Παραμυθοκουζίνα

Περίπατος: Η Πλάκα που χάνεται… μέσα από τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία και το τραγούδι!

2026-10-21T07:15:19.935-07:00

Η Πλάκα που χάνεται… ζωντανεύει μέσα από τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία και το τραγούδι!

 Κυριακή 8 Νοεμβρίου | 12:00

Πόσες ιστορίες κρύβονται πίσω από τα παλιά σπίτια, τα στενά δρομάκια και τις ξεχασμένες γωνιές της Πλάκας;

Σας προσκαλούμε σε έναν ξεχωριστό περίπατο, όπου η λογοτεχνία συναντά τον κινηματογράφο, τα τραγούδια ξυπνούν αναμνήσεις και η παλιά Αθήνα ζωντανεύει ξανά!

 Μαζί θα ανακαλύψουμε:

 Πού γυρίστηκαν αγαπημένες σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου και τι τραγουδούσε η Αλίκη Βουγιουκλάκη στα Αναφιώτικα;

 Πώς αποτύπωσαν την Πλάκα στα έργα τους ο Γιάννης Μαρής, ο Γιώργος Σεφέρης και ο Άγγελος Τερζάκης;

 Ποιο αγαπημένο τραγούδι γεννήθηκε από μια «απιστία» στα στενά της Πλάκας;

 Πού βρίσκονταν οι θρυλικές ταβέρνες και οι πρώτες μπουάτ που έγραψαν τη δική τους ιστορία στην αθηναϊκή ζωή;

Μικρές και μεγάλες ιστορίες, γνωστά πρόσωπα, λογοτεχνικοί ήρωες, τραγούδια και κινηματογραφικές εικόνες μάς ταξιδεύουν σε μια Πλάκα που αλλάζει, αλλά εξακολουθεί να ζει μέσα στις μνήμες και τις αφηγήσεις της πόλης.

 Οδηγός μας: Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κώστας Στοφόρος.

 Σημείο συνάντησης: Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, Αγίας Φιλοθέης 17, Πλάκα.
Διάρκεια: 90 λεπτά

Περισσότερες πληροφορίες εδώ:
https://ekedisy.gr/peripatos-stin-plaka-i-plaka-poy.../
 Κλείστε τη θέση σας εδώ:
https://www.more.com/.../walk/peripatos-i-plaka-pou-xanetai/

 2103250341
 info@ekedisy.gr 

16-10-26 ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ «Αν ο Χάιντς Κούνιο φωτογράφιζε σήμερα την Ελευθερία και τη Ζωή»

2026-10-20T08:39:26.403-07:00

16-10-26 ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ «Αν ο Χάιντς Κούνιο φωτογράφιζε σήμερα την Ελευθερία και τη Ζωή»

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2026 - 2027

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού σε συνεργασία με το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος και με την υποστήριξη της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης διοργανώνει για το σχολικό έτος 2026 -2027 Έκθεση Φωτογραφίας για μαθητές/τριες Γυμνασίου και Λυκείου με θέμα: «Αν ο Χάιντς Κούνιο φωτογράφιζε σήμερα την Ελευθερία και τη Ζωή».

Θεματικό πεδίο της έκθεσης φωτογραφίας αποτελεί o δημιουργικός προβληματισμός για τις αξίες της Ελευθερίας και της Ζωής - ύψιστα αγαθά για τον Χάιντς Κούνιο - σε συνδυασμό με την ευαισθητοποίηση για το Ολοκαύτωμα, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία φωτογραφιών που θα αποτυπώνουν τον προβληματισμό αυτό.

Ο Χάιντς Κούνιο (1927 – 2026), Θεσσαλονικιός Εβραίος, οδηγήθηκε μαζί με όλα τα μέλη της οικογένειάς του τον Μάρτιο του 1943, σε ηλικία 15 ετών, στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Εκεί έζησε τη θηριωδία του «φρικιαστικού μηχανισμού εξόντωσης των Ναζί» επί δύο χρόνια, μέχρι το 1945, οπότε και απελευθερώθηκε. Επιστρέφοντας στη γενέθλια γη, κατάφερε να ξαναστήσει το φωτογραφείο της οικογένειας και να δημιουργήσει μία πολυμελή και ευτυχισμένη οικογένεια, φροντίζοντας μέχρι το τέλος της ζωής του να διατηρηθεί η μνήμη του Ολοκαυτώματος.

Ως φόρο τιμής στη μνήμη του και στην προσφορά του για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των νέων παιδιών, οι μαθητές/τριες, που βρίσκονται τώρα στην ευαίσθητη ηλικία κατά την οποία εκείνος έζησε τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, καλούνται να αποδώσουν φωτογραφικά την Ελευθερία και τη Ζωή που, κατά τον Χάιντς Κούνιο, είναι οι «ασπίδες», ώστε να μην ξαναζήσει η ανθρωπότητα θηριωδίες σαν το Ολοκαύτωμα.

Τα έργα που θα υποβληθούν σύμφωνα με τους όρους της πρόσκλησης, αφού ελεγχθούν από αρμόδια Επιτροπή ως προς τη συνάφεια με το θεματικό πεδίο της Έκθεσης, θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων και στην ιστοσελίδα του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος. Ένα μέρος των έργων που θα επιλεγεί θα εκτεθεί στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Η υποβολή αίτησης συμμετοχής θα είναι δυνατή από τη 10η Δεκεμβρίου 2026 έως και την 1η Φεβρουαρίου 2027.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 9 ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΩΝ ΔΗΜΩΝ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΩΝ ΔΗΜΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΣΤΙΑΣΗΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΤΑΔ

2026-10-20T08:31:39.090-07:00

Οι Δήμοι Αλίμου, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Γλυφάδας, Καλλιθέας, Κρωπίας, Μοσχάτου-Ταύρου, Παλαιού Φαλήρου, Πειραιά, Σαρωνικού εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους στη ρύθμιση του άρθρου 339 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, με την οποία καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος που βρίσκονται σε τουριστικά ακίνητα της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), από τον Φαληρικό Όρμο μέχρι την Αγία Μαρίνα Κρωπίας, χαρακτηρίζονται ως «εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής».

Το συγκεκριμένο άρθρο θέτει σοβαρά ζητήματα σχετικά με τις αρμοδιότητες των Δήμων, τον υγιή ανταγωνισμό και την προστασία του παραλιακού μετώπου.

Πίσω από αυτή τη φαινομενικά τεχνική ρύθμιση δημιουργείται ένα διαφορετικό καθεστώς για συγκεκριμένες επιχειρήσεις εστίασης, με σοβαρές θεσμικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις.

Ειδικότερα, η ρύθμιση:
• Δημιουργεί τις προϋποθέσεις μεταφοράς αρμοδιοτήτων αδειοδότησης από τους Δήμους στο Υπουργείο Τουρισμού, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τη δυνατότητα των δημοτικών αρχών να ελέγχουν αποτελεσματικά τη λειτουργία καταστημάτων εντός των διοικητικών τους ορίων, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων μουσικής και ωραρίου λειτουργίας.
• Εισάγει διαφορετική μεταχείριση ομοειδών επιχειρήσεων, καθώς ορισμένα καταστήματα υπάγονται σε ειδικό καθεστώς λόγω του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ακινήτων τους, δημιουργώντας εύλογες ανησυχίες για στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό εις βάρος άλλων επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων.
• Εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πολεοδομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες, καθώς ο χαρακτηρισμός ως ειδικής τουριστικής υποδομής μπορεί να συνδέεται με ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τη δόμηση και τη λειτουργία των εγκαταστάσεων, οι οποίες πρέπει να αποσαφηνιστούν πλήρως.
• Δημιουργεί τον κίνδυνο περαιτέρω εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης του παραλιακού μετώπου, με πρόσθετες επιπτώσεις στην κυκλοφορία, την ηχορύπανση, το φυσικό περιβάλλον και, τελικά, την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Δεν μπορεί οι Δήμοι να λογοδοτούν στους πολίτες για την ηχορύπανση, την κυκλοφορία, την καθαριότητα και την ποιότητα ζωής, αλλά να απομακρύνονται από τις αποφάσεις και τους ελέγχους που επηρεάζουν άμεσα όλα τα παραπάνω.

Πρόκειται για μία ακόμη παρέμβαση της κεντρικής διοίκησης εις βάρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της καθημερινότητας των πολιτών, η οποία εντάσσεται σε μια διαχρονική πρακτική συγκέντρωσης αρμοδιοτήτων στο κεντρικό κράτος, αντίθετη με το ρητό γράμμα αλλά και με το πνεύμα του άρθρου 102 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των Δήμων και κυρίως τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων από τους ΟΤΑ.

Εδώ και χρόνια αγωνιζόμαστε για την ενίσχυση του θεσμικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης, διεκδικώντας αρμοδιότητες, πόρους και ουσιαστική δυνατότητα παρέμβασης στις τοπικές υποθέσεις. Αντί γι' αυτό, διαπιστώνουμε ότι το κεντρικό κράτος εξακολουθεί να νομοθετεί για τις πόλεις μας χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και τους αιρετούς εκπροσώπους τους.

Δεν είμαστε αντίθετοι στην ανάπτυξη, στον τουρισμό ή στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Είμαστε, όμως, κατηγορηματικά αντίθετοι στη θέσπιση ειδικών καθεστώτων που ανατρέπουν καθιερωμένες διαδικασίες, δημιουργούν συνθήκες άνισης μεταχείρισης και υπονομεύουν τον θεσμικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Απαιτούμε την άμεση απόσυρση της συγκεκριμένης ρύθμισης, η οποία αντιστρατεύεται το υφιστάμενο καθεστώς προστασίας και τις διαδικασίες που έχουν διαμορφωθεί για τη λειτουργία και τον έλεγχο των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στην παραλιακή ζώνη, με σημείο αναφοράς το Προεδρικό Διάταγμα της 1ης Μαρτίου 2004 (ΦΕΚ Δ΄ 254/2004). Ζητούμε την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με τους εμπλεκόμενους Δήμους, προκειμένου να αποφύγουμε να αναγκαστούμε να λύσουμε και αυτό το πρόβλημα στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Σε διαφορετική περίπτωση, είμαστε αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε κάθε διαθέσιμο εθνικό και ευρωπαϊκό θεσμικό και ένδικο μέσο για την προάσπιση των αρμοδιοτήτων μας, την προστασία του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων των τοπικών κοινωνιών που εκπροσωπούμε.

Η διοικητική αυτοτέλεια των Δήμων δεν αποτελεί παραχώρηση της εκάστοτε Κυβέρνησης. Είναι συνταγματική επιταγή. Δεν θα αποδεχθούμε να λαμβάνονται αποφάσεις για τις πόλεις μας, χωρίς τις πόλεις μας.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ:
Αλίμου – Ανδρέας Κονδύλης
Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης – Γρηγόρης Κωνσταντέλλος
Γλυφάδας – Γιώργος Παπανικολάου
Καλλιθέας – Κώστας Ασκούνης
Κρωπίας – Δημήτρης Κιούσης
Μοσχάτου Ταύρου – Ανδρέας Ευθυμίου
Παλαιού Φαλήρου – Γιάννης Φωστηρόπουλος 
Πειραιά – Γιάννης Μώραλης
Σαρωνικού – Δημήτρης Παπαχρήστου 

"Ταξιδεύοντας": Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στον "Πολίτη"

2026-10-19T23:03:29.447-07:00

Ένα ταξίδι - παρουσίαση ή μια παρουσίαση ταξίδι;

Την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου και ώρα 19.00 μ.μ στο βιβλιοπωλείο Ο ΠΟΛΙΤΗΣ Μαυρομιχάλη και Καλλιδρομίου-Αθήνα παρουσάζεται ο συλλογικός τόμος διηγημάτων "Ταξιδεύοντας"

Ομιλητές οι Έρικα Αθανασίου και Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης.

Μουσική από τον Βλάσση και τον Νίκο Γιαννακάκο

Παρόντες και συγγραφείς του βιβλίου

40 διαφορετικά ύφη γραφής συναντιούνται σε μια πολυφωνική έκδοση, γεμάτη εικόνες, συναισθήματα και ανατροπές. Ανακαλύψτε πως οι προσωπικές διαδρομές των ηρώων μετατρέπονται σε μια οικουμενική εμπειρία που θα συγκινήσει τον αναγνώστη. Η περιπέτεια της ανακάλυψης είναι εγγεγραμμένη στο DNA του Έλληνα. Ο τόπος του λουσμένος στο φως αλλά συχνά άγονος και περιορισμένος σε έκταση. Ωστόσο, τόπος που βρέχεται από τη θάλασσα, η οποία διαχρονικά του απηύθυνε το προσκλητήριο ν' ανακαλύψει τι υπάρχει στο βάθος του ορίζοντα. Η σχέση ταξιδιού και λογοτεχνίας είναι βαθιά. Η ίδια η λογοτεχνία αποτελεί εξάλλου ένα είδος ταξιδιού, μια περιπλάνηση στον χώρο και στον χρόνο που υπόσχεται συγκινήσεις και ανακαλύψεις. Αγαπημένο πεζογραφικό είδος και η ταξιδιωτική λογοτεχνία. Τα ταξιδιωτικά έργα έχουν έντονο το προσωπικό στοιχείο που τους χαρίζει λογοτεχνική αξία.

Περιεχόμενα

Πρόλογος

Αθανασίου Έρικα, Επέτειος γάμου

Αλιφέρη Αλίκη, Σαν παραμύθι

Ανδρέου Χριστίνα, Το ταξίδι της ενηλικίωσης ή κυνηγώντας το άπιαστο

Αρωνιάδα Πόπη, Εκεί όπου ακουμπά η σιωπή την ύπαρξη

Βαρβαρήγος Δημήτρης, «Έζησα»

Βέτσιος Ελευθέριος, Στους δρόμους του ελληνικού πολιτισμού και της δημιουργίας... Magna Grecia

Βοϊκλής Γιώργος, Το όνειρο της φυγής

Γκόζης Γιώργος, Ταξιδεύοντας με το Μάγκιρους Ντόιτς εκδρομικό λεωφορείο

Δενδρινός Γεράσιμος, Ταξίδι στο λευκό νησί

Ζαχαριάδου Κατερίνα, Οδοιπορικό στο Carmel-by-the-Sea

Ιντζέμπελη Κατερίνα, Οι πρώτες διακοπές

Ιντζέμπελης Ελπιδοφόρος, Το ταξίδι της ζωής μου

Ιντζέμπελης Θοδωρής, Φωτογραφία στον δρόμο των λουλουδιών

Καριζώνη Κατερίνα, Ταξίδι στο Περού

Κατσαλίδας Νίκος, Οδοιπορικό στην οριοθέτηση των ονείρων

Λιακόπουλος Θανάσης, Τάνα - Η Κιβωτός της Διαθήκης

Λογαράς Κώστας, Ταξίδι στα κατάβαθα του κόσμου

Μάινας Στέλιος, 3 καμήλες και 2 παιδιά μπροστά σ' ένα μοναδικό πηγάδι

Μπανά Πολύνα, Μια σχεδόν θρησκευτική εμπειρία

Μπούρας Κωνσταντίνος, Το ταξίδι μου...

Ντιούδης Σιδέρης, Ήταν ένα μικρό ταξίδι...

Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη Μάγδα, Ταξίδι στην Πόλη

Παππάς Γιάννης Η., Περιπέτειες στο Παρίσι

Πύργαρης Γιώργος, Επίσκεψη στην αρχαία Ασίνη...

Ρίτσου Έρη, Τα λιοντάρια

Ρούσος Γιάννης, Ο σκοτεινός φιλόσοφος

Σακελλίου Λιάνα, Ιβηρικόν

Σαραντινού Λεύκη, Viva Espana!

Σαρρής Δημήτρης, Επούπα

Σκιαθάς Αντώνης Δ., Μια πορσελάνη Blue Willow στη Σύμη

Στοφόρος Κώστας, Ταξίδι στην Ίμβρο

Σπυράκης Απόστολος, Ennio Morricone

Τότσκα Λίτσα, Η Χιονάτη του Βρότσλαβ

Τσίτας Μάκης, Τσίχλες ταξιδίου

Φάντη Χρύσα, Εκδρομή στον Πάρνωνα

Φιλίππου Φίλιππος, Καρναβάλι στο Μεξικό

Φραγκάκης Ηλίας, Καταμεσής στο πέλαγο

Χαριάτης Άγγελος, Μουσικές καλοκαιρινές βόλτες

Χρυσανθόπουλος Γιάννης, Ο γδικιωμός

Χρυσός Δήμος, Ντουμπρόβνικ: Η ψυχή μας ως κάστρο...

