Azjatycki Cukier

Warto odwiedzić w Singapurze: Mustafa Centre

2012-03-12T06:32:00.001-07:00

Życie w Singapurze toczy się wokół centrów handlowych - gigantycznych klimatyzowanych molochów, budowanych w sercach dużych dzielnic. Po jakimś czasie wielkość tych budowli przestaje robić wrażenie - większość i tak zawsze zapchana jest sklepami tych samych marek, tymi samymi butikami i miejscami usług. Nudy.

Ale jest jeden legendarny dom handlowy, który każdy turysta odwiedzający Singapur powinien odwiedzić - Mustafa Centre. Jeden ze starszych centrów handlowych, słynie z dwóch rzeczy: rozmiaru oraz ogromu sprzedawanych towarów.

Sklep naprawdę przyprawia o zawrót głowy - piętro za piętrem zapchane gęsto ustawionymi półkami, zapchanymi po brzegi różnościami z całego świata, do tego tłum o każdej godzinie (mimo, że Mustafa otwarty jest 24h na dobę).

Na półkach upolujemy egzotyczne i mniej egzotyczne różności. Bardziej zadziwia ilość marek - np. 3 alejki z różnymi herbatami, albo 2 alejki cukierków "krówko-podobnych":

Mąki ze zboża, mąki z ciecierzycy, hinduskie chlebki i inne wypieki, tańsze i droższe marki. Na innych piętrach tekstylia i ubrania, na innym tania biżuteria, gdzie indziej sprzęt AGD, walizki, itd. Produkty z różnych stron świata. Jest np. półka z produktami z Turcji (można znaleźć kilka rodzajów lokum, baklave, kawę turecką):

Mnie do Mustafy przyciągnęła perspektywa zapolowania na kosmetyki do pielęgnacji włosów. Nie wiedziałam do końca czego się spodziewać, więc dwie półki załadowane różnego rodzaju olejkami i odżywkami od razu przyciągnęły moją uwagę. Ceny BARDZO niskie: od 2 do 5 SGD. Szok!

Na innej półce znalazłam hennę, albo coś co przynajmniej się nią wydawało. Niestety na wielu produktach brak dokładnych opisów :(. Efekty mojego zakupowego szaleństwa ;) :

Jeśli będziecie kiedykolwiek w Singapurze, polecam późnym wieczorem odwiedzić Mustafę i zapolować na egzotyczne różności :3

Wpis gościnny Mllou - guru kremów BB : Kremy BB dla cery tłustej i trądzikowej

2012-03-11T07:10:00.001-07:00

Dzisiaj zapraszam Was na wyjątkowy wpis gościnny - napisany specjalnie dla nas przez absolutną guru kremów BB - Mllou z bloga http://mllou.blogspot.com! Jest to osoba, która przetestowała dziesiątki kremów BB, jest więc absolutnym specjalistą w temacie! Podziwiam jej pasję do azjatyckich kosmetyków i gorąco zachęcam do odwiedzenia jej bloga.

***

Kremy do cery tłustej, to często kremy „oil-free”, mają lżejszą konsystencję i kontrolują wydzielanie sebum.

Jednym z najpopularniejszych takich kremów jest The Face Shop Clean Face Oil-Free BB Cream, innym kremem „oil-free” jest Ecorre Ex BB Cream

z trudniej dostępnych, to np.: AMP III Oil-Free BB Cream albo Flanicci Multi Perfection BB Cream.

Osobom z tłustą cerą, a szukających mocnego krycia może odpowiadać Dr Jart Silver, jeden z najmocniej kryjących kremów BB.

Większość firm produkujących kremy BB ma w swojej ofercie kremy do cery tłustej i trądzikowej. Wymienię najpopularniejsze, te polecane przez producentów do takiego typu cery, a także te, które wg mnie do takiej cery się nadają.

Holika Holika Petit Clearing BB Cream

Zawiera olejek z drzewa herbacianego i puder kontrolujący wydzielanie sebum.

Krem kryje dość mocno, a dzięki zawartości pudru matuje na długo. Wadą kremu jest jego konsystencja, krem jest gęsty, może sprawiać trudności przy nakładaniu.

Hanskin Primer Velvet BB Cream

Krem spodoba się osobom szukającym kremu, który daje całkowicie matowe wykończenie. Wg mnie, to jeden z najbardziej matujących kremów.

Dr G Perfect Pore Cover BB Cream

Krem bez alkoholu i oleju mineralnego, dzięki zawartości lemon balm extract i lime tree water kontroluje wydzielanie sebum i zmniejsza rozszerzone pory.

Etude House Dr.Oil Anti-Shine BB Lotion

Lekki lotion kontrolujący wydzielanie sebum, średnio kryjący, dający pudrowe wykończenie.

Etude House BB Magic Cream for oily skin

Etude House Love Homme BB Cream

Lekki krem dla mężczyzn, ale świetnie spisujący się na kobiecej skórze. Coś dla osób szukających zmatowienia, ukrycia rozszerzonych porów i lekkiego wyrównania kolorytu.

Etude House Pearl Shining Mineral BB Cream #1

Baviphat Magic Girls Magic BB Cream Fresh for Oily Skin

Mentholatum Sunplay SKIN AQUA BB Cream Silky

Kremy do cery trądzikowej

The Saem See&Saw AC Control BB Cream

Krem "oil-free" zawierający ekstrakt z jeżówki (Echinacea) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym, przyspiesza gojenie się trudnych ran i regenerację skóry.

Krem jest jednym z jaśniejszych kremów BB.

Dość dobrze kryje, kontroluje wydzielanie sebum, w moim przypadku na długo matuje.

Dr Jart Acne-X BB Cream

Krem do skóry problemowej, nie jest klejący ani tłusty. Kontroluje wydzielanie sebum, łagodzi i nawilża.

Hanskin Acne Control BB Cream

Krem oil-free, zawiera puder kontrolujący wydzielanie sebum, ekstrakt z rumianku o działaniu łagodzącym, kwas hialuronowy, a także triclosan, który działa antybakteryjnie.

Baviphat AC Control BB Cream

Krem zawiera kwas salicylowy i ekstrakt z portulaki pospolitej, która łagodzi podrażnienia i zapobiega powstawaniu wyprysków.

Do cery trądzikowej polecane są także kremy zawierające śluz ślimaka, a dokładnie ekstrakt ze śluzu ślimaka (snail secretion filtrate), który regeneruje skórę, a także działa bakteriobójczo.

Mizon Snail Repair BB Cream

Holika Holika Prime Miracle Snail BB Cream

Skin79 Snail Nutrition BB Cream

Tony Moly Intense Repair Live Snail BB Cream

Przy tłustej cerze warto według mnie zwrócić uwagę na kremy typu „jelly”, np.: Holika Holika Aqua Petit Jelly BB Cream.

Krem występuje w dwóch odcieniach, wraz z kremem dostajemy gąbeczkę, która pomaga w jego nakładaniu. Wadą kremu jest to, że bardzo szybko zasycha, w moim przypadku pierwsze próby nakładania zazwyczaj kończyły się smugami.

Innym kremem typu „jelly” jest SkinFood Red Orange Jelly BB Cream.

Innymi lekkimi kremami BB są kremy w formie pianki, takie jak np.:

The Saem Ally's Ajell Girls Mousse BB

***

Dziękuję za przygotowanie tego wpisu Mllou! A Was drodzy czytelnicy jeszcze raz zachęcam do zasubskrybowania bloga http://mllou.blogspot.com :)

Włosy dłuższe 3 cm w miesiąc

2012-03-10T03:38:00.001-08:00

Minął miesiąc odkąd zaczęłam używać codziennie Kaminomoto i czas na małe podsumowanie ;)

Włosy urosły łącznie ponad 3cm na moim kontrolnym pasemku, które miesiąc temu było pomiędzy 28 a 29 cm (czyli średnio 28.5), wszystkie włosy przekroczyły już 31 cm i zbliżają się do 32.

Wszystkie moje "baby hair" zaczęły też ładnie rosnąć i się wzmacniać, przez co moje kwadratowe czoło stało się bardziej okrągłe (tak ma być!).

Zauważyłam też, że włosy są mniej przyklapnięte i mój przedziałek nie jest już taki szeroki. Same zalety? Prawie ;). Ciemny odrost trochę przygnębia ;). Zazwyczaj moje włosy same zdążał się od słońca rozjaśnić, zanim muszę znowu sięgać po farbę.

Mam zamiar kontynuować z Kaminomoto, może nie codziennie, aby uniknąć codziennego mycia... Ale na pewno kilka razy w tygodniu. Jest to jeden z tych produktów, które naprawdę polubiłam i dziwię się, że więcej osób się nim nie zachwyca. Choć z drugiej strony, aby zobaczyć rezultaty, trzeba umieć być bardzo systematycznym i cierpliwym.

Mam zamiar teraz dodatkowo zacząć pielęgnować włosy różnymi ziołowymi cudeńkami z Indii :). Już wkrótce wpis i filmik na ich temat :)

Mania luksusu... czyli o markowych torbach i drogich gadżetach w Singapurze

2012-03-06T08:06:00.000-08:00

Kto mieszka za granicą i ma kontakt z mniejszością azjatycką, na pewno zauważył, że koleżanki z Azji nawet w młodym wieku noszą często na ramieniu markowe torby - czasami jest to Coach, czasami Kate Spade, ale najbardziej pożądane są marki Gucci, Prada, a najbardziej Chanel.

Z Balenciaga "City"

Gdy przyjechałam do Singapuru apetyt Azjatów na markowe dobra był dla mnie co najmniej zaskakujący. Obojętnie od wieku czy zarobków, posiadanie markowej torby, portfela czy najnowszego iPhona, iPada, aparatu "lustrzanki", itp. to w Singapurze absolutny mus. Ale co mnie dziwiło to to, że przeznaczenie równowartości swojej dwumiesięcznej pensji na drogi gadżet czy torbę wcale nie znaczyło, że osoba poza tym ubiera się jakoś szczególnie luksusowo, czy żyje dostatnim życiem. Wręcz przeciwnie - często wydatek na torbę oznaczał, że reszta stroju złożona będzie z upolowanych w online'owych sklepikach poliestrowych kreacji.

Azjaci kochają jednak swoje gadżety, błyskotki i markowe produkty. Panowie pokazywać będą najnowszy telefon, aparat, czy kosztowne spinki do mankietów. Panie z dumą będą nosić swoją markową torebkę, czy eksponować buty ze sławną czerwoną podeszwą.

