tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481Wed, 14 Oct 2026 06:35:44 +0000ජීවිතය සොබාදහම මනුස්සකම ආදරය හැමෝටම කියාදීමhttp://apeadaraya.blogspot.com/noreply@blogger.com (Unknown)Blogger31125tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-3227626844951276851Fri, 04 Oct 2013 07:07:00 +00002013-10-04T00:09:20.141-07:00 සදුද ඇවිත් තරුද වසා නුබ ආදරය කියු දා මතකය මා හට අමතකය නුබ හට දුරක හිද ඇවිදින් හිත ළගම නතරවෙලා කල්පයක් මගේ වෙන්න ඔය හිත මට කීවා මට හිමි නැති නුඹට හිමි ආදරය රිදුම් දෙයි තවමත් ඉකි ලන හදවතද පාරමින් http://apeadaraya.blogspot.com/2013/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)1tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-1508343577922732570Fri, 07 Jun 2013 03:54:00 +00002013-06-06T20:59:51.025-07:00 The United Nations Conference on Environment and Development, also known as the Rio Summit, Earth Summit (or, in Portuguese, Eco '92) &nbsp;conference held in Rio de Janeiro from June 3 to June 14, 1992. A 12 yaer girl Severn Cullis-Suzuki Speech, Hello, I'm Severn Suzuki speaking for E.C.O. - The Environmental Children's Organisation. We are a group of twelve and http://apeadaraya.blogspot.com/2013/06/the-united-nations-conference-on.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)0tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-2336539504238223890Fri, 20 Apr 2012 07:33:00 +00002012-04-20T00:33:57.690-07:00 &nbsp;ආදරයේ මිහිරි රස ඒ රාත්රී සාදයේ රෑ මනමාලිය ලෙසයි ඔහුට ඇයව පෙනුනේ. සෑම තනිකඩ පිරිමියෙකුම ඇය පසු පස යද්දී, සෑම විවාහක පිරිමියෙකුම ඇය වෙත බැලුම් හෙලද්දී &nbsp;ඔහු නොසැලෙන දෑසින් ඇය දෙස බලා සිටියා. කෙමෙන් රෑ බෝවේද්දී ඇය කරා ලන්වුනු ඔහු ඇයට කෝපි කෝප්පයක රස විඳීමට ආරාධනා කරා. එක්වරම මේ නොසිතු ආරාධනයන් ඇය පුදුම වුනත් ඔහුගේ ශීලාචාර ඇමතීම හමුවේ ඇය ඔහුයේ ඒ ඉල්ලීමට එකඟ වුනා. වීදිය කෙලවරේ වු http://apeadaraya.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)3tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-4395258969784292671Wed, 18 Apr 2012 07:13:00 +00002012-04-18T00:25:38.614-07:00 ගීතය අහන්න අත්‍යාවශ්‍ය නෑ... අකමැතිනම් එය අමතක කරල කතාව විතරක් කියවන්න... මේ ගීතය අසන විටදි පේරාදෙණිය සරසවියේ 2003-2004 අධ්‍යයන වර්ෂයේ සිසුන් ගොඩාක් සංවේදී වෙනව.... ගීතය නෙමෙයි... මම ඔයාලට මේ කියන සත්‍ය කතාව හොදින් කියවන්න..... එහෙනම් මෙන්න කතාව.... 2003-2004 අධ්‍යන වර්ෂය ආරම්භ කරමින් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයට එනව තරුණයෙක් පොල්ගහවෙල ඉදල... ඔයාලා දන්නව ඇතිනේ ලංකාවේ සරසවියක තිබෙන එකම http://apeadaraya.blogspot.com/2012/04/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)7tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-1865456265264764213Sun, 01 Apr 2012 10:31:00 +00002012-04-01T03:43:04.361-07:00 මේ ක්‍රි.පූ 103 වන සියවසයි. අනුරාධපුර වළගම්භා රජ ද‍වසයි. සොලීන් වෝලයන් රාජ්‍යය ආක්‍රමණය කරයි. රජු පලා යෑමට තීරණය කරයි. අනුලා හා සෝමා දේවියත් පුතුන් දෙදෙනාත් කැටුව රජතුමා රජ වාසලින් නික්මෙයි. සෝලීන් සේනා පිරිස නික්ම යන රථය ලුහුබදියි. රජතුමා වේගයෙන් රථය පදවයි. රථයේ පිරිස වැඩි හෙයින් වේගය අඩාල වන බවයි. මේ ගෙවීයන්නේ තීරණාත්මක මොහොතක්, සෝමා දේවියට මේය අවබෝධ වේ. රුවල් ඉරී ගිය නෞකාවේ නියුමුවානෙනි http://apeadaraya.blogspot.com/2012/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)4tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-8021462834833955308Wed, 13 Jul 2011 07:20:00 +00002011-07-13T00:20:04.519-07:00http://apeadaraya.