निरंकुश

कुठे जातो तुमचा आयकर ? - ४

2012-01-13T20:25:00.002+05:30

आकाश टॅबलेट विकत घेण्यात

मागील वर्षी ऑक्टोबरमध्ये मनुष्यबळ विकास मंत्री कपिल सिब्बल यांनी वाजत गाजत आकाश टॅबलेटचे उद्घाटन केले. खुल्या बाजारात याची किंमत २५०० रु. असून सरकार सुरुवातीला १,००,०० टॅबलेट्स विकत घेवून विद्यार्थ्यांना सवलतीच्या दरात १७५० रुपयांना देणार आहे.(अजून पुढे किती टॅबलेट्स घेणार ते नक्की नाही.) साहजिकच यासाठी लागणारा आर्थिक भार सर्वसामान्यांच्या माथी पडणार आहे.

आकाश टॅबलेटचे reviews अतिशय वाईट आहेत. त्यातील काही मुख्य दुर्गुण म्हणजे -
१) कालबाह्य resistive touch तंत्रज्ञान (जे फोनसोबत एक वेळ ठीक आहे पण टॅबलेटसोबत म्हणजे फारच वाईट आहे.)
२) अतिशय कमी प्रोसेसिंग पॉवर (366 Mhz)
३) ३ तासांपेक्षा कमी चालणारी battery.
४) फक्त wi-fi ने जोडले जाणारे इंटरनेट
५) Android App Market मधून apps install न करता येणे.
६) टॅबलेट जरा वेळ वापरल्यावर गरम होणे.
याशिवाय वाईट touch response, USB कनेक्ट न होणे, hang होणे असे सुद्धा बरेच दुर्गुण आहेत.

अश्या टॅबलेटचा वापर करून नक्की कोणत्या विद्यार्थ्यांचा नक्की कसा फायदा होईल हेसुद्धा सरकारने स्पष्ट केले तर चांगले होईल. आपल्या इथे प्राथमिक शिक्षणाची अवस्था आधीच वाईट आहे. (पटपडताळणी मोहिमेचे पुढे काय झाले ते कोणालाच माहित नाही). बऱ्याचश्या खेड्यात पुरेसा वीजपुरवठा नाही, वाय-फाय तर दूरचीच गोष्ट आहे. असे असताना हा सरकारी पॅड बनवायची काही गरज नव्हती. नुसता पॅड देवूनसुद्धा काही उपयोग नाही, सोबत पुस्तकांचे ओझे आहेच. पॅडबरोबर पुस्तके डिजिटल format मध्ये रुपांतरीत करण्याच्या दृष्टीने काहीतरी प्रयत्न केले असते तर ठीक होते. पण तसेही काही दिसत नाही. त्यामुळे गाजावाजा करून केलेला हा प्रयत्न फसण्याचीच चिन्हे आहेत.

जाता जाता, टॅबलेट ऑर्डर केलेल्या लोकांना टॅबलेट कधी मिळणार हासुद्धा एक कुतूहलाचा विषय आहे. एका बातमीनुसार, १४ लाखांपेक्षा अधिक टॅबलेटची नोंदणी झाली असून कंपनीच्या हैद्राबाद येथील कारखान्याची उत्पादन क्षमता सध्या महिन्याला फक्त २००० टॅबलेट्स एवढीच आहे. एप्रिल पर्यंत नवीन कारखाने काढून दिवसाला ७०,०००-७५,००० टॅबलेट्सचा पुरवठा होईल असा फक्त अंदाज आहे.

window shopping

2011-08-22T17:10:00.002+05:30

ट्रेकिंग करताना किल्ल्यांतून फिरताना जुन्या काळातील window shopping बद्दल मनात आलेला एक विचार -

कदाचित जुन्या काळीही राजघराण्यातील लोक window shopping करत असतील. कदाचित ते जरा वेगळ्या प्रकारचे असेल. ते सध्यासारखे नसेल तर खरोखरचे शॉपिंग असेल. राजघराण्यातील राण्या किल्ल्याच्या खिडकीत बसून "तो दूरवर दिसणारा किल्ला आपल्याकडे हवा" किंवा "त्या शेतात फार आंब्याची झाडे दिसत आहेत. तिकडे आंबे आण जरा" असे म्हणत असतील का ? आणि जर एखादा "शौकीन" राजा असेल तर "ती नदीकाठी कोण नवीन मुलगी दिसते आहे रे ? जरा चौकशी करा" असे म्हणत असेल का ?

2011-08-09T11:18:00.002+05:30

भारतीय बुद्धी अमेरिकेला भारी

भारतीय मिडियाला कोणत्याही गोष्टीतील "भारतीय कनेक्शन" शोधायची हौस का आहे हे मला समाजत नाही. उद्या ओबामांचे भारतीय कनेक्शन सांगताना त्यांच्या लहानपणीच्या घराजवळील चौकात जो मेक्सिकन भिकारी होता त्याला भारतीय अन्न आवडायचे, अशी बातमी आली तर मला नवल वाटणार नाही.

2011-08-06T12:08:00.001+05:30

पुण्यातील रस्त्यांवर गाडी चालवताना सिग्नलला थांबणे म्हणजे real-life tetris खेळण्यासारखे आहे असे मला वाटू लागले आहे. सिग्नलला वाहनांच्या ३-४ रांगा लागलेल्या असतात. आपल्या गाडीचा आकार आणि कुठल्या दिशेला वळायचे आहे ते बघून एका रांगेत उभे राहायचे. सिग्नल जास्त वेळ असेल तर सगळ्या रांगेतील इंच-न-इंच जागा भरते. टेट्रीस मध्ये ज्या प्रकारे सगळ्या रांगा पूर्ण भरल्या कि लगेच गायब होतात त्याच प्रकारे सिग्नलला भरलेल्या रांगा सिग्नल सुटला कि लगेच गायब होतात आणि नवीन रांगा लागतात.

तुरुंगातील दरोडेखोराची चोरी करण्यासाठी बाहेर जाण्याची मागणी

2011-08-02T21:33:00.004+05:30

येरवडा, पुणे - येरवडा तुरुंगात नुकत्याच दाखल झालेल्या प्रकाश पातोळे उर्फ पक्या या अट्टल दरोडेखोराने आपल्याला चोरी करण्यासाठी बाहेर जाऊ द्यावे या आशयाचा अर्ज आज जिल्हा कोर्टात दाखल केला. आपले कुटुंब उपजीविकेसाठी आपल्यावर अवलंबून असून चोरी करणे हा आता आपला व्यवसाय झाला असून तो करण्यासाठी परवानगी मिळावी असे त्याने केलेल्या अर्जात म्हणाले आहे.

गेल्याच पक्याला आठवड्यात चोरी करताना रंगेहात पकडण्यात आले होते. त्याच्या नावावर दरोडा, घरफोडी, पाकीटमारीचे अनेक गुन्हे नोंदवलेले आहेत. अटक झाल्यापासून तो येरवड्याचा तुरुंगात आहे.

चोरीच्या परवानगीचा अर्ज करून त्याने सर्वत्र एकच खळबळ उडवून दिली. 'आपली पत्नी आणि तीन मुलांच्या पालनपोषणाची जबाबदारी आपल्यावर आहे. चोरीच्या व्यवसायावरच आपले पोट अवलंबून आहे. त्यामुळे हा व्यवसाय करण्याची अनुमती आपल्याला मिळावी. शिवाय, संसद, राज्य विधानसभेच्या अधिवेशनाच्या दरम्यान मला माझ्या भागातील लोकप्रतिनिधींपर्यंत माझ्या भागातील प्रश्न पोचवायचे आहेत.' अशी मागणी त्याने केली आहे.

(संपूर्ण काल्पनिक..)

काय म्हणता ?

2011-05-30T18:51:00.008+05:30

"काय राजा, काय म्हणतोस ? शिक्षण संपले न तुझे आता ? आता पुढे काय ? नोकरी ? कुठे ? तुला Infosys मध्ये पण मिळाली होतीस ना ? मग तिकडे का नाही जात ? माझ्या अमुक-अमुक चा तमुक आहे Infosys मध्ये"

"काय राजा, काय म्हणते नोकरी ? तुम्हा IT वाल्यांची ऐट असते एकदम. ५ दिवस काम, २ दिवस आराम !"
"काय राजा, कालची रेव्ह पार्टी आणि अटकेची बातमी वाचलीस का ? IT वाले होते म्हणे बरेच. तुझ्या ओळखीचे होते का कोणी ? तुम्ही असले काही करत नाही ना ? तुम्ही चांगल्या संस्कारी घरातील मुले असे काही करणार नाहीच म्हणा, पण काळजी वाटते म्हणून विचारले."

