράτος και το θλιβερό μας παρακράτος είναι συγκοινωνούντα δοχεία κι ότι δεν έχουν ηθικούς ενδοιασμούς οι Μακιαβέληδες!

Πηγή:Alexandros Raskolnick

2014-04-04T17:06:00.001+03:00

Το θεσμικό μάθημα από το «πάθημα Κασιδιάρη»

Γρηγόρης Τζιοβάρας στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Τις παραμονές της πρόσφατης συζήτησης για το πολυνομοσχέδιο που επικύρωσε τη συμφωνία με την τρόικα και εξ αφορμής της άγνοιας για το περιεχόμενό του που είχαν ακόμη και αρμόδιοι υπουργοί,
...ως την τελευταία ώρα της κατάθεσης του στη Βουλή για να ψηφιστεί με κατεπείγουσα διαδικασία, από αυτή εδώ τη στήλη αναρωτιόμουν αν υφίσταται το υπουργικό συμβούλιο ως θεσμικό όργανο της κυβέρνησης ή αν… καταργήθηκε με κάποια μνημονιακή τροπολογία και δεν το… πήραμε είδηση. Απάντηση, προφανώς και δεν έλαβα ποτέ για το –ούτως ή άλλως- ρητορικό αυτό ερώτημα. Πρέπει, ωστόσο, να ομολογήσω ότι όταν το έθετα δεν περίμενα ότι τόσο γρήγορα και με τόση ενάργεια θα αναδεικνυόταν η πλήρης κατάπτωση του θεσμού του υπουργικού συμβουλίου, όπως προκύπτει από τις δραστηριότητες του απελθόντος, μετά την παγίδευσή του από τον χρυσαυγίτη βουλευτή Ηλία Κασιδιάρη, γενικού γραμματέα της κυβέρνησης κ. Παναγιώτη Μπαλτάκου.

Αντί να ασχολείται με την προετοιμασία των συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου, που ήταν η βασική και μόνη αρμοδιότητα που ο νόμος έδινε στον κ. Μπαλτάκο, ο τελευταίος παρότι υπηρετούσε αρχικά μια τρικομματική και στη συνέχεια μια δικομματική κυβέρνησηλειτουργούσε, κατά τη δημόσια ομολογία του, ως κομματικόστέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που ενδιαφερόταν να μη χάσει ψήφους το κόμμα του. Και γι΄ αυτό, όπως τουλάχιστον είπε, ανέπτυσσε τις ανάρμοστες, όπως αποδεικνύονται, σχέσεις του με τα στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Στο πλαίσιο των τελευταίων αποκαλύψεων και ανεξάρτητα από τις πολιτικές παρενέργειες που δημιουργούν αυτές και τις νοοτροπίες που αναδεικνύουν, δεν χρειάζεται κανείς να είναι… θεσμολάγνος για να επισημάνει το γεγονός ότι η δημόσια υπηρεσία, την οποία είχε αναλάβει ο κ. Μπαλτάκος, υπολειτουργούσε και ο ίδιος μοιραία την αντιμετώπιζε ως… πάρεργο.

Αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους είκοσι ένα μήνες κατά τους οποίους βρίσκεται στην κυβέρνηση το συγκεκριμένο σχήμα, δεν έχει το προηγούμενό του, σίγουρα στα εγχώρια και μάλλον στα παγκόσμια χρονικά διακυβέρνησης. Το υπουργικό συμβούλιο δεν έχει συνεδριάσει ούτε μια φορά, αν εξαιρέσει κανείς τις δύο τυπικές συνεδριάσεις που έγιναν κατά τη συγκρότηση του αρχικού τρικομματικού σχήματος και εν συνεχεία με τον ανασχηματισμό που έγινε όταν αποχώρησε η ΔΗΜΑΡ.

Το απίστευτο αυτό ρεκόρ που καταγράφεται στο παθητικό της σημερινής συγκυβέρνησης, προφανώς και δεν το χρεώνεται ο κ. Μπαλτάκος. Το χρεώνονται εξ αδιαιρέτου και εις ολόκληρον ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, οι οποίοι επέλεξαν έναν καταφανώς αδιαφανή και αντιθεσμικό τρόπο διακυβέρνησης που προσβάλει όχι μόνον τους συνεργάτες τους που, μόνον τύποις, είναι μέλη ενός (ανύπαρκτου) υπουργικού συμβουλίου, αλλά και τους πολίτες που γίνονται μάρτυρες αυτής της απαράδεκτης λειτουργίας.

Αν το υπουργικό συμβούλιο λειτουργούσε, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα και τους νόμους, αρκετά πράγματα θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά και πολλές παρενέργειες και αρρυθμίες θα είχαν αποφευχθεί.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το αιφνιδιαστικό λουκέτο στη δημόσια ραδιοτηλεόραση με πράξη νομοθετικού περιεχόμενου, ερήμην των κυβερνητικών εταίρων της ΝΔ; Ή τα συνεχή μπλόκα του γενικού γραμματέα σε νομοθετικές πρωτοβουλίες κυβερνητικών στελεχών, με αποκορύφωμα το πρόσφατο «πήγαινε έλα» στη Βουλή με την τροποποίηση στο μεταναστευτικό νόμο;

Το γεγονός ότι δεν συνεδρίασε ούτε μια φορά το υπουργικό συμβουλίου για να ακουστούν οι απόψεις των υπουργών –ή, έστω, να ενημερωθούν για τις ειλημμένες αποφάσεις, διάολε!- άφηνε όλο το περιθώριο στον κ. Μπαλτάκο να αυτενεργεί και να δρα με την εικαζόμενη βούληση του πρωθυπουργού και στο όνομα του ότι ήταν ένας από τους στενότερους και παλαιότερους του κ. Σαμαρά.

Η κρίση του περασμένου Ιουνίου που οδήγησαν στην αποδυνάμωση της κυβερνητικής σταθερότητας, με την απομάκρυνση της ΔΗΜΑΡ από το συγκυβερνών σχήμα, δεν φάνηκε, δυστυχώς, να δίδαξαν κάτι στους κυβερνητικούς εταίρους, οι οποίοι συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο.

