PEPE

Włoski biskup powiedział, że przyjąłby koniec chrześcijaństwa, jeśli oznaczałoby to uratowanie życia migrantów

2018-07-26T01:44:00.000+02:00

Okazuje się, że skandale z narkotycznymi orgiami gejowskimi to nie ostatnie słowo upadającego KK we Włoszech. Tym razem "tęczowe" wizje Franciszka w sprawie imigracji dopadają kolejnych, włoskich hierarchów.
Jak donoszą włoskie media włoski biskup Caserta, Raffaele Nogaro stwierdził, że chciałby końca chrześcijaństwa we Włoszech, rozpoczęcia panowania Islamu, jeśli miałoby to oznaczać możliwość uratowania życia migrantów. "Moralnie i jako człowiek wiary byłbym skłonny zamienić wszystkie kościoły w meczety, gdyby były one użyteczne dla sprawy i gdyby pomogły uratować życie biednym i nieszczęśliwym mężczyznom i kobietom, ponieważ Chrystus nie przyszedł na ziemię, by budować Kościoły, ale pomagać ludziom bez względu na rasę, religię czy narodowość".
Biorąc pod uwagę doniesienia o narkotycznych orgiach - w tym homoseksualnych - w samym Watykanie, potwierdzonych aresztowaniami realizowanymi przez carabinieri, to trudno szczerze powiedziawszy stwierdzić, czy Nogaro mówiąc to był naćpany, miał poważne problemy psychiczne, czy wymagał egzorcyzmów. Natomiast fakt pozostaje faktem, że jego wypowiedzi wskazują na jakieś, poważne problemy natury egzystencjalnej, bo właśnie tym są problemy z "instynktem samozachowawczym".
Novaro dodał też: "Są politycy, którzy w swoich przemówieniach kontynuują mówienie o deportacji, a najgorsze jest to, że robią to z różańcem w ręku i na próżno przyjmują imię Boga, bardzo poważny grzech". Przyjmując, że Novaro jest pojedynczym wariatem można by przyjąć, że można nad tym przejść do porządku dziennego. Zawsze prędzej, czy później mogłoby się okazać, że Novaro ćpa, ma "chłopaków" na boku albo wymaga natychmiastowego leczenia w zamkniętym zakonie. Problem polega na tym, że Novaro nie jest odosobniony w swoim szaleństwie. We Włoszech wśród księży, kleryków, a także zachęcanych przez nich wiernych rośnie ruch duchowy, który przeciwstawia się włoskiemu rządowi na polu przede wszystkim polityki imigracyjnej. Jeden z kapłanów z ruchu zdecydował się nawet nazwać ministra MSW Włoch Salviniego Antychrystem. Innym ważnym hierarchą, który ostro wypowiada się o włoskim rządzie jest kardynał Sycylii Francesco Montenegro. Nazwał on działania mające na celu przeciwdziałanie masowej imigracji bezdusznością oraz obojętnością sugerując, że jest odłam Chrześcijan, który "stwarza biednych, a potem ich nie chce, ponieważ są dokuczliwi i pozwala im umrzeć". Ruch posiada ciche wsparcie ze strony samego Franciszka i Watykanu.
Zarówno większość włoskich biskupów, jak też duchowy ruch wiernych katolickich, którzy idą za głosem Franciszka i z tego powodu są przeciwni obecnemu rządowi Włoch, intensywnie protestowali, gdy Salvini zakazał wpuszczenia do portów włoskich statku Aquarius, który przewoził setki afrykańskich imigrantów. Jednocześnie właśnie włoscy biskupi byli najbardziej zagorzałymi protestującymi. Generalnie jednak coraz większa liczba hierarchów KK składania się do wspierania niekontrolowanej imigracji pomimo braku podstaw do tego w doktrynie KK. Media włoskie wskazują również o coraz większych podziałach wśród włoskich Katolików. Jest to wynikiem między innymi bardzo dużego poparcia dla Salviniego wśród opinii publicznej. W sondażu z początku miesiąca Salvini miał największe zaufanie wśród wszystkich, włoskich polityków. Podczas kampanii wyborczej Salvini intensywnie agitował również przez kościołami. W słynnym wystąpieniu podczas wiecu przed katedrą w Mediolanie Salvini powiedział między innymi: "Przysięgam, że jestem wierny mojemu ludowi, 60 milionom Włochów, przysięgam uczciwie i odważnie, na włoską Konstytucję, szanując nauki zawarte w Ewangeliach. Czy przysięgniecie razem ze mną?"
Szczerze powiedziawszy myślałem, że Watykan, a szczególnie narodowe KK uznają "oddać cesarzowi, co cesarskie, a Bogu, co boskie" i to bez sprzeciwów mniej więcej od czasów późnego średniowiecza. Okazuje się jednak, że we włoskich KK występują hierarchowie, którym bez wątpienia pomyliły się role i zapewne wydaje im się, że są jakimiś mułłami czy imamami. Niestety tym razem takie odchyły mogą nie skończyć się jedynie rozłamami, ale rewolucją, a wręcz upadkiem KK.

Wszystko to wynika jednak z takiego, a nie innego nastawieniu Franciszka oraz dużej części hierarchów Watykanu. "Tęczowy" Franciszek wezwał po raz kolejny do stanowczych akcji by zakończyć śmierć imigrantów na Morzu Śródziemnym. W niedzielę wystosował apel do "wspólnoty międzynarodowej", by ta szybko i zdecydowanie podjęła działania mające na celu położenie kresu utonięciom statków na Morzu Śródziemnym.
Oczywiście z sobie jedynie znanego powodu "tęczowy" Franciszek nie wezwał do działania afrykańskich rządów. Nie wezwał również przynajmniej afrykańskich Chrześcijan, by włączyli mózgi i przestali ryzykować własne życie, a często również życie własnych dzieci próbując przepłynąć pontonami Morze Śródziemne. Wypowiedzi Franciszka budują jedynie przekonanie o tym, że Franciszek jest wyznawcą teorii wyrosłych z postmodernistycznej i neo-marksistowskiej teorii strukturalnej i antropologii strukturalnej Levi Straussa, a które wyrosły z równie durnych teorii Boasa i jego uczniów. Bez uznawania koncepcji wyrosłych z dialektyki post-strukturalizmu oraz obwiniania o wszystko "kolonializmu" można by po prostu spodziewać się po Franciszku przynajmniej jednorazowego wspomnienia o tym, że bezmyślne ryzykowanie życia jest niedopuszczalne. Zamiast tego "tęczowy" Franciszek podjudza jedynie kolejne ptaki Dodo do topienia się w Morzu Śródziemnym. To, że właśnie tak musi traktować tych ludzi, którzy ryzykują bezmyślnie życie dla socjalu w Europie, wynika zarówno z dokładnie takiego samego myślenia o mieszkańcach Afryki ze strony piewców teorii post-kolonialnych, czyli traktowania mieszkańców Afryki, jak ludzi, którzy nie mają po prostu mózgu i rozumieją prezentowanego im przekazu. Zresztą potwierdzają to słowa Franciszka.
"Wyrażam mój smutek w obliczu takich tragedii i oddaję moje myśli i modlitwy ofiarom i ich rodzinom."
"Zwracam się z głębokim apelem do społeczności międzynarodowej, aby działała zdecydowanie i szybko, aby zapobiec takim tragediom, a także aby zapewnić bezpieczeństwo i poszanowanie praw, i godność wszystkich".
Problem polega na tym, że ci ludzie nie zachorowali na nowotwór w wieku sześciu lat, ani nie potrącił ich samochód na przejściu dla pieszych, ale sami wsiedli na jakieś zdezelowane łodzie, którymi chcieli przepłynąć Morze Śródziemne. Zatem ich tragedia wynika tylko z ich głupoty. Wspieranie takiej głupoty sprawi, że kolejni głupcy będą dokładnie tak samo ryzykowali swoje życie. Dodatkowo pomysły Franciszka by ratować kolejnych głupców są absurdem z punktu widzenia ekonomicznego. Nawet wszystkie kraje europejskie razem wzięte nie są w stanie przez kolejne lata ratować kolejnych milionów głupców próbujących utonąć w Morzu Śródziemnym. Natomiast prawo jest jak najbardziej szanowane poprzez nie wpuszczanie nielegalnych imigrantów na teren krajów europejskich. Jeśli Franciszek nie szanuje tego prawa to niech wszyscy imigranci lądują bezpośrednio w Watykanie. Nie sądzę, by Salviani i włoski rząd mieli cokolwiek przeciw wysyłaniu wszystkich uratowanych imigrantów bezpośrednio do Watykanu.
W marzeniach Franciszka o zwiększeniu liczby wiernych poprzez zalanie Europy czarnoskórymi chrześcijanami wspierają go również biskupi Malty. Podobnie jak wspomniani powyżej biskupi Włoch protestowali oni przeciw polityce zamykania portów przez Maltę. Arcybiskup Charles Scicluna i biskup Mario Grech posunęli się nawet do poparcia "tęczowych" organizacji zajmujących się szmuglowaniem imigrantów i zarabiających na tym pieniądze. Wyrazili oni publiczne poparcie dla oświadczenia organizacji pozarządowych twierdząc, że konsekwencje decyzji rządu o zamknięciu portów "są potencjalnie śmiertelne, ponieważ statki nie będą już dłużej mogły ratować życia w Morzu Śródziemnym". W oświadczeniu "tęczowych" organizacji, które gdy nie są na statkach to wspierają na lądzie aborcję, można przeczytać na temat zamykania portów: "Chociaż rzekomo ma to na celu zapewnienie poszanowania prawa, działanie to bezpośrednio podważa ochronę życia ludzkiego na granicach Europy, czyniąc go jeszcze bardziej niebezpiecznym dla uchodźców i osób ubiegających się o azyl".
Cel uświęca środki. Nagle dla "tęczowych" organizacji ochrona życia ludzkiego jest rzekomo priorytetem. Szkoda, że liczy się dla nich jedynie życie imigrantów z Afryki, którzy nielegalnie chcą przekroczyć granice Europy. Każde inne życie to już nie ma takiego znaczenia, bo owo wszakże wg. teorii post-kolonialnych nie cierpiało sto lat temu z powodu kolonializmu. Jeśli, zaś ktoś w Afryce cierpiał sto lat temu to znaczy, że takie cierpienie przekłada się na nieskończoną liczbę następnych pokoleń. To, że właśnie tak myślą te środowiska to wiadomo z teorii budowanych przez post-kolonialistów w ramach środowisk neo-marksistowskich, a w kontekście cierpienia współczesnej społeczności czarnoskórych w USA z powodu niewolnictwa ich prapradziadków.

Natomiast fakty są takie, że im mniej głupców nakręconych na ryzykowne próby przepływania zdezelowanymi łódkami Morza Śródziemnego, tym mniej śmierci z powodu utonięć. Jest to zresztą oczywistą, oczywistością z punktu widzenia logiki. Wskazują na to Statystyki UNHCR i IOM, które udowadniają, że bardziej restrykcyjna polityka wielu krajów Europy przy wpuszczaniu nielegalnych imigrantów przekłada się na mniej imigrantów starających się przepłynąć morze, a to znów przekłada się na mniejszą liczbę śmiertelnych zdarzeń. W I połowie 2018 w stosunku do I połowy 2017 roku liczba ofiar śmiertelnych na morzu wśród imigrantów spadła o ok. 1200.

Na podstawie:
https://www.breitbart.com/national-security/2018/07/22/pope-francis-calls-for-decisive-action-to-end-migrant-deaths-in-mediterranean/
https://www.breitbart.com/london/2018/07/24/italian-bishop-i-would-turn-all-churches-into-mosques-to-save-migrants//

Po raz kolejny nie spodziewam się reakcji polskich hierarchów KK na takie, a nie inne słowa hierarchów z Włoch czy Malty. Polscy hierarchowie wolą atakować Polaków, patriotów, a już szczególnie nacjonalistów, ale nie ludzi działających na szkodę całego KK. Jednocześnie po raz kolejny stwierdzam, że polski KK powinien ogłosić się Narodowym Polskim Kościołem Katolickim i zrzucić jarzmo "tęczowego" Franciszka. Biorąc pod uwagę, że Watykan chciał wydawać negatywne opinie o patriotyzmie, a szczególnie polskim patriotyzmie, ale został powstrzymany przez polskich hierarchów to trzeba powiedzieć sobie, że jest gorzej, niż źle, bo Watykan jest kolejnym, obok UE i globalistycznych korporacji, multimiliarderów, który może atakować odradzanie się polskiego patriotyzmu. Jednocześnie trudno spodziewać się, że będzie lepiej, a można spodziewać się, że będzie tylko gorzej biorąc pod uwagę "szalone" zmiany doktrynalne, które "tęczowy" Franciszek stale wprowadza, co niedługo również opiszę.

Kuba instaluje Neo-marksizm "od strony Wschodniej" zamiast komunizmu; reforma konstytucyjna na Kubie

2018-07-25T23:09:00.001+02:00

Do idealnego systemu neo-marksistowskiego socjalizmu, jak się właśnie okazuje można zmierzać różnymi ścieżkami. Do tej pory systemy komunistyczne upadały, a zawiedzeni budowaniem neo-marksistowskiego socjalizmu dysydenci w ramach przekształcania systemu komunistycznego, jak Agnes Heller rozpisywali się o idealnym systemie na uchodźstwie na Zachodzie.
Okazuje się jednak, że marzenia Lukácsa czy Heller mogą spełnić się również w komunistycznym systemie. W ten sposób podążanie do "ostatecznego systemu" może okazać się możliwe nie tylko z Zachodu, ale również ze Wschodu. Drogą ze Wschodu zamierza, bowiem do "idealnego, ostatecznego systemu" podążać Kuba, w której "nadzwyczajna kasta" prawników właśnie zatwierdziła propozycje zmian kubańskiej Konstytucji, która obowiązywała od 1976 roku. Zmiany zakładają między innymi rozpoznanie prawa do posiadania własności prywatnej, wzmocnienie "nadzwyczajnej kasty" systemu sądowniczego. Z Konstytucji ma być również usunięte odniesienie do kubańskiego społeczeństwa, jako komunistycznego społeczeństwa, co ma być zastąpione odniesieniami do socjalistycznego charakteru kubańskiego systemu politycznego. W Konstytucji ma być również usunięte odniesienie do małżeństwa, jako związku kobiety i mężczyzny. W nowej Konstytucji ma być to zastąpione sformułowaniem o konsensualnym związku między dwojgiem ludzi, niezależnie od płci.
Przewodniczący Rady Państwa Kuby Miguel Diaz-Canel stwierdził, że zmiany, które zostały zatwierdzone przez samego Raula Castro, są odpowiedzią na obecne fundamenty ideologiczne Kuby. Natomiast Sekretarz Rady Państwa Homero Acosta powiedział: "Możliwość małżeństwa między dwojgiem ludzi wzmacnia zasady naszego projektu równości i sprawiedliwości". Proponowane zmiany z radością przyjęła córka Raula Castro, która zajmuje się edukacją na Kubie, a także środowiska LGBTQ lub I + Alfabet nie tylko na Kubie, ale na całym świecie. Na razie propozycje zmian zostały przegłosowane przez twór nazywany kubańskim parlamentem. Teraz na temat propozycji zmian konstytucyjnych mają wypowiedzieć się Kubańczycy. Oczywiście w Konstytucji pozostaje zapis o przewodniej roli w Narodzie "elity elit", nadbudowy, której w żaden sposób nie kontroluje baza. Zatem Nabudowa może swobodnie zdecydować o wprowadzeniu zmian bez względu na opinie Kubańczyków, którzy są jedynie bazą i mogą nie rozumieć tego, co rozumie "elita elit". Takie prerogatywy Nadbudowy są również marzeniem włodarzy UE.
Po raz kolejny okazuje się, że to jednak następcy Marksa mieli rację, a nie Marks. Świadomość kształtuje byt, jak twierdzili Gramsci czy Lukács, a nie byt kształtuje świadomość. Obserwowanie zmian na Kubie będzie niewątpliwe bardzo pouczające w kontekście między innymi tego, jak ratująca swoje istnienie kubańska Partia Komunistyczna będzie dokonywała kolejnych zmian w stronę neo-marksistowskiego socjalizmu, na co wskazuje stwierdzenie z wypowiedzi Przewodniczącego Rady Państwa kubańskiego: "obecne fundamenty ideologiczne Kuby". Takie zmiany, bowiem mogą przynieść bardzo pozytywne opinie wśród coraz silniejszych środowisk zachodnich neo-marksistów, a szczególnie aktywistów feministycznych czy LGBTQ lub I + Alfabet. Oczywiście pozytywne opinie będą dotyczyły zarówno "wspaniałości" systemu socjalistycznego, jak też wprowadzania rzekomych "wszechświatowych praw człowieka". Podobnych opinii można spodziewać się po neo-marksistach funkcjonujących w ONZ, a nawet w UE. Na tej podstawie władze kubańskie mogą się spodziewać zwiększenia pozytywnych opinii w kontekście inwestowania środków finansowych na Kubie. Albowiem w tym względzie takie, najważniejsze i naturalne prawa człowieka, jak prawo do wolności ekspresji, wolności słowa, wolności osobistej, mają choćby w UE, która zmierza do neo-marksistowskiego systemu socjalistycznej demokracji od strony kapitalistyczno-demokratycznego systemu, coraz mniejsze znaczenie poza kręgiem uprzywilejowanych, bo pożytecznych dla nadbudowy, grup. Uprzywilejowanych elementów bazy.

Che Guevara, który był pomysłodawcą obozów pracy dla m.in. gejów, a także Fidel Castro, który stwierdził, że żaden gej nie może być prawdziwym rewolucjonistą, przewracają się w grobach.

Na podstawie:
https://www.nytimes.com/2018/07/22/world/americas/cuba-constitution.html
https://www.nbcnews.com/news/latino/significant-constitutional-changes-cuba-s-leaders-aim-their-system-s-n893641

Grupa amerykańskich rodziców chce wychowywać neutralne pod względem płci dzieci by przeciwdziałać stereotypom

2018-07-24T20:00:00.000+02:00

Gdy byłem nastolatkiem to wydawało mi się, że dekadentyzm przełomu XIX/XX wieku i jego fanaberie, a który ówcześnie przyciągał licznych osobników, będzie dla mnie nieskończonym pokładem abstrakcyjnego humoru.
Nie spodziewałem się, że tak bardzo będę się mylił. Współcześnie zamiast czytać o tym, jak spełniają się moje marzenia o egzoszkielecie mecha-robota, w którym mogę przemierzać nieprzyjazne środowisko Marsa, albo przynajmniej mogę sobie znacznie szybciej skoczyć do sklepu po piwo, to jestem zmuszony czytać o tym, jak to rodzice w USA postanawiają wychować dzieci w sposób neutralny płciowo. Do tej pory wydawało mi się, że jeśli komuś wydaje się, że jest helikopterem, a co więcej, że na Ziemi istnieją jakieś inne helikoptery wyglądające jak ludzie, z którymi można mieć małe helikopterki, to znaczy, że nie tylko nie powinien mieć prawa do wychowywania dzieci, ale również przebywania obok dzieci, a co więcej powinien być natychmiast zbadany przez psychiatrę. Jednak w USA grupa rodziców postanowiła na fali "tęczowego" łysenkizmu, obecnie intensywnie promowanego przez środowiska LGBTQ lub I + Alfabet, wychowywać nie niemowlęta - babies, ale "theybies". Tworzenie takich neologizmów jest zresztą charakterystyczną rzeczą dla środowisk "tęczowych", a co przyszło wprost od postmodernistycznych aktywistów pracujących na uniwersytetach, którzy w swoim "pozytywnym idiotyzmie" zachłysnęli się teorią krytyczną w ramach stosowania jej we wszelakich naukach humanistycznych. Tym ludziom z jakiegoś powodu wydaje się, że jeśli hipopotama nazwą "dużą szarą świnką" to ów w jakiś magiczny sposób przejmie również wszystkie cechy, jakie naturalnie posiada gatunek świń. Niestety na te środowiska nie działa sposób rodem ze skeczu Monthy Pytona, czyli pokazanie urzędnikowi, któremu wydawało się, że coś co wygląda jak mrówkolew jest lwem, zdjęcia prawdziwego lwa. Owe środowiska nawet, jeśli pokaże się im fakty to nadal nie pozbywają się swojego "magicznego" sposobu myślenia o świecie.

Zatem owa grupa amerykańskich rodziców zamierza wychowywać "theybies", co ma podkreślić amorficzność płci. Nie zamierzają oni z tego powodu zwracać się do swoich dzieci "ona" lub "on", a także zamierzają ubierać swoje dzieci neutralnie płciowo, czy zapewniać im neutralne płciowo uczesanie, a co ma umożliwić dzieciom dryfowanie w kierunku określonej tożsamości płciowej bez rzekomego rodzicielskiego ukierunkowywania. Jeden z takich rodziców, Nate Sharpe powiedział dla stacji NBC News; "Theybie, jest jak sądzę, czymś innym dla każdego. Dla nas oznacza to wychowywanie dzieci używając zaimków neutralnych płciowo, jak ‘they’, ‘them’, ‘their’, zamiast "on", "ona", "jego". Rodzice nie ujawniają nikomu biologicznej płci swoich dzieci i starają się wychowywać swoje dzieci tak, aby nie kojarzyły swoich seksualnych części ciała z byciem chłopcem czy dziewczynką. "Jeśli nikt nie zna płci dziecka, teoretyzują rodzice, dziecko nie będzie szufladkowane w ramach stereotypów płciowych", donosi NBC. Cieszę się, że takich rodziców nie było, gdy miałem sześć lat, a mojemu pięcioletniemu "koledze z bloku" wydawało się, że jest pociągiem. Jego samo-identyfikacja jako pociąg była tak intensywna, że potrafił biegać przez godzinę wokół placu zabaw wydając z siebie odgłosy pociągu. Gdyby jego rodzice naprawdę uznali, że jego samo-identyfikacja jako pociąg sprawia, że jest on naprawdę pociągiem to boję się, co by z niego wyrosło. Niewątpliwie nie wyrósłby z niego pociąg, ale może do dziś biegałby on po torach kolejowych całej Polski próbując przyczepić do siebie wagony.

Według NBC otwartość płciowa, która jest elementem eksperymentu wiąże się również z wyraźną wymiarowością orientacji płciowej, gdzie rodzice chcą sprzyjać środowisku, "w którym bliźnięta czują się kochane, niezależnie od tego, czy dorastają, by identyfikować się jako LGBTQ, czy nie". NBC cytuje również "ekspertów", jak Dr John Steever, adiunkt pediatrii w Mount Sinai Adolescent Health Center w Nowym Jorku, który mówi, że po urodzeniu "narządy rozrodcze ujawniają przypisaną płeć dziecka", ale identyfikacja płci "pojawia się później, w wieku około 4 lat, kiedy dzieci zaczynają identyfikować się jako męskie, kobiece lub gdzieś w tym spektrum." Są też tacy, którzy identyfikują się poza rzekomym spektrum, czyli jako pociąg. Znam taki przypadek z autopsji. Jednocześnie biorąc pod uwagę, że świadomość samego siebie pojawia się u dzieci, gdzieś około trzeciego roku życia to uważam, że rodzice ewidentnie powinni rozważyć wychowywanie dzieci jako nie ludzi, co najmniej do trzeciego roku życia. Przecież nie można ryzykować tego, że jakieś dziecko będzie chciało identyfikować się w wieku trzech czy więcej lat, jako świnka, albo pociąg. Moim zdaniem to ewidentna dyskryminacja dzieci w kontekście możliwości identyfikowania się jako nie człowiek. Czy ktoś wyobraża sobie jaki stres przeżywa dziecko, gdy identyfikuje się jako pociąg, a jego rodzice wmawiają mu, że jest człowiekiem? Takie praktyki powinny być również zakazane. Na jakiej, bowiem podstawie rodzice roszczą sobie prawo do twierdzenia, że ponieważ dziecko urodziło się mając wszystkie cechy człowieka to w rzeczywistości nie jest pociągiem, a co najmniej nie identyfikuje się jako pociąg. Nikt nie ma prawa zabraniać komuś, by samo-identyfikował się, jako pociąg, a już szczególnie dzieciom.

W swoim programie NBC zauważa: "nie ma jeszcze żadnych badań na temat tego, jak ten rodzaj rodzicielstwa wpływa na dzieci". Lise Eliot, profesor neurologii w Chicago Medical School i autorka "Pink Brain, Blue Brain" powiedziała: "Kiedy twoje dziecko pozna świat zewnętrzny, którym może być opieka dzienna, przedszkole lub dziadkowie - jest praktycznie niemożliwe wychowanie w "bezpłciowym" świecie. W zależności od tego, na ile konwencjonalna jest twoja społeczność, możesz sprawić, że twoje dziecko będzie zastraszone lub wykluczone". Raczej żadne dziecko nie będzie na poważnie brało dyrdymałów wtłoczonych takiemu dziecku przez rodziców lub które wytworzy sobie w swojej, własnej głowie. Pomimo, że mój kolega przez długie okresy wspólnych zabaw samo-identyfikował się jako pociąg, to żaden jego kolega nie brał tego na poważnie, czyli każdy traktował go jako chłopca o określonym imieniu. Nikt go z rówieśników nie prześladował - gorzej bywa ze starszymi dziećmi - co najwyżej wszystkich wprowadzał w dobry humor swoim dziwnym zachowaniem, ale na pewno nikt na poważnie nie brał tego, że jest on pociągiem. Pomimo, że wielu dorosłym wydaje się, że dzieci są tępe to w rzeczywistości większość z nich doskonale pojmuje otaczającą ich dziecięcy świat rzeczywistość. Zdecydowanie większym problemem jest, że bardzo dużo dzieci ma tępych rodziców.

W NBC wypowiadał się też ojciec córki, która chodzi do drugiej klasy, a do której rodzice zwracają się z użyciem zaimka "oni". Sparrow, który jest ojcem dziewycznki stwierdził, że pięciomiesięcznego syna będzie wychowywał jako theybies i zamierza używać takich słów jak "przystojny", jak też "ładny", co ma sprawić zachowanie otwartości płciowej. Sparrow dodał: "przypisywanie dziecku płci i lekcje z podziałem na płeć przez całe życie są znacznie większym przymusem niż to, co robimy". Sparrow nie zdaje sobie sprawę, że jeszcze większym przymusem jest jedzenie. Trzeba codziennie jeść i to na dodatek spożywając zbilansowane pożywienie, jeśli nie chce się być narażonym na różne schorzenia, a to wszystko przez opresję ze strony tej strasznej natury. Powinniśmy zrzucić karby tej opresji i żywić się powietrzem identyfikując się jako "wietrzne istoty". Ilość zaoszczędzonego czasu byłaby wręcz niebywała.
NBC donosi, że nie ma badań dotyczących tego ilu rodziców wychowuje dzieci jako theybies, ale społeczność na Facebooku, z którą kontaktowali się dziennikarze NBC obejmuje około 220 członków.

Szczerze powiedziawszy nie mam pojęcia z czego bierze się chęć funkcjonowania w jakimś "magicznym świecie", gdzie nie obowiązuje nauka, która jednoznacznie wskazuje, że wszystkie gatunki ssaków są dymorficzne płciowo. Po prostu ten rodzaj rozrodu w ramach ewolucji pojawił się u poprzedników ssaków, bo był zdecydowanie najbardziej skutecznym sposobem rozrodu. Tworzenie jakiś absurdalnych pojęć wynikających z anty-naukowej ideologii płci jako konstruktu społecznego i jednoczesne wtłaczanie dzieciom owych pojęć jest czystą postacią abstrakcji. To, że jacyś faceci, którzy żyjąc jako faceci identyfikują się jako kobiety i żądają używania wobec nich kobiecych zaimków nie oznacza, że dziecko, które urodziło się jako chłopiec nie jest płci męskiej. Jeśli jakiś rodzic ma jakieś problemy ideologiczne lub psychiczne z uznaniem takiego faktu to niech uda się na badania mózgu dziecka, gdyż już w bardzo wczesnym wieku można bez najmniejszych problemów wykazać męskie reakcje mózgów u chłopców oraz żeńskie reakcje mózgów dziewczynek. Takie badania przeprowadzane są już u kilkutygodniowych dzieci. W ten sposób nie trzeba wygłupiać się z wychowywaniem dzieci, jako "onych", a robiąc zarówno sobie, jak też tym dzieciom, niepotrzebnych problemów.

Na podstawie:
https://www.breitbart.com/big-government/2018/07/22/u-s-parents-raise-gender-neutral-theybies-counteract-stereotypes/

Fiasko porozumień unijnego szczytu imigracyjnego; Włochy, Libia, Bułgaria odrzucają poszczególne ustalenia szczytu

2018-07-24T00:44:00.001+02:00

Nie minęło wiele dni od zakończenia szczytu UE w sprawie imigracji, który miał miejsce 28-29 czerwca, a jego postanowienia już są podważane przez kolejne kraje.
Zresztą nie powinno to dziwić, gdyż pomysły dotyczące rozwiązania problemu masowej imigracji tworzone przez mające sprzeczne podejście do masowej imigracji kraje są za każdym razem "zgniłym kompromisem", który opiera się na próbach utrzymania wizji podejścia do masowej imigracji wykazywanej przez zachodnich polityków na czele z Merkel. Problem polega na tym, że takie podejście do masowej imigracji jest nierealne w kontekście praktycznej realizacji, a kraje które są najbardziej obciążone błędnym podejściem do masowej imigracji podważają kolejne "zgniłe kompromisy". Albowiem z praktycznego punktu widzenia nie da się na dłuższą metę realizować pomysłów, które są ideologicznie umotywowane, a całkowicie oderwane od zdarzeń z obserwowalnej rzeczywistości.

Jednym z ustaleń szczytu UE w sprawie imigracji było stworzenie ośrodków na terenie Afryki dla osób, którze dostają się do Europy z Afryki Północnej. Premier Libii stwierdził, że nie zgodzi się na żadne umowy z UE w sprawie przyjmowania większej liczby nielegalnych imigrantów nawet jeśli UE będzie za to płacić. Centra miały być wykorzystywane do rozróżniania między nielegalnymi imigrantami ekonomicznymi a osobami, które mają prawo ubiegać o azyl w krajach UE. Libia jest kolejnym krajem afrykańskim, który nie zgadza się na taki pomysł UE. Egipt, Maroko i Tunezja wprawdzie nie odrzuciły prowadzenia dalszych rozmów z unijnymi technokratami, ale odrzuciły z góry pomysł tworzenia centrów dla imigrantów na terenie ich państw. Przeforsowanie tego utopijnego planu na szczycie UE bez wcześniejszych rozmów z afrykańskimi krajami wskazuje jednoznacznie, że szczyt unijny był jedynie próbą ratowania politycznej przyszłości Merkel ze względu na jej konflikt z częścią polityków koalicyjnej, bawarskiej CSU. Nawet w krajach Północnej Afryki nie występują tak tępi politycy, by nie zdawaliby sobie sprawy, że stworzenie na ich terytorium europejskich centrów azylowych sprawi jedynie wzrost masowej imigracji z "czarnej Afryki" do ich krajów. Albowiem wielu imigrantów zamiast ryzykować niebezpieczną przeprawę przez morze Śródziemne zdecyduje się w pierwszej kolejności na uzyskanie azylu w UE nawet z użyciem fałszywych dokumentów. Nawet jeśli nie uda się przedostać do Europy poprzez centra azylowe to zawsze będzie można podjąć kolejną próbę z wykorzystaniem statków przemytników i "tęczowych", pro-imigracyjnych organizacji. Szaleństwo unijnych polityków, którzy nie potrafią zarówno w ramach podejmowanych działań, jak też w ramach prezentowanych wypowiedzi zmniejszyć zainteresowania masową imigracją mieszkańców Afryki powoduje poważne problemy dla północnoafrykańskich krajów mających morską granicę, gdzie w samej Libii wg. francuskiego Le Monde może znajdować się ok. 700 tysięcy imigrantów liczących na dotarcie do Europy.

Włoski rząd również ogłosił, że odrzuca unijny plan przygotowany na szczycie UE w sprawie imigracji. Szef włoskiego MSZ wysłał list do unijnej szefowej dyplomacji Federici Mogherini, gdzie stwierdził: "Włochy nie chcą być jedynym krajem, w którym migranci ... schodzą na ląd". Włosi wskazują, że europejscy przywódcy winni ograniczyć imigrację w taki sposób, by powstrzymać imigrantów przed nielegalną imigracją do Włoch. Postawa włoskich władz to negatywna ocena pomysłów realizowania legalnego transportu imigrantów do Europy, a którzy są w świetle obecnie obowiązującego prawa nielegalnymi imigrantami. Włosi między innymi zdecydowali się zamknąć porty dla statków "tęczowych" organizacji pozarządowych, którzy przewożą nielegalnych imigrantów drogą morską. Wynika to z przejmowania nielegalnych imigrantów przez statki "tęczowych" organizacji z łodzi przemytniczych, które operują w pobliżu wybrzeży afrykańskich. Twarda postawa przeciwko pomysłom UE dotyczącym, jeśli nie maksymalnie pozytywnego nastawienia wobec masowej imigracji, to przynajmniej przeforsowania jakiejś formy legalizacji masowej, a nielegalnej imigracji, wynika przede wszystkim z popularności polityki prowadzonej przez ministra spraw wewnętrznych Salviniego. Salvini między innymi blokując statki "tęczowych" organizacji z imigrantami stał się jednym z najpopularniejszych polityków we Włoszech, a jego partia Liga Północna niemal zrównała się w sondażach z Ruchem Pięciu Gwiazd, czyli zwycięzcą ostatnich wyborów we Włoszech.

Bułgaria jest kolejnym krajem, który podważa unijne ustalenia w sprawie imigracji. Rząd Bułgarii odrzuca podpisywanie dwustronnych umów z innymi krajami Unii Europejskiej dotyczących ponownego przyjmowania migrantów, którzy przybyli do UE przez Bułgarię. W swojej decyzji rząd Bułgarii został wsparty przez parlamentarną większość, która w przegłosowała rezolucję, w której rzad nie może podpisywać umów o relokacji imigrantów, jak też unijnych propozycji dotyczących przepisów azylowych. Boyko Borisov stwierdził, że Europa winna zamknąć granice, uwięzić nielegalnych imigrantów i odesłać ich z powrotem do Afryki. Natomiast według propozycji technokratów z UE imigranci powinni powrócić do krajów, w których przekroczyli granicę UE i gdzie złożyli pierwsze wnioski o udzielenie azylu. Oczywiście taki pomysł jest również realizacją ratunkowego planu Merkel w kontekście uspokojenia nastrojów w CSU, a który ma obciążyć kraje, które realizowały politykę przyjmowania imigrantów w czasie nasilenia fali imigracyjnej w 2015 roku. Polityki, która wspierana była szczególnie intensywnie przez Merkel, co doprowadziło zarówno do obecnych problemów w Niemczech, jak też do problemów z jakimi spotyka się Bułgaria. Teraz Merkel mając wewnętrzne problemy w Niemczech w kontekście możliwości poradzenia sobie z setkami tysięcy imigrantów stara się przerzucić chociaż część tych problemów na inne kraje UE, takie jak Bułgaria. Obecnie Bułgarzy posiadają ogrodzenie z drutu kolczastego na granicy z Turcją, którego budowa była krytykowana w Brukseli. Jednak ogrodzenie znacząco ograniczyło nielegalną imigrację przez Bułgarię i kraje bałkańskie.

Ideologiczne nastawienie unijnych polityków w Brukseli do masowej imigracji, które popierane jest przez globalistów, którzy mają w tym swoje interesy, choćby spotykających się na spotkaniach Grupy Bilderberg, zderza się obecnie z rzeczywistością. Oczywiście nastawienie polityków w Brukseli nie zmieni się, gdyż część z nich jest "pozytywnymi idiotami" wierzącymi w utopijną rzeczywistość "powszechnej szczęśliwości", gdzie wszyscy piją "sojowe latte" i tańczą w rytm afrykańskich bębenków, a część z nich jest sowicie opłacana przez "globalistów". Natomiast rzeczywistość jest taka, że krajów takich jak Bułgaria czy Węgry nie stać na postawę, jaką przyjęły poprzednie władze Włoch w stosunku do masowej i nielegalnej imigracji. Ekonomicznie te kraje nie są w stanie poradzić sobie z utrzymywaniem mas imigrantów, którzy w większości i przez co najmniej kilkanaście lat są w stanie funkcjonować jedynie ze środków uzyskiwanych od władz państwowych w ramach pomocy społecznej. Natomiast nawet Włochy odczuwają skutki polityki poprzedniego rządu, która polegała na przyjmowaniu dowolnej ilości nielegalnych imigrantów, którzy dostawali się nielegalnie do Włoch z krajów Północnej Afryki. Koszty takiej polityki są olbrzymie. Masowa imigracja, jeśli nie zostanie powstrzymana poprzez negatywną do niej postawę, jest w stanie nie tylko doprowadzić do upadku UE, ale w perspektywie czasu jest w stanie doprowadzić do chaosu w krajach, które masowo przyjmują imigrantów, zwłaszcza w momencie gdy na świecie, a szczególnie w zachodniej hemisferze, wystąpi kolejny, potężny kryzys finansowy.

Na podstawie:
https://www.breitbart.com/london/2018/07/22/italy-and-libya-reject-eus-latest-migrant-crisis-strategy/
https://www.breitbart.com/london/2018/07/21/bulgaria-rejects-eu-deal-to-take-back-migrants/

Wałęsę nie stworzyła tylko III RP, Wałęsę stworzyła również opozycja antykomunistyczna, Solidarność, większość prawicy

2018-07-24T00:00:00.003+02:00

Narracja dotycząca Wałęsy w formie "opowieści dziwnych treści", którą ze szczególną intensywnością prezentuje środowisko opozycjonistów "S" z czasów PRL, zwłaszcza w ramach środowiska PIS, jest tak śmieszna, że nadaje się na jeden z najlepszych skeczów o Polsce nie tylko XX, ale też XXI wieku. W tej przedziwnej narracji okazuje się, że Wałęsa nie wykazywał poziomu inteligencji niższego, niż gorylica Koko, zanim paranormalne zdolności Michnika, technologie ufoludków w rękach GRU, BND, francuscy Marksiści oraz Feministyczne Koło Gospodyń Wiejskich z Zimnej Wódki nie zamienili go w amebę.