"काय राजा, नोकरी लागली, आता जागेचे काय ? काय म्हणतोस ? भाव वाढलेत ? ते पण आहेच म्हणा, पण खरे सांगू का, तुम्हा IT वाल्यांमुळेच पुण्यात जागेच भाव एवढे वाढले आहे. "

"काय राजा, अमेरिकेला जाणारेस म्हणे, छान छान, इकडे परत येणारे का तिकडेच settle होणार आता ?"

"काय राजा, आहे का ओळख ? नाही तू आता अमेरिका रिटर्न, तू कशाला आमची ओळख ठेवतोस ?"
"काय राजा, आता लग्न कधी ? का जमवले आहेस तू तुझे तुझे ? तसे असले तरी आम्हाला सांगितलेस तरी चालेल हो ! हल्लीची पिढी पुढारलेली आहे. "
"काय राजा, कसा चालू आहे संसार ? लग्न बाकी उत्तम झाले हो ! आणि आपल्यातीलच केलीस हे उत्तम !"

"काय राजा, good news कधी देणार आहेस ?"

"राजा, good news मिळाली हो ! अभिनंदन !"
"राजा, मुलगा अगदी गोड आहे, तुझ्यावरच गेलेला दिसतोय."
"काय राजा, काय नाव ठेवलेस मुलाचे ? अथर्व ? उत्तम !"

"काय राजा, मुलाला कोणत्या शाळेत घालणार आहेस ? तू काय इंग्रजी शाळेतच घालणार म्हणा ! फिया केवढ्या वाढल्यात हल्ली ! तरी तुमचे double income आहे, त्यामुळे तुम्हाला काही टेन्शन नाही. "
.
.
.
(अशीच बाष्कळ बडबड..)
.
.
.
"काय राजा, मुलाला पण कॉम्पुटर इंजिनियर करणार का ?"
"काय राजा, पेढे कुठे आहेत अथर्वच्या बारावीच्या निकालाचे ? "

"काय राजा, मुलाला कुठे मिळाली admission ? PICT ? हे कुठे आहे ? हल्ली काय म्हणा, गल्लोगल्ली कॉलेजेस निघाली आहेत. पैसे फेका आणि डिग्र्या घ्या. "
.
.
"काय अथर्व, शिक्षण संपले ना तुझे ? आता पुढे काय ?"

Random Thoughts - 12

2011-05-03T09:26:00.003+05:30

१) पुण्यातील खड्डे आणि गतिरोधक यांची तुलना -
साम्ये -
रस्त्यावर कुठेही, कोणत्याही आकारात, कोणत्याही कारणाशिवाय उगवतात.
एकदा उगवले कि लवकर जात नाहीत.
गाडी २ फुटावर नेल्याशिवाय त्यांचे अस्तित्व लक्षात येत नाही.
दोघांमुळे पाठीला तेवढाच त्रास होतो.
फरक -
गतीरोधकामध्ये खड्डा असू शकतो. खड्ड्यात गतिरोधक नसतो.

२) १०० च्या स्पीडने दुचाकी चालवताना रस्त्यावर समोर कुत्रा आल्याचा अनुभव आला आहे का कधी ? ज्याप्रमाणे Infinite improbability drive विश्वातील प्रत्येक ठिकाणी almost एकाच वेळी जाऊन येते, त्याचप्रमाणे कुत्रा दिसल्यापासून अपघात होईपर्यंत/ टळेपर्यंत almost एकाच वेळी सगळ्या विचारांना भेट देऊन येते.

३) " काय बोलले आहे यापेक्षा ते कोणी बोलले आहे हे जास्त महत्वाचे आहे." - पु. ल. देशपांडे
सध्या या वाक्याचा बराच अनुभव येताना दिसतोय. राजकारणात तर फारच !

वरील वाक्यासमोर पुलंचे नाव लिहिण्यामागे दोन उद्देश आहेत. पहिले म्हणजे हे त्यांचे वाक्य आहे आणि जर तुम्हाला हे वाक्य समजले असेल तर दुसरा उद्देश सांगायची गरज नाही.

४) पुण्यात सिटीप्राईडचे अजून एक मल्टीप्लेक्स चालू होणारे. ते वाचून माझ्या मनात आलेला हा ग्राफ -

५) अमिताभ आता दिसेल ते उत्पादनांच्या जाहिराती करत आहे. आता फक्त sanitary napkin ची जाहिरात बाकी आहे. कदाचित काही दिवसांत तो ती पण करेल. अक्चुली, ती जाहिरात कशी असेल याबद्दल मी अंदाज केला आहे. जाहीरातीत अमिताभ म्हणेल, "आयुष्याच्या एका टप्प्यावर मला जीवनसाथी म्हणून दोन पैकी एका स्त्रीला निवडायचे होते. मी जयाला निवडले कारण तिच्याजवळ होता आत्मविश्वास, जो फक्त ... वापरून मिळतो."

पुणेकर काय काय करतात ?

2011-04-19T22:22:00.001+05:30

नववर्षाचे जल्लोषात स्वागत करतात.
गुलाबी थंडीचा आस्वाद घेतात.
भक्तीरसात चिंब होतात.
स्वरगंगेत न्हाऊन निघतात.
उकाड्याने हैराण होतात.
महागाईने/भारनियमाने त्रस्त होतात.
साथीच्या रोगाने रुग्णशय्येवर पडतात.
खरेदीचा मनमुराद आनंद लुटतात.
पावसाळ्याचा सुरुवातीला "आयुधे" विकत घेवून सज्ज होतात.
एखाद्यास उस्फुर्त मदत करतात.
एखाद्याच्या गाण्याला मनापासून दाद देतात.
गटारीला किलोच्या किलो मटण/चिकन फस्त करतात.
हिवाळ्यात शेकोटीच्या आश्रयाला स्थिरावतात.
एखाद्या समस्येने चिंतातूर होतात.

------------------------------------------------

दैनिक सकाळ मधील (मला आत्ता आठवलेली) हि काही ठरलेली वाक्ये ! हल्ली सकाळची दुसऱ्या दिवसाची मुख्य बातम्या काय असतील हे आता मला बऱ्यापैकी सांगता येवू लागले आहे.

The Peter Serafinowicz show

2011-01-23T13:14:00.004+05:30

काही दिवसांपूर्वी BBC ची The Peter Serafinowicz show हि विनोदी मालिका पाहिली. classic British comedy आणि The Onion News चा sarcasm या दोघांचा उत्तम मिलाफ यात आहेत. पण दुर्दैवाने (as usual BBC) फक्त ६ भागानंतर हि मालिका बंद झाली.

या मालिकेतील काही निवडक videos -

मनमोहनसिंग आणि H2G2

2011-01-15T21:37:00.004+05:30

काल The Telegraph मधील Does the Prime Minister Matter ? हा लेख वाचला आणि Hitchhiker's guide to the galaxy मधल्या President ची आठवण झाली. यातील galaxy च्या President चे वर्णन करतान लेखक म्हणतो,

It might not even have made much difference to them if they'd known exactly how much power the President of the Galaxy actually wielded: none at all. Only six people in the Galaxy knew that the job of the Galactic
President was not to wield power but to attract attention away from
it.

भारतात मनमोहनसिंग हेच काम करत आहेत का ?

निवेदन

2011-01-06T12:55:00.002+05:30

गेल्या २ महिन्यात ब्लॉग वर लिहिले जमले नाही. पुढचे २ महिने सुद्धा काम जास्त असण्याची चिन्हे आहेत. त्यामुळे इकडे लेखन जरा कमीच होईल असे वाटतंय.

