என்னத்த சொல்ல .....

தேர்தல் என்றாலே....

2011-03-30T08:09:00.005+05:30

என் சின்ன வயதிலிருந்து நிறைய தேர்தல்கள் என்னை கடந்து சென்றிருக்கின்றன. தேர்தல் என்றாலே திருவிழா கோலம்தான் நான் அதிகம் பார்த்தது. ஊரில் ஒரு சுவர் பாக்கியில்லாமல் விளம்பரம் செய்யப்பட்டிருக்கும். தெருக்கள் எங்கும் தோரணமும், கொடிகளும் சுவரொட்டிகளும் நிறைந்து காணப்படும். வாகனங்களில் ஒலி பெருக்கியை அலறவிட்டு துண்டு பிரசுரங்களை பறக்க விடுவார்கள். சிறுவர்கள் கூட்டம் அதை பொறுக்க பின்னாடியே ஓடிக்கொண்டு இருப்பார்கள். தலைவர்களும்,நடிகர்களும் மக்களை சந்திப்பதற்கு வீடு தேடி வருவார்கள். (தேர்தலுக்குப் பிறகு வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர் கூட எட்டிப் பார்க்க மாட்டார் அது வேறு விஷயம்) ஆனால், இன்று அதற்க்கெல்லாம் தடா. ஊரெங்கும் பளிச்சென்றும், வெறிச்சோடியும் காணப் படுகிறது. ஒரு இருபது வருடங்கள் "கோமா" விலிருந்து நினைவு திரும்பிய ஒருவனை , தமிழகத்தில் தேர்தல் என்ற செய்தியோடு ஊரை சுற்றிக் காட்டினால், அவன் அதிர்ந்து மீண்டும் "கோமா" நிலைக்கு திரும்புவது நிச்சயம். இந்த மாற்றங்கள் எப்போது உருவானது என்று பார்த்தால்......

டி .என். சேஷன் என்று அழைக்கப் படுகிற திருநெல்லை நாராயண ஐயர் சேஷன் அவர்களால் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது.1990 லிருந்து 1996 வரை தேர்தல் கமிஷன் தலைவராக பொறுப்பேற்றிருந்தார் . தேர்தல் கமிஷன் என்றால் என்ன? அதன் எல்லைகள், அதிகாரங்கள் என்ன? என்பதை பற்றி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்ப்படுத்தினார்.இதற்கு அவர் எவ்வளவு சவால்களை சந்தித்து இருப்பார் என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியது இல்லை. பின்னர் ஜனாதிபதி பதவிக்கு கூட போட்டியிட்டார். ஆனால், தோற்கடிக்க பட்டார் . அரசியல் வாதிகள் பயந்து விட்டார்கள் என்று நினைக்கிறேன். ஜனாதிபதியை பொம்மை போல வைத்திருக்கும் இடத்தில் இவர்போன்றவர்கள் நுழைந்து பதவி பற்றிய விழிப்புணர்வு மக்களுக்கு வந்துவிட்டால்...என்னாவது என்ற நல்ல எண்ணத்தில். அதற்க்கு பிறகு வந்த தலைமைத் தேர்தல் அதிகாரிகளும் பணியை திறம்பட செய்வதால் இன்று இப்படி ஒரு மாற்றம்.என்று நினைக்கிறேன்.

இன்று தேர்தலில் பங்கு பெரும் கட்சிகள் எத்தனை என்று கணக்கிலிடவே முடியவில்லை . ஜாதிக்கு ஒரு கட்சி, இல்லை,இல்லை ஜாதிக்குள் இருக்கும் பிரிவுக்கொரு கட்சி முளைகிறது . நான்கு படம் நடித்து பிரபலமாகி விட்டால் கட்சி. போததற்கு கொஞ்சம் பணமும், சில அடிமைகளும் சிக்கி விட்டால், கட்சி. அடித்த கொள்ளையில் பங்கு பிரிக்கும் போது பிரச்சினை வந்தால் உடனே கட்சி. இப்படி ஆரம்பித்து,ஆரம்பித்து கட்சிகளின் கணக்கே தெரியவில்லை. இப்படியே போனால், அடுத்த தேர்தலில் பிரதான கட்சிகளான தி.மு.க. , அ.தி.மு.க. 30, 40,
இடங்களில் தான் போட்டியிடும் போல. இதை கட்டுப் படுத்துவதற்கு என்ன வழி என்பதை யார் வந்து சொல்வார்கள் என்று தெரியவில்லை?

நண்பர்களே என் எழுத்து பிடித்திருந்தால் ஓட்டும், பின்னூட்டமும் தந்து ஆதரவு தாருங்கள்.நன்றி!

சுப்புலட்சுமியும், அவள் மூக்கும்

2011-03-26T12:14:00.007+05:30

எங்கள் வகுப்பில் ஆண்கள் 26 பேர், பெண்கள் 18 பேர் , பள்ளியின் எல்லா வகுப்பிலும் பெண்கள் குறைவாகத்தான் படித்துக் கொண்டிருந்தனர் அப்போது. அந்த 18 பேரில் 10 பேர் மட்டுமே ஆண்களின் கவனத்துக்குரியவர்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் அழகு நிறைந்தவர்கள். அதில் நான்கு பேர் சிவந்த நிறமுடையவர்கள்.சிவப்புத்தோல்தான் அழகு என்று யார் போதித்தார்கள்?, எதனால் வந்தது?, எப்படி? என்ற கேள்விகளெல்லாம் அப்போது எங்களுக்கு தெரியாது. படிப்பில் கூட சிறந்தவர்களாய் இருந்தார்கள்.தேர்வில் முதலிடம் பிடிப்பவர்களுக்குதான் "லீடர் " பதவி.அதற்காக மாணவ மாணவியர்க்கு போட்டியே நடக்கும் . ஆண்,பெண் என்ற அகங்காரம் அந்த வயதிலே ஆரம்பித்து விட்டது.ஆண் லீடராகி விட்டால் ஆசிரியர் இல்லாத போது பெண்களின் அத்தனை பேர் பெயரும் தண்டனைக்குரியவர்கள் பட்டியலில் போர்டில் இருக்கும்.பெண் லீடரானாலும் அதே.

எங்களுக்கு வரலாறு புவியியல்(தற்போது சமூக அறிவியல்) பாடம் நடத்துவதற்கு "சாலமன் " என்ற ஆசிரியர் வருவார்.அடர் கருப்பு நிறம் கொண்டவர்.வெண்மை நிற தலை முடியும்,மீசையும் உடையவர் .அவர் உடுத்தும் வேட்டி, சட்டையை விட அது வெளுப்பாக இருக்கும் .குறிப்பாக சொல்லவேண்டுமென்றால் சினிமாவில் வரும் "பெரிய கறுப்புத் தேவர்" என்ற நடிகரை சொல்லலாம். அவர் என்னவிதமான குணம் கொண்டவர் என்று கண்டுபிடிக்க முடியாது. ஒருநாள் சீறுவார்,ஒருநாள் மகிழ்ச்சியாக பேசுவார், ஒருநாள் அமைதியாக பாடம் நடத்துவார். வகுப்பில் கேள்விகள் கேட்கும் போது பெண்கள் பகுதியில் மட்டுமே கேட்பார்.தண்டனைகளும் அவர்களுக்கு மட்டும்தான்.

அந்த அழகுப் பெண்கள் மத்தியில் சுப்புலட்சுமி என்ற பெண் தனித்து தெரியும். கிளி போன்ற வளைந்த மூக்கே அவளின் அழகை தனித்து காட்டும் .படிப்பிலும் கெட்டி எனக்கு அவளை மிகவும் பிடிக்கும்.சந்தேகம் என்ற பெயரில் நான் அவளிடம் நட்பாக இருக்க முயற்சித்ததுண்டு . ஆசிரியரின் கேள்விகள் எப்போதும் முதலில் அவளை நோக்கியே செல்லும்.பதில் தவறாக இருந்தால் அவளின் மூக்கை பிடித்து திருகுவார். வலியில் துடிப்பாள். சரியான பதிலாக இருந்தாலும், அவள் மூக்கு செல்லமாக திருகப்படும். அப்போதும் வலியால் முனகுவாள்.சிவந்த அவள் மூக்கு மேலும் சிவக்கும் .எனக்கு கோபம் அதிகமாகும். என் மனதில் ஹீரோ ஒருவன் எழுந்து முஷ்டியை மடக்கி வாத்தியாரின் மூக்கை பார்த்து ரத்தம் வரும் வரை குத்துவான் .நிஜத்தில் நடத்த முடியாததெல்லாம் நடத்துவான். நான் ரசிக்கின்ற மூக்கு வாத்தியாருக்கு பிடிக்கவில்லையா? ஆனால்,பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லித்தான் திருகுவார். எனினும் ஏன் என்று தெரியவில்லை? .

பிறகு குடும்ப சூழலால் முழு வகுப்பும் படிக்க முடியாமல், வேறு ஊரில் படிக்க வேண்டியதாயிற்று . சில வருடங்கள் கழித்து உடன் படித்த நண்பன் ஒருவனை சந்திக்க நேர்ந்தது. பள்ளி நினைவுகளை பகிர்ந்து கொண்டோம். சுப்புலட்சுமியை பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆவல் இருந்தும் உள்ளே ஏதோ ஒன்று தடுத்தது. பின் வாத்தியாரைப் பற்றி விசாரித்தேன். அவன் சொன்னதும் அதிர்ந்தேன். ""சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது ரத்த அழுத்தத்தால் தலை சுற்றி கீழே விழுந்து இறந்து போனார் . மூக்கில் அடிபட்டு "

நண்பர்களே என் எழுத்து பிடித்திருந்தால் ஓட்டும், பின்னூட்டமும் இட்டு எனக்கு ஆதரவு தாருங்கள். நன்றி!
.

என்றுதான் விடியுமோ?

