മലയാളഭൂമിക ബ്ലോഗ്‌ മാഗസിന്‍

നവംബര്‍ ലക്കം

2013-10-31T23:31:00.000+05:30

നവംബര്‍ ലക്കം

എല്ലാ മലയാളികള്‍ക്കും കേരളപ്പിറവി ആശംസകള്‍

കവിത മണല്‍ ഘടികാരം = ബഷീറലി ആലിയ്ക്കല്‍ ,സ്വപ്നം =മരിയ അന്റൂ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കപ്പെടെണ്ടവര്‍ = ബിജ് ലി സുജേഷ് ഭിക്ഷു = റെജി വര്‍ഗ്ഗീസ് പ്രിയ മാഡം ജിക്ക് = സന്ദീപ്‌ നായര്‍ കവിത എന്നില്‍ ജനിയ്ക്കുമ്പോള്‍ = ബിജു ജി നാഥ്

കഥ സമാന്തരങ്ങള്‍ എന്റെ ജീവിതങ്ങള്‍ = സജി രാജ് ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി , കടങ്കഥ മേപ്പന്‍കോട്
വിദ്യാധരന്‍

ലേഖനങ്ങള്‍ സ്വാസ്ഥ്യം കെടുത്തുന്ന ഓര്‍മപ്പെടുത്തലുകള്‍ = ഇളവൂര്‍ ശ്രീകുമാര്‍ .....ഒരു പോങ്ങ ബിസായവും പൊഞ്ഞാറും=കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍ ...കവിതയിലെ കാലബോധങ്ങള്‍ = സി എന്‍ കുമാര്‍ ,

പുസ്തകങ്ങള്‍ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ കാവ്യസഞ്ചാരങ്ങള്‍ ഇളവൂര്‍ ശ്രീകുമാര്‍

കാര്‍ട്ടൂണ്‍

ചില്ലറതോമാസേട്ടന്‍ അനില്‍കുമാര്‍ നാരായണന്‍

കുന്നിമണി നിറമുള്ള ബാല്യകാലം = ശങ്കരീകൃഷ്ണ

സാഹിത്യനായകര്‍

രചനകള്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍

http://malayalabhoomika@gmail.com

ഒക്ടോബര്‍ ലക്കം

2013-10-01T12:20:00.000+05:30

ഒക്ടോബര്‍ ലക്കം

കവിത ഭിക്ഷു = റെജി വര്‍ഗ്ഗീസ് പ്രിയ മാഡം ജിക്ക് = സന്ദീപ്‌ നായര്‍ കവിത എന്നില്‍ ജനിയ്ക്കുമ്പോള്‍ = ബിജു ജി നാഥ് സാരി വിസ = ജോമിറ്റ്‌ ജോയ് , ആസൂത്രണങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രം = ബിനോജ് കാലായില്‍

കഥ ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി , കടങ്കഥ മേപ്പന്‍കോട്
വിദ്യാധരന്‍

ലേഖനങ്ങള്‍ഒരു പോങ്ങ ബിസായവും പൊഞ്ഞാറും=കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍ ...കവിതയിലെ കാലബോധങ്ങള്‍ = സി എന്‍ കുമാര്‍ , അനുഭവം ... ആത്മാവ് ... ഗുരു ... ഈശ്വരൻ = വെന്മാരനല്ലൂര്‍ നാരായണന്‍

പുസ്തകങ്ങള്‍ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ കാവ്യസഞ്ചാരങ്ങള്‍ ഇളവൂര്‍ ശ്രീകുമാര്‍

കാര്‍ട്ടൂണ്‍

ചില്ലറതോമാസേട്ടന്‍ അനില്‍കുമാര്‍ നാരായണന്‍

കുന്നിമണി നിറമുള്ള ബാല്യകാലം = ശങ്കരീകൃഷ്ണ

സാഹിത്യനായകര്‍

രചനകള്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍

http://malayalabhoomika@gmail.com

സെപ്റ്റംബര്‍ ലക്കം

2013-08-30T02:06:00.000+05:30

എല്ലാവര്ക്കും നന്മയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മധുരം കിനിയുന്ന ഓണാശംസകള്‍

കവിത സാരി വിസ = ജോമിറ്റ്‌ ജോയ് , കാവ്യനര്‍ത്തകി = ബിജു ജി നാഥ് , ആസൂത്രണങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രം = ബിനോജ് കാലായില്‍

കഥ ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി , കടങ്കഥ മേപ്പന്‍കോട്
വിദ്യാധരന്‍

ലേഖനങ്ങള്‍ കവിതയിലെ കാലബോധങ്ങള്‍ = സി എന്‍ കുമാര്‍ , അനുഭവം ... ആത്മാവ് ... ഗുരു ... ഈശ്വരൻ = വെന്മാരനല്ലൂര്‍ നാരായണന്‍

പുസ്തകങ്ങള്‍ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ കാവ്യസഞ്ചാരങ്ങള്‍ ഇളവൂര്‍ ശ്രീകുമാര്‍

കാര്‍ട്ടൂണ്‍

ചില്ലറ വിനയചന്ദ്രികയില്‍ മുങ്ങി മുങ്ങി .......

സാഹിത്യനായകര്‍

രചനകള്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍

http://malayalabhoomika@gmail.com

2013 ആഗസ്റ്റ്‌ ലക്കം

2013-08-29T23:08:00.002+05:30

മുളവന എന്‍ എസ് മണിയുടെ
രചന

കവിത

കറിയുപ്പ് = ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി
മയില്‍‌പ്പീലി =ജയകുമാര്‍ ആതിരപ്പള്ളി
കേക്കുമരം = ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

കഥ

കടങ്കഥ = മേപ്പന്‍കോട് വിദ്യാധരന്‍

ഖുറൈഷി = അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി

സാഹിത്യനായകര്‍

ലേഖനങ്ങള്‍

രചനകള്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍

ജനുവരി ലക്കം

2012-01-01T01:06:00.008+05:30

പുസ്തകം1 . ലക്കം 3 . ജനുവരി 2012 email malayalabhoomika@gmail.com

************************************************************

"മലയാളഭൂമിക" ഫെയിസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ബ്ലോഗുമാഗസിന്‍

************************************************************

വിഭവങ്ങള്‍
===================================

കവിത
കറിയുപ്പ് --------- ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി

മയില്‍പ്പീലി ---------------- ജയകുമാര്‍ അതിരപ്പിള്ളി

കേക്ക് മരം -----------ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

കാല്‍വരികുന്നിലെ ദേവന്‍ --------മനു നെല്ലായ

കഥ
ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി

പരിണാമം വിധു ചോപ്ര

സ്മരണയില്‍
യാത്രാമൊഴി അനുപമ മേനോന്

============================================ മുഖമൊഴി

ചിന്ത
മണിക്കുറിപ്പുകള്‍ മണി കെ ചെന്താപ്പൂര്

അനുഭവം ... ആത്മാവ് ... ഗുരു ... ഈശ്വരൻ വെന്മാരനല്ലൂര്‍ നാരായണന്‍

ഭീമസേനന്‍ വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നു സി എന്‍ കുമാര്‍
========================================================

ജീവനം

സുസ്ഥിര ജീവനം -- വ്യവസ്ഥ - യുടെ രൂപീകരണം

സന്തോഷ്‌ ഒളിമ്പസ്

================================================================

പുതുവര്ഷം നല്‍കുന്ന സന്ദേശം

കഴിഞ്ഞ വര്ഷം നമുക്ക് നല്‍കിയത് സംഘര്‍ഷ ഭരിതമായ അനുഭവങ്ങളാണ്.ലോകത്താകമാനമുള്ള പ്രതിഷേധസമരങ്ങളും പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളും നമ്മുടെ മനസിലുണ്ടാക്കിയ വേദനകള്‍ മറക്കുവാനും ആനുഭാവങ്ങളില്‍ നിന്ന് പാഠമുള്‍ക്കൊണ്ട് പുതുവര്ഷം നമുക്ക് സമാധാനവും സന്തോഷവും സമ്പല്‍ സമൃദ്ധിയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു നല്ല വര്‍ഷമായി തീരട്ടേ എന്ന് പ്രത്യാശിയ്ക്കുകയും ലോകസമാധാനത്തിനായി നമ്മള്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും കഴിയുന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഭാഗഭാക്കാകാന്‍ കഴിയട്ടെയെന്നും ആയതിനായുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുകയും ചെയ്യാം.

മലയാളഭൂമികയുടെ എല്ലാ വായനക്കാര്‍ക്കും സ്നേഹം നിറഞ്ഞ നവവത്സരാശംസകള്‍.............

======================================================

കറിയുപ്പ്

ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി

അച്ഛനൊരു
മുളക് പാടമായിരുന്നു,
ഉപ്പിനോട്
അടങ്ങാത്ത
അത്യാര്‍ത്തിയാണ്.
പ്രഷറിനു
ഉപ്പു പാടില്ലത്രേ,
മൂലക്കുരുവിന്
ദേഷ്യം ഇരട്ടിക്കുമത്രെ.
ഉപ്പില്ലെങ്കിലും
അടുക്കള
കരഞ്ഞതായി
ഞാനോര്‍ക്കുന്നില്ല.
അമ്മയുള്ളപ്പോള്‍
അച്ഛന് ഉപ്പില്ലന്ന
പരാതിയില്ലായിരുന്നു
എരിവു തിന്ന് തിന്ന്
തിളച്ചയടുപ്പില്‍
വറ്റിപ്പോയതാണ്
വീട്ടിലെയാ ഉപ്പുകടല്‍ .

മയില്‍പ്പീലി
ജയകുമാര്‍ അതിരപ്പിള്ളി

ഹൃദയത്താളില്‍ സുക്ഷിച്ച
മയിപ്പീലി ഇതുവരെ പെരുകിയില്ല
പറയിക്കും പന്തിരുകുലത്തിനും
നാണക്കേടായി
ഒരുവശം ചാഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍
മുഴുവനും പച്ചയായി തീര്‍ന്നു
മറുവശം ചാഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍
മുഴുവനും നീലയായ്‌ത്തീര്‍ന്നു
പടിഞ്ഞാറ് പച്ചയില്‍ നീല പൂത്തു
കിഴക്കുള്ള പച്ചയില്‍ ചോപ്പ് പൂത്തു
സര്‍വതും പൂക്കുന്ന പച്ച
അല്‍പം കുടിക്കട്ടെ ഞാന്‍ .

മണിക്കുറിപ്പുകള്‍

മണി കെ ചെന്താപ്പൂര്

൧.അമ്മായി അമ്മയെ അമ്മയായി മരുമകളും മരുമകളെ മകളായി അമ്മായി അമ്മയും നാത്തൂനെ ജ്യേഷ്ഠത്തിയായോ അനുജത്തയായോ സഹോദരിയും സഹോദരിയെ ഇലയവാലോ മൂത്തവാലോ ആയി നാത്തൂനും കരുതി സ്നേഹിച്ചാല്‍ അമ്മയിപ്പോരും നാത്തൂന്‍ പോരും ശുഭം. രണ്ടായി കണ്ടാല്‍ അശുഭം.

൨. വൈദ്യുതി പാഴാക്കരുത്. പുറത്തു ബോര്‍ഡു ,അകത്തു പകലിലും കത്തുന്ന ബള്‍ബു, പമ്പരം പോലെ കറങ്ങുന്ന ഫാന്‍,താഴെ ഫയല്‍ പറക്കുന്ന മേശ, ആളില്ലാ കസേര,ഇത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഓഫീസ്.

൩.ഉറങ്ങാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ ഉറങ്ങുക,ഉണരാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ ഉണരുക.നടക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ നടക്കുക,കഴിയ്ക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ കഴിയ്ക്കുക, തോന്നുന്നതൊക്കെ ചെയ്യുക.തോന്നിയപോലെ ചെയ്യുക.തോന്നലെല്ലാം നല്ലതായിരിയ്ക്കണം.തോന്നിവാസി ആകാതിരിയ്ക്കണം.

൩.വയര്‍ ചെറുതാകുകയും തല വലുതാകുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ വലുപ്പം വരും.തല ചെറുതായി വയര്‍ വലുതായതാണ് നമ്മുടെ വലിവിനും മുട്ടിനും കാരണമാകുന്നത്.

൪. നല്ലവരോടൊപ്പം നാലുപേര്‍ പോലും കാണില്ല നല്ലതല്ലാതവന് നാല്പതുപേര്‍ കാണും .നാല്പതു പേര്‍ക്കായി നല്ലതല്ലാതവനായാല്‍ നാരിയെക്കാള്‍ നാറും.അതിനാല്‍ നല്ലവനായി ഇരിപ്പതാണ് മനോസുഖത്തിനു നല്ലത്.

൫. തോളോട് ചേര്‍ന്നും തോളില്‍ കയ്യിട്ടും നടക്കാം.എന്നാല്‍ പോക്കറ്റില്‍ കയ്യിട്ടും കണ്ണിട്ടുംഒരാള്‍ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ നടക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

================================================

കേക്ക് മരം
ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

നിന്റെ വാക്കുകളുടെ മധുരവും
വിരല്ക്കുളിര്‍മയും ഈ കേക്കിനുണ്ട് .
അപൂര്‍വതകളിലപൂര്‍വ്വം.
അതിനാലാവാം ശാലിനീ
കൊതിമൂത്ത് നേരത്തേ രുചിച്ചു .
മീനയ്ക്കും മക്കള്‍ക്കും
പിന്നെ കുഞ്ഞാറ്റയ്ക്കും `പകുത്തു.
(അവളിപ്പോള്‍ അടുത്ത വീട്ടിലെയല്ലല്ലോ )
മുഴുത്ത ഒരു കഷണം ഞാന്‍
മാറ്റി വയ്ക്കുകയാണ്

ഒത്തിരിപ്പേര്‍ക്ക് ഈ രുചി മധുരം
വിതരണം ചെയ്യാനാഗ്രഹം.
വീടിന്റെ മുറ്റത്തു എന്നും
ശാഖോപശാഖകള്‍ നിവര്‍ത്തി
ഒരു കേക്കുമരം നില്‍ക്കണം .

നാവിലൂടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്
സ്നേഹവും സൌഹൃദവും
ആനന്ദവും ഒഴുകണം
അതിനായ് ഒരായിരം
മുഴുത്ത കേക്കുകള്‍ കായ്ക്കണം.
അവന്റെ തിരുനാളില്‍ നാളേ
ഞാന്‍ നടുന്ന കേക്ക് മരമാകും.
അഞ്ചിനെ അയ്യായിരമാക്കിയോന്‍
എനിക്ക് കരുത്ത് ,, പ്രചോദനം.
മണ്ടത്തരമെന്നാവും അല്ലെങ്കില്‍
വട്ടെന്നും പറഞ്ഞേക്കാം.
പക്ഷെ എനിക്കുറപ്പുണ്ട് .

ഇശ്ചാശക്തിയും കഠിനാദ്ധ്വാനവും
വിജയം തരുമെന്ന് അനുഭവം.
ചേട്ടായീ പോകല്ലേ അപകടം.
പ്രഭാത സവാരി മുറിച്ച വാക്കുകളില്‍
ഭീതിയുടെ പെരുമ്പറ.
മുല്ലൈപ്പെരിയാര്‍ എങ്കള്‍ക്ക്
ഇടുക്കി മാവട്ടം എങ്കള്‍ക്ക്.
കാതു തുളച്ച ആരവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
നിലവിളികള്‍ കേട്ടുവോ.
വീടിനെ പൊതിഞ്ഞൊരു പുകമരം.
മാംസവും കേക്കും കരിഞ്ഞ ഗന്ധം .

സുസ്ഥിര ജീവനം -- വ്യവസ്ഥ - യുടെ രൂപീകരണം

സന്തോഷ്‌ ഒളിമ്പസ്

എല്ലാ സത്തകള്‍ക്കും, ഭൌതിക (പ്രകൃതി) മായും, പ്രതിഭാസ (പുരുഷ) പരമായും, ധര്‍മ (പ്രക്രിയാ) പരമായും ഉള്ള രൂപങ്ങള്‍ കാണും എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കി.. നമുക്ക് പരിചയമുള്ള പദാര്‍ത്ഥങ്ങളെ വിഭജിച്ചു വിഭജിച്ചു പോകുകയാണെങ്കില്‍, ഒടുവില്‍, വിഭജിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വണ്ണം ഏറ്റവും ചെറുതായ (പ്രാഥമിക) കണങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേരും. (പ്രാഥമിക കണം: ഒരു കാലത്തു ആറ്റം എന്നും സബാറ്റൊമിക കണങ്ങള്‍ എന്നും പിന്നീട് ക്വാക്കുകള്‍ എന്നും കമ്പിത സ്തരങ്ങള്‍ എന്നും ഒക്കെ വിളിച്ചു പോരുന്ന ഒന്ന്). വീണ്ടും വിഭജിക്കാന്‍ കഴിയാത്തത് എന്നത് കൊണ്ടാണ് പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ എന്ന് പറയുന്നത്. സാങ്കേതിക ലോകം വികസിക്കുമ്പോള്‍ തെളിവുകളില്‍ മാറ്റം വരുമെങ്കിലും, ഏറ്റവും ചെറിയത് ആയി അറിയുന്നതിനെ ആ കാലത്തെ പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ എന്ന് നമുക്ക് വിളിക്കാം.

പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ക്കും, പ്രകൃതീ പുരുഷ പ്രക്രിയകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും... തികച്ചും മറ്റൊന്നും കലരാത്ത ഒരു ഭൌതിക രൂപവും, മറ്റൊരു സ്വഭാവവുമില്ലെന്ന പ്രതിഭാസവും മറ്റൊന്നിനോടും ഒന്നും പാലിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത ധര്‍മവും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു പറയാവുന്ന ഒരവസ്ഥയാണ് പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ക്ക് ഉള്ളത്. അത്തരമൊരു അവസ്ഥ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ആശയപരമായി മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ; യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇല്ല തന്നെ.. എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം.

ഒരു പ്രാഥമിക കണം, മറ്റൊരു പ്രാഥമിക കണവുമായി ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില്‍ കൂടിചേരുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ.. അപ്പോള്‍ ഇരു പ്രാഥമിക കണങ്ങളുടെയും പ്രകൃതികളും, പുരുഷങ്ങളും, പ്രക്രിയകളും ഒത്തു ചേരുമല്ലോ.. ഇരു സത്തകളിലും ഇവ മൂന്നിന്റെയും അളവ് നൂറു യൂനിറ്റ് വീതം ആണെന്ന് കരുതുക. അതായത് A എന്ന പ്രാഥമിക കണത്തിനു 100 പ്രകൃതീ പുരുഷ പ്രക്രിയകള്‍ വീതവും, B എന്ന പ്രാഥമിക കണത്തിനു 100 പ്രകൃതീ പുരുഷ പ്രക്രിയകള്‍ വീതവും, ഉണ്ടെന്നു കരുതുക. Aയും Bയും ഒരുമിക്കുമ്പോള്‍ ആ സംയുക്തത്തിനു, അവയുടെ പ്രകൃതികള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്ന് 200 യൂനിറ്റ് പൊതു പ്രകൃതിയും, പുരുഷങ്ങള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്ന് 200 യൂനിറ്റ് പൊതു പുരുഷവും, പ്രക്രിയകള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്ന് 200 യൂനിറ്റ് പൊതു പ്രക്രിയയും ആയിത്തീരണം എന്നാണ് പൊതുവേ കണക്കാക്കാന്‍ നമുക്ക് തോന്നുക. എന്നാല്‍ പുതിയ സംയുക്തത്തിനു 198 പ്രകൃതിയും 201 പുരുഷവും 201 പ്രക്രിയയും ആണുണ്ടാകുക. (ഈ യൂനിറ്റ് ഒരു ഉദാഹരണം ആണെന്നത് ഓര്‍ക്കുക. ഒരു ലിറ്റര്‍ വെള്ളവും, കാല്‍ ലിറ്റര്‍ ഉപ്പും ചേര്‍ന്നാല്‍, ഒരു ലിറ്റര്‍ മാത്രം ഉപ്പുവെള്ളം ഉണ്ടാകുന്നത് പോലെ ഈ സംയോജനത്തെ ഉദാഹരിക്കാവുന്നതാണ്) അങ്ങിനെ പ്രകൃതിയില്‍ (ഭൌതിക ദ്രവ്യത്തില്‍) വരുന്ന കുറവിനെ ദ്രവ്യമാന ദോഷം (Mass Defect) എന്ന് വിളിക്കാം. പുരുഷ-പ്രക്രിയകളില്‍ വരുന്ന ആധിക്യത്തെ അവയുടെ പ്രത്യക്ഷമാകല്‍ (Manifestation) എന്നും വിളിക്കാം. ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഭൌതിക അളവില്‍ വരുന്ന കുറവ്, അതിന്റെ സ്വഭാവമായി മാറുന്നു എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

ഇതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കെണ്ടുന്ന പ്രധാന ആശയം, ഭൌതിക ദ്രവ്യം തന്നെയാണ്, സംയുക്തങ്ങളില്‍ പ്രതിഭാസമായും, പ്രക്രിയയായും ഒക്കെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് എന്നതാണ്. ജ്ഞാനമായും, ബലമായും മാറി മുന്നിലെത്തുന്നതും ഭൌതിക ദ്രവ്യം തന്നെ എന്നത് കൂട്ടി വയ്ക്കുക. അതായത് ഒരു കൂട്ടം ഭൌതിക ഘടകങ്ങളും അവയുടെ ഭാവ ത്തില്‍ മാറ്റം വന്നു കൊണ്ടുള്ള മറ്റു ചിലതും ഒരുമിച്ചു ചേരുന്ന ഒന്നാണ് ഒരു വ്യവസ്ഥ എന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ, ഒരു കൂട്ടം ഘടകങ്ങള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്നത്‌ (മാത്രം) എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു വ്യവസ്ഥയെ കണ്ടുകൂടാ

പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ സംയുക്തമാകുമ്പോള്‍ അവയില്‍ പുതു പ്രതിഭാസ ധര്‍മ ജ്ഞാന ബലങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍, സംയുക്തങ്ങള്‍, സംയുക്തങ്ങളുടെ സംയുക്തങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ ഒരു ക്രമത്തില്‍ (വ്യവസ്ഥാ തലങ്ങള്‍) സംയോജനങ്ങളിലൂടെ ബൃഹദ് സംയോജനങ്ങളിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങിനെ ഓരോ ബൃഹദ് സംയോജനങ്ങള്‍ കഴിയുമ്പോഴും ഓരോ ഭൌതിക മാനങ്ങള്‍ക്ക് ദ്രവ്യമാന ദോഷം സംഭവിക്കുകയും ഒപ്പം ഭൌതികമല്ലാത്ത പുതു മാനങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങിനെ ഒരു പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥാ തലത്തിലാണ് സ്വയം പരിചരണ സംവിധാനത്തോട് കൂടിയ ഒരു വിശേഷ വ്യവസ്ഥ (ജീവന്‍) സംജാതമാകുന്നത്. ജീവന്റെ വിശേഷ സ്വഭാവത്തിലും വലുതാണ്‌ ജീവിക്കുണ്ടാകുന്ന വിശേഷ സ്വഭാവങ്ങള്‍.. ഇങ്ങിനെ പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥ എത്ത്മ്പോഴേക്കും, വിശേഷ സ്വഭാവം എന്നത് പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയാത്തത് ആണെന്ന് കാണാം.

പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയാവുന്നതും, പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതും ആയ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ദ്വന്ദ സ്വഭാവത്തെ കുറിച്ച് കൂടി ചിലത് നാം അറിയേണ്ടതുണ്ട്. അതിനായി കാരണ പൂര്‍വക വിഭ്രംശ നിയമം എന്ന ഒരു പുതു പദ്ധതിയെ പരിചയപ്പെടലാകട്ടെ അടുത്ത പാഠം.

കാല്‍വരികുന്നിലെ ദേവന്‍

മനു നെല്ലായ

കാല്‍വരി കുന്നിന്‍റെ

ദേശം.

അജ്ഞതയുടെ ഇരുണ്ട

തടവറയില്‍ നിന്ന്,

മോചനത്തിന്റെ

പത്തു കല്‍പ്പനകള്‍

ദാനം ചെയ്ത ഭൂമി.

സ്നേഹശൂന്യതയുടെയും,

ദയാ രാഹിത്യത്തിന്റെയും

വരണ്ട മടിത്തട്ടില്‍

ഉറങ്ങി പോയ ജനത.

വിധിയുടെ കൈകളാല്‍,

അവര്‍ ചെയ്ത

പാപങ്ങള്‍.

ജനിയുടെ അവിശുദ്ധ ഗര്‍ഭം

പേറുന്നവര്‍ ..

പാപ കര്‍മങ്ങളുടെ

ഫലം നുകരാന്‍,

സ്വര്‍ഗ്ഗ വാതില്‍

തുറന്നിറങ്ങി വന്ന

ഒരു കുഞ്ഞാട്;

അത് യേശുവായിരുന്നു.

സ്വാര്‍ഥതയുടെ നിറവില്‍

അന്ധയായവര്‍ക്ക്,

കനിവിന്റെ

കാഴ്ച നല്‍കിയവന്‍.

അസന്മാര്‍ഗത്തിന്റെ

അട്ടഹാസങ്ങളാല്‍

ബധിരയായവര്‍ക്ക്,

അറിവിന്റെ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍

പാടി ചെവി തുറപ്പിച്ചവന്‍.

തെരുവിന്‍റെ വേശ്യകള്‍ക്ക്,

സന്മാര്‍ഗത്തിന്റെ

അടിയുടുപ്പുകള്‍

ദാനം ചെയ്തവന്‍.

മുപ്പതു വെള്ളി കാശിന്‍റെ

കത്തുന്ന തിളക്കതാല്‍

അന്ധനായവന്,

തന്‍റെ രക്തവും ,മാംസവും

നല്‍കിയ മഹാ പരിത്യാഗി..

അത് യേശുവായിരുന്നു.

പാപത്തിന്റെ മുള്‍ കിരീടം

ചൂടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം പിറന്ന

ഇടയന്‍റെ സ്വന്തം കുഞ്ഞാട്..

================================================

അനുഭവം ... ആത്മാവ് ... ഗുരു ... ഈശ്വരൻ

വെന്മാരനല്ലൂര്‍ നാരായണന്‍

അനുഭവങ്ങൾ പാഠങ്ങളാണ് ... അവ നമ്മെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു, ക്രമേണ കണ്ടീഷൻഡ് ആക്കുന്നു. എന്നാലും അത് അറിവാകണമെന്നില്ല. പഠനങ്ങളെ അവലോകനം ചെയ്യുമ്പോൾ അറിവാകാം(information), അറിവിനെ അവലോകനം ചെയ്ത് ആന്തരാർത്ഥം ഗ്രഹിക്കുമ്പോഴാണ് ജ്ഞാനമായി മാറുന്നത്.

അനുഭവങ്ങളേയും ഫലങ്ങളേയും അവലോകനംചെയ്യുന്നത് ആരാണ്? അസ്തിത്വ ബോധമാണ്. ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്നു, മുന്നോട്ട് തുടരുന്നു, എന്ന അനുഭവം നൽകുന്ന ബോധമാണത്. ആ ബോധമാണ് “ഞാൻ” എന്ന വ്യക്തിത്വ ഭാവത്തിന് കാരണമാകുന്നത്.

അവനവന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഗുരു, അവനവന് ഉള്ളിൽത്തന്നെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് .... നിന്റെ ഗുരു നീതന്നെയാണ്,... എന്ന് പറയുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

ബാഹ്യമായ മറ്റൊരു ഗുരുവിൽനിന്ന് അവലോകനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാമെന്നല്ലാതെ, അവയെ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളുമായി തട്ടിച്ച് നോക്കി, സ്വയം ഒരവലോകനം സാധിക്കുന്നതുവരെ, ബാഹ്യ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളും ജ്ഞാനവും, വെറും പാഠങ്ങളായി കണ്ടീഷനിങ്ങ് ആയി നിലനിൽക്കുകയേ ഉള്ളു. അതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അന്യന്റെ അനുഭവവും സ്വന്തം അനുഭവവും തമ്മിൽ വിശ്വാസ്യതയുടേയും അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റേയും അന്തരമുണ്ടായിരിക്കും. അന്യന്റെ അവലോകനം അന്ധമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്, തനിയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാകാതിരിക്കുകയും അപകടകരമാകുകയും ചെയ്യാം.

ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം

==================

അനുഭവം തന്നെയാണ് പാഠം .... ആത്മബോധം നൽകിയതും അനുഭവങ്ങളാണ്.

അവഗണിക്കാനാവാത്ത അനുഭവം മരണമാണ്, അടിമുടി ഉലയ്ക്കുന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ അനുഭവം.

മരിച്ചു കിടക്കുന്ന രൂപം ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളതുപോലെയുണ്ടാവും. എന്നാൽ, ആ മൃതദേഹ മുഖ ദർശനത്താൽത്തന്നെ, എന്തോ വിട്ടകന്നപോലെ വ്യക്തമായിരിക്കും. എന്താവാം വിട്ടകന്നത്? ഊർജ്ജ ചാലക ശേഷി പ്രകടമാക്കി ശരീരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ഒരു ശക്തിയാവണം വിട്ടുപോയത്.

.... പ്രാഥമീക നിഗമനം,... അവലോകനം ... അതായിരിക്കും അല്ലേ?

ആ അനുഭവമാണ്,... ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ആത്മാവ് വസിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് മനുഷ്യനെ നയിക്കുന്നത്. ചരിത്രാതീത കാലത്ത്, പതിനായിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ആസ്ട്രേലിയൻ മലനിരകളിൽ വസിച്ചിരുന്ന ആദിമ മനുഷ്യർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്, ശരീരം ആത്മാവിന്റെ വാടക ഗൃഹമാണെന്നും, വേറൊരു ലോകത്തെ കർമ്മ പരമ്പരകളുടെ മാർഗ്ഗത്തിൽ താത്ക്കാലികമായി ഭൂമിയിൽ വസിക്കാനെത്തിയതാണ്, എന്നായിരുന്നു.

അപ്പോൾ, ആത്മാവെന്നത് .... ശരീരത്തിലെ ഊർജ്ജ ചാലക സ്വാധീനവും, അനുഭവങ്ങളെ അവലോകനം ചെയ്യുന്ന ശ്രദ്ധയും സ്വന്തമായിരിക്കുന്ന “അസ്തിത്വം”, അല്ലെങ്കിൽ “സ്വത്വം” ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാവും.

അതേപോലെ .... ചലനാത്മകമായ പ്രപഞ്ചത്തിൽ, ഊർജ്ജ ചാലക സ്വാധീനവും അനുഭവ അവലോകനവും നടത്തുന്ന ഒരു അസ്തിത്വം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതാണ് ഈശ്വരൻ. ....

പ്രപഞ്ച ആരംഭത്തോടൊപ്പം, പരസ്പരാപേക്ഷിക സർവ്വാപേക്ഷികമായൊരു ഊർജ്ജതലം ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെ ഒന്നാകെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ അനിവാര്യമായും നിലവിൽ വരുന്നുണ്ടാവുമെന്ന നിഗമനങ്ങളാണ്, ആപേക്ഷിക സിദ്ധാന്തത്തിൽ കാണുന്നത്. .... ആ ഊർജ്ജതലം, സ്വയം അവലോകന സമർത്ഥമായി ബോധം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാവുമോ ഇല്ലയോ, എന്നത് മാത്രമാണ് അറിവിന് പുറത്തായി നിലകൊള്ളുന്നത്.

=========================================

ഉറുമ്പുകളെ ആര്‍ക്കാണ് പേടി.

ഹാഫിസ് മുഹമ്മദ്‌ തവന്നൂര്‍

ഉറുമ്പുകളെ ആര്‍ക്കുണ്ട് പേടി

ചായയിലൊക്കെ ഇരച്ചു കയറി

ചത്താലും വേണ്ടീലാന്നു കരുതി

മധുരങ്ങളില്‍ പുളിപ്പ് കയറ്റുന്ന.....

ടോയ്ലെറ്റിലോ ബെഡ്ഷീറ്റിലോ

രഹസ്യങ്ങളിലോക്കെ ഒളിച്ചിരുന്ന്

സ്വര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍ കട്ടുറുമ്പാവുന്ന......

(അ)സ്ഥാനത്ത് തന്നെ

ചെന്ന് നിന്ന് കടിച്ചു നീറ്റുന്ന.....

വന്നു തിന്നു കൊടി വെച്ച് തീറ്റുന്ന.....

അടുക്കളയിലെയും പാത്രങ്ങളരച്ച്

പഞ്ചാരയെന്നു വിളിച്ചു പറയുന്ന....

കൊതിയന്മാരെയും പിന്നാലെ കൂട്ടിവരുന്ന....

നശിച്ച

ഉറുമ്പുകളെ ആര്‍ക്കുണ്ട് പേടി..

തുരത്താന്‍ നൂറുണ്ട് വഴി.. ...

പാത്രത്തിനു പുറത്ത്

പൊടി, മുളകാണെന്നെഴുതി പേടിപ്പിച്ചാലും..

പിന്നെയും നിര നിരയായ് വരുന്നവയുടെ

വരിയ്ക്ക് നെടുകെ കൈവിരല്‍ കൊണ്ടൊരു

വര വരച്ചു വഴി തെറ്റിചാലും..

പതുങ്ങിയൊറ്റക്കെത്തുന്നവയെ

ഞെക്കി പ്പിടിച്ചു വെളിയിലയച്ചാലും..

കടി മാറാതെ, തേടി വരുന്നവയെ

കൊല്ലരുത്... ! പിടിച്ചു മുളക് പാത്രത്തിലടയ്കുക..

കാരണം പഞ്ചസാരയാക്കുക..

.....................(ബിനായക്, ഷാഹിന.ഷൈന,..,............

ഏതു വല്യ നെയ്യുറുമ്പായാലും

നിങ്ങളെ ആര്‍ക്കാണ് പേടി..)

പരിണാമം

------------

വിധു ചോപ്ര

കടം കയറി തല പെരുത്തപ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് നാടിറങ്ങി കാട് കയറേണ്ടി വന്നത്. അത്യാവശ്യത്തിനു പോലും മരം കയറാനറിയാത്ത അയാളെ കാടൻ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അതും പഠിപ്പിച്ചു.കയറ്റത്തിനിടെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കാനായി അയാൾക്കൊരു വാൽ വളർന്നു വന്നു.തണുപ്പിൽ നിന്നുമുള്ള രക്ഷക്കായി മേൽ നിറയെ രോമം കിളിർത്തു.ഒരു ദിവസം അയാൾക്കൊരു കടലാസു തുണ്ട് കിട്ടി. കാട് കാണാനെത്തിയ ആരോ ഉപേക്ഷിച്ച വർത്തമാന പത്രത്തിന്റെ ഒരു തുണ്ട് കടലാസ്.അയാൾ വായന മറന്നിരുന്നില്ല.അതു കൊണ്ട് കടലാസിലെഴുതിയ കാര്യങ്ങൾ അയാൾക്ക് വായിച്ചറിയാൻ പറ്റി:കടക്കാരുടെ ലോണെല്ലാം ബാങ്കുകൾ എഴുതിത്തള്ളുന്നു! അപ്പോൾ തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് കുതിച്ച അയാളെ നാട്ടിൽ എതിരേറ്റത് ക്യാമറക്കണ്ണുകളും, പിള്ളേരെറിഞ്ഞ കല്ലുകളുമായിരുന്നു! കൊരങ്ങൻ ....കൊരങ്ങൻ ..എന്ന് പിള്ളേർ വിളിച്ച് കൂവുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം........അയാൾ മരങ്ങളും മതിലുകളും മലകളും കടന്ന് തിരിച്ച് കാട്ടിലെത്തി. ഓട്ടത്തിനിടെ അയാൾ പണ്ട് വായിച്ച മർക്കട മുഷ്ടി എന്ന കഥ ഓർമ്മിച്ചു. ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പോഴത്തമോർത്ത് അവൻ എന്തിനോ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യനിത്ര മർക്കടമുഷ്ടിയെന്തിന്???

========================================================

കഥ

ഖുറൈഷി-

അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി

റമദാന്‍ ഇരുപത്തഞ്ച് . സുബൈദ ടീച്ചറുടെ മനസ്സില്‍ ആകെ വിഷമമാണ് . ചെറിയ മോന്‍ നോമ്പ് എടുത്തിട്ടുണ്ട് . നോമ്പ് തുറക്കാന്‍ എന്താണ് വിഭവം ? അവന്‍ അത്താഴത്തിനു എണീറ്റപ്പോള്‍ മുതല്‍ ചോദിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതാണ് . നാട്ടില്‍ അറിയപെട്ട കുടുംബം ആണ് ടീച്ചരുടെത് . ഭര്‍ത്താവു ഹാജിക്ക നാട്ടിലെ പ്രമുഖ കച്ചവടക്കാരനും. ടീച്ചര്‍ എന്നത് പേര് മാത്രം ആണ് കേട്ടോ . മാപ്പിള പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഉമ്മ കുപ്പായവും കാച്ചി തുണിയും ഇട്ട്‌ നടന്നിരുന്ന കാലത്ത് സാരി ഉടുത്തു ഇറങ്ങിയതിനാലോ മറ്റോ വന്നു കിട്ടിയ പേരാണ് . തൊടിയില്‍ ആകെ നടന്നു മൂത്ത ഒരു ചക്ക കിട്ടി . തല്ക്കാലം ഇന്നത്തേക്ക് ഇത് മതി . പക്ഷെ മോന്‍? അവന്റെ കന്നി നോമ്പ് ആണ് . രാവിലെ പേടിച്ചു പേടിച്ചു ഹജിക്കയോട് ഒന്ന് പറഞ്ഞു " മോന്‍ നോമ്പ് എടുത്തിരിക്കുന്നു . ലേശം അരി പൊടിയും ഇറച്ചിയും കൊടുത്തയച്ചാല്‍ ... " ഉത്തരം കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ല . ഒരു ആട്ടു ആയിരുന്നു . ടീച്ചര്‍ ക്ക് അത് പുത്തരി അല്ല . കല്യാണം കഴിഞ്ഞ നാള്‍ തൊട്ടേ അങ്ങിനെയാണ് . പക്ഷെ ആരോടും പറയാതെ എല്ലാം സഹിച്ചു

ഹാജിക്ക തൂവെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു കടയിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങി .. ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ടീച്ചര്‍ പുറത്തേക്കു വന്നു നോക്കിയത് . പാടത്തിന്റെ അക്കരെ താമസിക്കുന്ന ജാനകിയാണ് .എല്ലാവര്ക്കും കണ്‍ കണ്ട ദൈവമാണ് ഹാജിക്ക. എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെ മാത്രം പെരുമാറുന്ന , നല്ല ഉപദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന സാമ്പത്തികമായി സഹായിക്കുന്ന ഹാജിക്ക .

ടീച്ചര്‍ ജാനകിയോട് ചെറുതായി ചിരിച്ചു എന്ന് വരുത്തി വേഗംഅടുക്കളയിലേക്കു വലിഞ്ഞു.

ജാനകി ഹാജിക്കയോടെ പറയുന്നത് അകത്തേക്ക് കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നിലമ്പൂരിലേക്ക് കെട്ടിച്ച മോളും മരുമോനും ഇന്ന് വിരുന്നിനു വരും , കറി വെക്കാന്‍ ഒന്നും ഇല്ലാ . ഒരു അയിന്പതു ഉറുപ്യ കിട്യാല് .. പെന്ഷം കിട്ടുമ്പം അങ്ങട്ട് തന്നെ താരയ്നു ." .

ഞാന്‍ എപ്പോളെങ്കിലും ഇങ്ങളോട് പൈസ തിരിച്ചു ചോടിചിടുണ്ടോ ? എന്ന് പറഞ്ഞു അന്പതിന്റെ ഒരു നോട്ടു കുഞ്ഞമ്മക്ക് കൊടുത്തു ഹാജിക്ക ഇത് കൂടേ കൂടി ചേര്‍ത്തു.

"ചായ കുടിച്ചിട് പോയാല്‍ മതി. ആലന്റെ അടുത്ത തേങ്ങയുണ്ട്‌ ,അതിന്നു രണ്ടു തേങ്ങയും എടുതോളി "

. കൂട്ടി ഇട്ട തേങ്ങയിന്നു രണ്ടു തേങ്ങ എടുത്ത് ചകിരി വലിച്ചു കൂട്ടി കെട്ടി ഇറങ്ങി പോകുമ്പോ

ജാനകി ലേശം ഉറക്ക തന്നെ പറഞ്ഞു. " തങ്ക പെട്ട മനുഷ്യന്‍ . അതിനു കിട്ടിയ ഒരു പെണ്കൊല്. ഒരു ചായ ന്റെ ബെള്ളം തരണ്ടി ബരും ന്നു ബിച്ചരിച്ചിട്ട ഓള് അകത്തു കേറി വാതില്‍ അടച്ചു, ബല്യ ടീച്ചര് "

തട്ടം കൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു ടീച്ചര്‍.. ഇല്ലാ കണ്ണീരില്ല . ഒന്നും കേട്ടാല്‍ ഇപ്പോള്‍ കണ്ണീര്‍ വരാറില്ല .

ഒരു പക്ഷെ കണ്ണീര്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

മോന്‍ തളര്‍ന്നു ഉറങ്ങി . ടീച്ചര്‍ പലതും ചിന്തിച്ചു .ഒരു ലേശം അരി പൊടി അടുത്ത വീട്ടില്‍ പോയി വാങ്ങിയാലോ ? ഹാജിക്ക എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാല്‍ , ഇല്ലെങ്കിലും അവര്‍ എന്ത് വിചാരിക്കും നോമ്പ് കാലത്ത് അരിപൊടി ഇല്ലാത്ത വീട് ഉണ്ടാകുമോ? അസര്‍ ബാങ്ക് കൊടുത്തു ഇനി ആലോചിച്ചു നിക്കാന്‍ നേരം ഇല്ലാ . ലേശം ചാക്കരി ചട്ടിയില്‍ ഇട്ട്‌ വറുത്തു . ഇനി പൊടിച്ചു ലേശം തേങ്ങയും പഞ്ചസാരയും ഒക്കെ ചേര്‍ത്താല്‍ മതി .. അപ്പോഴാണ് പുറത്തു ഒരു കാല്‍ പെരുമാറ്റം . പെട്ടെന്ന് ഈ വറുത്ത അരി ഒളിപ്പിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടില്‍ കൈ തട്ടി അരി വറുത്തത് നിലത്തു വീണു. നീളന്‍ തട്ടം ഒരു ഭാഗത്ത്‌ കൂടി വലിച്ചിട്ടു മേലെ വീടിലെ ബീത്തയാണ്‌. അകത് കയറിയതും ടീച്ചര്‍ ബീത്തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു ". മോന് അരി വറുത്ത് വല്യ ഇഷ്ടാണ്."

ബീത്ത തട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഒരു ചോറ്റു പാത്രം ടീച്ചറെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു : "സുബൈദ , കുട്ട്യോളെ കൊണ്ട് കള്ളം പറയാന്‍ കയ്യൂല , ഇത് മോന് നോമ്പ് തുറക്കാന്‍ ഉള്ളതാണ്. ഓന്റെ തുണ ഒന്ന് ഇന്ടവിടെം ഉണ്ടല്ലോ , അന്റെ ഏഴു വയസ്സായ കുട്ടി ഇന്ന് നോമ്പ് നോറ്റത് എന്തിനാ ന്നു അനക്ക് അറിയോ ? അങ്ങിനെ എങ്കിലും ഓന്റെ തന്ത എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടാരല്ലോന്നു വിചാരിച്ചാണ്. ഓന്റെ തന്തന്റെ സുഭാവം അനക്ക് അല്ലെ അറിയൂ, നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഓന്‍ ബല്യ ഖുറൈഷി അല്ലെ "

...... യാത്രാമൊഴി .........