ज्याप्रमाणे नवीन वर्षात वृत्तपत्रे त्यांचा format बदलतात त्याप्रमाणे या ब्लॉगवरील लेखांचा format बदलण्याचा विचार आहे. म्हणजे नक्की काय करणारे ते अजून ठरले नाहीये. पण लेख कदाचित अजून लहान होतील. ५-१० random thoughts सुचायची वाट न बघता एक-दोन thoughts सुचले तरी लगेच पोस्ट लिहीन.
अर्थात, लिहिणारा मीच असल्यामुळे नवीन वर्षाचे म्हणून कितीही "रंग बदलले"(सकाळ वाचता का तुम्ही ? :P) तरी "नव्या बाटलीत जुनीच दारू" असे होण्याची शक्यता आहे.

बघू, प्रयत्न करायला काय हरकत आहे ?

Random Thoughts - 11

2010-10-29T18:28:00.007+05:30

१) रजत शर्माने India TV का चालू केला ? आणि तिथे 'जगावेगळ्या' बातम्या का असतात ?

कोणे एके काळी रजत शर्मा चा 'आप कि अदालत' हा कार्यक्रम चांगला होता. पण कालांतराने सर्व वाहिन्यांकडून त्याच्या कार्यक्रमास नकार मिळाल्याने चिडून त्याने स्वत:ची वाहिनी चालू केली. वाहिनी चालू करतानाच त्याने त्याच्या सहकाऱ्यांना सांगितले, "मी एक तास माझा कार्यक्रम करणार. बाकीचा वेळ तुम्हाला काय पाहिजे ते करा. पण काहीही जास्तीचा खरच न करता स्टूडीओ मधेच बसून computer वापरून काय पाहिजे ते करा. (तसेही आता सगळे जग एका क्लिकच्या अंतरावर आले आहे :P)"

२) गुगल डूडल हा एक भन्नाट प्रकार आहे. हल्ली बहुतेक रोज दिवसातील नव्या डूडलविषयी माहिती असते. थोडे दिवसांनी कदाचित असेही होईल कि ज्या दिवशी default google logo आहे त्या दिवशी बातम्या येतील आणि असे का घडले याचे विवेचन येईल.

३) परवाच आमच्या घरी गुडनाईट ची नवीन mosquito repellent coil आणली. coil वर "mini jumbo coil" असे लिहिले होते. हा काय प्रकार आहे ? दोन्ही प्रकार एकत्र कसे असू शकतील ? आणि तरीही ती coil नेहमीच्याच आकाराची होती. कदाचित दोन्ही प्रकार एकमेकांना cancel करत असतील.

४) नुकताच दंतवैद्याकडे जाण्याचा योग आला. एकदा का त्यांच्याकडे गेलो कि फक्त झालेल्या आजारावर उपचार करून ते सोडताच नाहीत. पुण्यातील वाहतूक पोलीसासारखेच त्यांचे असते. पोलिसाने एकदा अडवले कि मग license, PUC, documents, insurance, helmet, first aid kit, helmet अशी यादी वाढतच जाते. दंतवैद्यांचे पण असेच काहीतरी असते.

५) चंद्रशेखर गोखले यांची खालील चारोळी बहुतेक सगळ्यांच माहित असेल -
प्रेम त्याच्यावर करावे ज्याला आपण आवडतो,
नाहीतर आपल्या आवडीसाठी आपण उगाच आयुष्य दवडतो.

पण एकही मुलगी हे ऐकेल असे मला वाटत नाही. :P

काचेची बरणी, २ कप चहा आणि पुण्यातील वाहतूक

2010-10-21T19:47:00.006+05:30

"काचेची बरणी आणि २ कप चहा" हि गोष्ट सगळ्यांचा माहिती असेल. माहित नसेल त्यांच्यासाठी खाली परत देतोय.

तत्वज्ञानाचे प्राध्यापक वर्गावर आले. त्यांनी येताना काही वस्तू बरोबर आणल्या होत्या. तास सुरु झाला आणि सरांनी काही न बोलता मोठी काचेची बरणी टेबलावर ठेवली आणि त्यात ते पिंगपाँगचे बॉल भरु लागले. ते भरुन झाल्यावर त्यांनी मुलांना बरणी पुर्ण भरली का म्हणुन विचारले. मुले हो म्हणाली. मग सरांनी दगड खड्यांचा बॉक्स घेऊन तो बरणीत रिकामा केला आणी हळुच ती बरणी हलवली. बरणीत जिथे जिथे मोकळी जागा होती तिथे ते दगड खडे जाऊन बसले. त्यांनी पुन्हा मुलांना बरणी भरली का म्हणून विचारले. मुलांनी एका आवाजात होकार भरला. सरांनी नंतर एका पिशवीतून आणलेली वाळू त्या बरणीत ओतली. बरणी भरली. त्यानी मुलांना बरणी भरली का म्हणून विचारलं. मुलांनी ताबडतोब हो म्हटलं. मग सरांनी टेबलाखालुन चहा भरलेले दोन कप घेतले आणि तेही बरणीत रिकामे केले. वाळूमध्ये जी काही जागा होती ती चहाने पुर्ण भरून निघाली. विद्यार्थ्यांमध्ये एकच हशा पिकला. तो संपताच सर म्हणाले "आता जी बरणी आहे तिला तुमचे आयुष्य समजा. पिंगपाँगचे बॉल ही महत्त्वाची गोष्ट आहे - देव, कुटुंब, मुलं, आरोग्य, मित्र आणि आवडीचे छंद - या अशा गोष्टी आहेत की तुमच्याकडचं सारं काही गेलं आणि ह्याच गोष्टी राहिल्या तरी तुमचं आयुष्य परिपूर्ण असेल. दगड खडे ह्या इतर गोष्टी म्हणजे तुमची नोकरी, घर आणि कार. उरलेलं सारं म्हणजे वाळू - म्हणजे अगदी लहान सहान गोष्टी.

"आता तुम्ही बरणीमध्ये प्रथम वाळू भरलीत तर पिंगपाँगचे बॉल किंवा दगड खडे यांच्यासाठी जागा उरणार नाही. तीच गोष्ट आपल्या आयुष्याची. तुम्ही आपला सारा वेळ आणी सारी शक्ती लहान लहान गोष्टींवर खर्च केलीत तर महत्त्वाच्या गोष्टींसाठी तुमच्यापाशी वेळच रहाणार नाही. तेव्हा..आपल्या सुखासाठी महत्त्वाचं काय आहे त्याकडे लक्ष द्या.

"आपल्या मुलाबाळांबरोबर खेळा. मेडिकल चेकअप करून घेण्यासाठी वेळ काढा. आपल्या जोडीदाराला बाहेर जेवायला घेऊन जा. घराची साफ़-सफ़ाई करायला आणि टाकाऊ वस्तूंची विल्हेवाट लावायला तर नेहमीच वेळ मिळत जाईल."

"पिंगपाँगच्या बॉलची काळजी आधी घ्या. त्याच गोष्टींना खरे महत्त्व आहे. प्रथम काय करायचे आहे हे ठरवून ठेवा. बाकी सगळी वाळू आहे."

सरांचे बोलून होताच एका विद्यार्थिनीचा हात वर गेला. तिनं विचारलं - "यात चहा म्हणजे काय?"

सर हसले आणि म्हणाले - "बरं झालं तु विचारलंस. तुझ्या प्रश्नाचा अर्थच असा की आयुष्य कितीही परिपूर्ण वाटलं तरी मित्राबरोबर एक-दोन कप चहा घेण्याइतकी जागा नेहमीच असते."

रोज कार्यालयात जाता-येताना सिग्नलला वाहतुकीच्या कोंडीत अडकल्यावर हि गोष्ट जरा पुण्यातील वाहतुकीसाठी थोडी सुधारावीशी वाटली.

कोठल्याही सिग्नलला सुरुवातीला चारचाकी उभ्या राहतात. त्यांनी मोठी जागा घेतल्यावर जिथे जमेल तिथे दुचाकीवाले घुसतात. रस्ता ओलांडणारे पादचारी दुचाकीच्या मधून मधून जात असतात. आणि एवढे करून शेवटी रत्याच्या बाजूला चहा - मुख्यत: पाणीपुरीच्या एखाद्या ठेल्यासाठी नक्कीच जागा असते.

आता याचा मुख्य गोष्टीची संबंध काय ? काही नाही. सिग्नलला थांबल्यावर उगीच डोक्यात येणारे विचार, दुसरे काय !

