நம்பி

கொடுமையிலும் கொடுமை கண்ட கொடுமுடி கோகிலம் -1

2010-02-01T19:43:00.000+05:30

நாடகம், இசை திரைப்படம் ஆகிய மூன்று துறைகளிலும் சாதனை படைத்த கே.பி. சுந்தரம்பாள் குழந்தைப் பருவத்தில் வறுமையில் வாடியவர். அவருடைய நிஜவாழ்க்கை, சினிமாக் கதைகளையும் மிஞ்சக் கூடியதாகும்.

கோவை மாவட்டம் கரூரை அடுத்த கொடுமுடியில் பாலாம்பாள் என்கிற கொங்கு கவுண்டர் இன ஒரு ஏழைப் பெண்மணிக்கு 1908_ம் ஆண்டு அக்டோபர் 11_ந்தேதி சுந்தராம்பாள் பிறந்தார். இவருக்கு கனகசபாபதி என்று ஒரு தம்பி, சுப்பம்மாள் என்று ஒரு தங்கை. சிறுமியாக இருக்கும் பொழுதே தந்தையை இழந்தவர். (கொடுமுடி மும்மூர்த்திகள் குடிகொண்டிருக்கும் தெய்வீக தளம்.

குடும்பத் தலைவர் இறந்ததால் குடும்பம் வறுமையில் வாடியது. அம்மா பாலம்பாளின் தம்பி அதாவது தாய் மாமா மலைக்கொழுந்தன் ஆதரவில் வளர்ந்தனர். இருப்பினும், சுந்தராம்பாளின் தாயார் பாலம்பாள், குழந்தைகளை வளர்க்க வீட்டு வேலைகள் செய்ய நேரிட்டது. வறுமை அளவு கடந்து போனதால், குழந்தைகளுடன் தற்கொலை செய்து கொள்ள பாலம்பாள் முயற்சி செய்தார்.

இதுபற்றி, பிற்காலத்தில் பத்திரிகைக்கு அளித்த பேட்டி ஒன்றில சுந்தராம்பாளே குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் கூறியதாவது:- .

வறுமையின் காரணமாக எங்களை இழுத்துக்கொண்டு போய் நல்லதங்காள் மாதிரி காவிரியில் தள்ள முயன்றார் அம்மா. நான், தம்பி, தங்கை எல்லோரும் ஓவென்று அழுதோம். வீட்டு வேலை செய்து காப்பாற்றுவதாக அம்மாவிடம் சொல்லி காலைக் கட்டிக்கொண்டு அழுதேன். அம்மாவோ எங்களைச் சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டு அழுதார்.

பிழைக்க வேண்டி, கரூருக்கு ரெயிலில் பயணமானோம். அம்மா கண்களில் நீர் நிறைந்து கன்னத்தில் வழிந்தது. அவரைப் பார்த்து நாங்களும் அழுதோம். எதிரே உட்கார்ந்திருந்த ஒரு பெரியவர் மெல்ல எங்களை அணுகி, "நீங்கள் யார்? ஏன் அழுகிறீர்கள்? உங்களைப் பார்த்துக் குழந்தைகளும் அழுகின்றனவே!" என்றார்.

அம்மா விஷயத்தைச் சொன்னார். அவரும் பரிதாபப்பட்டுப் போனார். "என் தங்கை விதவையாக வந்து என்னுடன் வசிக்கிறாள். உங்களை உடன் பிறவாத பொறப்பாக நினைத்துக் கொள்கிறேன். எனக்கும் பிள்ளைகள் கிடையாது. இந்தக் குழந்தைகளை வளர்த்து விட்டுப் போகிறேன்" என்று தன் வீட்டுக்கு அழைத்தார். அம்மாவுக்கு முதலில் பயம். பின்னர் ஒத்துக்கொண்டார்.

அந்தப் பெரியவரின் பெயர் மணவாள நாயுடு. "மாமா" என்று அழைக்க ஆரம்பித்தோம். மாமா கரூர் முனிசிபாலிடியில் படிக்கற்களுக்கு முத்திரை வைக்கும் உத்தியோகம் செய்து வந்தார்.

இரவு வேளையில் நான் வாசலில் பாயைப் போட்டுப் படுத்துக் கொண்டு வெகுநேரம் ராகம் போட்டு ஏதாவது பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே இருப்பேன். விடியற்காலையில் இரண்டு காவல்காரர்கள் வந்து என்னை அழைத்தார்கள். அம்மா பயந்து கொண்டே அனுப்பி வைத்தார். "நடு ராத்திரியில் பாடியது யார்?" என்றார் இன்ஸ்பெக்டர்.

நான்தான்" என்றேன். அவர் நம்பவில்லை.

எங்கள் கதையைக் கேட்டார். சொன்னேன். அவர் மூலம் வேலு நாயரிடம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டு குழந்தை நட்சத்திரமானேன். அவரிடம் சேர்ந்து நான் நடித்த முதல் நாடகம் நல்லதங்காள். அப்போது எனக்கு வயது ஏழு.

காவிரியாற்றில் அம்மா தள்ள நினைத்தபோது, எப்படி அழுது கதறினேனோ அதுவே கதாபாத்திரமாகக் கிடைத்தது. நடித்தேன், உணர்ச்சிகரமாக.

இவ்வாறு சுந்தராம்பாள் குறிப்பிட்டார்.

வேலு நாயர் நாடகக் கம்பெனியில் குழந்தை நட்சத்திரமாக (பால பார்ட்) நடிக்கத் தொடங்கிய சுந்தராம்பாள் படிப்படியாக முன்னேறினார். அவர் பாடல்கள், பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன. அவர் புகழ் தமிழ் நாடெங்கும் பரவியது.

குழந்தை நட்சத்திரமாக அறிமுகமான சீக்கிரமே நடிகையாக மாறினார் (ஸ்திரீபார்ட்) வள்ளித்திருமணம், பவளக்கொடி சாரங்கதாரா நந்தனார்.... நாடகங்கள் கே.பி. சுந்தராம்பாளை பட்டிதொட்டியெங்கும் பிரபலமாக்கியது.!

ஆண்வேடம் (ராஜபார்ட்) பூண்டும் நடித்தார். அர்ஜூனனாக தோன்றி கம்பீரம் காட்டினார். உச்ச ஸ்தாயி (ஏழு சுவரங்களின் ஒரு அலகு-unit of sound notes spectrum of sounds) எட்டுக்கட்டையில் பாடும் பெண் கே.பி. சுந்தரம்பாள் மட்டும் தான். நாடகம் பார்க்க உட்கார்ந்திருக்கும் கடைசி ரசிகனுக்கும் இவர் குரல் தெளிவாய் கேட்டது. தமிழ்க் கடவுளாம் முருகனின் மீது தீவிர பற்று கொண்டதால் அதிகமாக நாடக மேடையில் முருகனைப்பற்றித் தான் பாடுவார்.

மெளனப்பட காலம் என்பதால் நாடகங்களுக்கே அதிக வரவேற்பு இருந்தது. அதிலும் கே.பி.எஸ் நடிக்கிறார் என்றால் வண்டி கட்டிக் கொண்டு வருவார்கள். பாட்டியின் துணையுடன் சுந்தரம்பாள் நாடகங்களில் நடித்து வந்தார். தமிழகம் மட்டுமில்லாது இவரது புகழ் கடல் கடந்தும் பரவியது.

இலங்கையில் இருந்தும் அழைப்பும் வந்தது. தாய்மாமன் மலைக்கொழுந்தன் துணையுடன் இலங்கைக்கு நாடகத்தில் நடிக்க சென்றபொழுது கிட்டப்பாவின் அறிமுகம் கிடைத்தது.

கே.பி.சுந்தரம்பாள்.... ''ஔவையார்'' இசை உலகமும் இந்த கொடுமுடி கோகிலத்தின் செளந்தர்யக் குரல் என்றும் அழியாத நிலை கொண்டவை....!

என்றும் இளமையாய் இருக்கும் அந்த சுந்தர்வ கானம் கேட்டு மயங்காத மனிதனே இல்லை!

இறைபற்றைப் போலவே! தேசப் பற்றும் கே.பி சுந்தரம்பாளின் ரத்தத்தின் கலந்தவை!

கிட்டப்பா கே.பி.எஸ் இருவரும் கல்ப்புத்திருமணம் புரிந்து ஜோடியாக சேர்ந்து நாடக உலகை திரும்பி பார்க்க வைத்ததால், கிட்டப்பாவின் வரலாற்றை சற்று பார்ப்போம்.....

தமிழ் நாடக உலகின் முடிசூடா மன்னராக விளங்கியவர், எஸ்.ஜி.கிட்டப்பா.

நெல்லை மாவட்டத்தில் உள்ள செங்கோட்டை அந்தக் காலத்தில் திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் சேர்ந்திருந்தது. அங்கு, கங்காதர அய்யர் _ மீனாட்சியம்மாள் தம்பதிகளின் மகனாக 1906_ம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 26_ந்தேதி கிட்டப்பா பிறந்தார்.

அவருடைய இயற்பெயர் ராமகிருஷ்ணன். எல்லோரும் செல்லமாக "கிட்டப்பா", "கிட்டன்" என்று அழைப்பார்கள். அதில் கிட்டப்பா என்ற பெயர் நிலைத்து விட்டது.

கிட்டப்பாவுடன் பிறந்தவர்கள் 8 சகோதரர்கள். ஒரு சகோதரி. இவர்களில் காசி அய்யர், சுப்பையர், செல்லப்பா ஆகியோர், அந்த நாளில் பிரபலமாக விளங்கிய சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் நாடகக் குழுவில் நிரந்தர நடிகர்களாக இருந்தார்கள்.

கிட்டப்பா தன் 6 வயதில் சகோதரர்களின் நாடகத்தைக் காணச் சென்றார். அப்போது அவர் மேடை ஏறி, கணீர் குரலில் பாடினார். தம்பியின் குரல் வளத்தைக் கண்ட சகோதரர்கள் அவரையும் நாடக நடிகராக்கினர்.

இலங்கையில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த ஒரு நாடகக்குழு, கிட்டப்பாவையும், அவர் சகோதரர்களையும் நாடகங்களில் நடிக்க அழைத்தது. 1916_ம் ஆண்டில் கிட்டப்பா தன் சகோதரர்களுடன் இலங்கை சென்று, நாடகங்களில் நடித்தார். அங்கு கிட்டப்பா பாடிய பாடல்கள் மிகவும் பிரபலம் அடைந்தன.

சென்னை திரும்பிய கிட்டப்பா சகோதரர்கள், "வள்ளி திருமணம்" உள்பட பல நாடகங்களை நடத்தினர். கிட்டப்பா புகழ் பரவியது.

அழகும், இனிய குரலும் கொண்ட கிட்டப்பாவுக்குப் பெண் கொடுக்க பலர் முன் வந்தனர். பெற்றோர், கிட்டம்மாள் என்ற பெண்ணைப் பார்த்து முடிவு செய்தனர்.

கிட்டப்பா _ கிட்டம்மாள் திருமணம் 24 ஜுன் 1923_ல் சென்னையில் நடந்தது. அப்போது கிட்டப்பாவுக்கு வயது 18. கிட்டப்பா தொடர்ந்து நாடகங்களில் நடித்தார். அவர் நடித்த "தசாவதாரம்" ஒரே ஆண்டில் 200 முறை மேடை ஏறியது.

இந்த சமயத்தில், கே.பி.சுந்தராம்பாள் இலங்கையில் நாடகங்களில் நடித்துக் கொண்டிருந்தார்.

"கிட்டப்பாவையும், சுந்தராம்பாளையும் ஜோடியாக நடிக்க வைத்தால் நாடகங்கள் பிரமாதமாக அமையும். வசூலும் அமோகமாக இருக்கும்" என்று, நாடக அமைப்பாளர்கள் நினைத்தனர்.

இலங்கைக்கு வந்து நாடகங்களில் நடிக்கும்படி, கிட்டப்பா சகோதரர்களுக்கு அழைப்பு வந்தது. அந்த அழைப்பை ஏற்று, கிட்டப்பாவும், அவருடைய சகோதரர்களும் 1925 இறுதியில் இலங்கை சென்றனர்.

எஸ்.ஜி.கிட்டப்பாவும், கே.பி.சுந்தராம்பாளும் முதன் முதலாக இலங்கையில் "வள்ளி திருமணம்" நாடகத்தில் ஜோடியாக நடித்தனர். கிட்டப்பா வேலனாகவும், சுந்தராம்பாள் வள்ளியாகவும் நடித்தனர். இருவரும் போட்டி போட்டுப் பாடி, ரசிகர்களின் பாராட்டைப் பெற்றனர்.

தமிழ்நாட்டுக்குத் திரும்பிய பிறகும், கிட்டப்பாவும், சுந்தராம்பாளும் பல நாடகங்களில் இணைந்து நடித்தனர். அவர்கள் புகழ் திக்கெட்டும் பரவியது.

(குறிப்பு; இவரின் வாழ்க்கை பலவாறு குறிப்பிடப்படுகிறது. பெரும்பாலும் இவரின் வாழ்க்கை தொடர்வண்டியில் (யாசகம்) இரப்பைப் பெறப் பாடிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது பலரால் கண்டுணர்ந்து நாடகத்துறையிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாதாக கூறப்படுகின்றது. தொடர்வண்டியில் பாடி இரப்பை (யாசகம்) பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் பொழுதே கிட்டப்பாவின் அறிமுகமும் கிடைத்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

தொடரும்...2

(ஆதாரத் தகவல்கள், இணையம், மாலை மலர், தினமலர், தமிழ்த் திரையுலக சாதனைப்படங்கள் நூல்...எழுதியவர் பாலபாரதி.......)

முதலிடத்துக்குப் போராடிய முதல் நடிக மன்னர்!

2010-01-31T00:20:00.000+05:30

முதல் நடிக மன்னர் (ஆக்ஷன் கிங்) பி.யூ. சின்னப்பாவை பற்றித்தான்.... இந்த பதிவு...

புதுக்கோட்டை உலகநாத சின்னப்பா என்ற முழுப்பெயர் கொண்டவரும் பி.யூ. சின்னப்பா என்று அனைவராலும், திரையுலகத்தினரும் இவரை அன்போடு அழைப்பார்கள். 1940 களில் கொடிகட்டி பறந்த கதாநாயகர்கள் இருவர். அதில் ஒருவர் எம்.கே.டி. இன்னொருவர் பி.யூ.சின்னப்பா. எம்.கே.டி தமது ரசிகர்களின் நெஞ்சில் முதலிடத்தில் இருந்தார் என்றால் பி.யூ. சின்னப்பா இரண்டாமிடத்தில் இருந்தார் என்றால் அது மிகையாகாது.

அக்காலத் திரைப்பட வசனங்களில் புரட்சி......

இத்தனைக்கும் தியாகராஜ பாகவதர் படத்திற்கு வசனம் எழுதிய இளங்கோவன் தான் சின்னப்பாவிற்கும் வசனம் எழுதினார். என்ன? வசன கர்த்தாவை இவ்வளவு முக்கியமாக கூறுகிறோம் என்றால். அன்றைய காலகட்டத்தில் இதையெல்லாம் மக்கள் அதிகம் பார்த்தனர். இளங்கோவன் ஒரு சுயமரியதைக்காரர் என்றாலும் திரையுலகில் அவருக்கு தனி செல்வாக்கு பெற்றவராகத்தான் விளங்கினார். கார் வைத்திருந்த வசனகர்த்தாவும் இவர்தான் என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். இவர் வருவதற்கு முன்பு வரை இவா ஊதினா! அவா வருவா!போன்ற சாதி சாயல் கொண்ட வசனங்கள் அதிகளவில் இடம்பிடித்திருந்தன.

அதற்கு முன் அன்றிருந்த கதநாயகர்கள் பட்டியலையும் வைத்துக்கொள்ளலாம், தவறில்லை..

முதல் இடம் எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர்

இரண்டாம் இடம் பி.யூ. சின்னப்பா

முன்றாம் இடம் எம.கே.ராதா (சந்திரலேகா புகழ்)

நான்காம் இடம் டி.ஆர்.மகாலிங்கம்

அன்றையக் காலகட்டத்தில் இவர்கள் இருவருக்கும் தான் அதிக போட்டி. எம்.கே.டி இவரைப்போல சண்டைக்காட்சிகளில் ஈடுபடவில்லை என்றாலும் பெண் ரசிகைகளின் மனதில் அதிகம் குடிகொண்டிருந்தவர் எம்,கே,டி. ஆனால் பி.யூ.சின்னப்பா பாடுவதில் மட்டுமின்றி, வாட்பயிற்சி, சிலம்பம், குத்துசண்டை, மல்யுத்தம், சுருள் பட்டா..... போன்ற அனைத்து உடற்பயிற்சி சம்பந்தமான கலைகளில் பயிற்சி பெற்றவராக இருந்ததினால், இவர் திரையுலகில் சகலகலா வல்லவராக வலம் வந்தார். ஆண் ரசிகர்களின் குறிப்பாக இளைஞர்கள் மனதில் இடம் பிடித்திருந்தார். இருப்பினும் அவரால் எம்.கே.டி யை பின்னுக்கு தள்ளி கடைசிவரை முதலிடத்தை பெற முடியவில்லை. ஆனால் அதற்கான முயற்சியை மும்முரமாக மேற்கொண்டார் என்பது மட்டும் உண்மை. பி.யூ சின்னப்பாவின் நடிப்பு முறையைத்தான் பின்னாளில் கொடிகட்டி பறந்த மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர் அவர்களும் பின்பற்றினார் திரையுலகில் நம்பப்படும் தகவல்.

அவரின் போராட்டத்தை பார்ப்பதற்கு முன் அவரின் பூர்வீகத்தை பார்ப்போம்!

சின்னப்பாவின் பூர்வீகம் புதுக்கோட்டை ஆகும். உலக நாதப்பிள்ளை, மீனாட்சி அம்மாள் தம்பதியின் மூத்த மகனாக சின்னப்பா வெள்ளிக்கிழமை அன்று பிறந்தார். உடன் பிறந்தவர்கள் இரண்டு தங்கைகள். சின்னப்பா பிறந்த தேதி 05.05.1916 ஆகும்.சின்னப்பாவின் தந்தை நாடக நடிகராக இருந்ததால் சின்னப்பா முயற்சி ஏதுவுமின்றியே 5-ம் வயதிலேயே நாடகத்தில் நடிக்கத் தொடங்கி விட்டார். கல்வியில் நாட்டமில்லாததால் நான்காம் வகுப்புடன் படிப்பை நிறுத்திய சின்னப்பா, பாய்ஸ் நாடக கம்பெனியில் சேர்ந்து நடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். சாரீரம் நன்றாக உள்ளவர்களுக்கே நாடக கம்பெனிகளில் மவுசு.

சிறுவர்களாக நாடக கம்பெனியில் சேர்ந்தவர்கள் இளைஞனாக மாறும்பொழுது மகரக்கட்டு எனப்படும் குரல் வளை ஒடியும் அப்பொழுது அந்த நாடக்கம்பெனியால் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுவார்கள். வேலையிழப்பும், பெரும்பாலும் நிகழும். அதற்கு பின் வாயப்புக்காக வேறு கம்பெனிகளை தேடி அலைந்தாலும் வாய்ப்புக் கிடைக்காது. அது அந்தக்கால நாடக கம்பெனிகள் கையாண்ட தொழில் முறை யுக்திகள். இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஏராளம்....இன்றைய சினிமாவிலும் சில யுக்திகள் கையாளப்படுகின்றன, இதை அறியாமல் மாட்டிக்கொண்டு வாழ்க்கையை இழந்தவர்களை நாம் காணுவது போல அன்றும் இந்த நிலை இருந்தது...

இதை உணராமல் நடிப்பவர்களின் வாய்ப்பு காலப்போக்கில் குறையும் அவர்களிடைய செல்வாக்கு, ஊதியம் அனைத்தும் குறைய ஆரம்பிக்கும் இறுதியில் கம்பெனியை விட்டே ஒருநாள் துரத்தி அடித்துவிடுவார்கள். இதை முன்பே உணர்ந்தவர்கள் வேறு வேறு கம்பெனிக்குத் தாவி தங்களை நிலை நிறுத்திக் கொள்வார்கள். அப்படித்தான் பி.யூ. சின்னப்பாவும் தன்னை (நாடக கம்பெனித் தாவி) நிலை நிறுத்திக் கொண்டார். இல்லையேல் அவர் இந்தளவுக்கு புகழ்பெற்றிருக்க வாய்ப்பிருந்திருக்காது.

நாடக கம்பெனியில் (ஒரிஜினல் பாய்ஸ்) இருக்கும் பொழுதே முறையாக சங்கீதமும், குஸ்தி, வாட் போர், மல்யுத்தம் போன்றக் கலைகளை பயின்று கொண்டார். அன்றைய மைசூர் சமஸ்தானத்தில் பெயர் மாற்றிக்கொண்டு போட்டியிட்டதாகவும் வரலாறு உண்டு. மக்களிடையேயும் திடீரென தோன்றி பல போட்டிகளில் பங்கு பெற்று தன் திறமையை வெளிப்படுத்தினார்.

உடம்பு பூராவும் பிரம்பு வளையங்களை மாட்டிக் கொண்டு தீ பந்தங்கள் சொருகிய கம்புகளை கையில் ஏந்தி, சண்டை போடுவது ஒரு ஆபத்தான விளையாட்டல்லவா? இந்த விளையாட்டை சின்னப்பா புதுக்கோட்டையில் அன்றைய நீதிபதி ஸ்ரீ ரகுநாதய்யர் முன்னிலையில் செய்து காட்டி, சிறப்பு பரிசுகளை சின்னப்பா பெற்றிருக்கிறார்.

வெயிட் லிப்டிங் அதாவது கனமான குண்டுகளைத் தூக்குவது. இதிலும் சின்னப்பா பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டார். இது சம்பந்தமான போட்டியில் 150 பவுண்டு வரையில் தூக்குபவர்களுக்கெல்லாமே ஒரு வெள்ளி மெடல் பரிசு வழங்கப்படுவது வழக்கமாம். சின்னப்பாவே 190 பவுண்டு வரையில் தூக்கி விசேஷப் பரிசுகளைப் பெற்றிருக்கிறார்.

சினிமாவில் சேர்வதற்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன் சின்னப்பா புளியம்பட்டிக் கம்பெனியில் சேர்ந்து இலங்கை முழுவதும், பல ஊர்களில் எம்.ஆர். ஜானகியுடன் நிறைய நாடகங்களில் நடித்து விட்டு இந்தியா திரும்பினார்.

சந்திரகாந்தா நாடகத்தில் சின்னப்பா பிரபலமாக விளங்கி வந்ததை அறிந்த ஜூபிடர் பிக்சர்ஸார் சின்னப்பாவை தங்கள் தயாரித்த சந்திரகாந்தா படத்திற்கு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள். சந்திரகாந்தா படத்தில் சுண்டூர் இளவரசனாகத் தோன்றிய சின்னப்பாவின் நடிப்பும், பாட்டும், சிறப்பாக அமைந்திருந்தன.

சந்திரகாந்தா படம் 1936ல் வெளிவந்தது (சவுக்கடி சந்திரகாந்தா) இப்படத்தில் அவரது பெயர் சின்னசாமி என்றே வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பிறகே சின்னசாமி என்ற பெயர் சின்னப்பா வாக மாறியது. இதுவே அவரது முதல் படமாக இருக்கும் என நம்பப்படுகின்றது.. (இதற்கு முன்பும் நடித்திருப்பார்....தகவல்கள் சரிவர கிடைக்கவில்லை)

பிறகு சின்னப்பா பஞ்சாப் கேசரி, ராஜ மோகன், அனாதைப் பெண், யயாதி, மாத்ரு பூமி ஆகிய ஐந்து படங்களில் நடித்தார். இப்படங்கள் சுமாரான வெற்றியை பெற்றது. எனவே கொஞ்ச காலம் படங்களில் நடிக்காமலிருக்க வேண்டியதாயிற்று. முதலில் தொண்டை தகராறு செய்தது. பிறகு அவருக்கு படத்தில் நடிக்க சந்தர்ப்பம் கிடைக்காமற் போனது. இவையேல்லாம் அவரது மனதைக் கலக்கி விட்டன. இதன் விளைவாக அவர் கடுமையான வைராக்கிய விரதங்களைத் தொடங்கினாராம். சுமார் நாற்பது நாள் அவர் சரியான அன்ன ஆகாரமின்றி மௌன விரதத்தை கடைபிடித்து வந்தாராம். அதனால் அவர் உடம்பு மிகவும் இளைத்துப் போயிற்றாம். இருப்பினும் சின்ன சின்ன வாயப்புகளே அவரைத் தேடி வந்தன. தன்னுடைய முழுத்திறமையையும் வெளிப்படுத்த வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லையே என்று ஏங்கி புதுக்கோட்டைக்கே திரும்பி விட்டார். புதுக்கோட்டையில் துறவரம் பூணும் நிலைக்கும் சென்று விட்டார் சின்னப்பா. இதை உணர்ந்தவர் போல் உதவியவர் தான் மாடர்ன் தியேட்டர் டி.ஆர்.சுந்தரம்.

தொழிலின்றி இருக்கும் நடிகர்களுக்கு துணிந்து சந்தர்ப்பம் அளிப்பதிலும், புதிது புதிதாய் நடிகர்களைப் படங்களில் புகுத்துவதிலும் சாதனை படைத்தவர் டி.ஆர்.சுந்தரம், ஆகவே வேலையின்றி இருந்து வந்த சின்னப்பாவைத் தேடிப்பிடித்து தம் உத்தமபுத்திரன் படத்தில் அவருக்கு கதாநாயகன் வேடத்தை அளித்தார்.

1940ல் வெளிவந்த உத்தமபுத்திரன் படம் சூப்பர்ஹிட் ஆகியது. சின்னப்பாவின் இரட்டை வேட நடிப்பு ரசிகர்களை அசர வைத்தது. அந்தப் படத்தில் இடம் பெற்ற பாடலும், சூப்பர் ஹிட் ஆகி வசூலில் சாதனை படைத்தது. அந்த வருட சினிமா பட தேர்தலில் உத்தமபுத்திரன் முதல் இடத்தை பெற்றது. இதைத் தொடர்ந்து அன்றைய சினிமா உலகில் சின்னப்பா சூப்பர் ஆக்டர் ஆக திகழ்ந்தார்.

உத்தம்புத்திரன் படத்தின் மூலம் உயர்நட்சத்திர அந்தஸ்த்துக்கு உயர்ந்த பி.யூ. சின்னப்பா செல்வத்திலும் உயர்ந்த இடத்திற்கு வந்தார். புதுக்கோட்டையில் வீடுகளாக வாங்கி குவித்தார். இவரின் செல்வாக்கை கண்டு, ''எங்கே புதுக்கோட்டை நகரமே பி.யூ சின்னப்பாவுக்கே ஆகிவிடுமோ'' என்று அஞ்சிய புதுக்கோட்டை மன்னர் பி.யூ.சின்னப்பா இனி புது வீடுகளே புதுக்கோட்டையில் வாங்க்கூடாது என்று அவசர சட்டமே பிறப்பித்தார் என்றால் அவரது செல்வாக்கு எவ்வளவு உயர்ந்திருந்தது என அறியலாம்.

(குறிப்பு; பின்னாளில் ஆனந்த விகடன் செய்தி வெளியிட்டிருந்தது இப்படித்தான்..... ""புதுக்கோட்டை நகரத்தையே ஆக்கிரமித்த சின்னப்பாவின் செல்வாக்கு எப்படி அழிந்ததோ....?"" அவர் மனைவி சகுந்தலா அந்திம காலத்தில் சாப்பாட்டுக்கே வழியில்லாமல் கஷ்டபட்டதையும், வறுமையில் வாடியதையும், அவர் மனைவி சகுந்தலாவின் கண்ணீர் மல்க பேட்டி அளித்ததையும் புகைப்படத்துடன் வெளியிட்டிருந்தது....)

அதன் பின்னர் தயாளன், தர்மவீரன், பிருதிவிராஜன், மனோண்மணி ஆகிய படங்களில் நடித்தார். இவற்றுள் மனோண்மணியில் தான் சின்னப்பா அதிகம் பாராட்டுதல் பெற்றார்.

இந்த கால கட்டங்களில் தான் ஏழிசை மன்னன் எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் ரசிகர்களும், நடிக மன்னர் பி.யூ.சின்னப்பா ரசிகர்களும் (ஆக்ஷன் கிங்) ஆங்காங்கே மோதி கொண்டனர். சில இடத்தில் அடிதடியும் நடந்து உள்ளது.

அக்காலத்திலேயே ரசிகர்கள் இருவேராகப் பிரிந்து செயல்படும் முறை இருந்தது. கட் அவுட், பேனர் வைக்கும் முறை என்றாலும் சரி, திரைப்படத்தில் தன் நாயகர் தோன்றும் போது சூடம் காட்டுவதென்றாலும் சரி இந்த அரைவைக்காட்டுத்தனங்கள் எல்லாம் அன்றிலிருந்தே ஆரம்பித்து தொடர்ந்து வந்தவைகள் தான். ரசிகர்களிடையை கைலப்பும் அவ்வப்பொழுது படம் வெளியாகும் பொழுது தொடர்ந்தது.ஆனால் இதற்கு காரணிகளாக விளங்கிய நாயகர்கள் தங்களுக்குள் ஆரோக்கியமான போட்டிகளை உருவாக்கி கொண்டிருந்தனர் என்பது மட்டும் உண்மை.

பி.யூ. சின்னப்பாவின் குரல் வளம் பற்றி.......