( അനുപമ മേനോന്‍ )

===========================================================================================================
.പതിനെട്ടു വര്‍ഷം മുമ്പത്തെ ട്രെയിന്‍ യാത്ര , കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും ബോംബേയ്ക്ക് ..!! കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഗോപേട്ടന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര പറഞ്ഞു ബോംബെയ്ക്ക് പോയി .. ഓഫീസിലെ തിരക്ക് , പിന്നെ ലീവും കുറവ് .. താമസ സൌകര്യം ശരിയാക്കണം. ഒരു ചെറിയ ഫ്ലാറ്റ് ശരിയായിയെന്ന് ഫോണില്‍ രണ്ടു വാക്ക്... സ്റ്റേഷനില്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുമെന്നും . എറണാകുളം സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും വണ്ടി പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ ഉച്ച സമയം.. വീട്ടുകാരും , ബന്ധുക്കളും മത്സരിച്ചു കൊണ്ട് തന്ന ഭക്ഷണവും , പലഹാര പൊതികളും ബാഗുകളിലായി അടുക്കി വെച്ചു . തിരക്ക് ഒഴിഞ്ഞു അങ്കമാലി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഭക്ഷണം ആകാം എന്ന് വെച്ചു .. ആദ്യമായി ട്രെയിനില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് , അതും രണ്ടു രാത്രിയും ഒരു പകലും .. ശരിക്കും പേടിയായിരുന്നു . ട്രെയിന്‍ ആലുവ കടന്നു അപ്പോഴാണ്‌ മുന്‍പിലത്തെ സീറ്റിലെ യുവതിയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് , വിശന്നിട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു കുട്ടി ഒരേ കരച്ചില്‍ .. കഷ്ട്ടിച്ചു രണ്ടു വയസു പ്രായം തോന്നും. വെളുത്തു തുടുത്ത് ഒരു ചന്ത കുട്ടി . കയ്യിലിരുന്ന ബിസ്ക്കറ്റ് പായ്ക്കെറ്റ്‌ കൊടുത്തപ്പോള്‍ മോളു കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തി.. പാവം വിശന്നിട്ടു തന്നെ ..! ആളുകള്‍ പല ഭാഗത്ത്‌ സീറ്റ്‌ പിടിച്ചതിനാല്‍ തിരക്ക് മാറി കിട്ടി , അവരെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്‍റെ അതെ പ്രായം തന്നെ ഉള്ളെങ്കിലും അമ്മ എന്ന ബഹുമാനം കൊടുത്ത് ചോദിച്ചു " ചേച്ചി എവിടേക്കാ " .. കണ്ണ് നീര്‍ തുളുമ്പിയ വാക്കുകള്‍ .. " ഈ ട്രെയിന്‍ എവിടെയെത്തുന്നുവോ അവിടെ ഒരു അഭയം .. അല്ലേല്‍ അവസാനം " . ഒരാളും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മറുപടിയില്‍ ഞാന്‍ ആകെ പകച്ചു പോയി.. നിശബ്ദമായ ഒരു ഇടവേള... ചോദ്യങ്ങള്‍ ബാക്കി എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . . ടിക്കറ്റ്‌ പരിശോധിക്കാന്‍ വന്ന ആളോട് അവര്‍ ചേട്ടന്‍ ഇപ്പോള്‍ വരും എന്നുള്ള കൂസല്‍ ഇല്ലാത്ത മറുപടി കൊടുത്തു .. കണ്ടിട്ട് ഏതോ നല്ല കുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നു .. പക്ഷേ വാരിച്ചുറ്റിയ സാരിയും , പറന്നു കിടക്കുന്ന മുടിയും .. എന്തോ ഒരു പന്തികേട് . ട്രെയിന്‍ അങ്കമാലി വിട്ടു , എന്തോ ഒരു വിഷമം പോലെ രാത്രിയിലെക്കുള്ള പൊതി അവര്‍ക്ക് കൊടുത്ത് .. ഉച്ചയ്ക്ക് ഉള്ള പൊതി ഞാന്‍ കഴിച്ചു .. ട്രെയിന്‍ കേരളാ അതിര്‍ത്തി താണ്ടി. സൂര്യന്‍ അസ്തമിച്ചു തുടങ്ങി . ടിക്കറ്റ്‌ പരിശോധിക്കാന്‍ വന്ന ആള്‍ വീണ്ടും വന്നു .. അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം അവള്‍ കണ്ണീരില്‍ ഒതുക്കി , ഒരു നല്ല ഹൃദയം ആ മനുഷ്യന് ഉണ്ടാവാം ...ഇറക്കി വിട്ടില്ല.. എല്ലാരും സമ്മതിച്ചാല്‍ താഴെ കിടന്നോളാന്‍ പറഞ്ഞു.. രാവിലെ ഇറങ്ങി പോകാനും., രണ്ടു ഹിന്ദിക്കാര് പ്രശ്നം പറഞ്ഞെങ്കിലും അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു തമിഴന്‍ അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു . അയാള്‍ തന്നെ അവര്‍ക്കുള്ള ഭക്ഷണവും വാങ്ങി നല്‍കി. മനുഷ്യര്‍ മതത്തിന്‍റെയും , ജാതിയുടെയും , ഭാഷയുടെയും ഒക്കെ മീതെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നെണ്ടെന്നു ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചറിയുന്നു. ട്രെയില്‍ ഈറോഡ്‌ വിട്ടപ്പോള്‍ പലരും ബെര്‍ത്തുകളിലായി കിടന്നു തുടങ്ങി. ബാഗില്‍ നിന്നും ഒരു ലുങ്കി എടുത്തു അയാള്‍ അവര്‍ക്ക് നല്‍കി . ഞാന്‍ ഒരു പഴയ സാരിയും കൊടുത്തു. അവര്‍ കുഞ്ഞിനേയും ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച് നിലത്ത് ബെര്‍ത്തിനടിയിലായി കിടന്നു. കൂടുതല്‍ ഒന്നും ചോദിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. നാളെ ആവാം... പകലും രാത്രിയും ഇനിയും ബാക്കി....
താരാട്ടു പോലെ തോന്നുന്ന ട്രെയിനിന്‍റെ ഇളക്കങ്ങള്‍ , പുറമേ നിന്നുള്ള തണുത്ത കാറ്റ് .. ഞാനും അറിയാതെ ഉറക്കത്തില്‍ പെട്ടു ..
ഉറക്കത്തിന്‍റെ പല യാമങ്ങളില്‍ മാറി മാറി വന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പല ഭാവങ്ങളില്‍ , രൂപങ്ങളില്‍ . സ്നേഹമായും , പ്രണയമായും , കുളിരായും , വസന്തമായും ഒക്കെ അത് മാറുന്നു. അവസാന യാമങ്ങളില്‍ എവിടെയോ മധുര സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വഴി മാറി ഇരുട്ടിലേക്ക് കയറുന്നു .കൂരിരുട്ടില്‍ ചില മുഖ മില്ലാത്ത മനുഷ്യര്‍ നടന്നു വരുന്നു .. രണ്ടു കൈകള്‍ നീണ്ടു വന്നു ആ കുഞ്ഞിനെ തൊടുന്ന പോലെ.... " അരുതേ " ആ നിലവിളി പകലിലേക്കുള്ള ഇറക്കമായിരുന്നു. രാവിലെയായിട്ടും എണീല്‍ക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ മടി പിടിച്ചു കിടന്നവര്‍ക്ക് അതൊരു ഉണര്‍ത്തു മണി ആയിരുന്നു , ബാക്കിയുള്ളവര്‍ക്ക് അരോചകവും . അടുത്തുള്ളവരുടെ പൊട്ടിച്ചിരി; ഒരു ചമ്മിയ സുപ്രഭാതം നല്‍കിയ പോലെ . തെല്ല് ജാള്യതയോടെ എണീറ്റ്‌ ബാത്ത് റൂമില്‍ പോയി ഫ്രഷ്‌ ആയി ഡ്രസ്സ്‌ മാറി വീണ്ടും സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്നു . പുറത്തു ആകെ തരിശു ഭൂമിയും പിന്നെ അങ്ങിങ്ങായി കുറച്ചു പച്ചപ്പുകളും മാത്രം. ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് വേറെ ഏതോ ലോകത്ത് എത്തിയ പോലെ. എനിക്കും ആ സ്ത്രീക്കും ഉള്ള ടിഫെന്‍ ആ തമിഴന്‍ വാങ്ങി വന്നിരിക്കുന്നു . നീട്ടിയ നൂറു രൂപ നോട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരി തിരികെ തന്ന് അയാള്‍ മടക്കി. അമ്മയുടെ കൈകളില്‍ നിന്നും മെല്ലെ ഊര്‍ന്ന് പിച്ച വെച്ച് നടന്ന കുട്ടിയെ അയാള്‍ എടുത്ത് സീറ്റില്‍ ഇരുത്തി . ഒരു മാമന്‍റെ സ്നേഹം ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുന്നതിനാലാവണം ആ കുഞ്ഞിന്‍റെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടര്‍ന്നു. അതിന്‍റെ നെറുകയില്‍ മെല്ലെ തലോടിയിട്ട് പോക്കെറ്റില്‍ നിന്നും നൂറിന്‍റെ മൂന്നു നോട്ടുകള്‍ എടുത്ത് അതിന്‍റെ കൈകളില്‍ വെച്ച് കൊടുത്തു ... ... അപ്പോളാ കണ്ണുകളില്‍ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണ് നീര്‍ നിറയുന്നത് ഇന്നും മനസ്സില്‍ നന്മയുടെ ചില എടുകളായി നില നില്‍ക്കുന്നു . അടുത്ത സ്റ്റേഷനില്‍ അയാളിറങ്ങുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മോള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയ ആ പണം കഥാ നായികയ്ക്ക് ഒരേ സമയം സന്തോഷവും , പിന്നെ അപമാനവും നല്‍കി എന്ന് തോന്നി. " വിശപ്പിനു അഭിമാനത്തേക്കാള്‍ .. വിലയുണ്ട് .. താങ്ക്സ് ചേട്ടാ" എന്ന മറുപടി ജീവിക്കാനുള്ള മനസ് തുറന്നു കാണിച്ചു . നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണീര്‍ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി .. കുട്ടിക്കാലത്ത് വീട്ടുകാരുടെയും , നാട്ടുകാരുടെയും കണ്ണിലുണ്ണിയായിരുന്ന മാളുവിന്‍റെ കളികളും , പാട്ടും എല്ലാം. ....സ്നേഹിക്കാന്‍ മാത്രം അറിയുന്ന അച്ഛന്‍ , അമ്മ , സഹോദരങ്ങള്‍ പിന്നെ ബന്ധുക്കള്‍ .. മാളവികയുടെ ശരീരവും , മനസും വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ സ്വപ്നങ്ങളും , പ്രേമവുമെല്ലാം കൂടെ വളര്‍ന്നു ...നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ സുന്ദരിയും , ശാലീനയുമായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് സ്ഥിരം യാത്ര ചെയ്യുന്ന ബസിലെ ഡ്രൈവറോട് തോന്നിയ ഒരു ആരാധന , അത് പ്രേമമായി , പ്രണയമായി പരിലസിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ... ശാസനകള്‍ ... എതിര്‍പ്പുകള്‍ അത് വാശി കൂട്ടിയപ്പോള്‍ രജിസ്റ്റര്‍ വിവാഹം കഴിച്ച് നാട് വിട്ടു ....ചെറിയ വാടക വീട്ടില്‍ നഗരത്തില്‍ താമസം തുടങ്ങി. ഭര്‍ത്താവ്‌ പകല്‍ മാത്രം ജോലിക്ക് പോയി കിട്ടിയ പൈസ കൊണ്ട് സന്തോഷമായി ജീവിച്ച കുറേ നാളുകള്‍ ..പിന്നെ മോള് അവരുടെ കുടിലിലേക്ക് വിരുന്നു വന്നതും എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .. കൂട്ടുകാര്‍ കൂടിയപ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍റെ സ്വഭാവം മാറി തുടങ്ങിയത് എല്ലാം....കൂട്ട് കൂടി മദ്യപാനം , മര്‍ദനം , ഭീഷണി പെടുത്തല്‍ .. ഏതോ മുതലാളിയുടെ വീട്ടിലേക്കു ഭീഷണി പെടുത്തി കൊണ്ട് പോയപ്പോള്‍ ഇടയ്ക്ക് മദ്യപിക്കാന്‍ അയാളും കൂട്ടുകാരും കാര്‍ നിര്‍ത്തി ബാറില്‍ കയറി . അപ്പോള്‍ അവിടെ നിന്നും ഓടി വന്നു കേറിയതാ ഈ ട്രെയിനില്‍ .. പിന്നെ എന്തോ കുറച്ചു സമയം അവര്‍ നിശബ്ദയായി ... പഴയ ഓര്‍മ്മകള്‍ വേദനിപ്പിച്ചതാവാം .. ആ തമിഴന്‍ അവരുടെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി. നന്നായി കറുത്തിട്ടാണെങ്കിലും , കാഴ്ചയില്‍ മാന്യന്‍ ..
" അതിന് നീങ്ക എതുക്ക് ബോംബെയ്ക്ക് പോകണം ,, പൈത്യമാ" ..!! അയാളുടെ ചോദ്യം അവരെ ചിന്തയില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തി. " ഇനി അവിടെ നിന്നാല്‍ ഒന്നുകില്‍ മരിക്കണം , അല്ലെങ്കില്‍ രാത്രി പകലുകളില്ലാതെ മാംസം വിറ്റ് പണ മുണ്ടാക്കുന്നവളായി ഈ നശിച്ച ജന്മം തീരും .. " . അയാളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം ദേഷ്യത്തില്‍ ആയിരുന്നു .. " ബോംബേല് എപ്പടി...റെഡ്‌ സ്ട്രീറ്റ്‌ പ്രോസ്ടിടുറ്റ് ... പെരുസ്സു ജോബ്‌ .. പൈത്യക്കാരി ,, നാശമാ പോയിട് ..." അയാളുടെ ഒച്ചയില്‍ എല്ലാവരും ചുറ്റും കൂടി ..
തുളുമ്പിവന്ന കണ്ണ് നീര്‍ ഒന്ന് തുടച്ച് അവര്‍ വളരെ ശാന്തയായി പറഞ്ഞു .." ബോംബെയില്‍ എങ്ങനെ ജീവിച്ചാലും , മരിച്ചാലും വീട്ടിലറിയില്ല .. മോളെവിടെയെങ്കിലും നന്നായി ജീവിക്കുന്നു എന്ന് കരുതി കാലം കഴിക്കും .. നാട്ടില്‍ അയാള്‍ എന്നെ ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ല. ........ഇനിയും ഒരു ദുരന്തം കൂടി വീടിനു സമ്മാനിച്ച് ഹൃദ്രോഗിയായ അച്ഛനെയും കൊന്ന് ..? ..എല്ലാവരെയും വീണ്ടും സങ്കടത്തില്‍ ആക്കി ...." ആ വാക്കുകള്‍ കരച്ചിലില്‍ മുറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .....അത് വരെ ഓടി കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മോളു അമ്മയുടെ കൈകളില്‍ പിടിച്ചു കരയാന്‍ തുടങ്ങി .. ചുറ്റും എല്ലാവരും നിശബ്ദമായപ്പോള്‍ അവരുടെ കരച്ചില്‍ മാത്രം അവിടെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.. നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു " ഉങ്ക കുഴന്തയെ നാന്‍ എടുത്തിട്ടെന്‍ ... എന്‍ കൂടെ വരലാമാ ..? പൊണ്ടാട്ടി ആനാല്‍ അപ്പടി അല്ലേ തങ്കച്ചി ...." വാക്കുകളേക്കാള്‍ ഉപരി എല്ലാവരും ആ ഹൃദയം തിരിച്ചറിഞ്ഞു .. ഉണങ്ങി വരണ്ട പാടത്ത് പുതു മഴ കിട്ടിയ പോലെ ആ സ്ത്രീയുടെ മനസ് നിറഞ്ഞു എന്ന് തോന്നി ..വേഗത കുറഞ്ഞ ട്രെയിന്‍ സാവകാശം നിന്നു . മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ച തീരുമാനം പോലെ അവര്‍ അയാളുടെ ബാഗ്‌ എടുത്തു . ഒരു കയ്യില്‍ കുട്ടിയേയുമെടുത്തു , അവരുടെ കൈകള്‍ പിടിച്ച് അയാള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ ആ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ എല്ലാവരും അവര്‍ക്ക് മംഗളം നേര്‍ന്നു .. മലയാളത്തില്‍ , തമിഴില്‍ , തെലുങ്കില്‍ , ഹിന്ദിയില്‍ എല്ലാം ... ..." ദി ഗോഡ്‌ ബ്ലെസ് യു സണ്‍ " സായ്പിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ക്കും
സ്നേഹത്തിന്‍റെ നൈര്‍മല്യം . വാതിക്കല്‍ നിന്നു ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കൈകള്‍ വീശി .. മറുപടിയായി അച്ഛന്‍റെ തോളില്‍ കിടന്ന മോള്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ചു .. പിന്നെ കൈകള്‍ കൊട്ടി എന്തോ പറഞ്ഞു .
കുട്ടികാലത്ത് അമ്മ പറഞ്ഞു തന്നത് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു .. " നല്ല മനുഷ്യരെ ദൈവം പരീക്ഷിക്കും... ബുദ്ധിമുട്ടിക്കും .. പക്ഷേ പൂര്‍ണ്ണമായും കൈവെടിയില്ല .." ട്രെയിന്‍ മുന്നോട്ട് എടുത്തു ... അവരിലേക്ക് അകലം കൂടുന്നു ... ഒരിക്കല്‍ കൂടി കൈകള്‍ വീശി അവര്‍ക്ക് മനസ് കൊണ്ട് മംഗളം നേര്‍ന്നു ബെര്‍ത്തിലേക്ക് മടങ്ങി , ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടു കൊണ്ട് ...

===================================================================

ഭീമസേനന്‍ വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നു
                                                            സി എന്‍ കുമാര്‍

