----- ----- MaNe ----- -----

Treasure

2011-02-28T11:29:00.000-08:00

قلم و چاقو را هم بردارم .. دیگر همه چیز کامل میشود

فقط می‌ماند کلید ... که اینجاست

دیگر می‌توانم تا ابد در جاده‌ها بروم و خیالم برای همیشه راحت باشد

نقشه را هم جایی پیش خودت نگه دار

من هم که بروم

دیگر کسی نیست تا گنج ما را پیدا ‌کند

CiTy

2011-01-31T13:35:00.000-08:00

عزیزترین ، زیباترینم

آخر ِ تمام حرفهای نگفته ام را که به هم می‌چسبانم

آخر ِ همه‌ی نمی‌دانم ها و نمی‌خواهم هایم را

همه‌ی دلتنگی ها و ندانستن هایم را که کنار هم می‌گذارم

تنها تصویری که به زحمت می‌توان تشخیص داد

عکس همان لبخند نصفه و نیمه‌ی توست

همیشگی

ابدیتم

وقتی سفر با کسی دیگر تمام می‌شود

وقتی ناگهان خط و خال ِ دست ها جدا می‌شوند و می‌پیچند و دور ِ گردن چنبره می‌زنند

وقتی هر لحظه‌ی این بودن تکرار ِ همان فرار می‌شود

انگار که امنیت ِ حلقه‌ی دستت از دور ِ کمر سر بخورد و بالا برود

از همه چیز آویزانت کند و .... قاه قاه با بادها بخندد

دیوانه ترین

آخرین اسم ِ نفس ِ آخر

این بار دیگر حتی لباس ِآبی و موج ِگیسوان ِ غرّان و کف‌آلود هم چیزی را نجات نداد

اینبار باران آتش از آنجایی بارید که قلب ِ درخت بود

انگار سیب آتش گرفت و از وسط ِ همه ‌ی تیرها رد شد و

به وسط ِ پیشانی خورد

انگار اینبار لنگر به ته ِ دریا رسیده بود

اینبار انگار

MoTher EarTh

2010-12-28T13:03:00.000-08:00

انگار آب شده‌ام

با کمی خاک بازی کردم و گلی شدم

مثل مار نیش زدمو مثل سیب پرت شدم

انگار افتادم از درخت ، از بهشت ....

انگار بهشت طناب دار بود که سیبم آن طور افتاد

مثل قطره چکید و خاکی شد

نیش زدو پرت شد و سیب شد و ... افتاد .....

انگار بهشت طناب ِ دار ....

.
.

انگار بهشت

به

هش

In The Love

2010-12-26T09:58:00.000-08:00

آهنگ صدایم را فقط تو می‌دانی و بس

اینجاست خانه‌ی ما

سکوت آوازم را فقط تو می‌دانی و بس

نه که از روی ِ هوس

آن نگاهی که از تو بر من

یا که از ما بر من

آن خود بودن تو ، آن خود هستن تو

تو که هستی هستم

همه درها بستم

قفل ِ دل بشکستم

همه درها آبی ، همه آبها جاری

همه حرفم خود ِ شعر

همه دردم خود ِ عشق

همه بودن ، دردم

همه بودن ، درمان

دیدی ام زیباترین

انگار ، عاشق شده ام

خدانگهدار

2010-12-25T13:35:00.000-08:00

عزیزترین

دیوانه ترین

نیمه دیگرم

دارم می‌روم از این جا

با تمام خاطرات خوبمان

با کوله باری پر از نجواهای زیر گوشی شبانه

با لحظاتی پر از گرمی غنچه شدن در آغوشت

با یک عالم لبخند ِ خیس

عزیزترینم دیوانه ترینم

دارم می روم از این جا

همه چیزم میرود با رفتن ... ممنون که بودی

ممنون که عاشقانه بودنت را به من دادی

و همه زندگی خندید و زیبا شد

انگار همه دریاها آرام بگیرد و قاصدک دوباره خبرهای خوش بیاورد

عاشقانه ترین ، نیمه دیگرم

دارد تمام می شود این راه

دارد چیزی از میان دو پاره می شود

انگار دیگر رسیده وقت آن که جنگل به راه بی افتد

پیمان ِ بودن ما را با خود ببرد و حلقه ها را از هم پاره کند

دیگر وقتش رسیده که عاشقانه

لبهایت را ببوسم و آخرین نفسهایم را در تو جاری کنم
انگار که آخرین رگه ها ی دوست داشتن ِ تو