Podstawowym problemem, gdy mówi się o tym, jak ta karykatura polityka, figury publicznej, opozycjonisty, a nawet robotnika nie tylko powstała, ale stała się wręcz intelektualnym reprezentantem Polski na arenie międzynarodowej, jest to, że ludzie mają krótką pamięć. Owa karykatura nie tylko powstała, ale także stała się tym gargantuicznym tworem karykaturalnym przestrzeni publicznej, który od lat ośmiesza Polskę gdzie tylko się, da poprzez intensywną pracę wszystkich środowisk politycznych, które miały istotny głos na politycznej scenie 27 lat III RP. Spoglądając na proces nowotworzenia się mitu Wałęsy oraz możliwości unikania przez Wałęsę jakichkolwiek konsekwencji swoich zachowań poprzez podczepianie się pod kolejne środowiska polityczne można dobitnie zobaczyć typową dla polskiej sceny politycznej patologię. Polska polityka jest "nieoczyszczalna" i cały czas trwa w układach solidarnościowych, postsolidarnościowych i postkomunistycznych. Polską cały czas rządzą trzy kluczowe siły, które można określić jako postkomuna, "solidaryści" z Solidarności oraz "socjaliści z ludzką twarzą" z opozycji za PRL. W ciągu 27 lat III RP zmieniały się partie, ale te środowiska zawsze trzymały lejce w najważniejszych, nowych tworach politycznych. Pochodzenia środowiska postkomuny nie trzeba za bardzo tłumaczyć. Środowisko to było i jest przede wszystkim związane z SLD i PSL, ale wielu członków tego środowiska stawało się politykami partii "solidarystów" i socjalistów z ludzką twarzą, a dobitnymi tego przykładami są Rosati czy Piotrowicz. Jeśli chodzi o wyjaśnienie pochodzenia środowiska solidarystów to, są to wszyscy ci ludzie związani z Solidarnością, którzy popierali próby łączenia kapitalizmu z chrześcijańskimi mrzonkami o socjalizmie, które powstały, gdy KK zdecydował się zacząć przyciągać do siebie robotników zafascynowanych socjalizmem i komunizmem, a czego pierwszym przejawem był solidaryzm. Przedstawicielami tego środowiska są zarówno Kaczyński, jak i Morawiecki. Natomiast środowisko "socjalistów z ludzką twarzą" to środowisko zawiedzionych komunistów, którzy jeszcze w PRL pozostając marksistami, przyjęli zachodnie reinterpretacje Marksizmu oraz pseudo-liberałowie, którzy przyjęli za podstawę rozumienia liberalizmu opaczne jego wizje przygotowane przez Nową Lewicę. Do przedstawicieli tego środowiska zaliczali się Geremek czy Mazowiecki, a do dziś zaliczają się Michnik, Petru czy Tusk. Na przestrzeni historii politycznej III RP te trzy rywalizujące ze sobą środowiska mają pewne cechy wspólne. To przyzwolenie na etatyzm, popieranie rozbudowanego do granic możliwości państwa, "sanacyjne myślenie" o państwie i Narodzie, gdzie to jednostki tworzące Naród są służebne wobec państwa, a nie państwo wobec jednostek tworzących Naród. Wszystkie te środowiska w różnych momentach PRL i III RP intensywnie budowały mitologię Wałęsę. Raz go wspierali, gdy liczyli, że będą mogli sterować Wałęsą i wykorzystać jego fałszywy mit, a raz go opluwali, gdy Wałęsa dla swoich partykularnych interesów zmieniał front. Jednak to Inkarnacja Edka i Dyzmy w jednej osobie, a wykorzystując naturalnie posiadane cechy, rozgrywała te środowiska, jak chciała.
Dziś członkowie opozycji solidarnościowej wychodzą na mównice i wygłaszają w sprawie Wałęsy "opowieści dziwnej treści". Jeden wiedział to już w osiemdziesiątych, ale mu się zapomniało, drugi zorientował się w dziewięćdziesiątych, ale liczył na poprawę, trzeci się obudził w XXI wieku, ale nie zdążył powiedzieć innym, a jeszcze inny to się w ogóle nie zorientował do dziś. Słuchając tych dyrdymałów włos się na głowie jeży. Jednocześnie człowiek uzmysławia sobie, dlaczego współczesna Polska wygląda tak jak, wygląda. Nie tylko w sferze politycznej, ale każdej innej sferze życia narodowego. Od rzeczywistości społecznej, aż po kulturę narodu. Ludzie, którzy opowiadają takie dyrdymały rzekomo, obalili komunę i rzekomo grali na nosie SB-cji oraz wspierających ich na wycieczkach krajoznawczych radzieckich agentów. Jeśli opisy tego, co Wałęsa wyczyniał, czy opowiadał na spotkaniach z ludźmi "S", zjazdach "S" są choćby w jednej czwartej prawdziwe to, trzeba być skończonym idiotą, by nie uznać, że ma się do czynienia z agentem, prowokatorem, albo człowiekiem niebezpiecznym ze względu na patologiczną głupotę. Dochodząc do takiego wniosku, nie sposób, działając w opozycyjnym czy konspiracyjnym wobec autorytarnej władzy ruchu, nie dojść do konkluzji, że facet klasyfikuje się na listę "całkowicie niewpuszczanych i nieakceptowalnych". Wałęsa przekroczył wszelkie granice, jakie tylko mógł przekroczyć od wywalenia Walentynowicz, poprzez zachowania wobec Płońskiej, aż po jawne okłamywanie uczestników zjazdów "S". Tutaj jednak pojawiają się oczywiście kolejne tłumaczenia w stylu wiecznie się tłumaczących, czyli nie byłeś, nie widziałeś to, co możesz wiedzieć. Odpowiedź na to jest jedna. Nawet środowiska kiboli czy gangi drobnych złodziejaszków potrafią wykazywać w takich sprawach większe przejawy "instynktu samozachowawczego". Nieposiadanie instynktu samozachowawczego jest patologią niezgodną z prawami natury. Wniosek z tego taki, że brak reakcji na zachowania Wałęsy wynikał z tego, że część go otaczających była takimi samymi Bolkami jak on, a część była "pozytywnymi idiotami". Albowiem naprawdę trudno znaleźć robotników z fachem w ręku, którzy karakana Wałęsę nie wywaliliby z drzwiami ze swoich spotkań nie za takie akcje, które wyczyniał na przełomie lat 70/80, ale po prostu za bycie skończonym bucem przy jednoczesnym posiadaniu umysłowości rozwielitki. Bez względu, którą odpowiedź uzna się za prawdziwą, w kontekście powodów braku reakcji na zachowania Wałęsy na przełomie lat 70/80, czy w latach 80., jest to całkowita dyskwalifikacja do realizowania jakiejkolwiek działalności politycznej, czy nawet bycia twarzą organizacji społecznych. Ludzie, którzy mają problemy w regularnym i właściwym dla homo sapiens sapiens kontakcie z rzeczywistością nie mają nie tylko żadnych predyspozycji do kierowania innymi, dorosłymi ludźmi w ramach realizowania działań politycznych czy społecznych, ale nawet drużyną harcerzy na wycieczce po lesie.

Następne "Michały co tańcowały" to członkowie Solidarności czy opozycji anty-komunistycznej z początków lat 90. Poziom patologicznych zachowań tych środowisk przekracza wszelkie poziomy abstrakcji. Nie może to dziwić, gdy wie się, że Solidarność była zarządzana przez ludzi skrupulatnie wybieranych przez Wałęsę po utworzeniu Tymczasowej Rady NSZZ Solidarność. Na tej samej zasadzie powstawał Komitet Obywatelski, jak też Komitety Obywatelskie "Solidarność" przed wyborami 1989 roku. Jednocześnie Solidarność działająca jako związek mamiła członków funkcjonujących na dołach związku pro-pracowniczymi hasełkami, które rzekomo miały się ziścić w "nowym porządku". Gdy ze względów politycznych i ideologicznych Komitet Obywatelski w Parlamencie zaczął stopniowo się dzielić początkowo na Porozumienie Centrum i Sojusz na rzecz Demokracji, a następnie na kolejne partie, jak Ruch Obywatelski – Akcja Demokratyczna, Kongres Liberalno-Demokratyczny, Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe, Wałęsa zaczął tracić w oczach "socjalistów z ludzką twarzą". Dla powstałej wówczas Unii Demokratycznej Wałęsa był zagrożeniem ze względu na to, że Inkarnacja Edka i Dyzmy miała tylko jeden cel, czyli karmienie swojego narcystycznego jestestwa, zapewniania sobie ekskluzywnego bytu. Do tego Wałęsie potrzebna była władza, dla której był w stanie wejść w układ z każdym, kto pozwalał mu władzę zachować. Wałęsa z tego powodu otaczał się zawsze tymi, którzy pozwalali uzyskiwać mu to co, chciał. W zamian Wałęsa, był gotowy sprzedać nawet własną matkę. Takie postacie jak Wachowski funkcjonujące wokół Wałęsy nie są przypadkiem. Wachowski karmił ego Wałęsy, pracował na zachowanie jego władzy i załatwiał "interesiki" swoich ludzi. Natomiast Unia Demokratyczna chciała budować swój "socjalizm z ludzką twarzą" rodem z publikacji członków marksistowskiej szkoły budapesztańskiej na uchodźstwie na Zachodzie. Wałęsa stał się dla nich problemem, bo amoralnej jednostki o umysłowości rozwielitki nie da się "zaczadzić" ideologią, gdyż taka postać ma własną ideologię. Ideologię opierającą się na tym, by zawsze jej było na wierzchu. Odwoływanie się do tak czy inaczej, definiowanego wyższego dobra nie ma sensu. Jednocześnie ludzie związani z ROAD/UD wiedzieli, że nie mają Wałęsy czym przekupić, gdyż ich wizja budowania Polski nie miała szans uzyskać zbyt szerokiego poparcia Polaków. Na ówczesnym etapie — tzw. mądrości etapu — zwolennicy "socjalizmu z ludzką twarzą" musieli odwoływać się do neoliberalizmu, gdyż nie tylko wymagali tego mocodawcy, ale ze względu na to, że jedynie neoliberalizm pozwala zbudować takie struktury państwa, które mogą następnie być przekształcone w wizję państwa z marzeń marksistowskiej szkoły budapesztańskiej. ROAD/UD musieli zatem posiadać własnego kandydata, którym wybrany został Mazowiecki, a który nie wykazywał się radykalizmem ideologicznym. W ten sposób był przyswajalny dla opinii publicznej, ale rozumiał ideologiczny cel środowiska. Wałęsa miał po swojej stronie kontrolowaną przez niego Solidarność, co doprowadziło po karczemnej kłótni i odejścia z Komitetu Obywatelskiego Geremka, Frasyniuka, Turowicza i 63 innych członków. Spór dotyczył oczywiście personaliów, bo Wałęsa potrzebował pełnego poparcia swojej kandydatury na prezydenta, a popierający Mazowieckiego poważnie mu w tym przeszkadzali. Jednak Wałęsę poparli zarówno działacze KLD, jak też Porozumienia Centrum, których prężne działania w komitetach wyborczych były kluczowym wkładem w zwycięstwo Wałęsy w wyborach prezydenckich. Z tego powodu na początku lat 90. wynikły słynne, późniejsze ataki ludzi UD, a przede wszystkim Michnika, na Wałęsę.
Jak bracia Kaczyńscy, Czabański, Glapiński, itd. tłumaczyli, czy tłumaczą poparcie dla Wałęsy? Wiedzieli lub podejrzewali, że Wałęsa to agent, ale to on gwarantował rzekomo tzw. przyśpieszenie, co obejmowało również dekomunizację. W jaki sposób członkowie ówczesnego PC, czy czołowi działacze ówczesnej Solidarności mogli dojść do takiej konkluzji, to pozostaje poza umysłami największych geniuszy tego świata. Liczenie na to, że agent dokona "odcięcia od koryta" nomenklatury PRL jest mniej więcej tak naiwne, jak liczenie na to, że osiemnastolatka, która dwa lata ćwiczy boks, zleje w ringu kilkadziesiąt kilogramów cięższego mistrza wagi ciężkiej. Poparcie Wałęsy ze strony czołowych działaczy Solidarności i Porozumienia Centrum wynikało li tylko z politycznej gry, gdzie liczono na kontrolowanie Wałęsy. W przypadku PC chodziło także o wzmocnienie polityczne. Problem polega na tym, że takie, nieudolne gry doprowadziły do umocnienia się nomenklatury komunistycznej, stworzenia Konstytucji przez post-komunę i "socjalistów z ludzką twarzą", a także do zniszczenia na wiele lat szans na tworzenie się polskiej elity, która nie byłaby elitą z "sowieckiego odzysku" lub wysłaną w walizkach z Zachodu. To niemal kadmejskie zwycięstwo. Upadek rządu Olszewskiego to był jedynie ostatni śpiew łabędzia. Wałęsa ograł tych wszystkich frajerów, którzy działali w jego komitetach w 1990 roku na czele z takimi tuzami intelektu jak Kurtyka. Co więcej, działający w jego komitetach, a poprzez legitymizowanie Wałęsy doprowadzili do zwiększenia liczby Polaków, którzy zostali przez Wałęsę oszukani. Zresztą wystarczy spojrzeć na wybory z 1990 roku, by zobaczyć, że były one żałosnym teatrem. Obok Wałęsy 100 tys. podpisów zebrał Mazowiecki. Znaczna część antykomunistycznej opozycji popierała agenta Moczulskiego. Post-komuna wystawiła Cimoszewicza. Był też kandydat z kosmosu, który wyskoczył niczym Filip z Konopi, czyli ówcześnie zupełnie nieznany nikomu Tymiński, który przyjechał z Kanady. Zresztą historia kampanii Tymińskiego to doskonały przykład tego, jak "skurwiali ludzie koryta" są w stanie działać, gdy zagrożone są ich interesy. Gdy do drugiej tury nie dostał się Mazowiecki to wszystkie siły postkomuny, "socjalistów z ludzką twarzą" i solidarystów rzuciły się na niego z całym plikiem oczywiście fałszywych oskarżeń. UOP i Kozłowski z MSW oskarżyli go o związki z podejrzewanymi o terroryzm władzami Libii, czy narko-biznesem z Kolumbii. Telewizja Polska oskarżyła go o bicie żony, a Wybiórcza zatrudniła psychologa Samsona, oskarżonego w przyszłości o pedofilię, do wydania "zdalnej" opinii psychiatrycznej, która wskazała, że Tymiński musi być "świrem" = werdykt chory psychicznie. Jedynym kandydatem wartym uwagi w wyborach 1990 roku był Bartoszcze, który pomimo sprzeciwu działaczy dawnego ZSL, uzyskał poparcie Rady Krajowej PSL. Ówczesne PSL zarządzane było przede wszystkim przez członków NSZZ RI „Solidarność”, która ówcześnie była bardzo silną organizacją na wsi ze względu na utratę wpływów ZSL, a co skutecznie udało się zmienić po przegranej Bartoszcze w wyborach prezydenckich, gdy do głosu ponownie doszli działacze ZSL. Pomimo startowania Bartoszcze pod bardzo patriotycznymi hasłami, a także doskonale oceniającymi ówczesną rzeczywistość, jak: "Pamiętaj! Mazowiecki-Wałęsa to program Balcerowicza", "Nie ufaj elitom", "I z zachodem, i ze wschodem, głównie z własnym narodem" nie uzyskał on poparcia, ani opozycji antykomunistycznej, ani Solidarności spoza RI „Solidarność”. Jednocześnie był to jedyny kandydat, który ze względów osobistych dawał pewność rozliczenia nomenklatury PRL. Jego brata Piotra Bartoszcze, współzałożyciela NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność Chłopska”, w 1984 roku zamordowała Służba Bezpieczeństwa.

Wałęsa nie miał żadnego poparcia na początku kampanii 1995 roku. Jednak znów Inkarnacja Dyzmy i Edka rozegrała prawie idealnie swoją kartę. Zaczął się łasić do polityków prawicy, a ci wybaczali mu jego przewiny, jak dzieci zgubione we mgle. Podał publicznie rękę Olszewskiemu, a ten przyjął ten gest. W ten sposób Wałęsa zniszczył jego kandydaturę. Wałęsę ostatecznie poparło Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne, Partia Chrześcijańskich Demokratów, Polskie Stronnictwo Ludowe – Porozumienie Ludowe, Ruch dla Rzeczypospolitej – Obóz Patriotyczny, Stronnictwo Demokracji Polskiej, Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe, w 2 turze Partia Republikanie. Wałęsę popierało też środowisko Radia Maryja. Po przegranych wyborach Wałęsa znów zmienił postawę, jak Lis Witalis przeobraził się, tym razem w największego katolika III RP. Założył Chrześcijańską Demokrację III Rzeczypospolitej Polskiej i dogadał się z ludźmi tworzącymi szerokie porozumienie prawicy w ramach AWS, co pozwoliło mu wprowadzić ludzi z ChDIIIRP na listy wyborcze. Wielu z nich dostało się do Sejmu, ale co nie może dziwić większość bardzo szybko szeregi AWS, opuściło. Wybory w 2001 roku to moment, gdy Wałęsa zbliżył się do Platformy Obywatelskiej, gdzie do Senatu z list PO startowali politycy ChDIIIRP. Właśnie od tego momentu Wałęsa związał się z PO, która tak intensywnie broni jego haniebnego życiorysu. Jednak politycy i ludzie związani z Wałęsą, ze względu na wykazywanie rzekomo chadeckich poglądów, nadal intensywnie krążą w licznych środowiskach prawicowych, co jest zresztą kolejnym problemem. Jeśli chodzi o to, co dziś robi Wałęsa to oczywiście, nie walczy on o PO, gdyż wiąże go z PO jakaś ideologiczna więź. On nie ma żadnych poglądów. Jest na to po prostu za głupi. Wałęsa walczy dziś, jak każda Inkarnacja Dyzmy i Edka o zachowanie profitów, z których on korzystał, dla swoich dzieci i wnuków. Zresztą, gdyby Wałęsa widział dla siebie korzyści w krzyczeniu, że trzeba pałować PO, KOD, Obywateli RP, to właśnie tak by krzyczał. Istnieje niestety duże prawdopodobieństwo, że w takim przypadku liczna grupa "pozytywnych idiotów" z "S" z czasów PRL, czy środowisk prawicowych krzyczałaby znowu: "dawaj Lechu", dokładnie tak, jak krzyczeli w 1990, 1995, czy 1997 roku.

Jeśli realna zmiana Polski w suwerenne państwo realizujące interesy narodowe ma się udać niezbędne, jest zniszczenie pewnych paradygmatów. Jednym z takich paradygmatów jest "mit solidarności", która rzekomo obaliła komunę. Ów mit w znacznym stopniu obejmuje Bolków takich jak Wałęsa. Nie było żadnego obalenia komuny przez Solidarność. Przedstawione powyżej fakty jednoznacznie wskazują, że banda agentów na czele z Bolkiem i "pozytywnych idiotów", którzy nie wiedzieli, w którym kościele dzwoni, nie była w stanie niczego obalić. Mit ten, o którym mówił nieżyjący już Kurtyka: "tak w latach 80. Wałęsa był "symbolicznym wodzem", a jego przywództwo i autorytet były autentyczne" ochoczo jest podtrzymywany przez wiele środowisk prawicowych, w których funkcjonują liczni przedstawiciele opozycji solidarnościowej. Niestety, ale ci ludzie ze względu na dysonans poznawczy w większości nie są w stanie przyznać, że ich protesty nie odniosły żadnego sukcesu i były w znacznym stopniu kontrolowane przez komunę. Zniszczenie paradygmatu to uznanie, że komuna upadła, bo komuniści sowieccy uznali, że muszą dogadać się z Amerykanami w kontekście takiego poddania się i przeistoczenia systemu, by jakaś rewolucja nie doprowadziła do pościnania im łbów. Amerykanie przystali na to, bo również bali się rewolucji w kraju, który posiada arsenał nuklearny i woleli mieć maksymalną możliwą kontrolę nad dokonującymi się zmianami.
Drugi paradygmat to kwestia współpracy z Wałęsą w latach 90., jak też innymi Bolkami, jak Moczulski. Albowiem Polska wcale nie stała się tym, czym jest ze względu jedynie na post-komunę, czy "socjalistów z ludzką twarzą" i trzeba zdać sobie z tego sprawę. Naiwność współpracy z Bolkami wskazuje, że ludzie, którzy w tym uczestniczyli byli ludźmi całkowicie zgubionymi w rzeczywistości lub oportunistami. Bez względu, która opcja ich dotyczy, jest to całkowicie dyskredytujące w kontekście kreowania XXI wiecznych losów Polski. Albowiem nie da się tłumaczyć, że współpracowało się z Bolkami w celach realizowania jakiś politycznych szachów i nie da się bronić takiej postawy. Przy obronie takiej postawy moralnej nie ma najmniejszego problemu, by ktoś nie zaczął bronić wstępujących do sowieckiej AL, a tłumaczących się niepohamowaną chęcią walki z niemieckimi Nazistami. Po prostu na Katonów, na których wielu z tych ludzi się kreuje, to oni niestety w żadnej mierze się nie nadają. Nawet z politycznego punktu widzenia, a gdy mowa o polityce nastawionej na interes narodowy, a nie na własne interesy, istnieją takie sojusze, których się nie zawiera. Można zrozumieć nienawidzących Sanacji, którzy pomimo niechęci do rządu londyńskiego wchodzili w struktury AK, jak też można zrozumieć tych, którzy wejścia w struktury AK odmawiali, ale nie sposób zrozumieć wejścia w struktury budowanej przez Sowietów partyzantki AL. Dokładnie tak samo nie sposób zrozumieć współpracy z agentami sowieckich namiestników, bo to przekracza kwestie polityki krajowej i wynikających z takiej polityki sporów.

Tak jak w USA środowiska Nowej Prawicy mówią do Boomersów — to wy nam zgotowaliście ten los — wskazując palcami na takich polityków jak McCain, Bush, a z reguły wszystkich neo-konserwatystów od lat 70. Tak samo w Polsce czas powiedzieć — to wy nam zgotowaliście ten los. Nie potrzebujemy Waszczykowskich i Czaputowiczów, Szyszków i Radziwiłów, ale Sesztáków i Szijjártów. Potrzebujemy nowej, patriotycznej generacji polityków, która umożliwi rozpoczęcie procesu odtwarzania się polskich elit. Generacji polityków, która rozumie współczesny świat. Nie patrzy na ten świat przez pryzmat jakichś mrzonek zbudowanych na wizjach wytworzonych na przełomie lat 80/90 przez mainstreamowe media zachodnie, a które czytało się na dodatek w polskich przedrukach. Tych mediów zachodnich, które karmiły się taką samą dezinformacją i wykazywały taką samą stronniczość ideologiczną, już na przełomie lat 80/90, jak współcześnie. Generacji polityków, którzy nie przedkładają interesów narodowych ponad bieżące korzyści personalne czy polityczne. Jeśli nie stworzy się warunków do wytworzenia się polskiej elity, a do jej rozwoju niezbędne są odpowiednie warunki, do których nie sposób zaliczyć partyjnego zamordyzmu, to pseudo-elita będzie wysyłana do Polski w walizkach, ale tym razem nie z moskiewskich, ale zachodnich uniwersytetów. Dokładnie tak jak większość dzisiejszej elity wysyłana była do Polski już od lat 90. lub kreowana była przez agentów wpływu wysyłanych z Zachodu. Jeśli takiej elity, nieskładającej się jedynie z łasych na kasę na państwowych posadach w post-kolonialnym kraju, nie da się zbudować to nie tylko Wałęsa, a nie nowy Paderewski czy nowy Banach, będzie reprezentował Polskę na międzynarodowych forach, ale pojawią się następne, cwane Inkarnacje Edko-Dyzmów z poziomem inteligencji ameby i poziomem wysławiania się szympansa. Z przyjemnością będą oni karmili swoje ego na wyjazdach do "zaprzyjaźnionych krajów", ogrywali politycznych frajerów i zbierali oklaski "pozytywnych idiotów".

Szwedzki dentysta zwolniony za ujawnienie, że ok. 80% rzekomo niepełnoletnicyh imigrantów będących jego pacjentami to osoby dorosłe

2018-07-23T06:16:00.000+02:00

Szwedzki dentysta uznał, że zrealizuje badania naukowe, zgodnie z europejskimi ideami naukowości począwszy od twierdzeń teorii nauki, aż po falsyfikowalność, aby ustalić fakty, ale zapomniał, że funkcjonuje w Szwecji, gdzie obowiązuje "tęczowy łysenkizm".
Być może owemu poczciwemu dentyście przytrafiły się zdarzenia rodem z "Hibernatusa" i właśnie się obudził będąc przekonanym, że w Szwecji obowiązują normy europejskiej, jak też szwedzkiej kultury z poprzedniego wieku. Być może przez ostatnie 20 lat żył, jako pustelnik i właśnie wrócił do funkcjonowania w zawodzie. Faktem jest, że z jakiegoś powodu nie zdawał sobie sprawy lub nie chciał zdawać sobie sprawy, że we współczesnej Szwecji fakty ustalane są przez tęczowowłosego Zulu Gulę lub roznegliżowaną feministkę, która walczy z zauważaniem przez ludzi jej nieosłoniętych niczym cycków, a którzy ustalają fakty odprawiając progresywny taniec w rytm wszelkich odmian nieeuropejskich dźwięków, by następnie przedstawić je wszem i wobec w szwedzkich mediach. W Szwecji obowiązuje również bardzo szanowana w europejskiej tradycji naukowej zasada, iż jeśli fakty nie zgadzają się z obserwowalną rzeczywistością to znaczy, że wcale nie są to fakty, ale propaganda Nazistów przygotowywana w podziemnych bunkrach zlokalizowanych na Antarktydzie, odwrotnej stronie Księżyca i Syriuszu. Nie może zatem dziwić, że gdy Bernt Herlitz pracujący jako dentysta w Gotlandii odkrył w 2016 roku, że około 80% imigrantów podających się za dzieci jest w rzeczywistości w pełni rozwiniętymi osobami dorosłymi, został zwolniony i ukarany grzywną. Herlitz doszedł do swoich wniosków, gdy podczas przeprowadzania badań uzębienia imigrantów odkrywał, że u około 80% z nich rozwinięte są w pełni zęby mądrości. Zwolnienie Herlitza z pracy zostało uzasadnione rzekomym złamaniem przez niego zasady poufności. Czyżby Herltiz opublikował swoje odkrycie w Internecie albo pobiegł z wynikami do mediów? Gdzieżby. Hertliz jak każdy dobry obywatel Szwecji przedstawił te informacje urzędnikowi imigracyjnemu, który na dodatek wskazał, by Herlitz przedstawił raport zawierający wszystkie szczegóły dokonanego przez niego odkrycia. Wówczas poinformowany o działaniach Herlitza pracodawca zwolnił go z pracy oskarżając o złamanie zasady "poufności". Zapewne w Szwecji obowiązuje jakieś prawo wskazujące, że nie możesz poinformować odpowiednich urzędników, że twój pracodawca, który jest restauratorem, oprócz kupowania ziemniaków pozyskuje również AK47 z Kaukazu. Wprawdzie zupełnie nie rozumiem w jakim celu takie prawo powinno obowiązywać w jakimkolwiek państwie, ale to wynika zapewne jedynie z tego, że jeszcze nie pojąłem wartości "praworządności".

Herlitz, który zapewne, także nie rozumie wartości "praworządności" pozwał swojego pracodawcę, czyli Region Gotlandii. Wprawdzie wygrał sprawę w sądzie, ale jego pracodawca odwołał się do "nadzwyczajnej kasty" szwedzkiej, czyli Najwyższego Sądu w Sztokholmie. W ten sposób sprawa trafiła nie do jakiegoś średnio orientującego się w wartości "praworządności" sędziego, ale bezpośrednio do doskonale rozumiejącej wartość "praworządności" "nadzwyczajnej kasty". Nie może zatem nikogo dziwić, że Herlitz nie tylko przegrał sprawę, ale został również ukarany grzywną o wartości 50 tys. dolarów. Jednocześnie Region Gotlandii był tak uradowany zwycięstwem nad faktami i prawem ludzi posługujących się zdrowym rozsądkiem, że przedstawił wygraną z Herlitzem, jako "zmiażdżenie go". Setki tysiąęcy socjalistów, socjal-demokratów, marksistów, komunistów, związkowców, feministek rozpoczęło protesty w Gotlandii przeciw takiemu potraktowaniu praw pracowniczych ... mhhh ... znaczy się nic takiego nie nastąpiło, bo "zalatani" byli, sojowe mleko się chłodziło a kawa czekała.

Niestety wskazanie Herltizowi na czym polega jego problem przez urzędników i "nadzwyczajną kastę" ze Sztokholmu niczego go nie nauczyło. Herlitz stwierdził, że podtrzymuje decyzję o ujawnieniu faktów, które ustalił urzędnikowi imigracyjnemu. Wskazał jednocześnie, że jego decyzja wynikała z tego, że wielu imigrantów przekraczając granicę kłamie o swoim wieku i udaje nieletnich, co przekłada się na możliwość korzystania z większych świadczeń socjalnych, a także na mniejsze kary w przypadku popełnienia przestępstw i zbrodni. Tak nieprzejednane stanowisko wskazuje, że problemy z jakimi spotkał się Herlitz mogą nie być jego ostatnimi. Nie rozumie on kompletnie kultury, która funkcjonuje w Szwecji, co zapewne wynika z tego, że nie słuchał dokładnie tęczowowłosych Zulu Gulów, ani roznegliżowanych feministek, więc może mu się wydawać, że w Szwecji istnieje jakaś szwedzka kultura. Jest to błąd najwyższego poziomu. Herlitzowi z jakiegoś powodu wydaje się, że gdy odkryje się fakty, a szczególnie niepokojące fakty, wynikające z obserwowalnej rzeczywistości to należy je komuś zaprezentować. Nie rozumie zatem, że jeśli odkryje się takie fakty, które nie są zgodne z "tęczowym" łysenkizmem, wówczas nie należy się nimi dzielić z nikim. Takie fakty należy zachować dla siebie i nie należy się nimi z nikim, i pod żadnym pozorem dzielić, gdyż w przeciwnym razie wszelkie instytucje Tetragrammatonu mogą się poważnie zdenerwować, a to może prowadzić do "społecznej śmierci". Herlitz nie rozumie, że szwedzki Tetragrammaton doskonale zdaje sobie sprawę z tego czego dowiedział się Herlitz. Wszak badania odcisków palców 50 rzekomo marokańskich sierot wykazały, że 48 z nich było dorosłymi osobami, które posługiwały się podrobionymi dokumentami. Ustalono to na podstawie uzyskanych od marokańskich władz odcisków palców w ramach współpracy ze szwedzką służbą graniczną. Jednak szwedzki Tetragrammaton ma swoje powody, dla których takie fakty nie są faktami. Być może roznegliżowane feministki uznają, że jeśli ktoś identyfikuje się jako dziecka to nie można podważać jego samoidentyfikacji, gdyż byłaby to dyskryminacja. Być może Zulu Gula udowodnił, w swojej postmodernistycznej pracy z wykorzystaniem teorii krytycznej, że jeśli ktoś samoidentyfikuje się jako dziecko to zapewni większy wkład do funkcjonującej w Szwecji kultury poprzez zmniejszenie statystycznie prezentowanej średniej życia obywateli Szwecji, a co przełoży się na bardziej optymistyczne spoglądanie w przyszłość. Wszak rzeczywistość to jedynie konstrukt społeczny, a nikt nie zna metod dekonstrukcji stosowanych przez Tetragrammaton, a już szczególnie ktoś komu się wydaje, że istnieje jakaś szwedzka kultura, i wcale nie musi, bo nie na tym polega "praworządna" demokracja liberalna.

Na podstawie:
https://voiceofeurope.com/2018/07/swedish-dentist-fired-for-revealing-that-80-of-child-migrants-are-actually-adults/
https://rightedition.com/2017/05/29/sweden-48-50-child-migrants-morocco-found-adults/

"Pokojowe multi-kulturalne społeczeństwa nie istnieją" - stwierdził na prywatnym spotkaniu szef holenderskiego MSZ Stef Blok

2018-07-19T10:26:00.000+02:00

Istnieją na tym świecie dwie niewątpliwie pewne rzeczy. Mężowie mówią prawdę po pijaku, a politycy na prywatnych, zamkniętych spotkaniach. Nie inaczej stało się z Stef Blok, czyli Ministrem Spraw Zagranicznych Holandii.
Podczas prywatnego, zamkniętego spotkania z około 80 osobami pracującymi dla holenderskich, międzynarodowych organizacji Stef Blok wypowiadał się do widowni za pośrednictwem zdalnego połączenia video. Wypowiedź Blok została jednak nagrana i wyciekła do mediów. Nagranie opublikował program Zembla, który specjalizuje się w kontrowersyjnych tematach, czy reportażach śledczych.
Na nagraniu Blok mówi między innymi, że: "Pokojowe, multi-kulturalne społeczeństwa nie istnieją, a UE nie będzie w stanie wymusić "równościowej" dystrybucji imigrantów na Wschodniej Europie, gdzie "kolorowi ludzie" są bici na kwaśne jabłko". Wprawdzie nie udało mi się zauważyć, by takie zdarzenia miały miejsce w Polsce, a przynajmniej, by występowały masowo, a nie były li tylko incydentami, ale jak rozumiem właśnie takie zdanie o rzeczywistości w Polsce ma Blok. Skoro Blok jest Ministrem Spraw Zagranicznych Holandii i ma takie zdanie o Polsce to można się spodziewać, że nie tylko bardzo wielu Holendrów ma takie samo zdanie o Polsce, ale również parlamentarzystów, a może nawet członków rządu. Jest to tym bardziej możliwe, że Blok wcale nie należy do partii Geerta Wildersa, ale do Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD), która uczestniczy w rządzeniu Holandią nieprzerwanie od 2010 roku. Jednocześnie VVD należy do europejskiej frakcji Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy ze znanym miłośnikiem Polaków Guy Verhofstadt. Zatem VVD są bardziej progresywnie-liberalni, niż PO i na scenie politycznej klasyfikują się jako holenderska wersja polskiej NowoŚmiesznej.
Wydawać by się mogło, że taka wypowiedź to niekorzystna sprawa. Jednak trzeba brać pod uwagę, że skoro wysoko usytuowani w społeczeństwie holenderskim mogą mieć takie zdanie o Polsce, to mogą mieć przekonanie, że jeśli zaczną wysyłać do Polski tysiącami muzułmanów to nie dość, że Polacy zbiją tych muzułmanów na kwaśne jabłko, to na dodatek w barbarzyńskim gniewie zorganizują krucjatę do Szwecji i urządzą połączenie Wiednia i Kirholma w Malmo. Zatem łatwo sobie wyobrazić, że Blok jeśli tylko będzie słyszał od szefa MSZ Niemiec, że należy zmusić Polaków do przyjmowania tysięcy muzułmanów, czy innych mieszkańców Afryki, to będzie wpadał w panikę krzycząc, że Polacy biją takich ludzi na kwaśne jabłko i ze względu na prawa człowieka nie można ich do Polski wysyłać. Z punktu widzenia taktycznego utwierdzenie nawet całej Europy, a nie tylko Holendrów, że chociaż w rzeczywistości wcale nie bijemy żadnych "kolorowych ludzi", to jesteśmy takimi barbarzyńcami z dziada, pradziada słowiańskiego, że nie wiadomo kiedy możemy zbić przybyszów na kwaśne jabłko, może zapewnić Polsce spokój, nie na lata, ale na dekady, z pomysłami globalistów na masowe wysyłanie do Polski imigrantów.
Blok powiedział również: "Zapytałem o to w moim ministerstwie, i zadam to pytanie również tutaj. Dajcie mi przykład multi-etnicznego albo multi-kulturalnego społeczeństwa, w którym oryginalna populacja nadal żyje, i gdzie jest pokojowa kohabitacja. Nie znam takiego". Blok dodał również, że być może przyjemnie jest pójść w niedzielę do tureckiej piekarni, jeśli żyje się w zamożnej części miasta, ale liczba negatywnych efektów szybko staje się namacalna, jeśli żyje się w dzielnicy pełnej migrantów. Trudno uwierzyć, że taki poziom przytomności umysłu występuje u polityka, który nie dość, że jest typowym technokratą, czyli parlamentarzystą od 1998 i tak zwanym ministrem od wszystkiego, to na dodatek członka partii należącej do frakcji Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. Jednak trzeba pogratulować Blokowi wiedzy, bo rzeczywiście nie są w historii ludzkości znane przypadki, gdzie wiele grup etnicznych zamieszkiwało w kohabitacji na wspólnym obszarze, a z których jedna nie zdominowała kulturowo, i gdy było to konieczne siłowo, innych doprowadzając do co najmniej integracji zgodnie z normami dominującej kultury. Jedną z pierwszych, znanych prób stworzenia multi-etnicznego kraju, a na pewno pierwszą na taką skalę, było imperium neo-asyryjskie, które próbowało zarówno integracji kulturowej z wykorzystaniem języka aramejskiego, jak też korzystając z masowych przesiedleń ludności. Jednak integracja w ramach norm kultury asyryjskiej nie powiodła się, a imperium upadło pod wpływem rebelii, zamieszek oraz powstań wszczynanych przez wszystkie grupy etniczne począwszy od Babilończyków, a kończąc na Persach, gdy tylko w imperium neo-asyryjskim zaczęły pojawiać się polityczne i ekonomiczne kryzysy.
Blok stwierdził w kontekście masowej imigracji: "Bardzo szybko osiągasz granice tego, co społeczeństwo może przyjąć". Przykładem udanego wielokulturowego społeczeństwa żyjącego w pokoju chciał błysnąć jeden z uczestników spotkania wskazując na Surinam, jednak Blok odrzucił podany przykład nazywając dawną holenderską kolonię "upadłym państwem". Dobrze, że Blok nie użył, jak Trump słowa - shithole - "zasrana dziura", bo Guy Verhofstadt nazwałby go faszystą. Blok dodał, że jednym z powodów dlaczego Surinam jest "upadłym państwem" jest to, że występują tam podziały etniczne. Kolejnym przykładem, który padł z publiczności, w kontekście pokojowego społeczeństwa wieloetnicznego, był Singapur. Blok przyznał, że ludzie z wielu grup etnicznych żyją tam pokojowo, ale dodał że jest to spowodowane przede wszystkim tym, że Singapur to bardzo małe państwo. Dodatkowo szef MSZ Holandii wskazał na bardzo ostrożną politykę migracyjną stosowaną w tym kraju. "Singapur jest małym krajem, niezwykle selektywnym w swojej migracji. Niezwykle selektywnym. Jest bardzo trudno się tam dostać. Oni nie wpuszczają żadnych, biednych imigrantów. No, może do utrzymania czystości".
Jak można się było spodziewać ujawnione wystąpienie w Zembla spotkało się z agresywnymi reakcjami ze strony lewicowych polityków holenderskich. Blok dla programu Zembla starał się siebie tłumaczyć: "Moim celem było stymulowanie otwartej wymiany poglądów i wysłuchanie doświadczeń uczestników. Mój wkład w sesję pytań i odpowiedzi na spotkaniu częściowo miał na celu wywołanie reakcji widowni. Podczas zamkniętego spotkania wykorzystałem ilustracje, które mogłyby spotkać się ze złym odbiorem w debacie publicznej". Tak, jak mąż mówi coś zupełnie innego, gdy już wytrzeźwieje, tak samo Blok w tej wypowiedzi, która nie jest już prezentowana na zamkniętym, prywatnym spotkaniu nie jest tak otwarty w swoich opiniach. Jednak z prawdopodobieństwem zbieżnym do pewności rzeczywiste poglądy Blok prezentował podczas zamkniętego spotkania, które uznawał za prywatne. Natomiast poprawność polityczna nie pozwala na prezentowanie takich samych poglądów publicznie, choćby były one w stu-procentach prawdziwe. W ten sposób prawdziwa debata publiczna nie może wystąpić, gdyż istnieją tematy tabu, choćby dotyczyły najważniejszych kwestii społecznych. Nie dość, że występują tematy tabu to na dodatek występują "fakty tabu", których nie można publicznie poruszać. Zgodnie ze słowami Bloka, że jego wypowiedzi byłyby niewłaściwe w debacie publicznej. Zresztą trudno ocenić jak długo Blok utrzyma się nie tylko na stanowisku szefa MSZ, ale również w polityce. Lewicowo-liberalne, progresywne media w Holandii na pewno łatwo mu nie odpuszczą, zwłaszcza biorąc pod uwagę w jaką panikę potrafią wpadać, gdy ktoś wypowie choć zdanie prawdy niezgodne z ich ideologią oraz postrzeganiem rzeczywistości w "tęczowych" okularach, a Blok zdecydowanie wypowiedział więcej niż jedno zdanie prawdy. Jednocześnie istnieje duża szansa, że również Guy Verhofstadt czy inni z Porozumienia Liberałów Europejskich włączą się do ataku, bo to w środowiskach progresywnych zapewnia doskonałą okazją do nabijania sobie punktów wśród radykalnych aktywistów progresywnych. Wówczas nawet koledzy z VVD włącznie z samym Rutte mogą nie uratować kumpla.
Na podstawie: https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/minister-stef-blok-suriname-is-a-failed-state-due-to-ethnic-division