Μένει να δούμε αν οι αποκαλυφθέντες αυτές τις μέρες ερασιτεχνικοί χειρισμοί του κ. γενικού και οι ανάρμοστες σχέσεις που είχε αναπτύξει με την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, μπορεί να αποτελέσουν την αφορμή για να αποκατασταθεί η θεσμική λειτουργία του υπουργικού συμβουλίου. Όσο –και αν…- υπάρχει ακόμη χρόνος για να μετατραπεί το «πάθημα Κασιδιάρη» σε θεσμικό μάθημα

2014-04-04T17:04:00.001+03:00

Αυτός είναι ο Βενιζέλος…

Του Μάρκου Μουζάκη

Τον έχουν χαρακτηρίσει αλαζόνα, υπερφίαλο, εγωπαθή, πολιτικά βουλιμικό, ακόμα και αυτοκαταστροφικό, ακριβώς λόγω των προηγούμενων χαρακτηριστικών του (ποιος δε θυμάται τον… καφέ του Ρέλου και πόσο του στοίχισε το μετά τον καφέ… διάγγελμά του;), με την εικόνα του Ζαππείου τη βραδιά των εκλογών του 2007 να συμπυκνώνει τα σοβαρά πολιτικά του ελλείμματα.
Ελλείμματα τα οποία δεν είναι δυνατό να καλυφτούν πίσω από μια αναμφισβήτητη ευφράδεια και τα οποία είναι αδύνατο να εξωραϊστούν σε προτερήματα απ’ τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, παρά τις για το αντίθετο απέλπιδες επιχειρήσεις τους…
Τα όσα συνέβησαν την Κυριακή μετά την ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο μεταξύ Βενιζέλου και ΓΑΠ θα μπορούσαν κάλλιστα να περιληφθούν σε πόνημα υπό τον τίτλο «Πώς δεν πρέπει να συμπεριφέρεται ένας πολιτικός αρχηγός με στοιχειώδεις φιλοδοξίες»!
Η παραληρηματική συμπεριφορά του νυν αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ενάντια στον ΓΑΠ και τον Απ. Κακλαμάνη δεν φανερώνει απλώς ένα απωθητικό τρόπο έκφρασης.
Δείχνει περίτρανα το ποιος πραγματικά είναι ο Βενιζέλος.
Δείχνει ότι αυτός είναι ο Βενιζέλος!
Πέραν δηλαδή όλων των (προαναφερθέντων) άλλων και αυταρχικός, ανίκανος να αποδεχτεί το διαφορετικό, το οποίο ωστόσο θεωρεί αυτονόητο για την αφεντιά του, μάλλον για τη… μεγαλειότητά του!
Τούτο μόνο θα επισημάνω:
· Φαντάζεστε τι κουρνιαχτός θα σηκώνονταν, αν φέρονταν έτσι στον Βενιζέλο ο ΓΑΠ, όταν ήταν αυτός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κι ο Μπένι τον υπονόμευε συστηματικά;
Θα καίγονταν το σύμπαν!
Αλλά αυτό που θεωρεί αδιανόητο για τους άλλους το θεωρεί αυτονόητο ως δικό του τρόπο έκφρασης!
Κινδυνεύω μέχρι να παρεξηγηθώ σαν… συμπαθών του ΓΑΠ με όσα επισημαίνω, εγώ που στάθηκα απέναντί του όταν ήταν πρωθυπουργός, την εποχή που τον έγλειφαν πολλοί απ’ τους σημερινούς δημοσιογραφικούς του διώκτες!
Μα «τα του καίσαρος, τω Καίσαρι», ε;
Θα κλείσω ενθυμούμενος τούτο:
· Το Γενάρη του 1995 ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έστειλε στον Ανδρέα Παπανδρέου επιστολή για τα έργα και τις ημέρες του πανίσχυρου τότε υπουργού Τύπου και ΜΜΕ και στενό του συνεργάτη Βαγγέλη Βενιζέλο. Του κατήγγειλε τη δράση προσωπικού του μηχανισμού, την ιδιοτέλειά του και χαρακτηριστικά του έλεγε ότι «ο Βενιζέλος απορεί που ακόμα δεν έχει κυβερνήσει τη χώρα»!
Πόσο κοντά ήταν στην πραγματικότητα…
Και πόσο εκτός ακόμα και της αστικής πολιτικής «ευγένειας» μπορεί να φτάσει σήμερα, που μετά από τόσα χρόνια διαπιστώνει ότι δεν πρόκειται να κυβερνήσει τη χώρα!
Αντίθετα είναι ο μοιραίος άνθρωπος που επί των ημερών της δικιάς του ηγεσίας το ΠΑΣΟΚ οδηγείται στη διάσπαση, στη διάλυση μάλλον…
Πηγή:newsbomb.gr

2014-04-04T17:01:00.001+03:00

Αραμπάς

Δημήτρης Δανίκας στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Δυο κουβέντες με αφορμή τον κοινοβουλευτικό ορυμαγδό. Τον πολιτικό οχετό. Τον ΣΥΡΙΖΑ ως δεκανίκι κυβερνητικό. Και τον έντεχνο και καλά οργανωμένο πολωτικό διπολισμό
Γιατί ούτε μαύρο μα ούτε άσπρο. Το γκρίζο είναι το «χρώμα» που ταιριάζει στον καταγάλανο ελληνικό ουρανό. Μερικά παραδείγματα ίσως πείσουν ακόμα και τον πιο σκληρό και αφελή οπαδό Ας πούμε τα Φαρμακεία. Είναι αλήθεια ότι νομοτύπως είχε κατοχυρωθεί σε κάθε προιόν «προστατευτικό» κέρδος 33%; Είναι! Και ότι αυτό το κέρδος είναι διπλάσιο από το μέσο όρο της Ευρωζώνης; Είναι! Και ότι εν Ελλάδι για κάθε χίλιους «πελάτες» αναλογεί ένα φαρμακείο όταν στην Ευρώπη η αναλογία είναι ένα προς τρεις χιλιάδες; Είναι!

Κι όμως αλήθεια, επίσης είναι, ότι με την πλήρη απελευθέρωση θα ορμήσουν αλυσίδες πολυεθνικών και θα κατασπαράξουν την μερίδα του λέοντος. Επομένως και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκια τους. Παράλογο; Φυσικά. Και ξέρετε γιατί; Επειδή από «αρχαιοτάτων» χρόνων ο τομέας των υπηρεσιών έχει διογκωθεί σε βάρος της παραγωγής. Πουλάμε αλλά δεν φτιάχνουμε. Απλό!

Ας πούμε το Γάλα. Είναι αλήθεια ότι το κόστος εγχώριας παραγωγής γάλακτος και των παράπλευρων προιόντων, είναι ακριβότερη από την Ολλανδία και την Γερμανία; Είναι! Οτι αυτό οφείλεται στο γεγονός πως οι κτηνοτροφικές μονάδες είναι μικρές, το κόστος των ζωοτροφών ακριβό, οι μεταφορές το ίδιο; Είναι! Και ότι το κόστος αυξάνεται με την μεσολάβηση πολλών μεταπρατών; Φυσικά!