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης: 7ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ - «Το Εκπαιδευτικό Παιχνίδι και η Τέχνη στην Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό» 7 & 8 Νοεμβρίου 2026 | Διαδικτυακά

2026-10-19T10:00:36.879-07:00

7ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

«Το Εκπαιδευτικό Παιχνίδι και η Τέχνη στην Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό»

 7 & 8 Νοεμβρίου 2026 | Διαδικτυακά

 Δύο ημέρες γεμάτες γνώση, δημιουργικότητα, καινοτόμες ιδέες και έμπνευση!

Ένα διεθνές σημείο συνάντησης για εκπαιδευτικούς, επιστήμονες, ερευνητές, φοιτητές και επαγγελματίες του πολιτισμού!

 Ανακαλύπτουμε νέες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις, ανταλλάσσουμε καλές πρακτικές και εξερευνούμε τη δύναμη του παιχνιδιού και της τέχνης στη μάθηση.

 Δηλώστε συμμετοχή και παρακολουθήστε το Συνέδριο!

 Η παρακολούθηση είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ!

 Δυνατότητα χορήγησης βεβαίωσης παρακολούθησης με συνδρομή.

 Περισσότερες πληροφορίες:
conferencedu.weebly.com

 Φόρμα εγγραφής:
https://forms.gle/u785wATKFSHQK2jC7

Δύο ημέρες αφιερωμένες στην εκπαίδευση που εμπνέει, στο παιχνίδι που διδάσκει και στην τέχνη που ενώνει!

Bookstore Hopping: Από βιβλιοπωλείο σε βιβλιοπωλείο 20–30 Νοεμβρίου 2026 - Έρχεται στη Θεσσαλονίκη!

2026-10-19T09:42:08.904-07:00

Το Bookstore Hopping έρχεται στη Θεσσαλονίκη από τις 20 έως τις 30 Νοεμβρίου και κάνει τη βόλτα στην πόλη παιχνίδι!

Πρόκειται για μια νέα αποστολή εξερεύνησης των μικρών βιβλιοπωλείων της πόλης, ένα challenge που καλεί το κοινό να ανακαλύψει τουλάχιστον 10 βιβλιοπωλεία μέσα σε 10 ημέρες!

Πώς παίζεται;

Οι συμμετέχοντες παίρνουν τον χάρτη της δράσης, σχεδιάζουν τη δική τους διαδρομή και ξεκινούν την εξερεύνηση! Σε κάθε μικρό βιβλιοπωλείο που επισκέπτονται συλλέγουν ένα αυτοκόλλητο. Μόλις συγκεντρώσουν 10 αυτοκόλλητα από 10 διαφορετικά βιβλιοπωλεία, ολοκληρώνουν την αποστολή και μπαίνουν στην κλήρωση για 10 δωροεπιταγές αξίας 100€ η καθεμία.

Η Θεσσαλονίκη μέσα από τα βιβλιοπωλεία της

Κατά τη διάρκεια της δράσης τα μικρά βιβλιοπωλεία γίνονται αφετηρία για να ανακαλύψουμε τη Θεσσαλονίκη και με έναν ακόμη τρόπο: μέσα από εκδηλώσεις εμπνευσμένες από τις γειτονιές και τις ιστορίες της.

Είσαι μικρό βιβλιοπωλείο στη Θεσσαλονίκη; Μπες στο παιχνίδι!

Συμπλήρωσε τη ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ και πάρε μέρος στο Bookstore Hopping 2026! Η συμμετοχή είναι δωρεάν και ανοιχτή σε όλα τα μικρά βιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης.

Διοργάνωση: LITTLE BOOKSTORES

Η δράση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ»

Τα εικαστικά επιμελείται η εικονογράφος Μαρία Θύμη.

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα σήμερα;

2026-10-18T09:30:57.994-07:00

Άρθρο μου στον "Δρόμο της αριστεράς" (17/10/2026)

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα σήμερα;

«Καλησπέρα σας. Θα ήθελα τη γνώμη σας για το βιβλίο «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη. Θεωρείτε ότι είναι κατάλληλο ως δώρο για έναν έφηβο 15 ετών, που τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει σταματήσει να διαβάζει; Θα ήθελα να του κεντρίσω ξανά το ενδιαφέρον για τα βιβλία και να βρει μια ιστορία που θα τον συναρπάσει. Πιστεύετε ότι είναι καλή επιλογή ή θα προτείνατε κάποιο άλλο βιβλίο;»

Με αυτό το ερώτημα άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση με πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις – συμβαίνει κι αυτό καμιά φορά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- στην ομάδα «Διαβάζοντας» ( https://www.facebook.com/groups/195280233839321/ )

Έδωσα κι εγώ την απάντησή μου, αλλά έδωσα μεγάλη προσοχή και στα υπόλοιπα που με προβλημάτισαν:

« Για σημερινό έφηβο, και ειδικά για κάποιον που δε διαβάζει, νομίζω ότι είναι μια πολύ κακή επιλογή, προσωπικά. Καλώς ή κακώς, και ανεξάρτητα από τη λογοτεχνική του αξία, πρόκειται για ένα παρωχημένο κείμενο - και πρέπει να είσαι ήδη αναγνώστης (και σίγουρα, όχι έφηβος) για να απολαύσεις τις αρετές του. Γιατί δεν κοιτάτε κάτι πιο σύγχρονο, πιο κοντά στα ενδιαφέροντα ενός εφήβου (και ειδικά, του συγκεκριμένου εφήβου);»

«Είναι ένα βιβλίο που θα επιδράσει θετικά ένα έφηβο. Αυτό το βιβλίο μαθαίνει σε ένα παιδί την κοινωνική ανισότητα και το σπουδαιότερο την επιμονή και τον αγώνα . Θα σας πρότεινα όμως ένα βιβλίο του Ιουλίου Βερν. Προφητικός και εξάπτει την φαντασία στα παιδιά»

«Είναι πάντα καλή επιλογή αυτό το βιβλίο γιατί γενικά είναι ένα πολύ καλό βιβλίο γι' αυτές τις ηλικίες. Ωστόσο 15 χρονών αγόρι αν δεν πολυδιαβάζει κιόλας, δεν νομίζω να ενδιαφερθεί να διαβάσει Λουντέμη δυστυχώς...πάρτε του τα βιβλία του Τόλκιν μήπως το στοιχείο της φαντασίας και το στήσιμο του universe του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του δώσει κίνητρο να το ξεκινήσει»

«Φυσικά και είναι κατάλληλο. Το διάβασα στα , 13-14 και το ξαναδιάβασα πρόσφατα. Νομίζω είναι ότι πιο ωραίο έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Τρυφερό, ευαίσθητο, νοσταλγικό»

«…θα έλεγα κι εγώ τη γνώμη μου: πάρτε το "Ένα παιδί..."κι ας μη το διαβάσει τώρα. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα γίνει το κλικ»

«Προσωπική μου άποψη είναι πολύ δύσκολο να πετύχετε ένα βιβλίο που θα του κεντρίσει ξανά το ενδιαφέρον για διάβασμα καθώς κάθε φορά αυτό που επαναφέρει την «όρεξη» μας είναι κάτι διαφορετικό. Ωστόσο η επιλογή είναι εξαιρετική, καθώς πρόκειται για υπέροχο βιβλίο»

«Όχι. Ένας σημερινός έφηβος πώς θα αντιληφθεί την πείνα, τη φτώχεια την δυστυχία και τον τρόπο ζωής της εποχής εκείνης; Προσπαθώ να δώσω εικόνες από τη δική μου ζωή στο χωριό και δεν μπορούν να το αντιληφθούν»

Διάβαζα και τελικά μάλλον έδινα δίκιο σε όλους τους σχολιαστές! Και σε αυτούς που λένε πως είναι ακατάλληλο και σε εκείνους που θεωρούν ότι δεν αγγίζει τους σημερινούς εφήβους.

Θυμάμαι μετά τον εαυτό μου των 15 ετών που διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο κι αυτή ήταν η αρχή για να «πέσω με τα μούτρα» στον Λουντέμη. Τα σκληρόδετα βιβλία του «Δωρικού» υπάρχουν ακόμη στη βιβλιοθήκη μου, όπως κι ο «Μεγάλος Δεκέμβρης» που -ένας θεός ξέρει πως- βρήκαμε τότε κι αγοράσαμε με τον πατέρα μου την πρώτη έκδοση του 1945 (Εκδόσεις Μαρή & Κοροντζή, 1945)

Βεβαίως ήταν μετά τη χούντα -όταν έπεσε ήμουν 14 ετών- και η πολιτικοποίηση έντονη. Τα διαβάσματά μας ανάλογα. Και τα απαγορευμένα βιβλία έβγαιναν στο φως.

Πάντως νομίζω πως τελικά υπήρξε μια πολύ σημαντική αλληλεπίδραση: Από την πολιτικοποίηση οδηγηθήκαμε σε κάποιες επιλογές βιβλίων, όμως η πολιτική και προσωπική μας άποψη εμπλουτίστηκε, άνθισε με τη λογοτεχνία.

Μετά την «Οδό Αβύσσου», δεν μπορούσες να είσαι ο ίδιος. Ούτε μετά τον Χάκκα και τον Τσίρκα. Ούτε μετά τη Ζορζ Σαρή και την Άλκη Ζέη. Ναι. Τα διαβάζαμε όλα αυτά.

Κι από δίπλα και το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο».

Νομίζω είναι δείγμα πως η εποχή πηγαίνει προς τα πίσω ολοταχώς, όταν αναρωτιόμαστε και τελικά πιστεύουμε πως μάλλον ένας έφηβος δεν θα νιώσει, δεν θα αγαπήσει τον Λουντέμη. Και να ήταν μόνον ο Λουντέμης;

Για να τον διαβάσεις, για να καρπίσει ο σπόρος, πρέπει να υπάρχει έδαφος. Να έχει προετοιμαστεί, οργωθεί, να ανοίξουν αυλάκια, να βρουν τροφή τα άνθη της γλώσσας και της λογοτεχνίας.

Εδώ κάνουμε τα πάντα για να μείνει το έδαφος άγονο.

Με σχολεία εχθρικά στο βιβλίο, χωρίς βιβλιοθήκες, με απαξίωση των πραγμάτων που δεν «φέρνουν χρήμα».

Με καλλιέργεια της Τεχνητής Ανοησίας που παρασύρει όλο και περισσότερους.

Και ξαφνικά βλέπω ένα φως, μόνο που έρχεται από την Κύπρο:

«Οι έφηβοι αποφασίζουν το μέλλον της ανάγνωσης»

Διαβάζω πως είναι ένα πρόγραμμα του Τμήματος Σύγχρονου Πολιτισμού, του Υφυπουργείου Πολιτισμού σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, για παιδιά Λυκείου από 15+ χρόνων: «Βασικός σκοπός του προγράμματος είναι η διαμόρφωση μιας νέας, αυθεντικής σχέσης των νέων με το βιβλίο, μέσα από τη δική τους φωνή, τη δημιουργικότητα και τη δυναμική της ηλικίας τους, ο επαναπροσδιορισμός της καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας στην εφηβική ηλικία, ξεπερνώντας τα παραδοσιακά και τυπικά πλαίσια μάθησης.

…Οι έφηβοι αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, σχεδιάζουν βιωματικές δράσεις, δημιουργικές δραστηριότητες, βρίσκουν κώδικες επικοινωνίας για να αναπτύξουν μια αναγνωστική κοινότητα, δημιουργώντας τη νέα γενιά αναγνωστών.

Οι έφηβοι Πρεσβευτές/Πρέσβειρες/ Teen Ambassadors θα γίνουν οι αρχιτέκτονες των δικών τους αναγνωστικών κοινοτήτων, να εντοπίσουν τους καλύτερους τρόπους για να τραβήξουν το ενδιαφέρον των συνομήλικων τους και να τους φέρουν κοντά στο βιβλίο. Οι έφηβοι/ες με διαφορετικά υπόβαθρα, ενδιαφέροντα, επικοινωνιακές δεξιότητες και πάθος για την έκφραση θα σχεδιάσουν το μέλλον της ανάγνωσης…»

Άραγε θα διαλέξει κανείς Λουντέμη;

Ό,τι κι αν συμβεί ένας δρόμος θα έχει ανοίξει…

Περίπατος - Το Παλαιό Φάληρο στα χρόνια της Κατοχής: Κυριακή 25 Οκτωβρίου

2026-10-18T08:05:35.882-07:00

Το Παλαιό Φάληρο στα χρόνια της Κατοχής: Ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν!

 Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 | 12:00

Πώς ήταν η ζωή στο Παλαιό Φάληρο στα σκοτεινά χρόνια της γερμανικής Κατοχής; Ποιες ιστορίες αντίστασης, θυσίας και καθημερινής επιβίωσης κρύβονται πίσω από τους δρόμους και τα γνώριμα σημεία της πόλης;

Λίγες ημέρες πριν από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, σας προσκαλούμε σε έναν ξεχωριστό ιστορικό περίπατο που ζωντανεύει άγνωστες και συγκλονιστικές σελίδες της τοπικής ιστορίας.

 Στη διαδρομή θα ανακαλύψουμε:
 Πώς βίωσαν οι Φαληριώτες την Κατοχή και ποιες πράξεις αντίστασης σημάδεψαν την περιοχή.
 Τον ρόλο του εργοστασίου αεροπλάνων και τις παραλίες που ήταν απαγορευμένες για τους Έλληνες.
 Την καθημερινότητα των παιδιών μέσα από απαγορεύσεις και περιορισμούς.
 Την ιστορία ενός πολυβολείου που σώζεται μέχρι σήμερα.
 Τις μάχες των υποβρυχίων και τη θυσία των Ελλήνων εθελοντών από την Κωνσταντινούπολη.
 Τη συγκλονιστική ιστορία της δολοφονίας της Ήβης Αθανασιάδου.

Ο ιστορικός περίπατος πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Δημάρχου Παλαιού Φαλήρου Γιάννη Φωστηρόπουλου και της Αντιδημάρχου Μαίρης Τρύφων, σε συνεργασία με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης.

 Ξεναγός: Κώστας Στοφόρος, συγγραφέας και δημοσιογράφος.

Συντονισμός: Μαίρη Τρύφων, Αντιδήμαρχος Δημοτικών Παιδικών Σταθμών και Δημοτικών Βιβλιοθηκών Παλαιού Φαλήρου.

 Κυριακή 25 Οκτωβρίου | 12:00
 Σημείο συνάντησης: Μνημείο Υποβρυχίων, Παλαιό Φάληρο
 Δηλώσεις συμμετοχής: dimotikivivliothikipf@gmail.com

 Περισσότερες πληροφορίες:
https://ekedisy.gr/istorikos-peripatos-sto-palaio-faliro.../

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων 3ου Συστήματος Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας -Βόλου για το "Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι"

2026-10-18T07:58:01.485-07:00

ΕΝΩΣΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ 3ου ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΕΡΟΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Ν. ΙΩΝΙΑΣ - ΒΟΛΟΥ

Μια βραδιά μνήμης, δακρύων και υπερηφάνειας: Η συγκλονιστική παρουσίαση του βιβλίου «Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι» στον Βόλο.

Υπάρχουν σελίδες στην ιστορία που γράφονται με μελάνι και άλλες που χαράσσονται ανεξίτηλα στις ψυχές μας με το αίμα της θυσίας. Μια τέτοια βαθύτατα συγκινητική και καθηλωτική βραδιά έζησαν όσοι βρέθηκαν την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026 στην κατάμεστη αίθουσα της Λαϊκής Βιβλιοθήκης «Οι Τρεις Ιεράρχες». Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 3ου Συστήματος Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας – Βόλου, σε μια σπουδαία συνεργασία εξωστρέφειας με το βιβλιοπωλείο «Πλαστελίνη», διοργάνωσε την παρουσίαση του νέου βιβλίου του καταξιωμένου συγγραφέα Κώστα Στοφόρου, «Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι».

Η εκδήλωση δεν ήταν απλώς μια βιβλιοπαρουσίαση· ήταν ένας ελάχιστος φόρος τιμής, μια ιερή γέφυρα μνήμης προς τη θυσία και τη μαρτυρική σφαγή των Προσκόπων του Αϊδινίου. Οι αξίες του Προσκοπισμού — η αυταπάρνηση, το καθήκον και η αγάπη για την πατρίδα — πλημμύρισαν τον χώρο, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή και μας καθοδηγεί.