1944 இல் வெளியான ஜெகதலப்பிரதாபன்... தாயைப் பணிவேன்...நமக்கினிப் பயமிது கல்யாணி ராகம்.... பாட்டும் நானே பாவமும் நானே என்ற திருவிளையாடல் பாடலும் கல்யாணி ராகத்தில் பாடப்பட்டது. இரண்டுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் திருவிளையாடல் படத்தில் டி.எம்.செளந்திரராஜன் சிவாஜிக்காக பாடியது. அதில் சிவாஜி வீணை வாசிப்பவராக, மிருதங்கம் வாசிப்பவராக என ஐந்து வேடங்களில் டிரிக் ஷாட் மூலம் தோன்றி பாடல் போட்டிக்காக வந்த பானப்பத்திரரை (டி.எஸ் பாலைய்யா) ஊரை விட்டே ஒடச்செய்த ராகம் (கதைப்படிதான்)... ஆனால் ஜெகதலப்பிராதபனில் பி.யூ.சின்னப்பா 5 வேடங்களில் தோன்றி இந்த ராகத்தில் சொந்தக்குரலில் பாடி அனைவரையும் அன்றே அதாவது 1944 லேயே அசத்தினார் என்று இசை வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர்.

தமிழ் நாட்டின் தவ நடிக பூபதியாக விளங்கியவர் பி.யூ. சின்னப்பா, இசையை விட நடிப்புக்கு முன்னுரிமை என்பதால் இது வந்தது.... எம்.கே.டி யை ஏழிசை மன்னர் என்று புகழ்ந்தாலும், பியூ சின்னாப்பாவைத்தான் நடிப்பிற்கான உதாரணமாக காட்டினார்கள் என்று பி.யூ. சின்னப்பாவின் பரம ரசிகரான மருதக்குமாரன், பழம்பெரும் பத்திரிகையாளர், (சினிமா எக்ஸ்பிரஸ், தென்றல் திரை பணியாற்றியவர்) கூறுகின்றார். மேலும் எம்.கே.டி பாகவதற்கு நடிப்புத்திறமை குறைவுதான் இது அவருக்கும் தெரியும், ஆனால் நடிப்பு, பாட்டு இரண்டிலும் அசத்தியவர் பி.யூ.சின்னப்பா.

பி.யூ சின்னப்பா, எம்,கே.டி இருவருக்குமுள்ள வேறுபாடுகள்.....

எம்.கே.டி யின் பாடல்களில் கர்நாடக சங்கீத சமாச்சாரங்கள் அதிகமிருக்கும் ஆனால் பாவம் இருக்காது, இது எம்.கே.டி யின் பாடல்களில் உள்ள முக்கிய குறைபாடாக கூறுகிறார்... பி.யூ சின்னப்பாவிடம் பாவம் அதிகமுண்டு, வசனங்களை உணர்ச்சிபூர்வமாக, தெள்ளத்தெளிவாக பேசுவதில் வல்லவர், என்று அவரின் ரசிகரும், ஹரிக்கதா கலைஞருமான கல்யாணபுர சந்தானம் இவ்வாறு கூறுகிறார்....

''அவருடைய குரல் கணீரென்று ஒலிக்கக்கூடிய (Metallic Voice) அளவில் ரத்தினக்குமார் என்ற படத்தில் பாடியிருப்பது போல் எம்.கே.டி யால் பாட முடியாது என்றும் கூறுகின்றார். அது சோக ராகமாக (Pathos) இருந்தாலும் அதற்குரிய பாவங்களுடன் அமைந்திருந்தது''.

''கிருஷ்ணபக்தியில் கதாகாலட்சேபம் செய்யும் காட்சியில் செங்கமலம் என்ற தாசியை வர்ணிப்பு செய்யும் காட்சி மிகவும் பிரசித்திபெற்றது. அதில் மிக நேர்த்தியான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அதுவும் மிகவும் காமுகன், வில்லன் மாதிரியான பாத்திரம் தான் அப்போழுதெல்லாம் இம்மாதிரி பாத்திரங்களில் ஒரு கதாநாயகன் துணிந்து நடிக்க முன் வரமாட்டார்கள். ஆனால் பி.யூ. சின்னப்பா துணிந்து நடித்து காட்டினார். அப்படத்தில் வரும் பாட்டுக்கள் மட்டும் பிரசித்திபெற்றவை, குறிப்பாக கதாகாலட்சேப பாட்டுக்கள் மிக புகழ்பெற்றவை''.....''கிட்டதட்ட ஒரு வருடம் ஒடிய படம்.''.... என்று மருதக்குமாரன் குறிப்பிடுகிறார்....

''கண்ணகியில் .....சந்திரோதயம் இதிலே..... காணுவதும் செந்தாமரை முகமே...... இந்த காட்சியிலும் சின்னப்பாவின் நடிப்பு அபாரமானது''..... என்று மருதக்குமாரன் குறிப்பிடுகிறார்.

ஒரு முறை இசை விமர்சகர் வாமணன் அவரது நண்பர் கல்கத்தா கிருஷ்ணமூர்த்தியுடன் (சங்கீத வித்துவான்) பேசிக்கொண்டிருக்கையில் .'' எப்படிபட்ட சங்கதிகள் போடுகின்றான் இந்த மனுசன்'' ..... ''சங்கீதத்தில் பயம் என்பதே துளிகூட கிடையாதா''..... ''இவனுக்கு''.... என்று தன்னிடம் கிருஷ்ணமூர்த்தி கூறியதாக வாமணன் பெருமையாக கூறுகிறார்....

1940 இல் வந்த உத்தம்புத்திரன் படம் இவருக்கு பெரும் புகழை ஈட்டித் தந்தது. அதில் இவருக்கு இரட்டை வேடம் (டுயல் ரோல்-dual role). அதுதான் முதன் முதலில் வந்த டுயல் ரோல் படம் என்பதால் அது என்ன என்பதை அறிவதற்காகவே மக்கள் கூட்டம் திரையரங்கை நோக்கி படையெடுத்தது.

பிருதிவிராஜனில் பிருதிவிக்கும், சம்யுத்தைக்கும் ஏற்பட்ட கதைப்படியான காதல், அவ்வேடத்தில் நடித்த சின்னப்பா, ஏ.சகுந்தலா இவர்களிடையே நிஜக்காதலாய் முடிந்தது. இருவரும் தம்பதிகளாயினர்.

சின்னப்பா ஏ.சகுந்தலாவை 05.07.1944.ந் தேதி அன்று சட்டப்படி திருமணம் செய்துக் கொண்டார்.

சின்னப்பாவின் வளர்ச்சி......

சின்னப்பா ஆர்யமாலா படத்தின் மூலம் நிறைய புகழை பெற்றார். பிறகு வந்த கண்ணகி படம் சின்னப்பாவை பாக்ஸ் ஆபீஸ் கதாநாயகனாக ஆக்கியது.

கண்ணகிக்குப் பிறகு சின்னப்பா குபேரகுசேலர், ஹரிச்சந்திரா, ஜெகதலப்ரதாபன், மஹா மாயா ஆகிய மூன்று படங்களும் மிகுந்த வெற்றியைப் பெற்றன. மஹாமாயா சுமாரான படமாய் இருந்தது. ஆனால் சின்னப்பாவை பொருத்தவரையில் நடிப்பில் படத்திற்குப் படம் அசத்தி வந்திருந்தார்.

சின்னப்பாவின் பாட்டுகள் இசைத்தட்டுகளில் வெளிவந்து நல்ல விற்பனையாகியது. வனொலியில் ஒரே ஒரு தடவை ( 1938ம் வருடம்) பாடியிருக்கிறார். ஆனால், அவர்கள் அப்போது அளித்த சன்மானம், சின்னப்பாவுக்கு போதவில்லை. இதற்காக ஏற்பட்ட செலவை விடக் குறைவாயிருந்ததால் வானொலி விஷயத்தில் அவர் அக்கறையே கொள்ளாமல் விட்டு விட்டார்.

சின்னப்பா நடித்து வெளிவந்த மற்ற படங்கள் பங்கஜவல்லி, துளசி ஜலந்தா, விகடயோகி, கிருஷ்ணபக்தி முதலியவையாகும். கிருஷ்ணபக்தி அவருக்கு நிறைய புகழை வாங்கி தந்தது.

மங்கையர்கரசி யில் மதுராந்தகன், காந்தரூபன், சுதாமன் என்று மூன்று வேடங்களில் நடித்து அசத்தியிருப்பார். இதுவும் ஒரு சூப்பர் ஹிட் படமாக சின்னப்பாவுக்கு அமைந்தது.

இவ்வளவு பெருமைகளையும் பாரட்டுகளையும் சுமந்த சின்னப்பா முதலிடத்திற்கு உயர்ந்தாரா? என்றால் இல்லை? அதற்கு தடையாக இருந்தது அவரது குணங்களும் சில பழக்கவழக்கங்களும் தான். திரைப்பட நடிகர்கள் பற்றிய பத்திரிகையாளர்கள் விமர்சனத்தை பாகவதரைப் போல் அல்லாமல் மிகச்சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்ட சின்னப்பா திரையுலகத்தில் உள்ளவர்களிடம் அனுசரித்து போவதென்பது குறிப்பாக தொழில் சார்ந்தவர்களிடம் அதிக கோபத்தை வெளிப்படுத்தி கொண்டிருந்தார். அவர்களை பொருத்தவரை பொருத்தவரை இவர் ஒரு முன்கோபி. எதிராளியை சற்றும் யோசிக்காமல் கை நீட்டிவிடுவார். '' என் பாட்டுக்காகத்தான் கண்ணகி ஒடியது'' என்று பாடலாசிரியர் பாபநாசன் சிவன் ஒரு படப்பில் பேசிக்கொண்டிக்க, அதைக் கேட்ட சின்னப்பா சீறிப்பாய்ந்து சிவனை புரட்டியெடுத்திருக்கிறார். அதைப்போலவே ''சின்னப்பா ஒரு குடிகாரர்'' (தற்பொழுதய உயர் நட்சத்திரத்தையும் ஒருவர் கூறியிருக்கிறார், அவரும் நகைச்சுவை பெண் திரைக்கலைஞர் தான், அதனால் பெரும் சர்ச்சை விளைந்தது, இதை பார்த்து தான் கூறினாரோ?) என்ற ரீதியில் உடுமலை நாராயணகவி பேசிவிட சின்னப்பா அவரை ஒட ஒட விரட்டியடித்திருக்கிறார்.

அதிகாலையிலேயே படப்பிடிப்பு தளத்துக்கு சின்னப்பா வந்துவிடுவார். தளத்தில் அவருக்கென்று இரண்டு வறுத்து வைத்த கோழி கூடவே மதுபாட்டில்களும் வைத்துவிடுவார்கள், எல்லாம் தயாரிப்பாளர்கள் செலவுதான். இதையெல்லாம் காலி செய்து விட்டு, பின் படப்பிடிப்பு மைதானத்தில் சிலம்பம் சுத்தி விட்டு மேக்கப் போட்டு தளத்திற்குள் நுழைவது இவரது வழக்கம். காலையிலேயே மது அருந்தியதால் ஏற்படும் வாடையால் கூட ஜோடியாக நடிக்கும் நடிகைகளுக்கு குமட்டி கொண்டு வருமாம்.... (இப்போதும் இருக்கிறார்கள்....) இவைகளெல்லாம் சின்னப்பாவின் செல்வாக்கை குறைக்கவே செய்தது.... என்னதான் திறமை இருந்தாலும், சின்னப்பாவின் முரட்டுத்தனமும், போதைப்பழுக்கமும் பத்திரிகை மூலம் வெளித்தெரிய ஆரம்பிக்க ரசிகர்களும் வெறுப்பைக் காட்ட ஆரம்பித்தனர். ஆகையால் சின்னாப்பா பின்தங்கியே இருந்தார். இறக்கும் வரை அவருக்கு இரண்டாவது இடமே நிலைத்தது.

இதற்கு நேர்மாறாக பாகவதர் இருந்தார். எவ்வளவு பூகம்ப பிரச்சினைகள் வந்தாலும் நிதானமாகப் பதுங்கி பாயும் தன்மை கொண்டவர். எல்லோருக்கும் இனியவராக விளங்கினார். எந்த சூழ்நிலையிலும் தன்னுடைய நிலைப்பாடு (இமேஜ்) சரியும் செயல்களை செய்ததில்லை. (இமேஜ்...... லட்சுமி காந்தனை பிடிக்காமல் போனதோ?) ஆகையால் ரசிகர்கள் மட்டுமில்லாது, படவுலகத்தினரின் மத்தியிலும் செல்வாக்கு பெற்றிருந்தார்.

தமிழ் திரையுலகில் முதன் முதலில் நடிக மன்னன் என புகழப்பட்ட சின்னப்பா 23/09/1951 ம் ஆண்டு இரவு 9.45 மணிக்கு தனது முப்பத்தி ஐந்தாவது வயதில் காலமானார்.

சின்னப்பா நடித்து வெளிவந்த கடைசி படங்கள் வன சுந்தரி, ரத்னகுமார், சுதர்ஸன் ஆகும். சுதர்ஸன் என்ற படம சின்னப்பா மறைவுக்கு பிறகு தான் வெளிவந்தது. இந்தப்படம் தான் சின்னப்பாவின் கடைசிபடமாகும்.

அவரது மகன்.........

சின்னப்பாவுக்கு ஒரே மகன் அவர் பெயர் பி.யு.சி.ராஜபகதூர் ஆகும்.

ராஜபகதூர் கோயில் புறா என்ற படத்தில் கதாநாயகனாக அறிமுகமானார்.

கோயில் புறா படம் அவருக்கு எந்த பெயரையும் வாங்கித் தரவில்லை. இதை தொடர்ந்து வில்லன் வேடங்களில் வாயில்லாப்பூச்சி, ஒரு குடும்பத்தின் கதை, கரகாட்டக்காரன் போன்ற படங்களில் நடித்தார்.

சினிமாவில் ராஜபகதூர் வளர்ந்து வந்த நேரத்தில் அவரும் காலமானார். (இவரைப்பற்றிய தகவல்கள் சரிவர கிடைக்கவில்லை)

சின்னப்பா 27 க்கும் மேறபட்ட தமிழ் படங்களில் நடித்திருந்தாலும், சின்னப்பாவின் பல படங்கள் சேமித்து வைக்காததின் விளைவாக பல படங்கள் அழிந்துவிட்டன. பாடல்களும் சரியாக சேமித்து வைக்கப்படவில்லை. இவைகளை சேகரித்து, சேமித்து வைப்பதினால் இவரின் தமிழிசைப் பாடல்களை எதிர்வரும் காலத்தினர் அனைவரும் நுகரும் வாய்ப்பு கிட்டும். அரசு இவைகளில் அக்கறை காட்ட வேண்டும்.

மேலும் சுவாரசியமான தகவலுக்காக.....http://www.lakshmansruthi.com/legends/puc.asp

ஆதாரம்; லஷ்மண் சுருதி இணையதளம், பிபிசி தமிழோசை பாட்டொன்று கேட்டேன்,

நூல் ஆதாரம்; தமிழ் திரையுலக சாதனைப்படங்கள்....பாலபாரதி

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -19

2010-01-30T00:32:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -19

இப்போது வயது நாற்பத்தி ஆறு.தோற்றம் வயதைத் தெரிவிக்காது என்றாலும் நன்கு முதிர்ச்சி பெற்ற கருத்துக்களை மேடைகளில் வாரி வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். சற்றுக் குனிந்து வளைந்த, ஆனால் யாருக்கும் வளையாத கொள்கைகளை அள்ளித் தருகிறார். கறுப்புச்சட்டை மேனியை அலங்கரிக்கிறது. கையிலே சொற்பொழிவக்கான குறிப்புகள். அருகேயுள்ள மேஜையிலே அன்றைய பேச்சுக்கான ஆதாரங்களை எடுத்துக் கூறுவதற்கு வாய்ப்பான பெரிய பெரிய புத்தகங்கள். 'இங்கேதான் நீங்கள் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டும். அதுதான் முக்கியமானது, மிக மிக முக்கியமானது'' என்ற சொற்றொடர் அடிக்கடி பேச்சிடையே வந்து கொண்டிருக்கிறது. மணிக்கணக்கில் பேசுகிறார் யார் இவர்?

வேறு யாருமல்ல; தனது பத்தாவது வயதிலேயே திராவிடர் இயக்க மேடைகளில் பேச ஆரம்பித்தவர் இன்றைய திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர்-விடுதலை நாளிதழின் ஆசிரியர் - வீரமணி அவர்களைத் தான் குறிப்பிடுகிறேன்.

பத்து வயது முதற்கொண்டே பெரியாருடன் பணிபுரிந்து கொண்டு-பள்ளியிலும் பயின்று-கல்லூரியிலும் பட்டம்பெற்று- திராவிடர் கழகத்தின் ஓய்வறியாத் தொண்டராகவும் விளங்கிய வீரமணி, இளந்தளிர்ப பருவத்திலே மேடையிலே பேசுகிற வியப்புமிகு நிகழ்ச்சியைக் காணப் பெருங்கூட்டம் திரளும்.

பெரியாரின் தலைமையை ஏற்றுக்கொண்டோம் என்பது மட்டுமல்லாமல்-அவருடனேயே இருந்து-அவருடனேயே சுற்றுப் பயண நிகழ்ச்சிகளுக்குச் சென்று - அவரது குடிஅரசு, விடுதலை, பகுத்தறிவு ஏடுகளின் அலுவலகங்களில் பணிபுரிந்து-அவரது கொள்கைகளை எழுத்து வாயிலாகவும், பேச்சின் மூலமும் மக்களிடம் பரப்பிய பல தலைவர்கள் உண்டு.

அவர்கள், கால வேறுபாட்டால் பல இயக்கங்களுக்குச் சென்றிருகக்கூடும். ஆனாலும் அவர்கள் தலைவர்களாக, பேச்சாளர்களாக, எழுத்தாளராக மதிக்கப்பட்டதற்கும்-மதிக்கப்படுவதற்கும்- பெரியாரிடம் பெற்ற பயிற்சியே காரணம் என்பதை அவர்களும் மறந்ததில்லை! மறைத்ததுமில்லை!

அதைப்போலவே பெரியாரைத் தலைவராக கொண்ட பேரறிஞர் அண்ணாவின் தலைமையை ஏற்றுக் கொண்டது மட்டுமல்ல; அவருடன் உரையாடி - அவருடன் நீண்ட சுற்றுப் பயணங்களில் கலந்துகொண்டு-அவரைப் பிரியாமல் இருந்தே பயிற்சி பெற்றுப் பல்வேறு ஆற்றல் பெற்றவர்களும் உண்டு!

பெரியார் - அண்ணா-இருவரிடமும் பயிற்சி பெறக்கூடிய வாய்ப்பு பெற்று அவர்கள் வகுத்த இலட்சியங்களுக்காகத் தங்களை ஒப்படைத்துக் கொண்டவர்களும் உண்டு! அவர்கள், தாங்கள் பெற்ற அந்த பெரும் பேற்றுக்காக பெருமைப்படக்கூடியவர்கள்! அந்தக் குழுவினரில் எனக்கும் ஒரு இடம் இருந்தது என்று என்னைப்போலி எண்ணி மகிழக்கூடியவர்கள் சிலர் இருக்கிறார்கள்.

மிக இளம் வயதிலேயே சிறுவர் சிறுமியர் மேடைகளில் பேசுவது இன்றைக்கு எல்லாக் கட்சிக்கூட்டங்களிலும்; ஏன், சமயநெறிகூட்டங்களில் கூடக்காணுகிற நிகழ்ச்சியாகிவிட்டது.

ஆனால், பல சிறுவர், சிறுமியர்-ஏதோ தாங்கள் பெற்றோர் ஆசைக்காக-உற்றார் உறவினர் விருப்பத்திற்காக-அல்லது அந்தச்சிறுவர்களே அதை ஒரு 'மேனியா'வாக எடுத்துக்கொண்டு மேடைகளில் யாரையோ தாக்கியோ,புகழ்ந்தோ பேசிவிட்டு கைத்தட்டலைப்பெற்றுவிட எண்ணுகிறார்களேதவிர, தங்களுஉடைய கல்விப் பயிற்சியை வளர்த்துக்கொள்ளவும், தெளிவாகத்தெரிந்து கொள்ளவும் முனைந்திட வேண்டுமென்று அவாக்கொண்டிருப்பவர்களாகத் தெரியவில்லை.

அத்தகைய சிறுவர்கள், அல்லது சிறுமியர்-நண்பர் வீரமணி எப்படித் தனது இளம் வயதில் இடைவிடாது உழைத்து-கல்வியில் அக்கறை காட்டி - தலைவரிடம் விசுவாசமாக இருந்து-அதே போலக் கொள்கையிலும் உறுதியாக விளங்கிடுகிறார் என்பதையெல்லாம் எண்ணிப் பார்த்திடவேண்டும்.

பெரியாரின் அண்ணன் மகனார் தோழர் ஈ.வெ.கி. சம்பத், இளம்வயதிலேயே அண்ணாவுடன் நெருங்கிப் பழகி-'சொல்லின் செல்வர்'என்ற சிறப்புபெறுகிற அளவுக்குப் பேச்சாளராக விளங்கினார். கொள்கையில் நிலைத்த நெஞ்சமில்லாத காரணத்தால் அவரது அரிய ஆற்றலைத் தமிழகம் முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. இயற்கை, அவரை முழு வாழ்வு வாழ விடாமல் நம்மிடமிருந்து பறித்துகொண்டுவிட்டது. திராவிடர் இயக்கம், தமிழ் தேசியக்கட்சி, காங்கிரஸ் என்று கட்சி மாற்றங்கள் அவருக்கு ஏற்பட்ட போதிலும் வீறுகொண்ட விரிவுரையாளராகத் திகழ்ந்தார்.

அவரை எதிர்த்து தி.மு. கழகச் சார்பில் 1962-ல் தென் சென்னையில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்ற நாஞ்சிலார் என்னும் நாஞ்சில் கி. மனோகரன் அவர்கள், அவருக்கு ஈடுகொடுக்கும் சொல்வல்லாராகத் திகழ்ந்தவர்- இப்போது மினவெட்டுப் போன்ற மிடுக்கான பேச்சுக்கு எடுத்துக்காட்டாக இருக்கிற அவர், தனது இளம்பிராயத்திலேயே மேடைகளில் முழங்கிடத் தொடங்கியவர்தான்!

மிக இளம் பருவம் எனக் கூற முடியாவிட்டாலும் கட்டிளம் காளையாக மேடையேறிக் கனல் தெறிக்கும் சொற்களால் மக்களைக் கவர்ந்து கடினமான விஷயங்களையும் பெர்யார் பாணியில் மிக விரிவாக எடுத்துரைத்து 'வாலிப் பெரியார்' என்றே அழைக்கப்பட்ட வசீகரமிகு பேச்சழகர் ஏ.வி.பி. ஆசைத்தம்பி அவர்கள், மறைந்துவிட்டார் எனினும் அவரது எழுத்து, பேச்சு ஆகிய தொண்டுகளை மறந்திட இயலுமோ!

பெரியார், அண்ணா இருவரின் அணுக்கத் தொண்டராகவும், எனக்கு உறுதுணையாகவும், இருந்த என.வி. நடராசனார் கொள்கைப்பிடிப்புடன் அழுத்தம் திருத்தமாக அனல்பொழியுமாறு ஆயிரக்கணக்கான கூட்டங்களில் பேசி, மக்களின் அன்பைப் பெற்றவரன்றோ!

'பேசும் கலை வளர்ப்போம்' என்ற இந்தக் கட்டுரைத் தொடர் வாயிலாக, எளிய நடையில் பல இனிய நிகழ்ச்சிகளையும்-இதயத்தை தொடும் நிகழ்ச்சிகளையும் - பல்வேறு துறைகளிலும் இயக்கத்திலும் உள்ள திறமை வாய்ந்த பேச்சாளர்களைப் பற்றியும் எப்படிப்பேச வேண்டும், பேசக்கூடாது என்பன போன்ற கருத்துக்களையும்- என்னால் இயன்ற அளவு எடுத்துக் கூறியிருக்கின்றேன்.

பேசும் கலையில் சிறந்து விளங்கிட விழைந்திடுவோர்க்கு இந்தக் கட்டுரைத் தொடரும் ஓரளவு பயன்படுமேயானால், நான் பெரிதும் மகிழ்ச்சி அடைவேன்.

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

----முற்றும்----

பேசும் கலை வளர்ப்போம் தொடர் இத்துடன் முற்றுபெற்றது. பேசும் கலையில் பயிற்சி பெறுவதற்கு இத்தொடர் பயன்படுமேயானால் அதுவே இப்பதிவின் வெற்றியாகும். மீண்டும் வேறொரு பேச்சாளரின் தொடரோடு சந்திக்கிறேன். ஆதரவளித்த அனைத்து நல்லுள்ளங்களுக்கும் எனது;

நன்றி

வணக்கம்.

நம்பி.

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 18

2010-01-29T08:54:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -18

(Mannerism) மேனரிசம் எனப்படும் தனிப் பாங்கு அல்லது தனிப்பாணி, பேச்சாளர்களையும் ஆக்ரமித்துக் கொள்வதுண்டு. பேசும்போது அவர்களையறியாமலேயே தனிப்பாங்கான அங்கச் செய்கைகள்-தவிர்க்கவொண்ணாத பழக்கவழக்கங்கள் தொடங்கி; பின்னர் அவைகளேஅந்தப் பேச்சாளர்களுக்குரிய தனித்த தன்மைகளாக ஆகிவிடுகின்றன.

சிலர் மேடையில் நின்று ஆடாமல் அசையாமல் அருவிபோல் கருத்துக்களை உதிர்த்துக் கொண்டேயிருப்பார்கள்.

அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் பேசும்போது, வலப்புறமும் இடப்புறமுமாக உடலைத் திருப்புவார். கைகள் லேசாக உயரும், தாழும்! பொடிபோடும் வழக்கம் அவருக்கு உண்டு. சட்டையின் பக்கவாட்டுப் பையில் ஒருகை நுழைந்திருக்கும். அவரது பேச்சின் சுவையில் திளைத்த மக்கள் கையொலி செய்து ஆரவாரம் புரியும்போது, சட்டைப்பையிலுள்ள பொடி டப்பாவிலிருக்கும் பொடியை யாருக்கும் தெரியாமல் மூக்கில் திணித்துக் கொண்டு மேல்துண்டினால் ஏதோ வியர்வை துடைப்பது போலத் துடைத்துக் கொண்டே தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டேயிருப்பார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள், வயது முதிர்ந்த காலத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டேதான் பேசுவார்! அவர் நின்று கொண்டு பேசிய காலத்தில் அவருடன் கூட்டங்களுக்குச் சென்றவர்களில் நானும் ஒருவன். சந்தன வண்ணம் அல்லது காப்பிகலர், சில நேரங்களில் வெண்மையும் மஞ்சளும் கலந்தது-இப்படிப்பட்ட சால்வையால் உடலைப் போர்த்தியிருப்பார். பேசும்போது அந்தச் சால்வையை இழுத்து இழுத்துப் போர்த்திக் கொள்வார்.

நெடிய உருவமும் நிமிர்ந்த நோக்கும் கொண்ட தளபதி அழகிரிசாமி, போர்க்களத்தில் எதிரியின் மீது ஓங்கப்படும் வாளினைப் போலத் தன் கையை வீசி வீசிப் பேசுவதும், அதற்கேற்ப சொற்கள் விழுவதும் மக்களை உணர்ச்சியில் மிதக்க வைக்கும்.

சற்றுப் பெருத்த மேனியும், பெரிய மீசையும், உரத்த குரலும் கொண்ட ஜீவா அவர்கள் பேசும்போது மேடை அதிரும். அங்க நெளிவுகளில் மிகுந்த வேகம் இருக்கும். உடலை அதிகமாக ஆட்டிக் கொண்டு பேசும்போதுதான் அவருக்கு வார்த்தைகள் தங்கு தடையின்றி வந்து விழும்.

அடிக்கடி கழுத்தை ஒரு வெட்டு வெட்டிக்கொள்வதும், கொத்து மீசையை ஒதுக்கிவிட்டுக் கொள்வதும் சிலம்புச்செல்வர் ம.பொ.சி.யின் பேச்சு சூடு பிடித்துவிட்டது என்பதைக் காட்டும் அடையாளங்களாகும்.

அருள்பாலிப்பதைப் போல கையை மக்கள் பக்கம் அடிக்கடி காட்டிகொண்டே, வாதத்தை வரிசைப் படுத்தி அடுக்கிக் காட்டும் திறமையை ராஜாஜி பெற்றிருந்தார்.

குதிகாலை உயர்த்தி, தோள்களைக் குலுக்கிக் கொண்டு கடல்மடைத் திறந்தாற்போல் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே சில சொற்களைத் திடீரெனச் சன்னக்குரலில் இழுத்துப் பேசி மக்களின் வரவேற்பைப் பெறுவது நாவலர் நெடுஞ்செழியன் அவர்களின் தனிப் பாணியாகும்.

ஒலிபெருக்கியின் முன்னால் நின்றவுடன் தலையை நிமிர்த்தியவாறு-ஒருமுறைக் கூடத் தாழ்த்தாமல்- வானநோக்கிக் கைகளை உயர்த்தியவாறு சொல்மாரிபொழிவது பேராசிரியர் அன்பழகன் அவர்களிடம் காணக்கூடிய தனிப்பாங்கு எனலாம்.

இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் இயற்கையாக ஏற்பட்டுவிட்ட செயற்கைப் பாணிகளை அவர்களே முயன்றாலும் விடமுடியாத நிலை!