कर्णवैद्याचा एक अनुभव

2010-09-15T17:44:00.018+05:30

कानात दडा बसल्यामुळे काल जवळच्या ENT specialist कडे गेलो होतो. डॉक्टर साधारणत: सत्तरी पार केलेले होते.
डॉ - काय होतंय ?
मी - पोहायला गेलो होतो. त्यामुळे कानात दडा बसलाय. ऐकायला कमी येतंय एकदम.
डॉ - कुठे गेला होता पोहायला ?
मी - गावाला. विहिरीत.
डॉ - कोणते गाव ?
मी - श्रीवर्धन.
डॉ - कोणते ?
मी - (अजून मोठ्या आवाजात) श्रीवर्धन.
डॉ - कुठले ?
मी - (अजून मोठ्या आवाजात) श्रीवर्धन.

मला एकतर कमी ऐकायला येत असल्यामुळे माझ्या बोलण्याचा आवाज कमी होता. त्यामुळे समोरच्याला ऐकू येत आहे कि नाही याचा अंदाज घेवून बोलावे लागत होते. डॉक्टरांच्या प्रश्नाने मला कळेना कि हे माझी फिरकी घेत आहेत कि यांना खरोखर कमी ऐकू येते कि येणाऱ्या सगळ्याच रुग्णांशी हे असे वागतात आणि त्यांना बुचकळ्यात टाकतात.

डॉ - श्रीगोंदा ? तिकडे आहेत का एवढ्या विहिरी.
मी - (अजून मोठ्या आवाजात) श्रीवर्धन.
डॉ - अच्छा श्रीवर्धन. मग विहिरीत का गेलास ? समुद्रात जायचे की?
मी - (मनात) कुठे गेलो ते महत्वाचे नाहीये.
(उघडपणे - काहीतरी बोलायचे म्हणून) विहिरीत पोहण्याची वेगळी मजा असते.
डॉ - किती दिवस गेला होतास गावाला ?
मी - ३
डॉ - मग तिन्ही दिवस पोहालास का ?
मी - हो
डॉ - मग विहिरीत सूर, मुटके वगैरे सगळे मारले का ?
मी - हो.

एवढा सवाल-जवाब झाल्यावर शेवटी त्यांनी माझे कान तपासायला घेतले. "पाण्यात पोहाल्याने कानात घट्ट बसलेला मळ सैल झाला आहे. तो काढावा लागेल. हल्ली कानाकडे कोणी लक्षच देत नाही. यांना नुसते स्टायलीश हेअर-कट, फेस क्रीम पाहिजे." मला वाटले आता हे "हल्लीच्या पोरांना.." वर दळण दळत बसणार. पण अजून फारसे काही न बोलता त्यांनी उजव्या कानातील मळ काढण्यास सुरुवात केली. एक लाब आणि बारीक अवजार कानात घातल्यावर कानाच्या पडद्याला एकदम वेदना झाल्यामुळे मी कळवळलो. "अरे ओरडतोस काय ?" माझ्याकडे त्रासिक चेहरा करून ते म्हणाले. जसे काय जगात असा ओरडणारा मीच पहिला आहे.

"हे बघ. तुझ्याकडे ३ पर्याय आहेत. मी आत्ता मळ काढतोय तसा काढणार. त्याला २ मिनिटे त्रास होईल पण लगेच साफ होईल. दुसरे म्हणजे मी दोन्ही कानांच्या जवळ तो भाग बधीर करण्यासाठी २ इंजेक्शन देणार. तिसरे म्हणजे मी काही औषधे लिहून देणार. ती कानात घालून २ दिवसांनी ये. मग मळ काढू. पण मग २ दिवस दडा तसाच राहील. काय करतोस बोल." मी शांतपणे पहिला पर्याय निवडला. एव्हाना मला कळून चुकले होते कि त्यांना ऐकायला फारच कमी येते. कमी ऐकू येणारा ENT specialist मी कधी imagine च केला नव्हता. अवजार कानात घातल्यावर माझे बारीक आवाजातील ओरडणे परत सुरु झाले. ओरडण्याचा आवाज फक्त "आ आ " असाच राहून त्यापुढे "आई"ची चौकशी करणारे अपशब्द तोंडात येवू नये यासाठी मला विशेष काळजे घावी लागत होती. त्यातच डॉक्टरांनी म्हणाले, "अरे ओरडतोस कशाला ? ओरडून काही होणारे का ?" आवरा ! कसला ultimate प्रश्न आहे. वेदना झाल्यावर माणूस का ओरडतो याचा मी कधी विचारच केला नव्हता. हे स्वाभाविक असले तरी काहीतरी कारण असणारच ना यामागे. हा विचार करण्यात थोडा वेळ गेला. तेवढ्यात त्यांनी पिचकारीसारखे काहीतरी उपकरण काढले आणि त्यात पाणी भरून कानात जोरात फवारले. त्या पाण्याच्या प्रेशरने मळ काढण्याचा त्यांचा हेतू होतो. पाण्याचा तो जोरदार प्रवाह कानाच्या पडद्यावर आदळल्यावर मी परत ओरडलो. "अरे ओरडतोस काय ? नुसते पाणी तर आहे." इति डॉक्टर.

शेवटी हा प्रकार संपल्यावर शुक्रवारी येण्यास सांगितल्यावर मी घरी आलो. पण घरी आल्यावर एका कानाचा त्रास जास्तच वाढला. संध्याकाळी परत डॉक्टरांकडे गेलो. त्यांना बघितल्यावर मी स्मितहास्य केले.
त्यांनी अजिबात ओळख न दाखवता विचारले, "काय झालाय ?"
"मी सकाळी तुमच्याकडे आलो होतो. कानाचा त्रास वाढली अजून." मी म्हणालो.
"माझ्याकडे आला होतात. कधी ? "- डॉ.
मी - (मनात) -आवरा ! यांना लक्षात पण राहत नाही असे दिसतंय. मग हे औषधे तरी कशी काय देतात ?
(उघडपणे) सकाळी आलो होतो. तुम्ही वहीत लिहून ठेवलाय बघा.

सकाळी माझी चौकशी करून त्यांनी वहीत लिहून माझ्याबद्दल लिहून ठेवले होते. आजाराच्या वर्णनासोबतच "was swimming in the well in shriwardhan" हे सुद्धा लिहिले होते. साहजिकच आहे ! लक्षात न राहणारा माणूस अजून काय करणार ? त्यांच्या वहीवरून समजले कि दिवसभरात त्यांनी तपासलेला रुग्ण मी एकटाच होतो. पुन्हा एकदा औषध घेवून मी निघालो. फीचे पैसे देताना मी १०-१० च्या जरा जुन्या, मळलेल्या नोटा दिल्या. "मारवाड्याकडून नोटा आणल्या का ह्या ? साधारणपणे मारवाड्याकडे किंवा किराणामालाच्या दुकानात अश्या नोटा मिळतात" डॉक्टरांनी अजून १ डायलॉग टाकला. काय म्हणणार मी आता यावर. "हं हं" करून मी निघालो.

डॉक्टरांनी दिलेल्या औषधांचा गुण नंतर मात्र आलाय. आता परत शुक्रवारी बोलावलंय. बघूया, काय घडतं तेंव्हा !

Random Thoughts - 10

2010-08-30T14:43:00.018+05:30

१) आता फ्लेक्स/होर्डींग्स हि काही नवीन गोष्ट राहिली नाहीये. रस्त्याने जाताना जाहिरातींचे फ्लेक्स सारखे नजरेस पडतात. ज्या फ्लेक्सवर जाहिराती नसतात त्यांवर संबंधित जाहिरात कंपनीचे नाव आणि फोन नंबर असतो. मग या जाहिरात कंपन्या स्वत:ची जाहिरात कशी करतात ? रिकाम्या फ्लेक्सवरील कंपनीची माहिती आणि कंपनीची जाहिरात यातील फरक कसा ओळखायचा ?यात दोघांत काही फरक असतो का ?
समजा तुम्हाला एकाद्या फ्लेक्सवर स्वत:च्या उत्पादनाची जाहिरात करायची आहे. तुम्ही त्या फ्लेक्सवर लिहिलेल्या नंबरवर फोन केलात आणि समोरच्या व्यक्तीने तुम्हाला सांगितले, "अहो तो फ्लेक्स आमचा नाहीये. तिथे फक्त आमच्या कंपनीची जाहिरात आहे. आमच्या कंपनीचे फ्लेक्स दुसऱ्या ठिकाणी आहेत. त्याबद्दल माहिती सांगू का ?" तर तुम्हाला कसे वाटेल ?