در من

زمستون

2010-12-23T20:41:00.000-08:00

دلتنگ ِ چایی ِ داغ و سرما و سرازیری و نمایشنامه ‌خوندن و مه و گم و پیدا شدن
یلدا امسالم یه شب دیر اومد
زمستونت زنده عزیزترین

می کوبم پاهایم را با باد

2010-12-19T13:12:00.000-08:00

عزیزترین

تیک و تاک ساعت را که می‌شنوم

روز که آغاز می‌شود

پرده های سفید که کنار می‌روند

نم نم باران که شروع به ریختن روی برگها می‌کند

آرام که می‌شود

لبخند که می‌زنی ، بیدار که می‌شویم

پرده‌ها را که کنار می‌زنیم

زیر باران که می‌رقصیم

بویت که از لای ِ سفیدی تنت با باد می‌رود

جشن ِ تو که آغاز می‌شود

هر قدمم که رقص می‌شود

باران که می‌بارد همه جا

بویت را که با باد جشن می‌گیریم
.
.

Home

2010-12-18T14:06:00.000-08:00

تو مرا برای همین قبرستان می‌خواستی

برای ِ همین گور ِ زیبایی که تویش خوابیده‌ام

که دورش گلهای ِ زیبای ِ مردنم را چیده‌ام

برای ِ اینجا که دلبازترین قفس ِ سردم است

برای آرامگاهی که به مردنم هم تویش نمی‌ارزد

برای همین چیزهایی که به هیچ چیز نمی‌ارزد

همین‌هایی که در لحظه‌های کوچک خرج می‌شود

و وقتی که باید ، هیچ کدام نیستد

چیزهایی که برای دیدن حقارت‌شان

آنقدر باید گردنم را خم کنم

تا بشکند

ببخش عزیز ِ دل

گردنم بیش از این نمی‌چرخد

بیشتر از این مرده‌ام

بیشتر از این باتلاق از گردنم هم بالا می‌زند

و تنها چیزی که می‌ماند تملقِ شغال‌ها و کلاغ ‌های دورم است

اینجا مردن
به رد شدنش هم
نمی‌ارزد .

In The Miroor

2010-12-17T07:51:00.000-08:00

دوباره مرا بیرون کشیدی

دوباره با من اشک هایت را پاک کردی

دوباره با من خندیدی

دوباره با من یکی شدیم

منو تو شدیم دوباره

ودوباره این تو و من ها شروع شد

دوباره این سیاه و سفید بودن ها
و دوباره همان جنگ رنگ

جنگی که هیچ وقت نخواستم بدانم سر ِ چیست
وهمیشه تویش تسلیم بودم

با همان رنگی که تسلیم شدن دارد

همان رنگی که تسلیم ِ این جنگ شدن ، برای تو دارد

جنگی که تو به خاطرش

مثل ِ پاره کننده‌های روح "شی کای " ‌می‌زنی
جنگی که برای زنده ماندنش می‌جنگی
طوری که انگار هیچ اهمیتی ندارد کداممان کشته خواهیم شد
جنگی تنها برای جنگیدن
برای نابود کردن وخوردن

.
.
عزیزترین
بگذار بدانی
هر رنگی که این جنگ داشته باشد
من آن رنگ دیگرم
همان رنگی که تسلیم ِ این جنگ شدن دارد
رنگی که برای این رنگ ِ تسلیم نبودنت