Για το συγκλονιστικό ιστορικό πλαίσιο και τις πτυχές του βιβλίου μίλησαν με λόγια καρδιάς:

• Δρ. Σοφία Κανταράκη (Διευθύντρια του 2ου Πρότυπου Γυμνασίου Βόλου), η οποία προσέγγισε το έργο με επιστημονική και παιδαγωγική ευαισθησία.

• Δημήτρης Χορταργιάς (Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας - Εύβοιας), ο οποίος ανέδειξε τη δύναμη της καταγραφής των γεγονότων.

• Ιωάννης Λαδόπουλος (Αρχηγός της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων του 3ου Συστήματος Αεροπροσκόπων), ο οποίος μετέφερε το ζωντανό πνεύμα και το βίωμα της προσκοπικής οικογένειας.

Η ατμόσφαιρα φορτίστηκε ακόμη περισσότερο όταν οι σελίδες του έργου «ζωντάνεψαν» μέσα από τις καθηλωτικές αναγνώσεις επιλεγμένων αποσπασμάτων. Με τις φωνές τους συγκίνησαν το κοινό οι Παλαιοί Πρόσκοποι: ο Χαράλαμπος Σκυργιάννης (Αρχηγός Ε.Π.Π. 58ου Σ. Ναυτοπροσκόπων Βόλου), η Βαρβάρα Κολιού (Αρχηγός Ε.Π.Π. 7ου Σ. Ναυτοπροσκόπων Βόλου) και η Μαρία Λύτρα (Ε.Π.Π. 3ου Σ. Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας - Βόλου).

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 3ου Σ. Α/Π Ν. Ιωνίας - Βόλου εκφράζει τις πιο ιδιαίτερες και θερμές ευχαριστίες της στους Παλαιούς Προσκόπους που με τις αναγνώσεις τους άγγιξαν τις καρδιές μας. 

Παράλληλα, απευθύνει ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αδελφική τους στήριξη και παρουσία: Στα μέλη της Ε.Π.Π. Περιφέρειας Μαγνησίας,  Ε.Π.Π. 7ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου, Ε.Π.Π. 9ου Συστήματος Δασοπροσκόπων Βόλου, Ε.Π.Π. 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου, στους Εφόρους της Προσκοπικής Περιφερειακής Εφορείας Μαγνησίας καθώς και στην Ε.Π.Π. 3ου Συστήματος Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας – Βόλου.

Τέλος, εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον καταξιωμένο συγγραφέα Κώστα Στοφόρο και το βιβλιοπωλείο «Πλαστελίνη», καθώς και, φυσικά, σε όλους τους παρευρισκόμενους που γέμισαν την αίθουσα, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία μας δεν ξεχνιέται, αλλά συνεχίζει να μας ενώνει και να μας εμπνέει.

Η ιστορία του Χουζούρη -που έκανε και τους άλλους να κοιμούνται

2026-10-17T10:06:31.251-07:00

Μια ιστορία από την Ομάδα Συγγραφής του 4ου Δημοτικού Γλυφάδας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ψάρι γλύφτης, ο Χουζούρης που ζούσε σε μια κουζίνα της Γλυφάδας και -υποτίθεται πως καθάριζε το ενυδρείο. Γι' αυτόν τον είχαν πάρει. Μόνο που εκείνος, όπως φανερώνει και το όνομα του λίγο καθάριζε, πολύ κοιμόταν.

Και μια μέρα που η μικρή μας ηρωίδα πήγε να δει τι κάνει, μόλις διαπίστωσε πόσο μακάρια κοιμόταν ο Χουζούρης την έπιασε ένα φοβερό χασμουρητό κι ύστερα από λίγο κοιμόταν κι η ίδια -κυριολεκτικά όρθια.

Η μαμά της που γύρισε μόλις από τη δουλειά της φώναζε τη φίλη μας -ας τη πούμε Μαριάννα- και δεν απαντούσε, άρχισε να ανησυχεί μέχρι που τη βρήκε στη κουζίνα.

Μόνο που η Μαριάννα κοιμόταν του καλού καιρού και ροχάλιζε.

-Μαριάννα! Μαριάννα!! Τι έπαθες; Ξύπνα παιδί μου!!!

Μόνο που αντί να ξυπνήσει η Μαριάννα, μόλις η μαμά έστρεψε το βλέμμα της στον Χουζούρη άρχισε κι εκείνη να χασμουριέται κι εκεί όρθια, την πήρε ο ύπνος...

Θα πέρασε κανένα μισάωρο κι έφτασε η Ελένη η μεγάλη αδελφή της Μαριάννας από το φροντιστήριο.

Μόλις μπήκε στη κουζίνα έμεινε άναυδη.

-Μαμά! Μαριάννα! Τι κάνετε; Τι βλακείες είναι αυτές;

Μόνο που δεν ξυπνούσαν με τίποτα. Κι όπως καταλάβατε, όταν η Ελένη κοίταξε τον Χουζούρη, χασμουρήθηκε και κοιμήθηκε κι αυτή.

Κατά τις 8 το βράδυ να και ο μπαμπάς.

-Τι ωραία ησυχία, είπε μόνος του. Θα βάλω να δω τηλεόραση χωρίς να με ενοχλεί κανείς!

Μόνο που όταν πήγε στη κουζίνα να πάρει κάτι για φαγητό είδε μαμά και κόρες να κοιμούνται όρθιες η μια δίπλα στην άλλη και να ροχαλίζουν!

Να μη τα πολυλογώ δεν άργησε κι αυτόν να τον πάρει ο ύπνος δίπλα τους!

Η γιαγιά που έμενε στο κάτω διαμέρισμα έπαιρνε τηλέφωνο και κανείς δεν απανούσε.

Ανησύχησε κι ανέβηκε να δει τι συμβαίνει.

Σε λίγο κοιμόταν κι αυτή όρθια δίπλα στους άλλους...

Το άλλο πρωί μαμά και μπαμπάς δεν πήγαν στη δουλειά και τα κορίτσια φυσικά δεν πήγαν στο σχολείο. Ούτε η γιαγιά έφυγε για το χωριό όπως προγραμμάτιζε!

Κοιμόντουσαν.

Κι ίσως να κοιμόντουσαν ακόμα αν η φίλη της Μαριάννας από το σχολείο η Βένια δεν πήγαινε να δει τι είχε συμβεί στη φίλη της.

Χτύπησε το κουδούνι τόσες φορές που στο τέλος ο Χουζούρης νιώθοντας τους παλμούς στο ενυδρείο ξύπνησε ενοχλημένος.

Πεινούσε κι άρχισε να γλύφει τους τοίχους του.

Την ίδια στιγμή ξύπνησε όλη η οικογένεια.

Δεν καταλάβαιναν τι τους συμβαίνει, όμως τους έπιασε μια ακατανίκητη διάθεση να καθαρίσουν τη κουζίνα ...γλύφοντας. Μόνο η Μαριάννα τους άφησε για λίγο και πήγε να ανοίξει την πόρτα αφού η Βένια συνέχιζε να πατάει το κουδούνι.

Τρελάθηκε όταν είδε τι έκαναν η φίλη της κι η οικογένειά της.

Ευτυχώς με κατάλληλη θεραπεία συνήλθαν όλοι και δεν ξανακόλλησαν ...Χουζουρίτιδα!

Ένα σχολείο θυμάται…. Μια ιστορία μυστήριου στα χρονιά της Ιταλοκρατίας / Σορωνή Ρόδου – από τα χρόνια της Ιταλοκρατίας έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

2026-10-16T23:54:49.616-07:00

Η ιστορία μυστηρίου που ακολουθεί γεννήθηκε μέσα από μια βιωματική δράση της Ε τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σορωνής. Με αφορμή τον ιστορικό περίπατο και το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού στο παλιό δημοτικό σχολέιο αξιοποιώντας κάρτες με στοιχεία όπως η δράση, η προδοσία και η αγάπη, παρακίνησα τα παιδιά να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία μυστηρίου με φόντο τη Σορωνή στα χρόνια της Ιταλοκρατίας.

Οι ιδέες των μαθητών καταγράφηκαν από την εκπαιδευτικό Μαρία Χατζηνικόλα, η οποία στη συνέχεια ανέπτυξε την πλοκή, πρόσθεσε χαρακτήρες και δράση και ανέλαβε την τελική συγγραφή και διαμόρφωση της ιστορίας.

Έτσι, η παιδική φαντασία, η δημιουργική καθοδήγηση και η συγγραφική επεξεργασία συνδυάστηκαν, μετατρέποντας το παλιό σχολείο σε σκηνικό μιας ξεχωριστής ιστορίας μυστηρίου.

Ένα σχολείο θυμάται….

Μια ιστορία μυστήριου στα χρονιά της Ιταλοκρατίας

Σορωνή Ρόδου – από τα χρόνια της Ιταλοκρατίας έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

ΠΡΟΣΩΠΑ

· Μαρία: κόρη του Λουκά, φίλη της Σάρας

· Σάρα: Εβραιοπούλα που φιλοξενείται στη Σορωνή

· Τσαμπίκος: μέλος της παρέας των παιδιών

· Μιχάλης: μέλος της παρέας των παιδιών

· Στέφανος: μέλος της παρέας των παιδιών

· Αντώνης: παιδί που αρχικά δυσκολεύεται να κερδίσει την εμπιστοσύνη της παρέας

· Μανολιός: παιδί που θέλει να βοηθήσει τον πατέρα του, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή

· Δασκάλα: δασκάλα που διδάσκει κρυφά ελληνικά

· Κλεόβουλος: εισπράκτορας λεωφορείων που βοηθά κρυφά τα παιδιά

· Λουκάς: κοινοτάρχης της Σορωνής και πατέρας της Μαρίας

· Ιταλός Διοικητής: διοικητής των ιταλικών δυνάμεων

· Μανόλο: Ιταλός στρατιώτης, κρυφά ερωτευμένος με τη Σάρα, που παραπλανεί τον διοικητή και βοηθά τα παιδιά

· Γερμανός Αξιωματικός Κράους: επικεφαλής της γερμανικής ομάδας

· Γερμανός Στρατιώτης Βέμπερ: μέλος της γερμανικής ομάδας

Σημείωση: Οι διάλογοι και η πλοκή αποτελούν θεατρική μυθοπλασία εμπνευσμένη από το ιστορικό πλαίσιο. Για την παρουσίαση, τα ιστορικά στοιχεία μπορούν να συνοδευτούν από ξεχωριστή τεκμηρίωση.

ΣΚΗΝΗ 1 – ΤΑ ΚΡΥΦΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

(Αφηγητής: Η ιστορία μας διαδραματίζεται στη Σορωνή της Ρόδου, στα χρόνια της Ιταλοκρατίας. Σε μια εποχή που οι Ιταλοί προσπαθούν να ελέγξουν την εκπαίδευση στα Δωδεκάνησα, μια παρέα παιδιών συναντιέται κρυφά στο υπόγειο του παλιού σχολείου για να μάθει ελληνικά. Στις επίσημες αίθουσες διδάσκεται κυρίως η ιταλική γλώσσα, όμως τα παιδιά δεν θέλουν να ξεχάσουν τη δική τους)

ΔΑΣΚΑΛΑ: Ποιος είναι;

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Εμείς είμαστε, κυρία! Ο Τσαμπίκος, ο Μιχάλης, ο Στέφανος, η Μαρία και η φίλη της, η Σάρα.

(Η δασκάλα ανοίγει την πόρτα με επιφύλαξη)

ΔΑΣΚΑΛΑ: Μπείτε γρήγορα μέσα. Έχω την υποψία πως οι Ιταλοί στρατιώτες παρακολουθούν το κτίριο.

ΜΙΧΑΛΗΣ: Φέραμε και τα βιβλία μας, κυρία!

ΔΑΣΚΑΛΑ: Παιδιά, τι είπαμε; Δεν μπορείτε να κυκλοφορείτε με τα ελληνικά αναγνωστικά στα χέρια. Κρύψτε τα αμέσως. Αν τα βρουν, θα κινδυνεύσουμε όλοι. Φάτε τώρα από το συσσίτιό σας και μετά φύγετε προσεκτικά!

(Τα παιδιά αφού τρώνε βιαστικά αφήνουν τα βιβλία στο υπόγειο. Λίγο αργότερα, καθώς φεύγουν, ο Τσαμπίκος παίρνει τα αναγνωστικά και τα κρύβει στον περιστερώνα της αυλής)

ΜΑΡΙΑ (στη Σάρα): Δεν είναι πολύ γενναίος ο Τσαμπίκος; Όταν μεγαλώσω, θέλω να κάνω οικογένεια με έναν γενναίο άνθρωπο από το χωριό μου.

ΣΑΡΑ: Είναι πράγματι γενναίος, Μαρία μου. Νομίζω, μάλιστα, πως κι εκείνος σε θαυμάζει!

(Τα δύο κορίτσια γελούν συνωμοτικά)

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Μαρία, πρέπει να προσέχεις! Θα μπορούσες να μένεις στο σπίτι με τις αδελφές σου, όμως προτιμάς να έρχεσαι εδώ και να κινδυνεύεις μαζί μας.

ΜΑΡΙΑ: Δεν θέλω να στερούμαι τη γλώσσα μου και να αποφασίζουν άλλοι τι θα μαθαίνω στο σχολείο μου.

ΜΙΧΑΛΗΣ: Σάρα, συμβαίνει το ίδιο και στην πόλη της Ρόδου;

ΣΑΡΑ: Ναι, και πολλές φορές ακόμη χειρότερα. Όπως ξέρετε, η οικογένειά μου φιλοξενείται από την οικογένεια της Μαρίας. Είστε οι γιαρένηδές μας, οι άνθρωποι που μας άνοιξαν το σπίτι και την καρδιά τους. Σε λίγες ημέρες θα επιστρέψω στην πόλη και στο σχολείο μου.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ: Παιδιά, δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια!

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Άκουσα τον πατέρα μου να λέει πως ο Κλεόβουλος, ο εισπράκτορας των λεωφορείων, βοηθά κρυφά ανθρώπους που αγωνίζονται για την ελευθερία μας. Πρέπει να του μιλήσουμε.

(Τα παιδιά συμφωνούν. Εμφανίζεται ο Αντώνης, ένας συμμαθητής τους)

ΑΝΤΩΝΗΣ: Τι κάνετε εδώ; Τι σκαρώνετε; Γιατί δεν με θέλετε στην παρέα σας;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Γιατί τελευταία σε βλέπουμε συνέχεια δίπλα στον Ιταλό διοικητή. Δεν ξέρουμε αν μπορούμε να σε εμπιστευτούμε.

ΑΝΤΩΝΗΣ: Θα το μετανιώσετε που δεν μου λέτε τίποτα!

(Ο Αντώνης φεύγει θυμωμένος. Στον δρόμο συναντά τον Ιταλό διοικητή)

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Αντόνιο! Γιατί είσαι στενοχωρημένος; Τι συνέβη; (Μιλά με ιταλική προφορά).

ΑΝΤΩΝΗΣ: Οι φίλοι μου με αποφεύγουν. Νομίζω πως κάτι σχεδιάζουν και δεν θέλουν να το μάθω. Ήταν μαζί τους και η Σάρα.

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Ποια Σάρα; Η νεαρή Εβραία που φιλοξενεί η οικογένεια του κοινοτάρχη; Μάλιστα… Μανόλο! Έλα εδώ!

(Εμφανίζεται ο Μανόλο)

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Θέλω να παρακολουθήσεις τη Μαρία, τη Σάρα και τους φίλους τους. Μάθε τι σχεδιάζουν και με ενημερώνεις αμέσως.

ΜΑΝΟΛΟ: Μάλιστα, κύριε διοικητά. Θα τους έχω υπό παρακολούθηση.

ΣΚΗΝΗ 2 – ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΕΤΑΙ

(Σε μια ήσυχη γωνιά του χωριού, τα παιδιά συναντούν τον Κλεόβουλο. Ο Μανόλο παρακολουθεί από απόσταση)

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ: Να θυμάστε, παιδιά: κανείς δεν πρέπει να μάθει πως βοηθάτε τον αγώνα μας. Οι Ιταλοί συνέλαβαν τη δασκάλα σας. Ισχυρίζονται πως βρήκαν στο σπίτι της ελληνικά βιβλία και σφραγίδες με την ελληνική σημαία.

ΜΑΡΙΑ: Βρήκαμε το σκουλαρίκι της έξω από το σπίτι της! Πρέπει να την ελευθερώσουμε! Δεν γίνεται να την αφήσουμε στη φυλακή.