W Unii Europejskiej są równi i równiejsi, a Polska robi za frajerów

2018-07-19T03:12:00.000+02:00

Tylko wśród "pozytywnych idiotów" oraz sowicie wynagradzanych dziennikarzy i aktywistów funkcjonuje w Polsce jeszcze mit "równościowej" Unii Europejskiej. Problem polega na tym, że grupa "pozytywnych idiotów", która jest całkowicie oporna na fakty jest nie tylko zaskakująco, ale również niebezpiecznie liczna.
O ile można zrozumieć tych, którzy za opowiadanie bajek o "równościowej" UE dostają pieniądze, o tyle ludzi, którzy z własnej i nieprzymuszonej woli wierzą w te brednie, zrozumieć trudno. Mit "równościowej" UE jest również ochoczo podtrzymywany przez polityków, którzy marzą o apanażach w zachodnich instytucjach, korporacjach zatrudniających byłych polityków dla celów lobbystycznych, na miarę greckich polityków. Tych greckich polityków, którzy przez wiele lat topili grecką gospodarkę przy oklaskach europejskich biurokratów i międzynarodowych instytucji w rękach zachodniej elity. Oczywiście wersja upadku greckiej gospodarki przygotowana i rozpowszechniana na potrzeby oligarchicznej elity polityczno-biznesowej UE obarcza winą za upadek greckiej gospodarki zwykłych Greków. Wszystko zgodnie z zasadą: "Murzyn zrobił swoje, Murzyn może odejść". Europejscy oligarchowie oraz ich greccy pomagierzy do żadnej winy się nie przyznają. Eurostat wcale nie odpisał greckim ekonomistom, którzy już w 2005 roku wysłali list z dowodami fałszowania ekonomicznych statystyk Grecji przez greckie władze, że są tępi, nie rozumieją ekonomii i statystyki, a wszystkie dane spływające z Grecji są w należytym porządku. Tysiące urzędników w Brukseli, Eurostacie, specjalistów w bankach centralnych nie miało zielonego pojęcia, co rzeczywiście dzieje się w greckiej gospodarce. Francja i Niemcy wcale nie złamały własnych ustaleń w postaci reguł z Maastricht przy budowaniu strefy euro wpuszczając do niej nie tylko Grecję, ale również Włochy. Nie wpuściły do strefy euro Włochów tylko, żeby zlikwidować konkurencję walutową ze strony włoskiego biznesu wobec biznesu niemieckiego, zwłaszcza na rynku motoryzacyjnym. Nie wpuściły Grecji do strefy euro tylko w celu nagrodzenia greckiej elity polityczno-biznesowej za pokorne wykonywanie rozkazów. Wcale tego nie zrobili. Winne są tylko greckie nieroby. Zresztą większość mainstreamowych, a co za tym idzie progresywnych mediów europejskich, jak też europejskich polityków nie miała najmniejszego problemu nazywać zwykłych Greków nierobami, by w tym samym czasie nazywać niewyedukowanych, nieznających europejskich języków imigrantów, którzy nielegalnie, masowo dostają się do Europy, nadzieją europejskiej gospodarki. Standardowa hipokryzja. Wyedukowani, znający języki europejskie młodzi Grecy, którzy cierpią z powodu zapewnionego im horrendalnego bezrobocia, są nierobami, ale niewykształceni i nie znający języków europejskich nielegalni imigranci, którzy w większości żyją z pomocy społecznej, są robotni, jak pszczółki w ulu. Cóż, najważniejsze że jak dostaną obywatelstwo to będą głosowali na tych, co im dają "socjal" i wychwalają, jacy to oni są pracowici.

Dialektyka potrafi udowodnić wszystko, ale fakty są takie, że w UE są równi i równiejsi, a liczą się niemal wyłącznie interesy Niemców i Francuzów, którzy nie bez kozery stworzyli strefę euro. Nie stworzyli jej, by na tym tracić, ale by być jej głównymi beneficjentami. Urzędnicy i technokraci w Brukseli tworzą przepisy prawne, które mają na celu zapewnić korzyści niemieckim lub francuskim lobbystom, jak największe profity. Interesy polskich przedsiębiorstw nie mają najmniejszego znaczenia. Zresztą dokładnie tak samo jak interesy przedsiębiorstw wszystkich innych małych i nieistotnych krajów. Przykłady podwójnych standardów można mnożyć. Warto się jednak skupić na jednym przykładzie, który dobitnie ukazuje, że równiejsi mogą zrobić dosłownie wszystko bez żadnych konsekwencji. Od 2015 roku Europejski Bank Centralny realizuje działania w ramach tzw. polityki luzowania ilościowego. Jest to koncepcja FED, która została wymyślona w celu ratowania - w oficjalnym przekazie - amerykańskiej gospodarki, a w rzeczywistości w celu ratowania amerykańskich banków. EBC z radością przyjął możliwość stosowania takiej polityki i w samym 2017 roku wprowadził do systemu 780 miliardów euro, za które skupowane są obligacje skarbowe krajów, które należą do strefy euro. Problem polega na tym, że niemiecki Trybunał Konstytucyjny w wyroku z sierpnia zeszłego roku stwierdził, że taka polityka EBC narusza zakaz monetarnego finansowania budżetu. W wyroku Trybunału z siedzibą w Karlsruhe można między innymi przeczytać: "decyzje, na których opiera się program skupu obligacji, naruszają zakaz monetarnego finansowania budżetu i wykraczają poza mandat EBC do prowadzenia polityki walutowej, a tym samym ingerują w kompetencje krajów członkowskich”. Niemiecki Trybunał skierował sprawę do Trybunału Sprawiedliwości UE w tzw. trybie przyśpieszonym. Zresztą trudno powiedzieć dlaczego ów tryb nazywa się przyśpieszonym, gdyż Trybunał Sprawiedliwości UE właśnie ogłosił, że niewiążąca decyzja w tej sprawie zostanie ogłoszona 5 października 2018, a ostateczne orzeczenie zostanie przedstawione dopiero kilka miesięcy później. Jeśli to jest przyśpieszony tryb postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości UE to strach się zastanawiać, jak długo trwają sprawy w trybie nieprzyśpieszonym. Wiele wskazuje na to, że Trybunał Sprawiedliwości UE czerpie "najlepsze" wzorce działania wprost z polskiego sądownictwa włącznie z polskim TK i SN. Istnieje też druga możliwość, że TS UE nie chce robić problemów EBC, który pomimo decyzji niemieckiego TK stwierdzającej, że luzowanie ilościowe jest nielegalną pomocą publiczną, w najlepsze realizuje swoją politykę luzowania ilościowego. W 2018 roku planowane jest wprowadzenie do systemu monetarnego nawet ponad 300 miliardów euro. Jeśli chodzi o beneficjentów takiej polityki to nie może dziwić, że należą do nich Niemcy, Francja, Włochy. W przypadku samych Niemiec w ramach polityki luzowania ilościowego wykupiony został dług warty około 500 miliardów euro. Z działaniami EBC żadnego problemu nie ma również stojąca na straży "praworządności" Komisja Europejska na czele z Fransem "Zieloną Strzałą praworządności" Timmermansem. Jednocześnie decyzja TS UE bez względu jaka ona będzie zapewne nie będzie miała żadnego znaczenia. Z nowym szefem FED-u, który został nominowany przez Trumpa, amerykańska instytucja wycofała się z realizowania luzowania ilościowego. Brak realizowania takich działań przez Amerykanów sprawia, że EBC zapewne również w niedługim czasie zakończy realizację luzowania ilościowego. W tym roku EBC zmniejszył miesięczną ilość wprowadzanych do systemu pieniędzy z 80-60 miliardów miesięcznie do jedynie 30 miliardów. Spodziewać się można, że gdy w 2019 roku wreszcie pojawi się wyrok TS UE to luzowanie ilościowe będzie już przez EBC zakończone. Jednak wcale nie będzie można być zaskoczonym, gdy okaże się, że TS UE stwierdzi, że niemiecki TK nie miał racji. Taka decyzja została podjęta wobec innej metody skupowania długów krajów euro OMT Program, która polegała na skupowaniu obligacji przez banki centralne krajów euro z rynków wtórnych, a za pieniądze dostarczane przez EBC.

Unia Europejska a zwłaszcza strefa euro to kluby szachowe, w których gdy jakikolwiek szachista, który nie był założycielem klubu zaczyna wygrywać nagle okazuje się, że większość jego ruchów była nielegalna, bo rzekomo wszyscy mieli grać w warcaby, a klub rzekomo od samego początku był klubem warcabistów. Jeśli jednak naiwniak uzna, że faktycznie to jemu się coś pomyliło i poświęci masę czasu, by nauczyć się po mistrzowsku grać w warcaby to okazuje się, że od samego początku w rzeczywistości należał do klubu Go i wszystkie jego posunięcia muszą być podporządkowane zasadom gry w Go. Strefa euro, a przede wszystkim waluta euro, mają za zadanie zapewniać możliwość uzyskania, niemożliwej do uzyskania przy posiadaniu własnej waluty, przewagi konkurencyjnej Niemcom i przynosić profity w polityce monetarnej dla patologicznej gospodarki francuskiej. Jak wskazują dane zarówno Eurostatu, jak też niemieckiego urzędu statystycznego Destatisu nadwyżka handlowa strefy euro wynosząca 18,9 miliarda euro w pełni trafiła do niemieckiej gospodarki. Euro zapewnia Niemcom możliwość uzyskania wyjątkowej pozycji konkurencyjnej na świecie, jak też ograniczenie zagrożenia ze strony walut, które mogłyby posiadać gospodarki krajów euro. Za takie profity Niemcy, jak ogłosiła niedawno Merkel, będą gotowe jeszcze bardziej wesprzeć patologiczną gospodarkę francuską w odpowiedzi na żale wylewane przez Macrona. Zresztą nie może to dziwić, bo Francuzi dostają nieustannie prezenty w kontekście zapewniania możliwości trwania ich patologicznej gospodarki bez poważniejszych zmian, włącznie z przymykaniem oczu przez unijnych biurokratów na udzielanie niezgodnej z prawem pomocy publicznej francuskim spółkom, a czego dobitnym przykładem było ratowanie francuskich stoczni. Albowiem są równi i równiejsi, gdzie równiejsi mogą ratować swoje stocznie poprzez dotowanie ich publicznymi pieniędzmi, a jedynie równi frajerzy nie mogą, co zostało wyraźnie zakomunikowane Polsce, która również próbowała z wykorzystaniem pomocy publicznej ratować polskie stocznie. W tym kontekście wejście do strefy euro zarządzanej przez franko-germańskich namiestników w EBC pozbawiłoby Polskę własnej waluty, co byłoby katastrofalne w sytuacji pojawienia się silnego kryzysu finansowego, gdzie nie dość, że Polska nie byłaby w stanie ratować gospodarki z wykorzystaniem własnej waluty - jak to uczyniły w kryzysie 2008 między innymi Czesi czy Brytyjczycy - ale musiałaby również wspierać ratowanie najbardziej zadłużonych gospodarek krajów strefy euro. Dodatkowo Polska straciłaby narzędzie, które poprzez dewaluację waluty pozwala ratować konkurencyjność gospodarki, jeśli ta znajdzie się w sytuacji, w której znalazła się choćby Szwajcaria. Popieraniem wejścia do strefy euro zajmują się jedynie opłaceni aktywiści, pracownicy korporacji, które skorzystałyby na obsłudze działalności w euro, politycy, którzy marzą o unijnej, a nawet międzynarodowej karierze. Nikt kto się nie zamienił z rozgwiazdą na mózgi, a znający zarówno patologie funkcjonowania strefy euro, jak też UE, nie jest w stanie głosić, że wprowadzenie euro w Polsce i wejście do strefy euro byłoby w stanie przynieść Polsce jakiekolwiek, długoterminowe korzyści.

Wszyscy ci, którzy twierdzą, że UE przynosi Polsce korzyści, bo istnieje jakiś budżet UE, z którego Polska dostaje kilkadziesiąt miliardów euro są albo opłaconymi klakierami, albo kompletnymi idiotami. Równie dobrze można by twierdzić, że mąż multimilioner, który oprócz zapewnienia wiktu i opierunku za realizowanie wszystkich obowiązków rodzicielskich i domowych, daje swojej żonie karnet do klubu fitness za sto złotych, to nadzwyczaj hojny człowiek o złotym sercu, a żona powinna być mu dozgonnie wdzięczna, bo przecież nawet tego mógłby jej nie dawać. Problem polega jednak na tym, że gdyby nie patologiczny mąż to owa żona mając trzy dyplomy zarobiłaby na co najmniej kilkadziesiąt karnetów do klubu fitness i nie mając żadnych obowiązków wobec męża. W UE doskonale zdawali sobie sprawę z tego, że żona prędzej, czy później zorientuje się, że coś jest nie tak już w czasie planowania przygotowywań tzw. konstytucji europejskiej. Jedyną opcją, by żona się nie zorientowała, że w rzeczywistości jest robiona w konia, to regularne realizowanie "prania mózgu". Dokładnie taką samą koncepcję wykorzystuje UE w ramach funkcjonującego równoważnie do projektu polityczno-ekonomicznego projektu ideologicznego. Problem polega na tym, że z iluzji stworzonej przez "pranie mózgu" też zaczynają się, co poniektórzy budzić. Zatem mężowi nie pozostaje nic innego, by mu żona nie uciekła, jak rozpocząć akcję tłuczenia żony po głowie za każdym razem, gdy nie przestrzega wyznaczonych zasad, włącznie z tymi zasadami, które są zmianą zasad z przedwczoraj i obowiązują od wczoraj. Jeśli komukolwiek wydaje się, że sytuacja krajów z poza franko-germańskiego rdzenia zmieni się w UE kiedykolwiek to jest naiwny. Owszem mąż przyniesie żonie prezent, jak za bardzo pobije, albo gdy sumiennie przestrzegała zasad, ale każde następne odstępstwo będzie karane z użyciem nowych metod siłowych. Dialektyka, stworzona na potrzeby ideologii mającej zapewnić zarówno utrzymanie korzyści dla franko-germańskich krajów, jak też wykorzystywana przez europejskich biurokratów i technokratów dla zachowania swoich profitów, jest w stanie udowodnić wszystko. Problemem może stać się wszystko, jeśli tylko niepokorny kraj ma być ukarany. Jeśli problemem nie jest katar to będzie koklusz, jeśli nie będą prawa człowieka to będą prawa piesków i kotków. Albowiem gra polega na tym, że nie ma w niej żadnych zasad. W takiej sytuacji kraje dbające o swoje interesy muszą odpowiedzieć na taką sytuację poprzez stanowcze powiedzenie nie. Tak jak Chińczycy, którzy powiedzieli Trudeau, że wprawdzie umowy o wolnym handlu to oni mogą negocjować, ale toczenie jakichkolwiek rozmów, o połączeniu takich umów z wprowadzaniem progresywnych zasad w krajach sygnatariuszach umowy, nie wchodzi w rachubę. Nie wchodzi w rachubę, bo jest sprzeczne z chińskimi interesami. Oczywiście nie ma niczego złego w tworzeniu wspólnych rynków wymiany usług, towarów, które oparte są na jednolitych zasadach. Jednak takie umowy muszą opierać się na negocjacjach pomiędzy równorzędnymi partnerami, a także na zasadach, które są niezmienne do czasu, gdy wszyscy uczestniczy porozumienia nie ustalą zmiany obowiązujących zasad. Natomiast w UE nie ma równorzędnych partnerów, co na dodatek jest założeniem a priori największych beneficjentów UE z północno-zachodniej Europy. Komisja UE jest zarządzana przez przedstawicieli franko-germańskich interesów. Nie mający większych prerogatyw Parlament Europejski jest i tak zdominowany przez przedstawicieli tych krajów oraz krajów zdominowanych ekonomicznie przez franko-germańskie interesy, jak Hiszpania czy Grecja. W ten sposób KE i PE mogą wprowadzać niemal dowolnie zmiany w zasadach funkcjonowania wspólnego rynku zgodnie z interesami franko-germańskimi, ale udając że w rzeczywistości zmiany nie pochodzą od Niemców czy Francuzów. Jednocześnie, gdy działający zgodnie z interesami franko-germańskimi łamią zasady to KE czy PE mogą na to przymykać oko. W ten sposób nielegalne dotacje publicznych środków do spółek państwowych czy prywatnych stają się nagle legalne. Setki miliardów środków z banków centralnych przeznaczane na skupowanie obligacji własnych krajów niezgodnie nie tylko z konstytucjami poszczególnych krajów, ale także przepisami prawnymi banków centralnych zgodnie z rekomendacjami samego MFW czy BŚ, nagle okazują się środkami finansowymi jak najbardziej prawidłowo rozdysponowanymi i zgodnie z zasadami "praworządności" UE. Albowiem jak śpiewał Kazik w "Komandorze Tarkinie": "na wysokich stanowiskach zasady są nie te, możesz rozpierdolić nawet całą planetę i nikt ci złego słowa nie powie nawet przed obliczem Senatu".

Trwanie Polski w UE jest zagrożeniem interesów gospodarczych, długoterminowych interesów społeczeństwa, a nawet interesów narodowych, aż do poziomu zagrożenia niepodległości. Polska powinna żądać natychmiastowego podjęcia rozmów o likwidacji instytucji unijnych i zastąpienia UE umową o wolnym handlu, która opiera się na jednoznacznych i niepodważalnych, bez nowych negocjacji, zasadach. Jeśli takimi rozmowami nie będzie zainteresowania wówczas nie pozostaje nic innego, jak opuszczenie UE. Niestety, ale "salonowcy" z POPIS nie są w stanie podjąć takich decyzji, gdyż resztki z pańskiego stołu Zachodu dają zbyt wiele możliwości. Dają szanse robienia karier, budowania majątków, a przede wszystkim zachowania władzy w Polsce, gdyż można za dodatkowe drobniaki z UE organizować igrzyska i zapewnić chleb. Wprawdzie chleb czerstwy, a igrzyska na wiejskim stadionie, ale gdy zwiększa to szanse na zachowanie władzy to lepszy rydz, niż nic. Jednak w długim okresie czasu jest to zabójcza strategia. Albowiem nie da się konkurować z krajami, które nie przestrzegają zasad, które samemu trzeba przestrzegać. Tym bardziej taka konkurencja nie jest możliwa, gdy mowa jest o co najmniej setkach miliardów euro wprowadzanych niezgodnie z zasadami w gospodarki franko-germańskich krajów. Biorąc pod uwagę, że Polska zawaliła pozyskanie Chińczyków, jako kluczowych inwestorów w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej, a także biorąc pod uwagę, że USA nie są w stanie zapewnić Polsce miliardów dolarów w ramach długoterminowych inwestycji, gdyż Polski rynek jest dla nich za mało interesujący, to trzeba zdawać sobie sprawę, że Polska nie jest w stanie gospodarczo rywalizować z krajami franko-germańskimi, tym bardziej gdy owe kraje stosują nieuczciwe zasady konkurencji. Polska nie może w ten sposób liczyć na zmianę pozycji, w której się znajduje, czyli na pięcie się w górę na liście najbogatszych krajów zarówno pod kątem bogactwa mieszkańców, jak też globalnego PKB. Jednocześnie Polska musi się liczyć ze stałymi różnicami w nie tylko dochodach mieszkańców w stosunku do krajów franko-germańskich, ale również w perspektywach zapewnianych biznesowi i to w wymiarze wielu dekad do przodu. Gdy weźmie się pod uwagę miejsce Polski na mapie Europy to jest to perspektywa katastrofalna. Nie bez kozery Brytyjczycy zdecydowali się na Brexit. Było to zwycięstwo tych elit brytyjskich, których interesy związane są z Brytanią, a nie globalnymi rynkami, a twarze kampanii za wyjściem z UE w postaci Farage'a czy Johnsona jedynie to potwierdzają. Jednak sama wygrana w referendum wynikała jedynie z pojawienia się nadzwyczaj sprzyjających okoliczności. Dodatkowo sprawa Brexitu wcale nie została zamknięta, gdyż siły globalistyczne w brytyjskiej polityce nadal walczą z elitami z interesami stricte brytyjskimi. Sytuacja związana z funkcjonowaniem w UE Brytanii oraz Brexitem ukazuje, jak trudno jest wyrwać się z uścisku franko-germańskich interesów, gdy owe interesy są zbieżne również z interesami globalistycznych elit polityczno-biznesowych. Niewyobrażalnie potężne narzędzia w rękach owych elit począwszy od tysięcy opłaconych aktywistów, poprzez media a kończąc na zainteresowanym globalistycznymi perspektywami biznesie, pozwalają im stale stosować okno Overtona, które gwarantuje kreowanie potrzebnych im zmian w postrzeganiu przez społeczeństwa określonych kwestii, tak by te kwestie były postrzegane zgodnie z ich potrzebami. W ten między innymi sposób przy wykorzystaniu ideologii progresywnej stale realizowany jest proces multikulturyzacji, który pozwala kreować coraz bardziej rozbite społeczeństwa, składające się z setek grup o sprzecznych interesach, na czele z grupami etnicznymi ściąganymi w ramach masowej imigracji, które wykazują identarystyczne interesy wewnątrzgrupowe, które w wielu przypadkach są sprzeczne z interesem narodowym, a na politykach wymagają pogodzenia w ich działaniach tysięcy sprzecznych interesów grupowych.

Politico twierdzi, że cenzura jest dobra, a twórcy walczą o to, by być cenzurowanymi

2018-07-17T20:00:00.000+02:00

Wszystkim tym, którzy chcą wiedzieć, co myślą progresywne, "tęczowe", neo-marksistowskie, zachodnie elity UE polecam czytanie Politico. Dodatkowo czytanie artykułów na Politico to doskonały sposób na kreowanie własnych poglądów na świat.
Wystarczy mieć zupełnie odwrotne zdanie od dziennikarzy Politico, by być po "jasnej stronie mocy". Zatem czytanie Politico przynosi same plusy. Na dodatek Onet postanowił zrobić gest dla polskich czytelników i przedstawia przedruki, niektórych artykułów z Politico z tłumaczeniem na Polski. W ten sposób pojawił się artykuł pod znamiennym tytułem: "Giganci internetu nie ulegają żądaniom twórców w sprawie praw autorskich w sieci" - https://wiadomosci.onet.pl/swiat/giganci-internetu-nie-ulegaja-zadaniom-tworcow-w-sprawie-praw-autorskich-w-sieci/byg3e9e - który stara się wytłumaczyć "lemingom" i "hipsterom" dlaczego ich walka o Internet - w kontekście dyrektywy dotyczącej prawa autorskiego i jednolitego rynku cyfrowego - działający tak jak dotychczas działał to wspieranie korporacji, a nie walka o brak cenzury i wolność dzielenia się informacjami.
Artykuł zaczyna się od złowieszczej informacji o rzekomej wojnie, która odbywa się w Internecie:
"Wojna o prawa autorskie w sieci rozwija się. Po odrzuceniu przez Parlament Europejski propozycji zwiększenia praw twórców, europosłowie mają miesiąc na przepisanie tych skomplikowanych przepisów, które muszą być dostosowane do współczesnego środowiska cyfrowego.".
Wojna to poważne słowo, ale walka rzeczywiście się odbywa i to już dłuższego czasu, ale jest to zupełnie inna walka, niż opisana w artykule. W Internecie odbywa się walka, która obejmuje mainstreamowe media, które walczą o przetrwanie. Drugą stroną tego starcia są niezależne, alternatywne media oraz zwykli użytkownicy Internetu, którzy dzielą się treściami, wyszukują rzetelne informacje, jak też informacje, które są manipulacją, kłamstwem, propagandą i dzielą się nimi z innymi użytkownikami. W tak prowadzonej walce dziennikarze mainstreamowych mediów nie mają żadnych szans. Skrępowani wytycznymi ideologii "bańki dziennikarskiej/środowiskowej", do której należą, a także redakcji, w której pracują, nie mogą przedstawiać tego, jak naprawdę wygląda świat. Tak skonstruowane media mainstreamowe na Zachodzie to skutek zdarzeń z lat 90., czyli konsolidacji mediów, wypychania mniejszych graczy z rynku lub przejmowania takich podmiotów oraz ukierunkowywania się poszczególnych mediów na konkretnych odbiorców. Marketingowcy dzielili odbiorców na segmenty a następnie mainstreamowe media stopniowo zaczynały prezentować punkt widzenia jedynie wybranego segmentu. W ten sposób dla przykładu CNN i FOX prezentują obecnie dwa odmienne światy, które rzekomo są rzeczywistością na tej samej Ziemi. Oczywiście nie istnieje możliwość, by oba światy medialne istniały równocześnie jako światy realne. W tym względzie niezależne media czy zwykli użytkownicy Internetu nie są ograniczeni żadnymi instrukcjami. Jeśli prezentują poglądy to prezentują swoje poglądy. Taka autentyczność zawsze, prędzej czy później będzie przyciągała więcej odbiorców, niż przekaz zmanipulowany, obarczony stronniczością.

Media mainstreamowe rozpoczęły swoją walkę z Internetem działającym tak jak działał od samego początku, gdy zauważyły, że odbiera im odbiorców na masową skalę. Próby przejęcia internetowego ruchu nie powiodły się. Wówczas zachodnie media rozpoczęły najpierw wspieranie przepisów dotyczących "mowy nienawiści", co było pierwszym krokiem do kontrolowania treści. Media w tym względzie mogą kontrolować do pewnego stopnia jaka treść jest dopuszczalna, bo oceną owej treści zajmują się w ostateczności urzędnicy, a korporacje stojące za mediami mają dostęp do polityków, którzy owymi urzędnikami zarządzają i decydują o ich karierze. Jednak przepisy dotyczące "mowy nienawiści" nie zmieniły wiele w sytuacji mainstreamowych mediów, bo większość niezależnych twórców się do nich dostosowało, jak też powstały portale dedykowane wolności słowa. W związku z tym następnym krokiem było stworzenie koncepcji "fake news", które rzekomo rozsiewane są przez użytkowników Internetu. Oczywiście gdyby "fake news" wziąć na poważnie to wszystkie mainstreamowe media, które dla przykładu promowały informacje o rzekomych morderstwach noworodków w szpitalu w Kuwejcie realizowanych przez iracką armię w '91 XX wieku czy rzekomej broni masowego rażenia znajdującej się w Iraku przed drugą wojną iracką, byłyby dawno zamknięte. Jednak celem mainstreamowych mediów nie jest walka z żadnymi "fake news", których są oni pierwotnymi twórcami, ale kontrola nad tym jak działa Internet, w którym nie potrafią poradzić sobie biznesowo.
Wystarczy wyłapać niuanse w artykule Politico, by zrozumieć o co toczy się walka:
"Jeśli europejskie prawa autorskie zostaną uchwalone, to giganci z Doliny Krzemowej z dnia na dzień zostaną obarczeni mnóstwem nowych obowiązków w zakresie monitorowania niemal każdej treści zamieszczonej na ich platformach, pod kątem ewentualnego naruszenia praw autorskich.
Skutki przepisów mających zastosowanie w Europie rozprzestrzeniłyby się na cały świat, byłyby kosztowne i wzmocniłyby pozycję posiadaczy praw autorskich – od wydawców po firmy medialne – w globalnej walce z platformami internetowymi o kontrolę na dochodami na rynku cyfrowym. Firmy technologiczne odetchnęły po tej bitwie z ulgą. Ale to nie koniec".

Jak najbardziej chodzi o nie tylko monitorowanie "każdej treści zamieszczonej na ich platformach", ale kontrolowanie treści w sposób, który jest jednoznacznym przykładem cenzury prewencyjnej. Jednocześnie nie chodzi tutaj o jakiekolwiek prawa autorskie, bo rzeczywiści twórcy nigdy nie skorzystali realnie na żadnych przepisach prawnych, które rzekomo miały im zapewnić większe profity, a co łatwo sprawdzić poprzez zerknięcie na rzeczywiste skutki przepisów wprowadzanych dla przykładu na rynku muzycznym, na których dziwnym trafem zyskiwali jedynie "wielcy gracze", czyli wydawcy. Z praktycznego punktu widzenia w zmianach prawa dotyczących funkcjonowania Internetu chodzi li tylko o kontrolę Internetu, czyli zmianę jego funkcjonowania, gdyż obecna jego forma jest zagrożeniem dla działania w taki a nie inny sposób mainstreamowych mediów. Owe media, które nie cierpią na brak zysków, ale marzą o gigantycznych zyskach, a przynajmniej powrocie zysków z przed dwóch dekad, nie chcą się zmienić, ale chcą wymusić zmianę działania Internetu. Jednocześnie w paru kwestiach z artykułem Politico trudno się nie zgodzić, czyli jak najbardziej chodzi również o to, że skutki takich przepisów jak "dyrektywa dotycząca prawa autorskiego jednolitego rynku cyfrowego" nie obejmie jedynie Europy, ale ze względu na pozycję europejskich krajów w Internecie obejmie cały świat. Należy również zgodzić się ze stwierdzeniem, że taka dyrektywa nie tylko wzmocniłaby pozycję wydawców czy firm medialnych, ale zapewniłaby im pozycję "oligarchów" Internetu, którzy mogą z praktycznego punktu widzenia kontrolować niemal każdą treść jaka w Internecie się pojawia, czy też wymuszać brak pojawienia się niepożądanej treści. Natomiast setki milionów rzeczywistych twórców internetowych nie zyskałoby niczego, gdyż po pierwsze ich możliwości kontrolowania treści, które zostały przez nich stworzone - a co dotyczy wszystkiego począwszy od najprostszej grafiki po post na internetowym forum - i pojawiły się w jakimkolwiek miejscu w sieci byłyby żadne, a jednocześnie platformy internetowe miałyby w poważaniu ich obiekcje zanim owi twórcy nie poszliby do sądów, co znów z punktu widzenia finansowego dla większości twórców treści w Internecie jest niemożliwe do wykonania, a w odróżnieniu od gigantów działających jako wydawcy czy firmy medialne.

"takie posunięcie PE ... oznacza poważną porażkę konserwatywnego niemieckiego eurodeputowanego Axela Vossa, sprawozdawcy ustawy, jak również lobby branży wydawniczej i twórców treści oraz Komisji Europejskiej, która pierwsza wysunęła propozycję nowych przepisów".
Jedną z interesujących kwestii w aspekcie wszelkich przepisów prawnych, które mają nadmiernie "dobre intencje" jest to, że najczęściej sprawdza się w ich przypadku powiedzenie, że "dobrymi intencjami jest piekło wybrukowane". W tym względzie ponadstandardowa intensywność działań niemieckich przedstawicieli PE w sprawie dyrektywy wzbudza uzasadnione podejrzenia. W Niemczech w 2015 roku zostały wprowadzone przepisy prawne nazywane potocznie ustawą o cenzurze. To jak przepisy tej ustawy, które gdy była ona wprowadzana miały rzekomo służyć do zupełnie innych celów można sprawdzić w artykule: http://polskipepe.blogspot.com/2018/07/merkel-skutecznie-zamienia-rfn-w-nrd.html
Pierwotnie nie tylko Voss intensywnie lobbował na rzecz przyjęcia dyrektywy, ale również europosłowie CDU wręcz wymuszali głosowanie za dyrektywą na członkach frakcji chadeckiej w PE. To zmieniło się w ostatniej chwili, a ze względu na tysiące protestujących na ulicach w ramach protestów pod hasłem "Acta 2" oraz ze względu na tysiące listów sprzeciwu wysyłanych do parlamentarzystów PE: "Do zmiany stanowisk mógł przyczynić się trwający do ostatniej chwili lobbing. List wysłany tuż przed głosowaniem przez wielu wysokich rangą przedstawicieli niemieckiej Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU) mógł skłonić Europejską Partię Ludową do głosowania przeciwko dyrektywie dotyczącej praw autorskich." Nie może to dziwić, gdyż jednymi z najbardziej zainteresowanych taką a nie inną dyrektywą byli niemieccy wydawcy oraz media. Biorąc pod uwagę, jak działa cenzura na niemieckim rynku można się spodziewać, że dokładnie o tym samym marzą niemieccy wydawcy oraz media, ale na skalę całej Europy. Jednocześnie obawy wielu biurokratów UE związane z tym, jak użytkownicy Internetu wpłynęli na głosowanie w wyborach prezydenckich w USA czy w sprawie Brexitu w Brytanii wskazują, że z ochotą stworzyliby oni narzędzie, które pozwala na zablokowanie publikowania mem-ów czy dzielenia się treściami "niepoprawnymi politycznie". W wielu artykułach mediów mainstreamowych pojawiały się żale, że środowiska progresywne nie umieją wykorzystać kultury mem-ów i przegrywają wojnę kulturową w Internecie, co było szczególną obawą wielu mainstreamowych dziennikarzy niemieckich. Prace nad dyrektywą prowadzili pierwotnie między innymi: "Aby dobrze przygotować swój wniosek, Komisja utworzyła specjalny "klub praw autorskich", do którego weszli wysocy rangą członkowie Komisji Europejskiej z gabinetu Jean-Claude'a Junckera, wiceprzewodniczący KE Andrus Ansip i ówczesny komisarz ds. jednolitego rynku cyfrowego Günther Oettinger. Mieli z wyczuciem politycznym nakreślić propozycje.", czyli najważniejsze postacie niemieckiej frakcji w UE.
Voss po głosowaniu nad dyrektywą w PE powiedział: "– Jestem rozczarowany rezultatem, ale nie zawiodę się w przyszłości – powiedział Voss POLITICO już po głosowaniu. – Będziemy walczyć o wolność prasy i o prawa twórców i wykonawców." Problem polega na tym, że takie stwierdzenie jest czystą manipulacją, gdyż dyrektywa w odrzuconej formie nie miała na celu walkę o prawa twórców i wykonawców, ale o prawa li tylko wydawców oraz podważenie wolności prasy poprzez zamianę idei Internetu opartego na linkowaniu w Internet funkcjonujący jak jedna, wielka gazeta, telewizja należąca do medialnych korporacji, gdzie każda treść jest kontrolowana przez pracowników owych korporacji.
"Lobby twórców i sprawozdawca Voss solennie zapewnili, że będą ciężko pracować, aby odzyskać poparcie w Parlamencie Europejskim." Takie stwierdzenie wskazuje, że Voss zupełnie nie rozumie potrzeb setek milionów twórców, którzy chcą korzystać z możliwości, które zapewnia Internet w obecnej formie, co oczywiście nie obejmuje korporacji medialnych, korporacji wydawniczych. Nie rozumie tych twórców, bo z nimi nie rozmawia, albowiem nie mają oni ani pieniędzy, ani czasu, by prowadzić kosztowny lobbing w UE. Natomiast dla korporacji medialnych oraz korporacji wydawniczych, które u Vossa lobbują, sytuacja w której praktycznie każdy może być twórcą treści, a także może bez konieczności bezpośredniej współpracy z korporacjami medialnymi, wydawniczymi zarabiać na tworzonej treści, jest zagrożeniem, jak każda konkurencja. Jednocześnie tak rozbudowana konkurencja jest zagrożeniem szczególnym. W tym kontekście w Politico wspominają jedynie, że przeciwko dyrektywie wystąpiły znane osobistości, gdzie wymieniają jedynie "liberała - koniec historii Fukuyamy" Freya czy twórcę komiksów Gaimana. Jednak najważniejsze zostało pominięte. Najważniejsze w każdej demokracji. Przeciwko dyrektywie wystąpiło tysiące użytkowników Internetu oraz tysiące twórców począwszy od blogerów, poprzez największych YouTuberów, aż po właścicieli mniejszych stron internetowych, portali. Albowiem wszyscy przeciwnicy tej dyrektywy zdawali sobie sprawę, że ma ona na celu nie tylko cenzurę prewencyjną, ale również zmianę Internetu z formy jaką znamy, czyli miejsca - niedoskonałego, ale najbardziej rozwiniętego w historii ludzkości - do swobodnej wypowiedzi, a także miejsca opierającego się na dzieleniu się treścią, na miejsce pod kontrolą medialnych korporacji. Kontroli, którą korporacje medialne zachodniego świata uzyskały w latach 90. w kontekście działania prasy, telewizji, radia. Dyrektywa uderzając w możliwość linkowania treści atakowała jednocześnie to co jest i było podstawą idei Internetu od początków intensywnego rozwoju Internetu.