Επομένως η μαζική εισαγωγή φτηνού Ολλανδικού γάλακτος ευνοεί το πορτοφόλι του καταναλωτή. Ομως την ίδια στιγμή θα ισοπεδώσει την ελληνική κτηνοτροφική παραγωγή. Επομένως και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκια τους. Παράλογο; Φυσικά. Οπως παράλογη είναι κάθε παθογένεια του αεριτζίδικου αυτόχθονου καπιταλισμού

Ας πούμε οι εργασιακές σχέσεις. Είναι αλήθεια πως οι αμοιβές των πεντακοσίων μικτών euros θα εξαθλιώσουν το βιομηχανικό προλεταριάτο καθώς και ολόκληρη την μάζα των εργατουπαλλήλων; Είναι! Πως μπορεί κάποιος να ζήσει αξιοπρεπώς με τετρακόσια «καθαρά» euros μηνιαίως; Ο κανείς

Ομως αφού ούτε συγχρονες υποδομές δαθέτουμε, ούτε αξιόπιστο φορολογικό καθεστώς, τότε πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι. Πως θα γίνουμε κάπως περισσότερο ανταγωνιστικοί; Στύβωντας τον εργαζόμενο λαό. Με τα κάτεργα εργασίας! Και ξέρερε γιατί; Επειδή η παραγωγική βάση και το παραγώμενο ετήσιο «προιόν» δεν μπορούν να υποστηρίξουν γερμανικές αμοιβές των χιλίων euros. Γι αυτό

Επομένως ούτε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι τρελοί που με το πολυνομοσχέδιο στύβουν τους φτωχούς και τους σκληρά εργαζόμενους έλληνες. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τρελός που πριστάνει τον Ρομπέν των δασών

Το πρόβλημα εντελώς πολιτικό και φυσικά οικονομικό. Ολες αυτές οι 853 μεταρρυθμιστικές τροποποιήσεις καταλήγουν σε ένα έκτρωμα μοναδικό. Επιφανειακά η Ελλάδα θα προσαρμοστεί στα ευρωπαικά δεδομένα. Ομως χωρίς σοβαρή παραγωγική δραστηριότητα. Χωρίς σύγχρονες υποδομές. Χωρίς δημόσιο λειτουργικό και ποιοτικό. Χωρίς καταπολέμηση του αεριστζίδικου κεφαλαίου. Και χωρίς ευρωπαική, εργασιακή κουλτούρα, η κατάληξη θα μοιάζει με τον ταλαίπωρο Καραγκιόζη. Αντι για τσαρούχια θα κυκλοφορεί με παπούτσια Prada!

Οπως, προφητικά, έλεγε μεγαλοβιομήχανος: «Εμενα με συμφέρει, αλλά η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να υποστήριξει το euro. Η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη θα αποβεί δυσβάσταχτη για τον εργαζόμενο». Μεθερμηνευόμενο: Που τρέχεις Καραμήτρο φορώντας λουστρίνια στα αγκάθια; Οσα φτιασίδια και να βάλεις ο τριτοκοσμικός αραμπάς δεν γίνεται γερμανικήMercedes !

2014-04-04T02:18:00.002+03:00

Ολοι οι άνθρωποι του πρωθυπουργού

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κυκλοφορούν και άλλα τέτοια «μπουμπούκια» στο πρωθυπουργικό γραφείο; Δεν αναφερόμαστε στον πατέρα Μπαλτάκο. Οι ακροδεξιές απόψεις του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης ήταν γνωστές εδώ και καιρό. Δεν μπορεί, όμως, κανείς παρά να θαυμάσει το μείγμα αφέλειας και αυταρέσκειας που έδειχνε στην υποκλαπείσα συνομιλία ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού.
Αυτός ο άνθρωπος με τέτοιο πολιτικό κριτήριο και τόση συνωμοσιολογική θεώρηση των πραγμάτων διαχειρίστηκε σοβαρές υποθέσεις του κράτους; Μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο κ. Μπαλτάκος, λόγω της πολιτικής του τοποθέτησης, χωρίζει τους ανθρώπους σύμφωνα με το θρήσκευμά τους. Αλλά είναι δυνατόν να εξηγεί τις διώξεις της Χρυσής Αυγής με το επιχείρημα ότι η εισαγγελέας είναι καλή χριστιανή και διώκει τους χρυσαυγίτες ως παγανιστές; Με τέτοιου τύπου πολιτικές αναλύσεις χαρασσόταν η πολιτική στο Μαξίμου; Χειρότερα και απ’ όσα είπε ο κ. Παναγιώτης Μπαλτάκος στον κ. Ηλία Κασιδιάρη είναι το γεγονός ότι ένας άνθρωπος με τέτοια καφενειακή ανάλυση είχε κομβικό ρόλο στη χώρα.
Το ερώτημα είναι άλλο: πώς κυκλοφορούσε στη Βουλή ο υιός Μπαλτάκος για να μπορεί να επισκέπτεται γραφεία κόμματος και να βιαιοπραγεί εναντίον βουλευτών; Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι, εντός του Κοινοβουλίου, ούτε οι χρυσαυγίτες δεν σήκωσαν χέρι εναντίον βουλευτών. Εδώ έγινε κοτζάμ σκάνδαλο για να μπει στο Λιμενικό ο κ. Δημήτριος-Γεώργιος Μπαλτάκος, γιατί κυκλοφορούσε στη Βουλή; Να θυμίσουμε ότι η εφημερίδα «Παραπολιτικά» αποκάλυψε τον περασμένο Οκτώβριο ότι με παρέμβαση του γραμματέα της κυβέρνησης, αλλά και του πρώην υπουργού Ναυτιλίας Κωστή Μουσουρούλη, ο αρχηγός του Λιμενικού υποχρεώθηκε να προσλάβει 15 επιλαχόντες ενός διαγωνισμού, οι οποίοι είχαν αντιδράσει έντονα στο ότι παρακάμφθηκαν στη σειρά κατάταξης από τον υιό Μπαλτάκο. Η πρόσληψη έγινε προκειμένου να κοπάσουν οι καταγγελίες των ιδίων και των οικογενειών τους. Και καλά, κυκλοφορούσε στη Βουλή, παρά το σκάνδαλο και παρά το βεβαρημένο παρελθόν του σε θύρες ακροδεξιών χουλιγκάνων. Πώς έφυγε χωρίς να συλληφθεί; Δεν είναι η Βουλή ένα από τα πιο προστατευόμενα μέρη της ελληνικής επικράτειας; Μπορεί κάποιος να μπαίνει, να δέρνει και να φεύγει δίχως να τον ενοχλήσει κανείς;
Εκεί πιθανότατα βρίσκεται το μυστικό της παρρησίας του κ. Μπαλτάκου. Αν ο γιος του, που δεν είχε και θεσμική ιδιότητα, ένιωθε τόσο ασφαλής ώστε να βιαιοπραγεί εντός της Βουλής (και δικαίως ένιωθε ασφαλής, αφού ουδείς τόλμησε να τον συλλάβει) γιατί να μη νιώθει περισσότερο ασφαλής ο πατέρας για να συνομιλεί με υπόδικους χρυσαυγίτες και να λέει όσα τραγικά είπε; Γράφαμε και παλιότερα με αφορμή άλλα περιστατικά ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτής της κυβέρνησης είναι η προϊούσα αμετροέπεια των στελεχών της: «Ισως να νιώθουν ότι ζουν τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας. Πιθανώς να διαβάζουν καλύτερα τις δημοσκοπήσεις και βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ωριμάσει και συνεπώς να μεγαλώσει. Είναι σίγουροι πως ό,τι και να κάνουν, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι θα προτιμήσουν τα κυβερνώντα κόμματα όπως οι αγρότες προτιμούν το χαλάζι από την αναβροχιά...» (13.2.2014). Αυτή η αλαζονεία ήταν αποτυπωμένη και στο βίντεο που παρανόμως κατέγραψε ο κ. Κασιδιάρης. Αν δεν παταχθεί, θα γίνει θηλιά στον λαιμό της κυβέρνησης...

