Wszystko o ogrodnictwie

Jednoroczne

2012-01-16T10:28:00.000-08:00

Kosmos podwójnie pierzasty
kwitnienie: lipiec-październik
wysokość rośliny: 60-150 cm
stanowisko: słoneczne; gleba przepuszczalna, próchniczna; zbyt duże nawożenie może spowodować zahamowanie kwitnienia

Lobularia nadmorska
Wysokość: 10-15 cm.
Pora kwitnienia: Od czerwca aż do jesieni
Stanowisko: Słoneczne.

Maciejka
Wysokość : 30 -40 cm
Pora kwitnienia :czerwiec - wrzesień
Stanowisko : słoneczne

Nagietek lekarski
Wysokość: 25 - 75 cm
Pora kwitnienia : lipiec - październik
Stanowisko : potrzebuje dużo słońca

Nemezja powabna
Wysokość : 20 - 40 cm
Pora kwitnienia : czerwiec - wrzesień
Stanowisko : słoneczne

Portulaka wielkokwiatowa
Wysokość : 7 - 12 cm
Pora kwitnienia : czerwiec - październik
Stanowisko : słoneczne

Rezeda wonna
Wysokość : 30 - 40 cm
Pora kwitnienia : lipiec - październik
Stanowisko : słoneczne

Słonecznik zwyczajny
Wysokość : 50 - 200 cm
Pora kwitnienia : lipiec - październik
Stanowisko : słoneczne

Szarłat
Wysokość : 40 - 100 cm
Pora kwitnienia : lipiec - październik
Stanowisko : słoneczne

Wilec purpurowy
Wysokość : wijące się pędy dorastają do 2 - 3 m
Pora kwitnienia : lipiec - październik
Stanowisko : słoneczne i ciepłe

Złocień trójbarwny
Wysokość : 40 - 80 cm
Pora kwitnienia : czerwiec - wrzesień
Stanowisko : słoneczne

Kolorowy ogródek

2012-01-09T00:48:00.000-08:00

W końcowych dniach maja i na początku czerwca nasza działka może wyglądać jak cudowny ogródek z kolorowej bajki . Pod warunkiem , że nie zapomnieliśmy o kwiatach , które z naszej pozornie nie ciekawej przestrzeni mogą skomponować duży barwny bukiet . Jeśli nie ma jeszcze u nas żadnych kwiatów a chcielibyśmy je posiać , radzę zapoznać się z rejestrem , który oto przedstawię : kwiaty jednoroczne siane do gruntu na miejsce stałe :

Chaber jednoroczny Wysiew : kwiecień - maj
Kwitnienie : czerwiec - sierpień
Wysokość : 30 - 90 cm Stanowisko : słoneczne

D

Dimorfoteka
Wysokość :25 - 35 cm
Uprawa : Wysiew nasion w kwietniu -maju do gruntu. Zbyt gęste wschody przerwać, pozostawiając rośliny, co 10 -15 cm.
Kwitnienie : od czerwca do jesieni.
Stanowisko : słoneczne, co do gleby -mało wymagająca.

Dynia ozdobna

Eszolcja kalifornijska
Roślina o delikatnych kwiatach podobnych do maków, otwierających się w dni słoneczne.

Wysiew: IV-V wprost do gruntu,nie znosi przesadzania
Rozstawa: 15x20
Wysokość: 20-40
Kwitnienie: VI-VIII
Stanowisko: słoneczne

Godecja wielkokwiatowa
Wysokość: Od 20 do 40 cm.
Pora kwitnienia: Od czerwca do września włącznie.
Gleba: Próchnicza, żyzna, niezbyt sucha.
Stanowisko: Słoneczne.
Zastosowanie: Do ozdoby ogrodu, na rabaty kwiatowe lub na kwiat cięty. Pęd wyrywa się z korzeniami i usuwa liście zasłaniające kwiaty. Godecja dobrze wygląda w masie, nie łączona z innymi roślinami.

Groszek pachnący
Wysiew : marzec - kwiecień
Wysokość: Wiotkie pedy groszku pachnącego wyrastają do 1-2 m.
Gleba: Żyzna, próchnicza, wapienna, przepuszczalna i zawsze lekko wilgotna.
Stanowisko: Słoneczne.
Kwitnienie : czerwiec - wrzesień

Bukszpan jako płot

2012-01-08T11:39:00.000-08:00

Bukszpan na dobre wszedł na działki , głównie ze względu na swoje walory dekoracyjne i wybitne zdolności tworzenia żywopłotów . Przez cały rok utrzymuje ciemnozielone , lśniące drobne liście .
Bukszpan rośnie niezbyt wysoko i raczej wolno ale znakomicie spełnia rolę żywych płotów , nie tylko zresztą na działkach .
Nie wymaga gleb żyznych , rośnie praktycznie wszędzie , gdzie się ten krzew zasadzi .
Bukszpan nie jest w prawdzie zbyt odporny na silne mrozy , ale straty z tego powodu są praktycznie bardzo ograniczone , bowiem nawet po silnych mrozach odbijają nowe pędy .
Innym bardzo popularnym krzewem na naszych działkach jest forsycja kwitnąca wczesną wiosną , gdy inne rośliny jeszcze się nawet nie zielenią . Forsycja w przeciwieństwie do bukszpanu rośnie szybko , bujnie i wysoko i z tego powodu trzeba jej wybierać takie miejsca , z którego nie zasłaniałaby innych roślin .

Paciorecznik (Kanna) – Canna

2012-01-08T09:04:00.000-08:00

Opis:

Kanna należy do rodziny paciorecznikowatych i jest w naszych warunkach uprawiana jako roślina jednoroczna. Pochodzi ze strefy tropikalnej Ameryki, Azji i Afryki. Nazwa paciorecznik pochodzi od nasion tej rośliny, które przypominają paciorki. Gatunków kanny jest, około 60, ale z tego bogactwa tylko niektóre uprawiane są jako rośliny ozdobne a najbardziej rozpowszechnionymi są formy mieszańcowe Canna x generalis- paciorecznik ogrodowy. Odmiany różnią się wysokością, kolorem kwiatów i liści. Wysokość waha się między 50- 150 cm a rośliny tworzą grube rozgałęziające się mięsiste kłącze. Liście duże, jajowato- lancetowate, zielone lub czerwonawo-brunatne, ozdobne. Kwiaty o różnym kształcie, wielkości oraz barwach (różowe, żółte, łososiowe, pomarańczowe, czy też dwubarwne np. ciekawie się prezentują kwiaty żółto- czerwone odmiany ‘Luzifer’), zebrane w kłosy znajdujące się na szczycie mięsistych pędów.

Uprawa:

Pacioreczniki wymagają stanowisk słonecznych, ciepłej i próchniczej, średnio zwięzłej gleby, zasobnej w składniki pokarmowe. Posadzone w miejsce zacienione mogą nie zakwitnąć. Wymagają bardzo obfitego nawożenia i obfitego podlewania a usuwanie przekwitłych kwiatostanów spowoduje, że kwitnienie się powtórzy. Kanny rozmnaża się zarówno generatywnie jak i wegetatywnie, poprzez podział kłączy, wczesną wiosną, tak, aby każde kłącze miało, chociaż jeden dobrze wykształcony pąk. Miejsce cięcia dobrze jest posypać roztartym węglem drzewnym. Faktem jest, że Kanny, aby osiągnąć spore rozmiary, musza mieć odpowiednio dużo czasu a warunki polskie im takich nie zapewniają, więc musimy im pomóc, poprzez wcześniejsze sadzenie kłączy w pojemnikach. Sadzimy je w mieszankę torfu, ziemi, piasku i zapewniamy temperaturę około 18 ºC a następnie w drugiej połowie maja wysadzamy do gruntu, pamiętając o wcześniejszym zahartowaniu roślin. Na miejsce stałe wysadzamy na głębokość 15- 20 cm w rozstawie 40 x 80 cm, w zależności od odmiany. Oprócz rozmnażania wegetatywnego, kanny rozmnaża się również poprzez nasiona. Nasiona paciorecznika mają dość grubą łupinę, więc dobrze jest dla przyspieszenia kiełkowania, przed siewem wymoczyć je w ciepłej wodzie. Najlepsza pora na siew, to styczeń- luty, po pojawieniu się siewek pikujemy je pojedynczo do doniczek i ustawiamy w jasnym miejscu o temperaturze 18 ºC. Kłącza na okres zimy należy wykopać, najlepiej to zrobić po pierwszych przymrozkach. Usuwamy część nadziemną na wysokości ok. 10-15 cm, a kłącza najlepiej przechowywać razem z bryłą ziemi, w pomieszczeniach o tem 5-8 ºC np. w piwnicy. Przechowując oczyszczone kłącza, przysypujemy je torfem, piaskiem, trocinami.

