IDEAS

က်ိဳက္ထီးရုုိးကိုု BIKE စီးၿပီး ဒိုုးၾကမယ္။

2014-07-10T17:15:00.005+06:30

က်ိဳက္ထီးရုုိးကိုု ဒိုုးမယ္။ ၁။ ဗိုုလ္နွင္း

FORTY YERARS IN BURMA BY John Ebenezer Marks

2014-05-18T13:03:00.000+06:30

Forty Years in Burma

By John Ebenezer Marks

ႏွစ္ေလးဆယ္ရင္း ဗမာျပည္တြင္း

ဘာသာၿပန္ ဘီနိုု

အခန္း ၁

ပင္လယ္ ခရီးၾကမ္း အေရာက္လွမ္း

၁၈၅၉ ခုုႏွစ္ရဲ့ တခုုေသာ ခ်မ္းလွတဲ့ ေဆာင္း ေန႔ခင္းမွာေပါ့။ အမွတ္ ၇၉ ေပါေမာလမ္း ခရစ္ယန္ သာသနာျပန္႔ပြားေရး အသင္းရုုံးခန္း ေကာ္မတီ ေရွ႕ေမွာက္ အစစ္ခံဘိုု႔ က်ဳပ္ႀကိဳ ေရာက္္ေနတယ္။ အတြင္းေရးမွဳးမ်ားျဖစ္တဲ့ ရက္ အားနက္ ေဟာ့ကင္ နွင့္ ရက္ ဒဗလ်ဴတီ ဘူးေလာ့ တိုု႔ က က်ဳပ္ကိုု အင္တာဗ်ဴးၾကတယ္။
လူသိမ်ားတဲ႔ က်ဳပ္ကိုု၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ေရး ေမးခြန္းေရာ အေျဖပါ ေက်ညက္ေနတဲ့၊ တရား ေတာ္ေတာ္မ်ား သိထား၊ တတ္ထားတဲ့ က်ဳပ္ကိုု ေမးခြန္းတိုုတိုုႏွင့္ အနည္းငယ္ပဲေမးတယ္။
“သင္ ဘယ္ကိုုသြားခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ရွိလဲ။”
“အသင္း ႀကီးက လုုိ အပ္လိုု႔ ေစလႊတ္တဲ့ဘယ္ေနရာကိုုမဆိုု သြားပါမယ္။”
“ဘယ္ အလုုပ္မ်ဳိးကိုု အဓိက အေနနွင့္ လုုပ္ခ်င္ပါသလဲ။”
“ပညာေရးကိုု အဓိကထားပါမယ္။”
“ေမာ္လၿမိဳင္ကိုု သြားမလား။”
“ဝမ္းသာစရာပဲဗ်ာ။ အဲဒါက ဘယ္မွာရွိတာလဲ။”
“ဗမာျပည္ထဲမွာ။”
ဒီလိုု အလွမ္းေဝးေဝးေနရာ အတြက္ က်ဳပ္ဗဟုုသုုတ မရွိဘူး မသိဘူး ဝန္ခံဖို႔ က်ေတာ့ က်ဳပ္မနွစ္ၿမိဳ႕ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေကာ္မတီရုုံးကျပန္လာခဲ့တယ္။ ခ်ားရင္း ခေရာ့စ္ လမ္းရွိ စတင္းဖိုု႔ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲဝင္ၿပီး ေမာ္လၿမိဳင္က ဘယ္နားလဲလိုု႔ က်ဳပ္ေမးၾကည့္တယ္။ ရုုံးက ပုုဂၢဳိလ္ကလည္း သူအမွတ္တမဲ့ သတိမထားမိဘူး ဝန္ခံတယ္။ ဗမာျပည္ထဲမွာလိုု႔ သိထားၾကတယ္ေလ လိုု႔ က်ဳပ္ကပဲေျပာလိုုက္ေတာ့ ဗမာျပည္ဟာ အိႏိၵယအနီး တေနရာရာမွာ ရွိမယ္။ ဒါနွင့္ က်ဳပ္တိုု႔ ေမာ္လၿမိဳင္ကိုု ရွာေတြ႕ပါတယ္။
စင္စစ္ ခရီးရွည္ထြက္ဖိုု႔ရာအတြက္က အရံသင့္ လုုပ္ထားရမဲ့ ဝန္စည္စလြယ္နွင့္ အျခား ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္စရာေတြ အမ်ားႀကီး။ အဲဒီအခ်ိန္က က်ဳပ္တိုု႔လိုု ဂ်ဴနီယာ သာသနာျပဳေလးေတြ အတြက္ အခုုလိုု လိုုင္နာသေဘာၤႀကီးေတြနွင့္ မသြားဘူးေသးဘူး။ က်ဳပ္ခရီးစဥ္က ပရုုိပုုန္းတစ္ သေဘၤာနွင့္ စ တယ္။ သေဘၤာ ကပၺတိန္နာမည္က ဘားနီးစ္။ ပရုုိပုုန္းတစ္ သေဘၤာကိုု အဂၤလန္ အေနာက္ေတာင္အရပ္က ပင္ဇင့္ၿမိဳ႕မွာ မွတ္ပုုံတင္ထားတာ ၂၃၅ တန္တဲ့။ရြက္တိုုင္ နွစ္ခုုနွင့္ သေဘၤာ။ သေဘၤာဟာ အဂၤလန္ကထြက္လာ ၿပီး အေရွ႕အင္ဒီးယား ကၽြန္းစုု၊ ဗမာျပည္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ ဆီ ဦးတည္ေနတယ္။ ကပၺတန္ရယ္၊ သူ႔ေအာက္က အရာရွိ နွစ္ေယာက္ရယ္၊ သေဘၤာသား ၉ ေယာက္ရယ္၊ ခရီးသည္ တစ္ေယာက္ရယ္္၊ ေနာက္ က်ဳပ္။ အားလုုံးေပါင္းမွ ၁၄ ေယာက္ပဲပါတယ္။
သေဘၤာ ခရီးစဥ္ အေသးစိပ္ကိုုေတာ့ က်ဳပ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ သေဘၤာကိုု က်ဳပ္ေျခမခ်မီမွာ က်ဳပ္ခရီးစဥ္ကိုု မိတ္ေဆြေတြ ေပးသိၿပီးသား။ အံ့ၾသတုုန္လွဳပ္စရာေတြနွင့္ျပည့္ေနတဲ့ က်ဳပ္ရဲ့ ခရီးစဥ္ကိုု မိတ္ေဆြေတြက မသြားဖိုု႔ တားၾကတယ္ေလ။
ဒါနွင့္ ပတ္သက္လိုု႔ ကိုုယ္ေတြ႔ ေျပာနိုုင္သူ သတင္းအခ်က္ အလက္ ေပးနိုုင္သူ တစ္ေယာက္တစ္ေလမွ က်ဳပ္ မေတြ႔ခဲ့ရဘူး။ ဒါေပမဲ့ သြားမဲ့ နိုုင္ငံနွင့္ပတ္သက္ၿပီး လူေတြ ယုုံၾကည္ထင္ျမင္ထားတဲ့ အျမင္ဆိုုး တစ္ခုုရွိေနတယ္။
“ဗမာျပည္ကိုု မသြားပါနဲ႔။”လိုု႔ မဒရပ္ ဗိုုလ္မွဳးက ေျပာတယ္။ သူ႔တပ္ ဟာ စစ္ပြဲ အတြင္း ကိုုယ္ေရာစိတ္ပါ ဒုုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရတယ္။
“တစ္လ အတြင္း သင္ ငွက္ဖ်ားမိေသလိမ္႔မယ္။ အဲလိုုမွမေသရင္လည္း ေသြးဆာေနတဲ့ ဗမာေတြက သင့္ကိုု သတ္မွာပဲ။ လူျဖဴေတြ ကိုု သတ္ရတာ သူတိုု႔ရဲ့ ဧရာမ ေပ်ာ္စရာႀကီးေလ”။
