The Reputation Blog

Mond-tot-mond scoort bij Belgen

2010-01-24T14:02:00.002+01:00

Het PR-agentschap Weber Shandwick heeft een onderzoek uitgevoerd naar het aankoop- en beslissingsproces van Belgische en Europese consumenten. Hieruit bleek dat de consumenten zich het meest laten beïnvloeden door online communicatie en dat advertenties het minst invloed uitoefenen.
De resultaten toonden aan dat Europeanen zich laten beïnvloeden door:

Online- en sociale media (26 %)
Mond-tot-mondcommunicatie via familie en vrienden (20 %)
Andere kanalen zoals:
- winkelpersoneel (13 %)
- artikels in de printmedia (12 %)
- advertenties (9 %)
- andere

In vergelijking met de andere deelnemende Europese nationaliteiten zijn de Belgische consumenten het minst beïnvloedbaar door reclame. Qua kanaalkeuze blijkt de Belg nauwelijks te verschillen van de andere Europeanen. Want online aanbevelingen zijn in België gedeeltelijk het belangrijkste invloedskanaal. Daarnaast vinden Belgen de mening van hun vrienden en familie zeer belangrijk.

De Belg houdt van traditie en grijpt daarom graag terug naar de traditionele media om zijn definitieve beslissing te kunnen nemen. Toch is hij net als alle andere Europeanen het sterkst beïnvloedbaar door online aanbevelingen.

Bron: De Morgen / Nieuwsletter BVIC (januari 2010)

Maak jezelf tot held in Google

2009-05-08T07:59:00.005+01:00

Personal branding is sterk in opkomst. Op internet is iedereen zijn eigen merk. En uw digitale persoonlijkheid is een stuk maakbaarder dan u denkt. Dingen volledig uit Google laten verwijderen (ontgooglen) is zo goed als onmogelijk, maar positieve resultaten kunnen wel fors naar boven getrokken worden. Hieronder vindt u enkele eenvoudige tips.

“Bij zoekmachines aankloppen om iets aan de resultaten te doen is behoorlijk kansloos”, zegt Frank Husmann, een consultant uit Haarlem die zijn boterham verdient door ervoor te zorgen dat bedrijven, organisaties of individuen zo hoog mogelijk eindigen in zoekmachines zoals Google. De laatste tijd krijgt Husmann echter steeds vaker opdrachten om iets te doen aan negatieve zoekresultaten. Dingen volledig uit Google verwijderen is niet mogelijk. “Van acht of negen negatieve resultaten naar één of twee negatieve resultaten lukt vaak wel”, aldus Husmann.

Banken, verzekeraars, telecom- en energiebedrijven: allemaal kloppen ze tegenwoordig bij digitale reputatie-experts aan voor een zo “schoon” mogelijke toptien. Steeds meer van deze bedrijven komen er achter dat één vage klacht op internet meer schade kan aanrichten dan een paar duizend brieven op de klachtenafdeling. “Wanneer ik naar telecombedrijf Vodafone en UPC kijk zie ik brandschone toptiens”, zegt Husmann. “Ze houden door een aantal mini- en zustersites hun zoekresultaten volledig in eigen hand. Daarnaast hebben ze beide een eigen webcare- team waarin meerdere mensen zitten die de hele dag het net afspeuren naar negatieve berichten (bijv. UPC sucks, Vodafone is waardeloos, enz.) over hun bedrijf. Bij dit soort online reputatie-monitoring worden honderdduizenden weblogs gemonitord en worden een paar duizend fora elektronisch in de gaten gehouden. Het lijkt big brother-achtig, maar het werkt. Zelfs de ergste klagers vinden het mooi wanneer ze op deze manier plotseling persoonlijk benaderd worden.” Met het feit dat hij de resultaten manipuleert zit Husmann niet zo. “De actualiteit is vaak anders dan het verleden. Veel bedrijven die slecht scoorden op bepaalde gebieden in het verleden, hebben hun dienstverlening verbeterd. Maar dat is online niet zichtbaar door de oude zoekresultaten”

Modder
Het zijn trouwens allang niet meer alleen bedrijven die hun online reputatie waar nodig wat oppoetsen. Neem oud World Online-topvrouw Nina Brink. In haar Google-toptien staan slechts twee negatieve artikelen. Verbazingwekkend, gezien de hoeveelheid modder die de zakenvrouw de afgelopen jaren in de media over zich heen kreeg gestort. Een nadere bestudering van de zoekresultaten doet enig Search Engine Reputation Management-werk vermoeden want de inhoud van sommige Nina Brink-websites is zo positief en gekleurd dat het argwaan opwekt. Zo staat op een derde plek bij Google onder de titel “Nina Brink is ook een liefdevolle moeder” de website www.ninabrink.org geïndexeerd. Hier staan wat losse feitjes over de zakenvrouw. Een voorbeeld: “De beursgang van World Online heeft veel emoties opgeroepen. Als gevolg daarvan hebben velen een eenzijdig beeld van haar, namelijk dat zij bikkelhard is. Maar je kunt gelukkig ook een ander beeld hebben van haar. Nina Brink is niet alleen maar een slimme zakenvrouw. Ze is ook een liefdevolle moeder. De negatieve media-aandacht rondom World Online is haar niet in de koude kleren gaan zitten.”

Het webadres is net als www.NinaBrink.com en www.NinaBrink.info geregistreerd door ene Arjan de Vreede, werknemer bij UniversalXS, een internetbureau dat zich focust op online reputatiemanagement en zoekmachine-optimalisatie. En die heeft zijn werk prima gedaan. Een van de twee negatieve artikelen schuift langzaam van de eerste pagina af. (Was nummer vijf, is nu nummer acht.) Op de tweede Google zoekpagina krijgt het publiek nog steeds een heel ander beeld van de zakenvrouw: acht zeer negatieve artikelen over Brink op een totaal van tien. “Maar dat maakt niet uit’, zegt Husmann. “Het is vaak onderzocht en keer op keer blijkt dat de gemiddelde internetter niet voorbij de eerste Google-pagina klikt”. En zo heeft hij nog een wijsheid paraat. “Bij het opschonen van een toptien in Google is het vooral belangrijk dat de eerste vijf zoekresultaten positief zijn. Op de meeste computerschermen is dat wat je in beeld ziet zonder te hoeven scrollen. Wij noemen dat in ons vak de vouw, en ook hier geldt weer dat de meeste mensen daar niet onder kijken.” Volgens Husmann is je internetimago al een heel eind opgepoetst met een eigen website, een blog, een LinkedIn- en MySpace-account of desnoods een aanmelding op bijv. schoolbank.nl. Zo heb je de eerste zes plekken al onder controle.

Digitale screening bij solllicitaties
Toch blijft volgens Husmann het allerbelangrijkste dat mensen iets beter nadenken voor ze dingen op internet zetten. Alle recruteerders kijken tegenwoordig online om een beeld van hun sollicitanten te krijgen. Je moet maar eens straalbezopen of met hele grote ogen op Hyves of Partyflock staan… Een beetje sollicitant gaat tegenwoordig door de digitale molen. “Wanneer een cv onduidelijk is ga ik googelen”, zegt Esther de Kruijff, HR-manager bij het snelgroeiende bedrijf Spil Games. Ze nam vorig jaar vijftig nieuwe mensen aan. En daarvoor sprak ze er naar eigen zeggen zes keer zoveel. Iedere kandidaat kreeg van haar een korte digitale screening. “Naast Google kijk ik bij LinkedIn of er connecties zijn met mensen die ik ken. Vooral bij jongere kandidaten kijk ik vaak ook nog wel even op Hyves. Dat zegt niet zozeer iets over het feit of iemand geschikt is voor ons bedrijf, maar je kunt er wel het nodige leren over de persoon zelf. Je ziet vaak foto’s en leert wat over persoonlijke zaken. Weblogs lees ik altijd. Het kan zijn dat daar mijn twijfel wordt weggenomen. Soms worden vermoedens er juist bevestigd en kan het een reden zijn iemand niet uit te nodigen voor een gesprek. Iemands cv blijft overigens het allerbelangrijkste. Maar het internet biedt een prachtige manier om informatie daaruit te checken.”