Zastosowanie:

Nadaje się na kwietniki, rabaty, większe grupy ogrodowe. Sadzona w pojemnikach, misach, donicach, upiększy swą obecnością niejeden taras jak i ogród, zwłaszcza w pobliżu oczek wodnych.

Kwitnienie:

Od lipca do przymrozków.

Uwagi:

Pacioreczniki są stosunkowo odporne na choroby i szkodniki, choć może się pojawić bakterioza paciorecznika, zgnilizna twardzikowa czy szkodniki tj. nicienie, mszyce i roztocza.

Autor opisu – Sargon.

Hortensja

2012-01-07T11:44:00.000-08:00

Hortensja obejmuje wiele gatunków, z których głównie kilka znalazło uznanie i są obecnie jednymi z najczęstszych krzewów jakie możemy spotkać zarówno w domu jak i w ogrodzie (zależnie od gatunku). Hortensja pochodzi z terenów Azji i Ameryki a jej głównym atutem jest przepiękne kwitnienie okazałych kwiatostanów, licznie się pojawiających i mieniących się w wielu barwach: bieli, czerwieni, różu, fioletu, a nawet barwy niebieskiej oraz wielu odcieni tych barw, zmieniających się w okresie kwitnienia, przybierające nawet barwę zieleni. Najbardziej znaną hortensją jest hortensja ogrodowa Hydrangea macrophylla uprawiana głównie jako doniczkowa, ale dobrze radzi sobie w gruncie, zwłaszcza w cieplejszych regionach Polski, osiągająca 1-1,5 metra wysokości. Hortensja drzewiasta (drzewkowata, krzewiasta) Hydrangea arborescens osiąga około 1,5 metra wysokości, dużych liściach, prawie sercowatych na brzegach ostroząbkowanych. Najbardziej znaną jej odmianą jest H. a. ‘Grandiflora’. Hortensja bukietowa (Hydrangea paniculata) wyższa od poprzedniej, osiągająca około nawet kilka metrów wysokości. Liście duże eliptyczne. Kwiatostany stożkowe do 30 cm długości. Oprócz tych najczęściej występujących gatunków coraz częściej możemy spotkać się z formą pnącą Hydrangea petiolaris, dochodzącej nawet do 25 m wysokości, hortensja kosmata H. aspera osiągająca do 3 m wysokości z kwiatostanem w postaci baldachogrona, hortensja dębolistna Hydrangea quercifolia, która ma bardzo charakterystyczne liście, które jak sama nazwa wskazuje mają kształt przypominający liść dębu, osiąga około 1,5 m i ma wiechowate kwiatostany.

Uprawa:

Hortensje wymagają stanowisk półcienistych, podłoża żyznego, próchniczego, wilgotnego o odczynie kwaśnym (pH 5,5). Zasadowe podłoże prowadzi do chlorozy objawiającej się żółknięciem liści. Wymaga intensywnego nawożenia od wiosny do lipca, nawozami bez wapnia. Rozmnażamy ją poprzez sadzonki z pędów bocznych w inspekcie. Hortensje wymagają zabiegu przycinania, które zależne jest od tego czy dana hortensja kwitnie na pędach tegorocznych czy zeszłorocznych.

Zastosowanie:

Zależnie od gatunku wykorzystywane jako roślina doniczkowa, na taras, balkon do ogrodu, jako krzew hodowany w gruncie w grupach, pojedynczo, na trawniku, na rabacie.

Kwitnienie:

Zależne od gatunku: H. ogrodowa- czerwiec-lipiec, h. drzewiasta- lipiec- wrzesień, h. bukietowa- sierpień-wrzesień, h. pnąca- czerwiec- lipiec, h. kosmata- sierpień- wrzesień, h. dębolistna- sierpień- wrzesień.

Zimowanie:

Zależnie od gatunku odporność na mrozy różna: wystarczająco mrozoodporne są hortensja drzewiasta, bukietowa, pnąca, dębolistna, bardziej wrażliwa na mróz jest h. ogrodowa, którą należy okryć głównie w rejonach o chłodniejszym klimacie, natomiast h. kosmat

Uwagi:

Autor opisu – Sargon.

2012-01-06T08:45:00.000-08:00

Choroby róż

Czarna plamistość liści

Jest to jedna z najgroźniejszych chorób róż. Pierwsze objawy widoczne są na liściach już od połowy czerwca, początkowo w postaci jasnobrązowych, następnie czerniejących plam. Są one okrągłe lub nieregularne, często zlewają się ze sobą. Porażone liście opadają od dołu krzewu. Bardzo często w drugiej połowie lata wrażliwe odmiany róż mogą być zupełnie pozbawione ulistnienia. Krzewy porażone czarną plamistością słabo drewnieją i przemarzają w okresie zimowym.

Chorobie można zapobiec przez zbieranie i palenie wszystkich opadłych liści i ściętych lub wyłamanych pędów. Po stwierdzeniu objawów chorobowych krzewy róż należy opryskać 1-, 2-krotnie fungicydem np. Sportak Alpha, Brawo, Baycor, Dithane, Penncozeb, Topsin M.

Mączniak rzekomy róży

Najczęściej występuje na różach uprawianych pod folią, jednak dość często atakuje też krzewy róż uprawianych w gruncie, szczególnie wiosną i późnym latem. Na górnych liściach, między nerwami, pojawiają się początkowo jasnożółte, potem brązowoczerwone plamy. W miejscu plam, po dolnej stronie liści widoczny jest szarobiały nalot. Porażone liście żółkną i przy najlżejszym nawet dotknięciu opadają, począwszy od wierzchołka w kierunku podstawy pędu. W środku lata roślina może zupełnie stracić liście. Grzyb atakuje również zewnętrzne płatki kwiatów, które ulegają deformacji. Na porażonych płatkach można obserwować delikatny, biały nalot grzybni. Po wykryciu pierwszych objawów rośliny opryskujemy np. preparatem Aprobat, Bayleton.

Szara pleśń róży

Przy dużej wilgotności powietrza grzyb rozwija się łatwo w miejscu ran powstałych po ścięciu kwiatów oraz na pędach kwiatowych i tuż pod kwiatami. Pąki pokrywają się szarym pylącym nalotem, a na płatkach kwiatów pojawiają się niewielkie okrągłe lub owalne plamy. Młode pędy wyrastające z oczek brązowieją, czernieją i z czasem zamierają.

Aby ograniczyć źródło zarodnikowania grzyba należy wycinać i palić chore części roślin; w celu zabezpieczenia ran przed infekcją cięciu krzewów, jak również po stwierdzeniu objawów chorobowych krzewy róż opryskać 1-, 2-krotnie fungicydem np. Rowral 50, Ronilan, Sumilex, Euparen.

Guzowatość korzeni róży

Objawy to charakterystyczne narośla, początkowo białe lub jasnobrązowe, a następnie brązowe i ciemnobrązowe, o nieregularnej powierzchni na korzeniach i szyjce korzeniowej, niekiedy również na pędach. Naroślą bardzo szybko powiększają rozmiary, osiągając niekiedy średnicę kilkudziesięciu centymetrów. Z czasem stają się suche i twarde, a jesienią rozpadają się. Zainfekowane rośliny mają zahamowany wzrost i słabo kwitną.

