Ολιγολογίες...

Το στάδιο του καθρέπτη

2016-12-09T03:48:00.001+02:00

Διάβασα πριν λίγο καιρό, περί της αφαίρεσης σημαντικών κεφαλαίων από το μάθημα της Αρχαίας Ιστορίας (υπουργείο Παιδείας) Ή το ότι μετά το Μυκηναϊκό πολιτισμό, έχουμε τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό (υπουργός πολιτισμού) ... Έτσι, για να μην ησυχάζουμε ποτέ...

Εκεί που σκέφτομαι, ότι είναι καιρός να ξεπεράσω το στάδιο του καθρέπτη, όχι αυτό που μας περιγράφει ο Lacan στην ψυχαναλυτική θεωρία του, περί της φαντασίωσης του τεμαχισμένου σώματος, δηλαδή :
"Στο στάδιο αυτό, το παιδί, κοιτάζοντας στον καθρέφτη και αναγνωρίζοντας στην εικόνα που βλέπει ολόκληρο τον εαυτό του ως σύνολο, βιώνει μεγάλη χαρά και θέτει έτσι τέλος στο ψυχικό βίωμα το οποίο ο Lacan ονομάζει φαντασίωση του τεμαχισμένου σώματος", αλλά το άλλο, των πολιτών: περί της ολόκληρης ελπίδας για τη σωτηρία της Χώρας, που υπό το βάρος ανεύθυνων πολιτικών επιλογών των κυβερνώντων, κατέληξε τεμαχισμένη...

Κοιτάζομαι στον καθρέπτη και προσπαθώ να δω την ελπίδα ολόκληρη, αλλά όλο κάτι γίνεται και μου βγαίνει τεμαχισμένη...
και κάπως έτσι μου έρχεται να μου δώσω το παράσημο "της ανοιχτής παλάμης" ...
Διαβάζω και σκέφτομαι: για να ζήσουμε αυτόν τον εφιάλτη τρέχαμε τέσσερα χρόνια... :
"στο πλαίσιο της αναθεώρησης των προγραμμάτων σπουδών των Αρχαίων Ελληνικών και της Ιστορίας, το υπουργείο Παιδείας μελετά να διδάσκονται συνοπτικά και να μην εξετάζονται στην Α' Λυκείου ο Κυκλαδικός, ο Μινωικός και ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός, όπως λέει η εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων.
Συγκεκριμένα πρόκειται για κεφάλαια όπως: Ο Πρώτος και ο Δεύτερος Ελληνικός Αποικισμός, Η σημασία των Περσικών Πολέμων, Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, Ο Φίλιππος Β’ και το Οικουμενικό Κράτος του Μ. Αλεξάνδρου." (enikos.gr)

Και εκεί που προσπαθώ να συνέλθω, έρχεται καπάκι ο λόγος του Υπουργού Πολιτισμού στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στο φόρουμ «Κίνα- Ευρώπη: Πολιτιστικοί διάλογοι στην Ελλάδα»,ως κερασάκι στη τούρτα :
«Αυτό που ενώνει την Ελλάδα με την Κίνα, είναι ο πολιτισμός τους. Σε αντίθεση όμως με την Κίνα, από εδώ πέρασαν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί. Από τον Κυκλαδικό πολιτισμό, στον Μινωικό. Από τον Μινωικό στον Μυκηναϊκό. Από τον Μυκηναϊκό στον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, όπως διαιρείται σε Γεωμετρικό, Αρχαϊκό και Κλασικό και στη Βυζαντινή περίοδο και στους ελληνιστικούς χρόνους. Η Ρώμη συνδέεται στενά με τον ελληνικό πολιτισμό και από εκεί εξαπλώνεται ο ελληνικός πολιτισμός σε ολόκληρη την Ευρώπη για να φθάσουμε στην μεταφορά της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο. Να έχουμε στο Βυζάντιο την έδρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μερικούς αιώνες αργότερα τη διάσπαση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε ανατολική και δυτική. Περνάμε μετά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, περνάμε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στην ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Ολόκληρη αυτή η ιστορία είναι μια ιστορία επιτευγμάτων διακριτών πολιτισμών που διδάσκουν πολλά πράγματα στους επισκέπτες της χώρας μας». (liberal.gr)

Μετά από όλα αυτά, βλέπω εμένα συνεχώς στον καθρέπτη και την ελπίδα να μένει τεμαχισμένη για αιώνες, θα έλεγα για πάντα... αλλά το πάντα είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις... A.X.

