රන්සුර..

යූ ටියුබ් වීඩියෝ නැවත ඩවුන් නොකර සේව් කරගන්න ..

noreply@blogger.com (රන්) — Sat, 22 Jan 2011 06:18:00 +0000

ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ තමයි මම අද ලියන්න යන්නෙ, ඔයාලට වැදගත් දෙයක් වෙයි කියල හිතෙනව. ගොඩක් අය දන්නවත් ඇති.
ඔයාල ගොඩාක් අය යූ ටියුබ් එකෙන් වීඩියෝ බලල ආයෙත් ඩවුන්ලෝඩ් කරන්න වෙනම සොෆ්ට්වෙයා එකක් යොදාගන්නව. ඉතින් එතකොට බලන් යනකොට දෙපාරක්ම වීඩියෝ එක ඩවුන්ලෝඩ් වෙලා.

ඔයාල විඩීව්යෝ එක වෙන එxටෙන්ශන් එකකට කන්වර්ට් කරනවනම් වෙන සොෆ්ට්වෙයා එකක් යොදාගත්තට කමක් නෑ. ඒත් .flv එක නම් ආයෙ ඩවුන් ලෝඩ් කරන්න ඕනි නෑ.
ඒක Browser cache එකේ තියනව. මෙන්න මෙහෙමයි ඒක බලන්නෙ.

For Firefox Users :
C:\Users\Supun\AppData\Local\Mozilla\Firefox\Profiles\qp6m3jgg.default\Cache

For Chrome Users :

C:\Users\Supun\AppData\Local\Google\Chrome\User Data\Default\Cache

මේ ෆෝල්ඩර් එකේ තියනව ඩේටා ටයිප් එක ඩිෆයින් නොකරපු ෆයිල්ස්. මේවලින් Right Click --> Sort By Size ගිහින් වැඩිම සයිස් එකක් තියන ෆයි තොරගන්න. ඔයාල recently බලපු වීඩිඔස් තමයි එව්ව. ඉතින් vlc player ඕපන් කරල බලන්න ඒ ෆයිල්ස්. ඔයාලට ඕන වීඩියෝ එක copy කරගන්න.
ඕනම Browser cache එකක මෙහෙම recently බලපු වීඩ්යෝස් තියනව.

ඔබ

noreply@blogger.com (රන්) — Mon, 15 Nov 2010 19:05:00 +0000

මා අද තනියම,
ඔබ එනතුරු මග,
බලමින් නිදි නැත ,
හද ගොලු වී ඇත

පුංචි
හදවතට ඔය,
දුකක් දෙනවට වැඩිය ,
මගේ සිත පිරිමදින,
තවත් කටු අතු කොහිද ...

ඔබේ හදින් මට සුසුම් හෙලන්නට ,
ඔබේ නෙතින් මුලු ලොවම දකින්නට,
දෙසවන ඔබ වදනින් පුරවන්නට,
දෙනවද සැමදා ඔබේම වන්නට ....

මා හද පිරිමැදි

ඒ සලකුනු පොදි

මකාලන්නට,

හනික එනු මැන ...

පෙම් බස් දෙඩුවෙමු ......

noreply@blogger.com (රන්) — Thu, 21 Oct 2010 17:07:00 +0000

අද හරිම අවිවේකී දවසක් කිව්වොත් හරි. දවසෙම වැඩ තිබුනා. උදෙන්ම මම ඉගෙනගත් පාසලට ගියා, ඊට පස්සෙ කොම්පූටරයක් හදන්න ගියා, එතනත් කාලෙ කෑවා, සී.ඩී එකේ අවුලක්, බූට් වෙන්නෙ නෑ.
ආ කියන්න බැරිව ගියා, හෙට ට්‍රිප් එකක් යනවා, ඒකට ලෑස්ති වෙන්න ගියා හවස, යන අතරමග පොලිසියෙන් මාර්ග නීති කැඩුව කියල ඇල්ලුවා. දඩ ගැහුවෙ නෑ, කෙලින්ම උසාවි දැම්මෙ.
මොනව කරන්නද ඉතින්, ලයිසන් එකත් දීල ආපහු ගෙදර ආව. 25 යන්න වෙනව, දඩ කොලයක් අරන් ගෙවන්න. අනේ මන්ද දැන් පොලිසියට නඩු මදිලු , එකයිලු ඔය හැම දේටම උසාවි දාන්නේ.
මේ කාලෙ ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙ අර කාගෙද නීතිනෙ. අහින්සක අපි මොනව කරන්නද? ඒත් දේෂපාලනයටනම් ඔය නීති නෑ. හරිම අසාදාරන ලෝකයක්.
හ්ම්ම්ම්... මම මේ ලියන්න හැදුවෙ පාසලට ගියාම හිතුන දේවල්, පොඩි කාලේ උන්න පන්ති කාමර දැක්කම හරිම සතුටක් දැනුනෙ.
ඔය අතරේ, අපි ඒ කාලෙ කරපු පිස්සු වැඩ මතක් වෙනකොට හරිම ජොලි. ඒ කාලෙට ආයෙත් යන්න තිබුනනම්, කොයි තරම් සුන්දරයිද. අපි ටික ටික කාර්ය බහුල වෙනව විතරයි දැන්. ඒ කාලෙ වගේ නිදහසක් නෑ, පොඩි කාලෙදි හිතෙනව , ලොකු උනානම් කොයි තරම් හොඳද කියල, ඒත් දැන් තමයි තේරෙන්නෙ, පොඩි කාලේම රැඳිලා ඉන්න තිබුනා නම් කොයි තරම් හොඳයිද කියල....
ඔය අතරෙ මට ලස්සන ගීතයක් හම්බුනා, මේක මට මුලින්ම අසන්න සැලැස්සුවේ සනිති අක්කා, ලක් හඬ ගුවන් විදුලියෙ වැඩ කරන. බොහෝම පින් අක්කේ..

ඔයාලත් පාසල් කාලෙට මේ ගීතය අහලා , යයි කියල මම හිතනවා..

ඔබට ජය .....

කුමක්ද සත්‍යය ?

noreply@blogger.com (රන්) — Mon, 11 Oct 2010 05:46:00 +0000

අද දවස හරිම භයංකාර දවසක්. කලුවර අහසේ තැනින් තැන පායා තිබූ තරු දෙස නෙත් යොමා උන් මම, තදින් සුසුම් හෙලන්නට වීමි. මා නිදා සිටි, බැරල් කීපයක් එකතුකොට ගෝනි කඩමාල්ලක් දමා තිබූ මාගේ සුවදායක යහනාවද, කෙඳිරිගාමින් සිටියේ, මා තනිකර දමා යාමට මෙන්යැයි මට සිතුනි.
කඳුලු බින්දුවක් නොදැනීම මාගේ ඇසකින් කඩාවැටෙන්නට පටන් ගත්තේ ඇයි කියා මමවත් නොදනිමි. මාගේ ජීවිතයේ මතක ඇති කාලයේ සිට මා සමග සිටි මාගේ සමීපතම මිතුරා ඔහුය.

මා තදින් දෑස වසාගත්තේ, මා ප්‍රිය කරන සිහින ලෝකවල සැරිසරීමටය, එහෙත් පසුදා දින මතක් වන මොහොතක් පාසා මම , ගැස්සී ඇහැරෙන්නේ ඇයිදැයි මටම සිතා ගත නොහැකිව ඇත. මාගේ, අත් පා වලින් නැගෙන වේදනාව සියුම් තලයකින්, මා හද පිරිමදින්නා සේ දැනේ.

මේ ලෝකෙට ඇවිත් කොයි තරම් කල්ද කියල දන්නේ දෙයියො තමයි. ඒත් මම කව්ද? මම මගෙන්ම ඇසූ වාර අපමනයි. පිලිතුරු නැති ප්‍රශ්න දහසක් ඔලුවෙහි වද දෙන්නේ කුමක් කරන්නටදැයි සිතා ගත නොහැකි ලෙසය.

දුම්ර්‍රියෙහි හූ හඬ සමග, පසුදින උදාවී ඇති බව දැන ගතිමි. යහනාවෙන් බිමට බැස පයිප්පය කරා ගිය මම, මුහුනට වතුර ටිකක් ඉහා ගත්තෙමි.

"කෙලින්ම වැඩට පලයන්" පිටුපහින් පැමින හිසට පහරක් ගැසූ මිනිසා මා හට නියෝග කලේය.

මුලු ජීවිත කාලය පුරාවට මා කල දෙය, නියෝග ඇසීමත්, එවා පිලිපැදීමත්, ගුටි කෑමත් පමනකි.

මේ දෙය මා හට තිත්ත වී ඇත. එහෙත් දවසේ රාත්‍රී වේල වෙනුවෙන් වැඩ කල යුතුමය. දවසට වේල් කොපමන ඇත්දැයි මම නොදැන සිටියෙමි. පිටි සමග, වතුර කවලම් කර, අපගේ අහාර වේලවල් සාදා තිබුනි. රස යනු කුමක්ද, දැන නොසිටියෙමි.

අඩුම තරමින්, ජීවිතය යනු කුමක්දැයිවත් මම නොදන්නෙමි. ඔබ කවුද? මම කව්ද? කිසිත් නොදන්නෙමි.

දන්න එකම දෙය, මෙම දින චර්යාව පමනකි.

එතෙකින් එහා ලෝකය ඔබට පමනද?

ඇත්තටම ඔබ කව්ද?

ඇයි මේ....මේකට විසඳුම් නැද්ද ???

noreply@blogger.com (රන්) — Wed, 06 Oct 2010 06:28:00 +0000

මේ දවස්වල හරියට වහිනවා. කාලෙකින් තමයි ලියන්න හිතුනේ.. වහින නිසාද මන්ද ලියන්න කම්මැලි. සීතලට සෛල ප්‍රබෝධමත් වෙන්නෙ හෙමීට වෙන්න ඇති. ඒක නිසා මම ලියන්න හිතුව ටිකක් කම්මැලිකම යන්නත් එක්ක.

ඔයාලට මතකත් ඇති, පේරාදෙණිය ඉන්ජිනේරු පීඨයේ තිබුනා ප්‍රදර්ශනයක්, තාක්ශණික.
ඉතින් ඔයාල දන්නවත් ඇති ඒකෙ ඉන්නෙ ගොඩාක් ඔටුවො. ඒත් ගොඩක් කට්ට්ය හිතන් ඉන්නෙ එහෙම නෙමේ, ඒත් ඇත්ත මේක. 3/4 ක් ඔටුවො. ඉතින් මම මේ කියන්න යන්නෙ ප්‍රදර්ශනය

බලන්න ආපු නන්ගිලා ගොඩායි. ඉතින් අපේ කට්ටිය පුල් ට්‍රයි එක දුන්න එයාලගෙ ඔටු භාවය අහෝසි කරගන්න. මම හිතන්නෙ දැන්නම් ගොඩාක් අය ඔටු භාවය නැති කරගන්න ඇති. ඉතින් ඔය අතරෙ, අපේ උන්න කොල්ලෙක්, ජනිත් කියපු කතාවක් මතක් උනේ මට.

"මචන්, මේක වෙන්න ඇති ෆැකල්ටියට වැඩියෙන්ම ගෑනු ලමයි පා තියපු දවස් ටික. මේ දවස් ටිකෙත් ගොඩ යන්න බෑ කියන්නෙ ආයෙ කවදාවත් ගොඩ යන්න බෑ කියන එක තමයි", කියල .
ඒකනම් සහතික ඇත්ත. ඒකනෙ අපි තාම මෙහෙම ඉන්නෙ..

ඔය අතරෙ මගෙ තව මිතුරෙක් මනූෂ ඇවිත් කියපු කතාවක් මට මතක් වෙනව.

"මචන් අපි දැන් වයසයි, ආදරේ කරන කාලෙ පහුවෙලා, දැන් පිනක් දහමක් කරගෙන එන දේ බලාපොරොත්තු වෙලා ඉන්න ඕන කාලෙ, අපි දිහා දැන් ගෑණු ළමයි බලන්නෙ තාත්තල දිහා බලනව වගේ" කියල.

