Gezgin İnşaat Mühendisinin Anıları

Gel Bugunun Hakini Ver Yarini Yarin Dusunsun

2018-11-05T08:13:00.000-08:00

Arkadaslar 24 subat 2014 de duygu dusuncelerimi USA-Turk'te paylasmistim, Linkini de sayfanin el altinda bulabilirsiniz. Simdi bu yaziyi tekrar okumaya ve simdiki dusuncelerimle karsilastirmaya karar verdim en azindan kendimi elestirmis olayim umarim keyifli bir yazi olur , yazinin orjinalini buraya kopyaladim simdiki dusuncelerim tirnak icinde yazacagim , 3-2-1 Kamera.

Cogunuz Amerika ile ilgili birseyler okudunuz, filmler izlediniz yada, buradaki akrabalarinizdan birseyler duydunuz, bir sekilde Amerika Birlesik Devletleri’nde yasama fikri bilinc altiniza yerlersti. Bazilariniz herhangibir sekilde bir yolunu bulup kapagi atmak pesindesiniz, bu konuda her yol mubahtir diye dusunuyorsunuz, bazilariniz ise daha sansli, bir sekilde green card kazandiniz, yada bir univesite / dil okulu vasitasi ile kisa sure sonunda Amerika Birlesik Devletleri sinirindan giris yapacaksiiz.

Internette bir cok kaynak bulabilirsiniz buraya gelmenin yollari ile ilgili , benim bu yazida size anlatmak istediklerim ise burada gercekten ne ile karsilasacaginiz....

" Arkadaslar burada lafim kesiyorum ve size tekrar hatirlatiyorum, Amerika'ya gelis ve gocmenlik ile ilgili sorularizina youtube kanalimda cevap verecegim, sorularinizi gezginsantiyeci@gmail.com adresine bekliyorum. "

Amerika aslina bakarsaniz bir bakima o Hollywood flimlerinin benzeri bir ulke, ama sadece o flimlerdeki kucuk ayrintilar benziyor. Genelde burayi ziyaret eden arkadaslarinizdan duydugunuz gibi insanlar birbirine saygili ve birbirlerine gulumsuyorlar, mutlaka sizin icin girdikleri binanin kapisini tutarlar, genelde size nasil oldugunuzu sorarlar, tanimadiginiz kisilerden Sir / Mam sozlerini duymaya o kadar alisirsiniz ki sizde bu sekilde konusmaya baslarsiniz. Insanlar genelde sicak kanlidir, hic tanimadiginiz bir insan yaniniza gelip, havanin ne kadar guzel gittiginden yada yarim yagli sutun cok lezzetli oldugundan bahsetebilir. Is hayatinizda insanlar yaptiginiz ufacik iyiliklere cok uzun sure tesekkurler edebilir, yada sizinle asiri derecede ilgilenebilirler. Nasil olduklarini sordugunuzda %90 harika yaniti alirsiniz.

Anlattiklarim uzaktan cok guzel geliyor degil mi ? Aslinda bakarsaniz bunlar hakikaten hos, ama bunlarin kotu yani, hepsinin yapmacik olmasi, evet insanlar hatrinizi sorarlar ama inanin zerre ilgilenmezler sizin nasil oldugunuz ile, sadece birseyler soylemek icin sizinle konusurlar, birbirlerine gulumseler ama yan komsunuz size yarin dava acabilir, dava konusuda sadece kopeginiz onun bahcesini girmesi olabilir mesela. Birbirlerine saygi duyarmis gibi yaparlar, trafikte cok saygililardir korna sesi duyamazsiniz, kurallara uyarlar cunku uymak zorundalar polis heryerden cikabilir, ama asla yol vermezler mesela otoyolda serit degistirmek icin birinin onune kirmaniz gerekir direksiyonu. Is hayatinda da sosyal hayattada durum boyledir, insanlar yapmacik kalmaya devam ederler, asla istediginiz sicakligi yakalayamazsiniz, zaten politically correct ( sanirim turkceye politik olarak cevirebiliriz) olmak zorundasiniz, ve karsinizdakinin size ilgilisi yada sizinle arkadasligi da genelde bundan ibaret. Nasil olduklarini sordugunuzda surekli harika yanitina gelince, bunu yakin bir arkadasima sormustum, neden surekli bunu duyuyorum diye sordugumda, bana su yaniti verdi. " insanlara surekli harika oldugumu soyluyorum ki, varsa dusmanlarim benim harika bir durumda oldugumu bilsinler, bunu duyarak uzulsunler"

" Evet bu boyle kendime halen katiliyorum ve boyle dusunuyorum ancak, bu sonucta iyi birsey Turkiye'de ki ne bakiyorsun bana muhabbeti yok, insanlar yuzunuze guluyor, sizinle konusuyorlar, bu kisa sohbetler aslinda sahte bile olsa hayati guzellestiriyor belkide..."

Iyi ama Amerika'da insanlar harika evlerde yasarlar, cok ucuza harika arabalara sahip olurlar, istedikleri bir cok seyi (giysi, elektronik esya vb) cok ucuza alabilirler, genelde cogunun bir teknesi, buyuk bir ailesi, kopegi, gercekten bagli oldugu hobisi ( Texas icin silahlar ve avcilik ) vardir.

Dogru ama gercek biraz daha farkli, evet hepsinin harika evleri var ama her ay odemek zorunda olduklari 30-40 yil suren kredileri var, Arabalar ucuz ama durum farkli degil, ayni borc batagindalar, bir cok seyi satin almak ve luks tuketimden kesinlikle vaz gecmiyorlar ama para biriktirmek denen kavramdan haberleri yok, ufak bir problem olmasi durumunda Amerika'da yasayan insanlarinin %80 i 1000 dolar nakit para sahibi degiller. Tekneleri rangerlari olmasi veya harika tatil yapabilmeleri guzel belkide ani yasiyorlar hayat felsefeleri "gel bugünün hakkını ver yarını yarın düşünsün" seklinde. Gecenlerde bir calisma arkadasim Hawaii tatiline cikti, kaldigi otel odasina verdigi para gunluk 1200 dolar, orada 2 hafta kaldi. Geri geldiksen sonra yeni yil tatilinde butun sirket tatilde iken calismak icin mudurumuze yalvariyordu, cunku faturalari odemek icin yeterli parasi yoktu ( Amerikada genelde calistikca para aliyorsunuz ) Hobilerine gelince buda kesinkle harika hobileri icin ellerindeki son paralarini harcamaya cekinmez Amerikalilar, sonrada ne kadar cok para harcadilklari konusunda aglar dururlar.

"Tamamda Turkiye'de hersey asiri pahali insanlar ev sahibi bile olamiyor, bahsettigim evin aynisini Turkiye'de almak icin insanlar omur boyunca calisiyorlar, ayrica evet borclular ama inanilmaz dusuk faizlerle aliyorlar bu borclari hatta insanin parasi olsa bile borc almak daha mantikli oluyor bazen, arabalara gelince zaten Turkiye'de hayal edemeyeceginiz arabalari neredeyse bedavaya aliryoruz, varsin borcumuz olsun. "

Hayattaki her guzelligin bir bedeli oldugunu hepimiz biliyorum, onemli olan baktiginiz tarafa odaklanmak sanirim, Amerikalilar bardaginiz dolu tarafindan bakiyor, biz gocmenler ise bardaktaki suyu icmek derdindeyiz...

"Bardagin dolu tarafi daha guzel sanirim "

Kisaca boyle bir hayat yapisiyla karsilacaksiniz.

Atyrau ve Kamp Hayati

2017-04-15T18:21:00.001-07:00

Arkadaslar tekrar merhaba, hazir vakit bulmusken ( tasinma arasi ve hastalik sag olsun ) vakti degerlendirmek ve yazmak istedigim tekrar, bloga baslarken 5 sene oncesini anlatiyordum hala bitiremedim aradan 8 sene gecmis. O konudan devam edelim ne dersiniz? Zaman gectikce hatirladiklarim azaliyor maalesef elimden geldigince kronolojik olarak devam etmeye calisacagim.

Daha once anlattigim gibi gunde 60 saat calismak ilk baslarda az gelse de hosuma gitmeye baslamisti, 45 dakikalik yol sonunda kampa geliyordum, hafta icleri cok bir eglence olmasa da hafta sonlari sehre gidebiliyordum ve eglenmek icin bir turk gencine cok fazla olanak sunuyordu Atyrua, dikaktli olmak sartiyla elbette, sehrin neler sundugunu merak ettiginizi cok iyi biliyorum bundan bahsedecegim fakat , once biraz da kaldigim CCC kampindan bahsedeyim, CCC dunyaca bilinen buyuk bir sirket orada daha once is yapmis ve GATE de sanirim herkese ev tutmamak icin sanirim ekonomik nedenler buraya kiralamis, kampta pek bir sosyal aktivite olmamasi nedeniyle en fazla ortak bir alanda yemek yiyebiliyor ve bir sure televizyon izleyebiliyorduk, isciler ile muhendislere farkli odalarda televizyon imkani sunuyordu bu kampta. iscilerin televizyon odasini gozunuzde canlandirmaniza yardimci olmaya calisayim, o zamanin en buyuk ekran televizyonu ne ise onu dusunun , oda buyuklugunu 300 metre kare hayal edin, ve orada 400 kisi toplanmis ve her kafadan bir ses cikiyor olsun, televizyon izlemek isteyenlere kolay gelsin, muhendisler icin ayrilan yerde 15-20 muhendis vardi ve nispeten konforlu sayilirdi, kampta Turkiye ile iletisim kurmak icin internet baglantisi da vardi ama bu baglanti ile degil iletisim kurmak google ana sayfasini goruntelemek bile vakit aliyordu, bu kamp degisik bir yapiya sahipti iki trailer ust ustu koyulmus ve 12 tanesi dikine birlestirilmis gibiydi, Keske elimde fotografi olsaydi ama yok maalesef, cok konforlu birsey hayal etmeyin. isin ilginc yani bu kampta fareler vardi , ve gece yatarken surekli bu farelerin tikirtisini duyuyordunuz, en guzel yani odanizda tek basiniza olmanizdi, odada sadece bir yatak, masa ve sandalye oldugunu belirtmeme gerek yok sanirim....

Ama daha onceki Astana deneyimimden sonra benim sikayet etmek gibi bir niyetim yoktu , aslina bakarsaniz cok mutluydum olanaklarim dahilinde. artik arkaslarim vardi , sehre 15 dakika mesafede kaliyordum ve cok ic acici olmasa da nispeten temiz ve yenebilir yemeklere kavusmtum,

Gelelim merak ettiginiz bolume yani sehrin olanaklarina, ilk gittigimde sehrin en luks oteli bir Turk tarafindan isletiliyordu, halen durum boyle midir bilmiyorum,

Cok ihtisamliymis gibi gorunmuyor degil mi ? ( adamlarin istemeden de olsa reklamini yapmis olduk ama guzel bir video ) Ama Atyrau sehrinin 2006 yili icin harika bir yapi, etraftaki diger evleri gormek istemezsiniz, bu otelin icinde Guns & Roses isminde sehirden beklenmeyecek kalitede bir var , bu bar o zamanlar icin butun sirketin en buyuk eglencesi idi.

Evet ve gorundugu kadar eglenceli bir bardir burasi, ayrica yemekleri de gercekten cok guzel, sansiniz olursa denemenizi tavsiye ederim derdim ama zaten baska sansiniz yok... Birde pizza ve meksika yemegi yapan bir yer vardi adi suan aklima gelmiyor, ve son olarak Mayak isimli bir gece klubu ( yada disko ) her ne derseniz...

Sanirim bunlar Aytrau'da nasil bir gece hayati oldugu konusunda size yeterince bilgi vermistir. Eglenceli gorunuyor degil mi ? Birde soyle dusunun bu ve bir kac tane daha benzer alternatifleriniz var yani dans eglence icki , ( hatta o zamanlar kumarda yasaldi, kumarhaneler dolu idi) gece hayati alternatiflerinizde sinir yok fakat, bunlar disinda yapacak pek birsey yok bu sehirde.

Gene'de santiye hayatimizi cekilir kilan bu sehirdi kesinlikle. New York'ta geriye bakinca o zamanlari sadece bu sehir nedeniyle ozluyorum.

Bu sehirin disinda santiye ortamimizdan da bahsetmek istiyorum. Tum zorluklarina ragmen sanriye ekibi muhtesemdi, Bir suru yeni mezun genc muhendis ile birlikte kaliyorduk ve surekli yeni birsey ogreniyorduk, Bu santiye tam anlamiyla bir okuldu ve arkadaslik muhtesemdi.Sanirim hayatimda boyunca unatamayacagim hikayaler ve iyi arkadaslar biriktirdim, Hepsi cok ilginc karakterler olan bu insanlari da size ayrica tanitmayi planliyorum sonraki yazilarimda.

Bir sonraki yaziya kadar hoscaakalin arkadalar.

New York

2017-04-14T12:24:00.001-07:00

Merhaba Arkadaslar,

Kazakistan hiyalerini yazmaya devam edecegim, ama oncesinde size suan nerede oldugumdan ve suan ki hayatimdan bahsetmek istiyorum, Sizden Kanada'ya nasil giderim basliginda bir cok e-mail aliyorum, Genelde Kanada'ya gitmek icin yardim istiyorsunuz, Ama ben artik Kanada'da

yasamiyorum, Daha once de belirtigim gibi artik New York'ta yasiyorum. Size New York'a tasinma heyecanimdan bahsetmistim ama blog ile ilgilenemedigim icin ustunden neredeyse 2 yil gecmis bu yazinin. Bugun size New York'tan bahsedecegim , Bu arada cok yakinda youtube kanali ile size Amerika ve buradaki yasam hakkinda bilgiler verecegim , Kanal henuz aktif degil ama cok yakinda aktif olacak hepimizin izlemesi dilegiyle.

New York Amerikanin en onemli eyaletlerinden bir tanesi ve icinde New York City’yi barindiriyor burasu insanlarin hayallerini susleyen, kesinlikle kendine ozgu bir tarzi olan, harika bir sehir. Hepinizin filmlerde izledigi sarkilara konu olan bu sehir, harika yasam tarzi , sik insanlari , birbirinden guzel , restaurantlari , size ucsuz bucaksiz hayaller sunan Broadway showlari, insan yapimi gorulmeye deger ve insanin mutlu eden manzarisi ile tek kelimeyle mukemmel bir sehir, Ama cok zengin degilsiniz bu sehirde kisaca Manhattan adasinda yasamaniz neredeyse imkazsiz. Yada fare yuvasi kadar apartment dairelinde ev arkadaslariniz ile yasamayi Kabul etmesiliniz. Ama tahmin edeceginiz gibi bir cok buyuk firmanin ofisleri bu insan yapimi yuksek binalarda yer almakta. Bu nedenle insanlar genelde bu adanin cevresine yerleserek tek yon 1 yada 2 saatlik seyahat suresine razi oluyorlar islerine gidebilmek adina, ama Manhattan’da yasamak bir statu aslinda, bunun adi da “New Yorker”dir. Bu statuyu alabilmek icin Manhattan’da yasiyor olmaniz gerekir ( aslina bakarsaniz bu adada yasiyor olsaniz bile bu adada dogmamis iseniz, size ancak “Fake New Yorker “ derler.) Ama bu adanin disinda yasiyorsaniz New Yorkerlarin gozunde B&T sinizdir . (bridge and tunnel ) Manhattan’in garip cografyasi geregi buraya bir kopru veya tunelden gecmeden girmeniz neredeyse imkansizdir ( tekne de olur ) Bu sekilde yasiyor iseniz New Yorker ile arkadas olmakta veya onlarin aktivitelerine katilmakta zorlanirsiniz ( katilamazsiniz demiyorum zorlanirsiniz ). Gordugunuz gibi sadece New York kulturune ozgu bu tabir bile bu sehrin ne kadar ilginc oldugu konusunda size bilgi verebilir.

Mahattan aslinda kucucuk bir ada, ama istediginiz hersey bu adada mevcut, bir hobiniz var ise kesinlikle dogru yerdesiniz, Aikido’dan, yelkene, fotografciliktan, oyunculuga, kadar her konu ile dunyanin en yetenekli insanlarindan gerekli egitimleri alabilirsiniz, hobinizi gelistirebilir veya yeni bir hobi edinebilirsiniz, ayrica dunyanin en iyi universitelerinden biri ilan Columbia da Manhattan’da yer almaktada. Ayrica bir cok irili ufakli universite de bu ada icinde size hizmete hazir, yeter ki paraniz olsun. Sanirim en can acilici noktaya geldik. New York’ta nasil para kazaniriz. Bu basli basina bir yazi konusu , hatta sizden yeterince soru alirsam bunu acacagim youtube kanalinda bir video ile anlatabilirim. Sorularinizi gezginsantiyeci@gmail.com adresine bekliyorum.