Osobiście nie jestem wielką fanką takich rzeczy... Żyjąc w Polsce miałam jakieś tam pojęcie, że są firmy jak Prada czy Chanel, ale ich ciuchy czy torebki nie istniały w moim świecie. Nie zauważyłam też, aby moje koleżanki na studiach kiedykolwiek ekscytowały się markowym portfelem, czy drogimi butami. Chyba więc figlem losu jest fakt, że obecnie pracuję w firmie sprzedającej w Singapurze luksusowe torebki i inne markowe dobra ;).

I jako "osoba z branży" powiem Wam, że apetyt Azjatów na właśnie markowe torebki jest OGROMNY. Już 16-sto latki ostrzą sobie zęby na swoją pierwszą torebkę Coach'a, panie zaś preferują Pradę czy Gucciego, a ten kogo stać szarpnie się na Chanel czy Celine. Panowie (całkiem spory rynek!) kupują Pradę, Dior Homme, Burberry... I wszechobecny Luis Vuitton.

Co ciekawe, wszystkie te produkty w Azji kosztują przynajmniej 30-40% więcej niż w Europie czy Stanach. Mimo to, ludzie ich prawdziwie pożądają.

Ale każdy chce czegoś innego. Dla Chińczyków to, że mogą "nosić się" bogato, jest formą wyrazu ich zamiłowania do "prosperity" - ogólnego pojęcia dobrobytu, powodzenia i statusu życiowego. Dla większości chińskiej posiadanie takich dóbr to mus. Moi koledzy i koleżanki z tej właśnie grupy często oszczędzają cały rok, aby potem przed Chińskim Nowym Rokiem zafundować sobie taką właśnie luksusową wyprawkę, choćby to miał być tylko portfel czy kieszonka na wizytówki z wymarzonej marki. Panie zaś oczekują od panów podarunku w formie luksusowej torebki (i co ciekawe... potem też oczekują, że wybranek będzie dla nich tą torebkę zawsze nosił, nawet jeśli jest to mała fikuśna torebeczka ;)).

Dla mniejszości pochodzenia malajsko-indonezyjskiego luksusowe marki mają inne znaczenie. To sposób pokazania się, a dla pań ubierających się na co dzień skromnie i zgodnie z tradycją muzułmańską, luksusowa torba to jedyne wyraziste akcesorium, na które mogą sobie pozwolić.

Gucci

Pragnienie posiadania czegoś luksusowego jest wśród Singapurczyków naprawdę silne. To obsesja! Ci, których nie stać nawet na najtańszą markową torebkę, polować będą na portfel.. albo i gumowe klapki. Chyba tyle gumowych klapek z Prady, ile jest w Singapurze nie ma nigdzie indziej na świecie ;).

Choć dalej nie do końca pojmuję żądzę posiadania dóbr luksusowych, ciężko jest mi całkiem się od tego dociąć ze względu na pracę ;). Po 13 miesiącach pracy w biurze, gdzie większość moich koleżanek ma już solidną kolekcję markowych zdobyczy, ugięłam się i zainwestowałam w swoją pierwszą Pradę i torebkę Coach. Trochę rozumiem teraz to wszystko lepiej... Azjaci wyczuleni na dobra luksusowe zawsze zauważą, że na moim ramieniu wisi równowartość ich pensji (mimo, że akurat ja mogłam kupić ze specjalną zniżką ale ciiiiiiii ;)). W Singapurze gdzie wszystko jest drogie, taka oznaka "mogę sobie pozwolić" to jednak zauważalny przekaz społeczny.

Prada

Ale bańka pryska, jak człowiek zda sobie sprawę, że nawet mając szafę z 20 torebkami i tak nie oznacza to, że stać go na kupno mieszkania czy samochodu. Taka jest właśnie śmieszna singapurska rzeczywistość, gdzie jedyne drogie rzeczy, do których można aspirować to torebki, portfele i zegarki. Wszystko inne, co dla choćby Europejczyków jest dobrem powszechnym, jest poza zasięgiem śmiertelnika.

A jak jest z Wami? Czy macie zamiłowanie do luksusowych torebek i innych dodatków? Czy dostrzegacie wartość markowych akcesoriów?

P.S. Jeśli chcecie sprawić komuś w Azji naprawdę wyjątkowy prezent... kupcie mu coś z Prady. Na pewno to doceni!

Wpis gościnny Mllou - guru kremów BB : Kremy BB bez parabenów

2012-03-04T03:35:00.000-08:00

Dzisiaj zapraszam was na wyjątkowy wpis gościnny - napisany specjalnie dla nas przed absolutną guru kremów BB - Mllou z bloga http://mllou.blogspot.com! Jest to osoba która przetestowała dziesiątki kremów BB, jest więc absolutnym specjalistą w temacie! Podziwiam jej pasję do azjatyckich kosmetyków i gorąco zachęcam do odwiedzenia jej bloga.

***

Parabeny znajdują się we wszystkich najpopularniejszych kremach BB. Biorąc do ręki opakownie kremu BB i spoglądając na skład, gdzieś pod koniec znajdujemy methylparaben, butylparaben, propylparaben albo ethylparaben, a jeżeli skład podany jest w jezyku koreańskim, to:

Wiem, że wiele osób szuka kremów BB bez parabenów, przejrzałam pudełka swoich kremów BB, a także poszukałam w internecie informacji i udało mi się stworzyć małą listę kremów BB bez parabenów, a także czasami bez innych szkodliwych substancji. Wiem, że to nie są wszystkie takie kremy, ale sprawdzenie składów wszystkich istniejących kremów nie jest możliwe.

Kremy BB bez parabenów:

Holika Holika Luminous Silk BB - krem bez parabenów i oleju mineralnego,

występuje w dwóch odcieniach - Light Beige i Natural Beige.

Etude House SHINI STAR Clear BB Lotion - krem bez parabenów, oleju mineralnego, etanolu i benzophenonu.

Innisfree Eco Natural Cover BB Cream - krem 6-free

czyli bez:

parabenów, oleju mineralnego, substancji pochodzenia zwierzęcego, benzofenonu, GMO, bez sztucznych substancji zapachowych

Występuje w dwóch odcieniach.

Innisfree Eco Natural Green Tea BB Cream - krem 3-free

czyli bez:

parabenów, dioksanu i formaldehydu

Występuje w dwóch odcieniach.

Innisfree Eco Natural BB Cream For Men

The Face Shop Power Perfection BB Cream

występuje w dwóch odcieniach - Light Beige i Natural Beige

Plagentra Mother's BB cream - krem BB dla kobiet w ciąży, nie zawiera parabenów, alkoholu i oleju mineralnego.

The Saem Urban Eco Neo Moist BB Cream - krem "Chemical Free"

bez:

parabenów, organicznych barwników, olejów mineralnych, SLS, surowców pochodzenia zwierzęcego, benzofenonu i glikolu propylenowego

The Saem Skin Fit Silk Finish BB Cream

The Saem Skin Fit Original BB Cream

Missha Signature Real Complete BB Cream - to może wielu zaskoczyć, ale również Missha ma krem bez parabenów. Signature Real Complete jest kremem 7-free. Nie zawiera m.in. parabenów, oleju mineralnego, alkoholu, benzophenonu, GMO i triclosanu.

LOLLYNNE Real Artist BB Cream - krem bez parabenów, oleju mineralnego, GMO, triclosanu i benzophenonu.

Występuje w dwóch odcieniach - Pink Beige i Yellow Beige.

Lesha BB Natural Mineral Sun BB Cream

Bio-Essence Bio Platinum BB Cream

Dr MLE Triple BB Cream

Ecobeau BB Cream - krem parabenów, alkoholu, sztucznych konserwantów i oleju mineralnego

Caolion Match Blemish Balm - krem bez parabenów, alkoholu, substancji zapachowych i oleju mineralnego

Skin Ceramic BB Cream - krem bez parabenów, chemicznych konserwantów, talku i oleju mineralnego

***

Dziękuję za przygotowanie tego wpisu Mllou! A was drodzy czytelnicy jeszcze raz zachęcam do zasubskrybowania bloga http://mllou.blogspot.com :)

W hijabie też ładnie, czyli pierwsze zakupy z PopLook

2012-03-03T03:45:00.000-08:00

Ostatnio wspominałam o tym, jak noszą się Hinduski. Może więc czas trochę napisać o tym, jak ubierają się lokalne Muzułmanki, a raczej dziewczyny z malajsko-muzułmańskich kręgów.

A noszą się BARDZO kobieco! Trochę to wbrew intuicji, bo przecież tą kulturę kojarzymy ze strojami zakrywającymi kobiety od stóp do głów, ale nie oznacza to, że w takich strojach nie da się wyglądać super uroczo i emanować kobiecością.

Lokalne Muzułmanki ubierają się na kilka sposobów. Są takie panie, które mimo swej wiary i przynależności etnicznej noszą się tak, jak ich chińskie koleżanki - czyli nieraz bardzo śmiało. Dziewczyny z bardziej konserwatywnych kręgów wybierają w zasadzie dwa typy strojów. Pierwszy to tunika lub luźna bluzka + legginsy, drugi to bardziej zakrywające, luźne suknie + sweterek czy żakiet.

Dla mnie źródłem inspiracji na temat takich strojów jest malajski sklep online ThePopLook, który w swej ofercie ma wiele sukienek, spodni i bluzek, które doskonale wpasowują się w styl malajskich Muzułmanek. Poniżej kilka zdjęć "pożyczonych" z ich strony FB:

Jak widać na powyższych zdjęciach, mimo że same stroje wyglądają raczej konserwatywnie, nierzadko do nich dobierane są bardziej stylowe dodatki: eleganckie torebki i paski, stylowe naszyjniki czy okulary.

Więcej inspiracyjnych zdjęć z tej samej strony poniżej:

Ponieważ styl ten bardzo mi się podoba - uważam, że jest uroczy, wygodny i odpowiedni na wiele okazji, sama skusiłam się na zakupy w PopLook i zamówiłam dwie długie sukienki. Moja próba rekreacji tego stylu w jednej z nich:

Niestety obie sukienki zniszczyły się w praniu :(. Nie było na nich metek, więc wyprałam je w 40 stopniach, w czego rezultacie obie straciły około 15 cm długości i na chwile obecną są na mnie wiele za krótkie... nawet w oryginalnej długości były "na styk". Napisałam do the PopLook maila z pytaniem co się stało, ale w odpowiedzi dostałam informacje, że ich ciuchy prać trzeba na zimno :(. Szkoda, szkoda... nie wiem czy skuszę się na kolejny zakup, bo nie mam głowy do zabawy w pranie ręcznie czy na zimno. Ale sukienki zaraz po kupieniu były zachwycające.