ඒත් ඉතින් මමනම් එකඟ නෑ එයාගෙ කතාවට. මමනම් හිතන්නෙ තව ටික කාලයක් තියනව මේ දෙයින් මිදෙන්න.
අර කතාවකුත් තියනවනේ, ට්‍රයි ඇන් ට්‍රයි, යු කැන් ෆ්ලයි කියල. ඉතින් ඒක මත බලාපොරොත්තු තියන් ඉන්නව අපේ අය.. හැමදාම අපි පරක්කු වැඩී..

මේකට විසඳුම් නැද්ද???

ඔටුවෝ

noreply@blogger.com (රන්) — Mon, 06 Sep 2010 17:33:00 +0000

මේක මගේ යාලුවෙක්ට වෙච්ච කතාවක්...ඔන්න නුවර අයිනක ඉන්න කොල්ලො ටිකක් ට්‍රේනින් කියලා කොලොම්පුරේ ගියා. මුන්ට ඉතින් පිස්සු වගේ. කවදා කාපු ටකරංද?
එක එක ජාතියේ වාහන...
පාට පාට සරුංගල් වගෙ කෙල්ලො...
මේවා දැකලා හොල්මන් වෙලා හිටිය අපේ කොල්ලො ටික ගියා බස් එකක් හොයාගන පිටකොටුවට යන්ඩ....
ඔන්න බස් එකක් නවත්තලා තියනවා. අපේ කොල්ලො ටිකත් එතෙන්ට කිට්ටු කරා.... මුන් ටික එනවා දැකපු කොන්දොස්තර මල්ලි කෑ ගහන්ඩ පටන් ගත්තා....
"ඔටුවො ඔටුවො.... නගින්ඩ මල්ලි, ඔටුවො ඔටුවො"
අපෙ එකෙක් හොරෙන් අහනවා "මචෝ, මේකා කොහොමද දැන ගත්තේ අපි ඔටුවො කියලා?"
කොන්දොස්තර මල්ලි ආයෙ කෑ ගහනවා "නගින්ඩ නගින්ඩ. ඔටුවො ඔටුවො.. පිට ඔටුවො පිට ඔටුවො".....
ඔටුවො උනත් පිට උනත් කොන්දෙක්ගෙන් කතන්දර අහන්ඩ බෑ කියල අපෙ උන් ටික වෙන බස් එකක් හොයගන ගියා....
--එරන්ද තරිඳු මගේ මිත්‍රයා කී කතාවක්..--

රෙද්ද....

noreply@blogger.com (රන්) — Sun, 05 Sep 2010 18:13:00 +0000

මේක ඇත්ත කතාවක් කියල තමයි, මට කියපු කෙනා කිව්වේ. ඉතින් මමත් හිතනව ඇත්ත කතාවක් කියල ඔයාලත් කියවල බලන්න.

මේකයි කතන්දරේ.. /hihi

දවසක් කාන්තාවකට සනීප නැතිවෙලා රෝහලේ නතර කරාලු. ඉතින් කාව හරි රෝහලක නතර කලාම , කෑම්, බීම් සපයන්න ඕනනේ. ඉතින් ඕක භාර උනේ මේ කාන්තාවගේ පොඩි කොල්ලටයි, ලොකු කොල්ලටයිලු.

ඉතින් හදිස්සියෙම ඉස්පිරිතාලෙ නතර කරපු මේ කාන්තාවට, ඉස්පිරිතාලෙට යනකොට නවතින්න රෙද්දක්වත් අරන් යන්න බැරි වෙලා, මොකද හදිස්සියෙම ගිහින් තියෙන නිසා, ඉතින් මේ කොල්ලො දෙන්න(අයියයි, මල්ලියි )අම්මගෙ ඇඳුමකුත් අරන් ගියාලු, බලන්න ඉස්පිරිතාලෙට,

ඉතින් ඔහොම යනකොට බස් එකෙ සෙනග පිරිලලු, ඉතින් දෙන්නගෙන් අයිය පිටිපස්සෙ, මල්ලි ඉස්සරහ, බුස් එක ඇතුලෙ.ඔය යන අතරෙ බස් එක පොලොසියෙන නතර කරල, මොකද ඉතින් ඒ කාලෙ බෝම්බ ගහන කාලෙ, හැමෝවම චෙක් කරනව. ඉතින් බස් එක නවත්තල පෝලිමට කස්ටියව තියල චෙcක් කරනවලු. දැන් මල්ලිට පිටිපස්සෙන් අයිය යනවලු පෝලිමෙ.

පොලිසි කාරයෙක් ඇහුවලු මල්ලිගෙන් කොහෙද යන්නෙ කියල, ඉතින් මූ භය වෙලා කියාගන්න බැහැලු යන්නෙ ඉස්පිරිතාලෙට කියල, ඉතින් පිටිපස්සෙන් උන්න මූගෙ අයිය කියල, ඉස්පිරිතාලෙට කියල. ඒ ගමන පොලිස් කාරයට තද වෙලා උම්බෙන්ද ඇහුවෙ, ඇයි උම්බ අයියද, කියල ඇහුවලු.
ඊට පස්සෙ අරූ කිව්වලු, ඔව් ඇයි අයිය තමා කියල. ඒට පස්සෙ පොලිස් කාරය මූ ලඟට ඇවිත් කකුලෙ ඉඳන් මූනට වෙනකල් බලල ඇහුවලු සැරෙන් මොකද පාට් දාන්නෙ, තමුසෙගෙ බෑග් එකේ මොනාද තියෙන්නෙ කියල.

ඉතින් කොල්ල කියල, "_ _ _ _ රෙද්ද"කියල. /blur
කොල්ල එතනම හොඳ ගුටියක් කාපු බව තමයි ආරන්චි..

හරිම පුදුමයි. ගුප්තයි.. 2

noreply@blogger.com (රන්) — Tue, 24 Aug 2010 06:27:00 +0000

මම කලින් පෝස්ට් එකක් ලිව්වා, ළමයෙක්ට, නයෙක් වැහුන සිද්දියක්, ඒ පෝස්ට් එකට සමහරු නරක බැනලත් තිබුන බොරු කියන්න එපා කියල, ඒත් ඒ සිද්දිය ඔයාල දන්නව, වෙන්නප්පුව පැත්තට වෙන්න ඉන්නවනම්. ඒත් මමනම් දන්නෙ නෑ, සම්පූර්න විශ්වාසයකුත් නෑ, ඒ ගැන. මම ඔයාලගේ දැනගැනීම පිනිසයි මේ ලිපිය ලියන්නේ, ඒක නිසා මට දොස් කියල වැඩක් නෑ හොඳද? /blur

ඉතින් කතාවේ අලුත්ම තොරතුරු, කලින් පෝස්ට් එක කියෙව්වෙ නැත්නම් මෙතනින් බලන්න.
කෙටියෙන් වෙලා තියෙන්නෙ, නයෙක් කන්න යනකොට, නයාව මරල කෙනෙක්, ඒ දිහා බලන් ඉඳල තියන පුතාට (නයාව මරපු කෙනාගෙ ) නයා වැහිලලු. ඕකයි කෙටියෙන් කතාව.

ඉතින් දැන් ඒ ළමය කියපු විදියට, නයා වෙනුවෙන්, දේවාලයක් හදලලු. ඒ නයා, ගොඩ කාලෙක ඉඳන් එන නාග රාජයෙක් නිසා, බලසම්පන්නයි කියල තමයි ගම්මු කියන්නෙ. සාමාන්‍යයෙන් නාග රාජයන්ගෙ නාග මාණික්‍යක් තියනවලු, ඉතින් නාගය කෑම හොයාගෙන යන්න කලින්, ඒ මාණික්‍ය වමාරල හැපින්නට දෙනවලු. ඊට පස්සෙ හැපින්න මාණික්‍ය ගිලල, නයා කෑම කාල ආවාම ආයෙත් මාණික්‍ය වමාරල නයාට දෙනවලු. (මමත් මේ සිද්දිය දැනගත්තෙ මේ කතාවෙන් පස්සෙ. ඒත් ඇත්ත නැත්ත දන්නෙ නෑ). ඉතින් මේ නයාව මරල තියෙන්නේ, නයා කන්න ගිය වෙලාවෙ, ඒ කියන්නෙ මාණික්‍ය හැපින්න ගාව තියෙද්දිලු. දැන් හැපින්නට ඒ මාණික්‍ය නයාට දීගන්න බැරිව ඉන්නව කියල තමයි ආරන්චිය. පිට පලාත්වලින් පවා එනවලු මේ නයා වැහිල ඉන්න ළමය බලන්න. රෑට ලමය සද්ද කරනවලු නයෙක් විදියට, එතකොට හැපින්න එහා පැත්තෙ වෙලේ ඉඳන් සද්ද දානවලු, මානික්‍ය ආපහු නයාට දීගන්න බැරිව.
මේ කාලෙ තමයි මුන්නෙශ්වරම් කෝවිලේ මංගල්ලෙ. ඉතින් මේ ඕකෙදි චාරිත්‍ර කරනවලු, කරත්තයක් අදිනවලු, කොකු වලින් එල්ලෙනවලු මිනිස්සු, ඉතින් මෙදා පාර ඒ අදින්න තියන කරත්තෙ, තියන තැනින් හොල්ලන්නවත් බැරිව ගියා කියලයි වාර්තා වෙන්නෙ, තව වෙනදට කොකු වලින් එල්ලෙද්දි ලේ එන්නෙ නෑලු, මෙදා පාර ලේ ආවලු, මොකද ගම්මු කියන්නේ, මේ නයාගෙ සිද්දිය නිසා, දෙවිවරු හැමොම මේ ලමයගෙ ගෙදරට ඇවිත් ඉන්නෙ කියලයි. ඒත් මේක ඔය එක එක බිස්නස් කාරයන්ගේ වැඩද දන්නෙත් නැහැ කියල තමයි සමහරු කියන්නෙ.

ඉතින් ගොඩාක් මිනිස්සු යනව මේ ලමයව බලන්න, මස් , මාලු කාල ගියහම, ලමය පයින් ගහන්න එනව කියල තමයි ගිය අය කියන්නේ. සමහරු කියනව, ඒක ඇත්තක් කියල, සමහරු සත 5 කට විශ්වාසකරන්නේ නැහැ, කියනව මානසික වෙනස්වීමක් කියල, ඔය අතරෙ තවත් සමහරු ඉන්නව ෆිෆ්ටි, ෆිෆ්ටි (50%) මැදුම් පිලිවතින්. අනේ මන්දා.

ඔය කතාව අහපු එක ලමයෙක් කිව්වා, නයි කාටවත් කරදරයක් කරන්නේ නෑ කියල, නයාට ආදරෙන් කතා කලාම නයා යනව කියල, ඕක අහගෙන හිටපු කෙනෙක් කිව්වා නයින්ට හොඳින් කිව්වට මොනවත් නයි උපතින්ම බීරි, ඉතින් කොහොමද යන්නෙ කියල. ඔය නයි නටන්වන අයගෙත්, නලා සද්දෙට නෙමේනෙ නයා නටන්නෙ, නයා හදන්නෙ නලාවට දස්ට කරන්න, නලාව එහෙ මෙහෙ යද්දි.

ඔන්න ඕකයි දැනට අලුත්ම තොරතුර. ඉදිරියට මෙක බොරුවක් වේද, ඇත්තක් වේද කියල බලාපොරොත්තුවෙන් ඉමු. මොකද මමනම් යන්නෙ නෑ ඔය දේ බලන්න. ඇත්තම කිව්වොත් ඔය වගේ දේවල් වලට ටිකක් හරි බයක් තියනව මගෙ ඇත්ත උනත් බොරු උනත් මොනව උනත්.

පසුව හමුවෙමු..