ေနာက္အရာရွိ တစ္ေယာက္ကလည္း သူဟာ ဘုုံေဘက မၾကာမီကမွ ျပန္လာတာ၊ အဲဒီက ဆိုုးဆိုုးဝါးဝါး အဖ်ားေရာဂါရခဲ့တယ္။ ဗမာျပည္တခြင္လုုံးဟာ ဘုုံေဘထက္ ပိုုဆိုုးရြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗမာျပည္ အစား တျခားတိုုင္းျပည္ တစ္ခုုခုု ကိုု ေရြးပါ။သြားပါလိုု႔ ျပင္းျပင္ထန္ထန္တားျမစ္ အၾကံေပးပါတယ္။
အဲဒီ အၾကံဥာဏ္ေတြ က်ဳပ္မလိုုခ်င္ပါ။ ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသ စရာေကာင္းတာက လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ပထမဆုံးပင္လယ္ခရီးရွည္ႀကီးမွာ အသုုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြ အမ်ားႀကီး ယူလာမိတာပဲ။ လိုုအပ္သူေတြကိုုေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲဖိုု႔ ခ်ည္း နွလုုံးထဲ ထည့္ထားၿပီး သနားတတ္တဲ့ အဘိုုးႀကီး အဖြားႀကီး ေတြဟာ ေပးစရာ ဘာ မွမရွိေတာ့ရင္ ဒါကေတာ့ ဘာအတြက္ အသုုံးတည့္တယ္ ဆိုုတဲ့ အၾကံ ေလာက္ေတာ့ ေပးနိုုင္ၾကတယ္။ ေန႔ေတြၾကာလာတဲ့ နွင့္အမွ် ေပးလိုုက္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းကိုု နားလည္သေဘာေပါက္္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ သတိရတဲ့အခါေတာ့လည္း အပ်င္းေျပေစတယ္ ရယ္ေမာေစတယ္။
ပင္လယ္ခရီးစဥ္အတြင္းမွာပဲ က်ဳပ္ဆႏၵေတြ ထပ္တလဲလဲျဖစ္ေပၚေနတာက ဒီခရီးစဥ္ ဟာ ဘာနွင့္ တူလဲလိုု႔။ ပင္လယ္ခရီးဟာ က်ဳပ္ရဲ့ ပထမဆုုံး အေတြ႔ အႀကံဳ။ အက်ိဳးဆက္အရ ပင္လယ္ ေဘးဒုုကၡေတြကိုု က်ဳပ္ ရင္ကိုုရင္ဆိုုင္ရပါေတာ့တယ္။ ကိုုယ့္အတြက္ သက္ေတာင့္ သက္သာ ျဖစ္ဘိုု႔ယူလာတဲ့ ပစၥည္းေတြဟာ ေလးလံၿပီး ဘာမွ အသုုံးမက်တဲ့ အေနအထားေတြျဖစ္ေနတာေတြ႔ရတယ္။
ကပၺတန္ဟာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ယုုံၾကည္မွဳ ရွိသူတစ္ေယာက္ပါ။ အဂၤလန္ အေနာက္ေတာင္ပိုုင္းက ထက္ျမက္တဲ့ ေက်းေတာသား သေဘၤာသား။ ေတာ္ေတာ္ကိုု ခင္ခင္မင္မင္ ေပါင္းလိုု႔သင္းလိုု႔ေကာင္းတဲ့သူ။ ဒါေပမဲ့ ၁၈၅၉ ဒီဇင္ဘာ ကေန ၁၈၆၀ ေမလယ္ ထိ ရွည္လ်ားၿငီးေငြ႔စရာ ပင္လယ္ခရီးစဥ္ ကေတာ့ က်ဳပ္စာနွင့္ ေရးသားေဖၚျပတာထက္ကိုုပိုုၿပီး စိတ္ပ်က္ရပါတယ္။
ရွည္လ်ားတဲ့ ခရီးစဥ္အတြင္း ဘာသာစကား တမ်ိဳးမ်ိဳး သင္ယူသြားနိုုင္တယ္လိုု႔ အေတြးေပါက္တာနွင့္ ေကာင္းနိုုးရာရာ စာအုုပ္ေတြ ဝယ္လာခဲ့တယ္။ ဗမာလိုုေရးထားတယ္ဆိုုတဲ့ ဓမၼသစ္ သမၼာက်မ္း တစ္အုုပ္ရယ္ ဂ်ပ္ဆင္ရဲ့ သဒၵါ မွတ္စုု ပါလာတယ္။
ဒါေပမဲ့ အဲဒါ ကရင္ဘာသာျဖစ္ေနတယ္။ က်ဳပ္ယူလာတဲ့ မေလးစာအုုပ္နွင့္ ေရွးေဟာင္း အႏၵိယ ဟင္ဒူ စာအုုပ္နွစ္မ်ိဳးကလည္း က်ဳပ္ကိုု မကူညီနိဳင္ခဲ့ဘူး။ ေဝလစကားကိုု အဂၤလိပ္ သဒၵါနွင့္ ဖတ္ေနရသလိုုမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ခုုခုုမ်ားရမလားလိုု႔ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ဒုုကၡခံ ႀကိဳးစားေလ့လာ လိုုက္တာ ေနာက္ဆုုံးေတာ့ အေရွ႕တိုုင္းဘာသာရပ္ သင္ယူဖိုု႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေပ်ာက္ဆုုံးသြားၿပီး က်ဳပ္ လက္ေျမာက္ အရွဳံးေပးလိုုက္တယ္။
အခုုခ်ိန္ထိ က်ဳပ္မၾကာမၾကာ ေတြးေတာေနတာရွိတယ္။ က်ဳပ္တိုု႔သာ လန္ဒန္ ဗ်ဴရုုိတခုုမွာ ရွိခဲ့ရင္ အေရွ႕ကမၻာဆီ ပထမဆုုံးပင္လယ္ခရီးရွည္သြားၾကမဲ့ သာသနာျပဳ အဖြဲ႔ကိုု ဘာေတြလုုပ္သင့္သလဲ၊ ဘယ္လိုု လုုပ္မလဲ စတဲ့ အၾကံဥာဏ္ေတြ၊ သတင္းေတြ ေပးဘို႔ေပါ့။ အဲလိုုဆိုုရင္ မိုုက္မဲတဲ့ အေတြးေတြ၊ အပိုုကုုန္တာေတြ၊ ကင္းၿပီး ခရီးစဥ္ကိုု ေခ်ာေမြ႔သက္သာစြာ သြားနိုုင္မွာ။ ေၾကာက္ရြံ႕စိုုးရိမ္မွဳေတြ၊ ေသာက ဗ်ာပါဒေတြကင္းေဝးမွာ။ ေရေၾကာင္းခရီးမွာ ဘာေတြယူသြားရမယ္၊ ေရာက္မဲ့ေနရာမွာ ဘာေတြရနိုုင္တယ္၊ ဘာေတြက အသံုုးဝင္ၿပီး ဘာေတြက မလိုုအပ္ဘူးလဲ ဆိုုတာ သူတိုု႔သိသင့္တယ္ေလ။
ဒီလိုု ခရီးမ်ိဳးဟာ အေတြ႔အႀကံဳရွိဘူးသူ အတြက္ အဆင္ေျပ ေပ်ာ္စရာျဖစ္ေပမဲ့ အေတြ႔အႀကံဳ မရွိဘူးေသးသူ လူငယ္ခရီးသြားမ်ားအဖိုု႔ မလိုုအပ္ပဲ သယ္လာမိတဲ့ ဝန္စည္စလြယ္ေတြေၾကာင့္ အလြန္အမင္းေလးလံၿပီး ခႏၶာကိုုယ္ နာက်င္ကိုုက္ခဲေစပါတယ္။ ဒီ ဝန္စည္ေတြဟာ ကိုုယ္သြားေရာက္ရမဲ့ ေနရာမွာ ေစ်းပိုုၿပီးခ်ိဳေနတတ္တယ္။