நாம் பேசும்போது ஏதாவது ஒரு அங்கச் செய்கை அல்லது அங்கசேட்டை இருக்கவேண்டுமென்று அப்படியொரு பயிற்சியை எடுத்துக்கொள்ளத் தேவையே இல்லை. சிலருக்கு அங்கச் சேட்டைகள், அவர்களது பேச்சையே மக்கள் கவனிக்காத அளவுக்கு இடையூறாக அமைந்து விடுவதும் உண்டு.

ஒலிபெருக்கியின் முன்னால் நின்று தலையைச் சொரிந்துகொண்டே பேசுவார்கள். கழுத்திலோ, இடுப்பிலோ விரல்களை வைத்து அழுக்கைத் திரட்டிக் கொண்டே பேசுவார்கள். திரட்டிய அழுக்கை, உருண்டையாக உருட்டி மூக்கிலை முகர்ந்து பிறகு கீழே போடுவார்கள். இத்தனையும் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே நடக்கும்.

இதுபோன்ற பாணிகளையோ, அங்கச்செய்கைகளையோ பேச்சாளர்கள், மறந்தும் கற்றுக்கொண்டுவிடக்கூடாது.

கூடுமானவரையில் மேடையில் அதிக ஆட்டமின்றி அங்கச் சேட்டைகளை மட்டுப்படுத்திக்கொண்டு பேசுவதே நலம்.

வார்த்தைகளைக் குதப்புவது-- கடித்துத் துப்புவது-- இவை, கேட்போர் செவிகளில் நாராசமாக விழும்.

'போராட்டக்காரர்களைப் போலீசார் அடித்து விரட்டினார்கள்' என்பதைச் சில பேச்சாளர்கள் அழுத்தம் திருத்தமாகவும், ஆத்திர உணர்வோடும் சொல்வதாக எண்ணிக் கொண்டு-''போராட்டக்காரர்களைப் போலீசார் அட்டித்து விரட்டினார்கள்'' என்று வார்த்தைகளைக் கடித்து உதறுவார்கள். அந்தப் பேச்சும் ரசிக்கத்தக்கதாக இருக்காது.

வேற்றுமொழிச் சொற்களையும் வேதபுராணங்களையும் பயன்படுத்தி உபன்யாசங்கள் செய்து வந்த மடாதிபதிகளின் மத்தியிலே நல்ல தமிழிலும், நயம்பட இலக்கியங்களிலும் மேற்கோள் காட்டி- காலத்திற்கும் சமயத்திற்கும் ஏற்ப மேடைப் பேச்சில் திறமை காட்டியவர்களில் குன்றக்குடி அடிகளார் ஒருவர்.

தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க., நாட்டு விடுதலைப் போராட்டத்திற்கெனவும் இலக்கிய மறுமலர்ச்சிக்கெனவும் தமிழர் உரிமைக்கெனவும் சமய நெறிகளைப் பரப்பிடவும், மேடை முழக்கம் செய்தபோது சில முக்கியமான சொற்களை மூன்றுமுறை அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.

தமிழர் நெறி பரப்பிடும் தொண்டிலும் இந்தி ஆதிக்க எதிர்ப்பிலும் ஈடுபட்ட மறைமலை அடிகளார், தனது சொற்பொழிவில் தனித்தமிழ்ச் சொற்களையே பயன்படுத்துவார்.

அடலேறுத் தோற்றங்க்கொண்டவரும் இந்தி ஆதிக்க எதிர்ப்புப் போரில் அயராது ஈடுபட்டவருமான நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாரின் சொற்பொழிவில் அடிக்கடி ''அட சனியனே'' என்று கடிந்துகொள்ளும் வார்த்தை வந்து விழுந்து கொண்டேயிருக்கும்.

எத்தனையோ-எண்ணற்ற கூட்டங்களில் சொற்பெருக்காற்றியிருந்தும்கூட இன்னமும் கையில் சிறு குறிப்புகளை வரிசைப்படுத்தி எழுதி வைத்துக்கொண்டு அவற்றின் துணையோடு -மக்களைக் கவருகின்ற பேச்சாளராக முத்தமிழ்க் காவலர் கி.ஆ.பெ. விசுவநாதம் விளங்குகிறார்.

பார்வைக்குப் பரமசாது போலத் தோற்றமளித்த பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத்தேவர், சீற்றங்கொண்டு பேசத் தொடங்கினால் சிம்ம கர்ச்சனையாகத்தானிருக்கும்.

சிறுசிறு குட்டிக்கதைகளைச் சொல்லியே மக்களைச் சிரிக்க வைப்பார் சின்ன அண்ணாமலை.

நல்ல எழுத்தாளராக இருந்து மறைந்த தமிழ்வாணனும் கூட்டத்தினரைத் தன்வயப்படுத்திக் கொள்ளும் திறமை படைத்தவர்.

அடிக்கடி கூட்டங்களில் பேசுகிற பழக்கமில்லாவிட்டாலும் எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனைப் போன்ற சிலர், தங்கள் பேச்சில் ஏதாவது ஒரு புதிய விஷயத்தைச் சொல்லிக் குழுமியிருப்போரிடையே ஒரு கலகலப்பை ஏற்படுத்திவிடுவர். தேர்ந்தெடுத்த, தெளிந்த சொற்களைக் கொண்டு கருத்துக்களை வழ்ங்கிய காயிதே மில்லத் அவர்களும், அவருடன் நெருங்கியிருந்து பயின்று தேனினுமினிய உரையாற்றும் அபதுல் சமது அவர்களும் சொற்பொழிவு மேடையில் புகழ்மிக்க இடத்தைப் பெற்றவர்கள்.

இப்படிப் பல துறையைச் சேர்ந்தவர்களும் எப்படிப் பேசினார்கள்-எப்படிப் பேசுகிறார்கள்-என்பதைப் பேச்சாளர்களாக ஒளிவிட வேண்டுமென்று விரும்புகிறவர்கள், உன்னிப்பாக கவனிக்கவேண்டும்.

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

......இன்னும் வரும்.....19

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 17

2010-01-28T09:33:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -17

மேடையில் நின்று பேசும்போது அந்தக்கூட்டத்தில் குழுமியிருப்போரில் தொண்ணூற்றி ஐந்து சதவிகிதத்திற்குமேல் தன்னைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைச் சொற்பொழிவாளர் மறந்துவிடக்கூடாது.

பேசுவதற்கு அழைக்கப்பட்டவுடன் ஒலிபெருக்கியின் முன்னால் வந்து நின்றுகொண்டு வேட்டியைக் கட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள் சிலர்.

வாயில் அதுவரையில் குழப்பிக் கொண்டிருந்த வெற்றிலை பாக்கு எச்சிலைத் துப்புவார்கள் சிலர்.

இருமிக் கனைத்துக்கொண்டு பேசத் தொடங்காமலே நிற்பார்கள் சிலர். ஒலிப்பெருக்கி அமைப்பாளரிடம் அந்தக் கருவியைச் சரியாக வைக்குமாறு கூறிக் கடுமையான சொற்களைப் பயன்படுத்துவார்கள் சிலர் அந்தச் சொற்கள் ஒலிபெருக்கி வழியாகக் கூட்டத்தினர் காதுகளிலே விழுந்து-கூட்டத்தினர் பேச்சாளர் மீது ஒருவிதமான அதிருப்தியை உருவாக்கிக் கொள்ள வழிவகுப்பதும் உண்டு!

சில பேச்சாளர்கள், மாலைக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்து, மாலை கழுத்தில் போடப்படுகிற நேரத்திலே புகைப்படக்காரர் படம் எடுக்கிறாரா என்பதிலே ஆர்வங்காட்டி, எடுத்த எடுப்பிலேயே ம்க்களின் கேலிக்குரியவராக ஆகிவிடுவார்கள்.

ஒலிபெருக்கியின் முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கும் பேச்சாளர் தனது பேச்சை முடிக்கும் வரையில் அந்த மேடைக்குரிய மரியாதையையும்-பேச்சுக் கலைக்குரிய மதிப்பையும் பாதுகாக்கவும், போற்றிடவும் கடமைப்பட்டவராவார்.

பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது கூட்டத்தில் யாராவது ஓரிரு சிறுவர்கள், சிறுமியர்கள் எழுந்து செல்வதற்கு முயன்றிடக்கூடும். பேசுகிறவர், அதைக் கவனிக்காதது போலப் பேசிக் கொண்டிருக்க வேண்டுமே தவிர, ''ஏய்! யாரது உட்காரு! இந்தாப்பா! அந்த சனியன்களை விரட்டு!'' இப்படி ஏதாவது ஆத்திரத்தில் கூறிவிட்டால்-அந்தப் பேச்சாளரின் தரம் மிகவும் தாழ்ந்துவிடும்.

நான் மேடையேறி பேசிய தொடக்கக் காலத்தில் ஆதிதிராவிடர் காலனிகளில் நிறையக் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டிருக்கிறேன்.ஒருமுறை இரவு பத்து மணிக்கு ஒரு காலனியில் நானும் ஷம்சுதீன் என்ற நண்பர் ஒருவரும் பேசுவதற்காகச் சென்றிருந்தோம். இருநூறு பேர் அளவுக்குக் கூடியிருந்தனர். ஷம்சுதீன் என்னைவிட மூத்தவர்! என்னைவிட அரசியல் அனுபவம் கொண்டவருங்கூட! திருவாரூர் நாலுகால் மண்டபத்திற்கருகில் உள்ள ஆதிதிராவிடர் காலனியில்தான் அந்தக் கூட்டம்! ஷம்சுதீன் பேசத் தொடங்கினார். கூட்டத்தில் எதிரே ஒரு வயதானவர் ஆர்வத்துடன் அமர்ந்திருந்தார். பேச்சுக்களை சுவைத்துக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

ஆனால், அந்தப் பெரியவருக்கு இருமல் தொல்லை! அடிக்கடி இருமிக் கொண்டிருந்தார். .அவர் இருமுவதால் தனது பேச்சுக்கு இடையூறு ஏற்படுவதை ஷம்சுதீன் அவர்களால் சகித்துக் கொள்ளமுடியவில்லை. இரண்டு மூன்றுமுறை அந்தப்பெரியவரைப் பார்த்து 'சூ! சும்மா கிட!' என்று அவர் சீறினார். பாவம்,அந்தப் பெரியவரால் இருமலை நிறுத்தவும் முடியவில்லை. கூட்டத்திலிருந்து வெளியேறவும் இல்லை.

மீண்டும் ஒருமுறை அந்தக் கிழவர் இருமியதுதான் தாமதம்; ஷம்சுதீன் திடீரென மேஜை மீது இருந்த சூடான தேநீரை எடுத்து அந்தக் கிழவரின் தலையில் கொட்டிவிட்டார்.

அந்த நிகழ்ச்சி, கூட்டத்தில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தவே-நானும் மற்ற நண்பர்களும் அனைவரையும் அமைதிப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.

பேச்சாளர்கள், எத்தகைய இடையூறுகளுக்கிடையிலேயும் அவற்றைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், தாங்கள் எடுத்துச் சொல்லவேண்டிய கருத்துக்களிலேயே நாட்டம் செலுத்திட வேண்டும். அதே சமயத்தில் கூட்டங்களை ஏற்பாடு செய்கிறவர்க்ளும், மேடையிலும், மேடையைச் சுற்றிலும் தொண்டர்கள் வாயிலாக ஒழுங்கை நிலை நாட்டுவதற்கான முன்னேற்பாடுகளைக் கவனித்திட வேடண்டும்.

மக்களால் ஆவலுடன் எதிர்ப்பார்க்கப்படுகிற பேச்சாளர்கள் மேடையில் அமர்ந்திருக்கும்போது, அவர்களை வைத்துக்கொண்டே அவர்களுக்கு முன்னால் பேச்சாளர்கள் தங்கள் பேச்சை நீட்டிக் கொண்டே போனால் மக்கள் பொறுமையிழந்து விடுவார்.

மறைந்த வேளாண்மைத்துறை அமைச்சர் ஏ. கோவிந்தசாமி அவர்கள், பதவிப் பொறுப்புக்கு வருவதற்கு முன்பு தென்னாற்காடு மாவட்டத்தில் தேவபாண்டலம் என்னும் ஊரில் ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்து என்னை அழைத்துக்கொண்டு சென்றார். எங்களுடன் இன்னொரு பேச்சாளரும் அழைக்கப்பட்டிருந்தார். அந்தப் பேச்சாளர் இயக்கத்தில் நீண்ட காலத் தொடர்புடையவர். நாங்கள் மரியாதை செலுத்தக்கூடிய இடத்திலே இருந்தவர். ஆனால் பேச்சின் மூலம் மக்களை ஈர்க்கக் கூடிய ஆற்றல் பெற்றவர் அல்லர்!.

பெருங்கூட்டம் வெள்ளமெனத் திரண்டிருந்தது. ஊரே விழாக்காலம் கொண்டிருந்தது, திரு. கோவிந்தசாமி அவர்கள் சுருக்கமாகவும் சுவையாகவும் பேசி முடித்தார்.அடுத்து, நான் முதலில் குறிப்பிட்டவர் பேச எழுந்தார். பேசினார்-பேசினார்-பேசிக்கொண்டே இருந்தார்.

கூட்டத்தினர் பொறுமையிழந்துவிட்டனர். எனக்குப் பேசுவதற்கு வாய்ப்பு அளிப்பாரோ, மாட்டாரோ என்ற சந்தேகம் மக்களுக்கு வந்துவிட்டது.போலும்!

கூட்டத்தின் நடுப்பகுதியில் இருந்து முண்டாசு கட்டிய ஒருவர் எழுந்தார். கைகளைக் கூப்பியவாறு மேடையை நோக்கி உரத்த கூரலில் பேசினார்.

''அய்யா! பெரியவங்களே! நாங்க பதினெட்டு மைலிலேயிருந்து அவரு பேச்சைக் கேக்கறதுக்காக வந்திருக்கிறோம். கொஞ்சம் நீங்க உக்காருரீங்களா?'

அதைக்கேட்டு நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன். கூட்டத்தினர் அந்த முண்டாசுக்காரரின் கோரிக்கையை வரவேற்றுக் கையொலி செய்தனர். பேசிக் கொண்டிருந்தவருக்கு கோபம் வந்துவிட்டது.

'அப்படியாடா அப்பா! இதோ உட்காருகிறேன்!'என்று சட்டென நாற்காலியில் அமர்ந்து விட்டார். அத்துடன் விடவில்லை. அவர் என்னை நோக்கி, 'கருணாநிதி! நீ இந்தக் கூட்டத்திலே பேசக்கூடாது! ஒரே வரியிலே முடிச்சிடு. அப்பத்தான் இந்தப் பசங்களுக்கு புத்திவரும்' என்று வற்புறுத்திச் சொன்னார்.

நான் பேச எழுந்தேன். என்னுடைய தொடக்க உரையில் சுமார் பதினைந்து நிமிடம் அவருடைய பெருமைகளைப் பற்றியே பேசினேன். யாருடைய பெருமைகளை? அந்த முண்டாசுக்காரரால் உட்கார வைக்கப்பட்ட பேச்சாளரின் பெருமைகளை! இவரைப் போன்றவர்கள் பேச்சாளரின் ஆற்றிய பணிகளால்தான் நாங்கள் எல்லாம் இன்றைக்கு அறிமுகமாகியிருக்கிறோம். என்று உருக்கமாக உரை நிகழ்த்தினேன். அவர் முகத்தில் மகிழ்ச்சி ரேகைகள் ஒளிவிட்டதைக் கண்ட பிறகே, அவரைவிட்டுவிட்டு அரசியல் கருத்துக்களைப் பேச ஆரம்பித்தேன். சுமார் ஒன்றரை மணிநேரம் பேசிமுடித்தேன்.

ஒருவரிக்கு மேல் பேசக்கூடாது என்று ஆணையிட்டவரே. 'இன்று உன் பேச்சு பிரமாதம்' என்று என்னைப் பாராட்டினார்.

எனவே, தம்முடன் ஒரே மேடையில் பேச வருகின்ற தம்முடைய சகாக்களின் மனமும் நோகாமல்-அவர்களையும் அரவணைத்துக் கொண்டு-சொற்பொழிவை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய பொறுப்பு ஓரளவு வளர்ந்துவிட்ட பேச்சாளர்களுக்குக் கட்டாயம் இருந்திட வேண்டும்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

.....இன்னும் வரும்.....18

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 16

2010-01-27T06:33:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -16

எத்தனை நிகழ்ச்சிகளை எடுத்துக் காட்டினாலும், எப்படியெல்லாம் பல பேச்சாளர்கள் புகழ்க் கொடி நாட்டியிருக்கிறார்கள் என்று எடுத்துரைத்தாலும்- பேச்சாளர்களாக வளருகிறவர்கள். அவரவர்களுக்கென ஒரு தனிப் பாணியை அமைத்துக் கொண்டே வளருகின்றனர்.

அவரக்ளுடைய மேடைப் பேச்சின் வெற்றிக்கு ஓரளவு பயன்படும் என்ற நல்லெண்ணத்தின் அடிப்படையிலேயே இந்தக் கட்டுரை எழுதப்பட்டது!

இந்தச் சிறிய தொடர் கட்டுரையை எழுதத் தொடங்கியவுடனேயே, ஆர்வமிகுதியால் அருமை நண்பர் கணியூர் பரூக் என்பார் பேச்சுக்கலை குறித்துப் பல்வேறு வெளிநாட்டு அறிஞர் பெருமக்கள் கூறியுள்ள கருத்துக்களைத் தொகுத்து எழுதி எனக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

அவற்றில் சிலவற்றை இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

' நீங்கள் கூட்டத்தில் எதைப் பேசவேண்டுமென்று விரும்புகிறீர்களோ அதை அப்படியே எழுதி ஆஸ்திரேலியாவுக்கு உங்கள் சொந்தச் செலவில் தந்தி கொடுப்பதாகக் கருதிக் கொள்ளுங்கள். சொல் ஒன்றுக்கு ஐந்து ரூபாய் கொடுப்பதாக இருந்தால், அவசியமில்லாத சொற்களை நீக்கி விடுவீர்கள் இல்லையா? மீதியுள்ள அவசியமான சொற்களே நீங்கள் பேசத் தகுதி பெற்ற சொற்கள்.'--------------''ஸ்மீட்''

'ஆழ்ந்த கருத்து வளம் இல்லாதவர்களே பேச்சை வீணாக வளர்த்திக்கொண்டே போவர்'-----------''மாண்டஸ்கியூ''

'பேச்சுக் கலையில் நோக்கம் உண்மையை எடுத்துக் கூறுவது மட்டுமல்ல-மக்களை இணங்க வைப்பதும் முக்கிய நோக்கமாகும்'-----------''மெக்காலே''

'மேடைப் பேச்சில் எதிரிகளை இழித்துக் கேவலமாகவும் தரக் குறைவகாவும் புகார் கூறிப் பேசாதே! சிறிய விஷயத்தை விரிவுபடுத்திக் கொண்டிருக்காதே.'------------''டிஸ்ரேலி''

'கோழிமுட்டையின் மீது சதா அடைகாத்துக் கொண்டிருப்பதுபோல, நீ பேச எடுத்துக் கொண்ட விஷயத்தைப்பற்றி சதா சிந்தித்துக்கொண்டேயிருந்தால், கோழியின் முட்டையிலிருந்து குஞ்சுகள் கிளம்புவதுபோல, புதிய கருத்துக்கள் துள்ளிவரும்.''----------------''பிரெளன்''

மெருகோடும் கச்சிதமாகவும் பேசவேண்டுமென்று விரும்புகிறவர்கள், சிறந்த பேச்சாளர்களின் சொற்பொழிவுகளை அடிக்கடி கேட்கவேண்டும். நூல்களையும் உயர்ந்தோர் கருத்துக்களையும் நிறையப் படிக்க் வேண்டும். முடியாவிட்டால் மேடையில் பேசாதிருப்பது நலம்.'-----------''செஸ்டர்பீல்டு''

'அருமையாகப் பேசும் சொலல் வல்லோன் உண்மையைப் பேசாவிட்டால் அவனைக் காட்டிலும் மோசமான மனிதன் இருக்க முடியாது'.-------''கார்லைல்''

'புலியின் சீற்றத்தையும் புஜபலமிக்க வீரனின் சினத்தையும் தணிக்கக்கூடிய சிறப்பியல்பும் பேச்சுக் கலைக்கு இருக்கவேண்டும்.'------''ஷெல்லி''

'உணர்ச்சி பாவமே சொற்சுவைக்கு ஆதாரம், எதுவும் தெரியாதவனின் கண்களைக் காட்டிலும், காதுகள் மிகவும் கூர்மையானவை!'------''ஷேக்ஸ்பியர்''

நாவண்மையின் சிறப்பு குறித்து நண்பர் ஏ. சுவாமிநாதன் என்பவர் சில பொன்மொழிகளைத் தொகுத்து அனுப்பியுள்ளார். அவை வருமாறு;

'நாவானது மூன்று அங்குல நீளமுடையது, எனினும் ஆறு அடி உயர மனிதனையும் கொல்லக் கூடியது'.-------ஜப்பானியப் பழமொழி

'பெண்ணின் வாள், அவளுடைய நாவே, அதைத் துருப்பிடிக்கும்படி அவள் விடுவதில்லை.'----------சீனப் பழமொழி

'உன் நாவைக் காப்பாற்று! உன் நண்பணைக் காப்பாற்றுவாய்'----இந்தியப் பொன்மொழி

'மனிதன் தன் நாவினால் பிடிபடுகிறான்.'-----ருசியப் பொன்மொழி

'நாவில் எலும்புகள் கிடையாது. ஆனால், அது எலும்புகளை நொறுக்குகிறது.'------------அல்பேனியப் பொன்மொழி

அறிஞர் பெருமக்களின் கருத்துகள், பல்வேறு நாட்டுப் பொன்மொழிகள்- நாவன்மையின் பெருமையையும் அதனை எவ்வளவு முறையாகப் பயன்படுத்த வேண்டுமென்பதையும் வலியுறுத்தி கூறியிருக்கின்றன.

''''சொல்லுக சொல்லைப் பிறிதோர் சொல் அச்சொல்லை

கொல்லுஞ் செயல் இன்மை அறிந்து''''

வேறொரு சொல்லால் நமது சொல்லை வெல்ல முடியாது என்பதை அறிந்து- அப்படி ஆய்ந்து அறிந்து தேர்ந்த சொல்லைக் கொண்டுதான் நமது கருத்தை விரித்துரைக்க வேண்டுமென்று வள்ளுவர் திட்டவட்டமாகத் தெரிவிக்கிறார்.

அதனால்தான் ''''நாவலம் என்னும் நலனுடைமை'''' என்று போற்றுகிறார்; நாவன்மையெனப்படும் நலம் ஒருவகைச் சொல்லாகும் என்று புகழ்கிறார்.

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

.......இன்னும் வரும்....17

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -15

2010-01-26T02:37:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -15

இரவு பொதுக் கூட்டத்திலே ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடையே முழக்கம். காலையில் ரயிலடிக்கோ அல்லது பேருந்து நிலைத்துக்கோ அந்தப் பேச்சாளர் வழியனுப்பி வைக்கப்பட அழைத்துச் செல்லப்படுவார். அவர் விரல்களின் இடுக்கில் சிகரெட்! வாய் வழி மூக்கு வழியே புகை மண்டலம்! முதல்நாள் பொதுக்கூட்டத்தில் பார்த்துக் களித்துப் பாராட்டியவர்களில் ஒருசிலர் அந்த இடங்களில் இருந்து பேச்சாளரைக் காண நேர்ந்தால் அவர் மீதுள்ள மரியாதையும் மதிப்பும் சிறிது குறைய்த்தான் செய்யும்.

நாலு பேருக்கு மத்தியில் சிகரெட் விஷயத்தில் கூட எவ்வளவு கட்டுப்பாடு வேண்டும் என்று கூறுகிறபோது-மற்ற விஷயங்களைப்பற்றி விவரிக்கத் தேவையில்லை.

இந்த ஒன்றிரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளே போதுமென நம்புகிறேன். தான் ஈடுபாடு கொண்டுள்ள இயக்கத்திற்காக-தான் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிற கொள்கைக்காக சில பழக்கவழக்கங்களைத் தியாகம் செய்ய வேண்டியதுதான் என்ற முனைப்பும் உறுதியும் அந்த இயக்கத்தின் பேச்சாளர்களுக்கு மிகமிகத் தேவை.

எந்த ஒரு கட்சியிலும், அல்லது பெருங்குழுவிலும் பேச்சாளர்களுக்கென்று தனிச்சிறப்பு உண்டு. தொண்டர்குழாம் அவர்களைச் சுற்றியிருக்கும். அந்தத் தொண்டர்கள் அமைத்துத் தருகிற மேடையிலேதான் நாம் பேச்சாளராக ஒளிவிடுகிறோம் என்ற உணர்வு பேச்சாளர்களுக்கு இருந்திடவேண்டும்.

பேச்சாளர்கள், ஒரு இயக்கத்தின் அல்லது பெருங்குழுவின் எஜமானர்களாகத் தங்களை எண்ணிக்கொண்டு வேலைக்காரர்களைப் போலக் கருதி நடத்தக்கூடாது. தோழமை உணர்ச்சி பெருக்கெடுத்திடல் வேண்டும்.

தொண்டன் உண்டியல் குலுக்கி, ஒரு காசு இரு காசு என சேர்த்து பேச்சாளருக்கு வழிச் செலவுக்குப் பணம் அனுப்பி, விளம்பரச் சுவரொட்டியடித்து இரவு பகல் கண் விழித்து அவன் கையாலேயே பசை தடவி அவைகளை ஒட்டி, கம்பங்களிலும் மரங்களிலும் ஆபத்தை மறந்து ஏறித் தோரணங்கட்டி, மேடைபோட்டு, ஒலிபெருக்கி அமைத்து இறுதியாகப் பேச்சாளர் வரவில்லை என்ற செய்தி கேட்டால் எப்படிச்சோர்ந்து போவான் என்பது, தொண்டர்களாக இருந்து இயக்கம் வளர உழைத்தவர்களுக்கும்-உழைப்பவர்களுக்கும்தான் தெரியும். அத்தகைய ஏமாற்றங்களைப் பேச்சாளர்கள், தங்கள் கட்சித் தொண்டர்களுக்கு தருவது கூடாது.

தவிர்க்கமுடாயாத-எதிர்பாராத-நியாயமான காரணங்கள் இருந்தாலன்றி ஒப்புக்கொண்ட நிகழ்ச்சிகளை ரத்து செய்வது கூடாது.

என் தந்தை இறந்து எரியூட்டல் நடந்த அன்று மாலை தஞ்சை மாவட்டத்தில் திருவாஞ்சியம் என்னும் ஊரில் ஒத்துக்கொண்டிருந்த கூட்டத்திற்குத் தவறாமல் சென்று வந்தேன்.

முதல் மனைவி பத்மா, மரணப்படுக்கையில் கடைசி மூச்சு இழையோடக் கண் மூடிக் கிடந்தபோது, ஒப்புக் கொண்டிருந்த புதுக்கோட்டை கூட்டத்திற்குச் சென்றுவிட்டு இரவோடு இரவாக ஒரு லாரியில் ஏறி திருவாரூர் வந்து சேர்ந்தேன்; அவள் என்னைப் பிரிந்து நீங்காத்துயில் கொண்டுவிட்டாள் என்ற செய்தியைக் கேட்க!

இப்படிப் பல நிகழ்ச்சிகள் என் பொது வாழ்க்கையில்!

பெரியாரிடம் கற்ற பாடங்களில் இந்தக் கடமை தவறா பயிற்சியும் ஒன்று!

கடுகுபோல் ஒரு காரணம் கிடைத்தாலும் அதை வைத்து நிகழ்ச்சகளை ரத்து செய்துவிடுகிற பேச்சாளர்களை இன்று காணும்போது, என்னைப் பற்றிச் சில குறிப்புகளைச் சொல்ல நேர்ந்தது.

பேச்சாளர்களைக் கூட்டத்திற்கு அழைக்கிறவர்கள் சிலரும், கூட்டம் முடிந்தபிறகு அவர்களைத் திண்டாடித் தெருவிலே நிற்குமாறு விட்டுச் செல்லுகிற நிகழ்ச்சிகளும் இல்லாமல் இல்லை.

எல்லாக் கட்சிகளிலுமே ஊடுருவியுள்ள இந்தக் குறைபாடுகளைப் பேச்சாளர்களும் கூட்ட அமைப்பாளர்களும் நீக்கிக் கொள்ளவேடண்டும்.

மேலவைத் தலைவராக விளங்கிய அண்ணன் சி.பி.சிற்றரசு, சுயமரியாதை இயக்கத்தின் சூறாவளி, தன்மான இயக்கத் தளகர்த்தர் அண்ணன் அழகிரிசாமி ஆகியோர்-கூட்டத்தில் தங்கள் பேச்சை முடிக்கும்போது; மேடையில் இருக்கும் கட்சியின் செயலாளரது கைகளைக் கெட்டியாகப் பிடித்தவாறே-மக்களைப் பார்த்து-'இவ்வளவு நேரம் சொன்னவற்றை நீங்கள் ஆழ்ந்து சிந்தித்து ஒரு முடிவுக்கு வாருங்கள்! என்று கேட்டுக் கொண்டே மேடையிலிருந்து இறங்குவோம் என்று அவர்களே பலமுறை சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். இல்லாவிட்டால் திரும்பி ஊருக்குச் செல்ல வழிச் செலவுப் பணத்திற்கு என்ன செய்வது? யாரைத் தேடுவது? அதனால்தான் செயலாளர் கைகளை அன்போடும் பாசத்தோடும் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு பேச்சை முடிப்பார்களாம்.!