Konumuza donelim peki ben New York’ta ne yapiyorum. Suanda New yoktaki havaalanlarindan birinin yenileme projesinde calisiyorum, Bu da ofisimin mutfaginin manzarasi. Dunyanin En unlu ticari binasinda yani The Empire State building de ofisim, bir diger ofisimse elbetteki santiyede ve zamanin buyuk bir kismini santiyedeki ofisimde geciriyorum, ama bunu sizle paylasmamin nedeni gelismeyi gormeniz ve yapabileceklerinizi limitli gormemeniz. Blogumu basindan beri takip edenler bilirler siz onlardan degilseniz lutfen okuyun , tercihen sira ile okuyun, bir onceki yazimda Kazakistan’daki kamptan ve hayat sartlarindan bahsetmistim, ilk yazilarimda ise size Taylan ile maceralarimi anlatmistim, simdi de bu sartlar calisiyor ve yasiyorum. Gene blogumu okuyanlar bilir Turkiye’de Kocaeli Universitesi Insaat Muhendisligi mezunuyum, Amerika’da herhanbir yuksek linsan programina katilmadim, ama bu bana cok buyuk bir engel teskil etmedi

Bundan once de gene New York’ta bir kopru insaatinda calisiyordum asagida o santiyeden fotograflari da gorebilirsiniz. Daha once de belirtigim gibi, Amerika ile ilgili sorularinizi gezginsantiyeci@gmail.com adresine bekliyorum, bu sorulari derleyerek youtube kanalimi olusturacagim. Yazilarimsa devam edecek. Bir sonraki yazida veya kanalimda bulusmak uzere hoscakalin.

Son bir hatirlatma Amerika yazilirimi artik yeni blogumda bulacaksiniz adresi.

https://newyorktaturkolmak.blogspot.com/

7500 Adam Kampi

2016-05-20T18:46:00.002-07:00

Soz verdigim gibi Kazakistan maceramdan devam ediyorum ve cok fazla uzatmadan konuya giriyorum...

CCC kampinda gecici olarak kaliyorduk cunku santiye ofislerine yakin olan asil kamp insaat halindeydi , ve yaklasik 3 ay sonra tamamlandi, ama bu arada ben kaldigim yere alistim, insanlarla arkadas oldum odamdaki fareyi bile sevmeye basladim, nedense yuz defa soylememe ragmen kamp yonetimi bu konuda bir onlem almaya gerek gormedi, bende onu oda arkadasi olarak kabul ederek hayatima devam ettim, ama 4. ay hepimizi 7500 man camp adi verdikleri yeni kampa tasima karari aldilar , aldilar da bu aslinda benim ve belkide hepimiz icin hapisane hayatinin baslangici demekti...

Neden hapisaneye mi benzetiyorum? Cunku kampin sehre mesefasi araba ile yaklasik 1 saat, ve kampa yaklasik 10 km mesafe de bir giris kapisi mevcut , guvenlik abartilmis durumda sirkete ait araclarin iceri girmesi mumkun degil , sirketi ait araclarda didik didik araniyor cunku bu kamplar dry camp, yani alkol yasak. Ve eger benim gibi henuz yeni mezun bir insaat muhendisi iseniz size sirketin araba vermesine imkan yok, bu demek oluyor ki kamptan ancak birisi sizi disari cikartirsa cikabilirsiniz.

Yasarken cok normal geliyor bu durum, zaten hafta da 60 saat calisiyorsunuz ne isiniz var sehirde, ve kendi guvenliginiz icin gayet iyi bir durum aslinda, ama yazarken dusunuyor insan... Neden 23 yasinda bir genc olarak kendinizi bir kampa hapsetmek istersiniz ki ? Belki nedeni para ? O zaman icin hayal bile edemeyeceginiz bir maas aliyorsunuz yada belki nedeni kariyer henuz bilmesiniz bile bunun sizin icin cok iyi olabilecegini dusunuyorsunuz. Ama aslina bakarsaniz delilik... Bunu yapmaniz nedeni daha iyisini bilmiyor olmaniz, ilk deneyimlerinizden biri olmasi ve demek ki en iyisi bu demeniz aslinda. Cok garip insan yaslandinca cok daha farkli dusunmeye basliyor, suan da beni o zamana dondurseler Kazakistan'a gider misin deseler, onu soyleyen kisiden kosarak uzaklasirim ama bu macera icin 2 sene harcadigim ve suan ki halimi o iki seneye borclu oldugum su goturmez bir gercek. diyorum ve konuma devam ediyorum .

Tasinmam icin elimden gelenin en iyisini yapmama ragmem bundan bir fayda saglayamadim ve yeni kampima tasindim, tasindigimda kamp henuz insaat halindeydi, Dorce insaatin web sitesinden fotograflarini buldum burada sizinle paylasiyorum.

Kampin Genel Goruntusu

Kaldigim Oda En Ondeki Sari Olan Prefabrik Binada

Odada ki Tuvalet ve Dus

Muhendislerin kaldiklari odalaer tek kisilikti ve orada asagidaki ikinci yatak yerine masa vardi.

Bu Sanirim Formen Odasi 2 Kisilik

Yemekhane

Odalar guzel gorunuyor degil mi ? Ama bu odalarda Akrep ve Amerikala'rin Camel Spider dedileri sacma sapan orumcekler de kalmak istiyorlardi ve sirket bunlar icin cok uzun sure belkide 1 yil ilaclama yapmadi. Biliyorum goruntusu cok kotu hayvanlar ama fotograflarini burada paylasmak istiyorum , ne yasadigimi anlayabilmeniz acisindan.

Camel Spider

Bu hayvana biraz parantez acmak istiyorum. Bu hayvan o kadar hizli ki gozlerinize inanmazsiniz , bir yerde gordugunuz de aninda yaninizda bitiyor, genelde saldirgan degil fakat et yiyor, agzindaki gagaya benzeyen bolumu yardimiyla kurbanini uyusturuyor bu nedenle isirildiginizi arkadasin isi bitene kadar anlamiyorsunuz ( tabi bununla ilgili bilimsel veri yok, sehir efsanesi de olabilir, bizle calisan bir kisi isirdi ama isirilana bisey olmadi ) , ama guzel tarafi Akrepleri yemesi, yani en azindan sizi akrepden koruyor yanlislikta ustune falan yatmazsaniz sorun yok yani. Kazakistan'daki kampta olanar benim elim kadar vardilar , buyukluk olarak boyle dusunun.

Odama ilk Girdigim Gun Bundan 2 tane Oldurdum

Bu ustteki bildiginiz akrep iste , onu anlatmama gerek yok sanirim .

Yazim belgesel dondu belli ki, bunlar disinda bir diger sorun da yalitim problemi idi , Kampi acele bitirmek ugruna borular yeterli derinlige gomulmedi bu nedenle yalitim problemlerimiz bas gosterdi, ama bu yasadigimiz diger olaylarin yaninda kayda deger bir durum degildi sanirim, Peki ne yasadik ki, yasadiklarimiz akrepler orumcekler veya yalitim probleminden daha onemli olabilir, yazmaya devam edecegim umarim siz de okumaya devam edersiniz.

Yeni Gocmenler Icin En Uygun Amerikan Sehri

2016-05-19T10:37:00.000-07:00

Blog yazmak zor zanaat arkadaslar, cok kolaymis gibi geliyor aslinda ilk bakista ama aslinda okucuyucu burada tutatabilmek ciddi emek gerektiriyor, okuyucu sizden surekli yeni bir yazi bekliyor, ama unutmayin sizin de bir hayatiniz var ve ayni zamanda hem hayatinizi yasaybilmek hemde ciddi bir disiplin ile blogunuzla ilgilenebilmek ayni anda tam zamanli bir iste calisiyorsaniz, bu hakkikaten zaman almaya basliyor ve eninde sonunda bloga ayiracaginiz zamani kendinize ayirmaya karar veriyorsunuz, Ama gordugunuz gibi bloguma tekrar zaman ayirmaya basladim. Ve yazilarima devam edecegim. Beni takip etmeye devam ettiginiz icin size cok tesekkur ederim.

RFK Koprusu

Bu yazimdan size NYC'yi biraz daha detayli tanitmayi planliyorum, Gecen yazimda NYC den bahsetmistim ama NY eyaleti sadece NYC den ibaret degil. Aslina bakarsaniz Manhattan NYC'nin sadece kucuk bir parcasi ve aslinda NYC'de Queens ve Brooklyn kesinlikle kesfedilmesi gereken, cok onemli bolgeler, Buraya bir sekilde tasiniyorsaniz , ve ekonomik olarak limitleriniz varsa bu iki bolge de guzel ve ucuz odalar bulabilmeniz mumkun ayrica Astoria, Sunnyside cevresinde ve Brookly'de turk yogunlugu mevcut sanirim oralarda Turk mekanlarinda is bulabilmeniz mumkun.
Astoria Yunan ve Italyan'larin yogun olarak yasadigi Manhattan'a cok yakin olmasina ragmen nispeten cok daha guvenli ve kolay ulasimi ve sirin evleri nedeniyle kesinlikle tercih edebileceginiz, cok guzel bir bolge, ayrica Manhattan'a bu kadar yakin ve bu kadar ucuz ayni sekilde guveli ve ulasimi sorunsiz baska bir bolge yok.

Bir oda bir salon ici yeni yapilmis bir daireyi 1500 dolara kiralamiz mumkun, daha eski bir evde oturmayi goze alirsaniz ve iyi bir arastirma yaparsaniz 1000-1200 dolar civarinda oturulabilecek bir ev bulabilirsiniz, Ayni zamanda 500-600 dolara bir eve oda arkadasi olmaniz da mumkun.

Peki NYC sizing icin dogru sehir mi ?
Bunun cevabini sadece siz verebilirsiniz, ama eger yeni gocmen iseniz ve Amerika'da tandiginiz biri yoksa bence en dogru yer NYC, ama unutmayin NYC ile Amerika'nin geneli arasinda cok buyuk fark var, burada ki yasam Amerika'nin geri kalani ile uyusmuyor, tamamen farkli ve cok daha pahali bir yasam soz konusu, ama sanirim bogulacaksaniz buyuk denizde bogulmak daha dogru.

Arkadaslar gocmenlik yolunda yada yeni hayatinizda basarilar dilerim, Amerika ile ilgili bir sorunuz olursa, gezginsantiyeci@gmail.com adresinden bana ulasabilirsiniz. Yazilarim devam edecek, yakinda hikayemi anlatmaya kaldigim yerden Kazakistan'dan devam edecegim.

Tas, Kagit, Makas

2016-05-17T17:11:00.000-07:00

Merhaba arkadaslar, yorumlarinizi okuyorum ve biliyorum blogu cok aksattigimi ama tahmin edeceginiz gibi sizin karsiniza bir yazi ile cikabilmek ciddi bir emek ve zaman gerektiriyor, maalesef cok fazla zamanim olmuyor, o nedenle cok fazla yazamiyorum, Bastan sagma yazmamak icin de konulari biriktirmeye calisiyorum.

Yorumlariniz ve e-mailleriniz icin cok tesekkur ederim genelde biran once yazmak yazilara devam etmek gerektiginden yoksa unutacagimdan bahsetmissiniz , merak etmeyin o kadar garip ve bir o kadar eglenceli anilarim var ki, unutmam neredeyse imkansiz,

Rock, paper, scissors

Which one is it? It's your decision

And no matter what you choose,

You're gonna live it.

Norvec'in cok sirin cok eglenceli ve bence harika bir muzik grubu ilham verdi bu yaziya , yazima devam etmeden once sizden yukarida nakaratini yazdigim sarkiyi dinlemenizi rica ediyorum.

Norvecli sirin grup aslinda burada bu eglenceli sarki ile cok sey anlatiyor, aynen soyledikleri gibi karariniz neyse o sizin karariniz ve onula siz yasayacaksiniz, sizden baska hic kimsenin bu kararda etkili olmasina izin vermeyiz, baskalari ne der diyebilirsiniz ama onlar sizden 10 dakika bahsecek siz hayatiniz geri kalaninda o karar ile devam edeceksiniz. Ve onlarin da dedigi gibi gercekten isterseniz hava durumu gibi aniden herseyi degistirebilirsiniz, bunu yapmanin en hizli ve aslina bakarsaniz eglenceli yolu ise baska bir ulke de yasamaya karar vermek.

Ben ABD'de yasadigim icin burasi hakkinda yaziyorum genelde, ama aslina bakarsaniz yeni ulkenizin hangisi oldugunun pek onemi yok, dusunsenize bir anda bulundugunuz ulkede kimse sizi tanimiyor, hic kimsenin sizin hakkinizda olumlu yada olumsuz bir fikri yok, bir anda hayata yeniden basliyorsunuz ve yeni cevreniz ile iliskileriniz de basarili yada basarisiz olmak icin etken sizsiniz, kimse sizin egitimini veya aile yapiniz , aliskanliklarinizi bilmiyor, elbette siz de onlari tanimiyorsunuz, ama artik yeni bir ulke de yasama karari vererek bile algilarinizi gelistirdiniz, artik cevrenize daha cok dikkat ediyorsunuz, daha sosyalsiniz, insanlarla daha kolay iletisim kurmaya basladiniz, cunku mecbursunuz, boylece hem karakterinizi gelistiriyor hem de alginizi genisletiyorsunuz, ve bir kere gezmenin tadini aldiginizda artik sinirlar size hep dar geliyor, hep yeni birseyler kesfetmek yeni insanlar ile tanismak yeni seyler gormek istiyorsunuz.

Arkadaslar baska ulkelere gitmek oralarda bir sure yasamak yeni dostluklar kurmak ( ama sakin eski dostlarinizi unutmayin ) size o kadar iyi gelecek ki dunyaya baska bir gozle bakmayi ogreneceksiniz, bu deneyim size inanilmaz anilar, harika dostluklar kazandiracak , bu deneyimi en guzel sartlarda ve hic zorluk cekmeden yasayacaginizi garanti edemem ama bu deneyimi yasamanizi ilk firstatta cevreinizi saran o koruma cemberini ve rahatinizi birakarak yeni bir maceraya atilmanizi siddetle tavsiye ediyorum.

Gelen e-maillerden anladigim kadari ile bu blogu okuyanlarin buyuk bir bolumu muhendislik ogrencileri veya yeni muhendisler, arkadas Ingilizce ve bir yabanci dil daha ogrenin, bilgisayar programlarinin en iyisi olun , teknik konulari ogrenin, farkli ulkelerin sart namelerini arastirin , ve bunlari yaptiktan sonra iyi bir CV hazirlayarak ulasabildiginiz herkese ulasin. Asla cekinmeyin, hedefiniz mutlaka yurt disina cikmak olsun, bu blogu okuyun yurt disina cikarken nelere dikkat edeceginizi unutmayin ama bu deneyimi mutlaka yasayin.

Hepinize bu yazinin sonuna kadar dayandiginiz icin cok tesekkur ediyorum, yakinda tekrar maceralarin devami ile geri donecegim,

Amerika'da Turk Olmak.

2015-10-26T19:08:00.000-07:00

Arkadaslar merhaba fark ettiginiz uzere hastaligimi degerlendirmeye ve mumkun oldugunca yeni giri girmeye calisiyorum, yaptigimin blog yazim kurallarina aykiri oldugunun farkindayim, ama sartlar boyle , bildiginiz gibi yakinda New York City'ye tasinacagim buradan araba ile en iyi ihtimal ile 6
saat suruyor, daha sonrasinda ev aramam gerekiyor, ayrica halen evde esya topluyorum bir yandan, yani kisaca yazi yazacak hic vaktim olmayacak, pesine NYC'ye alisma evreleri girecek duzenim oturana kadar kafasi kesilmis tavuk misali gezecegim ortalarda, hazir firsatini bulmusken bundan yararlanayim size de okuyacak birseyler cikmis olsun, genel sikayet cok uzun sure giri girmedigim yonunde 2 gunde girilen 3 giriye ses cikartmayacaginiz dusunuyorum... Size Kazakistan'dan bahsetmeye devam edecegim ama bu yazim biraz da Amerika'daki hayat uzerine.