2014-04-04T02:17:00.001+03:00

Εις θάνατον... 529 πολιτικοί αντίπαλοι σε μία μόνο μέρα!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ στο ΕΘΝΟΣ

Εφριξε όλος ο κόσμος στο άκουσμα της είδησης από την Αίγυπτο. Πάγωσε το αίμα στις φλέβες. Στην επαρχιακή πόλη Αλ Μινίγια, στην ομώνυμη επαρχία της Ανω (δηλαδή της Νότιας) Αιγύπτου, ένας δικαστής ονόματι Σαΐντ Γιουσέφ με το παρατσούκλι «χασάπης(!)», όπως μας πληροφορεί η γαλλική εφημερίδα «Λιμπερασιόν», καταδίκασε σε θάνατο σε μία και μόνο μέρα... 529 (!!!) οπαδούς του νόμιμου προέδρου της χώρας Μοχάμεντ Μόρσι, τον οποίον ο στρατός ανέτρεψε σε ...
πραξικόπημα. Πρωτοφανής στην παγκόσμια σύγχρονη ιστορία αυτή η απόφαση με 529 θανατικές καταδίκες σε μία και μόνο δίκη! Λεπτομέρεια, εξωφρενική κι αυτή: η δίκη που κατέληξε στην απόφαση να εκτελεστούν 529 πολιτικοί αντίπαλοι της χούντας της Αιγύπτου διήρκεσε... δύο, ναι, δύο ημέρες!
Ξεσηκώθηκε παγκόσμιος σάλος. «Μια μαγική δίκη σε δύο ημέρες δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στις πιο θεμελιώδεις απαιτήσεις μιας δίκαιης δίκης» εξανέστη η Υπάτη Αρμοστεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Ατάραχος ο αρχιπραξικοπηματίας Αμπντελφατάχ αλ Σίσι που ανέτρεψε τον ισλαμιστή νόμιμο πρόεδρο της Αιγύπτου πέρυσι το καλοκαίρι, δύο ημέρες μετά την ανατριχιαστική δικαστική απόφαση, ανακοίνωσε δημοσίως την απόφασή του να διεκδικήσει (και να κερδίσει φυσικά, μέσα σε αυτές τις συνθήκες!) την προεδρία της Αιγύπτου στις προεδρικές εκλογές που, όπως τελικά ανακοινώθηκε χθες, θα γίνουν στις 26 και 27 Μαΐου.
Την ίδια μέρα που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Καΐρου έπεφτε νεκρός σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Διαμαρτυρόταν μαζί με άλλους φοιτητές για τις 529 καταδίκες εις θάνατον... Την ίδια μέρα -Τετάρτη, 26 Μαρτίου- ο εισαγγελέας παρέπεμπε να δικαστούν στην ίδια επαρχία των 529 θανατικών ποινών ακόμη... 919 (!!!) πολιτικοί αντίπαλοι της αιγυπτιακής χούντας. Εγινε έξαλλος ακόμη και ο Τζον Κέρι, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, οι οποίες από κοινού με το Ισραήλ οργάνωσαν και στήριξαν τους πραξικοπηματίες της Αιγύπτου. «Καλώ τη μεταβατική αιγυπτιακή κυβέρνηση να ακυρώσει την απόφαση του δικαστηρίου», διέταξε. Ετσι και θα γίνει, υποθέτουμε. Αυτός ο «χασάπης» δικαστής του προαναφέραμε έχει φτάσει στο σημείο, όπως αποκαλύπτει και πάλι η γαλλική «Λιμπερασιόν», να ξεπεράσει σε σκληρότητα ακόμη και τους... «Αθλιους» του 19ου αιώνα του Βίκτωρος Ουγκό: έχει καταδικάσει άνθρωπο που έκλεψε ένα φόρεμα σε φυλάκιση... 30 χρόνων! Τριάντα χρόνια φυλακή για ένα φόρεμα!
Στο κλίμα αυτό, όπως είναι αυτονόητο, δεν υπάρχει καμιά απολύτως αμφιβολία ότι τις προεδρικές εκλογές του Μαΐου θα τις κερδίσει ο αρχιπραξικοπηματίας Αλ Σίσι, ο οποίος μάλιστα έχει αναγορευθεί σε... στρατάρχη! Δεν θα υπάρχει άλλωστε κανένας ουσιαστικός αντίπαλος σε αυτή τη φαρσοκωμωδία των δήθεν εκλογών. Τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που είχαν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές το 2012, η αιγυπτιακή χούντα τους έβγαλε εκτός νόμου και όλη η ηγεσία τους ή βρίσκεται στη φυλακή ή καταζητείται! Ο ίδιος ο πρώτος πραγματικά δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Αιγύπτου, ο Μοχάμεντ Μόρσι των Αδελφών Μουσουλμάνων, βρίσκεται στη φυλακή με κατηγορίες που επισύρουν την ποινή του θανάτου. Στις αιγυπτιακές φυλακές έχει ρίξει η χούντα του Αλ Σίσι και πολλούς από τους ηγέτες της «αιγυπτιακής άνοιξης», που ανέτρεψαν το 2011 τον δικτάτορα Χόσνι Μουμπάρακ. Γενικά η αιγυπτιακή χούντα εκτελεί κατά εκατοντάδες και φυλακίζει κατά χιλιάδες τους πολιτικούς της αντιπάλους. Οι διαδηλώσεις εναντίον της είναι κυριολεκτικά καθημερινές.
Η οικονομία είναι εντελώς διαλυμένη, αλλά η χούντα επιβιώνει επειδή οι Αμερικανοί έχουν επιβάλει στη Σαουδική Αραβία και στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα να τη χρηματοδοτούν με δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Μέσα σε μόλις εννέα μήνες από το πραξικόπημα που έλαβε χώρα στις 3 Ιουλίου του 2013, όπως υπολογίζει η δεξιά γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», οι δύο αραβικές χώρες έχουν δώσει στην Αίγυπτο πάνω από... 40 δισεκατομμύρια δολάρια! Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί και μετά τις προεδρικές εκλογές του Μαΐου, γιατί η Αίγυπτος με 85 εκατομμύρια πληθυσμό είναι κυριολεκτικά «βαρέλι δίχως πάτο» αναφορικά με τις ανάγκες χρηματοδότησης της οικονομίας της. Ο πραξικοπηματίας Αλ Σίσι θα «εκλεγεί» πρόεδρος της Αιγύπτου με όποιο ποσοστό αποφασίσει αυτός να ανακοινώσει, αλλά σε καμία περίπτωση η πάλη για την εξουσία στη χώρα αυτή δεν έχει κριθεί οριστικά.