"Mimo ostatniej decyzji, wciąż nie jest jasne jakie faktycznie będzie ostateczne stanowisko Parlamentu Europejskiego. Europosłowie mają teraz miesiąc na złożenie poprawek do propozycji dyrektywy. Kolejne głosowanie odbędzie się prawdopodobnie we wrześniu."
Tutaj akurat Politico ma rację, że walka o Internet, pozwalający na swobodne dzielenie się treścią, informacjami, nie skończyła się. Oczywiście nadzieje użytkowników i twórców, którzy chcą zachowania dotychczasowej wolności w Internecie są zupełnie inne, niż te wydawcy, redakcji i dziennikarzy Politico. Nadzieje użytkowników i twórców to zachowanie Internetu w jak największym stopniu takim, jakim on jest, co pozwala zachować niebywale istotny wynalazek cywilizacyjny, który na nieznaną dotychczas w historii ludzkości skalę pozwolił ludziom uzyskać dostęp do różnorodnych informacji, wiedzy, a które prezentowane są przede wszystkim przez nieskrępowanych ideologiczną stronniczością Internautów z całego świata.
Takiemu Internetowi przeciwni są również biurokraci UE, co nie może dziwić. Jak wskazywał już Bakunin, w swojej krytyce marksizmu a także etatyzmu, każdy system biurokratyczny zawsze walczy o swoje przetrwanie w takiej formie, która w danym momencie jest atakowana. Biurokratyczny system UE jest zagrożony przez ostatnie wydarzenia w USA czy Europie, czyli związane z wynikami demokratycznych wyborów, które nie są pozytywne z punktu widzenia trwania takiego, a nie innego biurokratycznego systemu UE. Jednocześnie zajmujący się w UE analizami otaczającej rzeczywistości odkryli, że jednym z najistotniejszych zagrożeń dla biurokratycznego systemu jest brak kontroli nad treścią, co spowodowane jest takim, a nie innym działaniem Internetu. Kontroli treści, która była realizowana przez media na Zachodzie, a która intensyfikowała się po zmianach związanych z transformacją ZSRR. Owa kontrola treści miała być jednym z elementów wymarzonego "końca historii Fukuyamy". Jednak kierunki rozwoju Internetu w XXI wieku sprawiły, że kontrola treści w sposób znany z lat 90. przestała być możliwa, a futurystyczne wizje, a zapewne również marzenia Fukuyamy i jemu podobnych okazały się niczym innym, jak mrzonkami Hegla o perspektywach pruskiego systemu polityczno-społecznego.

Merkel skutecznie zamienia RFN w NRD a kolejne fakty dobitnie to potwierdzają

2018-07-16T08:00:00.000+02:00

Angela Merkel w niestrudzony sposób, krok po kroku, a co najważniejsze skutecznie zamienia RFN w NRD. Fakty ujawnione w poprzednim tygodniu są tego dobitnymi przykładami.

Gdyby jednak ktokolwiek miał wątpliwości czy "nowa wersja" NRD jest "praworządna" to musi sobie uzmysłowić, iż według "wszechświatowych standardów praworządności" przechowywanych w formie pisemnej jedynie w Międzyplanetarnym Biurze Norm Ogólnorasowych w Brukseli jest ponadstandardowo "praworządna". Jeśli choćby w ułamku procenta "międzyplanetarne normy praworządności" zostały podważone nie uszłoby to uwagi Wszechświatowego Strażnika Praworządności Fransa "Zielonej Strzały" Timmermansa. Albowiem nie ma takiej możliwości by ogłoszenie zaprzestania stosowania folii na rzecz tekturowych banderol przez Lidla mogło sprawić, że Frans "Zielona Strzała" Timmermans nie zauważyłby, iż jakaś instytucja, w jakiejkolwiek "demokracji liberalnej" we wszechświecie, nie stosuje wszechświatowych norm praworządności. Zatem jedno co jest pewne to, że wszystkie działania niemieckich władz a opisane poniżej, gdzie wszystkie osoby i zdarzenia są prawdziwe, a wszystkie podobieństwa do osób i zdarzeń są nieprzypadkowe i zamierzone, są w pełni zgodne z europejskimi wartościami na czele z praworządnością.

W jak już ustaliliśmy "praworządnym" a nadal funkcjonującym oficjalnie jako RFN kraju w czerwcu wybuchło masowe oburzenie, gdy odnaleziono 8 czerwca ciało poszukiwanej od 22 maja 14-latki. Oburzenie było tym większe, że zamordowana, i zgodnie z opinią śledczych zgwałcona, nastolatka była pochodzenia żydowskiego. W Niemczech oburzenie zawsze jest większe, gdy cokolwiek złego stanie się komukolwiek, kto w jakimkolwiek stopniu jest żydowskiego pochodzenia, więc to nikogo nie powinno dziwić. Nie tylko oburzenie nie może dziwić, ale także podjęcie nie tylko natychmiastowych, ale bardzo intensywnych działań ze strony policji w celu znalezienia sprawcy. Ustalili oni, że sprawcą jest irakijski, rzekomy uchodźca Bashar, który jednak zniknął z miejsca zamieszkania wraz z rodziną. Służby niemieckie ustaliły, że uciekł do Iraku. Intensywność działań tym razem służb wywiadowczych wzmogła się, co doprowadziło nie tylko do ustalenia miejsca pobytu Bashara, ale również do podjęcia współpracy z siłami kurdyjskimi, które aresztowały go w miejscowości Zakho w północnym Iraku.
Zatem niemieckie służby są nadzwyczaj skuteczne, gdy tylko jest na to zapotrzebowanie polityczne, a że było na to zapotrzebowanie polityczne to staje się oczywiste ze względu na publiczne oburzenie w Niemczech, które oczywiście związane było z zamordowaniem żydowskiej nastolatki. Problem polega na tym, że owe służby były zupełnie nieskuteczne, gdy trzeba było sprawdzić co w Niemczech robi Ali Bashar. Natomiast Ali Bashar i jego rodzina byli tak bardzo prześladowani politycznie, ekonomicznie czy w jakikolwiek inny sposób w Iraku, że gdy tylko Bashar zorientował się, że szukają go w sprawie morderstwa to okazało się, że jego wszelkie obawy przed prześladowaniami w Iraku zniknęły jak kamfora. Jednak problem wyciszania pewnych zdarzeń, które mają miejsce w Niemczech jest znacznie głębszy. Nie dotyczy on jedynie wyciszania informacji dotyczących uchodźców, którzy są nielegalnymi imigrantami. Problem polega na tym, że wycisza się sprawy dotyczące gwałtów. Jak się, bowiem okazało w toku dalszego śledztwa Bashar zanim zabił 14-letnią Suzanne to gwałcił wielokrotnie inną, 11 letnią nastolatkę. Co więcej zeznała ona, że gwałtu dokonał również 13 letni brat Bashara. W tych sprawach niemieckie służby zupełnym przypadkiem, zrządzeniem losu tragicznego nie miały zielonego pojęcia o tym, że Bashar w najlepsze gwałci sobie regularnie jakąś 11 letnią dziewczynę. Jedynym rozwiązaniem tego jak mogło się to stać, że niemieckie służby w nieco ponad 2 tygodnie nie dość, że ustalają miejsce pobytu Bashara, ale jeszcze w ramach współpracy z Peszmergami aresztują go i ściągają z Iraku prosto do Niemiec, jest iż niemieckie służby mają w zupełnym poważaniu ofiary gwałtów oraz zgłoszenia dotyczące gwałtów, zwłaszcza gdy dotyczy to imigrantów udających uchodźców - co zresztą na swoich stronach wskazują nawet amerykańskie placówki dyplomatyczne w ramach wskazówek kierowanych do turystów. Gdy jednak dojdzie się do takiego wniosku to nie można dojść do innego wniosku, iż możliwe jest to jedynie poprzez polityczne przyzwolenie. Policja jedynie realizuje "milczenie owiec". Jednocześnie to wszystko dzieje się przy generalnym "milczeniu owiec" najważniejszych mediów zachodniego świata, które w międzyczasie wpadają w histerię, bo jakaś "celebrytka" stwierdziła, iż jakiś facet trzydzieści lat temu klepnął ją w tyłek, albo co gorsza nie najlepiej sprawdził się w łóżku i nie wziął z nią z tego powodu ślubu, bo #metoo, #timesup.
Historia zdarzeń za:

https://www.breitbart.com/london/2018/07/07/asylum-seeker-allegedly-murdered-jewish-teen-previously-raped-11-year-old/
https://www.breitbart.com/london/2018/06/12/iraqi-asylum-seeker-confesses-murder-14-year-old-jewish-girl/

Niemieckie władze i siły polityczne pod nadzorem Merkel wcale jednak nie zamierzają ograniczać się jedynie do realizowania "milczenia owiec" w sprawie większości gwałtów, a przynajmniej w sprawie takich gwałtów, które nie dotyczą córek jakiś znaczących ludzi, czy kobiet, dziewczynek z jakiś specjalnie chronionych grup, jak mniejszość żydowska. Zmuszanie do zginania karku narodu niemieckiego musi przyjąć wyższe poziomy, by można było stworzyć prawdziwe NRD. Zatem jak w każdym "praworządnym" kraju niezbędna jest cenzura. W ten sposób dochodzimy do sprawy podwójnego zabójstwa w Hamburgu, które miało miejsce w kwietniu tego roku. Morderstwa dokonał nielegalny imigrant - czyli tak zwany "pokrzywdzony przez los" uchodźca - Mourtala Madou. Jedną z ofiar była prawdziwie nowoczesna Niemka, "willkommen refugees" Sandra. Drugą ofiarą była jej roczna córka. Natomiast jednym ze świadków całego zdarzenia, które miało miejsce w można powiedzieć świetle jupiterów, czyli w publicznym miejscu za jakie niewątpliwe uznać można stację metra w Hamburgu, był trzyletni syn Sandry.
Sprawą oczywiście ochoczo zajęła się bardzo skrupulatna niemiecka prokuratura, która stwierdziła między innymi, że Madou bez żadnych wątpliwości działał "z gniewu i zemsty". Jednak być może to zbyt kategoryczne stwierdzenie ze strony niemieckiej prokuratury, bo istnieje przecież możliwość podejścia do tego zdarzenia z punktu widzenia relatywizmu krytyki kultury, tym razem wobec kultury prokuratury niemieckiej, a co za tym idzie dojścia do wniosku, iż Madou wcale nie działał w gniewie, ale z miłości. Jednak pomijając, zapewne wątpliwą w oczach miłośników teorii krytyki kultury, krytykę niemieckiej prokuratury należy stwierdzić, że doszła ona również do takich informacji jak odmowa dla Madou prawa opieki nad dziećmi wydana przez niemiecki sąd. Do tego dochodzi sprawa sądowa w sprawie zakazu zbliżania się Madou do Sandry, który został jednak cofnięty przez sąd w październiku zeszłego roku z powodu rzekomo "braku dowodów".
Sprawa zapewne zostałaby załatwiona zgodnie z najnowszą tradycją "praworządnego" państwa niemieckiego a wzorowaną na NRD, czyli "biedny uchodźca" Madou dostałby jakieś dwa lata w zawieszeniu, ale niestety przy całej sprawie pojawił się świadek zdarzenia, który na dodatek pozwolił sobie je nagrać telefonem komórkowym. Zwykła granda, która nie pozwala ukazać wspaniale działających niemieckich urzędów zajmujących się sprawami dotyczącymi przemocy w rodzinie, fundacji zajmujących się tożsamymi sprawami, policji, prokuratury oraz sądów. Na dodatek świadek okazał się typowym, niemieckim faszystą, czyli obywatelem Ghany, na dodatek religijnym, co marnuje czas na śpiewanie sobie gospel w kościołach a nie "ubogaca" niemieckiego społeczeństwa. Co więcej jakiś wredny "poszukiwacz prawdy" z Hamburga, bloger a co za tym idzie rozprowadzacz "fake news" Heinrich Kordewiner znalazł film na stronie Daniela z Ghany i opublikował na YouTube. Policja i prokuratorzy postanowili nie pozostawiać tych dwóch miłośników "fake news" samym sobie, którzy zupełnie nie rozumieją "wartości europejskich" i odwiedzili obu gagatków. W ten sposób skonfiskowano wszystkie urządzenia elektroniczne Kordewinera. Miłe odwiedziny w celu wspólnego wypicia kawy i pogadania przy ciasteczkach odbyły się o 6.45 rano - popularna godzina odwiedzin funkcjonariuszy i prokuratorów we wszystkich "praworządnych" krajach. Prokuratura przedstawiła Kordewinerowi zarzuty dotyczące "naruszenia sfery prywatnej ofiary morderstwa" - jak wiadomo naruszenie sfery prywatnej osób zamordowanych jest poważną sprawą i takie ofiary zgłaszają sprawy tego typu nieustannie, co jest palącym problemem niemieckiej prokuratury. Skorzystano w tym względzie z paragrafu z ustawy stworzonej z inicjatywy obecnego ministra spraw zagranicznych Heiko Maasa. Jest to przepis z tzw. ustawy o cenzurze Internetu, która została uchwalona w 2015 roku. W owej ustawie znajduje się przepis dotyczący między innymi zakazu robienia zdjęć pokazujących osobę w bezsilnej sytuacji. Oczywiście gdy wprowadzano przepis to miał on rzekomo dotyczyć ochrony ofiar wypadków drogowych przed filmowaniem. Jednak jak wiadomo dobrymi intencjami władzy w kraju stającym się NRD piekło jest wybrukowane i faktem stały się obiekcje do tego przepisu zgłaszane, przez niektórych dziennikarzy jeszcze w 2014 roku. Jednym z wielkich zwolenników był niejaki Bormann ... mhhh ... znaczy się szef departamentu "Nienawiść i Podżeganie" prokuratury w Hamburgu Bornemann, który zupełnym przypadkiem był częścią zespołu, który wpadł do mieszkania Kordewinera. Postawienie w stan oskarżenia Kordewinera odbyło się pomimo, że na video wcale nie widać ofiary, bo widać jedynie jej nogi a jak stwierdzono w jednym z artykułów "jest rozmyte, wykonane z dystansu i nie pozwala na identyfikację żadnej osoby". Jak widać, niektórzy jeszcze w Niemczech nie zrozumieli, że jeśli jest paragraf i jest osoba to również nie tylko jest, ale również musi być winny. Paragraf natomiast nie znalazł się na bardziej dokładny film opublikowany w Welt Online, który jednak nie zawiera ścieżki dźwiękowej a właśnie na tej ścieżce dźwiękowej pojawia się komentarz Ghańczyka Daniela J., gdzie mówi on o ścięciu głowy dziecka. Natomiast jak wiadomo mówienie o ścięciu głowy dziecku na stacji metra w Hamburgu jest niezgodne z "wartościami europejskimi".
Nalot funkcjonariuszy policji nie odbył się jedynie u Kordewinera, ale również u Daniela J. Zapewne prokuratura chciała sprawdzić, czy Daniel nie zrobił sobie operacji wybielania i nie ogłosił się niemieckim faszystą z dziada, pradziada, bo żaden, inny sensowny powód nalotu mieszkania Daniela nie przychodzi człowiekowi do głowy. Chyba, że chodziło o usunięcie wszystkich filmów związanych ze zdarzeniem zamordowania Sandry i jej córki z niemieckich stron i z YouTube dostępnego dla niemieckich użytkowników. Jednak wówczas trzeba byłoby przyjąć, że Niemcy nie ufają Ghańczykowi Danielowi, co w przypadku kraju najwyższej próby "wartości europejskich" nie wchodzi w rachubę. Pozostaje zatem obawa o to, że Daniel mógł postanowić się wybielić.
W samej sprawie ścięcia głowy córce Sandry prokuratura nabrała wody w usta. Prokurator Frombach określiła to mianem plotki. Dziennikarze z niezależnych mediów zastanawiają się, czy przypadkiem ktoś ich nie odwiedzi, gdy będą robili relację z jakiegoś zdarzenia o kryminalnym charakterze, że już nie wspominając ataku terrorystycznego. Niektórzy dziennikarze, jak ci z GatestoneInstitute wyrażają radość, że prokuratura w nakazie przeszukania Kordewinera przedstawiła powody morderstwa, ale chyba nie zdają sobie sprawy, że radość to płonna. Co z tego, że wiedzą, iż Madou chciał ukarać matkę dziecka, wyegzekwować swoje "plemienne" prawa wobec partnerki, miał zamiar zabicia i wykorzystał nóż, którym dźgnął córkę w brzuch i przeciął jej szyję. Wszak prokuratura ma swoją wersję zdarzenia i nie zawaha się jej użyć w sądzie, który to sąd może nie omieszkać wydać wyroku jak w sprawach funkcjonariuszy apartu NRD za brutalne pobicia mieszkańców NRD, czyli awans i medal od premiera.

W kontekście niemeckiej tzw. ustawy o cenzurze nie może chyba dziwić, że niemiecki przewodniczący Komisji Prawnej PE tak usilnie starał się przeforsować rzekome przepisy o prawie autorskim, które zawierały takie przepisy jak niesłynny art. 13 czy art. 11. Cóż to bowiem byłby za świat, gdyby nowa wersja NRD już nie tylko mogła cenzurować filmy, memy, artykuły w Niemczech, ale w całej Europie. Byłby to świat niemal z marzeń nie tylko Merkel, CDU, które starało się wymusić głosowanie w PE za wspomnianymi przepisami. Byłby to świat "marzenie" również a być może szczególnie dla SocjalDemokratów oraz Zielonych, którzy rządzą w Hamburgu. Członek partii Zielonych, niejaki Till Steffen nie musiałby martwić się oskarżeniami o nadmiernie przewlekłe procesy morderców, które sprawiały, że owi byli wypuszczani z aresztów, czy o uniemożliwianie pracy policji przy rozwiązywaniu sprawy niesławnego Anisa Amriego, który dobrze jest znany w Polsce ze względu na zabójstwo polskiego kierowcy ciężarówki. Zresztą matactw w sprawie Amriego było bez liku.
Istotne w całej sprawie są również słowa Treuenfeld-Froweina z FDP, która potwierdziła, że "rządy prawa" i wartość europejska "praworządności" jest najważniejsza:
"Oczywiście, społeczeństwo ma prawo do informacji, ale dla nas jako strony zobowiązanej do realizowania rządów prawa, osobiste prawa nie kończą się śmiercią, dlatego uważamy, że decyzja o zaciemnieniu części zapytania jest właściwa. Teraz nie ma potrzeby ujawniania informacji o przestępstwie."
Była to odpowiedź na pojawienie się zaciemnionych informacji przekazanych przez parlamentarzystę Alexander Wolf, które zostały wysłane do GatestoneInstitute, a które pojawiły się w zapytaniach parlamentarnych posłów Alternatywy dla Niemiec. Nie może i to dziwić, jako że "praworządność" zakłada szanowanie praw osób, które nie istnieją na tym świecie, bo zostały zamordowane, a co wymaga ograniczenia transparentności czy prawa do informacji nie tylko dla obywateli, ale również dla mediów. "Sfera prywatna" osób zamordowanych to priorytet, a nie jakieś widzi mi się obywateli czy mediów, którzy chcieliby się dowiedzieć kto, jak i dlaczego zamordował. To zwykłe wścibstwo i na dodatek, niewątpliwie całkowicie niezgodne z "praworządnością".
Na podstawie m.in.: https://www.gatestoneinstitute.org/12618/germany-press-freedom
Należy oczywiście brać pod uwagę, że takie zdarzenia w Niemczech są na porządku dziennym, a nie są czymś wyjątkowym, ale akurat te zdarzenia ukazują dobitnie, jak wobec nich zachowują się władze polityczne w Niemczech jak też wszelkie rodzaje niemieckich służb i urzędów.

Jakie są powody, które stoją za przekształcaniem RFN w NRD przez Angelę Merkel trudno zgadnąć. Oczywiście będąc przedstawicielem środowisk progresywnych, "tęczowych" można by zabawić się w jedną z ich ulubionych zabaw "w psychologizmy". Wówczas można by dojść do wniosku, że Merkel odkąd była małą dziewczynką marzyła o rządzeniu NRD, albo pies ją do tego zmusił lub Jodi Foster jej kazała. Jednak bawiąc się w psychologizmy można uzyskać odpowiedzi równie adekwatne jak te, do których dojdzie człowiek nie mający żadnej wiedzy w temacie, co sprawia, że byłoby to startą czasu i czystą głupotą. Faktem niewątpliwym jest, że RFN na naszych oczach zamienia się w NRD, a ponieważ marksizm czy komunizm są gorsze od faszyzmu to Polska, a przede wszystkim Polacy mają poważny problem. Zadziwiające są z tego powodu wypowiedzi, jak te m.in. Kaczyńskiego, że Merkel jest mniejszym złem. Albowiem jeśli Merkel jest mniejszym złem to znaczy, że Polska już powinna wychodzić z niemieckiej IV Rzeszy Europejskiej, przerzucać dywizje pancerne na granicę niemiecką lub inwestować wszystkie pieniądze w zbudowany z nano-robotów mur graniczny i budowę Mecha Robotów.

Arcytęczowy Henryk Muszyński jest współczesną Targowicą z nadania KK

2018-07-15T12:00:00.000+02:00

Arcybiskup senior Henryk Muszyński postanowił ukazać się, jako bardziej "tęczowy", niż ustawa "tęczowego" papieża nakazuje. Na pewno do przystąpienia do "tęczowego" KK nie skłoniła go nadzieja, że uzyska jakieś stanowisko w Watykanie, bo wiek nie ten - jest arcybiskupem seniorem.
Zatem jedyną odpowiedzią jaka się nasuwa jest ta, że Henryk Muszyński już tak ma, a to że w KK są tacy, co już tak mają to przekonaliśmy się doskonale, gdy Polska starała się ratować swoją niepodległość. Ówcześnie nuncjusz Saluzzo nazywał, przedstawicieli polskiej "elity elit" Kołłątaja czy Staszica, bezbożnymi jakobinami = ówcześnie był to zarzut porównywalny do nazwania kogoś współcześnie neo-nazistą czy faszystą. Jednak akurat zachowaniu dziwkarzy i pedałów z Watykanu nie można się dziwić, gdyż oni w niemal całej historii - oprócz sytuacji, gdy sowicie im się zapłaciło - nie stanęli po polskiej stronie. Co innego postawa takich biskupów jak Józef Kossakowski, Ignacy Massalski, Wojciech Skarszewski czy ... Michał Roman Sierakowski?!? Przypadek ... kto wie; którzy udali się do samego Petersburga, by w imię interesów Rosji zostać zdrajcami I Rzeczpospolitej Polski i nie tylko ogłosić w zdradzieckim manifeście Konstytucję III Maja jako nieważną, ale zażądać interwencji rosyjskiej armii w Polsce. Następnie ogłosili powstanie Konfederacji w Targowicy, która została pobłogosławiona przez samego papieża Piusa VI. Gdy polskie wojsko, dowodzone przez polskich bohaterów księcia Poniatowskiego i generała Kościuszkę, nie zamierzało składać broni, a nawet odnosiło sukcesy, do akcji wkroczył prymas Poniatowski, brat króla, który był kluczową postacią w przekonaniu króla do przejścia na stronę Targowiczan, co zostało przegłosowane 7 do 5 na naradzie z królem dnia 23 lipca roku 1792. W warszawskich kościołach biskup Okęcki z przyjemnością odczytał list pasterki, w którym na samego Boga się powoływał, by ów błogosławił Konfederacji Targowickiej. Biskup ten nomen omen nie został bez nagrody, czyli dostał stanowisko cenzora wydawnictw.
Jednak przyjmując, że Henryk Muszyński już tak ma należy uzmysłowić sobie, że istnieje poważny problem, a mianowicie taki, że gdy ktoś nie robi głupot ze względu, że łasy jest na stanowiska to jego "odwrócenie" jest albo niebywale kosztowne, albo niemożliwe. Dodatkowo to, że Muszyński tak ma z dużym prawdopodobieństwem wskazuje, że na najwyższych szczeblach polskiego kościoła mogą występować inni, antypolscy hierarchowie, a co za tym idzie w takich, a nie innych czasach niezwykle niebezpieczni ludzie. Wszakże arcybiskup senior Muszyński był nie kim innym a samym prymasem Polski, a wówczas wpływ na polski KK miał potężny. Kolejny problem jest taki, że arcybiskup senior Muszyński nie mówi "Franciszkiem", co i tak byłoby złe, acz nie byłoby przerażające, ale idzie kilka kroków dalej. Po pierwsze stwierdza, że Polacy wypili antysemityzm z mlekiem matki, a pierwotnie wprowadzona w zeszłym roku nowelizacja ustawy o IPN obudziła ów antysemityzm: "Dzięki wspomnianej ustawie i dyskusjom wokół niej antysemityzm w Polsce stał się znów problemem współczesnym i aktualnym. Zaczęły się budzić stare demony". Jest to nie tylko niebywałe kłamstwo, ale jest to kalumnia najwyższego rzędu. Potwarz całego narodu, która może paść jedynie z ust "sprzedawczyków", dla których istnienie Polski czy narodu polskiego nie ma najmniejszego znaczenia. Albowiem z ust człowieka inteligentnego i Polaka, a nie sposób za innego uznać arcybiskupa seniora, wypowiedź taka paść nie może, gdyż oznacza ona zerową znajomość historii Polski, a co gorsze sprzyjanie tym środowiskom, które Polsce życzą jak najgorzej. Wśród Polaków nigdy żaden antysemityzm nie występował, a jedynie antyżydowskie postawy, które to zaczęły pojawiać się wśród ludności dopiero po tzw. żydowskim oświeceniu, gdy mniejszość żydowska na terenie Polski w najlepsze kolaborowała z rosyjskim i pruskim zaborcą czerpiąc przy tym olbrzymie korzyści, gdy Polacy traktowani byli jako ludzie nawet nie drugiej, ale trzeciej kategorii. Pojawienie się antyżydowskich postaw w takiej sytuacji nie może być zaskakujące dla żadnego socjologa, który dysponuje pięcioma klepkami, co niestety trzeba dodać, gdyż współcześnie coraz więcej jest socjologów z klepkami co najwyżej czterema.
Wydawać by się mogło, że to koniec ataków na Polaków ze strony watykańskiego namiestnika, arcybiskupa seniora Muszyńskiego. Jednak płonne to nadzieje. Muszyński postanawia, bowiem nazwać Polaków również i co najmniej ksenofobami. "My, Polacy, którzy uczyliśmy Europę, czym jest solidarność, dziś tę zwykłą ludzką i europejską solidarność zdradzamy. Żyjąc w świecie globalnym, chcemy się izolować, zajmować wyłącznie swoimi problemami. Z naszego zamknięcia czynimy cnotę i to jest nasz dramat". Jest to granda. Niewyobrażalne jest, że są to słowa Muszyńskiego a nie Sierakowskiego. Poparcie europejskiej degrengolady dotyczącej promowania masowej imigracji i atak na odwieczną, jeszcze przedchrześcijańską, występującą u naszych słowiańskich przodków mentalność, która wśród chrześcijańskich Polaków manifestowała się poprzez powiedzenie "gość w dom, bóg w dom". Polacy wykazują zwykłą ludzką solidarność, ale nie są frajerami, którzy przyjmą na utrzymanie pół Afryki. Watykan oczywiście o tym marzy, bo przecież połowa Afryki to owieczki KK, a w dechrystianizującej się Europie każda, dodatkowa "owieczka", zaopatrzona w kasę z pomocy społecznej wypłacanej z podatków ciężko pracujących ludzi, to dobrodziejstwo. Problem polega na tym, że nie po to Polacy odejmowali nawet własnym dzieciom od ust, by móc się dorobić i wyjść na prostą po degrengoladzie komunizmu i patologii transformacji, żeby teraz utrzymywać wypychaną z afrykańskich krajów przez nieudolnych rządzących tymi krajami, najbardziej tępą, najmniej wyedukowaną afrykańską ludność. Dodatkowo przyjmowanie ludzi, którzy są imigrantami ekonomicznymi, a z których większość nawet jeśli chce pracować to nie ma jak pracować w Polsce, gdyż nie ma żadnych umiejętności zawodowych i nie zna języka polskiego, nie ma nic wspólnego z europejską solidarnością, bo jeszcze nigdy wspieranie jednych z najbogatszych krajów świata w czymkolwiek, a już tym bardziej w ich fanaberii przyjmowania milionów mieszkańców Afryki i Bliskiego Wschodu, nie było nazywane solidarnością, bo z logicznego punktu widzenia tak nazywane być nie może. Natomiast Polacy wcale nie chcą się izolować. Polacy chcą żyć w świecie globalizującym się, świecie krajów i narodów, które ze sobą współpracują ku obopólnemu dobru, ale Polacy nie chcą żyć w świecie globalizmu, gdzie globalne korporacje, multimiliarderzy, zachodnie elity realizują swoje interesy, w ramach których decydują o powodzeniu lub katastrofie całych narodów.
"Nie mamy dostatecznie głębokiej i utwierdzonej tożsamości, nie umiemy jej bronić, i dlatego boimy się tego, kto jest inny i obcy. Wydaje nam się, że on może nam zagrozić, że może nas zmienić i zniszczyć. Dlatego wciąż chcemy się przed kimś bronić – tak dalece, że gotowi jesteśmy stworzyć sobie fikcyjnego wroga, którym jest każdy, kto myśli inaczej, kto inaczej wierzy, kto jest inni niż my sami". Gargantuiczna bzdura. Polska tożsamość jest tak silna, że przetrwała 125 lat zaborów, rusyfikację, germanizację, dwie wojny światowe, w których Polacy byli mięsem armatnim oraz najstraszniejszy w dziejach ludzkości totalitaryzm w postaci sowieckiego marksizmu-komunizmu. W ciągu 200 lat Polacy cieszyli się niepodległym krajem i czasami, gdy nikt nie niszczył ich tożsamości jedynie przez 20 lat. Czy można znaleźć lepsze przykłady na doskonale wręcz ukształtowaną, silną tożsamość polskiego narodu, którą na dodatek Polacy potrafią bronić przed największymi zagrożeniami? Zapewne można, ale byłoby to niebywale trudne. Zatem jakim trzeba być niewdzięcznym człowiekiem, by w kraju, który nie tylko bronił polskiej, ale również chrześcijańskiej tożsamości wygłaszać takie niedorzeczności. W kraju, w którym gdyby nie ta obrona przed komunizacją-marksizacją to niejaki Muszyński, co najwyżej mógłby pomarzyć o robieniu za "czerwonego" kacyka, ale na pewno nie o zostaniu prymasem. Polacy nikogo się nie boją, co nie oznacza, że są bandą baranów, która chce sobie tworzyć problemy poprzez zapraszanie tych, którzy z przyjemnością rozpoczną po raz kolejny niszczenie polskiej tożsamości, czy zamierza słuchać tym razem nie "czerwonych", ale "tęczowych" marksistów. Natomiast owi wcale nie są fikcyjnym wrogiem, ale wrogiem realnym, którego "po czynach ich poznacie".
"Niepokoi mnie jednak, gdy takie poglądy spotykam u ludzi młodych, którzy powinni być wolni od obciążeń swoich rodziców i dziadków ... ci, którzy dzisiaj odrzucają Żydów i muzułmanów, którzy oceniają tych ludzi i ferują wyroki, prawdopodobnie nigdy żadnego Żyda ani muzułmanina nie spotkali. Winę za ich agresję i lęk ponosi z reguły środowisko ich życia, w których dominują radykalne opinie i propaganda, serwowana przez niektóre media". Wielu młodych Polaków jest wręcz nadzwyczaj odporna na propagandę zarówno dzięki rodzicom, którzy ukazali im jak jedna z najlepszych maszyn propagandowych systemu sowieckiego komunizmu działała, jak też dlatego, że Internet stworzył możliwości by niezwykle łatwo prawdy szukać. Wiadomości można sprawdzać w różnych źródłach, treści można szukać w różnych miejscach, informacje można weryfikować, co daje wręcz niewyobrażalne na przestrzeni dziejów ludzkich możliwości stworzenia systemu odporności przeciwko propagandzie tych, czy innych mediów. W kontekście, zaś odrzucania czy to Żydów czy muzułmanów to Polacy w większości, jak najbardziej odrzucają "tęczowych" marksistów, wśród których w świecie zachodnim niestety dominują środowiska żydowskie, a nazywających się "progresywnymi", bo marksizmu w tej czy innej wersji mają zdecydowanie dość i w takim odrzuceniu nie ma nic zdrożnego. Natomiast Polacy Żydów jako Żydów nie odrzucają, bo byłby to pogląd absurdalny a takie poglądy, u ludzi nie przymuszanych do określonego myślenia, nigdy masowo nie występują. Podobnie jest z muzułmanami, bo Polacy ani nie atakują polskich Tatarów, ani nie atakują muzułmanów syryjskich, irakijskich, których trochę do Polski za czasów "minionego systemu" przybyło. Co innego w przypadku między innymi salafitów, wahhabitów, którzy jawnie głoszą atakowanie i niszczenie nie tylko tożsamości, kultur, ale wręcz ludności krajów, do których się mogą udać.
Nie mam pojęcia, co dominuje w domu arcybiskupa seniora Muszyńskiego, jakiej propagandy słucha, a która sprawia, że wygłasza on takie banialuki. Wiem natomiast jakie środowisko życia sprawia, że wygłasza on takie brednie i ta wiedza bardzo mnie martwi. Sprawia to, że po tysiąckroć wolę agresywnych wobec salafitów, wahhabitów Polaków i zlęknionych wpływami neo-marksistowskich, progresywnych Żydów, niż Muszyńskiego i mu podobnych, którzy z takich czy innych powodów nie mówią o gwałconych dzieciach przez muzułmańskie gangi w Brytanii, comiesięcznych, masowych zamieszkach we Francji, przestępstwach we Włoszech, atakach z użyciem granatów w Szwecji, przestępcach będących w 90% imigrantami w Danii, czy imigrantach ochraniających poprzez zmowę milczenia gangi w USA, włącznie z najbrutalniejszym na świecie MS13. Nie oczekuję również, że jakikolwiek, polski hierarchia w jakikolwiek sposób potępi słowa Muszyńskiego lub wskaże chociaż na brednie, a wręcz kłamstwa, które w wypowiedziach Muszyńskiego się pojawiły, co jednak winno być obowiązkiem hierarchów polskiego Kościoła Katolickiego. Dodatkowo stwierdzam ze smutkiem, że ze względu przede wszystkim na Watykan KK nie zbawi Polski, bo jest on siedliskiem patologii niebywałej, interesów niebezpiecznych, głupoty niezmierzonej, która nawet kalumnią jest w stanie się karmić.

Bitwa z UE w sprawie imigracji została wygrana przez Węgry, ale nadciąga Wojna z ONZ a Polska jest w powijkach, czyli Światowy Pakt w sprawie imigracji

2018-07-15T04:50:00.000+02:00

Czytając polskie media, włącznie z tzw. patriotycznymi, generalnie niewiele można dowiedzieć się o świecie, bo "polskie wojenki" zajmują większość czasu, treści. Z tego powodu trzeba czytać zagraniczne media a zwłaszcza niezależne, jak między innymi węgierskie media, a publikowane w obcych językach, gdzie króluje angielski, co warto podkreslić jest niewątpliwie zdecydowanym ułatwieniem, gdy się węgierskiego nie zna.
Gdy się zaś owe media czyta, wówczas można się między innymi dowiedzieć o czymś takim jak Światowy Pakt ONZ. Co więcej o owym pakcie można było się z węgierskich mediów dowiedzieć już kilka miesięcy temu, ale warto poruszyć ten temat teraz, gdyż właśnie ustalenia dotyczące tego paktu zostały zakończone, a co za tym idzie pakt czeka na podpis, gdyż państwa członkowskie zaakceptowały w piątek w zeszłym tygodniu plan zawarcia Światowego Paktu w sprawie Migracji.
Jeszcze w lutym tego roku węgierski minister spraw zagranicznych stwierdził, że deklaracja dotycząca imigracji a także wypowiedzi sekretarza ONZ António Guterresa są nie do przyjęcia, gdyż są sprzeczne z interesem narodowym Węgier. Guterres powiedział w swoim styczniowym wystąpieniu między innymi, że „migracja jest dobra i nieunikniona”. Węgry zgłaszały swoje propozycje zmian do kolejnych wersji deklaracji w sprawie imigracji, jak między innymi postulat uznania masowej imigracji za niebezpieczną, które z oczywistych powodów nie były brane pod uwagę. W ten sposób Węgry rozważają wycofanie się z podpisania deklaracji.
Tamas Menczer, sekretarz stanu ds. stosunków zagranicznych, stwierdził w telewizji publicznej "chcemy, aby Węgry były węgierskie, a Europa europejska". "Pakiet ONZ przewiduje obecnie, że migracja jest pożądana i jest właściwą odpowiedzią na wyzwania demograficzne i na rynku pracy ... Stwierdza również, że nie należy robić rozróżnienia między obywatelami kraju a migrantami ... Rząd uważa to za niedopuszczalne". Przebywający w Nowym Jorku minister spraw zagranicznych Węgier Peter Szijjarto powiedział między innymi, że pakt jest "kompletnie sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem, interesami Węgier oraz intencją przywrócenia europejskiego bezpieczeństwa ... w absurdalny sposób chce stymulować procesy migracyjne". Oznajmił również, że poinformuje rząd, by odrzucił Światowy Pakt o Imigracji, a także ogłosił, że zapisy tego paktu są niemiarodajne dla Węgier, a co za tym idzie Węgry nie zamierzają ich przestrzegać. Szijjarto dodał, że dokument nakłada na państwa, które podpiszą Pakt, zobowiązania które mogą skłaniać do migrowania do tych krajów. Ostrzegł on również przed możliwością wystąpienia kolejnej fali migracji.