ခရီးစဥ္အတြင္း အဆိုုးတကာ့ အဆိုုးဆုုံးအေတြ႔အၾကံဳကေတာ့ ဂြတ္ဟုုတ္ အငူတဝုုိက္က ေအာ္ဟစ္သံ ၄၀ ပါ။ (သေဘၤာသားေတြေပးထားတဲ့ နာမယ္။ ကမၻာ့ ေတာင္ဘက္ျခမ္း လတၱီတြဒ္ ၄၀ နွင့္ ၅၀ အၾကား မွာ တႏွစ္ပတ္လုုံးကိုု အေနာက္အရပ္က အဆက္မျပတ္ ေလျပင္းေတြတိုုက္ေနတယ္)။ ဒီၾကားထဲ ဝင္တာနွင့္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မုုန္တိုုင္းေတြ အတြဲလိုုက္ မိခဲ့တယ္။ ဆားေငြ႕ျပည့္ဝေနတဲ့ ေလၾကမ္းေတြ အတိုုက္ခံရတဲ့ က်ဳပ္လိုု ကုုန္းတြင္းလူသား တေယာက္ အဖိုု႔ အာရုုံေၾကာေတြ သြားပါၿပီ။ လိုုင္းလုုံးေတြဟာ က်ဳပ္တိုု႔ကိုု မညွာမတာ ကိုုင္ေျမွာက္ ပစ္ေပါက္ေသးတယ္။ နားေနစရာဆိုုလိုု႔ အိပ္ရာဘဲရွိတယ္။ ဒါေတာင္မွ ႀကီးမားတဲ့ ပင္လယ္လိွဳင္းလုုံးႀကီးေတြ က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ လာပါေသးတယ္။ အိပ္ယာထဲ ဝင္ဝင္လာတဲ့ ဆားငံေရေတြက က်ဳပ္တိုု႔ ပံုုမွန္ေရခ်ိဳးတာထက္ကိုု အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး ဝုုန္းဒိုုင္းႀကဲ ေလာင္းခ်လိုုက္တာပါ။
ဒါေပမဲ့ ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ က်ဴပ္မၾကာမၾကာ ျပန္ေတြးၾကည့္ုတယ္။အဲဒီမနက္က မုုန္တိုုင္းဟာ အျမင့္ဆုုံး အၾကမ္းဆုုံးအခ်ိန္။ အဆိုုးဆုုံး မနက္ခင္းမွာ က်ဳပ္က ေန႔စဥ္ရြက္ဖတ္ေနက် ခရစ္ယန္ ဘုုရားရွိခိုုး ဆုုေတာင္းစာအုုပ္ကိုု ခါတိုုင္းလိုု ဖြင့္ဖတ္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒီလရဲ့ ၂၂ရက္ေျမာက္ေန႔ ၁၀၇ ႀကိမ္ေၿမာက္ အပုုိဒ္အေရာက္။ “ပင္လယ္ႀကီးထဲ ထိုုးဆင္းဝင္ေနတဲ့ အသင္တိုု႔။ ဘုုရားသခင္က ပင္လယ္လွိဳင္းလုုံးေတြ ၿငိမ္သက္သြားေအာင္ မုုန္တိုုင္းကိုု ရပ္စဲလိုုက္တယ္”။ ေကာင္းကင္ဘုုံက အသံတစ္ခုု က်ဳပ္ ၾကားေနရသလိုုလိုု။ ယုုံယံုုၾကည္ၾကည္နွင့္ အာမခံ ေျပာေနတာက သဘာဝေဘးဒုုကၡ ကေန ကင္းေဝေစဘိုု႔။ ဘုုရားသခင္က က်ဳပ္တိုု႔ကိုု ေစတနာဂရုုဏာေတာ္ နွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ ပင္လယ္ နွင့္ သဘာဝ ေဘးဒုုကၡ အေပါင္း တိုု႔ကိုု ေစစားနိုုင္တဲ့ ဘုုရားသခင္ဟာ က်ဳပ္တိုု႔ ကိုု က်ဳပ္တိုု႔ ေရာက္ခ်င္တဲ့ ေကာင္းကင္ဘုုံ သိုု႔ အႏၱာရာယ္ ကင္းကင္းနွင့္ ေခၚယူ ေတာ္မူမယ္။ အဲဒါကိုု သက္ေသျပခဲ့တယ္။ကၽြန္ုုပ္တိုု႔ဟာ ဘုုရားသခင္ရဲ့ ေကာင္းခ်ီးေပးမွဳ ကိုု ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သေဘၤာသားမ်ားကလည္း က်ဳပ္နွင့္ အတူ ေရာၿပီး ဓမၼ သီခ်င္း လိုုက္ဆိုုပါတယ္။ဘုုရားသခင္ကိုု ေစာင့္ေရွာက္မွဳ နွင့္ အႏၱာရာယ္ကင္းေသာ ခရီးကိုု သက္သာ ၿငိမ့္ေျငာင္းစြာ လိုုက္ပါနိုုင္ၾကပါတယ္။
က်ဳပ္ရဲ့ စာကိုု ဖတ္ေသာ၊ က်ဳပ္လိုု ကုုန္သေဘၤာေသးေသးေလးေတြနွင့္ ခရီးသည္ အျဖစ္ နွစ္ဝက္ေလာက္ ပင္လယ္ျဖတ္ဘူးတဲ့ အေတြ႔ အၾကံဳရွိေသာ အိုု စာဖတ္သူ၊ က်ဳပ္ရဲ့ ဒီလိုု စြန္႔စားရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကိုု ေဖၚျပရတာ၊ က်ဳပ္ေတာင္ပန္စရာ လိုုမယ္ မထင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္လုုပ္သလိုု လိုုက္လုုပ္ရင္ေတာ့ က်ဳပ္ကိုုယ္ခ်င္းေျပာလိုုက္မယ္ လုုံးဝ(လုုံးဝ) က်ဳပ္ေနာက္ မလိုုက္ပါနွင့္လိုု႔။
ဒီေရေၾကာင္းခရီးစဥ္ဟာ အခုုခ်ိန္တုုိင္ေအာင္ က်ဳပ္ကိုု လက္ဆုုပ္လက္ကိုုင္ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ရခဲ့ပါတယ္။ အပင္ပန္းခံနိုုင္တာ၊ ဘဝ မွာ အႀကီးအက်ယ္စြန္႔စား ရတာ၊ အလုုပ္က အနားယူခ်ိန္မွာ စိတ္ကိုု တည္ၿငိမ္ေအာင္ထားတာ၊ႀကီးမားတဲ ေမတၱာ တရားေတြ ထားနိုုင္တာ၊ အၿမဲတမ္းထဲထဲဝင္ဝင္လုုပ္ခဲ့ရတဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ အပိုုင္းေတြ၊ ဘဝတေလွ်ာက္လုုံး ပါဝင္ တာဝန္ယူခဲ့ရတာေတြ၊ ေကာင္းကင္ဘုုံက အဖဘုုရားသခင္ရဲ့ ေစာင္မမွဳ ေတြဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုုံးက က်ဳပ္သေဘာေပါက္တာထက္ကိုု အဆေပါင္းမ်ာစြာ တန္ဘိုုးႀကီးမားလွပါတယ္။