2014-04-04T01:39:00.001+03:00

Μοντέλο ή άλλοθι;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ στο ΕΘΝΟΣ

Ποιος θυμάται σήμερα τον Τόνι Μπλερ, σύμβουλο του πρωθυπουργού της Αλβανίας Ράμα; Δίχως αμφιβολία ο Ολάντ και ο νέος πρωθυπουργός της Γαλλίας Βαλς, που τον ανακαλύπτουν σε μια προσπάθεια να περιτυλίξουν ιδεολογικά και προγραμματικά την επίσημη και οριστική εγκατάλειψη της προεκλογικής ρητορικής που χάρισε στους Σοσιαλιστές τη νίκη την άνοιξη του 2012.

Δεν πρωτοτυπούν, καθώς ο πρώτος που ταυτίστηκε με τον Μπλερ και το μοντέλο του ήταν ο Σαρκοζί, που στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2007 τον επισκέφθηκε στην Ντάουνιγκ Στριτ δύο μήνες πριν παραδώσει την εξουσία στον Γκόρντον Μπράουν.
Δεξιά και Αριστερά στη Γαλλία συναγωνίζονται σκληρά ποιος θα συγκαλύψει πιο καλά το κύριο και καίριο ερώτημα: ποια στάση να κρατήσει το Παρίσι απέναντι στο Βερολίνο, στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ συνολικά.
Επειδή το ερώτημα είναι σκληρό και η όποια απάντησή του υψηλού κόστους, οικονομικού, πολιτικού και κοινωνικού, η προσαρμογή, αν όχι η υποταγή, της Γαλλίας στη γραμμή πλεύσης του Βερολίνου μεταμφιέζεται σαν ανάγκη αλλαγής μοντέλου τόσο για τη Δεξιά όσο και για την Αριστερά:

Ετσι για τη Δεξιά οι σκληρές δημοσιονομικές περικοπές δεν είναι φυγομαχία μπροστά στη Γερμανία αλλά ανάγκη απομάκρυνσης από τον παρεμβατικό κρατισμό αιώνων της χώρας και αποδοχής αρχών του αγγλοσαξονικού φιλελευθερισμού.
Ομοίως για την Αριστερά η υιοθέτηση της πολιτικής της Δεξιάς δεν είναι αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων αλλά εκσυγχρονισμός, εγκατάλειψη του μοντέλου του Λαϊκού Μετώπου και ανακάλυψη των αρετών του Μπλερ, του Σρέντερ αλλά και της Σκανδιναβικής Σοσιαλδημοκρατίας.

Αν μη τι άλλο, ο Μπλερ και ο Σρέντερ είχαν καταστήσει σαφείς τις προθέσεις τους και το στίγμα τους στην πορεία προς τις κάλπες. Αντίθετα ο Ολάντ αξιοποίησε την οργή της κοινωνίας για τη λιτότητα του Σαρκοζί με ένα remake του Μιτεράν τού 1981.
Το συμπέρασμα είναι αυτονόητο: Αριστερά και Δεξιά στη Γαλλία δεν τολμούν να διανοηθούν εναλλακτική στάση απέναντι στη Γερμανία και δεν τολμούν ούτε να αναλάβουν το κόστος μιας ευθέως ομολογημένης υποταγής και αναζητούν άλλοθι.
kapopoulos@pegasus.gr

2014-04-04T01:38:00.002+03:00

Μήνυμα οργής σε λάθος αποδέκτη;

Γράφει στο ΕΘΝΟΣ η Αντιγόνη Λυμπεράκη

Η οργή του ψηφοφόρου κινεί τη δημοκρατία. Η οργισμένη ψήφος τιμωρεί και διορθώνει, καθιστώντας έτσι το πολίτευμα αποτελεσματικό. Στέλνει ισχυρό μήνυμα - αρκεί να διαλέξει τον σωστό αποδέκτη. Η τυφλή οργή, επί δικαίους και αδίκους, δεν επιτυγχάνει τίποτε άλλο από το να θίξει τον ίδιο τον πολίτη - προστατεύοντας συνήθως αυτούς που θα έπρεπε να τιμωρηθούν.

Για εποικοδομητική, αντί για τυφλή, οργή απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο αντίληψης και γνώσης και η συνειδητοποίηση ότι διαφορετικές εκλογές έχουν διαφορετικά διακυβεύματα.
Ομως, στις ευρωεκλογές καταβάλλεται αγωνιώδης προσπάθεια να απουσιάζει ακόμη και στοιχειώδης γνώση. Η έλλειψη ενημέρωσης στήνει παγίδα, ώστε ο πολίτης να στείλει την οργή του σε λάθος αποδέκτη. Και έτσι να βγάλει «λάδι» τους υπόλογους.
Και γίνομαι συγκεκριμένη:
Ο ψηφοφόρος πράγματι έχει λόγους να είναι οργισμένος με τον ευρωπαϊκό χειρισμό της ελληνικής κρίσης: η αντίδραση ήταν αργοπορημένη και αντί εξαρχής να προκριθούν εποικοδομητικές λύσεις, αναλώθηκε χρόνος σε τιμωρητικές διακηρύξεις. Κύριος υπόλογος ήταν η Κομισιόν, η οποία δεν όρθωσε το ανάστημά της απέναντι στις μεγάλες χώρες. Τα δύο μεγάλα κόμματα του Ευρωκοινοβουλίου, το Σοσιαλιστικό και το Λαϊκό, έπαιξαν το παιχνίδι των μεγάλων, αντί να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να ψάξουν μια λύση. Μόνο το τρίτο κόμμα, των Δημοκρατών και Φιλελευθέρων, κράτησε εξαρχής ακριβοδίκαιη στάση.
Σε αυτές τις ευρωεκλογές -για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΕ- μπορεί η ψηφοφόρος να εκφράσει την οργή της απευθείας. Μπορεί, ψηφίζοντας το ένα ή το άλλο κόμμα, να εκφράσει την απαρέσκειά της για τους χειρισμούς και να σηματοδοτήσει ποιον επιθυμεί ως αντικαταστάτη του κ. Μπαρόζο.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα, η συζήτηση αγνοεί αυτή τη διάσταση τελείως. Η οργή δεν διοχετεύεται εκεί που πρέπει, στα συγκεκριμένα ευρωπαϊκά κόμματα αλλά διαχέεται τυφλά. Ο ψηφοφόρος σπρώχνεται είτε να εκφράσει την απαρέσκειά του για την Ευρώπη συνολικά, είτε καλείται να ψηφίσει με άσχετα -εθνικά- κριτήρια.
Ετσι όμως στέλνει το μήνυμά του σε λάθος αποδέκτη. Μετατρέπει τη δημιουργική οργή σε τυφλή δύναμη αυτοεξόντωσης.