;இதோ இந்தத் தம்பியிருக்காரே; உங்க ஊர் செயலாளர்-தங்கக் கம்பி! நல்ல உழைப்பாளி. இவருடன் நீங்கள் ஒத்துழைத்து இந்த ஊரை நமது கட்சிக் கோட்டையாக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு செயலாளரை மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதுபோல, ஆளை விடாமல் கூட்டம் முடிந்ததும் வழிச் செலவுக்கு வாங்கிக் கொண்டு ஊர் திரும்பிட எத்தகைய தந்திரம் கையாள வேண்டியிருந்திருக்கிறது! அதுவும் அந்தக் கால்த்தில் பெரும் புகழ் பெற்ற அந்தப் பேச்சாளர்களுக்கே சில இடங்களில் அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலை!

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

.....இன்னும் வரும்.....16

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -14

2010-01-25T01:05:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -14

இலக்கிய பேச்சாளர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவும், அரசியல் பேச்சாளர்களின் எண்ணிக்கை எல்லையற்றும் இருக்கின்ற காலகட்டத்திலே இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படுகிறது. அரசியல் பேச்சாளர்களில் ஒரு சிலரே இலக்கியப் பேச்சாளர்களாகவும் திகழ்ந்திடக் காண்கிறோம்.

இதிகாசங்களையும் புராணங்களையும் இன்றுள்ள உலகியலுக்கும் பொருந்தும் வண்ணம் இடையிடையே இலக்கிய அரசியல் சுவை கலந்து வழங்குகின்ற கதாகாலட்சேபப் பண்டிதர்களும்கூட இருக்கிறார்கள்.

ஆடாமல் அசையாமல் அங்கம் சற்றுக் குலுங்கிட லாவகமாக நாலாப்புறமும் திரும்பியவாறு கடல் மடைதிறந்தாற்போலத் தமிழ்ச் சொற்களைக் கொண்டு புராணக் கதைகளைப் பல மணி நேரம் சலிப்புத் தட்டாமல் மன்றங்களில் கூறுகிற ஆற்றல் வாய்ந்தவர்களில் கிருபானந்தவாரியார் ஒருவர்.

அங்க அசைவுகளும் முகபாவ மாற்றங்களும், வார்த்தைகளிலும் குரலிலும் திடீர் ஏற்ற இறக்கங்களும் இருக்குமெனினும் கவர்ச்சியாக இதிகாசக் கதைகளையும் இலக்கியங்களையும் நீண்ட நேரம் எடுத்துரைக்கக் கூடியவர்களில் ஒருவராகப் புலவர் கீரன் விளங்குகிறார்.

புலவர் குழந்தை எழுதிய இராவண காவியத்துப் பற்றிய சிறப்புக் கூறுகளைப் பல நாட்கள் தொடர்ந்து உரையாற்றித் தமிழ் கற்றோர் நெஞ்சங்களில் நண்பர் சிலம்பொலி செல்லப்பன் இனிப்பு பெருக்கெடுக்கச் செய்தார்.

சிலப்பதிகாரத்தைப் பல நாட்கள் மன்றத்தினர் களித்திடுமளவுக்கு விமர்சித்து வெற்றி கண்டார் சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி.

கம்யூனிஸ்டுக் கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவராக விளங்கிய அண்ண்ன் ஜீவானந்தம்; எரிமலை போன்ற அரசியல் பேச்சாளர் என்பது மட்டுமல்ல- கம்பனின் கவிநயம் பற்றிச்சில மணிநேரம் சுவைப்படச் சொற்பெருக்காற்றக்கூடியவராகவும் இருந்தார்.

கம்பராமாயணம் பற்றி எழுந்த சர்ச்சையில் பெரும் புலவர்களான நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாருடனும்-சேதுப்பிள்ளையுடனும் சொற்போர் நிகழ்த்தியபோது அறிஞர் அண்ணா அவர்களின் இலக்கியப் புலமை எப்படி ஒளிவிட்டது என்பதை நாடறியும்.

அரசியல் பேச்சாளர்களின் எண்ணிக்கை பெருகியிருக்கிறது. ஆனால், அவர்களில் இலக்கியமுணர்ந்தோர் எண்ணிக்கை, மகிழ்ச்சியூட்டுவதாக இல்லை. வரலாறுகளையாவது ஆழமாகப் படித்திருக்கிறார்களா? அந்தத் தொகையினரும் குறைவே! பல பேச்சாளர்கள் மாற்றுக் கட்சியினரைத் தரக் குறைவாகத் திட்டிப் பேசவே மட்டும் தங்களைப் பாழாக்கிக் கொண்டு மேடையேறிவிடுகின்றனர்.

கடுமையாக-காரசாரமாகப் பேசுவது என்பது வேறு! தரக்குறைவாக-ஆபாசமாக-அருவருக்கத்தக்க முறையில் பேசுவது என்பது வேறு!

கடுமையான சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டிய தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலை ஒரு பேச்சாளருக்கு ஏற்படக்கூடும். மாற்றுக்கட்சி மேடையில் பேசிய ஒருவர் ஏதாவது அவதூறு ஒன்றைப் பரப்பிவிட்டு அதை நிருபிக்க வேண்டிய பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாமல்; அப்படிப் பிறர் மீது வேண்டுமென்ற திட்டமிட்டுப் புழுதிவாரித் தூற்றுவதையே தனது தொழிலாக் கொண்டிருக்கக்கூடும். அதனால் பாதிக்கப்படக்கூடிய ஒரு பேச்சாளர் அல்லது அந்தப் பேச்சாளர் சார்ந்துள்ள அரசியல் கட்சி மேடையில் அதற்குப் பதில் அளிக்கும்போது கடுமையான கண்டனம் தவிர்க்க முடியாததாகிவிடக்கூடும்.

ஒருமணி நேரப் பேச்சில் அப்படிக் கடுஞ்சொல் கூறிக் கண்டிப்பது ஓரிரு வினாடிகளே இருக்கவேண்டுமே தவிர, முழுப் பேச்சும் கடுஞ்சொற்களின் கோர்வை ஆகிவிடுமேயானால் ஒருக்கணம் மின்வெட்டுப்போலப் பளிச்சிட்டுத்ததெறித்த அந்தக் கடுஞ்சொல்லுக்குரிய மதிப்பு இல்லாமல் போய்விடக்கூடும்.

அரசியல் மேடைகளில் கடுஞ்சொற்கள் இருதரப்பிலிருந்தும் கனணகளாகக் கிளம்பலாம். அதற்காகப்பேச்சு முழுமையுமே கடுஞ்சொற் களஞ்சியமாகவும்-ஆபாசக் குட்டையாகவும் அமைந்திடுமேயானால்; விரைவில் அந்தப் பேச்சாளர்களும் இருக்குமிடந் தெரியாமல் போய்விடுவர்; அவர்கள் சார்ந்துள்ள கட்சிகளும் சிறப்பு குன்றிச் செயலிழந்து நின்றுவிடும்.

மேடையில் மக்களின் பிரச்சனைகளை ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுத்தி எடுத்து வைக்க வேண்டும். அவ்வப்போது எழுகின்ற விவாதத்திற்குரிய விஷயங்களை அவரவர் கட்சிக் கண்ணோட்டத்திற்கேற்ப மக்களிடம் விளக்கிட வேண்டும். பல்வேறு அரசியல் கட்சிக்கொள்கைகளுக்கும் தனது கட்சிக் கொள்கைகளுக்குமுள்ள வேறுபாடுகள் பற்றியும், உடன்பாடுகள் பற்றியும் வாதங்களை அடுக்கிடவேண்டும். நாட்டில் பற்றி எரிகிற ஒரு முக்கியமான பிரச்சனையை தனது கட்சி எவ்வாறு அணுகுகிறது என்பதைத் தெளிவாக மக்களிடம் கூறவேண்டும்.

இவ்வளவையும் விட்டுவிட்டு, மேடையில் ஏறியதும் தனது கட்சித் தலைவனுக்கு ஒரு பகுதி நேரம் பாராட்டு-மறுபகுதி நேரம் மாற்றுக் கட்சித் தலைவர்களுக்கு ஆபாச அர்ச்சனை-என்ற நிலையில் பேச்சாளர் தனது சொற்பொழிவை அமைத்துக்கொண்டால்; கூட்டத்தில் மேடைக்கருகே இருக்கிற தனது கட்சிக்காரர்களின் கைத்தட்டலை மட்டுமே பெறமுடியும். பொதுவான மக்களின் பாராட்டு அந்தப பேச்சுக்குக் கிடைக்காது.

'வசவு' ஒன்றையே தனது பேச்சுப் பாணியாக ஆக்கிக் கொண்டவர்களில் பல பேர், அடிக்கடி அரசியல் கட்சிகள் பலவற்றுக்குத் தாவுகிறவர்களாகவும் இருந்திடக் காண்கிறோம். கொள்கை, இலட்சியம். எந்த அடிப்படையும் இல்லாத சந்தர்ப்பவாதிகள் அவர்கள்! பேச்சால் மட்டுமே பிழைப்பு நட்த்துகிறவர்கள். அவர்கள் கட்சி மேடையானாலும்-அல்லது எந்தப் பொது நிகழ்ச்சியானாலும்-சுற்றுச் சூழல் பற்றிக் கவலை கொள்ளாமல், தரக்குறைவான, ஆபாசமான, மிகத் தீவிரவாதிகளைப் போலக் கடுமையான வார்த்தைகளை வாரியிறைப்பர்.

சில நாட்கள் கழித்துப் பார்த்தால், அதே பேச்சாளர் வேறு மேடையில்-வேறு கட்சியில்! அதன்பிறகு சில வாரங்கள் சென்றுபார்த்தால், அதே பேச்சாளர், இன்னொரு கட்சியில்-இன்னொரு மேடையில்! இப்படியே அவர்கள் பல கட்சிகளுக்குப் பாய்ந்து மக்களின் மதிப்பீட்டில் மிகக் கேவலமாகத் தேய்ந்து போய்விடுகிறார்கள்.

நடைமுறைகள்-கொள்கை மாறுபாடுகள்-இவை காரணமாகக் கட்சி மாற்றங்கள் ஏற்படுவதற்கும்; எங்கே சென்றால் வசதியும் பிழைப்பும் தொய்வின்றிக் கிடைக்கும் என்று திட்டமிட்டுச் செயல்படுவதற்குமுள்ள வேறுபாட்டை உணர்ந்துள்ள மக்கள்; அத்தகைய பேச்சாளர்களுக்கு அல்லது எழுத்தாளர்களுக்குத் தரவேண்டிய மரியாதையைத்தான் தருகிறார்கள்.

நல்ல கெட்டியான அடித்தளத்தில் கட்டப்படும் மாளிகையைப் போலவே, அழுத்தமான குறிக்கோளுடன் பேச்சாளர்களும் தங்கள் பொதுவாழ்கையை உருவாக்கிக் கொள்ளவேண்டும்.

எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியின் பேச்சாளராக இருந்தாலும்-அவர் தனது பேச்சின் வாயிலாகத் தனது கட்சிக்கு வலிவு தேட முனைவது போலவே தனது செயல்முறைகள் வாயிலாகவும் வலிவு தேடவேண்டும்.

நான் பதினைந்து வயதுச் சிறுவனாக இருந்தபோது நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி! திருவாரூரில் ஒரு பொதுக் கூட்டத்தில் உருக்கமும் உணர்ச்சியும் பொங்கிட ஒரு பெரியவர் முழங்கினர். மக்கள் எழுச்சியுடன் அவர் பேச்சைக் கேட்டனர். மறுநாள் அதிகாலையில் நான் நண்பர்களுடன் திருவாரூர் ஓடம் போக்கி ஆற்று மணலில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். எதிரே மணலில் ஒரு மனித உருவம் ஆடை குலைந்த நிலையில் படுத்திருந்தது. அருகே சென்று பார்த்தோம். முதல் நாள் இரவு முழங்கிய அதே மனிதர் தான். நன்றாக குடித்துவிட்டு ஆற்று மணலில் உருண்டு கிடக்கிறார். அந்தக் காட்சியைப் பார்க்கிறவர்கள் அவரை மட்டுமல்ல; அவர் எந்தக் கட்சிக்காகப்பேச வந்தாரோ-அந்தக் கட்சியையும் கடுகளாவாவது மதிர்ப்பார்களா?

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

....இன்னும் வரும்...15

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 13

2010-01-24T01:21:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 13

தனக்கு என்ன விஷயங்கள் எல்லாம் தெரியும் என்பதை மேடையில் வீற்றிருக்கும் மற்ற பேச்சாளர்களுக்கு அல்லது தலைவர்களுக்கு உணர்த்துகிற பேச்சாக மட்டும் அமையாமல், எதிரே வீற்றிருக்கிற நூற்றுக்கணக்கான அல்லது ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்குப் பயன்படுகிற பேச்சாக அமையவேண்டுமென்பதில் ஒருபேச்சாளருக்கு மிகுந்த கவனம் தேவை. தனக்கும் அல்லது தன்னைப்போல் நிறைய நூல்களைப் படித்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்கக்கூடிய செய்திகளையோ, குறிப்புகளையோ-மக்களுக்கும் தெரியவைக்க வேண்டுமென்றால் அதற்கேற்றவாறு இடமும்-இடத்திற்கு ஏற்றவாறு எடுத்துக் கொண்ட பொருளும் இருந்திடவேண்டும்.

மாநில சுயாட்சிக் கோரிக்கையை வலியுறுத்திப் பேச வேண்டிய கூட்டம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அரசியல் சட்டப்படி எத்தனை அதிகாரங்கள் மத்திய அரசுப்பட்டியலில், எத்தனை அதிகாரங்கள் மாநில அரசுப் பட்டியலில், எத்தனை அதிகாரங்கள் பொதுப் பட்டியலில்-என்ற விவரங்களையும்; அரசியல் சட்டத்தின் எந்தப் பிரிவின்படி மத்திய அரசு, ஒரு மாநில ஆட்சியைக் கலைக்க முடியும் என்பதையும்-அரசியல் சட்டம் தொகுத்த அறிஞர்களில் ஒருவரான அம்பேத்கார் அவர்களே வேண்டுமெனக் கருத்தறிவித்ததையும்-மாநில சுயாட்சி பற்றி இராசமன்னர் குழுவினர் ஆராய்ந்து அளித்த அறிக்கையினையும்-அதைத் தி.மு.க. ஆட்சிக்க காலத்தில் பரிசீலித்து சட்டமன்றத்திலேயே மாநில சுயாட்சித் தீர்மானம் நிறைவேற்றியதையும்-மாநிலங்கள் சுயாட்சித் தனமையுடன் திகழவேண்டுமென்று பண்டித நேரு அவர்கள் வலியுறுத்திக் குறிப்பிட்டதையும்-ஆதாரங்களுடன்-தேதிகளுடன் எடுத்துச் சொல்ல விரும்புகிற ஒரு பேச்சாளர்; அவர் சென்னையில் ஒரு மேடையில் நின்று பேசுகிறார் என்றாலும் கூட-சென்னையில் எந்தப் பகுதி என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு பேச வேண்டும்.

மாநில சுயாட்சி பற்றி மைலாப்பூர் மாங்கொல்லையிலோ-அண்ணாநகர் சாந்தி காலனியிலோ-அடுக்கிக் காட்டுகிற ஆதாரங்களை புரசை வெள்ளாளர் தெருவிலே வாரி வழங்குகிற புள்ளி விவரங்களை-சென்னையில் எல்லாப் பகுதிகளிலும் பயன்படுத்துவது என்பது இயலாது.

மாநிலங்கள் அதிக அதிகாரங்களைப் பெறவேண்டுமென்பதற்கு அந்தப் பகுதி மக்களுக்கு எதைச் சொன்னால் மனதில் பதியுமோ; 'ஆமாம்-நியாயந்தானே!' என்று சொல்லத் தோன்றுமோ அதைச் சொல்லவேண்டும்.

தனக்குத் தெரிந்ததைப் பேசவேண்டும்; தனக்குத் தெரிந்ததையெல்லாம் பேசிவிடக் கூடாது.

சில பேச்சாளர்கள் தங்களுக்குத் தெரியாததைப் பேசத்தொடங்கி இடறி விழுவார்கள். அதாவது பணத்தாலோ-அல்லது பதவியாலோ செருக்குற்றிருப்பவர்கள், தப்பித் தவறிப் பேச்சாளராகவும் இருந்தால் அதனால் விளையக் கூடிய வேதனை இது!

ஒருவர், ஒரு முக்கியமான பொறுப்பில் அமர்ந்திருப்பவர், முக்கியமானவர்கள் நிரம்பிய ஒரு அவையில் பேசினார். தமிழகத்தில் வெள்ளம், புயல் ஏற்பட்டு பல பகுதிகள் சேதமுற்றது பற்றி விவாதம் நடந்தது. அந்த முக்கியாமானவர் பேசும்போது சொன்னார், 'என்னுடைய சிறு வயதில் சென்னையில் பெரு வெள்ளத்தை நேரில் பார்த்தேன்' என்று அத்துடன் நிறுத்தவில்லை. 'எனக்கு ஏழெட்டு வயதிருக்கும்.அப்போதுதான் சென்னயில் எம்டன் குண்டு விழுந்த நேரம். பெரிய மழை பெய்து ஏரிகள் எல்லாம் உடைத்துக் கொண்டு சென்னை நகரமே மூழ்கிவிடும் போலிருந்தது' என்று விவரித்தார். ஒரு பெரியவர் குறுக்கிட்டு, 'எம்டன் குண்டு விழுந்தது 1914-ஆம் ஆண்டில் அல்லவா?' என்றார்!'உங்களுக்குத் தெரியாது. எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. நான் ஏழு வயதுச் சிறுவன்' என்றார் திட்டவட்டமாக அந்த முக்கியமானவர்!

பெரும் பதவியில் இருப்பவராயிற்றே; அதனால் குறுக்கிட்ட பெரியவர் அடங்கிவிட்டார்.

உண்மை என்ன தெரியுமோ? எம்டன் என்பது ஒரு கப்பலின் பெயர்! ஜெர்மானியக் கப்பல்! முதல் உலக யுத்தத்தின்போது 1914-ல் சென்னையில் அந்தக் கப்பலில் இருந்து குண்டு வீசப்பட்டது. அந்த நிகழ்ச்சியைக் கல்வெட்டில் குறித்து இன்னமும் சென்னை உயர்நீதிமன்றச் சுற்றடைப்புக்குள் வைத்திருக்கிறார்கள். அந்தக் கூண்டு விழுந்தபோது தனக்கு ஏழு வயது என்று கூறியவர்; பிறந்த ஆண்டு 1917 ஆகும்.

பதவியிலிருப்பவர் உளறியதாயிற்றே! என்ன செய்யமுடியும்-எப்படியோ தந்திரமாக அந்தப் பேச்சை சபைக்குறிப்பிலிருந்து நீக்குமாறு செய்துவிட்டார்கள்.

என்னையே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒரு மருத்துவக் கல்லூரி 'மாணவர் பேரவை'க்கு அழைப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். அங்கு சென்று இலக்கியமோ-நாட்டு நிலையோ-இப்படி ஏதாவது பொதுவான பொருள்கள் பற்றிப் பேசினால்தான் வரவேற்பு இருக்க முடியும். எல்லாம் தெரிந்தவன் என்று என்னைக் காட்டிக் கொள்ள முனைந்து; இருதய நோய்க்கு அறுவை சிகிச்சை எப்படிச் செய்ய வேண்டும்-விபத்தில் தலையில் காயமுற்று மயங்கிய நிலையில் இருப்பவருக்கு என்ன சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும்- என்றெல்லாம் என்க்குத் தெரியாத விஷயங்களில் அதிமேதாவி போலத் தலையிட்டு உரையாற்றினால்; விளைவு எப்படியிருக்கும்?

இந்தக் கட்டுரையை நான் எழுதும்போது தமிழ் நாட்டில் அரைகுறையாக மதுவிலக்குக் கொள்கை அமுலாகிக் கொண்டிருக்கிறது. இருபத்தைந்து ரூபாய்க்கு எல்லோருக்கும் 'மது பர்மிட்'தரப்படுகிறது. இச்சமயத்தில்தான், காஞ்சிபுரம் அரசினர் விழா ஒன்றில் ந்மது முதலமைச்சர் எம.ஜி. இராமச்சந்திரன் அவர்கள் ஒரு செய்தியை வெளியிடுகிறார்.

'இரண்டு நாளைக்கு முன்பு போலீஸ் ஸ்டேஷனிலிருந்து ஒரு தொலைபேசிச்செய்தி வந்தது. ஒருவன் குடித்துவிட்ட காரணத்தால் கைதாகியிருக்கிறான்.அவனை ஜாமீனில் எடுக்க ஒருவர் வந்திருப்பதாகச்சொன்னார்கள். குடித்தவனை ஜாமீனில் எடுக்க வந்தால் அவனையும் கைது செய்யுமாறு உத்தரவிட்டேன். அதுதான் இந்த ராமச்சந்திரன்.'

செய்தியே பொய்யாக இருக்கவேண்டும். ஏனெனில், ஒரு முதலமைச்சருக்கு போலீஸ் ஸ்டேஷனில் இருந்து போன் வரமுடியாது. அப்படியே ;போன்' வந்தாலும் ஜாமீன் எடுக்க வந்த காரணத்திற்காக கைது செய்யமுடியாது! சட்டமும் தெரியாமல் மக்களைக் கவர்ந்திட பேசப்பட்ட தவறான பேச்சாகும் அது!

தெளிவாகத் தனக்குத் தெரியாத எதையும் பேசுவதால் இத்தகைய சங்கடங்கள் ஏற்பட்டுவிடுகின்றன.

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

-....இன்னும் வரும்....14

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 12

2010-01-23T00:10:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 12

மக்களுக்குத் தெரியவேண்டியதைப் பேசுதல்.

மக்களுக்குத் தெரிந்ததைப் பேசுதல்.

தனக்குத் தெரிந்ததைப் பேசுதல்.

தனக்குத் தெரியாததைப் பேசுதல்.

இப்படிச் சிலவகைகாளாகப் பேச்சுக்களைப் பிரித்துக் கொள்ளலாம். வரலாற்றுச் சொற்பொழிவு, விஞ்ஞானச் சொற்பொழிவு, இலக்கிய சொற்பொழிவு, பொருளாதாரச் சொற்பொழிவு, இவ்வாறு தனித் தனியான சிறப்புச் சொற்பொழிவுகள் பெரும்பாலும் கருத்தரங்குகளிலேயே எடுபடும். அதற்கு ஒவ்வொரு பொருள் குறித்தும் ஆழமான நூலறிவும், அனுபவமும் பெற்றிருக்க வேண்டும். இல்லையேல் அரங்கின்றி வட்டாடுவதுபோல ஆகிவிடுமென வள்ளுவர் கூறியது பொருத்தமாகிவிடும். நிரம்பிய நூலின்றி அவைக்களம் புகுதல் கூடாது என்று திருக்குறள் திட்டவட்டமாகக் கூறுகிறது.

கருத்தரங்குகளில் மட்டுமே கூறவேண்டிய கருத்துக்களை, அந்த அரங்குகளை விட்டுப் பாமர மக்களிடமும் மெல்ல மெல்லக் கொண்டு செல்லவேண்டும் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பை நினைவுபடுத்திவிட்டு, அதனைத்தான் பேச எடுத்துக் கொண்ட பொருளுக்குத் துணையாக இணைப்பது, பாலில் தேன் கலப்பதுபோல இருக்கவேண்டும்.

''ஏழை எளியோர், தொழிலாளர் ஆகிய இயலாதோர் வர்க்கத்தைக் கசக்கிப் பிழிந்த ஜார் மன்னனின் கதி என்னவாயிற்று? சோவியத் மண்ணில் பாட்டாளிக் கொடியைப் பறக்கவிட்ட லெனின், அதற்கென எவ்வளவு போராடினான்? உலகப் பெரும் போரில் இட்லர், முசோலினி போன்ற சர்வாதிகாரிகளின் தாக்குதலில் இருந்து இங்கிலாந்தைக் காத்திட்ட சர்ச்சில், அடுத்து வந்த தேர்தலில் பிரதமராக முடியாமல் அவரது கட்சி தோற்கடிக்கப்பட்டது.-''

இப்படி சொற்பொழிவுக்குத் தக்கவாறு பொருத்தமான இடங்களில் தயிர்சோற்றுக்கு ஊறுகாய்போல வரலாற்றுக் குறிப்புக்களைப் பயன்படுத்தலாம். பொதுக் கூட்டப்பேச்சு முழுதும் வரலாற்றுக் குறிப்புக்களாகவே இருந்தால் மக்களைக் கவர்ந்து பாராட்டுப் பெறமுடியாது.

அதியமான், நூறாண்டு வாழ்வளிக்கக் கூடிய நெல்லிக்கனியை ஒளவைக்குக் கொடுத்தான் என்ற இலக்கியச் செய்தியைக்கூறுவதின் மூலம், அந்த மன்னன் தமிழின்பால் கொண்டிருந்த அன்பை வெளிப்படுத்தி அந்த தாய்த் தமிழைக் காப்பாற்றுவதும் வளர்ப்பதும் நமது கடமையன்றோ என்பதை நெஞ்சில் பதிய வைக்கலாம்.

சந்திரமண்டலத்தில் மனிதன் காலடிவைத்துத் திரும்பி வருகிற விஞ்ஞான உலகில் வாழுகிற நாம்; இன்னமும் குழந்தை வரம் வேண்டி அரச மரத்தைச்சுற்றுகிறோம். இது அறியாமையல்லவோ? எனக் கேட்பதற்கு விஞ்ஞானப் புதுமைகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

பொருளாதாரம் பேசுகிறேன் என்று காரல் மார்க்ஸ் எழுதிய மூலதனம் (கேபிடல்) என்ற நூலைப் பக்கம் பக்கமாகப் பொதுமக்கள் முன்னால் விவரித்துக் கொண்டிருந்தால்; இறுதியில் மேடையில் ஒலிபெருக்கியாளர்கள் மட்டுமே மிஞ்சியிருப்பார்கள். மார்க்ஸ் பிரித்துக் காட்டியுள்ள வர்க்க பேதங்களை உணர்த்தி, தொழிலாளர் வர்க்கம் உலகாளவேண்டுமென்ற உணர்ச்சியை உருவாக்க மட்டுமே பொதுக்கூட்டங்களில் பொருளாதாரப் பிரச்சினையை விளக்க வேண்டும்.

'காண்பதெல்லாம் தொழிலாளி செய்தான். அவன் காணத்தகுந்தது வறுமையா? பூணத்தகுந்தது பொறுமையா'?-புரட்சிக் கவிஞரின் இந்தப் பாடலில் எவ்வளவு பெரிய கேள்வி எழுகிறது'! 'காலுக்குச் செருப்புமில்லை-கால் வயிற்றுக் கூழுமில்லை; வீணுக்குழைத்தோமடா என் தோழா!' என்ற ஜீவாவின் பாட்டில் எத்துணை உருக்கமும் உணர்ச்சியும் பீறிட்டெழுகிறது!

தொடர்புடைய ஒரு பேச்சில் இடையிடையே இது போன்றவைகளைக் கையாள்வதின் வாயிலாக மக்களைப் பேச்சாளர், தமது பக்கம் இழுத்துத் தனது கொள்கைகளை அவர்கள் இதயத்தில் ஏற்றிட முடியும். மக்களுக்குத் தெரிய வேண்டியவைகளை இந்த முறையில் அளவோடு பேசவேண்டும்.

அடுத்தது, மக்களுக்குத் தெரிந்ததைப் பேசுதல்!

நீண்டகாலமாக ஒரு ஊரில் பள்ளிக் கூடமே இல்லை என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஆற்றைக் கடக்க மக்கள் ஒரு பால வசதியின்றிக் கஷ்டப்படுகிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.,உணவு தானிய உற்பத்தியாளர்களான உழவர் பெருங்குடியினர் உற்பத்திப் பொருளுக்குக் கட்டுபடியான விலையின்றித் துயருறுவதாக வைத்துக் கொள்வோம்.

இவை போன்ற, மக்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிற-மக்களைப் பாதித்துக் கொண்டிருக்கிற பிரச்சனைகள் எவையென்பதை அந்த ஊர்க கூட்டத்திற்குச் சென்றவுடன் கூட்ட அமைப்பாளர்களிடம் கேட்டுத் தெரித்து கொண்டு பேச்சினிடையே அவைகளையும் குறிப்பிட்டு விளக்கமாகப் பேசினால் பேச்சாளருடன் கூட்டத்தில் குழுமியுள்ள அந்தப் பகுதி மக்களும் ஒன்றிவிடுவார்கள்.

அதைப் போலவே அந்தப்பகுதியில் நீண்ட காலமாக இருந்த தேவைகள் நிறைவு செய்யப்பட்டிருக்குமானால் அவற்றையும் குறிப்பிடும்போது, பொதுமக்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த விஷயங்களை நினைவுபடுத்திக் கொண்டு பேச்சாளரின் கருத்துக்களோடு தங்களையும் இணைத்துக் கொண்டு ரசிப்பார்கள்.

சில பேச்சாளர்கள், தமக்குத் தெரிந்ததையெல்லாம் கூட்டத்தில் பேச விரும்புவார்கள். மக்களுக்குத் தெரியாததாக இருந்தால் அப்படித் தமக்குத் தெரிந்ததைப் பேசுவதில் தவறில்லை! தெரியாததற்கும் , என்னதான் பேசினாலும் புரியாததற்கும் மிகப் பெரும் வேறுபாடு உண்டு!