හිතෙන් ගුණ කිරීම කරන්න ලේසි ක්‍රමයක්

noreply@blogger.com (රන්) — Fri, 20 Aug 2010 11:13:00 +0000

මම මේ ලිපිය ලියන්න හිතුවෙ පොඩි කාරනාවක් නිසා, මොකක්ද, මම දැක්ක මල්ලි කෙනෙක් පොඩි ගුණ කිරීමක් කරනව, ඉලක්කම් 3ක සංඛ්‍යා දෙකක්. ඉතින් එයාට ඒ ගුණ කිරීම කරන්න රූල් 3ක් එක්ක, ඉලක්කම් එකින් එක වැඩි කරන්න උනා. ඉතින් ඒකට වෙලා යනවනෙ. මට බලන් ඉඳලම එපා උනා. ඉතින් එයා ඒ ගාන හැදුවට පස්සෙ මම එයාට කියල දුන්න එක පේලියෙන් ඕනෙම ඉලක්කම් ගනනකින් යුත් සංඛ්‍යා 2 ක් ගුණ කරන විදිය. ඉතින් මම හිතුව ඔයාලටත් ඒ ක්‍රමේ කිව්වොත් ප්‍රයෝජනවත් වෙයි කියල.
ඔය උඩ තියන පින්තූරෙ තියෙන්නෙ සංඛ්‍යා දෙකක් ගුණ කරන විදිය පහසුවෙන්.
# මුලින්ම සංඛ්‍යා දෙකේ මුල් ඉලක්කම් ගුණ කරල දාන්න.
# ඊට පස්සෙ හරහට සමමිතිකව තියෙන සංඛ්‍යා ගුණ කරල එකතු කරල උත්තරේ දාන්න, රූපේ තියන විදියට.
# ඊට පස්සෙ මුල ඉලක්කම් දෙක ගුණ කරල දාන්න උත්තරේ.
(9 ට වඩ ගනක් ගුණ කරද්දි හරි එකතුකරද්දි හරි ආවොත් ඉතිරිය එහා පැත්තට ගෙන යන්න අමතක කරන්න එපා)

දැන් ඉලක්කම් 3 කින් යුතු සංඛ්‍යා දෙකක්.

# මුල් ඉලක්කම් (දකුනෙ ඉඳන්) ගුණ කරා,උත්තරේ දැම්ම(18 ආවට 8 විතරයි දාන්නේ, මොකද ඉතුරු එක එහා පැත්තට ගෙන යනවනෙ සාමාන්‍යයෙන් )
#ඒට පස්සෙ මුල් ඉලක්කම් දෙක (දකුනෙ ඉඳන්) හරහට ගුණ කලා, එකතු කලා, උත්තරේ ගත්ත, කලින් ඉතුරු වෙල තිබුනනම් ඒක මේකට එකතු කලා, උත්තරේ දැම්ම.
# ඊට පස්සෙ ඉලක්කම් 3 ම සමමිතිකව ගුණ කලා, එව්ව එකතු කලා, ඒ කියන්නෙ, 6x1+5x2+ 4x3 = 28, මේකට කලින් ඉතුරු 2 එකතු කලාම 30, උත්තරේ දැම්ම
# ඊට පස්සෙ අන්තිම ඉලක්කම් 2 (දකුනු පැත්තෙ ඉඳන්) ගුන කලා, එකතු කලා, උත්තරේ දැම්ම.
# ඊට පස්සෙ අන්තිම ඉලක්කම ගුණ කලා, උත්තරේ දැම්ම.

* හැම ගුණ කිරීමක්ම සමමිතිකව කරන්න ඕනෙ. මේ ක්‍රමයෙන් ලියන්නෙ නැතිව ගාන බලල උත්තරේ කියන්න පුලුවන්.

උත්සාහ කරල බලන්න. තව ලේසි ගණිත ක්‍රම සමගනැවත හමු වෙමු.

හාඩ් ඩිස්ක් දෙයියෝ, බේරගන්න..

noreply@blogger.com (රන්) — Wed, 18 Aug 2010 08:51:00 +0000

ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ ලියන්න යන්නෙ මට උන සිද්දියක් ගැන. මේක ඔයාලටත් වැදගත් වේ කියල හිතුන නිසයි මම ලියන්න හිතුවෙ. /hihi

මගේ කොම්පූටර් එකේ, හැමදාම සද්ද බද්ද, චර බරාස් , චර බරාස් ගගා තමයි දුවන්නෙ. ඒත් මම ගනන් ගත්තෙ නැහැ මොකද මම ගොඩාක්ම පාවිච්චිය ලැප් එක හින්ද. ඒ උනත් මගේ ෆිල්ම්ස් ටිකයි, සොෆ්ට්වෙයා ටිකයි තිබුනෙ කොම්පූටෙර් එකේ.
ඉතින් මාත් වැඩිය ගනන් ගත්තෙ නැහැ, ඒත් ගිය සතියෙ එක පාරට හාඩ් එක ලෝඩ් වෙන්නෙ නැතිව ගියා. මට හීන් දාඩිය දැම්ම. /blur
පිස්සු බල්ල වගේ කේබල් මාරු කර කර ගැහුව. වැඩේ හරි ගියේ නෑ.
යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර අරන් ගියා බැරිම තැන. ඒකටත් ගහල බැලුව, ඩිටෙක්ට් කරන පාටක්වත් පේන්න නැහැ. සීමාව අනන්තයෙ වගෙ. ඉතින් බැරිම තැන හිත හදා ගත්ත, ෆිල්ම්ස් ටිකටයි, වටිනා දේවල් වලටයි, සොෆ්ට්වෙයා වලටයි සමු දුන්න. හාඩ් එකත් පැත්තකට දාල තිබ්බ.

මට දවසක් පහුවෙන්න උනේ නෑ, ආරන්චියක් ආව, ඩීප් ෆ්‍රීසර් එකේ දාල තියල අරගෙන ගහපුවම ඩෙටෙක්ට් කරන්න ගන්නව කියල හාඩ්. ඉතින් මම කරන්න තිබුන හැම දෙයක්ම කරල තිබුන නිසා, හාඩ් එකට, ( නැතිවෙන්න දෙයක් නැති හින්ද ) ඩීප් ෆ්‍රීසර් එකට දැම්ම ෂොපින් එකක දාල. පැය දෙකක් විතර තියල අර ගත්ත. මාර කූල්.

ටිකක් වටේට පිහල දාල,මැෂින් එකට ගහල ඔන් කරා මැෂින් එක..
මෙන්න බොලේ හාඩ් ඩිස්ක් දෙයියො වැඩ..

ජය වේවා..

හරිම පුදුමයි. ගුප්තයි..

noreply@blogger.com (රන්) — Thu, 12 Aug 2010 03:27:00 +0000

අද ලියන්න යන්නේ, ටිකක් විශ්වාස කරන්න අමාරු කතාවක්. ඒත් මේක සත්‍ය සිද්දියක්. /please

අපේ ගම් පලාත් කිට්ටුව තියනව ගමක්, ඉතින් ඔය ගමේ ගොඩාක් කාලෙක කලින් ඉඳන් ජීවත් වෙලා ඉඳල තියනව, නයි ජෝඩුවක්. ඒ කියන්නෙ, නයෙකුයි, හැපින්නකුයි. ඔය ජෝඩුවට කාගෙන්වත් කරදරයක් තිබිල නැහැ. මොකද , ගමේ හැමෝම දන්නවලු ඔය නයි ජෝඩුව ගැන. ඉතින් උන්ගෙනුත් කාටවත් කරදරයක් වෙලා නැති නිසා ගමේ කට්ටිය මේ නයි ජෝඩුවට ඉන්න දීල.

ඉතින් මේ ඊයෙ, පෙරේද දවසක, නයා ගමේ මනුස්සයෙකුගෙ වත්තට ඇවිත්. ඉතින් මේ මනුස්සය බය වෙලා නයාව මරන්න ගිහින්. ඒත් නයාව මැරිල තියෙන්නෙ බාගෙට. ඔය අතරෙදි මේ මනුස්සයගෙ පොඩි එකා ඇවිත් නයා දිහා බලාගෙන ඉඳල. නයත් පන ඇද ඇද ඉද්දිම මේ ළමය දිහා බලාගෙන ඉඳල, ඒ ඉන්න ගමන් නයාගෙ පන ගිහින්.

ඔය වෙලාවෙ ඉඳන් අර පොඩි ළමයට නයාව වැහිලලු. අර මනුස්ස්සයව මරනව කියල දොඩවනවලු පොඩි එකා. හැපින්න පිස්සු හැදිල වගේ එහෙ මෙහෙ කැරකෙනවලු ගමේ. ඉතින් මේ ළමය කියල හැපින්නට ඉන්න, දේවාලයක් හදල දෙන්න කියල, හදන්න ඕන තැනත් පෙන්නල. දැන් ඒ දේවාලෙ හදන්න මුල් ගල තියලත් ඉවරයි. තවමත් ළමයට සනීප නැහැ කියල තමයි ආරන්චි. දේවාලෙ හැදුවට පස්සෙ හොඳ වෙයි කියල තමයි ගමේ අය විශ්වාස කරන්නෙ. හරිම පුදුමයි නේද? /bye

හපොයි නංගි, මොකද ගවුමට උනේ?

noreply@blogger.com (රන්) — Sat, 17 Jul 2010 17:38:00 +0000

අද හරිම අවිවේකී දවසක්. කොළඹ යනව කියන්නේ එපාම කරපු වැඩක්නෙ. මොකද හරිම රස්නෙයි. ඉතින් එපා වෙනව. අද මම කියන්න යන්නෙ කොළඹ ගිහින් උන වැඩක් ගැන. /hihi

අද පංති බම්බලපිටියෙ. ඉතින් සුපුරුදු විදියට කෝච්චියෙ ගියා, බම්බලපිටි. පන්ති ගියා. කරුමෙට(අපිටනම් ඉතින් ෆුල් ආතල්) පන්ති වේලාසනින් අහවර උනා. යාලුවෙක් එක්කපන්ති ඉවර වෙලා එම්.c එක පැත්තෙ රවුමක් ගහල කාලෙ ටිකක් කන්න කියල ලෑස්ති උනේ, මොකද මම උදේටත් කාල උන්නෙ නෑ. ඉතින් ඒකටත් හෙනහුරෙක් පාත් උනා.

ඒ කිව්වෙ මගෙ වෙනත් යාලුවෙක් අද ගිහින් බී.එම්.අයි.c.එච් එකේ හෝටල් ප්‍රදර්ශනය බලන්ට. ඉතින් ඕං මමයි යාලුවයි බී.එම්.අයි.c.එච් එක පැත්තට හැරුන. ගිහින් බැස්ස බස් එකෙන්.

ඉතින් මමයි, දිම්මයි(මාත් එක්ක පන්තියෙ ඉඳන් ආපු කෙනා) යනකොට, අපිට එන්න කියපු යාලුව (මැක්ස්) බණ්ඩාරනායක හෝල් එක ඉස්සරහ තිබුන පොඩි කඩේකින් ඇන්කර් බිබී ඉන්නව.
ඔයාලත් ගියානම් දකින්න ඇති එතන ඇන්කර් කඩයක් තිබ්බ. ඉතින් කට්ටියව හම්බ උන්න කියමුකො. ඒට පස්සෙ මැක්ස් එන්නෙ නෑ ඇතුලට යන්න.මොකද කියල විපරම් කරල බැලින්නම් අද මිනිහව හම්බ වෙන්න ගෑනු ලමයෙක් එනව කිව්වලු මූනු පොතෙන් අඳුන ගත්තු. ඕකයි හොරේ. අපිත් උන්න කවුද මේ කෙල්ල කියල බලන්න. ඉතින් ගෑනු ළමයත් ආව මැකි ගාවට. හරිම අහින්සක කෙල්ලෙක්. අපිව ඉතින් අඳුන්වල දුන්න මැක්ස් විසින් ඒ ගෑනු ළමයට. /blush

දැන් ඒ ගෑනු ලමයව වෙවුලනව අපිව දැකල හරියට හොල්මන් දැකල වගේ. බයට වෙන්න ඇති. අනේ මන්දා. ඉතින් මැක්ස්ටම ඒ ගැනු ළමයව බලාගන්න කියල මමයි දිම්මයි, පපට්(මැක්ස් එක්ක ඇවිත් උන්න යාලුව ) එක්ක ගියා ඇතුලට එක්සිබිෂන් එක බලන්න.