Prace nad Paktem w sprawie Imigracji zaczęły się po spotkaniu w Nowym Jorku we wrześniu 2016 roku, gdy została podpisana tzw. Deklaracja Nowojorska. Wówczas 193 kraje zgodziły się rozpocząć prace nad Paktem na rzecz Migracji Bezpiecznej i Uporządkowanej. Trwające, jak już wspomniano 18 miesięcy negocjacje doprowadziły między innymi do takich ustaleń, jak stworzenie sposobów międzynarodowej koordynacji migracji, międzynarodowej pomocy w integrowaniu imigrantów czy konieczność wymiany doświadczeń o imigrantach. Dokument zawiera łącznie 23 cele, nad którymi pracować ma zarówno ONZ, jak też kraje członkowskie ONZ. Wprawdzie dokument jest deklaracją i jego zapisy nie będą wiążące w sensie praktycznych ustalenia na obecną chwilę praktycznych rozwiązań światowych w sprawie imigracji, ale ma być podstawą przyszłych działań podejmowanych zarówno przez agencje ONZ w sprawie imigracji, jak też przez kraje sygnatariuszy deklaracji, co oczywiście będzie zmierzać do stworzenia rozwiązań praktycznych. Podpisanie dokumentu ma odbyć się w grudniu tego roku w Maroku. Jak na razie jedynym krajem, który oficjalnie odrzucił podpisanie Paktu ONZ o Imigracji są Stany Zjednoczone Ameryki.
Jak wiadomo Polska posiada obecnie czasowego, stałego członka Rady Bezpieczeństwa, ale informacji o tym, że prace nad tak niedorzecznym dokumentem trwają było jak na lekarstwo. Dodatkowo PIS kreuje się na partię, która nie zgadza się na masową nielegalną czy legalną imigrację, ale jak na razie nie ma żadnego oficjalnego stanowiska polskiego rządu w tej sprawie. Co więcej 192 kraje członkowskie zaakceptowały ten Pakt i to przy oklaskach całej sali. Wskazuje to, że polski przedstawiciel w ONZ zaakceptował ów Pakt a być może nawet bił brawo. Przy jednoczesnym braku oficjalnego stanowiska polskiego rządu, w kontekście tego czy zdecyduje się w grudniu 2018 roku podpisać ten Pakt w Maroku, wszystko wskazuje na to, że zamierza ową deklarację podpisać, gdyż w odróżnieniu od rządu węgierskiego żadnego sprzeciwu nie zgłasza. Ewentualnie można się spodziewać sytuacji obudzenia się z "ręką w nocniku", co jest dość charakterystyczne dla polskich władz III RP, i jakiś dramatycznych zachowań na ostatniej prostej. Nie zmienia to postaci rzeczy, że zachowanie rządu PIS w sprawie imigracji nie jest, ani takie jak obecnych władz USA pod rządami Trumpa, ani takie jak patriotycznego rządu węgierskiego, które nie tylko informowały swoich obywateli o swoich obiekcjach do kolejnych wersji deklaracji, ale również wyraziły sprzeciw w stosunku do jej ostatecznego kształtu. Na tej podstawie można wysnuć jednoznaczny wniosek o pozorowanych i propagandowych działaniach rządu PIS w sprawie masowej imigracji. Jedną z takich propagandowych akcji było relacjonowanie negocjacji rządów UE w kwestii postawy wobec imigracji, gdzie telewizja rzekomo narodowa pod przewodnictwem "PIS towarzysza" Kurskiego informowała o rzekomym sukcesie Morawieckiego w kontekście uzyskanego wyniku owych negocjacji. Jednak nie tylko fakty pochodzące z relacji węgierskich czy czeskich wskazują, że kraje wyszehradzkie nie osiągnęłyby sukcesu bez wręcz agresywnej postawy Orbana oraz bardzo stanowczego stanowiska premiera Czech Babisa na ostatniej prostej negocjacji, ale również zachowanie rządu polskiego w sprawie Światowego Paktu ONZ w sprawie imigracji wskazuje, iż PIS wcale przeciwny imigracji nie jest. Podobnie jak amerykańscy neo-coni/neo-konserwatyści, a w odróżnieniu od Trumpa, są oni wprawdzie przeciwnicy nielegalnej imigracji, co nie jest żadną wyżyną intelektualnej postawy wobec imigracji, ale masowej imigracji, a legalnej przeciwnikami to już nie są. Innymi słowy imigracja masowa a legalna jest dobra, ale jeśli jest kontrolowana, czyli pół miliona imigrantów rocznie to przesada, ale sto tysięcy to żaden problem, gdy korporacje tego potrzebują. Właśnie taka była postawa przez ostatnie dekady neo-kosnerwatystów, którzy wpuszczali około pół miliona imigrantów rocznie do USA w odróżnieniu od Demokratów, którzy wpuszczali przeciętnie milion imigrantów. Obie partie dość nieudolnie kontrolowały również nielegalną imigrację, co jest jednocześnie dość charakterystyczną sytuacją, gdy przyjmie się, że ileś tam setek tysięcy imigrantów to żadna różnica, bo wówczas jaka to wielka różnica parę tysięcy w tą, czy parę tysięcy w tamtą.
Fakty są jednak takie, że każda masowa imigracja, czy legalna, czy nielegalna, jest zagrożeniem dla kultury społecznej danego kraju, gdyż taka imigracja jest na tyle duża, że asymilacja czy integracja jest niemożliwa. W dłuższej perspektywie musi to prowadzić do sytuacji, gdzie mniejszość jest na tyle duża, że zaczyna modyfikować kulturę społeczną danego kraju i jest to proces całkowicie naturalny, a wynikający z zachowań grup ludzkich o odmiennej kulturze i socjalizacji w danej, a w tym przypadku obcej, innej wobec miejscowej, kulturze. Dodatkowo masowa imigracja bez względu na kraj pochodzenia imigrantów sprawia, że większość przybywających to ludzie o najniższej inteligencji, z najgorszym wykształceniem oraz o najgorszych zachowaniach społecznych nawet w ramach własnej grupy etnicznej. Albowiem z żadnego kraju, nawet kraju autorytarnego, nie wyjeżdżają masowo ani przedstawiciele najwyższych klas społecznych, ani przedstawiciele klasy średniej, co jest całkowicie logiczne, gdyż im żyje się całkiem dobrze. Jeśli na wyjazd decydują się przedstawiciele klasy średniej to są to jednostki, a taka imigracja jest ograniczona. Ostatecznie zatem w ramach masowej imigracji do kraju docelowego trafiają "elementy aspołeczne" oraz ludzie, którzy nie mieli szansy zdobyć odpowiedniego wykształcenia, czy dlatego, że są tępi, czy dlatego, że władza ich kraju im na to nie pozwalała lub nie potrafiła zbudować odpowiedniego systemu edukacji, bo nie byłoby im to potrzebne, jako że dzieci władzy zawsze mogą się uczyć w najlepszych uniwersytetach świata.
O tym właśnie mówi Orban czy jego ministrowie jak Szijjarto. Tylko, że Orban tworzy przyjazne środowisko do tworzenia się węgierskich elit z prawdziwego zdarzenia, a czego dobitnym przykładem jest Szijjarto. 39 letni minister, który z łatwością prezentuje swoje opinie na Zachodzie, bez obaw i problemów broni patriotycznej postawy Węgrów nawet w "progresywnych" mediach zachodnich i co najważniejsze czyni to z gracją, co jest charakterystyczne dla ludzi inteligentnych, którzy bronią swoich, rzeczywistych poglądów, a co nie jest charakterystyczne dla aparatczyków. Kto chce się przekonać niech zobaczy wywiad Szijjarto w BBC we fragmencie o imigracji:

Należy sobie dodatkowo uzmysłowić, że już nie tylko globalne korporacje zachodnie wspierają w większości masową imigrację, co zapewnia im nie tylko tanich pracowników, ale co więcej nowych konsumentów na ich dobra codziennego użytku, nie tylko fundacje sponsorowane przez multimiliarderów zajmują się takim procederem i nie tylko "pozytywni idioci" ze środowisk progresywnych, socjal-liberalnych wspierają takie działania, ale swój interes zwietrzyły również kraje, które Trump słusznie nazwał "shithole"= zadupiem. Dla owych krajów jest to doskonały interes. Mogą one bowiem z łatwością wypchnąć ze swoich krajów najbardziej aspołecznych, tępych osobników i jeszcze będą za to pochwalone, gdy międzynarodowym przekazem jest hasło: każda imigracja jest dobra i pożądana. Czynią to władze krajów, których sami rządzący są tak tępi, że nie potrafią stworzyć systemu edukacyjnego z prawdziwego zdarzenia, co udało się nawet polskim komunistom i to pod sowieckim reżimem oraz po obróceniu Polski w perzynę przez nazistów. Jeśli coś udało się sowieckim namiestnikom w ramach komunistycznego etatyzmu to znaczy, że musi się to udać każdemu kto nie jest bardziej tępy, niż stołowa noga. Zatem nie dość, że ONZ w swoim Pakcie o Imigracji wspiera nie po raz pierwszy, lecz po raz nie wiadomo, który globalną agendę, to na dodatek wspiera najbardziej tępe rządy świata, których niestety na świecie jest coraz więcej i z łatwością takie Pakty mogą sobie w ONZ tworzyć oraz przegłosowywać, gdy jedyne co robią "pozytywni idioci" z Europy to bicie brawo.

Ustalenie, że podpisanie Paktu Światowego ONZ o Imigracji odbędzie się w Maroku jest zaś takim poziomem niedorzeczności, jak podpisanie Światowego Paktu przeciwko Komunizmowi w Wenezueli.

Neo-Sanacja zwana PIS świętuje z powodu tysiąc pierwszej okazji, bo świętowania nigdy za mało

2018-07-13T12:01:00.000+02:00

Jednym z niewątpliwie wybitnych osiągnięć Sanacji, zwłaszcza po śmierci marszałka Piłsudskiego, było świętowanie każdej, możliwej i gdziekolwiek wyszukanej okazji. Generalnie celebracji wszelakiej nie było końca.
Przedstawiciele Sanacji szybko, bowiem wyczuli pismo nosem, iż świętowanie to bardzo przyjemna sprawa. Można zrobić sobie "kolorową" paradę wojskową, strzelić parę uśmiechów do gawiedzi, co się przypadkowo przypałętała, najeść się do syta a nawet napić. Gdy świętowanie pozwala na pojawienie się z żonami to jeszcze można takiej żonie ekskluzywną kieckę kupić, a jak ją weźmie ochota na winko to i ochota na inne harce może się u niej pojawić. Zatem Sanacja nie zapominała o okazjach do świętowania co to się pojawiały na bieżąco, jak też szukała dat, co by się do świętowania nadawały, a że historia Polski, jako że nie krótka, to nieprzemierzoną wręcz skarbnicą dat idealnie nadających się do świętowania była i jest. W ten między innymi sposób wśród dat do świętowania znalazł się 11 listopada, który jako święto został ustanowiony w 1937 roku, a który obecnie jest oficjalną datą święta Niepodległości Polski. Świętowania zatem nie było końca, aż na tym świętowaniu, z niezreformowanym państwem na miarę XX wieku, z nie zmodernizowaną armią, wkroczyła Polska wprost w wir największej wojny historii ludzkości. Jakie były tego skutki nie trzeba za bardzo się rozwodzić. Wystarczy podsumować je jednym słowem ze słownika kulturalnych ludzi: opłakane.
W związku z przyjęciem przez Polskę daty 11 listopada jako Święta Niepodległości, w tym roku przypada 100 lecie świętowania Niepodległości Polski. Jednak PIS usilnie stara się udowodnić, iż zasługuje na miano neo-sanacji. W związku z tym zamiast kreować, szczególnie oddolne formy upamiętniania 100 lecia odzyskania niepodległości, co jedynie podkreślałoby znaczenie daty 11 listopada, włączało Polaków szerzej w świętowanie, jak też uszlachetniałoby obchody 100-lecia niepodległości, jako wyjątkowego wydarzenia, PIS postanowił wymyślić sobie nową datę do świętowania i niestety można się spodziewać, że nie jest to w aspekcie wyszukiwania sobie dat do świętowania ich ostatnie słowo. W ten sposób dziś odbywają się obchody 550 lecia polskiego parlamentaryzmu. Wprawdzie w 1993 roku Sejm I Kadencji, czyli pierwszy Sejm wybrany w wolnych wyborach, świętował 500 lecie polskiego parlamentaryzmu, ale co to przeszkadza w wymyśleniu nowej daty do świętowania. Zresztą Sejm I Kadencji zdecydowanie bardziej oddawał ideę parlamentaryzmu, jako że wybory odbywały się bez progu wyborczego. Dodatkowo był to Sejm pełen prawdziwych rewolucjonistów Solidarności, co się na styropianach wyleżeli, więc jeśli wybrali na datę 1493 rok, czyli rok zwołania Sejmu Walnego w Piotrkowie, to musieli to uczynić z li tylko prawdziwie patriotycznego porywu serca, więc nie mogli się mylić. Okazuje się jednak, że się mylili a PIS znalazł nie tylko nową, doskonale nadającą się do świętowania datę, ale także zupełnie nową datę, która ma być uznana za datę rozpoczęcia polskiego parlamentaryzmu, czyli 1468 rok i zwołanie Sejmu walnego przez Jagiellończyka w Piotrkowie. Istnieje możliwość, że teraz w zależności od tego, która data będzie się bardziej podobała przyszłym władzom, a w kontekście reprezentowania daty rozpoczęcia się polskiego parlamentaryzmu, ta data będzie świętowana. Istnieje też możliwość, iż dla przykładu w 2028 roku świętować będziemy jednocześnie 535 rocznicę polskiego parlamentaryzmu i 560 rocznicę parlamentaryzmu. Absurd świętowania wszystkiego i kiedykolwiek się da nie zna granic a świętowania przecież nigdy nie jest za mało.
Jednak jednym z istotnych problemów bawienia się w wymyślanie dat świętowania idei - a niczym innym jak ideą dotyczącą sprawowania władzy jest koncepcja parlamentaryzmu - jest to, że bardzo łatwo zaciemnić jest obraz historii, a dotyczący tego jak rzeczywiście dana idea się rozwijała, gdzie rozwój każdej idei jest procesem. Polski parlamentaryzm wynika bowiem ze słowiańskiej przeszłości Polaków, która tkwiła wśród ludzi mieszkających na naszych ziemiach zanim powstało państwo polskie. Idea polskiego parlamentaryzmu jako formy sprawowania władzy jest więc starsza, niż polskie państwo. Albowiem początków idei polskiego parlamentaryzmu należy szukać wśród wieców plemiennych, które były formą podejmowania decyzji wśród słowiańskich wojowników. Wspominanie przedchrześcijańskich form funkcjonowania bezpośrednich przodków Polaków może obecnej władzy nie pasować z wiadomych względów - koncepcje pojawienia się niosącego cywilizację chrześcijaństwa barbarzyńcom mieszkającym na spalonej ziemi są bardzo miłe dla ucha pewnych środowisk, choć całkowicie niezgodne z prawdą historyczna - ale cierpi na tym jedynie budowanie obrazu polskości na arenie międzynarodowej. Obraz polskości to między innymi obraz wolności, której jednym z ważnych przejawów jest idea parlamentaryzmu. Wolności, która była zarówno zbawienna dla narodu polskiego, jak też była narodu polskiego tragedią. Faktem jest, że idea polskiego parlamentaryzmu jest starsza, niż idea parlamentaryzmu wywodzącego się z monarchii stanowej w Anglii czy Francji. Owa idea ciągle żyła wśród Polaków i nie narodziła się, a odrodziła się ze szczególną intensywnością w czasach rozbicia dzielnicowego, czyli w podobnym czasie, gdy feudałowie angielscy i francuscy wpadli na pomysł jak wyrwać się ze zwężającego się uścisku feudalizmu. W Polsce w okresie dzielnicowym, czyli już w początkach XIII wieku powróciła koncepcja wiecu, gdzie między innymi możnowładcy, urzędnicy zbierali się i współdecydowali o wielu aspektach funkcjonowania księstw Piastów, a między innymi do jedynych kompetencji wiecu należało ustalanie nowych podatków. Zresztą ważny wiec ogólnopaństwowy odbył się w 1350 roku za Kazimierza Wielkiego. Ustalając sobie zupełnie umowną datę w kontekście pojawienia się parlamentaryzmu w Polsce zaciemnia się całkowicie rozwój idei, który zawsze jest procesem. Z jakiego, bowiem powodu nie wzięto pod uwagę daty 1422 roku, gdy Jagiełło zwołał Sejm Walny, który odbył się w Niepołomicach. Zresztą Sejm ów zdecydowanie lepiej podkreślałby ideę parlamentaryzmu, jako że król wzywał na niego nie tylko prałatów, baronów czy szlachtę, ale również mieszczan i pospólstwo Królestwa. Sejmy Walne jako zgromadzenia ogólnopaństwowe na przestrzeni całego XV wieku nie były zresztą niczym wyjątkowym. W tym względzie data 1493 roku jest o tyle znacząca, że zwołany został Sejm Walny, który zarówno składał się z dwóch izb - narodziny koncepcji dwuizbowości Parlamentu w Polsce - ale również potwierdzona została na stałe zasada udziału w Sejmie delegatów wybieranych na sejmikach ziemskich.
Cóż, neo-sanacyjność PIS po raz kolejny objawiła się w pełnym wymiarze. Zatem siedzą, piją, lulki palą i świętują przy kolejnej okazji, która nic nie wnosi ani w wymiarze krajowym, ani w wymiarze międzynarodowym. Marzące o apanażach płynących ze współpracy z "progresywnymi" elitami PO, Nowoczesna zachowały się jak zwykle. PIS wydał kolejne miliony - pomimo płaczu o kosztach, które niesie ze sobą referendum przy każdej okazji, gdy o jakimkolwiek referendum się wspomni, włącznie z tym zaproponowanym przez Prezydenta - i udowodnił samemu sobie jak bardzo jest patriotyczny. Jednak przewidując, że świętowanie rocznicy parlamentaryzmu polskiego jest pojedynczym wyskokiem, związanym z politycznymi rozgrywkami PIS związanymi z atakami Nowoczesnej PO na obecny sposób funkcjonowania Parlamentu, to dla rzeczywistego promowania znaczenia Polaków dla idei parlamentaryzmu w skali świata niewiele z tego przyjdzie. Polskość nic na tym nie zyskała. PIS ma przednią zabawę tak jak przednią zabawę miała Sanacja. Zatem nie pozostaje nic innego, jak ze smutkiem spuścić nad tą hucpą zasłonę milczenia.

Bitwa o Portland 2018 z ANTIF-ą wygrana przez Patriotów

2018-07-13T06:08:00.000+02:00

Od początku lat 90. Portland jest zarządzane przez burmistrzów z partii Demokratycznej. Zatem nie może dziwić, że każdy marsz, który nie promuje dywersyfikacji, równości, nielegalnych imigrantów, feministek, gejów, transów oraz wszelkiego rodzaju postmodernistycznych, neo-marksistowskich dyrdymałów oraz generalnie nie idzie pod "tęczową" flagą jest a priori traktowany jako marsz faszystów, nazistów lub w optymistycznej wersji skrajnej prawicy.
Nie inaczej było w przypadku kolejnego marszu zorganizowanego przez Patriot Prayer, czyli organizację powstałą na popularności Trumpa, a która zorganizowała w zeszłym i tym roku kilka marszów w obronie Wolności Słowa. Oczywiście marsze w obronie Wolności Słowa to faszyzm w czystej postaci i właśnie tak owe marsze określane były przez socjal-liberalne media w USA. Wszelkiej maści "tęczowe" organizacje z tego powodu czuły się w obowiązku by pojawiać się na tych marszach i atakować ich uczestników. Zresztą takie ataki były z radością przyjmowane przez wielu dziennikarzy socjal-liberalnych mediów, którzy uznają zasadę, że jeśli idziesz pod "tęczową" flagą i nazwiesz kogoś faszystą to masz prawo ową osobę walnąć w gębę. To się zapewne nazywa tolerancja w jakimś nowym słowniku, do którego jeszcze nikt nieuprawniony nie miał dostępu, ale neo-marksiści już go przygotowali, trzymają w szufladzie i korzystają w wolnych chwilach czekając na z utęsknieniem na taki etap rewolucji, w którym będą mogli podzielić się nim z całym światem. Jednocześnie nie może dziwić, że marsze w Portland w obronie Wolności Słowa rozumianej zgodnie z 1 poprawką do amerykańskiej Konstytucji, czyli zgodnie z interpretacjami Sądu Najwyższego to promowanie faszyzmu, gdyż zupełnym przypadkiem obecny burmistrz Portland Ted Wheeler, a kolejny burmistrz z ramienia partii Demokratycznej, nie tylko uznaje, że istnieje "mowa", której nie chroni 1 poprawka, ale na dodatek uznaje, iż istnieje coś takiego jak "mowa nienawiści". Nie ma znaczenia, że jest to całkowicie sprzeczne z wszystkimi interpretacjami Konstytucji jakie kiedykolwiek wydał Sąd Najwyższy USA. Zapewne sędziowie Sądu Najwyższego USA to również faszyści albo przynajmniej ukryci zwolennicy faszyzmu. Albowiem jak mówił sam Józef Stalin do swoich marksistowskich towarzyszy z Europy Zachodniej: "obiektywnie socjaldemokracja jest umiarkowanym skrzydłem faszyzmu".
Zatem nazywana skrajną prawicą organizacja Patriot Prayer, pomimo występowania wyłącznie pod amerykańskimi flagami oraz wprowadzania zakazów pojawiania się na ich marszach organizacji promujących choćby hasła anty-imigracyjne = lewakom nie dogodzisz, co jest zasadą generalną; zorganizowała kolejny marsz 30 czerwca tego roku w ramach poparcia dla ich założyciela Joeya Gibsona, który jest kandydatem w wyborach do Senatu. Ted Wheeler, któremu udało się do tej pory zablokować kilka manifestacji Patriot Prayer pod pretekstem bezpieczeństwa publicznego = taki miłośnik wolności ekspresji każdego obywatela pomijając tych obywateli, których Ted nie lubi; tym razem wpadł na zupełnie inny pomysł. Blokowanie manifestacji w związku z tym, że pojawiają się na nich członkowie różnych organizacji związanych z ANTIF-ą, a mający na celu spuszczenie łomotu pokojowym manifestantom, nie jest skutecznym rozwiązaniem na dłuższą metę, zwłaszcza w USA. Najnowszy pomysł burmistrza Wheelera być może był wzorowany na pomyśle innego e-geniusza zabezpieczania pokojowych manifestacji znanego dobrze polskim manifestantom, czyli niejakiego ministra o nazwisku Sienkiewicz. Władze Portland doskonale zdawały sobie sprawę, że zwolennicy Patriot Prayer zarówno ze względu na samodzielne ograniczanie uczestnictwa w ich manifestacjach dla pewnych środowisk, jak też ze względu na nieprzyjemne doświadczenia wielu uczestników poprzednich manifestacji a związanych z przemocą ze strony przede wszystkim ANTIF-y, nie pojawią się licznie. Zatem wystarczy napuścić liczniejszych uczestników lewackich kontr-manifestacji na pokojowych manifestantów, by skutecznie oduczyć ich pojawiania się kiedykolwiek na takich manifestacjach. Generalnie rzecz biorąc ludzie przebywający w szpitalach po pobiciach nie pojawiają się na manifestacjach.
Niestety ku zaskoczeniu Wheelera, władz Portland oraz przyglądającej się wszystkiemu, a nie reagującej zgodnie z planem policji, chyba że akurat musieli pouczać atakowanych Patriotów, kolejna bitwa uliczna w Portland pomiędzy przeważającymi siłami wroga z ANTIF-y a Patriotami skończyła się totalną porażką tych pierwszych. Pomimo kilkukrotnej przewagi wroga, ale pełni zapału patriotycznego, a doskonale zorganizowani niczym Spartanie Patriot Prayers nie robili sobie nic z atakowania ich gazem, rzucania w nich butelkami, fajerwerkami i spuścili łomot ANTIF-ie. Najlepsze sceny z tej bitwy można z przyjemnością obejrzeć na filmie na samej górze. Jednocześnie ku zasmuceniu burmistrza Wheelera manifestacja została nagrana przez licznych, również niezależnych dziennikarzy, co sprawiło, że w przestrzeń publiczną poszły obrazy agresywnych lewicowych bojówek, które rozpoczęły zamieszki rzucając w tłum patriotycznych manifestantów fajerwerkami, butelkami czy łożyskami, co musiała przyznać nawet sama Wikipedia. Lewicowe bojówki zbudowały nawet barykadę, zza której ochoczo atakowali Patriot Prayers dostając przy każdym ataku kolejny łomot. Niestety dla ANTIF-y wsparcie władz, niereagowanie policji czy intensywne finansowanie przez neo-marksistowskich multimilionerów, donatorów ze szczególną intensywnością od 2016, czyli wygranej Trumpa, nie zmieni postaci rzeczy, że nowi członkowie to banda "pozytywnych idiotów" z uniwersytetów z Oregonu i dzieciaków liberalnej klasy średniej, co zresztą ze smutkiem stwierdził jeden ze "starych" członków jednej z grup ANTIF-y, a którzy zapisali się do ANTFI-a w ramach "owczego pędu" do walki z wyimaginowanym faszyzmem. Zatem bez względu na stan liczebny czy ilość uzyskanych środków finansowych nie zmieni to postaci rzeczy, że nowo rekrutowani do ANTIF-y nadają się jedynie do malowania "tęczowymi" kredkami po ulicach, ale na pewno nie nadają się do walk ulicznych z patriotami, z których wielu to robotnicy popierający Trumpa czy weterani wojenni.
Wydarzenia z Portland są natomiast kolejnym przykładem tego, że globaliści pod "tęczową" flagą oraz lewackie organizacje już bez obiekcji nazywają, dokładnie tak jak niejaki Verhofstadt, nie tylko nacjonalistyczne, ale patriotyczne manifestacje mianem faszystowskich. Wspomniany Wheeler ochoczo walczy o prawo przebywania w USA dla nielegalnych imigrantów, wspiera manifestacje imigrantów pod flagami z jakichkolwiek części świata, przywileje dla organizacji transów, promuje zieloną energię, walczy o kotki i pieski, ale ma w poważaniu obywateli własnego miasta, którzy wykazują patriotyczne postawy wobec flagi USA czy manifestują przywiązanie do jednej z najważniejszych wartości amerykańskiego społeczeństwa jaką jest Wolność Słowa. Jednocześnie wzrost znaczenia organizacji wchodzących w skład ANTIF-a czy pojawienie się nowych organizacji pod tym szyldem nie wydaje się przypadkowe. Dziennikarze śledczy jednoznacznie wskazują, że w Europie nastąpiło to około 2010 roku a w USA szczególnie intensywne i agresywne akcje realizowane pod szyldem ANTIF-a zaczęły pojawiać się w 2016 roku.
Zapewne kontrreakcją na działanie podejmowane przez ANTIF-ę nie tylko w Portland, ale w licznych miastach USA ze szczególnym uwzględnieniem tych zarządzanych przez Demokratów, Republikanie z Izby Deputowanych właśnie zaproponowali przepisy prawne pod tytułem Unmasking Antifa Act. Projekt nowego prawa przewiduje kary dla agresywnych manifestantów mających zasłoniętą twarz, którzy dopuszczają się zastraszania czy bicia innych obywateli. Kongresmen Donovan stwierdził: "Amerykanie mają prawo by mówić i protestować swobodnie, bez obawy, że zostaną zaatakowani koktajlami Mołotowa". Oczywiście proponowanymi przepisami prawnym nie są ukontentowani nie tylko liderzy grup ANTIF-y, ale również "progresywne" {czytaj neo-marksistowskie} media, które traktują ANTIF-ę jako swoje zbrojne ramię szczególnie podczas manifestacji przeciwko Trumpowi czy republikańskim kandydatom do Senatu, Kongresu.

Jak PIS międzynarodową "łaskę" w sprawie ustawy o IPN zrobił

2018-06-29T23:22:00.002+02:00

Zrealizowana przez PIS "akcja demokracja" w kontekście zmiany znowelizowanej ustawy o IPN, a w formie Sejmu niemego, była jedną z najbardziej karkołomnych prób "wstania z kolan" nie tylko w historii Polski. Wstaliśmy z kolan tak, że leżymy krzyżem na zimnej, betonowej posadzce i to bez większych perspektyw na zmianę przyjętej pozycji.

Akt międzynarodowej "łaski" został zrealizowany w sposób, którego nadal pretendująca do bycia suwerennym krajem Polska nie widziała od czasów zapoczątkowania oficjalnego zaprzaństwa z okresu saskiego. Nikt nawet nie krygował się z ogłoszeniem, że rząd Polski prowadził tajne rozmowy z rządem obcego państwa w celu wprowadzenia przepisów prawnych obowiązujących na terytorium Polski, a zgodnych z intencjami obcego państwa. Sejm wystąpił w roli klakierów, którzy gromkimi brawami przyjęli "akt kapitulacji". Właściwie nie był to Sejm, ale Sejm Niemy, gdyż "oprócz przewodniczącego obradom marszałka ... {wpisz pasujące imię i nazwisko} oraz odczytujących nowe uchwały posłów nie wolno było się odzywać". Jednak przy przedstawieniu zaprezentowanym przez posłów PIS owi z Sejmu Niemego jawią się herosami, gdyż za zerwanie Sejmu ryzykowali powrotem do domów w "dębowych trumnach". "Salonowcy" z PIS ryzykowali jedynie chłodnym oddechem Morawieckiego, brakiem ciepłych posadek poselskich i synekur dla rodzin oraz krzywymi uśmiechami amerykańskich senatorów i żydowskiej diaspory w USA. Nie jest to cena niewarta zapłacenia nawet za znamiona suwerenności w stanowieniu prawa przez Polskę.

Zmiana ustawy o IPN zgodnie z intencjami amerykańskich przyjaciół, przy których psy zająca zjadły, została przeprowadzona w tak ekspresowym tempie że, gdy trafiała tego samego dnia do Senatu, zadziwiające jest, iż senatorowie biegnący na głosowanie nie połamali nóg na senackich schodach. Najmniejszych problemów z podpisaniem ustawy nie miał również Prezydent na uchodźstwie w Rydze Andrzej Duda. Doskonale poruszający się w świecie nowych technologii Prezydent nie musiał ustawy czytać, konsultować, by w maksymalnie kilkadziesiąt minut, czyli niemal z prędkością światła uzyskiwaną w światłowodach, złożyć podpis. Wystarczył telefon od Morawieckiego, by Andrzej Duda złożył podpis szybciej, niż "frankowicze" z BZ WBK pod najlepszą ustawą kredytową w życiu.

Ów wiekopomny sukces, "najlepszego premiera po najlepszym premierze a przed najlepszym premierem" w historii nie tylko Polski, ale także ludzkości, natychmiast wsparł odpowiednim sondażem "PIS towarzysz" i nad-prezes mediów zawsze i tylko narodowych, chyba że akurat promuje transmisję "Ale Ciacho", czyli Marylę w Opolu. Okazuje się, że premier Morawiecki ma nie tylko umiejętności prowadzenia tajnych narad dotyczących polskiego ustawodawstwa z premierem obcego państwa, ale również posiada zdolności zdecydowanie przekraczające te rzekomo występujące u niejakiego Kaszpirowskiego. Telepatia Morawieckiego sprawiła, że pracownicy "PIS towarzysza" Kurskiego mogli znaleźć sondaż, który można zamówić w każdym sklepie z sondażami ... mhhh ... w każdym ośrodku badania opinii "niespołecznej" w Polsce. W takim sondażu odsetek Polaków popierających nowelę ustawy o IPN w cudowny sposób spada z 40% w lutym tego roku do jedynie 22% dzień po zmianach w ustawie, o których przeciętny Polak nie miał bladego pojęcia. Jednak niewątpliwym być musi, że owe 22%, którzy poparli wycofane z ustawy o IPN przepisy to Targowica, "pachołki Rosji" i osobniki z IQ 75, które nie zrozumiały szacha zagranego przez arcymistrza szachów 5D Morawieckiego na wszechświatowej szachownicy. Nie zauważyli tego, że Netanjahu był tak zaskoczony owym szachem na szachownicy 5D, że nawet tego nie zauważył. W żaden inny sposób nie można wytłumaczyć nieskalanego najmniejszą wątpliwością, a wręcz zwycięskiego wyrazu twarzy Netanjahu, niczym władcy odbierającego hołd lenny. Wyrazu twarzy, który nie wytrącił z równowagi geniusza szachów 5D Morawieckiego grającego do końca swoją rolę z miną Starzyńskiego na zgliszczach Warszawy. Tak grają tylko geniusze, arcymistrzowie na poziomie samego Carlsena.

"Salonowcy" z PIS dobitnie ukazali swoje prawdziwe oblicze. Niczym "neo-coni" w drugiej kadencji rządów administracji Reagana skopali patriotów, by móc błyszczeć na salonach, budować koneksje z globalnymi korporacjami i mieć po swojej stronie najbogatszą diasporę żydowską na świecie, a także mniejszość etniczną w USA. Co jednak najważniejsze, by móc rządzić bez niepotrzebnych problemów, bo to władza pozwala korzystać z "miodu" w postaci możliwości ustawienia w życiu dzieci i wnuków, a także spędzenia emerytury na ranczu w Arizonie, Teksasie czy w hacjendzie w Kalifornii. Biorąc pod uwagę historię "neo-conów" trzeba jednoznacznie stwierdzić, że wątpliwym jest, by było to ostatnie słowo "salonowców" z PIS. Albowiem w polityce inaczej, niż w naturze czy piosence po słońcu nie zawsze przychodzi deszcz, a po Bushu Sr. zawsze może nadejść Bush Jr., może nadejść twarz McCaina, który woli poprzeć Hilary Clinton, niż "Ameryka na pierwszym miejscu" Trumpa. Mogą nadejść dekady "globalistycznego układu" w polityce wewnętrznej i jawnego niszczenia środowisk wolnościowych, libertariańskich, patriotycznych, co miało miejsce w USA ze szczególną intensywnością od drugiej połowy lat 80-ych.

Politycy PIS wybrali poklepanie po ramieniu przez trzeciorzędnego polityka republikańskiego na sponsorowanym wyjeździe na polowanie w Teksasie zamiast budowania pozycji dyplomatycznej Polski na świecie. Czego nie robi się dla życiowego POPIS-u. Pozwolili potraktować 23 kraj pod względem PKB na świecie niczym Mozambik czy Somalię. Takich strat nie sposób ocenić na bieżąco. Takie straty w pozycji dyplomatycznej kraju często ocenić można dopiero po dekadach. Nie pomoże zaklinanie rzeczywistości. Wynegocjowanie "pustego świstka" papieru z Netanjahu jest blamażem porównywalnym z niesłynną szarżą lekkiej brygady. Netanjahu ma bowiem taki wpływ na liberalno-socjalistyczną część diaspory żydowskiej w USA, jak Kaczyński na brukselskich socjalistów. Ową część diaspory, która składa się w przeważającej części z "polakożerców", którzy bez zmrużenia oka mogą wyprodukować za pośrednictwem jednej z największych, żydowskich fundacji w USA jawnie oszczerczy film o rzekomej polskiej kolaboracji przy realizacji Holocaustu. To nie izraelska młodzież będzie żądała miliardów dolarów nienależnego zadośćuczynienia za mienie pożydowskie dla amerykańskich organizacji żydowskich. Będzie to czyniła liberalno-socjalistyczna, dominująca część diaspory żydowskiej. Bez względu jaki "świstek papieru" Netanjahu podpisał nie mrugnie on okiem, jeśli tylko liberalno-socjalistyczne elementy diaspory żydowskiej z USA rozpoczną akcję kalumnii rzucanych na Polskę, a że prędzej czy później to zrobią nie ma najmniejszej wątpliwości. Nie po to naprędce rzucili potężne siły lobbystyczne i przeforsowali ustawę 447 realizując to po mistrzowsku w ramach procedowania przed Parlamentem Niemym USA i przy wsparciu usłużnego republikańskiego lidera Ryana. Netanjahu nie zrobi tego, bo to diaspora amerykańska może żyć bez Netanjahu, ale Netanjahu i Izrael nie może żyć bez amerykańskiej diaspory żydowskiej. Amerykańskiej diaspory żydowskiej, którą masowo scalają jedynie "mit Holocaustu" i przetrwanie Izraela.

Morał z tej niestety nie bajki i nie koszmaru sennego a smutnej rzeczywistości jest taki, że nie po raz pierwszy popisaliśmy się propagandową akcją "wstawania z kolan" na wewnętrzny użytek, a na miarę naszych czasów i naszych możliwości. Pomachaliśmy szabelką po wódce, przy kumplach i w wódczanym amoku wyruszyliśmy na powstanie styczniowe ze strategią "ja z synowcem na czele ... i jakoś to będzie", a teraz topimy się w bagnach uciekając z podkulonym ogonem. PIS wystrzelił kapiszona, oszukał Polaków, którzy poświęcali swój prywatny czas promując, wspierając akcje anty-defamacyjne w kontekście historii Narodu Polskiego w II WŚ. Nie można bowiem wykonać ruchu szachowego nie mając żadnego planu taktycznego, bo nawet z przeciętnym przeciwnikiem poniesie się sromotną porażkę. Obiecano nam pistolet. Nikt jednak nie dostarczył pistoletu, jak żądał Sonny Corleone i zamiast odstrzelić Sollozzę, niczym Michael Corleone, zostaliśmy z fiutem w ręku w pustym kiblu.