အခန္း ၂
ျမင္တာနွင့္စြဲ ဗမာပဲ
ေက်းဇူးေတာ္ရဲ့ အနက္ရွိဳင္းဆုုံး အၾကင္နာစစ္စစ္ ခံစားမွဳ တစ္ခုု နွင့္အတူ ဗမာျပည္ကမ္းေျခက ကုုလားကုုတ္ ကၽြန္းကိုု က်ဳပ္လွမ္းျမင္လိုုက္တယ္။ ဗမာျပည္ကိုု စေတြ႔တာနဲ႔ စြဲသြားလိုုက္ပုုံကေတာ့ ဘယ္လိုုေျပာျပရမွန္းကိုုမသိေတာ့တာ။ က်ဳပ္ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ စိတ္ကူးပုုံရိပ္နွင့္ က်ဳပ္ေျပာခဲ့ တဲ့ ဟာေတြက အားလုုံးေတာ့လည္း ထပ္္တူမက်နိုုင္ဘူးေပါ့ေလ။
ကုုလားကုုတ္ကၽြန္းမွာ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ၊ သစ္ပင္ခ်ဳံပုုတ္ေတြပဲရွိတယ္။ ဘာမွေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာမရွိဘူး။
ေနာက္ပိုုင္းေတာ့ အဲဒီကၽြန္းကိုု ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဖေရာ္ဆာ အာရ္အီးနွင့္အတူ အစိုုးရ ေလွငယ္ နဲ႔ တစ္ေခါက္ က်ဴပ္ သြားျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကမ္းေပၚတက္တယ္။ မီးသေဘၤာေလးနဲ႔ သြားရျပန္ရတာက က်ဳပ္တိုု႔ ရြက္ သေဘၤာထက္ေတာင္ ပိုုဆိုုး ပိုုၿပီး အႏၱာရာယ္မ်ားေနတယ္။
ကုုလားကုုတ္ကၽြန္းဟာလည္း ဒ့ီအျပင္ သူမ်ားတကာ ေဒသေတြလိုုပဲ အသုုံးဝင္တယ္ဆိုုတာ အဲဒီကတည္းက က်ုဳပ္ ေလ့လာမွတ္သားရတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ မဟာ အခက္အခဲႀကီးေတြ ေအာက္မွာရွိေနေပမဲ့ ဒီကၽြန္းကိုု အက်ိဳးရွိရွိ အသုုံးျပဳ ေနတယ္။ ဗမာျပည္ အစိုုးရက ကုုလားကုုတ္ကၽြန္းရဲ့ ေက်ာက္ကမ္းပါးေတြၿဖိဳၿပီး ေက်ာက္တုုံးေတြထုုတ္ယူေနတယ္။ရန္ကုုန္ျမစ္ကမ္းနံရံေတြဟာ ႀကိမ္ဖန္မ်ာစြာေရ တိုုက္စားခံေနရလိုု႔ ကမ္းပါးမၿပိဳက်ေရးနွင့္ ျမစ္နံရံတည္ေဆာက္ဘိုု႔အတြက္ ကုုလားကုုတ္ကၽြန္းက ေက်ာက္တုုံးေတြ ကိုု ျပည္မကိုုပိုု႔ေပးေနတာ။။
လွပတဲ့ တနသၤာရီ ကမ္းရုုိးတမ္းက ေတာင္တန္းေတြ က်ဳပ္ျမင္ကြင္းထဲေရာက္လာၿပီ။ သိပ္မၾကာလိုုက္ဘူး က်ဳပ္တိုု႔ သေဘၤာဟာ ဗမာျပည္ၿမိဳ႕ တစ္ခုုျဖစ္တဲ့ အဲမတ္ (က်ိဳကၡမီ) အဝ မွာ ေက်ာက္ခ်လိုုက္တယ္။
ခရီးဆုုံးျဖစ္တဲ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကိုု သံလြင္ျမစ္အတိုုင္းဆန္တက္ဖိုု႔က ဒီေရ ၿပန္အတက္ကိုု ေစာင့္ရဦးမွာ။
က်ဳပ္ က်ိဳကၡမီၿမိဳ႕ေပၚ နာရီ အနည္းငယ္ တက္လည္တယ္။ ဒီၿမိဳ႕ဟာ အေရွ႕ဘက္ ကၽြန္းဆြယ္ရဲ့ အရွည္ဆုုံး ျဖစ္တဲ့ သံလြင္ျမစ္ဝမွာ လွလွပပကိုု အထိုုင္ခ်ထားတယ္။ က်ဳပ္ စာနွင့္ ေတာင္ေရးမျပတတ္ေအာင္ လွပသာယာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စၿပီး ကမ္းရုုိးတေလွ်ာက္ ခရီးစဥ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ သြားခဲ့ရတယ္။ ၿမိဳ႕ကိုု တန္း သြားရတာရွိသလိုု ၿမိဳ႕နားက ျဖတ္သြားရတာလည္းရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပထမဆုုံး ေျခခ်ခဲ့တုုံးကေလာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မစြဲလမ္းခဲ့ဘူး။ ရြက္သေဘၤာ ေသးေသးေလးနွင့္ ၅လ ေက်ာ္ေက်ာ္ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကဳပ္ၾကဳပ္ ဒုုကၡခံ ရာကေန ဒီၿမိဳ႕ကိုုစ ေျခခ်လိုုက္မိတဲ့ အေတြ႔ အၾကံဳဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မရနိုုင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းခံပါဘဲ။ က်ဳပ္ခံစားေနရတာက အဲဒါဟာ ေပ်ာ္စရာ နတ္ဘုုံဗိမၼာန္ အစစ္ မဟုုတ္ဘူးဆိုုရင္ က်ဳပ္ဟာ အဲဒီအနီးအနားက တေနရာရာပဲရွိေနရတယ္လို႔ စိတ္ထဲက ထင္ေနတယ္။
ထပ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးမွဳကိုု အခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ တစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ခံစားခ်င္လိုု႔ က်ဳပ္ အုုန္းပင္ အုုပ္အုုပ္ကေလးေတြေအာက္က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတယ္။ အုုန္းပင္ႀကီးႀကီး တစ္ပင္ေအာက္ ေရာက္ေတာ့ က်ဳပ္ဒူးေထာက္လိုုက္တယ္။ ဘုုရား သခင္ကိုု ဆုုေတာင္းလိုုက္တယ္။ က်ဳပ္ရဲ့ ခရီးတဆုုံးကိုု အႏၱာရာယ္ ကင္းေအာင္ ေခၚလာတဲ့ အိုု ဘုုရားသခင္ ၊ က်ဳပ္ရဲ့ ဝိညဥ္ကုုိ ေက်းဇူးေတာ္မ်ားျဖင့္သြန္းေလာင္း ေပးသနားေတာ္မူပါ။ ဒီလွပတဲ့ နိုုင္ငံသားမ်ားရဲ့ သာေရးနာေရး လူမွဳေကာင္းက်ိဳးေတြ ေဆာင္ရြက္ဖိုု႔ လာေရာက္လာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ စကားလုုံးမ်ားဟာ က်ဳပ္နွဳတ္ခမ္းကေန မရည္ရြယ္ဘဲ အလိုု အေလ်ွာက္ ထြက္က်လာၾကတယ္။ “ ၾကည္နဳးစရာ အရပ္ထဲ အေတြးလိုုင္းေၾကာင္းမ်ား စီးဝင္ ဆဲ”
က်ဳပ္ရဲ့ ၾကည္နဳးေနတဲ့ အေတြးစိတ္ကူးေတြကိုု ဗမာခေလးငယ္ အုုပ္စုုေရာက္လာျခင္းက ေနွာက္ယွက္လိုုက္ပါတယ္။ ျမဴးၾကြေနတဲ့ ေကာင္ေလး ၆ေယာက္ ၊ရယ္လိုုက္ေမာလိုုက္နွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ ေဆာ့ကစားေနၾကတယ္။ လွပၿပီး ေတာက္ေျပာင္တဲ့ ပိုုးထည္ ေတြ ကိုု ဝတ္ထားၾကတယ္။ သူတိုု႔အသားအေရကေတာ့ နည္းနည္း အညိုုဘက္ လုုခ်င္ေနတယ္။ ဆံပင္ ရွည္ၿပီး နက္တယ္။ တခ်ိဳ႕က ဆံပင္တဝက္ကိုု ေနာက္ေက်ာဘက္ခ်ထားတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေခါင္းေပၚမွာ စုုခ်ည္ထားတယ္။
က်ဳပ္တိုု႔ တစ္ေယာက္ကိုုတစ္ေယာက္ ရယ္စရာအျဖစ္နွင့္ အျပန္လွန္ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အလြန္ အံ့ ၾသ သြားတယ္လိုု႔ေတာ့ ေျပာလိုု႔မရဘူး။
က်ဳပ္ ဗမာေတြကိုု အရင္က တခါမွ မျမင္ဘူးဘူး။ သူတိုု႔ကလည္း သာသနာျပဳ ဘုုန္းႀကီး အရင္က တခါမွ ျမင္ဘူးဟန္ မတူဘူး။ ေသခ်ာပါတယ္။ က်ဳပ္သူတို႔ကိုု မေၾကာက္ပါဘူး။ သူတိုု႔ကလည္း က်ဳပ္ လက္ဆန္႔ထုုတ္သည္ထိ က်ဳပ္ကိုု ေၾကာက္ဟန္ မျပပါဘူး။
“ေနေကာင္း က်န္းမာပါၾကလား သားတိုု႔”
သူတိုု႔ ကိုု က်ဳပ္က ရုုိက္ေတာ့မယ္ထင္ၿပီး ကေလးေတြ ထြက္ေျပးသြားၾကတယ္။ က်ဳပ္ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ရယ္လိုုက္တယ္။ ေဟာ သူတိုု႔ေတြ ရပ္လိုုက္တယ္။ က်ဳပ္ရယ္သလိုု ရယ္ၾကတယ္။ က်ဳပ္သူတိုု႔နွင့္ ရသေလာက္ ကပ္၊ လက္လည္းဆန္႔ ေခါင္းနွင့္လည္း ရင္းနွီးတဲ့ အမူအရာ လုုပ္ၿပီးတိုုးကပ္သြားေတာ့ သူတိုု႔ကလည္း က်ဳပ္ဆီ လာတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုုတစ္ေယာက္ စကားလုုံး မပါတဲ့