2011-03-24T10:42:00.004+05:30

தமிழ்நாட்டில் மின்வெட்டு இரண்டுமணி நேரத்தில் இருந்து இப்போது 3 மணி நேரமாகிவிட்டது. இதில் அறிவிப்பில்லாமல் சிறிது சிறிதாக 2 மணிநேரம் மொத்தம் 5 மணி நேரங்கள் மின் வசதி இல்லை. கோடை ஆரம்பிக்கும்போதே இப்படியென்றால் இந்த முழு கோடையையும் எப்படி சமாளிக்கப் போகிறோம் என்று தெரியவில்லை.மின்வெட்டு நேரம் இன்னும் அதிகரிக்கும் போல் தெரிகிறது. இதில் இரவு சிறிது நேரம் மின்வெட்டு ஆகிவிடுவதால் ரொம்பக் கொடுமை.குழந்தைகள் படும் பாடு சொல்லி மாளாது. தேர்தல் நேரமே இப்படியென்றால், தேர்தல் முடிந்து பதவிக்கு வந்தபின் மின்வெட்டு பிரச்சினை இன்னும் அதிகமாகுபோல் எனக்கு தோன்றுகிறது.

உணவு,உடை,உறைவிடம் போலவே மின்சாரம் மனிதனின் அத்தியாவசியம் ஆகிவிட்டது. இல்லாமல் முடியாது என்ற சூழல் உருவாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு நாளும் மின் தேவை அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. புதிது புதிதாக வீடுகளும், தொழிற்சாலைகளும்,மின்சாதன கண்டுபிடிப்புகளும் உருவாகிக்கொண்டே இருக்கின்றன. குடிசை முதற்கொண்டு எல்லா வீட்டிலும் அரிசி, பருப்பு இருக்கின்றதோ இல்லையோ மின்சாதனப் பெருட்கள் கட்டாயம் இடம் பெற்று இருக்கிறது .இதில் வீட்டில் இருக்கிற டி.வி. போதாதென்று அரசாங்கம் வேறு இலவசமாய் கொடுத்திருக்கிறது.

ஆளும் ஆட்சியாளர்களுக்கு தொலை நோக்குப் பார்வை என்பதே கிடையாது போல் தெரிகிறது . தன குடும்ப உறுப்பினர்களின் எதிர்காலத்தை உத்தேசித்து முன்கூட்டியே முடிவெடுக்கும் தலைவர்கள் பொதுமக்களின் வாழ்க்கையை பற்றி சிந்திப்பதே இல்லை. இலவசங்களை கொடுத்து செய்த தப்புகளை மறக்கடித்து விடலாம் என்று அசிங்கமான அரசியல் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஓட்டுகளுக்காக அவர்கள் நடத்தும் நாடங்கள் மிகுந்த கோபத்தை வரவழைக்கின்றன. கிரைண்டர்,மிக்சி, என எல்லா இலவசங்களும் மின்சாதனப் பொருட்கள் .ஆனால்,மின்சாரம் மட்டும் கிடையாது.

காமராஜர்,கக்கன், அண்ணா போன்ற பெரும் தலைவர்கள் மனசாட்சி படியும் மக்களின் நன் மதிப்பை பெற்றும் ஆட்சி செய்தார்கள் . பொதுவாக அரசுப் பணியில் இருப்பவர்கள்,மக்களின் பிரதிநிதிகள் எல்லா மதத்தினருக்கும் பொதுவானவர்கள் மதம்,இறைநம்பிக்கை எல்லாவற்றையும் பகிரங்கப் படுத்தக் கூடாது . மனதிற்குள் தான் வைக்கவேண்டும்.ஆனால் இங்கு சாமியார்களிடத்தில் ஓடுவதும், ஜாதி ஓட்டுக்களுக்காக ரௌடிகளை வளர்த்துவிடுவதும், மத தளங்களுக்கு சென்று அந்த சடங்குகளில் கலந்து கொள்வதும் அதை விளம்பரப் படுத்துவதும் என்று மோசமான முன்னுதாரணங்களை ஏற்ப்படுத்துகிறார்கள்.மக்களின் அபிமானம் பெற்ற தலைவர்கள் என்று இப்போது யாரும் இல்லை.

"ஏழைகள் இருக்கும் வரை இலவசங்கள் தொடரும்" என்று கூறுகிறார் கலைஞர். கஜானாவைக் காலி பண்ணிக்கொண்டிருந்தால் ஏழைகள் உருவாகிக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள்.பசித்த ஒருவனுக்கு உணவு அளித்து பெருமை தேடுவதை விட அடுத்த வேளை உணவுக்கும் அவனே தேடிக்கொள்ளுமளவு அவனை உருவாக்குபவனே சிறந்த மனிதன்.என்று எங்கோ படித்த நினைவு.

நண்பர்களே! என் எழுத்து பிடித்திருந்தால் ஓட்டும்,பின்னூட்டமும் இட்டு எனக்கு ஆதரவு தாருங்கள்.நன்றி!

அவள் அப்படித்தான்-என் பார்வையில்

2011-03-22T15:35:00.005+05:30

தமிழகத்தில் செயற்கைகோள் தொலைகாட்சிகளில் நாடகங்கள் பிரபலமாகும் வரை தமிழ் திரையுலகமே பெண்களால்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது. சுவரொட்டிகளில் "தாய்க்குலம் போற்றும்" "தாய்மார்கள் பேராதரவுடன்" என்றுதான் விளம்பரமே செய்வார்கள். அந்த அளவுக்கு பெண்களை நோக்கிதான் படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன.ஆனால், பெண்களுக்கான,பெண்களைப்பற்றிய படம் என்று பார்த்தால் மிக அரிதாகவே உள்ளது.ஏன்?இதுவரை வந்த பெண் இயக்குனர்கள் கூட பெண்கள் மீதான சமூகப் பார்வையை பதிவு செய்ததில்லை.

1978ல் வெளிவந்த "அவள் அப்படித்தான்" என்ற திரைப்படம் பெண்கள் மீதான சமூகப் பார்வையை அழுத்தமாக பதிவு செய்தது. ஆனால்,அந்த படம் புறக்கணிக்கப் பட்டது.ரஜினி,கமல்,ஸ்ரீப்ரியா என்று முன்னணி நட்சத்திரங்கள் நடித்திருந்தும் வெற்றியை தரவில்லை. பெண்கள் இந்தப் படத்தை கொண்டாடியிருந்தால், இந்தப் படம் பிரபலமாகி இருக்கும். ஒரு படம் வெற்றியடைந்தால், அதுபோல் கதையுள்ள நிறைய படம் வருகின்ற சூழலில் ,இது போன்ற சமூகப் பார்வை கொண்ட படங்கள் வந்து பெண்களைப் பற்றி ஆண்கள் புரிந்துகொள்ள சந்தர்ப்பங்கள் வாய்த்திருக்கும்.என்பது என் எண்ணம். 33 வருடங்களுக்கு முன்னாள் வந்த இத்திரைப்படம் இன்றைய சூழலுக்கும் வெகுவாகப் பொருந்துகிறது .சமூகத்தில் இன்று வரை பெண்கள் நிலை மாறாமல் இருப்பதை இது காட்டுகிறது .

அவள் அப்படித்தான் கதை

அருண்(கமல்) ஆவணப் படங்கள் எடுப்பதில் ஆர்வம் உள்ளவன்.சமுதாயத்தில் பெண்களின் நிலை பற்றிய"முழு நிலவில் பாதி" என்ற ஆவணப் படத்தின் மாதிரியை, விளம்பர படங்கள் எடுக்கும் நிறுவனத்தை நடத்தும் தன நண்பனுக்கு(ரஜினி ) போட்டு காண்பிக்கிறான்.அங்கு மஞ்சு (ஸ்ரீப்ரியா) என்ற பெண்ணை கலை இயக்குனர் என்று சொல்லி நண்பன் அறிமுகப்படுத்துகிறான்.தான் எடுக்கும் ஆவணப் படத்திற்கு உதவுமாறு கேட்கிறான். அவளும் சரி என்று கூறுகிறாள். போகப்போக அவளின் குதர்க்கமான பேச்சும்,ஆண்களின் மீதான வெறுப்பும் அவனை யோசிக்க வைக்கிறது.பின்பு அவளின் மூலமாகவே அவளின் கடந்த கால வாழ்க்கை அறிகிறான்.அவள் தாயின் கள்ளக் காதல், பின்பு கல்லூரியில் படிக்கும்போது காதலித்தவன் ஏமாற்றியது,பின்பு வந்த காதலனும் அனுபவித்துவிட்டு ஏமாற்றியது.அதனால் ஆண்கள் மீதான வெறுப்பை அவன் அறிகிறான் அனுதாபம் கொள்கிறான். காதல் பிறக்கிறது அதை அவளிடம் கூறும்போது அவள் அதை நிராகரிக்கிறாள். வெறுப்புற்று திரும்புகிறான். பின்பு அவளுக்கும் காதல் பிறக்கிறது. ஆனால்,அதை கூறுவதற்குள் அவனின் பெற்றோர் நிச்சயித்த பெண்ணை அவன் திருமணம் செய்து கொள்கிறான்.மூன்று முறை இறந்த அவள் மறுபடியும் இறக்கிறாள் மீண்டும் பிறப்பாள் இறப்பாள் அவள் அப்படித்தான்..என்கிறது கதை.கதாநாயகிகளை பத்தினி தெய்வங்களாய் காட்டிகொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் இருவரை காதலித்து ஒருவனிடம் கற்பிழந்து,மீண்டும் ஒருவனை காதலிக்க நினைக்கும் பெண் ,கள்ளக்காதல் புரியும் பெண்ணின் மகள். இது போல கதை புதுமையிலும் புதுமை.

