Rolling Sun Photography - From Phuket to Lviv

Wedding in the white church

2014-07-21T12:24:00.001-07:00

Wedding in the white church. Praca zbiorowa nieznanych artystów.
Materiał negatywowy, aparat analogowy

Jesteśmy już mężem i żoną...

NIEDZIELA :-)

Transsyberia

2012-05-26T15:47:00.002-07:00

Jazda transsyberyjską koleją obfituje w spotkania. Starzy Rosjanie gratulowali Wojska Polskiego. Grube cyganki o złotym uśmiechu przebierające się sześć razy od rana, wypełniające swoim ciałem małe przedsionki korytarzy. Byli też obywatele Tadżykistanu, którym kolor pomarańczowy kojaży się tylko z Guantanamo, promujący swój kraj:" Mamy wszystko, są wysokie góry, są tygrysy- jak przyjedziesz to dostaniesz kałacha i pójdziesz sobie postrzelać. Tylko pracy nie ma..."
Są brzęczące szlanki z herbatą w metalowych koszyczkach,są ryby wędzone i jajka na twardo, a za oknem ciągnący się brzozowy las, drewniane domki, brzozowy las. Zmieniająca się pogoda, od zamarzniętego jeszcze jeziora Bajkał, po zieloną Ukrainę, która wygląda jak miejsce, gdzie chciałoby się znowu spędzić dzieciństwo.

Na kilkunastominutowych postojach można uzupełniać dym w płucach, wszyscy wtedy wyglądają jak z zakładu opieki zdrowotnej , stojąc na peronie w kapciach, piżamach i kurtkach puchowych.
Powrót z Azji pociągiem spowodował, że odległe o 6-11 tysięcy kilometrów miejsca wydają się być blisko. Ot przejażdźka pociągiem. Nie ma wielkich samolotów, luksusowych terminali, tylko ludzie z przyziemnymi sprawami i dobrze znany monotonny stukot pociągu obijającego się o tory.

Jednak ta droga mocno zapada w pamięć. Śni się kilkakrotnie po powrocie. Może było to spowodowane dość stresogennym początkiem podróży, goniąc taksówkami uciekający pociąg, może przez pazernego celnika utrudniającego wejście do odprawionego juz pociągu…a może dlatego , że jest to naprawdę podróż w czasie i przestrzeni.

12. UB

2012-05-23T13:03:00.006-07:00

Ułan Bator. Stolica.

Kilka szklanych domów i kilka domów bez szyb.

Wokół nich ulice wypełnione dziurami, autami i bohaterami o czerwonych twarzach, wychylających kolejną kolejkę na słońcu .

W powietrzu kurz albo śnieg.

Pomniki źrebaków, maniaków, podróżników, żołnierzy.

Buddyjskie świątynie, wypełnione zapachem, najbardziej domowa atmosfera, a jednocześnie podniosła. Dobrze byłoby tu zostać na czas długiej burzy piaskowej...

Container market, czarny rynek podszyty przemytniczymi historiami.
Miejsce prawdziwe, a nie następna atrakcja - pośmiewisko z turysty.
To tu trafiają paczki i pakunki targane przez granicę chińską.

Można tu dostać w obiektyw, łatwo stracić zawartość portfela, trudno ominąć zataczającego się bohatera...

41. Lady DJ

2012-05-17T14:09:00.002-07:00

close to the border with Burma...

2012-05-16T15:14:00.000-07:00

Chciałabym długo pamiętać jak tam było, mieszkałam 2 miesiące w chińskim miasteczku, przy granicy z Birmą, miałam swój pokój, sąsiadów, pracowałam z nimi, czasem miałam już dość i wtedy chciałam ich zmieniać..bo nie rozumiałam.

Czasem zastanawiam się, czy te Chiny, które poznałam.... ci ludzie żyjący na granicy absurdu, nie mający innych zajęć prócz hazardu i jedzenia to prawdziwe Chiny, czy odrealniona prowincja, najbardziej wysunięta na południe, gdzie ludzie poszukują własnej tożsamości...

11. A place called Sainshand

2012-05-15T00:33:00.001-07:00

A place called Sainshand.
Music : Tool

40. Behind the scenes of war

2012-05-13T14:03:00.001-07:00

To był jedyny raz, kiedy pozwolono mi statystować w tym chińskim filmie. Byłam angielską guwernantką. 12 godzin spędziłam z tymi ludźmi. Skubaliśmy słonecznik, powtarzaliśmy bezustannie tą samą, mało skomplikowaną scenę.
Ciągłe czekanie, ostre słońce, niewygodne ubrania, chińskie jedzenie, ciekawe rozmowy..ja nie znam chińskiego, oni nie mówią po angielsku.