က်ဳပ္ဟာ ဟိုုး ျမစ္ထဲမွာ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ သေဘၤာက အခုုပဲ ဆင္းလာၿပီး ကမ္းေပၚတက္လာတာ။ ေရအရမ္းကိုုငတ္ေနပါတယ္ လိုု႔ လက္ဟန္ေျခဟန္ျပၿပီး သူတိုု႔နားလည္ေအာင္ေျပာၾကည့္တယ္။ သူတိုု႔ထဲက ခ်ာတိတ္ တစ္ေယာက္မွာ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတဲ့ ဓါးေကာက္တစ္လက္ပါလာတယ္။ သူ႔ အဝတ္အစားထဲမွာ ထည့္လာတယ။ ဓါးသြားဟာ ခဲတံခၽြန္နိုုင္ေလာက္ေအာင္ ထက္ျမက္ေနသလိုု သစ္တပင္ကိုုလည္း လႊာပစ္နိုုင္တယ္။ ခေလးက ေမ်ာက္တေကာင္ရဲ့ ေပါ့ပါးလ်င္ျမန္ျခင္းမ်ိဳးနွင့္ အုုန္းပင္ေပၚေျပးတက္ၿပီး အုုန္းသီး နွစ္လုုံး ခုုတ္ခ်လိုုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အုုန္းပင္ေပၚက ခ်က္ခ်င္း ဆင္းခ်လာၿပီး သူ႔ဓါးနွင့္ အုုန္းသီးထိပ္ပိုုင္းကိုု ျဖတ္ခ်လိုုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္ကိုု လွမ္းေပးတယ္။ တက်ိဳက္ေသာက္လိုုက္တယ္ဆိုုရင္ပဲ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ အတြင္း မႀကဳံဘူး မခံစားဘူးခဲ့တဲ့ ေအးျမျခင္း၊ အရသာထူးကဲျခင္း နွင့္အတူ လူဟာ လန္းဆန္းသြားတယ္။ က်ဳပ္ ေသာက္နိုုင္တာထက္ ပိုုေသာက္လိုုက္တယ္။
အဲဒါကေတာ့ “ ေသြးဆာေနတဲ့ ဗမာ” ကိုု က်ဳပ္ရဲ့ ပထမဆုုံး စတင္ မိတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ ပြဲပါ။ ထပ္စဥ္းစားမိတာက မၾကာမၾကာလည္း ေခါင္းထဲဝင္ဝင္လာတဲ့ က်ဳပ္တစ္ခါတုုံးက ေတြးထင္ယူဆထားတာေတြ။ အင္ဒီယားနွင့္ သီဟိုုဠ္ကၽြန္းကိုု ေရာက္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုုန္းႀကီး ဟီဘား ရဲ့ ဓမၼေတးေတြ၊ ေရးသားခ်က္ေတြ၊ ေဖၚျပခ်က္ေတြ၊အျဖစ္ေတြ၊ စိတ္လွဳပ္ရွားစရာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္အမွား အယြင္းကင္းနုုိင္မလဲ။ သူေရးထားတာ ၾကည့္ေလ။
“လူသာလွ်င္ ယုုတ္မာတာ အနာဂတ္အတြက္ စိတ္ဝိဥာဏ္ တိုုင္းကေတာ့ သူေရြးထားတဲ့ အတိုုင္း သြားတာပါပဲ၊”
ေျပာျပစရာကိုု ဆက္ေျပာရမွာပဲေလ။ က်ဳပ္ပထမဆုုံး အေတြ႔အႀကံဳ ဗဟုုသုုတအေနနဲ႕ဒီတိုုင္းျပည္ အေၾကာင္း အမ်ားႀကီး ေျပာစရာေတြရွိတယ္။ ဒီအရပ္မွာ ျဖတ္သြာရင္း မွတ္သား သတိထားစရာေလးပါ။ အခုု အဲမတ္ လိုု႔ေခၚလိုုက္တဲ့ ၿမိဳ႕ဟာ ၁၈၂၅ခုု အဂၤလိပ္ ဗမာ စစ္မျဖစ္မီက က်ိဳကၡမီလိုု႔ ေခၚခဲ့ၾကတယ္။ မူလရည္မွန္းခ်က္က အသစ္သိမ္းပိုုက္ ထားတဲ့ ဒီၿမိဳ႕ကိုု ဒီေဒသရဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္၊ ဒီ အရပ္ရဲ့ အျပည့္အဝ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုုင္ျဖစ္ဖိုု႔ပဲ။
အဲဒီ အခ်ိန္က ကိုုလိုုနီေခတ္ ဘုုရင္ခံခ်ဳပ္ ေလာ့ အဲမတ္အုုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ေတာ့ က်ိဳကၡမီၿမိဳ႕ဟာ အဲမတ္လိုု႔ နာမည္တြင္သြားတယ္။
က်ဳပ္ ပရုုိပြန္းတစ္ Propontis, ရြက္သေဘၤာေပၚ ျပန္တက္လိုုက္တယ္။ ဗမာျပည္တြင္း ျမစ္ေၾကာင္း သြားလာေရးရဲ့ ပထမ အရသာေတာ့ ျမည္းစမ္းလိုုက္ရၿပီ။ ေနာက္ပိုုင္းေတာ့ ဒီခရီးစဥ္ေတြ မၾကာခဏ သြား ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျမစ္ေၾကာင္း ခရီးေတြဟာ စိတ္ဝင္စားစရာ အသစ္အဆန္းေတြ ျပည့္ေနတယ္။ အဂၤလိပ္ေရေၾကာင္းျပဟာ ေဒသခံ ေလွသမား (ေမာ္ေတာ္ အကပ္အခြာမွာ ႀကိဳးပစ္ေပး၊ ခ်ည္ေႏွာင္ေပး၊ ႀကိဳးျဖဳတ္ေပၚရေသာ ကၽြမ္းက်င္ ေလွလုုပ္သား) နွင့္ အတူ သေဘၤာေပၚတက္လာတယ္။ သူဟာ တရားဝင္ သေဘၤာသား မဟုုတ္ဘူးေနာ္။ သေဘၤာ ေရေၾကာင္းသြားလာမွဳတာဝန္ကိုု သေဘၤာ ကပၺတန္ဆီက လႊဲယူလိုုက္တယ္။ သေဘၤာသားေတြဟာ ေရေၾကာင္းျပ ဘယ္လီရဲ့ အမိန္႔အရ လမ္းေၾကာင္းကိုု ဂရုုစိုုက္ေမာင္းခဲ့ၾကတယ္။
ျမစ္ညာဆီ ဆန္တက္လိုုက္တာနွင့္ စိတ္ဝင္စားစရာ အေကြ႔ေတြေတြ႔ရတယ္။ အေကြ႔တိုုင္းမွာလည္း ေရေၾကာင္း အမွတ္အသားေတြ စိုုက္ထားတယ္။ ခဲသီး ေျမစမ္းႀကိဳးနွင့္ ေရအနက္တိုုင္းေပးေနရတဲ့ သေဘၤာသားဟာ လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေရအနက္ကိုု အဆက္အျပတ္ ေအာ္ၿပီး သတင္းပိုု႔ေနတယ္။ အေရွနွင့္ အေနာက္ ေပါင္းေျပာတယ္ ေခၚမလား၊ အဂၤလိပ္စကားထဲ ကုုလားလိုု ညွပ္ထည့္ တြယ္ေနတဲ့ သေဘၤာသား ဟင္ဒူစတန္နီ ရဲ့ အသံကိုု က်ဳပ္ ပထမဆုုံး ၾကားဘူးတာပဲ၊ ေနာက္ေတာ့လည္း အဲဒီ စကားလုုံး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုု က်ဳပ္ ေလ့လာ သင္ယူခဲ့တယ္။ ဖါသင္ ကိုု “ဘမ္း ”တဲ့။ “ေရအနက္ မမွီ ” ကိုုက်ေတာ့ “မီလန္နီ” တဲ့။ သံလြင္ျမစ္ ဟာ ေရထရက္မိုု႔ ေရအျပည့္ အေမာက္ စီးေနတယ္။ အေကြ႔ေတြမ်ားသလိုု သစ္ပင္ၿခံဳႏြယ္ေတြနဲ႔ ဖုံးလႊမ္းေနတဲ့ ေသာင္ခုုံဟာ လွပေနတယ္။ ရြာေတြဟာလည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားဘိုု႔ေကာင္းတယ္။ သစ္သားနွင့္ ေဆာက္ထားတဲ့ အိ္မ္ေလးေတြဟာ သစ္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ ခေလးေပါက္စကိုု မိခင္ကရင္ခြင္မွာ လႊမ္းၿခံဳ သိုုင္းဖက္ထားသလိုု တဝက္ ကြယ္ေပးထားၿပီးျဖစ္ေနတယ္။ အိမ္မိုုးထားတာက ထန္းရြက္လိုုမ်ဳိး။ ဓနိ တဲ့။ အညိုုေရာင္ အိမ္ အမိုးဟာ အစိမ္းေရာင္သစ္ပင္ နွင့္ လိုုက္ဖက္ ၾကည့္ေကာင္းလွတယ္။ အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားကေတာ့ ဝါးနွင့္ ေဆာက္ထားၾကတယ္။ ေလ အဝင္အထြက္ ေကာင္းၿပီး အလင္းေရာင္ လုုံေလာက္ေအာင္ ေဆာက္ထားၾကတာကလား။ သူတိုု႔ရဲ့ ဝါးကိုု အသုုံးခ်ပုုံ အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုု က်ဳပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေလ့လာရဦးမွာပါ ခုုထိေတာ့ ေလ့လာလိုု႔ မကုုန္ေသးဘူး။
ဗမာျပည္မွာ ႀကီးမားတဲ့ ဝါးပင္ရွည္ႀကီးတစ္ခုကိုု သူ႔အပိုုင္းနွင့္သူ ခြဲျခား အသုုံးတာကိုုၾကည့္။ အရုုိးေတြဟာ အိမ္တိုုင္ျဖစ္တယ္။ သူတိုု႔ အိမ္ရဲ့ အမိုုးလည္းဟုုတ္၊ အကာလည္းဟုုတ္၊ အခန္းတြင္းရဲ့ အခင္းဖ်ာလည္းျဖစ္၊ စားစရာ ဟင္းလ်ာလည္းျဖစ္တယ္။ ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနွင့္ သုုံးၾကတယ္။
အိမ္ေတြဟာ ပံုုစံ အတူတူူ ေတြ။ ၾကမ္းခင္း တထပ္ပဲ ရွိတယ္။ အိမ္ေအာက္ထပ္မွာ ကၽြဲေတြ၊ ႏြားေတြ၊ အသားစားဘိုု႔ႏွင့္ဥစားဘိုု႔ ေမြးထားတဲ့ ၾကက္၊ ဘဲ ေနရာေတြရွိတယ္။ အိမ္အေပၚထပ္ တက္ဖိုု႔အတြက္ ေရွးက်တဲ့ လက္လုုပ္ ဝါးေလွခါးတခုုရွိတယ္။ အိမ္အေပၚထပ္ဟာ မိသားစုုေတြ အိပ္ၾက၊နားၾကတဲ့ ဘုုံဗိမၺာန္ပါပဲ။
ျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္မွာေတာ့ လူေတြ ေရဆင္းခ်ိဳးေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေရထဲမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေဆာ့ကစားေန ၾကတာ သူတိုု႔ လက္ခံတဲ့ ဓေလ့စရိုုက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေရခ်ိဳးသူ အားလုုံး မွာ သူတိုု႔ သုုံးဘိုု႔ မ်က္နွာသုုတ္ပုုဝါ တစ္ထည္တစ္ေလမွ မေတြခဲ့ရဘူး။