A co Wy myślicie o takim stylu?

Zapuszczanie włosów po nieudanym cięciu

2012-02-25T05:43:00.000-08:00

Dwa tygodnie temu zachciało mi się skrócić włosy... Ostatni raz byłam u fryzjera na podcięciu końcówek jakiś rok temu, a po dwóch zabiegach prostowania moje włosy zrobiły się suche i naprawdę beznadziejne. A gdy ma się długie włosy, to dbanie o nie jest bardzo trudne... więc poprosiłam fryzjerkę o przycięcie do długości jak na mnie dość krótkiej - do obojczyka.

Jak to jednak w Singapurze bywa, cięcie poszło absolutnie tragicznie... Znaczy się, przez pierwszą godzinę strzyżenia, wydawało się, że fryzjerka wyczaruje mi na głowie moją wymarzoną fryzurę. Gdy moje włosy były już umyte, wysuszone, ustylizowane, a ja już zadowolona zbierałam się do podniesienia z fryzjerskiego krzesła, fryzjerka chwyciła za nożyczki do cieniowania i w 3 minuty pozbawiła mnie 70% włosów, bo na modłę chińską stwierdziła, że trzeba mi włosy "wychudzić".

Efekty wyszły tragicznie... warstwy w ogóle nie trzymały się razem, moje pozbawione objętości włosy zaczęły wyglądać jak pióra. Z braku lepszego pomysłu i w akcie desperacji postanowiłam codziennie używać wcierki do włosów Kaminomoto - miałam ją już w swojej kolekcji kosmetycznej kilka miesięcy, ale nigdy nie używałam jej regularnie.

Efekty przeszły moje oczekiwania.. Szczerze mówiąc, planowałam poczekać miesiąc zanim przedstawię Wam rezultaty, ale myślę, że nawet po dwóch tygodniach jest już czym się chwalić.

Już po tygodniu zauważyłam, że grzywka która była obcięta tak, aby odsłaniać brwi zaczyna mi wchodzić do oczu. Ponieważ wcierkę stosuję głównie na czole oraz czubku głowy, przyspieszenie w odrastaniu jest trochę nierównomierne.

Po pierwszym tygodniu:

Włosy stały się ładnie uniesione i wyraźnie czułam, że długość górnych warstw zaczyna powoli doganiać dolne. W drugim tygodniu włosy nie rosły już aż tak szybko, ale widzę powoli jak fryzura odrasta:

Trochę ciężko dokładnie określić ile zyskałam, ponieważ moje włosy były strasznie postrzępione, moje pasemko kontrolne miało coś pomiędzy 28-29cm, zaś dzisiaj ma już 30-31cm, czyli zakładam że w dwa tygodnie zyskałam koło 2 cm włosów.

Czy to dużo, czy mało? Jak dla mnie dużo, gdyż moje włosy nie rosną jakoś strasznie szybko. Grzywkę podcinam co 3 miesiące, a końcówek wcale.. bo jak widać, wizyty u fryzjera nie kończą się dla mnie dobrze ;p Więc z efektów wcierki jestem zadowolona i mam nadzieję, że za kilka tygodni będę mogła spokojnie ponownie odwiedzić fryzjera i naprawić to nieszczęsne cieniowanie xD.

Jeśli chodzi o wcierkę, to mogę pomóc w jej zakupieniu przez AzjatyckiBazar.com, czyli mój mały sklepik internetowy. Można ją też upolować na sieci w wielu innych miejscach.

Za dwa tygodnie zdam kolejną relację z efektów miesięcznej kuracji :).

A jak szybko rosną Wasze włosy? Znacie jakieś sposoby na przyspieszenie ich tempa wzrostu?

Kontrowersyjne: ukryta presja bladości?

2012-02-21T07:43:00.000-08:00

Wiecie, jak to jest - jeśli choć jedna dziewczyna w grupie przyzna się do bycia na diecie, to zaraz wszystkie inne zaczną wyzywać ją od anorektyczek, tłumaczyć, że faceci lubią krągłości i zapewniać, że absolutnie diety nie potrzebuje?

Wydawałoby się, że jako społeczeństwo w pewien sposób dojrzeliśmy do zdrowego podejścia na temat diet i jako społeczeństwo jesteśmy gotowi stawić czoła problemowi zaburzeń odżywiania. Niestety wystarczy spojrzeć na byle teledysk z polskiej sceny muzycznej, gdzie swymi kościstymi kończynami wymachują dziewczyny, które spokojnie mogłyby grać w filmach o klęskach głodu. Każde społeczeństwo ma w sobie trochę takiej dualnej hipokryzji. Z jednej strony jesteśmy rozsądni i racjonalni, z drugiej mamy pewne ideały i aspiracje, których nie da się do końca wyplewić.

W Singapurze takim obiektem drobnych ataków hipokryzji jest dążenie do bladości. Od wieków właściwie wszystkie kultury azjatyckie (nawet Hinduska!) bardzo ceniły sobie bladość skóry, która zarezerwowana była dla arystokracji.

Pod koniec lat 90' poprzedniego wieku kult bladości zaczął przygasać. Głównym powodem było zdanie sobie sprawy, że nie istnieje bezpieczna metoda trwałego rozjaśnienia karnacji. Wiele kobiet ucierpiało i trwale zniszczyło sobie skórę używając wybielaczy, masa pieniędzy została wyrzucona w błoto na nieskuteczne zabiegi obiecujące cuda. W efekcie zniesmaczone społeczeństwo zmieniło zainteresowania na kosmetyki obiecujące promienną i zdrową karnację.

Bardzo rzadko możemy już na chwilę obecną znaleźć kosmetyki czy zabiegi "wybielające" i wiele kobiet otwarcie gardzi dążeniem do sztucznej bladości, podkreślając swoje zainteresowanie ładną, promienną karnacją.

Ale są momenty, gdzie stare ideały wychodzą na wierzch i to w sposób szokujący. Pozwólcie, że przedstawię wam Sylvię Ratonel - finalistkę lokalnej edycji idola. Sylvia pochodzi z Filipin i ma typową dla Filipińczyków miedzianą karnację:

Jednak w reklamach Maybelline, w których modeluje, jej skóra magicznie zmienia odcień:

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam te reklamy, byłam w lekkim szoku. Rozumiem, że można poprawić to czy owo, ale po co robić z biednej Sylvii północno-wschodnią Chinkę?

Presja bladości jest gdzieś głęboko zakorzeniona w kolektywnej świadomości Azjatów i choć czasy otwartej presji bladości dawno minęły, myślę, że nie raz jej echa będą bardzo widoczne właśnie w sposobie retuszowania idoli.

Szok kulturowy: co można pokazywać, a co trzeba zakrywać?

2012-02-19T07:05:00.000-08:00

Kiedy Europejczykowi dane jest wypowiedzieć się na temat ubioru Muzułmanek, często sami myślimy o sobie, jako o przykładach liberalizmu i tolerancji, w kontraście do konserwatywnej postawy Muzułmanów.

Przecież wystarczy spojrzeć na polskie ulice - młode dziewczyny w obcisłych spodniach, nieraz w przykrótkiej bluzce odsłaniającej brzuch, w lecie miniówki, szorty, klapki, bikini... Słowem, jako społeczeństwo doceniamy i podziwiamy uroki kobiecego ciała.

Kiedy przyjechałam do Singapuru, przyszło mi się zetknąć z trzema kulturami: chińską, muzułmańską i hinduską, a wszystkie trzy wystawiły na próbę moje pojęcie tego, co uważam za przyzwoite w sensie ubrania, a co już wywołuje u mnie szok kulturowy.

Fałdki tłuszczu nie przeszkadzają w noszeniu sari...

Największy szok kulturowy zafundowały mi... Hinduski. Na pewno każdy widział typowe hinduskie sari. Strój ten składa się z długiej spódnicy, bluzki odkrywającej brzuch i plecy (więc często nie nosi się do niej stanika), oraz długiego szala, który spowija całą sylwetkę. Takie sari pięknie wygląda na młodych dziewczynach, ale wyobraźcie sobie ubrane w te sari 70 letnie matrony, których fałdy tłuszczu naznaczone rozstępami wylewają się z takiego sari? Dla mnie to był szok, ale najwyraźniej w kulturze hinduskiej nie posiadanie idealnego ciała wcale nie oznacza, że się go nie pokazuje. Kobiety w każdym wieku i o różnych wariacjach wagi i sylwetki często pokazują w sari, które bezlitośnie obnaża ich brzuch, plecy i nie raz biust, który od wielu lat nie jest już jędrny...

Jak to mówią, ładnemu we wszystkim ładnie...

Widok tego typu w Singapurze to nic specjalnego...

Dopiero to doświadczenie uświadomiło mi, jak naprawdę konserwatywne jest nasze europejskie podejście do sprawy skromności i ubioru. Choć nasza kultura docenia piękno kobiecego ciała, mamy bardzo wyraźne granice i zasady, kto może swoje piękno eksponować. Bikini na plaży? Jasne, ale tylko dla młodych, jędrnych nastolatek. Niech się odważy jakaś pani po 40stce z cellulitem i obwisłym biustem, to może się spodziewać kilku spojrzeń lub słów krytyki.

Tak naprawdę, wydaje mi się, że pod pewnymi względami nie jesteśmy wcale tak różni od kultur, które uważamy za "konserwatywne". Po prostu każda kultura inaczej zdefiniowała, co można pokazywać, a czego nie wolno. Choć Hinduski nie mają oporów prezentować swoich pleców czy brzucha, takie rzeczy jak spódniczki mini, czy pokazanie bioder zakrytych przylegającymi dżinsami jest absolutnym tabu. Dla naszej kultury, pokazanie się w legginsach, mini czy rurkach to nic wielkiego, ale pokazanie się z odkrytymi plecami lub bez stanika - to już zaburza społeczne normy.