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)3tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-2359664546843431204Mon, 04 Apr 2011 15:44:00 +00002011-04-04T08:44:37.976-07:00මම අාෙයමත් ලියනවා ජීවිතය &nbsp;ෙවනුෙවන් නුඔ &nbsp;ෙවනුෙවන් ෙලා්කය &nbsp;ෙවනුෙවන් නුඔ &nbsp;එනවද?http://apeadaraya.blogspot.com/2011/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)2tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-8188735399759186251Thu, 09 Sep 2010 05:14:00 +00002010-09-08T22:14:45.052-07:00ජීවිතය මග හැරුණාඇවිත් යන්න තිබුණාසුන්දරම කාළය ගෙවී ගිහින්අපේ පැතුම් ලොව.......මතක‍ය රිදුම් දෙනවාඇයි හදවත නවතින්නේ නැත්තේහෙටත් ජීවිත‍ය තියෙනවාහිරු සදු තරු යට අපි යළි යමුවෙමුදෛවයෝගයකින්........http://apeadaraya.blogspot.com/2010/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)6tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-4871106874987410421Thu, 05 Aug 2010 13:22:00 +00002010-08-05T06:22:46.915-07:00මේ නිශාන්තයයිඑන්න අපි ඇවිද යමුරොබරෙසියා මල් මාව‍තේමල් තුහින වැස්සේ තෙමෙන්නඇවිත් මා ළග නවතින්නමුමුණන්න ආදරයෙන්ඈත ඉදන් එන සමනලුන් ගැනඈතින් පේන හන්තාන කදු‍වැටිය ගැනඅපේ ආදරය වගේ ගලන ම‍හවැලිය ගැනකියන්න මට ආයෙත් ක‍වදාද එන්නේ.............http://apeadaraya.blogspot.com/2010/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)8tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-4364431530739361270Fri, 21 May 2010 05:36:00 +00002010-05-20T22:36:42.957-07:00රෑ දහවල්දුක් කදුළැල්පොළවට හෙලුවයිඅම්මා....ඒ කදුළින්මුලු ලෝකයපිරුණයි සිසිලෙන්පෙම්මා....අහස වගේමව් සෙනෙහසනැත නිම්මා....සිත් පිත් නැති දරුවනි ඇයිමහ මග තනි කළෙඅම්මා... ....මට තනි නැතදුවනි පුතුනිදුක් සංකාමම දනිමි....කුසගිනිඋණුසුම සීතලඑදා මෙන්මඅද විදිමි....මව් පිය සෙනෙහසනොදැනනුඹ යන මාවතදනිමි....ඒ මගගිනි දැල් නිවන්නමම අදකදුලැල් සලමි.... (පද්මේගේ සටහනකි)http://apeadaraya.blogspot.com/2010/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)6tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-8988799889886623176Thu, 29 Apr 2010 04:49:00 +00002010-04-28T23:46:48.014-07:00 ඔබේත් මගේත් හදවතේ ගැඹුරුම තැන දිනාගත් හදවතට මෙන්ම මනසට කතා කළ යුගයේ සංගීතවේදියා, ගුණදාස කපුගේ.....මා ගීටාරය අත් තබන්නට කලියෙන් වයලීනයට පෙම්බැන්දෙකි, සාමන්‍යය පෙළ තෙක් මා සංගීතය විශයයක් ලෙස හාදරන ලදී එහිදි ප්‍රායෝගික වාද්‍යය භාණ්ඩය ලෙස වයලීනය වයන්නට පුරුදු වුනෙමි. මා එවකට වයලීනය හැදැරුවේ ගුණදාස කපුගේ ශූරීන් හා සම කාලීන සංගීතආචර්යවරියකගෙනි, ඇය ඔහු ගැන තබන මතකය ඉතාම සංවේදිය, ඒ ඔහු තුළ වු මිනිස්කම http://apeadaraya.blogspot.com/2010/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)15tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-7819931727016977489Fri, 19 Mar 2010 03:22:00 +00002010-03-18T20:22:53.134-07:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Latha; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2146435069 