W celu ochrony zaleca się przed sadzeniem krzewów róż zanurzanie korzeni róż w l-procentowym roztworze Miedzianu 50 lub w zawiesinie szczepionki o nazwie Agrocyna, zawierającej Agrobacterium radiobacter var. tumefaciens — pasożyta bakterii powodującej guzowatość.

Zamieranie pędów

Objawy:

- ściemnienie widoczne zwykle w miejscu cięcia pędu stopniowo przesuwające się do dołu. Niekiedy nekroza zatrzymuje się nad silnym, bocznym odgałęzieniem, ale na ogół dociera do podstawy pędu, doprowadzając do zamierania pojedynczych łodyg lub całych roślin;

- w przypadku zranienia pędu przez owady lub podczas prac pielęgnacyjnych nekroza rozwija się na obwodzie i wzdłuż pędu, część pędu powyżej miejsca nekrozy więdnie i z czasem zamiera;

- jasnobrązowa lub brązowa, nekrotyczna tkanka z czarnymi (C. fuckelii) lub czerwonawymi (Nectriaspp.) skupieniami albo ciemnym nalotem (Alternaria spp.) zarodnikowania grzybów;

- ciemnobrązowa nekroza z szarym, pylącym nalotem grzybni i zarodników w przypadku infekcji pędów przez B. cinerea.

Nasilenie objawów chorobowych zależy od odmiany, przebiegu warunków atmosferycznych (natężenie objawów zwykle wzrasta wiosną) i wieku roślin. Choroba pojawia się częściej na starszych krzewach, szczególnie na krzewach często przycinanych.

Rak wgłębiony

Objawy:

- małe, żółte, a następnie brązowe plamy z purpurowoczerwoną lub ciemnobrązową obwódką z czarnymi skupieniami zarodnikowania grzyba na powierzchni;

- marszczenie i podnoszenie się, a następnie pękanie podłużne i wykruszanie się kory aż do drewna;

- charakterystyczny wałek na brzegach rany powstały z warstwy kalusa zabliźniającej ranę;

Zakażenie następuje w miejscach uszkodzenia tkanek powstałych na skutek cięcia pędów, żerowania owadów, gradobicia lub innych uszkodzeń mechanicznych.

Choroba jest szczególnie groźna dla róż pnących i piennych, ponieważ jeśli nekroza obejmie prawie cały obwód łodygi, jej część znajdująca się powyżej (duża masa pędów bocznych róży pnącej lub korona róży piennej) zamiera lub osłabiony pęd bardzo łatwo się wyłamuje.

W celu uniknięcia zakażenia zamieraniem pędów i rakiem wgłębionym należy usuwać i niszczyć resztki pędów, na których grzyby mogą się rozwijać i zimować; prace pielęgnacyjne wykonywać bardzo precyzyjnie, tak aby nie ranić pędów; po wystąpieniu objawów chorobowych wyciąć chore fragmenty pędów, pół centymetra poniżej nekrozy, nad silnym bocznym pąkiem, a rany smarować fungicydem; u róż piennych dokładnie oczyścić miejsce infekcji aż do drewna, a ranę zasmarować farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydu.

Szkodniki róż

Mszyce

Mszyce są najczęściej występującymi szkodnikami róż gruntowych. Mają najczęściej barwę zieloną (mszyca różano-szczeciowa, mszyca różano-trawowa), czasem też różową (mszyca smugowa). Żerują gromadnie wysysając soki z pędów wierzchołkowych, pąków kwiatowych, młodych liści. Żerowanie powoduje uszkodzenia pąków, które drobnieją i ulegają zniekształceniom. Dochodzi także do zahamowania wzrostu całego krzewu i osłabienia kwitnienia oraz zwiększenia jego podatności na choroby. Mszyce wydzielają obficie tzw. rosę miodową (spadź), na której rozwijają się grzyby sadzakowe ograniczające powierzchnię asymilacyjną roślin.

Mszyce zwalczamy opryskując krzewy np. preparatem Piriflor, Talstar. Można także spróbować pozbyć się ich w bardziej ekologiczny sposób sporządzając wyciąg z czosnku (sok z 200-300g zmielonych główek czosnku na 10 litrów wody) i opryskując nim krzewy.

Skoczek różany

Skoczek różany żeruje po spodniej stronie liści, wskutek czego górna strona liścia pokrywa się białymi plamkami najpierw wzdłuż nerwu głównego, a z czasem całe liście stają się marmurkowate, bieleją i opadają. Utrata liści powoduje osłabienie wzrostu roślin oraz ich kwitnienia. Po wykryciu pierwszych objawów żerowania szkodnika należy wykonać oprysk np. preparatem Decis.

Bruzdownica pędówka

Szkodniki te zostały opisane razem, ponieważ powodują powstawanie podobnych uszkodzeń na krzewach róż, a ich zwalczanie przeprowadza się tak samo.

Larwy bruzdownicy pędów i zwiota różanego żerują wewnątrz pędów róż w ich wierzchołkowej części. Bruzdownica drąży korytarze od wierzchołka pędu ku jego podstawie, a zwrot w kierunku wierzchołka. Uszkodzone pędy mają zahamowany wzrost, liście wierzchołkowe więdną. Następnie szczytowa część pędu zgina się i zwisa w dół, potem brunatnieje i zasycha. W przypadku bruzdownicy poniżej miejsca uszkodzenia wybijają nowe pędy – w ten sposób powstają tzw. miotły. Obserwując pęd uszkodzony przez zwiota różanego w miejscu wgryzania się larwy do pędu, zobaczymy „woreczek” złożony z kału i trocin.

Zwalczanie obu szkodników polega na ich niszczeniu poprzez wycinanie i palenie opanowanych pędów róż.

Nimułka różana

Objawem jej żerowania jest zwijanie się młodych blaszek liściowych brzegiem w dół wzdłuż nerwu głównego. Wewnątrz zwiniętych liści żerują larwy, które zeskrobują tkankę z dolnej strony liścia. Uszkodzone liście przebarwiają się na żółto-czerwono, zasychają i przedwcześnie opadają. W uprawie amatorskiej nimułka na ogół nie wyrządza znaczących szkód. Porażone przez nią liście należy zebrać i spalić.

Odmiany róż cz.1

2012-01-05T10:52:00.001-08:00

Róże rabatowe

Agnieszka

nowa odmiana wyhodowana w naszej szkółce. Kwiaty pomarańczowe, zewnętrzne płatki żółte, lekko pachnące. Wysokość 80-110 cm, liście ciemnozielone, błyszczące, zdrowe. Zastosowanie: rabaty.

Austriana

kwiaty krwistoczerwone, odporne na warunki atmosferyczne, zebrane w kwiatostany, kwitną nieprzerwanie, obficie aż do mrozów. Liście mało podatne na choroby. Wysokość 50-60 cm. Zastosowanie: zarówno jako odmiana rabatowa jak i okrywowa. Polecana do obsadzania dużych powierzchni oraz na rabaty. Na m. 4szt.

Bailando

kwiaty łososiowo-różowe zebrane w grona, podobne do dalii pomponowych, lekko pachnące. Kwitnie obficie cały sezon. Odmiana niepodatna na choroby liści. Krzewy dorastają 70-90cm. Na m. sadzimy 5szt. Zastosowanie: rabaty różane.

Dolly

kwiaty ciemnoróżowe, kwitną obficie; liście ciemnozielone, błyszczące i zdrowe; wys. 90cm, szer. 50cm, na m2: 5 szt.; odmiana mało podatna na choroby grzybowe, polecana na kwietniki i rabaty.

Fellowship

kwiaty intensywnie pomarańczowe, lekko pachnące; liście zdrowe, ciemnozielone; wys. 70cm, szer. 40cm, na m2: 5szt.; odmiana mało podatna na choroby grzybowe, posadzona na kwietniku radzi sobie doskonale bez żadnej ochrony; polecana na rabaty.