Privacy is een illusie
Al deze bigbrothertoestanden op het internet lokt een groeiende groep mensen die hier brood in zien. Jezelf als fraaie persoon verkopen op internet, is een heel nieuw vakgebied geworden. Consultant Bas van de Haterd is een van de kersverse experts. Privacy noemt hij een illusie. “Als wie dan ook van wie dan ook iets wil weten, zoekt hij het toch op internet op.” Van de Haterd adviseert bedrijven onder meer bij het binnenhalen van nieuw personeel. “Mensen die ik in Google niet kan vinden, vind ik eigenlijk een beetje eng”, zegt hij. “Andere ondernemers die niet in Linked-In te vinden zijn vallen voor mij af als zakenpartner, dan heb je in mijn optiek iets te verbergen of snap je in ieder geval de nieuwe media niet. En ik ben echt niet de enige hoor. Ik ken bedrijven die sollicitanten niet eens op gesprek laten komen als ze geen LinkedIn-account hebben.”

Daarom kun je volgens hem maar beter zorgen dat je er een beetje mooi opstaat. “Dat begint met zelfonderzoek”, doceert hij. "Wie ben je, waar sta je voor en wat zijn je sterke kanten. Dat moet je consequent en authentiek uitdragen. Eigenlijk simpel: op LinkedIn moet je gewoon je volledige geschiedenis neerzetten en op Hyves een paar foto’s in verschillende situaties, voor iedereen publiek. Dat wekt vertrouwen op een toch wat kil medium als internet.”

Communicatiestudente Sophie op den Kamp is dezelfde mening toegedaan. Haar tips voor een klinkende internetpersoonlijkheid: Wees open, presenteer jezelf duidelijk, maar zorg er liefst voor dat anderen in hun reacties een beeld van je schetsen. Ze presenteert zichzelf graag als virtuele visagiste. Ze is sinds kort actief met haar bedrijf Clique Claque “Ik werk samen met de klant aan zijn personal brand. Wie ben je? Wat wil je? Wat zijn je kwaliteiten? Ik adviseer bijvoorbeeld over een LinkedIn- of Hyvesprofiel en hoe je ze het beste kunt bijhouden. Mijn klanten? Tja, dat zijn toch mensen die een beetje bang zijn: dat ze nooit een baan vinden bijvoorbeeld, of wat anderen van ze denken.” Ook Op den Kamp krijgt soms het verzoek zaken voor haar klanten weg te poetsen. “Dan willen ze een rotzoekresultaat in Google weg hebben. Het is niet per se moeilijk om daar wat aan te doen. Wel heel veel werk. Dat laat ik aan experts over. Trouwens, als je googelt op ontgoogelen kom je driehonderd tips tegen. Daar heb je mij echt niet voor nodig.” Volgens Op den Kamp is het slechts een kwestie van tijd tot iedere bekende persoon een online mannetjesmaker in dienst heeft. “Iemand als Obama heeft al een heel leger Sophie’s in dienst die letten op zijn digitale aanwezigheid.”

Bron: Edward Deiters, De Pers, 3 mei 2009
http://www.depers.nl:80/economie/304337/Ontgoogle-jezelf.html

Does AIG have the worst reputation in the world?

2009-04-26T15:37:00.006+01:00

According to the social evaluation platform Vanno, the answer to the question above is a firm yes. Vanno has been systematically watching the shoes fall at the American Insurance Group (AIG) by looking at a number of reputation bottom-dwellers. The Vanno blog documents the decline of the major American insurance corporation and correlates it to the events of the last six months.

This graph shows the downward trend in AIG's reputation over the six months, along with the most popular AIG-related stories. It is interesting to see how individual events combined to affect reputation. The realization that AIG had burnt through most of the initial bailout money and needed more conspired with tales of luxury junkets to hammer the company’s reputation in the November 2008 timeframe. Subsequent revelations about ongoing lobbying and support for anti-labor legislation, however, only exerted modest additional downward pressure.

The coup de grace was the perfect storm of retention bonuses and the fact that much of the bailout money given to AIG went to other banks - including a number of foreign ones - to pay derivative-related insurance polices at 100 cents on the dollar.

And just how far has AIG fallen? Essentially to the bottom of the 5800 company index that Vanno has set up. AIG is now ranked with the likes of Halliburton, IndyMac Bancorp and Chrysler.

Source: http://blog.vanno.com/index.php/2009/03/24/yes-aig-now-has-the-worst-reputation-in-the-world/

Vanno (www.vanno.com) is an online social evaluation platform that captures trends in gossip, news, opinion and personal insight about companies and brands and converts them into a Company Reputation Index. Designed to turn a brighter light on the behavior of the companies that inhabit our lives, Vanno gives customers, employees, communities, business owners and concerned citizens a forum to engage in civil dialogue. Vanno was founded in 2007 and launched its public beta in October 2008. Vanno is headquartered in San Francisco and was founded by Nick DiGiacomo and Landon Clark.

Tools and Resources to Protect Your Online Reputation

2009-02-12T10:00:00.000+01:00

With the advent of online tools that make it easy to share information, meet new people and keep in touch faster than ever, reputation has taken on a twofold dimension. Individuals and businesses no longer have to worry about their reputation in real life but in the virtual world as well, making it twice as hard to keep up with what’s being said. There are some ways that you can work to manage your online reputation, however, whether you’re doing it for yourself or for your business. These resources provide tips and tools to make it easier to track, control and manage your online reputation so you stay on top and in control of your personal and professional image. Read more...

Leaders promoting visible philanthropic activities create highest level of respect

2008-11-02T21:04:00.003+01:00

Leadership and vision is one of the pillars that determines the reputation of an organization. The foundations of this pillar are not falling apart but one cannot deny that we are experiencing a national and global shortage of trust in America's leaders. This lack of trust is reflected in the tarnished reputations of American corporations, the U.S. government and the failing financial systems. But, as shown by a recent finding from Reputation Institute, reputations of leaders can be strengthened through a strategic combination of heartfelt actions and communication.

A new study by Reputation Institute names Microsoft's Bill Gates as the most admired CEO in the United States, with 35% of the general public viewing him as the leader they admire most. In addition to Microsoft's Bill Gates, real estate tycoon Donald Trump and Warren E. Buffett of Berkshire Hathaway are the three most respected leaders in the U.S. while CEO of Harpo Productions Oprah Winfrey and Apple's Steve Jobs round out the top five.

"Being seen as a visionary leader who can deliver strong results on the bottom line at the same time as being a good corporate citizen is what the US general public admires. Leaders who link their philanthropic involvement to the core business purpose of their organization are creating the highest level of respect and admiration" says Kasper Nielsen, Managing Partner of the Reputation Institute.

According to Reputation Institute research, the reputation of an entire corporation is built on seven dimensions: products & services, innovation, workplace, governance, citizenship, performance, and vision & leadership. Those final three - citizenship, performance and leadership - have the strongest tie to CEOs. Gates, Buffett and Winfrey each have very visible commitments to philanthropic endeavors. Gates, Trump and Jobs are respected because they have lead their companies to strong financial performance, and all the top five are savvy managers. Though not essential, a strong CEO with these characteristics supports a company's overall reputation strategy and ultimately its bottom line.

After the top five, the next admired corporate leaders include former Chrysler Corporation CEO Lee Iacocca, the late Sam Walton of Wal-Mart, Martha Stewart CEO of Martha Stewart Living Omnimedia as well as former CEOs and presidential nominees Ross Perot (Electronic Data Systems) and Mitt Romney (Bain & Co.).

Top 10 Most Admired CEO's

1 Bill Gates
2 Donald Trump
3 Warren Buffett
4 Oprah Winfrey
5 Steve Jobs
6 Lee (Lido) Iacocca
7 Sam Walton
8 Martha Stewart
9 Ross Perot
10 Mitt Romney

The 2008 Most Admired CEO Study asked over 7,450 American consumers to name up to three CEO's in the United States that they admire most. CEOs were ranked according to number of mentions in response to the question "Please name up to three CEO's in the United States that you admire most." The data was collected between February and March 2008 during fielding for Reputation Institute's annual Global Pulse Study, a study of the reputations of the largest 600 companies in 27 countries, including the 150 largest U.S. companies.

Source: www.reputationinstitute.com

Imago en reputatie belangrijkste drijfveer voor informatiebeveiliging

2008-10-25T16:26:00.001+01:00

Een beveiligingsincident binnen een bedrijf heeft meer impact op het imago en de reputatie van een organisatie dan op de financiële positie. Dit is één van de conclusies uit de Global Information Security Survey 2008 van Ernst & Young, een internationaal onderzoek onder 1400 zakenmensen uit vijftig landen.