ஒரு குக்கிராமத்துக்குப் பொதுக்கூட்டம், மேடையில் ஒரு பட்டதாரி பேசுகிறார். தலைமை ஏற்றிருப்பவர் ஒரு பட்டதாரி . அடுத்துப் பேச இருப்பவர் ஒரு பட்டதாரி. எதிரே குக்கிராமத்துக்கு மக்கள்.

'பெரியோர்களே! ஜூலியஸ் சீசரை புரூட்டஸ் குத்தியபோது; நீயுமா புரூட்டஸ் என்றான் சீசர்! கிரேக்கத்து நீதிமன்றம் சாக்ரடீசுக்கு விஷக் கோப்பையைப் பரிசாகக் கொடுத்தது! ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்கள் இங்கிலாந்தில் மாதக் கணக்கில்-ஆண்டுக் கணக்கில் நடைபெறுகின்றன. ஆபிரகாம் லிங்கன் ஒரு தியேட்டரில்தான் சுடப்பட்டார்.'

இப்படிப் பேசினால், அது மேடையில் உள்ள மற்ற பட்டதாரி பேச்சாளர்களுக்குத்தான் புரியும்! எதிரேயுள்ள மக்களுக்கு சீசர், புரூட்டஸ், ஷேக்ஸ்பியர் போன்ற பெயர்களே புரியாது.!

- கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும் -13

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -11

2010-01-22T06:25:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-11

"சொல்லும் கருத்துக்கள் தெளிவாக அழகான சொற்களில் தர்க்கமுறைக்கு மாறுபடாது அனுபவத்துடன் எடுத்துக்காட்டுகளோடு கேட்பவர் உள்ளத்தில் ஊடுருவுமாறு, உணர்ச்சி தோன்ற, 'உண்மைதான் சொல்வது' என்று கேட்பவர் உணரும்படி பேச்சு அமைந்திருக்கவேண்டும். இப்படியிருப்பதுதான் சிறந்த பேச்சு. இதுதான் பேச்சின் இலக்கணமுமாகும்'.

என்று பேராசிரியர் அ.கி.பரந்தாமனார் அவர்கள் அழகுபடக் குறிப்பிடுவார்.

'பேச்சு என்பது ஒரு கலை; பேராற்றல் வாய்ந்தது முத்தொழில் புரியும் வல்லமை வாய்ந்தது. பேச்சைக் கலையாக்குவது அறிவுடைமை. மேடைப் பேச்சு நாட்டை வளப்படுத்தும்; வாக்காளரைப் பண்படுத்தும்; சட்டசபையைச் சீர்செய்யும்; நல்லமைச்சு அமைக்கும்.'

என்று தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க. பொழிந்துள்ளார்.

மேடைப் பேச்சாளர் இவற்றையெல்லாம் காணமுடியும் என்பதற்குப் பதிலாக இவற்றையெல்லாம் காணத்தக்க அளவுக்கு மேடைப் பேச்சு அமையவேண்டும் என்பதைத்தான் திரு.வி.க அவர்கள் வலியுறுத்தியிருக்கிறார்கள் என்பதை மறந்துவிடலாகாது.

மாலையில் இசை நிகழ்ச்சியென்றால் காலையில் ஒரு முறை இசைவாணன், தன் குழுவினருடன் இல்லத்திலோ, அல்லது தங்கியிருக்கும் விடுதியிலோ எல்லாவற்றையும் சரிபார்த்துக் கொள்கிறான்.

இரவு நாடகமெனில் , பல இடங்களில் நடைபெற்றுப் பழகிப்போன காட்சிகள் என்றாலுங்கூட, காலையிலோ மாலையிலோ நடிகர்கள் தங்களது முக்கிய வசனங்களை உரக்க உச்சரித்துப் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.

அதைப்போலவே பேச்சாளர்களும் தாங்கள் பேசப் போகும் கருத்துக்களை மேடைக்குப் போவதற்கு முன்பு ஒருமுறைக்கு இருமுறை வரிசைப்படுத்தி, எண்ணிப் பார்த்து அதன்பிறகு மேடையேறினால், நல்ல சொற்பொழிவாளர் என்ற வெற்றி முகட்டை விரைவில் அடையலாம்.

பேச்சுத்திறன் ஓரளவு பெற்றவர்கூட அவசரத்திலும், ஆத்திரத்திலும், நிதானமிழந்து பரபரப்புக்கு ஆட்பட்டு பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு மத்தியில் சொல்லக் கூடாததைச் சொல்லி பின்னர் வருந்துவதுண்டு.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நாகர்கோயிலில் தி.மு.கழக மாவட்ட மாநாடு நடைபெற்றது. அந்த மாநாட்டை இன்றைய தி.மு.க. துணைப் பொதுச் செயலாளர் நாஞ்சிலாரும் நண்பர் ஜாண் என்பவரும் முன்னின்று நடத்தினார்கள். அந்த மாநாட்டில் தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பேச்சாளர் பேசினார். அவர் இப்போது கழகத்தில் இல்லை. வேறு கட்சியில் இருப்பதாகக் கேள்வி.

நாட்டில் ஏற்பட்டிருந்த வறுமை நிலையைக் குறிக்க அவர் பல நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்துக் கூறுவதுண்டு. ''திண்டுக்கல்லிலேயிருந்த மதிப்பிற்குரிய எட்டு தோழர்கள் கத்தாழைக் கிழங்குகளைச்சாப்பிட்டுச் செத்துவிட்டார்கள்' என்ற செய்தியை; நான் எழுதியுள்ள இதே வாக்கிய அமைப்பில் பல கூட்டங்களில் அவர் பேசியிருக்கிறார். ஆனால் அன்று நாகர்கோயில் மாநாட்டில் பேசும்போது, 'திண்டுக்கல்லிலேயிருந்த எட்டு தோழர்கள், மதிப்புக்குரிய கத்தாழைக் கிழங்குகளைச் சாப்பிட்டுச் செத்துவிட்டார்கள்' என்று பேசிவிட்டார். மதிப்பிற்குரிய தோழர்களுக்குப் பதிலாக மதிப்புக்குரிய கத்தாழைக் கிழங்குகள் என்று 'சொல்' இடம் மாறிவிட்டது! அவசரப்பட்டுப் பேசுவதால் வருகிற வினை!

அதே மாநாட்டில் இன்னொருவர்! கவித்துவம் கொண்டவர்! அவர் காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்த இலக்கியப் பேச்சாளர் ஒருவரைக் கேலி செய்வதாக நினைத்துக்கொண்டு, தானே அந்தக் கூட்டத்தில் கேலிக்குரியவரானார்.

;அந்தக் கங்கிரஸ் இலக்கியப் பேச்சாளர், சீதையை மணக்க இராமன் அயோத்தியாபுரியில் ஜனகனின் வில்லைமுறித்தான் என்று பேசினார்! பாவம்; அந்த இலக்கியப் புலிக்கு, ஜனகனின் தலைநகரம் அயோத்தியாபுரியா? அஸ்தினாபுரியா? என்று கூடத் தெரியவில்லை!'

என்று ஏளனம் செய்தார்! மேடையிலிருந்த அண்ணா, நான் பேராசிரியர், நாவலர், சம்பத், நாஞ்சிலார் அனைவரும் சிரித்துவிட்டோம்.அதற்குள் நண்பர் ஆசைத்தம்பி குறுக்கிட்டு, 'யோவ்! ஜனகன் தலைநகரம் மிதிலாபுரி அய்யா!' என்று திருத்தினார். அத்துடன் விட்டாரா அந்தப் பேச்சாளர்? 'மன்னிக்கவும்! நான் இராமாயன ஞாபகத்தில் தவறாகக் கூறிவிட்டேன்' என்று மக்களை நோக்கிச் சொன்னார்! மாநாட்டுப் பந்தல் சிரிப்பொலியால் அதிர்ந்தது!

நினைவு இழையில் வார்த்தை முத்துக்குளைக் கோப்பதற்கேற்ற நிதானத்தன்மை பேச்சாளர்களுக்கு மிக அவசியம்.

ஆங்கிலப் பேரறிவாளர் அடிசன் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் புகழேணியில் இருந்தவர். அவர் ஒருமுறை பேசமுற்பட்டு ' I conceive, conceive, conceive" என்று மூன்றுமுறை மூச்சுத்திணறக் கூறிக்கொண்டே நின்றாராம்! 'கன்சீவ்' என்பதற்கு 'நினைக்கிறேன்' என்றும் பொருள் உண்டு! ' கருவுற்றிருக்கிறேன்' என்றும் பொருள் உண்டு!

அடிசன் இப்படி திணறிக் கொண்டிருந்தபோது, எதிரேயிருந்த ஒருவர் எழுந்து'அடிசன் மூன்றுமுறை கருவுற்றார்! ஆனால், குழந்தையைத்தான் பெறவில்லை' என நகைச்சுவை பொங்கிடக் கூறினாராம்.

ஆங்கில நாட்டுப் பெரும் பேச்சாளரான டிசரலி, முதன் முதலில் பாராளுமன்றத்தில் பேச அஞ்சி நடுங்கினாராம். ' நான் படைக்குத் தலைமையேற்றுப் போர்க்களம் நோக்கிச்செல்ல அஞ்சிடமாட்டேன்; ஆனால் முதன்முதல் பாராளுமன்றத்தில் பேசத் தொடங்கி நான் பெரிதும் நடுங்கினேன்' என்று கூறினாராம்! அப்படித் தோல்வி மனப்பான்மையுடன் பேச்சாளராகத் தொடங்கி, பின்னர் அவரே மனதைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு, அச்சத்தை விரட்டி, அதற்குப் பிறகு பெரும் பேச்சாளர் என்ற கீர்த்திக் கொடியை நாட்டினார்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

-,,,இன்னும் வரும்-12

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -10

2010-01-21T07:46:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -10

பேசும் பொருளில் கவனம் செலுத்துவதைப்போல- பேசும் பாணியில் கவனம் செலுத்துவதைப் போல, ஒரு பேச்சாளர் உச்சரிக்கும் சொற்களும் பிழையின்றி அமைய வேண்டும் என்பதில் மிகுந்த கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

''ல'', ''ள'', இரண்டும் இடையினம்தான் என்பதற்காக ''அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள்?'' என்று ஆவேசமாகக் கேட்கும் கட்டத்தில் ''அவர்கல் என்ன சொன்னார்கல்?'' என்று எவ்வளவு ஆவேசமாகக் கேட்டாலும், அது மக்கள் மத்தியில் 'அபஸ்வரமாக' ஒலிக்கும். இப்படி ''லகர'' ''வகர'' த்தை இடம்மாற்றிப் போட்டுப் பேசுகின்ற சொற்பொழிவாளர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள்.

'' கன்னனைக் காணச் சென்ற குசேளன், கையில் அவள் கொண்டு சென்றான்.''

''ல'' கரத்தை ''ள''கராமாகவும்! ''ள'' கரத்தை ''ல''கரமாகவும் ''ன''கரத்தை ''ண''கரமாகவும் ''ண''கரத்தை ''ன'' கரமாகவும் மாற்றி உச்சரிக்கும் பெரும் பிழையினைத் திருத்திக் கொள்ளப் பேச்சாளர்கள் முன்வரவேண்டும். திக்குவாய் படைத்தவர்கள், தங்களின் அயராத முயற்சியால் நல்ல கருத்துக்களை ஒழுங்குபட எடுத்துச் சொல்லுகிற ஆற்றலைப் பெற்றிருப்பதைக்காண முடிகிறதல்லவா? அதனால் உச்சரிப்புப் பிழைகளைத் திருத்திக் கொள்கிற அளவுக்குப் பேச்சாளர்கள் முயற்சியைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டால் வெற்றிகிட்டாமற் போகாது!

ஒருசில பேச்சாளர்கள் தாங்கள் சொல்ல விரும்புகிற விஷயங்களை அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்வதாக எண்ணிக் கொண்டு ஒரு பெரும் தவறு செய்கிறார்கள்.

'நமது மொழியைப் பற்றிச்சொல்ல வேண்டுமென்றுச் சொன்னால், நமது நாடி நரம்புகளில் எல்லாம் சூடும் சுவையும் ஏறுகிறது.''

இதில் 'பற்றிச்' என்பதில் ''ச்'' என்ற எழுத்தைத் தேவைக்கு அதிகமாக அழுத்துவார்கள். ''சொல்ல வேண்டுமென்றுச் சொன்னால்'' என்று தேவையில்லாமல் ''ச்'' என்ற எழுத்தைப் பேசும்போது பயன்படுத்துவார்கள். ''நாடி நரம்பு'' என்பதை ''நாடி நறம்பு'' என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு உச்சரித்து ''நறம்புகளில்'' என்று அழுத்திக் கூறுவார்கள்.இவையனைத்தும் குறையுடைய சொற்பொழிவுகளேயாகும்.

ஒரு வேடிக்கை நிகழ்ச்சியைக் குறிப்பிட்ட விரும்புகிறேன். 1957-ல் குளித்தலைத் தொகுதியில் வெற்றிபெற்று சட்டப்பேரவையில் அறிஞர் அண்ணா தலைமையில் ஒரு உறுப்பினராக அமர்ந்திருக்கிற காலம்! சட்டப்பேரவையில் உறுப்பினர்கள் அவையின் மரபுக்குப் புறம்பான சொற்களைப் பயன்படுத்தினால், அதைச் சபாநாயகரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுசெல்ல மற்றொரு உறுப்பினர் ஒழுங்குப் பிரச்சனையெழுப்பி சுட்டிக்காட்டலாம். அது ஒழுங்கு பிரச்சனையா-அல்லவா என்பதைச் சபாநாயகர் தீர்மானித்து, மரபுக்கு மாறாகப்பேசிய உறுப்பினருக்கு அறிவுரை கூறுவார். அல்லது அந்தக் கருத்துக்களை சட்டமன்ற நடவடிக்கைக் குறிப்பிலிருந்து நீக்கிவிட உத்தரவிடுவார்.

1957-காங்கிரசுக்கும் தி.மு.க.வுக்கும் கடும் மோதல் இருந்த காலம். காங்கிரஸ் உறுப்பினர் ஒருவர் தி.மு.கழகத்தைச் சட்டசபையில் மிக வேகமாகக் கண்டித்துப் பேசக்கூடியவர். எனக்கு அவர்மீது மிகுந்த கோபம் உண்டு. தனிப்பட்ட முறையிலே அல்ல! அவர் பேசுகிற முறையிலேதான்! ஒருநாள் அவரைச் சபையில் சிக்க வைக்கவேண்டுமென்று காத்துக் கொண்டேயிருந்தேன். அவர் பேசுவதற்கு அழைக்கப்பட்டார். அவருக்கு இந்த லகர-ளகரப் பிரச்சனைதான்.

''தி.மு.கழகத்தை எடுத்துக் கொல்லுங்கள்! அவர்கள் பேசுவதை எடுத்துக்கொல்லுங்கள்! உதாரணத்திற்கு திருவல்லுவரை எடுத்துக் கொல்லுங்கள்!''

இப்படிப் பேசிக்கொண்டேயிருந்தார்! நான் உடனே குறுக்கிட்டு, ''தலைவர் அவர்களே! ஒருபாய்ண்ட் ஆப் ஆர்டர்!'' என்றேன். அப்போது சபாநாயகர் டாக்டர் கிருஷ்ணாராவ்! தங்கமான மனிதர்! மழலைத் தமிழ் பேசக்கூடியவர்! ''என்ன பாய்ண்ட் ஆப் ஆர்டர்?'' என்றார்.

பேசுகிற உறுப்பினர்..........கொல்லுங்கள்! கொல்லுங்கள்! என்று பலாத்காரமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறாரே! அது சரியா?''

என்று கேட்டுவிட்டு உட்கார்ந்தேன். உடனே சபாநாயகர் கிருஷ்ணாராவ் அந்த உறுப்பினரைப் பார்த்து ''மிஸ்டர்..........அவர்களே! ....பலாத்காரமாகப் பேசாதீர்கள்'' என்று எச்சரிக்கை செய்தார்! என் எதிரே அமர்ந்திருந்த அமைச்சர்கள் உட்பட அனைவரும் வாய்விட்டுச் சிரித்தார்கள். அந்த உறுப்பினருக்குத் தாங்கமுடியாத வெட்கம்! எனக்குப் பெரிய வெற்றி என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.

தமிழின் தனிச் சிறப்பு வாய்ந்த ''ழ''கரமும் சில பேச்சாளர்களின் வாயில் சிக்கிப் படாத பாடுபடுகிறது!

தமிழையே ''தமிஷ்'' என்றுகூட உச்சரிக்கிறார்கள். ''வாழு! வாழவிடு'' என்று சொல்லக் கருதி; ''வாலை! வாலைவிடு! என்று சொல்லுகிறார்கள்.

சித்திரமும் கைப்பழக்கம்-செந்தமிழும் நாப்பழக்கம் என்பதற்கேற்ப முயற்சி எடுத்து, அத்தகைய தவறான உச்சரிப்புக்களை நீக்கிக்கொள்ள முடியும். பேச்சாளராகப் பெயர் எடுக்க விரும்புவோர் உச்சரிப்பில் சிறப்புக் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

-இன்னும் வரும்-11

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 9

2010-01-20T06:45:00.000+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-9

சென்னை புரசைவாக்கத்தில் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு பொதுக்கூட்டம். நானும் பேராசிரியர் அன்பழகனார் அவர்களும் கலந்துகொண்டோம். பேராசிரியர் பேச எழுந்தபோது அவரிடம் ஒரு பெண்மணி கைக்குழந்தையொன்றைத் தந்து , பெயர் சூட்டும்படிக் கேட்டுக்கொண்டார். அது பெண் குழந்தை! பேராசிரியர் அதற்குக் ''கருணாநிதி'' என்று பெயர் சூட்டினார். கருணாநிதி என்ற பெயர் எல்லா மதத்தினருக்கும், ஆடவர்-பெண்டிர் இருபாலருக்கும் பொருந்துகிற பெயர்!

ஒரு காலத்தில் ஜெயங்கொண்ட சோழபுரம் பகுதியில் திராவிடர் இயக்கம் வளர்ந்த திரு. பாஸ்கரன் அவர்களின் துணைவியார் பெயர்கூட கருணாநிதிதான்! ''கருணை-நிதி'' அதாவது அருட்கருவூலம்-அல்லது அருட்செல்வம்-இப்பெயர் எம்மதத்திற்கும்-ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொருந்தக் கூடியதுதானே-அதனால் பேராசிரியர் சிரித்துக்கொண்டே, அந்தப்பெண் குழந்தைக்கு 'கருணாநிதி' என்று பெயர் வைத்ததும் கூட்டத்தில் குபீர் சிரிப்பு!

பின்னர் அவர் பேசி முடித்தார். நான் பேச எழுந்தேன்.என்னிடமும் ஒரு தாய் தன்னுடைய பெண் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு வந்து பெயர் சூட்டுமாறு கேட்டார். நான் அந்தக் குழந்தைக்கு ''அன்பழகி'' என்று பெயர் வைத்து-பேராசிரியர் மீது எனக்கிருந்த செல்லக் கோபத்தைத் தணித்துக் கொண்டேன்.

ஒரு பேச்சாளர் கூட்டங்களில் தூக்கிக்கொண்டு வருவார்! பெயர் வையுங்கள் என்பார்! இன்னாருடைய குழந்தைக்கு இன்ன பெயர் சூட்டப்படுகிறது என்று ஒலிபெருக்கியில் சொல்வதற்காக அவரைப் பார்த்துக் குழந்தையின் தகப்பனார் பெயர் என்னவென்று கேட்போம்! உடனே அவர் ''நான்தான்'' என்பார். பரபரப்பில் பெயரைச் சொல்லத்திணறுவார். பிறகு ஒரு வழியாகத் தன் பெயரைக் கூறுவார். அவரது பெயர் அப்துல் ரகுமான் என்று இருக்கும்.

அந்தக் குழந்தைக்கு என்ன பெயரை அவர் விரும்புகிறார்-இஸ்லாம் மார்க்கத்துக்கேற்ற பெயரையே விரும்புகிறாரா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆம் என்றால் ஷாஜகான்-ஜகாங்கீர்-இக்பால்-என்பன போன்ற பெயர்களில் ஒன்றை ஆண் குழந்தைக்கும், நூர்ஜகான், மும்தாஜ், கதீஜா போன்ற பெயர்களில் ஒன்றை பெண் குழந்தைக்கும் சூட்ட வேண்டும். அந்தப் பெயர்களைக் கேட்டுப் பெற்றோரும் அவர்கள் உற்றாரும் மகிழ்ச்சி அடைவர்!

பொதுவான பெயர்களைச் சூட்டுவதெனில் கதிரவன், கதிரொளி, அன்புமணி, அறிவுமணி, கணிமொழி, கயல்விழி, எழிலரசி என்பன போன்ற எல்லா மதத்தினருக்கும் பொருந்தக்கூடிய பெயர்களைச் சூட்டலாம்.

இப்படிப் பெயர் வைப்பதிலேயிருந்து கூட்டத்தில் பேசிப் பெயரெடுப்பது வரையில் பேச்சாளர்கள், மிகுந்த அக்கறையுடன் இருந்திடல் வேண்டும்.

மதுரையில் ஐந்தாவது உலகத் தமிழ் மாநாடு அ.தி.மு.க. ஆட்சியினரால் நடத்தப்பட்டது. அந்த மாநாட்டையொட்டித் திறந்து வைக்கப்பட்ட சுற்றுலாவாரிய ஓட்டலுக்கு ''இராசராசன்'' என்று பெயர் சூட்டி, அதற்கான பெரிய அளவு விளம்பரங்கள் அனைத்தும் செய்யப்பட்டன. ஓட்டல் முகப்பில் 'இராசராசன்'' என்ற பெயர்ப் பலகையும் வைக்கப்பட்டுவிட்டது. ஆனால், திடீரென்று திறப்புவிழா நாளன்று முதலமைச்சர் எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் அந்தப் பெயரை அகற்றச் சொல்லிவிட்டார். அச்செயல் தமிழ்நாட்டு மக்கள் உள்ளத்தில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அச்சமயம் எனது சுற்றுப் பயண நிகழ்ச்சிகள் தஞ்சை, திருச்சி, புதுக் கோட்டை மாவட்டங்களில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தன. அந்த நிகழ்ச்சிகளின்போது மேடைகளில் என்னிடம் பெயர் சூட்டுவதற்காகக் கொண்டு வரப்பட்ட ஆண் குழந்தைகள் பலருக்கு''இராசராசன்'' என்றே பெயர்வைத்தேன். உடனே கூட்டத்தினர் ''இராசராசன்'' வாழ்க!'' என முழங்கினர். பெயர் வைப்பதில் கூட மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு அவர்தம் இதய ஒலியை எதிரொலிக்கப் பயின்றிருக்க வேண்டுமெனில், நாட்டில் உள்ள எத்தனையோ பிரச்சனைகளில் மக்களின் கவனத்தைக் கவருவதற்கு ஏற்றவண்ணம் பேசும் கலையை வளர்த்துக் கொள்ளுதல் இன்றியமையாத்து அல்லவா?

''ஈஸ்த்துகிணு போ!'' என்ற சென்னை தமிழும், ''எலே! வாலே!' என்ற நெல்லைத்தமிழும், ''அந்தாண்டே! இந்தாண்டே'' என்ற தஞ்சைத் தமிழும் ''கீறியா? என்னாப்பா பேப்பர் கீதா?' வட ஆற்காட்டுத்தமிழும். இவ்வாறு மாவட்டத்திற்கு மாவட்டம் மாறுகிற தமிழும்-பேசுகிறவர்கள், மேடையில் ஏறிப்பேசினால், அவர்கள் நல்ல பேச்சாளர்கள் என்றால், எந்த மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருப்பினும் மேடைக்கேற்ற இலக்கணத் தமிழையே பேசுவர்!

சொற்பொழிவு மேடைக்கு அத்துணைச் சக்தி உண்டு! அந்தச் சக்தியை அலட்சியப்படுத்தி, எந்தப் பேச்சாளராவது தாங்கள் பழக்கத்தில் பேசுகிற வழூஉச்சொற்களையே மேடையில் பயன்படுத்தினால் அவர்கள் நல்ல பேச்சாளர் பட்டியலில் இடம் பெறமாட்டார்கள். ஏதோ அந்தக் கூட்டத்தில் சொல்லவேண்டிய கருத்தைச் சொன்னார் என்ற அளவிலேதான் அவரது பேச்சு ஏற்றுக் கொள்ளப்படும். ஆனால் அவர் ஒரு பேச்சாளராக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட மாட்டார்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும்-10

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -8

2010-01-19T06:30:00.001+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-8

அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் ஒரு சொற்பொழிவாளராகத் தமிழகத்தில் அறிமுகமான தொடக்கக் காலத்திலே அவரது பேச்சில் அடுக்குச் சொற்கள் மிகுதியாக வந்துவிழும். ஆனால், அந்த சொற்கள் எதுவும் பொருள் இல்லாமல் ''அ'' வுக்கு ''அ'' , ''க'' வுக்கு ''க'ய என்ற நிலையில் கையாளப்பட்டதில்லை! ''மாளிகையில் இருந்த நீதிக் கட்சியை மைதானத்திற்குக் கொண்டு வந்தவர் பெரியார்'' என்று அண்ணா பேசுவதின் மூலம், அந்தக் கட்சி ஏழை எளியோர்களின் கட்சியாக மாற்றப் பட்டுவிட்ட வரலாற்று உண்மையை அடுக்குத் தொடரால் விளக்கிவிடுவார். மக்கள் உள்ளம் கவர்ந்திடுவார். அரசியலார் 144 தடைச்சட்டம் போடுவார்களேயானால் அதனை அப்படியே தகவலாகச் சொல்லித் தாக்கிடாமல், ''நாகரிக நாட்களிலே நாக்கறுக்கும் சட்டமா''? என்று மேடையில் கேள்விக்கணை பொழிவார்.இதனைக் கண்ட சிலர், தாங்களும் பேச்சாளராக அடுக்குச் சொற்களைக் கோத்துப் பேசினால் போதுமெனக் கருதினர். பேசும்பொழுது அடுக்குச் சொற்களானாலும் அழகான தமிழானாலும் தானாக வந்து பொழிந்திட வேண்டுமேயல்லாமல் அவற்றைத் தேடிப்பிடித்துப் பயன்படுத்திப் பேச முனைந்தால் பேச்சுக் கலையில் தோல்வியைத்தான் சந்திக்க நேரிடும்.

''அடக்குமுறைகளால் முடக்கிவிடலாமெனத் துடுக்கு கொண்டு மிடுக்குடன் நடப்பது அடுக்குமோ என நான் ஆத்திரத்துடன் அரசாங்கத்தை அறைகூவல்விட்டுக் கேட்கிறேன்.''

இது அடுக்குச் சொல்லை மட்டும் நம்பிப் பேசுகிற பேச்சு! நான் முதலில் குறிப்பிட்டதைப்போல அண்ணாவுடன் நாடகத்துக்குச்சென்ற நிகழ்ச்சி வேறொன்றை நினைவு படுத்துகிறேன்.

தாம்பரத்திற்கருகே நாடகம்! நாடகத் தலைப்பு, ''மரணப்படுக்கையில்'' என்பது! நாடக விளம்பரங்கள் ''மரணப் படுக்கையில் அண்ணா'' என்றே சுவர்களில் ஒட்டப்பட்டிருந்தன. நாடகத்திற்கு அண்ணா தலைமை வகிப்பதைத்தான் அவ்வளவு அழகாக விளம்பரப்படுத்தியிருந்தார்கள்.

அண்ணாவுடன் நானும் சென்றிருந்தேன். ஆரம்பம் முதல் ஒரே அடுக்குச் சொல் வசனம்தான்.

''பேயனே! அந்த பேப்பரை எடுத்துவரச் சொன்னால், என்னமோ பிரமாதமாக நின்றுகொண்டு பிரம்மராட்சசனைப்போலப் பேந்தப் பேந்த விழிக்கிறாயே!''

இது போன்ற வசனங்களுக்கெல்லாம் ஒரு உச்சக்கட்டம் என்ன தெரியுமா?

வில்லன், கதாநாயகனைப் பார்த்து, ''உன் விஷயத்தில் நான் சர்ப்பமாக இருப்பேன்'' என்கிறான். உடனே கதாநாயகன் வில்லனை நோக்கி,'நான் சர்ப்பத்தையும் சாம்பார் வைத்துச்சாப்பிடுவேன்.' என்கிறான், அய்யோ அடுக்குச் சொல் படும்பாடே!'' என்று அண்ணாவும் மற்றவர்களும் நினைத்துக் கொண்டோம்!

மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகையிலும் மணமிருக்கும்!''

''சாலையோரத்தில் வேலையற்றுதுகள். வேலையற்றதுகளின் உள்ளத்திலே விபரீத எண்ணங்கள்! வேந்தே! அதுதான் காலக்குறி!''

இப்படி எழிலார்ந்த நடைபோட்ட அண்ணாவின் அடுக்குச் சொல்லைக் கையாண்டு எல்லோரும் வெற்றி பெற்றுவிட முடியவில்லை. காரணம், அவர்கள் கையாண்ட அடுக்குச் சொற்களில் கருத்தோட்டமில்லை.

அண்ணா அவர்களேகூட, தனது பேச்சுக்களையும் எழுத்துக்களையும் மக்களுக்காகப் புரியவைப்பதில்-அவர்களது இதயங்களில் பதியவைப்பதில் அக்கறை காட்டினாரே தவிர-வெறும் அடுக்குச் சொல்லை அடுக்கி, சொல்ல வேண்டியவைகளைச் சொல்லாமல் விட்டுவிட்ட குறைபாட்டுக்கு என்றைக்குமே தன்னை ஆளாக்கிக் கொண்டதில்லை.