Garden Of Roses

kwiaty pastelowe kremowo-różowe, nostalgiczne; lekko pachną; wysokość 50cm; odmiana mało podatna na choroby liści. Nadaje się do uprawy w skrzyniach balkonowych jak również na rabaty.

Midsummer

kwiaty duże, dwubarwne na początku ciemnoróżowe zewnętrzne płatki żółte, później pomarańczowo- żółte, bardzo dekoracyjne, rzucające się w oczy, zebrane w kwiatostany, trwałe. Liście duże błyszczące, mało podatne na choroby. Wysokość 80-100cm. Na m. 4-5 roślin. Zastosowanie: Rabaty różane i bylinowe, kwiat cięty.

Pastella

kwiaty średniej wielkości, nostalgiczne, początkowo kremowo-białe później pod wpływem pogody zmieniają się na różowo-seledynowe. Wysokość 60-80 cm. Kwitnie wyjątkowo obficie, nadaje się na rabaty i kwiat cięty, można ją sadzić w towarzystwie innych roślin.

Schneewittchen

śnieżnobiałe, lekko pachnące wys.120 cm, szer. 70 cm, na m2: 3szt.; niedostatecznie odporna na choroby grzybowe; stara bardzo popularna odmiana, kwitnie obficie, polecana na rabaty i kwietniki, efektownie wygląda w połączeniu z pastelowymi kolorami z różowymi, niebieskimi i fioletowymi kwiatami.

Sunstar

kwiaty złocistożółte, lekko pachnące, kwitnie bardzo obficie całe lato. Dorasta do 80 cm wysokości. Nie podatna na choroby grzybowe. Polecana na rabaty. kwiaty złocistożółte, lekko pachnące, kwitnie bardzo obficie całe lato. Dorasta do 80 cm wysokości. Nie podatna na choroby grzybowe. Polecana na rabaty.

Róże pnące

Aloha

kwiaty w kolorze dojrzałej w słońcu brzoskwini, średniej wielkości, pachną; wys. 2,5m szer.1,0 m; nowoczesna, zdrowa i obficie kwitnąca odmiana o nostalgicznych kwiatach w ciepłej kolorystyce; polecana do sadzenia przy pergolach, ścianach, murach.

Amadeus

kwiaty krwistoczerwone, średniej wielkości; liście błyszczące, skórzaste; wys. 2,0-2,5 m szer.1,0 m; odmiana zdrowa, obficie kwitnąca przez cały sezon; do nasadzeń przy ogrodzeniach, murach i przy pergolach.

Glden oGate

kwiaty złocisto-żółte pachnące; tworzą kwiatostany składające się z 5-10 kwiatów; wys. 2,5-3m; liście duże, matowe, odmiana nie podatna na choroby.

Laguna

kwiaty piękne, mocno różowe, nostalgiczne, o przyjemnym zapachu; wys. 2,5m szer. 1,0m; liście błyszczące ciemnozielone; zdrowa, czarująca odmiana, odpowiednia na pergole, do nasadzeń przy ścianach i murach.

Schneewalzer

kwiaty czysto białe duże średnica 12-14cm, pachnące, piękne. Liście dekoracyjne duże, ciemnozielone, zdrowe. Wysokość 2,5 do 3m. Zastosowanie: łuki różane, pergole do ukwiecania ścian.

Veilchenblau

róża czepna, kwitnie latem dając masę pachnących, fioletowych rozet muśniętych białymi smugami; wzrost wys. 4,0 m szer. 1,5 m; polecana do uprawy przy ogrodzeniach, pergolach, murach, ścianach, a także w partiach naturalistycznych. Zdrowa, odporna na warunki atmosferyczne. Efektownie wygląda w połączeniu z lawendą albo z białymi różami.

Róże parkowe

Postillion

kwiaty żółte , pachnące, zebrane w kwiatostany, kwitną obficie. Krzewy rosną silnie, osiągają wysokość 140 -160 cm, szerokość 80cm. Liście odporne na choroby. Odmiana wytrzymała na mróz. Zalecany odstęp między krzewami 70-90cm. Zastosowanie: jako solitery, gdy potrzebujemy 'ocieplić' albo rozjaśnić jakąś część ogrodu. Ładnie wygląda w towarzystwie Astrid Gräfin von Hardenberg.

Romanze

kwiaty duże, różowe, rzucające się w oczy, otwierają się powoli, odporne na warunki atmosferyczne. Krzewy rosną silnie osiągają 120-150 cm wysokości i 80 cm szerokości. Liście piękne skórzaste. Na m. 3 szt. Odmiana odporna na mączniaka prawdziwego i średnio odporna na czarną plamistość. Zastosowanie: solitery, grupy, żywopłoty.

Odmiany róż cz.2

2012-01-04T11:11:00.000-08:00

Róże okrywowe

Amber Sun

kwiaty miedziano-żółte zebrane w kwiatostany, kwitną obficie cały sezon. Krzewy dorastają do 50 cm wysokości i 60 cm szerokości, pędy gęsto okrywają podłoże. Zalecane odstępy między roślinami 40-50cm. Liście skórzaste, ciemnozielone, błyszczące, zdrowe. Zastosowanie: typowe dla odmian okrywowych .

Lavender Dream

kwiaty lawendowe, pachną, wzrost - wys. 60 cm, szer. 60 cm, 4 szt. na m2, zdrowotność odmiana średnio podatna na czarną plamistość i mączniaka prawdziwego. Pięknie wygląda w nasadzeniach z lawendą i biało kwitnącą odmianą Schneewittchen .

Medeo

kwiaty białe z lekką domieszką różu pachną jak lipa i są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Krzewy dorastają do 50-60 cm wysokości i 80 cm szerokości. Zalecane odstępy między roślinami 80 cm. Liście błyszczące, ciemnozielone i odporne na choroby. Zastosowanie: typowe jak dla odmian okrywowych. Medeo ładnie wygląda w towarzystwie The Fairy, niebieskiej lawendy, szałwii omszonej, można łączyć ze sobą te odmiany i gatunki. Może też mieć zastosowanie jako 'parter', odmiana pod formę pienną dla odmian o różowych kwiatach. Z uwagi na silny zapach, można ją sadzić w miejscach gdzie najchętniej sadzimy odmiany pachnące - okolice patio, blisko okien, miejsc wypoczynkowych.

Stadt Rom

kwitnie bardzo obficie przez cały sezon. Należy do róż okrywowych nowej generacji. Rośnie wyjątkowo mocno, przy tym bardzo dobrze się krzewi i ma pokrój kompaktowy. Kwiaty łososiowo-różowe nie bledną pod wpływem ostrego słońca. Wysokość 50-60 cm; na m2 sadzimy 4 rośliny.

Roadrunner White

kwiaty białe, półpełne, pachnące. Krzewy kompaktowe, dorastają do 50 cm wysokości i 60 cm szerokości. Liście mocne skórzaste odporne na choroby. Zastosowanie: odmiana okrywowa, na rabaty.

Róże wielkokwiatowe

Chopin

polska odmiana, kwiaty duże białe lekko kremowe o świeżym mydlanym zapachu; rośnie silnie, ma bogate ulistnienie; wys. 120cm szer. 50 cm, na m2: 3-4szt. może być porażana przez mączniaka; nie przemarza, polecana na rabaty i kwiat cięty.

Gloria Dei

kwiaty żółte z różowymi obrzeżami; wys. 80cm, szer. 50cm; na m2: 5szt.; odmiana podatna na choroby grzybowe, wymaga ochrony; nadaje się na kwietniki, rabaty i kwiat cięty.

Kronenbourg

kwiaty dwukolorowe ciemnokarmazynowo-purpurowe na zewnątrz żółte; liście zielone, błyszczące; wys. 80cm, szer. 50cm, na m2 4-5szt.; odmiana średnio podatna na choroby; polecana na rabaty, kwietniki.

Parole

kwiaty ciemnoróżowe duże (14 cm średnicy), o mocnym upajającym zapachu.; wys. 80cm. Liście ciemnozielone, duże i błyszczące. Odmiana mało podatna na choroby liści. Nadaje się na kwietniki i kwiat cięty.