२) प्रस्थापित प्रवाहाच्या विरुद्ध जाणे जर चांगले असते तर वन-वे मध्ये चुकीच्या बाजूने येणारे वाहनचालक भारी असतात का ?

३) पुण्यात पी.एम. टी. गणपती, रक्षाबंधन, नवरात्र इत्यादी सणांच्या निमित्ताने जादा बसगाड्या सोडते आणि मग या जादा गाड्यांमुळे किती नफा झाले ते काही दिवसांनी वर्तमानपत्रात येते. त्यावेळी मला असा प्रश्न पडतो कि या जादा गाड्या आणतात कुठून ? आणि रोज लोक बसमधून प्रचंड गर्दीमधून जात असताना यातल्या काही गाड्या का सोडत नाहीत ?

४) हा PICT बद्दलचा माझा एक चांगला अनुभव आहे. कॉलेजात असताना मी एका शिष्यवृत्तीसाठी अर्ज केला होता पण मिळण्याची फारशी अपेक्षा नव्हती. आता तर मी त्याबद्दल विसरूनही गेलो होतो. पण काही दिवसांपूर्वी कॉलेजातील एका कार्यालयीन कर्मचार्याने मला चक्क फेसबुक शोधून add केले आणि शिष्यवृत्तीचा धनादेश आला आहे, तो घेवून जा असे सांगितले. माझा तर पहिल्यांदा विश्वासच बसला नाही. त्या कर्मचार्याच्या wall वर जाऊन बघितले असता बहुतांश नोंदी कॉलेजशी संबंधित होत्या.(अमुक-तमुक फोर्म आलेत, धनादेशासंदर्भात भेटा इत्यादी, इत्यादी.) कॉलेजने फेसबुक वर असे official account उघडायला काय हरकत आहे ? किंवा कॉलेजची स्वत:ची वेबसाईट आहेच कि. त्यावर द्या कि हि माहिती ! तसेही सगळे जग एका क्लिकच्या अंतरावर आले आहेच. :P

५) परवाच 80-20 rule चा कुठेतरी उल्लेख वाचला. माझ्या आयुष्यात आता बऱ्याच ठिकाणी apply होतो. माझी gtalk list, facebook friend list, कार्यालयातील कर्मचारी ई. ई.

६) कोणी कसली जाहिरात करावी हा वैयक्तिक प्रश्न आहे. पण सचिनची कपडे धुण्याच्या पावडरची जाहिरात, किरण बेदींची No-Marks ची जाहिरात बघून कसेतरीच वाटते. या जाहिराती स्वीकारण्यापूर्वी ते काय विचार करत असतील ?

७) मी वेगाने दुचाकी चालवत असताना जेवढा comfortable असतो तेवढा वेगाने जाणाऱ्या दुचाकीवर मागे बसल्यावर नसतो. समोरच्यावर विश्वास नाही म्हणा किंवा माझ्या हातात कंट्रोल नसल्याची भावना म्हणा, पण जरा वेगळे वाटते. मी अशीच गाडी चालवत असताना मागे बसणाऱ्याला असेच वाटत असेल का असा विचार येतो. तर असेच एका मागे बसून जाताना double seat bike racing ची कल्पना मला आली. साधी bike race आता जुनी झाली आहे (अर्थात, त्यातले धोके अजूनही आहेत !). माझ्या मते, साध्या बाईक रेस पेक्षा double seat bike race जास्त आव्हानात्मक असेल कारण त्यात दोघांचे को-ओर्डीनेशन लागेल. असल्या रेसचा विचार आधी कोणी केलाय कि नाही ?

ध्यासपर्व

2010-08-28T11:13:00.005+05:30

ध्यासपर्व : रघुनाथ धोंडो कर्वे यांच्या जीवनकार्यावर आधारलेला चित्रपट.
अमोल पालेकारांचे उत्कृष्ट दिग्दर्शन. रघुनाथरावांच्या भूमिकेतील किशोर कदम आणि मालतीबाईंच्या भूमिकेतील सीमा विश्वास यांचा सहजसुंदर अभिनय !

संतती नियमनाचे भारतातील आद्य प्रवर्तक असलेल्या रघुनाथरावांच्या जीवन संघर्षाचे नेमके चित्रीकरण चित्रपटात केले आहे. सततच्या बाळंतपणामुळेच तत्कालीन समाजात स्त्रियांचे वाढते मृत्यू होत असल्याचे जाणून सर्व समाजच रोष पत्करून पत्नी मालतीबाईंच्या मदतीने संतती नियमनाचा प्रसार सुरु केला. paris ला जाऊन या संबंधीची सर्व शास्त्रीय ज्ञान प्राप्त केले. परत इकडे येवून "समाज स्वास्थ्य " या मासिकाद्वारे समाजातील लैंगिक अंधश्रद्धा, संतती नियमनाची गरज. लैंगिक रोग या विषयीच्या प्रश्नांना वाचा फोडली.

दुर्दैवाने आजही परिस्थिती परिस्थिती आमुलाग्र बदलली आहे असे वाटत नाही. आणीबाणीच्या काळात संजय गांधीच्या नेतृत्वाखाली कुटुंबनियोजनाची जबरदस्ती झाल्यावर सरकार आता हा प्रश्न हाताळण्यास फारसे उत्सुक असल्याचे दिसत नाही. या विषयावर बोलणे अजूनही taboo मानले जाते.

र.धों. कर्वे यांच्या कार्याची माहिती करून घेण्यासाठी हा चित्रपट बघणे मस्ट आहे.

जाहिराती : आज - कल

2010-08-22T18:40:00.006+05:30

हल्ली जाहिरातींचा सुद्धा रटाळ होवू लागल्या आहेत. अर्थात जाहीरांतीचा उद्देश एकच असला तरी innovative जाहिराती हल्ली कमी झाल्या आहेत.( At least मी ज्या वेळी बघतो तेंव्हा तरी त्या फारश्या नसतात.) मागे मी एकदा चित्रपटांच्या प्रसिद्धीच्या साच्याबद्दल लिहिले होते. असाच जाहिरातींचा साचा सुद्धा बनला आहे असे मला वाटते. तर अश्या साच्यातील जाहिराती बनवण्याची कृती खालीप्रमाणे -

१) तुम्हाला ज्या वस्तूची जाहिरात करायची आहे त्याच्याशी संबधित समस्या घ्या. तुमचे पूर्ण जीवनाची त्या समस्येमुळे वाट लागली आहे (आय.टी. वाल्यांच्या भाषेत P1 blocker bug ) असे सांगा.

२) तुमचे सगळे मित्र या समस्येमुळे तुमची हेटाळणी करत आहेत असे दाखवा. (उदा, कमी उंची, लहान केस, केसात कोंडा, काळा चेहरा, पूर्ण साफ न धुतलेले कपडे, डाग पडलेली लादी इत्यादी इत्यादी )

3) तुम्ही सगळी उत्पादने वापरून बघितली तरी कसलाच उपाय होत नाही.

4) मग एक डॉक्टरचा कोट घालून चष्मा लावलेला माणूस (ज्याचे जाहिरातीतील आडनाव कपूर, कुमार असे काहीतरी असते !) एक उत्पादन दाखवतो आणि एक ग्राफ दाखवतो. त्यावर २ उत्पादनांची तुलना केलेली असते. ज्यानुसार "सामान्य" उत्पादनाच्या तुलनेत ज्याची जाहिरात आहे ते उत्पादन दुप्पट/तिप्पट चांगले असते. हे उत्पादन म्हणे science आणि nature चे perfect combination असते. आणि हा डॉक्टर कोणत्यातरी संस्थेत या उत्पादनावर रिसर्च करत असतो.

5) हे उत्पादन वापरल्यावर तुमचे अवघे जीवनच बदलून जाते. तुम्हाला प्रचंड आत्मविश्वास मिळतो. सुंदर तरुण/तरुणी तुमच्या मागे लागतात, नवरा/बायको खुश होते इत्यादी इत्यादी.