Myślę, że pobyt w Singapurze bardzo poszerzył moje horyzonty postrzegania w kwestiach takich właśnie jak moda i przyzwoitość. Ale przede wszystkim pozwoliło mi zauważyć, że moja kultura też ma swoje tabu i restrykcje, ale w jakiś sposób ich nie zauważamy... za to bardzo zauważamy tabu w innych krajach.

A jak jest z Wami? Gdy się ubieracie, jakie części ciała muszą być u was zawsze zakryte? Jak daleko sięga Wasza tolerancja dla skąpych strojów innych?

Rozdanie zakończone :3

2012-02-15T07:01:00.000-08:00

Wiadomości e-mail do osób wylosowanych do nagród już wysłane - kochane, proszę sprawdźcie swoje skrzynki emailowe. Jeśli nie dostanę odpowiedzi w ciągu 7 dni, nagrodę wylosuję ponownie. Kremiki powędrują do Weroniki, Oli, Justyny, Wery oraz Kataliny.

Poprzez różne media - komentarze facebookowe, komentarze pod wpisem na Facebooku oraz komentarze tutaj na blogu - łącznie przyszło ponad 2300 zgłoszeń!

Dziękuję Wam serdecznie za zgłoszenia, a także słowa wsparcia i aprobaty :). Miło też wiedzieć, że kremy BB cieszą się taką popularnością i wiele osób chce je wypróbować. Największą popularnością cieszył się kremik dla cery tłustej, zaś ten do cery dojrzałej najmniejszą ;).

Jeszcze raz gratuluję zwycięzcom, a wszystkich, do których szczęście nie uśmiechnęło się tym razem, zapraszam do wypatrywania kolejnego rozdania :).

Styl Decora - czyli kiedy pojęcie "za dużo" przestaje istnieć ;)

2012-02-13T07:22:00.000-08:00

Był już wpis o dekorowaniu akcesoriów, był o dekorowaniu czekoladek... więc chyba nadszedł czas na dekorowanie siebie? ;)

Wśród licznych trendów japońskiej mody ulicznej istnieje trend zwany Decora (Dekora, Decorer), w którym pojęcie "za dużo" nie istnieje. W świecie Dekora ludzie noszą się kolorowo aż do przesady, ich styl jest uroczy, bogaty i bardzo, bardzo fantazyjny. Elementy prawie że obowiązkowe - skarpetki w różnych kolorach, słodkie kolory jak róż i absolutny nadmiar ozdób i akcesoriów.

Istnieje wiele stylów pokrewnych, które czerpią z Dekora, jak istnieje wiele typów Dekora... Ale nie będę nawet próbować tego tutaj zebrać i rozgryźć, bo nie mam wystarczającej wiedzy... Styl ten jest też dość niszowy, jako że jest praktykowany "weekendowo" - dziewczyny i panie, które w weekendy przywdziewają swoje kolorowe kreacje, w poniedziałek rano wracają do mundurka czy stroju office lady.

Czas na zdjęcia, bo one mówią sto razy więcej niż słowa ;)

A na zakończenie teledysk "PonPonPon", który pięknie przedstawia estetykę Decora:

Oglądacie K-Dramy? :3

2012-02-12T06:52:00.001-08:00

W Singapurze codziennie w planie dnia przewidziana jest godzina na lunch - nie da się z niej wymigać. Więc codziennie tłumy Singapurczyków maszerują w południe do tzw. "hawker center" albo "kopi shop'ów" po dzienną dawkę smażonego makaronu w sosie sojowym. A co robię ja? Wcinając kanapki oglądam K-Dramy, czyli koreańskie seriale! :D

Jakimś wielkim koneserem dramatów nie jestem.. ale, że ostatnio chodzę też na lekcje koreańskiego, który nic a nic nie chce wchodzić do mej głowy, mam wymówkę.... znaczy się motywację, aby dramy oglądać.

Poniżej zamieszczam listę seriali, które oglądam lub oglądałam: od najnowszej do najstarszej (prawie zawsze oglądam je na dramacrazy.net)

- Marry Stayed Out All Night - jestem chyba dopiero na szóstym odcinku, ale drama jest przeurocza... a aktorzy bardzo urodziwi! :D Na główną bohaterkę można się gapić, jak na obrazek :3

- Secret Garden - pierwsza drama, jaką widziałam z elementami nadnaturalnymi ;). W sumie ciekawa drama, uwagę zwrócił niesztampowy bohater męski. Ale jak to z K-Dramami bywa, pod koniec zrobiło się trochę zbyt dramatycznie i ciągnąco. Ale w sumie polecam ;)

- Lie to Me - kolejna urocza drama z serii "kopciuszek i książę". Choć początkowo drama podobała mi się ze względu na zadziorny i przezabawny charakter głównej bohaterki, pod koniec, jak to często bywa, zaczął się ciiiiiiąąąąągnąć. Choć nie żałuję oglądania, nie jest to mój ulubiony serial.

- Coffee Prince - klasyk, który świetnie się ogląda. Zabawna, wielowątkowa i wzruszająca drama, przedstawiająca historię bogatego, rozpieszczonego mężczyzny i kobiety, pochodzącej z ubogich sfer. W wyniku nieporozumień, wszyscy myślą, że główna bohaterka jest chłopakiem. Tą dramę bez oporów poleciłabym każdemu, choć również miała swoje bardziej "ciągnące się" momenty.

- Personal Preference - drama, gdzie w wyniku serii nieporozumień, głównemu bohaterowi przykleja się łatkę "geja". Dobra seria dla tych, którzy są ciekawi jak w Azji odnosi się do kwestii homoseksualizmu - wydaje mi się, że ten serial jest dość reprezentatywny. To, co mi się w nim podobało, to gra aktorska Lee Min Ho - jak na bajkowy serial, potrafił być momentami przekonywujący. Co mi psuło przyjemność z oglądania? Nieurodziwa aktorka w roli głównej :(

- Full House - tą dramę dawno temu poleciła mi szefowa i przyznam, że ledwo ją zmęczyłam. Normalnie ciągnie się to jak dobrze spieczony ser na pizzy -_-'. Ale oglądać można ze względu na urodziwych głównych bohaterów - Bi Rain oraz Song Hye-kyo, ale w sumie czego brakuje to chemii między głównymi bohaterami. Kiedy przychodzi happy-end to człowiek się aż zastanawia, jak po 16 odcinkach, gdzie główni bohaterowie tylko się kłócą, wyrzucają nawzajem z domu i dąsają o wszystko, mogło wyniknąć cokolwiek dobrego. NIE polecam.

- Wonderful Life - dość stara drama i pierwsza jaką widziałam, polecona przez znajomą z Korei. Drama zaczyna się w... Singapurze ;D (czyżby jakiś omen? Kiedy ją oglądałam, decyzja o wyjeździe jeszcze nie zapadła ;)). Główni bohaterowie zaliczają "wpadkę" po nocy imprezowania. Cała seria opowiada historię ich perypetii i poświeceń w drodze do zbudowania rodziny. Trochę wolno się rozkręca, ale pod koniec jest już OK. Nawet, jeśli ktoś nie lubi dramatów... to może pooglądać ze względu na Kim Jae Won - właściciela najładniejszego uśmiechu w Korei ;))

A jak jest z Wami? Oglądacie? Która seria była Waszą ulubioną? Które produkcje lepiej sobie odpuścić?

Piękne włosy jak u Azjatki? Filozofia zdrowych włosów w Singapurze

2012-02-11T06:04:00.001-08:00

Jestem właśnie po bardzo tragicznej w skutkach wizycie u fryzjera, więc jest to idealna okazja, żeby trochę popisać o włosach ;p.

Często pytacie mnie, jak Azjatki to robią, że mają takie piękne, grube i gęste włosy. Gdy w Polsce mówimy o pielęgnacji włosów, automatycznie myślimy o odżywkach, maskach, olejach i innych produktach, które nakładamy na włosy. W Azji odwrotnie - odżywki czy maski są prawie ignorowane, na rzecz obsesyjnego wręcz koncentrowania się na stanie skóry głowy i wcierkach, i szamponach, które mogą o nią zadbać.

W lokalnej filozofii, podstawą dla ładnie wyglądających włosów jest skalp w stanie perfekcyjnym. I kiedy mówię perfekcyjnym, to mam to jak najbardziej na myśli. Nasza skóra głowy nie może mieć absolutnie nawet jednego płatka łupieżu, niedozwolone są jakiekolwiek podrażnienia czy zaczerwienienia... Nie mówiąc już o przetłuszczaniu, które u fryzjerów wywołuje ataki dzikiej paniki i gorączkowego polecania wszelakich produktów, mających owo przetłuszczanie wyeliminować. Poza wysoce pogardzanym łupieżem, drugą kwestią wywołującą absolutny popłoch u społeczeństwa jest łysienie oraz problemy z alopecją.

W samym Singapurze nie brakuje dedykowanych salonów, specjalizujących się właśnie w kwestiach zdrowych włosów, czyli przede wszystkim zwalczania łupieżu i łysienia. Mamy Yun Nam Hair Care, który używa chińskich ziółek, mamy Tricho-Care, który używa europejskich ziółek, Beijing 101, Swenson, itp. itd. Wszystkie te salony oferują bardzo szeroki zakres usług, bardzo skoncentrowanych właśnie na poprawie stanu naszego skalpu. Sama nigdy się do takiego salonu nie udałam, ale ich reklamy są WSZĘDZIE, a same salony na każdym kroku.

Na półkach sklepowych znajdziemy zdrową reprezentację szamponów przeciwłupieżowych oraz zapobiegających wypadaniu włosów.

Dostępny jest też bardzo dobry wybór wcierek do skóry głowy, ale WSZYSTKIE oparte są na alkoholu. Przeglądając fora i blogi włosomaniaczek wiem, że w Polsce alkohol widzi się jako źródło wszelkiego zła w kontakcie z włosami. Ale w Azji w alkoholu widzi się same plusy - bo przecież odkaża skórę, więc pomaga uzyskać ideał czystego, pozbawionego łupieżu i infekcji skalpu. Alkoholowi przypisuje się też funkcję nośnika dla innych dobroczynnych składników, jak i pobudzanie krążenia. Choć sam alkohol mógłby skalp przesuszać, zawsze idzie on w parze z innymi składnikami, które temu zapobiegają.

Co trochę mnie dziwi to fakt, że praktycznie 100% nacisk kładzie się w Azji na podkreślaniu, że produkty mają pochodzenie ziołowe i roślinne. Choć niewątpliwie ekstrakty z roślin są naturalne, nie oznacza to, że są dla ludzi bezwarunkowo bezpieczne i nie wywołają podrażnień czy alergii.