Η Αντιγόνη Λυμπεράκη είναι Kαθηγήτρια Οικονομικών στο Πάντειο, αντιπρόεδρος της Δράσης και υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
http://www.antigonelyberaki.gr

2014-04-04T01:37:00.001+03:00

Μα γιατί μας το κρύψατε ότι βγαίνουμε από την κρίση;

Βασίλης Στεφανακίδης στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Οι οικονομικοί ταγοί της Ευρώπης που βρέθηκαν στην Αθήνα τις δυο προηγούμενες μέρες, μας είπαν σε όλους τους τόνους ότι βγαίνουμε από την κρίση και πως μπορούμε σταδιακά να χαλαρώσουμε τη λιτότητα υπό την προϋπόθεση ότι θα πετύχουμε και μεγαλύτερα πλεονάσματα.

Οι απορίες επ' αυτών των διαπιστώσεων είναι εύλογες και απόλυτα κατανοητές. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι των πολιτών δεν έχουν αντιληφθεί αυτή την έξοδο από τη κρίση που φαίνεται να δείχνουν οι αριθμοί και οι δείκτες στους οποίους ομνύουν οι δανειστές.

Οι πολίτες συνεχίζουν να σηκώνουν το δικό τους σταυρό με τους δικούς τους αριθμούς και λογαριασμούς.

Οι περισσότεροι βλέπουν να διευρύνεται το προσωπικό τους ισοζύγιο εσόδων-υποχρεώσεων και επί του παρόντος, ουδείς υπόσχεται ελάφρυνση υποχρεώσεων.

Ούτε ακόμα κι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ που θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα άρθρο και θα επανέφερε τα πράγματα στα προ κρίσης επίπεδα. Τεχνική λεπτομέρεια είναι η έκτακτη εισφορά που έγινε μόνιμη, κατά τον κ.Σταθάκη και η οποία δεν αποτελεί μείζον πρόβλημα του φορολογικού συστήματος. Σε επόμενη φάση είναι περίπου βέβαιο ότι θα μας πει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως και το χαράτσι στα ακίνητα είναι άλλη μια τεχνική λεπτομέρεια όπως και ο φόρος στο πετρέλαιο.

Όμως οκ, να δεχθούμε αυτό που μας λένε και πως όντως βγαίνουμε από την κρίση. Το θέμα όμως είναι σε τι κατάσταση βγαίνουμε, συγκριτικά με αυτήν που μπήκαμε.

Λένε τίποτα για τους δανειστές αλλά και την κυβέρνηση, κάποιες “λεπτομέρειες” που αφορούν στους Έλληνες;

Έχει άραγε γι αυτούς κάποια σημασία, ότι 1,5 εκατ. συμπολίτες μας είναι μακροχρόνια άνεργοι; Ότι εξαφανίστηκε και φτωχοποιήθηκε η πάλαι ποτέ μεσαία τάξη;

Ότι έγιναν στα τελευταία χρόνια 2.500 αυτοκτονίες;

Ότι περίπου 20% των παιδιών σχολικής ηλικίας δεν τρέφονται επαρκώς;

Ότι χιλιάδες συμπολίτες μας περιμένουν στωικά καθημερινά στις ουρές των συσσιτίων;

Ότι χιλιάδες απόμαχοι της ζωής δεν έχουν καν τα φάρμακα τους;

Ότι τα νοσοκομεία λειτουργούν σε συνθήκες τριτοκοσμικές;

Ότι η νεανική ανεργία αγγίζει το 70%;

Ότι κατά χιλιάδες εγκαταλείπουν τη χώρα οι νέοι επιστήμονες;

Ότι γίνεται πόλεμος απελπισμένων για μια θέση εργασίας όταν αυτή προκύπτει για 580 ευρώ μικτά;

Ότι δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο και οι οποίες δεν πρόκειται να ξανανοίξουν τώρα που... βγαίνουμε από την κρίση;

Προφανώς όλα αυτά και πολλά άλλα, στους επί χάρτου σχεδιασμούς των τεχνοκρατών, αποτελούν παράπλευρες απώλειες στον πόλεμο κατά της χρεοκοπίας της χώρας.

Και για να είμαστε ακριβείς, να μη χρεοκοπήσει στα χαρτιά, γιατί επί της ουσίας αυτή η ανομολόγητη χρεοκοπία μπορεί και να έφερε χειρότερες επιπτώσεις από μια κανονική.

Είπε όμως αυτός σοφολογιότατος Ντάισελμπλουμ και το άλλο “ελπιδοφόρο” !

Να πετύχουμε μεγαλύτερο πλεόνασμα για να χαλαρώσουμε τη λιτότητα. Λες και δεν γνωρίζουμε όλοι τι σημαίνει μεγαλύτερο πλεόνασμα και πως προκύπτει αυτό. Περισσότεροι φόροι και λιγότερες δημόσιες δαπάνες. Αν όμως είναι να ενταθεί αυτή η πολιτική για όλους έτσι ώστε στο τέλος, να περισσέψουν κάποια 500άρικα για έκτακτα βοηθήματα-φιλοδωρήματα, καλύτερα όχι, να λείπει το βύσσινο.

Οι τρεις λόγοι για τους οποίους πέφτει η κυβέρνηση

2014-04-03T01:19:00.001+03:00

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΦΤΕΙ 1 Ο Μπαλτάκος αποκαλύπτει ότι ο Σαμαράς εξαγριώθηκε με τους υπουργούς του, Δένδια και Αθανασίου, γιατί μία μέρα πριν την αποφυλάκιση Κασιδιάρη (2 Οκτωβρίου 2013), ο Αντώνης Σαμαράς βρισκόταν στην Αμερική και έδινε λόγο στο αμερικανικό σιωνιστικό συνέδριο! Στο οπτικοακουστικό υλικό ο Μπαλτάκος λέει για τον Σαμαρά: «Πήρε τους άλλους δύο και τους γάμησε τα πρέκια. Τον Αθανασίου και τον Δένδια».