இந்தப் படத்தில் ஸ்ரீப்ரியாவின் பாத்திரம் மிக முக்கியமானது, அவரைத்தவிர இந்தப் பாத்திரத்திற்கு வேறு யாரையும் பொருத்திப் பார்க்க முடியவில்லை அவ்வளவு கச்சிதம். போலி வேடதாரிகளை கண்டு சீறுவது ,சமூக சேவகியை பேட்டி காணும்போது அவர் "மேக்கப் போட்டுக்கணுமா?" என்று கேக்கும்போது "போட்டுக்கணும் நீங்க வழக்கமா போட்டுக்குவீங்களே சொசைட்டி மேக்கப் அது போதும்" என்று கூறுவது, சிவச்சந்திரன் காதலித்து படுக்கையை பகிர்ந்து கொண்டு பின் தங்கச்சி மாதிரி என்று சொன்னடவுடன் அதிர்ந்து போவது, கமல் திருமணம் முடித்து வரும் போது அவர் மனைவியிடம் "பெண் சுதந்திரம் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?" என்றதும் "எனக்கு அது பற்றி தெரியாதே!"என்று வெகுளியாய் உரைக்கும் போது "அதனால் தான் நீ சந்தோசமாய் இருக்கிறாய்"என்று கூறும் போதும் வசனமும், நடிப்பும் மிகப் பிரமாதம்.

கமலுக்கு இதில் ஜென்டில்மென் கதாபாத்திரம், பெண்ணுரிமை பேசுவதும் ,கதாநாயகி கதை கேட்டு அனுதாபம் கொள்வதும், பின் காதல் கொள்வதும் என்று அவர் பணியை மிக சிறப்பாக செய்துள்ளார்.

நெற்றி நிறைய விபூதி கையில் மதுக்கிண்ணம கொண்ட ஆணாதிக்கவாதி ரஜினியின் கதா பாத்திரம்.பெண்கள் சொந்தக் காலில் நிற்க கூடாது ,பெண்கள் போகப்பொருள் ,அவர்கள் முன்னேற்றம் தவறு என்பவர். இவரைப் போல் இன்றும் நாம் நம்மில் நிறைய பேரைக் காணலாம்.

இசை இளைய ராஜா பாடல்கள் அத்தனையும் முத்துக்கள்.உறவுகள் தொடர்கதை பாடல் எவ்வளவு கேட்டாலும் சலிக்காத பாடல் முற்றிலும் பியானோ வை மட்டுமே வைத்து இசைத்த புதுமையான பாடல் .பன்னீர் புஷ்பங்களே என்ற பாடலை முதன் முறையாக கமலஹாசன் சொந்த குரலில் பாடியது.

இந்தப் படத்தின் இயக்குனர் ருத்ரையா. தயாரிப்பும் இவரே.திரைப் படக் கல்லூரியிலிருந்து வந்தவர். மனித உணர்வுகளை வைத்து அற்புதமாக ஒரு காவியமே படைத்துள்ளார்.தீர்வு சொல்லாமல், கருத்து சொல்லாமல். பார்வையாளனை சிந்திக்க வைத்திருக்கும் பாங்கு ஒன்றே போதும் இவரை உயரத்தில் வைக்க.இவரை தமிழ் சினிமா கண்டு கொள்ளாமல் விட்டது.மிகப் பெரிய கொடுமை.இது தமிழ் சினிமாவின் மிக முக்கியாமானதொரு படம். கண்டிப்பாக அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய படம் .

நண்பர்களே! என் எழுத்து பிடித்திருந்தால் ஓட்டும்,பின்னூட்டமும் இட்டு எனக்கு ஆதரவு தாருங்கள்.நன்றி!

ஆசிரியரின் வினோதமான பழக்கம்

2011-03-13T11:41:00.004+05:30

நான் ஆறாம் வகுப்பு பாளையங்கோட்டையில் உள்ள c.m.s. மேரி ஆர்டன் நடுநிலைப்பள்ளியில் படித்தேன். அந்த ஒரு வகுப்பு மட்டுமே அங்கு படிக்க நேர்ந்தது.ஆண்,பெண் இரு பாலரும் படிக்கும் பள்ளியது.எங்கள் வகுப்பாசிரியர் ஒரு கிறிஸ்துவ பெண்மணி. கிறிஸ்துவிடத்தில் அதிக ஈடுபாடு கொண்டவர். எங்களுக்கு பைபிளை அதிகமாக போதித்து அதன் படி வாழ கற்றுக்கொடுப்பார்.இன்னும் சொல்லப்போனால், "வேத பாடம்" என்றொரு வகுப்பும், அதற்க்கு தேர்வும், மதிப்பெண்களும் கூட அந்தப்பள்ளியில் உண்டு.அங்கு படித்த நாட்களில் நான் ஒரு கிறிஸ்தவனாகவே வாழ்ந்தேன் என்று கூட சொல்லலாம்.நான் மட்டுமின்றி நண்ப, நண்பிகளும் கூட அப்படித்தான் வாழ்ந்ததாக எனக்கு நினைவு.

அவர் எங்களுக்கு அடிக்கடி தேர்வுகள் வைப்பார். பள்ளி தரும் தர அட்டைகளை(rank card)கூட அவர்தான் நிர்வகிப்பார். மாணவர்களை தரம் பிரிப்பதில் அவர் ஒரு முறை ஒன்று வைத்திருந்தார். நான் அறிந்தவரை எல்லா பள்ளிகளிலும் மாணவர்களின் மொத்த மதிப்பெண்களின் அடிப்படையிலேயே மாணவர்களின் தரம் பிரிக்கப் படும். ஆனால்,இந்த ஆசிரியரின் பார்வை மாறுபட்டு இருக்கும். ஆங்கிலத்தில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்களையே முன்னிருத்துவார்.

உதாரணமாக, நான் நான்கு பாடங்களில் 200 மதிப்பெண்களும், ஆங்கிலத்தில் 40 மதிப்பெண்களும் சேர்த்து 240 வாங்கியிருந்தேன். ஆனால், என் நண்பன் நான்கு பாடங்களில் 240 ஆங்கிலத்தில் 35 என்று மொத்தம் 275 மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தான். எனக்கு ஏழாம் இடமும், அவனுக்கு பதினோராம் இடமும் தரமாக நிர்ணயித்து இருந்தார். எனக்கு இது விநோதமாக பட்டாலும் ( பட், அந்த டீலிங் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது) இங்கு அப்படித்தான் போல என்று நினைத்துவிட்டேன். ஆனால், இன்று வரை எந்தப் பள்ளியிலும் அப்படி ஒரு முறை இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. ஏன் அந்த ஆசிரியர் மட்டும் அப்படி? அந்த ஆசிரியரை யாரும் கண்டுகொள்ளாதது ஏன்? வேறு யாரும் இதுபோல உண்டா? என்கிற என் கேள்விக்கு இன்று வரை பதிலில்லை.

நண்பர்களே! இந்த நடைமுறை பற்றி ஏதேனும் தெரிந்திருந்தால் பின்னூட்டத்தில் எனக்கு விளக்குங்கள்.நன்றி!

டிஸ்கி: அந்தப் பள்ளியில் மற்ற வகுப்பில் அந்த பழக்கம் கிடையாது. நண்பன் என் எதிரில் அவர்கள் வீட்டில் அடி வாங்கினான்.

நண்பர்களே! என் எழுத்து பிடித்திருந்தால் ஓட்டும்,பின்னூட்டமும் இட்டு எனக்கு ஆதரவு தாருங்கள்.நன்றி!

கதை, வசனம், நடிகர்கள் இல்லாத வித்தியாசமான திரைப்படம்

2011-03-03T14:34:00.007+05:30

BARAKA (1992)

"இயற்கை" இந்த சொல் சாதாரணமானது என்றாலும் இந்த சொல்லுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் அர்த்தங்களுக்கு கணக்கில்லை. உலகில் எந்த உயிரினமும் இயற்கையின் நியதிப்படிதான் வாழ்கிறது. மனிதனைத் தவிர,இயற்கையின் நியதிப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தவன் இப்பொழுது இயந்திரங்களின் நியதிப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். இயற்கை அவனுக்கு ஆறாம் அறிவு வழங்கியதால்...மன அழுத்தம் ஏற்படும் நேரங்களில் இயற்கை காட்சிகளையோ, மீன் தொட்டிகளையோ,அல்லது ,இயற்கை சூழ்ந்த இடங்களில் நாம் நின்று பார்த்தால் இறுக்கம் களைந்து மனம் புத்துணர்ச்சி அடைகிறது. அப்போது புரிந்து விடும் இயற்கை எவ்வளவு முக்கியம் என்று.

இனி நாம் baraka திரைப்படத்தை பார்க்கலாம்.

உலக சினிமா,உலக சினிமா என்று கூறுகிறோம் உண்மையில் இதுதான் உலகசினிமா. ஆறு கண்டங்களில் கிட்ட தட்ட முப்பது நாடுகளை சுற்றி எடுக்கப்பட்டுள்ளது. படம் உலகத்தை சுற்றி வந்த உணர்வு ஏற்ப்படுத்தினாலும், உண்மையிலே நாம் உலகை சுற்றி வந்தால் கூட இப்படி கோணங்களில் பார்த்திருக்க முடியாது.பயணக்கட்டுரை, டி.வி டாகுமெண்டரி போலல்லாமல் சொல்லப்படும் விதம் புதியது. கதை என்று ஒன்றில்லாவிட்டாலும் கூட மனம் கதை எழுத துவங்கிவிடுகிறது. இசை அதற்க்கு பெரிதும் துணை நிற்கிறது. இசை மட்டும் வைத்து கதை சொல்வது மிக அற்புதம்.

எல்லா நாட்டு மக்களின் வாழ்க்கையின் சகல பரிணாமங்களையும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.பனிப் பிரதேசத்தின் குரங்கின் வாழ்விலிருந்து தொடங்கும் காமிரா பயணம் நேபாளம்,இஸ்ரேல்,திபெத் என்று உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும் தங்கு தடையில்லாமல் தன் எல்லைகளை விரிவு படுத்திக்கொண்டு செல்கிறது.வானம்,கடல்,எரிமலை,நீர்நிலை,நகரம்,வனம் என்று அதன் பயணங்களின் தொலைவு மிக அதிகம்.நாம் பார்க்காத கோணத்தில். ஒரு பறவையைப்போல எந்த தடையும் இல்லாமல்.