Amerika'da Turk Olmak isimli belgesel tadinda programi izliyorum bu aralar, daha once , yani Amerika'ya ilk gelisimden once izlemistim aslinda bu belgeseli o zamanlar Amerika hakkinda her turlu bilgiye actim gercekten ilgi ile izliyor ve her soyleneni not ediyordum beynimin derinliklerine, aradan 5 yil gectikten sonra donup tekrar izlemek cok daha degisik bir tat veriyor insana kendimi o insanlarin yerine koymaya calisiyorum , acaba diyorum bu insanlar hakli mi ? Izlemenizi tavsiye ederim, 13 bolumluk bir program, aslina bakarsaniz cok daha detayli incelenebilirdi ama belli ki cok dusuk butceler ile cekilmis, kisaca daha iyisi yapilana kadar en iyisi bu, cekenin ellerine saglik diyorum ve devam ediyorum, Genelde programda roportaj veren kisilerin fikirleri Amerikan'in goturduklerinin getirdiklerinde daha fazla oldugu yonunde, Amerika disindan yorum yapan insanlar ise sizi orada zorla mi tutuyorlar madem bu kadar kotu geri donun diyorlar, aslina bakarsaniz iki grupta cok hakli, ama bir gercek var sahip olduklariniz degerini onlarini yitirdiginizde anliyorsunuz, Bu programdakiler bir sekilde Amerika'ya gelmisler ilk baslarda cok zorluklar cekmisler sonunda basarili yada basariz bir hayatlari bazi kazanimlari olmus, su anda bunlardan vaz gecip anavatana donmek cok zor, ama bunlari kazanirken anavatan yerinde durmamis, gelismis, zaman akip gitmis, bu insanlar icin donseler bile anavatan uyum saglamak imkaniz hale gelmis , yani ayni nehirde ikinci kez yikanamayacaklarini fark etmisler ama anavatanin guzelliklerine ozlem duyorlar, yani anavatanlarin degerini ondan uzakta olunca anlamislar, ama Turkiye hakikaten cok guzel ama cok gecimsiz bir sevgiliye benziyor, ve bu insalar suanda sahip olduklarini birakip geri donseler anavatan zorluk cikaracak onlara gecinemeyecekler ayni zamanda yitirdikleri Amerika'nin degerini anlayacaklar birden. Programin ana fikri bu nedenle cuk oturmus buradaki yasama, maalesef Amerika yolculugu basladimi bitmiyor, sairin de dedigi gibi ,

Bir şafaktan bir şafağa
Bir akşamdan bir akşama
Merhaba demeden daha
Bu gitmeler gitme değil

Eğil salkım söğüt eğil
Bu benimki sevda değil
Eğil yağmur rüzgar eğil
Bu benimki sevda değil

Eğil dalga bükül demir
Güzelliğin gerçek değil
Pencerem kör kapım kitli
Bu bendeki seyir değil
Tarzimin cok disina ciktigimi biliyorum ama halen katlandiginiz icin cok tessekkur ediyorum, kisaca arkadaslar burada hayat heryerden cok farkli, buraya goc edecek arkadaslar buna piskolojik olarak hazirlikli olsunlar, Amerika sizin aile baglaniriniz, piskolojinizi, vatan sevginizi, aliskanliklarinizi, kulturunuzu, arkadasliklarinizi, varsa sevgilinizi veya evliliginizi, ve dayanma gucunuzu surekli test edecek, bu testler sirasinda gucsuz olan baglarinizi kaybedeceksiniz, kaybetmesiniz bile geri dondurulmesi mumkun olmayan hasarlar alacak bazi baglariniz, ama unutmayin dayanma gucunuzu kaybetmemelisiniz, bu bahsetigim programi izleyin sizde goreceksiniz dayanma gucunu kaybeden vatandaslarimizi,
Tesekkuler bu yazinin sonuna kadar benimle kaldiginiz icin, bir sonraki yazida gorusmek uzere...

Peki Атырау Nasil Biryer?

2015-10-26T09:46:00.001-07:00

Sanirim bunlar Aytrau'da nasil bir gece hayati oldugu konusunda size yeterince bilgi vermistir. Eglenceli gorunuyor degil mi ? Birde soyle dusunun bu ve bir kac tane daha benzer alternatifleriniz var yani dans eglence icki , ( hatta o zamanlar kumarda yasaldi, kumarhaneler dolu idi ) alternatiflerinizde sinir yok fakat, baska bir seceneginiz yok, yani bunlar disinda belki ilginiz varsa kayak yapanilirsiniz, onun disinda hic bisey yapamazsiniz, Bu arada bu gorunteleri izleyerek bu sehre turist olarak gitmeye kalmayin uzulursunuz, bu sehir turistlik bir sehir, degil.

Sanirim bu yazimdaki paylasimlarim yogunlugu size yeterince bilgi vermistir. Yazilarim devam edecek...

Yeniden Tasinma Heyecani

2015-10-25T09:10:00.000-07:00

Merhaba arkadaslar, uzun bir aradan sonra yeniden beraberiz, oncelikle itiraf edeyim bu is zor bir ismis, disiplinli olmak surekli vakit ayirmak gerekiyormus, bir hobby olarak guzel ama eninde sonunda sizi takip eden bir kitli olusuyor, insanlar yeni yazilar bekliyor, sizde burada 2-3 saat oturup yazacak vakit bulamayabiliyorusunuz, hayat surekli degisiyor cunku, hep yazmam lazim devam etmeliyim seklinde kendimi zorlasam da , bir nokta da buraya vakit ayrimak zorlasiyor, ama gene beraberiz bir sonraki yazi ne zaman olacak bilmiyorum , umarim yakinda olur ama soz veremem.... Hayatim yeniden bir degisimin arifesinde bunu sizlerle ile paylasmak istedim..... Bildiginiz gibi yada bilmiyorsaniz suan da ogrendiginiz gibi Virginia'nin baskenti Richmond'a yasiyorum 7 aydir , ve yeniden tasinma zamani geldi, yeni hedef daha oncekilere nazaran cok daha buyuk ve eglenceli bir eyalet...

Onumdeki 18 ayimi New York eyaletinde gecirmeyi planliyorum arkadaslar. Newyork eyaletinin tarihi koprulerinden birinin yenileme insaatinda gorev alacagim. Blogumda anlatmaya basladigim Astana'daki kopru projedesinden sonra ilk defa bir kopru insaatinda gorev alacak olmak gercekten heyecanlandiriyor beni, son 10 yilim endustriyel yapilarda ( rafineri. guc santrali, plastik fabrikasi etc. ) gectikten sonra yeniden insaat muhendisi tarafindan domine edilen bir insaat alanina donmek hem heyecan verici hem de mutlu ediyor beni...

Is yerim toplu tasima araclari ile New York City'e yaklasik 41 dakika mesafede, bu nedenle New York City de kalmak cok cazip olmasa da NYC oyle bir sehir ki insani kendine cekiyor, pahaliligini bir kenara koyarsak , sehrin size onerdikleri ve imkanlari inanilmaz... Big Apple hic uyumuyor ve size 7/24 birseyler sunuyor, yapabileceklerinizin ogrenebilecekleriniz siniri yok. Yeni Hobiler edinmeniz, yeni bir dil ogrenmeniz, binlerce sosyal aktivitiye katilmaniz, cok degisik sporlar yapabilmeniz , harika konserleri izlemeniz siradan bir aktivite haline geliyor ve bunlar yetmiyormus gibi, sadece manhattan'in sokaklarina kendinizi birakip saatlerde anlamsiz sekilde yurumeniz, veya Central Park'ta sehrin icindeki ormanin tadini cikartirken bisiklet yada paten turu atmaniz veya guneslemeniz munkun. Sadece Times meydanina gidip , tursitleri izlemeniz yada union meydanindaki bir festivale katilmaniz bile zamaninizi iyi degerlendirmeniz icin yeterli.

Bu kadar eglenceli ve beni hakikaten heyacandiran bu sehrin dez avantajlari da var elbette, sehrin asil sahibi maalesef fareler, sehirden insan nufusundan daha fazla fare yasiyor, sehir bizim istanbulumuz kadar eski olmamasina ragmen butun binalar cok eksi , 1900 lu yillarrda yapilan binalar yeni olarak degerlendiriliyor, hayat inanilmaz derece de pahali, Turkiye standartin cok uzak olak, studio ( yada kus yuvasi ) daireler guzer bir bolgede 3000 dolar/ ay seklinde kiraya veriliyor, araba sahibi olmak akil kari degil, ama bu hatayi yaparsaniz , arabaniz icin 800 dolar / ay gibi bir otopark parasini ve 400 dolar / ay gibi bir sigorta parasini gozden cikartmaniz gerekiyor, ayrica hergun ugrasmak zorunda oldugunuz trafikte cabasi.

Bu yazimda sizinle mumkun oldugu kadar NYC fotografi paylasmak istiyorum, bu fotograglari 2012 yilinda NYC ziyaretimde cektim, bu sehir bu bahsettigim olumsuzluklarina yazin asiri sicagina ve kisin asiri soguguna ragmen beni mutlu ediyor, yazimdan da anlayacaginiz gibi bu sehre gidecegim icin cok heyecanliyim, bu sehirde mumkun oldugunca paylasimlar yapmaya devam edecegimi dusunuyorum, ama bu sehir hic uyumuyor, temposuna alistiktan sonra ne kadar vaktim olur elbette bilemiyorum.

Subirla beni takip etmeye devam ettiginiz icin cok tesekkur ederim bu yazimin sonunda sizi NYC fotograflari ile basbasa birakiyorum...

Amerika ile Ilgili Sorulara Genel Cevaplar 1

2014-12-13T19:41:00.001-08:00

Arkadaslar Merhaba.... Biliyorum cok uzun zamandir yazmadim , gonderdiginiz e-maillerde veya yazdiginiz
yorumlardaki sitemlerde kesinlikle haklisiniz, Cok ozur dilerim ve takip ettiginiz icin sizlere teker teker cok tesekkur
ederim, daha onceki yazilarima bakiyorum hepsinde bundan sonra boyle olmayacak yazmaya devam edecegim
gibi seyler soylemis ama hepsinin sonrasinda 2-3 yazi yazmis ve yazmaya 5-6 ay hatta bazen 1 sene ara vermisim,
bu nedenle bu kez yazmaya devam edecegim seklinde bir soz vermiyorum, Suanki tempom nedenyle inanin hic bos
vaktim olmuyor, Gunde 10 saatim iste geciyior , 2 saatimde yolda, kalan surede yemek yiyorum , spor yapiyorum ve
kitap okuyorum yada arkadaslarim ile bulusuyorum bu durumda yazmak icin hic zaman olmuyor, ama suanda kucuk
bir firsatim oldu ve gelen genelde cevap vermedigim sorulara buradan cevap vermek istedim.

Kazakistan hikayeleri devam edecek ama bilgidiniz gibi suan Amerika Birlesik Devletleri'ndeyim, ve gonderdiginiz

sorularin %80 i bu ulke veya Kanada ile ilgili , bu nedenle bu yazimda bu sorulara cevap vermek istedim, En fazla

merak edilen konu bu ulkeye nasil geldigim, Yaniti basit aslinda Green Card... Evet cekilisi kazandim, ve Evet oyle

bir cekilis var ve kendisi gercek, Bir diger soru da genelde orada mi okunuz, Hayir arkadaslar blogta daha once de

bahsettigim gibi Kocaeli Universite'si mezunuyum, ayrica genel bir inanisi duzeltmek istiyorum bu noktada, Gordugum

yorumlarin cogu Turkiye'deki universitelerin diplomalarinin bu ulkede kabul edilmeyecegi yonunde, Arkadaslar boyle

birsey yok, illede dizayn yapicam derseniz sinavlar girersiniz isterseniz Proffesyonel Muhendis olursunuz diplomaniz

gecerli olur stajiniz sonunda imza yetkiniz de olur, Ama ozellikle santiyeciler icin bir parantez acmak istiyorum buradaki

santiyecilik anlayisi ile Turkiye'deki anlayis birbirinden cok farkli, Turkiye'de biz insaat isinde tum supervisorlari

muhendis isteriz ( bunu elestirmiyorum bence gayet mantikli bir uygulama ) ama burada durum oyle buyuk bir

santiyede 5-6 tane Muhendis var , aslina bakarsaniz onlarin unvanlari muhendisi olsada cogu muhendis degil,

gorevleri cikan sorunlari dizany ofise iletip yanit beklemek, Supervisorlar ise birakin muhendisi genelde hepsi formen,

ayrica bu supervisorlar santiye sefi pozisyonuna ulasiliyorlar, kisaca 20 sene once benim calistigim sirkete isci olarak

girmis birisi suanda santiye sefi olarak karsima cikabiliyor, bu durumda siz nasil olurda Turkiye'deki diplomanizin

burada gecmeyecegini dusunursunuz aklim almiyor acikcasi... Arkadas kendinizi bu konuda kucuk gormeyin luften

yeterince iyi egitim almis ve avantajli bir pozisyondasiniz...

Gelelim sorular arasinda en cok sinirimi bozan soruya , ben ingilizce bilmiyorum ama orada is bulabilir miyim ?

Arkadaslar burasi Amerika Birlesik Devletleri ana dil burada ingilizce, siz derdinizi anlatamadan ve buradakileri

anlamadan nasil burada calisacaksiniz, lutfen bu soruyu sormayin artik.

Bir diger soru da ben yurt disinda ozellikle Amerika'da calismak istiyorum yeni mezunum deneyimim yok is bulabilir

miyim ? Arkadaslar bu ulke de her ulke gibi kendi dinamikleri ve issizleri olan bir ulke , disaridan biri gelse de is

versek de adam aramiyorlar, ayrica diyelim mi is buldunuz size gocmenlik yetkilerinin calisma izni vermesi gerekiyor

bu durumda sirket size sponsor olacak ama sizden daha iyi bir Amerika vatandasi olmadigini kanitlamasi lazim bu

nasil olacak ?

Bu bolumu burada bitirelim ama devam edecegim.

Mutlu Yillar!

2014-01-12T13:38:00.000-08:00

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba arkadaşlar, bana e-mailler ile ulaşmaya çalıştığınız görüyorum, e-mailleriniz için çok teşekkür ederim. Amerika da yaşam ile çok faha fazla ilgilendiğiniz görüyorum ve bu konuda yazı yazmaya devam edeceğim, ayrıca USA-TURK adli internet sitesinde köşe yazışı yazma teklifi aldım açıkçası bu da beni mutlu etti , yazılarımı orada da görebileceksiniz bu sayede.

8 ay Amerikada yaşadıktan sonra 3 haftalığına Türkiyede tatile çıktım. Türkiyeyi bu kadar özleyebileceğimiz hayal edemezdim. Geri dönüşüm inanın çok zor oldu. Buraya gelmek isteyen arkadaşlara yada suanki mesleğimi seçmeyi düşünen için gençlere bir kere daha düşünmelerini öneririm, hepinizin bildiği gibi zaman yerinde durmuyor, siz başka ülkelerde hayatınızı geçirir çalışır , kariyer peşinde koşarken, sevdiğiniz insanlar, yaşlanıyor, önemli anlarından hayatlarında olamıyorsunuz, zor durumlarda onlara destek olamıyor yardım edemiyormusunuz, elbette buna hayatın gerçeği diyebilirseniz yada herkesin hayatta yalnız olduğundan söz edebilirsiniz ama biz insanlar olarak duygusal varlıklarız bunları bir kere daha düşünün derim.

Fırsattan istifade ederek hepinize 2014 yılının sağlık , mutluluk, aşk ve bol para getirmesini diliyorum, 2012 ve 2013 benim için zor yıllardı, babamı kaybettim. sevdiklerim insanlar ciddi hastalıklara yakalandılar, nişanlandım ayrıldım. Ayrıldığım nişanlım evlendi ben sevdiklerimden uzakta ve bekar kalmaya devam ediyorum. Umarım 2014 bana ve size şans getirir.

Bekarlıktan söz etmişken yurt dışında çalışken geçirdiğim süre boyunca neredeyse tüm arkadaşlarım evlenmişler, bazılarının çok yakında çocukları olacak, bazıları işe ikinci bebeklerini bekliyorlar, ben şuanda hatırlayamadığım kadar çok ülke gezerken yaşıtlarım hayatlarını düzene soktular, ben harika ve basarli bir kariyer peşinde koşarken, yaşıtlarım düzenli bir hayata sahip oldular, bazen durup düşünmek zorunda kalıyorum acaba kim doğru yapıyor, gerçi bunun cevabını geçmişte kimse veremediği gibi benimde verebilmem imkansız sanırım. işin garibi insanlar genelde mutlu değiller, çok paralara yada harika bir işe sahip olsalar veya harika bir aileye sahip olsalar bile her birseyler eksik kalıyor.

Insanlar mutluluklarından mutsuzluk yaratiryorlar. yanı kısaca mutlu olmayı bilmiyoruz, hırslarımız bizim mutlu olmamızı engelliyor, daha fazlası uğruna elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz, 2014 yılında size birkez olsun durup düşünmenizi, elinizde olanların kıymetini bilmenizi mutlu olmaya çalışmanızı öneriyorum. Elbette ben size bu konuda tavsiye verebilecek birisi değilim fakat , bir durup düşünün derim en azından.

Bugünkü yazım daha öncekilerden farklı oldu ve kendi kurallarımın dışına çıktım farkındayım ama bu yaziyida hoşgörü ile karşılamanızı umuyorum.

Mutlu yıllar...

Amerika Birlesik Devletleri mi Kanada mi ?

2013-06-30T10:53:00.000-07:00

Merhaba arkadaşlar, sizden Amerika ve Kanada ile o kadar çok e-mail alıyorum ki, anladığım kadarı ile kimse Rusyada yada projelerin çok yoğun olduğu başka bir ülkede çalışmak istemiyor, herkesin hedefinde Amerika yada Kanada var. Bu konuda hakli olabilirsiniz, bir çok insan yeni dünyayı kurtuluş olarak görüyor. Bu yazımda size biraz olsun yardımcı olmaya çalışacağım bu iki ülkenin karşılaştırılması konusunda....

Kanada ve Amerika'a göçmenlerin omuzları üzerinde yükselmiş göçmenler olmadan şuan bulundukları noktaya gelemeyeceklerini bilen ülkeler, bu nedenle bu ulkere yerleşmek hayata başlamak Dünyanın diğer ülkelerine göre daha kolay. Size kesinlikle süper bir hayatınız olacak bu ülkenin insanları açmış kollarını sizi bekliyorlar demiyorum. Elbette bir çok zorluk ile karsilacaksiniz bazı insanlar sadece aksanınız yüzünden belki sizinle konuşmak istemeyecek belki en basit şeyleri becerememek yüzünden bunalıma girecekseniz, belki kültür şoku , ve vatan özlemi sizi yiyip bitirecek ama bunlardan kaçış yok....