Jeśli chodzi o moje doświadczenia, to od prawie roku używam szamponu SilkPro "Hair Fall" i jestem z niego bardzo zadowolona. Zdecydowanie ograniczył ilość włosów wypadających podczas mycia głowy.

Od kilku miesięcy też okazjonalnie korzystałam z wcierki Kaminomoto, która ma właśnie dawać szybki porost zdrowych włosów poprzez pielęgnację skalpu. Coś mi się zdaję, że będę go teraz używać BARDZO regularnie, bo chcę żeby moje włosy odrosły z tej tragicznej fryzury, którą mam teraz :P

Ile Wy uwagi i czasu poświęcacie pielęgnacji skóry głowy?

Skin79 nie testuje swoich produktów na zwierzętach. A jak to jest z innymi firmami?

2012-02-08T07:54:00.000-08:00

Jeśli mam wybór, zawsze wolę kosmetyki nie testowane na zwierzętach. Z wielu powodów. Po pierwsze, nie uważam, że ktokolwiek powinien cierpieć ze względu na moją próżność. Testowanie leków - ok, można zrozumieć. Ale po kiego... ktoś karmi jakiegoś szczura kilogramem pudru do policzków i robi notatki, że szczur zdechł? :| Po drugie, nie jestem królikiem ani szczurem, więc jakiekolwiek testy są i tak zawsze niemiarodajne. Po trzecie, większość półproduktów używanych w kosmetyce było już testowanych, więc nie ma potrzeby w kółko testować tego samego. I po czwarte, skoro jako kolektyw człowieczy udało nam się wysłać człowieka w kosmos, zbudować bombę atomową i stworzyć tyle innych cacek technologicznych, czy naprawdę musimy tkwić w epoce kamienia łupanego jeśli chodzi o laboratoryjne testy na zwierzakach?

Dlatego w mojej szafce znajdziecie wiele kosmetyków firm, które oficjalnie nie testują, jak choćby MAC czy Bourjois. Sprawa z kosmetykami w Azji nie jest jednak taka prosta, jak w Europie, gdzie firmy chętnie mówią o swojej polityce testowania i funkcjonuje system oznaczeń oraz certyfikacji.

W Azji firmy często nawet nie mówią, czy testują czy nie. Na opakowaniach lokalnych kosmetyków nie znajdziecie żadnych deklaracji czy oznaczeń. Jest to dla mnie zaskakujące, ponieważ na całym kontynencie żyją miliony osób różnych wyznań, często nie pozwalających im na kontakt z produktami odzwierzęcymi, czy pozyskanymi w sposób okrutny.

Jednak gdy zapytamy, czasami firmy pochwalą się, że nie testują. W przypadku firm koreańskich (Missha, Skin Food) "nie-testowanie" jest oznaką, że ich produkty są naturalne. Czyli tak dokładnie to nie wiadomo, póki firmy oficjalnie nie wydadzą oświadczenia w tej sprawie.

Niestety jednak producenci rzadko odpowiadają na moje wiadomości z pytania o testowanie. Ale 2 firmy odpowiedziały! :) Kilka lat temu Ginvera (firma "córka" Bio-Essence) potwierdziła, że testują swoje produkty tylko na ludzkich ochotnikach. Ostatnio też firma Skin79 na swojej stronie Facebook uprzejmie odpowiedziała na moje pytanie:

W wolnym tłumaczeniu: "Dziękujemy za pytanie. Skin79 nie przeprowadza żadnych testów na zwierzętach. Nie musisz się martwić! Dodatkowo, Skin79 jest pro-ekologiczne! Skin79 weszło w partnerstwo z Cosmax Inc., które posiada certyfikację Ecocert - certyfikat o międzynarodowym standardzie przyznawany naturalnym i organicznym kosmetykom. Dlatego Skin79 troszczy się o ludzi i o środowisko. Nie tylko jeśli chodzi o składniki, ale również proces produkcji, gdzie staramy się aby był on jak najbardziej przyjazny środowisku, nawet jeśli oznacza to że produkcja trwa dłużej, wymaga więcej wysiłku czy kosztów. Dlatego Skin79 to przyjazne dla środowiska i ludzi kosmetyki"

Z jednej strony bardzo się cieszę, że odpisali, ale swoje wątpliwości dalej mam ;p. Niestety wiem z doświadczenia, że reprezentanci firmy często nie wiedzą zbyt wiele o machlojkach swojej własnej firmy. Spotkałam się kiedyś z działem PR firmy Khiel's, gdzie zapewniali mnie z wielkim entuzjazmem, że wcale a wcale nie testują - ale materiały dostępne na Internecie mówią coś całkiem przeciwnego. Dlatego uważam, że nie można mieć nigdy 100% pewności... niestety :(.

Kilka spraw, które warto wziąć pod uwagę:

- Kremy BB korzystają z produktów ropopochodnych, jak choćby olej mineralny. Jest to argument, że taki produkt nie jest przyjazny środowisku, bo ropa jest surowcem skończonym, którego eksploatacja jest szkodliwa dla środowiska. Ale z drugiej strony produkty wykorzystywane w kosmetykach produkuje się z pozostałości procesu rafinacji i czy przemysł kosmetyczny będzie z tych pozostałości korzystał czy nie, nie ma wpływu na pęd do wydobycia ropy.

- Wiele kremów BB zawiera produkty odzwierzęce. W przypadku np. Missha Cho Bo Yang BB, w składzie znajdziemy poroże jelenia, bardzo cenione w chińskiej medycynie (proces pozyskiwania nie krzywdzi jelenia), czy cordyceps, czyli zarażoną grzybem lawę ćmy, która w medycynie chińskiej uznawana jest za wyjątkowo korzystne połączenie ying i yang, bo to zwierzę i roślina w jednym (dla odważnych KLIK). Dla mnie osobiście produkty odzwierzęce mają w sobie coś niefajnego... Bo nigdy nie jesteśmy w stanie do końca powiedzieć, w jakich warunkach pozyskano te materiały ze zwierząt. Dlatego też nie spieszy mi się do używania Uguisu No Fun. Nawet używanie kremu z wyciągiem ze ślimaczego śluzu wpędzało mnie w poczucie winy.

- Informacja znaleziona na sieci, ale nie mogę zagwarantować, że na 100% prawdziwa: Wszystkie kosmetyki wprowadzane na rynek chiński muszą przejść fazę testowania na zwierzętach. Każda marka, która ma swoją reprezentację w Chinach takie testy przeszła. Firmy trochę umywają od tego ręce, bo to nie one, ale wyznaczona przez Chiny instytucja prowadzi te testy, ale nie zmienia to faktu, że marka w takich testach uczestniczy. Więc marki jak Skin79 czy choćby Body Shop mają coś na sumieniu.

Wybaczcie jeśli ten wpis jest trochę nieskładny, ale temat testowania jest rozległy i pewnie jeszcze nie raz będziemy do niego powracać.

A jakie jest Wasze podejście? Czy nie macie oporów używać kosmetyków zawierających produkty odzwierzęce? Czy fakt, że kosmetyk jest nie testowany na zwierzętach, zwiększa szanse na to, że go kupicie?

Rozdanie! 5 kremów BB do wygrania!

2012-02-05T07:00:00.000-08:00

Wiecie, że uwielbiam okrągłe liczby i tak się składa, że Azjatycki Cukier przekroczył ostatnio liczbę 2000 obserwatorów oraz wielkimi krokami zbliża się do 10 000 "lubiących" na Facebooku :). Jest mi bardzo bardzo miło, kiedy widzę, że tyle osób interesuje się tym blogiem i daje mi to jeszcze większą motywację do pracy i pisania :D

Dlatego chciałabym zorganizować małe rozdanie :D Mam dla was 5 nowych kremików BB firmy Skin Food! Jest to nowa seria "Afternoon Tea" i zbiera bardzo dobre recenzje na sieci. Kremy są bardzo łagodne dla cery, przyzwoicie kryją, pięknie pachną i dobrze się trzymają. Poza tym jest aż 5 rodzajów, więc każdy może wybrać coś dla siebie :).

Do wyboru:

1. Skin Food Herbaciany BB z miodem i czarną herbatą - nawilża oraz nadaje cerze blask. Ma SPF20 PA+

2. Skin Food Herbaciany BB z brzoskwinki i zielonej herbaty - matujący oraz regulujący dla cery przetłuszczającej się i mieszanej. Ma SPF20 PA++

3. Skin Food Herbaciany BB z wyciągiem z jagód oraz malin - przeznaczony dla cery dojrzałej. Wygładza drobne zmarszczki oraz wyrównuje koloryt cery. Ma SPF30 PA++.

4. Skin Food Herbaciany BB z różą i cytryną - przeznaczony dla cery suchej i wrażliwej. Silnie nawilżający! Ma SPF20 PA++

5. Skin Food Herbaciany BB cynamonowo-jabłkowy - rozjaśniający cerę. Idealny dla osób borykających się z szarawym, niezdrowym odcieniem cery - ten krem pomoże jej nabrać życia i blasku. SPF36 PA++.

Zasady udziału w rozdaniu są proste: musicie być albo "obserwatorami" bloga, albo "polubić" stronę Azjatyckiego Cukru na Facebooku, oraz zostawić komentarz, w którym podacie swój adres e-mail pod którym mogę się z Wami skontaktować, a także który jeden krem z powyżej podanych chcielibyście dostać :).

Jedna osoba - jedno zgłoszenie, jeden krem do wygrania. Osoby niepełnoletnie muszą uzyskać zgodę od rodziców lub opiekunów prawnych na wzięcie udziału w zabawie. Wysyłam nagrody na cały świat! :). Przed wysłaniem zapytam Cię, jaki kolor kremu chcesz dostać: dostępne są odcieniu (1.) jasnym i (2.) ciemniejszym.

Na Wasze komentarze czekam do 14 lutego! :)

"Kciuk w górę", jeśli lubicie rozdania ;D

Zachęcam do zostawiania komentarzy w poniższym okienku :)

Circle lens - "hity i kity"

2012-02-01T09:04:00.000-08:00

Często pytacie mnie o poradę w wyborze soczewek typu circle lens - ale ja sama nie raz chętnie bym kogoś o taką poradę poprosiła ;). Mam na koncie wiele wpadek, gdzie po zakupie okazywało się, że soczewka jest po prostu beznadziejna. Chyba w tej kwestii trzeba po prostu testować metodą prób i błędów.