Een meerderheid van 85% van de ondervraagden noemt beschadiging van de merknaam en reputatie het belangrijkste gevolg van een beveiligingsincident, gevolgd door inkomstenverlies (72%). Als derde wordt ‘slechts’ door 68% van de ondervraagden het opleggen van sancties door toezichthouders genoemd. Bedrijven zijn zich volgens de onderzoekers duidelijk bewust van het verband tussen informatiebeveiliging en de mogelijke gevolgen voor het vertrouwen in de organisatie.

“Niet alleen het beveiligingsincident zelf maar ook de grote aandacht in de media voor dit soort incidenten maakt dat de gevolgen voor de reputatie zeer ernstig kunnen zijn. De afgelopen jaren waren de meeste verbeteringen die op het gebied van informatiebeveiliging zijn doorgevoerd gebaseerd op het streven naar compliance. Momenteel zijn bedrijven steeds meer bereid te investeren in maatregelen die het vertrouwen van de markt in hun merk borgt,” aldus Monique Otten van de groep Technology and Security Risk Services (TSRS) van Ernst & Young.

Het volledige onderzoek kan je downloaden via http://www.ey.nl/download/publicatie/2008_GISS_rapport_DEF__1.pdf

Bron: Linda Hell, www.communicatieonline.nl

Slechts 4 op 10 werknemers vinden eigen bedrijf betrouwbaar

2008-09-13T15:09:00.003+01:00

Uit recent Europees onderzoek van managementadvies-bureau Krauthammer blijkt dat slechts 42% van de werknemers zijn/haar organisatie betrouwbaar vinden. Deze studie – die de perceptie van werknemers van de betrouwbaarheid van hun bedrijf onderzocht – werd uitgevoerd in opdracht van een team van deskundigen van zeven Europese universiteiten.

In het onderzoek werden zes cruciale pijlers van vertrouwen in een bedrijf onderscheiden: HR-verdeling (eerlijke salariëring, opleiding en ontwikkeling), een doeltreffende communicatie (visie en strategie), controlemechanismen (duidelijke verwachtingen, regels en wetgeving), bedrijfsimago (perceptie van de reputatie van de werkgever), de efficiency van het seniormanagement en de naleving van de externe wetgeving.

Elke pijler werd onderzocht vanuit het standpunt van de werknemer. Dit zijn de resultaten:

30% vindt dat een eerlijke HR-verdeling plaatsvindt.
38% vindt dat een doeltreffende communicatie binnen de organisatie heerst.
48% vindt dat er duidelijke verwachtingen zijn, en 25% vindt dat de voorwaarden voor regels en wetgeving worden nageleefd – bedrijfsregels blijken slechts zelden te worden gevolgd.
48% vindt dat de onderneming een positief bedrijfsimago heeft – ze zijn van mening dat de organisatie een goede reputatie geniet.
35% is tevreden over een efficiënt seniormanagement.
54% vindt dat aan de voorwaarden voor de externe wetgeving wordt voldaan

Wanneer naar de algemene percepties van "bedrijfsbetrouwbaarheid" wordt gevraagd, vindt slechts 42% van de ondervraagden dat aan die voorwaarden wordt voldaan. 48% heeft over het algemeen vertrouwen in het succes van zijn bedrijf en 44% van hen gelooft in de integriteit van zijn organisatie. Slechts 34% van de ondervraagden is er over het algemeen van overtuigd dat ze voor een welwillende organisatie werken. Wanneer hen echter rechtstreeks gevraagd werd of ze vertrouwen hebben in hun organisatie, beweerde 53% dat dat zo is. Mensen zijn dus minder positief over de afzonderlijke pijlers dan over hun algemene indruk van de betrouwbaarheid van hun organisatie.

Bron: Express.be

The Future of Reputation Management

2008-09-01T10:05:00.003+01:00

Reputing is focusing on stakeholders’ needs

The world of reputation is expanding. This is one of the main conclusions of the 12th International Conference on Reputation, Brand, Identity and Competitiveness which was held between May 28th and June 1st 2008 in Beijing. This conference marked the end of an era and the beginning of the next wave in how to create value from reputation. Let’s go back in time and review how the field has evolved.

At the first conference in 1996 in New York the discussion was about the concept of reputation. What does it mean? How is it defined? Does it matter? Can it be measured? Is it relevant? The first conference launched a period where scholars and practitioners were focused on defining how reputation was influencing organizations and behavior between people.

Approaching the year 2000 the field became further defined and the focus became "if and how reputation can be measured". How can we measure something that is intangible? What creates reputation? How do we understand perceptions? How do we link perception to behavior? The conference in Copenhagen in 2000 marked the next phase where the Reputation Institute began to get real measures of corporate reputation. The Institute was able to look at data from stakeholders evaluating the reputation of companies. These data gave a better understanding of what drives reputation and how perceptions are formed.

Today we know what reputation is. It is the trust, admiration, good feeling and overall esteem people have for an organization. Reputation is created by the perception people have about 6 key dimensions: Emotional Appeal, Products & Services, Leadership & Vision, Workplace & Environment, Financial Performance and Corporate Social Responsibility. We know that strong reputations lead to supportive behavior. And we know that supportive behavior leads to improved performance of organizations.

The next phase of Reputation Management will focus on two key areas: Reputation Systems and Reputing

Reputation Systems
Now that we know how to measure and track reputation we need to integrate this insight into the business decisions we make. Executives will expect from the Reputation Institute to use the knowledge it has to make better business decisions. They also expect the integration of the different measures in a simple and powerful system that works together across functions and stakeholders. This challenges the way organizations are structured. It requires more cross-functional collaboration and common vision for integration.

Reputing
Organizations need to engage with their stakeholders on what is relevant to them in order to create trust, admiration, good feeling and high esteem. Companies need to understand what the stakeholders want from them and how they can become relevant to their stakeholders. Reputing are the actions and communications a company takes to become relevant to its stakeholders. Reputing is using an outside-in perspective rather than an inside-out perspective. It is focusing on stakeholder needs and not the company’s own plans. The strategy is centered on co-creation of trust, respect and admiration through interactions with the ones who are evaluating the organization. The fact that stakeholders do not trust organizations means that there is a need for more personal interactions. Companies need to open up and engage with all stakeholders in a dialogue. Companies need to listen instead of talking. Companies need to ask questions they don’t know the answers to, trust instead of being skeptical, and empower employees to represent the organization because they are the only ambassadors that stakeholders believe.

These two areas of Reputation Systems and Reputing will become the focus of the next period. The question is “How can we create strong reputations?” And so organizations must now ask: “What are the actions that stakeholders like? Which ways can we co-create a better future? How do we involve our employees in the creation of support from stakeholders? How do we manage the risks and leverage the opportunities?”

This poses some challenges to the community involved in the reputation management conversation.

1. We need to focus on integration of measures. How do we link research on reputation, brand, satisfaction, and engagement? How do we link the reputation measures to specific financial performance? How do we make all these measures work together in a simple and integrated matrix so executives can have a quick overview of all the factors influencing business performance?

2. We need to focus on practical examples of how to improve reputation. What works? How do you do it in real life? Which methods work best? Who are the influencers among stakeholders? How do we start and sustain a dialogue with them? How do we involve them in the co-creation of our reputation?

These and more questions will be answered in the coming months.

Source: Kasper Nielsen and Nicolas Trad, Managing Partners of the Reputation Institute, The Summer 2008 Reputation Institute Newsletter. Visit reputationinstitute.com/about/news to read the latest on RI News.

Brandweermannen kan je vertrouwen

2008-08-15T16:17:00.003+01:00

Vertrouwen is een sleutelfactor voor reputatiemanagement

Een opmerkelijk bericht deze week in de kranten. Wereldwijd hebben mensen het meeste vertrouwen in brandweermannen, postbodes, leraars en artsen. Onderaan de vertrouwenslijst staan de politici. En laat nu net vertrouwen één van de sleutelfactoren zijn die een goede reputatie in de hand werken. Om het wantrouwen bij de publieke opinie weg te werken hebben heel wat beroepsgroepen nog werk voor de boeg.

Het onderzoeksbureau GfK vroeg bijna 23.000 inwoners uit 22 landen naar de beroepsgroep(en) waarin ze het meeste vertrouwen stellen. In ons land werden bijna 1.000 respondenten ondervraagd. Uit hun antwoorden blijkt dat de brandweermannen torenhoog op de eerste plaats prijken, met monsterscores van 99% in Zweden en 97% in België. Daarna volgen de postbodes (82%), de leraars (81%) en de artsen (78%). Ons land wijkt ietsje af van dat internationale patroon, met een lagere score voor de postbodes (75%, slechts 70% in Wallonië) en een hogere voor de leraars (88%).