Peki Kanadamı , Amerikamı ? Bu tercih çok kişisel arkadaşlar, söyle düşünün bir çok Kanada vatandaşı ülkesinin bırakıp Amerikaya göçmen oluyor ve aynı şekilde tersi de çok karşılaşılan bir durum, yanı bu soruya bu ülkenin vatandaşları bile karar verebilmiş değil. Benim yanıt vermem imkazsiz ama en azından gördüğüm farklılıkları sıralayabilirim size. Kanada sosyal bir devlet, sağlık hizmeleri, çok gelişmiş durumda. Amerikada işe işiniz paraya ve sahip olduğunuz sigortaya bakıyor, siz bu nedenle Kanadayı tercih eden insanlar. Kanada nüfusu 34 milyon civarı olan bir ülke. yüz ölçümünü düşünürseniz, Amerikaya kıyasla çok fazla insana ihtiyacı var, göçmen politikasında Abdenin aksine çok da mantıklı ve gelişmeye yönelik bir sistem ( puanlama sistemi ) uyguluyor. Böylece Kanada genelde gelişime faydalı olacak göçmenleri ülkesine davet ediyor, üretimini ve gelişmişlik düzeyini artırmaya çalışıyor, Bu ülkenin yüz ölçümü ve doğal kaynakları nedeniyle çok fazla iş gücüne ihtiyacı olduğu aşikar, ama bu iş gücüne gereksimini olan eyaletler genelde kuzeydeki eyaletler, buralarda -40 derece kisin normal karşılanan bir durum, özellikle Alberta'nin kuzeyinde iş bulamamak neredeyse imkansız, ama orada çalışmak için bu derece soğuk havalara dayanabilmek gerekiyor, ayrıca bu bölge yaşamak için yeterince güvenli değil, ve haddinden fazla pahalı.

Amerika Birleşik Devletleri işe Kanadaya oranla çok daha fazla olanakları olan çok daha fazla gelişmiş bir ülke. Amerika Birleşik Deletleri'nin dünya üzerindeki hakiyemeti hepimizin bildiği bir nokta. Ayrıca Dünyanın en gelişmiş ülkesi olduğunu söylemek çok saçma olmaz sanırım, ama bu ülke Kanadaya oranla göçmene doymuş bir ülke, artık göçmen ihtiyacı çok fazla değil, 250 milyona yakın olan nüfusu ve işsizlik oranları nedeniyle ülkenin kendine özgü sorunları var, ayrıca kapitalist sistemin merkezi burası ve sosyal devlet olma gereği hiseetmiyor, ülkenin temel direği para. Öyle bir durumda ki paranız var işe bu ülkede yapamayacağınız birsey neredeyse yok. Ama para kaynağınız kesilir işe evsiz kalmanız için 3-4 ay işsiz kalmanız yeterli. Kanadaya oranla yeni göçmen olarak burada hayata başlamak yüklü miktarda para gerektiriyor, Abd sizden birseyler almadan size birsey vermemeye kararlı bir ülke. Ama buranın avantajı belli bir zamanınızı ve paranızı harcadıktan ve istediğiniz sarlara kavuştuktan sonra, imkanlarında kısıtlama olmayan bir ülke olması.

Bu yazılanlardan hareketle sanırım yeni göçmenler için en uygun Kanada ama ilk başta zorluk çekmeyi göze alıyorsanız, Amerikanın vaad ettikleri çok daha fazla.

2 Liraya Simit Almak icin 60 Km Gider misiniz?

2013-05-19T17:51:00.000-07:00

Merhaba sevgili okurlar, biliyorum yine cok uzattim sanirim 6-7 aydir yazmiyorum bir blog nasil oldurulur diye bir yazi vardi orada ayda bir yazi yazin diyordu ben 6 ayda bir yazmaya basladim, ama genede tesekkur ederim halen takip eden degerli okuyucularim var. Ayrica bana e-mail ile ulasan veya yorumlarini eksik etmeyen herkese cok tesekkur...

Biliyorum Kazakistana geri donup oradan bahsetmem gerekiyor ki yasadiklarimi tamamen anlayabilin, aslinda su zamani bulup buraya 20 yazi daha girebilsem ozellikle yeni mezun arkadaslara cok yararli olacagimdan eminim ama nedense genclerimiz daha zor ama daha guzel olani hayaller ulkesi Amerika Birlesik Devletlerini duymak istiyor, bu nedenle gene gunumuze donup simdiki durumdan bahsetmek istiyorum...

Son yazimin ustune hayatimda bir cok sey cok kisa surelerde ve cok hizli degisti. Ilk olarak Kanada'dan ayrildim ve Turkiye'ye dondum, Turkiye'de sanirim calisilabilecek en iyi firmalardan birinde 3 ay kadar calistim, rahatim yerindeydi, Turkiye sartlarina gore cok cok iyi bir maas aliyordum, Izmirdeydim, babami kaybettigimden bahsetmistim annemin yanimda kaliyordum, gunde 1 saat tek yon araba kullanmam yada servise binmem gerekiyordu ama hayatimdan cok memnumdum, Spor yapmaya ve duzenli beslenmeye baslamistim yavas yavas yeni arkadaslarda ediniyordum, ama icimde gezme yeni seyler ogrenme istegi beni yine evimden cok uzaklara getirdi... Rahat batti diyebiliriz aslinda.

Sonuc mu, yaklasik 1 aydir Amerika'da Texas'in en buyuk sehirlerinden birinde, Houston'da yasiyor ve calisiyorum, simdi size duyar gibiyim, nasil oldu bu , Turkiye'den mezun olmus bir insaat muhendisi nasil olurda Amerika'da is bulabilir, ya denklik ya vize yada bir suru soru isareti.

Arkadaslar bazen bazi seyleri kendi adimiza zorlastiriyoruz, yada efsaneler uyduruyoruz, yasanilan sisteme yabanci olunca hic denemek bile istemiyoruz, ama hersey icin zorluk cikaracagimiza denemeye calissak yapamayacagimiz birsey yok bence.

Evet arkadaslar benim mezun oldugum univesitenin buyuk ihtimalle denkligi yoktur, ama acikcasi olup olmadigi ile hic ilgilenmedim. Ben suanki calistigim firmada project controls specialist olarak calisiyorum, Amerikada bu isi yapmaniz icin insaat muhendisi olmaniz gerekmiyor, genelde bu isi yapanlar managment school bitirmis insanlar , Amerikada contsturction management diye bir program var bu under graduate oldugu gibi master programida olabilir, genelde bu ise kabul edilmek icin bu programi bitirmis olmak araniyor, yada "denk deneyim " adi altinda uzun sure o iste calismis olmak gerekiyor, yani acikcasi kimse benim universitemin denkligi var mi diye sormadi, evet BS degree icin diplomanin ingilizceye cevirisini ise giristi istediler ama bunun denkligi olup olmadigini arastirdiklarini acikcasi sanmiyorum. Denklikle iligi durum Profesyonel Muhendis olmak icin gecerli ve illede o alana yonelmeyecekseniz kimse sizden denklik istemiyor...

Vize konusunda gelince, o konuda ben biraz sansliydim , 2010 yilinda Amerika icin yesil kart kazandim, o nedenle sirketim bana sponsor olmak zorunda kalmadi, ama genede Amerika'ya gelip burada calismak istiyorsaniz calisacaginiz sirkete milyonlarca Amerikali arasindan sizi secip size is vermesi icin bir neden vermelisiniz ki sirket bu nedeni kullanip size calisma vizesi icin sponsor olabilsin, bu konuda en guzel neden Amerika'da iyi bir not ortalamasi ile bitirilmis bir yuksek lisans pogrami...

Peki diyelim bir sekilde geldiniz ise kabul edildiniz ne kazanacaksiniz? Inanin alsinda cok fazla birsey kazanmayacaksiniz bu ulke verdigini almak uzere kurulu , hayatta hersey maalesef para demek. belki ise yeni girmis bir muhendis olarak yillik 60000 dolar gibi bir ucretiniz olacak ama bunudan %30 vergisini alacak devlet.. Yani daha parayi gormeden cebinize kalmis olacak 42000 dolar / 24 = 1750 Dolar / 2 hafta gibi bir odemeniz olacak, ulkede ev kirasinin 700-1200 dolar oldugunu dusunursek ilk iki haftalik maasiniz ev kirasi ve faturalarina gidecek, ikinci iki haftalik maasiniz yarisi arabanizin odemesine gidecek sonucta eger sansliysaniz cebinize kalacak miktar en iyi ihtimalle 1000 dolar, bunla hem beslenmeniz hemde hayatinizi yasamaniz gerekecek... Tabiyki Turkiye'ye gore daha guzel bir is ortamina sahip olacaksiniz, ufkunuz genisleyecek, yukarida bahsettigim miktarda maaslar ile Amerikan ruyasini yasayacak lukse sahip olacaksaniz..

Peki bunu neden yapmak ister? Tabiyki daha iyi bir gelecek icin, calistiginiz firmada 5-10 sene kalirsaniz yada daha iyi bir ise gecerseniz maasinizi ikiye veya daha fazlasina katlama sansiniz var, peki ne kaybedeceksiniz? Aslinda konunun basligi ne kaybedeceginiz acikliyor...

2 liraya simit almak 60 km araba kullanmaniz gerecek, Aileniz ve secdikelriniz yaslanirken yanlarinda olamayacaksaniz, Ulkemizde gunduzsek burada gece olacak... Yalnizliga mahkum bir hayat yasamak durumundasiniz, burada hayat cok sicak ama bir o kadar da cok soguk iliskilere sahip, kendi dilinizin disindaki bir dilde yasamak zorundasiniz.

Karar sizin....

Bir Günlük Ankara Seyehati

2013-01-20T01:38:00.004-08:00

Merhaba arkadaşlar, 2 aydır hiç birsey yazamadığımın farkındayım, hepinizden çok özür diliyorum ve direk konuya giriyorum.

Ankara seyehati için şirket tarafından bir uçak kiralanamisti, yanı bütün yolcular şirketimizin çalışanı idi, sabahın erken saatlerinde Ankarada olacaktık ve mesai bitim saatinde Ankaradan tekrar Atyrau'ya doğru yola çıkacaktık.

Air Astana'nın yukarıda gördüğünüz uçağını gördüğümde biraz korktum açıkçası, pervaneli bir uçakla o kadar yolu ucarak gitmek korkutucuydu, ama başka bir seçenekte yoktu aslına bakarsanız. Normalde bir jet ile Atyraudan- Istanbula gidiş 2 saat 50 dakika sürerken bu uçakla 3 saat 40 dakikada anca Ankara havalivanina ulaşabildik.

Uçak pek rahat değildi ama sonucunda Türkiye topraklarına ulaşacağımı bilmek yeterince güzel bir ödüldü, ve deve üstünde olsa katlanacağımı dusunuyorudum. Yoculuk boyunca bir işçi ile yanyana oturdum ve onun durumu hakkında bilgi almış oldum. işçi kamplarının inşaatları tamamlanmıştı, antattigi kadarı ile işçiler 4 kisilik odalarda kalıyorlar idi, ortak banyo ve tuvaletleri vardı, ayrıca kahveyi andıran büyük bir salonda beraber televizyon izliyorlardı. Yılda birkez 30 gün izinleri vardı ve saatlik ücret alıyorlardı. Anlattığı kadarı ile hayatından çok şikayetçi değildi. Hatta kazandığı para dolayısıyla mutluydu diyebilirim.

Ankaraya indiğimizde şirketin bir yetkilisi pasaport kontrolü sonrasında pasaportlarımızı topladı ve akşama kadar serbest olduğumuzu söyledi, ve havaalani çıkış kapısına yönelerek. Ailemle buluştum, onları çok özlemiştim elbette. Hasret giderdikten sonra Ankarada bilinen bir alışveriş merkezi olan Ankamall'a doğru yola çıktık, Kazakistanda geçirdiğim 18 gün nedeniyle Türk yemeklerine hasret kalmıştım, Iskender yada Adana Kebap ulaşılmaz oldukları için çok değerli olmaya başlamışlardı. Açıkçası mümkün olduğu kadar çok yemeğe çalıştım.

Zaman o kadar hızlı gectiki biranda süre bitivermişti, biran önce havaalanina geri dönmem gerekiyordu biraz daha geç kalırsam uçağı kaçırma tehlikeli belirecekti ama Kazakistandaki arkadaşlardan bir çok sipariş vardı. Ilk gördüğüm yerden bir valiz aldım, sonrasında migrosa geçerek, valizi Baklava, süzme yoğurt, ton balığı lokum, konserve turk yemekleri ve ceviz ezmesi ile doldurdum. Inanın Türkiyeden ekmek ve simit sipariş veren bile vardı. Sanırım bu siparişlere bakarak Atyrau'daki yokluğu hayal edebilirsiniz.

Alışverişi bitirdikten sonra arabaya yöneldik, araba kullanmayı da çok özlediğim için arabayı ben kullanacaktım tam arabayı çalıştıracakken, kendi arabasını park etmeye çalışan bir bayan bizim arabamıza arka tampondan çarptı, Arabadan çıkıp tamponun durumuna söyle bir baktım biraz içeri göçmüştü, kadın telaşla arabasından çıkıp özür dilemeye çalışıyor tanıdık tamircisi olduğunu hemen yaptırabileceklerini falan anlatıyordu ama ben kaçırmak üzere olduğum uçağı düşünüyordum. Kadına önemli birsey yok yolu açın dediğimde surat ifadesini görmeliydiniz.

Gidebileceğimiz en hızlı şekilde havaalanina ulaştık. Aileme çok kısa bir şekilde veda ettikten sonra son anda uçağa yetiştim. Artık 5 ay boyunca Türkiyeye geri dönemeyecektim ve bunun çok zor olacağını hisediyordum. Bunları düşünürken Uçağımız Atyrau havaalanina iniş yaptı. aslında bu havaalani dediğim gerçekte ağıra benzeyen yapının fotoğrafını çekmişim fakat Kazak polisinin yoğun baskısı nedeniyle silmek zoruda kaldım. Şuanda Havalani yeniden insaa edildi ve gayet güzel şimdiki halını fotografda görebilirsiniz.

Pasaport kontrolünde çok daha rahattım, artık çalışma vizem vardı. Girişte beklemek, sıcak ve sivrisinekler dışında bir problem olmadan kampıma doğru yola çıkan servise binmiştim bile....

Fort McMurray/ Alberta / Kanada Oil & Sands Projesi

2012-11-03T20:19:00.000-07:00

Merhaba Arkadaslar, Bugun biraz konumun disina cikma geregi hisediyorum, yasadiklarimin ilgi cektigini biliyorum ancak, bugun verecegim bilgiler bikacinizin isine yarayabilir, bu nedenle bu yazi icin bugune donuyorum, Kanada'da calismak bir cok arkadasin hayali olabilir, belki cogunuz gocmenlik icin basvuru yapmisinizdir, Bu konu ile ilgileniyorsaniz , bu konu ilgiliniz cekiyor ise , buyrun size biraz bilgi...

1.5 aydir buradayim , Kearl Golunun Kiyisindaki yine bizim sirket tarafindan kapilan rafinerinin genisleme insaatini yonetiyoruz,, Sehir hakkinda da bilgi vermek isterdim aslinda ama bir kere olsun gitmedim oraya, sanirim kampi terk edip gitmeme izinde yok saniyorum. Sidmi diyeceksiniz hapisane mi orasi nasil izin yok :) Durumu soyle ozetliyeyim, kaldigim kampin adi Wapasu ama biz kampa Wapatraz diyoruz, heraldi cagrisim yapmistir.

Oil&Sands dunyanin en buyuk projelerinden birtanesi, sanirim petrol konusunda en buyugu, suanda burada 7200 kisi calisiyor, ama bu sadece projelerden bir tanesi toplamda 50 bin kisiden fazla insan buralarda calisiyor, yani is ariyorsaniz, ama gercekten calismaksa hedefiniz, yani haftanin 7 gunu gunde en az 11 saat calisabilirim, -45 derece hava sicakligi ( sicak denirse artik) beni etklimez, ben Erzurum, Kars ta nobet tutmus banamisini dememis adamim diyorsaniz, size uygun biyer burasi... Burada projeler bitmiyor, surekli surkulasyon oldugu icin ( gelen cok calismak istemiyor) ( en basit ornek, bizim sirketteki ilk projeyi bitirenler ikincisi icin kalmak istemiyor) surekli eleman araniyor, hergun binlerce is ilani donuyor, kalifiye adam bulmak cok zor oldugu icin, her zaman calisan eksigimi var, Genel olarak Fort McMurray'de her pozisyonda isci alimi mevcut, disaridan gelen bu kadar isciye, kalacak yer, hastaneler, doktorlar , disciler gerekiyor, ayrica kampta kalmayalar icin sehirde restaurantlar, barlar, kafeler eleman aramaya devam ediyorlar, Ama kamp isi konaklamasi olmayan isle icin calisan bulmak cok daha zor, cunku sehirde ev bulmak cok zor ve ev kiralari cok yuksek... Tabi burda hersekese odenen meblalar cok yuksek. Ayrica gunde 11 saat ve kampta oldugunuz surece hergun calistiginizda ayrica overtimeden kazaniyorsunuz.