ഭീമസേനന്‍ വര്‍ത്തമാനത്തിലും നമ്മുടെയിടയില്‍  ജീവിക്കുന്നു....ഹെ...എന്താ മാഷേ....ഇങ്ങനൊക്കെപ്പറഞ്ഞാല്‍....??? ചോദ്യം സ്വാഭാവികം. നോക്കൂ.. വ്യാസ്സന്റെ മഹാഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ കഥാപാത്രമാണല്ലോ ഭീമന്‍. ഈ രണ്ടാമൂഴക്കാരന്‍ കായബലമുള്ളവനാണെങ്കിലും പാഞ്ചാലിയുടെ മുന്നില്‍ കേവലം ഭീരുവായാണോ വ്യാസ്സന്‍ പാത്രവല്‍ക്കരിച്ചത്? സംശയം തോന്നുക ന്യായമാണ്. ചൂതില്‍ പണയവസ്തുവായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വീരശൂരപരാക്രമങ്ങള്‍കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പിന്നീട് വനവാസ്സക്കാലത്തും  അജ്ഞാതവാസ്സക്കാലത്തും അത്രയേറെ ഓജസ്സുള്ളതായിക്കാണുന്നില്ല . മഹാഭാരതത്തിലെ ഈ കഥാപാത്രത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹമെന്താണ് നമ്മോടു പറയുന്നത്? ഇതില്‍ ഒരു സ്വത്വബോധത്തിന്റെ സൂചന മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ലേ? ഉണ്ട് എന്നാണു എന്റെ പക്ഷം.
            മഹാഭാരതത്തിലെ കല്യാണസൌഗന്ധികത്തിന്റെ കഥാഭാഗം പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ഇത് കൂടുതല്‍ വ്യക്തമാകും. കുബേരന്റെ ഉദ്യാനത്തിലുള്ള സൌഗന്ധികപ്പൂവിനെക്കുറിച്ചറിയുന്ന   ദ്രൌപതി. അക്കാര്യം തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭര്‍ത്താവുമായ ഭീമസേനനോ ട്കൊഞ്ചിപ്പറയുന്നു;തനിക്കു ആ പൂ ചൂടാന്‍ അതിയായ മോഹമുണ്ടെന്നും അതു എങ്ങനെയും സംഘടിപ്പിച്ചു തരണമെന്നും. ഇതുകേട്ട ഭീമസേനന്‍ ആദ്യം അത് ദുഷ്ക്കരമാണെന്നും അവിടേക്ക് പോകുവാനും പോയാല്‍ത്തന്നെ കുബേരന്റെ ഉദ്യാനത്തില്‍ കയറാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും പറയുന്നു. ഇത് കേട്ട പാഞ്ചാലി ഭീമസേനനെ കണക്കറ്റു കളിയാക്കുകയും പൌരുഷമില്ലാത്തവനെന്നു വിളിച്ചാക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈയൊരു പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് തന്റെ പൌരുഷം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് പാഞ്ചാലിയെ ധരിപ്പിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി സൌഗന്ധികത്തിനായി ഭീമന്‍ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നത്‌.
         ഇവിടെയാണ്‌ പാത്രസൃഷ്ടിയില്‍ വ്യാസ്സന്റെ ധൈഷണികത വെളിവാകുന്നത്. ഭാര്യയുടെ  താളത്തിനൊത്ത് തുള്ളുന്ന ഒരു പെണ്‍കോന്തനെയാണ് നാമിവിടെ കാണുന്നത്. ഭാര്യയുടെ അഭീഷ്ടം സാധിച്ചു കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ തന്റെ പൌരുഷം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും എങ്ങിനെയും അത് സാധിച്ചു കൊടുത്തെങ്കില്‍ മാത്രമേ തനിക്ക് നിലനില്‍പ്പുള്ളെന്നും  മനസ്സിലാക്കിയ ഭീമന്‍ ഒരു കടുത്ത വെല്ലുവിളിയായി ഇതേറ്റെടുക്കുന്നു.പോകുന്ന വഴിയിലുണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍ എല്ലാം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു വായിക്കുമ്പോള്‍ ഈയൊരു സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പൊരുള്‍ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു.ഇത് വ്യാസന്റെ ജീവിത കാലഘട്ടത്തിന്റെ കൂടി പ്രതിഫലനമാകാം.യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇവിടെ ഭീമാസേനന്റെയുള്ളില്‍ ദ്വിമാനസ്വഭാവമുള്ള സ്വത്വബോധങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു സംഘട്ടനമാണ് നടക്കുന്നത്. അതിലാകട്ടെ വിജയം വരിക്കുന്നത് മുകളില്‍ പറഞ്ഞ പൌരുഷമെന്ന സ്വത്വബോധമാണ് താനും.
          ഇതൊന്നു വര്‍ത്തമാനത്തിലേയ്ക്ക്  പറിച്ചുനട്ടാല്‍ ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഇത് തന്നെയല്ലേ നടക്കുന്നത്. പുതിയ ഫാഷനിലുള്ള ഒരു ആഭരണം കാണുമ്പോള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ അയലത്തെ വീട്ടിലെ പുതിയ കാര്‍ കാണുമ്പോള്‍ മുതല്‍ ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങും.ആദ്യം ചെറിയ തരത്തിലുള്ള സൌന്ദര്യപ്പിണക്കങ്ങളാകുമുണ്ടാവുക, പിന്നെപ്പിനെ അത് വളര്‍ന്നു വലുതാകുന്നു. തീരെ സഹികെടുമ്പോള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാന്‍ തന്നെ പെടാപ്പാടുപെടുന്ന ഭര്‍ത്താവ് കിടപ്പാടം പണയപ്പെടുത്തി ഭാര്യ പറയുന്ന കാര്യം സാധിച്ചുകൊടുക്കുകയും ഒടുവില്‍ കടം തിരിച്ചടയ്ക്കാന്‍ കഴിയാതെ കിടപ്പാടം പലിശക്കാരന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന സ്ഥിതി സംജാതമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെയും  നടക്കുന്നത് സ്വത്വബോധത്തിന്റെ സംഘട്ടനം തന്നെയാണ്.ഭാര്യ പറയുന്നത് എന്തുതന്നെയായാലും നിറവേറ്റിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ തന്റെ പൌരുഷം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന മിഥ്യാ ബോധം പുരുഷനെ അടക്കി ഭരിക്കുന്നു. അതില്‍നിന്നും ഉടലെടുക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ പിന്നീട് കുടുംബത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചയിലേയ്ക്ക് വഴിവയ്ക്കുകയും അതവസ്സാനം കൂട്ടആത്മഹത്യയിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
        ഇങ്ങനെ ചരിത്രാതീത കാലം മുതല്‍ ഇന്നോളമുള്ള എല്ലാ കൃതികളുടെയും ജീവിതത്തിന്റെയും സാമൂഹികവും സാംസ്ക്കാരികവുമായ പശ്ചാത്തലമെടുത്തു പരിശോധിച്ചാല്‍ എല്ലാകാലഘട്ടത്തിലും ഭീമസേനന്മാര്‍ അവതാരമെടുക്കുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയും.എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിയ്ക്കുന്നതെന്ന പരിശോധനയുടെ ആവശ്യകതയിലേയ്ക്കാണ് ഇത് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്. ആ പരിശോധന ചെന്നെത്തിനില്‍ക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ അമിതമായ ആഡംബരത്തിന്റെയും പണത്തോടുള്ള അത്യാര്‍ത്തിയുടെയും മുന്നിലാണ് താനും.

=====================================================================

മലയാളഭൂമികയിലെയ്ക്ക് സൃഷ്ടികള്‍ അയയ്ക്കേണ്ട വിലാസം malayalabhoomika@gmail.com
========================================================

ഡിസംബര്‍ ലക്കം

2011-12-01T21:41:00.008+05:30

പുസ്തകം1 . ലക്കം 2 . ഡിസംബര്‍ 2011 email malayalabhoomika@gmail.com

************************************************************

"മലയാളഭൂമിക" ഫെയിസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ബ്ലോഗുമാഗസിന്‍

************************************************************

വിഭവങ്ങള്‍
===================================

കവിത
മുള്ള് ---എം എന്‍ ശശിധരന്‍
പ്രവേശനം -- ശിവശങ്കരന്‍ കരവില്‍
പിന്‍വിളി --ദിലീപ് നെല്ലുള്ളിക്കാരന്‍

ഉത്തരങ്ങള്‍ തേടി. -- വി മുരളീധരന്‍ താരാപ്പൂര്‍
ഒരു ശരത്ക്കാലസന്ധ്യയില്‍ -- ജ്യോതി ഉണ്ണിരാമന്‍
ചൂന്നെടുക്കപ്പെട്ട ഇടം കണ്ണ് ..... മനോജ്‌ കുമാര്‍
വാല്‍നക്ഷത്രം അടയാളപെടുത്തുന്നത്!-- ഗീത രാജന്‍
കരിന്തിരികള്‍ --- ബിപിന്‍ ആറങ്ങോട്ടുകര.

സ്മാര്‍ത്തവചനങ്ങള്‍ -- സി എന്‍ കുമാര്‍

കഥ

സാക്ഷി മൊഴികള്‍ -- സിയഫ് അബ്ദുല്‍ഖാദിര്‍‎
ഒരു ചോദ്യം .. ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ..-- ഷാഹുല്‍ ഹമീദ് പേരകം

പാണ്ടികശാലയുടെ സന്തതി -- സാജിത അബ്ദുല്‍റഹിമാന്‍

ചിന്ത

ബി ടി മനുഷ്യന്‍ ( B T MEN ) സി എന്‍ കുമാര്‍

==================================================================

മുഖമൊഴി

വേട്ടയാടപ്പെടുന്ന സ്ത്രീത്വങ്ങള്‍
=====================================================================

മാധ്യമങ്ങളിലെ ചൂടന്‍വാര്‍ത്തകള്‍ എപ്പോഴും ചവിട്ടിയരയ്ക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീത്വത്തെ കുറിച്ചാണല്ലോ?. യാത്രയിലും അല്ലാതെയും സ്ത്രീകള്‍ക്കുനേരെ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന അതിക്രമങ്ങള്‍ ഒരു സാംസ്ക്കാരികമായ അപജയം തന്നെയാണ്. അത് ആര്‍ക്കും തടയാന്‍ കഴിയാത്ത തരത്തില്‍ വളര്ന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ആരാണ് ഇതിനു ഉത്തരവാദികള്‍? സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരെ നടക്കുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ച് പുനരാവിഷ്ക്കരണം നടത്തി നമ്മുടെ സ്വീകരണമുറികളിലെത്തിയ്ക്കുന്ന ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ തൊട്ടു താഴോട്ടു നമ്മുടെ വീടുകളില്‍ വരെ അതിന്റെ വേരെത്തിനില്‍ക്കുന്നു. ഇതില്‍ വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ് ഒരു കാര്യം കുറ്റവാളികള്‍ മിയ്ക്കപ്പോഴും കൌമാര പ്രായക്കാരാണ് താനും.

=====================================================

കരിന്തിരികള്‍

ബിപിന്‍ ആറങ്ങോട്ടുകര.

കഴിഞ്ഞുവോ ഉത്സവഘോഷങ്ങള്‍,മേളങ്ങള്‍..?

ഒടുങ്ങുന്നു ആഘോഷ തിമിര്‍പ്പുകള്‍ തന്നാരവം...

ഇനിയീ വഴികളിലൊന്നു മാത്രംശേഷിപ്പൂ,അണയുമൊരു

കരിന്തിരി, ചവച്ചു തുപ്പിയൊരു കടലാസ്തുണ്ട്,

മടിക്കുത്തഴിഞ്ഞൊരു മാനത്തിന്‍ കണ്ണുനീര്‍.. .

ഓടയില്‍ തകര്‍ന്നൊരു ചില്ല് കുപ്പി, കുപ്പയില്‍ തള്ളിയൊരു

പളുങ്ക് പാത്രം..വിലയില്ലത്തൊരു നരജന്മം....

പദം പദം താനേ പതിഞ്ഞു ..അകത്തളങ്ങളില്‍

കരിയുന്നു സ്ത്രീ ജന്മമൊരു കരിന്തിരിയായി..

ഇരുള്‍ വീണോരു ഗോവണി തന്നിടവഴിയില്‍

അമര്‍ന്നു പോയൊരു ബാലിക തന്‍ ഞെരക്കമൊരു

കുഞ്ഞു കുരുവി തന്‍ നെഞ്ചകം ഞെരിഞ്ഞത് പോല്‍.

കൊത്തുന്നു കഴുകന്മാരീ ശവങ്ങള്‍ തന്നസ്ഥിയില്‍

നിര്‍ലജ്ജമീ മാനുഷര്‍ തലയാട്ടി രസിച്ചു കേള്‍പ്പൂ ..

വീണ്ടുമീ ശവങ്ങള്‍ ഭുജിക്കുന്നു..ശയിക്കുന്നു

മെത്തമേല്‍ സസുഖം..കാണ്മൂ രസമോടെയീ 'കഥകളി'കള്‍ ..

ഒരു പതിഞ്ഞ പദം.പുറപ്പാട് കഴിഞ്ഞുവോ.

കഴിഞ്ഞുവോയീക്കഥകള്‍ ..തിരക്കഥ തീര്‍ന്നുവോ??

എവിടെയാ മധുരമനോജ്ഞമാം സ്വര്‍ഗ്ഗ തീരങ്ങള്‍?

എവിടെയാ സുന്ദര സുരഭില മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍??

ഒന്ന് തഴുകി ,തലോടിയോമനിക്കുമാ കവികള്‍

തന്‍ പ്രേമ പുരുഷനെവിടെ? എവിടെയാ

പ്രേമ തീരങ്ങള്‍?എവിടെയാണനുരാഗികള്‍

തന്‍ പ്രണയ സുന്ദര തീരങ്ങള്‍??

കുഞ്ഞു കുരുവികള്‍ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു തീരുമീ

കറുപ്പിന്‍ തീരമൊരു ശാപ ഭൂമിയോ?

ഇല്ല പ്രണയവുമില്ല,മോഹവുമിനിയൊരു

ജന്മമീ ,മണ്ണിലൊരു നാരിയായിജനിച്ചീടുവാന്‍..

പദം പദം താനേ പതിഞ്ഞു ..അകത്തളങ്ങളില്‍

കരിയുന്നു സ്ത്രീ ജന്മമൊരു കരിന്തിരിയായി..

(സ്ത്രീ അമ്മയാണ്.ദേവിയാണ്,സര്‍വം സഹയാണ്...പ്രകൃതിയാണ് ,ഈ പ്രപഞ്ചമാണ്!! കേരളത്തിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകള്‍ക്കുമായി ഇത് ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു..)

===============================================

കഥ

‎ഒരു ചോദ്യം .. ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ..

ഷാഹുല്‍ ഹമീദ് പേരകം

''അമ്മിണിപാലം കടന്നാല്‍ പിന്നെ അമ്മെ കണ്ടു മരിക്കില്ലാ .....''

ചിരട്ടക്കാരന്‍ വറതുണ്ണിയേട്ടന്‍ കുടിച്ചു ഫിറ്റായി വെല്ലു വിളിതുടങ്ങി..

''റോഡിന്‍റെ അധികാരം ഗവണ്മെന്റിനാണെങ്കില്‍...ചിരട്ടേടെ അധികാരം വറുതുണ്ണിക്ക് ...''

മൌലീക അവകാശമാണ് .ആര്‍ക്കും എതിര്‍പ്പില്ലാ. ..

''വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കിടക്കണ റോഡേ,..പോരിനു വാടാ തെമ്മാടി ...''

റോഡ്‌ ഒന്ന് പതറി ..പിന്നെ പഴയത് പോലെ തന്നെ കിടന്നു.

''നീ കമ്മൂണിസ്റ്റ് പച്ചയാണെങ്കിലും... എന്നെ വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ നിക്കരുത്‌ ''.

കാറ്റത്താടിയ കമ്മൂണിസ്റ്റ് പച്ച ഒന്ന് ഒതുങ്ങി നിന്നു.....

''മസ്സില് പെരുപ്പിച്ചു നീ നോക്കരുത് ...''.

വഴിയില് കെട്ടിയ പോത്തിനോടായി ശൌര്യം ...

''ഈ നെഞ്ച് നിനക്ക് കേറ്റാനുള്ളതല്ലാ..''..

സൈക്കിള്‍ യാത്രക്കാരനെ തടഞ്ഞുനിറുത്തി തന്‍റെ നയം വ്യെക്തമാക്കി ...

ഈ കഥ തല്‍ക്കാലം ഇവിടെ നിക്കട്ടെ ..നമുക്ക് പിന്നീട് തുടരാം ..ഒരു സംശയം

ചോദിക്കട്ടെ ...ഇപ്പോഴത്തെ കുടിയന്‍മാര്‍ക്ക് എന്ത് പറ്റി ..?ഒരു ചൂരും, അനക്കവുമില്ലാ ..

ആ തലേക്കെട്ടും പത്രാസ്സുമൊക്കെ എവിടെപോയി .....?.....

കവിത

മുള്ള്
---------

എം എന്‍ ശശിധരന്‍

തീര്‍ച്ചയുള്ളൊരു മുള്ള്
നെഞ്ചില്‍ വെച്ച് പോയവള്‍, നീ.
പട്ടട കത്തുമ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നു,
അതിന്റെ മൂര്‍ച്ച,
എന്റെ നോട്ടത്ത്തിലേക്ക്
സാക്ഷയിട്ട നിന്റെ
വിരല്‍പ്പാട്,
അസ്ത്രം പോലെ കരളിലുണ്ട്,
നാം പിരിഞ്ഞിടത്ത്.

===============================================================

ചിന്ത

ബി ടി മനുഷ്യന്‍ (B T MEN )

സി എന്‍ കുമാര്‍

ബി ടി ബ്രിഞ്ഞാല്‍ ,ബി ടി കോട്ടന്‍,എന്നൊക്കെ നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്.ജനിതക മാറ്റം വരുത്തിയ ഈ വക സാധനങ്ങള്‍ നമ്മുടെ മനുഷ്യരില്‍ എന്ത് പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനം നടതുമെന്നതിനെപ്പറ്റി പഠനങ്ങള്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത് എന്നാണു ഒരു ബി ടി മനുഷ്യന്‍ പിറക്കുക എന്നതാണ്.ഗര്‍ഭസ്ഥ ശിശുവില്‍ ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ ഒരു ഹിംസ്ര ജീനിനെ സന്നിവേശിപ്പിച്ചാല്‍ (ഗര്‍ഭിണികള്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്ന മരുന്നുകളിലൂടെയുമാവാം) പിറക്കുന്നകുട്ടിയുടെ സ്വഭാവത്തില്‍ ഹിംസ്സാ വാസനകൂടിയിരിക്കും . കാലക്രമേണ ഇത്തരത്തിലുള്ള കുട്ടികള്‍ കൂടുകയും നാട്ടില്‍ അരാചകത്വം വളരുകയും ചെയ്യും. ഒരു പക്ഷെ നാമിത് പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ ഏതെങ്കിലും പരീഷണശാലയില്‍ ബി ടി മനുഷ്യനെ ഉല്പാധിപ്പിക്കുവാനുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടക്കുകയാവാം. ഈ കണ്ടുപിടിത്തം വേണമെങ്കില്‍ ശത്രു രാജ്യങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഒരു ജൈവായുധമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടാവുന്നതാണ്.അങ്ങനെ വന്നാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഭീകരത ഒനാലോചിച്ചു നോക്കൂ....

========================================================

കവിത

പിന്‍വിളി

ദിലീപ് നെല്ലുള്ളിക്കാരന്‍

മരണത്തിന്‍ രുചിയൂറും
പുക കുടിച്ചും
ലഹരി നങ്കൂരമിട്ട തീരങ്ങളില്‍
ചഷകത്തിന്‍റെ തീയലകള്‍
ചോരകുഴലുകളില്‍ പടര്‍ത്തിയും
അപഥസഞ്ചാരിണിയായ
അമ്രപാലിയുടെ മെയ്‌പിണര്‍ന്നു
കിടന്ന രാവു മുറുകുമ്പോള്‍
ഇരവിലാരോ പിന്‍വിളിയുതിര്‍ക്കുന്നു.

നെഞ്ചിലൊരു നീരുറവയായ്‌ ഉണര്‍ന്നവള്‍
ഹിമാകണമായെന്നെ കുള്ളിര്‍പ്പിച്ചവള്‍
പ്രണയാഗ്നിയിലെന്നെ സ്ഫുടം ചെയ്യ്‌തവള്‍
എന്റെ പ്രണയത്തിന്‍ വിഷസര്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക്
കാവലായ്‌ പകലു കറുപ്പിച്ചവള്‍
ഇരവിനക്കാരെ വെളിച്ചതുരുത്തായ്
പിന്‍വിളിയുതിര്‍ക്കുന്നു.

ഇന്നു ഓര്‍മ്മയുടെ ഇരുട്ടറയിലേക്ക്
മസ്തിഷ്ക സ്പന്ദനങ്ങളുടെ
വേരുകളാഴ്ത്തി പരതുമ്പോള്‍
ഉത്തരായനത്തിലെ കറുത്ത
സൂര്യബിംബമായ്‌ നീയും
ദക്ഷിണയാനത്തിലെ വറുതിയില്‍
വറ്റിയ പുഴയായ് ഞാനും

ഒരിക്കല്‍ നിന്‍റെ മിഴികളില്‍ എനിക്കായ്‌
ഉറവപൊട്ടിയ കണ്ണീര്‍ കണങ്ങളില്‍
ഞാനുരുകി പ്രതിഫലിച്ചിടുമ്പോള്‍
നമ്മുക്കിടയിലെ അക്ഷാംശങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
തൂങ്ങികിടന്നു പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു ചിലര്‍

വഴിമാറിയൊഴുകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടു നീ
ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുമ്പോള്‍
എനിക്കായ്‌ പിന്‍വിളി നീ ഉണര്‍ത്തിടുമ്പോള്‍
എന്‍റെ ലഹരി തീരങ്ങളില്‍
ആളനക്കങ്ങള്‍ നിലക്കുന്നു
എന്‍റെ ബലിചോറിനായ്‌ വട്ടമിട്ടാര്‍ത്തു പറക്കുന്നു
കാക്കയുടെ ചിറകടി ഒച്ചകള്‍
വിണ്ണിലായ് പുതുപിറവികൊള്ളുന്നു
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്
മറ്റൊരു ജന്മത്തിലേക്കു വീണ്ടുമൊരു പിന്‍വിളി

=========================================================

കവിത

ചൂന്നെടുക്കപ്പെട്ട ഇടം കണ്ണ് .....

മനോജ്‌ കുമാര്‍

ചൂന്നെടുക്കപ്പെട്ട ഇടം കണ്ണ് .....

വലം കണ്ണിനു ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല..
ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇടം കണ്ണ് ചോദിച്ചു..
നീയെന്താ കരയാത്തെ ..?
സങ്കടം കാണുമ്പോ പണ്ട് നീയാണല്ലോ കൂടുതല്‍ കരഞ്ഞിരിരുന്നത്..
ഒന്നുമറിയാത്തത്‌ പോലെ
വലം കണ്ണ് ചോദിച്ചു...
നീയാരാ....?
നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ...?
ഇടം കണ്ണ് പിടഞ്ഞു...
പിന്നെയും ചോദ്യം....
ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ..
കൂടുകാരാ വെള്ളമല്ല..ഇത് ചോരയല്ലേ..ചുവന്ന ചോര..
നീ നിന്റെ ചോര കാണുന്നില്ലേ..
വലം കണ്ണ് .....
നീയെന്താ..ഈ പിറ്പിറുക്കുന്നെ .
എന്റെ കായ്ച്ചക്ക് ഒരു കുയപ്പവുമില്ല..
എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല..ഞാന്‍ കാണേണ്ടത് ഇപ്പൊ കാണുന്നുണ്ട്..
നീയെന്നെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ പോ.........
ചൂയ്ന്നു പോയ തന്റെ കണ്ണും തേടി ഒരു മനുഷ്യന്‍
അലയാന്‍ തുടങ്ങിക്കയിഞ്ഞിരുന്നു....
നിറങ്ങളില്ലാത്ത കായ്ച്ചയുടെ ലോകവുമായി പതുക്കെ
അയാള്‍ സമരസപ്പെട്ടു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു..
പിടയുന്ന ജീവനുമായി കായ്ച്ചയില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യനെയും കാത്തു
ഇടം കണ്ണ് തുടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..

വരും ആരെങ്കിലും..!