காட்சிகள் மாறும்போது காமிரா எந்த கோணம்?, என்னவிதம்? என்று புரிய சில நிமிடங்கள் ஆகும். புரிந்ததும் பிரமிப்பில் வழி விரிகிறது.இந்த உலகம் எவ்வளவு அழகு என்பதை நமக்கு புரிய வைக்கிறது .இந்த அழகான இயற்கையை மனிதன் புரிந்து கொள்ள மறுப்பதையும் காட்டுகிறது. அவ்வளவு பெரிய காட்டில் ஒரு மரம் அறுக்கப்பட்டு சரியும் போது நம் மனம் பதறுவதை நம்மால் உணர முடியும்.

"மதம் இல்லையெனில் மனிதர்கள் இல்லை" என்பது போல மனிதர்கள் மதத்தின் உள்ளே முடங்கிக் கிடப்பதை பார்க்க முடிகிறது.இந்து,இஸ்லாம்,கிறிஸ்துவ,பௌத்த மதங்களின் எல்லா புனிதத் தலங்களுக்கும் காமிரா சென்று வருகிறது . அவர்களின் வேண்டுதல்களும்,சடங்குகளும் அவர்களின் பற்றுதல்களும் நமக்கு புரிகிறது.ஆப்ரிக்க பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கை முறையும் இயற்க்கை சார்ந்த வாழ்வும் நமக்கு நிறைய சேதி சொல்கிறது. நகரங்களில் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக செல்வதும் வருவதும்,எறும்புகள் போல காட்டும் விதம் நீங்கள் மிகவும் ரசிக்க கூடியதாக இருக்கும்.

இந்தியாவில் வாரணாசியில் பிணங்கள் எறிவதும், எரிந்து முடியாமலே இருக்கும்போது இன்னொரு பிணம் வந்தததும் அதை தள்ளி விட்டு இதை எரிய வைப்பதும், கங்கை நதியும் ,சடா முடி சாமியார்கள்,நகரங்களின் அன்றாடவாழ்க்கை,போக்குவரத்து நெரிசல்,இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை, பாதையோர கடைகள்,பாலங்கள் என காமிரா தொட்டு செல்லும் இடங்கள் ஏராளம்.

கடைசி பத்து நிமிடங்கள் நம்மை நிறைய யோசிக்க வைக்கிறது . நுகர்வு கலாசாரத்தின் விளைவாக சிகரெட்டு முதல் கம்ப்யூட்டர் பாகம்தயாரிப்பது வரை மனிதர்கள் இயந்திரத்தோடு வேலை செய்து இவர்களும் இயந்திரமாய் மாறிவிட்டதை காட்டுகிறது. மலை போல் குவிக்கப்பட்ட குப்பைகளிடையே கோழிகளைப் போல கிளறி கழிவு பொருட்கள் தேடும் குழந்தைகள்,பெண்கள்,மற்றும் ரோட்டோரத்தில் பசியால் வாடும் ஜீவன்களை பார்க்கும்போது இரண்டு லட்சம் கோடி அடித்தவர்களின் மீது கடும் கோபம் உண்டாக்கும். இரண்டாம் உலகப் போரினால் ஏற்பட்ட உயிரிழப்புகளின் மண்டையோடுகளும்,எழும்புகளும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டு , அதை துப்பாக்கி தாங்கிய காவலர்கள் பாதுகாப்பதும் ஆயிரம் சங்கதி சொல்லும்.கோழிப் பண்ணையில் குஞ்சுகள் உருவாகும் விதத்தையும், நகரத்தின் மனிதர்களின் வாழ்க்கை நிலையயும் ஒரு சேர காட்டும் காட்சி மிகச் சிறப்பானது.

படத்தின் எந்த ஒரு காட்சியும் நம்மை சந்தோசம் கொள்ளவோ, மகிழ்ச்சிப் படுத்தவோ செய்யாது.நிஜத்தை மட்டுமே உள்ளபடி காட்டும். நாம் பார்த்த,பார்க்காத மனிதர்களையும் ,சூழல்களையும் காட்சிப் படுத்தியிருப்பது இயக்குனரின் திறமையின் வெளிப்பாடு.

96 நிமிடங்கள் ஓடும் இந்தப் படத்தின் இயக்குனர், ron fricke படத்தின் ஒளிப்பதிவாளரும் இவரே! படக் குழுவினரின் உழைப்பு எவ்வளவு கடினம் என்பதை பார்க்கும் போதே உணர முடிகிறது. படம் பாருங்கள் பார்த்ததும் உங்களுக்கும் ஒரு பதிவு எழுத தோணும்.

திரைப் படங்களுக்கு மட்டுமல்ல, என் எழுத்துக்கும் விமர்சனங்கள் தேவை.ஆகவே, தங்கள் விமர்சனங்களை இங்கே தந்து என்னை அடையாளம் காட்டுங்கள். நன்றி!!!

எதிர்காலத்தில் உணவுக்கு பஞ்சம் வருமா?

2011-01-24T16:01:00.007+05:30

பத்துவருடங்களுக்கு முன்பு வரை நான் வாழ்ந்த ஊருக்கு தற்போது செல்ல நேர்ந்தது. ஊர் நிறைய மாறியிருந்தது .இது நான் எதிர்பார்த்ததுதான் இருந்தாலும் ,நான்புழங்கிய இடங்களுக்கு சென்றேன். மிகப் பெரும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது நான் நினைத்ததைவிட அபார வளர்ச்சி கண்டிருந்தது. ஊருக்கு வெளியே கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை பச்சை போர்வை போர்த்தியது போலிருந்த வயல் வெளிகள்,எனக்கு நீச்சல் கற்று தந்த கிணறுகள் எதுவும் அங்கில்லை.நானும் தேடாத இடமில்லை ( வடிவேலு போல் கிணறு காணவில்லை என்று காவல்துறையில் புகார் ஒன்றுதான் கொடுக்கவில்லை ) அவை இருந்த இடத்தில் எல்லாம் வீடுகள்! வீடுகள்! வீடுகள்!. இருக்கிற கடவுள்கள் அத்தனை பேர் பெயரிலும் நகர்கள். வயல் என்ன மருந்துக்கு ஒரு செடி கூட அங்கு இல்லை.ஊரின் அபார வளர்ச்சி கண்டு ஆனந்தமா? அழுகையா? தெரியவில்லை கண்ணில் நீர் முட்டிக்கொண்டு வந்தது .

எத்தனையோ ஏக்கர் பரப்பளவுகொண்ட இந்த வயல்கள் (விஜயகாந்த் போல் புள்ளி விபரம் தெரியவில்லையே சே.. ) எத்தனை ஆயிரம் பேருக்கு உணவளித்துக்கொண்டிருந்திருக்கும் .காலம் காலமாக மனிதர்களின் உணவுத்தேவையை பூர்த்தி செய்துகொண்டிருந்த நிலங்கள் மனிதனின் பண ஆசையால் புல் கூட முளைக்க முடியாத நிலமாகிவிட்டது .இந்த ஊரில் மட்டும் இல்லாமல் எல்லா ஊரிலும் இந்த மாதிரி விளை நிலங்கள் வீட்டு மனைகளாகிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது என்ற உண்மையே கிலியூட்டியது. இப்படியே போய்க்கொண்டிருந்தால் நம் சந்ததிக்கு சாப்பாட்டுக்கு வழி? அங்கு வீடு கட்டியவர்களின் முகத்தில் நாமும் வீடு கட்டிவிட்டோம் என்ற பெருமிதமும்,பிள்ளைகளுக்கு சொத்து சேர்த்துவிட்டோம் என்கிற நிம்மதியும் இருந்திருக்கும் போல ஆனால்,எனக்கென்னவோ வரும் சந்ததிக்கு உணவுக்கான பஞ்சத்துக்கு வித்திடுவதை போல தோன்றியது.ஆதங்கத்துடன் நண்பர்களிடத்தில் விவாதித்தேன் நிறைய விஷயங்கள் அலசப்பட்டது .அவை எல்லோருக்கும் தெரிந்ததுதான் என்றாலும், ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது இதை தடுப்பதற்கு என்ன வழி? ஏன் இந்த விவசாயிகள் எல்லாம் நிலத்தை விற்கிறார்கள் ? இயற்கை என்று காரணம் சொல்ல முடியாது வற்றாத குளம் அருகிலிருக்கிறது.(எல்லா இடத்திலும் அப்படியில்லை அது வேறு விஷயம்)

விவசாயி தான் உற்பத்தி செய்த பொருளுக்கு அவன் விலை வைக்க முடிவதில்லை யாரோ விலை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டிஉள்ளது. அதனால் போட்ட முதலும் போய், உழைப்பும் போய் கடனாளியாகிறான்.இதில் ஆட்கள் பற்றாக்குறை வேறு, வயல் வேலை செய்ய யாரும் இப்போது தயாராக இல்லை.அது நல்ல தொழில் என்று யாரும் அங்கீகரிப்பதில்லை .

"விவசாயம் நாட்டின் முதுகெலும்பு " "விவசாயி சேற்றில் கால் வைக்கவில்லை என்றால் நாம் சோற்றில் கை வைக்க முடியாது " என்று வசனம் வேண்டுமானால் எல்லோரும் பேசிக்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு விவசாயியை யாரும் இங்கு மதிப்பதற்கு தயாராக இல்லை.