दूरदर्शनवर बघण्यासारखे कार्यक्रम फारसे नसतात म्हणून म्हणून मी जाहिरातींवर लक्ष केंद्रित केले होते पण आता जाहिरातीसुद्धा बघणेबल राहिल्या नाहीत. आणि सारखा India TV बघून सुद्धा आता त्याचा कंटाळा येवू लागला आहे. या वाहिनीला प्रतिस्पर्धी वाहिनी का निघत नाहीये अजून ?

Random Thoughts - 9

2010-08-17T21:38:00.006+05:30

या वेळचे Random Thoughts जरा वेगळे आहेत. हल्ली एखादा विचार आला कि तो लगेच बझवर टाकून मी मोकळा होतो. त्यामुळे बरयाच दिवसात असा लेख लिहिला नव्हता. खाली दिलेले विचार हे खरे म्हणजे वेगवेगळ्या लेखांच्या कल्पना आहेत. कधीकाळी ड्राफ्ट्समध्ये साठवलेले लेख आज वाचत होतो. कधीतरी त्यावर विचार केलेला असल्यामुळे ते डिलीट करणे जीवावर आले आणि त्यांचे पूर्ण लेख बनवणे जास्तच जीवावर आले होते. तेंव्हा असे लेख खाली लिहित आहेत.

1) मध्यंतरी मजीद माजिदीचे चित्रपट पाहण्याचा योग आला. त्याने दिग्दर्शित केलेले The Willow Tree, Baran, The Color of Paradise, Children of Heaven, Pedar, Avaze gonjeshk-ha असे सहा चित्रपट पाहिल्यावर माजिदीमय झालो होतो. छोट्या छोट्या गोष्टींतून नेमका आशय मांडणे, मुलगा-बाप यांचे नाते, इराणचा सुंदर निसर्ग(इराण मध्ये एवढा सुंदर निसर्ग आहे, असे मला वाटले पण नव्हते !), पाण्याच्या वेगवेगळ्या रूपांचा कल्पकतेने केलेला वापर - त्याच्या चित्रपटाची वैशिष्ठे सांगावी तितकी कमीच आहेत. नेहमीच्या हॉलीवूड, बॉलीवूडच्या चित्रपटांपेक्षा हे चित्रपट पाहणे हा एक सुखद अनुभव होता.

2) मला GF नाही याबद्दल बरयाच टिप्पण्या ऐकावया लागतात.

a) तू काय, मुलगी पटवलीच असशील, छुपा रुस्तुम आहेस तु !

b) तू काय पुण्याला आहेस, मुलींची काही कमी नाही तिथे !

c) तू काय IT मध्ये आहेस, मुली नुसत्या मागे लागत असतील तुझ्या !

d) तू एवढा ब्लॉग लिहितोस, मुली फुल फिदा असतील तुझ्यावर !

यांची आता सवय झाली आहे मला. पण मागच्या आठवड्यात आत्तापर्यंत न ऐकलेली अजून एक comment ऐकली. -

"तु पुरुष आहेस, मुलगी पटवण्यासाठी अजून काय लागते ? " - आवरा ! GF नाही म्हणून काहीही ऐकून घायचे का ?

3) पुण्यातील पादचाऱ्यांचे आणि मुख्यत: समोरच्या वाहनांना हिरवा सिग्नल लागल्यावरच रस्ता ओलांडायला सुरुवात करणार्यांचे मला नवल वाटते. स्वारगेटच्या चौकात मला रोज असे लोक दिसतात. तिथे आधीच सिग्नलला प्रचंड गर्दी असते. सगळे वाहनचालक सिग्नलकडे डोळे लावून बसलेले असतात. Matirx Revolution मध्ये machine army ने zion ला ड्रील पाडल्यावर ज्या वेगाने छोट्याश्या भोकातून tiny machines आतमध्ये येतात तसेच काहीतरी हिरवा सिग्नल लागल्यावर पुण्यात होते. आणि त्याचवेळेस काही लोक समोरून रस्ता ओलांडायला घेतात. अर्थात ते पण जीव मुठीत धरूनच चाललेले असतात. पण मी तेंव्हा गाडीवर असतो. त्यामुळे माझा दृष्टीकोन वेगळा असतो.

कुठे जातो तुमचा आयकर ? - ३

2010-07-24T17:21:00.004+05:30

निकृष्ठ दर्जाची स्टेडियम बांधण्यासाठी

सूत्रांनी दिलेल्या माहितीनुसार राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेच्या स्टेडियमच्या छतावरील पाणी साठून ते झिरपत आहे, छतावरील टाइल अचानक खाली पडत आहेत. काही ठिकाणी छताचे, भिंतीचे पोपडे उडाले आहेत. अनेक ठिकाणी पाणी साचून राहत आहे. उच्च दाबाच्या वायरी ठिकठिकाणी लोंबकळत आहेत. उद्‌घाटनासाठी स्टेडियम तयार करण्याच्या प्रयत्नात सर्व काही ड्रेनेजमध्ये ढकलले जात आहे. सिमेंट तसेच अन्य गोष्टी ड्रेनेजमध्ये गेल्या आहेत. आत्तापर्यंत विविध स्टेडियमवर झालेल्या खर्चाबाबतची अधिकृत आकडेवारी लक्षात घेतल्यास त्यासाठी तब्बल 10 हजार 550 कोटी खर्च केले आहेत.

राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेला जेमतेम सव्वादोन महिने बाकी असताना स्टेडियमची अवस्था अचानक सुधारण्याची चिन्हे नाहीत. मला आधी वाटले होते कि अभियांत्रिकीच्या विद्यार्थ्यांप्रमाणे सगळे शेवटच्या सेकंदाला करणार आहेत काय हे लोक ? पण अभियांत्रिकीच्या exam/submission ला जे चालते ते सगळीकडे चालत नाही. माझ्या मते या स्पर्धेचे आयोजन फक्त सुरेश कलमाडी यांच्या हट्टापायी करण्यात येत आहे. उगीच कुठेही "जागतिक दर्जाच्या सुविधा" देण्याच्या घोषणा करायच्या (गेली कित्येक वर्षे पुण्यात हेच चालले आहे.) कि झाले.

इथे तर फक्त स्टेडियमवरचा खर्च दिला आहे. पूर्ण स्पर्धेच्या आयोजांसाठी, प्रसिद्धीसाठी, उद्घाटन समारंभात बॉलीवूडच्या नट-नट्यांना नाचवण्यासाठी(भारताची संस्कृती जगाला दाखवायला नको का ?) अजून किती खर्च होणार कोणास ठाऊक ?

चित्रपटगृहात राष्ट्रगीत - योग्य कि अयोग्य ?

2010-07-23T07:39:00.007+05:30

हल्ली चित्रपटगृहात चित्रपट चालू होण्यापूर्वी राष्ट्रगीताची धून वाजवण्यात येते. एका ठिकाणी वाचलेल्या माहितीनुसार ६५ सालच्या भारत-पाक युद्धाच्या वेळेपासून चित्रपटगृहात चित्रपट संपल्यावर राष्ट्रगीताची धून वाजवण्यात येत असे. तेंव्हा वातावरण राष्ट्रभक्तीने भरलेले होते. पुढे पुढे, चित्रपट संपल्यावर प्रेक्षक लगेच बाहेर पडू लागत किंवा जागेवर बसून राहत, त्यामुळे राष्ट्रागेताचा अपमान होत असे. त्यामुळे हि प्रथा बंद करण्यात आली होती. दोन दशकांपूर्वी बंद करण्यात आलेल्या या पध्दतीचे पुनरुज्जीवन करण्यात आले आहे. शासनाने या प्रकारचा कायदा केला आहे कि नाही या बद्दल मला अधिक माहिती कळली नाही.

या पद्धतीविषयी लोकांच्या मनात संमिश्र भावना आहेत. त्यापैकी काही खालीलप्रमाणे -

पाठींबा देणाऱ्या -
१) हि फार चांगली पद्धत आहे. हल्ली राष्ट्रगीत फक्त १५ ऑगस्ट, २६ जानेवारीलाच टी.व्ही. वर बघण्यास मिळते .
२) मोठ्या पडद्यावर राष्ट्रगीत चालू पाहून देशभक्तीने मन एकदम भरून येते. नाहीतरी हि भावना हल्ली फारशी मनात येत नाहीच.
३) राष्ट्रगीत चालू असताना पडद्यावर जो व्हीडीओ दाखवतात तो बघताना एकदम भारी वाटते.