=======================================================================================

കഥ

പാണ്ടികശാലയുടെ സന്തതി

സാജിത അബ്ദുല്‍റഹിമാന്‍

മകരമഞ്ഞിന്റെ കോച്ചി വലിക്കുന്ന തണുപ്പില്‍ ആ ഗ്രാമം വിറങ്ങലിച്ചിരിക്കയാണ്.കടവത്തെ പാണ്ടികശാലകളുടെ ഒരു തിണ്ണയില്‍ ഞരക്കത്തോടെ സൈനബ തന്റെ വീര്‍ത്ത വയറും താങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്.സ്വബോധമില്ലാത്ത ഭ്രാന്തിയായ അവളെ ഗര്‍ഭിണിയാക്കിയതാരെന്ന് ആ ഗ്രാമത്തിലാര്‍ക്കുമറിയില്ല.നിറം മങ്ങിയ കാച്ചിത്തുണിയും ,എണ്ണമയമില്ലാത്ത പാറിപ്പറന്ന തോളോടൊപ്പം നില്‍ക്കുന്ന ചുരുണ്ട തലമുടിയും ,കണ്ണുകളിലെ നിര്‍വികാരതയും രണ്ട് കൈകള്‍ നിറയെ കറുത്ത റബ്ബര്‍ വളകളും .പിന്നെ വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ ചിരിക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന മുറുക്കാന്‍ കറ നിറഞ്ഞ ആ പല്ലുകളും .ഇതാണു ആ ഗ്രാമത്തിലെ ആരോരുമില്ലാത്ത സൈനബ എന്നാരോ വിളിച്ച അതോ അവരുടെ പേരതാണെന്നവര്‍ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞുവോ..വ്യക്തമായറിയില്ല.എപ്പോഴുമെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് താഴെ നോക്കി മാത്രം നടക്കുന്ന സൈനബയുടെ വ്യക്തിത്വം അഥവാ അടയാളങ്ങള്‍ ..ഗ്രാമത്തിലെ സുമനസ്സുകളുടെ ഔദാര്യത്തിലെന്തെങ്കിലും ഭക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ ഭ്രാന്തി. അവളുടെ ദിനം പ്രതി വലുതായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വയറിലേക്ക് നോക്കി എല്ലവരും അതിശയത്തോടെ പറയാന്‍ തുടങ്ങി."ന്റെ റബ്ബേ ആരാ ഈ പണി പറ്റിച്ചത്.അതും ബോധല്ലാത്ത ഈ പാവത്തിനെ"ചോമാരും വേട്ടോമാരും ജോനൊന്‍മാരും മാപ്ലാരും ഒരു പോലെ മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വെച്ചു.".ന്റെ ഒടയന്‍ തമ്പുരാനെ ഇനി ഈ പെണ്ണങ്ങനെ പെറും ".കാണെക്കാണെ വീര്‍ത്തു വന്ന ആ വയറിനെ നോക്കി സകലരും പരിതപിച്ചു.എല്ലാവര്‍ക്കും അവളുടെ അവശതകാണുമ്പോള്‍ പരിചരിച്ചെവിടേയെങ്കിലും സുരക്ഷിതമായിരുത്തണമെന്നുണ്ട്.എന്നാല്‍ സൈനബ എവിടേയും സ്വസ്ഥമായിരിക്കാനിഷ്ടപ്പെടാറില്ല.
എന്തോ തിരഞ്ഞ് അഥവാ എന്തോ മറന്നു വെച്ചതെടുക്കാനായി അവളാ ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ നടക്കും ..പാടവരമ്പുകളിലൂടെ ഇടുങ്ങിയ ഇടവഴികളിലൂടെ കനാലിനു കുറുകേയുള്ള മുട്ടിപ്പാലത്തിലൂടെ ,തോടുകളിലെ മുട്ടെത്തും വരേയുള്ള വെള്ളത്തിലൂടെ തണല്‍ മരങ്ങളുറങ്ങുന്ന ഗ്രാമപാതയിലൂടെ ഒക്കെ എന്തോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് താഴെ എന്തോ തിരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ പകലന്തിയോളം നടക്കും ..വിശക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ വാളുവാസുവിന്റെ ചായക്കടക്ക് പിന്നില്‍ ചെന്ന് കുന്തിച്ചിരിക്കും .ആരെങ്കിലുമൊക്കെ തിന്നതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ ഒരിലക്കീറിലാക്കി അവളുടെ മുന്നിലേക്കാരെങ്കിലുമിട്ടു കൊടുക്കും .അതവിടെയിരുന്നു വാരിത്തിന്നു പിന്നേയും തന്റെ തിരച്ചില്‍ തുടരും .ഉറക്കം വരുമ്പോള്‍ കടവത്തെ പാണ്ടികശാലയിലെ തിണ്ണയില്‍ .അവള്‍ക്കൊപ്പം ഭിക്ഷക്കാരും തെരുവ് വേശ്യകളും ദൂരെ ദേശത്ത് നിന്നു കടവ് കടക്കാനായെത്തുന്ന സഞ്ചാരികളും ..അങ്ങനെ ആ ഗ്രാമത്തിലെ രാത്രിയുടെ കൂട്ടുകാരേറെ.എങ്കിലും ദുരൂഹത ജനിപ്പിച്ച് സൈനബയെ ഗര്‍ഭിണിയാക്കിയതാരെന്നു എല്ലാവരും കൂലങ്കഷമായി തന്നെ ചിന്തിച്ചു പോന്നു.എന്തായാലും നന്‍മകളുടെ കേദാരമായ ആ ഗ്രാമത്തിലാരുമത് ചെയ്യില്ല.അതെല്ലാവരും ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്ന ഒരു കാര്യം .അല്ലെങ്കില്‍ അത് തന്നെ സത്യവും .അവളുടെ രൂപത്തേക്കാള്‍ അസാമാന്യ വലിപ്പമുള്ള ആ വയറു എല്ലാവര്‍ക്കും തെല്ലൊരസ്വസ്ഥതയോടെ മാത്രമേ കാണാനായുള്ളൂ..
ഇരുട്ടിന്റെ സന്തതികള്‍ പിറക്കുന്നത് കേവല നൈമിഷാകാനന്ദത്തിന്റെ പരിണിത ഫലങ്ങളായാണു.ഭോഗാസക്തരായവര്‍ തങ്ങളുടെ വന്യമായ ഇത്തരം തൃഷ്ണകളെ സഫലീകരിക്കുന്നതിനും പ്രാപിക്കുന്നതിനും സമീപിക്കുന്നത് വേശ്യകളെ മാത്രമല്ല;അതു ഭ്രാന്തികളോ കുഷ്ഠരോഗികളോ മൃഗങ്ങളോ എന്തോ ആവട്ടെ നീചത്തരങ്ങളില്‍ ആത്മ നിര്‍വൃതിയടയുന്നവര്‍ എവിടെയായാലും എങ്ങനെയായാലും നീചകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു പോരുന്നു.
മനുഷ്യരുടെ വേവലാതികളോ ആവലാതികളോ കേള്‍ക്കാനോ അറിയാനോ ശ്രമിക്കാതെ ഒരോ ഋതു ഭേദങ്ങളും ഗ്രാമത്തില്‍ മാറി മാറി വന്നു.ചന്ദനക്കുടം നേര്‍ച്ചകളും വേലകളും പൂരങ്ങളും പള്ളിപെരുന്നാളുകളും ഗ്രാമത്തിനു ഉല്‍സവത്തിന്റെ പകിട്ടു നല്‍കി .കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടങ്ങളില്‍ വേലകളുടേയും പൂരത്തിന്റേയും മാറ്റുകൂട്ടാനായ് ഗാനമേളകളും നാടകങ്ങളും അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.എല്ലായിടത്തും സൈനബ തന്റെ വീര്‍ത്ത വയറും താങ്ങി നടന്നു. അവളാരില്‍ നിന്നും ഭിക്ഷ വാങ്ങാറില്ല.അതിനവളൊരു ഭിക്ഷക്കാരിയായിരുന്നില്ല.എവിടെ നിന്നു വന്നെന്നോ എവിടുത്തെയാണെന്നോ ആര്‍ക്കുമറിയില്ല.രണ്ടു വര്‍ഷത്തോളമായി അവളീ ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിഥിയായും പിന്നെ നാട്ടുകാരിയായും അറിയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്.ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അവളുടെ മാസക്കുളി വന്നു കറ പുരണ്ട ഉടുതുണിയെ മാറ്റിയുടുക്കാന്‍ കൊടുക്കാറുള്ളതും ഉടുത്ത് പിന്നേയും അടുത്ത ഋതുമതിയാകും വരെ .പക്ഷെ പിന്നെയങ്ങനൊരു കാഴ്ച്ചയില്‍ സൈനബയെന്ന ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഭ്രാന്തിയെ കാണാതായപ്പോള്‍ ആരും കരുതിയില്ല ഇങ്ങനെയൊരു പരിണാമമാണവളില്‍ നടക്കുന്നതെന്നു.
അന്നും പതിവു പോലെയാരൊക്കെയോ കൊടുത്ത ഭക്ഷണവും കഴിച്ചവള്‍ പാണ്ടികശാലയുടെ തിണ്ണയില്‍ കിടന്നു..അവളുടെയുള്ളിലെ ആ കുരുന്നുജീവന്‍ പുറത്ത് വരാനായി നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളില്‍ അവളനുഭവിച്ച നോവിനെ പേറ്റു നോവായി തിരിച്ചറിയാനവള്‍ക്കായില്ല.ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു മതിയായപ്പോള്‍ ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന ധ്രുവനക്ഷത്രവും പിന്‍ നിലാവും നോക്കി എന്തോ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവള്‍ അമ്പത്തെ പാടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
അമ്പത്തെ പാടത്തിന്നരികിലെ തോട്ടു വക്കത്ത് പൊക്കിള്‍ കൊടി മുറിച്ചു മാറ്റാനാരുമില്ലാതെ പിടഞ്ഞ ആ കുഞ്ഞിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ പെറ്റു നോവിന്റെ സുഖത്തില്‍ മയങ്ങുന്ന സൈനബയുടെ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളെ തേടി വിതുമ്പി..പുലര്‍ച്ചെ പശുവിനു പുല്ലരിയാനായി അമ്പത്തെ പാടത്തെത്തിയ വേട്ടുവത്തികളാണാ കാഴ്ച്ചയാദ്യമായി കാണുന്നത്.."ന്റെ പരദേവതേ"യെന്നു വിളിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് തളര്‍ന്ന ആ ചോര പൈതലിന്റെ പൊക്കിള്‍ കൊടി കയ്യിലെ കൊയ്ത്തരിവാളു കൊണ്ടവര്‍ മുറിച്ചു മാറ്റി..തോട്ടിലേക്ക് പകുതി കാലിട്ട് കിടക്കുന്ന സൈനബയുടെ തളര്‍ന്ന മുഖത്തേക്ക് തോട്ടില്‍ നിന്നും കൈക്കുമ്പിളില്‍ കോരിക്കൊണ്ട് വന്ന വെള്ളം കുടഞ്ഞ് നോക്കി..ചേതനയറ്റ ആ ശരീരം തന്റെ ആത്മാവിനെ വേറെയേതോ ലോകത്തേക്ക് ഇവിടെ ബാക്കി വെച്ച തിരച്ചില്‍ തുടരാനായ് അപ്പോഴേക്കും അയച്ചിരുന്നുവെന്നത് ആ സ്ത്രീകള്‍ ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ മനസ്സിലാക്കി.
ഉദിച്ചു വരുന്ന പൊന്‍ വെയിലിന്‍ വെട്ടത്തിലവരാ കുഞ്ഞിന്റെ ലിംഗം നോക്കി.സൂര്യകിരണങ്ങളില്‍ തിളങ്ങുന്ന മുത്തു പോലെയൊരാണ്‍ കുഞ്ഞ്.അന്ന് ഗ്രാമത്തിലെല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് സൈനബയുടെ കബറടക്കം അവള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ കിട്ടാതിരുന്ന എല്ലാ ബഹുമാനാദരവുകളോടേയും നടത്തി.അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ കുട്ടികളില്ലാത്ത വേട്ടുവത്തി പാറു നോക്കമെന്നേറ്റു. ഗ്രാമത്തിലെ മുലകൊടുക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുള്ള എല്ലാ ജാതിമതസ്ഥരായ അമ്മമാര്‍ ഐക്യകണ്ഠേന ആ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടുമെന്നാണയിട്ടു.ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ സ്നേഹപൂര്‍വം മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഇളയവരെ ഉണ്ണിയെന്നാണു വിളിക്കുന്നത്."ന്റെ ഉണ്ണ്യേ..അല്ലെങ്കില്‍ ഉണ്ണ്യോളെ" ഇതാ ഗ്രാമത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റേയും നിഷ്കളങ്കതയുടേയും മാറ്റ് കൂട്ടുന്ന മുഖമുദ്രയായിരുന്നു.അങ്ങനെ അവനെല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് ഉണ്ണിയെന്നു പേരു വിളിച്ചു.മുഹമ്മദുണ്ണിയായും , കൃഷ്ണനുണ്ണിയായും ഉണ്ണീശോയായും അവന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ എല്ലവരുടേയും കണ്ണിലുണ്ണിയായ് വളരാന്‍ തുടങ്ങി..
പിന്നീടൊരിക്കലും ആ ഗ്രാമത്തില്‍ അലഞ്ഞ് തിരിയുന്ന ഗര്‍ഭിണികളായ ഭ്രാന്തികളെ കണ്ടിട്ടില്ല.കടവത്തെപ്പോഴും വരത്തരായ സഞ്ചാരികള്‍ പാണ്ടികശാലകളില്‍ അന്തിയുറങ്ങാനെത്താറുണ്ട്.പക്ഷെ ഗ്രാമത്തിലെ തെരുവിന്റെ സന്തതികളും രാത്രിയുടെ കൂട്ടുകാരുമായവര്‍ ആ ഗ്രാമത്തിലെത്തുന്ന അപരിചതരായ സന്ദര്‍ശകരുടെ മേലെ ഒരു കണ്ണു വെച്ചു പോന്നു.ആ ഗ്രാമത്തിലെ പുഴയെന്നും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും കൊണ്ട് ആഴിയുടെ മാറിലലിയാനായ് പടിഞ്ഞാറിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചൊഴുകി കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..പാതയോരങ്ങളെയലങ്കരിക്കുന്ന പൂമരങ്ങള്‍ കാലത്തിനും മാറ്റത്തിനും നിന്നു കൊടുക്കാതെ പാരിജാതങ്ങളും ഇലഞ്ഞിപൂക്കളും വിരിയിച്ച് അതിന്റെ പരിമളം ആ ഗ്രാമമാകെ പരിലസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടും പൂത്തുലഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്നു

കവിത

വാല്‍നക്ഷത്രം അടയാളപെടുത്തുന്നത്!

ഗീത രാജന്‍

നീ കോറിയിട്ട വാക്കുകള്‍

ആകാശത്തു വെട്ടി വീണ

മിന്നല്‍ പിണര്‍ പോലെ

കൊള്ളി തീര്‍ത്ത്‌ വിറപ്പിക്കും ,

മനസിന്റെ ചായ്പ്പില്‍ പതുങ്ങി

കിടക്കും മയിപീലി തുണ്ടിനെ!

പ്രണയത്തിന്റെ പെരുമഴയത്ത്

കുട ചൂടി ഇറങ്ങി പോയ മൌനം

ഇറയത്തു ഒതുങ്ങനാവാതെ

മഴക്കുള്ളില്‍ പതുങ്ങി കിടക്കും!

കൈകോര്‍ത്തു നടന്ന വാക്കുകളെ,

ഒളിച്ചോടിപോയ നിലാവിനെ.

ചെമ്പകം മണക്കുന്ന

സ്വപ്നങ്ങളുടെ രാവിനെ

ഓര്‍ത്തങ്ങനെ കിടക്കും!

കണ്ണിന്റെ കോണില്‍

ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന വാല്‍നക്ഷത്രം

പൊട്ടിച്ചിതറി ചീളുകളായി

തറച്ചിറച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍

അടര്‍ന്നു വീണൊരു

ചോരപ്പൂക്കള്‍ നിലം തൊടാതെ

ഹൃദയത്തിന്റെ ചുവരുകളില്‍

പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കും ....!

അപ്പോഴും പടിയിറക്കലില്

പിടച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും

നിന്നെ കുടിയിരുത്തിയ വീട്!!

==================================================================================

കഥ

സാക്ഷി മൊഴികള്‍

സിയഫ് അബ്ദുല്‍ഖാദിര്‍

രൂപത്തില്‍ കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ സ്റ്റാന്റില്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന മെഴുകുതിരി താഴെ വീണണഞ്ഞു."പക്ഷെ അതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മതി " എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്‍ വെട്ടി മാറി .ചുമ്മാ അവളുടെ ജാടയാണ് .ഇതിനു മുന്‍പ്

അവളെ ലൈന്‍ ഇട്ടിരുന്ന റിനോ സക്കറിയ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവളെ അവന്‍ നൂറു വട്ടം എങ്കിലും ഉമ്മ വെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് .നമ്മള്‍ ചോദിക്കുമ്പോ മാത്രം അവള്‍ടെ ഒരു മാതിരി
..നേരം വൈകിയത് കൊണ്ട് അവളെ കൊണ്ടാക്കാന്‍ കൂടെ പോയതാ ഞാന്‍ ,നാട്ടുകാര്‍ക്ക് മന്സ്സിലാകാതിരിക്കാന്‍ ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോ ഞാന്‍ മുറുക്കാന്‍ കടയിലേക്ക് സിഗരെറ്റ്‌ വാങ്ങാന്‍ വേണ്ടി പോയി.അപ്പോഴേക്കും കറന്റ്‌ പോയി .പക്ഷെ ടീ ഷര്‍ട്ടും ജീന്‍സും ഇട്ടു നടക്കുമ്പോഴേ ഞാന്‍ പറയാറുള്ളതാ ,ഇത് പോലെ വല്ലതുമൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന് .

പെണ്‍കുട്ടി : ജോ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയും .അല്ലെങ്കിലും അവനെന്നെ ഒരു ഇറച്ചിക്കഷണം ആയിട്ടാണ് കാണാറ് .എന്തായാലും കല്യാണം കഴിയുന്നത്‌ വരെ ആരെയും എന്നെ ടച്ച്‌ ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ പപ്പക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ,ഞങ്ങള്‍ ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള്‍ നേരം വല്ലാതെ വൈകിയിരുന്നു ,ഞാന്‍ ജോ സിഗരറ്റ് വാങ്ങി എനിക്കൊപ്പം എത്തുവാനായി മനപ്പൂര്‍വ്വം എന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ചു .ആക്ച്വലി അതാണ്‌ പ്രോബ്ലായത് .ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ വടക്ക് നിന്നുള്ള ലാസ്റ്റ് ബസ്‌ കാത്തു കുറച്ചു പേര്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല .റോഡ്‌ മുറിച്ചു കടന്നതും കറന്റ്‌ പോയി .എന്നെ ഇവന്‍ കേറിപ്പിടിച്ചു .ഞാന്‍ വീണു പോയത് കൊണ്ട് എന്റെ മോളിലേക്ക് വീണത്‌ ആരാണെന്ന് ഞാന്‍ കണ്ടില്ല ,അവന്‍ എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചു..എന്റെ മുട്ടും വിരലും ഉരഞ്ഞു പൊട്ടി .ഞാന്‍ ഇത് വരെ ആരെയും എന്നെ ഒന്ന് ടച്ച്‌ ചെയ്യാന്‍ പോലും സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല .എന്നിട്ടിപ്പോ ...

മുറുക്കാന്‍ കടക്കാരന്‍ : ഈ കാട്ടുമുക്കില്‍ എന്നാ കച്ചോടം കിട്ടാനാ ?

എന്നാലും ഞാന്‍ പാതിരാ വരെ കട തുറന്നു വച്ചോണ്ടിരിക്കും ഈ പെങ്കൊച്ചു ആണെങ്കില്‍ ഒരു ഒന്നൊന്നര ചരക്കല്ല്യോ ,വരുമ്പോഴും പോകുമ്പോഴും ഒക്കെ നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറണ്ട് .അന്നീ കൊച്ചു വന്നിറങ്ങുമ്പോ കൂടെ ഒരു ചെര്‍ക്കനും ഉണ്ട് .പരിചയമില്ലാത്ത അങ്ങനെ എത്ര പേര്‍ ഈ നാട്ടിന്‍ പുറത്തു വരുന്നു ,

അപ്പഴാണ് കറന്റ് പോയത് .എന്നാപ്പിന്നെ പോയേക്കാം എന്ന് കണ്ടു സൈക്കിള്‍ എടുക്കാന്‍ പോയതാ ഞാന്‍ .ഞാന്‍ ചെല്ലുംപഴാ ലവന്‍ ഈ വൃത്തികേട് കാണിക്കുന്നത് ,ഒള്ളത് പറയാവല്ല ,ഞാന്‍ രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു കേട്ടാ,അങ്ങനെ അവന്‍ മാത്രം സുഖിക്കണ്ടാ പോലീസുകാരന്‍ :ഇവിടെ ഉള്ള ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കാണാന്‍ വന്നതാ ഞാന്‍ .സര്‍വിസില്‍ കേറിയിട്ടു പത്തു പന്ത്രണ്ടു വര്‍ഷമായി .അത് കൊണ്ട് ക്രിമിനല്സിനെ കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സിലാകും .എന്റെ അടുത്തു ബസ്‌ കേറാന്‍ നിന്നവന് ഒരു തഞ്ചാ ക്കേട്‌ ഞാന്‍ നോട്ട് ചെയ്തിരുന്നു .