10. "This is Mongolia"

2012-05-07T10:46:00.000-07:00

Już za granicą z Chinami zaczyna robić się swojsko.

Chleb ma swój smak, masło nie jest słodkie, ludzie bardziej kumaci.

No i można po rosyjsku się dogadać.

Mongolia ma w godle symbol Yin i Jang,

ale żeby zachować równowagę natura zdecydowanie musi być w przewadze.

Niezmierzone pustkowia. Brak dróg. wszędzie kieruje GPS i

wyczulone oczy kierowcy.Widać tylko to co oświetlają reflektory, Gwiazda Polarna przesunięta daleko na Zachód. Często się zatrzymujemy. GPS nie wie o nowych szczelinach, rozjeżdzonych mokradłach. Kierowca wchodzi, bada teren. "Tydzień temu było tu inaczej" - słyszymy od niego i zawracamy.

Tu nie mierzy się odległości kilometrami, tylko w godzinach. Transport odjedzie jak bedzie komplet pasażerów, może dziś, może jutro.

Na prowincji jeszcze trwa zima. Jezioro Białe skute lodem. Przechodzące tędy stada owiec, koni, jaków pozostawiają za sobą ślad. Nadjedzone szczątki zwierzęce, czaszka konia i psia padlina. To nie jedyne oznaki ciężkiej zimy jaka się tu powoli kończy.

Przyjmujący nas ludzie posiłkują się małymi kłamstwami, by zaprosić do siebie, przytrzymać nas o noc dłużej. Więc śpimy czasem w nieogrzewanych pokojach, bez bierzącej wody i prysznica. "This is Mongolia" jak usłyszałem od właściciela małego hotelu w Sainshand. I niech sie szybko nie zmienia, nie dostosowywuje we wszystkim do przyjezdnych i nie zamienia w wesołe miasteczko.

Spotkaliśmy też hotelarza, który zaskoczony był tym, że nie widzieliśmy " osady mongolskiej z XIIIw." zbudowanej kilka lat temu, lub "najwyższego na świecie pomnika jeżdźca na koniu" sfinansowanego przez jego ojca... "w tamtym miesiącu był tam ten co gra teraz Bonda, a Jackie Chan kupił akcje..."

9. Droga do...

2012-05-06T04:39:00.002-07:00

Nie dogadujemy się z kierowcą co do ceny za powrót do stolicy.
Miał jechać z nami już wczoraj, a dziś zrobiło się tylko drożej.
Zostawiamy go. Idziemy na stopa.
Droga żwirowa przy niedokończonej stacji benzynowej.
Panuje bezruch, wiatr wysyła mroźną wiadomość.
Pierwszy i jedyny pojazd i jedzie tam gdzie potrzebujemy .
Zamiast asfaltu pola, piach, całkowite bezdroża, droga utwardzona służy tylko jako drogowskaz,
nieprzejezdna, poprzecinana zlodowaciałymi strumieniami spływającymi z gór.

Miejsce spotkań tych spontanicznych rzek i przejeżdżających aut odznaczało się zgromadzonymi kamieniami, pozostawionymi deskami.
I my w jednym z tych miejsc wykorzystujemy te pomoce by wyjechać z naturalnej zasadzki.
Pojawia się asfalt. Warunki atmosferyczne wykańczają to rosyjskie dzieło.
Poboczem lepiej i szybciej.
Nasz kierowca jest prawdziwym smakoszem.
Dopiero w czwartej odwiedzonej restauracji jemy posiłek.
Pedantyczna wymiana dętki i jedziemy dalej z prędkością 35 km/h.
Zaczynają się problemy z paskiem klinowym.
Nadzieja by dojechać do Ułan Bator przed nocą zamienia się w nadzieję by dojechac do rana...
Kierowca idzie spać a my na 4 h do przydrożnego baru...

8. Zapasy i wypasy

2012-05-03T13:13:00.000-07:00

7. Nord 47° 28' 37.2174", East 101° 27' 0.972"

2012-04-28T23:09:00.000-07:00

6. A warm welcome

2012-04-23T20:33:00.000-07:00

Piszemy na kolanie, w zeszytach, notesach,

brak czasu na przepisanie tego tutaj, zrobimy to po powrocie napewno.

Za dwie godziny wsiadamy w pociag do Moskwy (pieć dni, cztery noce)..

Ciekawi jesteśmy tej podróży niemalże w kosmos.