எல்லோரும் தன பிள்ளைகளை டாக்டர்,எஞ்சினியர் ,வக்கீல்,தொழிலதிபர்,என்றுதான் உருவாக்க நினைக்கிறார்கள் ஏன் ஒரு கம்பெனியில் அடிமட்ட வேலைக்கு அனுப்பக்கூட தயாராயிருக்கிறார்கள் ஆனால், ஒரு விவசாயம் பார்ப்பவனாக நினைத்துக்கூட பார்ப்பதில்லை. ஏன் ஒரு விவசாயிக்கே கூட அந்த எண்ணமில்லை.காரணம், தனக்கு நேரும் அவமரியாதை தன் பிள்ளைகளுக்கு நேர வேண்டாம் கௌரவத்தோடு வாழட்டும் என்ற நினைப்பில் .ஆக,விவசாயம் பார்ப்பவன் கேவலமானவன் என்ற நிலை.
இது எப்படி உருவாகிறது? பொதுமக்களாகிய நாம் விவசாயிகளுக்கு கொடுக்கும் மரியாதை அப்படிப்பட்டது. வங்கிகளில்,அரசாங்க அலுவலகங்களில் ,பொது இடங்களில் அவர்களை நடத்தும் விதம் எல்லாம் நாம் அறிந்ததே!

மேலை நாட்டு விவசாயிகளை பார்த்தீர்கள் என்றால்,எல்லாவித வசதிகளோடும் இருப்பார்கள் அவர்கள் நாட்டில் மிக மரியாதையாக நடத்தப்படுவார்கள் விளைகின்ற பொருளுக்கு விலை நிர்ணயம் செய்பவர்களாக இருப்பார்கள்,முக்கியமாக படித்தவர்களாயிருப்பார்கள்.

இன்று வெங்காயம்,தக்காளி ,அரிசி என்று விவசாயப் பொருட்களின் விலை விண்ணைத் தொடும் அளவு இருக்கிறது .அப்படிப் பார்த்தால் விவசாயியின் வசதி வாய்ப்பு பெருகி இருக்க வேண்டும்.ஆனால்,அவன் நிலை தற்கொலை செய்யும் அளவிற்கு இருக்கிறது.அவன் அறியாமையை இடைத்தரகர்கள் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள்.அதைத் தடுக்க படித்தவர்கள் விவசாயத்திற்கு வரவேண்டும். நமது அரசாங்கம் விவசாயிகளுக்கு செய்யும் கொடுமை அளவிட முடியாதது.நம் நாட்டில் விவசாயத்துறையில் தன்னிறைவு காணாமல் இறக்குமதி செய்வதிலேயே குறியாக இருக்கிறது!

சமீபத்தில் நான் நேரில் கண்டது; இங்கு வேலூருக்கு அருகில் ஒரு இடத்தில் விளை நிலம் வீட்டு மனையாக்கப்பட்டு ரியல் எஸ்டேட் தொழில் சரிவால் விற்பனை ஆகாமல் இருந்தது. சில நாட்கள் கழித்து அந்த வழியாக செல்ல நேரிட்டது அப்போது அந்த நிலத்தை பார்த்தால், கரும்பு பயிரிடப்பட்டிருந்தது. இது போல் நாம் புறக்கணிக்கும்போது நிலை மாறும் என்ற உண்மை வெளியானது.விவசாயம் மட்டும் என்றில்லை எல்லா தொழில்களிலுமே ஏற்ற இறக்கங்கள் உண்டு அதற்காக எல்லோரும் தொழிலை விட்டு ஓடுவதில்லை மாறாக அதை லாபகரமாக மாற்றுவதற்கு முயற்சிப்பார்கள். ஆனால் விவசாயத்தொழில் மட்டுமே அழிந்துகொண்டே வருகிறது. நாம் நம் சந்ததிகளுக்கு பசியும், பட்டினியுமா விட்டுச் செல்லப்போகிறோம்? யோசியுங்கள்.

விளை நிலங்கள் வீட்டு மனையாகும்போது உடனே வாங்கி குவிக்காமல் புறக்கணித்தாலே நம் சந்ததிகளின் உணவுப்பற்றாக்குறையை நீக்கிவிடலாம்.உழவன் நமக்கு உணவளிக்கும் அன்னையைப்போன்றவன் என்ற எண்ணம் நமெக்கெல்லாம் உதித்து அவனை மதித்தாலே நாம் விவசாயத்துக்கு செய்யும் பெரிய மரியாதை.உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம் .

பிடித்திருந்தால் ஓட்டும், பின்னூட்டமும் இட்டு என்னை ஊக்கப்படுத்துங்கள்.நன்றி!!!

man on fire-2004 விமர்சனம்

2010-10-18T16:09:00.008+05:30

பணத்துக்காக ஆட்கள் கடத்தும் கும்பல் உலகெங்கும் பரவிக்கிடக்கிறது.இது எப்பொழுது ஆரம்பித்தது,எங்கு ஆரம்பித்தது என்பதுதெரியவில்லை.ஆனால்,இன்று வரை கனஜோராக நடந்துகொண்டிருக்கிறது.ஒவ்வொரு மணிக்கும் ஏன்,ஒவ்வொரு நிமிடத்திற்கும் கூட உலகில் எங்காவது ஆட்கள் கடத்தப்பட்டுக்கொண்டுதானிருக்கிரார்கள். எல்லாமும் வெளியில் தெரிவதில்லை.அதேபோல் பணம் கொடுத்தாலும்,கடத்தப்பட்டவர்கள் திரும்பி வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை. அப்படி கடத்தல் கும்பலுடன் கதாநாயகன் மோதும் adventure action படம்தான் man on fire-.இந்த படத்தை அநேகம் பேர் பார்த்திருந்தாலும் நான் நேத்துதான் பார்த்தேன்.அதை உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.

man on fire- திரைப்படத்தின் கதைச்சுருக்கம்.

mexico city யின் பணக்கார வியாபாரி samuel ramos[marc anthony] அவர் மனைவி lisa martin ramos[radha mitchel].இவர்களின் செல்ல மகள் lupitha martin ramos[dacotta fanning] செல்லமாக 'pita'. சாமுவேலின் ஒன்பது வயது மகளுக்கு பாதுகாப்பாக ஒரு பாதுகாவலர் வைத்துக்கொள்ளும்படி,அவரின் வக்கீல் அறிவுறுத்துகிறார்.ஏனென்றால்" மெக்ஸிகோ சிட்டி யில் " அதிகரித்துவரும் கடத்தல் கும்பலிடம் இருந்து குழந்தையை காப்பாற்ற. செக்யூரிட்டி தலைமை அதிகாரியாக இருக்கும்Paul Rayburn[christober walken] இடம் உதவி கோரும்போது அவர் முன்பு தன்னுடன் c.i.a வில் வேலை செய்த நண்பன் John Creasy[Denzel Washington] என்பவரை சிபாரிசு செய்கிறார்.கிரேசி நிழலுக தீவிரவாத கும்பலை ஒழிப்பதில் திறமை உள்ளவர்.தற்போது மன வெறுப்பினால் வேலையிலிருந்து விடுபட்டு, வேலையில்லாமல் இருப்பவர்.பழைய நினைவுகளை மறப்பதற்காக எப்போதும் மதுவை நாடுபவர்.
கிரேசிக்கு பாதுகாவலாராக இருப்பதில் விருப்பமில்லை ஆனால்,வேறு வழியில்லாமல் ஒத்துக்கொள்கிறார்.சாமுவேலின் குடும்பத்தினர் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்படுகின்றனர் . பின்பு தனி அறைக்கு செல்கிறார் அவரால் பழைய நினைவுகளை மறக்க முடியாமல் மது அருந்திவிட்டு துப்பாக்கியால் தற்கொலைக்கு முயல்கிறார்.ஆனால் துப்பாக்கி வெடிக்காமல் அவருக்கு வாழ்க்கை கொடுக்கிறது. பின்பு 'பிதா' வுடன் பாதுகாவலராக தொடர்கிறார் குழந்தையின் கள்ளமில்லா பேச்சு அவர் மனதுக்கு மருந்திடுகிறது. 'பிதா'வுக்கு நீச்சல் பயிர்ச்சியாளராகி பள்ளி நீச்சல் போட்டியில் வெல்ல வைக்கிறார். பின்பு 'பிதா'வும் கிரேசியும் மிகவும் நெருக்கமாகி விடுகிறார்கள்.ஒரு நாள் பியானோ வகுப்புக்கு சென்று விட்டு வெளியில் வரும்போது பிதா வை இருவர் கடத்த வருகிறார்கள் பிதா வை காப்பாற்ற கிரேசி அவர்களுடன் துப்பாக்கியுடன் போராடுகிறார்.எனினும்,அவரை சுட்டுவிட்டு பிதா வை கடத்தி விடுகிறார்கள்.பத்திரிகை நிருபரான பெண் ஒருவர் உதவியுடன் குண்டு காயங்களுடன் பிதாவை கண்டுபிடிக்க கிளம்புகிறார்.அங்கு அவருக்கு நிறைய அதிர்ச்சி காத்துக்கொண்டிருப்பதை அறியாமல். திருப்பங்கள் நிறைந்த திரைக்கதை என்பதால் இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.

இத்திரைப்படம் A. J. Quinnell எழுதிய man on fire என்ற நாவலை அடிப்படையாக கொண்டு எடுக்கப்பட்டது .சாதாரண கதைதான் என்றாலும் திரைக்கதையால் நம்மை கட்டிப்போட்டு விடுகின்றனர். இந்த மாதிரி பாத்திரத்துக்கு denzel washingdon மிகவும் பொருந்தி விடுகிறார். இந்தப்படத்தின் இயக்குனர் tony scott."gladiator" படம் இயக்கிய ridley scott தம்பி .இவர் இயக்கிய talking of belhalm 123 என்ற திரைப்படம் எனக்கு பிடித்த படம்.அதிலும் வாஷிங் டன் நடித்திருப்பார். ஆக்சன் வகை படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவு மிகவும் முக்கியம் அதி திறம்பட செய்திருக்கிறார் paul cameron. ஹிந்தியில் இந்த கதையை கொண்டு அமிதாப் பச்சனை வைத்து 'ஏக் அஜ்னபி' என்ற படத்தை ரீமேக் செய்தார்கள். அஞ்சாதே படத்தில் கூட இந்த படத்தின் காட்சிகள் வரும் .