ΜΙΧΑΛΗΣ: Και πρέπει να προστατεύσουμε τα βιβλία μας. Ακούσαμε πως θέλουν να τα κατασχέσουν.

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ: Θα χρειαστείτε ψυχραιμία και συνεργασία. Το σχέδιο πρέπει να μείνει μυστικό.

(Ο Κλεόβουλος σκύβει και ψιθυρίζει στα παιδιά. Ο Μανόλο δεν ακούει τα λόγια τους. Τρέχει στον διοικητή)

ΜΑΝΟΛΟ: Κύριε διοικητά, τα παιδιά συναντήθηκαν με τον Κλεόβουλο, αλλά δεν κατάφερα να μάθω τι σχεδιάζουν. Ίσως να πρόκειται απλώς για αθώα παιδικά παιχνίδια.

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Θα τα αναγκάσουμε να μιλήσουν! Φώναξέ μου τον Αντώνη και τον Μανολιό, που είναι συμμαθητές των παιδιών.

(Ο Αντώνης και ο Μανολιός παρουσιάζονται μπροστά στον διοικητή)

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Μανολιό, ο πατέρας σου βρίσκεται ακόμη στη φυλακή. Αν με βοηθήσεις να μάθω τα σχέδια των συμμαθητών σας, ίσως μπορέσω να κάνω κάτι για εκείνον.

ΜΑΝΟΛΙΟΣ: Θέλω να επιστρέψει ο πατέρας μου στο σπίτι. Αλλά δεν θέλω να προδώσω τους φίλους μου.

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Θα κάνεις ό,τι σου λέω!

(Ο Μανολιός φεύγει σκεφτικός. Αργότερα, μαζί με τον Αντώνη, συναντά την παρέα στον ανθόκηπο του σχολείου)

ΜΑΝΟΛΙΟΣ: Παιδιά, έχω καιρό να σας δω. Από τότε που συνέλαβαν τον πατέρα μου, πρέπει να φροντίζω τα χωράφια και τα ζώα.

ΑΝΤΩΝΗΣ: Κι εγώ βοηθώ τον Μανολιό. Ξέρω πως με θεωρείτε φίλο των Ιταλών, αλλά δεν θέλω να είμαι απέναντί σας.

ΜΑΡΙΑ: Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι πως οι άνθρωποι κρίνονται από τις πράξεις τους.

ΣΑΡΑ: Συμφωνώ. Κανείς δεν πρέπει να μένει μόνος στις δύσκολες στιγμές. Αντώνη, Μανολιό, θέλετε να μας βοηθήσετε να ελευθερώσουμε τη δασκάλα;

ΑΝΤΩΝΗΣ: Ναι. Πείτε μας τι πρέπει να κάνουμε.

(Τα παιδιά τούς δείχνουν το σκουλαρίκι της δασκάλας, που βρήκαν έξω από το σπίτι της)

ΣΤΕΦΑΝΟΣ: Αυτό μας έκανε να καταλάβουμε πως κάτι κακό είχε συμβεί.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Ο Λουκάς, ο κοινοτάρχης, θα κρατήσει απασχολημένο τον διοικητή. Εμείς θα προσπαθήσουμε να φτάσουμε στη δασκάλα.

ΜΙΧΑΛΗΣ: Και όταν ελευθερωθεί, θα τη μεταφέρουμε σε ασφαλές μέρος.

ΜΑΝΟΛΙΟΣ: Αυτό είναι επικίνδυνο. Αν μας ανακαλύψουν, μπορεί να συλλάβουν κι εμάς.

ΜΑΡΙΑ: Το ξέρουμε. Όμως δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τη δασκάλα μας.

(Τα παιδιά ενώνουν τα χέρια τους)

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Το σχολείο θυμάται!

(Παρακολουθώντας, ο Μανόλο βλέπει τα παιδιά να ψιθυρίζουν και πάλι. Τρέχει στον διοικητή)

ΜΑΝΟΛΟ: Κύριε διοικητά, τα παιδιά πάλι ψιθύριζαν, αλλά δεν άκουσα τίποτα συγκεκριμένο. Δεν νομίζω πως μπορείτε να τους κατηγορήσετε χωρίς αποδείξεις.

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Τότε θα τους παρακολουθούμε μέρα και νύχτα! Κανείς δεν θα μου ξεφύγει!

ΣΚΗΝΗ 3 – Ο ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΟΛΟ

(Στο σπίτι του κοινοτάρχη. Η Μαρία μιλά με τον πατέρα της, τον Λουκά)

ΜΑΡΙΑ: Πατέρα, η δασκάλα μας βρίσκεται στη φυλακή. Τα παιδιά θέλουμε να τη βοηθήσουμε, αλλά χρειαζόμαστε τη στήριξή σου.

ΛΟΥΚΑΣ: Μαρία μου, γνωρίζω πως οι καιροί είναι δύσκολοι. Ως κοινοτάρχης πρέπει να προστατεύω τους κατοίκους, αλλά δεν μπορώ να επιτρέψω να χαθεί η γλώσσα και η αξιοπρέπειά μας. Θα σας βοηθήσω, όσο μπορώ.

(Χτυπά η πόρτα. Εμφανίζεται ο Μανόλο, ο νεαρός Ιταλός στρατιώτης)

ΜΑΝΟΛΟ: Κύριε Λουκά, πρέπει να σας μιλήσω. Ξέρω τι σχεδιάζουν τα παιδιά. Δεν ήρθα όμως για να τα προδώσω.

ΛΟΥΚΑΣ: Και γιατί να σε πιστέψουμε;

ΜΑΝΟΛΟ: Γιατί δεν συμφωνώ με όσα συμβαίνουν. Και γιατί θέλω να προστατεύσω τη Σάρα.

(Η Σάρα εμφανίζεται στην πόρτα και ακούει τα τελευταία λόγια)

ΣΑΡΑ: Εμένα;

ΜΑΝΟΛΟ: Ναι. Σε θαυμάζω, Σάρα, για το θάρρος και την καλοσύνη σου. Δεν σου μίλησα ποτέ γι' αυτά που αισθάνομαι, γιατί ήξερα πως οι περιστάσεις είναι δύσκολες. Δεν περιμένω τίποτα από εσένα. Θέλω μόνο να είσαι ασφαλής.

ΣΑΡΑ: Αν θέλεις να μας βοηθήσεις, βοήθησέ μας να ελευθερώσουμε τη δασκάλα. Και, αν χρειαστεί, να προστατεύσουμε όσους κινδυνεύουν.

ΜΑΝΟΛΟ: Θα το κάνω. Γνωρίζω πού κρατούν τη δασκάλα και μπορώ να σας βοηθήσω να φτάσετε κοντά της.

ΛΟΥΚΑΣ: Αν μας βοηθήσεις, θέτεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο.

ΜΑΝΟΛΟ: Το ξέρω. Αλλά δεν μπορώ να μένω αμέτοχος.

ΛΟΥΚΑΣ: Τότε θα συνεργαστούμε. Εγώ θα κρατήσω απασχολημένο τον διοικητή. Εσύ θα βοηθήσεις τα παιδιά να φτάσουν στη δασκάλα.

ΜΑΡΙΑ: Και τη Σάρα πρέπει να την προστατεύσουμε, αν τα πράγματα χειροτερέψουν.

ΛΟΥΚΑΣ: Όσο βρίσκεται στη Σορωνή, είναι οικογένειά μας. Δεν θα την εγκαταλείψουμε.

ΣΚΗΝΗ 4 – Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΤΑΙ

(Έξω από τον χώρο όπου κρατείται η δασκάλα. Ο Λουκάς πλησιάζει τον Ιταλό διοικητή)

ΛΟΥΚΑΣ: Κύριε διοικητά, ήρθα να συζητήσουμε για τις ανάγκες του χωριού. Οι οικογένειες δυσκολεύονται και χρειάζονται βοήθεια.

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Λουκά, δεν είναι ώρα για παράπονα! Έχω σοβαρότερα ζητήματα να λύσω.

ΛΟΥΚΑΣ: Ακριβώς γι' αυτό ήρθα. Ως κοινοτάρχης οφείλω να μεταφέρω τις ανησυχίες των κατοίκων.

(Ο διοικητής απομακρύνεται μαζί του, εκνευρισμένος. Ο Μανόλο πλησιάζει την είσοδο όπου κρατείται η δασκάλα)

ΜΑΝΟΛΟ: Κ. Αλεξάνδρα, είμαι ο Μανόλο. Ήρθα να σας βοηθήσω.

ΔΑΣΚΑΛΑ: Εσύ; Μα είσαι Ιταλός στρατιώτης!

ΜΑΝΟΛΟ: Η στολή μου δεν αποφασίζει για μένα τι είναι σωστό. Τα παιδιά σας περιμένουν. Πρέπει να φύγετε.

(Η δασκάλα βγαίνει και συναντά τα παιδιά σε ένα στενό)

ΜΑΡΙΑ: Κυρία! Είστε ελεύθερη!

ΔΑΣΚΑΛΑ: Παιδιά μου! Είστε όλοι καλά;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Φοβηθήκαμε πολύ για εσάς.

ΔΑΣΚΑΛΑ: Το σημαντικό είναι πως είμαστε μαζί. Φυλάξτε τα ελληνικά βιβλία. Η γλώσσα μας, η ιστορία μας και η μνήμη μας είναι πολύτιμοι θησαυροί.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Το σχολείο θυμάται, κυρία!

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Το σχολείο θυμάται!

(Ακούγεται η φωνή του Μανόλο)

ΜΑΝΟΛΟ: Κύριε διοικητά! Η δασκάλα εξαφανίστηκε!

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Τι; Φρουροί! Ψάξτε παντού! Κανείς να μην εγκαταλείψει το χωριό!

(Ο Μανόλο απομακρύνεται διακριτικά. Τα παιδιά συνοδεύουν τη δασκάλα σε ασφαλές σπίτι)

ΣΚΗΝΗ 5 – ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΗ ΡΟΔΟ

(Αφηγητής: Ο καιρός περνά και ο πόλεμος απλώνει τη σκιά του πάνω από τα Δωδεκάνησα. Το 1943, μετά την ιταλική ανακωχή, οι Γερμανοί παίρνουν τον έλεγχο της Ρόδου. Για τους κατοίκους αρχίζει μια νέα, ακόμη πιο επικίνδυνη περίοδος)

(Ο Μανόλο τρέχει προς τον Ιταλό διοικητή)

ΜΑΝΟΛΟ: Κύριε διοικητά! Οι Γερμανοί έρχονται! Μας ζητούν να παραδώσουμε τα όπλα μας!

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Τι λες; Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό!

(Εμφανίζονται δύο Γερμανοί: ο αξιωματικός Κράους και ο στρατιώτης Βέμπερ)

ΚΡΑΟΥΣ: Από αυτή τη στιγμή, οι ιταλικές δυνάμεις θα παραδώσουν τον οπλισμό τους. Κανείς δεν θα κινηθεί χωρίς διαταγή μας!

ΙΤΑΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ: Μα…

ΚΡΑΟΥΣ: Παραδώστε τα όπλα σας!

(Οι Ιταλοί στρατιώτες παραδίδουν τα όπλα τους. Ο Μανόλο χαμηλώνει το βλέμμα)

ΜΑΝΟΛΟ: Ποτέ δεν φανταζόμουν πως θα ερχόταν η μέρα που θα μας διέταζαν άλλοι να παραδώσουμε τα όπλα μας.

(Ο Κράους στρέφεται προς τους κατοίκους)

ΚΡΑΟΥΣ: Αναζητούμε μια νεαρή Εβραία, τη Σάρα. Έχουμε πληροφορίες πως βρίσκεται στη Σορωνή. Θα ερευνήσουμε κάθε σπίτι και κάθε κτίριο. Όποιος τη βοηθήσει, θα τιμωρηθεί!

(Η Μαρία πιάνει το χέρι της Σάρας)

ΣΑΡΑ: Μαρία, δεν θέλω να κινδυνεύσει κανείς εξαιτίας μου.

ΜΑΡΙΑ: Δεν θα σε αφήσουμε μόνη. Είσαι φίλη μας και οικογένειά μας!

ΛΟΥΚΑΣ: Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Θα κρύψουμε τη Σάρα στο υπόγειο του παλιού σχολείου, σε έναν χώρο που γνωρίζουμε καλά. Έπειτα θα οργανώσουμε τη φυγάδευσή της. Το κάνω γιατί κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζει ελεύθερος. Κανείς δεν πρέπει να διώκεται για την καταγωγή ή τη θρησκεία του.

(Η Σάρα, με τη βοήθεια των παιδιών, κρύβεται στο υπόγειο του σχολείου)

ΣΚΗΝΗ 6– ΤΟ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟ

(Οι Γερμανοί ερευνούν τη Σορωνή)

ΚΡΑΟΥΣ: Δεν θα φύγουμε αν δεν βρούμε τη νεαρή γυναίκα! Ερευνήσαμε τα σπίτια και τις αποθήκες. Μένει το παλιό σχολείο.

ΒΕΜΠΕΡ: Θα ψάξουμε κάθε αίθουσα και κάθε γωνιά. Κύριε αξιωματικέ, κοιτάξτε εδώ! Πίσω από αυτό το ξύλινο κιβώτιο υπάρχει μια κρυφή εσοχή!

(Ο Βέμπερ μετακινεί το κιβώτιο. Αποκαλύπτεται ένα παλιό θησαυροφυλάκιο)

ΚΡΑΟΥΣ: Τι έχουμε εδώ; Χρήματα και παλιά νομίσματα!

ΒΕΜΠΕΡ: Ίσως να είναι χρήματα της κοινότητας.

ΚΡΑΟΥΣ: Θα τα καταγράψουμε και θα τα πάρουμε υπό τον έλεγχό μας. Συνεχίστε την έρευνα!

(Οι Γερμανοί παίρνουν το θησαυροφυλάκιο και αποχωρούν, χωρίς να έχουν βρει τη Σάρα.)

(Λίγο αργότερα, ο Λουκάς συναντά τα παιδιά στο σχολείο)

ΛΟΥΚΑΣ: Τα καταφέραμε! Η Σάρα βρίσκεται σε ασφαλές μέρος. Οι Γερμανοί βρήκαν το θησαυροφυλάκιο, αλλά δεν βρήκαν εκείνη.

ΜΙΧΑΛΗΣ: Τι ήταν αυτά τα χρήματα, κύριε Λουκά;

ΛΟΥΚΑΣ: Ήταν χρήματα που είχαν συγκεντρώσει οι κάτοικοι με κόπο, για τις ανάγκες της κοινότητας και του σχολείου. Τα είχαμε φυλάξει, ελπίζοντας πως θα έρθει η μέρα που θα τα χρησιμοποιήσουμε για το καλό όλων.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Δηλαδή χάσαμε τον θησαυρό μας;

ΛΟΥΚΑΣ: Τα χρήματα μπορεί να χάθηκαν, αλλά ο αληθινός θησαυρός σώθηκε.

ΜΑΡΙΑ: Ποιος είναι αυτός, πατέρα;

ΛΟΥΚΑΣ: Οι άνθρωποι που βοηθούν ο ένας τον άλλον. Τα παιδιά που δεν ξεχνούν τη γλώσσα τους. Οι φίλοι που μένουν ενωμένοι στις δύσκολες στιγμές. Αυτά δεν μπορεί να τα πάρει κανένας στρατός.

ΔΑΣΚΑΛΑ: Και η μνήμη, παιδιά μου. Η μνήμη είναι ένας θησαυρός που περνά από γενιά σε γενιά.

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Το σχολείο θυμάται!

ΣΚΗΝΗ 7 – Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

(ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Ο πόλεμος τελειώνει. Τα χρόνια περνούν και η Σορωνή προσπαθεί να ξαναβρεί την ειρήνη και τον ρυθμό της. Μια ανοιξιάτικη μέρα, στο προαύλιο του παλιού σχολείου, οι παλιοί φίλοι συναντιούνται ξανά)

ΜΑΡΙΑ: Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που κρυβόμασταν εδώ και ψιθυρίζαμε τα σχέδιά μας!

ΜΙΧΑΛΗΣ: Κι όμως, μου φαίνεται σαν να ήταν χθες. Θυμάμαι τον φόβο μας, αλλά και το θάρρος που βρίσκαμε ο ένας στον άλλον.

ΑΝΤΩΝΗΣ: Θυμάμαι πόσο δύσκολο ήταν να με εμπιστευτείτε ξανά. Χαίρομαι που μου δώσατε την ευκαιρία να αποδείξω ποιος ήθελα να είμαι.