Το ΧΩΝΙ: Οι ημερομηνίες επιβεβαιώνονται. Αυτό που αναφέρεται είναι γεγονός. Στις 2 Οκτωβρίου, ο Κασιδιάρης παρέμεινε ελεύθερος με εγγύηση 50.000 ευρώ και επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου από τη χώρα σε Παναγιώταρο και Μίχο. Την προηγούμενη μέρα όντως ο Σαμαράς βρισκόταν στις ΗΠΑ για να συναντήσει την Κριστίν Λαγκάρντ! (αυτό μας έλεγαν τα κανάλια).
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΦΤΕΙ 2 Ο Μπαλτάκος αποκαλύπτει ότι οι ανακριτές άφησαν τότε τους 3 της Χρυσής Αυγής διότι δεν υπήρχε κανένα στοιχείο για την προφυλάκισή τους! Συγκεκριμένα, λέει: «Ο ανακριτής όμως δεν είχε κανένα στοιχείο! Κανένα!». Και όταν ο Κασιδιάρης τον ρωτάει για τους άλλους (εννοεί και τον αρχηγό του Μιχαλολιάκο), τότε το δεξί χέρι του Σαμαρά, Μπαλτάκος, αφήνει να εννοηθεί ότι τότε είχαν προηγηθεί τηλεφωνήματα! Συγκεκριμένα, ο διάλογος είναι:
Κασιδιάρης: Ούτε για τους άλλους είχε όμως. (εννοεί στοιχεία) Μπαλτάκος: Μπα, με τους άλλους ήτανε. (κάνει την κίνηση κλήσης στο τηλέφωνο και τηλεφωνικής συνομιλίας) Κασιδιάρης: Ποιος την έκανε τη ζημιά εκεί; Μπαλτάκος: Και οι δύο Κασιδιάρης: Δένδιας, Αθανασίου; Μπαλτάκος: Ποιος άλλος να το κάνει;
Το ΧΩΝΙ: Τα σχόλια περιττεύουν. Ο Γενικός Γραμματέας της κυβέρνησης και δεξί χέρι (και προσωπική επιλογή) του Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ στη δικαιοσύνη για τη συγκεκριμένη υπόθεση! «Φέρεται» να ομολογεί. κατά το ορθότερον!
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΦΤΕΙ 3 Ο Μπαλτάκος «φέρεται», επίσης, να ομολογεί ξεκάθαρα ότι όλα αυτά είναι μεθόδευση του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά γιατί «φοβάται για τον εαυτό του» και επειδή η Χρυσή Αυγή «του κόβει απ' το να έχει προβάδισμα απ' το ΣΥΡΙΖΑ». Ο διάλογος είναι αποκαλυπτικός (πιο αποκαλυπτικός δεν γίνεται) ανάμεσα στους δύο: Κασιδιάρης: Και επειδή του κόβουμε ψήφους δηλαδή θα μας βάλει φυλακή; Μπαλτάκος: Τον πούστη. απίστευτο πράγμα, απίστευτο
Το ΧΩΝΙ: Δεν θα σχολιάσουμε τη φράση «τον πούστη.. απίστευτο πράγμα, απίστευτο». Το σίγουρο είναι ότι δεν εκφράζει σεξουαλική προτίμηση αλλά πολιτική ιδιότητα. Έτσι χρησιμοποίησε τον όρο ο Μπαλτάκος, το δεξί χέρι του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, για τον ίδιο τον Σαμαρά! Αυτός που τον ξέρει όσο κανείς, αυτός που τον υπηρετεί πιστά, αυτός που είναι το θεσμικό δεξί του χέρι.
ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ότι ο Σαμαράς θέλει να βάλει φυλακή τη Χρυσή Αυγή για τις εκλογές! Για να κρατήσει την εξουσία! Βάζει στη φυλακή τους πολιτικούς του αντιπάλους για να παραμείνει στην εξουσία. Αυτό ομολογεί το δεξί του χέρι. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΥΝΤΑ ΑΥΤΟ;;; ΤΙ ΕΙΝΑΙ;;; Ας το σκεφτούν οι ψηφοφόροι τους. Και ας το σκεφτούμε όλοι μας
ΠΗΓΗ

Τι σηματοδοτεί η υπόθεση Κασιδιάρη-Μπαλτάκου;

2014-04-02T19:10:00.003+03:00

Η υπόθεση της δήθεν κρυφής καταγραφής της συνομιλίας Κασιδιάρη-Μπαλτάκου δείχνει την ολοκληρωτική κατάρρευση της κυβερνώσας συμμορίας λίγες μόνο ημέρες μετά την επιβολή και νέου μνημονίου με την μορφή πολυνομοσχεδίου σε βάρος της χώρας και του λαού της.

Η ποινική δίωξη της ΧΑ που ξεκάθαρα μεθοδεύτηκε από την κυβέρνηση, εξελίσσεται σ’ ένα άκρως επικίνδυνο παιχνίδι ανασύνταξης της φασιστικής ακροδεξιάς τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στην αντιπολίτευση.

Η εφεδρεία της υπό κατάρρευση κυβερνώσας συμμορίας

Αφού απέτυχε η επιχείρηση άλωσης των ψηφοφόρων της ΧΑ από την κυβερνώσα φασιστική ακροδεξιά του κ. Σαμαρά, το παιχνίδι αλλάζει άρδην. Το καράβι της κυβερνώσας παράταξης βουλιάζει αύτανδρο. Ο επικείμενος κίνδυνος να καταλήξει η μεν Ελιά (ΠΑΣΟΚ) με ποσοστά ανάξια λόγου και η δε ΝΔ του Σαμαρά να υστερεί έναντι του ΣΥΡΙΖΑ κατά 10-15 ποσοστιαίες μονάδες, έχει κάνει πολλούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό να επεξεργάζονται στην πράξη εναλλακτικά σενάρια και σχέδια.

Οι μαριονετίστες της επίσημης πολιτικής στην Ελλάδα, ιδιαίτερα αυτοί που κινούν τα νήματα από την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο, ξέρουν πολύ καλά ότι η εκλογική συντριβή της κυβερνώσας συμμορίας θα είναι ολοκληρωτική χωρίς καμιά δυνατότητα ανάκαμψης. Τι επιλογές έχουν; Αφενός, να πάρουν γη και ύδωρ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρειάζεται κανείς ιδιαίτερη ευφυΐα για να αντιληφθεί ότι οι ξένοι επικυρίαρχοι έχουν πάρει τις διαβεβαιώσεις που θέλουν από την ηγετική ομάδα του κ. Τσίπρα.

Λείπει όμως το αντίπαλο δέος. Το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει προς το συμφέρον τους, αν δεν διαθέτει αντίπαλο δέος στον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιο είναι αυτό;

Οι εξελίξεις όλο και περισσότερο τους πείθουν ότι τα άλλοτε κόμματα δικομματικής εναλλαγής πνέουν τα λοίσθια. Τα Ποτάμια είναι για γέλια. Το ίδιο και οι εναλλακτικές της κεντροαριστεράς, ή της αντιμνημονιακής κεντροδεξιάς. Τι μένει; Η φασιστική ακροδεξιά. Ο Μπαλτάκος κάνει την αρχή. Πηδά από το καράβι που βουλιάζει για να ενισχύσει την επάνοδο της ΧΑ, της «καλής» ΧΑ, της αντιμνημονιακής ΧΑ, της «πατριωτικής» ΧΑ. Σε λίγο καιρό και ιδιαιτέρως μετά τις εκλογές θα δούμε να μεταπηδούν και άλλοι πολλοί ακόμη. Κι έτσι το πολιτικό σκηνικό ενός μελλοντικού εμφυλίου έχει στηθεί.