Orwellowski koszmar w Wielkiej Brytanii = Tommy Robinson skazany na 13 miesięcy więzienia

2018-05-29T05:45:00.001+02:00

Tommy Robinson jest charakterystycznym dla demokracji liberalnej przykładem Wroga Publicznego. Podważający oligarchiczny consensus elity polityczno-biznesowo-medialnej w Brytanii Robinson jest na celowniku owego układu od wielu lat.
Robinson jest kwintesencją tego co jest najbardziej znienawidzone przez ów układ. Układ, który wytworzyła liberalna demokracja a który stał się elementem ponadnarodowego układu władzy świata zachodniego globalizmu. Nie tylko jest on białym mężczyzną z klasy robotniczej, który zamiast być kolejną owcą podążającą wyznaczonymi przez „trzeszczący w szwach” system ścieżkami idzie swoją, niezależną drogą, ale na dodatek jest „inteligentnym baranem”. Dla takiego systemu jak współczesne wersje liberalnych demokracji nie ma nic groźniejszego niż „inteligentny baran”. Robinson metodą prób i błędów próbuje nauczyć owce latać. Faktycznie na pierwszy rzut oka może to się wydawać głupie, ale jeśli mu się uda „to zmieni on na zawsze światowy system lotniczy”.

Dlaczego Robinson musi być Wrogiem Publicznym?
Dla ideologicznych podstaw współczesnej demokracji liberalnej, które są przedziwną mieszanką spacyfikowanego przez postmodernistyczne idee liberalizmu i teorii neo-marksistowskich wykreowanych przez Nową Lewicę, Robinson jest modelowym zagrożeniem. Biały mężczyzna w kwiecie wieku z pokolenia tzw. milenialsów, który zamiast farbować włosy na tęczowo, płakać w rękach po kolejnym rozwodzie bez prawa widywania dzieci czy cieszyć się wycieczką do Grecji za pieniądze z kredytu, biega po ulicach ostrzegając ludzi przed zagrożeniami kreowanymi przez oligarchiczne elity upadającego a co za tym idzie zmuszonego do obrony stanu posiadania systemu. Systemu, którego jedyną szansą obrony jest sprzedawanie fikcji o tym, że wszystko jest w należytym porządku gdy w rzeczywistości podważane są podstawowe obietnice, które były powodem tego, że ludzie ów system akceptowali. Elementami owej fikcji są wolność słowa, która staje się prawem do mówienia jedynie tego na co pozwala system, prawa człowieka wynikające z praw naturalnych, które są prawami jedynie dla jednostek z grup wybranych przez elity jako te, które są warte ochrony, gdyż zapewniają nie tylko obronę systemu, ale gwarantują kontrolę społeczeństwa.

Przyjmując na potrzeby zrozumienia sposobu myślenia elit demokracji liberalnej "nomenklaturę" z neo-marksistowskiego języka Robinsona zaliczyć należy do tzw. klasy robotniczej. Tej części społeczeństwa, która zapewniła władzę partiom poprzedników dzisiejszych polityków. Jednocześnie tej klasy, która przez ową klasę polityczną, a która wywodzi się z elit Nowej Lewicy i jej akolitów, które opanowały w ramach „marszu poprzez instytucje” większość instytucjonalnej władzy, od zawsze była znienawidzona. Owa klasa społeczna poprzez socjotechnikę miała od dawna być potulnym barankiem a co najmniej kontrolowanym barankiem. Robinson jako „człowiek z ludu” zagraża owej kontroli. Zauważając zagrożenie wpadnięcia w pułapkę polityki „dziel i rządź” Robinson robił uniki. Gdy było to niezbędne odciął się od ekstremistów, którzy są idealnym narzędziem polityki „dziel i rządź” stosowanej w ramach spolaryzowanego układu polityczno-medialnego demokracji liberalnej. Robinson odwołuje się do tych praw, które społeczeństwu a przede wszystkim klasie społecznej, z której pochodzi zostały obiecane. Dziś korzystanie z owych praw jest przekroczeniem granic, które „rewolucja społeczna” reprezentantów Nowej Lewicy już dawno przesunęła, ale dla ludzi, do których odwołuje się Robinson owe prawa nadal są elementem obietnicy ze strony systemu. Z tego powodu dla systemu współczesnej demokracji liberalnej jest to zagrożenie nie do przecenienia.

Dla wspomnianego systemu Robinson jest również dobitnym przykładem „rewolucyjnego charakteru” białego mężczyzny z klasy robotniczej. Przykładem będącym przestrogą ze strony twórców ideologii, z której ów system korzysta. Rewolucyjny zapał mężczyzn w wieku produkcyjnym a będących również w kwiecie wieku może być nie do okiełznania. Jednocześnie to owi mężczyźni są stabilizatorem każdego systemu społecznego w ramach jego norm i praw. Robinson ma zatem zdolności do porywania tłumów w sprzeciwie wobec łamania norm i praw, które w ramach "neo-marksistowskiej" rewolucji instytucjonalnej realizowanej przez "biurokratycznego potwora" państwowego są podważane. Tych norm i praw, które były przy nieznacznych modyfikacjach podstawą brytyjskiego społeczeństwa. Norm i praw, które już nie dotyczą tradycji, ale dotyczą najważniejszych podstaw społeczeństwa brytyjskiego. Obalenie owych norm i praw poprzez prowadzone już przez wiele dekad a stopniowe przesuwanie granic, w stylu podgrzewania żaby w gorącej wodzie, pozwoli na działanie systemu przy wykorzystaniu zupełnie nowych norm i praw. Takich norm i praw, które są niezbędne systemowi demokracji liberalnej do przetrwania w ramach sytuacji społecznej, którą ów system wytworzył poprzez działanie zgodne z ideologicznymi założeniami.

Robinson jest bez wątpienia brytyjskim patriotą. Dla systemu jest, więc co najmniej nacjonalistą, jeśli nie faszystą. Przypisywanie takich łatek to element socjotechnicznych sztuczek, które pozwalają na dyskredytowanie wrogów systemu a które trafiają do urobionych odpowiednio skonstruowanymi formami socjalizacji owiec. Owiec, dla których flaga UE jest bardziej istotnym symbolem patriotyzmu niż flaga Świętego Jerzego. W badaniach z 2012 za wzbudzającą patriotyczne uczucia flagę UE uznało 80% badanych Brytyjczyków w stosunku do jedynie 61%, którzy wskazali na flagę z czerwonym krzyżem.

To jak zachowuje się i co mówi Tommy Robinson sprawia, że trafia on w takiej a nie innej sytuacji w Brytanii zarówno do środowisk kibiców jak też do intelektualistów, dla których idee klasycznego liberalizmu są politycznym drogowskazem. Jest to bardzo szerokie spektrum społeczne, które bardzo często poprzez codzienną „osmozę” odczuwa „toksyczność” brytyjskiego systemu politycznego. W ten sposób Robinson jest tak bardzo niebezpieczny dla oligarchicznego układu liberalnej demokracji w Brytanii. Robinson w ostatnim czasie zdobywał coraz większe poparcie poprzez współpracę ze środowiskami protestującymi przeciwko zmianom negatywnie wpływającym na wolność słowa w Wielkiej Brytanii. Kampania Robinsona, przedstawicieli niezależnych mediów, aktywistów liberalnych, konserwatywnych również z USA a dotycząca protestu wobec działań władz na Zachodzie, które uciszają dysydentów spotkała się z pozytywnym odbiorem i szerokim oddźwiękiem w Internecie. Robinson był również współorganizatorem między innymi wraz z partią UKiP marszu w obronie wolności słowa w Wielkiej Brytanii.

Ironią losu jest niewątpliwie to, że Orwellowski koszmar można oglądać w ojczyźnie tego wybitnego pisarza, który przed podobnym koszmarem przestrzegał. Tommy Robinson został aresztowany pod pretekstem „zakłócania porządku publicznego”. Aresztowanie odbyło się w momencie gdy Robinson relacjonował przed budynkiem sądu proces związany z jednym z gangów gwałcicieli. W Wielkiej Brytanii w ostatnim czasie pojawiały się kolejne informacje o działalności przede wszystkim pakistańskich gangów gwałcicieli. Skala procederu jest przerażająca. W poszczególnych miastach ze znaczącą mniejszością muzułmańską liczba nastoletnich ofiar płci żeńskiej i męskiej liczona jest w tysiącach. Jednocześnie w kolejnych sprawach na jaw wychodzą fakty dotyczące „zamiatania pod dywan” procederu przez policję, pracowników socjalnych. Owo zamiatanie pod dywan to nie tylko brak podejmowania działań po zgłoszeniach ze strony rodziców ofiar, ale również próby uciszania ofiar czy świadków. Powód takich działań ze strony władz jest zrozumiały. W świecie, gdzie każde oskarżenie o rasizm – prawdziwe lub nie – może skończyć się „śmiercią społeczną” ze względu na działania mediów, przedstawiciele władz o wiele bardziej boją się takich oskarżeń, niż oskarżeń ze strony ofiar wykorzystywania seksualnego. Zresztą to jak rządowe media jak BBC czy neo-marksistowskie gazety jak Guardian prezentują wydarzenia związane z działaniami gangów gwałcicieli wskazują, że rzeczywiście oskarżenia o brak podejmowania prób zakończenia działania gangów gwałcicieli nie stanowią żadnego zagrożenia choćby dla niepodejmującej przez wiele lat niemal żadnych działań lokalnej policji.

Aresztowanie pod pretekstem „zakłócania porządku publicznego” zostało wykorzystane by nie musieć aresztować innych przedstawicieli mediów, którzy przebywali w tym samym czasie przed budynkiem sądu i zbierali informacje zapewne do przyszłych artykułów, które będą publikowane po dacie, w której zakaz publikacji przestanie obowiązywać, a którą ustalił sąd. Robinson przebywał przed budynkiem sądu gdzie realizował relację dla kanadyjskiej telewizji internetowej Rebel Media. Jednak w tej sprawie sąd zastosował tzw. gag order = zakaz upubliczniania informacji, który wprowadza „ograniczenia raportowania” dotyczące jakichkolwiek informacji, które dotyczą danego procesu sądowego. Gag order to kontrowersyjny sposób kontrolowania przekazu dotyczącego informacji o danym procesie sądowym, co jakoby ma chronić ofiary czy przestępców. W ramach common law występowanie gag order nie jest niczym nadzwyczajnym, ale sądy brytyjskie w ostatnim czasie zaczęły stosować owe przepisy w "totalitarny" sposób. Gag order dotyczy koncepcji ochrony sprawiedliwego procesu poprzez ograniczenie dostępu sędziów do informacji pochodzących od opinii publicznej, a które mogłyby wpływać na osąd. W USA gag order stosowane choćby poprzez zamieszkanie przez sędziego na czas procesu w odosobnionym miejscu, gdzie istnieje możliwość odcięcia się od dostępu do mediów czy kontaktu z opinią publiczną. W Wielkiej Brytanii gag order zaczęło być stosowane w patologiczny sposób od momentu wprowadzenia „Aktu Praw Człowieka” z ’98 co było wprowadzeniem przepisów Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Do tego czasu sędziowie wprowadzali w określonych sprawach zakaz publikowania pewnych informacji z procesu jak nazwiska ofiar czy oskarżonych. Jednak po wprowadzeniu „Aktu Praw Człowieka” w ’98 sędziowie zaczęli stosować tzw. „super-nakaz”, który może obejmować zakaz prezentowania jakichkolwiek informacji o procesie. W ten sposób gdy „super-nakaz” zostanie wydany dany proces odbywa się z punktu widzenia opinii publicznej, a do wydania wyroku lub do daty zakończenia „super-nakazu”, którą dowolnie może ustalić sędzia, w sposób tajny. Media nie mogą po wydaniu takiego nakazu przedstawić dla przykładu nawet informacji o dacie rozpraw czy też informacji o okolicznościach sprawy, które już miały miejsce.
Gag order stosowane obecnie w takiej a nie innej formie przez brytyjskie sądy w praktyce ograniczają możliwość informowania o procesie sądowym do mainstreamowych mediów, które są jako jedyne są informowane o wprowadzeniu „super-nakazu” w danej sprawie. Obywatele, internetowe media nie dostając informacji o istnieniu "super-nakazu" są w każdej chwili narażeni na możliwość aresztowania gdy będą przedstawiali informacje o kontrowersyjnym procesie. Jest to niewątpliwie doskonały sposób na ograniczenie jakiegokolwiek zainteresowania procesami sądowymi ze strony obywateli. Jednocześnie jednym z problemów „super-nakazu” jest to, że nie ma jednoznacznych interpretacji tego, co może być a co nie może być relacjonowane przez media. W ten sposób po aresztowaniu Robinsona media działające na terenie Brytanii zostały poinformowane o zakazie informowania również o sytuacji wokół Robinsona. Zakaz został wprowadzony przez sędziego, który w przyśpieszonym procesie skazał Robinsona na karę 13 miesięcy więzienia. Informacje o takim zakazie trafiły między innymi do brytyjskiej siedziby amerykańskiego portalu informacyjnego Breitbart czy Russia TV, które wycofały ze swoich stron już napisane i opublikowane artykuły o aresztowaniu Robinsona. Artykuły te pojawiły się w Internecie, gdyż zostały ściągnięte przez internautów z archiwum stron tych mediów.

Pierwszy „tajny” proces, gdzie przepisy „gag order” w formie, która pojawia się również w kontekście wydarzeń związanych z Robinsonem zostały zastosowane odbył się w sprawie brytyjskiego, wielokrotnie nagradzanego pisarza i milionera Allana Chappelow. Wykorzystanie gag order w tej sprawie spotkało się ze sprzeciwem większości brytyjskich mediów. Poszczególne media brytyjskie wchodziły na legalną drogę w celu podważenia „super-nakazu”, ale poszczególne instancje nie zmieniły pierwotnego postanowienia sądu. Wszystkie instancje zasłaniały się "ochroną interesów bezpieczeństwa narodowego i ochroną tożsamości informatorów". Wskazywane przez media powody wprowadzenia w tej sprawie „super-nakazu” dotyczyły mordercy Wang Yama, który miał być informatorem służb wywiadowczych, gdzie proces jakoby mógł ujawnić metody działań służb specjalnych. Potwierdzone jest, że MI6 żądało zakazu ujawniania kiedykolwiek i jakichkolwiek dowodów zaprezentowanych w procesie. Ciekawostką niewątpliwe może być to, ze Wang jest wnukiem Mao Zedonga, który pracował w instytucie broni nuklearnych, który uciekł z Chin w 1992 roku i rzekomo uczestniczył w proteście na placu Tiananmen.
Kolejne kontrowersje w kontekście stosowania „gag order” pojawiły się w związku z sądowymi „nakazami ochrony prywatności„. Wprowadzenie zakazów publikacji jakichkolwiek informacji dotyczyły spraw związanych z seksualnymi skandalami, które w 2011 pojawiły się w kontekście celebrytów i polityków. Kontrowersje związane z tymi sprawami i sposobem wykorzystania „super-nakazów” przez sądy doprowadziły między innymi do przygotowania raportu przez komisję sądownictwa, który wskazywał na konieczność wprowadzenia nakazu dostarczania informacji o „super-nakazach” zaraz po wprowadzeniu ich przez sądy do działających na terenie Brytanii mainstreamowych mediów. Wówczas pojawiło się wyraźne rozróżnienie między mediami mainstreamowymi a portalami działającymi jedynie w Internecie, czyli tzw. nowymi mediami, gdzie nie wskazano konieczności informowania ich o wprowadzeniu przez sąd „super-nakazu” w danej sprawie. Raport przygotowany w sprawie kontrowersji dotyczących „super-nakazów” pomimo sprzeciwów wielu parlamentarzystów wskazywał jednocześnie, że „super-nakazy” nie dają sądom możliwości korzystania z praw ograniczających wolność dostępu do informacji publicznej, wolność prasy, a które nie zostały wcześniej zatwierdzone przez parlament. W ten sposób „biurokratyczny potwór” wygrał dostając do ręki możliwości prawne korzystania z „tajnych procesów”, które mogą być zawsze przeprowadzone przez usłużnych sędziów.

Tommy Robinson po aresztowaniu został przetransportowany przez policję bezpośrednio do sądu. W trakcie przyśpieszonego procesu Robinsona nie reprezentował żaden adwokat. Po wydaniu wyroku skazującego Robinsona na 13 miesięcy więzienia, co jest łączną karą związaną z odwieszeniem kary w zawieszeniu z wyroku z poprzedniego roku, gdzie Robinson został skazany za złamanie „gag order” w innym procesie muzułmańskiego gangu gwałcicieli oraz karą za „zakłócanie porządku publicznego”, Robinson został przetransportowany natychmiast do więzienia Hull Prison. Jednocześnie sąd ustalił „gag order” w kontekście informacji o procesie Robinsona, gdzie brak interpretacji tego czego dotyczy owo ograniczenie informacji o sytuacji Robinsona sprawia, że Brytyjczycy w Internecie z obawy przed aresztowaniem zaczęli usuwać posty na temat aresztowania Robinsona, które wcześniej pisali i publikowali na stronach społecznościowych. Na temat sytuacji Robinsona informują obecnie jedynie zagraniczne media a przede wszystkim nowe-media i alternatywne media działające w Internecie a także osoby z poza Brytanii. Jednocześnie w Wielkiej Brytanii odbywają się protesty, które rozpoczęły się w dniu aresztowania Robinsona przed budynkami rządowymi na Downing Street. Oczywiście media opisujące protesty nazywają je protestami skrajnej prawicy pomimo, że Robinsona wsparły bardzo różne środowiska.

Ciszę w sprawie Robinsona zachowują natomiast organizacje jakoby walczące o prawa człowieka a przynajmniej głoszące to w swoich nazwach czy na swoich stronach. Nie może to nikogo dziwić, gdyż owe organizacje składają się z oportunistów lub „obciągaczy” systemu, co sprawia, że Robinson jest dla nich takim samym Wrogiem Publicznym jak dla władz czy mediów. Jednocześnie gdy jest się wrogiem publicznym wówczas nie ma się praw człowieka, nie jest się nie tylko obywatelem, ale nie jest się człowiekiem a jedynie faszystą, nazistą a w najlepszym przypadku ksenofobicznym nacjonalistą, który gdyby była tylko taka możliwość powinien trafić do jakiegoś obozu, najlepiej w Gułagu. Co innego gdy jest się członkiem gangu gwałcicieli dzieci i nastolatków. Wówczas jest się nie tylko obywatelem, ale też człowiekiem, któremu nawet włos z głowy nie może spaść a jeśli spadnie to jest to niewątpliwym łamaniem praw człowieka. Prawa człowieka mają również członkowie rodzin czy trybalistyczni koledzy gwałcicieli, którzy według raportów niezależnych mediów zbierają się w trakcie procesów gangów gwałcicieli przed sądami by atakować obelżywymi słowami rodziny ofiar czy same ofiary. Ofiary takich gwałtów zapewne również nie są ludźmi, gdyż policja nie reaguje na takie sytuacje, media mainstreamowe o tym nie informują a tzw. organizacje praw człowieka nie są całkowicie zainteresowane tematem. Ciszę w sprawie Robinsona zachowują również aktorzy walczący o prawa kotków i piesków, celebryci walczący o biednych mieszkańców Afryki czy politycy głównych partii. Powinno to być ważną wskazówką dla Polaków w kontekście tego jak traktować takie, wpływowe postacie mainstreamu liberalnej demokracji.

Większość osób mieszkających w Polsce nie ma na obecną chwilę szansy wsparcia Tommy Robinsona. Jednak Polacy mieszkający w Wielkiej Brytanii powinni zareagować choćby poprzez kontakt z miejscowymi politykami lub poprzez wzięcie udziału w pokojowych manifestacjach, które odbywają się i będą odbywać się m.in. w Londynie. Istnieje również petycja w sprawie Robinsona, która ma być skierowana do Teresy May:
https://www.change.org/p/theresa-may-mp-free-tommy-robinson.
Myślę, że Polacy mają wobec Robinsona dług wdzięczności za obiektywne zaprezentowanie wydarzeń z marszu Niepodległości w 2017, gdy Robinson przebywał w Polsce i realizował relacje, która była jednym z nielicznych, nieprzekłamanych przekazów z marszu Niepodległości zaprezentowanych na Zachodzie a który zyskał dużą popularność w Internecie. Robinson w swojej relacji wypowiedział również wiele pochwał w kontekście wolności zgromadzeń, wolności słowa, z których można korzystać w Polsce czy patriotyzmu Polaków. Sytuacja Robinsona jest nie do pozazdroszczenia jako, że donośnie prezentowane poglądy dotyczące negatywnych aspektów funkcjonowania muzułmańskich społeczności w Wielkiej Brytanii a szczególnie ostatnie działania i wypowiedzi obnażające skalę postępków muzułmańskich gangów gwałcicieli sprawiają, że jego życie lub zdrowie może być zagrożone w brytyjskich więzieniach, które są opanowane przez muzułmańskie gangi.
Wszystkie polskie środowiska wolnościowe, libertariańskie, konserwatywne powinny głośno potępić postępowanie władz wobec Robinsona. Trudno natomiast spodziewać się reakcji ze strony rządu, dla którego twarz kolejnych, znamionujących autorytarne rządy decyzji brytyjskich władz Borys Johnson jest rzekomo wielkim przyjacielem Polski. Cuck-serwatyści z PIS zapewne również nie wyrażą żadnego oburzenia.Jak na razie z polskich polityków bardzo aktywną postawę przyjął Korwin Mikke, który udał się do Wielkiej Brytanii gdzie przemawiał w londyńskim Hyde Parku. Dostępny tam Speakers' Corner jest forum do swobodnego wypowiadania wszelkich poglądów. Z ważnych, zagranicznych polityków lider największej, opozycyjnej partii PVV w holenderskim parlamencie Geert Wilders wysłał list do MSZ Wielkiej Brytanii oraz nagrał wideo nawołujące do uwolnienia Robinsona i przywrócenia wolności słowa w Brytanii a opublikowane pod hashtagiem #FreeTommy, który jest również jednym z haseł protestów w sprawie uwolnienia Robinsona.

Patrząc z polskiej perspektywy niepokojące jest jednak to jak te media, które sytuacją Tommy Robinsona są zainteresowane, prezentują ostatnie zdarzenia wokół Robinsona. Przykładowo tytuł z Najwyższego Czasu „czy UK jest już faszystowskim państwem” jest przerażający w swojej głupocie. Jest to przyjęcie neo-marksistowskiego języka i używanie go do opisu sytuacji w Wielkiej Brytanii. Problem polega na tym, że nie sposób osiągnąć jakichkolwiek, pozytywnych rezultatów stosując elementy socjotechniki przygotowane przez tych, którzy za ich pośrednictwem chcą osiągnąć oczekiwane efekty.

Prawda jest taka, że Wielka Brytania zamienia się, przy użyciu narzędzi proponowanych choćby przez członków szkoły budapesztańskiej, w marksistowski autorytaryzm. „Biurokratyczny potwór”, o którym wspominał Bakunin w swojej krytyce Marksa po raz kolejny mając do dyspozycji narzędzia zapewnione mu przez „pozytywnych idiotów” socjalizmu, fabianizmu, solidaryzmu, „nowego ładu” i wszędobylskiego aparatu państwowego korzysta z nich by zwiększać swoją kontrolę co zawsze musi skończyć się podejmowaniem działań charakterystycznych dla systemów autorytarnych, a co obserwujemy właśnie i między innymi w Brytanii. Oczywiście z punktu widzenia systemu demokracji liberalnej w ramach takiej kontroli wszelkie elementy marksizmu, tym razem w formie zachodnich reinterpretacji idei Marksa, Trockiego, są idealnym narzędziem.

10 największych "wpadek" CNN 2017

2017-12-28T00:52:00.001+01:00

10 największych "wpadek" CNN 2017 przygotowane przez alternatywnego, amerykańskiego komentatora politycznego, YouTubera Mark Dice.

10 "Fałszywy raport" CNN na temat tego co jakoby zeznał były szef FBI James Comey w śledztwie o "rosyjskich śladach" w kampanii Trumpa = rzetelne "anonimowe źródła" a że rzetelne więc całkowicie niezweryfikowane zupełnie niespodziewanie i w niezrozumiały sposób przekazały nierzetelne informacje a Comey zeznał coś zupełnie innego, niż "rzetelne źródła" twierdziły
9 Stephen Miller ośmiesza korespondenta USA Marka Acostę w kontekście prawa imigracyjnego USA = dziennikarz CNN jest tak tępy lub takiego udaje, iż nie ma zielonego pojęcia jakie są różnice pomiędzy przepisami dotyczącymi "zielonej karty" a nielegalną imigracją
8 Dziennikarskie śledztwo pod przykrywą Project Veritas udowadnia, że dziennikarze, pracownicy CNN wiedzą, że śledztwo w sprawie "rosyjskich śladów" w kampanii Trumpa jest polowaniem na czarownice = stosowana jest tu zasada współczesnego dziennikarstwa w stosunku do opinii publicznej "siała baba mak nie wiedziała jak a dziad wiedział nie powiedział ..."
7 Dziennikarz CNN Don Lemon komentując wiec Trumpa sugeruje, że Trump chce wojny domowej w USA i on osobiście aresztowałby taką osobę, gdyby występowała na spotkaniu przez niego organizowanym = całkowicie "obiektywny" a znany ze swojego progresywizmu "gwiazdor" CNN sugeruje, że zażądałby aresztowania nie, że prezydenta USA, ale obywatela USA bo nie podobają mu się jego poglądy a to wszystko oczywiście w imię szacunku do 1 poprawki i w żadnym wypadku w imię promowania zachowania prasy krajów autorytarnych
6 Publiczność panelu CNN reaguje na pytanie ilu z nich jest zdegustowana wypowiedzią Trumpa po demonstracjach w Charlottesville - publiczność nie podnosi ręki ale w zamian wymownie uśmiecha się jednoznacznie wskazując, że potępienie obu stron "brutalnych manifestacji" jest godne pochwały a nie potępienia
5 Podczas wejścia "live" CNN Adresona Coopera przypadkowy przechodzień krzyczy - CNN jest Fake News - dziennikarz i komentatorzy CNN Fake News zachowują "grobowy" spokój, bo CNN od miesięcy nie reaguje na takie oskarżenia a właściwe reaguje ale "grobową cisza"
4 Dzieciak w Nowym Jorku krzyczy podczas wejścia na żywo do Jima Acosty, że CNN jest Fake News - a "prawda was wyzwoli" i nawet dzieciak z NY to wie
3 Brooke Baldwin czyta informację, że Rosjanie próbowali zhakować grę Pokemon Go by zdestabilizować USA w ramach rozmowy z jakimiś "ekspertami", którzy twierdzą, że zhakowanie Pokemon Go przez Rosjan może prowadzić do destabilizacji USA - pokemony USA atakują żadnej litości nie czują a aplikacja z pokemonami jest bardziej groźna od nawet bomby wodorowej co szczególnie wiedzą "bimbo" z CNN
2 Gwiazda CNN Van Jones przyznaje w rozmowie z dziennikarzem Project Veritas pod przykrywką, że "rosyjski ślad" w kampanii Trumpa będący przewodnim tematem CNN przez pół roku jest "bzdurą" - jak wiadomo kłamstwo powtórzone sto razy może stać się prawdą, więc bzdura może stać się faktem, ale po prostu tym razem nie wyszło {więcej o tym tutaj http://polskipepe.blogspot.com/2017/06/Project-Veritas-zdemaskowal-fakenewsCNN.html}
1 CNN przedstawiło informację, że WikiLeaks współpracowało z Komitetem Wyborczym Trumpa wysyłając informacje z e-mailami Komitetu Demokratów i Clinton przed tym jak zostały upublicznione przez WikiLeaks - analitycy CNN mają poważny problem z rozróżnianiem cyfr co sprawia, że potrafią pomylić daty e-maili i przesunąć ich czas wysłania/otrzymania o 10 dni

CNN jest oficjalnym źródłem informacyjnym w Polsce dla TVN, które posiada wyłączne prawo do korzystania z materiałów CNN.

Nowa Lewica, rewolucja kulturana, globalistyczna ideologia progresywna

2017-12-27T23:59:00.001+01:00

Co chroni polską mentalność narodową przed wpływem globalistycznej ideologii progresywnej? Czy są to ponadczasowe wartości narodowe, tradycje? A może to specyficzna historia, której nie doświadczył Zachód sprawia, że większość Polaków posiada odporność na wirus progresywnej ideologii?
Znalezienie odpowiedzi na pytanie, dlaczego w Polsce globalna ideologia progresywna nie znajduje masowego poklasku, jest kluczowe, jeśli Polska ma nie tylko być, ale pozostać odporna na globalny wirus progresywnej - neo-marksistowskiej - ideologii. Warto w tym względzie słuchać tych głosów z Zachodu, które pochodzą od ludzi, którzy na przestrzeni własnego życia doświadczyli jak ich tradycje są niszczone, a wartości narodowe podważane. Wielu z nich próbuje zrozumieć nie tylko Polski, ale również środkowoeuropejski fenomen społeczny, który skutecznie broni się przed przekazem globalistycznej ideologii progresywnej, który jednocześnie jest przekazem dominującej kultury zachodniej. Próbują oni zrozumieć ów fenomen nie na potrzeby Polski, ale na potrzeby znalezienia antidotum na globalistyczną ideologię progresywną dla społeczeństw własnych krajów, a wielu z nich wnosi świeże spojrzenie outsidera w stosunku do polskiej kultury społecznej.
Konserwatywny publicysta, pracownik administracji Białego Domu za czasów Reagana James Pikerton prowadzi rozważania nad wspomnianym środkowoeuropejskim fenomenem w artykule: "Jak rewolucja kulturalna i dziedzictwo komunizmu przekształciły lewicę europejską w prawicę" http://www.breitbart.com/national-security/2017/12/06/pinkerton-how-cultural-revolution-and-the-legacy-of-communism-turned-europes-left-into-the-right/
"Ujawnienie, że filia Google YouTube "poddała kwarantannie" oficjalny film wyprodukowany przez konserwatywny rząd Polski, dotyczący kryzysu migracyjnego w Europie pojawił się w nagłówku Breitbart News z dopiskiem, niczym z ponurego dowcipu "Archipelag Gułag", będącym odniesieniem do Archipelagu Gułagów, określenie sieci obozów dla więźniów politycznych w Związku Radzieckim - stanowiąc wyraźne przypomnienie pojawiającego się zjawiska: Wschód jest teraz bardziej konserwatywny niż Zachód.
Oznacza to, że Europa Wschodnia jest teraz bardziej konserwatywna, niż nie tylko Europa Zachodnia, ale także szerzej niż Zachód jako całość, w tym USA, a także wiele z wiodących korporacji, takich jak Google. (I tu możemy zatrzymać się, aby zauważyć, że z powodów, które staną się oczywiste, używamy politycznych "kalek" pozostałych po Zimnej Wojnie; jest to oczywiście fakt geograficzny, że Praga jest w rzeczywistości na zachód od Wiednia, i że Budapeszt jest dalej na zachód niż Ateny.)
Oczywiście, jest wielu konserwatystów na Zachodzie, w tym w strukturach władzy, ale niezaprzeczalne jest to, że "dominujące elity" mediów i kultury korporacyjnej są coraz bardziej pod wpływem globalnej progresywnej ideologii. A w Wieku Informacji to ma ogromne znaczenie - o czym przypomina nam informacja o "politycznie poprawnym" zakazie dla polskiego wideo.
Możemy więc cofnąć się i zapytać: jak to się stało, że większość ludzi w, powiedzmy, Polsce lub na Węgrzech, nadal wierzy, że stare prawdy - dotyczące wiary i rodziny, patriotyzmu i nacjonalizmu - są wartościowe i warte zachowania? A w tym samym czasie, jak to się stało, że tak wielu ludzi na Zachodzie uwierzyło, że te stare prawdy są przestarzałe, a może wręcz fałszywe?
Krótką odpowiedzią jest oczywiście, że kraje europejskie, które żyły pod władzą komunizmu, są o wiele bardziej prawicowe niż kraje, które tego nie doświadczyły. I dalej możemy zaobserwować, że te "prawicowe skrzydła" są przeciwstawne wobec internacjonalistycznych, podważających suwerenność krajów konglomeratów, jak Unia Europejska, a także globalnych korporacji, które wolą współpracować z UE, w przeciwieństwie do poszczególnych państw narodowych.
Polskie gorzkie doświadczenia z komunizmem sięgają prawie wiek temu. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r., po pierwszej wojnie światowej, Polska stoczyła udaną wojnę o przetrwanie z nową "bolszewizowaną" Rosją w latach 1919-1921. A jednak w 1939 r. odrodzony Związek Radziecki Stalina połączył się z hitlerowskimi Niemcami, by podbić kraj. I tak przez większą część sześciu lat wojny, Polska była "skrwawioną ziemią"; miliony zginęły w wyniku walki, głodu i bezpośredniej eksterminacji. A potem, w 1945 r. tak jak stało się z Węgrami, imperializująca się Armia Czerwona opanowała polskie ziemie, pozostając w tym miejscu przez prawie pół wieku.
Potem są Węgry. W 1919 r. rewolucyjna "Węgierska Republika Radziecka" Béli Kun przejęła władzę w Budapeszcie. Powstały "czerwony terror" był krótki - Kun został wkrótce obalony i ostatecznie zesłany do ZSRR - a jednak pozostawił niezatarty ślad na Węgrzech. Od tego czasu Węgrzy byli zdecydowanie antykomunistyczni.
Jednakże tragicznie, Węgry dokonały moralnie katastrofalnej i geopolitycznie katastrofalnej decyzji, stając po stronie Hitlera podczas II wojny światowej; w 1945 r. klęska Węgier w tym konflikcie doprowadziła komunistów do władzy - tym razem na bagnetach sowieckiej Armii Czerwonej (chociaż Kun, stary bolszewik, nie mógł być częścią tego Czerwonego Powrotu, wiele lat wcześniej Stalin rozkazał go zastrzelić).
Jak wszyscy pamiętamy, również na Węgrzech era komunistycznej dominacji trwała prawie 50 lat i, co nie jest zaskoczeniem, to doświadczenie tylko pogłębiło antykomunistyczne postanowienie Węgier.
Dziś, po tych wstrząsających doświadczeniach, dwa dawne kraje komunistyczne - a dokładniej dwa kraje, które niegdyś były zniewolone przez komunistów - utrzymują tradycyjne wartości, które kiedyś deptali Czerwoni.
Rzeczywiście, Węgry, Polska i inne kraje europejskie o podobnej historii wydają się podejrzliwe wobec jakichkolwiek zjawisk politycznych, które nawet trochę przypominają komunizm.

I tak teraz przechodzimy do Europy Zachodniej. Owa nigdy nie doznała podboju komunizmu, a jednak w ciągu ostatniego półwiecza widziała swoistą lewicową rewolucję kulturalną, w ramach której stare filary porządku społecznego zostały zerodowane, a nawet zniszczone, nawet jeśli siła ekonomiczna korporacji - zwłaszcza jeśli chodzi o technologie cyfrowe i ich sojuszników "finansową nadklasę" - jeśli jakakolwiek, została wzmocniona. W ten sposób możemy zobaczyć Matrix, w którym firma taka jak YouTube może zdecydować, ze względu na swój w"kalifornijski styl poprawności politycznej", aby cenzurować wideo stworzone suwerennie na drugiej półkuli świata - i ma ekonomiczną i technologiczną moc by to zrobić
W Europie wyraźnym ucieleśnieniem tej wolno postępującej rewolucji kulturalnej jest Unia Europejska. UE zdecydowanie nie jest komunistyczna, w tym sensie, że prywatna własność jest normą, nawet jeśli oczywiście sektor publiczny również ma duże znaczenie. I oczywiście ma wolne wybory, a nie realne Gułagi.
Mimo to UE słynie z coraz większego "deficytu demokracji" - to znaczy zdolności urzędujących biurokratów w Brukseli do ignorowania opinii publicznej, gdy chcą zrealizować swoją wolę.
Dla eurokratów ta antydemokratyczna władza jest cechą, a nie wyjątkowym błędem. W końcu misją UE jest erozja nacjonalizmu i narodowej suwerenności na rzecz mantrycznego celu "głębszej integracji europejskiej" - kontynentu bez granic. Taka bezgraniczność, rzecz jasna, zapewnia dokładnie taki rodzaj rynku między-oceanicznego, którego tak gorąco pragnie firma taka jak Google.
Widzimy więc: UE jest hybrydyczną mieszanką biurokracji, władzy korporacyjnej i ideologii progresywnej, wszystkich połączonych spiralnie, działających przeciwko interesom konserwatywnego państwa narodowego, takiego jak Polska. I nie liczcie, że UE będzie się śpieszyła się do obrony Polski w kwestii tego niepoprawnego polityczne "Goolag" wideo.
W ten sposób możemy dostrzec w całości wymiary podziału Wschód-Zachód: nacjonalistyczny Wschód i post-nacjonalistyczny Zachód.
Bez wątpienia post-nacjonalistyczna ścieżka jest preferowana przez wielu na Zachodzie - a nigdzie bardziej niż w Niemczech.
Jednak post-nacjonalizm w stylu UE jest niezwykle groźny dla byłych krajów komunistycznych, które pamiętają, że to ich nacjonalistyczny duch - przede wszystkim polski ruch "Solidarność" na początku lat 80. - pomógł uwolnić ich od uścisku komunizmu. Tak więc dzisiaj, dla wschodnioeuropejskich "uszu", "oda UE do internacjonalizmu" - w tym międzynarodowego korporacjonizmu - brzmi trochę jak frazy z Międzynarodówki, starej komunistycznej pieśni marszowej.