ΜΑΝΟΛΙΟΣ: Κι εγώ θυμάμαι τον πατέρα μου. Η επιστροφή του στο σπίτι ήταν η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ: Και η δασκάλα μας! Πόσο μας έλειψαν τα μαθήματά της!

ΔΑΣΚΑΛΑ: Τώρα μπορείτε να διαβάζετε και να γράφετε ελεύθερα τη γλώσσα σας. Να θυμάστε όμως πως η ελευθερία δεν είναι μόνο να ζεις χωρίς φόβο. Είναι και να σέβεσαι τον διπλανό σου, ακόμη κι όταν είναι διαφορετικός από εσένα.

(Στην είσοδο του σχολείου εμφανίζεται η Σάρα. Κρατά στα χέρια της ένα παλιό ελληνικό αναγνωστικό)

ΜΑΡΙΑ: Σάρα!

(Η Μαρία τρέχει και την αγκαλιάζει. Τα υπόλοιπα παιδιά την πλησιάζουν συγκινημένα)

ΣΑΡΑ: Γύρισα! Δεν ξέχασα ούτε μία μέρα τη Σορωνή, το σχολείο και όλους εσάς. Όπου κι αν βρέθηκα, κρατούσα μέσα μου τις φωνές σας και τη φιλία σας.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ: Έχεις ακόμη το βιβλίο;

ΣΑΡΑ: Ναι. Είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχω. Μου θυμίζει πως, μέσα στον φόβο και στο σκοτάδι, υπήρχαν παιδιά που πίστεψαν στη φιλία και στην ανθρωπιά.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ (υπογράμμιση)	ΙΣΤΟΡΙΚΑ/ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ
Κλειδί	Παλιό Δημοτικό Σχολείο
Ιταλικό Κέρμα
Γερμανικό κέρμα
Σκουλαρίκι
Βιβλίο
Κούπα συσσιτίου

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Στο παλιό σχολείο της Σορωνής, το μυστικό σχέδιο των παιδιών έγινε μια ιστορία που άξιζε να μείνει ζωντανή. Τα χρήματα μπορεί να χάνονται, τα κτίρια να αλλάζουν και οι εποχές να περνούν. Όμως η ανθρωπιά, η φιλία και η μνήμη μπορούν να γίνουν ένας θησαυρός που κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να κλέψει.

ΤΕΛΟΣ

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης: «Διδάσκοντας την 28η Οκτωβρίου αλλιώς»/ απολογισμός και υλικά της Ημερίδας

2026-10-13T04:17:38.723-07:00

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης:

«Διδάσκοντας την 28η Οκτωβρίου αλλιώς» — Σας ευχαριστούμε για τη μεγάλη συμμετοχή!

Με μεγάλη ανταπόκριση πραγματοποιήθηκε χθες, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, η διαδικτυακή εκπαιδευτική ημερίδα του Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης «Διδάσκοντας την 28η Οκτωβρίου αλλιώς: Λογοτεχνία, κόμικς και graphic novels στην εκπαίδευση».

 800 άτομα παρακολούθησαν την ημερίδα στη διαδικτυακή πλατφόρμα, ενώ περισσότεροι από 2.500 την παρακολούθησαν μέσω YouTube!

Η ιστορία, η λογοτεχνία και η οπτική αφήγηση συναντήθηκαν σε μια συζήτηση γεμάτη ιδέες και προτάσεις για τη δημιουργική προσέγγιση του 1940 και της Κατοχής στην τάξη. Η ημερίδα άνοιξε το ετήσιο αφιέρωμά μας «Σχεδιάζοντας την Ιστορία: Κόμικς και Graphic Novels στην Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό».

 Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συνδιοργανωτές για τη συνεργασία και την πολύτιμη συμβολή τους: τους συνεργαζόμενους φορείς των Υπουργείων Παιδείας Ελλάδας και Κύπρου, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Ίδρυμα Γληνού, την Ελληνική Ακαδημία Κόμικς, την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας, τις Δημοτικές και Παιδικές Βιβλιοθήκες Δήμου Παλαιού Φαλήρου, καθώς και όλες τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, τους Επόπτες Ποιότητας και τους Συμβούλους Εκπαίδευσης που στήριξαν τη διοργάνωση.

Ευχαριστούμε τους εισηγητές και τις εισηγήτριες, καθώς και τους συντονιστές, για τις ουσιαστικές παρεμβάσεις και τις προτάσεις τους.

 Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εκπαιδευτικούς από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ομογένεια που μας τίμησαν με τη συμμετοχή τους! Η ανταπόκρισή σας μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε με νέες επιμορφωτικές συναντήσεις και εκπαιδευτικές δράσεις.

 Μοιραζόμαστε μαζί σας το εκπαιδευτικό υλικό για τη διδασκαλία της 28ης Οκτωβρίου:
https://ekedisy.gr/ekpaideytiko-yliko-gia-tin-didaskalia.../

 Όσοι δεν προλάβατε να παρακολουθήσετε την ημερίδα ή θέλετε να την ξαναδείτε, μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το βίντεο εδώ:
https://www.youtube.com/live/MxHKowsM67k?si=ESYifGrYliDUhcW2

Λογοτεχνικά βιβλία για το 1940: Μια πρόταση για αξιοποίηση στο σχολείο

2026-10-12T11:06:38.460-07:00

Παραθέτω τη λίστα που βεβαίως είναι ενδεικτική και παρουσιάστηκε σήμερα στη διαδικτυακή εκπαιδευτική ημερίδα: «Διδάσκοντας την 28η Οκτωβρίου αλλιώς» του Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

Ελληνικά βιβλία για το 1940

Ανθολογία Ελληνικής Αντιστασιακής Λογοτεχνίας 1941- 1944, Επιμέλεια Έλλη Αλεξίου, πρώτη έκδοση Α. Παπακώστας -Akademie Verlag Berlin, 1965, Ηριδανός

Για μικρότερα παιδιά

Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου, Όταν παίζαμε για τη νίκη Καραγκιόζη μου, Ελληνοεκδοτική

Μαρίζα Ντεκάστρο, 2194 ημέρες πολέμου: 1 Σεπτεμβρίου 1939-2 Σεπτεμβρίου 1945, Μεταίχμιο

Για παιδιά και νέους

Πάνος Αμυράς, Λιμός, Διόπτρα

Στέλιος Ανεμοδουράς – Βύρωνας Απτόσογλου, Μικρός Ήρως (100 τόμοι), εκδόσεις Μικρός Ήρως

Αγγελική Βαρελλά, Με το χαμόγελο στα χείλη, Πατάκης

Νίκος Βατόπουλος, Ένα παιδί μεγαλώνει στην Αθήνα: 1934-1944, Μεταίχμιο

Αγγελική Δαρλάση, Όταν έφυγαν τ’ αγάλματα, Μεταίχμιο

Κατερίνα Δημόκα, Δύο στόματα, Μεταίχμιο

Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον Εστί, Ίκαρος

Οδυσσέας Ελύτης, Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, Ίκαρος

Άλκη Ζέη, Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, Μεταίχμιο.

Άλκη Ζέη, Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου (Graphic Novel) Διασκευή: Αγγελική Δαρλάση, Εικονογράφηση: Δημήτρης Μαστώρος, Μεταίχμιο

Κώστας Ι. Καλατζής, Η ασημόπετρα, Πιτσιλός

Μ.Καραγάτσης, Βασίλης Λάσκος, Εστία

Μαρούλα Κλιάφα, Ο άντρας με τη γερμανική στολή, Κέδρος

Αλεξάνδρα Μητσιάλη, Ξυπόλυτοι ήρωες, Πατάκης

Γιάννης Μπεράτης, Το πλατύ ποτάμι, Ερμής

Λιλίκα Νάκου, Η κόλαση των παιδιών, Εστία

Ελένη Πριοβόλου, Τσόκο Μπλοκ, Καστανιώτης

Δημήτρης Ραβάνης -Ρεντής, Παιδιά της Αθήνας, Σύγχρονη Εποχή

Ζωρζ Σαρή, Όταν ο ήλιος… , Πατάκης

Ζωρζ Σαρή, Κόκκινη κλωστή δεμένη, Πατάκης

Κώστας Στοφόρος, Το άγαλμα του Πραξιτέλη -μυστήριο στην Πλάκα, Κύφαντα

Κώστας Στοφόρος, Οδός Ήβης Αθανασιάδου -μυστήριο στο Παλαιό Φάληρο, Κύφαντα

Ελισάβετ Χρονοπούλου, Επί σκοπώ πλουτισμού, Πόλις

Λίτσα Ψαραύτη, Το διπλό ταξίδι, Πατάκης

Με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης στη Ρόδο

2026-10-11T06:28:05.212-07:00

Είχα γράψει για τη σειρά δράσεων με θέμα "Η Εβραϊκή Κοινότητα της Ρόδου: Ιστορία, Μνήμη και Πολιτισμός"

Από 7-9 Οκτωβρίου, ζήσαμε κάτι ξεχωριστό. Το ταξίδι ξεκίνησε από τη Σορωνή.

Και μετά:

"Στη Ρόδο, η ιστορία έγινε μια διαδρομή γνωριμίας και μνήμης.

 Στο ανακαινισμένο Εβραϊκό Μουσείο Ρόδου, στη Συναγωγή και στα σοκάκια της Μεσαιωνικής Πόλης, μαθητές και εκπαιδευτικοί ανακάλυψαν ιστορίες ανθρώπων και ίχνη της εβραϊκής κληρονομιάς του νησιού.

 Οι δράσεις «Η Εβραϊκή Κοινότητα της Ρόδου: Ιστορία, Μνήμη και Πολιτισμός» έφεραν κοντά 125 παιδιά από πέντε σχολεία, έξι συνοδούς εκπαιδευτικούς και 100 εκπαιδευτικούς και στελέχη της Εκπαίδευσης στους απογευματινούς περιπάτους.

 Η κ. Κάρμεν Κοέν, Πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ρόδου, ξενάγησε τους συμμετέχοντες στη Συναγωγή, ενώ η Δρ. Ξένια Ελευθερίου στο Μουσείο. Οι ιστορικοί περίπατοι με τον Κώστα Στοφόρο και την Ξένια Ελευθερίου συνέδεσαν τα εκθέματα και τις αφηγήσεις με τους τόπους της πόλης.

 Εκπαιδευτικό υλικό σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή δόθηκε για να συνεχιστεί η εμπειρία και στη σχολική τάξη.

Την επιστημονική επιμέλεια είχαν η Δρ. Ξένια Ελευθερίου και η Δρ. Ευαγγελία Κανταρτζή.

 Ευχαριστούμε θερμά την Ισραηλιτική Κοινότητα Ρόδου, το Εβραϊκό Μουσείο Ρόδου και την κ. Κάρμεν Κοέν για τη φιλοξενία και τη συνεργασία.

Ευχαριστούμε επίσης τον Τακτικό Επόπτη Ποιότητας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Εμμανουήλ Σοφό και την Τακτική Επόπτρια Ποιότητας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Ευαγγελία Μουλά για τη συμβολή τους.

 Ιδιαίτερες ευχαριστίες στα σχολεία, στις εκπαιδευτικούς και στους εκπαιδευτικούς της Ρόδου, καθώς και σε όλα τα παιδιά που ήταν μαζί μας αυτές τις μέρες!

 Κρατάμε το έντονο ενδιαφέρον, τις συζητήσεις και την επιθυμία περισσότερων σχολείων να συμμετάσχουν ως αφετηρία για τη συνέχεια αυτής της όμορφης συνεργασίας ανάμεσα στην Ισραηλιτική Κοινότητα Ρόδου, το Εβραϊκό Μουσείο Ρόδου, το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης και την εκπαιδευτική κοινότητα του νησιού"

«Ανοίγω ένα βιβλίο… ανοίγω έναν κόσμο»

2026-10-10T11:13:03.059-07:00

Οι δημιουργίες μαθητών και μαθητριών από σχολεία της Μεσσηνίας ταξιδεύουν στην Αθήνα και παρουσιάζονται στην έκθεση μαθητικής εικαστικής αφίσας «Ανοίγω ένα βιβλίο… ανοίγω έναν κόσμο», που συνδιοργανώνεται από τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας και τη βιβλιοφιλική κοινότητα των BOOKISTAS και τελεί υπό την αιγίδα του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), του Δήμου Καλαμάτας καθώς και του Ελληνικού Τμήματος IBBY (Ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου).

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τις 19 έως τις 24 Οκτωβρίου 2026 στη Βρεφική- Νηπιακή Βιβλιοθήκη και Παιδική – Εφηβική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Τα έργα δημιουργήθηκαν από μαθητές και μαθήτριες στο πλαίσιο των δράσεων φιλαναγνωσίας της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά τον Μάιο του 2026, στη γιορτή λήξης των προγραμμάτων της Βιβλιοθήκης. 29 μαθητικές δημιουργίες από σχολεία της Μεσσηνίας μεταφέρουν στην Αθήνα τη ματιά των παιδιών για το βιβλίο, την ανάγνωση, τη φαντασία και τους κόσμους που ανοίγονται μέσα από τις σελίδες του.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 18:00, στη Βρεφική- Νηπιακή Βιβλιοθήκη και Παιδική – Εφηβική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν τα έργα των μαθητών και μαθητριών, ενώ ιδιαίτερη θέση θα έχουν τα σύντομα κείμενα που δημιούργησαν οι σχολικές ομάδες για να συνοδεύσουν τις αφίσες τους. Μέσα από αυτά, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν όχι μόνο το εικαστικό αποτέλεσμα, αλλά και την ιστορία πίσω από κάθε έργο: πώς γεννήθηκε η ιδέα, τι ενέπνευσε τα παιδιά και τι σημαίνει για εκείνα ένα βιβλίο.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν πέντε εργαστήρια για παιδιά στον ίδιο χώρο, δίνοντας στους μικρούς επισκέπτες την ευκαιρία να συμμετέχουν δημιουργικά και να γνωρίσουν το βιβλίο μέσα από διαφορετικές μορφές τέχνης και έκφρασης. Η έκθεση
και τα εργαστήρια αποτελούν το προοίμιο του 3ου Φεστιβάλ Παιδικού Βιβλίου Καλαμάτας, που θα ακολουθήσει στην Καλαμάτα (31/10 – 6/11/2026).

Πρόγραμμα

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου | 18:00,
Εγκαίνια έκθεσης στη Βρεφική και η Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Εργαστήρια

Τρίτη 20 Οκτωβρίου | 11:00–13:00
«Αλφαβητοδέτες: τυπώνω, διπλώνω, δένω»
Μάγδα Σουλιώτη, εκπαιδευτικός, Διευθύντρια Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια… κολοκύθα»
Φωτεινή Στεφανίδη, ζωγράφος, εικονογράφος
Απόστολος Πάππος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ιδρυτής του Elniplex.gr

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Η ελιά και τα δώρα της αγάπης»
Αχιλλέας Ραζής, εκπαιδευτικός, εικονογράφος
Μαρία Δασκαλάκη, Παναγιώτα Σκλαβενίτη, ΠΙΟΠ

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Επιβίβαση… με προορισμό τις σελίδες»
Θανάσης Κοτσοβός, βιβλιοθηκονόμος, υπεύθυνος Παιδικής Βιβλιοθήκης «Μυρσίνη Ζορμπά» / Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Σάββατο 24 Οκτωβρίου | 11:00–13:00
«Ανοίγεις ένα βιβλίο; Τότε ετοιμάσου να παίξεις με τις τέχνες!»
Δέσποινα Σουγιούλ, εκπαιδευτικός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ιδρύτρια των BOOKISTAS
Ελένη Τσαλδίρη, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων

Διονύσης Χαριτόπουλος: Η αριστερά μόνο ως πατριωτική μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει

2026-10-10T08:13:57.327-07:00

Συνέντευξη που δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2025 στον "Δρόμο της αριστεράς"

Διονύσης Χαριτόπουλος, συγγραφέας: Η αριστερά μόνο ως πατριωτική μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει

Συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο

«Η αριστερά θα είναι πάντα μια υπόσχεση καλύτερης ζωής που μέλλει να πραγματωθεί»

Το νέο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Ο κόκκινος καθηγητής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος, «χρονικό» το χαρακτηρίζει ο ίδιος, ξεκινά μέσα στη δίνη του Εμφυλίου και καταφέρνει να μας αγγίξει βαθιά με την αλήθεια του.