மேடையில் பேசுவதற்கு எடுத்துக் கொள்கிற பொருள்தான் மிக முக்கியம்! பொன் கட்டியைப் போன்றது பொருள் என்றால், அதனை அணியாகச் செய்து மெருகேற்றிடுவதுதான் சொற்களும்-சுவையான உவமைகளுமாகும்!

மேடையில் ஏறி நின்று வெறும் வார்த்தை ஜாலங்கள் புரிந்துவிட்டு, தனக்குத் தெரிந்த நாலு கவிதைகளை அழகாகக் கூறிவிட்டு, எந்தக் கருத்தையும் வலியுறுத்தி மக்கள் உள்ளத்தில் பதிய வைக்காமல் இறங்கிவிட்டால், ஏதோ ஒரு வாத்தியக் கருவி செய்த வேலையைத்தான் செய்ததாக ஆகும்! அந்தச் சங்கீத்தைச் சிறிது நேரம் ரசிப்பது போலத்தான் அந்தப்பேச்சையும் மக்கள் ரசிப்பார்கள்!.

இதயமற்றவரைப்போல ஒரு முதலமைச்சர் நடந்து கொண்டு, மக்கள் மீது அடக்கு முறையை அவிழ்த்துவிட்டதை ஒரு முறை , கடற்கரைக் கூட்டத்தில் அண்ணா குறிப்பிட்ட அழகே அழகு!

''நமது முதல்வருக்கு உள்ளமிருக்குமென்று நம்பினேன். ஆனால் பாவம்; அவருக்கு உள்ளம் இருக்க வேண்டிய இடத்திலே ஒரு பள்ளம்தான் இருக்கிறது''!

''உங்கள் நாட்கள் எண்ணப்படுகின்றன1''

சட்டசபையில் விநாயகம் அவர்கள் அண்ணாவை நோக்கி இந்தச் சொற்களை வீசியவுடன்,

''என் அடிகள் அளந்து வைக்கப்படுகின்றன!''

என்று அண்ணா பதில் அளித்த பாங்கினை விநாயகமே வியந்து போற்றினார்.

சட்டக்கல்லூரியில் ஒரு விழா! நானும் குமரி அனந்தன் அவர்களுன் கலந்து கொண்டோம்! அவர் என்னை விளிக்கும்மோது; ''குறளோவியம் போல் விளிக்கிறேன் ''மு.க.'' அவர்களே!'' என்றார்.

நான் அவரை விளிக்கும்போது. ''நானும் குறள் போல விளிக்கிறேன்;''அன்புள்ள குமரி'' அவர்களே!'' என்று கூறினேன்.

ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் புரிந்தனர்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

-இன்னும் வரும்-9

தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -5

2010-01-18T08:15:00.000+05:30

(இ) பிற்பகுதி முறை

1. உறுதிமொழி ஏற்றல்;
மூன்றுமூறை திருமணப்பந்தலை வலம் வந்து அமர்ந்ததும் மணமக்கள் மண வாழ்க்கையை வெற்றியுடன் நடத்துவதாக உறுதிமொழி ஏற்பர். இரண்டு தாள்களில் அவ்வுறுதி மொழியை வரைந்து படிக்கச் செய்து, மணமக்கள் கையொப்பமும் மண ஆசிரியர், சில பெரியவர்கள் கையொப்பமும் வாங்கி மணமகனுக்கு ஒன்றும் மணமக்களுக்கு ஒன்றும் வழங்குவர்.
2. அழல் ஓம்பல்-2
(கோள் பிறவற்றால் குறை நேராது, இருக்க) எரிந்து தணிந்துள்ள ஓமத் தீயில், குச்சிகளும், நெய்யும் சொரிந்து முன்போல் அழல் ஓம்பப்பெறும்.

3. காப்பவிழ்த்தல்;
அரசாணிக்கால் காப்பையும், மணமக்கள் காப்பையும் ஆசிரியர் அவிழ்ப்பர். பிறகு மணமகள் காப்பு மணமகனால் அவிழ்க்கப் பெறும் கெட்டி மேளம் கொட்டும்.

4. மாறியமர்தல்;
மணமகன் வலப்பக்கமாக அமர்ந்து தன் நெஞ்சமே பகுதியான இடப்பக்கத்தில், தன் அனபிற்கு உரியவளாகிவிட்ட மணமகளை அமரச் செய்வார்.
5. மணப் பரிசுகள்;
மணமக்களுக்குப் பரிசுப் பொருள்கள் வழங்க விரும்பியவர்கள் அவற்றை வழங்குவர்.
6. அரிசி வாழ்த்து;
மணமக்களின் எதிரே அரிசியைச் சொரிந்து, அவையில் உள்ள பெரியவர்களின் மணமக்களை வாழ்த்துவர். மணமக்களுக்குத் திருநீறு பூசியும் வாழ்த்துவர்.
7. ஆலம் சுற்றல்;
மணமக்களுக்குக் கண்ணேறு கழிக்க, மூத்தவாழ்வரசியரில் ஒருவர் அல்லது இருவர் சேர்ந்து ஆலஞ்சுற்றுவர்.
8. வலம் வரல்;
முன்போல் மூன்று மூறை மணமக்கள் வலம் வருவர். விளக்குத் தட்டில் முன்போலவே காசு இடுவதும் உண்டு. முதல் முறையில் பெண் வீட்டார் இட்டால் இந்த முறையில் மாப்பிள்ளை வீட்டார் இடுவர்.
9. பாலும் பழமும்;
வலம் வந்து வீட்டுக்குள் சென்று அமர்ந்ததும் அலுப்புத்தீர மணமக்களுக்குப் பாலும் பழமும் ஆளிப்பர். முதலில் மாப்பிள்ளைத் தோழர் பருகுவதற்கு முன் அவருக்கு மணப்பரிசு அளித்து மகிழ்விப்பர் மணவீட்டார்.
10. வாழ்த்துரைகள்;
மணமக்கள் அவையில் வந்து, நாற்காலியில் அமர்ந்ததும், பெரியோர்கள் அவர்களுக்கு நல்லுரைகள் கூறி வாழ்த்துவர்.

திருமணம் எப்படித் தோன்றியது! பெரியார் கூறுபவை....

என்று தனக்கென்று பொருள் சேமித்து வைத்துக் கொள்ள உரிமை ஏற்பட்டதோ அதன் பிறகுதான் திருமண முறையும் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். பொருள் தேடிச் சேமித்து வைக்கும் உரிமை ஏற்பட்ட பிறகுதான் வெளியே பொருள் தேடச் செல்லும் போது தான் சேமித்து வைத்துள்ள பொருளைப் பாதுகாக்கவிம், தான் வந்த போது தனக்குச் சிரம பரிகாரம் செய்யவும் ஒர் ஆள் தேவையாயிருந்தது. எந்த ஆணும் மற்றொரு ஆணுக்கு இவ்விதமான உதவி செய்ய முன்வந்திருக்க மாட்டான். எனவே, இவ்வேலைக்கு ஒரு பெண்ணைத்தான் நாட வேண்டியிருக்கிறது. முதலில் பெண் ஒருவனது சொத்துக்குப் பாதுகாப்பாக அமைந்து, பிறகு அவளே அவனுக்கு சொத்துமானாள். பிறகு அந்த சொத்துக்கு வாரிசு தேடவேண்டிய அவசியமேற்பட்டது. வாரிசு தேட அரம்பித்த காலத்தில் தான் தன் சொத்துக்கு வரும் வாரிசு தனக்கேப் பிறந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்கிற காரணத்தால் அவளைத் தனக்கே உரிமையாக்கி கொள்ளவும், அவளைத் தன்னையன்றி வேறு புருடனை நாடாமல் இருக்கும்படி செய்யவுமான நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. மனித சுபாவம் இப்படித்தான் இருக்கும். அதாவது, தான் தேடியப் பொருளைத் தனது இறப்புக்குப் பிறகு அனுபவிக்கப் போகும் வாரிசு, தனக்கே பிறந்ததாக- தன் இரத்தத்திலிருந்து தோன்றியதாக- இருக்கவேண்டும் என்று நினைப்பது இயற்கையின்பாற் பட்டதேயாகும்.

என்று பெரியார் திருமணம் எப்படித் தோன்றியது என்பது பற்றி குறிப்பிடுகிறார்.

-.....தொடரும்....தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -6

தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -4

2010-01-17T00:07:00.000+05:30

(ஆ) நடுப்பகுதி

1. இறை வழிபாடு;
மஞ்சளிலுள்ள முன்னவரையும், அன்னையும் தந்தையுமாக இரண்டு செம்புகளில் நிறுவியுள்ள இறைவனையும் இறைவியையும் மணமக்கள் மலர் தூவி வழிபடுவர்.
தாலி கோத்துள்ள மங்கல நாண், ஒரு தட்டில் அரிசியின் மீது தேங்காயில் சுற்றி வைக்கப்பெற்றிருக்கும் தேங்காய்க்கும் மஞ்சள், குங்குமம் இடப்பெற்றிருக்கும். இத்தட்டு அம்மையப்பர் முன்பு வழிபடும்போது வைக்கப் பெற்றிருக்கும்.

2. மங்கல நாணுக்கு அவையினர் வாழ்த்து;
மங்கல நாண் தட்டை மண ஆசிரியரோ, வேறு பெரியவர் ஒருவரோ அவையினரிடம் எடுத்துச் சென்று, தொடச் செய்து வாழ்த்துப் பெறுவர்.
கூடவே இன்னொருவர் ஒரு த்ட்டில் மஞ்சள் அரிசியும் மலரும் கலந்து வைத்துக் கொண்டு செல்வார். மங்கல நாண் சூட்டும்போது தூவி வாழ்த்துவதற்கும் அவையினர் அவ்வரிசி, மலரில் சிறிது எடுத்துக் கொள்வர்.

3. அழல் ஓம்பல்;
(ஒளி வடிவான இறைவனைப் போற்றி) மணமக்கள் முன்பு ஒன்பது வகை மாக்குச்சிகளை இட்டு, நெய்விட்டு ஓமம் வளர்த்துவார் ஆசிரியர். மணமகன் குச்சிகளை ஒவ்வொன்றாக ஓமத்தில் இடுவான். நெய் பெய்வான்; மணமகளும் அப்படியே செய்வாள்.

4. மங்கல நாண் சூட்டல்;
கை விளக்கை மணமகனின் உடன் பிறந்தாள் ஏந்தி மணமகளின் பின்புறம் நிற்க, மங்கல நானண மாப்பிள்ளை இரு கையில், தாங்கி பெண்ணின் கழுத்தில் சூட்டி மூன்று முடிச்சுக்களை இடுவார். கெட்டிமேளம் கொட்னும். அவையினர் அரிசி மலர் சொரிந்து வாழ்த்துவர்.
அம்மங்கல நாண் முடிச்சின்மீது மஞ்சள் இட்டுக் குங்குமம் வைப்பர்; மாப்பிள்ளை, பின் பெண்ணின் பின்புறமாக கையைக்க கொண்டு சென்று நெற்றியில் குங்குமம் இடுவார்.

5. பட்டங்கட்டல்;
மணமக்களின் பழைய உறவினர்களும், மணத்தினார் புதிதாக உறவினர் ஆனவர்களும் தங்கள் தங்கள் ‘மாமிப்பட்டம்’ ‘நாத்திப் பட்டம்’ என்றெல்லாம் உறவின் முறையாக்கூறி, மணமக்களின் நெற்றியில் தங்கத் தகட்டுப் பட்டம் கட்டுவர் சிலர் பொற்காசும் கட்டுவர்.

6. மாலை மாற்றல்;
மணமக்கள் எழுந்து நின்று, மூன்று முறை மாலை மாற்றிக் கொள்வர்.

7. வலம் வரல்;
ஒரு மூத்த இளம் பெண், தன் கையில் தட்டு வைத்த கைவிளக்கை ஏந்தி முன்னே செல்ல, அவரைத் தொடர்ந்து அறியாச் சிறுமிகள் மளைக் கலசங்களைத் தாங்கிப் போக அடுத்து மாப்பிள்ளைத் தோழர் மணமக்களின் இடக்கைத் சுண்டு விரலால் பிடித்துப் பின் செல்வர். விளக்குத் தட்டில் பந்தலின் மூலைகளில் காசு இடுவர் மணமக்கள் வீட்டார்.

8. அம்மி மிதித்தல்;
பந்தலில் இடம் பெற்றுள்ள அம்மியின் மீது மணமகன் மணமகளின் வலக்காலைப் பற்றி எடுத்து வைத்து, அதன் இரண்டாம் விரலில் வெள்ளிச் சுற்று மோதிரம் அணிவர்.
இடக்கால் இரண்டாம் விரலிலும் இன்னொரு மோதிரம் அணியப் பெறும்.

9. பொரியிடல்;
மணமக்கள் ஒரு சுற்று வந்ததும், ஓமத்தீயின் முன்பு நிற்பர். பெண்ணின் உடன் பிறந்தான், நெல் பொரியைத்தன் இரண்டு கைகளில் ஏந்திப் பெண்ணின் கையில் தர அதைப் பெண் மாப்பிள்ளையின் கையில் பொருந்த வைக்க, இருவருமாக அதைத் தீயில் இடுவர்.
இங்ஙனமே, இரண்டாவது மூன்றாவது சுற்றிலும் செய்த பிறகு மைத்துனனுக்கு மாப்பிள்ளை சந்தனம் தந்து பன்னீர் தெளித்து, மலர் மாலையிட்டு மோதிரம் போடுவார். இதற்குப் பொரி மோதிரம் என்று பெயர்.

கல்யாணம் என்பது என்ன? பெரியார் கூறுபவை....

""கலியாணம்"" என்பதற்கு ""வாழ்த்து"" என்பது பொருள். அது வாழ்க்கைத் துணை என்னும் பொருளில் இல்லை. ஏதோ கறுப்பு ஆட்டை வெள்ளாடு என்பது போலவும் கொடிய விஷம் உள்ள பாம்பை நல்ல பாம்பு என்பது போலவும் இப்படித்த தப்பான சொற்களை அமைத்துக் கலியாணம், திருமணம் என்றெல்லாம் சொல்லி வருகிறோம். ஆனால் பார்ப்பனர் மட்டும் சரியான வார்த்தைகளையே உபயோகித்து வருகின்றனர். அவைகள் ""தாரா முகூர்த்தம்"" என்பதும், ""கன்னிகா தானம்"" என்பவைகளாகும். ""தானம்"" என்பது வடமொழிச்சொல்ஆகும். ""தாரா முகூர்த்தம்"" என்பதும் வடமொழியே; தமிழ்ச் சொல் அல்ல. தமிழர்களுக்கான காரியங்களில் வட மொழிச்சொல்லாக இருந்தால் அது ஒன்றினாலேயே நன்றாகத் தெரியுமே. அந்த முறை நமக்கில்லை என்று. ஒரு பெண்ணை பெற்று வளர்த்து ஒருவனுக்குத் தாரை வார்ப்பது, தானம் தருவது என்பது கருத்து. நம் பழக்கப்படி ஆணும், பெண்ணும் சம உரிமை கொண்டு, அன்பு பூண்டு ஒற்றுமையுடன் இருத்தல் வாழ்க்கைத் துணை. இது தமிழ்ச் சொல். அவன் வந்த பிறகுதான் இதை யெல்லாம் அழித்து விட்டுப் பெண்ணை அடிமையாக்குகிற நிகழ்ச்சியாக ஆக்கிவிட்டான்.

என்று பெரியார் குறிப்பிடுகிறார்.

-..தொடரும்....தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -5

தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -3

2010-01-16T00:05:00.000+05:30

!! மணம் நிகழ் முறை
(அ) முற்பகுதி

1. மணமகன் மணமகளுக்கு நலங்கு!
மணநாள் காலை, மணமகனைப் பந்தலில் அமரச் செய்து, பெண் வீட்டு, பிள்ளை வீட்டு வாழ்வரசியார் நலங்கு வைப்பர். பிறகு மணமகளுக்கு அப்படியே நலங்கு வைப்புர். மணமகனை மாப்பிள்ளைத் தோழர் அழைத்து வருவார். மணமகளை தோழி அழைத்துவருவார்.

2. மண ஆடை படைத்தல்

மணமகனும் மணமகளும் உடுத்திக் கொள்ள வேண்டிய மண ஆடைகளையும், பாமாலைகளையும் ஒரு தட்டில் வைத்து அம்மையப்பர் குடங்களின் முன் வைத்து மண ஆசிரியர் படைப்பார்.

3. மண ஆடைக்கு அவையினர் வாழ்த்து

பிறகு அத்தட்டை அவையினரிடம் எடுத்துச் சென்று அவையில் மூத்தவர்கள் ஆடையைத் தொட்டு வாழ்த்துப் பெறுவர்.

4. மண ஆடை வழங்கல்

மணமகனை மணப் பந்தலுக்கு மாப்பிள்ளைத் தோழர் அழைத்து வருவார். அவருக்குரிய மண ஆடை, மாலைகளை அவருக்கு வாழ்த்தி அளிப்பார் ஆசிரியர். தோழி அழைத்துவர மணமகளும் பந்தலுக்கு வந்து, மண ஆடை மாலைகளைப் பெற்றுச் செல்வார்.

5. அரசாணிக்கால் நடுதல்

இலையோடு கூடிய அரசமரத்துச் சொம்பு ஒன்றுக்கு ஐந்து வாழ்வரசியார் கொண்டு திருமஞ்சனம் ஆட்டச் செய்து, மஞ்சள் குங்குமம், பூ அணிவித்துப் பந்தலின் கீழ்ப்புறத்துக் கால்களுக்கு இடையே நிறைகுடங்களையொட்டி, கெட்டி மேளங்கொட்ட அந்த அரசங்காலை ஆசிரியர் நடச் செய்வார். திருமணத்திற்கு இது ஆணிக்கால் எனவே, இதை "அரசாணிக்கால்" என்பர். இது மும்மூர்த்திகளின் அடையாளமாகும்.

6. மணப்பொங்கல்
மணப்பந்தலின் கீழ்ப்புறமாக மண்செப்பில் சோறு பொங்கி, இலைகளில் இட்டு வைப்பர். வீட்டுப் பெண்கள் மணமகனும், மணமகளும் மண ஆடை உடுத்தி, மாலை அணிந்து வந்து, படையல்களின் முன்பு நின்று கற்பூரம் காட்டி அம்மையப்பர் அரசாணிக் கால்களை வழிபடுவர்.

7. காப்புக்கட்டுதல்

மாப்பிள்ளையும் பெண்ணும், மண மனையில், பெண் வலம் இருக்கும்படி, அமர்ந்தும், அரசாணிக்காலுக்கு மஞ்சள் கொம்பு கட்டிய ஒரு மஞ்சள் நூலை காப்பாகக் கட்டுவார் ஆசிரியர். மணமகனின் வலயர் மணிக்கட்டில் ஆசிரியர் அதே போல் காப்பு கட்டுவார். காப்புக் கட்டும் போது கெட்டி மேளம் கொட்டும். திருமணம் இடையூறின்றி நடைபெறச் செய்யும் வேண்டுகோட் செயலிது ஆகும்.

8. பெற்றோர் போற்றல்

மாப்பிள்ளை தம் பெற்றோருக்குத் திருவடிப்பூசை செய்வார். அப்படியே பெண்ணும் செய்வார், ஆசிரியர் செய்விப்பார்.

9. ஓம்படைச் செய்தல்

மாப்பிள்ளையின் பெற்றோர் தம் மகனின் வலக்கையைப் பிடித்து ஏந்த, பெண்ணின் பெற்றோர் தம் மகனின் வலக்கையை எடுத்து, மாப்பிள்ளையின் வலக்கையில் வைத்து, பல்லாண்டு ஓம்பி வாழ்க! என வாழ்த்துவார்கள்.

திருமணம் ஏன் தேவைப்பட்டது பற்றி பெரியார் கூறுபவை....

கல்யாணம் என்பது ஒரு ஆணும் பெண்ணும் கூடி இயற்கை இன்பத்தை நுகரவும், ஒருவரையொருவர் காதலித்து ஒருவருக்கொருவர் வாழ்க்கைப்போட்டியில் ஏற்படும் சிரமத்துக்கு இளைப்பாறவும் ஆயாசம் தீர்த்துக் கொள்ளவும் ஆணுக்கு ஒரு பெண்ணும், பெண்ணுக்கு ஒர் ஆணும் வேண்டியிருக்கிறது.

-தொடரும்....தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -4

தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -2

2010-01-15T09:18:00.001+05:30

ஆரிய முறை திருமணங்கள் வலியுறுத்துவது பற்றியும், அதிலிருந்து சுயமரியாதை தருமணங்கள் பெண்ணின் உரிமை பாதுகாக்கப்படுகின்றது என்பதை பற்றி பெரியார் கூறுபவையாக பேராசிரியர் நன்னன் விளக்குபவை

ஒரு பெண்ணைத் தானம், தாரை வார்த்துக் கொடுத்து விட்டால் அந்த பெண்ணைக் கணவன் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் கேட்க நமக்கு உரிமையில்லை. அவன் அடிக்கலாம் கொடுமை செய்யாலாம் யாருக்கு வேண்டுமானாலும் விற்கலாம். வாடகைக்குத் தரலாம்; தான் மோட்சம் பெற மற்றவனுக்குத் தரலாம், சூதாடும் பொழுது மனைவியை பந்தயப் பொருளாக வைத்து ஆடலாம். ஆரிய முறைத் திருமணத்தின் கருத்து இதுதான்.

இத்தகைய கொடுமையும் இழிவும் நீங்கிப் பெண் பெருமைப்பட ஏற்பட்டது தான் பெரியாரின் திருமண முறை பெற்றோர்களாகப் பார்த்துப் பெண்ணை ஒருவனுக்கு பிடித்து கொடுப்பது என்பது ஒழிந்து, பெண் தனக்கு வயதும், அறிவும் வந்து தனக்கென வாழும் வழியும் கிடைத்த பின் தானே தனக்கு பொருத்தமான ஒருவனை தேர்ந்தெடுத்து கொள்வது தான். இதுவே சீர்திருத்தத் திருமண முறையாகும்.

கன்னிகா தானம், தாரா முகூர்த்தம், எனும் சொற்கள் அகராதிகளில் கூட இல்லாமல் செய்ய வேண்டுமும் என்பதே பெண்ணின் பெருமைக்கு பெரியாற் காட்டும் வழியாகும்.

பன்னெடுங்காலமாகத் தமிழ் நாட்டிலும் பெண்ணினம் அனுபவித்து வந்த மற்றொரு பொல்லாங்கு ஒரு ஆண் எத்தனை பெண்களை வேண்டுமானாலும் மணந்து கொள்ளலாம் என்பது. இதற்கு கடவுள் களிலிருந்து வேதபுராண சாஸ்திர, சம்பிரதாய, இதிகாசங்கள் வரை ஆதாரங்கள் நிரைய உண்டு. சுயமரியாதை இயக்கம் தோன்றி வலுப்பெற்ற பிறகு இப்பொல்லாங்கு நீங்கியது. என்பதோடு ஒருவன் ஒருத்தி என்னும் வழக்கம் பெருமை யாடையதாகக் கருதப்பட்டு அது வழக்கம் பெருமை யடையதாகக் கருதப்பட்டு அது சட்டப்படியானதொரு முறையாகவும் ஆயிற்று.

தமிழ்த் திருமணம் முறை விளக்கம்

தமிழ்த் திருமண முறைகள் எப்படி நடத்தப்படுகின்றன என்பதை முறையாக ஒவ்வொரு பகுதியாக விளக்கப்ப்டுள்ளது.

1. மணப்பந்தல்

வீட்டின் முற்றத்தில் நான்கு கால்களை நட்டு கால்களுக்குத் தென்னை ஒலைகளைச் சுற்றி, வாழை மரங்கள் கட்டி, பந்தலின் நான்கு பக்கமும் மாவிலக்குத் தோரணமும் பூச்சரங்களும் தொங்கவிட்டு ஒரு சோலை போன்ற இடத்தை அமைத்துக் கொள்வர். மாக்கோலம் போட்டு, செம்மண் இட்டு அழுகு செய்வர்.

2. பந்தக்கால்

தெய்வத்தின் துணையால் திருமணங்கள் கூடுகின்றன. அச்சோலையை ஒரு தெய்வச்சோலையாகக்க கருதி, திருமணம் நடப்பதற்கு மூன்று நாளைக்கு முன்பே தெய்வத்தை வழிபட்டு, ஐந்து வாழ்வரசியார் (சுமங்கிலிகள்) பந்தலின் ஒரு காலுக்குப் பால் முதலியன பெய்து திருமஞ்சனம் ஆட்டி, அந்தக் காலை மட்டும் பந்திலின் வடகிழக்கு முனையில் நடுவர். பிறகே மற்றக் கால்களைப் பந்தற்காரர் நட்டு, மணப்பந்தர் அமைப்பர். ஆயிரங் காலத்துப் பயிரான திருமணத்திற்கு இது அடிகோலுவது ஆதலின் கால் நடும் குழியில் நவமணிகள் இடுவர் நவதான்யமும் பெய்வர்.

3. மண மணை

பந்தலின் மேற்கில் இரண்டு கால்களுக்கும் இடையே மணமக்கள் கிழக்கு நோக்கி அமர்வதற்கு, ஒரு நீள மண மனையை இடுவர். அம்மணையின் அடியில் சிறிது நெல் அல்லது அரிசி பெய்து வைப்பர்.

4. நிறை குடங்கள்

மணமக்களுக்கு நேர் எதிரே பந்தலின் கிழக்கில் இரண்டு கால்களுக்கும் இடையே, தரையில் மணல் அணைத்து அதன் மீது அரண்டு புது மண் குடங்கள் வைத்து மஞ்சளும், குங்குமமும் இட்டு மங்கள வடிவாக்குவர்.

5. குட விளக்கு

பந்தலின் தென்கிழக்கு காலையொட்டி ஒரு மர உரலின் மீது ஒரு சிறு மண் குடத்தில் நீர் நிரப்பிக், அதன் பேரில் அகன்ற அகலில் விளக்கேற்றி வைப்பர். இவ்விளக்கு அணையாது இருக்க மறைப்பிற்காக அகலைச் சுற்றி இலை கட்டுவர். மர உரல் இடுவது குடம் அசையாதிருக்க, கல் உரலாயின் உறுத்தப்ப்டுக் குடம் உடையக் கூடும் என்வே மரத்தால் ஆன உரல் உசிதம்.

6. முளைத்த கூலங்கள் (நவதானியம்)

ஒன்பது மண் கலசங்களில், முனைந்த நவதானியங்களை நிரப்பி நிறை குடங்களுக்கு முன்பக்கம் விரிசையாக வைப்பர். பந்தற்கால் நடும் அனைறைக்கே நவதானியங்களை நனைத்து முளைக்கப் போடுவர்.

7. அம்மியும் குழவியும்

பந்திலின் வகிழக்குக் காலையொட்டி, ஒர் அம்மியும் குழவியும் அமைத்து அவற்றிற்கு மஞ்சள் குங்குமம் இட்டுப் பொட்டு வைப்பர்.

8. கைவிளக்கு கிளை விளக்கு

நிறை குடங்களின் முன்பு, ஒரு தட்டில் கைவிளக்கு ஏற்றி வைப்பர். இவ்விளக்கைக் காமாட்சியம்மன் விளக்கு என்று சொல்வதும் உண்டு. குடங்களுக்குப் பின்புறம் கிளை விளக்கு அழகு செய்யும்.

9. அம்மையப்பர்

நிறை குடங்களுக்கு முன்பு முளைக் கலசங்களையொட்டி, தலை வாழை இரண்டு இட்டு பச்சரிசி பெய்து, அதன் மீது இரு செம்புகளை அமைப்பர் மணம் செய்து வைக்கும் ஆசிரியர் (இவரைத் தான் புரோகிதம், புரோகிதர் என்கின்றோம் ஆரியத் திருமண முறைகளில்‍‍ தமிழர் முறைகளில் ஆசிரியர்). செம்புகளில் முக்கால் பங்கு நீர்விட்டு மாவிலை செருகி நாரோடு இருக்கும் தேங்காய் ஒவ்வொன்றை அவற்றின் மீது நிறுத்துவர். தேங்காய்களுக்கும், செம்புகளுக்கும் மஞ்சள் இட்டுக் குங்குமம் வைப்பர். தேங்காய் மீது வெள்ளை, சிவப்பு அல்லது பச்சைத் துணித் துண்டுகளையும் பீச்சர்த்தையும், மாலைகளாக இடுவர். வெற்றிலை, பாக்கு, பழம் மஞ்சள் சொம்பு இவற்றை முன்னே படைப்பர்.

இவ்வாறு அம்மையப்பர் வடிவங்களை அமைப்பதற்கு முன், வாழை இலையின் வட நுனியில் மஞ்சளில் ஒரு பிள்ளையார் பிடித்து வைப்பார். அதற்குக் குங்குமம் இட்டு மலரிட்டுப் பழம் படைப்பார்.