विरोध करणाऱ्या -
१) राष्ट्रगीताला कोणाचा विरोध असण्याचे कारण नाही. पण चित्रपटगृह हि काय राष्ट्रगीत लावण्याची जागा आहे का ? लोक तिथे मनोरंजनासाठी आलेले असतात. राष्ट्रगीत ऐकण्यासाठी नाही.
२) चित्रपटगृहात प्रवेश करताना एका हातात कोकची बाटली, एका हातात पोपकोर्न असतात. मग समोर अचानक राष्ट्रगीत सुरु झाले कि काय करावे ते सुचत नाही.
३) चित्रपटगृहात राष्ट्रगीत लावणे म्हणजे सक्तीची देशभक्ती आहे. आणि राष्ट्रगीत चालू असताना उभे राहण्याची सक्ती कशाला ? जागेवर बसून मला देशाभिमान व्यक्त करता येत नाही का ?
४) जर राष्ट्रगीत लावायचेच आहे तर मग फक्त चित्रपटगृहातच का ? कार्यालये, महाविद्यालये, संसद आणि इतर सर्व ठिकाणी का नाही ?

याबाबत आपले मत काय ?

Inception - Review

2010-07-18T09:14:00.017+05:30

क्रिस्टोफर नोलन लिखित, दिग्दर्शिक, निर्मित "इंसेप्शन" या चित्रपटाची सुरुवातीपासूनच हवा निर्माण झाली होती. सामान्यपणे, असे over-hyped चित्रपट प्रेक्षकांच्या अपेक्षा पूर्ण करू शकत नाहीत. परंतु हा चित्रपट प्रेक्षकांच्या अपेक्षा सर्वार्थाने पूर्ण करतो.

चित्रपटाची कथा थोडक्यात, साध्या शब्दांत, spoilers न देता सांगणे जरा कठीण आहे. पण तरी प्रयत्न केला आहे.

चित्रपटातील इंसेप्शन म्हणजे एखादी कल्पना दुसऱ्या व्यक्तीच्या मनात अश्या पध्दतीने भरवणे कि त्या व्यक्तीला हा विचार आपल्यालाच सुचला आहे वाटले पाहिजे. हे संमोहन नाही. हा त्यापेक्षा फारच वेगळा प्रकार आहे. चित्रपटातील प्रमुख पात्र Cobb (Leonardo DiCaprio) हा लोकांची गुपिते चोरणाऱ्या टोळीचा प्रमुख आहे. एका विशिष्ठ तंत्राचा वापर करून तो एखाद्या व्यक्तीला झोपवून त्याचे स्वप्नाचे जग निर्माण करतो, त्यात घुसून व्यक्तीची रहस्ये मिळवतो आणि आपले विचार त्या व्यक्तीच्या मनात घुसवतो. कथेतील मुख्य plan हा Robert Fischer Jr या एका प्रसिद्ध उद्यापतीच्या मुलाच्या मनात एक विचार पेरण्यापासून होतो आणि मग सुरु होतो स्वप्नाच्या जगातील एक थरारक खेळ. स्वप्नात स्वप्न, त्यात स्वप्न, त्यात अजून एक स्वप्न अश्या स्वप्नाच्या layers मध्ये आपण गुंगून जातो.आणि स्वप्न आणि वास्तवातील फरक धूसर होत जातो.

Leonardo DiCaprio चा अभिनाय नेहमीप्रमाणेच वाखाणण्याजोगा आहे. त्याचे त्याच्या पत्नीशी असलेले नाते, मुलांवरचे प्रेम हा चित्रपटाच्या कथेतील महत्वाचा भाग आहे.

चित्रपटातील actions scenes, animated scenes तर उत्तमच, शून्य गुरुत्वाकर्शणातील मारामारी कहरच आहे. कथेला वेग असल्यामुळे चित्रपटाची लांबी जरी नेहमीच्या इंग्रजी चित्रपटांच्या तुलनेत जास्त असली तरी ते जाणवत नाही. Hans Zimmer च्या पार्श्वसंगीतामुळे अजून मजा येते.

हा लेख वाचून चित्रपटाची कथा जरा कठीण वाटत असली तरी सोप्या शब्दात सांगायचे तर हा वर्षातील सर्वोत्तम चित्रपटांपैकी एक आहे. नक्की बघा.

(फोटो - आंतरजालावरून साभार )

पुणेरी वेटर

2010-07-05T00:25:00.004+05:30

तिरसटपणाबद्दल पुणेकर प्रसिद्ध आहेतच. नुकताच विद्याधरने पुण्याबद्दल लेख लिहिला आहे. तो वाचून मला पुण्यातील काही तिरसट उत्तरांची आठवण झाली. जरी येथील दुकानदारांच्या तिरसटपणाचे बरेच किस्से आहेत तरी इथल्या हॉटेलातील वेटरसुद्धा काही कमी नाही. मला किंवा माझ्या मित्रांना आलेले पुणेरी वेटरांचे काही अनुभव सांगत आहे.

१) स्थळ : Up & Above - मागवलेली रोटी एकदम गार आली. त्याबद्दल विचारले असता वेटरचे उत्तर - "साहेब, इकडे खूप गार हवा आहे ना, त्यामुळे किचनमधून इथपर्यंत येताना गार झाली."

२)स्थळ : जाधवगड - या जुन्या गढीचे विठ्ठल कामतांनी resort मध्ये रुपांतर केले आहे. तिथे मागवलेला चहा कोमट होता. तो गरम का नाही याबद्दल विचारले असता उत्तर आले- "आम्ही मायक्रोव्हेव मध्ये चहा गरम करतो, त्यामुळे नीट गरम झाला नसेल"

३) स्थळ : हॉटेल समुद्र - ऑर्डर देऊन बराच वेळ झाला तर मागवलेले पदार्थ येत नव्हते म्हणून आमच्या टेबलजवळच उभ्या असलेल्या वेटरला अजून किती वेळ लागेल असे विचारले. "तुम्ही मला ऑर्डर दिली आहे का ? " त्याने बाणेदारपणे विचारले. मी नाही म्हणाल्यावर ''हा माणूस उगीच का त्रास देतोय ?" असा भाव चेहऱ्यावर आणून तो चक्क तिथून निघून गेला.

४) स्थळ : Hotel Oasis - veg clear सूप मागवलेले असताना cream of tomato सूप आले. ते परत घेवून जाण्यास सांगितल्यावर तो उत्तरला, "साहेब, घ्या कि हेच. तसेही सगळे सेमच असते"

५) स्थळ : गुड लक - इथले वेटर तर इथे वर्षानुवर्षे काम करून एकदम तयार झाले आहेत. मी बघितलेला १ किस्सा. एक बाई आणि तिची मुलगी हॉटेलात आली होती. त्यांनी कोणतीतरी डिश मागवली होती. ती डिश apparently गोड असते पण इथे तिखट बनून आली.
बाई - अहो, हि डिश गोड असते. तुम्ही तिखट केलीये.
वेटर - आमच्या इथे आम्ही अशीच बनवतो. आधी विचारायला हवे होते तुम्ही.
बाई - जाऊदे, डिश cancel करा मग.
वेटर - (चेहऱ्यावर तुच्छतेचे भाव) इथे डिश cancel पण होत नाही. पाहिजे तर दुसरी डिश करा अजून ऑर्डर.