படத்தை பற்றிய மேலும் சில தகவல்.

Directed by	Tony Scott
Produced by	Lucas Foster Arnon Milchan Tony Scott
Written by	Brian Helgeland
Starring	Denzel Washington Dakota Fanning Christopher Walken Giancarlo Giannini Radha Mitchell Marc Anthony Rachel Ticotin and Mickey Rourke
Music by	Harry Gregson-Williams Lisa Gerrard
Cinematography	Paul Cameron
Editing by	Christian Wagner
Studio	Regency Enterprises New Regency Scott Free Productions
Distributed by	20th Century Fox
Release date(s)	April 23, 2004 (2004-04-23)
Running time	146 minutes
Country	United States
Language	English
Budget	$70 million
Gross revenue	$130,293,714

man on fire trailer

பிடித்திருந்தால் ஓட்டும்,பின்னூட்டமும் தந்து என்னை உற்ச்சாகப்படுத்துங்கள்.நன்றி!!

நித்தமும் ஆனந்தம்

2010-03-12T15:32:00.006+05:30

நித்யானந்தா -ரஞ்சிதா. இன்றைய நாட்களில் பதிவர்களால் அதிகம் விவாதிக்கப் படுபவர்கள். சாமியாராய் இருந்து கொண்டு சல்லாபம் செய்யலாமா ? என்பதுதான் .

இது ஒன்றும் இப்போது புதிதாக நடந்தது இல்லை. இதுபோல் தமிழகம் நிறைய கண்டிருக்கிறது. ஆனாலும்,நம் கூச்சல்கள் அடங்கவில்லை. ஒரு பிரச்சினை நடந்தவுடன் அரசாங்கம் அது திரும்ப நடக்காமல் இருக்க நடவடிக்கை எடுக்க முயற்சி மேற்கொள்வதும், பிறகு அதை மறந்து விடுவதும் பின்பு அதே பிரச்சினை திரும்ப வந்தவுடன் அதே நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதும் வாடிக்கைதான். காவிரி பிரச்சினை முதற்கொண்டு .அந்த மனநிலைமைதான் மக்களிடமும்.

மரணத்தின் மீதான பயம் மனிதர்களை ஆட்டுவிக்கிறது. சக மனிதனிடம் புரிதல் இல்லாததினால் அதிக பிரச்சினைகள். எத்தைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்று அலையும் போது சாமியார்களிடம் மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். அப்போது "குருவி உட்கார பனம் பழம் விழும்" உடனே சாமியார் கடவுளாகிறார். நம் பிரச்சினை தானாக தீர்ந்தாலும் கூட சாமியார்தான் என்று நினைத்து நாம் அவரை பிரபலமாக்குவோம்.

உண்மையிலேயே சாமியார்கள் மக்களை நல்வழிப் படுத்தும் முயற்ச்சியில் இருந்தால் கூட நாம் அவரை புகழ் போதைக்கு அடிமையாக்கி விடுகிறோம்.பண போதைக்கு அடிமையாக்கி விடுகிறோம்.புகழுக்கு மயங்காத மனிதர்களே இல்லை எனலாம்.

பொதுவாக பெண்களோடு அதிகம் தொடர்புடைய துறைகள்தான் பாலியல் குற்றங்களுக்கு ஆளாகின்றன.இது ஏன் என்று புரியவில்லை?குறிப்பாக கல்வி,சினிமா,மருத்துவம்,ஆன்மிகம் இன்னும் பல. கொலை, கொள்ளை, மோசடி என்று அன்றாடம் குற்றங்கள் நடந்து கொண்டுத்தான் இருக்கிறது. நம் மக்கள் அதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டு விடுகிறார்கள்.ஆனால், சாமி,மதம்,ஜாதி,இன விசயங்களில் தவுறு நடந்தால் கொதித்துப் போகிறார்கள்.மனிதத்திற்கு மட்டும் இங்கு என்றுமே மரியாதையில்லை.

நித்யானந்தாவிடம், கோடிக்கணக்கில் சொத்து உள்ளது என்கிறார்கள். அவரிடம் மட்டுமல்ல நிறைய சாமியார்கள் பணத்தை உபயோகமில்லாமல் வைத்திருக்கிறார்கள் இங்கு,வேலூரில் ஒரு சாமியார் தங்கத்திலே கோவில் கட்டி வைத்திருக்கிறார்.அதனால் நாட்டுக்கு எந்தப்பலனுமில்லை.திருப்பதியில் கணக்கிட முடியாத அளவிற்கு பணம் ,நகை சொத்துக்கள் உள்ளன.அவைகளால் பொது மக்களுக்கு எள்ளளவும் பயனில்லை.மக்கள் இன்னும் கொட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பக்கத்தில் ஒரு மனிதன் பசியோடு துடிக்கும்போது மீந்த உணவை சாக்கடையில் வீசி எறிவதுபோல.

கும்பகோணத்தில் தீயில் குழந்தைகள் வெந்த போது கடவுள் மீது எனக்கு வெறுப்பு ஏற்ப்பட்டது. என்ன பாவம் செய்தார்கள். தீயிலா போக வேண்டும் அவர்கள் உயிர். ஒரு துளி நெருப்பு பட்டால் நம் உடல் தாங்குவதில்லை. சதை பொசுங்கும் போது அந்த பிஞ்சுகள் எப்படி கதறியிருப்பார்கள். என்ன கொடுமையிது? இந்த வயதில் அவர்களுக்கு ஏன் இந்த தண்டனை? சாகத்தான் பிறந்தார்களேன்றால்,அவர்களை படைக்காமல் விட்டிருக்கலாமே?

மனிதர்களை நேசியுங்கள்! இயற்கையை நேசியுங்கள் !விட்டுக்கொடுத்து வாழப்பழகுங்கள்! விட்டுக் கொடுப்பவர்கள் என்றுமே கெட்டுப் போவதில்லை!மனிதர்களை தேடி உதவுங்கள் அப்பொழுதான் நமக்குதேவைப்படும்போது உதவி கேட்காமலே வரும். தேவையில்லாத கூச்சல் போடுவதை விட்டுவிட்டு அமைதியாய் இருங்கள்.அமைதி மனிதனை சிந்திக்க தூண்டும்.

இந்த விசயத்தில் ஏ.ஆர்.ரகுமான் ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. அன்பும், அமைதியும் அவரை உலகத்தின் மத்திக்கு இட்டுச் சென்றது. அந்த புகழ் கூட பாதிக்காமல் அமைதி அவரை காத்து நிற்கிறது.

கடவுள் எப்பொழுதுமே உங்களிடம் காசு எதிர் பார்ப்பதில்லை. அதை கோவிலில் கொட்டாமல் தேவைப் படும் மனிதனுக்கு உதவி செய்யுங்கள். அவனுக்கு அந்த இடத்தில் நீங்கள்தான் கடவுள்.

ஓடி ஓடி உழைக்கணும் ,ஊருக்கெல்லாம் கொடுக்கணும், அன்பை நாளும் விதைக்கணும். அற்புதமான வரிகள்.அனுபவித்து பாருங்கள் .

இப்படித்தான் எதையோ சொல்ல நினைத்து எங்கோ முடிகிறது என் எண்ணங்கள்.

இதுவரை பொறுமையாக படித்த என் நண்பர்களுக்கு நன்றி! பின்னூட்டமும்,ஓட்டும் தந்து எனக்கு உறுதுணையாய் இருங்கள்.

குழந்தைகளை கவனிப்போம்!

2010-02-22T12:23:00.005+05:30

இந்தப்பூமியில் நாம் பிறந்ததன் நோக்கம், இங்கு நமக்குள்ள வேலை என்னவென்று சிந்தித்தால்?

ஒரு நல்ல சந்ததியை உருவாக்குவதுதான். அதன் பொருட்டே உணவுதேடல்,பணத்தேடல் இன்னும்பிற. மற்ற உயிரினங்களின் வேலையும் அதுதான் என்றாலும், நாம் அதிலிருந்து வேறுபட்டு நிற்கிறோம்.

நம் குழந்தைகளுக்கு பணம், சொத்து மட்டும் சேர்த்து வைத்தால் போதும் என்று நினைப்பது, சுதந்திரமாய் திரியும் பறவைகளை கூண்டிலடைத்து வளர்த்து பெருமைப்படுவது போல். அவைகளை நாம் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அவசியமில்லை கூண்டை திறந்தாலே போதும் தனக்கான உணவை அது தேடிக்கொள்ளும். அதுபோல் நாமும் பிள்ளைகளுக்கு இறக்கைகள் வளரவிடாமல் தங்க கூண்டுகள் செய்துகொண்டிருக்கிறோம்.

குழலினிது யாழினிது என்பர்தம் மக்கள்
மழலைச் சொல் கேளாதவர்.
என்கிறார் திருவள்ளுவர். ஆனால், நாம் கேட்கிறோமா என்றால் கேள்விக்குறிதான் .

பிள்ளைகளின் கேள்விகளை செவிமடுத்துக் கேட்டு,அதற்க்கு பதலளித்தால் அவர்களுக்கு வாழ்க்கை புரிந்துவிடும்.நாம் கவனிக்காது போனால் அந்த கேள்வி வேறிடத்தில் கேட்கப்பட்டு பதில் திரித்து கூறப்பட்டால், அவர்கள் தவறு அங்கிருந்து ஆரம்பமாகும்.ஒரு நல்ல சந்ததியை உருவாக்க நாம் பல நிலைகளை அவர்களோடு கடக்க வேண்டும்.தந்தையாக,ஆசிரியராக,நல்ல தோழனாக இப்படி பல நிலை.