Εκεί που τα πρόσωπα είναι αληθινά και οι ήρωες ευάλωτοι και αντιφατικοί. Άνθρωποι πραγματικοί κι όχι καρικατούρες.

Διαβάζοντας μου έρχονταν στο μυαλό οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου από το τραγούδι του Λοΐζου: Στην πολιτεία βραδιάζει, το χιόνι τις στέγες σκεπάζει/ ένα καμιόνι φορτώνει και κόβει στα δυο τη σιγή/ περιπολία στους δρόμους και κάποια φωνή που διατάζει/ κι εσύ ησυχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να δεις την πληγή»…

Η ιστορική γνώση σε συνδυασμό με το βίωμα και η πάντα εξαιρετική γραφή του συγγραφέα μας βοηθούν να δούμε με άλλη ματιά μια εποχή. Το χρονικό αυτό δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο. Θα έλεγα πως είναι ένα είδος ντοκουμέντου που αγγίζει την προφορική ιστορία. Ανεξαρτήτως του που τελειώνει η μυθοπλασία κι αρχίζει η πραγματικότητα.

Ο ήρωας γεννιέται το 1947, όπως κι ο συγγραφέας από μια δυναμική μητέρα κι έναν πατέρα που δεν είναι ο πατέρας του. Γεννιέται από ένα πάθος. Πριν γεννηθεί είναι ένας «μπελάς» που μάταια προσπαθούν να ξεφορτωθούν με τις βάρβαρες πρακτικές της εποχής…

Η ζωή του κυλά παράλληλα με αυτή του κόκκινου καθηγητή, του βιολογικού του πατέρα. Ενός ανθρώπου που θα υποστεί τα πάνδεινα καταφέρνοντας να μένει αλύγιστος. Και φυσικά πληρώνει το τίμημα.

Όμως ο έρωτας θα είναι πάντα παρών. Και δεν θα τον σβήσει ο χρόνος.

-Υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία στον «Κόκκινο καθηγητή» ή είναι καθαρά προϊόν μυθοπλασίας;

Και για τις άγνωστες φυλές του Αμαζόνιου να γράψεις, δεν γίνεται να μην παρεισφρήσουν προσωπικά σου στοιχεία. Όταν ο Φλομπέρ έλεγε «Η μαντάμ Μποβαρί είναι εγώ», αυτό εννοούσε. Και ο «Κόκκινος Καθηγητής» είναι καθ’ ολοκληρίαν βιωματικό βιβλίο, καθώς αναφέρεται σε πρόσωπα αγαπημένα και τόπους αναφοράς για μένα, όπως Πειραιά, Μάνη, Άγραφα. Εδώ ισχύει η παλιά, σοφή συμβουλή προς επίδοξους συγγραφείς «Γράψε γι’ αυτά που ξέρεις».

-Γιατί το χαρακτηρίζετε ως «χρονικό»;

Επειδή αποτυπώνει συγκεκριμένα γεγονότα σε συγκεκριμένες χρονολογίες που καθόρισαν όχι μόνο τα πρόσωπα του βιβλίου αλλά ολόκληρη τη χώρα. Για παράδειγμα, στην Κατοχή ο παραδοσιακά βασιλόφρων, γέρος Μανιάτικης, λέει στους επίσης βασιλόφρονες γιούς του: «Να έχουμε αξιοπρέπεια. Αφού οι δικοί μας αγκάλιασαν τους Γερμανούς, εμείς θα πάμε με τους άλλους». Και περνάνε όλοι στην αριστερά και στην Αντίσταση, μια απόφαση που θα τους αλλάξει τη ζωή. Θα μπορούσα να χαρακτήριζα το βιβλίο και «αληθινή ιστορία», καθώς δεν υπάρχει τίποτα επινοημένο, ούτε πρόσωπο ούτε συμβάν. Και οι πόλεμοι που αναφέρονται έγιναν και οι εκτελέσεις αριστερών και οι πράξεις εκδίκησης και αυτός ο σκανδαλώδης αλλά μυθικός έρωτας, όχι μόνο υπήρξε, αλλά κράτησε εξήντα χρόνια, ως τον θάνατο του καθηγητή.

-Ο Πειραιάς επιστρέφει συνεχώς στα βιβλία σας. Τι είναι αυτό που θεωρείτε ως ουσία της γενέθλιας πόλης σας;

Στον Πειραιά βρίσκεται η ψυχή μου. Όχι στο λουσάτο κέντρο του, αλλά στις συνοικίες των φτωχών και των παραβατικών. Με αυτούς τους ανθρώπους μεγάλωσα και γι’ αυτούς γράφω. Δεν τους παρατηρώ απέξω, είμαι μέσα, μαζί τους, ένας απ’ αυτούς. Δεν υπάρχει τίποτα να προσπαθήσω να καταλάβω, το ξέρω ήδη. Απλώς προσπαθώ να τους συστήσω στον αναγνώστη που δεν έχει ανάλογες παραστάσεις.

-Ο σημερινός Πειραιάς τι κρατάει από το χθες και τι έχει αφήσει πίσω του;

Ο Πειραιάς έχει άλλη αύρα από την Αθήνα. Και μόνο ότι όλοι οι δρόμοι του οδηγούν στη θάλασσα σου ανοίγει άλλους ορίζοντες, έχεις ανάσα ελευθερίας κι έναν πηγαίο κοσμοπολιτισμό, όλος ο κόσμος είναι δικός σου. Παράλληλα ο Πειραιάς διατηρεί ακόμη το ανθρώπινο μέτρο, υπάρχουν γειτονιές, παρέες, στέκια, μακροχρόνιες φιλίες απ’ το σχολείο, τη δουλειά, τη γειτονιά. Οι άνθρωποι λίγο ως πολύ γνωρίζονται μεταξύ τους, όπου κι αν πας, οι άλλοι ξέρουν ποιος είσαι. Αυτό που έχει αισθητά υποχωρήσει, από τον παλιό σκοτεινό Πειραιά, καθώς άλλαξαν οι συνθήκες και το βιοτικό επίπεδο κάπως καλυτέρευσε, είναι η βία, η οποία στην εποχή μου ήταν διάχυτη κι έκανε την πόλη επικίνδυνη.

-Η αριστερά του «κόκκινου καθηγητή» τι έχει απογίνει;

Αυτή ήταν η λεγόμενη αριστερά «της θυσίας». Τότε η αριστερά μετρούσε ήρωες, τώρα μετράει «δικαιωματιστές». Επειδη σήμερα έχουμε τη στρεβλή αριστερά του «δικαιωματισμού». Η αριστερά τείνει να ξεχνάει τη χαώδη απόσταση μεταξύ πλούτου και φτώχειας που είναι η κύρια αποστολή της και αναλώνεται σε «δικαιωματισμούς», και αλλότριες ατζέντες και νεοφιλελέ κορδελάκια. Έτσι όμως χωρίζει καταστροφικά τους ανθρώπους, σε ποικίλες κατηγοριοποιήσεις, μόνο αρτιμελείς και ανάπηρους δεν έχουν φέρει ακόμη σε αντιπαράθεση. Ουδείς αμφισβητεί τα δικαιώματα των ευάλωτων ομάδων, αλλά η καταστατική διακήρυξη της αριστεράς για «Κοινωνική δικαιοσύνη» είναι υπεραρκετή και καλύπτει κάθε περίπτωση. Ακόμη και η υφιστάμενη νομολογία είναι αρκετή, αρκεί να εφαρμόζεται, δεν χρειάζεται ειδικός νόμος για να σε αποτρέψει να σκοτώσεις τη γυναίκα σου. Βέβαια, ουδείς μπορεί να διαγράψει την αριστερά επειδή τα τελευταία χρόνια έτυχε να την εκπροσωπούν εκλογικά κάποιοι ελαφρείς που παραπαίουν στην παραζάλη που οι ίδιοι δημιούργησαν. Η αριστερά θα είναι πάντα μια υπόσχεση καλύτερης ζωής που μέλλει να πραγματωθεί.

Πώς βλέπετε το μέλλον της αριστεράς στην Ελλάδα;

Μόνο ως πατριωτική αριστερά μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει. Η Ιστορία έχει πλέον καταρρίψει ανεδαφικά τσιτάτα και αριστερίστικες παρόλες, αυτό που δεν έχει πατρίδα είναι το κεφάλαιο, οι προλετάριοι έχουν και είναι η μόνη τους καταφυγή σ’ έναν άξενο και χαοτικό κόσμο. Άλλωστε το ΚΚΕ και η μη κομουνιστική αριστερά, επιβιώνουν ακόμη στην Ελλάδα διασωληνωμένοι στο πατριωτικό έπος του ΕΑΜ, παρά τα τραγικά λάθη του. Είναι ολοφάνερο πως μόνο μια αριστερά με αξιόπιστο πατριωτικό και κοινωνικό πρόσημο, μπορεί να εμπνεύσει, να συγκινήσει και να συνεγείρει τις ευρύτερες λαϊκές μάζες.

«Ένα σχολείο θυμάται…»: Ένας περίπατος μυστηρίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Σορωνής

2026-10-10T03:58:47.686-07:00

Από τη "Δημοκρατική" της Ρόδου

Έναν ξεχωριστό περίπατο μυστηρίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Σορωνής πραγματοποίησαν την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σορωνής, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «Ένα σχολείο θυμάται…».

Με τη συμμετοχή του δημοσιογράφου και συγγραφέα κ. Κώστα Στοφόρου, συνεργάτη του Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, τηςεκπαιδευτικού της τάξης κας Μαρίας Χατζηνικόλα, της εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης κας Ιφιγένειας Μαραγκουδάκη και γονέων των μαθητών,τα παιδιά περιηγήθηκαν στο ιστορικό νεοκλασικό κτίριο, λύνοντας γρίφους και αναζητώντας κρυμμένα αντικείμενα σε χώρους που συνδέονται με τη σχολική ζωή προηγούμενων γενεών.

Το θεατράκι, η παλιά αίθουσα διδασκαλίας –που σήμερα φιλοξενεί την Κοινοτική Βιβλιοθήκη Σορωνής–, ο πλακόστρωτος διάδρομος και ο προαύλιος χώρος έγιναν σταθμοί μιας βιωματικής εξερεύνησης. Τα παιδιά γνώρισαν στοιχεία από την καθημερινότητα του παλιού σχολείου, όπως ο ανθόκηπος, ο λαχανόκηπος, οι περιστερώνες, οι γυμναστικές επιδείξεις και η καθημερινή προσευχή.

Οι γρίφοι και τα αντικείμενα που ανακάλυψαν αποτέλεσαν την αφορμή για τη δημιουργία από τα ίδια τα παιδιά μιας δικής τους ιστορίας μυστηρίου, με φόντο την εποχή της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα.Η ιστορία μυστηρίου συνδέθηκε και με τη μνήμη της εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου, μέσα από την ιστορία της Στέλλας Λεβί, μιας Εβραιοπούλας που επέζησε από το Ολοκαύτωμα, και τους δεσμούς της οικογένειάς της με τη Σορωνή. [Frank, M. (2025). Εκατό Σάββατα: Η Στέλλα Λεβή και η αναζήτηση ενός χαμένου κόσμου (Σ. Κουλούρης, Μετ.). Ίκαρος].

Η δράση ανέδειξε με δημιουργικό και βιωματικό τρόπο τη σύνδεση των μαθητών με την τοπική ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Σορωνής, ενώ παράλληλα ενίσχυσε τη συνεργασία σχολείου και τοπικής κοινότητας.

Το Δημοτικό Σχολείο Σορωνής ευχαριστεί θερμά τον κ. Κώστα Στοφόρο και το Μουσείο Σχολικής Ζωής αι Εκπαίδευσης για την πολύτιμη συμβολή τους, καθώς και την Τοπική Κοινότητα Σορωνής για το άνοιγμα και την υποστήριξη της δράσης στον ιστορικό χώρο του παλιού σχολείου.

Γιατί ένα σχολείο μπορεί να αλλάζει μορφή μέσα στον χρόνο, αλλά οι ιστορίες και οι μνήμες του συνεχίζουν να διδάσκουν τις επόμενες γενιές.

Πηγή: dimokratiki.gr

Οι "Παράλληλοι κύκλοι" στο Monogram! (...και πάρτι γενεθλίων!!)

2026-10-06T09:31:41.963-07:00

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα στο Monogram (Xολαργός -κοντά στο μετρό)

"Οι «Παράλληλοι κύκλοι» της Γιώτας Βασιλείου που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Κύφαντα, είναι μια συλλογή διηγημάτων που μας ταξιδεύει στη σκοτεινή πλευρά της πόλης και των ανθρώπων.

Με ένα «γνωμικό» που ουσιαστικά νοηματοδοτεί το κάθε διήγημα στην αρχή ξετυλίγονται ιστορίες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Κι ότνα λέω διαφορετικές δεν εννοώ μόνο ως προς το περιεχόμενο, αλλά κυρίως στο ύφος.

Η συγγραφέας καταφέρνει με αξιοθαύμαστο τρόπο να προσαρμόσει τη γραφή στο θέμα της κι όχι το ανάποδο.

Συχνά είναι ιστορίες εκδίκησης από τις οποίες όμως δεν λείπει και το -συνήθως μαύρο- χιούμορ.

Θα μπορούσε κανείς να εντάξει, τουλάχιστον τα περισσότερα διηγήματα στη κατηγορία της αστυνομικής λογοτεχνίας. Σε όλα πάντως υπάρχει δυνατή πλοκή, ανατροπές και σασπένς"

Αυτά έγραφα προλογίζοντας τη συνέντευξη που μου παραχώρησε η Γιώτα Βασιλείου για τον "Δρόμο της αριστεράς"

Τώρα θα τα πούμε από κοντά σε μια ξεχωριστή παρουσίαση!

Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι: 14 Οκτωβρίου στον Βόλο

2026-10-05T00:57:17.203-07:00

To Βιβλιοπωλείο Πλαστελίνη και η ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική,

με τη συνεργασία του Ιστορικού Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου

«Οι Τρεις Ιεράρχαι» - Λαϊκή Βιβλιοθήκη σας προσκαλούν στην παρουσίαση βιβλίου του Κώστα Στοφόρου

Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι...

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Ώρα: 07:00 μ.μ.

ΛΑΪΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου

«Οι Τρεις Ιεράρχαι»

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη της Σφαγής των Προσκόπων του Αϊδινίου

Ομιλητές

Δρ Σοφία Κανταράκη

Διευθύντρια του 2ου Πρότυπου Γυμνασίου Βόλου

Δημήτρης Χορταργιάς

Δημοσιογράφος - Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημέρησιων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας & Ευβοίας

Ιωάννης Λαδόπουλος

Αρχηχός Ένωσης Παλαιών Προσκόπων

Αποσπάσματα θα διαβάσουν

παιδιά από το 3ο Σύστημα Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας Βόλου

Στη χαραυγή του 20ού αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται στα όρια της διάλυσης, ενώ στην Ευρώπη διαμορφώνεται

μια ανατρεπτική εποχή λόγω των σημαντικών πολιτικών αλλαγών που πραγματοποιούνται.

Κι όμως! Η ζωή στο Λεβάντε (Ανατολή) συνεχίζεται... Ένα μωσαϊκό λαών που αποτελείται από Έλληνες, Τούρκους, Λεβαντίνους, Εβραίους και Αρμένιους ζει αρμονικά, έτσι όπως έμαθε να ζει αιώνες τώρα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, λίγο πιο έξω από τη Σμύρνη, στο Αϊδίνι, ζει και ο νεαρός Κώστας, ο παππούς του συγγραφέα. Η συνάντησή του

με τον Αρίστο και την παρέα του, ο έρωτάς του για την Ελενίτσα κι ο ρυθμός της ζωής του Λεβάντε, μέσα στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον της Σμύρνης και του Αϊδινίου, θα τον παρασύρουν σε μεγάλες περιπέτειες και ανατροπές.

Θα καταφέρουν άραγε να ανταποκριθούν στις προκλήσεις;

Τι θα συμβεί όταν όλα γύρω τους θα αρχίσουν να καταρρέουν; Όταν θα γίνουν μέρος της ιστορίας του ξεριζωμού του ’22 και των σημαντικών αλλαγών που θα επέλθουν;

Μια συναρπαστική αφήγηση για τις πληγές που δεν επουλώθηκαν ποτέ.

Μια αληθινή ιστορία των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από τον γενέθλιο τόπο τους, Αναφώνησαν «Πολύ αργά για τ’ Αϊδίνι…», αλλά κράτησαν πάντα ζωντανή τη φλόγα μέσα τους. Για το Αϊδίνι της Διδώς Σωτηρίου, της Nelly’s, του Μιχάλη Σουγιούλ και του Μίνου Αργυράκη.