Ο ορισμός του ουδέτερου

2016-12-09T03:31:00.002+02:00

Ουδέτερος, μία λέξη που σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίζει την εποχή μας. Αλήθεια τι σημαίνει ουδέτερος;

Ο ορισμός του ουδέτερου σύμφωνα με το Λεξικό, Αφοι Παγουλάτου είναι:
Ουδέτερος/η:
1) αδιάφορος, αμέτοχος
2) συνεκδ. : ψυχρός, αχρωμάτιστος, αδρανής
3) αυτός που δεν παίρνει θέση ή δεν συμμετέχει σε διαμάχη άλλων
Ουδετερότητα : το να είναι κάποιος ουδέτερος

Στο κύκλο των φιλοσόφων και των ποιητών οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται ως ουδέτεροι δεν χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης.

Ο Αριστοτέλης στην «Αθηναίων Πολιτεία», λέει πως ο Σόλωνας καταγγέλλει ότι στην εποχή του όταν μένει κανείς αμέτοχος και «ουδέτερος» σε θέματα ζωής και θανάτου θα πρέπει να θεωρείται άτιμος

Και ο Δάντης, στη "Θεία Κωμωδία" λέει: "Τα πιο ζεστά καζάνια στην κόλαση είναι προορισμένα για εκείνους που τον καιρό της μεγάλης δοκιμασίας του έθνους κράτησαν ουδετερότητα "

Δημοκρατικές αυταπάτες...

2016-12-03T15:30:00.001+02:00

Ο Αριστοτέλης, στα Πολιτικά , συνδέει την Τυραννία με την υπερφορολόγηση των πολιτών . Συγκεκριμένα λέει:

«…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.
Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά….»
Επομένως, για να μην έχουμε αυταπάτες, η υπερφορολόγηση δεν είναι ίδιον των Δημοκρατιών...

Κατ' ευφημισμόν

2016-11-30T16:00:00.001+02:00

Παρακολουθώντας και βιώνοντας την εξέλιξη των γεγονότων στην πολύπαθη Χώρα μας, σκέφτομαι ότι, τελικά, δεν καταφέραμε να αποφύγουμε τη μοίρα των Επιγόνων, διαλύοντας αυτά που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας. Και έτσι, καταλήξαμε να έχουμε

κυβερνήτες που αρέσκονται στην κατ' ευφημισμόν πολιτική. Δηλαδή, σαν τους θαλασσοπόρους του παρελθόντος που ονόμασαν την τρικυμιώδη Μαύρη Θάλασσα, Εύξεινο Πόντο και τον άγριο Ωκεανό, Ειρηνικό, για να τους εξευμενίσουν , αποκαλούν για παράδειγμα: το ξεπούλημα, αξιοποίηση...
Πάντως ο Ξέρξης, όταν εξεστράτευσε εναντίον της Ελλάδος το 480 π.Χ δεν κάθισε να σκάσει και να αλλάξει όνομα στον Ελλήσποντο, που λόγω τρικυμίας, γκρέμισε τις γέφυρες που έφτιαξε για να τον περάσει, και έπνιξε τα καράβια του, απλά τον μαστίγωσε που δεν υπάκουσε στις διαταγές του...
Σαν να τον βλέπω τώρα, στην αντίπερα όχθη, μαζί με τις ορδές του να κραδαίνουν τα μαστίγια... Α.Χ.

Ιωάννης Καποδίστριας

2016-11-30T00:34:00.001+02:00

"Απέκαμα! Αλλ’ όμως θα παραμείνω στη χαλάστρα, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μου και ας κινδυνεύσω να χαθώ…"
Ιωάννης Καποδίστριας ( 1776-1831 )
Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας.
Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κέρκυρας (Capo d’Istria), ήταν κόμης και