Rebell

kwiaty jaskrawoczerwone, duże, lekko pachnące; liście błyszczące zdrowe; wys. 80 cm, szer. 40 cm, na m2: 5-6 szt.; bardzo zdrowa odmiana, nie podatna na mączniaka prawdziwego, mało podatna na czarną plamistość; doskonała na rabaty i kwiat cięty.

Spellwark

kwiaty duże w kolorze brzoskwiniowym, intensywnie pachną; wys. 80 cm, szer. 40 cm, na m2: 4-5 szt.; odmiana średnio podatna na choroby grzybowe; nadaje się na rabaty i kwiat cięty.

Róże nostalgiczne

Aphrodite

kwiaty duże, porcelanowo-różowe, lekko pachnące, trwałe i odporne na warunki atmosferyczne. Ma piękne i bardzo zdrowe ulistnienie. Polecana do ogrodów romantycznych, na kwiat cięty i rabaty.

Askot

kwiaty purpurowe, nostalgiczne, trwałe, lekko pachnące; wysokość 70cm. Liście zdrowe.

Augusta Luisea

kwiaty piękne w kolorze brzoskwiniowym, pachnące; liście ciemnozielone błyszczące, wys. 70 cm; zdrowa; polecana na rabaty, kwietniki i kwiat cięty.

Barock

kwiaty morelowo-żółte nostalgiczne, średniej wielkości, pachnące; liście zdrowe, błyszczące, ciemnozielone; wys. 2,0 - 2,5 m; zdrowa, pięknie i obficie kwitnąca odmiana, nadaje się do posadzenia przy pergolach, ścianach i przy murach.

Belverdere

odmiana parkowa. Kwiaty pomarańczowe, duże, pachnące, nostalgiczne, kwitną obficie cały sezon. Krzewy rosną silnie, osiągają 120-150cm. Liście błyszczące, podatne na czarną plamistość. Zastosowanie: Solitery, rabaty i kwiat cięty.

Candlelight

kwiaty duże, pachnące, herbaciane; wys. 80-100cm; zdrowa; odporna na warunki atmosferyczne; nadaje się na rabaty i kwiat cięty, ścięte kwiaty odznaczają się dużą trwałością.

Elfe

kwiaty nostalgiczne duże zielono-kremowe, pachnące; liście błyszczące zdrowe; wys. 2,5-3,0m; nowa odmiana o pięknych oryginalnych kwiatach; polecana na pergole, łuki różane do nasadzeń przy murach, ścianach, kolumnach i ogrodzeniach.

First Lady

kwiaty duże, różowe, odporne na warunki atmosferyczne otwierają się powoli. Rośnie silnie. Zdrowa bardzo atrakcyjna odmiana, świetnie nadaje się do nostalgicznych i romantycznych ogrodów a także na kwiat cięty. Można sadzić pojedynczo lub w małych grupach.

Giardina

odmiana pnąca. Kwiaty duże, pachnące, nostalgiczne, w różowym romantycznym kolorze zebrane w kwiatostany, ukazują się przez cały sezon. Kwiaty trwałe i odporne na warunki atmosferyczne. Liście piękne, błyszczące nie podatne na choroby. Krzewy rosną silnie, osiągają od 3 do 4m. Zastosowanie: ogrody romantyczne i zapachowe, pergole do ukwiecania ścian, kwiat cięty.

Gräfin von Hardenberg

kwiaty w kolorze dobrego czerwonego wina, średniej wielkości, silnie pachnące; wysokość do 1,5m. Odmiana ta otrzymała złoty medal w 2002r na wystawie w Rzymie.

My Girl

Kwiaty kremowo-białe nostalgiczne, duże, pachnące. Liście ciemnozielone, błyszczące, zdrowe. Wysokość 80-100cm.Zastosowanie: rabaty, grupy róż nostalgicznych.

Nostalgie

kwiaty oryginalne, kuliste biało-kremowe od wewnątrz na zewnątrz wiśniowe, pachną; liście zdrowe i błyszczące; wys. 70-100 cm; kwiaty we flakonie odznaczają się dużą trwałością; polecana na rabaty i kwiat cięty.

Pastella

Piano

kwiaty duże jaskrawoczerwone, nostalgiczne; liście zdrowe, błyszczące. Kwitnie niezawodnie całe lato do jesieni.

Miniaturki i róże na patio

Coco

kwiaty małe łososiowo-pomarańczowe z żółtymi pylnikami zebrane w kwiatostany, piękne, odporne na warunki atmosferyczne. Kwitnie obficie i nieprzerwanie cały sezon. Rośnie kompaktowo. Liście niepodatne na choroby. Wysokość 40 cm, szerokość 40cm. Zastosowanie: do małych ogródków, do pojemników, z uwagi na regularny kształt i wyrównany wzrost można też polecić 'Coco' na obwódki.

Heidi Klum Rose

kwiaty nostalgiczne, fioletowe, pachnące, kwitną obficie cały sezon. Krzewy rosną kompaktowo, osiągają 40-50 cm. Odmiana jest średnio podatna na choroby liści. Na m2. 8-11szt. Zastosowanie: rabaty, do małych ogródków, do uprawy w pojemnikach, ogrody zapachowe.

Podlewanie iglaków

2012-01-04T09:26:00.000-08:00

Jesienią trzeba szczególnie zadbać o ogród szczególnie o rośliny. Po pierwsze – grabimy spadające liście. Nie chodzi tu tylko o dbanie o ogród w estetycznym aspekcie, ale też dbanie o rośliny. Liście ulegają rozkładowi, butwieją, więc nie można dopuścić, by ten proces wykonywany był na delikatnych roślinach, które w efekcie mogą zachorować.
W listopadzie należy tez pamiętać o ostatnich cieciach pielęgnacyjnych. Prace zabezpieczające przed zimnem i mrozem warto wykonywać, gdy temperatura waha się około zera. Wtedy nie dopuścimy do przegrzania się roślin i na pewno zdążymy przed mrozami. Naziemne części roślin, muszą być szczególnie chronione, warto dokonać tego za pomocą gałązek świerkowych czy jodłowych.
Do roślin ozdobnych, które koniecznie przed zimą należy zabezpieczyć zaliczamy: róże, magnolie, forsycje, różne odmiany klonów i wiele, wiele innych. Jesień wiąże się także z zabezpieczeniem narzędzi ogrodniczych. Pamiętaj, żeby takie urządzenia jak kosiarki i podkaszarki zabezpieczyć przed nadchodzącym mrozem i wilgocią. Takie rzeczy jak sekatory, również trzeba zabezpieczyć i naostrzyć na przyszły sezon.

Ogród jesienią

2012-01-04T09:23:00.001-08:00

Trawnik - jaki wybrać?

2012-01-03T08:46:00.000-08:00

Na temat zakładania, uprawy i pielęgnacji trawników napisano już mnóstwo artykułów. Ale ponieważ dobrych i praktycznych rad nigdy za wiele (zwłaszcza dla nowicjuszy), warto zapoznać się z każdą publikacją.Są dwa rodzaje zakładania trawnika.
Trawnik z siewu
Jeśli mamy przeznaczony większy teren na trawnik, zasilona w nawozami mineralnymi (np. Azotoks, Polifoks) w ilości 3 kg na 100 m² powierzchni, przekopana i wyrównana. Na tak przygotowane podłoże, możemy wysiać odpowiednio dobrany rodzaj trawy (dostępne w sklepach ogrodniczych). Przy zakładaniu trawnika z siewu, mamy większą pewność co do jakości materiału siewnego, ponieważ sami dobieramy odpowiedni skład mieszanki nasion. Należy również przeprowadzić analizę chemiczną próbki ziemi, żeby uniknąć niepotrzebnych rozczarowań, jeśli okaże się, że nawożenie gleby „na oko” nie przyniosło rezultatów. Koszt takiej analizy jest stosunkowo niewielki (ok. 100 zł). Zamiast analizy, można po prostu sprawdzić odczyn (pH) gleby, który dla trawy powinien wynosić od 6,0 do 7,5. Jeżeli pH jest niższe niż 6,0 to glebę wapnujemy (np. kredą w proszku), a jeżeli jest wyższe niż 7,5, to zakwaszamy siarczanowym lub kwaśnym torfem.
Wcześniej wspomniałam o odpowiednio dobranym rodzaju trawy. Co to oznacza? Chodzi o to, że jak w każdym ogrodzie, są miejsca bardziej nasłonecznione, zacienione, pod drzewami itp. W związku z tym, należy zaopatrzyć się w kilka rodzajów trawy i odpowiednio wysiewać.