ටිකට් එක 50. එකත් එහෙමයි කියමුකො. ඇතුලට ගියා. හෝටල් වලට ඕනා හැම දේම, වයින් එකේ ඉඳල තියනව. බලාගෙන ගියා, යනකොට එක වෙළඳ කුටියක ඉන්නවනේ , කොටට ඇඳ ගත්තු කෙල්ලො දෙන්නෙක්. /blur

හරියටම මම මේ ෆොටෝ එකේ දාල තියනව වගේම, කොටට (ඊටත් වඩා ටිකක් කොටද මන්ද ) උන්න. හපෝයි. පව්. ඒ කෙල්ලන්ව තියල තියෙන්නෙ එතෙන්ට සෙනග ගෙන්න ගන්නද, වෙන හේතුවකටද කියල මටනම් තෙරෙන්නෙ නැහැ. මොකද ඒ තරම් සෙනගක් ගොඩේ ඔහොම ඉන්නව කියන්නෙ, හරියට විසිතුරු භාන්ඩයක් ප්‍රදර්ශනයට තියල වගෙයි. පව්. මට ටිකක් දුකත් හිතුන. අනේ මන්ද, ඔව්ව ඉතින් මාකටින් ට්‍රික්ස් නොවෑ.

ඊට පස්සෙ ගියා කෑම හදන තැනකට. අපේ අර ටී.වී එකේ උයන , සින්දු කියන චෙෆ්, අන්න එයා තමයි ඉව්වෙ. ඉතින් එතනින් බුරුයානිත් කාල ආව. එනකොටත් අර ගෑනු ලමයි දෙන්න එතනමයි. එතෙන්ට වැඩිය සෙනග යන්නේ නැහැ. ඒ උනාට සෙනග වැඩි හරියකගෙ ඇස් එතන..

එලියට එනකොට, මැක්ස් වාශ්ප වෙලා. ගෑනු ලමයව දාන්න ගිහින්ද කොහෙද. කෝල් එකක් දීල බොහොම අමාරුවෙන් ගෙන්නගෙන තමයි ගෙදර අවේ. ගෙදර එනකොට පන්ති 2 ඉවර වෙලා ගෙදර එන්න වෙලා. ඒ තරම් වෙලා ගිහින්.

ආ මේකත් කියන්න ඕනා. මම ආපු බස් එකේ කොල්ලෙක්, කෙල්ලෙක් දිහා බල බල උන්නෙ. කෙල්ලත් කොල්ල දිහා බලනව. ඉතින් කෙල්ල බහින්න යනකොට අර කොල්ල පොඩි කොලයක් අතට දුන්න. ෆෝන් නම්බරය. මට ඕක දැක එක පාරටම හිනා ගියා. කෙල්ලත් ඕක අරන් බැස්ස. අරූ මන් දිහා කන්න වගේ /no බලාගෙන හිනා උනාට. බොහොම අමාරුවෙන් අදත් ගුටි කන්නෙ නැතිව ආව. මේ ටිකේ පොඩි අපලයක් තියනවද කොහෙද.

නැවත හමුවෙමු..

මාරාන්තික උපවාස.... ඒකෙත් හැටි ඕං....

noreply@blogger.com (රන්) — Thu, 15 Jul 2010 11:35:00 +0000

දේශලනය කියන්නේ, කතා කරන්නවත් සුදුසු මාතෘකාවක් නොවුනත්, මාරාන්තික උපවාසයක් ගැන කන වැටුනු නිසා පොඩි ලිපියක් ලියන්න හිතුවේ. ලංකාවේ ඉන්න කෘතක්ජන පුද්ගලයො වශයෙන්, ඔයාලට කියන්න ඕනේ නෑනෙ ලංකාවේ දේශපාලනය ගැන. හරියට නිකම් වතුර හිඳිල ගිය මඩ වලක් නාන ඌරො රන්චුවක් මතක් කරගන්නකො. /wahaha

මම කියන්න ගිය කතාව කියන්න කලින් පොඩ්ඩක් මේක බලල ඉන්නකො, ඔයාලටත් තෙරේයි. බලන්නකො ඔය තියන වීඩියෝ එක.

පෙර පාසලකටත් අන්තයි නේද?

ඔන්න ඔහොමයි ලංකාවේ දේශපාලනේ. දැන් පටන් ගමු අපේ කතාව.

පසුගිය දවසක එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය එක්ක රජය දාගත්තු වලියේ ප්‍රධාන කොටස්කරුවා, විමල් ගැන ඔයාලට මතක ඇතිනේ. මෙතුමා සිංහල වචනයකට අලුත් අර්ථ කථනයක් දුන්නා. මොකක්ද ඒ වචනේ කියල ඔයාල බලනව ඇති, ඒ වචනේ තමයි, මාරාන්තික උපවාසය කියන එක..

දේශපාලනය ගැන වැඩි දෙයක් දන්නෙ නැහැ. දේශපාලනය කියන වචනෙටත් කැමති නෑ. ඒත් විහිලු වලට හරි කැමතියි මම, ඔයාලත් මේ විහිලුවට පොඩ්ඩක් කැමතිද කියල බලන්නකො.. ලංකාවේ දේශපාලනය තමයි හැම දෙයක්ම පාලනය කරන්නේ.

එක කෝල් එකයි දෙන්න ඕනා.. ඕං බලන්නකො ඒකෙත් හැටි.

හරි. දැන් බලමු අපි මාරාන්තික උපවාසේ සහ ඒ සම්බන්ද දේ.හොඳට බලාගන්න මේක. ඔයාලත් කිසි ගේමක් නැතිව උපවාස කරයි මේක දැක්කට පස්සෙ.

හරි ඔන්න ඔහොමයි උපවාසෙ පටන් ගන්නෙ. ඉතින් ඊට පස්සෙ වෙන්නෙ මොකක්ද? පන ටික යනකල්ම ඉන්නව කියල ජනතාවට කියල අපහු හැරෙන්න පුලුවන්ද?
අනේ, මෙතුමාට අම්මලා ගොඩාරියක් ඉන්නවානේ... හරි ශෝක්..ඔව් ඉතින් සමාජ සේවකයොනේ.. =))

අනේ ඉතින් අම්මලගේ කීම අහක දාන්නත් බැහැනේ. අනික අපේ මහරජානන්ගේ කීම කොහොම අහක දාන්නද.. ජනතාවට උන පොරොන්දු දැන් එයාලට අමතකත් වෙලා ඇති. අනික මේක මාරාන්තික උපවාසයක්නේ. දැන් උන්න වැඩිත් එක්ක.. =))

ඕන්න ඔහොමයි මාරාන්තික උපවාස අවසන් වෙන්නෙ ලංකාවෙ. අනේ මන්දා, මේ දවස් වල හින වෙලා හිනා වෙලා, දැන් මම ටිකක් මහත් වෙලාද මන්ද.. මම මේ පොඩි විහිලුවක් කලේ ඕන්.... මේක දේශපාලනික ලිපියක් නෙමෙ ඕන්....

ඔයාලට වැඩිදුරට මේ ගැන විස්තර දැනගන්න ඕනානම්, මේ ලින්ක්ස් වලට යන්න..

Taboo Subjects

SAHODARA'S BLOG

අක්කේ, මොකද ඔරවන්නේ?

noreply@blogger.com (රන්) — Thu, 15 Jul 2010 08:52:00 +0000

මොකද මන්ද මේ ටිකේ හරිම කම්මැලි, ලියන්නත් හිතෙන්නෙ නැහැ. ඒ උනාට මේ සිද්දියනම් ලියන්නම ඕනි කියල හිතුනා. මොකද ටිකක් කොල්ලන්ට සෙට් වෙන කතාවක්.

මම වැඩට යන්නෙ දුම්ර්‍රියෙ, ඉතින් ඕකේ යනකොට වෙන එක එක දේවල් ඔයාලත් අහල ඇතිනෙ. මම කියන්න යන්නෙ මම ගුටි නොකා අනූ නවයෙන්
බේරුනු කතාවක්. /no

ඔන්න ඉතින් වෙනදා වගේම වැඩත් ඉවර වෙලා ආව දුම්ර්‍රිය පලට. සෙනඟ පිරිල. දන්නවනෙ ඔෆිස් ඇරිල ගෙදර යන අය තමයි ගොඩාක් ඉන්නෙ.

ගොඩාක් අයට හැමදාම දුම්ර්‍රියෙ යන, තියනව තමුන්ට වෙන් උන පෙට්ටියක්. ඒ කියන්නෙ ඒ අය හැමදාම යන්නෙ ඒ පෙට්ටියෙ. ඒ පෙට්ටියෙ ඉන්න ඕන කෙනෙක්ව දන්නව ඒ පෙටිටියෙ හැමදාම යන අය. ගොඩාක් දවස් වලට පාර්ට්ස් තියනව. ඒ කියන්නෙ කවුරු හරි කන්න අරන් එනව කට්ටියටම කේක්, බිස්කට් වගේ දේවල්. ඒට පස්සෙ සෙට් එකම වල් පල් දොඩව දොඩව යනව.

ගොඩාක් අය උදෙන්ම නැගිටල වැඩට යන්න කම්මැලියි. අපේ සෙට් එකේ අය. කෝච්චියේ යන්න පටන් ගත්තු දා ඉඳන් කට්ටිය වෙලාවටත් කලින් නැගිටල ස්ටේශමට එනව. මොකද, හැමදාම යන අක්කල, නන්ගිල එක්ක ලයින් එක දාගෙන යන්න පුලුවන්නෙ. :D

හරි. ඉතින් මටත් තියනව ඒ වගේම වෙන් උන පෙට්ටියක්. මම වැඩට යන්න පටන් ගත්තු කාලේ, එහෙම විශේශ පෙට්ටියක් තිබුනෙ නෑ. මම වැඩ කරන තැන (ප්‍රසිද්ද මාධ්‍ය ආයතනයක්) අක්ක කෙනෙක් තමයි කිව්වෙ, මල්ලි යමු මම යන පෙට්ටියෙ කියල. ඉතින් මමත් ඔය පෙට්ටියට සම්බන්ද උනේ ඔන්න ඔහොමයි.

ඒකත් හරිය කියමුකො. ඉතින් පෙරේදා මම ස්ටේශන් එකට එන්න පරක්කු උනා, අක්කවත් මිසින්, ඉතින් මම එනකොට කෝච්චිය ඇවිත්, පෙටිටිය බල බල උන්නෙ නෑ නැග්ග දොරකින්, තව විනාඩියක් වෙලා ගියානම් නැගගන්න වෙන්නෙත් නෑ. ඉතින් මේ පෙටිටියට ගොඩ වෙලා ඇතුලට ටිකක් ගියා. සෙනග පිරිල. මොනව කරන්නද. ඉතින් පැත්තකට සයිඩ් වෙලා උන්න.

මෙන්න මට ඉස්සරහ අක්ක කෙනෙක්. ඒ අක්ක ෆෝන් එක කනේ ගහගෙන මල් කඩනව පාරත් හරස් කරගෙන. පිටිපස්සෙන් ඉන්න සෙනග ලෝඩ් එකම මගේ ඇඟ උඩ. මම බොහොම අමරුවෙන් එල්ලිල උන්නෙ. ඉතින් මේ අක්කගෙ දැඟලිල්ල එන්න එන්නම වැඩි වෙනව.