வாழ்க்கைத் துணை ஒப்பந்தம் என்று பெரியாரால் பெயர் சூட்டப்பெற்ற திருமணம் ப்ற்றி பெரியார் தந்த விளக்கங்கள்

மனிதன் ஒருவனே இருந்து காரியம் ஆற்றுவது என்பது இயலாத காரியம் ஆகும். ஆகவே வாழ்வுக்கு ஒரு துணை வேண்டியுள்ளது. அந்த துணையைத் தேடிக்கொள்வது தான் திருமணம். வெறும் துணை என்று மட்டும் வைத்தால் பலன் தராது. துணை என்றால் நட்பு முறையிலிருக்க வேண்டும். நண்பனுக்கு அடியவன் என்ற நிலையில் இருக்க வேண்டும். உண்மையான நட்புக்கு இருவரும் ஒன்றாக வேண்டும். பேதம் ஏற்படுமேயானால் இருவரும் ஒத்துப் போக ஒருவரை யொருவர் முந்த வேண்டும். அப்போதுதான் உண்மையான நட்பு மலரும். அதுதான் உண்மையான துணைவர்களுக்கு இருக்க வேண்டும். துணைவர்கள் என்றால் சம உரிமையுடைய துணைவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

-.தொடரும்.......தமிழர் திருமணங்கள் தமிழர்களால் நடத்தப்படட்டும்! -3

டார்வின் 200 வது பிறந்த நாள்....

2010-01-14T00:06:00.002+05:30

மனிதன் குரங்கிலிருந்து பரிணமித்தவன், உலகில் விலங்குகள் மற்றும் உயிரினங்களில் வளர்ச்சி என்பது, 'தக்கன பிழைக்கும்' அதாவது survival of the fittest போன்ற புதிய அறிவியல் கோட்பாடுகளைக் கண்டறிந்த அவர்.

தனது முடிவுகளை இரு பெரும் நூல்களாக அவர் வெளியிட்டார். அவர் எழுதிய இரு நூல்கள்......
‘‘இயற்கைத் தேர்வின் வழியே உயிரினங்களின் தோற்றம்: அல்லது, வாழ்க்கைக்கான போராட்டத்தில் சிறப்பான இனங்கள் பாதுகாக்கப்படுவது’’ (The Origin of Species by Means of Natural Selection: Or, the Preservation of Favored Races in the Struggle for Life)

"The Descent of Man." மனிதனின் பரிணாம வரிசை...... 2009 ஆண்டுடன் அவர் பிறந்து இருநூறு வருடங்கள் ஆகின்றது. டார்வின் பிறந்தது பிப்ரவரி 12, 1809 ஆண்டு. (மறைவு ஏப்ரல் 19, 1882). (Charles Robert Darwin). இதை போற்றத் தகும் விதத்தில் டார்வின் பற்றி செய்தி கோவையை பிபிசி வெளியிட்டுள்ளது.

இவரது இந்த பரிணாம வளர்ச்சித்தத்துவங்களின் தாக்கம் மற்றும் முக்கியத்துவம் குறித்து புதுச்சேரி பல்கலைக்கழகத்தின் சூழலியல்துறைப் பேராசிரியர் பார்த்தசாரதி தமிழோசைக்கு வழங்கிய செய்திக்கோவையின்படி......

அந்தக் காலத்தில் முதன் முறையாக இதை டார்வின் தெரிவித்தபோது, மக்களுக்கு இதை புரிந்து கொள்வது கடினமாக இருந்தபோதிலும், முதன் முறையாக இயற்கைச்சூழலில் உயிரினங்கள், தங்களுடைய (adaptation) தகுதியான சூழலில் உயிரனங்கள் தங்களை உருவாக்கி கொண்டு வந்தது என்பதை ஆதாரப்பூர்வமாக பலக் கருத்துக்களை சொன்னது, அந்தக் காலகட்டத்தில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த்தாக அமைந்தது. பலருக்கும் மிகவும் உபயோகமாக இருந்தது. உயிரினத்திற்கு மட்டுமில்லாமல் பரிணாமக் கொள்கையையும் பலரும் புரிந்து கொள்ளுதலுக்கு மிகவும் உகந்ததாகவும், அறிவியலுக்கு பயனுள்ளதாகவும் அமைந்தது.

பிற தியரிகள், குரூப் செலக்சன், செக்சுவல் செலக்சன்...மென்டலிசம்..... தங்கள் கருத்து என்ன? விஞ்ஞானிகள் சமூகத்திலே இன்னும் விவாதிக்கப்படுகின்றனவே?.

இன்னமும் முழுமையாக அதை மறுக்கக்கூடிய ஆதாரங்களை கிடைக்காத பட்சத்தில் இவரின் கொள்கைகளே ஏற்புடையதாக இருக்கின்றது. அதற்கு பின்வந்த நியோ டார்வினசம் (Neo Darwinism, Lamarckism) லாமார்க்கிசம் கொள்கைகள் வந்த போதிலும், இவருடைய கொள்கைகள் மறுப்பனவாக இல்லை. இதன் (டார்வினிசம்) முக்கியத்துவம் பல்வேறு ஆதாரங்களை கொண்டுள்ளது. அதனால் ஏற்புடையதாகியிருக்கிறது.

மனிதன் குரங்கிலிருந்து பிறந்தவன், பரிணாம வளர்ச்சி தத்ததுவங்கள், பிற மதங்கள், கிருத்துவம் மதம் அதைச்சார்ந்த பைபிளில் கொண்டுள்ளதன் படி அனைத்தும் கடவுளால் உருவாக்கப்பட்டது என்ற கோட்பாடுகள் டார்வின் கொள்கையை மறுப்பதாக உள்ளதே?, மனிதனை மீறிய ஒரு அறிவு சார்ந்த இன்டலிஜன்ஸ் டிசைன் (Intelligence Design) உள்ளது என்பதை அமெரிக்காவில் உள்ளவர்கள், மற்றும் மதச்சிந்தனையாளர்களால் மதசார்புள்ளவர்களால் வைக்கப்படுகின்றதே?

அதை எடுத்துக்கொள்ளும் விதத்தை பொருத்து இருக்கிறது. மதம் என்பது ஒரு பகுதி. இயற்கை என்பதை சக்தியாக எடுத்துக்கொள்ளும் பொழுது.மதம் என்பது ஒரு பகுதி. மதம் என்பது (Artificial Term) இயற்கை எடுத்துக்கொள்ளும் போது. something above has governs......அதற்கு இயற்கை என்று பெயர் கொடுக்கும்பொழுது. அனைவருக்கும் ஏற்புடயதாக இருக்கும்.

அப்படியென்றால் இன்டலிஜன்ஸ் டிசைன் எனற வாதத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா?

வாதம் என்பது அதை எடுத்துக்கொள்ளும் நிலையை பொருத்து அது எவ்வளவு ஏற்புடையதாக இருக்கிறதோ அதை பொருத்து தான் வாதம். நமக்கு மீறிய சக்தி இருக்கிறது என்பது பல கால கட்டங்களில் மனிதன் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறான். சிலர் இயற்கை என்பார்கள். சிலர் மதம் என்பார்கள். அந்த சக்திக்கு பல்வேறு உருவமோ? வடிவமோ கொடுத்து விவாதிப்பதை பொருத்து தான் இதை எடுத்து கொள்ளவேண்டும், என்று பார்த்தசாரதி கூறுகிறார்.

http://www.bbc.co.uk/tamil/highlights/story/2009/02/090217_darwin200.shtml

-நன்றி பிபிசி தமிழோசை

துபாயில் என்ன நடக்கிறது!

2010-01-13T00:04:00.000+05:30

திரைகடலோடியும் திரவியம் தேடு என்ற பழமொழிக்கேற்ப நாம் அனைவரும் அந்நிய நாட்டில் வேலை பார்த்துவருவது 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே துவங்கிய ஒன்றுதான். ஆனால் தற்பொழுது அது சற்று தேக்கமடைந்துள்ளது. அதுவும் இரண்டு மூன்று வருடங்களாக மிகவும் தேக்கமடைந்துள்ளது என்பது நாமறிந்த ஒன்று. அறிஞர் அண்ணா கூறியது போல் நமது முன்னோர்கள் பர்மா, இன்னும் பல நாடுகளில் வெற்றிக்கொடி யேந்தியது போக, தற்பொழுது வெற்றுப் பாத்திரத்தோடு திரிவதென்ன?

இன்றைய சூழ்நிலையில் அதுவும் கணிப்பொறியாளர்களையே இது பாதிப்பதாக அமைந்துள்ளது. ஏன் இந்த நிலை? எதனால் இந்த நிலை? இதை ஏற்கனவே நாம் பலமுறை அலசியிருக்கின்றோம்? அமெரிக்காவில் ஏற்கனவே ஏற்பட்ட பொருளாதார சரிவைப்பற்றியும் அறிந்திருப்போம். அது என்ன? அதி முக்கியமில்லாத கடன் அதாவது தேவையில்லாத கடன் (sub prime loan-sub prime lending) என்ற முறையில் அக்கடனை திருப்பிச் செலுத்த நிலையில்லாதிருப்பவர்களுக்கும் கடனளிப்பது என்ற கொள்கையை அமெரிக்கர்கள் பின்பற்றியதினால், வந்த விளைவு. அதன் மூலம் வீட்டிற்காக, வீடுகட்டுவதற்காக கடன் பெற்றவர்கள், அதுவும் அதிக வட்டிக்காக கடன் பெற்றவர்கள் அனைவரும் குறுகிய காலத்திலேயே அதனை திருப்பிச் செலுத்த முடியா நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். அதனால் வங்கிகள் மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சரிவை சந்தித்தது. .இதனால் வழக்கமாக அதைச்சராந்த கணிணித் தொழிலாளர்கள் பாதிப்படைந்தனர். வேலையுமிழந்தனர்.

ஆனால் இதனை அந்நாட்டு அரசு அந்த வங்கிகளுக்கு மீண்டும் கடனளித்து ஒரளவுக்கு நிலைமையை மீட்டெடுத்தது. அதே போன்றதொரு பொருளாதார சிக்கலை துபாய் தற்பொழுது சந்தித்து வருகின்றது. இதனால் அந்நாட்டில் பணிபுரியும் இந்தியர் பலர் வேலையிழந்து வருகின்றனர். அமெரிக்கா கடன் கொடுத்து கெட்டது! என்றால் துபாய் கடன் வாங்கியே கெட்டது!. துபாய் வேர்ல்டு என்ற வங்கியிலிருந்து பெறப்பட்ட கடன் எத்தனையோ பில்லியன் டாலர் பணம் எனக் கணக்கிடப்படுகிறது. இதன் இந்திய மதிப்பு மூன்று இலட்சத்து எழுபதினாயிரம் கோடி ரூபாய். அந்தளவுக்கு கடன் பெற்றுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. பலருக்கு பணம் கொடுக்கின்ற இடமாக விளங்கிய துபாய் இப்பொழுது பணம் வாங்குகின்ற இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. அரசே இந்த சுமையை ஏற்று அமெரிக்கா போன்று சீர் செய்ய வேண்டும் என்ற குரலும் வலுக்கின்றது. இதனை துபாய் அரசு சீரமைக்குமோ? இல்லை அனைவரையும் வெளியேற்றுமோ?

எத்தனை வெளிநாடுகளில் வேலை செய்தாலும், அதுவெல்லாம் நிரந்தரமல்ல என்ற சூழ்நிலை இப்போது உருவாகிவிட்டது. வெளிநாடுகளையே நம்பியிருப்பது தவறு என்றக் கொள்கையும், அச்சிறப்புகளையும் வாய்ப்புகளையும் தாயகத்திலேயே ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற நிர்பந்தமும் இப்பொழுது முன்னிருத்தப்படுகினறது. அப்படி அந்நிய நாட்டை நம்பியிருந்தால் என்றைக்காவது இந்த நிலையை எட்டித்தான் ஆகவேண்டும் என்ற உண்மையை இச்செயல்கள் உணர்த்த ஆரம்பித்துள்ளது.

அங்கு பணிபுரிபவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழர்கள், அதற்கடுத்த்தாக கேரள மக்களும் பணிபுரிந்து வருகின்றனர். மொத்தத்தில் துபாயில் கணிசமான அளவு இந்தியர்கள் பணிபுரிகின்றனர். இவர்கள் அனைவரும் வேலையிழப்பை சந்தித்துவருகின்றனர். இதையெல்லாம் மும்பையிலிருந்து வெளியிடப்படும் தமிழ் லெமுரியா என்ற பத்திரிகையில், வெளியிடப்பட்டுள்ளது. திரு. சேதுராமன் அவர்களால் ""துபாயில் என்ன நடக்கிறது"" என்பதை விரிவாக எழுதியிருப்பதிலிருந்து கூறப்பட்டத் தகவல்தான் இவைகள்..

-இன்று ஒரு தகவல்- பேராசிரியர் சுப.வீ

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 7

2010-01-12T01:42:00.002+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-7

உருவத்திற்கும் பருவ்த்திற்கும் ஏற்ற வண்ணம் பேச்சு அமைந்திட வேண்டும் என்பது கூட அலட்சியப்படுத்திடக்கூடிய கருத்தல்ல! சுமார் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அறிஞர் அண்ணா அவர்களின் தலைமையிலும் என்னுடைய முன்னிலையிலும் என்று விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு நடைபெற்ற இரண்டு நாடகங்களை இங்கே இரண்டு விஷயங்களுக்காக நான் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

வடசென்னைப் பகுதியில் நடைபெற்ற நாடகம், கட்சித்தோழர்கள் தயாரித்து நடத்திய நாடகம். ஏழைகளுக்காகப் பாடுபடக்கூடிய ஒருவன். அவன் ஊர் மடாதிபதியை எதிர்த்துப் போர்க்கொடி தூக்குகிறான். ஏழைகள் பின் தொடர அந்த ஏழை பங்காளன் மடத்திற்குள் நுழைந்து தங்க பீடத்தில் அமர்ந்திருக்கும் மடாதிபதியைப் பார்த்துக் கோடையிடியென முழங்குகிறான்.

''உழைத்து உழைத்து ஓடாகத் தேய்ந்து கிடக்கும் எங்கள் தொழிலாளர் வர்க்கத்த்தைப் பாரும்; உண்டு ஊதி உப்பிக் கிடக்கும் உம்மைப் போன்ற மடாதிபதிகள் கொழுத்திட எங்கள் வியர்வை ஆறாக ஓடவேண்டுமோ?''

இப்படி உரை நிகழ்த்துகிறான். உணர்ச்சியுடன் ரசித்துக் கையொலி எழுப்பிட வேண்டிய அந்தக் கட்டத்தில் நாடகம் பார்த்திட அந்த மண்டபத்தில் குழுமியிருந்தோர் அனைவரும் ஏகடியமாகச் சிரித்துவிட்டனர். அண்ணாவும் புன்னகை புரிந்தவாறு என்னை நோக்கினார். நான் சிரிப்பை அடக்கிக் கொள்ள முடியாமல் தவித்தேன்.

கையொலி பெறவேண்டிய வசனங்கள் கேலிச் சிரிப்புக்கு உள்ளானது ஏன் தெரியுமா?''

ஏழை பங்காளன் எந்த மடாதிபதியைப் பார்த்து, 'உண்டு-ஊதி-உப்பிக்கிடக்கிறாய்!'' என்று சொன்னாரோ அந்த மடாதிபதி வேடம் போட்டவர் கொத்தவரங்காய் போன்ற உடல் படைத்தவர். கூனிக்குறுகி எலும்பும் தோலுமாய்க் காட்சியளித்தார். ''உழைத்து உழைத்து ஓடாகத் தேய்ந்து கிடக்கிறோம்'' என்று முழங்கியவரோ வாட்ட சாட்டமாகவும் தொந்தியும் தொப்பையுமாகவும் சுமார் முந்நூறு பவுண்டு எடையுள்ளவராகத் தோற்றமளித்தார். ஒன்று வசனத்தை மாற்றியிருக்க வேண்டும். அல்லது வேடத்திற்குப் பொருத்தமாக நடிகர்களையாவது மாற்றியிருக்க வேண்டும்.

இதேபோன்ற தவறு சொற்பொழிவாற்றும் மேடைகளிலும் ஏற்படுவதுண்டு. பருமனாக உள்ள ஒருவர் ஏழைப் பாட்டாளிகளைப் பற்றியப் பேசும்போது, தன்னையும் அவர்கள் பட்டியலிலே இணைத்துக்கொண்டு, ''எங்களின் பஞ்சடைந்த கண்களைப் பாருங்கள். பசித்துக் குமுறி ஒட்டிய வயிறுகளைக் காணுங்கள். உலர்ந்த உதடுகளை நோக்குங்கள்.

வாடிய மேனியை மேலும் வதைக்கும் வறுமை நீங்க வழி காணுவோம் வாருங்கள்!.''

என்று பேசினால், கூட்டத்திலிருப்போர் அந்த உரையில் உள்ள உணர்வை மறந்துவிட்டு, உரையாற்றுபவரின் உடலை விமர்சித்துக் கொண்டிருப்பர்.

ஏழை எளியோருக்காக வக்காலத்து வாங்கிப் பேச வேண்டுமே தவிர, பேசுகிறவர் வசதி படைத்தவராக இல்லாவிட்டாலும் கூட, தன்னையும் பஞ்சடைந்த கண்கள் கொண்டோர் பட்டியலில் சேர்த்துக்கொண்டு பேசுவது உரிய பயனைத்தராது.

புல் தடுக்கினால் கீழே விழக்கூடிய அளவுக்கு உடல் வலிவு படைத்தவர்களாக இருக்கும் பேச்சாளர்கள் அலெக்சாண்டரின் ஆற்றலை-நெப்போலியனின் அஞ்சா நெஞ்சத்தை-சேர சோழ பாண்டியர்களின் வீர வரலாற்றை விவரித்துச் சொல்வதின் மூலம் கூடியிருக்கும் மக்களைக் கவரலாம். ஆனால், அந்தப் பேச்சாளர்கள் தங்களின் உள்ளத்து உறுதியை வெளிக்காட்டுகிற அளவுக்கு வார்த்தைகளைத் தொடுக்க வேண்டுமேயல்லாமல்-தங்களின் உடல் வலிவை மிகைப்படுத்திப் பேசினால் அதனை மக்கள் ஏகடியமாகக் கொள்வார்களே தவிர, பேச்சாளரின் உணர்வுகளோடு ஒன்றிவிடமாட்டார்கள்.

உருவ்த்தைப் போலவேதான் பருவமும்! வயதுக்கேற்ற பேச்சாக இருக்க வேண்டும். வயது மீறிய பேச்சுக்களை ஏதோ ஒப்புக்குப் பாராட்டுவார்களேத் தவிர அந்தக் கருத்துக்களுக்கு உரிய மதிப்பை மக்கள் வழங்க மாட்டார்கள்.

''ஒளவைப்பாட்டி ஆத்திச்சூடி இயற்றினார். அறஞ்செயவிரும்பு-ஆறுவது சினம் போன்ற ஒளவையாரின் அறிவுரைகளை நாம் இந்த இளமைக் காலத்தில் மட்டுமல்ல; எதிர்காலத்திலும் மறந்துவிடக்கூடாது''-இப்படியொரு சிறுமியோ, சிறுவனோ பேசும்போது இயற்கையாக இருக்கும். அதே சிறுமி அல்லது சிறுவன்;

''ஒளவையார் என்ற பெயரில் ஒருவர் மட்டுமல்ல! வேறு சிலரும் இருந்திருக்கிறார்கள். புறநாநூற்றில் இடம்பெற்றுள்ள பாடல்களைப் பாடியுள்ள ஒளவை வேறு!-ஆத்திச்சூடி பாடிய ஒளவை வேறு. இரண்டு ஒளவையார்களையும் ஒருவரேயென எண்ணிக் குழம்பிக் கொள்வது கூடாது.!

எனக் கூறிவிட்டு புறநானூற்றிப் பாடல் ஒன்றையும் பாடிக்க காட்டினால், அது இயற்கையாடதாகவோ, அந்தச் சிறுமியோ சிறுவனோ உணர்ந்து பேசுவதாகவோ அமையாது.

வயது வந்தவர்கள் மட்டுமே பேசக்கூடியதை இளைஞர்கள் பேசுவதும்-வயது வந்தவர்களும், வயது முதிர்ந்தவர்கள் மட்டுமே பேசக்கூடியதைத் தங்களின் வரம்பை மீறிப் பேசுவதும்-சுவைக்கத் தக்கவைகளாக இருந்திடமாட்டா!

''கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதே முட்டாள்தனம்! ஒரு ஆணும் பெண்ணும் ஒருத்தரையொருத்தர் விரும்பினால் அவுங்க பாட்டுக்கு ஒழுங்கா வாழ்க்கை ந்டத்த வேண்டியதுதான். பிடிக்கலேன்னா ரத்து பண்ணிட்டுப் போக வேண்டியதுதான்.கல்யாணங்கிறதிலே என்ன புனிதம் வந்து கிடக்கு; வெங்காயம்!''

இப்படி ஆயிரக்காணக்கான மக்களுக்கு மத்தியில்-மேடையில் மணமக்களையும் அவர்களது உற்றார் உறவினர், நண்பர்களையும் வைத்துக்க்கொண்டு தமிழ்நாட்டில் பெரியார் ஒருவரால்தான் பேச முடிந்தது.!

அவரது வயது-உழைப்பு-தியாகம்-ஓய்வில்லாத தொண்டு-கொள்கைக்கும் அப்பாற்பட்டு அவரிடம் ஆத்திகர்களும் கூடக் கொண்டிருந்த மரியாதை-இவ்வளவும் அவருக்குத்துணை நின்ற காரணத்தால் திருமண வீட்டிலேயே திருமணத்தை எதிர்த்து அவர் பேசியபோது அனைவரும் அந்தக் கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும்; வெறுப்பைக் காட்டாமல் மகிழ்ச்சியுடன் ரசித்தனர். பெரியார் போலப் பேசுவதாக எண்ணிக்கொண்டு வேறு யார் அப்படி வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டு என்ற பாணியில் மேடைகளில் உரையாற்றினாலும் எதிரை வீற்றிருப்போர் முகஞ்சுளிக்கவே செய்வர்.

அழகு தமிழில் அமைப்புக்களோடு சொற்களை வரிசைப் படுத்தி பேசுகிற வழக்கம் பெருந்தலைவர் காமராஜர் அவர்களுக்கு இல்லை. ஆனால் மக்களின் பிரச்சனைகளை அவரது பேச்சின் மூலம் அணுகும் முறை தனித்தன்மை வாய்ந்தது. தங்களுக்காகப் பேசுகிற ஒரு தலைவர் என்ற நிலையில் மக்கள் அவரது நீண்ட சொற்பொழிவுகளை ஆர்வத்துடன் கேட்பார்கள். அவரது வயது, சொயல்திறன், தியாகம், உழைப்பு, சொல்வாக்கு, இவையனைத்தும் அவரது பேச்சுக்கு அடித்தளமிட்டிருந்தன. எனவே அவரது உரையில் எளிமையே மிகுந்திருந்ததையும் மக்கள் குறையாகக் கருதாமல் -அவர் சொன்ன கருத்துக்களை மனநிறைவோடு ஏற்றுக்கொண்டனர். ''பெருந்தலைவர் காமராஜரைப் போலப் பேசினேன்; மக்கள் ஆர்வத்துடன் கேட்கவில்லையே!'' என்று எந்தப் பேச்சாளராவது ஆதங்கப்பட்டுக் கொள்வார்களேயானால்-அந்தப்பேச்சாளர் காமராஜராக வளரவில்லையே என்பதுதான் நமது பதில்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும்-8

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 6

2010-01-09T00:20:00.002+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-6

முன்பெல்லாம் நான் திருமண விழாக்களில் பேசும் போது வெளிநாட்டுச் சிறுகதையொன்றை எங்காவது ஒரு மணவிழா நிகழ்ச்சியில் சொல்வநுண்டு.அந்தக் கதையை மிக விரிவாக மெருகிட்டு நமது தாய்நாட்டுக்கு ஏற்றவாறு கூறுவேன்.

''ஒரு கணவனும் மனைவியும் ஒற்றுமையுடன் வாழ்ந்தார்கள். ஏழ்மை அவர்களைத் தாக்கியது. ஒரு நாள் மனைவி, தன் கணவனைப் பார்த்து வீட்டில் உள்ள காளை மாட்டைக் கொண்டு போய்ச் சந்தையில் விற்று அதில் கிடைக்கும் பணத்தைக் கொண்டு ஒரு பெட்டிக்கடை வைத்தால் குடும்பத்தை நகர்த்தலாமே என்று யோசனை கூறினாள். அவனும் உடன்பட்டு மாட்டை ஓட்டிக்கொண்டு சந்தைக்குச் செல்லும் சாலையில் நடந்தான். வழியில் மாடு அங்குமிங்கும் மிரண்டு ஓடியது.

அப்போது ஆடு ஒன்றை ஓட்டிக்கொண்டு வந்த ஒருவன்; அவனைப் பார்த்து; ஏனய்யா அந்த முரட்டுக் காளையுடன் சிரமப்படுகிறாய்! என்னிடம் கொடுத்துவிடு. அதற்குப் பதிலாக என் ஆட்டைத் தருகிறேன் என்றான். அறிவிற்குறைந்த அந்தக் கணவன் மாட்டைக் கொடுத்துவிட்டு ஆட்டை ஓட்டிக் கொண்டு சந்தையை நோக்கிச் சென்றான்.

எதிரேயொருவன் கையில் ஒரு பெட்டைக் கோழியுடன் வந்தான். அவன், அந்தக் கணவனை ஏமாற்றி கோழியென்றால் கையிலேயே தூக்கிக் கொண்டு போய்விடலாம் என்றதும், அதற்கும் அறிவிலிக் கணவன் ஒப்புக்கொண்டு ஆட்டை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டுக் கோழியை வாங்கிக் கொண்டு சந்தைக்குப் புறப்பட்டான்.

போகும்போது ஒரு பிரியாணிக் கடை! அந்தக் கடைக்காரன் அந்தக் கோழியை வாங்கி அன்றைக்குச் சமைத்துவிடத் திட்டம் போட்டு அறிவிலிக் கணவனிடம் நயமாகப் பேசி, ஒரு குவளைத் தேநீருக்குக் கோழியை வாங்கிக் கொண்டான்.

அறிவிலிக் கணவன் தேநீரைக் குடிக்கும்போது அவன் வீட்டுக்குப் பக்கத்து வீட்டுக்காரன் அவனைப் பார்த்து, ''அட முட்டாளே! நானும் உன்னைக் கவனித்துக் கொண்டு தான் வருகிறேன். மாட்டைக் கொடுத்து ஆட்டை வாங்கினாய்-ஆட்டைக் கொடுத்து கோழியை வாங்கினாய்-கோழியைக் கொடுத்து தேநீர் வாங்கிச் சாப்பிடுகிறாய்-இதையெல்லாம் உன் மனைவி அறிந்தால் உன்னைவிட்டு ஓடியேவிடுவாள்;அல்லது உன்னை அடித்துத் துரத்துவாள்'' என்றான்.

அறிவிலிக் கணவன், அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் நடக்காது என்றான். நடக்கும் என்றான் பக்கத்து வீட்டுக்காரன். நடக்குமா நடக்காதா என்பதற்கு இருவரும் பந்தயம் கட்டிக் கொண்டனர். நடந்தால் அறிவிலிக் கணவன் அவனது வீட்டைப் பக்கத்து வீட்டுக்காரனுக்கு எழுதி வைத்துவிடவேண்டும். நடக்காவிட்டால் பக்கத்து வீட்டுக்காரன், அவனது பெட்டிக்கடையை அறிவிலிக் கணவனுக்குத் தந்துவிடவேண்டும். இப்படிப் பந்தயம் கட்டிக்கொண்டு இருவரும் வீட்டிக்குத் திரும்பினர்.

அண்டை வீட்டுக்காரன் அறிவிலியின் மனைவியிடம் அவனது கணவன் செய்த முட்டாள்தனமான காரியங்களையெல்லாம் சொல்லி, கடைசியில் உன் கணவன் மாட்டோடு சென்று ஒரு கோப்பைத் தேநீருடன் திரும்பியிருக்கிறான் என்று கேலி செய்தான். அறிவிலியின் மனைவியோ; தன் கணவனைப் பார்த்து. 'அந்தத் தேநீரையாவது வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்டீர்காளா?'' என்று அனபொழுகக் கேட்டான்.

பக்கத்து வீட்டுக்காரனுக்கு ஒரே அதிர்ச்சி. பந்தயத்தில் தோற்றுப்போய்ப் பெட்டிக் கடையை எழுதிக் கொடுத்துவிட்டான்.

மறுநாள் அந்த அறிவிலிக் கணவனை, அவன் பார்த்து, ''என்னடா. உன் மனைவி உன்னைவிட மூடமாக இருக்கிறான்?' என்று கேட்டான்.''அப்படியொன்றுமில்லை.என்னதான் அவளுக்கு என்மீது வருத்தமோ, கோபமோ இருந்தாலும் அதைப்பிறர் முன்னால்காட்டிக்கொள்ளமாட்டாள். நானும் அப்படித்தான். அந்தத் தைரிய்த்தில்தான் உன்னிடம் பந்தயம் கட்டினேன்'' என்றான் அந்த அறிவிலிக் கணவன்.

தங்கள் குடும்பத்துப் பிரச்சனைகளைப் பிறர் முன்னால் பெரிதுபடுத்தக்கூடாது என்பதற்கு இந்தக் கதை எடுத்துக்காட்டு!''

மணமக்களுக்கு அறிவுரை வழங்குவது போல் நான் இதைச்சில இடங்களில் வாழ்த்துரையில் இனணத்துக்கூறியிருக்கிறேன்.

நாகையில் ஒரு திருமணம். அங்கு வாழ்த்துரைக்கச் சென்ற நன்னிலம் நடராசன் என்ற கழகப் பேச்சாளர் இந்தக் கதையை நகைச்சுவையுடன் கையொலியும் சிரிப்பொலியும் எதிரொலிக்கிற அளவுக்குச் சொல்லிக்யிருக்கிறார்.