Trawnik z rolki
Zakładanie trawnika z rolki jest nieco droższe, ale za to efekty są szybsze. Ze względu właśnie na koszt, taki trawnik zakładamy w mniejszych ogrodach, w których przeznaczyliśmy mniejszą powierzchnię pod trawę. I tak jak w poprzednim przypadku, należy pamiętać o przygotowaniu podłoża, tzn.: odchwaszczeniu gleby, dokonaniu odczytu pH, zasileniu gleby odpowiednimi nawozami mineralnymi, przekopaniu i wyrównaniu terenu.
Zamówiona przez nas trawa w rolce, powinna być dostarczona w odpowiednim stanie (trawą do środka), na paletach zabezpieczonych po bokach folią. Liście powinny być przycięte na wys. ok. 3-4 cm i mieć żywozieloną barwę. Warstwa korzeni powinna mieć równą grubość 2-3 cm i zawierać podłoże, w którym rosła wcześniej. Rozłożenie trawnika na uprzednio przygotowany teren powinno odbyć się od razu po dostarczeniu, gdyż przetrzymywanie jej w stanie zwiniętym, może zakończyć się dla niej zniszczeniem.

W obu przypadkach założonych trawników, musimy pamiętać o obfitym podlaniu. Przez pierwsze 2-3 tygodnie, starajmy się nie użytkować trawnika, aby młoda trawa z wysiewu mogła urosnąć i ukorzenić się, oraz by darń z rolki mogła swobodnie przekorzenić się z podłożem.

Piękny i dobrze utrzymany trawnik da nam wiele radości i satysfakcji.

Artykuł pochodzi z serwisu http://www.artelis.pl

Jak uzyskać bujny ogród w krótkim czasie

2012-01-02T09:41:00.001-08:00

Większość z nas marzy o zagospodarowaniu przestrzeni wokół domu tak by stanowiła ona przyjemny azyl wypełniony zielenią. Niestety większość roślin do swojego rozwoju potrzebuje czasu. Warto więc jeszcze na etapie budowania domu rozplanować ogród i miejsce sadzenia poszczególnych gatunków roślin. Istnieje jednak sposób na to, aby mieć piękny i wspaniały ogród w dość krótkim czasie. 
I wcale nie mam tutaj na myśli krzewów i drzew, często nawet już kilkumetrowej wysokości oferowanych przez szkółki i sklepy ogrodnicze. Wszyscy wiemy, że rośliny dorodne i wieloletnie są bardzo kosztowne. Myślę o roślinach, które rosną szybko. Jeśli działka jest duża pomyślmy o posadzeniu na niej drzew, które utworzą swoistą ramę dla ogrodu. Jeśli przestrzeń ogrodu jest nieco mniejsza możemy ograniczyć się do krzewów albo wybrać te gatunki drzew, które nie uzyskają dużych rozmiarów. Drzewa i krzewy należy sadzić z umiarem, bo kiedy urosną mogą sobie przeszkadzać wzajemnie. Byliny, które już w 1. roku mogą osiągnąć 1,5-2 m wysokości oraz rośliny ogrodowe jednoroczne będą stanowiły uzupełnienie dla drzew i krzewów. Wybieramy rośliny jednoroczne, bo choć kwitną one krótko to jednak tempo ich wzrostu i obfitość kwitnienia sprawią, że ogród już w krótkim czasie będzie prezentował się naprawdę efektownie. Na małych działkach dodatkowo często wykorzystuje się pnącza. Pergole i kratki umieszczone na ścianach budynku są miejscem, na którym umieszcza się pnącza. Gdy kwitną stanowią idealną dekorację, a często również spełniają rolę drzew, bo dają cień i odgraniczają przestrzeń. Wśród najszybciej rosnących drzew iglastych jest jodła kalifornijska, modrzew europejski i polski, żywotnik olbrzymi, metasekwoja chińska, świerk serbski oraz sosna wejmutka. Potrafią one w ciągu 15 lat osiągnąć nawet od 5 do 8 m wysokości. Jako najszybciej rosnące drzewa liściaste wymienia się wierzby, dąb czerwony, brzozy, jesion pensylwański, sumaka octowca, katalpy i oliwnika wąskolistnego. Zdecydowanie rośliny liściaste rosną szybciej niż iglaste, bo już po kilku latach mają nawet kilka metrów wysokości. Krzewy, które szybko rosną to róże parkowe i pnące, róża pomarszczona, porzeczka alpejska i krwista, jaśminowiec pospolity, irga błyszcząca i pomarszczona, dereń biały i rozłogowy, forsycja pośrednia, budleja Dawida, krzewuszka cudna, ligustr pospolity, żylistek szorstki. W ciągu 3-7 lat osiągną one wielkość docelową. Do bylin wysokich zalicza się naparstnicę purpurową, słoneczniczek szorstki, aster nowobelgijski oraz nowoangielski, a także trawy, czyli trzcinnik piaskowy oraz miskant chiński i cukrowy. Można również wykorzystać byliny, które nie zimują w gruncie, czyli dalię i paciorecznik. Mogą one osiągnąć nawet 2 m wysokości. Jesienią wykopuje się je z gruntu i przechowuje w pomieszczeniu do wiosny. Pnącza wieloletnie mogą w ciągu roku przyrastać nawet od 1 do 5 m. Są to najczęściej akebia pięciolistkowa, glicynie kwiecista i chińska, rdestówka Alberta, bluszcz pospolity, hortensja pnąca, przywarka japońska, winobluszcz pięciolistkowy oraz trójklapowy. Wykorzystuje się również pnącza jednoroczne takie jak fasola ozdobna, wilec purpurowy czy kobea pnąca. Jeśli wybierzemy byliny do naszego ogrodu powinniśmy starannie zaplanować rabatę. Przede wszystkim powinniśmy kierować się tym, aby przez cały sezon prezentowała się ona atrakcyjnie. Dlatego też pamiętajmy o wykorzystaniu roślin kwitnących od wczesnej wiosny aż do jesieni. Dodatkowo jeśli zdecydujemy się na rośliny zimozielone również już po zaschnięciu liści i opadnięciu liści będą one prawdziwą ozdobą ogrodu. Ulistnienie roślin to ważny element planowania rabaty bylinowej. Są bowiem byliny, które gdy przekwitną nie prezentują się zbyt efektownie, co więcej, mogą nawet uschnąć. Aby jednak <a href="http://www.leroymerlin.pl/produkty/ogrod,1103658107.html" title="ogród">ogród</a> nie stracił wtedy swojego uroku sadzimy w ich sąsiedztwie rośliny ogrodowe o ozdobnych liściach takie jak, żurawki, liliowce, funkie czy bergenie. Mogą to być również niskie rośliny płożące, do których należą, tojeść rozesłana, jasnota plamista czy też dąbrówki. Pamiętajmy również o tym, aby sadzić obok siebie rośliny o podobnych wymaganiach i podobnej sile wzrostu. Z tyłu rabaty sadzi się rośliny najwyższe, zaś z przodu te niższe. Jeśli chcemy uzyskać efekt barwnych plam rośliny tego samego gatunku sadźmy w grupach po kilka albo kilkanaście sztuk. Oczywiście gwarancją pięknego i barwnego ogrodu są zadbane rośliny. Na bieżąco więc należy usuwać suche kwiaty i połamane pędy oraz podziurawione liście. Byliny trzeba oczywiście raz na jakiś czas przesadzić oraz podzielić, a przez to i odmłodzić.