Vooral de medische wereld in België scoort goed, met een vertrouwensscore van 88 procent (zelfs 92% in Vlaanderen), goed voor de tweede plaats. Verderop in de internationale rangschikking blijkt er behoorlijk wat vertrouwen in het leger, de clerus, politie en rechters, met scores die schommelen rond de 70%. In België krijgt de clerus heel wat minder punten (slechts 47%) dan in bijvoorbeeld Centraal-Europa en de VS 70%.

Liefdadigheidsinstellingen en ambtenaren genieten internationaal nog net voldoende vertrouwen, met een nipte meerderheid van 52 à 53%. De Belgische ambtenaren mogen op meer waardering rekenen, met een score van 66 procent, zelfs 68 in Vlaanderen.

Politici bengelen onderaan
Ronduit slecht is het gesteld met het vertrouwen in advocaten, bankiers, vakbonden en journalisten. Internationaal halen zij minder dan 50 procent. De Belgische percentages wijken hiervan af, want de bankiers halen bij ons 54% en de vakbonden zelfs 58% (in Vlaanderen 60%). Voor de Belgische journalisten blijft de score staan op 39 procent. Nog minder vertrouwen wordt er gegeven aan marketeers (38%) en bedrijfsleiders (28%). De Belgische CEO’s krijgen iets meer krediet en halen 39%, in Vlaanderen zelfs 42%.

Onderaan de rangschikking staan de politici. Internationaal zegt nog 17% van de mensen vertrouwen te hebben in politici. In landen als Italië of Griekenland wordt niet eens de kaap van 10% gehaald. In België valt het nog relatief mee, met 20% van de ondervraagden dat vertrouwen heeft in de politiek. Opmerkelijk: in Wallonië ligt dat met 14% significant lager dan in Vlaanderen (24%).

Bron: Het Nieuwsblad, 8 augustus 2008

Have you googled yourself lately?

2008-08-07T08:50:00.002+01:00

Managing online reputation should be a key priority

Have you googled yourself lately? It sounds egocentric but corporations should be very sensitive to this question. Do you know what is being written on the internet about your organization? Are you aware of the fact that people that have a bad experience with your products and services might be jeopardizing the reputation of your organization by starting a blog on the net? Do you realize that blogs can have an enormous negative impact on your corporate reputation? Blogs, forums, wikis and social networks gain popularity every day and without a plan to monitor and manage your company’s online reputation, you could be at risk.

Recently, Fox Business News dedicated a news item to this topic. Blog expert Rob Neppell explained the essence of the importance of blog tracking: “You have to know what is being said about you on the internet. Without having that information you are really flying blind from a public relations standpoint”. Dell Computer Corp. has the honour to be one of the first big corporations that did not know how to deal with a growing number of customers who were ventilating their dissatisfaction by putting blogs on the internet. It all started in August 2005 when Jeff Jarvis started to post a series of messages entitled “Dell Hell” on his blog. He enumerated his struggles with Dell’s customer support service. Very soon, his widely circulated criticism had triggered dozens of other bloggers and hundreds of commenters to publicly complain about the service they received from Dell’s technical support. After two years of struggling with this viral nightmare Dell realized that it should have communicated very sooner with the bloggers. Finally, Jeff Jarvis met CEO Michael Dell, he toured the factories and he was embraced by the Dell management. This case started extremely badly but Dell seemed to learn from the lesson.

Embrace or sue?
Should you embrace bloggers that are complaining about your company’s products and services? Or should you sue them? “Suing a blogger is probably the worst thing you can do, unless something illegal is going on. You always look like Goliath beating up on David if you send a legal notice to a blogger” says Rop Neppell. A first lesson is to talk and to communicate with the blogger. Get your facts out. Try to make personal contact with them and say that you are willing to sort out any problem. A second lesson is to understand the blogosphere. Who is a leading blogger? Who can have an impact on others? Does the message get a widespread attention? And how popular are these bloggers?

So, have you googled yourself? What are you waiting for? From a public relations standpoint it is becoming more and more clear that every company is going to have evangelists (who are spreading good news in the blogosphere and who undertake good relations with bloggers) and vigilantes (who are searching for all kind of negative news on your organization) in order to manage the reputation of your organization.

You can find the interview with Rop Neppell on the following link: http://www.youtube.com/watch?v=rbO9TIrj65s

Toyota Motors Highest in Reputation Ranking

2008-07-11T13:20:00.007+01:00

Stakeholders consider CSR as a reputation maker

On June 5th 2008 the Reputation Institute (RI) of New York announced the results of its Global Pulse 2008. These results are based on a survey measuring consumer perception of the worlds’ largest corporations. Toyota Motors led the pack and was followed by Google, Ikea, Ferrero and Johnson & Johnson. “Of the top 200 companies measured in 27 countries, all earned Global Pulse scores significantly above the global mean of 64.2,” says Kasper Nielsen, Managing Partner of Reputation Institute.

The Global Pulse 2008 study measures the overall respect, trust, esteem, admiration and
good feelings consumers hold towards the largest 600 companies in the world.

Other highlights from Global Pulse 2008 include:

• Toyota is the only car company in the top tier of reputation leaders
• Two US companies - Google and Johnson & Johnson - notched top 5 rankings
• Food-related companies (Ferrero, Kraft) dominate the world’s most respected top 10
• Consumer and tech product companies enjoy the best reputations followed by pharmaceutical companies, conglomerates, raw material manufacturers and airlines.
• The largest gains in reputation from the previous years’ study were in the information/media and computer sectors, where companies like Infosys Technologies (India), Sharp Corporation (Japan) and Xerox (U.S.) rose in the rankings between 2007 and 2008.
• Cracking the global top 10 this year is Denmark’s diabetes drug specialist Novo Nordisk, Mexico’s food retailer Grupo Bimbo and Switzerland’s food giant Migros.
• Making a big jump in rankings this year were China Faw Group Corp, Norway’s Coop, Canada’s Sobey’s, and Japan’s AEON

Reputation Institute’s research model indicates that reputation is built on 7 pillars from which a company can create a strategic platform for communicating with its stakeholders on the most relevant key performance indicators. These dimensions are: Products/Services, Innovation, Workplace, Citizenship, Governance, Leadership, and Performance.

The Global Pulse 2008 study indicates that consumers are most influenced by a company’s delivery of high quality products and services, accounting for 17.6% of a company’s reputation. But, governance and citizenship combined account for more than 30% of a company’s reputation. “This makes it critical for companies worldwide to communicate how they support good causes, protect the environment, behave ethically and act openly and transparently about the way they do business,” says Anthony Johndrow, Managing Director, RI.

The Global Pulse 2008 offers insight on how reputation impacts and influence’s a company’s stakeholders worldwide – and its bottom line. “When people trust, admire and have a good feeling about a company, they are willing to support and recommend the company to others,” explains Johndrow, of the significant value of reputation. “We see a strong pattern between reputation and support, demonstrating that building a favorable reputation platform should be a part of a company’s overall business strategy.”

Rank Company Global Pulse

1. Toyota Motor Corp. (Japan) 86.53
2. Google (US) 85.23
3. IKEA (Sweden) 84.14
4. Ferrero (Italy) 83.52
5. Johnson & Johnson (US) 83.48
6. Tata Group (India) 82.84
7. Kraft Foods Inc. (US) 82.79
8. Novo Nordisk (Denmark) 82.28
9. Grupo Bimbo, S.A. (Mexico) 81.75
10. Migros (Switzerland) 81.54
11. General Mills (US) 81.34
12. Walt Disney (US) 81.22
13. Haier Corporation (China) 81.19
14. Infosys Technologies (India) 81.18
15. United Parcel Service (US) 81.05
16. Sharp Corp. (Japan) 80.44
17. Coop (Norway) 80.43
18. Jean Cotou Group (Canada) 80.11
19. El Corte Inglés (Spain) 80.00
20. Petrobras (Brazil) 79.97
21. Carlsberg (Denmark) 79.82
22. 3M (US) 79.79
23. Barilla (Italy) 79.44
24. Grupo Gerdau (Brazil) 79.26
25. Robert Bosch GmbH (Germany) 79.22

Survey Methodology
The Global Pulse 2008 was conducted online between February and March of 2008. A Pulse score is a measure of corporate reputation calculated by averaging perceptions of 4 indicators of trust, esteem, admiration, and good feeling obtained from a representative sample of at least 100 local respondents who were familiar with the company. Scores range from a low of 0 to a high of 100, Pulse scores that differ by more than +/-0.5 are significantly different at the 95% confidence level. Scores can be categorized using the below key:

Excellent/Top Tier above 80
Strong/Robust 70 – 79
Average/Moderate 60 – 69
Weak/Vulnerable 40 – 59
Poor/Lowest Tier below 40
About Reputation Institute

The Reputation Institute is a private advisory and research firm specialized in corporate reputation management. The Global Pulse is its flagship research study conducted annually with some 60,000 consumers in 27 countries from which emerge detailed ratings of the reputations of the world’s 1000 largest companies. For more information you can visit http://www.reputationinstitute.com/.