Dlatego stwierdziłam, że może przytoczę wam historię moich "hitów i kitów" circle lens ;))

I żeby nie było wątpliwości: NIE JESTEM w żaden sposób (ani pośredni, anie bezpośredni) związana ani afiliowana ze sklepem PinkyParadise ani Honey Color. Podaję do nich linki, ponieważ jestem klientką i zazwyczaj właśnie tam kupuję soczewki.

1. Dueba Angel Black - jedne z moich ulubionych, zdecydowanie HIT. Duża, ale nie ekstremalna soczewka z ładnym gradientowym przejściem czarnego barwnika do naturalnego koloru oczu. Dobrze się noszą, wyglądają w miarę naturalnie na ciemnych oczach:

2. XXtra Large Hyper Size Circle Black - moje obecne soczewki. Są bardzo podobne do Dueba Angel Black, ale odrobinę większe i przez to nie wyglądają aż tak naturalnie. Noszą się ok, wytrzymuję cały dzień.

3. EOS Candy Brown - to najbardziej teatralne i nienaturalnie wyglądające soczewki, ale o to właśnie w nich chodziło. Bardzo je lubiłam - dawały efekt nawiedzonego wzroku hehe. Zdecydowanie nie do chodzenia na co dzień, ale na specjalne okazje w sam raz. Komfort noszenia średni - nie więcej jak 6 godzin.

4. Dueba M21 Green - moje pierwsze zielone soczewki. W sumie nie wyglądały źle, dobrze się nosiły, ale nie byłam do końca przekonana do efektu. Zieleń soczewki średnio pasowała do moich brązowych oczu, gradient wyglądał sztucznie, a same soczewki płasko, a efekt powiększenia słaby (choć soczewka jest w teorii duża, nie jest zadrukowana pigmentem do samej krawędzi). Może to po prostu nie mój kolor?

5. Dueba MX21 Aqua - kolejne soczewki z których nie byłam w pełni zadowolona. Mój główny problem: kolor wyglądał dziwnie. Mają ciemny niebieski barwnik, z mocno czarną obwódką. Zmiksowany z moimi brązowymi oczami efekt kolorystycznej mozaiki był OK, ale ani to naturalne, ani teatralne. Może niebieski to też nie mój kolor? ;) Może gdyby były ciut jaśniejsze byłabym z nich bardziej zadowolona. Komfort noszenia OK.

6. "Bambi"/Princess Mimi - jedne z bardziej rozczarowujących soczewek. Nienaturalny wygląd, mały otwór na źrenice (przez co źrenice wyglądają na permanentnie zaciśnięte) i problem z "opadaniem" soczewek - ciężko to opisać, ale wygląda to tak, jakby soczewka była zbyt ciężka żeby utrzymać się na tęczówce i delikatnie zjeżdża w dół :|. Plus za ładny efekt powiększenia oka i dobrą jakość pigmentu na soczewce, ale wiem na pewno, że ponownie ich nie kupię.

7. FreshLook Sterling Gray - te soczewki można kupić w wielu salonach optycznych w Singapurze. Ma ładny kolor, rozświetla oko i wygląda w miarę naturalnie. Problem: prawie zerowy efekt powiększenia. Choć w moim wypadku jakiś tam drobny efekt był, bo mam ekstremalnie małe tęczówki ;). Dobrze się noszą, są lekkie, ale niestety dość drogie. Niestety mają problem z "opadaniem/zjeżdżaniem"/

8. Diamond Brown - bubel wszech czasów! Nawet nie mam zdjęcia w tych soczewkach ponieważ: wyglądają okropnie, mają straszny problem z opadaniem, są mega nie komfortowe w noszeniu. Pigment wcale nie jest złoty, tylko jakiś taki wypłukany żółty z białymi kropkami. Porażka! Najgorsze soczewki jakie kiedykolwiek miałam.

9. FreshKon Alluring Eyes - to moje soczewki na co dzień. Zazwyczaj na zdjęciach, gdzie wydaje się, że nie mam soczewek, mam właśnie te ;D. Kupuję je w lokalnych sklepach optycznych i BARDZO je lubię. To moje ulubione circle lens na co dzień :). Można w nich chodzić cały dzień, nie opadają, wytrzymują dobrze ponad miesiąc codziennego używania. To mój HIT! :)

A jakie soczewki wy testowałyście? :))

Używasz kremu BB? Przeczytaj!

2012-01-28T07:26:00.000-08:00

Korzystasz z kremu BB i po pierwszych kilku tygodniach, kiedy cera wygląda doskonale, jest nawilżona i rozjaśniona, zaczynają się pojawiać pierwsze problemy? Cera staje się chropowata, a pory rozszerzone?

Czy to wina kremu BB? Być może nie zmywasz go poprawnie!

Kremy BB często posiadają w składzie silikony. Wiem, że ostatnio wszyscy pałają do silikonów nienawiścią, ale silikony mają też swoje jasne strony. To właśnie dzięki nim kremy BB magicznie wygładzają cerę, tworzą przepuszczającą powietrze warstewkę ochronną na twarzy i dają podstawę dla innych dobroczynnych składników, takich jak filtry przeciwsłoneczne.

Jednak gromadzący się na cerze silikon też nie jest czymś dobrym. Należy go umiejętnie usuwać. Niestety, nie wystarczy tutaj zwykły żel do twarzy. Jeśli korzystacie z kremu BB, naprawdę polecam wieloetapowe oczyszczanie twarzy - a zwłaszcza olejowanie!

Oleje zmywają wiele typów silikonów - uwzględniając np. cyclomethicone, silikon tradycyjnie uważany za trudny do zmycia. Jeśli nie chcecie inwestować w oleje kosmetyczne, wystarczy zwykła oliwa z oliwek :).

Można też korzystać z mleczka kosmetycznego do demakijażu. Ale ponieważ mleczka często wysuszają cerę, lepiej stosować je tylko wtedy, gdy nałożymy naprawdę grubą warstwę kremu BB.

Jeśli macie jeszcze więcej wytrwałości, proponuję zacząć praktykować 8-kroków oczyszczania twarzy w stylu Azjatek ;). Polecam też regularne peelingi - pomogą utrzymać odpowiednią fakturę skóry.

Na koniec ważna uwaga: przede wszystkim NIGDY nie śpijcie w kremie BB! Choć kremy BB mają szereg dobroczynnych właściwości, jest to mimo wszystko kosmetyk kolorowy. Nasza cera skorzysta o wiele więcej z dobroczynnych właściwości snu, jeśli nałożymy na nią dedykowane na noc kremy.

Czy Wy borykacie się z problemem "zapychającej" się cery? Jak ją oczyszczacie z makijażu?

Jak to jest z chirurgią plastyczną w Azji?

2012-01-26T08:24:00.000-08:00

Zdarzyło mi się swego czasu trafić na jakieś badania, gdzie sugerowano, że potencjalnie nawet do 70% młodych Koreanek poddało się zabiegowi chirurgi plastycznej.... Czy znaczy to, że większość Azjatów jest gotowa "pójść pod nóż"?

Odpowiedź jest - jak zwykle - dużo bardziej skomplikowana. Podejście do chirurgi plastycznej zmienia się w zależności od kraju. Ale jedno trzeba powiedzie jasno: wymagania urodowe, stawiane przed azjatyckimi celebrytami (i nie tylko), są niesamowicie wysokie. Tu już nie chodzi o to, aby być ładnym - trzeba być perfekcyjnym!

Korea jest tutaj bardzo dobrym przykładem. Fani i anty-fani koreańskich celebrytów bywają ekstremalnie krytyczni wobec swoich idoli i nie szczędzą im przykrych komentarzy na temat najdrobniejszej wady (wręcz domagają się, aby idol poddał się jakiemuś zabiegowi!). Dlatego koreańskie idolki są do siebie bardzo podobne - większość ma idealnie chudziutkie twarze w kształcie litery "V", wąziutkie, dobrze zarysowane nosy, wysokie załamanie powieki i maleńką ilość tłuszczu na swoim chudawym ciele.

Popularne operacje w Korei:

- Usuwanie nadmiarowej szczęki

- Redukcja kości policzkowych - reklamy tego zabiegu widziałam w seulskim metrze!

- Zwężanie i podnoszenie nosa:

Podobne trendy można zobaczyć w Taiwanie, powoli też w Chinach... Ale jak sprawa wygląda w Singapurze?

Singapur, Malezja, Indonezja i inne kraje w tym rejonie świata mają bardziej trochę bardziej konserwatywne podejście do chirurgi plastycznej. Otwarte pójście pod skalpel nie jest uznawane za "gustowne", ale presja bycia pięknym dalej funkcjonuje. Singapurki sięgają więc po różne zabiegi kosmetyczne, które modyfikują wygląd, ale rzadko są pełną ingerencją w strukturę twarzy lub reszty ciała.

Przede wszystkim rządzą wypełniacze, które wstrzykuje się w mostek nosa (aby był wyższy i smuklejszy), w brodę (aby nadać twarzy kształt litery V), jak i w zmarszczki lub kości policzkowe. Nawet do powiększania biustu używa się wstrzykiwanych wypełniaczy (dla odważnych - videoblog sławnej singapurskiej blogerki, która robi sobie takie powiększanie klik).

Drugim najpopularniejszym zabiegiem jest botox... a panie botoksują chętnie i często, bo zabieg niedrogi i dostępny w wielu salonach kosmetycznych.

Blogerka Xiaxiue i jej "wypełniona" broda

Ci w Singapurze, którzy otwarcie przyznają się do zabiegów kosmetycznych, spotykają się nieraz z dużą krytyką. Właściwie nie jestem do końca pewna, o co to całe oburzenie; myślałam, że może niektórzy czasem lubią po prostu pokrytykować blogerów ;-). Ale w pracy mam jedną koleżankę, która swój perfekcyjny wygląd zawdzięcza właśnie kosmetyce i jest też częstym obiektem plotek i komentarzy w stylu "lepiej wyglądała przed" - na ile to prawdziwa opinia, a na ile zawiść? Ciężko czasem powiedzieć...