Jak zaaranżować ogród w stylu wiejskim ?

2012-01-02T08:52:00.000-08:00

Przede wszystkim musimy zdecydować się na jakiś określony styl. Musi on być dopasowany do naszego gustu, umiejętności, czasu jaki możemy poświęcić na pielęgnację oraz ukształtowania działki. Możemy przyjąć określoną konwencję – czy ma to być ogród w stylu francuskim, angielskim, japońskim a może po prostu ogródek wiejski? To zależy czego oczekujemy od naszej zielonej oazy. Pozornie najprostszy jest w założeniu ogród wiejski, bo z założenia może panować w nim lekki nieład, a rośliny potrzebne do jego utworzenia to dobrze znane nam drzewa owocowe: wiśnie, jabłonie, czereśnie, śliwy, grusze oraz krzewy: porzeczki, maliny, agrest, aronia. Do tego warzywa, czyli tradycyjnie: marchew, pietruszka, seler, kapusta, sałata, por, buraki, ogórki, groch, fasola, rzodkiew, kalarepa, kalafior. Popularnością na polskich działkach cieszą się także bardziej wyszukane warzywa: kapusta pekińska, papryka, brokuły. Obowiązkowo w ogrodzie wiejskim musi znaleźć się miejsce na zioła: miętę, majeranek, bazylia nie są wymagające. Kto wyobraża sobie ogród bez takich przysmaków jak pomidory, truskawki lub poziomki? I tu niespodzianka – zapanowanie nad tymi wszystkimi roślinami wcale nie jest łatwe, bo każda z nich potrzebuje nieco innych warunków, siania lub sadzenia w innym czasie. Trzeba mieć sporo doświadczenia w uprawie roślin, aby wyrosły naprawdę piękne.

W ogrodzie wiejskim nie może zabraknąć miejsca na elementy ozdobne. Doskonale prezentują się różnokolorowe kwiaty, które nie wymagają dużych nakładów pracy: dalie, ostrożki, malwy, piwonie, astry zwane marcinkami, naparstnice, floksy, lwie paszcze, maciejki, niezapominajki, cynie, tulipany. Jeśli ktoś preferuje bardziej pokaźne kwiaty, może pokusić się o pnące róże, czarny bez, jaśminowiec. Funkcję estetyczną może także pełnić winorośl, która na jesieni obrodzi w pyszne winogrona. Owoce można nie tylko zjeść, ale również wykorzystać do zrobienia domowego wina. Także słonecznik spełnia funkcje praktyczne i estetyczne.

Do wiejskiego ogrodu pasują elementy architektoniczne w rustykalnym stylu, czyli wszelkie drewniane płotki, altany i meble ogrodowe. Bardzo dobrze komponują się wiklinowe dodatki: krzesła, stoliki, ozdoby. Wiklina jest nieco kłopotliwa, gdyż jej niska odporność na wilgoć i promienie słoneczne zmusza do przechowywania jej w zadaszonych miejscach. Gliniane dodatki nadadzą nieco uroku cepelii. Ścieżki mogą być wyłożone naturalnym kamieniem lub ryflowanym drewnem.

Jak zaaranżować taras ?

2012-01-02T08:49:00.000-08:00

Niestety, często taras to miejsce bez ładu i składu, na którym królują plastikowe meble. A przecież często jet wizytówka naszego domu, szczególnie w przypadku, gdy widać go z ulicy. Dlatego powinien być estetyczny, ale z drugiej strony urządzony tak, aby domownicy nie czuli się skrępowani tym, że sąsiedzi lub przechodnie zaglądają im do ogródka. Aby temu zapobiec można osłonić taras drewnianymi , bambusowymi lub wiklinowymi panelami. To zapewni także ochronę przed wiatrem oraz zbyt natarczywym słońcem – jeżeli taras znajduje się po południowej stronie domu. Wielbiciele zieleni na pewno skuszą się na osadzenie przy tarasie roślin pnących, takich jak bluszcz czy wysokopienne róże. Nadają one romantycznego charakteru. Przed palącym słońcem osłoni zadaszenie, lub w przypadku jego braku płócienny parasol albo markiza. Te dwa ostatnie rozwiązania mają tę przewagę, że można je złożyć w dowolnym momencie, dzięki czemu nie zabieramy światła, które mogłoby oświetlić pokój w czasie zimy.

Najważniejszym elementem tarasu są meble. Te plastikowe mają jedną zaletę – są tanie. I na tym ich zalety się kończą. Po pierwsze – wyglądają dość tandetnie i psują całą aranżację. Nawet jeśli ogród i dom wyglądają pięknie, to plastikowe krzesła i stolik burzą całą kompozycję. Lepiej wybrać nieco droższe meble wykonane w wikliny lub drewniane. Takie mebelki można kupić zarówno w marketach budowlanych jak i u lokalnych producentów i stolarzy. Meble z naturalnych surowców doskonale pasują do ogrodów w stylu wiejskich, ale także mogą być zastosowane w ogrodach stylizowanych na angielskie lub kolonialne. Najdroższe i najbardziej eleganckie są meble metalowe. Wcale nie muszą być ciężkie i wyglądać topornie. Najnowsze modele mają wykończenia ażurowe, które wyglądają niczym koronki lub nerwy liścia. Na dodatek są wygodne, bo wyposażone w miękkie poduchy, dzięki którym możemy usadowić się niczym na kanapie w salonie. Do nowoczesnego domu i ogrody można dopasować nowoczesny taras z meblami betonowymi. Są bardzo trwałe. Podobnie jak te metalowe, producent zaopatrzył je w poduszki na siedziskach. Natomiast blat stołu wykonany jest ze szkła odpornego na stłuczenie.

Ogród skalny tętniący życiem

2012-01-01T11:38:00.000-08:00

Wiele osób odtwarza elementy naturalnego krajobrazu np. tworząc SKALNIAKI .

STWÓRZMY SKALNY ZAKĄTEK

Właściwe warunki : Rośliny skalne najlepiej rosną w miejscach o dobrym drenażu . W naturalnych warunkach spotyka się je w wysokogórskich rejonach jak i kamiennych pustyniach . Większość tych roślin rośnie w warunkach skrajnej suszy i nadmiar wody może doprowadzić do obumierania roślin , więc musimy zadbać o to żeby woda nie zalegała na powierzchni gleby .

Miejsce wybieramy jak najbardziej nasłonecznione i osłonięte przed wiatrem , najlepiej w rogu ogrodu .
Nie wskazane jest zakładanie skalniaka pod drzewami gdyż spadające liście będą się gromadzić i rośliny mogą zacząć gnić .

Przed ułożeniem kamieni musimy rozprowadzić warstwę drenującą ze żwiru lub potłuczonych cegieł i przykrywamy ją odwróconymi kawałkami darni oraz przepuszczalną glebą .

Jakie kamienie : Wykorzystujemy kamienie różnej wielkości i nie mieszajmy dwóch rodzajów skał .
Naturalny efekt : Starajmy się układać kamienie tak aby imitowały naturalne warunki , najlepiej największe bloki u podstawy skalniaka . Zachowajmy najlepsze kawałki na najbardziej widoczne miejsca , i
nie kładziemy kamieni zbyt naturalnie lecz w warstwach , żeby imitowały naturalne murki . Zacznijmy u podnóża zbocza i przesuwajmy się w górę .
Zakopmy pierwsze bloki , aby sprawiały wrażenie jakby naturalnie wystawały z ziemi .

Zanim zaczniemy sadzić rośliny na naszym skalniaku dobrze jest poczekać przez zimę i pozwolić glebie i kamieniom osiąść .

Rośliny skalne : Posadźmy nisko rosnące byliny takie jak : pierwiosnek łyszczak , rozchodniki , bodziszki , rojniczek pospolity , goryczuszki , goryczki , skalnice , rozwar wielkokwiatowy , sasanka zwyczajna , goździk kropkowany .