Hoe groene pr fout kan lopen

2008-03-13T10:22:00.003+01:00

Greenwashing is het nieuwe codewoord. Bedrijven communiceren anno 2008 al te graag over hun milieu-inspanningen. Dat is goed voor het imago. Maar er zijn grenzen waarmee men rekening moet houden...

Tijdnet deed het verhaal van autobouwer Saab die een paar maanden geleden een campagne deed rond zijn Biopower-motor die op E85-brandstof draait:

'Het wordt eindelijk groener op de weg' stond in een folder. 'Greenwashing', vond Groen!-europarlementslid Bart Staes, en de Jury voor Eerlijke Praktijken inzake Reclame (JEP) oordeelde dat de folder in strijd was met de milieureclamecode. Tijdens het Autosalon volgde een klacht van Friends of the Earth, waarna Saab zijn website aanpaste en brochures introk. 'Meer vermogen met een zuiver geweten', was een van de slogans.

'De C02-cijfers op onze affiches waren we vergeten', zegt Umberto Stefani van Beherman European, de invoerder van Saab. 'Dat was een fout. We hebben ook onze claims anders geformuleerd, en als we nu iets schrijven, zorgen we dat we het honderd procent kunnen staven. We zijn voorzichtiger geworden, ja.'

Monopolie

Op de andere punten pleit hij onschuldig, en de relatie met Friends of the Earth is niet echt goed. 'Die mensen moeten er zijn, maar ze hebben niet het monopolie op ecologie. We spenderen er miljarden aan maar mogen van hen het woord 'bio' niet gebruiken. Waarom niet? Een motor op E85 vervuilt minder. Dat er in België geen E85 is, is mijn fout niet. In Frankrijk, Engeland, Duitsland, Zweden is het er wel.'

Pijnlijk toch: communiceren over hoe groen je bent en dan zo in het nieuws komen? 'Ik denk dat de consumenten verstandig genoeg zijn om te zien wie te ver gaat en wie niet', zegt Stefani. 'Van de klanten hebben we geen reacties gekregen. En ik geloof niet dat we één auto minder verkocht hebben. Maar als de mensen het gevoel hebben dat ze niet goed geïnformeerd zijn, zullen we anders communiceren, ook al hebben we de wet aan onze kant.'

Reputatiemanagement

'Milieucommunicatie is een deel van je reputatiemanagement', zegt Peter Frans Anthonissen van het communicatiebureau Anthonissen & Associates, dat bedrijven terzake begeleidt. 'Je moet je claims altijd hard kunnen maken en zorgen dat je de toets van de ongewenste stakeholders kunt doorstaan. Als je aangevallen wordt, kun je het beste nagaan in welke mate de aantijgingen kloppen en vervolgens geen verstoppertje spelen. Als je puur defensief reageert, word je de speelbal van drukkingsgroepen.'

'We staan sterk in onze schoenen, maar het is altijd moeilijk om met zulke organisaties te discussiëren', erkent René De Cleyn van Bayer. Bekritiseren is makkelijker dan het bewijs van het tegendeel leveren. En de publieke opinie staat meer open voor een aanklacht dan voor een verdediging. In het verleden hebben wij ook de fout gemaakt in het defensief te gaan. Je moet open met die mensen kunnen spreken. Ook in de werkgroepen nodigen we altijd de ngo's uit.'

Gepubliceerd op TijdNet - 16:24 - 12/03/2008

RepTrak™ Pulse 2007: Russian Companies Make Largest Reputation Gains

2007-08-20T04:23:00.001+01:00

According to the RepTrak™ Pulse 2007, the second annual study of the reputations of the World's Largest Companies, Russian companies made the greatest gains in reputation. The largest change was Sberbankwhose reputation catapulted the company into the top 10. Gazprom, Magnitogorsk Iron & Steel and Lukoil also enjoyed huge gains, reflecting "the growing public optimism about Russia’s corporate sector".
Lego took gold in 2007, IKEA coming in 2nd, followed by 2006 winner Barilla. Lufthansa suffered the greatest decline in reputation, dropping from third place to a #36 position.
The RepTrak™ Pulse 2007 was developed by the Reputation Institute. Over 60,000 online interviews with consumers in 29 countries on six continents were conducted in January and February 2007. More than 175,000 ratings were used to create reliable measures of the ‘corporate reputation’of more than 1,000 companies.
Get the RepTrak™ Pulse 2007 report here.

RepTrak™ Pulse 2007: Russian Companies Make Largest Reputation Gains

2007-08-20T04:23:00.000+01:00

Verkiezingsuitslag buist opiniepeilers en toont belang aan van een sterke reputatie

2007-06-11T16:22:00.000+01:00

De stembusgang is achter de rug en hiermee eindig ik voorlopig mijn posts ivm politieke communicatie en reputatiemanagement.
De partijen die op een correcte manier bezig waren met reputatiemanagement (CD&V-NVA, Lijst De Decker) hebben gescoord, SP.a-Spirit en Open VLD die op reputatievlak maar wat hebben aangemodderd en niet duidelijk genoeg waren, werden een zware slag toegebracht door de kiezers.
Lijst De Decker heeft niet alleen verrast qua stemmenaantal, deze nieuwe partij bewijst ook dat sterke, duidelijke ideeën en standvastigheid inzake de standpunten die men inneemt, meer zoden aan de dijk brengen dan miljoenen euro's te spenderen aan affiches en folders. Wetenschappelijke studies hebben al lang aangetoond dat affiches en dergelijke het stemgedrag omzeggens niet beïnvloeden. Maar vele politici en partijen blijven doof voor deze veststellingen. Het is echter duidelijk: qua ROI inzake ingezette PR-middelen en het behaalde resultaat kan de prestatie van LDD tellen.

Nieuwe diersoort ontdekt: communicator paljassus

2007-03-31T01:36:00.000+01:00

Als communicatiedeskundige herinner ik mij nog de lessen statistiek aan het dept. sociologie aan de Leuvense Van Evenstraat nog zeer goed. En ik moet zeggen dat de kritikasters op de Stemmenkampioen nooit enig valabel argument hebben aangebracht dat ook maar iets wetenschappelijk onderbouwd was. Lees meer over de methodiek op http://www.brusselsjournal.com/node/1122/

Epiloog: hoe belachelijk mager was de analyse wel niet van de allerlaatste Stemmenkampioen-publicatie in Het Laatste Nieuws (na het vertrek van Thevissen)? Plots geen detailgegevens meer op de website. Analyses die de scherpte hadden van een pollepel. Degenen die Thevissen verweten een operetteprofessor te zijn, durf ik zonder blikken of blozen communicatiepaljassen te noemen. Ze doen de reputatie van communicatieadviseurs oneer aan!

Barabas of De Stemmenkampioen? Barabas!

2007-03-31T01:06:00.000+01:00

Citaat van Professor Frank Thevissen, geïnterviewd door Frans De Smet in Het Nieuwsblad, 21 januari 2007:
"In de Verenigde Staten is het belang van internetpeilingen al lang bewezen. Het grote voordeel van mijn aanpak is dat ik ook verklaringen aanreik voor de verschuivingen in de kiesintenties. Maar toen de degelijkheid van mijn methode bleek, werd ik kennelijk een probeem voor de VLD-top. (...) Tal van mensen uit het VLD-bestuur vertellen mij dat er op het VLD-hoofdkwartier week na week geklaagd wordt over mijn tegenvallende peilingen. VLD-spindoctor Noël Slangen en minister Karel De Gucht kregen bij herhaling een tribune om mij onderuit te halen in De Morgen. Journalisten van die krant gingen ook voluit in de aanval tegen mij, zonder dat ze zich ooit verwaardigden om naar een presentatie over mijn methode te komen luisteren. (...) Ik ben de aanhoudende aanvallen en intimidaties moe. "

Inderdaad, de Stemmenkampioen is niet meer. En de achtergrond is niet erg fraai...