என் சிறு வயதில் பள்ளியில் தர அட்டையை(ரேங்க் கார்டு) கொடுத்து பெற்றோரின் கையொப்பம் வாங்கி வரச் சொல்வார்கள். மதிப்பெண் குறைந்த என் சக நண்பர்கள் வீட்டுக்கு செல்ல பயப்படுவார்கள் "என் அப்பா அடி கொன்றுவிடுவார்,என் அம்மா சூடு வைப்பார்"என்று கூறி வீட்டை விட்டு ஓடிவிடுவேன் என்று கூட சொல்வார்கள் .ஆனால்,பாடங்களை விட சில கலைகளில்,விளையாட்டுகளில் அவர்கள் வல்லவர்கள்.அதை ஊக்கப்படுத்தியிருந்தால் அவர்களின் வாழ்க்கை பிரகாசமயிருந்திருக்கும்.

பள்ளிகளின் தரவரிசை அட்டையை மட்டுமே வைத்து மதிப்பிடக்கூடாது. ஒன்று அவர்களின் குறைகளை போக்க முயற்ச்சிக்க வேண்டும்.அல்லது,விருப்பமான துறைகளில் ஊக்கப்படுத்தவேண்டும். நம்முடைய கனவுகளை கண்டிப்பாக திணிக்க நினைத்தால், நம்மை விட்டு விலகிப்போய்விடுவார்கள்.

வாடிக்கையாளர்களையும்,மேலதிகாரிகளையும் திருப்திப்படுத்த சிரமங்களை மேற்கொள்ளும் நாம், பிள்ளைகளுக்காகவும் விட்டுக்கொடுத்துப் பழக வேண்டும்.
திரைப்படங்களுக்கும்,தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளுக்கும் நேரம் ஒதுக்கும் நாம் பிள்ளைகளை கவனிக்க மறந்து விடுகிறோம்.

இந்த காலத்தில் குழந்தைகளுக்கு சுமை அதிகம்.பதினைந்து மணி நேரத்திற்கும் அதிகமாக உழைக்கிறார்கள்.அவர்களைப் பார்ப்பதற்கே பாவமாக இருக்கிறது.நாம் அனுபவித்த விளையாட்டுக்கள்,சுதந்திரம், உறவுகள் இன்று அவர்களுக்கு இல்லை ஆரோக்கியம் உட்பட .குழந்தைகளை குழந்தைகளாக வளரவிடவேண்டும் பொதி சுமக்கும் கழுதைகளாக அல்ல.

மனித வாழ்வு அற்புதமானது அதை அனுபவிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் .வீண் சண்டைகளை மனைவிடமோ,பிள்ளைகளிடமோ, மற்றவரிடமோ போட்டுக்கொண்டிருப்பதை விட வாழ்க்கையை நேசிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.குழந்தைகளை நேசிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.பிள்ளைகள் நம் பிரதிகள் அதை அழகாக செதுக்கவேண்டும. சிதைத்து விடக்கூடாது .ஆயிரம் குறைகள் இருந்தாலும் அவைகளை நம்மால் சரி செய்து மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும் என்ற நம்பிக்கை நமக்கிருந்தால் நம் குழந்தைகளுக்கும் அது தொற்றி அவர்களால் எந்த சூழலையும் சமாளித்து வெற்றி பெற முடியும்.

தியாகங்கள்தான் வாழ்க்கை, தியாகத்தால் பிறந்தது நம் தேசம்.நம் தியாகம் நம் பிள்ளைகளை நெறிப்படுத்தும்.தங்க கூண்டுகளை ஏற்ப்படுத்தாமல் சிறகுகள் வளர்வதை வரவேற்ப்போம்.

என் எழுத்து தேர்ந்த எழுத்தாளரைப் போல் இல்லாமலிருக்கலாம்.இதைப் பொறுமையாக படித்த நண்பர்களுக்கு என் நன்றி! என் சிறகுகள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது நானும் ஒருநாள் வானில் உயர பறப்பேன் என்ற நம்பிக்கையுடன்...
பின்னூட்டமும் ,ஓட்டும் தந்து என் சிறகுகளுக்கு வளர்ச்சி ஏற்படுத்துங்கள் .

மிருகங்களை காப்போம்!

2010-02-13T14:25:00.006+05:30

மிருகங்களுக்கும் மற்ற உயிர் இனம்களுக்கும் இழைக்கப்பட்டு வரும் ஹிம்சையை காணும்போது நம் கண்களில் ரத்தம்தான் பெருக்கெடுத்து ஓடும் .

இந்த உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மிருகங்கள் நிறைய துன்பத்தைக்கண்டு மிகவும் கோரமான முறையில் கொலை செய்யப்பட்டு வருவதை தடுக்க ஒரு சிறிய முயற்சியும் செய்ய முன் வராத மனித இனத்தை அரக்க இனம் என்று கூறுவதில் சிறிது கூட தவறு இருக்க முடியாது.

மனிதன் ஆடு,மாடுகளை வெட்டி அவைகளை உணவாக சாப்பிடுகிறான்.பூனை,எலியை சாப்பிடுகிறது.கழுகு கோழிக்குஞ்சை சாப்பிடுகிறது.சிங்கம்,புலி,போன்ற மிருகங்கள் மற்ற மிருகங்களை வேட்டையாடி சாப்பிடுகிறது.

கடவுள் உயிரினங்களை மற்ற உயிர்களுக்கு உணவாக படைத்துவிட்டார். இந்த சூழ்நிழையில் மனிதன் மிருகங்களை கொன்று சாப்பிடக்கூடாது என்ற கூற்று அர்த்தமற்றது.

ஆனால், மனிதன் மிருகங்களை கொள்ளும் வரையில் அவைகளை அன்புடன் கவனித்து வர வேண்டும். அவைகளை கொல்லும்போது மிகவும் குறைவான ஹிம்சை ஏற்ப்ப்படும்படி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆடுகளையும்,மாடுகளையும் சிறிது கூட இடைவெளி இல்லாதபடி லாரிகளில் அடைத்து பள்ளங்களும்,குழிகளும் நிறைந்த சாலைகளில் பல நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் தூரத்தில் இருக்கும் நகரங்களுக்கு வேகமாக ஓட்டி செல்கிறார்கள். இவைகள் சிறிது கூட அசைய முடியாதபடி நின்றுகொண்டே பயணம் செய்கின்றன. இவைகளுக்கு தண்ணீர் கூட கொடுப்பதில்லை!

இந்த மிருகங்கள் நகருவதற்கு சிறிது கூட இடைவெளி இல்லாததினால் இவைகளுடைய கழுத்துக்கள் முறுக்கிக்கொண்டு விடுகின்றன.இவைகள் போய்ச்சேரவேண்டிய இடம் வந்ததும் அசையக்கூட முடிவதில்லை. கொலைககொண்டு அடித்து லாரியிலிருந்து கீழே தள்ளுகிறார்கள்.கீழே தள்ளும்போது சில ஆடுகளின் கால்கள் உடைந்து விடுகின்றன.நகர முடியாத இந்த ஆடுகளை ஒரு காலை மட்டும் பிடித்து இழுத்து செல்லும்போது,அந்த ஆடுகள் வேதனை தாங்காமல் அலறுவதை யாரும் கண்டுகொள்ளுவதில்லை.மேலும் பிரயனத்தின்போது வேதனையால் சில ஆடுகள் துடிதுடித்து இறந்தே போய்விடுகின்றன. அதயும் கூட வெட்டி விற்றுவிடுகிறார்கள்.

உணவாக பயன்படும் மிருகங்களை இப்படி கொடுமைப்படுத்தி கொல்லுவதுதான் மனிதப்பண்பா? மனிதன் பணத்திற்காக கொடிய பாவங்களை செய்ய சிறிதுகூட தயங்குவதில்லை.ஆடுகளுக்கு தண்ணீர் கொடுக்க வேண்டுமென்றால் அதற்க்கு நேரம் பிடிக்கும்.பணச்செலவு ஆகும்.ஆடுகளை சௌகரியமாக எடுத்துசெல்ல வேண்டுமென்றால்,இன்னும் பல லாரிகளுக்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் அப்போது நிறைய பணம் செலவாகும் . எப்படியும் சாகப்போகிற மிருகங்கள்தானே?"எனக்கு வேண்டியது பணம் .இந்த மிருகங்கள் படும் வேதனையை பற்றி எனக்கு கவலையில்லை "என்ற வியாபர நோக்கோடு பணக்கலாச்சாரத்தை மனிதன் பின்பற்ற தொடங்கிவிட்டான்.

ஒரு மிருகத்தின் எதிரில் இன்னொரு மிருகத்தைக் கொல்லக்கூடாது என்று சட்டமே சொல்கிறது.நமது நாட்டில் நூற்றுக்கணக்கான ஆடுகளை வரிசையாக நிறுத்தி ஒவ்வொரு ஆட்டின் தலையாக வெட்டி வருகிறார்கள்.நமக்கு இப்படிபாட்ட நிலை ஏற்ப்பட்டால் நம்முடைய மனங்கள் எப்படி துடிதுடிக்கும்? ஈழத்தில் ஏற்ப்பட்டபோது ரத்தம் கொதிக்கவில்லையா?

உணவுக்கு மட்டும் மனிதன் மிருகங்களை கொல்வதில்லை. உடைகளை தயாரிப்பதற்கும்,அழகு சாதனங்கள் தயாரிப்பதற்கும்,வாசனைப்பொருட்கள் தயாரிப்பதற்கும் ,சித்ரவதை செய்யப்படுகிறது.

பெரும்பாலான மிருகங்களின் தோல்கள் அவை உயிருடன் இருக்கும்போதே உரைக்கப்படுகின்றது .

முதலைகள் நீளவாட்டில் கீறி,வேதனையால் துடிதுடித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அவைகளின் தோல்கள் உரிக்கப்படுகின்றன .