Po drodze jeszcze Mongolia, jezioro Bajkał, Syberia..

The big drive through.

5. Before storm...

2012-04-23T03:32:00.004-07:00

....storm from Nalajch.

4. Too beautiful landscape. Tariat.

2012-04-22T06:12:00.001-07:00

3. tea with milk and salt...

2012-04-21T09:51:00.002-07:00

2. Sainshand

2012-04-12T19:15:00.001-07:00

1. Wiatr w oczy...

2012-04-10T08:49:00.002-07:00

Nie wiem jak opisać ten dzień, to miejsce.

Przyjechałam tu zmęczona Pekinem. Strasznie wieje, ale słyszę tylko wiatr.

Szukałam takich miejsc wsiadając na skuter i pokonując dziennie 200km...

Maszerując chińskimi bezdrożami szukałam prostych form i

miejsc zawieszonych w czasie i przestrzeni.

Tutaj jestem i nie szukam..oddycham tu wolno, żeby czas trochę zatrzymać.

Mongolia

2012-04-10T07:23:00.000-07:00

Erlian. Ostatnie miasto w Chinach.
Ostatnie zdziwione oczy śledzące nasze kroki, ostatnia potrawa sporządzona na ulicy w budce/rowerze.
Opuszczamy ten kraj w ostatni dzień ważności wizy.
Teraz zaczynamy nową w Mongolii.
Nowe nazwy miast, nowe portawy, nowe słowa. Nowe twarze na banknotach.

Przez przejście graniczne przejeżdzamy autobusami. Z setką handlarzy. Przewożą z Erlian wszelkie towary w paczkach , pakunkach, a najczęściej w pakach. Kolejka na dworcu porusza się szurająco. Przesuwanie bagaży o jedno miejsce w kierunku wyjscia przerywane jest szamotaniną z jegomościem w drzwiach. Nastepna osoba próbuje przenieść przez drzwi zbyt wiele, wspierając się łapówką w dwóch walutach. Ale i to od razu nie pomaga, paczki fruwają. Cała kolejka kibicuje podejmującemu próbę przejścia, ich to też zaraz czeka. Paczki poddawane są następnej próbie. Drzwi zablokowane. Impas. Trzy kobiety i zbyt wiele paczek tarasuje przejście. Nie ma zgody, nie ma w tym systemu, choć to cotygodniowa rutyna. Ciężkie życie.

Autobus ruszył.
Chwilę potem zatrzymuje się na granicy. Wydaje się, że każdy chce wyjść z autobusu jako pierwszy.
To chyba takie zawody, oprócz podnoszenia ciężarów i gier karcianych.

Pieczątka. Zaijian.Pieczątka. Sajn bajn uu.

Niespodziewany upał.
Tragarze z wózkami prezentują swoje usługi i alkoholowe wyziewy.
Wiatr przewala gobijski piasek.
Zaczyna się od koloru jasnożółtego, tuż pod butami,
przechodzi do ciemnoniebieskiego na horyzoncie płaskowyżu.
Brak zieleni, ten kolor występuje tylko na przyciemnianych szybach. Czyste niebo.
Kilka zabudowań rzuconych przy torach. To Zamyn Uud. Nazwy miast jak z Tolkiena...

Pociąg rusza. Wagony pełne handlarzy podnoszących ciężary, zawodowych graczy w karty.
Jadą do stolicy dźwigać swoje pakunki, sprzedawać towary i grać przy tym w karty.

Ruch tu nie zamiera. Niestrudzenie przemieszczają się kobiety i mężczyźni próbujący coś zhandlować.
Napoje, banany, jakieś potrawy domowej roboty w słoikach. Pociąg wydaje się jakimś tunelem, do którego sprzedawcy wchodzą z jednej strony a z drugiej wchodzą następni. Niekończąca się procesja mantrująca nazwy specjałów...
Bierzemy słoik z nieznaną potrawą. Jeszcze gorący. Wołowina, ziemniaki, pierożki zalane tłustym rosołem. Dobre.

Następna potrawa. Pochodzi w torby współtowarzysza podróży.
Rodzaj sera. Czuć mleko, twarde jak kość, mocno słone. Nie wiem jak się nazywa...

Zaczyna się pierwsza lekcja rosyjskiego, dawno nieużywanego....
A za oknem?!
To tu właśnie był raj, tylko tymczasowo wysechł...