Han Renard schreef even later in Knack:
"Stemmenkampioen' wordt afgeschaft

'De Stemmenkampioen' van Het Laatste Nieuws, de meest omstreden opiniepeiling in Vlaanderen, wordt opgedoekt. Zo vernam de redactie van Knack uit goeie bron.
Op het internet gonsde het de voorbije weken van de geruchten. Wat was er aan de hand bij de Stemmenkampioen?
Pro memorie: de Stemmenkampioen, een project van drie professoren van de VUB, is een panel van 14.000 deelnemers dat wekelijks werd bevraagd over een kwestie die op dat moment in de aandacht staat. Maandelijks werd er ook gepeild naar stemintenties.
In het begin werd de Stemmenkampioen vooral gebruikt om veranderingen qua partijvoorkeur én de achterliggende motivaties daarvoor in kaart te brengen. Sinds de vrij accurate peiling aan de vooravond van de regionale verkiezingen van 2004 (een toevalstreffer, zeggen de critici) worden de antwoorden van het panel echter maandelijks tot een klassieke opiniepeiling verwerkt, waardoor de Stemmenkampioen op methodologisch vlak zwaar onder vuur is komen te liggen.
Kenmerkend voor de Stemmenkampioen waren - tot voor kort in elk geval - de ronduit belabberde scores van de VLD, zeker vergeleken met de opvallend gunstige ramingen voor het Vlaams Belang. Het was dan ook geen geheim dat de top van de VLD niet bepaald geporteerd was voor de makers van de Stemmenkampioen.
Vlak na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, waar de Stemmenkampioen zware steken had laten vallen, werd via de krant De Morgen de aanval ingezet. Politieke journalisten stelden hardop vragen bij de academische merites van 'de zogenaamde professor Thevissen', commentaarschrijvers spraken van 'charlatanerie', en VLD-strateeg Noël Slangen - volgens sommigen het brein achter de gecoördineerde lynchpartij - vergeleek de Stemmenkampioen in de krant met het lezen van ingewanden van vissen. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (VLD) schreef dan weer een lange opiniebijdrage over het verband tussen peilingen en populisme.
Half januari 2007 zette professor Frank Thevissen, de geestelijke vader van de Stemmenkampioen, een stap terug, en liet hij het project over aan zijn VUB-collega's Jef Vuchelen en Herman Matthijs. Hij wilde naar eigen zeggen het veld ruimen voor de aanhoudende kritiek op zijn persoon de Stemmenkampioen mee de das zou omdoen. In Doorbraak, het tijdschrift van de Vlaamse Volksbeweging, zou Thevissen later van een karaktermoord spreken.
Eind januari verscheen dan de eerste peiling na de controverse. Daarin leed het VB zwaar verlies (min 6,3 procent). VLD (plus 3 procent) en CD&V/N-VA (plus 2,7 procent) stonden dan weer beiden op winst - tenminste: in vergelijking met de resultaten van de laatste peiling van de Stemmenkampioen in december 2006.
Dat rekensommetje maken, vergt echter enig zoekwerk want de krant plaatste naast de resultaten van januari 2007 alleen de verkiezingsuitslag van 2003. Vergelijken met de gegevens van december 2006 was volgens de krant zinloos: 'Als gevolg van de opeenvolgende wisselingen is een vergelijking met de resultaten van de decemberpeilingen onmogelijk.'
Vreemd. De laatste decemberpeiling van de Stemmenkampioen werd gehouden nadat Dedecker de N-VA opnieuw had verlaten, en het kartel CD&V-N-VA opnieuw hersteld was. Waarom zou je daarmee niet kunnen vergelijken?
Een verklaring voor het spectaculaire verlies van het VB, met 21 procent het slechtste resultaat ooit in de Stemmenkampioen, werd evenmin gegeven en is ook moeilijk te vinden. De peiling werd namelijk gehouden vóór het trammelant bij het VB over de mogelijke komst van Jean-Marie Dedecker. 'Er is geen touw aan vast te knopen', schrijft een blogger. 'Is het toeval dat de VLD zich herstelt net na het vertrek van Thevissen?'
Zoals gezegd: het gonsde op het internet van de geruchten. Sommigen schreven de grote verschuivingen in de Stemmenkampioen toe aan een nieuwe berekeningswijze, anderen zagen daarin juist de hand van de liberalen, maar dát er met de cijfers van januari iets niet pluis was, leed geen twijfel.
De geruchtenstroom werd extra gevoed door het feit dat vorige week voor het eerst geen zogeheten 'weekvraag' was rondgestuurd naar de duizenden vaste deelnemers van de Stemmenkampioen, zonder dat daarvoor een echte reden werd opgegeven. 'Is de Stemmenkampioen dood?' vroeg een panellid zich af.
Ja allicht. Deze week zouden normaal de resultaten voor de maand februari verschijnen, waarin voor het eerst ook naar de electorale slagkracht van de lijst-Dedecker is gepeild. Knack vernam echter uit goede bron dat Het Laatste Nieuws, bevreesd voor nóg meer controverse, besloten heeft de Stemmenkampioen een stille dood te laten sterven."

Noot van Yves Panneels: "Het geheel doet me denken aan het einde van de Middeleeuwen. Humanisten met open geest, die zich baseerden op wetenschappelijke gegevens werden uit de Kerk gebannen of, nog erger, tot de brandstapel veroordeeld. Ik heb de indruk dat hier een nieuw soort inquisitie is gestart. Galileo Galilei moest ook inbinden, maar... haalde uiteindelijk zijn gelijk. Slangen mag dan nog met de hulp van een aantal vooraanstaanden uit de media de lynchcampagne op de Stemmenkampioen hebben ingezet. Gauw zal blijken dat zij de realiteit niet kunnen "spinnen" of "twisten". Reputatie wint het altijd van imago. Als ze dat nog niet begrepen hebben, kunnen ze binnenkort retraite nemen. Intussen hebben nieuwe peilingen, die minder precies zijn dan de Stemmenkampioen, het zelfvertrouwen van de spinadepten opnieuw een felle slag toegebracht. En de zwaarste moet nog komen... op 10 juni. Hoe diep zakken ze? Hoe zal de directie van de "voetbalploeg" reageren wanneer ze degraderen naar tweede nationale? Wait and see... communicatietechnisch wordt het een zeer interessante tijd. Open VLD zit niet in een leeuwenkuil. Neen, het is een Slangenkuil en de top heeft het zelfs niet in de gaten. Nu ja, wat baten kaars en bril als men geen goed onderbouwde, wetenschappelijke rapporten lezen wil?