ஆப்கானில் காரகுல் ஆடுகளுக்கு பிறக்கும் குட்டிகளின் தோல் மிருதுவாகவும்,பளபளப்பாகவும் இருக்கும்.இந்த ஆட்டுக்குட்டியின் தோலுக்கு நல்ல கிராக்கி இருக்கிறது.நிறைய விலை கொடுத்து இந்த தோலை வாங்கிக்கொள்ள நிறைய பேர் தயாராயிருக்கிறார்கள்.இந்த ஆட்டுக்குட்டி பிறந்த பிறகு இதனுடைய தோலின் மிருதுத்தன்மையும் ,பளபளப்பும் குறைந்துவிடுகின்றன .தாய்மை பெற்ற ஆட்டை குறைப்பிரசவம் ஆகும் வரையில் இரும்புத்தடியால் அடித்து,குட்டி கீழே விழுந்தவுடனேயே தோல் உரிக்கப்பட்டுவிடுகிறது.

தெற்கு அமெரிக்காவில் சில மிருகங்களின் தோலை உரிக்க மிகவும் குரூரமான வழி கையாளப்படுகிறது.

பழுக்க காய்ச்சிய இரும்புக்கம்பியை மலம் கழிக்கும் துவாரத்தின் வழியாக உடலுக்குள் நுழைத்து விடுகிறார்கள்.அந்த மிருகம் வேதனையால் துடிதுடித்து கதறி புரண்டு முடிவில் இறந்து விடுகிறது .அது சாகும்போது தோல் கழண்டு தானாகவே விழுந்துவிடுகிறது .

பாம்புகள்,முதலைகள்,ஓணான்கள்,மேலும் ஊர்ந்து செல்லும் பலவகை உயிரினங்களின் தோல்கள் கைப்பைகள் ,பர்ச்கள்,பெல்ட்டுகள்,போன்றவைகளை தயாரிப்பதற்குபயன்படுத்தி வருகிறார்கள் .

பாம்பின் தோலை உரிப்பதற்கு பாம்பின் தலையை ஒரு செடியின் மீது வைத்து அதன் தலையில் ஆணி அடித்து இறக்கி அந்த பாம்பை செடியோடு இணைத்து விடுகிறார்கள் .காலைக்கொண்டு பாம்பின் வாழை தரையில் அழுத்தி பிடித்து ,கூறிய கத்தியினால் பின் தலையிலிருந்து வாளின் நுனி வரை நீளமாக கீறி தோலை உருவி எடுக்கிறார்கள் .தோல் உரிக்கப்பட்ட இந்த பாம்பு இரண்டு ,மூன்று நாட்கள் வரை துடித்டித்து இறக்கின்றன.

எதியோப்பிய பூனைகள் ஒரு சிறிய கூண்டில் வாழ்நாள் முழுவதும் அடைத்து வைக்கப்படுகின்றன.இதனுடைய வாசனை சுரப்பியிலிருந்து எடுக்கப்படும் பொருளுக்கு நல்ல விலை கிடைக்கிறது .

ஒவ்வரு பத்து நாட்களுக்கு ,பூனையின் வேதனையை பொருட்படுத்தாது சுரண்டி எடுத்து விற்கிறார்கள்.

மிருக வதை தடுப்பதற்கு அரசாங்கம் ஒரு நிர்வாகத்தையே உருவாக்கி இருக்கிறது .நமது நாட்டில் வேலையே செய்யாமல் சம்பளம் வாங்குபவர்களில்,இந்த நிர்வாகமும் ஒன்று .ஆனால்,அரசாங்கம் ,நீதிபதிகள்,போலீஸ்காரர்கள்,பொதுமக்கள், அனைவரும் இந்த நிறுவனத்திற்கு பக்க பலமாக நின்றால்தான் மிருகங்களுக்கு இழைத்து வரும் அநியாயத்தை தடுத்து நிறுத்த முடியும் .

இந்த பொருட்களை நாம் தேடி வாங்காது புறக்கணித்தாலே மிருகங்களுக்கு செய்யும் நன்மை .செய்வோமா?

இதுவரை பொறுமையாக படித்த நண்பர்களுக்கு நன்றி ,பின்னூட்டமும் ,ஒட்டுமே என்னை ஊக்கப்படுத்தும்...

மனதை உருக்கும் பாடல்

2010-01-25T18:21:00.006+05:30

என் முதல் பதிப்பிற்கு நண்பர்களின் அத்துணை ஆதரவு நானே எதிர்பாராதது. அனைவர்க்கும் என் நன்றி கலந்த வணக்கங்கள் .

குடியரசுதின நல் வாழ்த்துக்கள்

மனிதவாழ்வில் மகிழ்ச்சி,பக்தி,துக்கம்,கவலை,இன்னும் பிற உணர்ச்சிமிக்க
தருணங்களுக்கு பாடல்கள் பெரிதும் உதவிபுரிகின்றன.

இதற்க்கு மொழிபேதமோ,மதபேதமோ,இனபேதமோ கிடையாது .மேலும் இவைகளை வளர்க்கவே பாடல்கள் உதவியிருக்கிறது.

நாம் அதிக பாடல்களை ரசித்தாலும் ,சில பாடல்கள் மட்டுமே மனதில் நீங்காதிடம் பெற்று விடுகிறது. [அதுவும் சூழல்களை பொறுத்து மட்டுமே!] எப்போது கேட்டாலும் சில உணர்வுகளை உந்திதள்ளும்.

அப்படி என் உணர்வுகளை தூண்டிய பாடல்களில் ஒன்று! மணிரத்னம் இயக்கத்தில் ,வைரமுத்துவின் வைரவரிகளில் ,நம் இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையமைத்த"கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் "படத்தில் அவரே உணர்ச்சிமிக்க பாடிய "வெள்ளை பூக்கள்"என்ற பாடல்.

இந்த பாடலின் மெட்டு,அதன் வரிகள்,அந்தக்குரல், என் உயிரை உருக்கும் !
அந்த பாடல் முடியும்போது என் கண்களில் கண்ணீர் மிச்சமிருக்காது.

இந்த பாடல் திரைப்படத்தில் பின்புலமாகவே ஒலிக்கும், வசனங்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருக்கும் .அதுவும்,இலங்கை தமிழால்.

இலங்கை தமிழ்தான் எத்தனை அழகு! எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் .

இந்த பாடலின் வரிகளில் "எங்கு சிறு குழந்தை தன கைகள் நீட்டிடுமோ? அங்கு தோன்றாயோ கொள்ளை நிலவே! எங்கு மனித இனம் போர் ஓய்ந்து சாய்ந்திடுமோ அங்கு கூவாதோ வெள்ளை குயிலே ..."

போர் முடிந்து விட்டது ஆனால்.......

இந்த பதிவு உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால் கருத்துரையிடுங்கள் நன்றி!!!

ஆயிரத்தில் ஒருவன் -அழிவின் பதிவு

2010-01-23T18:21:00.006+05:30

இந்த படத்தை நம் பதிவர்கள் அதிகம் அலசி ஆராய்ந்துவிட்டனர் . ஆனால் என் வேலை அதுவல்ல ,இந்த படம் அதிலுள்ள தமிழ் .

நம் தமிழ் எவ்வளவு வார்த்தைகளை இழந்து விட்டது [நாம் அழித்து சிதைத்து விட்டிருக்கிறோம் ] என்பதை உணரவைத்தது .இவையெல்லாம் நாம் ஏற்கெனெவே அறிந்தவைதான் என்றாலும் திரைப்படம் என்ற ஊடகத்தின் மூலம் அது இன்னும் உணர்வுபூர்வமாக சிந்திக்கசெய்கிறது .

தமிழ் என்ற வார்த்தைமட்டுமே இனி தமிழில் இருக்கும் என்ற நிலை வந்தாலும் ஆச்சிரியப்படுவதர்க்கில்லை.

எங்கள் வீட்டு குழந்தை தமிழில் 20 மதிப்பெண் மட்டுமே பெற்று தரவரிசையில் பின் தங்கியது .வினவியபோது "தமிழ் மட்டும் இல்லையென்றால் நான் முதலிடத்தில் இருப்பேன் "என்ற பதிலில் தமிழனாகிய எனக்கு பூமி பிளந்தது .

இந்த அவசரயுகத்தில் பொருளாதார யுத்தத்தில் இதைப்பற்றி சிந்திக்கவே நமக்கு நேரமில்லை என்பதுதான் மிகப்பெரிய கொடுமை .

உலகம் முழுவதும் தமிழினம் மட்டுமே பரவியிருக்கிறது .தமிழ் மொழி கேள்விக்குறியோடு நிற்கிறது .

வேற்று மொழி தொலைக்காட்சிகளும் ,திரைப்படங்களும் ,தமிழ் மொழி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது , நம் நடிகர்களும் ,நடிகைகளும் ,தொலைக்காட்சி வர்ணனையாளர்களும் ,வேற்று மொழி கலந்து பேசும்போது,

நான் என்னத்த சொல்ல ...

இந்தவேளையில் திரைப்படங்களுக்கும் ,தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளுக்கும் ,நடிக ,நடிகையர்க்கும்தான் தமிழ் மக்களிடம் அதீத ஈர்ப்பு உலகெங்கும் உள்ள தமிழர்களை ஒன்றிணைப்பதும் இவைகள்தான் .

இதைபுரிந்துகொண்டு தமிழ் திரைப்படங்களும் ,தொலைக்காட்சிகளும் ,பத்த்ரிக்கைகளும் ,அதை சார்ந்த கலைஞர்களும், அவர்களுக்கு பணம் சம்பாதித்து கொடுத்துகொண்டிருக்கும் தமிழை ,உண்மையான தமிழை சிதைக்காமல் இருந்தால் தமிழ் நீண்ட நெடும்காலம் வாழும் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து .

முடிந்தால் தமிழ் அறிஞர்களின் உதவியுடன் தமிழின் அழிந்த சொற்களை மீட்டெடுத்து, மக்களிடம் அவர்கள் சேர்க்கவும் முடியும் .

இந்த உணர்வுகளை ஊட்டிய செல்வராகவனுக்கு என் நன்றி !!!

மேலும், ஆயிரத்தில் ஒருவனில் ,சில குறைகள் இருந்தாலும் பார்க்கவேண்டிய திரைப்படமே !