Popularne są też wszelkiego rodzaju zabiegi laserowe - laser CO2 (masa małych nakłuć laserem powoduje usuwanie blizn i poprawę napięcia cery) ostatnio bardzo zyskuje na popularności; podobnie spectral i oczywiście zabiegi RF (radio-frequency). Jest też dużo okazjonalnie wybuchających "szałów", jak na przykład IPL, który kiedyś był mega popularny, albo ostatni niby-hit cryotheraphy, gdzie zamraża się fałdki tłuszczu xD.

Współcześnie coraz trudniej powiedzieć, czy zabieg, który nie powoduje naruszenia ciągłości skóry, ale modyfikuje czasowo lub trwale wygląd, jest już chirurgią plastyczną, czy jeszcze nie...

Jakie jest Wasze zdanie - czy okazjonalny wypełniacz i botoks to już chirurgia plastyczna, czy zabieg kosmetyczny? Gdzie dla Was leży ta granica?

Beckii Cruel - idolka Japończyków pochodząca z Europy

2012-01-22T06:54:00.000-08:00

Wpis o Beckii Cruel obiecałam Wam wieki temu, przy okazji notki o przedziwnym fenomenie internetowym, jakim jest Magibon. O Becki wcale pisać nie łatwo, bo jej historia jest dość nietypowa.

Od czego się zaczęło? W 2009 roku, ledwie 14 letnia, chudziutka i drobniutka mieszkanka wyspy Man ustawiła kamerkę w swoim pokoju, po czym nagrała serię podskoków i podrygów do piosenki, która w tym czasie była niszową internetową sensacją (w sensie, wiele osób również nagrywało do niej swoje wersje taneczne) w środowiskach fanów mangi i anime.

Filmik Becki stał się szybko internetową sensacją i najczęściej oglądanym filmikiem tanecznym w Japonii. To nie lada wyczyn, jako że oglądanie filmików na YouTube nie jest wcale tak popularne w Kraju Kwitnącej Wiśni.

Becki, fanka mangi i anime, jak i cosplayów, wypuściła potem kilka innych roztańczonych filmików, które przyciągały coraz więcej fanów. Razem z fanami napłynęły propozycje od firm marketingowych oraz agencji talentów. Becki podpisała umowę z agencją i wyjechała do Japonii na swój pierwszy z wielu krótkich wyjazdów, gdzie pojawiała sie na cosplayach i spotkaniach z fanami.

Co przyciągnęło Japończyków do Becki? Może dla nas, według standardów europejskich, Rebecca nie jest szczególną pięknością - ale według japońskich kanonów piękna, Becki zwraca uwagę. Jest bardzo smukła (jeśli nawet nie wychudzona...), ma puszyste ładne włosy, twarz w wielce pożądanym kształcie litery V, małe usta, ładnie zarysowany nos oraz duże, rozmarzone oczy - praktycznie ideał. Becki ma też doskonałą intuicję do nagrywania filmików, które przemawiały do japońskiej publiczności; przykład: przed rozpoczęciem filmiku, Becki niby przypadkiem prezentowała swoją uroczą buźkę w zbliżeniu, czasami dukając japońskie słówka.

Kariera Becki okazała się jednak pełna dziwnych zawieruszeń. Mimo, że Becki wypłynęła do sławy tańcząc, jej japońska agencja talentów uparła się, aby promować ją jako piosenkarkę. Do towarzystwa dodano jej dwie dodatkowe koleżanki (również internetowe sensacje), które jednak nie miały tej charyzmy oraz talentu co Becki. Zespół wydał parę wątpliwych piosenek, po czym przygasł...

W filmie dokumentalnym, nakręconym przez BBC, widać też jak bardzo Becki oraz jej rodzina nie radzą sobie z japońskimi realiami bycia idolem. Rodzice krzywią się na forsowany przez agencję lolitkowaty image córki, a ona sama wydaje się zniesmaczona faktem, że jej filmiki oglądane są głównie przez 40 letnich mężczyzn.

Na chwilę obecną Becki zerwała kontakty ze swoją japońską agencją, cytując jako powód błedy w zarządzaniu jej image oraz brak wystarczających starań. Niedawno wypuściła swój pierwszy singiel "You can't kiss me" - lekki kawałeczek muzyczny, w którym niewiele tańczy, ale dużo śpiewa i liczy, że jej sukces oparty wyłącznie na rynku cyfrowym, nakłoni jakąś większą wytwórnię płytową do podpisania z nią kontraktu.

Dla mnie obserwowanie Becki jest bardzo ciekawe. To zdecydowanie urocza i tanecznie utalentowana dziewczyna. Bardzo fajnie jest też kibicować komuś, kto lubi niszowy świat mangi i anime. Z drugiej jednak strony, nie rozumiem, czemu upiera się przy byciu piosenkarką - nie chodzi o to, że ma jakiś tragiczny głos czy gust, ale taniec i zabawianie publiczności swoją osobowością idą jej dużo lepiej. Bardzo lubię też filmiki, gdzie pokazuje jak się uczesać, itp.

Myślę, że jednak najbardziej kontrowersyjnym było dla mnie zobaczyć, w jak wielki dyskomfort wpędza Becki fakt, że jej taneczne filmiki oglądane są przez dojrzałych mężczyzn. Jeśli się wygina swoje skąpo ubrane ciało na wizji i aspiruje do miana japońskiego idola, to chyba nie ma co liczyć na inną publiczność :P.

Jeśli możecie, wesprzyjcie Becki! :)

Jej kanał YT: http://www.youtube.com/user/xBextahx
Jej FB: http://www.facebook.com/OfficialBeckii
Jej blog: http://beckii.co.uk/
Jej Twitter: http://twitter.com/beckiicruel

Z innej perspektywy: Ganguro

2012-01-20T08:30:00.001-08:00

Chyba każdy słyszał o ganguro - o Japonkach w szalonych makijażach, utlenionych włosach oraz o ciemnej skórze. Ale ile naprawdę wiecie o nich?

O ganguro ciężko mówić z pominięciem kilku słów wstępu, ponieważ świat Zachodu skonsumował informację o nich bardzo powierzchownie - ot, zwariowane nastolatki, które chcą wyglądać, jak koleżanki z Ameryki. Tutaj po raz kolejny pojawia się motyw, gdzie "biały" człowiek głęboko wierzy, że biedny zakompleksiony Azjata chce na siłę zmienić swoją rasę, bo jest nieszczęśliwy, że urodził się... Azjatą.

Jeśli jednak na chwilę porzucimy ten mit, kultura ganguro odkryje przed nami drugie dno.

Od razu zaznaczam, że nie będę się tutaj wdawać w wyliczanie wszystkich podtrendów tej stylistyki, jak Yamanba czy Mamba, itd. Kiedy mówię ganguro, mam na myśli całą grupę tych subkultur.

Kim zatem naprawdę są - a raczej były... trend przygasa od około roku 2000 - ganguro? By odpowiedzieć na to pytanie, trzeba spojrzeć szerzej na kontekst społeczny, w jakim ten nurt się wykształcił.

Japonia znana jest ze swojego ultrasztywnego systemu społecznego, gdzie każdy przejaw indywidualności jest tępiony, zaś ludzie podążają utartą ścieżką schematów. Ganguro jest swego rodzaju buntem przeciw takiemu życiu. Ganguro są zaprzeczeniem japońskich ideałów piękna. Japończycy cenią mleczno-białą skórę; ganguro palą swoją na ciemny brąz. Japończycy cenią gęste, piękne włosy; ganguro utleniają je do granic możliwości, niszcząc je w całym procesie. Japończycy cenią naturalne piękno; ganguro używają teatralnego makijażu.

Ganguro to nie tylko styl ubierania się - to też styl bycia i szukania swojego miejsca w społeczeństwie. Ganguro często organizowały się w kółka wsparcia, gdzie znajdywały coś, co nie jest łatwo dostępne w sterylnym systemie społecznym Japonii - akceptację, wsparcie, poczucie przynależności oraz celu.

W kulturze ganguro nie chodziło o to, aby być pięknym - chodziło o to, aby właśnie być "brzydkim" i sprzeciwić się wymaganiom społecznym. To wizualny bunt. Nie próba upodobnienia się do "białego" człowieka (wiem, jak ciężko niektórym jest się pogodzić z tą myślą ;)).

Echa początków ganguro do dzisiaj widać w kulturze współczesnych gyaru, które są dojrzalszą i bardziej "udomowioną" wersją ganguro. Gyaru zamieniły ciemną opaleniznę na promienną cerę, wielkie blond włosy na bardziej stonowane fryzury; makijaż dalej jest wyraźny, ale nie teatralny. Choć gyaru wyglądają bardzo przyjemnie dla oka, stereotypowa dziewczyna gyaru powinna być niezależna, zbuntowana, materialistyczna; zainteresowana flirtowaniem i chłopakami. Czyli dalej trochę siłuje się ze standardami społecznymi, ale nie tak bardzo jak dawniej.

Gdy patrzę na polskie celebrytki, to mam wrażenie, że czasami wyglądają jak ganguro... ze swoja ciemną opalenizną i mocnym makijażem mogłyby spokojnie wmieszać się w tłum japońskich ganguro.

Albo weźmy na przykład spalone na skwarki Polki z wielgaśnymi tipsami, sztucznymi rzęsami i utlenionymi do niemożliwości włosami... Czyż nie przypominają Wam nurtu ganguro? W Polsce te trendy mają całkowicie inną genezę. Dla nas Polaków, opalenizna to raczej znak statusu - kiedyś opalenizna oznaczała możliwość wyjazdu na słoneczne wakacje. Dziś prawie każdy może sobie na taki wyjazd lub chociaż wizytę na solarium od czasu do czasu pozwolić, ale opalenizna i ogólnie potrzeba wyodrębnienia się z ogółu społeczeństwa dalej pozostawiła swój ślad na polskiej estetyce i kulturze piękna. Podobnie jest w Japonii.

Patrząc w ten sposób, można by powiedzieć, że polskimi odpowiednikami buntu ganguro są dziś bladolice odmawiające opalania! ;D

Czy piegi mogą odpaść? ;)

2012-01-17T07:07:00.001-08:00

Jakiś czas temu, salon kosmetyczny, do którego czasem uczęszczam, zaproponował mi w ramach swych usług konsultacje z dermatologiem. Bardzo mi się pomysł spodobał, ponieważ - jak pewnie wiecie - bardzo martwię się o przedwczesne starzenie mojej suchej i cienkiej skóry.