De neergang van Open VLD: een schoolvoorbeeld van reputatieverloedering

2007-03-31T00:17:00.000+01:00

Het falen van Slangen's gespin

Dat Open VLD zo diep wegzakt in de verkiezingspeilingen, is geen verrassing voor communicatiedeskundigen die vertrouwd zijn met reputatiemanagement. Meer nog, indien men in de Melsensstraat niet oplet, heeft men het diepste punt nog niet bereikt. Op dit ogenblik is de top van Open VLD bezig met een PR-operatie die evenwel niet veel meer om het lijf heeft dan wat window-dressing. Imagebuilding is niet hetzelfde als een reputatie (opnieuw) opbouwen. Van logomerk en huisstijl kan men van de ene dag op de andere veranderen. Dat is geen punt. Ook in het bedrijfsleven hebben we de voorbije jaren tal van imagocampagnes gezien. Denk maar aan de naamswijzigingen binnen de bank- en verzekeringsector. Maar iedereen weet dat een naams- of logowijziging daarom niet leidt tot een wijziging inzake reputatieniveau. Vergelijk imago met een laagje vernis. Onder die laag vernis zit de echte inhoud, reputatie genaamd. Er zijn voorbeelden legio van organisaties en bedrijven met oubollige of afgrijselijke logo's die toch een goede reputatie genieten en omgekeerd, ondernemingen met gepolijste merken, maar waaronder niets anders dan reputatiemiserie schuilgaat.
In de politiek is dat niet anders. Technisch bekeken, scoren 3 Vlaamse partijen op dit ogenblik vrij goed qua reputatiemanagement: CDenV (abstractie makend van diens coalitiepartner), Vlaams Belang en de Lijst De Decker. Misschien worden sommige van deze partijen goed geadviseerd, misschien is het het resultaat van het volgen van een buikgevoel. Dat laten we even in het midden. De SP.A, Spirit en NVA doen niet veel verkeerd, maar kunnen beter. Wie de voorbije 4 jaar benedenmaats presteerde op reputatievlak, is de VLD. Sommige liberale coryfeeën hebben de afgelopen jaren, net als een paar socialistische jeunes premier,s flinke uitschuivers gemaakt. Het ging ogenschijnlijk om faits divers, maar onderzoek leert dat sommige van die reputatieblunders blijven nazinderen in de geest van de publieke opinie. Daar komt nog bij dat liberale lokale mandatarissen zich in de steek gelaten voelen door hun ideologische medestanders uit de federale regering en de partijvoorzitter. De financiële consequenties van de politiehervorming en het niet nakomen van de gedane beloften inzake de splitsing van het arrondissement BHV, hebben letsels nagelaten, een congres met betrekking tot de rol van de lokale besturen ten spijt. Op het maandagse partijbestuur werden echo's dienaangaande waarschijnlijk met te weinig sérieux behandeld en geëvalueerd. De doelstellingen van de top primeerden, met het kwalijke gevolg voor hun reputatie, zelfs binnen de eigen partij.
Daar kan een goed geöliede verkiezingscampagne georchesteerd door meesterstrateeg Slangen op enkele maanden van de verkiezingen niets meer aan verhelpen. Het kalf is reputatiegewijs verdonken. Ettelijke wetenschappelijke studies tonen aan dat verkiezingscampagnes enkele maanden voor de stembusgang geen of slechts in zeer beperkte mate invloed hebben op de verkiezingsuitslag. Consumenten, burgers, kiezers beoordelen de woorden en daden van ondernemingen, overheden en politici volgens een zeer eenvoudige lakmoestest: "doen ze wel wat ze zeggen?". Indien men in de straat vaststelt dat dit niet het geval is, dan valt een onverbiddelijk verdict en gaat de waarde van een reputatie naar beneden. Karakteristiek aan reputaties is dat het heel lang duurt om ze op te bouwen, maar dat het zeer snel kan gaan om ze kwijt te spelen. Het grootste probleem is evenwel het volgende: van een reputatie heb je er maar één. Spare parts bestaan er niet. Deze vaststelling komt hard aan bij marketeers en spindoctors die geen rekening houden met de reputatiecomponent, want het toont ook onmiddellijk hun grote zwakte. Met een nieuw logo en dito huisstijl redt men het niet. En zeker niet op een paar maanden voor de verkiezingen. Waar Open VLD en diens adviseurs dringend werk zou moeten van maken, is dat het basisprincipe van goede communicatie in de praktijk wordt toegepast: zeg wat je doet, en doe wat je zegt. Het eerste deel van dat principe wordt de voorbije dagen en weken in de praktijk omgezet, maar het hoera-geroep steekt in schril contrast af met het gezwalp en het windhaangedrag van de top van de Vlaams-liberale partij.
Opiniepeilingen hebben hun beperkingen. Helaas wordt bij de publicatie van de resultaten geen melding gemaakt van de foutenmarge, die in sommige gevallen tot verrassingen kan leiden. Typisch voor Open VLD en diens voorganger, de VLD, is dat ze het afgelopen jaar wel hebben geschoten op de boodschappers van opiniepeilingsinstrumenten die een veel kleinere foutenmarge hebben dan de normale peilingen. De top van de VLD heeft sinds afgelopen zomer geen goed woord voor de Stemmenkampioen van prof. Frank Thevissen (VUB). De publicatie van de resultaten van de Stemmenkampioen zou geleid hebben tot de afkalving van het resultaat van de VLD. Een uitspraak die op zijn minst raar is. Het is alsof een patiënt een arts zou beschuldigen dat hij hem ziek maakt omdat dat de dokter hem vertelt dat hij koorts heeft. Op de pianist schieten is makkelijk maar... getuigt niet erg van reputatiebewust zijn. Men zou beter moeten luisteren naar de wetenschappelijke diagnoses, veel meer dan de oppervlakkige analyses en de amateuristische reacties op peilingen met een kwaliteitsniveau, waarmee eerstejaarsstudenten sociologie niet zouden slagen.
Maar er is meer... ondertussen is de Stemmenkampioen op zeer merkwaardige manier ten grave gedragen (zie artikel "Barabas of de Stemmenkampioen? Barabas!"
Open VLD moet zich dringend gaan herbronnen, niet alleen inzake het beleid maar vooral met betrekking tot het uitvoeren wat men zegt. De ooit zo geroemde opendebatcultuur en het gebrek aan koers leiden tot de miserie, die de liberale partij nu kent. En het ergste moet nog komen, want als men niet snel het roer omgooit, zakt men nog dieper weg. Een partij die zo graag dweept met allerlei zaken die hun nut en waarde hebben bewezen in het bedrijfsleven, zou nu eindelijk eens werk moeten maken om hun manier van communiceren, die misschien 20-25 jaar geleden efficiënt was, te vervangen door een model dat reputatiebewustzijn in de hand werkt. Maar dat gaat niet door zesjarencontracten voor achterhaalde strategiemodellen zonder enige resultaatsgarantie. Zulke verbintenissen worden zelfs in de privésector zelden aangegaan. In ieder geval zullen de recente peilingsresultaten een aantal mensen het gevoel geven alsof ze bij de keel werden gegrepen. Er wordt immers deze keer door de man in de straat een ecotaks geheven, nl. de electorale bestraffing van communicatietruken die niets meer om het lijf hebben dan die van een wegwerpverpakking.

Bain Comments Corporate Reputation Ranking

2007-02-27T02:52:00.000+01:00

Mark Bain, President of Upper 90 Consulting, has compared the Harris Interactive’s Reputation Quotient (RQ) rankings with the Reputation Institute’s U.S. RepTrak results.
Although the two studies take different approaches, both generally agree on the worst and best corporate reputations in the US.
Mark has made a nice summary of interesting thoughts: "Rankings matter to the most reputable companies, which care about how they compare with all firms, not just their direct competitors. These companies work to improve their reputation rankings every year. Their CEOs view corporate reputation as an asset to be leveraged for strategic opportunity, not just a risk to be managed for minimal business harm. It’s no wonder these firms enjoy strong competitive advantage and consistent, sustained financial success.
Companies with the lowest reputation rankings seem to emphasize financial performance over all else, including reputation. Though most have strong financial results (none more than ExxonMobil), reputation is more of a risk than opportunity for this group. In a written response published in the Wall Street Journal, Halliburton’s spokesperson basically said her firm doesn’t care about public opinion represented in these rankings because her company doesn’t sell to consumers. But one has to wonder: would her management still feel that way when top-notch talent chooses to work with Halliburton’s more reputable competitors? Or when some government refuses to give Halliburton the benefit of the doubt in their next self-inflicted crisis, resulting in excessive regulations and/or fines?
There are B2B and B2C companies in both rankings and virtually all are highly visible. These firms work hard to build awareness, familiarity and understanding. They use the full arsenal of communications tools to tell their story proactively, and they reap the benefits of their visibility. Meanwhile, low-visibility companies can only congratulate themselves for saving money on such frivolities while their reputation languishes.
Not every company is large enough or familiar enough to be included in these rankings. But any company can use the exact same models, tools and techniques the reputation leaders use – and those that do will benefit the most."