39. getting closer to Mongolia

2012-04-09T17:02:00.001-07:00

Pekin zmasakrował nas fizycznie i psychicznie. Nie mieliśmy tam za dużo czasu na prawdziwy chillout, załatwialiśmy formalności związane z wizami i biletami na pociąg. Miejsca oddalone od siebie o mile, a do tego kolejne chińskie święta i ogrom chińskich turystów. Oddech łapaliśmy na chwilę w ustronnych knajpkach, hutonkach, opuszczonych parkach i na wieczornych spacerach.
W przewodniku czytamy ,że na to miasto należy przeznaczyć min. 3 dni..chcąc je bliżej poznać, myślę, że potrzeba dwóch tygodni. Zaliczanie zabytków z wywieszonym językiem
mija się z celem, zresztą zupełnie nie mieliśmy na to ochoty.
Miasto piękne, pełne kontrastów, bardzo szybkie ale bezpieczne.
Chciałabym tam wrócić i spojrzeć na nie jeszcze raz, ale dużo spokojniej...

Jedziemy do Mongolii.

Autobusowe przystanki na toaletę.

38. Pekin

2012-04-09T06:53:00.001-07:00

Hutongi czyli miasto w ludzkiej skali.

Odpoczynek od szerokich ulic, podziemnych przejść, zapchanego metra .

Małe wioski pomiędzy wieżowcami.

37.Ciemno jasno ciemno jasno

2012-04-08T05:50:00.001-07:00

Ciemno jasno ciemno jasno Pekin
27 h w pociągu
Cztery głowy śpią na małym stoliku
Zostały tylko miejsca siedzące
Leżanki dawno wykupione, znowu chińskie święta
Dla wytrwałych jest jeszcze dużo miejsc stojących
Tu się siedzi na bagażach,w toalecie i na zlewach...

Czasem przejeżdża wózek z ryżem i słodkościami,
czasem młodzież szkolna wraca do domu z tornistrami,
czasem " chińskie mniejszości" przemieszczają się do toalety...
Przychodzą, postoją obok przez 5 minut,
pooglądają nas, zrobią zdjęcie telefonem.
Teraz nie mamy dokąd uciec...

A za oknem?!
Tory przeciągnięte niczym górska kolejka widokowa,
tylko w mijanych miastach wieżowce i kominy współzawodniczą z wysokościmi gór...

36. Wesołych Świąt

2012-04-08T01:07:00.000-07:00

Leniwe świętowanie w Ulan Bator. Nic nam się nie chce.
Za oknem góry Bogdchan uul, poniżej tory
i porosyjskie zabudowania.
1350 m n.p.m.

Kilka zaległych fot z Chengdu

35. Chengdu

2012-03-30T08:06:00.003-07:00

34. Lady Dj

2012-03-29T03:52:00.001-07:00

Zlecenie:
Zagrać autorskiego seta, wypełnić dance floor.

Miejsce:
Babi Bar, Kunming, Chiny.

Czas:
00:00 - 00:45 26.03.2012 Narodziny "Lady Dj"

33. "Ucieczka z tropików"

2012-03-29T03:33:00.003-07:00

"Ucieczka z tropików" odbyła się zaskakująco szybko.
Wystarczyło 20 godzin autobusem.
Po drodze 2 punkty kontrolne, niczym granice państw - przeszukwianie autobusu,
otwieranie bagaży, odkręcanie śrubek .
Przeszukiwane torby mają widownię: "Znajdą cos wkońcu?!"
Nielegalny przemyt czy brudne historie ?!
A potem idzie w ruch taśma klęjąca, by to wszystko połatać.
Jeszcze 3 postoje na jedzenie i 2 punkty raportu kierowcy...
Nie wiadomo czy się śmiać czy płakać...

Znalazłem się w mieście o 1:30.
Każde nieznane miasto wydaje się mało przyjazne,
zwłaszcza kiedy temperatura jest niższa od oczekiwanej o 15 stopni.Nie ma zbyt wielu świateł i ludzi,
a stacja w której można się schować jest zamknięta.
Rwące rzeki, tarasowe zielone pola, górska droga nie były w stanie wynagrodzić póżniejszego chłodnego przyjęcia miasta...

Nad rzeką zbierają się starsi ludzie,
ćwiczący na swoistych placach zabaw, jeden tańczy z mieczem,
inny próbuje nadąrzyć do muzyki młodszego pokolenia,
widzę też śpiewające ptaki w klatkach i ich dumnych opiekunów...
Te widoki ocieplają wizerunek miejsca...

Miasto przesiadkowe...
można stąd dojechać do Hanoi, przyjechaliśmy tu
wcześniej z Luang Prabang, odjedziemy pociągiem dalej na północ...

Jeszcze tylko jedna impreza do zrobienia...