പോക്കറ്റടിക്കാരന്‍ ആയിരിക്കും എന്നാണു കരുതിയത്‌ .ഈ കുട്ടി റോഡ്‌ മുറിച്ചു കടന്നു ഇപ്പുറ ത്തെത്തിയില്ല

,ഈ റാസ്കല്‍ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു .ഞാന്‍ നേരത്തെ കരുതി നിന്നത് കൊണ്ട് എവന്റെ കോളറില്‍ തൂക്കിയിങ്ങെടുത്തു.പക്ഷെ ഇവന്‍ കുതറി ,പിടി വലിക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ ഈ കുട്ടിയുടെ ദേഹത്ത് വീണു എന്ന് തോന്നുന്നു ,

കള്ളന്‍ :ഞങ്ങള്‍ കള്ളന്മാര്‍ തൊഴിലില്‍ കള്ളം കാണിക്കത്തില്ല.കാക്കാന്‍ വന്നാല്‍ കട്ടിട്ട് പോകും .അതിനിടക്ക് മറ്റെപ്പണി കാണിക്കത്തില്ല.ഞാനന്ന് ജയിലീന്നി റ ങ്ങിയിട്ടെ ഒള്ളൂ .കയ്യിലാണെങ്കില്‍ ഒരു ക്വാര്‍ട്ടര്‍ അടിക്കാന്‍ പോലും കാശില്ല ,

ഈ പെണ്ണ് വന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍തന്നെ കഴുത്തില്‍ പള പളാന്നു മിന്നുന്ന പിരിയന്‍ മാല ഞാന്‍ നോട്ടമിട്ടതാ .കൊണം പോലെ കരണ്ടും പോയി .സെക്കന്റ്‌ വച്ച് ഞാനത് പൊട്ടിച്ചേനെ.ആ സമയം നോക്കി ഇയാള്‍ എല്ലാം കൊളമാക്കി ,

കത്രികപ്പൂട്ടിട്ടു ഉള്ള പിടുത്തം കാരണം എനിക്കൊന്നങ്ങാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ല ,ഒരു പോലീസുകാരനെ അങ്ങനെ പിടിക്കാന്‍ പറ്റൂ .പക്ഷെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് അതല്ല .എല്ലാരും കൂടി എന്നെ എന്തിനാ പ്രതിയാക്കിയത് എന്നാ .ഇതെല്ലാം കേട്ട നിങ്ങള്‍ തന്നെ പറ "

ഞങ്ങളില്‍ ആരാ പ്രതി ?" ജോ ബെഞ്ചമിന്‍ : വൈകുന്നേരം കൂള്‍ ബാറിലെ മേശക്കിരുപുറവും ഇരുന്നു ഷാര്‍ജാ ഷേക്ക്‌ കഴിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ ഒടുക്കത്തെ ഗ്ലാമര്‍ കണ്ടു മോഹിച്ചു ഞാന്‍ അവളെ ചുംബിക്കാനാഞ്ഞു.എന്റെ കൈ തട്ടി ആനയുടെ

കവിത

ഉത്തരങ്ങള്‍ തേടി.

വി മുരളീധരന്‍ താരാപ്പൂര്‍.

തേനും പൂമ്പൊടിയും തേടി

എന്നും ചിരിക്കുന്ന പൂവിലേക്ക്

മെല്ലെ ചെന്നിരിക്കും വണ്ടിനോട്

ഇളം കാറ്റ് മെല്ലെ മുട്ടിയുരുമ്മി

ചെവിയിലോതുന്നതെന്താവും

നിയതിയുടെ , പരാഗണത്തിന്റെ

ജന്മ കര്‍മ്മ യോഗങ്ങളുടെ

നിയോഗങ്ങളേ കുറിച്ചാവുമോ

കുലച്ച വാഴയില്‍ ഓടികയറി

വേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടിയിട്ടും

അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍ എന്തിനാവും

പിന്നെയും എന്നെ നോക്കി

ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

എന്തും തിന്നുന്ന , ഏതിറച്ചിയും

പരാതിയില്ലാതെ കഴിക്കുന്ന

പാവം കാക്കയെ എന്താവും

ആരും ഒരിക്കലും കഴിക്കാത്തത്.

ഉത്തരങ്ങള്‍ തേടിയിങ്ങനെ

പൊരിവെയിലില്‍ തളര്‍ന്നിട്ടും

കറുത്ത മുടിയിങ്ങനെ വെളുത്തിട്ടും

കൈ കാലിങ്ങനെ കുഴഞ്ഞിട്ടും

നാക്കുണങ്ങി വറ്റി വരണ്ടിട്ടും

കണ്ണിലിരുട്ട് കയറിയിട്ടും

ഈ യാത്രയില്‍ എന്താവും

ഞാനിനിയും വീഴാത്തത്..

=====================================================================

കവിത

ഒരു ശരത്ക്കാലസന്ധ്യയില്‍

ജ്യോതി ഉണ്ണിരാമന്‍

മങ്ങിത്തുടങ്ങിയാ

വേനല്ക്കനലുകള്‍

കാണാ മരിയ്ക്കിലീ

ശരത്ക്കാലച്ഛായകള്‍

ചിന്തകള്‍

നുള്ളിപ്പെറുക്കുന്ന

സന്ധ്യകള്‍

മൂകത

മൂളുന്നയേകാന്തരാവുകള്‍

കാച്ചിയ ചെമ്പിന്‍

നിറം പകര്‍ന്നെന്നുടെ

പുഞ്ചിരിയൊപ്പിയെടുത്തോരീ

നഗ്നമാം മേനിയെ

കാലത്തിനേല്‍പ്പിച്ചു

പോകുമ്പോള്‍

പൊയ്പ്പോയ കാലങ്ങള്‍

പീലിവിടര്‍ത്തുന്നു.

ശൈത്യത്തിന്‍

മഞ്ഞുടുപ്പോന്നു ധരിച്ചു ഞാന്‍

നിദ്ര നടിച്ചു

തിരിഞ്ഞു കിടക്കവേ;

വീണ്ടുമാ ഭ്രാന്തന്‍

വസന്തത്തിന്‍ പൂവിളി

കേള്‍ക്കുവാന്‍

കാതുകള്‍ വെമ്പുന്നു, കേഴുന്നു.

===========================================================================

കവിത

പ്രവേശനം

ശിവശങ്കരന്‍ കരവില്‍

''പ്രവേശനമില്ലാ''

ത്തിടത്തറിയാതെ

കയറിയതിനാണായാള്‍

തന്‍ പ്രാണന്‍ പോകും

മട്ടിലിടിച്ചു

ചമ്മന്തിയാക്കിയതെന്നോ...!

ആ ആളുണ്ടിപ്പോള്‍

ഇടിച്ചിട്ടയാളുമൊ -

ത്തൊരേമണ്ണിലുറങ്ങു,

'ന്നിവിട'ത്തെ

പ്രവേശനമെന്തിങ്ങനെ

ഒരുമിച്ചെന്നീശ്വരാ,,!

==============================================================

കവിത

സ്മാര്‍ത്തവചനങ്ങള്‍

സി എന്‍ കുമാര്‍

നിങ്ങളുടെ
വിധിവാചകം
തലക്കുമീതെ
തൂങ്ങിയാടുന്ന
ഡിമോക്ലസ്സിന്റെ
വാളാണെന്ന്
വീമ്പിളക്കുമ്പോഴും
എന്റെ ചിരി
നിങ്ങള്‍ കാണാതെപോയി.
ഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ടവന്റെ
ചിരിയില്‍ നിങ്ങളുടെ
ചതി വായിച്ചെടുക്കാം.

എത്ര പേരുടെ
കുറ്റപത്രം നിങ്ങള്‍
വായിക്കും.....
കാക്കത്തൊള്ളായിരമോ ...?
സിംഹാസനങ്ങള്‍
ആടിയുലഞ്ഞത്
ഭൂമികുലുങ്ങിയതുകൊണ്ടല്ല,
തിരസ്കൃതന്റെ
നിശ്വാസത്താലാണെന്നത്
ചരിത്രപാഠം.

ഈ വഴികളും പുഴകളും
ഒരിയ്ക്കലും നിലയ്ക്കില്ല,
എന്റെ ചിന്തയും.
നിങ്ങളുടെ സ്വാര്‍ത്ഥത
എനിയ്ക്കജീര്‍ണമായി
അതുകൊണ്ടാണല്ലോ
പടിപ്പുരയ്ക്കു പുറത്തേയ്ക്ക്
എന്റെ കാല്‍പ്പെട്ടിയും
കിടക്കയും വലിച്ചെറിഞ്ഞത്.

നിങ്ങള്‍,
കൂലിപ്പണിയ്ക്കാരന്റെ
ചില്ലികള്‍ കൊണ്ട്
വെള്ളിക്കരണ്ടി തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഞാന്‍,
അവന്റെ തീപുകയാത്ത
അടുപ്പുകളില്‍ പട്ടിണി
പതിയിരിയ്ക്കുന്നതുകണ്ട്
മനം നൊന്തു പ്രാകുന്ന
കുട്ടികള്‍ക്കും
അമ്മമാര്‍ക്കുമരികിലൂടെ
നടക്കുകയായിരുന്നൂ.

എനിയ്ക്കു പ്രീയപ്പെട്ടതൊക്കെയും
ഉപേക്ഷിച്ചത്
വര്‍ഗ്ഗരഹിതമണിമന്ദിരങ്ങള്‍
പടുക്കുവാനല്ലേ.

വിശന്നു മരിച്ച മകന്റെ

ശവദാഹത്തിനു

ശ്മശാനക്കൂലിയ്ക്കായി
പകച്ചോടുമ്പോഴും
നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍
മുഴങ്ങിയത്
എനിയ്ക്കെതിയുള്ള
ശകാരവചനങ്ങള്‍.

ഇത് ഗ്രഹണസമയത്തുള്ള

വെളിച്ചക്കുറവുമാത്രം,

മനവും മാനവും
തെളിയുന്ന പകല്‍പ്പൂരങ്ങള്‍
നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചകള്‍ക്കുപുറത്തു
തിരനോട്ടമാടുന്നത്
നിഷ്ക്കാസ്സിതന്റെ
ചിരികളായാണ്.

ഇപ്പോള്‍,
തീട്ടൂരങ്ങള്‍ പൊട്ടിച്ചെറിയുന്ന
പോര്‍ വചസ്സുകള്‍
മുഴങ്ങുന്നത്

എവിടെയാണ്..?

**********************************************************************

മലയാളഭൂമികയിലെയ്ക്കുള്ള സൃഷ്ടികള്‍ അയയ്ക്കേണ്ട വിലാസം malayalabhoomika@gmail.com ... സൃഷ്ടിയോടൊപ്പം സ്വന്തം ഫോട്ടോയും അയയ്ക്കുക

*********************************************************************

നവംബര്‍ ലക്കം

2011-10-12T00:02:00.044+05:30

പുസ്തകം1 . ലക്കം1 . നവംബര്‍ 2011 email malayalabhoomika@gmail.com

************************************************************

"മലയാളഭൂമിക" ഫെയിസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ബ്ലോഗുമാഗസിന്‍

************************************************************

വിഭവങ്ങള്‍
===================================

കവിത

പുഴയഞ്ചും ഞാന്‍ ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന്‍റെ കണ്ണിയകലങ്ങള് ‍കെ വിശ്വനാഥ് ആചാരി
ദുരിയാന്‍ പഴം ഗിരിഷ് വര്‍മ്മ ബാലുശ്ശേരി

വെറുതെ കൊറിയ്ക്കാന്‍ ചില കടലമണികള്‍...........ഉസ്മാന്‍ ഇരിങ്ങാട്ടിരിനഗ്നരായവര്‍ വിശക്കുന്നവര്‍... രതീഷ്‌ കൃഷ്ണ

കാഴ്ചശീവേലി സി എന്‍ കുമാര്‍

ഓര്‍മ്മകളിലൂടെ ...
നിലാവ് തോല്‍ക്കുന്നേരം .... സിയഫ് അബ്ദുല്‍ഖാദിര്‍

കഥ
കടങ്കഥ മേപ്പന്‍കോട് വിദ്യാധരന്‍
ബാറില്‍ ജി.അശോക്‌ കുമാര്‍ കര്‍ത്താ

പരിസ്ഥിതി

നമുക്ക് പ്രകൃതിയെ അറിയാന്‍ തുടങ്ങാം......... സന്തോഷ്‌ ഒളിമ്പസ്

ചിന്തയിലൂടെ .....

രാമായണം- ഒരു ചാവേര്‍ ഗാഥ..... സി എന്‍ കുമാര്‍

പെയ്ന്റിങ്ങുകള്‍ - ശ്രി.എന്‍ എസ് മണി,മുളവന.

============================================
സംഗ്രഹണം -- സി എന്‍ കുമാര്‍
============================================

മുഖമൊഴി

ബ്ലോഗെഴുത്തുകള്‍ സാധാരണമായിരിയ്ക്കുന്ന വര്‍ത്തമാനകാലത്തില്‍ ബ്ലോഗുമാഗസിന്‍ ഒരു പുതിയ സംരംഭമല്ല.എന്നാല്‍ സ്വന്തമായി ബ്ലോഗു ഇല്ലാത്ത എഴുത്തുകാരെ കൂടി ഓണ്‍ലൈന്‍ മഗസിനിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തുക എന്ന ശ്രമം ഞങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്നു.മികച്ച കാഴ്ചപ്പാടുകളും ഉന്നതമായ ചിന്തയും വായനയുടെ വരുതിയിലെത്തിയ്ക്കുന്നതിനു ശ്രമിയ്ക്കുകയാണ്. സഹകരിയ്ക്കുക ....കൂട്ടുകാര്‍ക്കു പരിചയപ്പെടുത്തുക ...പ്രചരിപ്പിയ്ക്കുക..

============================================================

പുഴയഞ്ചും ഞാന്‍

ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

ഒന്നാം പുഴ.
കാട്ടിലകളുടെ മര്‍മരം
കിളിപ്പാട്ടിന്റെ സ്വരലാവണ്യം
ജല കണികകള്‍ക്ക് ഉണര്‍വ്വ്
സംഘ യാത്രയുടെ ആനന്ദം .
ചുരുള്‍ വേരുകളെ തലോടി
മുനക്കല്ലുകള്‍ രാകിയുരുട്ടിയുരുണ്ട്
ഉപ്പുനുനഞ്ഞൊരു കടല്‍ സമാധി .

രണ്ടാം പുഴ
ഇട്ടിട്ടു വീഴും തുള്ളിത്തുടക്കം
കട്ടി ചേറുനുകര്‍ന്ന് സഞ്ചാരം .
കുഴിയില്‍ ഒത്തുകൂടി യാത്രയോരുക്കം
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള കുത്തിയോഴുക്കില്‍ പുഴയാകല്‍ .
അലാസയായ് ഒഴുകി രസിച്ച്ചിടുമിവള്‍
കരയെ വളര്‍ത്തും കാരുണ്യവതി
ഇലപ്പച്ചയും തോണിപ്പാട്ടും
ആഘോഷങ്ങളും ഇവള്‍ക്കിഷ്ടം

മൂന്നാം പുഴ
ഉണക്കിലക്കിരീടം ധരിക്കും സുന്ദരി .
നിഷ്കളങ്ക , പ്രാചീന നദികളുടെ പിന്മുറക്കാരി
ശാന്ത, സൌമ്യ
നിലാവിന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും
ഇഷ്ട തോഴി .
പ്രണയം തളിര്കാന്‍ ഇവള്‍ കൂട്ടുകാരി
പരിഭവം തീര്‍ക്കാന്‍ തുണയാളുമാകും

നാലാം പുഴ
കലക്കവെള്ളത്തിലേക്ക്
അടര്‍ന്നുവീഴും കിളിക്കൂട്
ചിറകുമുളക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ തേടും
അമ്മക്കിളിയുടെ വിലാപം
മുട്ടക്കൂടേറ്റും തോണിയായ്
നനഞ്ഞു മറയുന്ന കിളിക്കൂട് .
പുഴയിവല്‍ കരളലിവില്ലാത്തവള്‍ .
നിഗൂടതകളുടെ രാജ്ഞി .
ആത്മഹത്യ ചെയ്തവരുടെയും
അരുംകൊല ചെയ്യപ്പെട്ടവരുടെയും
അവസാന ശ്വാസങ്ങളെ
ആഴങ്ങളിലെ നിലവറകളില്‍ ഒളിപ്പിച്ച്ചവള്‍ ..
ചുഴികളും മലരികളുമായി
അലറിക്കുതിച് കടലാഴം തേടല്‍

അഞ്ചാം പുഴ
സമൃദ്ധിയുടെ പുരാച്ചരിത്രത്തിനുടമ
കഥകളിലും നാടോടിപ്പാട്ടുകളിലും വീരനായിക
സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഉദയാസ്തമയങ്ങള്‍
കണ്ടു വളര്‍ന്നവള്‍
കലാപങ്ങള്‍ക്കും യുദ്ധങ്ങള്‍ക്കും സാക്ഷി
ശവഘോഷയാത്രകളില്‍ മനം മടുപ്പ്
ചാതിക്കപ്പെട്ടവരോടു സഹതാപം
പുതിയ കഥകള്‍ക്കായി കാതുകൂര്‍പ്പിക്കുന്നവള്‍
മണല്‍ കുന്നുകള്‍ക്കിടയിലൂടെയും
ഞെരിഞ്ഞില്‍ മുള്ളുകള്‍ക്കിടയിലൂടെയും
പ്രാണ ഞരമ്പുപോലെ ഇവള്‍
ആസന്ന മരണവും കാത്തുകാത്ത് ...വാര്‍ത്താ
പുഴയഞ്ചും ഞാനാണെന്ന അറിവ്
ദൈവമേ എന്നെ തളര്‍ത്താ നാണോ

===================================================
കവിത

ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന്‍റെ കണ്ണിയകലങ്ങള്‍

കെ വിശ്വനാഥ് ആചാരി

നിശാശലഭം
വെളുത്ത
പ്രതലത്തില്‍
വച്ചൊരു
കറുത്ത
പല്ലിയുടെ
ദ്രിഷ്ട്ടിയില്‍
പെട്ടപോള്‍
ചിറകൊഴിച്ചു
ബാക്കി
ദേഹമെടുത്തു
പോയ്‌കൊള്ളാന്‍
ഉപദേശിച്ച
ഭക്ഷ്യശ്രിംഖലയുടെ
നിയമ പുസ്തകം
വീശിയടിച്ച
കാറ്റില്‍
താളുകള്‍ അഴിഞ്ഞു
ചിതറി പറന്നു
നിലംപതിച്ചപ്പോള്‍
ശലഭത്തിന്‍റെ ചിറകുകള്‍
ഭൂമിയെ
വട്ടമിട്ടു
പറക്കുകയായിരുന്നു