Ιστορικός Θρησκευτικοφιλολογικός Συλλόγος

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ»

Δημητριάδος 180, Βόλος

Βιβλιοπωλείο ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ

Γιάννη Δήμου 41, Βόλος 383 33, Τ. 24210 51200

ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική

www.e-arteon.gr

18 Οκτωβρίου 2026: Περίπατος στην Πλάκα με αφορμή την 28η Οκτωβρίου

2026-10-05T00:41:28.775-07:00

Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στις 11:00 το πρωί το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης και το Greek Cultural Institute διοργανώνουν έναν διαφορετικό επετειακό περίπατο, στα στενά της Πλάκας και κάτω από την Ακρόπολη.

Ταξιδεύουμε στην Αθήνα του 1940 και ζούμε στιγμή τη στιγμή τα γεγονότα που συνδέονται με την Απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου του 1944, αλλά και με τον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο και την Κατοχή.

-Μαθαίνουμε πως έζησε την κήρυξη του πολέμου ο Γιώργος Σεφέρης,

-Επισκεπτόμαστε το σπίτι του Παλαμά και μιλάμε για το τι συνέβη στην ιστορική κηδεία του.

-Ανακαλύπτουμε πως γιόρτασε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος την 1η επέτειο του «Όχι»

-Μαθαίνουμε για τον άνθρωπο που κινηματογράφησε την Αθήνα της πείνας

-Πως τα έζησε ο «Αγνοούμενος του Ματαρόα»;

-Περιδιαβαίνουμε τα στενά της Πλάκας που κρύβουν σκοτεινές και ηρωικές στιγμές της Κατοχικής περιόδου

-Θα ανακαλύψουμε σημεία με μεγάλη ιστορική σημασία και θα μάθουμε που βρισκόταν η καμπάνα που σήμανε την απελευθέρωση, ποια ήταν η πρώτη αντιστασιακή πράξη, αλλά και για τον έρωτα που γεννήθηκε μέσα στα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής.

-Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από τα βιβλία της Άλκης Ζέη και θα μάθουμε που γυρίστηκαν εμβληματικές ταινίες όπως «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»

Μια ημέρα μνήμης στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης.

Οδηγός μας σε αυτό το ταξίδι θα είναι ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κώστας Στοφόρος.

Εισιτήρια μπορείτε να βγάλετε μέσω more.com εδώ

Σημείο συνάντησης: Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης (Αγίας Φιλοθέης 17).

Διάρκεια: 90 λεπτά

Κόστος ξενάγησης: 15 €/άτομο
Φοιτητές, Κάτοχοι κάρτας ανεργίας, Άνω των 65: 12€ /άτομο
Παιδιά έως 18 ετών: 10 €/άτομο (με τη συνοδεία ενηλίκου)

Πληροφορίες: 2103250341 info@ekedisy.gr

H ξενάγηση απευθύνεται σε ενήλικες και παιδιά από 12 ετών και άνω

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου: Δυσλεξία και συμπερίληψη/ Ένα σχολείο για όλα τα παιδιά

2026-10-04T00:18:17.611-07:00

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Αντιγράφω:

Ανοιχτή εκδήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δυσλεξίας 8 Οκτωβρίου.

Συνδιοργάνωση: Σωματείο ΣυνΠαιδεία & FemArtAct ΚΟΙΝΣΕΠ

• ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ του ντοκιμαντέρ «Από τον Φουρφουρά στο Σάμερχιλ» (Melina in Wonderschooland) του Ευάγγελου Βλαχάκη (25’): Η πάλη ενός κοριτσιού που έφερε/φέρει τη διάγνωση (ταμπέλα) της δυσλεξίας, με ένα άκαμπτο σχολικό σύστημα δίνει το έναυσμα για ένα ταξίδι προς την ανακάλυψη εναλλακτικών περιβαλλόντων μάθησης που αγκαλιάζουν την ατομικότητα.

• ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τη δυσλεξία, τη νευροδιαφορετικότητα, τη συμπερίληψη και τη δημοκρατική εκπαίδευση. Κεντρική ομιλήτρια: Λουκία Πολυμέρου, εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων και συγγραφέας, ιδρυτικό μέλος της Κοιν.Σ.Επ. «Ataxia School – Δημοκρατικό Σχολείο του Βουνού», του 1ου συνεταιριστικού σχολείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα (Στείρι Βοιωτίας) που λειτουργεί με βάση τη δημοκρατική εκπαίδευση, τη βιωματική και διερευνητική μάθηση και την παιδαγωγική των κοινών.

Σας περιμένουμε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026 στις 19:00 στο καφέ-μπαρ VegArtAct, Κακλαμάνου 10, Νέος Κόσμος (μετρό Νέος Κόσμος, τραμ Κασομούλη)!

Η προσέγγισή μας δεν περιορίζεται στη δυσλεξία ως μαθησιακή δυσκολία. Επιθυμούμε να θέσουμε ένα ευρύτερο ερώτημα:

Μήπως το ζητούμενο δεν είναι μόνο να βοηθήσουμε τα παιδιά που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο σχολείο, αλλά να επανασχεδιάσουμε το σχολείο ώστε να μπορεί να χωρά και να υποστηρίζει τη διαφορετικότητα όλων των παιδιών;

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία έχει για εμάς η σύνδεση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης με την έννοια του δημοκρατικού σχολείου, όπως αυτή εκφράζεται και μέσα από το ευρωπαϊκό κίνημα της δημοκρατικής εκπαίδευσης και την EUDEC.

Θα θέλαμε η συζήτηση να εξετάσει, μεταξύ άλλων: τη δυσλεξία και τη νευροδιαφορετικότητα πέρα από τη λογική του «ελλείμματος», την ανάγκη ουσιαστικής συμπερίληψης όλων των μαθητών/τριών, τον ρόλο του/της εκπαιδευτικού και του σχολικού περιβάλλοντος, τη μαθητική φωνή και τη συμμετοχή των παιδιών στη σχολική ζωή, τη σχέση ανάμεσα στη συμπερίληψη και τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και τελικά το ερώτημα «τι σχολείο θέλουμε;»

Η προσπάθειά μας να μετατρέψουμε την Παγκόσμια Ημέρα Δυσλεξίας από μια ημέρα απλής ενημέρωσης σε μια αφορμή για ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για την εκπαίδευση που αξίζει σε όλα τα παιδιά.

ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΣ!

Η Μελίνα είναι μια μαθήτρια δημοτικού που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω της δυσλεξίας της. Μετά από ένα τραυματικό περιστατικό, όπου η δασκάλα της την προσβάλλει μπροστά σε όλη την τάξη, αποφασίζει να αλλάξει σχολείο. Το ταξίδι της την οδηγεί στο σχολείο της «Φύσης και των Χρωμάτων», ένα καινοτόμο εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου βρίσκει ανακούφιση και υποστήριξη. Ο Άγγελος, ο ενθουσιώδης διευθυντής του σχολείου, δημιουργεί ένα πλαίσιο που εστιάζει στις ατομικές ανάγκες και στη δημιουργική έκφραση των μαθητών.

Ωστόσο, καθώς το σχολείο αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση να συμμορφωθεί με το παραδοσιακό σύστημα εκπαίδευσης, ο Άγγελος αποφασίζει να παραιτηθεί, βλέποντας πως οι καινοτόμες προσπάθειές του εμποδίζονται από το σύστημα. Η Μελίνα, συντετριμμένη από την προοπτική να επιστρέψει στο παλιό της σχολείο, αποφασίζει να συνεχίσει την αναζήτησή της για ένα πιο κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Εγγράφεται στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο, όπου μπορεί να εκφράσει τις δημιουργικές της ικανότητες και να ανακαλύψει νέους τρόπους μάθησης που ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες της. Παράλληλα, συνεχίζει να εξερευνά περιβάλλοντα αυτοκατευθυνόμενης μάθησης και ανακαλύπτει το σχολείο Σάμερχιλ, όπου οι φωνές των παιδιών ακούγονται και γίνονται σεβαστές. Εκεί βρίσκει τη νέα ελπίδα για το μέλλον της εκπαίδευσής της, ενδυναμωμένη από την εμπειρία της στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και την αναζήτηση για ένα σχολείο όπου η μάθηση είναι ελεύθερη και δημιουργική.

Σκηνοθεσία: Ευάγγελος Βλαχάκης

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΜΑΣ!

Η Λουκία Πολυμέρου είναι εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων και συγγραφέας. Έχει μετεκπαίδευση στην ειδική αγωγή, στην καλλιέργεια ήπιων δεξιοτήτων ζωής στη σχολική τάξη, στη μουσειακή αγωγή, στη βιωματική διδασκαλία και στις παιδαγωγικές προσεγγίσεις Reggio Emilia και Freinet.
Επί σειρά ετών διδάσκει, σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα που συνδυάζουν τη θεωρία της Πολλαπλής Νοημοσύνης του Gardner και την καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής με την επίτευξη μαθησιακών στόχων, καθώς και προγράμματα outdoor learning.
Είναι δημιουργός εκπαιδευτικού περιεχομένου (Educational Content Creator), το οποίο περιλαμβάνει κείμενα, βίντεο, φύλλα εργασίας και διαδραστικές εφαρμογές και βασίζεται σε παιδαγωγικές μεθοδολογίες όπως η διαφοροποιημένη διδασκαλία, η πολυτροπική και βιωματική μάθηση και η μάθηση μέσω σεναρίων (Scenario-Based Learning – SBL).
Είναι δημιουργός της VIAm (Visual Interactive Autonomy Method – Μέθοδος Οπτικής και Διαδραστικής Αυτονομίας), μιας μεθόδου που αναπτύχθηκε για την υποστήριξη παιδιών στο φάσμα του αυτισμού, με έμφαση στην ενεργό συμμετοχή και την ενίσχυση της αυτονομίας. Η VIAm διακρίθηκε το 2025 με Αργυρό Βραβείο, αναγνωρίζοντας την καινοτόμο παιδαγωγική της προσέγγιση και την εφαρμογή της στην εκπαιδευτική πράξη.
Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Από το σημάδι στο νόημα… – Βήμα βήμα στην κατάκτηση της ανάγνωσης και της γραφής», μιας ολοκληρωμένης μεθόδου εκμάθησης της ανάγνωσης και της γραφής. Η μέθοδος οδηγεί σταδιακά το παιδί από την αναγνώριση του γράμματος και τη σύνδεσή του με τον ήχο στη συλλαβή, τη λέξη, την πρόταση και το κείμενο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη νοηματοδότηση της μάθησης και στην ανάπτυξη της μαθησιακής αυτονομίας.
Αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κοιν.Σ.Επ. «Ataxia School – Δημοκρατικό Σχολείο του Βουνού», του πρώτου συνεταιριστικού σχολείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται στο Στείρι Βοιωτίας. Η λειτουργία του Ataxia School βασίζεται στη δημοκρατική εκπαίδευση, στη βιωματική και διερευνητική μάθηση και στην παιδαγωγική των κοινών

Λιγότερα

Φεστιβάλ βιβλίου …ή… ;

2026-10-03T08:39:33.018-07:00

Σημερινό μου κείμενο στην εφημερίδα Δρόμος της αριστεράς

Το μοιράζομαι κι εδώ...

Φεστιβάλ βιβλίου …ή… ;

Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε το 54^ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως. Το επισκέφθηκα πολλές φορές, παρακολούθησα ωραίες εκδηλώσεις, είδα φίλους και γνωστούς, ανακάλυψα νέα βιβλία και ανθρώπους.

Πραγματικά ένιωσα πολύ όμορφα εκεί, ανάμεσα σε τόσα βιβλία. Θα μπορούσα να περνάω ατέλειωτες ώρες ξεφυλλίζοντας, διαβάζοντας, συζητώντας, ακούγοντας…

Όμως…

Δεύτερες σκέψεις έρχονται να με ταλαιπωρήσουν.

Τι ακριβώς γίνεται στα Φεστιβάλ και στις Εκθέσεις Βιβλίου;

Ναι στηρίζεται το βιβλίο διότι γίνονται αγορές και οι εκδότες παίρνουν οικονομική ανάσα.

Ναι συναντιόμαστε μεταξύ μας όσοι διαβάζουμε λίγο ή πολύ, μικροί και μεγάλοι.

Κι αυτοί που δεν διαβάζουν; Αυτοί που δεν τους ενδιαφέρει καθόλου το βιβλίο;

Βοηθούν τα Φεστιβάλ να το γνωρίσουν, να το πλησιάσουν;

Δυστυχώς η απάντηση είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Στην έρευνα του ΟΣΔΕΛ με τίτλο «Αναγνώσεις, αναγνώστες και αναγνώστριες: Το βιβλίο και το κοινό του στην Ελλάδα», στην ερώτηση: «Πόσα βιβλία έχετε διαβάσει τον τελευταίο χρόνο με οποιοδήποτε τρόπο (έντυπο, audiobook, ebook), εξαιρουμένων των πανεπιστημιακών ή των σχολικών βιβλίων;», το 35% των ερωτώμενων απαντά πως δεν διαβάζει κανένα βιβλίο τον χρόνο (μη αναγνώστες). Το 19% διαβάζει 1-2 βιβλία τον χρόνο και το 15% διαβάζει 3-4 βιβλία τον χρόνο (μη εντατικοί αναγνώστες). Επίσης, το 14% διαβάζει 5-9 βιβλία τον χρόνο και το 17% 10 βιβλία και άνω (εντατικοί αναγνώστες).

Τα Φεστιβάλ λοιπόν απευθύνονται κυρίως στο 17% των Ελλήνων που διαβάζει πάνω από 10 βιβλία τον χρόνο. Τι γίνεται με το υπόλοιπο 83%;

Διαβάζω πως το -επί της ουσίας ανύπαρκτο- Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ), οργανώνει στην Πάτρα την 1η Διεθνή Έκθεση Παιδικού & Εφηβικού Βιβλίου Πάτρας «στο πλαίσιο της στρατηγικής προώθησης της ανάγνωσης και της ορατότητας του βιβλίου. Η Έκθεση, που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως και τις 15 Νοεμβρίου 2026 στο ιστορικό κτίριο του Σκαγιοπούλειου Ιδρύματος, διοργανώνεται από το ΕΛΙΒΙΠ με χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.

Η 1η Διεθνής Έκθεση Παιδικού & Εφηβικού Βιβλίου θέτει στο επίκεντρο της διοργάνωσης την εμπειρία και τη συμμετοχή, προτείνοντας ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσεων και φιλοδοξώντας να συμβάλει στην πολιτιστική αποκέντρωση.

Κεντρικό σύνθημα της 1ης Έκθεσης είναι: «Η φαντασία κυκλώνει τον κόσμο» (φράση του Αϊνστάιν, 1929)»

Το παρέθεσα όλο για ενημέρωση καθώς η προετοιμασία έγινε λίγο εν κρυπτώ και πολλοί (μικροί) εκδότες δεν ενημερώθηκαν καν, ενώ οι προθεσμίες για συμμετοχή ήταν βραχύτατες.

Από τη μια χαίρομαι (πάλι) που το υποτιμημένο παιδικό και εφηβικό βιβλίο που συχνά απουσιάζει από τις διοργανώσεις φορέων του βιβλίου βρίσκεται στο επίκεντρο, όμως δεν πιστεύω πως έτσι θα γίνει κάτι ουσιαστικό.

Πάλι αυτοί που ήδη έχουν σχέση με το βιβλίο θα συμμετέχουν.

Το ζήτημα είναι τι κάνεις με παιδιά και σχολεία που δεν κάνουν το παραμικρό για τη φιλαναγνωσία.

Δεν περιμένεις οι μαθητές να έρθουν σε σένα, πας εσύ στους μαθητές.

Αντί για Φεστιβάλ που διαφημίζονται με παχιές λέξεις το ΕΛΙΒΙΠ θα έπρεπε σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας να θεσμοθετήσει και να στηρίξει τις επισκέψεις συγγραφέων και εικονογράφων σε ΟΛΑ τα σχολεία της χώρας. Να προβλέψει όχι μόνο κάλυψη των εξόδων αλλά και μια έστω συμβολική αμοιβή για όσους και όσες πραγματοποιούν αυτές τις επισκέψεις.

Να αντιμετωπίσει έτσι και την αδράνεια ως εχθρικότητα κάποιων σχολείων και συλλόγων γονέων.