هر دو این طور زخمی و پاره شده‌ایم

سفید و سیاهش برایم فرقی نمی‌کند
من اینطور جنگیدن با چشمان ِ سیاه را دوست ندارم
دوست دارم آینه‌ام روشنایی داشته باشد

Laughter

2010-12-15T18:25:00.000-08:00

ضجه‌ام قهقهه می‌شود وقت ِ کنده شدن این پوست از گوشت

WhoRe

2010-12-14T16:05:00.000-08:00

من نمی‌فهمم

این مریم‌های عیسی به دست را

این باکره‌های مقدسی که حامله از آب در می‌آیند

این پرده‌های سفیدی که سیاه زاده شده‌اند

اینها را ...

هیچ کدامشان را

من نمی‌فهمم

-MaNe-

2010-12-10T12:37:00.000-08:00

کاشکی همان اول ها که مرده بودی ، خاکت کرده بودم

همان اول ها در کفنی از مرجان ها و ماهی های ِ رنگی ِ باغچه ی خانه مان می پوشاندمت و

هان جا خاکت می کردم

کاشکی جنازه می شدی روی ِ دستهایم

کاش می شد که بمیری برایم

کاش می توانستم همان جا خاکت کنم

همان جا ، زیر ِ ماسه ها

می خواستم اما نشد ، نشد که خاک بریزم رویت

اشک ِ مروارید بگذارم بالای سرت و برای ِ همیشه خانه را خالی بگذارم

نشد که از این جا بروم

نشد که اینطور شد ، نمی توانستم

نتوانستم که حالا راه می روی با من و نیستی

ناهار و می خوری و همیشه غذایت را نخورده می گذاری

حرف می زنی و صدایت به من نمی رسد

از تویم رد می شوی و...

کمی فقط ، فقط کمی می لرزم....