===================================================================

കഥ
ബാറില്‍

ജി.അശോക്‌ കുമാര്‍ കര്‍ത്താ
                           'നായയെ  ഇണചേര്‍ത്തു കൊടുക്കപ്പെടും ' എന്നൊരു പരസ്യമായ അറിയിപ്പ് വച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും
ജഗദീഷിന്റെ തൊഴില്‍ അതാണെന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം .
-കൊള്ളാമല്ലോ! ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന ഒരു കഥയുണ്ടോ?
-കേള്‍ക്കുവാന്‍ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ തുടര്‍ന്ന് പറയാം.
-പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോള്‍ വണ്ടിക്കൂലി,ബിരിയാണിയുടെയും മദ്യത്തിന്റെയും കാശ്, പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ഒരു സന്തോഷം...ഹ ഹ !! അതല്ലേ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്നത്  ?
- അതുമാത്രമല്ല. ഒരു ചെറുകഥാകൃത്തിനു കിട്ടാവിന്ന പ്രതിഫലം തുച്ഛമാണ്. പ്രതിഫലം ഉദ്ദേശിച്ചല്ല സാര്‍ എഴുതുന്നത്‌ .എന്റെ കാര്യം തന്നെ നോക്കൂ. എത്ര ചെറുകഥകള്‍ എഴുതിയാലാണ്  പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനം എനിയ്ക്ക് തരുന്ന ശമ്പളമാകുന്നത്
-ശരിയാണ്. അപ്പോള്‍ ആത്മാവിഷ്ക്കാരമായിരിയ്ക്കും പ്രേരണ.
- ഒരിയ്ക്കലുമല്ല. ആത്മാവിനെ ആവിഷ്ക്കരിയ്ക്കാന്‍ നമുക്കെവിടെ ആത്മാവ്? ഇടമറുക് ആത്മാവില്ലെന്നു തെളിയിച്ചതിനു ശേഷം ആത്മാവിഷ്ക്കാരം എന്ന വാക്കുതന്നെ ഇല്ലാതായിപ്പോയി.ആപോള്‍ പിന്നെ കഥകള്‍ എഴുതുന്നത്‌ എന്തിനു വേണ്ടിയാകും? സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ സംമാഹരിച്ചു പുസ്തകമിറക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന പ്രശസ്തി. തുടര്‍ന്ന് കിട്ടുന്ന അവാര്‍ഡു, കഥാകൃത്ത്‌ പുരുഷനാണെങ്കില്‍ സ്ത്രീ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സാമീപ്യം..അല്‍പ്പം രതിയും പണവും സൌജന്യമായി വേറെ.അത്രയൊക്കെയേ ഉള്ളൂ സാര്‍.പിന്നെ സാംസ്ക്കാരിക വകുപ്പിന്റെ മരണവെടി. ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ശവമെങ്കിലും കിട്ടനെ എന്നാണു വകുപ്പ് ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നത്.പക്ഷെ അതൊന്നും ആസ്വദിയ്ക്കാന്‍ നമ്മളിരിപ്പില്ലല്ലോ!
-ശരിയാണ്. നിങ്ങള്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കഥാകൃത്താണല്ലോ, പിന്നെയെന്തിനാണ് ഒരാശങ്ക?
- ഉണ്ട് സാര്‍ ഇരുപത്തിമൂന്ന് കൊല്ലമായി ഞാന്‍ കഥ എഴുതുന്നു. പലരും എന്റെ കഥ കിട്ടാന്‍ നെറ്റൊട്ടമോടിയിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ അടുത്ത കാലത്തായി ഞാനൊരു പ്രതിസന്ധി നേരിടുകയാണ്.
- എന്താണത്? പത്രാധിപര്‍ പ്രതിഫലം കുറച്ചോ?
_അതല്ല സാര്‍. പുതിയ കഥ അച്ചടിയ്ക്കണമെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്കൊപ്പം ഒരു രാത്രി ഉറങ്ങണമെന്നു പറയുന്നു. എന്റെ മകന്റെ പ്രായമേ അയാള്‍ക്ക്‌ വരൂ.ഞാനെങ്ങനെ അത് ചെയ്യും സാര്‍? എനിയ്ക്കൊട്ടും പരിചയമുള്ള കാര്യമല്ല.
- പറഞ്ഞു വരുന്നത്?
- ഞാനൊരു മെയില്‍ ഷോവനിസ്റ്റു പന്നിയായി അറിയപ്പെടാനാണ് ജീവിതം കൊണ്ട് ശ്രമിച്ചത്.വീട്ടിലെനിയ്ക്ക് ഭാര്യയെ പേടിയാണ് സാര്‍. അല്‍പ്പം മുന്‍പ് ഞാന്‍ കടന്നു പോയത് വീട്ടില്‍ അവള്‍ നിഷ്കര്‍ഷിയ്ക്കുന്ന രണ്ടു പെഗ്ഗാണ്.എനിയ്ക്ക് ഭയമുണ്ട്. പിന്നെ ഞാനെങ്ങനെ മെയില്‍ ഷോവനിസ്ടാകും എന്നല്ലേ? കഥകളിലൂടെ. അതിനു മനസ്സാക്ഷിയുടെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ.അതുകൊണ്ട് ഔ ഗുണമുണ്ടായി. ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍ എനിയ്ക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. എന്റെ കഥകള്‍ കീരിയെരിയാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. പ്രശസ്തി വന്നു തുടങ്ങിയത് അങ്ങനെയാണ് സാര്‍.എന്നിട്ട് തെറി പറയാനെന്ന വ്യാജേന ശ്രുംഗാരിയ്ക്കും എന്റെ പുരുഷ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കരുത്തു അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനോ കാമുകനോ ജാരനോ പിമ്പിണോ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് രഹസ്യമായി പറയും. ഒരുവള്‍ ഒരിയ്ക്കലെന്നെ ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലേയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചു.അന്ന് ചെറുപ്പമായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചെന്ന്.എന്നെ കണ്ട മാത്രയില്‍ അവള്‍ ലജ്ജിതയായി. ലജ്ജകൊണ്ടു അവളുടെ വികാരങ്ങളെല്ലാം തണുത്തുറഞ്ഞു പോയി.അന്റാര്‍ട്ടിക്കയെക്കാള്‍ ദയനീയമായിരുന്നു അവളുടെ സ്ഥിതി. അതുകൊണ്ടെനിയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോരേണ്ടി വന്നു. അവളാണ് എന്നോട് ആ രഹസ്യം പറഞ്ഞത്.
_എന്ത് രഹസ്യം?
- സദാസമയവും പുരുഷനെ വെറുക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പുരുഷത്വത്തില്‍ അലിഞ്ഞില്ലാതെയാവുകയാണ് ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍! ഞങ്ങളുടെ സ്മരണയില്‍ ആണുങ്ങള്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ' എന്നാണവള്‍ പറഞ്ഞത്. 'നിങ്ങള്‍ അതറിയുന്നുണ്ടോ' എന്നവള്‍ ചോദിച്ചു.
- അടുത്ത ഡ്രിങ്ക് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യട്ടെ?
- വേണ്ട സാര്‍ ഇനി ഒന്നുകൂടിയായാല്‍ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അതവളറിയും.
-എന്നാല്‍ കഥാകൃത്ത്‌ പൊയ്ക്കോള്ളൂ.ഏഴു ഇരുപതിന് പാസ്സഞ്ചറുണ്ട്‌. കൃത്യമായി വീട്ടിലെത്താം. ഓട്ടോറിക്ഷ പിടിയ്ക്കേണ്ടി വരില്ല.
-അപ്പോള്‍ കഥ കേള്‍ക്കേണ്ടേ?
-നിങ്ങള്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന കഥ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കാള്‍ ആസ്വദ്യകരമാവില്ല എന്നൂഹിയ്ക്കാവുന്നതെയുള്ളൂ.എന്തായാലും അതെഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കി ആഴ്ച്ചപ്പത്പ്പിനു അയച്ചു കൊടുക്കൂ.കുണ്ടനെ ഞാന്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കാം.ചെലവു എന്റെ വക.

===========================================================
കവിത

ദുരിയാന്‍ പഴം

ഗിരിഷ് വര്‍മ്മ ബാലുശ്ശേരി

ശവം പോലെ നാറുമത്രേ!!
അമൃതം പോലെ സ്വാദും !!
ജീവിതങ്ങള്‍ ഇണ ചേരുമ്പോള്‍
ഈ നാറ്റവും സ്വാദും
കിട്ടാത്തത് എന്താണാവോ ?
* ഇന്തോനേഷ്യന്‍ ഫലം .
( എസ കെ പൊറ്റെക്കാടിനോട് കടപ്പാട് )

=========================================================

പരിസ്ഥിതി

നമുക്ക് പ്രകൃതിയെ അറിയാന്‍ തുടങ്ങാം

സന്തോഷ്‌ ഒളിമ്പസ്

നമുക്ക് സര്‍വവും തന്നത് പ്രകൃതിയാണ്.
മുന്നില്‍ കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും പ്രകൃതി തന്നെ.
വേണ്ടതെല്ലാം നല്‍കുന്നതും, നല്‍കേണ്ടതും പ്രകൃതി തന്നെ.
ആവശ്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു നല്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളതാണ് പ്രകൃതി..
പ്രകൃതിയോടു വേണ്ടവിധം അര്‍ത്ഥന ചെയ്‌താല്‍,
പ്രകൃതി അത് കേട്ടിരിക്കും..
അതിനെ ദൈവീകമെന്നു വിശ്വാസികള്‍ക്ക് പറയാം.
അത്ഭുതകരമെന്നോ, വിശിഷ്ടമെന്നോ കാവ്യഭാഷയില്‍ പറയാം.
വ്യവസ്ഥാ നിയമം ഇങ്ങനെ ആണെന്ന്
പ്രപഞ്ച ശാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചും പറയാം.

മനുഷ്യരല്ലാത്ത ജീവികള്‍ക്ക്,
ഇതിന്മേല്‍ വിശ്വാസങ്ങളോ സംശയങ്ങളോ ഇല്ല.
പ്രപഞ്ച വികാസത്തിന്റെ നാള്‍ വഴിയിലെ പൊളിച്ചടുക്കലുകളിലൊഴികെ
അവര്‍ക്ക് ഇല്ലായ്മയും ദാരിദ്ര്യവും ഇല്ല താനും.
അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ പരിമിതമാണ്.
അഥവാ അതൊരല്‍പ്പം കൂടുതലാണെങ്കില്‍ കൂടി
അവര്‍ ആഗ്രഹിക്കന്നത് പ്രകൃതി കൊടുത്തിരിക്കും.
അതാണിവിടുത്തെ സംവിധാനം.
അവര്‍ക്ക് വേണ്ടത് ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന മനോ ചിത്രം,
അവരുടെ ഉള്ളില്‍ ജന്മനാ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അത് മാറ്റിയെഴുതാന്‍ പാകത്തിലുള്ള വിശേഷ യുക്തി
അവരെ, മനുഷ്യ സാമീപ്യത്തിലല്ലാതെ ബാധിക്കയും ഇല്ല.

മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌,
പ്രകൃതിയെക്കള്‍, മനുഷ്യ നിര്‍മിത പരിമിത സങ്കേതങ്ങളെ ആണ് വിശ്വാസം.

അവന്‍ കണ്ടെത്തുന്ന സങ്കീര്‍ണതകളും, സങ്കേതങ്ങളും,
പ്രകൃതിയിലൊതുങ്ങുന്നത് മാത്രമാണെന്ന്
ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത വണ്ണം
യുക്ത്യാന്ധത അവനെ ഭരിക്കുന്നു.
സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചുണ്ടാക്കിയ സങ്കേതങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ
തന്റെ ജീവാവശ്യങ്ങള്‍ ലഭ്യമാകൂ എന്നും,
പ്രകൃതി, നമ്മെ അറിയാത്ത ഒരു മൃതമായ സ്രോതസ്സാണെന്ന്
വരെ അവന്‍ ചിന്തിച്ചുവശായി ക്കഴിഞ്ഞു.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ പട്ടിണിയും, പരിവട്ടവും കഷ്ടപ്പാടും നിറഞ്ഞ
ഒരു ആത്മ ചിത്രത്തിന്റെ ബൌദ്ധിക സ്വത്തവകാശം
മനുഷ്യന്‍ തീറെടുത്തിരിക്കുന്നു..

എന്താണിതിനൊരു പരിഹാരം..
പ്രകൃതി നാമാണെന്നും, നമ്മുടെ മനോചിത്രാനുസരണം മാത്രമേ
നാളെകളെ നമുക്ക് മുന്നില്‍ പ്രകൃതി വരചിടുകയുള്ളൂ എന്നും അറിയണം.
കടന്നു വന്ന വഴികളിലെ പാളിച്ചകളില്‍ പശ്ചാതപിക്കണം.
നല്ലതായും ചീത്തയായും നാം പരിഗണിക്കുന്ന സര്‍വവും
പ്രകൃതി തന്നെയാണെന്ന് നാം ബോദ്ധ്യപ്പെടണം.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ, ഒന്നിനെയും പഴിക്കാതെ,
സര്‍വതിനോടും കൃതജ്ഞാരാകണം.
നല്ലൊരു നാളെയെ പറ്റിയുള്ള വിഭാവനവും,
പ്രത്യാശയും, ഉള്ളില്‍ പിറക്കണം, വളരണം,

പ്രകൃതിയുടെ പ്രക്ഷുബ്ധത കൂട്ടുന്ന പ്രതിരോധ പ്രവര്‍ത്തനമല്ല,
പ്രകൃതിയില്‍ നാളെയുടെ പുതു നാമ്പുകളെ ഭാവന ചെയ്തുണ്ടാകുന്ന
സൃഷ്ട്യാത്മക പ്രവര്‍ത്തികളാണ് വേണ്ടതെന്നു നാം അറിയണം..

തുടങ്ങുകയല്ലേ?
എന്ത് പറയുന്നു?

=================================================

കവിത

വെറുതെ കൊറിക്കാന്‍ചില കടലമണികള്‍

ഉസ്മാന്‍ ഇരിങ്ങാട്ടിരി

1
ഇന്ന് ഉമ്മറകത്തും
ഉമ്മ ഉമ്മറത്തും.!

2
കൂടെ പൊറുക്കാന്‍
കൂടെക്കൂടെ പൊറുക്കണം

3
പാചകറാണി മാരെക്കാള്‍ ഇന്നുള്ളത്
വാചക റാണിമാരാണ്

4
നോളെജും ഏജും ഏറെ ഉണ്ടായിട്ടെന്ത് ?
ആള് നോളയാണെങ്കില്‍!

5
മെയ് വഴക്കം മാത്രം പോര
മൊഴി വഴക്കം കൂടി വേണം

6
നിവൃത്തിക്ക് പ്രവൃത്തി
പ്രവൃത്തിക്ക് വൃത്തി
വൃത്തിയുള്ള പ്രവൃത്തിക്ക്
പ്രവൃദ്ധി.!

7
മഴയിലഴുകി വഴുതും വഴിയിലൂടിഴയും
പുഴുവിനും വഴിയുമഴക് !

8
പുക വ്യാപകമാവുന്നതിനെക്കാള്‍ അപകടമാണ്
പക വ്യാപകമാവുന്നത്

9
തലക്കെട്ട്‌ പോയാലും
തല കെട്ട് പോകരുത്

10

ആധിപത്യത്തിന്
ആധി പഥ്യം

11
ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍
ആ ഗ്രഹത്തിലും എത്താം.

12
അരുതുകള്‍ കൂടുതലരുത്

13
ഉന്നയിക്കാന്‍ പ്രയാസമില്ല ;
നിന്നു നയിക്കാന്‍ പ്രയാസം തന്നെ!

14

ദേശക്കൂറെറെ വേണം
ദേഷ്യത്തോട് കൂറ് വേണ്ടേ വേണ്ട

15

നട പടി നന്നായാല്‍
നടപടി നന്നാവുമോ?
16

ഉയരത്തിലെത്താനെന്തിനുയരം?
17

സുനാമിക്കെന്തു ബിനാമി?
18

തുക്കടാ പോലീസും പറയും:
തൂക്കെടാ..!

19

ഇരുട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍
ഈ ലോകം ഇതിലേറെ ഇരുട്ടിയേനെ.

20
സ്തുതി പാഠകരാവാന്‍ പ്രയാസമില്ല
സ്തുതിക്കപ്പെടാന്‍ പെടാപാട് തന്നെ.

21
വിലയിരുത്താം
വിലയിടിക്കരുത്

=====================================================

കഥ

കടങ്കഥ

മേപ്പന്‍കോട് വിദ്യാധരന്‍

   ആഫ്ടര്‍കെയര്‍ ഹോമിന്റെ വാര്ഷികൊല്സവം കഴിഞ്ഞു ടൌണിലെത്തുമ്പോള്‍ വണ്ടി ബ്രേക്ക് ഡൌന്‍ണായി. ഒരു സഹായിയെയും കൂട്ടി വര്‍ക്ക് ഷോപ്പ് അന്വേഷിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടി.തികച്ചും അവിശ്വസനീയ സാഹചര്യത്തില്‍.
നിന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നവര്‍ നഗരത്തിലെ നിശാഗന്ധികളാണെന്നറിയുമ്പോള്‍ ദൃശ്യശ്രാവ്യസംവിധാനങ്ങളടഞ്ഞു  ഞാന്‍ നിശ്ചലനായി നിന്ന്. നിന്റെ നുണക്കുഴികളുടെ ചന്തം നുണയാന്‍ കൊതിച്ച നയനങ്ങള്‍ എന്തും ചുട്ടെരിയ്ക്കാന്‍ പോന്ന തീപ്പന്തങ്ങളായി പരിണമിച്ചു.
ക്ഷമിയ്ക്കൂ ബാലേട്ടാ...ഒരിയ്ക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല...പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ കറപുരണ്ട ശബ്ദം കയറ്റം കയറിവന്ന ഓട്ടോറിക്ഷയുടെ ഇരമ്പലില്‍ അലിയുന്നേരം കമ്പിക്കാലിന്‍ചോട്ടില്‍ വേരോടിയ കാലടികള്‍ പിഴുതെടുത്ത് ഞാന്‍ പിന്തിരിയാന്‍ തിടുക്കം കാട്ടി.
കഴിയുമെങ്കില്‍ എന്റെ കഥ കൂടി....
നിന്റെ മുഴുമിയ്ക്കാത്ത വാക്കുകളില്‍ പരിഹാസത്തിന്റെ ചുവയുണ്ടായിരുന്നു.ദൂരെ തെരുവ് വിളക്കിന്റെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തില്‍ ഒരു കറുത്ത മരുകായി നിന്റെ വാഹനം മറയുംവരെ   ഞാന്‍ സ്ഥലകാല ബോധമറ്റുനിന്നു. ഇരുട്ടില്‍ ഒരു മരക്കുറ്റി പോലെ....
സംഭവം കഴിഞ്ഞിട്ട് മാസങ്ങള്‍ പലതു കഴിഞ്ഞു. നിന്റെ കഥയെഴുതാനാരംഭിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വേണ്ടാത്ത ചിന്തയില്‍ ചിന്നി ചിതറും.വെറും ഞാനല്ല.ഒരിയ്ക്കല്‍ നിന്റെ എല്ലാമായിരുന്ന ഞാന്‍.ആരംഭം എപ്പോഴെന്നറിയില്ല.എട്ടാം ക്ലാസില്‍ തോറ്റു പഠിച്ച നിന്റെ ട്യൂഷന്‍ മാഷായി കടന്നു വരുന്നേരം നിന്നില്‍ ആകര്‍ഷണീയമായി അധികമൊന്നുമുണ്ടായിരിന്നില്ല ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള നിന്റെ കിളുന്നു തുടയില്‍ കാമധേനുവിന്റെ അര്‍ത്ഥം പറയാത്തതിനു ചൂരല്‍ കൊണ്ട് ചോരപൊടിയിച്ച സംഭവം.
നിന്റെ കണ്ണീരടങ്ങാന്‍ ആഴ്ചകള്‍ വേണ്ടിവന്നു.
തികഞ്ഞ സഹതാപത്തിലൂടെ നീ എന്നിലേയ്ക്ക് നീന്തികയറുമ്പോള്‍ കാലം നമുക്കനുകൂലവും പ്രായം അനിയന്ത്രിതവുമായിരുന്നു.
മാസങ്ങള്‍ കഴിയുംതോറും ട്യൂഷന്‍ പുരോഗമിച്ചു.പാഠവസ്തുതകളില്‍  നിന്നു പാഠ ഇതര വിഷയങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌. കണക്കില്‍ നിന്നു കണക്കുകൂട്ടലുകളിലെയ്ക്ക് .
പത്താം ക്ലാസിലെ നിന്റെ തോല്‍വിയെക്കാള്‍ എന്നെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചത് നിന്റെ അച്ഛന്റെ അകാലനിര്യാണമായിരുന്നു.അതില്‍പിന്നെ അധികനാള്‍ ഞാന്‍ അവിടെ തങ്ങിയില്ല. കാരണം നിന്റെ അമ്മ നന്നേ ചെറുപ്പം. നിന്നെക്കാള്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ അവര്‍ എന്നെ കൊത്തിവിഴുങ്ങാന്‍ തക്കം പാര്‍ത്തതു പലപ്പോഴും ഞാന്‍ കണ്ടില്ലെന്നു ഭാവിച്ചു.എല്ലാ തന്ത്രങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ എന്നെക്കുറിച്ച് അപവാദങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി.നീയില്ലാത്ത തക്കം നോക്കി ഞാനവരെ...നേരറിയാതെ നീയും പിണങ്ങി. നിരപരാധിത്വം തെളിയിയ്ക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഞാന്‍ വല്ലാതെ കുഴങ്ങി...പിന്നെ സ്ഥലം മാറ്റമായിരുന്നു എന്റെ ഏക മാര്‍ഗം.ആ വേര്‍പാട് നിന്നെ ഒട്ടും വേദനിപ്പിച്ചില്ല. പക്ഷെ നിന്റെയമ്മ അനിയത്രിതമായി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മനസുമായി ആഴ്ചകളോളം ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിയ്ക്കപ്പെട്ടു.   പറ്റിപ്പോയ തെറ്റിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ ഒരുക്കമായിരുന്നു.പക്ഷെ ഞാന്‍ ഒന്നിനും പ്രതികരിച്ചില്ല.
എല്ലാത്തിനും ഒരു പരിഹാരം എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി ഒരു വേര്പിരിയലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ മറന്നു പട്ടണത്തിലെ വാടകമുറിയില്‍ താമസിച്ചു ഓര്‍മ്മകള്‍ തേട്ടി വയ്ക്കുമ്പോള്‍ നിന്നെ കാണണമെന്ന് പലതവണ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ആരോടൊക്കെയോ വാശിതീര്‍ക്കുംമട്ടിലുള്ള  നിന്റെ അപഥസഞ്ചാരവാര്‍ത്തകള്‍  എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
കഴിഞ്ഞതൊക്കെ മറക്കാന്‍ ശക്തി സംഭരിച്ചു മനശാന്തിയ്ക്കായി എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിച്ചു.കഥയും കവിതയും നാടകവും.... സൃഷ്ടികളില്‍ നിന്റെ അന്തര്‍ദാഹവും  എന്റെ നിസഹായതയുമുണ്ട്.എന്നാല്‍ നീയെന്നെ കഥാപാത്രമില്ല...കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം നമ്മള്‍ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും വരെ .....
പ്രിയമുള്ള ഷേര്‍ളി....
ഒരിയ്ക്കല്‍ എന്റെതുമാത്രമാകാന്‍ കൊതിച്ച നീ ആരുടേതുമാകാത്തതില്‍  ഞാന്‍ അതീവ ദു:ഖിതനാണ് . നിന്റെ മാറ്റത്തില്‍ എനിയ്ക്ക് പങ്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞൊഴിയാന്‍ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും അശക്തന്‍. എങ്കിലും ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം സ്വീകരിയ്ക്കാന്‍ നിന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച സാഹചര്യ ത്തെക്കുറിച്ച്  എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും  മനസിലാകുന്നില്ല  .എന്നില്‍ നിന്നു നീ പഠിചതു സ്നേഹത്തിന്റെ  ബാലപാഠങ്ങള്‍ ഇന്ന് ചൊല്ലിയാടുന്നതു വെറുപ്പിന്റെ കപട തന്ത്രങ്ങള്‍ . കമ്പോളങ്ങളില്‍ നിന്നു കമ്പോളങ്ങളിലേയ്ക്ക്  കടന്നുകയറുമ്പോള്‍ നീ സ്വന്ത മാക്കിയത് വഞ്ചനയും ചതിയും മാത്രം. ഇന്ന് നീ നഗര പ്രാന്തങ്ങളില്‍ വിട്ടഴിയ്ക്കുന്നത് അന്ന് ഞാന്‍ ഉരുവിട്ട് പഠിപ്പിച്ച വശ്യ തന്ത്രത്തിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പുകള്‍ .പെണ്‍വാണിഭക്കാര്‍ക്കും   പെനയുന്തുകാര്‍ക്കും നീ പ്രചോടനമായിരിയ്ക്കും. പക്ഷെ നിന്റെ കഥ മാത്രം ആര്‍ക്കുമറിയില്ല. ഏറെ ക്കുറെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് ഞാന്‍ മാത്രം. എന്നാല്‍ എനിയ്ക്കത് അക്ഷരത്തിലാക്കനാവില്ല . അഥവാ എഴുതിയാല്‍ തന്നെ ആദിയും അന്ത്യവുമില്ലാത്ത കടംകഥ പോലെ അപൂര്‍ണ്ണവും.
പ്രീയമുള്ള ഷേര്‍ളി... എന്നോട് ക്ഷമിയ്ക്കു ...നിന്റെ കഥ മാത്രം  എനിയ്ക്ക് എഴുതാനാവില്ല  ഇപ്പോള്‍ മാത്രമല്ല  .മേലില്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ പോലും.......