ඒ මදිවට කාගෙ හරි උපන්දිනයක්, මෙයාටත් කේක් කෑල්ලක් හම්බුනා, මෙයත් හැමදාම ඒ පෙට්ටියෙ යන නිසා වෙන්න ඇති. එක පාරටම මගෙ ඇඟ ආව කොච්චිය බ්‍රේක් ගහද්දි, ඒ අක්කව, මාව දැන් දෙපැත්තෙන්ම තැලෙනව. මොනව කරන්නද. මම ඒ අක්කට කිව්ව,

"අක්කෙ පොඩ්ඩක් අයිනට වෙනවද?" /XD

කියල. මෙයා ගනන්වත් ගත්තෙ නෑ ඔන්න, හරියට නිකම් මෙයාගෙ වගේ කෝච්චිය. මොනව කරන්නද, අසරන මම තැලි තැලි උන්න. ඔය යන ගමන් මට ඉන්නම අමාරුයි. ඉතින් මම කකුල පොඩ්ඩක් එහාට කෙරුව. අර අක්ක මං දිහා ඔරොවල බැලුව. මම බැලුව මේ මොකද කියල. අක්කගෙ කකුල පෑගිලාද කොහෙද.

මම සොරි කිව්වා. මෙයා මට දුන්න වද වල හැටියට ඕක මොකක්ද කියලයි මම හිතුවෙ. තවම එය ඇබරි, ඇම්බරි මල් කඩනවා. ඉතින් මෙයා දැන් ලොකු ඉඩක් අරගෙන කකුලත් ඈත් කරන් හොඳට මල් කඩනවා.
මමත් බොහොම අමාරුවෙන් තෙරපි තෙරෙපි උන්න, මොනව කරන්නද කියල හිත හිත. ටික වෙලාවකින් ආයෙත් මන් දිහා ඔරොවල බලනව.
මට තරහ ගියා.

"අක්කෙ මොකද ඔරවන්නෙ?" /shock

කියල මමත් සැරෙන් ඇහුවා. මෙන්න ආයෙමත් ඔරොවල, එහා පැත්ත බලගෙන ෆෝන් එකත් තියල මොනවද කුටු කුටු ගානවා, එහා පැත්තෙ එයාගෙ සෙට් එකත් එක්ක.

මමත් මං දිහත් බලනව ඒ අක්ක දැන්. මම හිතුව එන පොට හොඳ නෑ. /blur ගියා කට්ටියව තල්ලු කරගෙන ඉස්සරහටම. මගේ සුපුරුදු පෙටිටියටම, නැත්තමම් බැරි වෙලාවත් සංග්‍රහයක් වත් හම්බ උනොත් එහෙම ඒ පෙට්ටියෙන්. ඇයි ඉතින් මම මොනව කිව්වත් අනිත් අය ගන්නෙ පෙට්ටියෙ අඳුනන කෙනාගේ පැත්තනේ.

මොනවා කරන්නද? ඒ ඉතින් සමාජෙ හැටි. මොන වරදක් කලත් තමන් අඳුනන කෙනෙක්නම්, එයා හරි, අනිත් එක්කෙනා තමයි වැරදි. ඒක ලංකාවෙ හැටියක්නෙ.

එදායි පස්සෙනම් ඒ පෙටිටිය දිහා හැරිලවත් බැලුවෙ නෑ. අපෝ මහ එපා කරපු පෙට්ටියක්. ඔයාලත් කොළඹින් 5.10 පුත්තලම් කොච්චියේ යනවනම්, පිටිපස්සෙ ඉඳන් 2 වෙනි පෙට්ටියෙ යන්න එපා. මහ එපා කරපු පෙටිටියක්.

ඔන්න ඕකයි කතාව..

තව කතා ගොඩාක් තියනව යද්දි , එද්දි උන, පසුවට ගෙන එන්නම් ඔබ වෙතට.

ජය වේවා..

ඔබගේ දුරකතනය නැති වී තිබෙනවාද?

noreply@blogger.com (රන්) — Sat, 03 Jul 2010 17:51:00 +0000

මම අද ලිපියක් ලියන්න නෙමේ උන්නෙ. ඒත් මට උන පොඩි සිද්දියක් නිසා මම මේ ලිපිය ලියන්න හිතුවෙ.. /floor

අද මගෙ පෞද්ගලික දුරකතනයට කවුරු හරි ගේමක් දීලා, දැන් ෆොන් එක නෑ. කවුරු ඉස්සුවද දන්නෙ නෑ. මම ගමනක් යනකොට තමයි මේ සිද්දිය උනේ. ආපහු එනකල් දන්නෙ නෑ ෆොන් එක නැති වෙලා කියල. ඉතින් මම හිතුව ෆොන් එකක් නැති උනාම කරන්න ඕන දේ ඔයාලටත් ටිකක් හරි වැදගත් වෙයි කියල. ඒකයි මේ ලිපිය ලියන්න හිතුවෙ.

මේ ක්‍රියාමාර්ගය ශ්‍රීලංකා විදුලි සන්දේශ නියාමන කොමිෂන් සභාවෙන් තමයි අරන් තියෙන්නෙ. ඔබගේ වටිනා දුරකතනයක් නැති උවහොත්, මේ ක්‍රියාමාර්ගය ගන්න.

තවත් දෙයක් තියනවා කියන්න. ඕනෑම දුරකතනයක තියනවා IMEI කියල අංකයක්. ඒ අංකෙ තියනවනම් ඔයාලට පහසුවෙන් නැතිඋන ෆෝන් එකක් හොයාගන්න පුලුවන්, මොකද ෆෝන් එකේ සිම් පත මාරු කලත් IMEI අoකය වෙනස් වෙන්නෙ නැති නිසා, වෙන සිම් පතක් ඇතුලත් කර කතා කිරිමේදී ෆෝන් එක තියන තැන හොයාගැනීමට හැකි නිසා. ඔබත් අදම ඔබගේ IMEI අංකය සොයාගෙන කොහේ හෝ සඳහන් කර තබාගන්නවානම් වඩාත් හොඳයි..

*#06# මගින් ඔබට එම අංකය ලබාගත හැකියි. එය ඉලක්කම් 15 කින් යුත් අංකයකි.

පෝස්ට් වලට Smileys එකතු කරගන්න කැමතිද?

noreply@blogger.com (රන්) — Tue, 29 Jun 2010 14:00:00 +0000

අද වැඩ ගොඩායි.ඒත් පොඩි ලිපියක්වත් ලියන්නෙ නැතිව ඇඟට නිකං මොකක්ද වගේ. ඒක නිසා මම ඔයාලට අරන් ආව, පොඩි ට්‍රික් එකක්. බ්ලොගයේ ලිපි ලියනකොට ඒවාට එකතු කරන ඉතාමත් පහසු ක්‍රමයක්.
/hihi රන්

යන්න Design ---> Edit HTML එකට.
CTRL+F වලින් (සර්ච් කරන ශොට් කට් කී එක ) ගහල සර්ච් කරල </head> තියන තැන හොයාගන්න.
දැන් </head> කෝඩෙට උඩින් මෙන්න මේ ස්ක්‍රිප්ට් කෑල්ල පේස්ට් කරල දාන්න.

HTML/JavaScript ගැජෙට් එකක ටයිට්ල් එක නැතිව සේව් කරමුද?

noreply@blogger.com (රන්) — Sat, 26 Jun 2010 21:16:00 +0000

මම මේ පෝස්ට් එක ලියන්නෙ, අපේ සෑම් සහෝගේ ලිපියක් දැක්ක නිසා. එක ලිපියක තිබුනා අපිට ගැජෙට් කෑල්ලක Title එක නැතිව කෝඩ් එකක් සේව් කරගන්න බැරි කතාවක්. ඉතින් මටත් ඒ සිද්දියම උනා. ඒකට හේතුව කියන්න තමයි අද මම සැරසෙන්නෙ.

ඉතින් ඔය සේව් කරන්ට බැරි ලෙඩේ එන්නෙ හිටපු ගමන්ම. ඒ මොකද අපි කරනකොට, සමහර කෝඩ්ස් වෙනස් වෙනව. එක එක ලෙඩ එනවා. ඔයාල ජූම්ල පාවිච්චි කරල තියනවනම් අත් දැකල ඇති සමහර ප්ල්ගින්ස් දැම්මම සයිට් එකේ ගැජෙට්ස් වලට පිස්සු හැදෙනව. අන්න ඒ වගේ තමයි මේකත්.

මේකෙදි වෙන්නෙ ගැජෙට් වල තියනව (In Edit HTML) ,

<b:if cond='data:title != ""'> කියල කෝඩ් එකක්. ඒකෙ තියන විදියට ගැජෙට් එකට ටයිට්ල් එකක් නැත්නම් එක පල කරන්න එපා කියල කියන්නේ.
ඉතින් ඒක නැති කරන්න පුලුවන් කෝඩෙ ටිකක් වෙනස් කරල.

මෙහෙමයි.

1.. Edit HTML ගිහින් Expand Widget Templates යන්න

2.. ඊට පස්සෙ CTR+F ගහල (ශෝට් කට් එක සර්ච් කරන )
   <b:if cond='data:title != & quot;"'>      හොයාගන්න.
     අදාල විජට්ටුව(මෙහි ඔබ එයට දැමු ටයිට්ල් එක තියන නිසා ඔබට සොයගැනිම පහසුයි ) පමනක්.

3.දැන් එක මකල ඒ වෙනුවට මේ කෝඩ් එක දාන්න.
    <b:if cond='data:imagePlacement == "REPLACE"'>

මකා දැමිය යුත්තේ සහ අලුත් කෝඩ් එක රිප්ලේස් කල යුත්තේ ඔබට අනවශ්‍ය ටයිට්ල් එක එක සහිත විජට්ටුවෙහිය.

හරිම පහසුයි.

ඉතා වැදගත්: ඔබ <b:if cond='data:title != & quot;"'> , මකා දැමිය යුත්තේ සහ අලුත් කෝඩ් එක රිප්ලේස් කල යුත්තේ ඔබට අනවශ්‍ය ටයිට්ල් එක එක සහිත විජට්ටුවෙහිය.

පලමුව Design--Add a Gadget--HTML/Java--එකට Title එකක් දෙන්න. එකේදි Title එක තිබුනට කමක් නෑ. ඊට පස්සෙ මම කියපු විදියට Edit HTML(Expand Widget Templates)කෝඩ් එක ගිහින් එයට අදාල විජට්ටුව(මෙහි ඔබ එයට දැමු ටයිට්ල් එක තියන නිසා ඔබට සොයගැනිම පහසුයි ) පමනක් සිදු කරන්න.

ගැටලුවක් ඇතොත් විමසන්න..
තව අපේ සසීන්ද්‍ර මලයා කිව්වා, ALT+0160 මගිනුත් , ඒ කියන්නේ ටයිට්ල් එක හිස් තියල, බොඩ් එකේ ලියන්න ඕන දේවල් ලියල ALT+0160 ගහල එක ඔබපුවමත් සේව් වෙනව කියලා...

මම ගිහින් එන්නම් එහෙනම්..

ටයිට්ල් එක මූව් කරන්න වැඩ කෑල්ලක්..

noreply@blogger.com (රන්) — Fri, 25 Jun 2010 11:37:00 +0000

මම අද ලිපියක් ලියන්න යන්නෙ ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ. හැමදාම ලියන බහුබූත වලට වැඩිය අලුත් දෙයක් ලියන්න කියල මට හිතුන. ඒක ඔයාලටත් ටිකක් හරි ප්‍රයෝජනයක් වේ කියල හිතෙනවා.

ඔයාලගෙ බ්ලොග් එක ටිකක් ලස්සන කරගන්න වැඩක් තමයි මම අද කියන්න යන්නෙ. බ්ලොග් එක කිව්වට බ්ලොග් එකම නෙමේ. බ්‍රව්සර් එකේ උඩින් යන නමට පොඩි මූව් එකක් දෙන්නයි අද මම යන්නෙ.

ඔය උඩින් තියෙන්නෙ Moving Title කියල. ඒක කියල දෙන්න තමයි මම අද යන්නෙ.
ඔයාල මුලින්ම කරන්න ඕනේ බ්ලොග් එකේ Design එකට ගිහින් Edit HTML එකට යන්න. ඊට පස්සෙ
CNTRL+F ප්‍රෙස් කරපුවම සර්ච් බාර් එක එනව(ශෝට් කට් කී එක ). එතන ටයිප් කරල පේජ් එකේ

තියෙන තැන හොයාගන්න.