အဲမတ္။ born January 14, 1773, Bath, Somerset, Eng. died March 13, 1857, Knole, Kent, diplomat who, as British governor-general of India (1823–28), played a central role in the acquisition of Asian territory for the British Empire after the First Burmese War (1824–26). :

SUGAR CITY

2012-08-14T15:55:00.001+06:30

12-Aug-2012

မိမိဂ်ဳတီအာလုုံး အသစ္ေရာက္လာတဲ႔ Chef Officer ကိုုလႊဲခဲ့ၿပီး ၆နာရီ၁၅မိနစ္မွာ ၅လ စြန္းစြန္းလုုပ္ခဲ့ေသာ သေဘၤာ Heracles မွခြဲခြာခဲ့သည္။ ဆိပ္ကမ္းမွာ တကၠဆီက အဆင္သင့္ေစာင့္ေနသည္။ အထုုပ္ေတြသယ္မည္လုုပ္ေတာ့ အထိမခံ။ ဘုုတ္သမားမ်ားက အခေၾကးေငြ မယူပဲ ၀ိုုင္းသယ္ေပးသည္။

မိနစ္၂၀ေလာက္ၾကာေတာ့ Waterfront Hotel ေရွ႕ကားထိုုးရပ္သည္။အထပ္ျမင္႔္မဟုုတ္။သစ္လုုံး သစ္ျပားလႊာအမိုုးမ်ား ေၾကာင့္အျမင္ဆန္းသည္။

13-Aug-2012:

မနက္ ၁နာရီခြဲ ေတာ့မွစ အိပ္သည္။

အိပ္တ၀က္ နူိးတ၀က္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ မိန္းမပ်ဳိတစ္ေယာက္ ေျခရင္းမွာ လာရပ္သည္။

နင္ဘယ္လုုိ၀င္လာလဲ ေမးေတာ့မေျဖပဲ

ငါ့ကုုိ မခိုုးမခန္႔ၾကည့္ၿပီး

နင္ငါ့ကိုု ေခၚသလားလိုု႔

ဟင့္အင္း

ဒါဆိုုလဲၿပီးေရာ။ လုုိရင္ ေခၚလိုုက္ပါ။

ဖိလစ္ပီးနား လိုုလုုိ တရုုပ္မ လိုုလိုုရုုပ္မ်ုဳိး/ ေဟာ္တယ္၀န္ထမ္းမဟုုတ္တာေသခ်ာသည္။

သူထြက္သြားတာနဲ႔ အ၀င္တံခါး စစ္ၾကည့္ေတာ့ အေသအခ်ာပိတ္ထားတာ ေတြ႔ရသည္။သံ

ႀကိဳးနဲ႔ အေသအခ်ာ ဆင္႔ကဲ ထပ္ခ်ိတ္လိုုက္သည္။အိတ္ေရးမ၀လိုု႔ ကေယာင္ကတန္း အိပ္မက္ မက္တာဟုု ယူဆသည္။ေရအိမ္၀င္ အေပါ့သြားၿပီးတာနဲ ျပန္အိပ္သည္။

ခဏေနေတာ့ ကုုလားစုုံတြဲ ငါ႔ကုုတင္ေဘးလာရပ္သည္။ ကုုလားမက အလြန္လွပ ေက်ာ့ရွင္းေနၿပီး အရပ္လည္းျမင့္သည္။ ကုုလားထီး ကလည္းၾကည့္ေပ်ာ္ရွုုေပ်ာ္ရွိသည္။

ငါမ်က္လံုုးဖြင့္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ သူတိုု႔စံုုတြဲ ငါ့နားပိုုတိုုးလာသည္။ ကုုလား က ငါ့ေခါင္းရင္းက တယ္လီဖုုံးနားထိကပ္ေနၿပီး ကုုလားမ ပုုခုုံးမွာ သူ႔လက္နွစ္ဖက္တင္ထားသည္။ ငါ ကုုလားမ ကိုုစိုုက္ၾကည့္လိုုက္သည္။ ကုုလားမက ၾကည္လင္ ေတာက္ပေသာ မ်က္၀န္းမ်ား ျဖင့္ ျပန္လည္တုုံ႔ျပန္ ရင္း ငါ့ေပါင္ကိုု သူ႔လက္နွင့္ထိသည္။ေစာင္ခ်ဳံထားသျဖင္႔ ဖိမိေသာ အာရုုံသာရွိသည္။