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/03/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)18tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-7671674028822091083Tue, 02 Mar 2010 04:22:00 +00002010-03-01T20:22:09.473-08:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:"Iskoola Pota"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 3 3 4; mso-font-charset:0; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)24tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-5367761643075373383Sun, 28 Feb 2010 03:54:00 +00002010-02-27T22:32:40.312-08:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:"Iskoola Pota"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 3 3 4; mso-font-charset:0; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)22tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-141986297398711311Sun, 21 Feb 2010 03:11:00 +00002010-02-20T19:17:38.573-08:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:"Iskoola Pota"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 3 3 4; mso-font-charset:0; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)13tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-5950479988107494895Thu, 18 Feb 2010 03:23:00 +00002010-02-17T19:26:41.050-08:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:"Iskoola Pota"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 3 3 4; mso-font-charset:0; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)5tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-3448742841617851742Fri, 12 Feb 2010 03:20:00 +00002010-02-11T19:25:03.440-08:00සිහල දැයට නුඹ විය සක්විති රජිදුසදහම් සුවද විහිදු ‍‍බෝසත් සමිදුපින්බර කුළුනු ගුණයෙන් දස දිග පසිදුමතු බුදු වන්න මඩියේ නායක සමිදු හෙළ ‍‍බොදු දනට සැමදා යහ මග පෙන්වාදැය රැකුමට අභීත සිහ හඩ නංවාලක් මව්නගේ නෙතඟට කදුළැලි නංවාදම් ගඟ සිදුණි ලොව අනියත බව පෙන්වා පර සතුරන් මේ පින් බිම සතර කොනේහෙළ උරුමයන් වනසවමින් සිටුනු පෙනේමුළු දැයටම මහ බලයක් අහිමි වුනේඅවැසිම යුගයකය මහ සඟ හිමි රජුනේ රැක ගැනුමට වැනසෙන ර‍ට දැය http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_6672.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)6tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-8997909715840531832Thu, 11 Feb 2010 09:26:00 +00002010-02-11T04:03:53.960-08:00එක මිහිතලයක ඉපදී.... එක මිහිතලයක මියැදෙන... හිරුගේ එළියත් සදුගේ සිහිලත් ලබමින් රතු ලේ ඇති හදවත් වල මිනිසත්කමේ සුවද ඇති මින්සුන් වෙමු අපි හැමදාමත්.... http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)5tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-994526391868917800Wed, 10 Feb 2010 03:48:00 +00002010-02-09T22:57:47.548-08:00ඇයි දැන් මිනිස්සු එකිනෙකාට ආදරය කරන්නේ නැත්තේ මම දන්න දේ තමයි අපි හැමෝම මිනිස්සු කවද හරි මැරෙනවා කියලත් දන්නවා අපේ රට බුද්ධාගමෙන් පොෂණය වෙච්ච රටක් අපි හැමෝම එකම රතු ලේ තියෙන මිනිස්සු. ඇයි අපි මිනිස්සුන්ට වෛර කරන්නේ ඇයි අන් මතයට ගරු කරන්නේ නැත්තේ අපි හැමදාම ජීවත් වෙන්න ආපු මිනිස්සු නෙමෙයි කවදාහරි මේ හැමදේම අතහැරලා අපි පොළව යට මිහිදන් වෙනවා. කෙනෙකුට දුකක් දීලා ජීවත් වෙන්න එපා ඒක තමන්ටත් කවදාහරි http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)5tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-8197174640666707638Sat, 06 Feb 2010 06:44:00 +00002010-02-05T22:49:15.030-08:00ජිවිතේ තව දුර යන්න තියේනවා... පහු කරන් ආවේ මල් මාවතක නම් නොවේ... ආපහු හැරිලා බැලුවොත්.. දුක හිතේයි.... කදුලු මදි වේවි... ඇත්තමයි ජිවිතය දුකක්.... ඒත් ඒ දුකම අපිට පාර කියාවි ඉතිරි දුර යන්න...http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_05.