===========================================================

കവിത

നഗ്നരായവര്‍ വിശക്കുന്നവര്‍...

രതീഷ്‌ കൃഷ്ണ

പെട്ടെന്ന്
ഒരിടിമുഴങ്ങുന്നു...
നഗരം
പാതിരാത്രിയില്‍
ഞെട്ടിയുണരുന്നു...!
സൌധങ്ങളില്‍...
മെത്തകളില്‍...
സുഖനിദ്രയില്‍...

സന്ദേഹത്തോടെ
ജാലകവിരി നീക്കി
അവര്‍
തെരുവിലേക്ക് നൊക്കുന്നു...?
അവിടെ അവര്‍
ഒരു ഉത്സവം കാണുന്നു...!!!

ഒരു ജനത...
വസ്ത്രമില്ലാത്തവര്‍...
ഭക്ഷണമില്ലാത്തവര്‍...!
സ്ത്രീകള്‍...
കുട്ടികള്‍...
വൃദ്ധര്‍...
യുവാക്കള്‍...!

അനന്തരം
സൈറണുകള്‍
വെടിയൊച്ചകള്‍
നിലവികള്‍...
ടിവിയില്‍
തെരുവിലെ
നായാട്ടിന്‍റെ
ലൈവ്ഷോ കണ്ട്
കളിത്തോക്കുകൊണ്ട്
തന്തയേയും
തള്ളയേയും
വെടിവയ്ക്കുന്ന
കുട്ടികള്‍...

ഒടുവില്‍
തെരുവിലെ
ശബ്ദങ്ങള്‍ നിലക്കുന്നു...
അവര്‍
വിരസതയോടെ
ടിവി ഓഫാക്കുന്നു...
ജനാലകളടയ്ക്കുന്നു...
ജാലകവിരി
നിലാവെളിച്ചത്തെ
മറയ്ക്കുന്നു...!

തെരുവു വീഥികളെ
ചുവപ്പിച്ച
ചോരയ്ക്കുമുകളിലൂടെ
ആഡംബര
കാറുകളോടുന്നു...

ചാട്ടവാറുകളുടെ ശബ്ദം...
ക്രൂരമായ
കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം...
ഇനിയും തീരാത്ത
അടിമകളുടെ കൂട്ടം...
അവരിലൊരാള്‍
തിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു...
ഇടിമുഴങ്ങുന്നു...
ഒരു ജനത
അട്ടഹസിക്കുന്നു...
ഒരു രാജ്യം
ഞെട്ടിവിറയ്ക്കുന്നു...
ഒരു കടല്‍
ഇരമ്പിയാര്‍ക്കുന്നു...
നഗ്നരായവര്‍...
വിശക്കുന്നവര്‍...

==================================

ചിന്തയിലൂടെ .....

രാമായണം- ഒരു ചാവേര്‍ ഗാഥ

സി എന്‍ കുമാര്‍ ദ്രാവിഡന്മാരുടെമേല്‍ ആര്യന്മാര്‍ നേടിയ ആധിപത്യത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം രാമായണമായി നാം വായിച്ചാസ്വദിക്കുന്നു. പണ്ട് മുതല്‍ തന്നെ വിധേയരായ ഒരു ജനതയുടെ ആത്മരോദനം രാമായണത്തിന്റെ വരികള്‍ക്കിടയില്‍ ഗോപ്യമായിരിക്കുന്നത് തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകരുത്. കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലെ പുല്‍മേടുകളില്‍ നിന്നും കാലികളെ മേച്ചും നായാടിയും ഹിമാലയന്‍ മലമ്പാതകളിലൂടെ ഭാരതത്തിലേയ്ക്കെത്തിയവര്‍ തങ്ങളേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിത നിലവാരം പുലര്‍ത്തുന്ന ദ്രാവിഡന്മാരുടെ പുരികളും പത്തനങ്ങളും കയ്യേറി. പൊതുവേ സമാധാന ശീലരായ ദ്രാവിഡന്മാര്‍ ഭൂരിപക്ഷവും ഭാരതത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തേയ്ക്ക് പലായനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെറിയൊരു ശതമാനം ദ്രാവിഡന്മാര്‍ ആര്യന്മാരുമായി സന്ധിചെയ്തു അവിടെത്തന്നെ അടിമത്വം സ്വയം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്തു. നാമിപ്പോഴും രാമായണത്തെ ഭക്തിപൂര്‍വ്വം വായിയ്ക്കുകയും രാമന്റെ അപദാനങ്ങള്‍ കേട്ട് സായൂജ്യമടയുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു സാഹിത്യസൃഷ്ടി എന്നതിലപ്പുറം രാമായണം ഒരു ചാവേര്‍ ഗാഥ കൂടിയാണെന്നും അത് വായിയ്ക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ നാം സ്വയമേവ നേടിയ അടിമത്വത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ കൂടിയാണ്.

ഞാന്‍ രാമായണത്തിന്റെ ഭക്തി പാഠത്തെയല്ല, ഏതൊരു കൃതിയും അത് രചിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ അനുരണനങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരിക്കുമെന്ന കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ തലത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് വായിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് . അവിടെ ചട്ടിയും കലവുമെന്ന ഉപമ അനുയോജ്യമല്ല.ദ്രാവിഡന്‍ എന്നാല്‍ അധ്കൃതനാനെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. ഏറ്റുവും ഉന്നതമായ സാംസ്ക്കാരിക നിലവാരമാണ് ദ്രാവിഡനുണ്ടായിരുന്നത്

====================================================================================.

ഓര്‍മ്മകളിലൂടെ ...

നിലാവ് തോല്‍ക്കുന്നേരം ....

സിയഫ് അബ്ദുല്‍ഖാദിര്‍

"പൈസ ബാക്കിയുണ്ട് ,പടക്കം വാങ്ങിയാലോ ?"അഷി എന്നോട് തിരക്കി .കുറച്ചു ആലോചിച്ചു ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. "വേണ്ട ;അമ്മ വഴക്ക് പറയും "എനിക്ക് അത് ഉറപ്പായിരുന്നു ."അതിനല്ലേ ചങ്ങായീ അന്നോട്‌ ചോദിച്ചത് ,നീയാവുമ്പോള്‍ അമ്മ ഒന്നും പറയില്ല ".അഷി അമ്മയുടെ മനശാസ്ത്രം മുഴുവന്‍ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് ,പക്ഷെ എന്തോ എനിക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല ,സ്നേഹം ആണെങ്കിലും വഴക്ക് ആണെങ്കിലും അമ്മ ഞങ്ങളോട്‌ പക്ഷാഭേദം കാണിക്കാറില്ല .ധൃതിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു ,
മോങ്ങത്തെക്കുള്ള ബസ്‌ പോയിരുന്നു ,പത്തു മുപ്പത്തഞ്ചു പേര്‍ കയറിയ ശ്വാസം വിടാന്‍ ഇടയില്ലാത്ത ജീപ്പില്‍ ഞാന്‍ മൂക്ക് പുറത്തിട്ടു എങ്ങനെയെങ്കിലും ജീവന്‍ കാത്തു .അഷിയും വേറെ പലരും വവ്വാലുകളെ മാതിരി ജീപ്പിന്‍റെ പുറത്ത് തൂങ്ങിക്കിടന്നു ,ഡ്രൈവറുടെ തലയും വാലുമെല്ലാം പുറത്തായിരുന്നു.ഗീര്‍ മാറ്റാന്‍ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആരോടെങ്കിലും പറയും . ഒഴുക്കൂര്‍ എത്തുമ്പോ നേരം സന്ധ്യ ആകാറായിരുന്നു.പച്ചക്കറികള്‍ നിറച്ച ബാഗ്‌ തൂക്കിപ്പിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ ഓടി .വെറ്റില തോട്ടം നനക്കുന്ന കാക്ക പറഞ്ഞു ",സൂക്ഷിച്ചുഓടി പോകീന്‍ മക്കളെ;ബീഗും "..ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതൊന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ നേരമുണ്ടായില്ല .
ഷൈനിവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു ,"പടക്കം വാങ്ങിയോ ഏട്ടാ"
.ഇവന്‍ സമ്മതിക്കണ്ടേ "?അഷി എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു ,നീ ആടിന് വെള്ളം കൊടുക്ക്‌ ,ഞങ്ങള്‍ ദാ വരാം" ഷൈനിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി അഷിയും ഞാനും .ആട്ടിന്‍ കൂടിനടുത്ത് നിന്നും മുളകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഏണിഎടുത്തു അഷി . ഏണി പിടിക്കാന്‍ മടിച്ചു നിന്ന എന്നെ അഷി ശകാരിച്ചു ,"ഒന്ന് പിടിച്ചാ ചങ്ങായീ ,അണക്കും കൂടീട്ടാ ". എനിക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഞാനും കൂടി .പള്ളിയാലിലെ ഈന്തിന് താടി വന്ന മാതിരി ഒരു തേന്‍ കൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു .അതിനു ചുറ്റും വിശ്രമമില്ലാതെ പറക്കുന്ന തേനീച്ചകള്‍ .പുക വലിക്കാത്ത അഷി അത് വലിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി നിര്‍ത്തി സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി ആ തേന്‍ കൂട്ടിലേക്ക് പുകയൂതി ."നീ വലിക്കുമോ .എവിടുന്നാ ഇത്?"ഞാന്‍ ചോദിച്ചു . "പോടാ .ഇത് ചന്ദ്രമ്മാമ കഴിഞ്ഞ തവണ മറന്നു വെച്ച് പോയതാ '"അവന്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ തേന്‍ കൂട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരു അട വിടുര്‍ത്തിയെടുത്തു .
:കുത്ത് കിട്ടീന്നു തോന്നണു ";അഷി കൈ തടവി .അവന്റെ മണി കണ്ടത്തില്‍ ഒന്ന് രണ്ടു ചുവന്ന പാടുകള്‍ കാണാമായിരുന്നു .ഞങ്ങള്‍ ഒരു സ്റ്റീല്‍ പ്ലേറ്റില്‍ അവന്‍ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പിഴിഞ്ഞൂറ്റിയ തേന്‍ കുടിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു ."കുറവാ , കുറച്ചു ദിവസം മുന്‍പ് എടുത്തതേയുള്ളൂ ; .അതാവും"അഷി എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ എന്നോണം പറഞ്ഞു .തേന്‍ കണ്ടടുത്തു വന്ന ഷൈനിയുടെ നാവില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളി ഉറ്റിച്ചു ബാക്കി മുഴുവന്‍ ഞങ്ങള്‍ മാട്ടി.ദൂരേന്നു അമ്മ വരുന്ന നിഴല്‍ കാണ്‍കെ ഞങ്ങള്‍ പാത്രം കഴുകി വെച്ച് നല്ല കുട്ടികള്‍ ആയി . " പച്ചക്കറിയൊക്കെ വാങ്ങ്യോ അഷിയെ"എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടാണ് അമ്മ വന്നു കയറിയത് തന്നെ ."ഉം ,ബാക്കി കാശിനു പടക്കം വാങ്ങാന്‍"...അഷി പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ തല ചൊറിഞ്ഞു ."വാങ്ങാരുന്നീല്ലേ"വാത്സല്യപൂര്‍വ്വം എന്നെ നോക്കി അമ്മ ചോദിച്ചു ,പക്ഷെ ഞാന്‍ ആണ് സമ്മതിക്കാതിരുന്നതെന്ന് അഷി എന്ത് കൊണ്ടോ പറഞ്ഞില്ല .ഒരുപാട് തളര്‍ന്നും വെയിലത്ത് നടന്നു കുഴഞ്ഞും ഒക്കെയാണ് വന്നതെങ്കിലും അമ്മ ഉടനെ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി .
"ദീപം .ദീപം "ഷൈനി ദിക്കുകള്‍ക്ക് നാളം കാട്ടി ഉമ്മറത്തെ വിളക്കുതെളിച്ചു .അവള്‍ അകത്തേക് പോവും മുന്പ് അഷി അത് അണച്ചു,"പവര്‍ സേവിംഗ് "."എന്താ കറന്റ്‌ ചാര്‍ജ് ,നിനക്ക് വെട്ടം വേണോ ?" " ഊഹും" ,ഞാന്‍ തലയാട്ടി."ഷെമിയുടെ വീട്ടില്‍ പടക്കം പൊട്ടിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചിരുന്നു."നമുക്കും വാങ്ങാമായിരുന്നു ",എനിക്ക് നല്ല വിഷമം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു .പക്ഷെ ഇനി കൊണ്ടോട്ടിക്ക് പോക്ക് നടക്കുന്ന കാര്യമല്ല .ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല .എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവന്‍ എന്നെ തിന്നും .ഞാന്‍ കാരണം അവരുടെ സന്തോഷം കൂടി ..".യ്യെന്താ മൈക്ക് ഓഫാക്കിയത്?"അഷി ചോദിച്ചു .ദൂരെ മലമുകളില്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരു തീനാളം പടര്‍ന്നു പൊന്തി .ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കുന്നത് കണ്ട്‌ അഷി പറഞ്ഞു ."അത് ആ കള്ളന്‍ ഹരി ആയിരിക്കും .ഓന്‍ ആമയെ ചുടുവാണ് ."ഞാന്‍ നിശബ്ദനായിരുന്നു .തൊടിയില്‍ നിലാവ് സാവധാനം മരങ്ങള്‍ക്കും ആട്ടിന്‍ കൂടിനും ഇടയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു പോയി .പിറ്റേന്ന് വിഷു ആയിരുന്നു ..

===================================================

കവിത

കാഴ്ചശീവേലി

സി എന്‍ കുമാര്‍

കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കു നേരമായി

നേരറിഞ്ഞോരെന്റെ കാണിക്ക കൂടി

സ്വീകരിച്ചീടുക....

ദുഃഖം കടഞ്ഞു കരിഞ്ഞ മനസുമാ-

യമ്മയേതോ ദിങ്‌മുഖത്തിങ്കല്‍ മൂര്‍ച്ചിയ്ക്കവേ;

ആരാണിന്നലെ മുള്‍മുന കൊണ്ടെന്‍

നെഞ്ചകം കീറിമുറിച്ചത്?

ആരാണിന്നലെയെന്നയല്‍ വീടിനു

തീ കൊളുത്തിപ്പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചത്?

ഏതൊരു തേര്‍ചക്രമാണെന്റെ യുണ്ണിയുടെ

തല തകര്‍ത്തീവഴി പോയത്?

വിധവയാം ജാനകി മിഥിലയിലേയ്ക്കു മടങ്ങി

സരയുവില്‍,രാമന്റെ തലയറ്റതാരുടല്‍ വീര്‍ത്തു പൊങ്ങി.

ഒന്നല്ലൊരായിരം കഴുകുകള്‍ വട്ടമി-

ട്ടാര്‍ത്തു പറക്കുന്ന വിണ്ണില്‍ നിറയുന്നു

കാറുകള്‍; സീതാ ഹൃദയവും.

താമസാതീരത്തു വാല്മീകി നില്‍ക്കുന്നു

തിരികെ വാങ്ങീടുവാന്‍,

രാമായണവും രാമനെയും.

കാലം കണികളുമേറെയൊരുക്കി-

യിതിഹാസതാളുകളെഴുതി മറിയ്ക്കവേ;

തമ്മില്‍ കൊലവിളിച്ചെന്തിനെന്നറിയാതെ

ഹൃദയവും വെട്ടിപ്പകുത്തു പിരിഞ്ഞുപോം

ലവകുശന്മാരെ കണ്ടും മനം നൊന്തുകേഴും

ധരയിതിലിത്തിരി നേരം

മൃതി വന്നെത്തും വരേയ്ക്കുള്ള ദൂരം

സ്വസ്ഥതയിലാണി തറയ്ക്കുന്ന

സംഭവക്കുരിശും ചുമന്നീ

മലമുകളെത്തി നാം നില്‍ക്കവേ;

സത്യമെന്നാണ് ക്രൂശിതമായാത്?

സ്നേഹമെന്നാണ് കള്ളമായ്ത്തീര്‍ന്നത്‌?

കത്തും മണല്‍ക്കാട്ടിലൊരു ശവം

കാക്കകള്‍ കൊത്തുന്നു, പിറ്റേപ്പുലരിയി-

ലറിയുന്നത,ന്ത്യപ്രവാചകന്‍,

അരുകിലൊരു കീറപ്പറു‍ദയു-

മുടഞ്ഞ വളകളുമുറുമാലുമുണ്ടായിരുന്നു പോല്‍.

അകലെയായിപ്പോഴും കേള്‍ക്കുന്നു

കാട്ടുചെന്നായ്ക്കളുടെയാര്‍പ്പുവിളികളു-

മാനന്ദഘോഷവു,മെല്ലാം തകര്‍ന്നൊരു

പെണ്ണിന്റെ തേങ്ങലും.

സപ്നങ്ങളൂഷരമാക്കുന്ന സന്തൂക്കുമേറ്റിയീ

നാട്ടുപാതയിലൂടെ വരുന്നവര്‍,

എരിയുന്ന കയ്യുകള്‍ കൊണ്ടീപ്പുരങ്ങള്‍ക്ക്

ചിതയുമൊരുക്കി മുന്നേറവേ;

ഏതഗ്നിശൈലമതാന്ധവിഷലാവ-

യൊഴുകിപ്പരന്നുവോ?

ഏതേതു കണ്‍കളില്‍ കാടത്ത-

മുരുകിയുയര്‍ന്നുവോ?

കവിയൊരാള്‍ കവലയില്‍ ഭ്രാന്തമായ്

സ്നേഹഗീതങ്ങള്‍ പാടിനില്‍ക്കുന്നു.

കലുഷ ഭൂമിയില്‍ മമത പൂത്തീടുവാന്‍,

കണിയൊരുക്കുവാന്‍, കാടകറ്റീടുവാന്‍.

ഏതു ദിക്കിലാണമ്മ നില്‍ക്കുന്നത്?

ഏതു ഹൃത്തിലാണമ്മയിരിപ്പത്?

കേട്ടുനിന്നു ചിരിപ്പൂ പരിഷകള്‍,

കല്ലെറിയുന്ന പാപഹിമാലയര്‍.

കൂട്ടിലാക്കീടുവാന്‍,കുരുതിയ്ക്കുഴിയുവാന്‍;

ചാരത്തു തോക്കുമായ് ഗാട്ടുകാര്‍ നില്‍ക്കവേ;

അമ്മേ...സ്വീകരിച്ചീടുക,ഈ സ്നേഹതനയന്റെ

ശീവേലി കൂടി.........

============================================================

അടുത്ത ലക്കത്തില്‍

ബിപിന്‍ ആറങ്ങോട്ടുകര, ഷാഹുല്‍ ഹമീദ് പേരകം. ദിലീപ്സാജിത അബ്ദുല്‍റഹിമാന്‍, ഗീത രാജന്‍, വി.മുരളീധരന് ‍താരാപ്പൂര്‍.തുടങ്ങിയവര്‍ എഴുതുന്നു
നെല്ലുള്ളിക്കാരന്‍, മനോജ്‌ കുമാര്‍,

*************************************************************************

**************************************************************************

മലയാളഭൂമിക ബ്ലോഗ്‌ മാഗസിന്‍

നവംബര്‍ ലക്കം

ഒക്ടോബര്‍ ലക്കം

സെപ്റ്റംബര്‍ ലക്കം

എല്ലാവര്ക്കും നന്മയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മധുരം കിനിയുന്ന ഓണാശംസകള്‍

2013 ആഗസ്റ്റ്‌ ലക്കം

ജനുവരി ലക്കം

കവിത കറിയുപ്പ് --------- ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി

മയില്‍പ്പീലി ---------------- ജയകുമാര്‍ അതിരപ്പിള്ളി

കേക്ക് മരം -----------ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

കാല്‍വരികുന്നിലെ ദേവന്‍ --------മനു നെല്ലായ

കഥ ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി

ജീവനം

സുസ്ഥിര ജീവനം -- വ്യവസ്ഥ - യുടെ രൂപീകരണം

കറിയുപ്പ്

ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി

മയില്‍പ്പീലി ജയകുമാര്‍ അതിരപ്പിള്ളി

കേക്ക് മരം ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍

സുസ്ഥിര ജീവനം -- വ്യവസ്ഥ - യുടെ രൂപീകരണം

കാല്‍വരികുന്നിലെ ദേവന്‍

ഉറുമ്പുകളെ ആര്‍ക്കാണ് പേടി.

ഡിസംബര്‍ ലക്കം

==================================================================

സാക്ഷി മൊഴികള്‍

നവംബര്‍ ലക്കം

നമുക്ക് പ്രകൃതിയെ അറിയാന്‍ തുടങ്ങാം......... സന്തോഷ്‌ ഒളിമ്പസ്

ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന്‍റെ കണ്ണിയകലങ്ങള്‍

കെ വിശ്വനാഥ് ആചാരി

നമുക്ക് പ്രകൃതിയെ അറിയാന്‍ തുടങ്ങാം

ഓര്‍മ്മകളിലൂടെ ...

നിലാവ് തോല്‍ക്കുന്നേരം ....

സിയഫ് അബ്ദുല്‍ഖാദിര്‍

കവിത
കറിയുപ്പ് --------- ഷംസ് ബാലുശ്ശേരി

കഥ
ഖുറൈഷി- അഷ്‌റഫ്‌ സല്‍വ അബുദാബി

മയില്‍പ്പീലി
ജയകുമാര്‍ അതിരപ്പിള്ളി

കേക്ക് മരം
ഇഞ്ചക്കാട് ബാലചന്ദ്രന്‍