διετέλεσε γραμματέας της Ιονίου Πολιτείας. Με την κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους αποσύρθηκε και εντάχθηκε στη ρωσική διπλωματική υπηρεσία όπου ανέλαβε σημαντικές θέσεις. Έλαβε μάλιστα μέρος στο συνέδριο της Βιέννης με το οποίο συστάθηκε η Ιερά Συμμαχία (και από όπου χάρη σε αυτόν αποκλείστηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία). Κατόρθωσε να αναδειχθεί σε υπουργό εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1815 έως το 1822, οπότε και υποχρεώθηκε σε παραίτηση λόγω της επανάστασης του 1821.
Το 1827 η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας τον επέλεξε πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, θέση από την οποία συγκρούστηκε με τους τοπικούς αξιωματούχους με αποτέλεσμα την δολοφονία του στις 9 Οκτωβρίου 1831(27/9 με το παλαιό ημερολόγιο) στο Ναύπλιο από τον αδελφό και τον γιο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, σε αντίποινα της φυλάκισης του τελευταίου. Στη δολοφονία του πιθανότατα ενέχονται και οι Άγγλοι (τα περί τον Καποδίστρια απόρρητα έγγραφα του Foreign Office δεν έχουν δημοσιευτεί ως είθισται).
Ουσιαστικά είναι αυτός που δημιούργησε εκ του μηδενός το Ελληνικό κράτος. Μεταξύ των άλλων, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση.
Η ανεξάρτητη και πατριωτική πολιτική του προκάλεσε τη μήνιν και την έχθρα των Προστάτιδων δυνάμεων (Αγγλίας-Γαλλίας). Αναμφισβήτητα, ο πιο σημαντικός Έλληνας των νεότερων χρόνων.
Πηγή: gnomikologikon.gr

Το γραφείο και το κάθισμα του Ιωάννη Καποδίστρια όπως εκτίθενται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.

(wikipedia)

Η Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία και η περίοδος της Τρομοκρατίας

2016-11-29T16:55:00.001+02:00

"Στις 24 Ιουνίου 1793 ψήφισε η Συμβατική Συνέλευση το σύνταγμα της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Αποφασίστηκε να τεθεί σε ισχύ με την πρώτη περίοδο ειρήνης.

Αντιθέτως η αντιεπαναστατική συσπείρωση των Ευρωπαίων ηγεμόνων προκάλεσε ρήξη στο εσωτερικό μέτωπο της Γαλλίας. Εκδηλώθηκαν φιλοβασιλικές εξεγέρσεις. Για την αντιμετώπιση της κρίσης σχηματίστηκε με την συγκατάθεση της Συμβατικής Συνέλευσης η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, με επικεφαλής αρχικά τον Δαντόν και στη συνέχεια, από τις 27 Ιουλίου 1793 ως τις 27 Ιουλίου 1794, το Ροβεσπιέρο. Τα δήθεν μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης στράφηκαν όχι μόνο εναντίον των αριστοκρατών και των μετριοπαθών πολιτικών, αλλά και κατά των μεγαλοαστών. Με βίαια μέσα εξουδετερώθηκαν όσοι θεωρήθηκαν ύποπτοι για υπονόμευση της Επανάστασης στο εσωτερικό. Η περίοδος αυτή ονομάστηκε Τρομοκρατία και κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής θανατώθηκαν πάνω από 35.000 άνθρωποι.

Τα μέτρα αυτά αλλά και άλλες υπερβολές της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας δημιούργησαν πολλούς εχθρούς εναντίον του Ροβεσπιέρου. Η σύλληψή του και η θανάτωσή του στις 28 Ιουλίου 1794 μαζί με άλλους 20 στενούς συνεργάτες του υπήρξε το τέλος της ταραγμένης εκείνης περιόδου. " (wikipedia)

Η εκτέλεση του Ροβεσπιέρου και των συνεργατών του, σε λιθογραφία της εποχής(wikipedia)

Μετακίνηση πληθυσμών ...

2016-11-29T01:54:00.001+02:00

Για να μην έχετε αυταπάτες, από αρχαιοτάτων χρόνων, αυτό συμβαίνει στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες:
" Η μετακίνηση γηγενών πληθυσμών ως μέτρο πρόληψης και καταστολής ή γενικότερα ως μέτρο που εξυπηρετεί την κρατική

ασφάλεια εμφανίζεται από νωρίς στο ιστορικό γίγνεσθαι
Το Βυζαντινό κράτος κληρονόμησε αυτήν την ρυθμιστική τακτική όπως αυτή του παραδόθηκε από την Ρωμαϊκή παράδοση διακυβέρνησης η οποία με την σειρά της έχει τις ρίζες της
στα Ελληνιστικά βασίλεια της Ανατολής.
Πολλοί ήταν οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες που προέβησαν σε καταναγκαστικές μεταφορές πληθυσμών μέσα στα γεωγραφικά όρια της Αυτοκρατορίας, μία στρατηγική κίνηση που εξυπηρετούσε κάθε φορά διαφορετικούς σκοπούς ... Α. Χ.