Pełna nadziei na poznanie jakiegoś magicznego sekretu wiecznie młodych Azjatek, pomaszerowałam więc na spotkanie ze specjalistą. Okazało się jednak, że pan doktor nie miał najmniejszego zamiaru rozmawiać ze mną o poprawianiu jędrności mej słabnącej cery... właściwie od momentu, gdy mnie zobaczył, jedyne co skupiało jego uwagę, to moje piegi.

Nie jest to dla mnie pierwszy raz, kiedy w Singapurze ludzie kompletnie fiksują na temacie pigmentacji, i choćby ich zapewniać 100 razy, że ilość piegów nie przeszkadza mi wcale, oni i tak będą tragizować i przeżywać, prawie jakbym na twarzy miała przyczepionego przynajmniej małego mutanta z kosmosu. Ta sama sytuacja powtarza się w każdym salonie kosmetycznym czy przy ladzie sklepowej - jak tylko Singapurczyk wypatrzy moje piegi, od razu zakłada, że moją misją życiową jest się ich pozbyć.

Zrezygnowana, stwierdziłam więc, niech będzie: posłucham, co pan dermatolog ma do zaproponowania w kwestii piegów. Może jeśli się ich pozbędę, będziemy mogli pogadać o kwestiach, które mnie naprawdę interesują :P

Po dłuższej konsultacji, w ramach której między innymi dowiedziałam się, że zdaniem pana dermatologa używanie filtrów poniżej SPF 50 jest stratą czasu, i że jeśli poważnie myślimy o swojej cerze, to 50 to mus, zaproponował, że potraktuje moje piegi laserem typu spectral.

Sam zabieg nie był jakiś szczególny, wielkich zmian skóry po nim też nie zauważyłam. Ale podczas zabiegu, miły pan doktor zaproponował, że w ramach testu zrobi coś specjalnego na 3 piegach na krawędzi mojej twarzy i zobaczymy czy zadziała. Ponoś po tym zabiegu, moje piegi miały... odpaść.

Przed zabiegiem wyglądały mniej więcej tak (zdjęcie sprzed kilku miesięcy.. jakoś nie pomyślałam, aby strzelić fotkę przed samym laserowaniem):

Zaraz po zabiegu - zaczerwienione i odrobinę piekące:

Dzień 2 - wygląda jakby mnie ktoś dziabnął widelcem:

Dzień 3:

Dzień 4 - zrobiły się strupki:

Dzień 5 - strupki odpadły:

Dwa tygodnie później - praktycznie nie ma śladu:

Dwa ostatnie zdjęcia są robione przy sztucznym świetle, dlatego są takie czerwone.

Przyznam, że jestem bardzo zszokowana, że coś takiego jest nawet możliwe. Mam ustaloną już kolejną wizytę u tego samego dermatologa i mam zamiar poprosić go, aby może tak "zlaserował" kilka większych i ciemniejszych piegów.

Z tego co się zorientowałam, ten zabieg nadaje się jedynie dla osób o naturalnie jasnej cerze, więc nie jest powszechnie praktykowany w Singapurze - większość rdzennych mieszkańców ma cerę jednak w ciemniejszych, oliwkowych odcieniach.

Czy wiecie może, czy ten zabieg jest popularny w Polsce? Ktoś próbował?

Pomożecie? + "Top 10", czyli 10 ulubionych wpisów

2012-01-14T05:47:00.000-08:00

Hej Kochani! :)

Zanim przejdę do zliczania moich "Top 10" wpisów z tego bloga, chciałabym się do Was zwrócić z małą prośbą. Podkuszona jakimś tajemniczym impulsem (albo podświadomym szukaniem pretekstu do podróży do Polski), zgłosiłam bloga Azjatycki Cukier do konkursu "Blog roku 2011" i przyznam bez bicia, że byłoby mi bardzo miło, gdybyście pomogli mi w tej inicjatywie, jeśli oczywiście zgadzacie się, że ten blog rzeczywiście zasługuje na takie miano :). Pomóc można wysyłając SMS o treści "H00669" na numer 7122. Koszt to 1,23 PLN, ale organizator konkursu przeznacza cały dochód na cele charytatywne.

Azjatycki Cukier zaczęłam pisać, gdyż mieszkając jeszcze w Polsce sama bardzo chciałam czytać blog o właśnie takiej tematyce - przybliżający świat azjatyckich patentów kosmetycznych, sekretów urodowych, jak i ciekawostek kulturowych z życia codziennego. Teraz takiego bloga piszę sama :)

Teraz czas na moje personalne "Top 10", czyli 10 postów, z których jestem w jakiś tam sposób dumna i uważam, że naprawdę warto je przeczytać :).

Życie w Singapurze: 10 zaskakujących faktów z singapurskiej codzienności - czyli co mnie zaskoczyło i do czego musiałam się przyzwyczaić mieszkając w "Mieście Lwa" :)
„Idol” w kulturze współczesnej Japonii - na długo przed moim wyjazdem fascynowali mnie artyści z Japonii; pod kolorową otoczką kryje się jednak cały świat zagmatwanych zależności kulturowych, których odkrycie potrafi nieźle zszokować.
Smooth E Baby Face Foam na wesoło ;) - prawdopodobnie najlepsza seria reklam na świecie ;)
Kilka trików jak wydłużyć optycznie sylwetkę, prosto z Azji - polecany wpis dla osób niewysokich :)
Nie taki hijab straszny - Singapur jest krajem częściowo muzułmańskim i na dodatek otoczony krajami muzułmańskimi; kontakt z tą kulturą jest dla mnie ogromnym odkryciem i prawdziwą podróżą kulturalną - ciągłym zderzaniem się ze stereotypami i mitami.
Sekrety pięknej cery prosto z Indii - zawsze mi się wydaje, że na Azjatyckim Cukrze jest zdecydowanie za mało wpisów o Indiach! A przecież Hinduski to jedne z najpiękniejszych kobiet na świecie, zaś ich patenty urodowe często korzystają z zasobów szafek kuchennych.
Ramayana – zrozumieć koncepcję kobiecości w Azji - to kulturowy "must read"! Ramayana na najpowszechniej znana na świecie legenda, a jej bohaterem jest kobieta! Jej cechy charakteru są świetną reprezentacją tego, co się w Azji w kobietach ceni.
Sekrety pięknej cery Azjatek: DIY, czyli zrób to sam - jeśli chcecie mieć cerę tak promienną jak Azjatki, wcale nie trzeba od razu inwestować w drogie kosmetyki, gdyż wiele sposobów dbania o cerę można odtworzyć w domowym zaciszu :).
Pomysły na fryzury w stylu Japonskich gyaru - mało kreatywny wpis, ale te fryzury są do teraz moimi ulubionymi :) Choć do teraz nie udało mi się wykombinować tego koczka z warkoczyków.
3 rady na poprawę stanu cery, które ciągle słyszę w Singapurze - rzadko dopada mnie szok kulturowy, ale czasem jak słyszę popularne porady jak dbać o cerę, to własnym uszom nie wierzę xD

A jakie są wasze ulubione wpisy?

Atak futrzaka.

2012-01-13T01:05:00.000-08:00

Futerkowe kamizelki i kurteczki nie są może niczym nowym, ale ostatnio jakoś sporo ich widuję na Gmarkecie. Wygląda na to, że zrobiły się całkiem popularne.

Sama jakoś nie mam do nich przekonania (generalnie do futer... nawet sztucznych) i zawsze wydawało mi się, że taki ciuch będzie wyglądał tandetnie. Ale muszę przyznać, że na Koreankach nawet nie wygląda to tak tragicznie. Może dlatego, że Koreanki mają niesamowity talent to wyglądania dobrze i takiego stylizowania swoich strojów, że zawsze wyglądają dobrze?

Myślę, że takie ubranko dobrze na nich wygląda, gdyż są one wystarczająco drobne, aby wielkość i puchatość futrzaka nie powodowała, że wyglądają na olbrzymki.

A co Wy myślicie o futrzaku? :) Nosiłybyście go w podobnych stylizacjach jak Koreanki?

Japonka, która się nie starzeje .

2012-01-04T06:27:00.000-08:00

Myślę, że wiele osób słyszało już o Masako Mizutani, ale jej przypadek jest tak fascynujący, że zasługuje ona na upamiętniający wpis na Azjatyckim Cukrze! ;)

Kim dokładnie jest Masako? To przepiękna 43 letnia (ur. 1968 r.) kobieta, która mimo swojego wieku zachowuje czar oraz twarz nastolatki!

To co czasami zdradza jej wiek, to niekoniecznie trafione wybory w kwestii fasonów i kolorów ubrań, ale poza tym trzeba jej przyznać mistrzostwo w makijażu i dbaniu o cerę!

Masako szczyci się tym, że swojej urody nie zawdzięcza skalpelowi. Więc co jest zasługą? Niestety ciężko powiedzieć, gdyż odkąd media zwróciły na Masako uwagę pojawiło się wiele firm i sponsorów gotowych płacić jej za polecanie właśnie ich produktów.

Urocza Japonka nie jest jedynym przypadkiem kobiety "bez wieku", jest coraz więcej celebrytek jak i normalnych kobiet, które nie ulegają upływowi czasu. Co powiecie na małą serię na blogu poświęconą prewencji przeciw starzeniu?

Kto jest za, proszę o kciuk w górę ;) *jeśli nie widzisz przycisku Facebook proszę odśwież stronę przy użyciu kombinacji klawiszy CTR+F5*

Moja kolekcja kremów BB

2012-01-02T04:13:00.000-08:00

Obecnie w kolekcji :)

- Grzybkowy Skin Food - mój ulubiony krem na co dzień
- Skin79 Hot Pink - alternatywny krem na co dzień, kiedy moja cera potrzebuje dodatkowej dawki blasku
- Bio-Essence platinum - krem do zadań specjalnych. Mój ulubiony na wyjścia i dni, gdzie muszę wyglądać idealnie. Daje efekt bladej cery, który się w Azji ceni. Minus za rozwalające się opakowanie :|
- Ginvera BB Cream - zapasowy krem BB, który trzymam w pracy. Daje naturalny efekt, zakrywa cienie pod oczami i zaczerwienienia. Bardzo się leje, przez to ciężko go używać :(
- Maybeline BB cream - bubel! To nie żaden krem BB, tylko zwykły podkład >:|

A ile kremów jest w waszej kolekcji? Jakie kremy polecacie na jakie okazje? :D