හරිනෙ එහෙනම්. ඔන්න ඊට පස්සෙ ඔය පේලියට හරියටම යටින් මෙන්න මේ ස්ක්‍රිප්ට් එක පේස්ට් කරන්න.
(ලින්ක් එකට ගිහින් බලන්න. මම ස්ක්‍රිප්ට් එක හොස්ට් කරල තියෙන්නෙ.)
http://freetexthost.com/qoea215so5

ඔන්න ඕකයි කරන්න තියෙන්නෙ. ඊට පස්සෙ ඔයාලගෙ ටයිටල් එකත් මේ වගේ ගමන් කරයි.
මම දීල තියන ලින්ක් එකෙන්ම කෝඩ් එක ගන්න. පොඩි පොඩි අස්පට් තියනව පෝස්ට් එක ලියද්දි උන. ඒක නිසා උඩ තියන ලින්ක් එකෙන් ගන්න එක හොඳයි(මෙතනිනුත් ගන්න පුලුවන්)... හොස්ට් කරල තියෙන්නෙ මම.

නැවත ලිපියක් තුලින් හමුවෙමු.

සිහිනේ සිහිනෙන් ආ මල් මාලතියේ....

noreply@blogger.com (රන්) — Wed, 19 May 2010 17:57:00 +0000

ගොඩක් කාලෙකින් මොනව හරි ලියන්න කියල හිතුනත්, හිතට කිසිම අදහසක් එන්නෙ නැහැ. ඒ මොකද දන්නෙ නෑ. ඉතින් මම මේ ගැන කල්පනා කර කර ඉන්නකොට සින්දුවක් ඇහුන, ඒ සින්දුවට හිත ටිකක් ඇදිල ගියා. ඉතින් ඒ සින්දුව ඔයාලටත් අහන්න දාන්න ඕනා කියල හිතුනා. රස විඳලම බලන්නකො..

ඔයාලත් කැමතිනම්
ප්‍රතිචාරයක් දාල යන්න..

තවත් එක් සත්‍ය කතාවක්

noreply@blogger.com (රන්) — Tue, 11 May 2010 08:31:00 +0000

මේ දවස්වල අපිට විභාගෙ තිබුන නිසා ගොඩාක් ස්ට්‍රෙස් එකේ උන්නෙ. හැමෝම එහෙමනෙ. විභාගෙ කල් යනවනම් හැමෝම කැමතියි, මට දැනෙන විදියට. කීප දෙනෙක් ඇරෙන්න. ඔයාලටත් ඒ අත්දැකීම ඇතිනෙ? විභාගෙට කලින් දාට හිතෙන්නෙ , අනේ හෙට විභාගෙ අනිද්දට කල් යනවනම් කොයි තරම් හොඳඳ කියල නේද?

ඉතින් ඔය ඉන්න අතරෙ, දන්නවනෙ සමහරු ඉන්නවා යාලුවො, සෙට් උනාම කතන්දර කිය කිය ඉන්න, ඉතින් ඔය විභාගෙකට සම්බන්ද කතාවක් තමයි මේක. මම කියන්නම් දැන් ඒ කතාව. ඔන්න අහගන්න,

හැමෝම කැමති දවස ව්නෝදයෙන් ගත කරන්නනෙ. පාර්ටි වලට යන්න හැමෝම කැමතියි. ඉතින් මම කියන්න යන්නෙ යාලුවො 4 දෙනෙක් ගැන.

දවසක් මේ යාලුවො 4 දෙනා, පාර්ටි එකකට ගිහින්. නටලා, කාල බීල හොඳටම විනෝද වෙන්න. ඉතින් ඒත් මේ 4 දෙනාට පහුවෙනිදට කැම්පස් එකේ විභාගෙ. මොනවත්ම බලල තිබිල නෑ. ඉතින් ආපහු වේලස්සන, නවාතැනට ගිහින් පාඩම් කරන්න කියල හිතන් උන්න මේ යාලුවො ටිකට, දන්නෙම නැතුව, පාර්ටි එකට හිත ඇදිල ගිහින් ගෙදර එන වෙලාව වෙනකොට උදෙත් වෙලා.

දැන් මොනව කරන්නද? ගිහින් විභාගෙ ලියන්න කියලද, ඇයි මොනවත්ම දන්නෙ නෑනෙ. ඉතින් මේ කට්ටිය කල්පනා කෙරුවලු මේකට මොකක්ද කරන්නෙ කියල. එක යාලුවෙක්ට ආවලු අදහසක්.
"අපි දැන් හොඳටම ඇඳුම් ටික කිලිටි කරගෙන ඩීන් සර් ලඟට යමු",කියල ඒ යාලුව කිව්වලු.

ඉතින් කට්ටියම එහෙමම ගියාලු ඩින් සර් ගාවට ඇඳුම් ටිකත් කිලිටි කරගෙන. ගිහින් කිව්වලු,
"සර්, අපි ඊයෙ යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර වෙඩින් එකකට ගිහින් එදිදි කාර් එකේ ටයර් එක ගියා, දැන් තමයි කාර් එක හදාගෙන එන්නෙ. ඉතින් සර් අපි මෙහෙම කිලිටි ඇඳුම් ඇඳගෙන විභාගෙ ලියන්නෙ කොහොමද?"

කියල. ඉතින් සර් කල්පනා කරන කිව්වලු ඔයාල 4 දෙනාට විතරක් එහෙනම් විශේෂ විභාගයක් තියන්නම්, දවස් 3කට පස්සෙ කියල. ඉතින් යාලුවොත් එකඟ උනාලු.
කට්ටියගෙ වැඩේ සාර්ථක උනානෙ. යාලුවො 4 දෙනාට ගොඩාක් සතුටුලු. ඉතින් කට්ටිය නවාතැනට ගිහින් දවස් 3ම හොඳට පාඩම් කෙරුවලු A+ එකක් විභාගෙට අරගන්න.

ඉතින් විභාගෙ තියන දවස ආව දවස් 3කට පස්සෙ. කට්ටියම සතුටින් විභාගෙට ගියා.
විභාග ශාලාවෙදි සර් කිව්වලු, "ඔයාලට විශේෂ විභාගයක් තියෙන්නෙ, ඒක නිසා 4 දෙනාව ශාලා 4කට දාල තමයි විභාගෙට උත්තර ලියන්න දෙන්න වෙන්නෙ"කියල.

කට්ටියම එකඟ උනාලු, මොකද බය වෙන්න දෙයක් නෑනෙ, කොපි කරන්න ඕනත් නෑ, පාඩම් කරලනෙ ආවෙ. ඉතින් 4 දෙනාව ශාලා 4කට දාල පේපර්ස් දුන්නලු.

කට්ටියම පේපර්ස් අරගෙන ලියන්න බලනකොට, පේපර් එකේ ප්‍රශ්න 2යි ලු තියෙන්නෙ.

1) ඔබගේ නම කුමක්ද? (ලකුනු 2)

2)කාර් එකේ පිපිරුනේ මොන ටයරයද?
   a)ඉදිරි දකුනුපස
   b)ඉදිරි වම්පස
   c)පසුපස දකුනුපස
   d)පසුපස වම්පස (ලකුනු 98)

ඉතින් ඔන්න ඕක තමයි කතාව. මේ කතාව කියපු ගුරා නම් කිව්වෙ මේක ඇත්තටම සිදු උන සිද්දියක් කියල. ඒත් මමනම් හරියටම දන්නෙ නෑ හොඳද?

ඉතින් අපිට මේකෙන් ගන්න තියන පාඩම මොකක්ද?

හොර බොරු වැඩ නොකර ඉන්න කියන එකද? එහෙම ආදර්ශයකුත් හොඳයි.

ඒත් මටනම් හිතෙන්නෙ , අපි මොකක් හරි අපිට විශේෂ කාර්යක් සැලසුම් කරනකොට, වෙන්න පුලුවන් හැම පැත්ත ගැනම හොඳට හිතල බලල තමයි තීරන ගන්න ඕන.දෙයක් සිද්ද උනාට පස්සෙ ආපස්සට ගන්න බෑනෙ. ඉතින් දෙයක් වෙන්න කලින් වෙන්න පුලුවන් අකරතැබ්බ මොනවද කියල හොඳට කල්පනා කරල තීරන ගන්න. ඔයාලටත් වැඩිය කල්පනා කරන්නෙ නැතිව අරගත්තු තීරන නිසා දුක් වෙන්න උන අවස්තාවල් එමට ඇති. මටත් එහෙමයි.

ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි සිද්දිය... කමෙන්ට් එකක් දාල යන්න අමතක කරන්න එපා.

සුභ දවසක් හැමෝටම.

Dear John Vs The Last Song

noreply@blogger.com (රන්) — Mon, 10 May 2010 19:35:00 +0000

අද බොහොම නිදහස් දවසක්. මොකද කියල කියනවනම් අද තමයි සෙමෙස්ටර් එකේ අන්තිම විභාගෙ ඉවර උනේ.හිතට මාර නිදහසක්.

ඉස්සර අලුතින් එන එක ෆිල්ම් එකක්වත් මග අරින්නෙ නෑ මම. ඒත් මේ දවස් වල තිබුන කාර්යබහුල කම නිසා බලන්න බැරි උනා කාලෙකින් ෆිල්ම් එකක්.
ඉතින් අද කාමරේට ඇවිත් ඉන්නකොට තමයි මතක් උනේ දැන් ටික කාලෙකට කලින් බාපු ෆිල්ම් එකක් තිබුනනෙ හාඩ් එකේ කියල. ඉතින් ඒ ෆිල්ම් එක හොයන්න යනකොට හම්බ උනා තව ෆිල්ම් එකක්. ඉතින් ඒ ෆිල්ම් දෙක තමයි DEAR JOHN සහ THE LAST SONG. ගොඩාක්ම කැමති Romantic ෆිල්ම්ස් වලට නිසා මටත් හරිම කික් එකක් ආව මේ ෆිල්ම්ස් දෙකම බලනව කියල. ඉතින් මුලින්ම කියන්න යන්නෙ DEAR JOHN ගැන.

මේ ෆිල්ම් එක ගැන කියනවනම් ඉතාමත්ම හැඟීම්බර ෆිල්ම් එකක්. ආදර වන්තයින් දෙන්නෙක් ගැන. හදිස්සියෙන්ම හමුවෙන මොවුන් සති 2 යනකොට දෙන්නට දෙන්න, නැතුව ඉන්න බැරි තරමටම ආදරවන්තයින් වෙලා. කොල්ලගෙ නම තමයි, ජොන්. කෙල්ලගෙ නම අමන්දා. කොල්ලා එස්.එෆ් එකේ වඩ කරන්නෙ. කෙල්ල ඉගෙන ගන්නව. ඉතින් ඔය දෙන්නගෙ ආදර කතාවට මොකද වෙන්නෙ? බලන්නම ඕන කතාවක් තමයි.
ජොන් , ආමි එකේ ඉන්නකොට තමයි සේරම දේවල් වෙන්නෙ. කොහොම හරි අමන්දා, ජොන් නැතිව මාස ගනනක් දුක් වෙවී ඉන්නව. අන්තිමට මොකක් හරි හේතුවක් නිසා, දෙන්නගෙ බැඳීම නැති වෙනව. ඒත් දෙන්නට දෙන්න ගොඩාක් ආදරෙයි.
ඔය අතරෙ ගොඩාක් දේවල් දෙන්නගෙම ජීවිත අතරට එනව. ජොන් ආපහු ගෙදර එන්නෙ අවුරුදු 5 කට පස්සෙ.
ඇවිත් අමන්දාව දකිනකොට, ඇයගෙ ජීවිතේ මොන තරම් වෙනස් වෙලාද, ජොන්ට තිබුන ආදරෙට මොකද උනේ කියල මම කියන එක හරි නැහැ, මොකද සමහරවිට ඔයාල ෆිල්ම් එක බලල නැතිව තියෙන්න පුලුවන්නෙ.
ඒක නිසා මේ ෆිල්ම් එක බාලම බලන්න. වරද්දන්න එපා, හැඟීම්බර, ආදරය, දුක, ජීවිතය මුසු උන ෆිල්ම් එකක් මේක.