Możemy dodać, że ten sam nacjonalizm zapanował w krajach, które kiedyś przyjęły komunizm, jakkolwiek brutalnie i niedemokratycznie. Tak jest na przykład w Rosji i Chinach.
W Rosji Putin nie jest demokratą i żadnym przyjacielem Zachodu, a mimo to działa zgodnie z rosyjskimi narodowymi potrzebami - nie ma w nim ani śladu proletariackiego internacjonalizmu. (A jeśli Rosjanie byliby w stanie wykorzystać swoje hakerskie możliwości do penetrowania zachodnich mediów społecznościowych, w tym YouTube, to jest to kolejne przypomnienie, że polityka zagraniczna i bezpieczeństwo narodowe powinny być zarządzane przez narody, w przeciwieństwie do korporacji).
A jeśli chodzi o Chiny, to tak, nadal są one oficjalnie prowadzone przez partię komunistyczną, ale trudno jest znaleźć kraj na świecie, który jest tak jawnie i "pobożnie" kapitalistyczny. A także, oczywiście Chińczycy są silnie nacjonalistyczni; Pekin oświadczył na przykład, że nie ma zamiaru przestrzegać międzynarodowego orzeczenia sądu wydanego przez - jakże inaczej? - Hagę w Holandii, wzywając do zaprzestania i zaniechania militaryzacji różnych spornych wysp na Pacyfiku. Innymi słowy: najpierw Chiny.
Tak więc widzimy: prawie we wszystkich krajach, w których kiedyś panował komunizm, dziś jest on aktywnie obrzucany błotem, a rosnący duch nacjonalizmu jest częścią tego antykomunistycznego sprzeciwu.
Jednak gdy rozglądamy się po Zachodzie, widzimy, że standardowe myślenie - zwłaszcza wśród elit - przebiega w odwrotny sposób. Na Zachodzie, który nigdy nie cierpiał pod komunizmem, widzimy rozkwitający duch głośno obwieszczanego post-nacjonalizmu. Dzisiaj ludzie z Zachodu przyjęli nowego ducha internacjonalizmu. I choć ten duch jest lewy, to nie jest komunistyczny, ani nawet szczególnie anty-korporacyjny. Zamiast tego "progresywizm" jest dziś melanżem ekologii, wielokulturowości, politycznej poprawności i seksualnej desublimacji. I owszem, w tym miksie występuje otwartość granic - rodzaj hołdu dziedzictwa owego starego ideału proletariackiego internacjonalizmu.

Tak, może wydawać się dziwne, że doświadczenie kapitalizmu wywołało tak wiele anty-kapitalistycznego myślenia, ale jak mówią, historia jest świętem ironii.
Aby spojrzeć na to zjawisko, możemy sięgnąć do przełomowej książki z 1976 r. autorstwa socjologa Daniela Bella, The Cultural Contradictions of Capitalism. Krótko mówiąc, argumentem Bella było to, że kapitalizm opierał się na ciężkiej pracy, samodyscyplinie i opóźnionej satysfakcji.
Jednak przewrotnie, bogactwo wytwarzane przez kapitalizm wspiera rozwój wartości, które są wrogo nastawione do kapitalizmu lub do jakiegokolwiek strukturalizowanego porządku.
Najwyraźniej bogate kraje, jak bogaci rodzice, mają sposób na produkcję zepsutych bachorów. Te zepsute bachory, możemy dodać, teraz występują w każdym wieku i w każdym wieku trudno jest namówić "braci", aby zrobili coś pożytecznego lub konstruktywnego.
Tutaj możemy przytoczyć zwięzły tweet z @ Lord_Keynes2 (można przypuszczać, że jest to pseudonim), wskazując artykuł przytoczony przez tego autora na temat obrzydzenia zachodnich mediów w stosunku do konserwatywnego rządu Polski.
"Polacy przeżyli koszmar komunizmu, ale nie doznali strasznej rewolucji kulturalno-lewicowej, którą nasza kultura zachodnia przeżywa od lat sześćdziesiątych. Stąd normalne, naturalne pragnienie posiadania przez Polaków ojczyzny narodowej jest traktowane z oburzeniem przez wszystkich tradycyjnych "podejrzanych"."
Innymi słowy, zachodnie elity nie są zadowolone z biczowania samych siebie i swoich krajów wyniszczającą rewolucję kulturalną; chcą także biczować świat.
Widzimy więc paradoks: Polacy (i inni) cierpieli z powodu komunizmu i pobrali naukę z tego doświadczenia, którą jest "trzeźwy" anty-komunizm, a także zdroworozsądkowa chęć do zachowania własnej kultury i narodowości.
Tymczasem Zachód nie cierpiał z powodu komunizmu, a jednak wielu ludzi z Zachodu odeszło od chęci zachowania pokoju i dobrobytu z dziwnym poczuciem nienawiści do samych siebie, którą następnie projektują na innych.
Oto, gdzie jesteśmy dzisiaj: lewa strona jest prawą stroną, a prawa strona jest lewą stroną"

Czytając artykuł Pikertona jednoznacznie można zauważyć, że wskazuje on na "dziejowe doświadczenia" jako te, które wykształciły pokolenie/pokolenia w krajach Europy Środkowo-Wschodniej posiadających system immunologiczny odporny na "progresywnego" wirusa. W pełni zgadzam się w tym względzie z Pikertonem. Jednocześnie zgadzając się z nim nie mogę nie przyjmować tezy, iż odporność na - neo-marksistowskiego/progresywnego - wirusa jest czasowa. Nie jest to odporność wynikająca ani z tradycji, ani z religii, ani z kultury społecznej w co chciałoby wierzyć wielu naiwnych, polskich komentatorów politycznych, szczególnie związanych z tradycyjnym konserwatyzmem. Albowiem pokolenie dzisiejszych 20-latków nie ma żadnych doświadczeń z komunizmem, a także doświadczeń "zmian systemowych" lat 90., które to doświadczenia posiadają tak dzisiejsi 50 latkowie jak też 30 latkowie, którzy w każdym społeczeństwie są "siłą przewodnią narodu", a które to doświadczenia stworzyły system immunologiczny wobec progresywnej ideologii opisywanej przez Pikertona i promowanej przez globalne ośrodki od UE po najpotężniejsze korporacje Zachodu. Jeśli dzisiejsi 30/50 latkowie nie stworzą kultury społecznej, która będzie pozwalała kreować przyciągający przekaz dla dzisiejszego, młodego pokolenia, który będzie dotyczył znaczenia przede wszystkim wolności, indywidualizmu, patriotyzmu w kontrze do kolektywizmu/egalitaryzmu, globalnego internacjonalizmu, złudnego bezpieczeństwa zapewnianego przez instytucje, wówczas prędzej czy później system immunologiczny narodu przestanie być odporny na stale modyfikującego się wirusa neo-marksizmu/progresywizmu. Wprawdzie pokolenie Z na Zachodzie jest bardziej konserwatywne, niż pokolenie Y, co jest wskazywane jako jeden z powodów wygranej Trumpa, to jest to pokolenie, które ewentualnych zmian na Zachodzie będzie mogło realnie dokonywać dopiero za minimum dekadę. Jednocześnie owe zmiany wcale nie są pewne, jako że wszystkie struktury instytucjonalne są masowo opanowane przez przedstawicieli środowisk "progresywnych" począwszy od feministek, a kończąc na socjal-liberałach, co będzie znacząco utrudniało możliwości wchodzenia w struktury instytucjonalne "liberalno-konserwatywnego" skrzydła pokolenia Z. W ten sposób co najmniej przez dekadę, jeśli nie przez znacznie dłuższy czas zarówno korporacje jak też media amerykańskie będą intensywnie promowały na całym świecie swój "progresywny" przekaz, a który jest niewątpliwie przekazem dominującym kulturowo, co zapewnia mu niebywały wpływ na świadomość społeczeństw w globalistycznym świecie i bez względu na szerokość geograficzną.

Oprócz przeżyć historycznych związanych z komunizmem, który dotyczy dzisiejszych 50 latków, jak też "zmiany systemowej" lat 90., co dotyczy 30/40 latków, należy również brać pod uwagę, że Polska jest tak pod kątem cywilizacyjnym, jak też szczególnie wpływu zachodniego przekazu kulturowego, zacofana w stosunku do krajów Zachodu. Nie sądzę, by zwłaszcza przeciętny obserwator w połowie rządów Reagana w 80. latach w USA - gdy ortodoksyjni konserwatyści zdobywali olbrzymie poparcie w takich akcjach jak próby cenzurowania muzyki metalowej - zdawał sobie sprawę, że w drugiej dekadzie XX wieku na uniwersytetach kalifornijskich i nowojorskich brak używania kilkudziesięciu "gender" zaimków będzie wiązało się z wyrzuceniem z pracy czy uczelni, czy też napisanie opinii cytującej naukowe badania, a dotyczące różnic płciowych wpływających na generalne zachowania kobiet i mężczyzn, w miejscu pracy będzie wiązało się z jej utratą - sprawa Jamesa Damore. Takie przykłady można jedynie mnożyć. Jednocześnie żaden przeciętny obserwator na przełomie lat 80/90 w Wielkiej Brytanii nie mógł spodziewać się, że w drugiej połowie XXI wieku tysiące ludzi będzie wsadzanych do aresztu za krytyczne wypowiedzi w Internecie - przestrzeni publicznej - dotyczące Islamu czy feminizmu, a w ramach przepisów prawnych dotyczących "mowy nienawiści". Dokładnie tak samo przeciętny obserwator w Polsce nie zauważa zagrożeń związanych z wpływem wirusa ideologii progresywnej na kulturę społeczną Polski w perspektywie dekady lub dwóch. Jednak to zagrożenie jest jak najbardziej realne. Jeśli system immunologiczny wobec owego wirusa posiada odporność jedynie czasową, wynikającą z historycznych przeżyć konkretnych pokoleń - a taka jest moja teza - wówczas brak podjęcia intensywnych działań w sferze kultury społecznej, które mają na celu stworzenie długofalowej odporności, może z dużym prawdopodobieństwem prowadzić do sytuacji, gdy nikt nie zauważy kiedy pojawi się infekcja, której nie będzie można powstrzymać lub jej powstrzymanie jej będzie nadzwyczaj trudne, a co możemy obserwować obecnie w takich krajach jak Kanada, USA, Australia, Wielka Brytania, itd.

Marksiści w czapkach - parodia

2017-12-12T05:46:00.000+01:00

Wszystkim znającym angielski polecam parodię - wzorowaną na parodystycznej serii "Lamy z czapkami" - Marksiści z czapkami.

Jeśli lubicie pośmiać się od czasu do czasu z Marksistów to macie okazją. Przy okazji stracicie trochę życiowego czasu na tak bezsensowną, ale jakże przyjemną rzecz jak śmianie się z Marksistów.

Parodia przygotowana przez Youtubera The Distributist - https://www.youtube.com/channel/UCdHT7KB1gDAXZYpPW71fn0Q - który jest amerykańskim, konserwatywnym katolikiem, zwolennikiem dystrybucjonizmu zajmującym się tematyką kultury społecznej USA.
Kanał The Distributist jak też stronę https://datadistributist.wordpress.com polecam wszystkim, którzy zainteresowani są wiedzą dotyczącą zmian w kulturowych w zachodnim społeczeństwie - ze szczególnym uwzględnieniem USA - tak dotyczących zdarzeń historycznych jak też współczesności. Kanał zawiera również debaty, dyskusje z przedstawicielkami różnych środowisk ideologicznych jak liberałowie, sceptycy, konserwatyści, feministki, alt-right, itd.

Kaczyński = Zarządzam Chaos

2017-12-08T00:33:00.002+01:00

Prawicowe media będące tubami medialnymi PIS postanowiły właśnie ogłosić, że Najwspanialsza Premier we Wszechświecie Beata Szydło została wymienione przez niewątpliwie Najwspanialszego Premiera we Wszechświecie Mateusza Morawieckiego poprzez genialną decyzję oczywiście Najwspanialszego Prezesa we Wszechświecie.

Rekonstrukcja rządu, która była "niekończącą się historią" medialną zamieniła się w wymianę rządu. Historia medialna zamieniła się w histerię elektoratu PIS. Wszak Najwspanialsza Premier we Wszechświecie została nieodwołana przez Sejm "w samo Południe" by zostać odwołaną wieczorem przez Biuro Polityczne PIS.
Rzecznik PIS Mazurek stwierdziła, że wszyscy Pol ... znaczy PIS-ludzie "to jedna rodzina ... chłopak czy dziewczyna". Dodała również, że "zmieniają się ludzie, ale" partia trwa ... mhh .. znaczy się "program nie".
Jednocześnie wstajemy z kolan, bo "w związku z tą sytuacją zarówno w kraju, jak i za granicą wymagana jest korekta nie tylko poszczególnych stanowisk w rządzie, ale też jego kierownictwa.".
Nie będzie świat pluł nam w twarz i patriotów od nazistów wyzywał ... znaczy się Mazurek twierdzi jednak, że świat może pluć nam w twarz a my będziemy zmieniali "kierownictwa", bo takie plucie w twarz przecież tworzy "sytuację za granicą", co korekty wymaga. Jednak "opowieści dziwnej treści" Mazurek - oprócz ukazania prawdziwej twarzy w kontekście postrzegania "interesu narodowego" przez Biuro Polityczne PIS - nie mają najmniejszego znaczenia w kontekście politycznym. W kontekście politycznym znaczenie ma tylko to, że jedna frakcja dostaje więcej wobec dotychczas "trzymającej lejce" koterii a za co ma być wdzięczna.
W rzeczywistości potwierdza się to, że Jarosław Kaczyński jest mistrzem w budowaniu otoczenia politycznego w formie koterii, frakcji, grup wpływów, ale nie posiada za krzty umiejętności zarządzania tymi koteriami, frakcjami i grupami wpływu a szczególnie ich liderami. Zarządzanie przez chaos w polityce ery informacji jest w wydaniu Kaczyńskiego zarządzeniem chaosu w każdym momencie, w którym frakcje, koterie i grupy wpływu nadmiernie się gryzą między sobą o wpływy, stanowiska i dostęp do kasy.
Polska polityka w III RP za każdym razem kreuje "partie władzy", gdyż partie istnieją dla interesów koterii, frakcji i grup wpływów. Tak było za SLD, AWS, PIS - 1, PO i dokładnie to samo oglądamy za PIS - 2. Polityka nie opierająca się na rzeczywistych, głębszych ideach, wynikających z nich wizjach i budowanych na nich planach staje się początkiem piosenki Marka Dyjaka "Człowiek {złota ryba}:
"Małe psy
Dopadały mnie po drodze
Każdy z nich
Chciał dla siebie urwać kęs"

Niestety jest to przerażające w kontekście tego, że na naszych oczach odbywa się ideologiczna wojna w całym świecie cywilizacji europejskiej o to jak będzie owa cywilizacja wyglądała po zakończeniu procesów globalizacji, po erze informacji i w nowej, nadchodzącej erze robotyki.
Czy będzie to nadal cywilizacja wolności, równości wobec prawa, prawa wynikającego z rzymskiego prawa i wyższości praw jednostki nad prawami kolektywu czy będzie to cywilizacja postmodernistycznych trockistów z Nowej Lewicy ukrytych pod szyldem "progresywnym", dla których prawa jednostki nie mają znaczenia w kontekście "mas-świadomości" kolektywu.
W Polsce natomiast nadal "małe psy" są zainteresowane jedynie tym, by dla siebie urwać, jak największy kęs.

Zatrzymano (no, prawie...) Michaiła Saakaszwili - Gruzin groził samobójstwem.

2017-12-05T13:54:00.000+01:00

Były prezydent Gruzji Michaił Saakaszwili został dziś zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy. Według "Ukraińskiej Prawdy" rozkaz zatrzymania wydała Prokuratura Generalna w związku z podejrzeniem finansowania akcji protestacyjnych lidera Ruchu Nowych Sił przez polityków dawnej Partii Regionów, którzy uciekli do Rosji. Chodzi przede wszystkim o Wołodymyra Olijnyka, który miał jakoby przyznać się do finansowania miasteczka namiotowego, w którym protestował właśnie Ruch Nowych Sił oraz Batalion "Donbas" (o czym poinformował na na swoim blogu Arsen Awakow). Już wczoraj aresztowano jednego z liderów RNS, kierownika kijowskiego oddziału partii Seweriona Dangadze. Miał się on, w uzgodnieniu z samym Saakaszwilim, kontaktować z ukrywającym się w Rosji biznesmenem i prezydentem klubu Metalist Charków Serhijem Kurczenką również w sprawie finansowania działalności partii Ruch Nowych Sił. Dziś Prokuratora Generalna upubliczniła zapis rzekomej rozmowy telefonicznej między Kurczenką a samym Saakaszwilim. Prokurator Generalny Jurij Łucenko twierdzi, że pieniądze od "grupy przestępczej Janukowycza" miały na celu pomóc w przejęciu władzy na Ukrainie, cała akcja służyła też przykryciu przestępstw tej grupy.
Do akcji przyłączyła się policja oraz Gwardia Narodowa.
Wszystko zaczęło się z samego rana, kiedy współpracownik byłego gubernatora Obwodu Odeskiego Dawid Sakwarelidze poinformował, że SBU otoczyła jego dom przy ulicy Kościelnej 7 w Kijowie i wyłamała w nim drzwi. Później na miejsce przybyło wielu aktywistów, dziennikarzy i deputowanych Rady Najwyższej. Służby porządkowe nie chciały wpuścić nikogo, nawet adwokata samego Saakaszwilego, który w tym czasie wyszedł na dach budynku. Według Ukraińskiej Prawdy gruziński eksprezydent groził, że skoczy z dachu (także jeden z aktywistów wyciągnął butelkę z benzyną i zaczął się nią polewać, mówiąc, że spali siebie i "jeszcze paru śmieci"; policjanci zdołali go obezwładnić), krzyczał też, że Poroszenko to "złodziej i zdrajca". W końcu służbom siłowym udało się ściągnąć Gruzina z dachu i zapakować go do samochodu. Sam samochód jest jednak w tej chwili zablokowany na ulicy Triochswiatytelskiej przez aktywistów.
Według relacji Piotra Andrusieczko, po mieście krążą samochody zwolenników Saakaszwilego z aparaturą nagłaśniającą i nawołują mieszkańców do protestów.
I wiadomość z ostatniej chwili - zwolennikom udało się wyciągnąć Michaiła Saakaszwilego z samochodu SBU. Kontrowersyjny apatryda znów jest na wolności i zmierza wraz ze zwolennikami w kierunku Rady Najwyższej.
Wszystko zaczęło się pod koniec lipca bieżącego roku, kiedy prezydent Poroszenko pozbawił krytykującego go eksgruzina ukraińskiego obywatelstwa. Saakaszwili niedługo potem w awanturniczym stylu przekroczył granicę polsko-ukraińską, wniesiony tam niemal przez swoich zwolenników, którzy zdołali przerwać się przez kordon funkcjonariuszy służby celnej. Podobnie jak dziś wyciągnęli go z samochodu służb bezpieczeństwa. Wielu twierdzi, że działania prezydenta to strzelanie z armaty do wróbla - RNS ma niewielkie poparcie w sondażach, a sam Saakaszwili jeszcze długi czas nie mógłby być prezydentem ani posłem, nawet, gdyby nie odebrano mu obywatelstwa. Inni z kolei uważają, że były prezydent Gruzji ma solidną "kryszę" w Stanach Zjednoczonych i nie można go lekceważyć. Wielu też wiąże duże nadzieje z doświadczeniem Gruzina w zwalczaniu korupcji w jego ojczystym kraju. Teraz doszły oskarżenia o działalność prorosyjską.
Póki co "cyrk bez klaunów" Miszy bez Ziemi się jeszcze nie zakończył. Pytanie tylko, komu powinno być do śmiechu.

USA obniżają podatki, czyli o podatkach słów kilka

2017-12-04T05:52:00.000+01:00

Trump zrealizował właśnie jedną z kluczowych obietnic wyborczych będącą elementem jego programu "America First" po tym jak Senat przegłosował reformę podatków.
Przygotowana przez GOP - Grand Old Party - Partię Republikańską ustawa podatkowa wprowadzi w USA największe obniżki podatków od 1980 roku. Reforma podatków jest kompromisem pomiędzy wstępnymi propozycjami administracji Trumpa a GOP.
Reforma spotkała się z krytyką środowisk progresywnych, socjal-liberalnych i neoliberalnych. Ową krytykę można podzielić na krytykę ze strony środowisk progresywnych i socjal-liberalnych, które kontestują wszelkie obniżki podatków a są zwolennikami dalszego zwiększania wysokości podatków w USA, jak też na krytykę konstruktywną, która wskazuje że obniżka podatków będzie prowadziła do ograniczenia wpływów podatkowych i zwiększenia długu publicznego. W USA podatki od osób fizycznych stanowią ok. 50% wpływów budżetowych. Szacunki dotyczące spadku wpływów budżetowych po wprowadzeniu obniżki podatków wskazują wartość 1 biliona na przestrzeni 10 lat w optymistycznych wersjach, poprzez 1,4 biliona dolarów w wersjach optymalnych, aż po 2 biliony dolarów w wersjach pesymistycznych.

Nadmiernie niskie podatki nie są zawsze idealnym rozwiązaniem. Jeśli władze nie są w stanie zminimalizować wydatków wówczas nadmiernie niskie podatki będą zawsze prowadziły do gwałtownego zadłużania się państwa. Jednak w USA podatki nie należały do niskich. Indywidualne podatki federalne wahały się pomiędzy 10 a 39,5%, ale w USA osoby fizyczne muszą dodatkowo płacić różne podatki stanowe ze stanowym podatkiem od osób fizycznych obowiązującym w większości stanów USA i podatkiem od nieruchomości na czele. Jednocześnie jak wskazuje porównanie podatków korporacyjnych pomiędzy krajami rozwiniętymi:

USA miały najwyższe podatki korporacyjne w porównaniu do wiodących gospodarek świata jak między innymi Japonia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania. Reforma podatków wprowadza obniżkę federalnego progu podatkowego dla korporacji z 35 do 20%. Jest to kompromisowa propozycja ze strony GOP w stosunku do wyborczej obietnicy Trumpa, który mówił o progu 15%.

Jeśli zastanawiać się nad najlepszym momentem na wprowadzanie obniżki podatków to niewątpliwe jest, że nie ma lepszego momentu, niż okres koniunktury. USA są w okresie prosperity. Zmniejszenie obciążeń podatkowych w okresie trwania koniunktury pozwala na umożliwienie obywatelom budowania oszczędności, które przydają się gdy przychodzi kryzys gospodarczy. Jednocześnie biorąc pod uwagę, że eksperci nie przewidują przy braku nadzwyczajnych zdarzeń gwałtownego załamania koniunktury gospodarczej w okresie co najmniej 1,5 do 2 lat - z czym osobiście się zgadzam - można spodziewać się również, przy znaczącym obniżeniu podatków korporacyjnych jak też w związku z pewnymi obniżkami podatków dla małych i średnich firm, zwiększenia inwestycji.

Krytyka obniżki podatków w USA pojawiła się również u rodzimych socjalistów. Na portalu strajk.eu pojawił się artykuł pod znamiennym tytułem: "Świąteczny prezent w USA dla wielkich korporacji"
http://strajk.eu/swiateczny-prezent-trumpa-dla-wielkich-korporacji-najwieksza-kradziez-w-historii-ameryki/
Możemy w nim przeczytać między innymi, że "Bernie Sanders, niedoszły kandydat Demokratów na prezydenta USA deklarujący się jako demokratyczny socjalista powiedział podczas debaty w Senacie, że wprowadzone zmiany to „jedna z największych kradzieży w historii USA”. Za to republikanie nie posiadają się z zachwytu. Donald Trump twierdzi, że zrobił „pracującym Amerykanom” wspaniały prezent na święta, a senatorowie głosujący za ustawą powtarzają dawno podważone wolnorynkowe slogany o tym, jak to niższe podatki zwiększą konkurencyjność firm, skłonią wielkie biznesy do podzielenia się zyskiem z pracownikami i uruchomią mechanizm ekonomii skapywania." Artykuł dość dobrze powiela mantrę środowisk "progresywnych" z USA. Skoro obniżka podatków korporacyjnych nie ma wpływu na przyciąganie zagranicznych firm czy tworzenie dobrego klimatu dla rodzimych korporacji to dlaczego jeden z najbardziej socjalnych krajów świata = Dania; właśnie obniża podatki korporacyjne do 21%? Potwierdzeniem tego, że niższe podatki zwiększają konkurencyjność na rynku światowym zarówno korporacji jak też zwiększają konkurencyjność gospodarki danego kraju są Irlandczycy. Irlandia zbudowała jedną z najbardziej konkurencyjnych gospodarek świata zachodniego poprzez niskie podatki dla korporacji oraz liczne ulgi podatkowe. Portal:
https://www.irishtimes.com/business/economy/trump-s-us-tax-reform-a-significant-challenge-for-ireland-1.3310866
opublikował artykuł, w którym wskazane są obawy Irlandczyków w kontekście możliwości przyciągania nowych, amerykańskich inwestycji ze strony korporacji po wprowadzeniu w USA obniżki podatków dla korporacji. W artykule możemy między innymi przeczytać:
"Irlandia boryka się z nowymi wyzwaniami związanymi z przyciąganiem inwestycji zagranicznych w związku z radykalnymi zmianami w przepisach podatkowych w USA, które obecnie są bliskie wejścia w życie po przegłosowaniu przez Senat planu podatkowego późnym wieczorem w piątek.
W szczególności duże amerykańskie firmy będą w przyszłości uważać za mniej atrakcyjne lokalizowanie wartościowych aktywów intelektualnych w krajach takich jak Irlandia, ponieważ w najnowszych planach dochody z tych aktywów po raz pierwszy podlegałyby opodatkowaniu w USA...
Irlandzcy eksperci podatkowi twierdzą, że amerykański proces jest ważnym krokiem zachęcającym firmy amerykańskie do inwestowania w domu...
Z poruszania się w tempie lodowca w ostatniej dekadzie tempo reformy podatkowej w USA zmienia się w tempie rekordu na 100 metrów w ciągu ostatnich kilku tygodni", powiedział Feargal O'Rourke, partner zarządzający PwC w Dublinie. "Nie ulega wątpliwości, że kierunek zmian zmieni krajobraz w USA pod względem konkurencyjności w zakresie podatków korporacyjnych".
Olivia Buckley, dyrektor ds. Komunikacji w Irish Tax Institute, powiedziała, że jest teraz jasne, że "jesteśmy w szczycie istotnych zmian w amerykańskim systemie podatkowym. Amerykańskie firmy będą miały o wiele więcej do rozważenia w przyszłości, zanim podejmą decyzje inwestycyjne poza USA."

W artykule na strajk.eu możemy przeczytać również:
"Amerykański Senat ciemną nocą przepchnął obniżkę podatków dla najbogatszych. Donald Trump już się chwali, jak pomógł „pracującym rodzinom” przed świętami. Trudno o większą obłudę."
Przyjrzymy się zatem dwóm - nie podważonym przez media w USA - raportom o wpływie reformy podatkowej na dochody przeciętnego Amerykanina.
W raporcie rządowym można przeczytać:
https://businessinsider.com.pl/international/a-new-government-report-shows-most-americans-would-get-a-tax-cut-under-the-gop-tax/e1kn4bp
"Wspólny Komitet ds. Podatków opublikował nowy raport na temat ustawy o zwolnieniach podatkowych. Analiza wykazała, że podatki obniżą się dla większości ludzi, ale prawie 20% Amerykanów odnotuje wzrost podatku do 2027 roku...
Tax Cuts and Jobs Act (TCJA) podniesie podatki o ponad 500 USD dla 14,3% osób, które zarabiają od 50 000 do 75 000 USD w 2027 roku.
W raporcie napisano również, że przepisy podniosą podatki między 100 a 500 USD dla 9,4% gospodarstw domowych w tym przedziale dochodu. Z drugiej strony, około 66% osób zobaczy obniżkę podatku o 100 USD lub więcej, a 16,3% nie zauważy żadnych zmian...Analiza wykazała, że znaczna część, 23,7% osób zarabiających od 50 000 do 75 000 USD, odnotuje wzrost rachunków podatkowych za 10 lat.".
http://www.businessinsider.com/trump-tax-plan-analysis-tpc-gop-bill-text-2017-11?IR=T
"Analiza przeprowadzona przez Urban Institute i Centrum Polityki Podatkowej Brookings Institution wykazała, że ustawa o obniżkach podatków i pracy (TCJA) doprowadziły do wyższych podatków dla około 7% Amerykanów w 2018 r. i 25% osób w 2027 r. ...
w 2018 r. zmiany w ustawie podatkowej Amerykanów byłyby następujące:
Cięcie w wysokości 1200 USD dla przeciętnego Amerykanina, zwiększając średnie dochody o 1.6%
Cięcie o 60 USD dla osób w najniższym kwintylu, zwiększając średnie dochody w kwintylu o 0,4%.
76% osób uzyska obniżkę podatku, 7% zauważy podwyżkę podatków, a 13% nie odczuje zmian".
Zatem w odróżnieniu od ideologicznej oceny zmian podatkowych w USA ze strony przeciwników jakichkolwiek obniżek podatków ze środowisk progresywnych i socjal-liberalnych oceny specjalistów są jednoznaczne i wskazują, że jedynie 7% podatników zauważy podwyżkę podatków w 2018. Jednocześnie Trump nie jest obłudny - co sugeruje artykuł na strajk.eu - twierdząc, że robotnicy i klasa średnia zauważy obniżkę podatków w 2018 roku. Większość robotników i klasy średniej a szczególnie gospodarstw domowych robotników i klasy średniej uzyskujących dochody pomiędzy 50 a 100 tys. dolarów rocznie odczuje obniżkę podatków. Niewielką obniżkę podatków zauważą również najmniej zarabiający.

Oprócz obniżki podatków reforma podatkowa Trumpa wprowadza również wiele uproszczeń dla podatników. Dotyczy to zarówno zmniejszenia liczby podstawowych progów podatku od osób fizycznych z 7 do 3 a także ograniczenia różnego rodzaju odliczeń podatkowych.
Jednocześnie to właśnie redukcja różnego rodzaju ulg podatkowych - jak te dotyczące odliczeń dotyczących kredytów hipotecznych - a także zmiany w podatkach stanowych i lokalnych sprawiają, że część podatników odczuje wzrost podatków.
Jest to szczegółowo opisane w artykule:
https://www.cnbc.com/2017/12/01/tax-reform-could-hit-certain-high-tax-states-harder-than-others.html
Jak już na wstępie jest napisane: "Mieszkańcy stanów o wyższych stawkach podatkowych - takich jak Kalifornia, Connecticut, New Jersey i Nowy Jork - mogą mieć większe rachunki podatkowe ... Podatki stanowe i lokalne (znane również jako SALT) obejmują podatek od sprzedaży w stanie, podatek od nieruchomości. Osoby fizyczne mogą obecnie potrącać te podatki jako specjalne odliczenia.". Zwolennicy większego obciążenia bogatszych obywateli powinni być raczej zadowoleni, jako że Kalifornia, New Jersey czy Nowy Jork to stany gdzie mieszkają najbogatsi obywatele USA ze względu na znacząco wyższe przeciętne dochody w tych stanach. W większości stanów zarówno klasa średnia jak też robotnicy zauważą natomiast obniżkę podatków.

Niestety kolejni Polscy rządzący tym razem z Morawieckim na czele nie rozumieją, że utrzymywanie a nawet zwiększanie obciążeń podatkowych w okresie koniunktury przy jednoczesnym zadłużaniu się kraju nie jest w stanie prowadzić do niczego dobrego. Gdy nadchodzi kryzys obywatele nie mają odpowiednich oszczędności by móc utrzymać poziom konsumpcji w okresie kryzysu a państwo musi najczęściej drastycznie się zadłużać by móc utrzymać poziom wydatków budżetowych czego przykładem mogą być takie kraje jak Wielka Brytania, Grecja czy Czechy podczas kryzysu z 2008 roku. Z tego powodu gospodarka może wpaść w poważną, długoterminową recesję. Taka recesja może prowadzić do "modelu greckiego". Jednocześnie w krajach takich jak Czechy - z niskim długiem i odpowiednim poziomem oszczędności obywateli - państwo może bez ryzyka zwiększyć nawet drastycznie zadłużenie czy nieznacznie podnieść podatki dla obywateli, by utrzymać wzrost gospodarczy, poziom konsumpcji w gospodarce i dodatnią stopę inwestycji. Czesi zwiększyli zadłużenie publiczne od 2008 z 28 do 44% PKB. Jednak już od 2013 roku Czesi stopniowo redukują zadłużenie - obecnie 36% PKB - przy jednoczesnym uzyskaniu nadwyżki budżetowej w roku 2016.

Morawiecki mógłby zamiast wzorować się na neokonserwatystach, którzy pełnymi garściami czerpali z keynsizmu bez względu na stan gospodarki, czyli zarówno w koniunkturze jak też w kryzysie, co doprowadziło do gigantycznego zadłużenia USA za ich rządów, postawić na, jeśli nawet nie czeskie rozwiązania gospodarcze, to przynajmniej na rozwiązania Trumpa, który poprzez obniżkę podatków w okresie koniunktury umożliwia zwiększenie inwestycji firm a także budowanie "poduszki" oszczędnościowej przez obywateli. Nie bez znaczenia jest również znaczące uproszczenie przepisów podatkowych.

Hoff Sommers - feministka "starej daty" - o histerii społeczno/seksualnej #metoo

2017-12-03T05:27:00.001+01:00

Zrozumienie fenomenu akcji #metoo nie jest możliwe bez zrozumienia współczesnego feminizmu, który jest wiodącym elementem przekazu kulturowego na Zachodzie.

Większość polskich komentatorów nie ma zielonego pojęcia o czym mówi w kontekście zjawisk kulturowych realizujących się na Zachodzie albowiem nie interesuje się ową tematyką - generalnie Polscy komentatorzy nie interesują się w sposób pogłębiony tym co dzieje się na Zachodzie zwłaszcza w sferze kultury społecznej. Powoduje to problemy z interpretacją między innymi takich zjawisk jak akcja #metoo.
Jednocześnie kreuje to poważny problem związany z tym, że żyjemy w globalizującym się świecie również w kontekście przepływu informacji, więc dominujący przekaz kulturowy płynący różnymi strumieniami ze świata zachodnich mediów, z Internetu a przede wszystkim z mediów społecznościowych, od osób odbierających ten przekaz bezpośrednio podczas regularnego pobytu w krajach zachodnich oddziałuje również na polskie społeczeństwo, choć nie oddziałuje na polski dyskurs publiczny. W polskim dyskursie publicznym feminizm postrzegany jest poprzez założenia ideologiczne feminizmu 2 fali. Wynika to między innymi z faktu, że większość kobiet utożsamiających się z feminizmem w Polsce postrzega go poprzez tezy, założenia ideologiczne feminizmu 2 fali. Co więcej wiele aktywistek feministycznych w Polsce również jest feministkami 2 fali. Dokonując pobieżnej analizy takiego stanu rzeczy należy stwierdzić, że powodem takiej sytuacji jest między innymi etap rozwoju społecznego w Polsce na tle rozwoju krajów zachodnich jak też specyfika historyczna nie tylko Polski ale również krajów całej Europy Środkowo-Wschodniej.

Zrozumienie fenomenu akcji #metoo nie jest zatem dla przeciętnego czytelnika w Polsce możliwe bez przynajmniej skróconego wstępu, który przedstawi podstawowe założenia głównego nurtu współczesnego feminizmu na Zachodzie. Ów główny nurt to zarówno sposób prezentowania feminizmu na zachodnich uniwersytetach przez przedstawicielki akadamieckiego feminizmu, a co odbywa się na niezliczonych kierunkach czy kursach jak "women gender study", "history women gender study", itd. jak też element przekazu wpływowych feministycznych aktywistek działających za pośrednictwem największych platform internetowych.

Na Zachodzie mamy zatem do czynienia z zupełnie innym feminizmem. Jedni badacze tej ideologii nazywają ów feminizm = feminizmem 3 fali. Rzadziej stosowany jest w literaturze termin postfeminizm. W dyskursie publicznym używany jest przede wszystkim termin = feminizm 3 fali. Należy nadmienić, że występują badacze, którzy uznają jedynie zmiany w ramach feminizmu 2 fali i nie uznają terminu 3 fali, ale obecnie są oni w zdecydowanej mniejszości.

Postulaty feminizmu 3 fali zaczęły pojawiać się w latach 80. Jednym z przełomowych momentów był sam koniec lat 80. i upowszechnienie się w środowiskach feministycznych terminu oraz teorii intersekcjonalizmu. Angielski termin intersectionality został użyty po raz pierwszy jeszcze w latach 70. przez Kimberlé Williams Crenshaw. Obecnie intersekcjonalność jest teorią, która w znacznym stopniu opanowała środowiska nie tylko feministyczne, ale również środowiska, które samookreśliły się jako Social Justice Warriors - Wojownicy o Sprawiedliwość Społeczną {termin ów używany jest obecnie powszechnie przez politycznych, filozoficznych przeciwników postulatów tych środowisk} - a które są środowiskami "progresywnymi", które w Polsce można określić w zakresie poglądów, jako środowiska socjal-liberalne. Wspólnotę z poglądami Social Justice Warriors wykazują również środowiska anarchizujące. Jednym z kluczowych postulatów środowisk Social Justice Warriors jest Równość, która w tych środowiskach jest rozumiana w sposób zgodny z definicją Socjalistów Utopijnych. Równość postrzegana jest również w kontekście teorii intersekcjonalizmu.

Intersekcjonalizm zakłada, że społeczne tożsamości indywidualne, system opresji oparty na dominacji i dyskryminacji, tożsamości grup społecznych tworzą całość, która różni się od tożsamości w ramach poszczególnych elementów. Tożsamość jednostki jest zatem zgodnie z ową teorią przecięć sumą tożsamości związanych z poszczególnymi kategoriami społecznymi, do których dana jednostka należy a co kreuje ekspozycję jednostki na określone formy dominacji i wynikającej z niej dyskryminacji/opresji. Zgodnie z teorią intersekcjonalizmu tożsamość czarnoskórej kobiety nie jest tożsama z tożsamością białej kobiety, gdyż tożsamości jako całości nie można rozpatrywać choćby w dychotomii płeć - rasa. Płeć i rasa są nierozerwalnie związane z tożsamością jednostki oraz ekspozycję na opresję. Czarnoskóra kobieta spotyka się zarówno z opresją ze względu na bycie kobietą = seksizm, jak też ze względu na bycie osobą czarnoskórą = rasizm.

Jak widać teoria intersekcjonalna oparta jest na marksistowskiej koncepcji ofiara - opresor. Rozwój tej teorii w ramach feminizmu wynikał z intensywnego czerpania przez akademicki feminizm od lat 80. już nie tylko z postmodernistycznej teorii krytycznej czy postmodernistycznego poststrukturalizmu, ale również teorii postkolonialnej czy teorii queer. Jednocześnie intersekcjonalizm zdobywał popularność jako teoria w środowiskach feministycznych lat 90. ze względu na rosnące znaczenie w feministycznym środowiskach zachodnich czarnoskórych kobiet czy kobiet LGBT jak też odrzucania przez feministki tzw. feminizmu białych kobiet klasy średniej.