Resmi tatiller olmadigini varsayarsam bir Amerikali/Kanadali 52(hafta)*40(saat)= 2080 saat/yil calisiyor,
Burada 14 gun calisma /7 gun izin vardiyasi ile calisan biri 52( bir yil)-17( izinde gecen hafta)=35 Hafta*77(haftalik calisma suresi)=2695 saat/yil calisiyor, ayrica yilin 17 haftasini calismadan evinden geciriyor, buna ragmen haftada 40 saat calisan birine gore 615 saat fazla calismis oluyor, ayrica bu 77-40=37 saat icin fazla mesaisi odeniyor.

Kamplar kalinabilcek kosullarda, benim kaldigim kamp icin isler tarafinda her kisiye bir yatak odasi, ve her iki kisiye bir banyo&tuvalet dusuyor, Yonetici kadrosu icin ise odalar daha genis ve odalarin banyolari paylasimli degil. ( Her iki tarz odada da kaldim yonetici odasi gayet guzel, icsi odasi da kabul ediilebilir derecede)

Burada is bulmak icin once ingilizceyi biraz olsun anlayabilmeniz ve derdinizi anlatabilmeniz gerekiyor, ( isciler icin konusuyorum, yonetici kadrosunun ingilizcesi cok iyi olmali).

Isciler icin gecici calisma izni alinabilmesi icin bazi sirketler sponsor olmayi kabul ediyor, ilanlari arastirmak gerekli ama bu oran cok degil, ama eger Kanada'da PR'iniz var ise is bulmaniz cok kolay. Oil & Gas deneyimli muhendisler ve yonetici kadrosu icin vizede sponsorluk olasi, eger ihtiyaclari var ise vizenizi alirlar,

Burda calismanin en buyuk avantaji para kazanmak icin cok sansiniz olmasi, ben dayanirim gezmem bana para lazim diyorsaniz, tam size gore biryer burasi, ilk olarak ucretler normalden yuksek, Turkiye sartlari icin konusmuyorum, ucretler Kanada sartlarinin normalinden yuksek Turkiye'de buradaki bir ucret yok, olamaz, olmasida sacma zaten. Bildiginiz gibi biz ulkemizde topraktan para kazanmiyoruz henuz.(gerci dunyada sadece Kanada bu isten para kazaniyor) (Keske Turkiye'ninde buyuk petrol sirketleri olsaydi)

Burada calismak dunyanin herhangibir yerinde calismaktan biraz farkli, dunyanin en buyuk is makineleri , kamyonlari, her mileltten iscisi, bir sure icin hosunuza bile gidebilir,

Daha fazla bilgi (ingilizce) su web sitesini oneririm,

http://www.woodbuffalo.net/index.html

Sorulariniz var ise , yorumlar bolumune yazarsaniz veya e-mail ile ulasirsaniz elimden geldigince yanitlamaya calisirim.

Simdilik hoscakalin...

Ne dersiniz?

2012-10-17T18:48:00.001-07:00

Bu defa yasadiklarimin disina cikip , hatta tarzimin da disina cikip bana ait olmaya sozleri paylasacagim sizinli. ama bunu facebookta eski bir calisma arkadasimin iletisi olarak gordum, cok hosuma gitti , sizinle de paylasmak istedim, sigara icmeyen bir santiyeci olarak benim bile cok hosuma gittiyse sanirim sigara icinlerin hayatini anlatan laflar bunlar, buyrun bakalim okuduktan sonra 2-3 cumle ile yorumunuzu paylasirsaniz, uzerinde tartisabiliriz..

"Şantiyeci yaradnı tarafından 'yardır ya kulum' denilmiş insandır. Dayanıklıdır, +40 -40 demez, her koşulda yardırır. Adaletlidir üstüne söver altını ezer. Uysaldır, sigara arasında bir araya gelir şantiyesine projesine yönetimine söver sayar, dakka başı istifa eder, ama sigarası bitti mi hadi ben sahaya kaçtım der çalışmaya devam eder. Ekonomiktir az yakar hızlı kaçar, sabah çay kahve sigara akşam
da 2 bira çakar devam eder. Organize ve dakiktir, hiç bir işini geciktirmez olsa olsa ya on going tir ya da dış mihrapların parmağı vardır. Cesurdur, altındaki arabaya bakmadan sahada yardırır, kepçe operatörüne giydirir. Korur kollar, sahada nerde malzeme unutulsa işine yarasın yaramasın alır sahip çıkar yetim öksüz bırakmaz. Yol yordam bilir, koyar postasını nabız yoklar olmadı döner ağam paşam çeker götü kollar. Renkli bir karakterdir, üstünde yeleği kafasında bareti yüz metreden belli eder kendini. Emekçidir, öyle merso BMW ferrari i onu çekmez, çıkar jcb nin üzerinde çektirir profil resmini. Kalender meşreptir, nefes alsın yeter. Sahiplenir, iş bitti mi aha burayı ben yaptım der, babasının malı zanneder. Yaratıcıdır, her dilde her şivede küfreder, kendine has küfürleri ile nam salar, adını ölümsüzleştirir. Kafadan kırıktır biraz, şantiyenin tozu sıcağı soğuğu sigaranın dumanı akşamdan kalma baş ağrısı derken, devreler yanar a'cayip geyik muhabbeti yapar.
Anlatılmaz yaşanır şantiyeci.
Tanısan çok seversin lan, dışlamayın bizi."

Ne dersiniz?

Alisma Cabalari

2012-10-08T11:59:00.001-07:00

Us Airways'in yeni bir uçuşundan merhaba, artık uçuş sürelerini bu şekilde değerlendirmeye başladım sanırım en iyisini yapıyorum, aksi taktirde 3 saatlik uçuş çekilmiyor, Sağ olsun Us Airways uçağa herhangibir eğence sistemi kurmamış yani benim blog yazılarımı destekliyor gibiler.

Teknik ofis Muduru, 40'li yaslarin basinda gayet iyi bir insandi, Karadenizliydi kendisi, elbette biraz olsun, karadenizin o tatli sert havasindan nasibinin almisti ama genel olarak sakindi damarina basilmadigi surece, odasina girdigimde bana hosgeldin dedikten sonra sen insaat muhendisiymissin dedi bizimde burada celik metraji yapacak birini ihtiyacimiz var seni taseron hakedisde degil Quantity Surveyor olarak degerlendirelim. Boylece 2 yil surecek olan Aytaru macereman resmi olarak baslamis oldu.

Bu arada teknik ofis neredeyse %80 i benim gibi genc muhendislerden olusan , cok neseli cok guzel bir topluluktu, ama ilk gunlerde bunu anlamak kolay degildi elbet. Bu arada benimle beraber ayni ucakta olan 2 arkadasin daha teknik ofise katilmasi gerektigini ogrendim ama onlar ortalarda yoktu, 3 gun boyunca ofise gelmediler. Sonradan mudurun cabasi ile bir sekilde bulunup ofise getiridiler, anlattiklarindan anladigim kadari ile herkes benim kadar sansli degildi. Gelen arkadaslardan biri insaat muhendisiydi ama resmi olarak pozisyonu statikerdi, bizim sirketin kamp gorevlileride statikirin bir insaat muhendisi olabilecegini dusunmedikleri yada canlari oyle istedigi icin bu arkadasi tekniker kogusuna yonlendirmislerdi, ama isletme mezunu olan diger arkadas cok daha zor durumda kalmisti, onun gorev tanimida satinalmaci gibi birsey yaziyordu ( ne alakasi var ise) onu direk isci kogusuna yonlendirmislerdi. 3 gun boyunca isciler ile kalmak zorunda kalmisti, cok sinirliydi biran once geri donmek istiyordu, yatistirilmasi baya vakit aldi..

Tekniker odalari, muhendsi odalarindan nispeten daha buyuk ama iki kisilik idiler. Icsi odalari ise 4 kisilik idi, isten sonra odaniza dondugunuzde tek basiniza vakit gecirebilmek inanin cok buyuk bir nimet. Ilk bakista aman ne olacak bir oda arkadasi ile kalabilirim eger iyi bir insansa diye dusunebilirsiniz, ama o oda arkadasi ile en az 6 ay herseyi beraber yapmak inanin cok zor, hele birde oda arkadasiniz sizinle ayni ofiste calisiyorsa , dert cok buyuk, dusunun esiniz ile o kadar uzun sure vakit gecirmiyorsunuz, ama oda arkadasiniz ile neredeyse her saniye berabersiniz, insan yalniz kalmak kafasini dinlemek istiyor ama bu sansi yok, kisacasi gercekten cok zor. Ama bu odayi 4 kisi paylasmak heraldi bunlarin en zoru, ayrcai izin sureleri de 6 ayda birden 1 yilda bire dusuyor, 1 yil boyunca ayni ayak kokusunu, yada ayni horlamayi cekmek bir santiyede birde askerlikte basiniza gelebilir sanirim, ayrica inanin bana ikisinin cok farki yok, biri adam oldurme sanati hayatiniz tehlikede diyebilirsiniz ama is kazalari o kadar cok insan olduruyorki sanirim ikinci dunya savasindan sonra en cok insanin hayatini al sey is kazasi, dedigim gibi askerlikten pek farki yok…

Yeni mezun ( 5-6 ay saha deneyimli ) insaat muhendisinin teknik ofiste bir ise yarayabilmek icin cok yoneticisinin yada sefinin ona cok sey ogretmesi ve cok zaman harcamasi gerekiyor. Turkiye'deki universite sisteminde ogrenciler elle bir binayi yada baraji yada yolu dizayn etmeyi ogreniyorlar yada ogrendiklerini saniyorlar, fakat bilgisar bilgisi konusunda neredeyse bir hicler. Ben Kocaeli Universitesinde Autocad ve Sap2000 isimli programlari kullanmayi ogrenmistim , ama kimse bana basit ve ileri excel tekniklerini ogretmemisti, hatta bu sekilde bir ders bile yoktu, sanirim halen yoktur, eger 2-3 milyon liralik bir projede insaat muhendisi olarak calisiyorsaniz, cok iyi derecede excel bilmek zorunda degilsiniz. Alirsiniz elinize hesap makinasini hesaplarsaniz guzelce alt alta yazar verirsiniz hakedisinizi idareye. Ama projenin olcegi bir milyar dolar gibi bisey ise , her parcanin hesaplanmasi kontratta belirtilmistir, ve belki her celik parcasi icin yeniden hesaplama yapmaniz gerekir. Yani soyle anlatmaya calisayim, belkide ayni hesaplamayi 1 milyon kere yapmaniz gerekebilir. Ama sonucta celik celiktir, ve karsinizdaki tum parcalar, ya kolon., ya kiris ya kiris yada destek elemanlarindan biridir, belki 50 degisik parca vardim ve belki her birinin uzunluklari ve genislikleri farklidir, ve her biri farkli tablolara bakmayi gerektiririr. Eger bu islemleri elle ve her eleman icin yapmaya kalkarsaniz, proje suresi boyunca bu hesaplamalari bitiremezsiniz, Ama excel'i cok iyi derece kullanabiliyorsaniz, bu program sizin icin bu gerekli tablolara bakarak gerekli hesaplamalari yapar, hatta eger bu excel bilgisine biraz proglamlama ve birazda database yonetimi becerisi ekleyebilirsiniz. siz ve takiminiz sabit bir dosyaya sadece gunluk verileri girerek, hem malzeme takibini yapabiliir, hem gunluk tamamlanma raporlarini hazirlatip gerekli kisilere e-mail olarak gonderebilir, hem planlama icin gerekli verileri olusturabilirsiniz, yani kisacasi her proje icin ilk akla gelen isim olursunuz, ama benim gibi ortalama bir universiteden mezun olmus ve 5-6 ay ufak tefek islerde calismis birinin bu kadar isi yapabilmesi neredeyse imkansiz gibiydi, ayrica benden bunlarin beklendiginden de haberim yoktu.

Ertesi gun ise birde okulunu henuz bitirmis bir bayan kazak makina muhendisi daha alinmisti, ikimizinde gorevi ayniydi, teker teker tum projeleri acarak , projelerdeki malzemelerin uzunluk ve genislik gibi bilgilerini bir excel sayfasina doldurmak… Simdi soyle bakiyorumda bulundugum yerden o zamanlara, bana neler ogretmisler o zamanki seflerim mudurlerim ve diger calisma arkadaslarim haklarini odeyemem inanin…

Neyse gun boyunca bilgisayar ekranindan PDF uzantili projeleri acip ozellikleri bos bir excel dosyasina doldurma isi sanirim en az 2-3 hafta surdu. Bu is icin bana 1800 Dolar maas veriyolardi ve yemek, kalacak yer gibi butun masraflarin karsilaniyordu, Genc bir muhendis daha ne isterki…

Beni santiyeye yakin kamptan alip , sehte cok daha yakin olan CCC isili sirkettenden kiralandigi icin isminide bu sirketten alan baska bir kampa yerlestirdiler. Daha once kaldigim kamp baska projeye aitti ve maalesef o da onlara lazimdi, bu kez ise gitmek icin 45 dakika yol cekmem gerekiyordu, ama sehre sadece 10 dakika mesafedeydim,

Sirketin bir bolumu kamplar henuz insaat halinde oldugu icin sehirde kaliyorlardi, Sirketin kiraladigi evlerde kalan bu sansli kesim, Akcayik isimli otelde acik bufe sabah kahvaltisi ve aksam yemeginden faydalaniyordu ayrica aksamlari disari cikabiliyorlardi yani ozgurlugun tadini cikartiyorlardi, Sehirde birkac guzel restaurant 2-3 gece klubu ve Akcayik otelin altinda Guns&Roses isimli bir vardi, eminimki sehirdeki eglence hayati bu saydiklarimdan daha fazlaydi ama buralar yurt disindan gelen birisinin kendisini %50 guvende hisederek gidebilecegi yerlerdi, diger mekanlara gitmek ciddi cesaret istiyordu, 2006 yilinin yazindan Atyrau'da ciddi guvenlik sorunu vardi, neredeyse hergun santiyeden biri gasp ediliyor yada dovuluyordu, genel olarak gece sokaklarda yurumemek , bir yere gidilecekse taksi kullanmak tavsiye ediliyordu… Ama bu guvenlik sorununa ragmen santiyeciler gece disari cikmaktan vazgecmiyorlardi, Kazak kizlarinin Turklere olan ilgisi herturlu tehlikeye ragmen santiyenin neredeyse tamaminin gece disari cikmasini sagliyordu…Benim kaldigim kamptan da sehre cumartesi ve pazar gunleri otobus vardi, Cumartesi gecesi otobus saat 20:00 da ayriliyor, 24:00 da geri donuyordu, otobusu kacirirsan kampa taksi ile donmek zorundaydinki hem maliyeti hemde riski geri donen kisiye aitti…

Guns&Roses isimli bar gercekten eglenceli bir bardi, sanirim halen oyledir, iskoc barlari aratmayacak sekilde dizayn edilmisti, ayrica canli muzuk vardi burada, Sarkicilar degissede genelde 2-3 turk sarkisini canli performanslari sirasinda seslendiriyorlardi, be ulkenizden uzakta bir Kazak bayanin harika sesinden "Biz aski meleklerden caldik" dizelerini duymak size ayri bir haz ve mutluluk sagliyor, ( oralara yolunuz duserse mutlaka ugrayin buraya)

2-3 hafta bu sekilde devam ettikten sonra benim calisma vizem cikti, be sirketin charter ucagi ile Ankaraya dogru yola cikacagimi ogrendim, tabiyki ogrenir ogrenmez aileme durumu bildirdim. Babam ( allah rahmet eylesin ) beni gormek icin hemen kararini verdi, sabah erkenden yola cikacak benim geldigim gunden bir gun once Ankara'da olacakti, yani o zamani beraber gecirecektik..

Uzun bir yazi oldu, pilotta turbilans falan diyip ucagi sallamay basladi en iyisi burada ara vermek, en kisa zamanda tekrar yazmaya calisacagim..

Santiyedeki Ilk Gunlerim

2012-10-03T12:29:00.000-07:00

Kaldigim yerden devam ediyorum. Sonsuza kadar surdugunu dusundugum bir sure daha ucak icinde bekletildikten sonra. Ucaktan indirildik, yuruyerek havaalani binasina dogru gitmeye basladik. Haziranin sonunda Ayrau inanilmaz sicakti, ayrica cok agir bir nem vardi, nefes almak cok zordu, Ama en buyuk kabus sivri sineklerdi, inanin sivri sinekler yuzunden gorus mesafesi cok dusuktu ve sanirim bize nasil saldirdiklarini tahmin edebilirsiniz, ben ucagin en sonunda oldugum icin pasaport kontrolunde en sonundaydim ,Hava alani binasi insaat halindeydi iskelenin altinda iki adet pasaport kontrol bankosu vardi onumde bir ucak dolusu turk vardi ve pasaport kontrol bankolari klimali ve kapatilmis durumda idi, pasaportu ve registratseyi bir metal kaplara birakiyordun o kap iceri giriyor bos kap disari cikiyordu, adamlarin keyfine diyecek yoktu ve sanki ozellikle bizi bekletiyorlardi…

Bu sivri sineklerin isiriklari, cehennem sicagi ve nemle 1 saat boyunca savastiktan sonra, pasaport kontrole ulasabildim, Karsimdaki polis pasaportumu aldiktan sonra Kazakcak birsey soyledi bende dogal olarak anlamadim, bu kez gene kazakca ama daha anlasilabilir bi sekilde Kazakca ogren diye bagirdi. peki dedim… Pasaport kontrolu sonrasinda Tekfenin yetkilisi bana adimi sorduktan sonra binecegim otobusu gosterdi, Ben sansliydim otobuste tek basimaydim, biner binmezde haraket ettik.