උඩ තියන පෙර දසුන බලල මෙතනින් බාගන්න DEAR JOHN

The Last Song ගැනත් කියන්න ඕනා. මොකද ආදරවන්තයින්ට ගැලපෙන ෆිල්ම් එකක් තමයි මේක. මට මේකෙ හම්බ උන කොපිය හොඳ එකක් නෙමෙයි. ඒක නිසා හොඳ කොපියක් හම්බ උන ගමන්ම දාන්නම්.

මේකත් අනිවාර්යෙන්ම බලන්න. මොකක්ද වැඩියෙන්ම හොඳ? ඔයාලම තීරනය කරන්න. මටනම් දෙකම සුපර්බ්.

ජය වේවා..

සුදු ගවුමෙ ඇයි නංගි මඩ ගෑවුනේ......

noreply@blogger.com (රන්) — Fri, 07 May 2010 12:03:00 +0000

ලඟදි අහපු සින්දුවක්. සංගීතය, තනුව, පද රචනය හොඳින් කරල තියනව මට දැනෙන විදියට. තරමක හොඳ සින්දුවක් කියල හිතනව ඔයාලටත් මේක.

මම මේ සින්දුව ගැන කතා කරන්න යන්නෙ මේ සින්දුවයි, විෂුවල් එකයි, දකිද්දි මට යම්කිසි දෙයක් ඔලුවට ආවා. ඒ කියන්නෙ මේ සින්දුවෙ තේරුම, මොකක්ද කියන එක. පොඩ්ඩක් අහල බලල වීඩියෝ එකත් එක්ක, මොන වගේ තේරුමක්ද එන්නෙ කියල හිතල බලන්න, සින්දු වලට කැමති අය.

සමහර අය මේ ලිපිය බලල සමහරවිට මට බනී, කිසි වැදගත් නැති දෙයක් දාල කියල.

විවේචන කාටත් දාන්න පුලුවන්. මම මේ සින්දුව ප්‍රොමොට් කරන්න එහෙම හදනව නෙමෙයි ඔන්න. නිකමට හිතුන අදහසක්.

වැරදියට හිතන්න එපා.

මේ කාලෙ ගෑනු ලමයි ගැන කතා කරන්න කොඉ තරම් දේවල් තියනවද? නොයෙක් විදියෙ ගෑනු ළමයි ඉන්නව. ඔයාල දන්නව ඇති මටත් වඩා හොඳට. මොකද මම ඒ ගැන ඈ තරම් දන්නෙ නැති නිසා. කොහොම උනත් මම මේ සින්දුව අහනකොට කල්පනා උන දෙයක්.

සුදු ගවුම- චරිතය

මඩ-පැල්ලම්

බොර ගං දිය-විසේ කාරකම

ගං දෑල-සමාජය

මල්-අශාවන්

තමුන්ගෙ අදහස් තමුන්ට ආවේනිකයිනෙ. ඉතින් මට හිතුන දෙයක්. සමහරවිට, මේ සින්දුවට ආස කරන අයගෙන් බැනුම් අහන්න වෙයිද දන්නෙත් නෑ.

ඔයාලටත් මේ ගැන කියන්න, අදහසක් දෙන්න තියනවනම් කමෙන්ට් එකක් දාලම යන්න.

ජය වේවා....

"ජීවිතේ...." මොකක්ද මේකෙ තේරුම....

noreply@blogger.com (රන්) — Tue, 04 May 2010 14:40:00 +0000

ගොඩ කාලෙකින් ලියන්න බැරි උනා මොනවත්. ඒක නිසා අද මොනව හරි ලියන්න හිතුවෙ, ලියන්න දේවල් නම් ගොඩාක් තියනව. ඒත් මේ දවස්වල ගොඩක් කාර්යබහුල වෙලා උන්න නිසා හිත ටිකක් විතර නොසන්සුන්.

මට හිතුන අද මගෙ හිතට දැනුන දේවල් ටිකක් ඔයාලට කියන්න. මොකද අද මට දැනුන හැඟීම හරිම වෙනස් දෙයක්.

*අපේ ජීවිතේ අර්ථය මොකක්ද?
*අපි කොයි තරම් කල් ජීවත් වෙනවද?
*ජීවත් වෙන කාල සීමාව තුල අපි ලබාගන්න ඕනා දේවල් මොනවද?
*අපිට උවමනා දේවල් ලබාගන්න බැරි උනාම අපිට දැනෙන විදිය?
*අනිත් අයට කරදරයක්, උදවුවක් ඕන උනාම අපි කරන්නෙ මොනවද?
*අපේ ජීවිත කාලය තුල අපෙන් වැරදි සිද්ද උන අය කොයි තරම් ඉන්නවද?

ඇත්තටම අපිට අපි කරපු වැරදි වලට දඬුවම් ලැබෙනවද?
ජීවත් වෙන්නෙ අවුරුදු කීපයයයි.

ඇත්තටම අපි මේ කරන්නෙ මොනවද?

ගොඩාක් අය කරන්නෙ, ඉගෙන ගන්නව, ජොබ් එකක් කරනව, පවුල් ජීවිතයක් ගත කරනව. ඊට එහා දෙයක් ගැන හිතන්නවත් සමහරු උත්සාහ කරන්නෙ නැහැ. ඒකට හේතුව මොකක්ද? සල්ලි හම්බ කරන්න නේද හැමෝම බලන්නෙ ඉක්මනට. සමහරු හොඳින්, සමහරු නරකින්.

අපේ රටේ ගොඩාක් මනුස්සයිගෙ මතය තමයි, ඉගෙන ගත්තෙ නැත්තන්, ජීවත් වෙන්න අමාරුයි, එතනින් එහාට මාර්ග අඩුයි ජීවිතය ඉස්සරහට අරගෙන යන්න කියන එක. ඒක ගොඩක් දෙමවුපියන්ගෙ මතය. ඔයලගෙ දෙමවුපියොත් කැමති තමුන්ගෙ දරුව හොඳට ඉගෙනගෙන හොඳ තැනකට යනවට. ඒත් සමහර දෙමවුපියො මම දැකල තියනව, ළමයින්ට බලෙන් උගන්වනව. තමුන්ගෙ අශාව ඉෂ්ට කර ගන්න.

ඒ ඇයි?

අපි අනිත් අයගෙ හැඟීම් කොහොමද කියල හිතන්නෙ නැහැ,
"අපිට මොකද අනිත් අයට මොනව උනත්?"
එහෙම හිතන අය ඉන්නව ගොඩාක් මේ ලෝකෙ. වැඩිම පිරිසක් එහෙම අය.

පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න ඔයාලත් මේ ගැන. තමුන්ට කරදයක් ඇති උන වෙලාවට දැනෙන හැඟීම මොන වගේද, ඒ වගේ හැඟීමක් තමයි, අනිත් අයටත් ප්‍රශ්නයක් උනාම දැනෙන්නෙ. කවදාවත් ඒ දාල යන්න හදන්න එපා. ඒ වගේ දෙයක් සමහර අයට දරා ගන්න අමාරුයි.

ඉතින් අපිත් කවද හරි ලොකු මිනිස්සු වෙයි. ඒ උනාට, දුප්පත් මිනිහටත්, පෝසත් මිනිහටත්, ප්‍රශ්න තියන මිනිහටත්, සතුටින් ඉන්න මිනිහටත් මේ ලෝකෙ ජීවත් වෙන්න තියෙන්නෙ ටික කාලයයි. ඒක නිසා අපි හැමෝම අනිත් අයට උදව් කරගෙන ජීවත් වෙන්න ඕන නේද?

නීතියට වැඩ කරන සමහර මිනුස්සයො ඉන්නව, මනුස්ස කම ගැන පොඩ්ඩක්වත් හිතන්නෙ නැති. ඇයි ඒ? තමුන්ගෙ වර්ගය ගැන බලන්නෙ නැති ඒ අය අයිති වෙන්නෙ මොන වර්ගයටද?

පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න තනියම , නිදාගන්න යනකොට, ඔයාලගෙ ජීවිත ගැනත්....

හැම දේම සාර්තක වෙන්න කියල ප්‍රාර්තනා කරනව මම.. හද පතුලින්ම....

අපේ ජීවිත වලට දුක, සැප, කරදර, වේදනා එනව, යනව, ඒක තමයි ජීවිතේ. ලැබෙන්න තියන දේවල් ලැබෙනව, නොලැබෙන දේවල් ගොඩායි. ඒත් දුක් වෙන්නෙ මොකටද? එවාට බියවෙලා පලායන්න එපා,

ඒවට නොසැලී මූන දෙන්න. ධනාත්මකව සිතන්න, අපිට නැති උන දේවල් ගැන සිතන්න එපා. ඉදිරියට ලබාගන්න තියන දේවල් ගැන හිතන්න.

කිසිම දාක, තමුන්ගෙ සිතට තමුන්ව පාලනය කරන්න දෙන්න එපා, තමුන් සිත පාලනය කරන්න.

එයයි ජීවිතයේ සැබෑ අර්ථය..

සදා ජය..

රස කතාවක්

noreply@blogger.com (රන්) — Fri, 23 Apr 2010 20:17:00 +0000

අද මම ආව නුවර, ඒ කියන්නෙ මම අධ්‍යපනය හදාරන තැන පේරාදෙනියට. හෙට අපේ සීනියර්ස් ලගෙ ගොයින් ඩවුන් එක. ඉතින් අපි සින්දු ටිකක් පුරුදු උනා කියන්න හෙට, අපේ වාදන කන්ඩායම. කෑම කන්න පුහුනුවීම් නවත්වනකොට 10ට විතර රෑ. ඉතින් යාලුවෙක්ගෙ වාහනේම ගියා කන්න පේරාදෙනියට, නේවාසිකාගාරයේ ඉඳන්.

ඉතින් කෑම කන ගමන් එක යාලුවෙක් කියපු රස කතාවක් ලියන්න කියල හිතුන අද.

මුලින්ම කියන්න ඕන අපිව වාහනේ අරන් ගිය යාලුවගෙයි, කතාව කිව්ව යාලුවගෙයි දෙන්නගෙම උපන් දින අද.

ඒක නිසා දෙන්නට සුභම සුභ උපන් දිනයක් වේවා, කියල කියන්න ඕනි මුලින්ම.
හරි, දැන් අපි කතාවට යමු. මෙන්න මේකයි කතාව.
..............................................................................................

පොඩි කොල්ලෙක් ගැන තමයි මේ කතාව. මේ කොල්ල පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම හරිම අන්ඩපාලයලු.
කියන තරමක් කියන්නෙ බොරු, හැම වෙලේම කලොත් කරන්නෙ මොකක් හරි අන්ඩපාල වැඩක්.

ඉතින් මේ කොලුවගෙ තාත්ත, දවසක් අරන් ඇවිත් තියෙන්නෙ මොකක්ද දන්නවද? රොබෝ අතක්.

මේ රොබෝ අත, කවුරු හරි බොරුවක් කිව්වොත් ස්වයන්ක්‍රීයව අ බොරුව කිව්ව කෙනාට පහරක් එල්ල කරනවලු. ඉතින් මේ කොලුවගෙ තාත්ත, මෙ රොබෝ අත අරන් ඇවිත් මේසෙ උඩ තියල, පුතාට එන්න කියල, ඇහුවලු,

"පුතේ, මේ පාර, විභාගෙට ලකුනු කීයද?"

පුතා දන්නෙ නෑනෙ රොබෝ අත ගැන. ඒකත් අත ගගා උන්න කොල්ල කීවලු,

"හොඳයි, තාත්තෙ, ඔක්කොටම 80 ට වඩා තියනව" කියල,

ඒ කියපු ගමන්ම රොබෝ අතින් අරන් කොල්ලට දුන්නලු තරු පේන්න පාරක්.