Η τελική πράξη του εμφυλίου

Από την μια, μία αριστερά καθεστωτική, χωρίς ίχνος πατριωτισμού, ανίκανης από φύση και θέση να διαχειριστεί την τωρινή εθνική κρίση από την σκοπιά των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Μία αριστερά που είναι κραυγαλέα εθνομηδενιστική σε μια περίοδο που προέχει ο αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία. Μία αριστερά που η ηγεσία της είναι απολύτως ικανή να καλέσει το ΝΑΤΟ και την ΕΕ στο όνομα του «διεθνισμού» της για να διαφυλάξει τα σύνορα της χώρας κι έτσι να τους δώσει το δικαίωμα να γκριζάρουν με προβοκάτσια ή χωρίς μέρη της εδαφικής επικράτειάς μας.

Κι από την άλλη μια «αποκαθαρμένη» φασιστική ακροδεξιά νοσταλγός των πιο σκοτεινών χρόνων του εμφυλίου και της χούντας. Η φασιστική ακροδεξιά που κυβερνά σήμερα μετεξελίσσεται αργά και σταθερά σε αντιμνημονιακή φασιστική ακροδεξιά, ικανή να ετοιμάσει και να διεξάγει έναν νέο εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα κατ’ εντολή και προς δόξα των ξένων μεγάλων αφεντικών. Όπως ακριβώς συνέβη και με τον παλιό εμφύλιο.

Εκεί καταντήσαμε. Η διωκόμενη αριστερά της μετεμφυλιακής περιόδου να έχει μετεξελιχθεί σε μια καθεστωτική δύναμη που διεκδικεί την συνέχεια ενός κράτους και μιας εξουσίας που οδήγησε τον ελληνικό λαό και την χώρα στα χειρότερα. Μια αριστερά που κάνει τα αδύνατα, δυνατά προκειμένου να παραδοθεί η σημαία ως υπέρτατο σύμβολο της εθνικής ενότητας του ελληνικού λαού, αλλά και ο πατριωτισμός του, στην πατριδοκαπηλία της φασιστικής ακροδεξιάς.

Αυτό θα είναι το τέλος του ελληνικού λαού; Μια επανάληψη ενός εμφυλίου ανάμεσα σε μια προδοτική αριστερά και σε μια φασιστική ακροδεξιά; Αυτό μας αρμόζει; Αυτό ονειρεύεται να ζήσει όποιος αυτοπροσδιορίζεται ως δεξιός, ή εκείνος που αυτοθαυμάζεται ως αριστερός; Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της δεξιάς και της αριστεράς στην Ελλάδα; Να οδηγήσουν την χώρα σε μια νέα εμφύλια σφαγή προκειμένου οι δανειστές και τα ξένα κέντρα να προχωρήσουν στην εκποίηση της χώρας και στον εθνικό της ακρωτηριασμό χωρίς αντιστάσεις;

Εθνική πατριωτική ενότητα του λαού η μόνη λύση

Εμείς το λέγαμε από την αρχή. Όποιος επιχειρεί σε τέτοιες συνθήκες όπου προέχει το πατριωτικό και εθνικοαπελευθερωτικό καθήκον, να χωρίσει τον κόσμο, τον λαό σε δεξιούς και αριστερούς. Όποιος θέλει να επαναφέρει στο πολιτικό προσκήνιο τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς του εμφυλίου, υπηρετεί ξένα κέντρα και δυνάμεις στην προσπάθειά τους να οδηγήσουν την χώρα και τον λαό της σε νέα αλληλοσφαγή.

Εμείς δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να δρομολογήσει έναν νέο εμφύλιο. Θα μας βρουν μπροστά τους. Δεν θα επιτρέψουμε στα υποχείρια της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου να οδηγήσουν την χώρα σε διάλυση τύπου Ουκρανίας. Ο κ. Βορίδης δήλωσε ότι βρέθηκε στην πλατεία Μέϊντεν, προφανώς για να πάρει μαθήματα. Ιδίως για την επομένη μιας αντιμνημονιακής αριστερής κυβέρνησης τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

Η μόνη εγγύηση ότι δεν θα καταλήξουμε στις φλόγες ενός νέου εμφυλίου είναι η μαζική στράτευση στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική χειραφέτηση που δεν αναγνωρίζει διαχωρισμούς αριστεράς-δεξιάς, αλλά οικοδομεί την ενότητα του λαού με σκοπό την μονομερή διαγραφή του χρέους, την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ προκειμένου να απελευθερωθεί η χώρα από την χειρότερη απολυταρχία που βίωσε η ίδια και η Ευρώπη από την εποχή του ναζιστικού ζυγού και φυσικά την κατάκτηση της δημοκρατίας για τον λαό μέσα από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση και νέο Σύνταγμα.

Τα αιτήματα αυτά ήδη αποτελούν την καθοριστική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον αληθινό πατριώτη αγωνιστή από την μια και στον ανοιχτό, ή κρυφό δωσίλογο που άλλοτε με την προβιά μιας εθνομηδενιστικής αριστεράς και άλλοτε με το λυκοτόμαρο της φασιστικής ακροδεξιάς ετοιμάζονται να αιματοκυλήσουν τον ελληνικό λαό με όλα τα απαραίτητα αντιμνημονιακά αξεσουάρ. Για όλους μας ήρθε η ώρα να επιλέξουμε μεριά. Δεν χωρά το δεν ξέρω, θα δω, ίσως, αργότερα. Η ενότητα οικοδομείται μέσα στον λαό και ξεκινά από την απόφαση του καθένα μας να στρατευθεί σ’ αυτήν.

Όποιος καθυστερεί σήμερα να κάνει την επιλογή του φέρνει την χώρα πιο κοντά στον πιο απόλυτο όλεθρο. Έχει τεράστια ευθύνη. Όταν η χώρα και ο λαός σου απειλείται με τον χειρότερο τρόπο, τότε δεν υπάρχει χώρος για δικαιολογίες. Μόνο ο θρασύδειλος ψάχνει για τέτοιες και χρησιμοποιεί τις ιδεοληψίες της δεξιάς ή της αριστεράς ως άλλοθι. Η σάλπιγγα ήδη μας καλεί και αλλοίμονο σε όποιον δεν ξέρει, ή φοβάται να φωνάξει «παρών».

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣστις 5:40 μ.μ.