Neden ben tek basima gidiyorum dedigimde bana sen muhendissin seni digerlerinden ayri kampa goturuyoruz dediler, neyse… Beni KIB nin kampina yerlestirdiler, Kampin odasi cok guzel gorunuyordu, tek kisilik bir yatak , odaya ait bir tuvalet bir masa, ve sandalye vardi odada. TV veya buz dolabi yoktu, ama bu eksikler disinda 3 yildizli temiz bir otelin odasindan farki yoktu genislik ve konfor olarak.. Ayrica odada internet baglantisi vardi, ailemi arayip odama yerlestigimi bildirdikten sonra hemen yatip uyudum. Ertesi gun oglene dogru anca uyanabildim bu sirada kimse tarafindan rahatsiz edilmedim. Yani Taylanla yasadiklarimdan sonra cennete dusmustum sanki… Insanlara sorarak yemekhaneyi buldum. oradaki insanlari takip ederek yemegimi aldim. Yemekte Taylanin santiyesine kiyasla gayet iyiydi. Kuru fasulye, pilav , mercimek corbasi ve kemalpasa tatlisindan olusan bir menu vardi, Yemekhane kalabaliklasmaya basladi, birisi yanima oturdu firsattan istifade ederek, yeni geldigimi soyledim nereye gitmem gerektigini sordum, santiyenin ofisinin yerini ogrendim, o sordugum arkadas beni arabasiyla santiyenin ofisine kadar goturdu, Ofis de cok etkileyici idi, prefabrikten yapilmis olmasi disinda modern bir ofisten hic bir farki yoktu, tek sorunu Amerikan tarzi olmasaydi, yani herkesin odasi olmasi yerine kocaman bir bosluk vardi ve insanlar kendilerine ait kabinlerde oturuyorlardi, Goruntu harikaydi, Taylan ve o santiyede cektiklerimden sonra cennete dustugume kesin olarak inanmistim…Teknik Ofis te calisacaktim. Tabiyki o tarihe kadar bu kavrami duymamistim ne oldugu hakkinda bir fikrim yoktu, Taseron Hakedis Muhendisi olarak ise alinmistim, cok iyi bir sefim vardi, bana yavastan isi ogretmeye basladi, mudurun 2-3 gun sonra gelecegini soyledi, o zamana kadar bir ofisim yoktu misafir gibi oturuyordum, Yemekler ve kalacak yer guzeldi, Taylan gibi teror yaratan biri yoktu, hersey cok iyiydi.

17:45 civarinda millet bilgisarini kapatmaya hazirlanmaya basladi, benim gibi santiyeden gece 12- 1 gibi cikmaya alismis biri icin inanilmaz erken bir saatti, millete nereye diye sordum, mesai bitti dediklerinde kulaklarima inanamadim. Mesai sabah 8 de basliyor 18:00 de bitiyordu, Gunde sadece 10 saat calismak gerekiyordu, Ayrica Pazar gunleri tatildi. Inanilmazdi kisacik. Ayrica yemekler guzel, ve oda harikaydi. Burada senelerce calismamak icin bir sebep goremiyordum. Orada calisanlar biraz huysuzlaniyordu ama ben halen Taylan kabusun etkisinde oldugum icin bana hersey harika geliyordu…

Santiyece ayrica muhendis , formen ve isci gazinolari vardi. Muhendis gazinosunda buyuk ekran bir televizyon , ayrica bilardo ve masatenisi vardi. Hayat gayet yasanilabilir gozukuyordu.

Tek sorun Aile ve sevdiklerimin uzakta olmasiydi. Onada deneyim icin katlanmak gerekiyordu, Ilk izlenimim herseyin yolunda oldugu yonunde idi. GATE nin Atyrau santiyesi cok hosuma gitmisti. Durumdan gayet memnundum. 3 gun sonra Teknik Ofis muduru geldi, Ilk once benim sefimi ve bir baska sefi daha odasina cagirdi, bir sure gectikten sonra bende onun odasina cagrildim. Sanirim artik ofisim olacak ve ise baslayacaktim. Odasina giderkenki heyecanimi hala atirliyorum...

Devam edecegim..

Hayatimin En Kotu Gunu

2012-10-02T22:33:00.000-07:00

Merhaba Arkadaslar, uzun bir aradan sonra US Airways'in Calgary'den Phoenix'e giden ucaginda size bu satirlari yazmaya cesaret edebildim, son yazimin ustune . Turkiye'de tatile ciktim, isten ayrilmama cok kisa bir sure kalmisti, sadece 1 ay daha calisip ayrilmayi planliyordum, bir gunumun 8 saatini daha once gezmeye bir turlu firsat bulamadim St. Petersburg'ta gecirdikten sonra, gece yarisina dogru Izmir'e vardim…

St. Petersburg gezisi boyunca bir cok kez babam ile telefonda konustuk,evet sehir onun 30 sene onceki ziyaretinden farkliydi ama telefonla bana gitmem gereken yerleri soyledi, cok yardimci oldu tarifleri, Izmire gelecegim saati soyledigimde havaalanindan gelip alayim dedi , bende yok babacim eve ben kendim gelirim dedi… Eve vardigimda babamin sagliginin bekledigim gibi pek iyi olmadigini gordum. 1 sene once Karaciger Kanseri teshisi konulmustu ama , hic sikayet etmiyor hem iyiyim diyordu, Gobeginde karacigerden kaynakli asit birikmisti, Babacim seni yarin hastaneye goturelim dedim, tamam dedi beni gordugune sevinde bende cok sevindim, ertesi gun onu Izmir Kent hastanesindeki Karaciger profesorunun yanina goturdum annem ile birlikte, Doktor muaye ettikten sonra babami disari cikardik , doktor durumu daha da kotulesecek dedi, ama o ana kadar babam guluyor sakalar yapiyordu, beni gordugu ve beraber vakit gecirdigimiz cok mutluydu, benim de bir kac doktoru gormem gerekti, ogle yemegi icin onu en cok sevdigi kofteciye Ramiz e goturdum ama merdivenleri cikamadi, bende paket yaptirdim asagi indirdim, beraberce yedik. Eve donerken cok kotulesti, ikinci kata onu zor cikarttim, o gun butun gun uyudu.

Ertesi gun benim sabah erkenden Kent Hastanesine gitmem gerekti, ogleye dogru eve geldigimde Kan Kustugunu gordum , babacim seni hastaneye kaldiralim dedim, hayir oglum dedi, yarin gideriz dedi, ama tekrar kan kusunca babacim durum ciddi dedim, oda peki dedi ve ambulas cagirdim ambulas geldiginde bunun babamin komaya girmeden once gorusum oldugunu bilmiyordum, Hastanenin acil servisinde sadece 5 saat daha yasadi, sonrada hayatiminin o ana kadar yasadigim en aci olayi gerceklesti ve babami kaybettim. Hastanede onu acil servise yatirirlarken daha onceki deneyimlerimizden dolayi annemi eve gondermistim, ona dinlenmesini degismeli olarak burada nobet tutacagimizi soylemistim. Annemi aradim, artik hastaneye gelmesini cok yoruldugumu soyledim. 20 dakika sonra geldiginde once onu bir yere oturttum sonrasinda da basimiz sag olsun dedim, aglama basladi dogal olarak, zaten elimizde ne vardiki yapilabilecek aglamaktan baska… Onu da alip acil serviste son bir kez daha gorduk, morgta gormektense orada gormek cok daha iyiydi inanin.. Babam canli gibiydi, olmemisti sanki uyuyor gibiydi. Cehresi Ataturk'un oldugu andaki haline cok benziyordu, demekki Siroz ve sonrasindaki Karaciger kanseri benzer etkileri yapmisti. Keske karaciger nakli disinda bir caresi olsaydi bu illetin , yada keske herkes organ bagisi yapiyor olsaydi, yillarca suren bekleme sureleri olmasaydi, yada keske Izmir Dokuz Eylul Universitesi 5 sene once babami organ nakli icin siraya soktugunu soyleyip daha sonrasinda evraklari kaybetmeseydi, keske insan hayati ulkemizde bu kadar ucuz olmasaydi, vs, vs….

Iste bunlari yazacagimi ve aglayip cok uzulecegimi bildigim icin bir turlu devam edemiyordum bloguma… Artik durumu biliyorsunuz. Rusya'daki isimden ayrildim. orada daha fazla kalmak istemedim artik, suan Kanada'da bir Amerikan firmasinda calisiyorum, ama Turkiye'ye artik kesin donus yapmayi planliyorum yani en azindan bu karari verebilmek icin ugrasiyorum. En kisa zamanda kaldigim yerden devam edecegim bloga.

Sabriniza ve ilginize cok tesekkur ederim...

Yeni Bir Yolculuk, Yeni Bir Macera

2012-06-09T03:25:00.000-07:00

Artık Tekfen Holding'in çalışanı idim, çok yakın zamanda Atyrau'daki projede çalışmaya başlayacağımı bildiriyordu Tekfen ve benden pasaport, sağlık raporu, diploma, banka hesabı gibi bilgiler istiyor, henüz ben Taylan'ın yanında çalışırken profesyonelliğini ve farkını ortaya koyuyordu. Bu durumda artık daha fazla Astana'da kalmak istemedim ve daha önce bahsettiğim gibi business class da olsa ilk uçağa bilet almıştım artık.

İlk kez business class da seyahat etmiş oldum, Cem Yılmaz'a katıldım, bir fark sezemedim, uçuşunuz 10 saat süremeyecekse o kadar para ödemeye değmez. Yolculuğum rahat geçti, İstanul İzmir uçuşum ise ekonomi sınıfı idi değiştirmesi biraz zor oldu ama alıştım....

Bu arada geçen yazımda Ustaların beni neden bıraktığını soranlar oldu, bende aynı soruyu onlara sordum ama hiçbirisi herhangi birşey hatırlamıyordu, en azından bana verdikleri yanıt bu şekide idi.

İzmir'de günlerimi dolu dolu geçirmek istiyordum. Nede olsa orada kısa bir süre kalacaktım, zamanım büyük bir bölümünü beni ileride altadacak olan kız arkadaşım ile geçirdim ( Şimdi dönüp baktığımda bu geçen zamana çok acıyorum, keşke elimde sihirli bir değnek olsada onun için harcadığım herşeyi elinden alabilsem. ) Kız arkadaşımla olmadığım zamanlarda ise ailem ile birlikteydim, arkadaşlarıma neredeyse hiç vakit kalmamıştı.

Tekfen'nin 3-4 gün sonra uçacaksın hazırlan haberi ile başlayan süre 19 gün sürdü, hatta 18. gün ben merkezi arayarak vaz geçip geçmediklerini sormak istediğimde onlardan yarın İstanbul'da iş ve işçi bulma kurumunun önünde ol, kontrat imzalayacaksın yanıtını aldım, açıkçası biraz şaşırdım sevinsem mi üzülsem mi bilemedim, kontratın imzalanmasının ardından hemen Kazakistana gidecekmiyim diye sorduğumu hatırlıyorum, yanıtları kontrat imzalandıktan sonra 1 hafta içinde gidersin şeklinde idi durumu babama anlattığımda beni İstanbul'a kendisi götürmek istedi, 2-3 saat sonra yola çıkmıştık bile babam ısrar ederek valizimi de yanıma aldırdı 1 hafta kalırız diye umuyorduk İstanbul'da. İstanbul'da teyzemin evinde 1 gece kaldık, ertesi gün sabah 8 de iş ve işçi bulma kurumundaydık, Benden başka 60 kişi daha oradaydı, ama benim dışımda herkes işçi olarak gidordu, kontratı orda gördüm 4-5 sayfalık bir kontrattı hayatımda ilkkez bir kontrata imza atıyordum, 1800 USD olarak maaşım belirtilmişti, çok düşünmeden imzaladım açıkcası.İmza aşaması bittikten sonra Tekfen yetkilisi bugün akşam saat 17:00 'da Aytrau'ya uçacağımızı söylediğinde ailecek yaşadığımız sok görülmeye değerdi kanımca.

Saat 15:00 da Annem Babam ve ben havaaalanındaydık, beklemeye başladık, havaalında ileride çok iyi arkadaş olacağım ve beraber teknik ofiste çalışacağımız bir arkadaşım ile daha tanıştım, oda ilerde şu anda eşi olan kız arkadaşı ile havaalanındaydı, ama kızcağız sürekli ağlıyordu gayet zor anlar yaşadı, hatta pasaport kontrolü sonrasında geri dönüp bir kez daha sarılmak zorunda kaldı kız arkadaşına...

Uçak elbetteki zamanında kalkmadı, tekfen tarafından kiralanan charter şeklinde isimlendirilen Rusya yapımı bir jet ile başlıyorduk 3 saatlik yolculuğumuza, en arka sırada oturuyordum, koltuğum tuvaletin dibinde idi, uçağın içindeki aşırı sıcak hava yetmiyormuş gibi üstüne birde tuvalet kokusunun eklenmesi yolculuğu çekilmez hale getirdi, biran önce bitmesi için dua etmeye başladığımda henüz havalanmamıştık.

Yol boyunca muhabbet ettiğim işlere mesleklerini sordum, bir tanesi kaynakçı olarak gittiği söyledi, ama şuana kadarki hayatında hiç kaynak yapmadığını overlokçu olarak çalıştığını söylediğinde bayağı şaşırdım, tabi bu arkadaşlar şantiyede yaptığımız kaynak testlerinde kaldılar, onları da geri göndermedik düz işçi olarak kullandık.

Uçak yere indiğinde sıcaklık ve koku dayanılmaz hale gelmişti biran önce çıkmak istiyorduk, ama bilmediğimiz bir nedenle bekliyorduk, henüz uçaktan çıktığımda uçaktaki şartları arayacağım aklıma bie gelmiyordu.

Devam edeceğim...

Bir Garip Eğlence ama En Pahalısından

2012-05-29T23:52:00.000-07:00

Ve sonunda o gün geldi çattı, ama Taylan her zamanki gibi sorun çıkardı, Cumartesi günü öğleden sonra Pazar gününe beton dökümü koydu, yani yine tatilimizi çalıyor çalışmamızı istiyordu. Böylece ben planın iptal edileceğini düşündüm ama arkadaşlar ısrarlıydı gidip dertleşecektik, itirazları kıramadım, Cumartesi günü Taylan'dan zorda olsa izin alarak işten erken çıktık, erken dediğim saat 19:00... Bu arada havalar oldukça sıcaktı artık, soğuk rüzgarları ile bizi titreten Astana'dan henüz haziran ayında +36 C derece sıcaklık ile gelen süpriz herkesi şaşırtmıştı.

İşten çıkar çıkmaz eve gidip duş aldım, ve sözleştiğimiz gibi tam 20:00 da nehir kenarındaydım. Arkadaşlar ile ilk gördüğümüz mekana girdik. Bizim ustalar vodka söylediler ama ben yarın çalışacağımızı bahane ederek içki içmek istemedim. Çay söylediğimi hatırlıyorum, bu arada bu bölgelerde her an çay içmek gayet normal bir durum. Dertleşmeye başladık , herkes elbetteki çok dolmuştu, neredeyse Taylan'dan bıkmışlardı, ve masadı tek konu Taylandı. Muhabbet hızlandıkça votka şişeleri birbirini kovalıyordu. İş arkadaşlarım halen Taylan'dan dert yanıyor, ve anlaktıkça içiyorlardı, bir ara bir kahve söylediğimi ve tuvalete gittiğimi hatırlıyorum. döndüğümde masada 3 güzel ve genç kız oturuyordu, iş arkadaşlarımın yanında, sonra kahveyi içmeye başladım kahveden 2 yada 3 yudum aldım, gerisini hatırlamıyorum, bu arada bu sırada benimle beraber olanlar, Kalıpçı ustası Ramazan Usta, Demirci Ustasi Şahin Usta, ve tercümanımız Jenya...

Sabah ev telefonunun sesine uyandığımda yatakta değil kanepede yatıyordum.Başım sanki birazdan çatlayacakmışcasına ağrıyordu, telefonu açmadım ama biri inatla aramaya devam ediyordu, 15-20 kez devam eden çağrılar sonrasında kendimi zorlayarak telefonu açmaya karar verdim, atmam gereken 3 adım bana kilometrelerce yol olarak görünüyordu, ama sonunda bir şekilde başardım ve telefonu açtım, hattın diğer ucunda Taylan vardı ve neredesin diye bağırıyordu, başımın çok ağrıdığını anlattım ama bu işe gel diye tutturdu, 10 dakika yürüyüş mesafesindeki yolu bu halde yürümem mümkün değilde araba göndermesini söyledim hayır hemen buraya gel diye bağırdı, bende telefonu suratına kapattım, aramaya devam etti. Telefonu fişten çektim, bu sırada bir gün önce olanları hatırlamaya çalıştım ama bunu elbette beceremedim.