Λεπτομέρειες, εδώ

Αγάπη

2016-09-18T01:05:00.001+03:00

Αγάπη, κινητήριος δύναμις στη ζωή του ανθρώπου, μας το λέει και ο Οδυσσέας Ελύτης με τη δικό του μοναδικό τρόπο:

" Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα
Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα."
Σε δύο στίχους, η πεμπτουσία της αγάπης Α.Χ.

Περί τουρκόσπορων

2016-09-16T16:27:00.000+03:00

Της Α. Χ.

Περί τουρκόσπορων
Τώρα τελευταία ακούω πολλά και διάφορα για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες που τους έλεγαν τουρκόσπορους.
Ως απόγονος Μικρασιατών έχω να πω ότι, δεν αισθάνομαι ότι είμαι τουρκόσπορος, γιατί ποτέ

ούτε οι γονείς μου, αλλά ούτε ο παππούς και οι γιαγιάδες μου έβλεπαν τους εαυτούς τους , ως τουρκόσπορους.

Και ο παππούς μου δεν αφαίρεσε από το επώνυμό του το Χατζή, όπως ακούω και διαβάζω διάφορους απογόνους προσφύγων να λένε ότι , οι πρόγονοί τους άλλαζαν το επώνυμό τους για να μην τους βάλουν τη ταμπέλα του πρόσφυγα. Αντίθετα το θεωρούσε τιμή του.
Ο παππούς και η γιαγιά μου, από τα Μύλασα από τη πλευρά του πατέρα μου, μου έλεγαν για τη φρίκη του διωγμού και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν μέχρι να φτάσουν σε καταυλισμό στις Τζιτζιφιές όπου ο κόσμος πέθαινε από το Δάγκειο πυρετό.
Η γιαγιά από την Αλικαρνασσό, από την πλευρά της μητέρας μου που δεν έτυχε να τη γνωρίσω εν ζωή, ήταν πιο τυχερή, πέρασε κατ’ ευθείαν στη Σάμο και γλύτωσε από επιπλέον βάσανα. Προσωρινά, γιατί αργότερα έζησε ένα δεύτερο ξεριζωμό, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία...
Αυτά μου έλεγαν ο παππούς και η γιαγιά, εκεί στις Τζιτζιφιές, δίπλα στις προσφυγικές κατοικίες που έστησαν το σπιτικό τους, εκεί που γεννήθηκα, με νοσταλγία για το τόπο που άφησαν πίσω, που ,τελικά, χάθηκε στις στάχτες, και με πικρία για τον ελληνισμό που ξεριζώθηκε τόσο άδικα από τη Μικρά Ασία.
Στάθηκαν στα πόδια τους, πολλές οι δυσκολίες, αλλά αγάπησαν τον τόπο αυτό και ρίζωσαν εδώ!
Με έμαθαν να μην συγκρίνω τα ανόμοια, να μην κολλάω ταμπέλες, και να μην ανοίγω πληγές που έχουν κλείσει, γιατί οι συνήθειες αυτές, από όπου και αν προέρχονται, δημιουργούν διχασμό... Α.Χ.

Πλέκοντας όνειρα...

2016-08-30T00:30:00.000+03:00

Η ζωή είναι ένας καθημερινός αγώνας όχι μόνο για την επιβίωση, αλλά και για μία καλύτερη ποιότητα ζωής, που να είναι

συνυφασμένη με τις επιθυμίες μας και τα όνειρα που έχουμε πλέξει γι' αυτήν
Ο Πάουλο Κοέλο, ως ενδυνάμωση της προσπάθειας, μας λέει:
"Αγωνίσου για τα όνειρά σου και τα όνειρά σου θα αγωνισθούν για σένα",
συμπληρώνοντας θα πω: ... και αγνόησε τη κάθε εξουσία που δείχνει τα δόντια της... Α.Χ.

Προσπάθεια...