६) स्थळ : हॉटेल रुतू'ज गार्डन - हे हॉटेल लहान असल्यामुळे मालकच बरेचदा वेटरचे काम करतो. तर या हॉटेलचे त्याने ठरवलेले काही अलिखित नियम खालीलप्रमाणे-
अ) जर एक-दोन माणसे आली असतील आणि अख्खे हॉटेल जरी रिकामे असेल तरी त्यांनी ६ लोकांच्या टेबलवर बसायचे नाही.
ब) बसल्यावर ५ मिनिटांच्या आत ऑर्डर द्यायची.
क) सगळी ऑर्डर एकदम द्यायची. आत्ता थोडी, नंतर थोडी, असे चालणार नाही. फक्त जीरा राईस आणि दाल फ्रायची ऑर्डर नंतर दिली तरी चालेल.
ड) लिंबू सरबताची ऑर्डर पण आधीच द्यावी लागते. कमीत कमी ४ ग्लास हवे असेल तरच ऑर्डर स्वीकारली जाते.
यापैकी कोणताही नियम पाळला नाही किंवा मालकाच्या मनात आले तर तो लगेच तुम्हाला बाहेर काढू शकतो.

हैसियत

2010-06-08T14:26:00.003+05:30

हिंदी चित्रपटांच्या वैशिष्ठ्यांपैकी एक वैशिष्ठ्य म्हणजे हैसियत. या हैसियतीबद्दल बोलताना "माझी फिल्लमबाजी" मध्ये कणेकर म्हणतात,

हिंदी चित्रपटात प्रत्येक व्यक्तीला किमान २ हैसियती असतात. "शक्ती" चित्रपटात दिलीप कुमारचा संवाद आहे, "इस वक्त, में तुम्हारे सामने बाप के हैसियत से नही. बल्की एक पुलिस अफसर के हैसियत से खडा हुं !" तूच न तो ? तोच ना तू ? अरे फरक काय पडतो आम्हाला ?

हे हैसियतीचे प्रकरण फक्त चित्रपटापुरते मर्यादित असते असेल मला वाटत होते. पण हे खऱ्या जीवनात पण असते हे हल्लीच कळले. काल आयबीन-लोकमत वर अनिरुद्ध देशपांडेची मुलाखत चालू होती. आय.पी.एल. मध्ये पुण्याच्या संघासाठी लावलेली बोली वैयक्तिक असून तिचा पवारांचे समभाग असलेल्या कंपनीशी काहीही संबंध नाही हे तो सारखे सांगत होता. बोलीसाठी सदर केलेले कागदपत्र कंपनीच्या नावाने असले तरी बोली मात्र एक सच्चा पुणेरी या नात्याने लावली होती हे तो सांगत होता. (अर्थात पवारांचा याच्याशी काहीही संबंध नाही हे सांगणे ओघाने आलेच !) "मैने ये बोली कंपनी manager के हैसियत से नाही बल्की एक पुणेकर के हैसियत से लगाई है ! " असे तो कधी बोलतोय याची मी वाट बघत होतो. पण तो कदाचित हिंदी चित्रपटप्रेमी नसेल म्हणून तो हे वाक्य म्हणाला नाही.

आता यात त्याची काय चूक ? आणि लोक लगेच पवार साहेबांना दोषी ठरवून मोकळे झाले.

हाउसफूल - एक विचार

2010-05-27T10:32:00.001+05:30

काल हाउसफूल नावाचा चित्रपट बघण्याचा प्रयत्न केला. कसली symbolic सुरुवात आहे त्याची. (Lost पहिल्यापासून काहीही symbolic वाटायला लागले आहे. :P)

एका casino मध्ये आलेले सगळे लोक जिंकत असतात. प्रत्येक टेबलावरील प्रत्येकजण फुल उड्या मारून आनंद व्यक्त करताना दाखवला आहे. मग मालक अजून नुकसान होण्यासाठी "कुलर" ला बोलावतो(अक्षय कुमार). अक्षय हा apparently "पनवती मॅन" आहे.(कसली भारी कल्पना आहे :P) त्याचे नशीब एवढे वाईट आहे कि तो ज्याच्या जवळ जातो त्याचे नशीब पण काही काळापुरता वाईट होते. तो casino मध्ये आल्यावर लगेच लोक हरू लागतात.

मी विचार केला कि असा माणूस खरोखर असू शकतो का ? सुरवातीला माझा यावर विश्वास बसला नाही पण थोडा विचार केल्यावर कळले हा खरच "पनवती मॅन"असू शकतो. मी आत्ताच याला पहिले आणि आता मला ३ तास हा भंगार, डोक्यात जाणारा चित्रपट बघावा लागणारे ! माझे नशीब हा समोर आल्यावर थोड्यावेळा साठी का होईना, वाईट झाले आहे.

Random thoughts - 8

2010-05-26T14:57:00.017+05:30

१) काईट्स प्रदर्शित होईपर्यंत चित्रपटाबद्दल कोणतेही वाद निर्माण झाले नव्हते. या एकाच कारणामुळे चित्रपट चांगला असण्याची थोडीशी आशा मला वाटत होती. पण अर्थातच माझ्या अपेक्षेप्रमाणेच चित्रपट वाईट निघाला. चित्रपटाच्या कथेचा आणि नावाचा काहीतरी संबंध असतो यावर हल्ली लोकांचा फारसा विश्वास राहिलेला नाही. एकमेकांची भाषा न समजणाऱ्या दोन प्रेमी जीवांची ही कहाणी आहे. आणि या "कथेची गरज" म्हणून मेक्सिकन बार्बरा मोरीला चित्रपटात घेतले आहे. हे लॉजिक ऐकल्यावर माझ्या मनात विचार आला कि यासाठी मेक्सिकन मुलीची गरज काय ? भारतातच एवढ्या भाषा बोलल्या जातात. एखादी दक्षिण भारतीय अभिनेत्री घेतली असती तरी चालले असते कि. कमी बजेटमध्ये झाला असता चित्रपट. कमी बजेट = कमी तोटा :P

२) बझवर टाकलेल्या एका सी. आय. डी. पुणेरी पाटीलला मिळालेला प्रतिसाद पाहून ती आणि अजून २ पाट्या इकडे टाकत आहे.
अ) घराच्या दारावर लिहिलेली पाटी -
१) घराची किल्ली शेजारी ठेवली आहे. सी. आय. डी. च्या लोकांनी आपले ओळखपत्र दाखवून किल्ली घ्यावी. ताकद आहे म्हणून उगाच आमच्या घराचा दरवाजा तोडू नये.
२) सी. आय. डी. चे ऑफिस वरच्या मजल्यावर आहे. ऑफिस बंद असेल किंवा ऑफिसात कोणी नसेल तर तक्रार सांगण्यासाठी इकडे येवू नये.
ब ) एका Pathology testing lab च्या बाहेर लावलेली पाटी -
आमच्या येथे कोणत्याही टेस्टचा निष्कर्ष कळण्यासाठी किमान २४ तास लागतील. २ मिनिटांत कोणताही निष्कर्ष सांगणारे Dr. साळुंखे फक्त सी. आय. डी. मध्ये काम करतात.

३) "कपड्यांचा नवीन स्टॉक" ही काय भानगड आहे हे मला कधीच कळलेले नाहीये. बायका दुकानात गेल्यावर आधी "नवीन स्टॉक दाखवा" असे म्हणतात आणि तो जो स्टॉक दाखवेल तो बघतात. त्यांना नवीन आणि जुन्या स्टॉक मधला फरक कळतो का ? आणि कळत असेल तर कसा ?

४) इंडिअन आयडॉल चा नवीन सिझन सुरु झाला आहे. त्यात अभिजीत सावंत सूत्रसंचालक आहे. वास्तविक त्याला बघून तरी स्पर्धकांनी स्पर्धेतून बाहेर पडायला पाहिजे होते. अभिजीत सावंत हा इंडिअन आयडॉल चा सगळ्यात प्रसिद्ध पावलेला विजेता. बाकीच्या विजेत्यांची नावे पण कोणाच्या लक्षात नाहीत. आणि तोच जर आता हे काम करत असेल तरया स्पर्धेतील विजेत्यांच्या भविष्याबद्दल बोलायलाच नको.

५) बहुतेक वेळा सकाळी ऑफिस मध्ये जाताना विमानांचा आवाज ऐकू येतो. वायुदलातील विमानाचा सराव चालू असतो. पण गाडी चालवत असल्यामुळे वरती बघत बसता येत नाही. अश्याच एका सकाळी मला हा विचार सुचला -
रस्त्यावरून गाडी चालवत असताना विमानाचा आवाज ऐकू आला तर आकाशात बघत बसू नये. तसे केल्यास आपण (विमानापेक्षाही खूप) वर जाण्याची शक्यता असते.