அதே மணவிழாவுக்கு இன்னொரு பேச்சாளர் தாமதமாக வந்திருக்கிறார். அவருக்கு நன்னிலம் நடராசன் இந்தக் கதையைச்சொன்னது தெரியாது.அவரை வாழ்த்த அழைத்தபோது அவரும் இதே கதையை மிகவும் அழகுபடவும் சுவையாகவும் நீட்டி முழக்கியும் சொல்லியிருக்கிறார். மக்களிடமிருந்து எந்தவிதமான வரவேற்பும் இல்லை. பலர் எழுந்து போகத் தொடங்கினர். சிலர் கேலியாகப் புன்னகை புரிந்தனர்.

பேசி முடித்ததும் பேச்சாளர் நடராசனைப் பார்த்து. ''என்ன நடராசா!கலைஞர் சொன்ன கதையைச் சொன்னேன். ஒருவரும் ரசிக்கவில்லையே?' என்று வியப்புடன் கேட்டிருக்கிறார். ''அண்ணே, நான் அந்தக் கதையை முதலிலேயே சொல்லிவிட்டேன்'' என்று நடராசன் சிரித்திருக்கிறார்.

ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்கிற சொற்பொழிவாளர்கள், தங்களுக்கு முதலில் பேசியவர்கள் என்ன பேசினார்கள் என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். நிகழ்ச்சிக்குத் தாமதமாக வர நேரிட்டால் மேடையில் உள்ளவர்களிடமிருந்து கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒருவர் பேசியதையே அடுத்துவரும் அதே நிகழ்ச்சியில் திரும்ப்பப் பேசினால், அப்படிப் பேசுகிறவர்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சும்.

அதிலும் குறிப்பிட்ட குட்டிக்கதைகள், உவமைகள், உதாரணங்கள் கூறுவதில் தனக்கு முன் பேசியவர் எதுகுறித்துப் பேசினார் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு பேசுவது மிக முக்கியம்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும்-7

-

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 5

2010-01-08T19:04:00.001+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம்-5

கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன் அவர்கள்

அவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பிள்ளைகளுக்கோ

அல்லது பெண்களுக்கோ யாரோ ஒருவருக்கு

சென்னையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருமணம்

நடத்தி வைப்பார். பெரியார், அண்ணா, ஜீவா

இவர்கள் எல்லாம் அந்த மணவிழாக்களில்

தவறாமல் கலந்து கொள்வார்கள்.

ஒரு புலவர் (பெயரைக் குறிப்பிட்ட விரும்பவில்லை.)

மணமக்களை வாழ்த்துவோர் வரிசையில்

ஒவ்வொரு முறையும் இடம் பெறுவார்.

முற்போக்குக் கருத்துக் கொண்டவர் என்று

அவர் தன்னைச்சொல்லிக் கொண்ட போதிலும்

மணவிழாவுக்கு வந்தோரைச் சிரிக்க வைப்பதற்காக

நகைச்சுவை என்ற பெயரால் படித்த

பெண்களைக் கேலி செய்வார்.

படித்த பெண்கள் சமையற்கட்டுக்குப் போனால்

கத்திர்க்காய்ப் பெரியல் சுத்தமாக இருக்க

வேண்டுமென்பதற்காக முதலில் கத்திரிக்காய்க்குச்

சோப்புப்போட்டுக் கழுவுவார்கள் என்பார்.

காய்கறி நறுக்கும் கத்திகளில் கிருமிகள்

ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் என்பதற்காக அந்தக்

கத்திகளை ''டெட்டால்'' விட்டுக் கழுவுவார்கள்

என்பார். இதையே அந்த வீட்டில் நடந்த

திருமணங்களில் மூன்று தடவை

அப்புலவர் பேசியிருக்கிறார்.

ஒருமுறை நானும் இயக்குநர் பீம்சிங்

அவர்களும் கலைவாணர் வீட்டில் நடந்த

நாலாவது திருமணத்திற்குப் புறப்பட்டுக்

கொண்டிருந்தோம். பீம்சிங் வருவதற்குச்

சிறிது தாமதாகிவிட்டது.

''என்ன பீம்! திருமணம் முடிந்திருக்குமே!

அண்ணா பேச ஆரம்பித்துவிடப் போகிறார்!

வாருங்கள் விரைவாக!''

என அவசரப்படுத்தினேன்.

''அவசரப்படாதீங்க சார்! இப்பத்தான்

அந்த-----ப் புலவர் கத்திரிக்காய்க்கு சோப்பு

போட்டுக் கொண்டிருப்பார்''

என்றார் கேலியாக!

பேசியதையே பேசுதல்-அதுவும் ஒரே

ஊரில் பேசுதல்- அதிலும் ஒரே வீட்டுத்

திருமணத்தில்-அல்லது நிகழ்ச்சியில்

பேசுதல்-எந்த அளவுக்கு விரும்பத்தகாததாகப்

போய்விடுகிறது என்பதற்கு

இது எடுத்துக்காட்டு!

வேறு சிலர், சில சொற்பொழிவாளர்கள்

பேசியதையே தாங்களும் பேசி

அவர்களைப்போல மக்களின்

பாராட்டுதலைப் பெறவேண்டுமென்று

ஆசைப்பட்டுத் தோல்வியை அணைத்துக்

கொள்வதும் உண்டு!

காங்கிரஸ் ஆட்சியாளரைச் சாடுவதற்காக

நான் கூட்டங்களில் புண்யகோடி என்பவர்

வறுமையின் காரணமாகத் தன் குடும்பத்தோடு

கிணற்றில் விழுந்து தற்கொலை செய்துகொண்ட

நிகழ்ச்சியை மிகுந்த சோகப் பெருக்குடன்

விவரிப்பது உண்டு! எதிரில் இருந்து கேட்கும்

மக்கள் கண்ணீர் வடித்திடுவர்!

புண்யகோடியும் அவரது மனைவியும்

மட்டுமல்ல; பதின்மூன்று வயது மணிமேகலை

என்ற மூத்த பெண்ணும் எனத் தொடங்கி,

ஒரு வயதுப் பிஞ்சுக் குழந்தை வரை ஆறு

பிள்ளைகளும் பெற்றோருமாக எட்டுப்பேர்

வறுமைக்குப் பலியாயினர். இந்த ஆட்சியிலே

என்று உணர்ச்சி கொப்பளிக்க உரையாற்றுவேன்.

என்னுடன் கூட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும்

எனது நண்பர் காட்டூர் இராமய்யா அவர்கள்

மேடைகளில் பேசும் ஆர்வம் கொண்டவர்,

நல்ல நண்பருங்கூட!

அவர் சட்டமன்றத் தேர்தலில் 1962-ஆம்

ஆண்டு போட்டியிட்டார்-கழகச் சார்பு

வேட்பாளராக! அவரது தொகுதியில் ஒரு

தேர்தல் பிரச்சாரக்கூட்டத்தில் புண்யகோடி

கதையைச் சொல்லி மக்களை உருகிட

வைக்க வேண்டுமென்று

நினைத்திருக்கிறார்.

பெருங்கூட்டம் கூடியிருந்தது. வேட்பாளர்

பேசுவார் என அறிவிக்கப்பட்டது! வேட்பாளர்கள்

எப்போதுமே குறைந்த நேரம் பேசி,

வாக்களர்களிடம் ஆதரவு கோரிவிட்டு

விரைவில் உரையை முடித்துக் கொள்வதே

நல்லது! நண்பர் காட்டூரார் கூட்டத்தைப்

பார்த்ததும் நீண்ட நேரம் பேச விரும்பி

புண்யகோடி கதையையும்

தொடங்கிவிட்டார்.

அந்த குடும்பத்தின் வறுமை-கஷ்டம்-அதனால்

தற்கொலை செய்து கொள்ளத் துணிந்த

கொடுமை-எல்லாவற்றையும் அடுக்கிவிட்டு,

அவர்களைக் கிணற்றடிக்கு அழைத்து வந்து விட்டார்.

முதல் பிள்ளை மணிமேகலை என்று பெயரையும்

கூறிவிட்டு, அத்துடன் நிறுத்தாமல் அதன்

வயது ஐந்து என்று கூறி, அதைத் தூக்கி அந்தப்

பெற்றோர் கிணற்றில் போட்டதைச்

சொன்னார்.

இன்னும் ஐந்து குழந்தைகளுக்கு வயது

சொல்லவேண்டுமே! இரண்டாவது

குழந்தைக்கு வயது மூன்று என்றார்!

மூன்றாவது குழந்தைக்கு வயது இரண்டு

என்றார்! நான்காவது குழந்தைக்கு வயதைச்

சொல்ல முடியாமல் தடுமாறினார்.

மணிமேகலை வயது பதின்மூன்று என

ஆரம்பித்திருந்தால் தான் கணக்கு சரியாக

வந்திருக்கும். வயதில் தடுமாறியவுடன்,

கவலைப்படவேண்டிய மக்கள் கைதட்டி

ஆரவாரம் செய்யத் தொடங்கி விட்டார்கள்.

அது மட்டுமல்ல; இப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை

வெறும் செய்தி சொல்வது போலச் சொல்லிக்

கொண்டிருந்தால் அதன் வாயிலாக உருவாக்க

நினைக்கிற உணர்ச்சியையும் எழுச்சியையும்

நிச்சயமாக மக்கள் மத்தியில் உருவாக்க

முடியாது.

பேச்சாளர்கள் அவரவர்களுக்கென்று ஒரு

தனியான பாணியை அமைத்துக்

கொள்ளவேண்டும். அவரைப்போல் பேசுகிறார்;

இவரைப்போல் பேசுகிறார் என்று மக்கள்

ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முனைந்துவிட்டால் பிறகு

அந்தப் பாணியில் செலுத்துகிற கவனத்தைப்

பேச்சில் செலுத்திட மாட்டார்கள்.

''பானை உடைந்திருக்கிறதா இல்லையா

என்பதைத் தட்டிப்பார்த்து அதன் ஒலியில்

இருந்து அறிந்து கொள்வதைப்போல-மனிதன்

அறிவாளியா அல்லவா என்பதை

அவன் பேச்சிலிருந்து அறிந்துகொள்ளலாம்.''

என்று டெமஸ்தனீஸ் கூறியள்ளதைப்

பேச்சாளர்கள் மனத்தில் பதிய

வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும் -6

பேசும் கலை வளர்ப்போம்- 4

2010-01-06T21:41:00.001+05:30

பேசும் கலை வளர்ப்போம் -4

நெஞ்சம், சொற்பஞ்சமுடையதாயிருந்தால்

மேடைப்பேச்சால் மக்களைக் கவர்ந்திட இயலாது.

சிலருக்கு மனத்தில் நல்ல கருத்துக்கள் தோன்றும்.

அவற்றை வெளிப்படுத்த உரிய சொற்கள் இல்லாமல்

தவித்திடுவர். வேறு சிலருக்குச் சிறந்த கருத்துக்களும்

அவற்றை வெளிப்படுத்தக்கூடய சொற்களும் கூட

உள்ளத்தில் நீறைந்திருக்கும். ஆனால் அப்படிக்

கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தக் கூடிய

பேச்சுவன்மை அவர்களுக்கு வாய்க்காமல்

போய்விடக்கூடும்.

பல மொழிகளில் ஆராய்ச்சி செய்து பட்டம் பெற்ற

முதுபெறும் புலவர்கள் பலர் எதிரே அமர்ந்திருக்கும்

அவையோரை ஈர்த்திடும் வண்ணம் விரிவுரையாற்ற முடியாமல் தோல்வியுற்றிருக்கின்றனர். சொற்பொழிவுக்குத்

தக்கவாறு குரலின் ஏற்ற இறக்கம், எத்தகைய

சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டுமென்று ஏற்படுத்திக்

கொள்கிற பழக்கம் இவையெல்லாம் ஒரு பேச்சாளர்.

ஆரம்ப காலத்தில் திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்தினாலும்

கூட, போகப் பேச்சு அந்தப் பழக்கம் நாளாகவே

ஏற்பட்டுவிடும்.

ஒரு ஆரம்பப் பேச்சாளன் தோல்வி அடைகிற

இடம், அவன் நீண்ட நேரம் பேசவேண்டுமென்று

எண்ணுகிற மேடைதான்! அடடே! இன்னும்

கொஞ்சம் பேசியிருக்கக்கூடாதா? என்று

அவையோர் அல்லது பொது மக்கள் நினைக்கிற

அளவுக்கு ஆரம்பப் பேச்சாளன்

நடந்து கொள்ளவேண்டும்.

ஐந்து நிமிடம் அழகாகப் பேசத் தெரிந்தவுடனேயே

ஐம்பதாயிரம் பேர் கூடியிருக்கிற மாநாட்டில் பேச

வேண்டுமென்ற ஆசையை வளர்த்துக் கொள்ளக்

கூடாது. அத்தகைய மாநாடுகளில் தலைவர்களும்,

அந்தக் கட்சிகளின் முன்னணியினரும் என்ன

பேசுகிறார்கள், எப்படி மக்களைக் கவருகிறார்கள்

என்பதைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.

எத்தனை மணி நேரம் ஒரு சொற்பொழிவாளர்

பேசினார் என்பதைவிட, என்ன பேசினார்

என்பது தான் முக்கியம்.

இளம பேச்சாளனாக இருந்த நான் ஒருமுறை

குடந்தையில் ஒரு கூட்டத்தில் பேசினேன்.

குடந்தைப் பெரியவர் கே.கே. நீலமேகம்

தலைமூயில் அந்தக் கூட்டம் நடந்ததாக

நினைவு. அறிஞர் அண்ணா அவர்கள்

சொற்பொழிவாற்ற வந்திருந்தார்.

என்னையும் பேசுமாறு கூறினாரகள்.

மிகக் குறைந்த நேரமே பேசி மக்களின்

கைதட்டலையும் உற்சாக

ஆரவாரத்தையும் பெற்றேன்.

""காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த சின்ன

அண்ணாமலை ஒரு கூட்டத்தில் பேசினாராம்!

அவர் மலையாம்! அண்ணா அவர்கள் துறையாம்!

மலையில் மழை பெய்தால் தான் துறைக்கு வருமாம்!

அதனால் அண்ணாதுரையை விட அண்ணாமலையே மேல்!

இப்படிப் பேசிய அண்ணாமலைக்குச் சொல்லிக்

கொள்வேன். அந்த மலையில் பொழியவேண்டிய

மழைக்குத் தேவையான மேகம் இதோ

எங்களிடம் இருக்கிறது!

அதுதான் கே. கே. நீலமேகம்!""

இப்படி நான் கூறியதும் கையொலி!

மகிழ்ச்சியொலி! அத்துடன் பேச்சை

நிறுத்திக்கொண்டு ""சபாஷ்""

பெற்று விட்டேன்.

கூட்டங்களில் பாராட்டியும் கைதட்டுவதுண்டு!

பேச்சை முடித்துக் கொள்ளச் சொல்லியும்

கைதட்டுவதுண்டு! நான் குறிப்பிட்ட கே. கே. நீலமேகம்

அவர்கள் குடந்தையில் நடைபெற்ற ஒரு

மாநாட்டில் வரவேற்புரை ஆற்றிய நிகழ்ச்சியை

இங்கே சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

நல்ல உடற்கட்டும், நிமிர்ந்த நோக்கும்,

கொள்கை உறுதியும் கொண்ட பெரியவர் நீலமேகம்,

தமது வரவேற்புரையை எழுதியே படித்தார்.

எழுதிப்படிக்கும் நீண்ட உரைகளை மக்கள்

ஆர்வத்துடன் கேட்பதில்லை. அடுக்கி

வைத்திருந்த தாள்களில் 25-ம் பக்கத்திற்குப்

பிறகு 26-ஆம் பக்கம் விட்டுப்போய் 27-ஆம்

பக்கத்தைப் படித்தார். பேச்சின் தொடர்பு

அறுந்துபோயிற்று. மாநாட்டுப் பந்தலில்

கேலிச் சிரிப்பும் கைதட்டலும் எழுந்தது.

கே. கே. என். அவர்களுக்குக்

கடுங்கோபம் வந்துவிட்டது!

""யார் கேட்டாலும் சரி! கேட்காவிட்டாலும் சரி!

ஒரு ஆள் மட்டும் இந்தப் பந்தலில் மிச்சமிருக்கும்

வரையில் நான் எனது உரையைப்

படித்துதான் தீருவேன்.""

இப்படி அவர் கர்ச்சனை செய்தபிறகு பந்தலில்

அமைதி ஏற்பட்டது. எழுதிப் படிக்கிற

உரைகளானாலும் அவற்றை ஒரு

முறைக்கு இருமுறை கவனமாகப் படித்து,

பக்க எண்களைச் சரியாகக் குறித்து ஒழுங்காக

அடுக்கி வைத்துக் கொண்டு மக்களைக்

கவரும் வகையில் குரலை உயர்த்திப்

பேசவேண்டும் என்பதற்கு எடுத்துக்

காட்டாகவே இந்த நிகழ்ச்சியை

நினைவுபடுத்தினேன்.

நாடக உலகத்திலும் திரையுலகிலும் ஒரளவு

புகழ்பெற்ற நடிகர் ஒருவர் என்னுடன் பல

ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில்

பேச ஆரணிக்கு வந்திருந்தார். அவர் பேசுவார்

என்று அறிவித்ததும் நல்ல வரவேற்பு இருந்தது.

தொடக்கத்தில் கடல்மடை திறந்தாற்போல்

வார்த்தைகளைக்கொட்டினார். அவருடைய

நினைவு எங்கேயோ இருந்திருக்கிறது! மக்கள்

முன் எடுத்து வைத்த கருத்துக்களோடு அவர்

ஒன்றிருக்கவில்லை. பேசிக்கொண்டேயிருந்தவர்,

திடீரெனத் திகைத்து நின்றுவிட்டார். ஒரு

நிமிடத்திற்கு மேல் அப்படியே நின்றார்.

பேசிக்கொண்டேயிருந்த பொருள் பற்றிய

தொடர்பை அப்படியே விட்டு விட்டு அவர்,

இத்துடன் என் பேச்சை முடித்துக் கொள்கிறேன்

எனக் கூறி அமர்ந்து விட்டார்.

இதிலிருந்து புரிவதென்ன? ஒரு பேச்சாளன்

மக்களுக்குச் சொல்ல முயன்ற கருத்துக்களுடன்

தானும் இரண்டற கலந்திருந்தால் தான் தங்கு

தடையின்றிப் பேச முடியும்! எங்கேயோ

மனத்தை உலவிட விட்டு விட்டு, அரங்கின்

முன்னே உதடுகளை அசைத்துக் கொண்டிருந்தால்

உணர்வு பூர்வமான பேச்சாக அமையாது!

சொற்பொழிவைக் கேட்பத்ற்கு மக்கள் சங்கீதம்

கேட்கவருவது போல் வந்த காலத்தை உருவாக்கிய

பெருமை அண்ணா அவர்களுக்கு உண்டு!

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிறது. சென்னை

சேத்துப்பட்டுப் பகுதியில் அண்ணா பேசுகிறார்

என்று விளம்பரம் செய்யப்பட்டிருந்தது. நான்,

கவிஞர் கண்ணதாசன், அரங்கண்ணல்,

முல்லை சக்தி ஆகியோர் ஒரு காரில் அந்த

இடம் நோக்கிப் புறப்பட்டோம், இரவு எட்டு

மணியிருக்கும் கூட்டம் நடைபெறும் இடம்

சரியாகத் தெரியவில்லை. ஒரு வெற்றிலை

பாக்குக் கடையோரமாகக் காரை

நிறுத்திவிட்டு ""அய்யா"" இங்கே கூட்டம்

எங்கே நடக்கிறது?"" என்று விசாரித்தோம்!

கடை வாசலில் வாழைப்பழம் உரித்துத்

தின்று கொண்டிருந்த ஒருவர் எங்களைப்

பார்த்து, ""அதுவா! அண்ணாத்துரை கச்சேரிதானே?

இப்படி இடதுபக்கமாகத் திரும்பிப் போங்க!""

என்று பதில் அளித்து வழிகாட்டினார்.

சொற்பொழிவை ஒரு இசைக்கச்சேரியாகவே

கருதிக் கொண்டனர். 1953-ல் நான் கல்லக்குடி

போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு திருச்சி சிறையில்

இருந்தபோது, அங்கிருந்த ஒரு சாதாரணக்கைதி

என்னைப் பார்த்து கை கூப்பி,"" நமஸ்காரங்க!"" என்று

சொன்னார். ""என்னைத் தெரியுமா?"" என்று

அவரைக்கேட்டேன். ""ஓ! நல்லாத் தெரியுமே!

மூணு மாசத்துக்கு முன்பு கச்சேரிக்கு வந்திருக்கீங்களே""

என்றார். அந்தக் கைதி கூட்டங்களையே கச்சேரி

என்று நினைத்து கொண்டருந்த அந்த

நிலையைக் கடந்து எவ்வளவு தூரம் தமிழ் நாடு

முன்னேறியிருக்கிறது என்பதை எண்ணிப்

பார்க்கவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறதல்லாவா?

இவ்விதம் முன்னேறியுள்ள பேசும் கலையில்

வல்லவர்களாகத்திகழ, பெரும் உழைப்பைத்

தரவேண்டும் என்பதைப் பேச்சாளர்களாக

விரும்புவோர் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

'' அக்ராசனாதிபதி அவர்களே!'' என்று விளித்தது

மாறி-''அவைத்தலைவர் அவர்களே!'' என்று

தமிழில் ஒலிக்கிற காலம் இது! ''ஸ்ரீமான் அவர்கள்!''

என்பது ''திருவாளர் அவர்கள்'' என்று

மாறியிருக்கிற காலம் இது! இந்த மாற்றங்கள்

ஏற்படுவதற்கு எழுத்தாளர்கள் மட்டுமல்ல;

தமிழ்ப்பற்றுக்கொண்ட சொற்பொழிவாளர்களும்

காரணமல்லவா? கூட்டங்களில் பேசிப்பேசி

அந்தச் சொற்களை மக்களின் உள்ளத்தில் பதிய

வைத்துவிட்டதால் அல்லவா; அவை பழகிப்

போய்விட்டன! தமிழ் நூல்களை நிறையப்

படிப்பதன் மூலமும், நல்ல தமிழ் ஏடுகளைத்

தவறமல் படிப்பதன் மூலமும் ஒரு தமிழ்ப்

பேச்சாளர், தங்கு தடையற்று தமிழ்ச்

சொற்களைப் பயன்படுத்தும்

ஆற்றலைப்பெற முடியும்.

நுனிப்புல் மேய்பவர்களாகப் பேச்சாளர்கள்

இருந்தால், ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் அரைத்த

மாவையே அரைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

அன்றாடம் ஏடுகளில் வருகிற புதிய

செய்திகளைக்கூட அவர்கள்

ஏறெடுத்துப் பார்ப்பதில்லை.

சில பேச்சாளர்கள் ஒரு பேச்சைத் தயார்

செய்து கொண்டு அதை வைத்துக் கொண்டே

ஓராண்டு காலம், ஒரு சுற்று வந்துவிடுவார்கள்.

அதற்குப் பிறகு, மற்றொரு பேச்சைத் தயாரித்துக்

கொண்டு புறப்படுவார்கள். ஒரு இடத்தில்

சொன்ன கருத்தையோ அல்லது கையாண்ட

உவமையையோ மற்றொரு இடத்தில் கூறுவது

தவறல்ல! ஆனால், அவற்றைச் சொல்லும்

கோணத்தில் மாற்றங்கள் இருந்தால்தான்

பேச்சு பொலிவு பெறும்! அதே வார்த்தைகள்-

அதே வாசக அமைப்பு-பதிவு செய்யப்பட்ட

நாடா (டேப்) போலத் திரும்பத் திரும்ப

பயன்படுத்தப் பட்டால் இரண்டாவது அல்லது

மூன்றாவது முறையாக அவரது பேச்சைக்

கேட்பவர்கள் அலுத்துக் கொள்ள நேரிடும்.

-கலைஞர் மு. கருணாநிதி

இன்னும் வரும்----5

சென்னையில் நிறைவேற்றப்பட்ட முதல் தூக்கு தண்டணை!

2010-01-04T18:10:00.001+05:30

சென்னை நகரமே ஒரு குற்றத்தின் மூலம் தான் நிர்மாணிக்கப்பட்டது என்று சென்னையை பற்றி ஆராய்ந்து, "" மதராஸ் பட்டிணம்"" என்ற வரலாற்று நூல் எழுதிய திரு நரசய்யா குறிப்பிடுகின்றார்.கி.பி 1639 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் வணிகம் புரிய இங்கு வந்த ஆங்கிலேயர்கள் முதலில் எந்த ஆளுமைகளும் இங்குள்ள மக்களிடம் புரியவில்லை. வணிகம் மட்டுமே அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. அவர்களை ஆளுமை புரியும் (ஆட்சி புரியும்) தன்மைக்கு மாற்றியவர்கள் இங்குள்ளவர்கள் தான் என்று இந்த ஆய்வாளர் கூறுகின்றார்.

அன்றைய காலகட்டத்தில் சென்னையை ஆண்டு வந்தவர் தாமர்ல வெங்கடாத்திரி நாயக்கர் என்ற மன்னர். இவரின் ஆளுமையின் கீழ் தான் சென்னை இருந்து வந்தது. அதன் தலைமையிடம் பூவிருந்தவல்லி.(பூந்தமல்லி) அவரிடம் அனுமதி பெற்றே இங்கு ஆங்கிலேயர் வணிகத்தை துவங்கினர் .

அப்பொழுது ஒரு நாள் கூவம் ஆற்றில் ஒரு பெண்ணின் பிணம் மிதந்து கொண்டு வந்தது. அந்த பெண்ணின் பிணத்தை கொண்டு வருதற்காக உள்ளுர் மக்களில் இருவரை கூலிக்கு அமர்த்தி அழைத்தனர்.

இருவரும் அந்த பிணத்தை கொண்டு வந்தவுடன், அதை எரிக்கவேண்டுமா? புதைக்க வேண்டுமா? என்ற கேள்வியை தொடுத்து விட்டு ஆங்கிலேயரின் பதிலை எதிர் நோக்கியிருந்தனர், அந்த இரண்டு கூலியாட்களும். ஆனால் எதையும் ஆராயமால் முடிவெடுக்கும் எண்ணம் இல்லாதவர்களாக ஆங்கிலேயர் எப்போதும் இருந்து வந்ததினால். அந்த இருக் கூலியாட்களிடமே அந்தப் பெண்ணின் இறப்பை பற்றி விசாரிக்க ஆரம்பித்தனர். ஆனால் அந்த கூலியாட்கள் இருவரும் கூலி வாங்குவதிலேயே குறியாக இருந்தனர். மேற்கொண்டு ஒத்துழைக்கவும் மறுத்தனர். அவர்களை ""இன்னும் கூலி அதிகம் தருவதாக"" சமாதானப்படுத்தி மேற்கொண்டு விசாரித்தனர்.

அதில் ஒருவன் அது ஒரு தற்கொலை என்றும் தனக்கு அந்த பெண்ணைத் தெரியும் என்று கூறினான். ஆனால் அந்த பிணத்தில் கொலை செய்ததற்கான அறிகுறிகள் தோன்றியதால் மேலும் ஆங்கிலேயர் சந்தேகத்துடன் விசாரித்தனர்.

அதற்கு இரண்டாவதாக உள்ளவன் இது ஒரு கொலைதான் அந்தப் பெண் இவன் வீட்டில் இருந்தவள் தான். அந்தப் பெண் அணிந்திருந்த பித்தளை ஆபரணத்திற்காக இவன் தான் கொலை செய்தான் என்று கூறினான். (அக்காலத்தில் பித்தளை ஆபரணமும் விலையுயர்ந்தது தான்).

மேலும் அவன் சொன்ன இடத்தில் ஆராய்ந்த பொழுது அந்த ஆபரணங்களை அவன் மறைத்திருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதனால் அந்த நபர்தான் கொலையாளி என்பதை உறுதிப்படுத்தினர்.

ஆனால் இதை முறையாக அன்றைய மன்னர் தாமர்ல வெங்கடாத்திரி நாயக்க மன்னரிடம் தெரிவித்து ""என்ன? நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்? "" என்று கோரினார்கள் ஆங்கிலேயர்கள். ஆனால் மன்னர் ""உங்கள்! விருப்பம் போல் நடவடிக்கை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்! "" என்று எப்போதும் பொறுப்பை தட்டிக் கழிக்கும் மனத்துடன் ஆங்கிலேயரிடம் அப்பொறுப்பை ஒப்படைத்துவிட்டார். அவர்களும் உடனே நடவடிக்கை எடுத்துவிடவில்லை.

உடனே சூரத்தில் இருக்கும் அவர்களின் (ஆங்கிலேயர்) தலைமையகத்துக்கு அதாவது ஆங்கிலேய ஆளுநருக்கு தகவல் கொடுத்தனர். ஆளுநர் அந்த நபரை தூக்கிலிட உத்தரவிட்டார். அதன்படியே முதன் முதலில் இங்கு தூக்குத் தண்டணை நிறைவேற்றப்பட்டது. முதன் முதல் புலன் விசாரணையும் அன்றிலிருந்து தான் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அன்றிலிருந்து சட்டம் அவர்கள் கைகளுக்கு, அதாவது ஆங்கிலேயர் கைகளுக்குப் போய்விட்டது. இதுதான் சென்னையில் நிறைவேற்றப்பட்ட முதல் தூக்குத்தண்டணை.

-நன்றி விஜய் தொலைக்காட்சி, (நூல் ஆதாரம் மதராஸ் பட்டிணம், திர நரசய்யா)