2016-08-29T23:30:00.000+03:00

Κάθε μέρα αξίζει για μια νέα προσπάθεια, για μια συντονισμένη ένταση σωματικών και ψυχικών δυνάμεων με σκοπό την επίτευξη ενός σκοπού.
Μας το λέει με το δικό του τρόπο ο Ηράκλειτος:

Ο ήλιος νέος εφ’ημέρη εστίν, δηλαδή, ο ήλιος, κάθε μέρα είναι καινούργιος.
Μας το προτείνει και η Σκάρλετ Ο' Χάρα , ηρωίδα του "Όσα παίρνει ο άνεμος" της Μάργκαρετ Μίτσελ :
"Αύριο, είναι μια άλλη μέρα"
Κάθε μέρα και μία νέα μάχη για το καλύτερο στη ζωή μας... Α.Χ.

Γενναιότητα...

2016-08-27T16:00:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Ευτυχία και ελευθερία είναι δύο καταστάσεις στη ζωή του ανθρώπου που για να τις αποκτήσει πρέπει η ανθρώπινη οντότητα να διακρίνεται για τη γενναιότητα της. Αυτό μας λέει η φωνή του

Αθηναίου Ιστορικού Θουκυδίδη(460-394 π.Χ) από τα βάθη των αιώνων:
"Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον, δηλαδή
Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι"
Η γενναιότητα, λοιπόν, κατά Θουκυδίδη είναι το κλειδί που ανοίγει τους ορίζοντες της ευτυχίας και της ελευθερίας. Α.Χ.

"Η Αλίκη στη χώρα των ψεμμάτων", Ελένη Δαφνίδη

2016-08-27T00:30:00.000+03:00

Της Α.Χ.
"Η Αλίκη στη χώρα των ψεμμάτων είναι άλλο ένα μυθιστόρημα της Ελένης Δαφνίδη, εκδόσεις Ψυχογιός, το οποίο περιγράφει τις περιπέτειες δύο γυναικών με χιούμορ και φαντασία, όταν κάτω από μία υπερφυσική

συγκυρία ανταλλάσσουν σώματα και φτάνουν στο σημείο να αποκαλύψουν μία απόπειρα δολοφονίας.
Η Μυρτώ και η Αλίκη είναι δύο γυναίκες που ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους, με τη μεταφυσική ανταλλαγή σωμάτων η μία βοηθάει την άλλη να φέρουν σε ισορροπία τις ζωές τους. Το χιούμορ και οι απρόβλεπτες καταστάσεις πρωταγωνιστούν και σε αυτή την ιστορία, όπου σκιαγραφούνται έντονα σημερινές κοινωνικές καταστάσεις . Α.Χ.

Δύναμη...

2016-08-26T21:30:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Ποιο είναι άραγε το στοιχείο που θα οδηγήσει κάποιον να βγει από μία αδιέξοδη κατάσταση; Ένα eρώτημα, στο οποίο μας δίνει απάντηση ο Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος ( 70-19 π.Χ), ο οποίος μας λέει:

Vires acquirit eundo, δηλαδή "Αποκτάς δύναμη προχωρώντας". Η δύναμη, λοιπόν, έρχεται αρωγός στον αγώνα μέσα από την κίνηση και όχι από την στασιμότητα.
Άλλος, βασικός παράγοντας για την επιτυχία είναι η αισιοδοξία η οποία ενδυναμώνει την προσπάθεια. Μας το επιβεβαιώνει ο Αμερικανός στρατιωτικός & πολιτικός Colin Powell,, ο οποίος λέει: "Η διαρκής αισιοδοξία πολλαπλασιάζει τη δύναμη."
Και προς επίρρωσιν των παραπάνω ο Πάουλο Κοέλο μας προτρέπει:
"Να ενεργείς ως θύμα μπορεί να λειτουργήσει μία ή δύο φορές, όμως μην εγκαταλείπεις τη δύναμη σου, είναι σχεδόν αδύνατο να την επανακτήσεις.
Να είσαι δυνατός."
Η δύναμη, επομένως, είναι, ένας βασικός παράγοντας για την επίλυση προβλημάτων και την επίτευξη στόχων. Α.Χ.

Ελευθερία...