Have a look at the rankings (source: Wall Street Journal)
read more about the subject here

Tussendoortje: Panneels vs. Slangen

2007-02-27T02:36:00.000+01:00

In oktober stelde Noel Slangen in een interview gepubliceerd in De Zondag dat de politiek "nood heeft aan meer welbespraakte politici". Toch hebben we gezien dat het net die welbespraakte spraakwatervallen zijn die de voorbije jaren uitschuivers van formaat hebben gemaakt. De Rikken, Freya's en Kathlenen hebben dat uitgebreid geïllustreerd.
Volgens Yves Panneels heeft onze politiek meer "nood aan politici die weten wanneer ze geen onzin moeten uitkramen". En hij wikte wel zijn woorden... :-)

Onhandige communicatie van Open Vld bewijst eens te meer dat de partijtop niet reputatiebewust is

2007-02-27T01:44:00.000+01:00

De Vlaamse liberalen blijven in het reputatie-sukkelstraatje. De soap rond het lijsttrekkerschap in de provincie Antwerpen bewijst eens te meer dat de partijtop niet genoeg reputatiebewust is als men zelf beweert. Men laat immers opnieuw na om op een serieuze manier ante factum na te gaan op welke manier bepaalde beslissingen zullen onthaald worden door de publieke opinie. In plaats van zich, enkele maanden voor de federale verkiezingen, zich "bezig te houden" met de nieuwe Open Vld look & feel, zouden de Vlaamse liberalen het roer eindelijk stevig in handen moeten nemen.
Andere partijen passen de reputatieprincipes op consistente wijze toe. Afgezien van de inhoud van de boodschappen, moet worden vastgesteld dat De Decker, Vlaams Belang en vooral CD&V zich op reputatietechnisch gebied positief laten opvallen. Deze laatsten zijn zich bijzonder bewust van het stakeholderveld dat hen omringt en richten hun boodschappen doelgericht op bepaalde groepen in dat veld.
Bij Open Vld is dat niet zo. De partijtop draait rond als een windhaan. Van consistentie is, niettegenstaande de recente mooie woorden inzake communicatie en het sluiten van de gelederen, niet veel sprake. Opendebatcultuur noemt men dat. In gewone mensentaal is dat eerder een teken van onbetrouwbaarheid en zelf niet goed weten wat men wil.
Wanneer dringt het besef door dat hierdoor de organisatie zeer grote schade wordt toegebracht? Op het moment dat men electoraal zo diep zakt dat het enkel nog beter kan worden?
Als bedenker van de opendebatcultuur zou collega Slangen zich in minder bochten moeten draaien om een uitleg te verzinnen over het hoe en het waarom van de recente beslissingen van de Open Vld-top. In oktober 2006 werd hij lid van de VLD-top en tekende de liberale partij met hem een contract met een looptijd van zes(!) jaar om in te staan voor het strategisch management van de partij. Noël Slangen laat zich dus als strateeg in met de organisatie en de inhoudelijke standpunten van de VLD in, in samenwerking met voorzitter Bart Somers. Hij begeleidt de nodige structurele hervormingen binnen de partij met als doel de VLD terug in een leidende positie te brengen.
En toch verklaarde hij gisteren dat hij niet verantwoordelijk is voor het communicatiebeleid van de partij. Hij omschreef het als 'onhandige communicatie'. Van een strateeg zou toch kunnen verwacht worden dat hij meer invloed kan uitoefenen op zo een belangrijk element in de reputatievorming.
Begin december las ik nog op LVB.net : "Vorige week vroeg ik mij af of de VLD van naam zou veranderen (...) Allemaal loze speculaties en geruchten, zo blijkt nu. Noël Slangen, strategisch manager van de VLD, meldt mij zonet in een email: Ik kan u formeel bevestigen dat dit jaar de naam zekér niet wijzigt, en dat dit voor volgend jaar niet gepland is, maar daarom niet uitgesloten wordt." Erg geloofwaardig komt dit niet over.
Hopelijk heeft voorzitter Bart Somers voor zo een langlopend contract met collega Slangen een resultaatsgarantie kunnen bedingen. De taak kan niet zo moeilijk zijn. Indien men de principes van reputatiemanagement rigoureus toepast, heeft men een kans om op middellange termijn het tij te doen keren. Ik vrees dat dit voor de federale verkiezingen niet meer mogelijk is. Daarin verschil ik dus fundamenteel van mening met de spindoctors en de marketingprofeten die rond de partijtop cirkelen.
Misschien moet ik Bart eens het boek van Cees Van Riel en Charles Fombrun toesturen...

Deloitte Belgium: "Reputation is assumed not only on an organisational level but by each individual"

2007-02-27T01:28:00.000+01:00

Mark Torfs, Risk & Reputation Leader of Deloitte Belgium, wrote the following about brand protection on the Deloitte website: "The professional services sector has undergone tremendous change in the last few years, not least because of well publicised scandals that have put into question the integrity of the industry. The major task of professional services firms, therefore, has been to re-establish the trust of customers, regulators and the general public. For us specifically, these are efforts that help protect the value of the Deloitte brand. In parallel with this has been an adjustment from a self-regulated environment to one of significant new government rulings and third-party oversight.
He added: "As a professional services firm, our reputation and brand are critical to our company's success and future. Our image, and the quality that stands behind it, helps us attract and retain high-level talent and clients, thereby allowing us to thrive and achieve excellence in the delivery of all our services.
Consequently, protecting the brand through the establishment of strict internal policies and high ethical expectations is a major priority for the Deloitte global organisation, as well as the Belgian firm. Responsibility for carrying out this task is assumed not only on an organisational level but by each individual in Deloitte."
We couldn't have said it better, Mark. :-)

Fame & Fortune by Charles Fombrun and Cees Van Riel

2007-02-27T00:51:00.000+01:00

In Fame & Fortune: How Successful Companies Build Winning Reputations, Charles Fombrun and Cees Van Riel explain corporate reputation in simple and clear terms. The book serves as a guide for quickly applying the concepts of reputation.

The book provides a comprehensive overview of the critical success factors of reputation management and discusses a number of interesting case studies to underline key points. It shows how to quantitatively measure a company's reputation, estimate its business value, and enhance it over both the short and long-term. This book teaches one how to benchmark an organisation's reputation against key rivals in six key areas. It also shows how to follow a set of core principles to build visibility, distinctiveness, and consistency.
This book should be read by any PR professional, manager or communication student. It is one of the best introductory publications on corporate reputation in recent years.

Published in 2004, Financial Times Prentice Hall
[Business / Economics / Finance]
304 pages.

Loss of Reputation is a Risk for All

2006-12-09T15:18:00.000+01:00

Corporate responsibility has not always played an influential role in reputation management and recovery. When Nobel Prize winner Milton Friedman was once asked "Do corporate executives, provided they stay within the law, have responsibilities in their business activities other than to make as much money for their stockholders as possible?” His answer was a resounding “no.”

Times have clearly changed. People now regard corporate responsibility as fundamental to the kind of society where they wish to live, work and raise their families.

Reputation failure is no longer a threat for companies in high-risk industries and activities alone. It has become reality for companies and organisation around the globe and in whatever sector. A 2006 Weber Shandwick proprietary analysis revealed that 33% of the Global Fortune 500 – the world’s largest companies – experienced reputation deterioration in their “most-admired” status from the previous year. And the Weber Shandwick’s Safeguarding Reputation survey showed that approximately 1/3 of global business leaders believe it is likely their company will sustain reputation damage in the next two years.

According to Weber Shandwick this higher rate of reputation loss has prompted boards and CEOs to ask how they can best shield their companies from extended reputation damage. One way is by adopting a “triple bottom line” approach – in other words, going beyond financial goals by also protecting the environment and attending to social justice.

I do agree with WS's point of view of adopting a triple bottom line approach, but I do not agree that the higher rate of reputation loss has prompted companies leaders to act. The ones who did are rather exceptions than the rule.

Source: Weber Shandwick

The Link between Corporate Responsibility and Reputation

2006-12-09T14:37:00.000+01:00

As part of its Safeguarding Reputation™ survey of 950 business executives in 11 countries, Weber Shandwick explored the relationship between corporate responsibility and reputation management. According to this survey corporate responsibility contributes increasingly to company reputation and the bottom line, and its role in reputation recovery.

Today, every lapse, error or other corporate misstep, whether it is true or just perceived, is seen. The internet, e-mail correspondence and mobile communication technology has lead to a situation where the behaviour of a company and the individuals who are working there is watched, criticised and spread at a speed which should make contingency managers re-think their communication strategies.

About a year ago, I experienced the speed of digital pictures being sent by MMS as soon as an aircraft landed after a pressure loss in an aircraft cabin. Inside the aircraft were a group of business who were going to a conference in Barcelona about... the latest mobile phone applications! Many of them were early adopters of new technology and used the built-in camera of their mobile phone to photograph the oxygen masks which dropped from the ceiling. Less than 30 minutes after the aircraft had landed at Brussels Airport the first images were spread on the net.

Not only it means that the response time of the company is decimised compared to 10-15 years ago, there are other implications too. Any communication manager who would dare to think that he would be able to conceal or withhold information must be aware that in this modern age he would make of his organisation a sitting duck for journalists, competitors, bloggers and everyone else who would feel like criticising the company.

When the company acts responsibly, it will be better protected during the crisis and afterwards. This view is supported by the findings of the WS survey: the vast majority of global business executives (79 %) surveyed believes that companies with strong corporate responsibility track records recover their reputations faster post-crisis than those with weaker records.
Read the executive summary for more interesting findings.

Source: Weber Shandwick