Co jeszcze na skalniak
Dla uzyskania lepszego efektu posadźmy w nim
Krzewinki : wrzos zwyczajny , żarnowiec miotlasty , hebe .
Karłowe iglaki : jałowiec łuskowaty lub jałowiec pospolity , sosnę kosą ( kosodrzewinę ).

Pnące królowe

2012-01-01T06:57:00.000-08:00

Z powodu niepowtarzalnego uroku róże pnące będą atrakcyjnym dodadkiem w każdym ogrodzie i to w miejscach gdzie się będą najlepiej prezentować.
Szczególną zaletą róż jest zwykle długi okres kwitnienia i jego powtarzanie. Róże pnące, a prawidłowo róże czepne, są pnączami prymitywnymi, gdyż nie mają wyspecjalizowanych organów czepnych trwale mocujących je do podpór, lecz wspinają się, czepiając kolcami. Jednak dzikim gatunkom np.róży wielokwiatowej w środowisku naturalnym pozwala to na osiąganie wysokości nawet 15m.
TYPY WZROSTU. Wśród róż pnących można wyróżnić dwa typy wzrostu: pnące sztywne oraz pnące wiotkie. Róże pnące sztywne tworzą liczne, cienkie, elastyczne, słabo rozgałęziające się, nawet kilkumetrowej długości pędy. Rosną bardzo silnie, osiągając przeważnie 3-4m. Kwiaty są drobne, obfite, w bardzo dużych kwiatostanach. Natomiast róże pnące wiotkie mają zazwyczaj pędy mniej liczne, silnie rozgałęzione, grubsze, krótsze, oraz charakteryzują się zwykle słabszym wzrostem (1.5-4 w wysokości). Kwiaty tej grupy są przeważnie duże, często szlachetnego kształtu i pełne, osadzone pojedynczo lub do kilkunastu w kwiatostanach.
ZASTOSOWANIE. Róże pnące w ogrodzie stosowane są zwykle jako akcent i główna część kompozycji. Siła wzrostu róż pnących ma decydujący wpływ na możliwości ich zastosowania. Pędy róż typu rambler łatwiej wyginać i dopasować do kształtu skomplikowanych, a również dużych i naturalnych podpór. Róże typu climer-w większości nadają się do rozpinania na mniejszych konstrukcjach i kratkach.
STANOWISKO. Róże pnące powinny znajdować się w miejscu zacisznym. Krzewy sadzi się w odpowiedniej odległości od ściany budynku (30-50cm)
PODPORY. Powinny być one stabilne i trwałe. Przeważnie są to drewniane lub metalowe bramki, pergole, trejaże, stojaki i słupy. Róże na podporach wymagają podwiązywania. Wiązanie powinno być dość luźne, ale stabilne, za pomocą materiałów nie raniących pędów, łatwo schnących i wystarczająco mocnych.

Trzmieliny

2012-01-01T06:53:00.001-08:00

Trzmieliny są bardzo różnorodne, tworzą na przykład zimozielone poduchy, wspinają się na murki i pnie drzew lub wdzięcznie zwisają z tarasowych rabat.

DLACZEGO SADZIĆ? Trzmieliny warto wprowadzać na działki i do naszych ogrodów, nie tylko ze względu na ich dekoracyjne walory, odporność na zanieczyszczenie powietrza czy dużą tolerancję na cięcie, ale również ze względów ekologicznych. Kwiaty trzmielin są nektarodajne i zwabiają owady, a owoce, choć dla nas niejadalne, przyciągają do ogrodu ptaki. Z upodobaniem zjadają je sikory i rudziki.

JAK KOMPONOWAĆ? Trzmielina Fortune'a posadzona rytmicznie przed grupą kulistych, zielonych form takich jak żywotnik zachodni 'Danica' czy strzyżony bukszpan, da mocne obramowanie kompozycji. Takim zestawieniem roślin możemy podkreślać łuki oraz bardziej wymyślne ogrodowe wzory. Trzmieliny te dobrze wyglądają na skarpach, murkach, w pojemnikach ustawionych na tarasie, dobrze rozświetlają cieniste zakątki ogrodu. W handlu można spotkać ciekawe trzmieliny uzyskane w wyniku szczepienia na jednej podkładce różnych pstrych odmian, w formie piętrowej, przestrzennej. Takie drzewko daje wrażenie ''chmurek'' zawieszonych w powietrzu i swoją formą przypomina miniaturowe drzewka w stylu japońskim. Świetnie będzie się prezentować w donicy, albo może być ciekawym akcentem rabaty. Trzmieliny, które z czasem staną się dorodnymi krzewami, dobrze jest sadzić pojedynczo w większych ogrodach i z zachowaniem wolnej przestrzeni dla sąsiadujących roślin. Przy suchej i słonecznej jesiennej pogodzie, pięknie przebarwią się, dając mocny akcent kolorystyczny. Mała, szczepiona na pniu trzmielina Fortune'a, czy odmiana Compactus trzmieliny oskrzydlonej dorastająca zaledwie do 1 m, świetnie nadają się na małe działki. W grupach warto sadzić trzmielinę niską i trzmielinę Fortune'a, bo dzięki płożącym, łatwo ukorzeniającym się pędom, w sprzyjających warunkach potrafią zwarcie pokryć glebę tworząc zadarniające kępy lub grube, barwne poduchy. Mogą zastąpić pracochłonny trawnik.

WARTO WIEDZIEĆ: Trzmielinę pospolitą bardzo często opanowuje mszyca burakowo-trzmielinowa, dlatego warto systematycznie oglądać rośliny i w odpowiednim czasie wykonać opryski owadobójcze. Odmiany pstrolistne trzmieliny Fortune'a są delikatniejsze i w surowe zimy często wysychają i przemarzają, zwłaszcza części roślin wystające spod śniegu. Egzemplarze szczepione na pniu warto okrywać w całości na zimę tworząc chochoły, a trzmieliny posadzone w pojemnikach przechowywać w chłodnych pomieszczeniach.

Kompostownik

2012-01-01T06:51:00.000-08:00

Wygrabiane jesienią liście warto osobno kompostować, ponieważ szybciej rozkładają się od innych materiałów. Uzyskaną ziemię liściową można wykorzystać nie tylko na działce, ale także dla roślin doniczkowych w mieszkaniu.
ZAGOSPODAROWANIE ZIELONEJ MASY. Powyciągane z ziemi korzenie, pędy, kłącza i rozłogi można, a nawet trzeba, wykorzystać jako surowiec do uprawy roślin. Części podziemne perzu czy pokrzywy są bogate w składniki mineralne, zawierają szczególnie dużo azotu, dlatego jednym z najlepszych sposobów wykorzystania tych chwastów jest kompostowanie. Wykorzystuje się również zebrane resztki pozbiorcze warzyw, bez objawów chorób. Zanim zieloną masę wrzucimy na kompost, należy ją dokładnie rozdrobnić i lekko podsuszyć na słońcu.
PRACE NAPRAWCZE. Jesień jest dobrą porą na drobne naprawy i przygotowanie skrzyni kompostowej do zimy. Dysponując drewnianym pojemnikiem kompostowym, pamiętajmy o impregnacji desek, jeśli nie były one zabezpieczone w trakcie budowy skrzyni. Niestety, powszechnie dostępne preparaty do zabezpieczania drewna są grzybobójcze i owadobójcze, a tym samym zawierają związki toksyczne. Impregnacja pokostem lnianym, farbami wodnymi lub preparatami opartymi na silikonie zabezpieczy deski przed wilgocią i będzie bezpieczna dla mikroorganizmów zasiedlających kompost.
OKRYCIE NA ZIMĘ. Okres zimowy to czas spoczynku mikroorganizmów, zatem przemiany kompostowe zachodzą dużo wolniej. Jednak w celu osłony przed wiatrem i niską temperaturą należy na zimę przykryć kompostownik warstwą ziemi, kory lub słomy. Może być też czarna perforowana folia. Okrycie takie zabezpiecza przed nadmiernym parowaniem wody i podniesie temperaturę wewnątrz kompostownika.