2016-08-25T23:00:00.000+03:00

Της Α.Χ
Όπως είπαμε και προηγουμένως, οι συμφορές κατά τον Μ. Λουντέμη προέρχονται από τα παρακάλια. Τότε, λοιπόν, ποια θα μπορούσε να είναι η σανίδα σωτηρίας για τον οποιοδήποτε

εγκλωβισμένο σε μία κατάσταση συνεχούς γονυκλισίας;
Μία λύση θα ήταν, κατά τον Αμερικανό συγγραφέα, Henry David Thoreau (1817-1862), η ανυπακοή. Ο Thoreau μας λέει ότι, "η ανυπακοή είναι το πραγματικό θεμέλιο της ελευθερίας. Οι υπάκουοι πρέπει να είναι σκλάβοι". Δηλαδή, στους υπάκουους και κατ' επέκτασιν στους γονυπετούντες και ικετεύοντες έλεος, "δεν τους πρέπει ελευθεριά"(Διονύσιος Σολωμός, Ύμνος εις την Ελευθερίαν)
Κάτι ανάλογο είχε πει και ο Γάλλος συγγραφέας, Nicolas Chamfort(1740-1794) :
"Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι είναι σκλάβοι, επειδή δεν ξέρουν να προφέρουν τη λέξη «όχι»"
Τελικά, η ελευθερία είναι συνυφασμένη με την άρνηση σε καταστάσεις που απαιτούν την υποδούλωση της ανθρώπινης υπόστασης, ατομικής ή συλλογικής. Α.Χ.

"Μόνα, Μόνα είσαι εδώ;", Ελένη Δαφνίδη

2016-08-25T00:30:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Το Μόνα, Μόνα είσαι εδώ; είναι ένα μυθιστόρημα της Ελένης Δαφνίδη, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, το οποίο περιγράφει με χιουμοριστική διάθεση τις

περιπέτειες της πρωταγωνίστριας της ιστορίας σε ένα απομακρυσμένο χωριό.
Η Σμαράγδα, μία νεαρή γυναίκα, θύμα του καταναλωτισμού και της οικονομικής κρίσης αναγκάζεται να μετακομίσει σε ένα αρχοντικό, το οποίο κληρονομεί από το θείο της, σε μία απομακρυσμένη περιοχή της επαρχίας.
Εκεί,η πρωταγωνίστρια έρχεται αντιμέτωπη με απρόβλεπτες καταστάσεις, άλλοτε ευτράπελες, άλλοτε επικίνδυνες, άλλοτε έντονα μεταφυσικές, τις οποίες, όμως, αντιμετωπίζει με γενναιότητα και χιούμορ. Α.Χ.

Δανεισμός...

2016-08-24T22:00:00.000+03:00

Της Α.Χ.
"Όλες οι συμφορές στον κόσμο απ’ τα παρακάλια έγιναν", μας λέει, ο Μενέλαος Λουντέμης( 1912-1977), και δεν έχει άδικο. Το βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνει γύρω μας. Όσο υποχωρεί και

παρακαλά, ο ευρισκόμενος εν αδυναμία, τόσο ο δυνάστης που τον κατατρέχει γίνεται πιο απαιτητικός και σκληρός.
Το ζούμε στο πετσί μας, τόσο ως μονάδες-πολίτες, αλλά και ως χώρα που έχει μπει στο στόχαστρο της διεθνούς τοκογλυφίας: με τη μέθοδο του δανεισμού, είτε μέσω μνημονίων, είτε με έξοδο στις αγορές . Το μη χείρον, βέλτιστον. Δηλαδή, όσο και να παρακαλάμε, από τους πιστωτές δεν θα γλυτώσουμε.. Α.Χ.

"Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους", Αργύρης Χιόνης

2016-08-24T01:28:00.002+03:00

Το "Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους" είναι ένα ποίημα του Αργύρη Χιόνη, το οποίο αν και γράφτηκε το 1986,

χαρακτηρίζει έντονα την σημερινή εποχή.
«Ὤ ναί, ξέρω καλά πώς δέν χρειάζεται καράβι γιά νά ναυαγήσεις,πώς δέν χρειάζεται ὠκεανός γιά νά πνιγεῖς. Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους, μές στή βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί πού γιά πάντα τούς σκέπασε τό πουπουλένιο πάπλωμά τους. Πλῆθος ἀμέτρητο πνίγηκαν μέσα στή σούπα τους, σ’ ἕνα κουπάκι του καφέ, σ’ ἕνα κουτάλι του γλυκοῦ… Ἄς εἶναι γλυκός ὁ ὕπνος τους ἐκεῖ βαθιά πού κοιμοῦνται, ἅς εἶναι γλυκός κι ἀνόνειρος. Κι ἅς εἶναι ἐλαφρύ τό νοικοκυριό πού τούς σκεπάζει.»...
Αργύρης Χιόνης, 1986