Owa koncepcja wiecznych opresorów jako określonej kategorii społecznej - dokładnie w sposób w jaki burżuazja była wiecznym opresorem w założeniach ideologicznych Marksa - jest niezwykle istotna w stosunku do zrozumienia histerii społecznej, którą jest akcja #metoo. Mężczyźni zgodnie z teorią intersekcjonalizmu są wiecznymi opresorami kobiet co czynią poprzez system patriarchatu. Zatem każdy mężczyzna z założenia i bez względu na realne czyny jest opresorem wobec kobiet w każdym aspekcie funkcjonowania poprzez seksizm, domniemaną możliwość molestowania a nawet gwałtu. Każdy mężczyzna jest seksualnym predatorem w każdym momencie życia nawet gdy nie realizuje żadnych, takich czynów. Owa kultura opresji seksualnej została zdefiniowania jako "kultura gwałtu" przez akademicki feminizm i jest podstawą już nie tylko dyskursu akademickiego w takich krajach jak USA, Kanada czy Brytania, ale realnych działań władz państwowych i uniwersyteckich. Po wprowadzeniu przepisów prawnych przez Obamę dotyczących uniwersytetów, w wyniku histerii społecznej po rozprzestrzenieniu się wyników sondy - zrealizowanej zgodnie z teorią krytyczną przez organizację feministyczną a nie mającej żadnej metodologicznej wartości badań naukowych a dotyczącej gwałtów na kampusach uniwersyteckich USA - wskazującej, że ok. 1/5 kobiet na kampusach była ofiarą gwałtu, działają na nich wyznaczeni administratorzy i "sądy kangurowe", które mogą na podstawie oskarżeń o molestowanie, gwałt a po przeprowadzeniu jedynie wewnętrznego wywiadu wpisać oskarżonego na międzyuniwersytecką listę podejrzanych o gwałt, zawiesić w prawach studenta, relegować z uczelni z "wilczym biletem". Taki proces może odbywać się bez przedstawienia oskarżonemu danych identyfikacyjnych oskarżającego a nawet wszystkich szczegółów oskarżenia.

Przejdźmy teraz do artykułu Christiny Hoff Sommers, która jest feministką "starej daty", której feministyczne poglądy są spójne z poglądami głównego nurtu feminzmu lat 70. Hoff Sommers jest od środkowych lat 90. krytykiem ideologicznych tez feminizmu 3 fali. Jednocześnie w ostatnich latach jest znana szczególnie z krytykowania koncepcji "kultury gwałtu", tak zwanej koncepcji "trigger warning" czy feministycznej edukacji chłopców na poziomie wczesnej edukacji. Hoff Sommers jest krytyczką zarówno intersekcjonalnego feminizmu jak też tzw. feminizmu ofiar, co doskonale przedstawia tytuł jednego z jej wykładów przedstawionego na zdjęciu u góry artykułu: "Ofiary, ofiary wszędzie: Trigger Warning, Wolność i Uczelnia". Hoff Sommers ostrzegała również przed wybuchem prędzej czy później histerii społecznej tożsamej z akcją #metoo podczas jej krytyki opartej na fałszu koncepcji "kultury gwałtu".
Artykuł ukazał się w: http://www.nydailynews.com/opinion/panic-not-answer-article-1.3651778

"Upadek Harveya Weinsteina i innych potworów seksualnych jest kulturowym punktem zwrotnym. Kontrakt społeczny między mężczyznami i kobietami jest na nowo zapisywany na naszych oczach. Istnieje nowe założenie, aby uczynić miejsce pracy bardziej pełnym szacunku i sprawiedliwym dla kobiet - dla wszystkich.
Ale w powietrzu jest też panika, która może zepsuć ten moment #metoo.
Skandale wywołały szaleńcze reakcje:
Farhad Manjoo z New York Times mówi, że osiągnął punkt, w którym "poważnie, szczerze się zastanawiam, jak wszystkie kobiety nie traktują wszystkich mężczyzn jako potworów, których należy się nieustannie obawiać". Czy Manjoo wlicza w to siebie? Czy jej koleżanki z Times nagle się go boją?

Niobe Way, profesor psychologii na Uniwersytecie Nowojorskim, powiedział NPR, że jedynym sposobem zaadresowania problemu nękania seksualnego jest resocjalizacja małych chłopców: "Zasadniczo wychowujemy chłopców w kulturze, która zaprasza ich, by odłączyli się od podstwa człowieczeństwa"...

Zanim uznamy wszystkich mężczyzn za winnych molestowania lub nadużycia, dopóki nie zostanie udowodniona wina, należy zweryfikować rzeczywistość. Większość sensacyjnych przypadków nękania w mediach dotyczyło wysoko postawionych mężczyzn pracujących w nietypowym środowisku z niewielką lub żadną odpowiedzialnością. To sugeruje, że są one nietypowe.

W biurze lub firmie, w której szef i kierownik personelu kładą nacisk na uprzejmość i szacunek, gdzie istnieje wyraźna polityka przeciwko nękaniu i gdzie istnieje system zgłaszania złego zachowania, poważne problemy są znacznie mniej prawdopodobne.

Statystyki nękania w miejscu pracy znajdują się wszędzie. Niedawny sondaż tygodnika Newsweek / Wall Street Journal wykazał, że 48% amerykańskich kobiet było molestowanych seksualnie w pracy. Time.com przedstawił tę statystykę w filmie pokazującym amerykańskie kobiety pracujące w laboratoriach, fabrykach i biurach. Następnie oświadczył: "Prawie połowa pracujących kobiet w Ameryce była nękana seksualnie w pracy", obok zdjęć "groźnego" Harveya Weinsteina - co sugeruje, że ogromna liczba amerykańskich kobiet jest nękana przez gwałcicieli podobnych do Weinsteina.

Po bliższej analizie, sondaż Newsweeka / WSJ nie wykazał niczego w tym rodzaju. Zdefiniował "molestowanie" bardzo szeroko. Kobiety zostały zapytane, czy kiedykolwiek otrzymały "niepożądane seksualne propozycje" w dowolnym momencie ich życia zawodowego. Nie wskazując rozróżnienia między drobnymi incydentami a poważniejszymi przypadkami nękania seksualnego. I nie wskazano żadnego limitu czasowego.

General Social Survey jest jednym z najbardziej zaufanych źródeł danych w naukach społecznych. W 2014 r. losowo wybrana grupa Amerykanów została zapytana: "Czy w ciągu ostatnich 12 miesięcy byłeś molestowany seksualnie przez kogokolwiek, gdy byłeś w pracy?"
Na to pytanie tylko 3,6% kobiet odpowiedziało "tak". To był spadek z 6,1% w 2002 roku. Te wyniki nie sugerują epidemii. Nawet linia trendu nie zmierza w złym kierunku.

W artykule o molestowaniu seksualnym The Economist poinformował, że "jeszcze zanim historia Harveya Weinsteina przerwała tamy", liczba spraw otrzymanych przez Komisję Równych Szans ds. Zatrudnienia wzrosła o 5% od 2014 r. "
To też jest sztuczka statystyczna. EEOC zajmuje się różnego rodzaju sporami w miejscu pracy, w tym nękaniem obejmującym wiek, rasę, religię i niepełnosprawność. Od 2014 r. odnotowano 5% wzrost liczby przypadków nękania, ale nastąpił spadek liczby przypadków molestowania seksualnego.
W 2016 r. EEOC otrzymał 6 758 skarg o molestowanie seksualne, około 100 przypadków mniej niż w 2014 r. W 2010 r. otrzymał prawie 8 000. W 2010 r. Przypadki molestowania seksualnego stanowiły 27% liczby przypadków prześladowania; w 2016 roku spadły do 22% ...

Seksualna panika to masowe ruchy, które powstają w odpowiedzi na postrzegane moralne zagrożenia dla społeczeństwa - zagrożenia, które są niejasno zdefiniowane i szalenie wyolbrzymione. Owe hodują chaos i prześladowania i tworzą ogólne poczucie zagrożenia. W latach 50. panowała panika dotycząca homoseksualnych mężczyzn i kobiet pracujących w rządzie federalnym, znana jako Lavender Scare. Homoseksualistów uważano za "dewiantów" podatnych na szantaż. Tysiące niewinnych ludzi straciło pracę.
W latach osiemdziesiątych panika dotyczyła satanistycznych nadużyć w ośrodkach opieki dziennej, która sprawiła, że wielu niewinnych ludzi znalazło się w więzieniu.
Wkrótce po wybuchu skandalu Weinsteina anonimowa lista "S --- y Media Men" zaczęła krążyć w mediach społecznościowych. Czarna lista oskarża ponad 70 dziennikarzy o molestowanie seksualne.
Oskarżenia wahają się jednak od "dziwnych obiadów" do gwałtów. Informatorzy nie tworzą ważnego rozróżnienia między kryminalną aktywnością a niechcianym flirtem. Mężczyźni nie mogą się bronić - a każdy, kto próbuje, może zostać oskarżony o brak zaufania do ofiar, nawet anonimowych.
Na szczęście czarną listę spotkała krytyka - zwłaszcza ze strony lewicowców, którzy wskazywali, że te taktyki mogą niszczyć niewinne życie. Ale prominentna feministka Jill Filipovic odrzuciła analizę jako "kontrrekcję". Pisarka Roxane Gay zanegowała "wszelkie załamywanie rąk wokół ... etyki anonimowego ujawniania". Jak wyjaśniła w "New York Timesie", amerykańskie kobiety żyją w stanie zagrożenia. Zasugerowała, aby wszyscy mężczyźni przyznali się do "tego, jak zranili kobiety w sposób większy i mniejszy".
Teen Vogue, Emily Lindin, powiedziała na Twitterze, że nie dba o fałszywe oskarżenia: "Jeśli reputacja niektórych niewinnych mężczyzn musi ucierpieć w procesie zniszczenia patriarchatu, jest to cena, którą jestem absolutnie gotowa zapłacić".

Oczywiście to nie Lindin płaci tę cenę."

Hoff Sommers doskonale opisuje symptomy paniki społecznej z decydującą rolą mediów i określonych liderów opinii, którzy dokonują manipulacji informacjami na potrzeby pożądanej narracji. W artykule nie odpowiada ona jednak na pytanie jakie czynniki doprowadziły do stworzenia społecznego klimatu by taka panika mogła wybuchnąć. Afera Weinsteina nie jest bardziej bulwersująca od słynnej afery z 2008 roku multimilionera Epsteina i jego "seksualnych lotów" gdzie sprawa dotyczyła niepełnoletnich dziewczyn. Ówcześnie nie wybuchła jednak żadna panika społeczna dotycząca wykorzystywania seksualnego nieletnich dziewczyn co jest poważnym i realnym problemem również w krajach zachodnich a dotyczy jednoznacznie penalizowanych działań. Jednak w 2008 roku nikt nie słyszał poza akademickimi kręgami feministek o koncepcji "kultury gwałtu". Owa zaczęła rozwijać się w przestrzeni publicznej dopiero w ramach klimatu, który stworzył się na uniwersytetach wraz z prezydenturą Obamy.

Powód popularności koncepcji "kultury gwałtu" nie tylko wśród feministek, ale również kobiet w USA, Kanadzie zwłaszcza na uniwersytetach może być rozważany pod bardzo różnymi kątami. Jedną z ciekawszych analiz jest ta dotycząca tzw. Social Female Matrix, czyli Kobiecej Sieci Społecznej. Dotyka ona interpretacji dopuszczalnych i niedopuszczalnych zachowań, opinii, postaw w ramach interakcji pomiędzy kobietami. Owa koncepcja zakłada istnienie norm dotyczących interakcji pomiędzy kobietami w ramach całej Kobiecej Sieci Społecznej jak też w ramach poszczególnych struktur, grup kobiecych będącym elementem sieci. Jak wskazują zajmujący się interakcjami w grupach kobiecych owe zmiany dotyczące norm w strukturach, grupach kobiecych opierają się na konsensusie w poszczególnych strukturach, grupach. Szeroko rozumiany konsensus kreuje najczęściej "niepisane" normy ogólne dopuszczalnych zachowań, postaw w Social Female Matrix, które mogą jednak nie być spójne z wewnętrznymi normami poszczególnych frakcji, struktur, grup. Na dominujące normy w Social Female Matrix wpływają najbardziej wpływowe frakcje, które nadają ton w ustalaniu ogólnie obowiązujących, dominujących norm. Niewątpliwe jest, że ową dominującą frakcją w USA, Kanadzie jest frakcja feministyczna a w kontekście "kultury gwałtu" frakcja feministek 3 fali.

Dominująca frakcja w Social Female Matrix po "rewolucji dzieci kwiatów" przeforsowała postrzeganie promiskuityzmu w zależności od frakcji w Social Female Matrix jako dopuszczalnej, tolerowanej a nawet promowanej normy zachowań. Promiskuityzm kobiet stworzył zupełnie nowy "kontrakt społeczny między mężczyznami i kobietami". Jednak jak słusznie zauważyła Hoff Sommers na początku artykułu ""Upadek Harveya Weinsteina i innych potworów seksualnych jest jak kulturowym punktem zwrotnym. Kontrakt społeczny między mężczyznami i kobietami jest na nowo zapisywany na naszych oczach." Promiskuityzm stworzył dla kobiet na Zachodzie, na Rynku Seksualnej Wartości zupełnie nowe możliwości, które nie były dostępne dla ich matek, ale doprowadził również do wytworzenia się pewnych negatywnych elementów w ramach "kontraktu społecznego między mężczyznami i kobietami". Zarówno promowanie koncepcji "kultury gwałtu" jak też obserwowana obecnie społeczna panika moralna jest w analizie dotyczącej Social Female Matrix "kontrreakcją", która ma zredukować owe negatywne aspekty, które są pochodną promiskuityzmu oczywiście bez utraty korzyści płynących z takich norm zachowań.

Jedną z konkluzji wynikających z takiej analizy jest to, że nowy "kontrakt społeczny między mężczyznami i kobietami" jest pisany przez feministki 3 fali, które są dominującą frakcją w ramach Social Female Matrix, a które są przedstawicielkami między innymi ideologii Supremacji Płci Żeńskiej, co ukrywają pod płaszczykiem m.in. koncepcji Równości, która w praktyce jest koncepcją wprost z podręcznika Socjalistów Utopijnych, którzy zakładali wprowadzenie równości pomiędzy jednostkami na poziomie ekonomicznym, biologicznym, itd. nawet kosztem jednostek; równość szans zastąpiona równością wyników, czy koncepcji patriarchatu, która fałszywie wskazuje istnienie jakoby instytucjonalnych ograniczeń dla kobiet w krajach zachodnich tworzonych przez "spisek mężczyzn". Jednocześnie aktywistki feminizmu 3 fali są często nawet nieświadomie promotorkami "neo-marksizmu" - choćby w ramach promowania elementów marksistowskiej teorii postkolonialnej - czy w szerszym znaczeniu w wersji jaką między innymi prezentowała już na Zachodzie Ágnes Heller - członkini Szkoły Budapesztańskiej.

Jakie będą konsekwencje takiej sytuacji na Zachodzie?
Czy odpowiedzią będzie wskazane przez Hoff Sommers a wyśmiewane zachowanie wiceprezydenta Pence: "Wiceprezydent Mike Pence ma zasadę: nigdy nie je sam z żadną kobietą oprócz żony."? Nowa forma purytanizmu raczej nie zaistnieje na długo, bo nie jest ona korzystna dla kobiet a zatem nawet frakcja feministek nie jest w stanie tego przeforsować. Możliwe, że po kolejnych oskarżeniach, które nie pozwalają na obronę w sądach i korzystanie z zasady "domniemania niewinności" wzrośnie popularność niesformalizowanego ruchu MGTOW - Mężczyzna Idzie Własną Drogą - który odrzuca wszelkie interakcje z kobietami w sferze prywatnej a którego popularność rośnie szczególnie w Kanadzie, ale również w USA. Natomiast już nie tylko na poziomie kultury społecznej, ale również na poziomie polityki zwiększają się możliwości feministek 3 fali do wprowadzania realnych przepisów prawnych odpowiadających założeniom ideologicznym już nie tylko feminizmu 3 fali, ale również "progresywizmu", "neo-marksizmu", które to ideologie są wyznawane przez większość feministek 3 fali będących równocześnie Social Justice Warriors - SJW. Takie możliwości zwiększają się ze względu na możliwość posiadania w ręku narzędzi takich jak "listen and believe", "polowanie na czarownice" po anonimowych oskarżeniach, które pozwalają bez konsekwencji zniszczyć dowolną osobę = na razie dotyczy to mężczyzn; ale biorąc pod uwagę najnowsze zdarzenia na kampusach uniwersyteckich w USA dotyczące "szytych grubymi nićmi" oskarżeń kobiet o gwałt ze strony mężczyzn niewygodne kobiety mogą być następne na liście, gdy tylko w przyszłości będzie to dla ideologicznych celów konieczne. Jest to zresztą cecha wszystkich rewolucji.

Hoff Sommers zastanawia się: "Dlaczego zakładamy, że kobiety nie mają możliwości wyznaczania granic?

Niezręczny flirt, ponury humor, nawet niechciane awanse mogą być naruszeniem przyzwoitości, ale niekoniecznie są nękaniem seksualnym. Musimy być w stanie dokonać rozróżnienia pomiędzy naprawdę niedopuszczalnym zachowaniem i drobnymi niedogodnościami."

Oczywiście, że korporacje wprowadzą swoje nowe zasady zachowania pracowników być może oparte na surowych normach wprost z amerykańskiej armii. Natomiast Hoff Sommers zdaje się nie zdawać sobie sprawy - być może dlatego, że sama jest feministką a także niehisteryczną kobietą - że feministki 3 fali wcale nie podważają, że są zdolne do wyznaczania granic a co więcej będą one owe granice nadal wyznaczały. Podstawowy problem będzie polegał na tym, że owe granice będą płynne. W kontekście promowania zasady "listen and believe" - słuchaj i ufaj - dotyczącej wszelkich oskarżeń na tle seksualnym widać jednoznacznie, że zasady mają być płynne. Ową płynność wprowadzaną już w systemie prawnym widać w Kanadzie, gdzie wprowadzane są normy podważające zasadę "niewinny do udowodnienia winy" i przesuwające ciężar dowodu na oskarżanego. Dodatkowym problemem jest to, że owe granice będą również wyznaczały kobiety o manipulatywnej, czy histerycznej mentalności, którą doskonale podsumowują cytaty z artykułu Sommers:
"Roxane Gay "... aby wszyscy mężczyźni przyznali się do "tego, jak zranili kobiety w sposób większy i mniejszy"."
Lindin ""jeśli reputacja niektórych niewinnych mężczyzn musi ucierpieć w procesie zniszczenia patriarchatu, jest to cena, którą jestem absolutnie gotowa zapłacić".

Wydawać by się mogło słuchając polskich, kluczowych komentatorów zwłaszcza na prawicy, że sytuacja społecznej paniki moralnej na Zachodzie jest jedynie problemem Zachodu, tudzież jest jedynie problemem środowisk "progresywnych", czyli w polskim rozumieniu socjal-liberalnych. Wynika to jednak z niedoceniania w erze informacji i w globalizującym się świecie wpływu kulturowego Zachodu a który jest wpływem dominującym. Jest to również wynikiem zaklinania rzeczywistości. W Polsce większość kobiet nawet po prawej stronie nawet jeśli nie jest świadomie feministkami to funkcjonuje w życiu codziennym w mniejszym lub większym stopniu zgodnie z normami stworzonymi przez feministki 2 fali w latach 70. Biorąc pod uwagę, że w Brytanii jedynie 7% kobiet oficjalnie przyznaje się do bycia feministkami zdecydowanie warto wziąć sobie do serca "po czynach ich poznacie". Zwłaszcza, że koncepcja "kultury gwałtu" rozprzestrzeniana w ramach moralnej histerii społecznej jest w stanie oddziaływać na atawistyczne lęki również zupełnie nie związanych z feminizmem 3 fali kobiet, co udowodniła już realizowana na znacznie mniejszą skalę histeria społeczna na amerykańskich kampusach uniwersyteckich, która doprowadziła do całkowitej zmiany prawa - pozbawiającej oskarżanych na uniwersytetach możliwości uczciwej obrony przed oskarżeniami i stawiających ich często w roli oskarżonego z "Procesu" Kafki - przy oklaskach również większości republikańskich Senatorów, Senatorek, Kongresmenów i Kongresmenek. Z tego powodu niepokojące jest przyjmowanie przez większość komentatorów narracji zgodnej z koncepcją "listen and believe" - słuchaj i ufaj - oraz brak obrony jak niepodległości zasady "niewinny do udowodnienia winy" dla partykularnych korzyści płynących z "polowania na czarownice". Wszystkim ludziom przyjmującym taką postawę mogę jedynie napisać = jesteście następni na liście Wielkiego Inkwizytora.

Policjant Kulson - polski Pepe!

2017-11-26T20:31:00.000+01:00

Kilkanaście dni temu przeszedł ulicami Warszawy - ósmy już z rzędu - Marsz Niepodległości. Jego nieoczekiwanym bohaterem i zarazem ponurym symbolem groteskowości polskiego dyskursu publicznego został policjant o przydomku Kulson.

Oskarżenia o faszyzm, rasizm, bandytyzm i wszelkie inne zło nie są dla uczestników tej imprezy niczym nowym. Kiedyś jednak, ujmując rzecz prozaicznie - coś tam się działo. A to spalono tęczę na Placu Zbawiciela. A to atakowano zajmowany przez jakichś anarchistów squat (co prawda w taki sposób, jakby nie bardzo chciano im cokolwiek zrobić; sami anarchiści byli zresztą o takim niebezpieczeństwie ostrzeżeni dzień wcześniej przez policję, która potem kompletnie nic z tym nie zrobiła, jak gdyby uznając, że jej obowiązkiem jest samo tylko poinformowanie obywateli, że coś im może grozić). Jakieś brunatne ludziki spaliły budkę pod ruską ambasadą (z podsłuchanych później rozmów wynikało, że ich akcja mogła być równie spontaniczna, jak ich zielonych odpowiedników z Krymu i Donbasu). Były jakieś zadymy (niekiedy uczestniczyli w nich policjanci w cywilu), płonęły samochody TVN, etc. Słowem - Mordor prawie jak na ulicach Hamburga w dniu wizyty Trumpa i szczytu G20.

A w tym roku co? Podobnie jak rok i dwa lata temu - raczej nudno. Ale w tym roku jednak Marsz czemuś wywołał powszechne oburzenie rozsądniejszej części społeczeństwa, które zdążyło się już udzielić jeszcze rozsądniejszej zagranicy. Niezastąpiony Guy Verhofstadt i jego skromna polska kopia europoseł Lewandowski płomiennie deklarowali miłość do Polski i zaniepokojenie wzrostem postaw ksenofobicznych oraz spadkiem niezależności sądów w ukochanym przez nich kraju. Czyli właśnie rasizmem i faszyzmem. Padły słowa o sześćdziesięciu tysiącach nazistów maszerujących trzysta kilometrów od obozu Auschwitz. Zgroza. Rezolucja przeciwko Polsce została uchwalona. Głosowało za nią część europosłów z wiadomej polskiej partii opozycyjnej. Polskę potępił minister spraw zagranicznych Izraela, oraz szereg wpływowych zagranicznych mediów, z Ann Applebaum na czele. I tutaj sytuacja przestaje być już zabawna...

Przewodniczący Schetyna zażądał delegalizacji Stowarzyszenia Marsz Niepodległości ( a także ONR - może myśli, że to go upodobni do marszałka Piłsudskiego?). Zapewne popierają go tabuny ludzi gardłujących na co dzień w obronie wolności słowa, myśli i sumienia. Tylko co się takiego właściwie stało? Palono samochody, rozbijano witryny, rabowano sklepy? Jakoś nie. Pobito kogoś? Też nie bardzo, choć grupka "antyfaszystek" bardzo się o to starała, wdzierając się w sam środek marszu ze swoimi transparentami. Podobnie jak przed rokiem pewien publicysta, wysmarowany pastą do butów niczym słynny "afropolak" z serialu Alternatywy 4. Można co prawda argumentować, że pojawiły się transparenty o "Białej Europie" (niesione ponoć przez grupę nazywającą się Czarny Blok!) oraz niefortunne słowa rzecznika Młodzieży Wszechpolskiej Mateusza Pławskiego o "separatyzmie rasowym". I jedno i drugie zostało natychmiast potępione przez organizatorów Marszu, od Pławskiego odcięła się jego własna organizacja, mimo że on sam ciągle podkreślał, że "wszystkie rasy są równe". Straszni mi naziści! W porównaniu z niemiecką Alternative Fur Deutschland, która nawoływała do powrotu Hitlera i twierdziła, że Pomnik Holocaustu w Berlinie to hańba, polscy nacjonaliści wyglądają raczej niewinnie, mimo że głupich haseł (np. o polskim Lwowie i Wilnie) i u nich nie brakuje. Tym bardziej, że AFD ma swoich członków w niemieckim (niemal 13 % głosów!) i europejskim parlamencie, zaś w Polsce raptem kilku narodowców dostało się do Sejmu pod skrzydłami byłego rockmana. Wspomniany wyżej kudłaty Belg nie krzyczy z tego powodu o odradzaniu się nazizmu nad Renem, choć za AFD niewątpliwie nie przepada.

Wielu ludzi uważa, że nacjonalizm jest dziś anachroniczny. Jednak przykład Ukrainy pokazuje, że to nacjonaliści pierwsi chwycili za broń i poszli walczyć i umierać za Donbas, kiedy było trzeba. Batalionu "Antifa" nikt tam nie zauważył (za antyfaszystów, choć w nieco innym sensie, uważają się raczej separatyści).

Póki co pisowski rząd ma dużo szczęścia, poczynając od wyników poprzednich wyborów, poprzez niesamowity imbecylizm opozycji totalnej, na ostatnich wynikach wyborów w Niemczech kończąc. Więcej chyba szczęścia niż rozumu, bo rząd ten zdążył już wejść w konflikt z prawie wszystkimi sąsiadami, włącznie z popieraną zawsze przez PiS Ukrainą (tutaj sprawa wymaga odrębnego artykułu; trzeba jednak przyznać, że minister Waszczykowski porusza się w tej materii z gracją cierpiącego na nadwagę sumity). Nie wiadomo jednak, ile to będzie trwało. Wiele będzie zależało od tego, czy uda się ostatecznie nałożyć na Polskę sankcje oraz od wyników przyszłorocznych wyborów samorządowych. Jeśli bowiem PO utworzy koalicję z wszelkim antypisowskim elementem i wygra w większości województw (być może przyczynią się do tego zmiany w ordynacji wyborczej, planowanej przez rząd...) , zaś UE nałoży sankcje, czyli, cytując wspominanego już Verhovstadta, "polscy obywatele i społeczeństwo obywatelskie będą bezpośrednio dostawać pieniądze", to wówczas unijna kasiora zostanie przetransferowana od rządu do kontrolowanych przez opozycję samorządów i organizacji pozarządowych (rzecz jasna, nic nie trafi do żadnych "polskich obywateli"). Wówczas naprawdę przestanie być zabawnie.

Póki co jednak można się śmiać. Na przykład z nieocenionego Verhofstadta, którego, za jego słowa o sześćdziesięciu tysiącach białych suprematystów, postanowił pozwać do sądu czarnoskóry uczestnik Marszu Niepodległości.. Albo ze wspomnianego w tytule policjanta, przez którego wybuchła afera tylko dlatego, że ma przezwisko brzmiące podobnie do najpopularniejszego polskiego słowa w formie wołacza.

Śmiejmy się, póki jest z czego.

Wybory w Austrii, wybory w Czechach = Nowe rozdanie polityczne w Europie

2017-10-15T08:02:00.000+02:00

Przedterminowe, dzisiejsze - 15.10 - wybory parlamentarne w Austrii oraz odbywające się 20/21.10 wybory parlamentarne w Czechach mogą być nowym politycznym rozdaniem w Europie, jak też politycznym wstrząsem zwłaszcza dla kluczowych polityków UE.

W Austrii liczą się tylko 3 partie. Sondaże realizowane w październiku dają jednoznacznie zwycięstwo chadekom z OVP z 33/34 % poparcia. Natomiast nadal nie jest wiadome, która partia zajmie 2 miejsce, czyli czy będzie to socjaldemokratyczna SPO czy "wolnościowa" FPO. Sondażowe wyniki tych partii wahają się od 22 do 27%.

Przedterminowe wybory w Austrii są wynikiem rezygnacji ze stanowiska szefa chadeków Reinhold Mitterlehner w maju tego roku. Nowy lider partii to zaledwie 31 letni Sebastian Kurz, który przejął partię w poważnym kryzysie politycznym, sondażowym i w ciągu kilkunastu tygodni wyprowadził ją na lidera sondaży. Udało mu się to między innymi poprzez przejęcie anty-imigranckich postulatów FPO - o co Kurz jest zresztą oskarżany przez liderów FPO - choć w rzeczywistości postulaty Kurza nie są tak radykalne jak FPO. Być może Kurz czytał publikacje Thilo Sarrazin, który postulował już w 2011 roku zupełną zmianę modelu przyjmowania imigrantów w Niemczech. Ograniczenie pomocy socjalnej dla imigrantów a zwłaszcza dla tych, którzy nie asymilują się jest pomysłem jakby żywcem wyciągniętym z postulatów Sarrazin. Innymi słowy Kurz przesunął politycznie OVP bardziej na prawo, czyli dokładnie tam gdzie powinna znajdować się chadecja i zrezygnował z pozycji na scenie politycznej, którą OVP zajmowała przez wiele lat wzorując się bezpośrednio na niemieckich chadekach.
Kurz bywa porównywany do Macrona czy Trudeau, ale zapewne wynika to jedynie z jego młodego wieku. Albowiem Kurz w odróżnieniu od Macrona czy Trudeau nie idzie w swoich politycznych postulatach z globalną falą ideologii poprawności politycznej z pozycji centrowej jak Macron czy tym bardziej nie popiera "progresywnych" koncepcji społecznych, politycznych jak Trudeau a wręcz przeciwnie wraca do tego czym była chadecja jeszcze kilka dekad temu. Wraca do prawicowego pragmatyzmu, tradycyjnego konserwatyzmu i przesuwa chadecję ponownie na prawo.

Nie jest jeszcze wiadomo jaka powstanie koalicja po wyborach w Austrii. Jednak z dużym prawdopodobieństwem SPO podobnie jak socjaldemokraci niemieccy przejdzie do opozycji, co ogłosił lider SPO. Jednak nie wiadomo, czy OVP uda sie dogadać z FPO. Nie jest również wiadome, czy przy fiasku rozmów OVP z FPO mimo wszystko SPO nie zdecyduje się na dołączenie do koalicji. Opinie lidera SPO mogą być zawsze jedynie wyborczą zagrywką w kontekście poglądów głoszonych przez Kurtza. Takie poglądy dla wyborców SPO, która jak większość socjaldemokratycznych partii europejskich niemal w pełni przejęła "progresywne", neo-marksistowskie postulaty, są nie do przyjęcia. Jednak zawsze istnieje możliwość tego, że Kurtz po wyborach stonuje swoje wypowiedzi i zrezygnuje z pewnych postulatów w celu założenia koalicji z SPO, która może pójść na ustępstwa w kontekście zmniejszenia przyszłej imigracji do Austrii. Natomiast zdecydowanie bardziej prawdopodobna będzie koalicja OVP i nazywanej przez mainstreamowe media zachodnie nacjonalistyczną, ale w rzeczywistości bardzo "trumpistowskiej" FPO. Wówczas będzie to zdecydowanie Nowe Rozdanie polityczne w Europie, gdyż OVP-FPO mogą zdecydowanie przeciwstawić się pomysłom zmian w Europie promowanym zarówno przez Macrona jak też Junckera i Niemców, gdyż taka koalicja z dużym prawdopodobieństwem będzie wspierała tzw. koncepcję Europy "ojczyzn". Z polskiej perspektywy taka koalicja może przynieść wiele długoterminowych korzyści począwszy od bardziej negatywnej postawy Austrii wobec europejskiej polityki Niemców a szczególnie biurokratów europejskich, których krytykowała tak samo lider OVP jak też FPO, aż po zainteresowanie Austrii gospodarczymi perspektywami Międzymorza. Natomiast obawy co do postawy szczególnie FPO wobec Rosji są brakiem zrozumienia austriackiej sytuacji. Austria nigdy nie zrezygnuje z rosyjskiego gazu - a ich postawa wobec Rosji ma te same gospodarcze konotacje co postawa Orbana - gdyż amerykański, zdecydowanie droższy, choćby przy obecnej, korzystnej umowie Austriaków z Rosjanami, gaz jest dla odciętych od morza Austriaków ekonomicznym strzałem w kolano a bliskowschodni gaz dla koalicji OVP-FPO będzie nie do przyjęcia ze względów ideologicznych.

Jednak w porównaniu do wyborów w Austrii wybory w Czechach mogą być nie tylko Nowym Politycznym Rozdaniem, ale totalnym wstrząsem zwłaszcza dla europejskich biurokratów. Od wielu miesięcy niekwestionowanym liderem sondaży jest ANO założona przez multimiliardera czeskiego Babisa. Sondaże tej partii wahają się między 25 a 27%.
ANO uczestniczyło w pierwszej po poprzednich wyborach koalicji rządzącej z KDU-CSL - Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna - Czechosłowacka Partia Ludowa - oraz liderem koalicji partią CSSD - Czeska Partia Socjaldemokratyczna - ale taka koalicja nie będzie możliwa do odtworzenia. KDU-CSL może w ogóle nie wejść do parlamentu a CSSD ma w sondażach między 12 a 14%, co może nie dać jej nawet 2 miejsca. Dodatkowo ANO ma złe wspomnienia ze współpracy z CSSD.
Natomiast ANO będzie partią, która będzie tworzyła nową koalicję. Jednocześnie może to być zarówno, jedynie sceptyczna wobec UE koalicja jak też bardzo anty-unijna koalicja. Liderzy ANO sami wyrażają negatywne opinie o integracji europejskiej w wersji Junckera czy Macrona a także o przyjmowaniu przez Czechy euro. Było to jednym z powodów mniej proeuropejskiego kursu ostatniej koalicji w Czechach.
Jednak o wiele bardziej eurosceptyczne stanowiska zajmują inne partie, które mogą uzyskać bardzo dobry wynik wyborczy oraz stać się elementem nowej koalicji w parlamencie. Po pierwsze jest to KSČM – Komunistyczna Partia Czech i Moraw - która w sondażach uzyskuje podobne wyniki jak CSSD między 12 a 14%. KSČM to specyficzna partia, która w dużym stopniu jest reliktem przeszłości w kontekście wielu wygłaszanych postulatów a także wykazuje poglądy narodowo-komunistyczne, co sprawia również, że poparła ona oficjalnie politykę PIS wobec UE a jej zapatrywania na neo-marksistowskie/progresywne elity UE jest bardzo negatywne.
Kolejna partia, która może uzyskać bardzo dobry wynik to ODS – Obywatelska Partia Demokratyczna - która w sondażach ma między 8 a 9%. ODS prezentuje bardzo konserwatywne poglądy a coraz większe znaczenie w partii ma syn V. Klausa. Vaclav Klaus jr. jeśli uzyska najlepszy wynik wyborczy - na co wiele wskazuje - może przejąć wpływy w partii. Klaus, tak jak jego ojciec, nie jest eurosceptyczny, ale wprost mówi o wyjściu Czech z UE.
W związku z tym, że Czechy to bardzo zabawny naród, więc mamy również nazywanego przez progresywno-liberalną prasę zachodnią ksenofobem, pół Japończyka/pół Morawianina Okamurę, czyli lidera SPD – Wolność i Bezpośrednia Demokracja. Jest to partia z jednej strony idącą z nurtem postulatów tzw. europejskich partii sprzeciwu - propagowanie demokracji bezpośredniej. Z drugiej strony jest to partia eurosceptyczna a także antyimigrancka, a przede wszystkim anty-islamistyczna. Najnowsze sondaże dają SPD 7-9% poparcia, co sprawia, że może to być nawet 4 siła polityczna czeskiego parlamentu.
Nie jest pewne czy do parlamentu wejdzie TOP 09 – Tradycja Odpowiedzialność Dobrobyt 09 - której przy 5% progu wyborczym sondaże dają między 4 a 7%. Natomiast 2 partia również głosząca wprowadzenie demokracji bezpośredniej, czyli PIRÁTI – Czeska Partia Piratów - uzyskuje stabilne 6-7% w sondażach, co może sprawić, że będzie to kolejna, europejska partia parlamentarna, która będzie postulowała m.in. ochronę życia prywatnego, wolny dostęp do dóbr kultury, przeciwdziałanie prywatnym monopolom. Szczególnie ten ostatni postulat w kontekście ostatnich, globalnych działań dotyczących cenzury a realizowanych przez Google, Twitter, Facebook, Microsoft może sprawić, że czeski parlament zajmie się sprawą a może nawet wprowadzi przepisy prawne, na których będzie można wzorować się w innych krajach.

Jak widać trudno wskazać jaka koalicja powstanie w Czechach ze względu na duże podziały na czeskiej scenie politycznej. Najmniej realną opcją jest zdecydowanie się przez liderów ANO na koalicję z CSSD. Istnieje całkiem duże prawdopodobieństwo powstania bardzo eurosceptycznej koalicji złożonej z ANO+ODS+SPD, co zresztą jest bardzo pozytywnie ocenianie przez znaczną część elektoratów tych partii. Jednak w takim przypadku Klaus musiałby ze swoim skrzydłem politycznym w ODS zmarginalizować politycznie po wyborach dotychczasowego przewodniczącego Petra Fialy, którego poglądy są dużo bardziej umiarkowane. Dużo bardziej eurosceptyczny kurs polityczny w stosunku do UE w odróżnieniu od rządu Sobotki może jednak realizować nawet koalicja ANO z KSČM i dodatkowym, trzecim koalicjantem.