තාත්ත කිව්වලු ඒට පස්සෙ,
"උබ මට බොරු කරන්න හිතුව මදි, මමනම් උබ වගේ නෙමේ ඒ කාලේ හැම විෂයටම 90 ට වඩා ගත්ත" කියල. එතකොටම අර රොබෝ අතින් තාත්තටත් තරු පේන්න 6 පාරක් වැදුනලු.

දැන් මේක දිහෑ බලාගෙන උන්න අම්මට පුදුම හිනාවක්ලු, දෙන්නම බොරු කියල ගුටි කෑවනෙ.

අම්ම කිව්වලු "ඔව් ඉතින් දෙන්නම එකයි", කියල පුතා ගාවට ගිහින් කන මිරිකල කිව්වලු,
"මේකත් ඉතින් තාත්ත වගේමයි, තාත්තගෙම පුතානෙ" කියල,

ඒ කියපු ගමන්ම අම්මටත් අර රොබෝ අතින් වැදුනලු හොඳ කනේ පාරක්.

.....................................................................................................

කතාව කියල ඉවර උන ගමන්ම , හිනා ගියා කියන්නෙ, තව පොඩ්ඩෙන් කකා උන්න කෑම ටිකත් හිර වෙනව.

කාල බීල ඇවිත් මේ නිදාගන්න කියල ලෑස්ති උනේ. ඊට පස්සෙ හිතුන මේ කතාව ඔයාලට කියලම නිදාගන්නව කියල. හරිම මහන්සියි. හෙට වැඩ ගොඩයි.

සුභ රාත්‍රියක්....

දුම්ර්‍රියේ විත්ති

noreply@blogger.com (රන්) — Thu, 22 Apr 2010 19:39:00 +0000

හ්ම්ම්... දවස් කීපයකට පස්සෙ අද ලිපියක් ලියන්න හම්බ උනේ. මේ දවස්වල තියන වැඩ, රාජකාරි එක්ක වෙලාවක් හොයාගන්නව කියන්නෙ මොන තරම් අමාරුවක්ද කියල ඔයාලට අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නැහැනෙ.

අපිට මේ දවස් ටිකේ Training වලට Interviews . අද මම ගියා දෙමටගොඩ. ප්‍රසිද්ධ ආයතනයක සම්මුඛ පරීක්ෂනයකට. ඉතින් එහිදී උන සිදුවීම් කියන්න යන්නෙ නැහැ මම. මම කියන්න යන්නෙ වෙන දෙයක් ගැන.

ඉතින් මම අද මගේ ගමන සඳහා භාවිතා කලේ දුම්ර්‍රිය ප්‍රවාහන සේවය. ඒකත් මාර ගති. පැද්දි ,පැද්දි හිමින් සීරුවෙ මහන්සියක් නැතිව යන්න පුලුවන් එකම සේවය දුම්ර්‍රිය සේවයනෙ.

5.20 ඔෆිස් ට්‍රේන් එක. සම්මුඛ පරීක්ෂණය ඉවර උනේ 5.18 ට. මොනව කරන්නද, දිව්වා, දිව්වා ට්‍රේන් එක අල්ල ගන්න ස්ටේෂන් එකට. වේලාව 5.25. හොඳ වෙලාවට ලංකාවේ තියන විධිමත්,කාලානුගත ප්‍රවාහන සේවයට පින් සිද්ද වෙන්න දුම්ර්‍රිය දෙමටගොඩට ලඟාවෙනකොට 5.30 ට විතර ඇති.

"සෙනග කට කපල එකයි."

බොහොම අමාරුවෙන් ගොඩ උනා අන්තිම පෙට්ටියට. ජැන්ඩියට ඇඳල උන්න මගෙ ඇඳුම හරියට නිකම්

"නාල ඉවර වෙලා පිහපු තුවායක් වගේ"

මොනව කරන්නද ඉතින්. ගොඩාක් මිනිස්සු ෆූට් බෝඩ් එකේ. ඔහොම ගියා හිටගෙන. කඳානෙ න් බැස්සා හෙන ලොට් එකක්. මට ඉතින් නිවන් ගියා වගේ. ඊට පස්සෙ ආතල් එකේ හුලන් ටිකක් වැදෙන විදියට ආව.

මගෙ යාලුවෙක් උන්නා, ඊට ඉදිරියෙන් තිබුන නැවතුම් පලේ. මීගමුව. ඔන්න ඉතින් මාත් මීගමුවට ලං වෙලා දුන්න කෝල් එකක් "මචන් , උම්බ කොහෙද ඉන්නෙ?"

"මම මේ ඉන්නෙ මීගමුවෙ.ට්‍රේන් එකට නගින්නයි යන්නෙ. "

"එල එල අන්තිම පෙට්ටියට නැගපන්" මම එහෙම කිව්වෙ මේ වෙනකොට මම ආසනයක ඉඳන් උන්න නිසා.

"අපෝ බන් , ට්‍රේන් වල යන්න දන්නෙ නැද්ද බන්, ට්‍රේන් එක කියන්නෙ හරියට දිව්ය ලෝකෙ වගේ, හිටගෙන යන් වරෙන්" කියපු යාලුව,
මිනිහගෙ ගැන්සියෙ දෙන්නෙක් එක්ක නැග්ග දුම්ර්‍රියට. මාත් ඉතින් මෙච්චර වෙලා කම්මැලිකමටනෙ උන්නෙ. යන්කො මුන් මෙ කියන්නෙ මොනවද කියල බලන්න කියල ගියා හිටගෙන.

දැන්නෙ ට්‍රේන් එකේ විස්තරේ හරියට පේන්නෙ. නාකි ලොක්කො(ඔෆිස් ගිහින් එන ) ටික අසුන් වල "බූරු ගහනව" සමහරු නිදි කිරා වැටෙනව. තවත් සමහරු, පොත් කියවනව (මටනම් වාහනේක යනකොට පොත් කියවනව කියන්නෙ ඇලජික්, වමනෙ යන්නම එනව) තවත් සමහරු ඕප දූප(නැන්දලයි, අක්කලයි සෙට් වෙල),

හොඳම හරිය ඊට පස්සෙ. සමහරු පෙම් බස්. "සුදූ, ඔයාට බඩගිනිද?"

ඊට පස්සෙ ටික වෙලාවකින් ඇහෙනව "කූල් වතුර, කඩලේ, වඩේ,වඩේ,වඩේ "

"අපි දෙන්නම කඩල එකක් අරන් කමු සුදූ" කියන ජෝඩුව, කඩල අරන් කනව පැත්තකට වෙල.

අපි වගේ මොකටවත් නැති උන් කෙල්ලො දිහා කන්න වගේ බලන් ඉන්නව.

ඔන්න ඕක තමයි සීන් එක යාලුව කිව්ව. හරි ගියයි කියමුකො. කෙල්ලෙකුත් ඉන්නව, දැන් යාලුවො 3, මමයි,
"මචන් පට්ට කෑල්ලක් ඉන්නව, වරෙන් වරෙන්" මගෙ යාලුව කිව්ව ,

ගියා තුන් දෙනාම, ඉස්සරහට, කෑල්ල බලන්න. මමත් ගිය පිටි පස්සෙන්, මොකටත්, ඇයි නැත්තම් වැලි කන්න උනොත් එහෙම.

වැලි කන කතාව මොකක්ද කියල බලනව ඇති ඔයාල. ඒකත් කියලම ඉන්නම්කො.

.........................................................................................................
අපේ එකෙක් ක්ලාස් යන කාලෙ (සක්යා) භෞතික විද්‍යවට දවසක් මූගෙ කුපාඩි කමට

උඩ බිල්ඩින් එකේ ඉඳන් කෙල්ල්ක්ට විසිල් එකක් ගහල, ඇහැක් ගහල.
ඊට පස්සෙ මේ කෙල්ල, යාලුව දිහා ඔරවල බලල " වැලි කාපිය, ...... ........" කියල. මම හිස්තැන් දැම්මෙ ඒක නරක වචන 2ක් නිසා. ඒ වගේ වචන කියන කෙල්ලො උන්නදත් කියල පුදුමයි.

එදා ඉඳල තමයි, කෙල්ලෙක්ට මොනව හරි කියල චාටර් උනොත් වැලි කනව කියල කියන්නෙ.

මේකයි වැලි කෑමේ උපත.
.....................................................................................................

දැන් අපේ කතාවට එමු. ඉතින් ගියා බලන්න. බැලින්නම් එතන උන්න අනිත් දෙන්නගෙන් එක කොල්ලෙක්ගෙ නංගි කෙනෙක්. එතන ඉඳල අනිත් දෙන්න,

" අනේ මගේ මස්සිනා" කියගෙන අර කොල්ලව බදාගෙන එකම විකාරයයි.

යන එන කෙල්ලන්ගෙන් අහනව, "ඔයාව කාලෙකින් දැක්කෙ"
"කොහොමද ඉතින්" කියල.
මාර මාර සීන් එතන.

ඔය අතරෙ ඔය යාලුව කිව්වා කතාවක්, ට්‍රේන් එකේ යනකොට දවසක් උන දෙයක්.
...................................................................................
දවසක් මනුස්සයෙක් කිරිහට්ටි 9ක් විතර ෂීට් එක උඩ තියාගෙන යනවලු. වැඩිය සෙනගත් නැති දවසක. ඊට පස්සෙ එතනට අවිදින් පවුලක්. ඒ කියන්නෙ ගෑනු කෙනෙකුයි, පිරිමි කෙනෙකුයි. අර කිරි හට්ටි අරන් යන මනුස්සය එක්ක කතා බහ කරල මිනිහව ෂේප් කරල කිරි හට්ටි දෙකකුත් කොහොම හරි සෙට් කරන්. අපේ සෙට් එකට මේකට මාර ප්‍රශ්නලු. කිරි හොරු දෙන්නෙක්නෙ කියල කතා වෙවී උන්නලු කට්ටිය.

අර ගෑනු කෙනයි, පිරිමි කෙනයි බැහැල ගියාලු ඊට පස්සෙ. කිරි හට්ටි දෙකකටත් වැඩේ දීගෙන යන දෙන්නව දකිනකොට, මුන්ගෙ දත කට, හිරි වටෙනලලු. ඔතන උන්න උන්ගෙන් දත , කට පූට්ටු වෙන්න ලන් උන එකෙක් ඉවසන්නම බැරි තැන ට්‍රේන් එකෙන් එලියට ඔලුව දාල පදික වේදිකාවෙ යන අර ගෑනු කෙනාටයි, මනුස්සයටයි කෑගහල කිව්වලු,

"මෙන්න කිරි හොරු දෙන්නෙක් " කියල.

ඒක ඇහුන අර මනුස්සයො දෙන්න තද උන පාරට, කිරි හට්ටි දෙක පොලවෙ ගැහුව කියල තමයි පොතේ ගුරා ඒ වෙලාවෙ කිව්වෙ.
......................................................................................

හරි. ඒකත් එහෙමඉ කියමුකො. ඊට පස්සෙ දකින්න හම්බුනෙ කපල්, කපල් බලන බලන අත, ගෑනු ළමයි බැලු බැලු අත. කොල්ලො මේ තරම් ට්‍රේන් එකේ යන්න දඟලන්නෙ ඇඉ කියල මට තේරුනෙ, ඒ වෙලාවෙ.

මගෙ යාලුවගෙ අදහසනම් , ගොඩාක් අයගෙ ආදරේ පටන් ගන්නෙ කෝච්චියෙන් කියලයි.

එකත් බලන් යනකොට, ඇත්තනෙ. කෝච්චිය හිමීට, ගැසිසි ගැසිසි, හැම තැනම නතර කර කර යනව. බ්‍රේක් ගහනව. වෙලාවට එන්නෙ නැහැ.

ආදරේට කොයි තරම් දුරට සමිපද? ඒක මමනම් හරියටම දන්නෙ නැහැ. ඔයාල දන්නව ඇතිනෙ.......

ඔයාල ඕන තරම් කෝච්චිවල ගිහින් ඇතිනෙ, කෝච්චි මාරු කරල ඇතිනෙ. කෝච්ච් මිස් වෙලත් ඇතිනෙ ඕන තරම් නේද?.....

ජය වේවා කිව්ව ඕං..