Ροές

2016-08-23T16:00:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Τα πάντα γύρω μας αλλάζουν, μεταμορφώνονται, μεταλλάσσονται. Ίσως όλες αυτές οι μεταμορφώσεις γίνονται για να επιβεβαιώσουν

τον Ίωνα φιλόσοφο, Ηράκλειτο (544-484), ο οποίος αιώνες πριν είχε πει:
Τα πάντα ρει και ουδέν μένει.
Το είπε και, από τότε, η σκέψη του, συνεχώς επιβεβαιώνεται, ως αποτέλεσμα και αυτή της συνεχούς ροής των πραγμάτων... Α.Χ.

Μάρτυς μου ο Θεός, Μάκης Τσίτας

2016-08-23T02:17:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Τελικά δεν είμαι η μόνη που σκέφτομαι Αλώσεις και κερκόπορτες. Τις ίδιες σκέψεις και προβληματισμούς έχει και ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος: Μάρτυς μου ο Θεός, του Μάκη Τσίτα, εκδόσεις Κίχλη,

το οποίο έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.
Ο πρωταγωνιστής καθώς μας αφηγείται την ιστορία του, σκέφτεται, προβληματίζεται και αναρωτιέται:
"Σκέφτομαι μήπως συντελείται σιγά σιγά η άλωσις της Ελλάδος. Κι αυτή τη φορά δεν υπάρχει κερκόπορτα . Μήπως εθελουσίως προετοιμάζεται η Ελλάς για την αυτοπαράδοσή της; Και μήπως η επίσημη τελετή παράδοσης θα είναι η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων; Ανοίξαμε διάπλατα τις πύλες - και το βάραθρο στο βάθος;
Οδεύουμε προς βύθιση; Τουλάχιστον να μας ρίξουν στα μαλακά, πάει στην ευχή. Αλλά πολύ φοβούμαι ότι αυτοί που κινούν τα νήματα έχουν σκοπό να μας τινάξουν πάνω στα βράχια, πάνω στα κοφτερά, απόκρημνα βράχια. Ναι."
Όταν το διάβασα, σκέφτηκα: τελικά, δεν είναι η ιδέα μου..
Ο πρωταγωνιστής, λοιπόν, του μυθιστορήματος, είναι ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ένας αντιήρωας, ο οποίος στα πενήντα του χρόνια χάνει τη δουλειά του και προσπαθεί να επιβιώσει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Αναρωτιέται, σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τις αλλαγές που καταιγιστικά σφυροκοπούν τη ζωή του. Είναι ένας ήρωας των χαλεπών καιρών της εποχής μας.
Ο πρωταγωνιστής είναι και ο αφηγητής της ιστορίας, ο δε λόγος του είναι ρέων, δοσμένος αριστοτεχνικά από το συγγραφέα, ο οποίος γράφει στο πολυτονικό. Μέσα από την ιστορία παρουσιάζεται, με σαφήνεια, το πράττειν και το γίγνεσθαι της κοινωνία μας. Α.Χ.

Μεταμορφώσεις μεσαιωνικές

2016-08-22T01:00:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Μετά την Άλωση της Πόλης το 1453, οι Φράγκοι, σταδιακά, παραδίδουν τον ελλαδικό χώρο στους Οθωμανούς Τούρκους. Μέτα τη Φραγκοκρατία ακολουθεί η Οθωμανοτουρκοκρατία...
Τι είναι αυτό που με έχει πιάσει τον τελευταίο καιρό με την Άλωση

της Πόλης ούτε και εγώ ξέρω. Ίσως να φταίει που αισθάνομαι να γκρεμίζεται ο ο κόσμος γύρω μας, και να μεταμορφώνεται, να οπισθοδρομεί προς μία κατάσταση , μεγαλοπρεπώς, μεσαιωνική. Μαζί με την οικονομία καταρρέουν κοινωνικές δομές και αξίες, η κοινωνία μεταλλάσσεται, δεν ξέρω σε τι, ο χρόνος θα το δείξει... Α.Χ.

Ορατότης μηδέν...

2016-08-19T04:14:00.000+03:00

Της Α.Χ.

Η Πόλις εάλω. Θα μου πείτε, σιγά το νέο. Το γνωρίζουμε από τις 29 Μαϊου 1453, και η επέτειος της Άλωσης πέρασε.