نشد که اینطور شد که ، شبحت این جا بماند و

به جای من زندگی کند

کاشکی همان اول ها خاکت کرده بودم

آن وقت شاید به جای من

تو در این گور خوابیده بودی

آن وقت شاید باغچه ی اوقیانوس ِ خانه مان

مثل آکواریوم ِ خانه ، قبرستان ِ متروک نمی شد

آن وقت شاید من زنده تر بودم

آن وقت شاید صدایت را می شنیدم

دست پختت را می خوردم و با تو شانه به شانه راه می رفتم

آن وقت شاید این همه شبح نبودم

کاشکی همان اول ها خاکم کرده بودی

همان وقت ها که ستون های مروارید را لرزاندی و رفتی

همان لحظه ای که در را کوبیدی می رفتی و این زندگی شبح‌وار را تمامش می کردی

شاید آنموقع هردو زنده می ماندیم

شاید آنوقت این همه از همه جا بوی ِ تابوت نمی آمد

iN The MirRor

2010-12-04T03:12:00.000-08:00

دوباره همه چیز تکرار می شود

دوباره همان از پله پائین رفتن ها

از پشت حصارهای خانه ، چشم های سیاه دیدن ها

همان افتادن ها

ته ِ سرداب های شهر ِ سوخته نشستن و به دیوار تکیه دادن ها

دوباره همان منتظرت هستم ها

دوباره همان پائین رفتن و دست به دیوار سائیدن ها

دوباره همان رد ّت را گرفتن

و دوباره و دوپاره

همان دستت را گرفتن

دوباره همه چیز تکرار می شود

اینبار اما

دیگر به من قولی نمی دهی

اینبار من برای همیشه

یک نگاهم به پشت ِ سرم

دوخته شده است

Empty MinD

2010-11-30T12:10:00.000-08:00

دیدی چی شد ؟

همانطوری شد که همیشه وحشت اش را داشتیم

همان نزدیک ترین ِ دوری شدی که فکرش را می کردیم

که بخاطرش لحظه لحظه های هم را اول‌هایش با لبخند و صحبت ِ عاشقانه

و بعدترها با داد و قهر به لجن می‌کشیدیم

دیدی آخرش چی شد ؟

من تو را از دست دادم

قطره قطره از لای ِ انگشتام چکیدی و

فقط نگاه کردم

هیچ کاری جز نگاه کردن و پاک کردن هم از دستم برنمی آمد

انگار همان نصفه نیمه ی ِ آخرت هم از همه جا پاک شد

TeaTer

2010-11-25T14:27:00.000-08:00

مرا نکشید

من عروسک پارچه ای ِ صحنه‌ی نمایشتان نیستم

من وزنم 49 کیلو است

خیلی سبک ، کشیده می‌شوم

دست و پاها و سرم راحت کنده می‌شوند

تکه تکه می‌شوم لای ِ لگد ِ کفش‌هایتان

و خاک ِ صحنه‌ی نمایشتان به هوا بلند می‌شود

دست و پاهایم تکان تکان می‌خورند و بالا می‌آیند

تکثیر می‌شوند و هر کدام من ِ دیگری

ثکثیر می‌شوم و زیاد می‌شوم و همه‌ی صحنه و دنیایتان را می‌گیرم

من را از ترس تنهاتر شدنتان نکشید

شمشیرتان را از گلویم بردارید ، من

خیلی راحت کشته می‌شوم

همان اول هم گفتم

من

شمشیر و کلاه خودم را نیاورده-ام

Alert Tone

2010-11-25T14:11:00.000-08:00

دیگر باید زنگ به صدا در بیاید

باید گوشی را برداری

در را‌ باز کنی

از در، مثل وقت‌هایی که مدرسه تعطیل می‌شد بیرون بپری

بپری و ...

مثل ِ سکه‌هایی که از پرتگاه میافتند ، جیلینگ جیلینگ صدا بدهی و.

بپاشی از هم.

دیگر وقتش رسیده که آن عروسک پارچه‌ای‌ را پاره کنی

کاه های ِ توش را خالی کنی

و بگی

این ، من بودم

من همینقدر تو کاهی بودم

همینقدر خیالی بودم

دیگر وقتش رسیده که زنگ به صدا در بیاید

و تو از جا بپری و بگی

من تا الآن خواب بودم ؟

بیدار شی و بگی

پس چرا زودتر بیدارم نکردی ؟

و من رو ببینی که لبه‌ی تخت نشستم و دارم بهت می‌گم

من نیم سااااااعته که دارم صدات می‌زنم

La StraNiera

2010-11-23T13:15:00.000-08:00

غریبی می کنم اینجا

کز می کنم و سردم می شود و

ادای ِ گرم شدنم را در می آورم

پوستم ، ادای ِ گرم شدنش را در می آورد

لبهام ، ادای خندیدنشان را

بخند به من

من خنده‌دارم

من یک عالم خنده دارم روی لبهام

با دندانهایی سیاه از سیگار ِ بلاتکلیفی

با نخ هایی که بی‌اختیار روشن می شوند

نخ هایی که می سوزند یک هو

و دست و پای ِ پارچه ای-یم را

روی ِ صحنه‌ی نمایشتان به آتش می کشند

روی ِ این چوب های سرد ِ عاشقانه

بین ِ این همه دروغ ِ قشنگ

لای ِ همهمه‌-های ِ تشویق ِ این همه‌ تماشاچی‌ات
عزیزترینم ، خنده خشک نشود روی ِ لبهات
-این دیالوگ توی نمایشنامه نبود-

غریبی می‌کنم اینجا

Where R U Going To

2010-11-23T02:05:00.000-08:00

آه عزیزم

انگار تمام شد

انگار تمام رفته اند آن دنبال ِ راه دویدن‌ها

به تمامی پاک شده‌اند

انگار انگارش به تمامی رفته است

بگذار انکارش برود از تو

و تمام شود دنبال ِ این بیراه دویدن