Bu sırada o zamanlar çok popüler olan organ mafyası aklıma geldi.Vücudumda ameliyat izi olup olmadığını kontrol ettim sorun yoktu her organım yerli yerindeydi, tuvalete gitmeye karar verdim, dairenin apartmana açılan kapısı açıktı, ve bütün gece açık kalmıştı, Kazakistan gibi tehlikeli bir ülkede bu şartlarda öldürülmemiş olmama şaşırarak kapıyı kitledim. Tuvalette klozetin üstünde yarısına kadar içilmiş Jack Daniel's şişesi vardi, acaba ben mi içmiştim, hiç birşey hatırlamıyordum, viskiyi görür görmez midem bulanmaya başladı, ama kusamadım, daha sonra kanepeye geri dönerken değerli eşyalarım aklıma geldi. Evde bir diz üstü bilgisayar bir fotoğraf makinesi, yaklaşık 1000 Dolar para vardı, yani olması gerekiyordu ama hiç birisi olması gereken yerde değildi, ayrıca cüzdanım ve cep telefonum da yoktu, değerli hırsız arkadaşlar sadece pasaportumu almamışlardı ki bu harikaydı. Eğer pasaportumu da çalmış olsalardı Kazakistanda ne yapardım bilmiyordum. Bu sırada ailem ve kız arkadaşım aklıma geldi, telefonu tekrara fişine taktım, ailemi arayamazdım çünkü ev telefonunun Kazakistan dışına araması kapalıydı, bir süre geçtikten sonra annem aradı, cep telefonumun kapalı olduğunu söyledi bende merak etmemesini herşeyimin çalındığını ama benim hiç bişeyim olmadığını söyledim. Hemen bankaya gitmesini ve kredi kartlarımı kapattırmasını ayrıca tembih ettim, kredi kartım babamın kredi kartının ek kartı olduğu için bir problem yaşanmadan sonuca ulaştılar.

Yeniden kendimi zorladım ama hiç birşey hatırlayamıyordum, 1 saat daha yattıktan sonra öğleye doğru şantiyeye gitmeye karar verdim, Bir şekilde giyindim , ayakta durmakta zorluk çekiyordum ama önümde aşılması gereken 3 kat merdiven ve normal şartlarda 10 dakika sürecek ama şuan asılarca bitmeyecek gibi gelen upuzun bir yol vardı, Soğaka çıkar çıkmaz havanın sıcaklığının etkisiyle bayılacak gibi oldum, Astana belkide yüzyılın en sıcak gününü yaşıyordu yada bana öyle geliyordu. Bayılmadan şantiyeye ulaştım yol yarım saat sürdü bir çok kez öğürdüm ama kusmadım, şantiyeye geldiğimde Taylan durumu gördü, bu arada diğer ustalar ve tecüman iyi durumdaydılar, işlerinin başında ve çalışıyorlardı, ama ben iptal olmuştum, Taylan ilk önce neden bu kadar içtin dedi, sonrada hadi çıkalım sana bir çorba falan içirelim kendine gel dedi, bu tepki çok şaşırttı açıkçası, Arbat isimli Türk Lokantasına gittik bana bir çorba söyledi, yarısını içtikten sonra tuvalete koştum ama yetişemedim. benden sonra kim girdiyse onun adına ve tuvaleti temizleyen adına inanın hala üzülüyorum.

Daha sonra o gece benle berabe olan arkadaşlara durumu sorduğumda, nedense çok sarhoş olduklarını sonra evlere dağıldıklarını ama kızların benle kaldıklarını öğrendim, Polise gidip durumu anlattık ama doğal olarak bir sonuç alamadık, bu olayda bu şekilde kapandı, asla tam olarak o gece ne olduğunu öğrenemedim.

Daha sonrasında Tekfen'den Atyrau'daki projeye aynı maaşla kabul edildiğim haberi geldi, bende bu başıma gelenleri fırsat bilerek Taylan'a piskolojimin bozulduğunu ayrılmak istediğimi söyledim, en kısa zamanda ilk uçakla gitmek istiyordum. İlk uçağa sadece business class bilet vardı, ama ben ısrar edince o bileti aldı tabi benim ücretimden kesmek şartıyla, ayrıca 6 ay kalmadığım için geliş biletimin parasını da benden kesti, biraz avans verdi o avans ile cep telefonu aldım, toplamda 700 dolar alacağım kaldı, onu da Türkiye'ye göndereceğini söyledi. Yani 55 günlük Kazakistan Astana macerası 700 USD+ Business Class Dönüş ve ekonomi sınıfı gidiş bileti+Nokia N70 cep telefonu kazandırmış toplamda 3000 USD değerinde eşya ve bir çok özel bilgi ve fotoğraf kaybettirmiş oldu...

Bildiğiniz gibi bu 55 günlük deneyimden yaşadığım soygun nedeniyle elimde hiç fotoğraf yok, yukarıda Astana'nın gece hayatından bir örnek video var size fikir verir umarım.

İsteğiniz Üzerine Dilimin Döndüğünce Tavsiyeler Bölüm 2

2012-05-20T21:26:00.000-07:00

Sizden gelen istekler doğrultusunda yazımın ikinci bölümüne buyrun....

Networking

Peki İlk Kez Yurt Dışına Çıkacak Olan Arkadaşlara Nedir Tavsiyelerim...

Arkadaşlar kesinlikle ilk aldığınız teklife balıklama atlamayın.Teklif aldığınız firmayı yeterince araştırın. Şirketin web sitesi size bir fikir verecektir elbetteki, ama bu yeterli değil, muhakkak sosyal medyayı kullanın. Özellikle Linkedin de kesinlike o firmada çalışan birisini bulacaksanızdır. En azından bir e-mail gönderin kendinizi tanıtın, durumu anlatıp yardım isteyin. Mümkün olduğu kadar çok kişiye ulaşmaya çalışın. Ayrıca bu kişilere ulaşmanın kontak kurmanın sizin Networkunuzu geliştirdiğini unutmayın, ne kadar çok kişiye ulaşırsanız o kadar şanlı olacağınız artık her biriniz tarafından bilinen bir gerçek.

Nasıl Bir Eleman Aranıyor?

İlanlarda hepimiz görüyoruz, 2-5 sene deneyimli, ODTÜ, İTÜ, BÜ mezunu , çok iyi derecede ingilizce bilen, esnek çalışma saatlerine uyum sağlayabilecek, yurt içi ve dışı seyehat engeli olmayan, yetiştirmek üzere genç inşaat mühendisi aranıyor. Peki meali nedir bunun, "2-5 sene deneyimli," biraz bişeyler bilsin herşeyi biz mi öğretecez", "ODTÜ, İTÜ, BÜ mezunu" ben internet sitemde kadromdaki mühendisler bahsedilen üniversitelerden mezun olmuştur diye caka satacağım. "çok iyi derecede ingilizce bilen" Şirkette bir sürü ingilizce bilmeyen eleman var, birilerinin tercüman olması lazım bide tercüman mı tutalım?, "esnek çalışma saatlerine uyum sağlayabilecek" bende çalışma saatleri bitmez arkadaş, o kadar para veriyoruz eşek gibi çalışacak tabi, ben hafta sonu akşam 7-8 anlamam, "yurt içi ve dışı seyehat engeli olmayan" belli olmaz belki" acayip biyerde iş alırız gitmek istemez baştan anlaşalım. "yetiştirmek üzere genç inşaat mühendisi aranıyor" bu arada adama herşeyi biz öğretecez birde para verecez öyle mi? Ahmet ustanın aldığı maaşın biraz altını verin ki Ahmet Ustaya ayıp olmasın.

Diğer ilan detaylarından da bahsederdim ama Sayın Pakman yeterince bahsetmiş açın okuyun. Buyrun linki,

http://bpakman.wordpress.com/yurdum/insaat/

Herşey tamam iş ilanına başvurdunuz mülakata davet edildiniz , firmayı muhakkak araştırın gideceğiniz şantiyeden birilerine , facebook yada linkedin kullanarak ulaşmaya çalışın bilgi edinin ki süprizlerle karşılaşmayın. Mülakat sırasında sordukları soruları cevapladıktan sonra muhakkak kafanıza takılan soruları sorun firma yetkilisine, maaş konusuna çok takılmayın eğer yeterince deneyimli değilseniz fakat maaşları her ayın sonunda alıp almayacağınızı kesin sorun işverene, ben şahsen yerinizde olsam maaşımın 2-3 ay içeride tutulup sonra ödenmesini asla kabul etmezdim, neden benim paramın kullanımı firmaya vereyim ki, ama bu durumda siz karar verin çünkü bir çok firma bu şekilde çalışıyor yurt dışında. Çalışma izni (yasalara uygun olmayan şekilde çalışmayın) ve yıllık izin konusunu, şantiye ortamında kalacağınız yerin ve yemeğin şartlarını muhakkak öğrenin mümkünse kontratınıza yazdırın. Mutlaka bir kontratınız olsun tamam diyip gitmeyin.

Diyelim Yurt Dışına Çıktınız Peki Sonra,

Arkadaşlar açın gözlerinizi çevrenizi ve firmanızı tanıyın. Maaşlarda bir sıkıntı var mı öğrenin, 7-8 ay çalışıp hiç maaş alamayan insanlar tanıdım bu sektörde, kimse zevk için çalışmıyor unutmayın.

Uzmanlaşın

Şatniyelerde en fazla karşılaşacağınız tipler ne iş olsa yaparım abi tanımına uyan tiplerdir, bu arkadaşlardan genelde pek birşey olmaz, ne uzarlar ne kısalırlar, 50 yaşına gelip halen teknik ofis mühendisi yada saha mühendisi olarak çalışan örneklerini görürsünüz şantiyelerde, ağızları çok laf yapar her konuda birşeyler bilirler ama hiçbirşeyin uzmanı değillerdir, kesinlikle bunlardan olmayın, yaptığınız işi ciddiye alın en iyi siz bilin ve işinizi muhakkak takip edin.

Her Zaman Daha İyisini İsteyin

Mükemmeliyetçi olmaz genelde ruhsal açıdan sorun yaratır, hiçbirşeyi beğenmezsiniz ama işinizde bunu uygulayın, yaptığınız işi hızlı yapın ama muhakkak 2-3 kez kontrol edin. Kendinizi geliştirmeye çalışın daha iyisini yapmaya çalışın, insanlarla konuşun fikirlerini alın muhakkak.

Öğrenmek İçin Daha Fazla Çalışmak Gerekiyorsa Elinizden Geleni Yapın.

Arkadaşlar her işin ücreti para olmaz, bazen saatlerce çalışmanızın karşılığı bir işin kolay yolunu öğrenmek olabilir. Yada saatlerce çalışmanız karşılığında bir bilgisayar programını çok iyi derece öğrenebilrsiniz. Değerini bilin şikayet etmeyin.

Yaptığınız İşin En İyisi Siz Olun

Bunu mutlaka başarın, her zaman en iyisi yada en iyilerinden biri olmaya çalışın, sadece Türkiye'de değil dünyada bu seviyeye ulaşın, Örneğin uzmanı olduğunuz inşaat işinde Steel Structural Superintendent arandığı zaman akla gelen 4-5 isimden biri siz olun. Bunu başardığınızda aşağıdaki tavsiyeleri aklınızdan çıkarmayın.

Yetenekleriniz Kıymetini Bilin ve Onları Değerinden Aşağı Kimsenin Kullanmasına İzin Vermeyin.

Arkadaşlar vereceğiniz hizmetin ücretinin bir alt limiti mutlaka olsun bu limitin aşağısında ücret tekliflerin değerlendirmeyin bile, merak etmeyin siz artık en iyilerden birisiniz 2-3 ay işsiz kalsanızda istediğiniz seviyede bir iş elbet bulacaksınız. Belirlediğiniz limitin altında bulduğunuz işlerde mutlu olamazsınız unutmayın.

Kendinize Saygınız Olsun! Kendi Kurallarınızı Kendiniz Koyun

Erkenden işinizin başında olun, çok acil durum olmadıktan sonra izin almamaya ve mesai saatlerinden iş yerinden ayrılmamaya özen gösterin. Yemek saatinde iş konuşmayın, mesai saatlerin dışında gelen aramalara cevap verin fakat durum hakikaten acil değilse yanıtınız yarın görüşürüz şeklinde olsun.

Her İşe Atlamayın Seçici Olun.

Diyelimki kariyeriniz boyunca otoyol inşaatında çalıştınız ama size hatane inşaatından bir teklif geldi, teklifi iyi düşünün artılarını eksilerini bir kenara yazın, tabiyki kabul edip etmemek sizin elinizde ama dediğim gibi iyi değerlendirin bu işin profesyonel olduğunuz alana ters etkisi olabilir, özgeçmişinizde özellikle yabancı firmalar için kötü not olabilir unutmayın.

Hobi Edinin.

Örneğin fotoğraf çekin, yada spor yapın, şantiyelerinizde veya kaldığınız yerlerde her zaman medeniyet olmaya bilir unutmayın, kendi kendizini oyalayacak bir hobiniz mutlaka olsun.

Fark Yaratin. Hedefiniz Her Zaman Bugün Nasıl Bir Fark Yaratabilirim Olmalı.

Arkadaşlar bunu bir şekilde yapın ve bunu yaptığınızı herkese hissettirin , ve özgeçmişinizde bu farkları mutlaka belirtin. (Bakın amcalar fark yaratmışlar.)

Emeğinizin Karşılığını Mutlaka İsteyin.

Pazar çalışması ve fazla mesai yapmamaya çalışın, işinizi iş saatlerinde bitirin fakat mecbur edilirseniz bunu mutlaka ücretlendirin.Çekinmeyin kimse zevk için çalışmıyor unutmayın işverenenizden daha zengin değilsiniz.

Son Olarak

Kontrat imzalarken çok dikkatli olun, her sorunu öngörmeye çalışın, ve herşeyi kontratınızda yazılı hale getirin, anlaşmazlık durumunda kontratınızdan başka yardımcınız olmadığını unutmayın.

Ayrıca yüksek pozisyonlara geldikçe geçtiğiniz evreleri unutmayın, çalışanlarınıza adil olun.

Değerli Patronumun Şahane Fikri ve Sonunda Gelen İyi Bir Haber

2012-05-16T22:42:00.000-07:00

Merhaba arkadaşlar, galiba google ile anlaşabileceğiz en azından ilk değerlendirmeyi geçmiş blogum, açıkçası bu durum bana moral ve yeniden yazma isteği verdi. Evet google bootları okuyucu değiller ve benim amacım da google reklamlarında para kazanmak değil, ama onlara başvurup sürekli siteniz bizim için uygun değil yanıtı almak insanı ister istemez sinirlendiriyor. Ama sonunda onaylandığımı görmek de gerçeken sevindirici. Bu arada bana mesaj, e-mail yada diğer yollar ile bir şekilde ulaşıp çok güzel şeyler söyleyerek motive eden arkadaşlara çok teşekkür ederek başlamak istiyorum bu yazıma. Bu yazımda yeniden blogumun konusuna yani yaşadıklarıma geri dönüyorum, İsteğinizi Üzerine Dilimin Döndüğünce Tavsiyeler yazının ikinci bölümünü sizden gelen tepkiler doğrultusunda yazıp yazmayacağıma karar vereceğim. Lütfen yorumlarınızı esirgemeyin, tavsiyelimi okumak isteyip istemediğinizi öğrenmek istiyorum. Bana ulaşmak için blogtaki yorum bölümünü yada gezginsantiyeci@gmail.com e-mail adresini kullanabilirsiniz.

Taylan'ın Türkiye tatili hem Taylan'a hem de bana iyi gelmişti, Taylan Türkiye tatilinden sonra biraz sakinleşti, benim de şantiyede geçirdiğim zaman ve şantiyeyi tek başıma yönetme deneyimin/zorunluluğum nedeniyle özgüvenim artı. Taylan işlere daha az karışmaya başladı, sahada geçirdiği zamanı azalttı, başka işler peşinde olduğunu söylüyordu, şantiyedeki her imalat benim bilgim ve kontrolündeydi. Hergün saatlerce çalışıyor, çamaşırlarımı yıkayama, alışveriş yampaya vakit bulamıyordum, hayatım sadece çalışmaktan ibaret olmuştu, ama şantiyecilik bir yandan beni cezbetmeyede başlamıştı, sürekli değişen ve çözülmesi gereken problem işimi sürekli heyacanlı kılıyor, şantiyede geçirdiğim yeterince uzun zamanlara rağmen bu süreler çok kısamıymış gibi geliyor çoğu zaman yemek yemek veya su içmek bile aklımdan çıkıyordu.

Bütün şantiyelerde olan sorunlarla yüzleşiyor ve onlara çözümle üretmek zorunda kalıyordum, ama olaksızlar sorunları çok daha zor hale getiriyordu, şantiyemizde demirci daha önce hiç demir kesmediği için demir kesme makinasını çalıştırmak onu kullanmaya öğrenip daha sonrada bu arkadaşa bunun nasıl yapılacağını öğretmek, demir bağlamak, çakılan kalıpları kontrol etmek, projeye uygun olmayan detayları veya yapılan hataları zamanında düzeltmeye çalışmak, ayrıca yenemeyecek kadar kotu tadı olan yemeklere katlanmak ile geçiyordu günlerim, 22 yaşında saçlarım beyazlamaya başlamıştı.

Eskisi kadar olmasada en azından haftada iki kez tüm şantiye olarak Taylan'ın tacizleri bağırıp çağırmaları devam ediyordu elbette, ama durum daha katlanılabilir olmuştu, işte yine tüm şantiyeyi taciz ettiği günlerden birinde yeni bir fikirle geldi saygı değer patronum...