ဟ၊ ဘာေတြတုုံး။ ေစာေစာကပဲ ငါတံခါး ေသေသခ်ာခ်ာ ပိတ္ထားတာ။ နင္တိုု႔ ဘယ္လိုု၀င္လာသလဲ။ နင္တိုု႔ တေစၧ ေတြပဲ ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ ငါပဲ အိပ္မက္မက္ ေနတာလား။ ေစာင္ထဲက လက္ထုုတ္ၿပီး ကုုလားမ လက္ဖ်ံကိုုကိုုင္ၾကည့္ေတာ့ မိန္းမလက္ကဲ့သိုု႔ ေအးစက္ေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္းမရွိ။အားကစားသမား လက္လိုု မာေက်ာပူေႏြးေနသည္။ သူု႔လက္၀ါးအထိ ငါဆက္သြားေတာ့ သူကၿပီတီတီျပံဳးျပရင္း ငါ့လက္၀ါးကိုု အသာအယာ ဖမ္းဆုုပ္ထားသည္။ သူ႔လက္၀ါးအေတြ႔ကနုုးညံ့ေပ်ာ႔ေျပာင္းလွသည္။ မိန္းခေလးလက္ပါ။ေသခ်ာပါတယ္။ အိပ္မက္မဟုုတ္ပါ။

အထိအေတြ႔မွာ ငါသာယာရင္း ျပန္လည္အိပ္ေမာက်သြားသည္။

မနက္ ၅နာရီခြဲ မွာအလုုိအေလ်ာက္နုုိးလာသည္။ သေဘၤာမွာ ၄နာရီ ထၿပီးဂ်ုဳတီယူရတဲ့အက်င့္ေတာ္ေတာ္နဲ႔ေပ်ာက္မည္မဟုုတ္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

၆နာရီထိုုးတာနွင့္လမ္းေလ်ွက္ထြက္သည္။ ေဟာ္တယ္ေရွ႕ ပင္လယ္ကမ္းေျခ တေလ်ွာက္မွ သည္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ေစ်း၊ ၿပီးေတာ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဖက္ျပန္ပတ္တာ တစ္နာရီပဲၾကာသည္။ ေတာ္ေတာ္ ေသးေသာၿမိဳ႕ကေလးပါ။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ လမ္းတေလ်ွာက္ မွာႀကိဳၾကားႀကိဳၾကားေတြ႕ရတာက အျဖဴေကာင္ေတြ။ ေဒသခံ ဖီဂ်ီယံေတြကေတာ့ အိပ္လိုု႔ေကာင္းတံုုး။

ခဏ အပန္းေျဖ ေရပုူခ်ုဳိး ၿပီးတာနွင့္ Breakfast စားသည္။ ငါတစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေခ်ာက္ေခ်ာက္ႀကီး။

Coffee Shop မွာ အျဖဴေကာင္ေတြ ပဲေတြ႕သည္။ အခ်ဳိ႕က မိသားစုုလိုုက္၊ အခ်ဳိ႕က စုုံတြဲ၊ အခ်ဳိ႕က Group Tour ။ မနက္ ၆နာရီ ေက်ုုာ္ေက်ာ္ မွာ Wilson အားကစား အိပ္ႀကီးေတြနွင့္ ထြက္သြားလိုုက္ၾက ၉ နာရီ မထိုုးမီ Breakfast အမီွ ျပန္လာစား ေသာ လူငယ္ ေကာင္ေလး ေကာင္မေလး မ်ားက ၾကည့္ေကာင္းသည္။ မ်က္နွာဟန္ေတြ ပကတိ ရုုိးသားျဖဴစင္လွသည္။ ႀကိဳက္သလိုုိနွဳိက္ ယူစားေသာက္သည္။ လူႀကီးေတြလိုု ဟိတ္ဟန္မရွိ၊ စံုုတြဲေတြလိုု ပဲမမ်ား။

ငါကေတာ့ ဟန္တမ်ဳိး။ အေပါင္းအေဖၚပါ ရင္ အိေျႏၵရရ မွာယူစားသည္။ မေန႔ကပဲၾကည့္။

ဖိလစ္ပီး CE နွင္႔မုုိ႔ လုုိခ်င္ေသာ အမယ္ကိုု ခပ္တည္တည္ မွာစားသည္။

ဒီေန႔ငါတစ္ေယာက္တည္း ဆုုိေတာ့ ဘူးေဖးပဲစားသည္။

ပဏာမ အေနနွင့္ Juice လိေမၼာ္ရည္ တစ္ခြက္ ေသာက္သည္။

ဒုုတိယ ေပါင္မုုန္႔ညိုု ေပါင္မုုန္႔ျဖဴ မီးကင္ၿပီး ေထာပတ္သုုတ္သည္။အခ်ဳိပြဲ အျဖစ္ ကိ္တ္မုုန္႔ တခ်ပ္နွင့္ ပူတင္းေပါင္မုုန္႔ ထပ္ျဖည့္ သည္။

ကုုန္တာနွင့္ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားျပန္သည္။

ဒီတစ္ခါ သစ္သီး အလွည့္။ သေဘာၤသီးတစိပ္၊ နွာနပ္သီးတစ္စိပ္၊ အျခားငါမသိေသာ အ၀ါေရာင္ နွင့္ပန္း ေရာင္ အသီးတစ္စိပ္စီ၊ ငွက္ေပ်ာသီး တစ္လုုံး။ အဲဒါေတြနွင္႔တြဲ ေသာက္ဖိုု႔ ဒိန္ခ်င္ တစ္ခြက္။

သစ္သီး တစ္ပန္းကုုန္ ေသာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ႏြားနုုိ႔ထဲ Cornflush ထည့္ ယူလာၿပီး

တီးပစ္လိုုက္သည္။

ေနာက္ဆုုးံ အေခါက္ (၅ေခါက္ေျမာက္) မွာ ဒီေန႔ထုုပ္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ဆြဲၿပီး ဘလက္ေကာ္္ဖီကိုု ဇိန္ခံေသာက္သည္။ breakfast စားခ်ိန္ တစ္နာရီေက်ာ္ အခ်ိန္ယူသည္။

MALAU, FIJI (Lat: 16-21.36S, Long: 179-20.79E)

2012-05-21T01:12:00.000+06:30

We arrived at Malau, Fiji for unloading cargo ADF4, ULP and H/KERO.

To sell-2

2012-02-05T20:33:00.002+06:30

One of my friend want to sell the following Some stamps.
Please contact me who want to buy them.

To sell-1

2012-02-04T20:53:00.003+06:30

One of my friend want to sell the following Some stamps.
Please contact me who want to buy them.

CHITTAGONG, BANGLADESH (19- NOV-2011)

2011-11-20T06:23:00.003+06:30

CARGO OPERATION IN CHITTAGONG

2011-11-18T21:48:00.006+06:30

GENTLE JOGGING IN THE MORNING

2011-11-15T21:51:00.006+06:30

I'm so boing because my ship is staying in Chittagong as awaiting readiness of discharge of cargo (HSFO 180 CST)
Forget it, Come to jog along the foggy road.

HAZARD : A source of potential harm or damage or a situation

2011-11-14T19:34:00.010+06:30

Smoking in a tanker and oil terminal is strictly prohibited.

SHORE WATCH MAN FOR SECURITY ON BOARD IS HIGH RISK

BOW MOORING

2011-11-13T22:55:00.006+06:30

Finally, we have done our job successful.

Vessel In position

75mm chafe chin with support buoy

setting chafe chain by tongue-type bow chain stopper

Closest pedestal roller to allow hawser not too tight

Pick up rope will Pass First pedestal roller the nearest bow chain stopper

Distance between bow fairlead to bow change stopper is 2m

Pass through center to center

Open up tongue and secure with safety pin

The messenger rope must be taken through bow fair lead

Messenger rope must be shifted to bow fairlead

Hey! We got it!