Τα μισά -τουλάχιστον- από τα υπέρογκα ποσά που ξοδεύονται για εκθέσεις και φεστιβάλ μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη και στήριξη των σχολικών βιβλιοθηκών και των επισκέψεων.

Για να μη μιλήσουμε για την άθλια ποιότητα των εκδόσεων που στάλθηκαν στα σχολεία υποτίθεται για την ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας (αλήθεια, πόσο κόστισε όλο αυτό το «έργο» έμπνευσης Πιερρακάκη -ποιοι και πόσα εισέπραξαν; ) . Πάλι χρήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για δράσεις που πραγματικά προωθούν την ανάγνωση.

Οι γιορτές βιβλίου και τα φεστιβάλ θα έχουν πραγματική αξία και δεν θα είναι «πυροτεχνήματα» μόνο αν συνδυαστούν με το άνοιγμα των σχολείων στον χώρο του βιβλίου.

Και βεβαίως με τη στήριξη των τοπικών βιβλιοπωλείων. Όπου υπάρχουν αποτελούν πραγματικούς φάρους πολιτισμού.

Μια κίνηση στήριξης θα ήταν η απαγόρευση πώλησης βιβλίων από σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα από τη στιγμή που υπάρχουν βιβλιοπωλεία σε μια περιοχή. Και βεβαίως η επαναφορά του προγράμματος του ΕΚΕΒΙ με τη στήριξη επισκέψεων συγγραφέων που προσκαλούσαν τοπικά βιβλιοπωλεία σε όλη τη χώρα. Θυμίζω πως ήταν η Κυβέρνηση του κυρίου Σαμαρά και ο αναπληρωτής υπουργός Κώστας Τζαβάρας οι υπεύθυνοι γι’ αυτή την αθλιότητα.

Το έχω ξαναγράψει: Υποδειγματική είναι η σχετική δράση της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς «Η φαντασία πάει σχολείο» που πραγματοποιείται κάθε δυο χρόνια από το 2009 κι έχει πραγματικά φέρει χιλιάδες παιδιά κοντά στο βιβλίο. Περισσότεροι από 30 συγγραφείς και εικονογράφοι επισκέπτονται όλα τα σχολεία Α’ θμιας εκπαίδευσης (και πιο πρόσφατα αρκετά της Β’θμιας) μετά από προετοιμασία που γίνεται στις τάξεις όπου μελετούν τα βιβλία των συγγραφέων μήνες πριν…

Όταν υπάρχει μια καλή πρακτική είναι ακατανόητο γιατί δεν εφαρμόζεται παντού.

Διαβάστε τη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει η Πρόεδρος της «Συντροφιάς» Άννα Βασιλειάδη, στις 27/4/2021, σχετικά με το θέμα: https://edromos.gr/anna-vasileiadi-proedros-gynaikeias-logotechnikis-syntrofias-na-ypostirichtei-to-vivlio-sta-scholeia/

Βαρύτατες οι ευθύνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που έχει το βιβλίο στην τελευταία λίστα των προτεραιοτήτων της. Ξοδεύει αφειδώς για ποικίλες συναυλίες, γιορτούλες και πανηγύρια, αλλά όταν είναι για βιβλίο κάνει …οικονομία!

Ένα μόνο παράδειγμα, ο Δήμος που κατοικώ, η Αγία Παρασκευή, όπου έγιναν δεκάδες δωρεάν εκδηλώσεις «Αγία Παρασκευή -Πόλη Πολιτισμού», αλλά εδώ και δυο χρόνια δεν έχει αγοραστεί κανένα βιβλίο για τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και κυρίως για το παράρτημά που αφορά στα παιδιά…

Δυστυχώς δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας…

Εις Σάμον: Με αφορμή τις διώξεις μαθητών, αλλά και τις κινητοποιήσεις

2026-10-03T00:51:46.219-07:00

Με αφορμή τα όσα αισχρά εναντίον των μαθητών γίνονται στη Σάμο, ας θυμηθούμε το ποίημα του Ανδρέα Κάλβου που θα έπρεπε να είναι οδηγός για όλους:

Ωδή τετάρτη
[XIV]
Εις Σάμον

α΄

Όσοι το χάλκεον χέριβαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·θέλει αρετήν και τόλμην5η ελευθερία.

β΄

Αυτή (και ο μύθος κρύπτεινουν αληθείας) επτέρωσετον Ίκαρον· και αν έπεσενο πτερωθείς κι επνίγη10θαλασσωμένος·

γ΄

Αφ’ υψηλά όμως έπεσε,και απέθανεν ελεύθερος.—Αν γένεις σφάγιον άτιμονενός τυράννου, νόμιζε15φρικτόν τον τάφον.

δ΄

Μούσα το Ικάριον πέλαγοςέχεις γνωστόν. Νά η Πάτμος,νά αι Κορασσίαι, κι η Κάλυμναπου τρέφει τας μελίσσας20με αθέριστα άνθη.

ε΄

Νά της αλόης η νήσος,και η Κως ευτυχεστάτη,ήτις του κόσμου εχάρισετον Απελλήν και αθάνατον25τον Ιπποκράτην.

ς΄

Ιδού και ο μέγας τρόμοςτης Ασίας γης, η Σάμος·πλέξε δι’ αυτήν τον στέφανονυμνητικόν και αιώνιον30λυρική κόρη.

ζ΄

Αυτού, ενθυμάσαι, εγέμιζεςτου τέιου Ανακρέοντοςχαρμόσυνον κρατήρα,κι έστρωνες διά τον γέροντα35δροσόεντα ρόδα.

η΄

Αυτού, του Ομήρου εδίδασκεςτα δάκτυλα να τρέχουσιμε την ωδήν συμφώνως,όταν τα έργα ιστόρει40θεών και ηρώων.

θ΄

Αυτού, τα χρυσά έπηεμψύχωνες εκείνου,δι’ ού τα νέφη εσχίσθησανκαι των άστρων εφάνηκεν45η αρμονία.

ι΄

Ω κατοικία Ζεφύρων,όταν αλλού του ηλίουκαίουν τα βουνά οι ακτίνες,ή τον χειμώνα η νύκτα50κόπτει τας βρύσεις·

ια΄

Εσύ ανθηρόν το στήθος σου,φαιδρόν τον ουρανόνέχεις, και από τα δένδρα σουπολλή πάντοτε κρέμεται55καρποφορία.

ιβ΄

Καθώς προτού νυκτώσει,μέσα εις τον κυανόχροοναιθέρα, μόνος φαίνεταιλάμπων γλυκύς ο αστέρας60της Αφροδίτης.

ιγ΄

Καθώς μυρτιά υπερήφανοςαπ’ άνθη φορτωμένηκαι από δροσιάν αστράπτει,όταν η αυγή χρυσόζωνος65την χαιρετάει·

ιδ΄

Ούτω το κύμα Ικάριονκτυπούσα η βάρκα, βλέπεισε εις τα νησία ανάμεσαλαμπράν και υψηλοτάτην,70και αγαλλιάζει.

ιε΄

Τί εγίνηκαν οι ημέραι,ότε εις τας κορυφάςτου Κερκετέως δενδρόεντοςεχόρευον οι τέχναι75στεφανωμέναι.

ις΄

Έρχονται, ω μακαρίανήσος, έρχονται πάλιν·το προμηνύουσι τ’ άντρα σουφλογώδη, εξ ών μυρίαι80μάχαιραι εκβαίνουν.

ιζ΄

Ως οι σφήκες μαζώνονταιεπί τα ολίγα λείψανασπαραγμένης ελάφου,ή ταύρου οπού εκατάντησε85δείπνον λεαίνης,

ιη΄

Αλλ’ αν βροντήσει εξαίφνης,πετάουν ευθύς και αφήνουσιτην ποθητήν τροφήν,υπό τα δένδρα φεύγουσαι90και υπό τους βράχους·

ιθ΄

Ούτως, εις τα παράλιαασιατικά, τα πλήθηαγαρηνά αναρίθμηταβλέπω να επισωρεύονται,95όμως ματαίως.

κ΄

Σάλπιγγα μεγαλόφθογγος«οι Σάμιοι», κράζει, «οι Σάμιοι»,και ιδού τα πόδια τρέμουσιμυρίων ανδρών και αλόγων100θορυβουμένων.

κα΄

«Οι Σάμιοι»· —και εσκορπίσθησαντων απίστων αι φάλαγγες.—Α, τί, ω δειλοί, δεν μένετενα ιδείτε, αν το σπαθί μας105κοπτερόν είναι;

κβ΄

Έρχονται, πάλιν έρχονταιχαράς ημέραι, ω Σάμος·το προμηνύουν οι θρίαμβοιπολλοί και θαυμαστοί,110που σε δοξάζουν.

κγ΄

Νήσος λαμπρά ευδαιμόνει·ότε η δουλεία σε αμαύρωνε,σ’ είδον· άμποτε νά ’λθωνα φιλήσω το ελεύθερον115ιερόν σου χώμα.

κδ΄

Εάν φιλοτιμούμεθανα την ξαναποκτήσομενμ’ ίδρωτα και με αίμα,καλόν είναι το καύχημα120της αρχαίας δόξης

"Την ψυχή ψηλά": Παρουσίαση 12 Οκτωβρίου

2026-10-01T08:38:29.065-07:00

Οι Εκδόσεις Πατάκη σας προσκαλούν τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου στις 19:00 στην αίθουσα Banquet στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιάνη Βαρουφάκη «Την ψυχή ψηλά. Πέντε γυναίκες που μου δίδαξαν την αντίσταση στον φασισμό, στον αυταρχισμό και στον σοβινιστή μέσα μου»

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι
Λουκία Γκάτσου, δημοσιογράφος
Πέρσα Κουμούτση, συγγραφέας
Μαρία Λούκα, ντοκιμαντερίστρια, σεναριογράφος
Πέπη Ρηγοπούλου, οµότιµη καθηγήτρια ΕΚΠΑ, συγγραφέας
και ο συγγραφέας

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Δώρα Χρυσικού

Στις 18.00, πριν τη βιβλιοπαρουσίαση, θα υπάρχει ξενάγηση από τη Δανάη Στράτου στη νέα τοποειδική (site specific) έκθεσή της, ΑΦΑΛΕΣ (επιμέλεια Άλιας Τσαγκάρη), που παρουσιάζει το annexM του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, αφιερωμένη στη μνήμη της Άννας Καφέτση.

Για την ξενάγηση στην έκθεση στις 18:00, είσοδος από την οδό Κόκκαλη, Υπηρεσιακή Αυλή

Για τη βιβλιοπαρουσίαση στις 19:00, είσοδος από τη Βασ. Σοφίας (αίθουσα Banquet, δεύτερο επίπεδο κάτω)

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, Αθήνα

«Οι έφηβοι αποφασίζουν το μέλλον της ανάγνωσης»: Στη Κύπρο....

2026-09-30T12:18:04.363-07:00

Μόλις διάβασα για αυτό το πρόγραμμα και σκέφτηκα σε τι ύπνωση είναι οι αντίστοιχοι φορείς της Ελλάδας...

«Οι έφηβοι αποφασίζουν το μέλλον της ανάγνωσης»

Το Τμήμα Σύγχρονου Πολιτισμού, του Υφυπουργείου Πολιτισμού σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, έχει προκηρύξει το πρόγραμμα «Οι έφηβοι αποφασίζουν το μέλλον της ανάγνωσης», για παιδιά Λυκείου από 15+ χρόνων.  Βασικός σκοπός του προγράμματος είναι η διαμόρφωση μιας νέας, αυθεντικής σχέσης των νέων με το βιβλίο, μέσα από τη δική τους φωνή, τη δημιουργικότητα και τη δυναμική της ηλικίας τους, ο επαναπροσδιορισμός της  καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας στην εφηβική ηλικία, ξεπερνώντας τα παραδοσιακά και τυπικά πλαίσια μάθησης. 

 Οι έφηβοι ως Πρεσβευτές/Πρέσβειρες/ Mediators/Ambassadors βρίσκονται στο επίκεντρο του προγράμματος. Στόχος να ενισχυθεί η φωνή των παιδιών, σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες τους. Οι έφηβοι αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, σχεδιάζουν βιωματικές δράσεις, δημιουργικές δραστηριότητες, βρίσκουν κώδικες επικοινωνίας για να αναπτύξουν μια αναγνωστική κοινότητα, δημιουργώντας τη νέα γενιά αναγνωστών.  

 Οι έφηβοι Πρεσβευτές/Πρέσβειρες/ Teen Ambassadors θα γίνουν οι αρχιτέκτονες των δικών τους αναγνωστικών κοινοτήτων, να εντοπίσουν  τους καλύτερους τρόπους για να τραβήξουν το ενδιαφέρον των συνομήλικων τους και να τους φέρουν κοντά στο βιβλίο. Οι έφηβοι/ες με διαφορετικά υπόβαθρα, ενδιαφέροντα,  επικοινωνιακές δεξιότητες και πάθος για την έκφραση θα σχεδιάσουν ‘το μέλλον της ανάγνωσης’.

 Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων είναι η 15η Νοεμβρίου 2026. 

Περισσότερες πληροφορίες στον σύνδεσμο πιο κάτω:
https://www.gov.cy/.../programma-oi-efivoi-schediazoyn.../

Υφυπουργείο Πολιτισμού - Deputy Ministry of Culture CY
Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας 

Παραμυθοκουζίνα

Περίπατος: Η Πλάκα που χάνεται… μέσα από τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία και το τραγούδι!

16-10-26 ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ «Αν ο Χάιντς Κούνιο φωτογράφιζε σήμερα την Ελευθερία και τη Ζωή»

"Ταξιδεύοντας": Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στον "Πολίτη"

Περιεχόμενα

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης: 7ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ - «Το Εκπαιδευτικό Παιχνίδι και η Τέχνη στην Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό» 7 & 8 Νοεμβρίου 2026 | Διαδικτυακά

Bookstore Hopping: Από βιβλιοπωλείο σε βιβλιοπωλείο 20–30 Νοεμβρίου 2026 - Έρχεται στη Θεσσαλονίκη!

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα σήμερα;

Περίπατος - Το Παλαιό Φάληρο στα χρόνια της Κατοχής: Κυριακή 25 Οκτωβρίου

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων 3ου Συστήματος Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας -Βόλου για το "Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι"

Η ιστορία του Χουζούρη -που έκανε και τους άλλους να κοιμούνται

Ένα σχολείο θυμάται…. Μια ιστορία μυστήριου στα χρονιά της Ιταλοκρατίας / Σορωνή Ρόδου – από τα χρόνια της Ιταλοκρατίας έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

ΠΡΟΣΩΠΑ

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης: «Διδάσκοντας την 28η Οκτωβρίου αλλιώς»/ απολογισμός και υλικά της Ημερίδας

Λογοτεχνικά βιβλία για το 1940: Μια πρόταση για αξιοποίηση στο σχολείο

Με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης στη Ρόδο

«Ανοίγω ένα βιβλίο… ανοίγω έναν κόσμο»

Διονύσης Χαριτόπουλος: Η αριστερά μόνο ως πατριωτική μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει

«Ένα σχολείο θυμάται…»: Ένας περίπατος μυστηρίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Σορωνής

Οι "Παράλληλοι κύκλοι" στο Monogram! (...και πάρτι γενεθλίων!!)

Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι: 14 Οκτωβρίου στον Βόλο

To Βιβλιοπωλείο Πλαστελίνη και η ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική,

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Ομιλητές

Δρ Σοφία Κανταράκη

Δημήτρης Χορταργιάς

Ιωάννης Λαδόπουλος

Αποσπάσματα θα διαβάσουν

παιδιά από το 3ο Σύστημα Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας Βόλου

Ιστορικός Θρησκευτικοφιλολογικός Συλλόγος

Βιβλιοπωλείο ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ

ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική

18 Οκτωβρίου 2026: Περίπατος στην Πλάκα με αφορμή την 28η Οκτωβρίου

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου: Δυσλεξία και συμπερίληψη/ Ένα σχολείο για όλα τα παιδιά

Φεστιβάλ βιβλίου …ή… ;

Εις Σάμον: Με αφορμή τις διώξεις μαθητών, αλλά και τις κινητοποιήσεις

Ωδή τετάρτη[XIV]Εις Σάμον

"Την ψυχή ψηλά": Παρουσίαση 12 Οκτωβρίου

«Οι έφηβοι αποφασίζουν το μέλλον της ανάγνωσης»: Στη Κύπρο....

Ωδή τετάρτη
[XIV]
Εις Σάμον