Θα το λέω και θα το επαναλαμβάνω, γιατί η Ιστορία κύκλους κάνει

και δεν φέρει καμία ευθύνη, όπως αρέσει σε κάποιους να λένε ότι φέρει, απλά καταγράφει τα γεγονότα, τα αναλύει και προειδοποιεί ,για τα επερχόμενα, αυτούς που έχουν τη διορατικότητα να δουν τα σημάδια.. Στις μέρες μας : Ορατότης μηδέν...Α.Χ.

Θυσία και ... πολιτικοί...

2016-07-28T15:30:00.000+03:00

Της Α.Χ.
Ψηφίστηκε τροπολογία στη Βουλή , ως κατεπείγουσα, με την οποία αίρονται οι περιορισμοί των δαπανών για τους συνοδούς

ασφαλείας και τους συνοδούς κυβερνητικών αποστολών.
Και είπαν να αρχίσουν από Πάρο με 54 άτομα συνοδεία. Καλοκαιράκι γαρ...
Κατά τα άλλα η υπέρμετρη φορολογία και περικοπή μισθών και συντάξεων των πολιτών καλά κρατεί...
Και εδώ έρχονται να δέσουν οι σκέψεις του Αμερικανού δημοσιογράφου, George Wil, ο οποίος, χαρακτηριστικά, λέει:
"Στο λεξικό των πολιτικών η λέξη «θυσία» σημαίνει ότι οι πολίτες θα πρέπει να στέλνουν μεγαλύτερο μέρος από το εισόδημά τους στην κυβέρνηση, έτσι ώστε οι πολιτικοί δεν θα χρειαστεί να θυσιάσουν την ευχαρίστηση να το ξοδεύουν." Α.Χ.

Η Συνθήκη της Λωζάνης

2016-07-24T22:37:00.003+03:00

Της Α.Χ.
Στις 24 Ιουλίου 1923 υπογράφηκε η Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία κατάργησε την ευνοϊκότερη για την Ελλάδα Συνθήκη των Σεβρών (1920)

και καθόρισε τα υπάρχοντα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας.
Το Συνέδριο ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου του 1922 και μεταξύ διαβουλεύσεων και διακοπών κατέληξε στην υπογραφή του τελικού κειμένου στις 24 Ιουλίου του 1923.
Μεταξύ των άλλων, η Συνθήκη της Λωζάνης/Σύμβασις Περί ανταλλαγής των Ελληνικών και Τουρκικών πληθυσμών προέβλεπε την υποχρεωτική ανταλλαγή μειονοτικών πληθυσμών με βάση το θρήσκευμα. Η ανταλλαγή αυτή των μειονοτήτων προκάλεσε μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών.
Υπολογίζεται ότι, μετακινήθηκαν από την Ελλάδα στην Τουρκία 670.000 περίπου μουσουλμάνοι και από την Τουρκία στην Ελλάδα περίπου 2.000.000 χριστιανοί.
Εξαιρέθηκαν και παρέμειναν στην Τουρκία, οι περίπου 125.000 Έλληνες της μόνιμοι κάτοικοι Κωνσταντινούπολης και των Περιχώρων της και των κατοίκων των Πριγκηπονήσων.
Στην Ελλάδα παρέμειναν και οι περίπου 110.000 μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Α.Χ.

Η Γιορτή της Δημοκρατίας

2016-07-24T18:26:00.003+03:00

Της Α.Χ.

Σήμερα, λένε, η Δημοκρατία γιορτάζει τη 42η επέτειό της μετά την αποκατάστασής της (!?) το 1974
Η "κατάλυσή" της από τα Μνημόνια, στην εποχή μας, δεν

συνυπολογίζεται...
Μία γιορτή στην οποία θα τονιστεί η σημασία της Δημοκρατίας μεταξύ τυρού και αχλαδίου, με το λαό απόντα.
Αλλά, μήπως όλα αυτά τα χρόνια η αποκατάσταση της Δημοκρατίας γιορταζόταν, όπως έπρεπε...
Μαντρωμένη στο Προεδρικό Μέγαρο ήταν, μια γιορτή για τους εκλεκτούς.
Ένα κοκτέιλ πάρτι της ελίτ ήταν και εξακολουθεί να είναι, η Γιορτή της Δημοκρατίας της Μεταπολίτευσης...Α.Χ.