Help me! Help me

Good job! Heave up quickly

Shoot

Messenger lin with yellow marker buoy

Monitor

To be picked by hook
Ready to throw the hook to pick up the buoy

Plan to make fast with FSO KAMARI

Bearing in mind

-Tandem mooring a conventional tanker to FSO will take prolong time. It depend on current and wind direction

-Incompatibility between FSO's mooring equipments and shipboard fitting

-Language barrier between pilot and bridge team members, shore mooring guy and ship crew

-Snapback zone between winch storage drum and pedestal, bow chain stopper and fair lead

-the following term should be learned

Bow Chain Stopper : a mechanical device for securing chafe chains onboard a

tanker

Conventional tanker : An oil tanker not specially design or adapted for loading at off shore terminal

FPSO : Floating Production Storage and Offloading Unit

FSO : Floating Storage and Offloading Unit

Ship forward station crew members standing by

Vietnamese mooring master and his crew members standing by

Until Empty, keep proper on forward station

Release mooring rop inward of storage drum

OIL LEAKAGE FROM THE WASTAGE OF BUNKER LINE

2011-11-11T20:05:00.003+06:30

Serious wastage under the bunker pipe

SHORE WATCH MAN FOR ANTI-PIRACY IS A HAZARD

2011-11-10T04:50:00.005+06:30

THE LOCAL AUTHORITY OF CHITTAGONG PROVIDED 6 SECURITY MEN ONBOARD AS ANTI-PIRACY WATCH.

But Ship's crew member cannot believe them.

They smoked on deck (at forecastle). Master strongly warned the leader of watch man.

But they did not follow.

It is so risky.

What is a risk?

RISK : the likelihood that a hazard occur; the consequences that a hazardous event

The smoking is strictly prohibited in tanker ship.

In this case, we call a near miss.

What is a near miss?

It is a sequence of events and /or conditions that could have resulted in loss.

It had been already occurred but luckily not yet happen accident or incident.

SOME SAFETY PINS ON DECK HAVE BEEN MISSING.

The safety pin was made by bronze material. The Bangladeshi like bronze and copper.

There is very important a part of ship secure and lashing arrangement.

e.g. the anchor and cable is lashed and secured by compressor bar. Then it was locked by safety pin. It is leading to accident without safety pin.

We called in this situation, a hazard.

What is a hazard?

It is a source of potential harm or damage or a situation with for harm or damage.

Ship Maintenance according to Plan Maintenance Schedule

2011-11-08T19:48:00.008+06:30

We are carried out our job as per Company's SQMS and ISM Cde.

SWEET HOME

2011-11-07T05:46:00.006+06:30

15% to go to complete, 2011

85% to go to complete, 2010

My lover wife and my grandchild, 2011

My daughter in law, 2011

My wife and my daughter in law, 2011

It's me. 2011

My youngest son 2011

Me, Daughter in law, my wife

In Living Room

Infront of house, 2011

Yangon Air Port, 2010

MY WIFE, MY SON, MY GRAND CHILDREN AND MY DAUGHTER IN LAW

MY WIFE, MY DAUGHTER IN LAW AND MY GRANDCHILD

2011-11-06T19:57:00.002+06:30

SWEET HOME

HALAL FOR EID

2011-11-04T10:58:00.004+06:30

Eid : A muslim festival

Halal : Relating Meat Prepared by Muslim Law

LONELY

2011-11-04T10:06:00.006+06:30

Present ship position at Oil field and Vung Tau (land) distance is more than 100 nautical miles.

Where are you from?

2011-11-04T09:01:00.000+06:30

Prepare for Hose Connection with FSO BA VI (Bow Mooring) supervised by Russian Mooring Master

2011-10-25T06:22:00.006+06:30

By tug assistance

Heaving Ship's crane

Adjust Cargo Hose position by tug

16' HOSE CONNECTION WITH FSO, FLOATING STORAGE BOW MOORINGAND OFFLOADING UNIT

2011-10-24T18:09:00.006+06:30

What is she doing?

2010-12-11T16:32:00.001+06:30

3rd December 2010, Nhabe

3rd December 2010, Nhabe

At Liberty, 3-Dec-2010

2010-12-11T14:19:00.008+06:30

Finally, All bottles are falling down, but we are still fresh

My 3rd Officer likes girls, same as me

In the Karaoke lounge

After taken the dinner, we were proceeding to Night Club for mental relax.

Lovely Vietnamese culture

Nice sea foods and good service

Hand wash by herbal ( Edible leaves and limonene)

River view Restaurant in Saigon

Which one you like to eat sir?

We don't eat unless alive

They are fuel for our energy

Fresh fish

Gone ashore at Nhabe(Saigon)

Cleaning by Shore Crew after Incident

2010-12-11T08:57:00.006+06:30

a Small amount of thick spill

Work in short time

Work area is ship side(Port side) only

Superstructure is so cleaned by ship crew

I
Working overboard permit issued

Good facility for shore labour

Tool box meeting before cleaning at Yosu, Korea
Make a risk assessment for safety and pollution prevention

Cleaning by Ship Crew after Incident

2010-12-04T10:01:00.005+06:30

After incident happen,
We cleaned up the Asphalt spill about 12days.
But Company allowed to earn less than US$1000 as special working allowance.
Ship crew got a bad felling to company's unfair decision.
(The Company allowed to use more than US$ 10,000 for shore person for a short time,less than a half day for small area of ship side.)
See Following notes;
Day1: 9-Sept-2010, 0400 to 1100: At berth, cleaned up asphalt trace/spill on main deck and below deck. Collected it in drum/plastic bags.
done by 13 crews
Company allowed 7 X 13 = 91 $

Day2: 13-Sept-2010, 0800 to 1700: At sea, Cleaning asphalt trace on main deck/ near the manifold. Collected it in drum/plastic bags.
done by 8 crews.
Company allowed 8 X 8 = 64 $

Day3: 15-Sept-2010, 0800 to 1700: At sea, Cleaned up asphalt trace on main deck and poop deck by kerosene. Collected it in rags/plastic bags.
done by 8 crews.
Company allowed 8 X 8 = 64 $

Day4: 18-Sept-2010, 0800 to 1700: At anchor, Cleaned up asphalt trace on main deck and poop deck/accommodation/superstructure by kerosene. Collected it in rags/plastic bags.
done by 8 crews.
Company allowed ( 8 X 4)+(6 X 4) = 56 $

Day5: 21-Sept-2010, 0800 to 1700: At sea, Cleaned up asphalt trace on main deck and poop deck/accommodation/superstructure by kerosene. Climbing by bosun chair to clean up in front of bridge.
done by 8 crews.
Company allowed ( 56 X 2) = 112 $

Day6: 22-Sept-2010, 0800 to 1700: At sea, Continue cleaned up asphalt trace on main deck and poop deck/accommodation/superstructure by kerosene. Climbing by bosun chair to clean up in front of bridge.
done by 8 crews.
Company allowed ( 56 X 2) = 112 $

Day7: 23-Sept-2010, 0800 to 1630: At sea, Continue cleaned up asphalt trace on main deck and poop deck/accommodation/superstructure by kerosene. Climbing by bosun chair to clean up in front of bridge.
done by 8 crews.
Company allowed ( 53 X 2) = 106 $

Day8: 24-Sept-2010, 0800 to 1630: At sea, Continue cleaned up asphalt trace on main deck railing and cat walk/accommodation/superstructure by kerosene. Climbing by bosun chair to clean up in front of bridge.
done by 8 crews.
Company allowed ( 53 X 2) = 106 $

Day9: 25-Sept-2010, 0800 to 1700: At sea, Continue cleaned up asphalt trace on accommodation ladder/superstructure/monkey island/radom inmmarsat 77 antenna by kerosene. Climbing by bosun chair to clean up in front of bridge.
done by 8 crews.
Company allowed ( 56 X 2) = 112 $

Day10: 28-Sept-2010, 0800 to 1600: At sea, Finally cleaned up asphalt trace on main deck railing and cat walk/accommodation/superstructure by kerosene then re-painting.
done by 8 crews.
Company allowed 42 $

Day11: 29-Sept-2010, 0800 to 1130: At anchor, Finally cleaned up asphalt trace on main deck railing and cat walk/accommodation/superstructure by kerosene then re-painting.
done by 8 crews.
Company allowed 21 $

Day12: 5-Oct-2010, 2100 to 2300: At wharf, On completion cleaning up by shore men/ crew carry out re-painted on top side and draft marks.
done by 4 crews.
Company allowed (6 X 2)= 12 $

Total allowance US$ 898 only.

Difficult to clean
But work done by ship crew

In front of bridge

Stag

Staging