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)1tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-2738263347824513564Fri, 05 Feb 2010 03:21:00 +00002010-02-04T19:24:34.891-08:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Latha; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2146435069 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_9824.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)0tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-5793578649203204758Thu, 04 Feb 2010 09:05:00 +00002010-02-04T01:07:15.332-08:00සිනහ මල් පිපෙන්නටසතුටු කදුලු වගුරන්නටදෝතින්ම තුරුලු කරගන්නටපුංචි සමනළියකට ආරාධනා එන්න... ජිවිතය සොබාදහම මනුස්සකම ආදරය http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_04.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)0tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-5629827389093884929Wed, 03 Feb 2010 05:09:00 +00002010-02-02T21:11:58.148-08:00ඒ වැකිය කොච්චර අර්ථාන්විතද? අපි ආදරය කරන ආදරය ඇයි අපිව දාලා යන්නේ..... හදවතේ උපදින බලාපොරොත්තු කාලයත් එක්කම බොදවෙලා යන්නේ ඇයි............ ඒ කාලේ ආදරෙන් සෙනෙහසින් ළංවෙලා හිටපු අපි ඇයි දැන් හුගක් දුරස් වෙලා ගිහින්....... ජිවිතේ හැම දෙයක්ම සෙනෙහසින් බාරගන්න අපිට පුලුවන් උනා ඒත් දැන්............ ඒ හැමදෙයක්ම මතකයන් වෙලා............... සිහිනය දැන් මියැදිලා ගිහින්.............http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post_02.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)4tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-5328897475537452453Tue, 02 Feb 2010 12:46:00 +00002010-02-02T04:46:34.204-08:00නුඹටත් වඩා නුඹ ගැන සිතනා කෙනෙක් වේද........ ඔබට ආදරය කරන්නේ ඔහුය/ඇයය... නුඹටත් වඩා නුඔ ගැන කරදර වන කෙනෙක් වේද... නුඹ ළග සිටින්නේ ඔහුය/ඇයය... නුඹටත් වඩා නුඔ ගැන දන්නා කෙනෙක් වේද...... නුඹ ආදරය පිදිය යුත්තේ ඔහුටය/ඇයටය........ නුඹටත් වඩා නුඹේ හෙට දවස ගැන සිතනා කෙනෙක් වේද..... නුඹ හදවත පූජා කළ යුත්තේ එවන් හදකටය....http://apeadaraya.blogspot.com/2010/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)5tag:blogger.com,1999:blog-3565274987749495481.post-7743460069227317787Sat, 30 Jan 2010 05:13:00 +00002010-01-29T21:13:13.902-08:00අපේ අතීතය කොච්චර සුන්දරද? ඒ කාලේ ප්‍රාර්ථනා කරපු දේවල් දැන් බොදව ගිහින්.. අවුරුදු 4ක් 5ක් ගියත් ඒ දේවල් අමතක කරන්න අමාරුයි....... ඒ දවස් වල අපේ සිතුම් පැතුම් කොච්චර අවංකද? අපි හැමදාම හිනාවෙලා හිටියේ... කොච්චරනම් සැහැල්ලුද ඒ ජිවිතය ගහ කොළ පරිසරය මිනිස්සු ..ඒ හැමදේම ලස්සනයි අපිට ඒ දේවල් හරිම සමීපයි.... ඒත් දැන් කාළය වෙනස් වෙලා .... ඒ අතීතය පහුකරන් ඇවිත්... ආයෙමත් අපිට යන්න බැහැ.......http://apeadaraya.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)1