Taylan güzide ilimiz Aydın'dan gelen İsmail ve Şahin ustalara bir daire tutmuştu, ama İsmail usta aklını kullanarak ilk haftanın sonunda ayrıldığı için Şahin usta evinde tek başına kalmıştı, 1 aylık kirası ödendiği için 1 ay bu şekilde kaldı, ama ayın sonunda evde tek başına kalmasına gönlü razı olmadı değerli patronumun, kesinlike evlere verdiği parayı değil, sadece bizi düşünen ve bunu özellikle belirten değerli patronum bana kendime ait tek lüksüm olan sadece 22 metre karelik tek bir odası olan (1+0) evimi evde geçirdiğim saatlerde (yaklaşık 7-8 saat uyuyarak) sıkılmamı önlemek amacıyla Şahin usta ile paylaşmamı emretti. Değerli patronumun kendime ait hiç bir alanım kalmayacağını bütün gün aynı insan ile çalışacağım yetmiyormuş gibi birde bu arkadaş ile evdeki tek odamı, tek duşumu ve tek tuvaletimi ve uykuda geçen zamanımı paylaşmamı beklemesi beni ziyadesiyle sinirlendirdi, tepkim çok sert oldu, bağırıp çağırdıktan sonra böyle bişeye yapması durumunda ilk uçakla Türkiye'ye döneceğimi ilettim, bu şekilde bir tepki beklemeyen Taylan kararından vaz geçmek zorunda kaldı.( Bu arada fotoğraf makinesi ve bilgisayarımı çaldırdığım için elimde hiç resim yok ama ev aşağı yukarı bu resimdekine benziyordu sadece eşyalar daha eski ama genişlik bu kadar başka oda yok, fotoğrafın çekildiği yerde de bir yatak olduğunu düşünün.)

Bu arada iki hafta önce genel başvuru yaptığım Tekfen Holding'ten Atyrau'daki (Kazakistan) şantiye için taşeron hakediş mühendisi olarak kabul edildiğim yanıtı geldi, çok sevinmiştim sonunda Taylan'ın zülmünden kurtulacaktım. Ama Atyrau nasıl biyerdi? Orada beni ne bekliyordu? Ayrıca taşeron hakediş mühendisiliği nasıl bir işti? Bu konularda hiçbir fikrim yoktu ve çalışmakta olduğum şantiyedeki olumsuz deneyimler beni çok endişelendiriyordu. Ama kesinlikle burdan kurtulmak istiyordum ayrıca Tekfen bir çok mühendis gibi hayalimdeki şirketti sonunda büyük bir organizasyonun bir parçası olacaktım.

Bu karmaşık duygular içerisindeyken Taylan'ın kafasına göre bir hafta önce iptal ettiği 3 hafta aralıksız çalıştıkran sonra sonunda bir gün dinlebileceğimiz o eşşsiz pazar günü geldi çattı, Şahin ve Ramazan usta Taylan'sız olarak dışarı çıkıp kafaları çekip dertleşmeyi önerdiler. Ben bu fikri pek benimsemesem de oradaki birkaç arkadaşımda olan değerli çalışanlarımı kırmak istemedim ve tekliflerini kabul ettim. Ama bu gecenin hayatımdaki en unutulmaz gecelerden biri olcağını tahmin bile edemiyordum o sırada...

Çok yakında Kazakistan'daki çılgın ve bir o kadar tehlikeli gece hayatı ile ilk yüzleşmemin hikayesini anlatacağım sizlere.Umarım beğenirsiniz, Hepinizi bir sonraki yazımı okumaya davet ediyorum.

İsteğiniz Üzerine Dilimin Döndüğünce Tavsiyeler Bölüm 1

2012-05-14T21:22:00.000-07:00

Yazıları aksatmakta üstüme yok biliyorum. Ama açıkçası google addsee uygulamısı biraz moralimi bozdu. Bir türlü onay alamıyorum sevgili google botlarından. Bir türlü uygun hale getiremedik sitemizi, nedense uymuyoruz ağız tatlarına. İnsanın morali bozuluyor sonuçta ama sizden gelen elektronik postalar yeniden yazmam gerektiğini hatırlattı bana, bu şansı değerlendirip hepinize çok teşekkür ediyorum.

Bugün tarzımın dışına çıkıp deneyimlerim ( otuz yıldan bahsetmiyorum elbette sadece yedi yıl) ve bana kazandırıp kaybettirdikleri hakkında yazmak istiyorum. Günlük hayat tadından uzaklaşıp biraz daha genelleme yapalım bakalım ne kadar başarılı olabileceğiz.

Peki nedir en basit tanımıyla inşaat mühendisliği? Sizi duyar gibiyim, optimim maliyetler, kaliteden, güvenlikten bahsediyorsunuz. Ben tam olarak onu sormuyorum aslında, kitaplarda yazanlardan çok gerçekte ne olduğu önemli. okulu bitirdikten sonra ilk yılınızda projerini anlayabildiğinizi ve işi bildiğinizi ustalara ve formenlere gösterebilme çabasıdır inşaat mühendisliği meslektaşlarım için belkide, aynı zamanda zorunluluk/zarar oranıdır belki işverenler için. Yeni mezun inşaat mühendisi şantiyedeki ilk gününde sudan çıkmış balık gibidir aslında. Teknik olarak kendini çok yeterli görür ama o teknik bilgi ile şantiyede karşına çıkanın hiç bir alakası yoktur. Örneğin Temel mühendisliği dersinde mühendisimiz temeli nasıl dizayn edeceğini öğrenmiştir, ama şantiyede o temeli inşaa etmek için kaç işçiye ihtiyacı olduğunu , bu işi becebilmek için hangi kazı makinelerini ne kadar saat kullanacağını bilmiyordur örneğin. İşin sırasını az çok tahmin etsede işin nasıl yapılacağını kaç gün süreceğini bilemez ayrıca aynı anda kendisini küçük gören usta ve formenlerin sınav niteliğinde soruları ile karşılaşır, bu arkadaşlar kendilerinin mühendisten üstün olduğunu gösterme çabasındadır, gidip üniversite bitirmemiştir ama yıllarını bu işe vermiştir. Mühendis ise bitirdiği üniversiteye güvenir ve karşısındaki formenin /ustanın bilgi yoksunu olduğu kanısdadır. Bu sürtüşmeler üstünlük çabalı yeni mezun mühendisimiz tarafından fark edilene kadar bu şekilde sürüp gider.

Yeni mezun mühendisimizi bu ayrımı fark ettiği anda bir dönemeçtedir aslında, kimisi bu dönemeç sonunda gerisin geri dönerek işçilerinden ve ustalarından öç almak istemektedir çünkü, bu sırada işide biraz olsun öğrenmiştir ve onlara türlü eziyetler planlar tatsızlık çıkartır henüz çok genç olduğundan fazla bağırıp çağıramaz ama bu ileride onun için çalışanları canından bezdirecek seviyeye ulaşacaktır. Diğer grup ise bunu avantaj olarak kullanmak yolunu seçer, o ana kadar kensi ile dalga geçen ustalarından birşeyler öğrenmeye çalışır bir şekilde ustaların deneyimlerene saygı göster ama aynı şekilde otoritesini de kurar. Altında çalışanların da ona saygı göstermesini sağlar. Bu dakikadan sonra kendini geliştirmek için harcadığı çabalar ileride en büyük deneyimi olacaktır aslında.

Benim mühendislik hayatımda bu şekilde başlayacaktı aslında ama nedense vazgeçti bu şekide başladıktan sonra kısa bir süre sonra....
Aslında herşey sıradandı staj yaparken 4. metredeki tabliyenin betonunu dökecektik, ben okulda öğrendiğim üzere her mikserden slamp alınması için tutturdum, elemanlar ilk kamyon için bunu uygulasarda 12 mikser için bunu yapmak istemediler ve doğal olarak stajeri dinlemediler ama ben işi bu şekilde yapmak konusunda itiraz ederek slap alma işini kendim yapmaya çalıştım, beceremedim mikserler uzun süre beklemeye başladı, hava da sıcaktı sıcaklık artınca işi durdum bu sırada ustalar üstüme yürümeye başladılar tabliyeden aşağı atlayarak kaçabildim anca. Yani işler yolunda gidiyordu, daha öncede bahsettiğim gibi bodrumda bir işe girdim ama şirket battı, sonra İzmir'de işe girdim ama orada patronumun davranışı ve birazda şans beni yurt dışına yöneltmiş oldu, sonrada anlatmakta olduğum sıra dışı deneyim ile yüzleştim. Bu yüzleşme ve sonrasında olanlar hakkında yazılarım devam ediyor bugün için kalıplarım dışına çıkarak kişisel gözlemleremi dayanarak bazı önerilerimi sizinle paylaşmak istiyorum.

Yurt Dışındaki Şantiyelerde Kariyer Hedefleyen Arkadaşlar

Bu konuda söylenecek elbetteki çok şey var ve bu işi tabiyki en iyi bilen ik uzmanları, ama kendimce aşağıdaki başlıklara dikkat etmenizi tavsiye ediyorum.

Özgeçmişiniz.

Arkadaşlar özgeçmişinizi reklamınız gibi düşünün, insanlar sizin hakkınızda ancak burada yazılanlara bakarak bilgi sahibi olacaklar. Ve başvurduğunuz işe başvuru sayısı genel olarak çok fazla olacağı için reklamınız ile işvereni ikna etmek belki sadece 30 saniye kadar süreniz olacak. Bu süre içinde işveren veya insankaynakları uzmanı sizin cv nizi okumaya devam edecek yada bir köşeye fırlatarak sonraki adaya geçecek. İşvereni etklemelisiniz peki nasıl? Reklamınız göze hoş gelsin, düzenli olsun, cvnizi başladığınız yazı karakteri ile tamamlayın, arabaşlıklara ve ana başlığa özen gösterin.
Kanımca en çok yapılan yalnışlardan biri de görev tanımı ve açıklamısı. Aşağıdaki şekide cv ler ile çok karşılaşıyoruz. ( Bakın değerli Ömer arkadaşımıza yaratıcı bir cv postalanmis, benim cv yi görünce karnım acıktı bu şekilde hazırlamak size kalmış elbet :) )

Egitim

2000-2005 Kocaeli Universitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü

Deneyimler

2005 Umuttepe Yerleşkesi İnşaatı / Şantiye Şefi
2006 Villa inşaatı / Şantiye Şefi

Arkadaşım kim seni mezun olur olmaz şantiye şefi yaptı, neden yaptı? Projenin detayları neydi? Ne büyüklükte idi? Tam olarak şirkete ne katkı sağladığınız? Hangi başarılara ulaştınız?

İşverenin size ulaşabileceği telefon numaraları belirtin ve ulaşılabilir olun. Özellikle genç arkadaşlar cv lerinde bir telefon numarası veriyolar ama o telefon numarasını saatlerce aramanıza rağmen ulaşamamanız olası. Kısacası ulaşılabilir olun.

Yabancı Dil

Arkadaşlar hiç yabancı dil bilmeden yurt dışınca çalışmak istiyorlar. İyide arkadaşlar şirket sizin için tercüman istihdam etmek zorunda mı? Yabancı dili çok iyi bilmeniz gerekmiyor, kendinizi ifade edin yeter. Tabi kontrat grubunda çalışmak gibi niyetiniz yok ise. Kontrat grubu yazışmalar ve okuduğunu doğru şekilde anlamayı geerktirir.

Kendine Güven

Yaptığım mülakatlarda iş arayan yeni mezun arkadaşlardan şu şekilde tepkiler aldım.

Acaba ben bu işi becerebilir miyim? Bunu bana soran arkadaş şansını ister istemez kaybetti, güven vermiyor.
Ben daha önce yurt dışında hiç çalışmadım, korktum biraz açıkçası... Bu arkadaşta maalesef elendi kendine güvenmiyor. Arkadaşlar kendinizie güvenin yapabileceğinize inandığınız işe başvurun mülakat sırasında olumsuz cümleler kurmayın.

Ne İstediğinizi Bilin...

Mülakatlarım sırasında bir arkadaş inşaat mühendisi olarak yeni mezun olduğunu ama babasının çantacısınında çalışacağını söyledi. Ama alacağı maaşa göre kararını değiştirebileceğini ekledi sözlerine.( Bende teşşekür ettim doğal olarak) Bir başkası ise 3 ay içinde KPSS sınavının yapılacağını o sıvandan sonra müsait olacağını belirtti. Arkadaşlar genel olarak ne istediğimizi bilmiyoruz. Bunu geliştirmemiz gerekiyor , yukarıda bahsettiğim arkadaşlar verilen ilana başvurdular ama neden başvurduklarını kendileri de bilmiyorlar...

Bu yazı bu şekilde sürüp gidecek iki bölüme ayıralım. Yoksa okuması çok sıkıcı olacak. Bir sonraki bölümde görüşürüz.

Taylan'ın Türkiye Tatili

2012-02-01T19:59:00.000-08:00

Biliyorum yazılarımı çok aksattım, tatile giderken bol bol boş vaktim olacağını ve bir çok yazı yazacağımı düşünmüştüm aslında. Ama planları gerçekleştirmek beklendiği kadar kolay olmuyormuş. Açıkçası çok güzel ve uzun bir tatil geçirdim ve yaklaşık 2 hafta önce tekrar işe başladım. Tatilde çok yoğundum, Türkiye ve Amerika'da çok güzel zamanlar geçirdim, çok eğlendim. Sibirya'da geçen iki haftada ise izindeyken kalan işleri toplamakla uğraştım, eve geldiğimde yorgunluk nedeniyle zamanımı uykuda geçirdim ayrıca son 1 haftadır hayatıma eklenen bronşitte cabası. Kısacası mazeretim var yeterli olmasa da var. Kaldığım yerden devam ediyorum...

Taylan, iyi çalış, işi boşlama , milletin erken çıkmasına izin verme, performans düşmesin gibi kendince haklı bana göre saçma öğütleri sıraladıktan sonra 1 haftalığına Türkiye'ye gitti. Tahmin edeceğiniz gibi o gün kendimi dünyanın en mutlu insanı gibi hissettim. Taylan'ın izinde olduğu ilk gün, herşey çok güzeldi, şantiyenin performansı arttı, ayrıca çalışanlar o gün evlerine dönerken gülümseyerek ayrıldılar şantiyeden. Fakat ikinci gün Taylan'ın izinde olduğuna emin olan Kazak çalışanların bir bölümü işe gelmediler. Ve bu guruba tercümanda dahildi. Tercümansız olarak şantiyeyi yönetmeye çalışıyordum, Türk ustalarda bir miktar Rusça bilseler de tam istediğimi anlatamıyorlardı, sonuç olarak, vinç operatörleri verimsiz çalışıyor, kaynakçılar yapacakları işi bir türlü anlamıyor işçiler ustaları anlayamadıkları için çalışıyor gibi yapıyor ama aslında hiç bir şey yapmıyorlardı. Sadece Kemal usta yarım yamalak Rusçası ile her yere yetişmeye çalışıyor. Ama işçiler tarafından anlaşılamayınca sinirleniyor sağa sola bağırıp çağırıyordu. Bende sürekli tercümana telefon ediyordum ama tahmin edileceği gibi cevap vermiyordu. O günü çok büyük bir sorun olmadan atlattım.

Ertesi gün sabah tercüman yine işe gelmedi, ama bu kez büyük bir problemim vardı, Devlet görevlileri şantiyeye gelmişlerdi ve aralıksız sorulur soruyorlardı, adamları anlamıyor olmam onlar için hiç birşeyi değiştirmiyordu, Rusça konuşuyorlar ve cevap alamayınca sinirleniyorlardı. Bende aralıksız tercümanı arıyordum. 10. arama dan sonra telefonuma yanıt alabildim tercüman telefonu açtı ama sarhoştu, hastayım gibi bir şeyler saçmaladıktan sonra telefonu kapattı. Bu sırada devlet yetkilileri işi durdurmaya karar verdiler. Bende mecburen Taylan'ı aradım. Ona durumu anlattıktan ve hiç birşeyi beceremediğime dair kalayı yedikten sonra, Taylan müşteri ile konuştu. Devlet görevlileri kısa bir telefon konuşmasından sonra, hiç birşey söylemeden şantiyeden ayrıldılar, onları bir daha şantiyede görmedim.Ayrıca durumu Taylan'a anlattıktan 2 saat sonra hasta olduğunu söyleyen sarhoş tercümanımız şantiyeye geldi, ayakta zor duruyordu ama şantiyedeydi.

Bu olaydan sonra tercüman işe devam gösterdi, böylece başka bir büyük sorun olmadan, Taylan'ın izin periyotunu atlamış oldum. Ama bu zamanı sorunsuz geçirmek için her zamankinden çok daha fazla çalıştım. Taylan arabasına bana bırakmıştı fakat şoför şantiyede çok uzun süreler kalmak istemiyor. Genelde beni beklemeden eve gidiyordu. Bende her zamanki gibi gece yarısı Astana sokaklarında yürümek zorunda kalıyordum. Kazakistan sokaklarında gece yarısı yürümenin ne kadar tehlikeli olduğundan haber değildim henüz. O saatlerde genelde herkes sarhoştu ve komik manzaralar oluşuyordu, bende herhangi bir şekilde uyarılmadığım için sokaklarda yürümekte bir sorun görmüyordum.

Şimdilik bu kadar, yakında devam edeceğim