URODA DLA KOBIET

Worki pod oczami - przyczyny powstawania i jak sobie z nimi radzić

2012-05-03T09:21:00.001-07:00

Autorem artykułu jest Anna Kunigiel

Masz cienie pod oczami lub sińce? - ten artykuł jest dla Ciebie. Czy wiesz, że worki pod oczami mogą być objawem choroby? Przyczyny powstawania i jak z tym walczyć.

Worki pod oczami nie są tylko oznaką zmęczenia, jak to się potocznie twierdzi, ale powstają na skutek szeregu czynników etiologicznych. Jeśli więc zmiany te utrzymują się stosunkowo długo lub też z czasem powiększają się, warto jest przyjrzeć się im bliżej, aby postawić odpowiednią diagnozę. Do przyczyn powstania worków pod oczami, zwanych też sińcami czy cieniami, można zaliczyć:

- stan i jakość skóry (m.in. cienka skóra w okolicach oczu)

- przebarwienia pozapalne powstałe po atopowym zapaleniu skóry

- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry (alergia może z jednej strony spowodować smugi w okolicach oczu, z drugiem zaś pocierając swędzące od alergii oczy można przyczynić się do pociemnienia skóry)

- przekrwienie błony śluzowej nosa (może przyczynić się do przyciemnienia żył, które biegną w okolicach nosa i oczu) i stany zapalne nosa

- powierzchniowe położenie naczyń krwionośnych w okolicach oczu

- styl życia i odżywiania się (duży stres, brak snu, czyli czynniki, które powodują ogólną bladość skóry a tym samym uwidaczniają naczynia krwionośne znajdujące się pod skórą)

- choroby nerek i nadnerczy

- przyjmowanie leków (na rozszerzenie naczyń krwionośnych)

- ekspozycja na słońce (co sprawia, że organizm produkuje więcej melaniny, czyli pigmentu, który nadaje skórze koloru)

- uszkodzenia mechaniczne (zbyt częste pocieranie i naruszanie stanu skóry w okolicach oczu)

- nieregularna pigmentacja skóry

- cechy dziedziczne (cienie pod oczami w ostateczności można też odziedziczyć)

Warto jednak podkreślić, że potocznie utożsamiane ze sobą worki, cienie i sińce mają nieco odmienną etiologię. Worki są najczęściej sygnałem choroby wewnątrzustrojowej, cienie – wynikają z pocienienia skóry w okolicach oczu albo są wywołane uszkodzeniem mechanicznym skóry; sińce, czyli uwidocznienie naczyń krwionośnych to zaś skutek zarówno jakości skóry jak i stanu naczyń krwionośnych. Ze względu jednak na częste współwystępowanie tych objawów, te trzy pojęcia blisko się ze sobą łączą.

Co stosować na cienie pod oczami?

Na szczęście z cieniami pod oczami można powalczyć. Wymaga to jednak systematyczności i cierpliwości. W pierwszej kolejności należy unormować czas odpoczynku nocnego, gdyż sen jest w tym przypadku największym sprzymierzeńcem w walce z cieniami. Następnie należy wprowadzić zmiany w sposobie odżywiania: zwiększyć spożycie wody, warzyw i produktów bogatych w błonnik, ograniczyć alkohol, kawę i herbatę. Dobre efekty przynosi również wprowadzenie suplementacji. Szczególnie brak żelaza w organizmie przyczynia się do osłabienia organizmu, zaburzeń snu i bladości skóry, które to czynniki znacznie z kolei powiększają istniejący już problem cieni pod oczami. Niezbędne są również działania prewencyjne zewnętrzne: noszenie okularów przeciwsłonecznych, stosowanie kremów i żeli pod oczy (szczególnie polecane są preparaty na bazie związków pochodzenia roślinnego, np. arniki) oraz odpowiednich korektorów. Na cienie niebieskawe i czerwone powinno nakładać się korektory o zabarwieniu brzoskwiniowym lub łososiowym, a unikać odcieni beżowych lub białych, czyli tych, które sprawią, ze cienie będą wyglądały na szare. Warstwa korektora powinna być nie za cienka, aby uzyskać efekt krycia, ani nie za gruba, aby zapobiec obciążeniu i nadmiernemu wysuszeniu cienkiej skóry pod oczami. W walce z cieniami warto też pamiętać o środkach łagodzących zmiany: stosowaniu zimnych okładów (z torebek herbaty, kawałków ogórka, lodu), spaniu w chłodnym i wywietrzonym pomieszczeniu. W medycynie estetycznej na cienie pod oczami stosuje się zabiegi z kwasu hialuronowego, zabiegi laserowe, a także zabiegi przy użyciu hydrochinonu oraz kwasu kojowego (substancji usuwających przebarwienia).

---

Zapraszam na mój blog o zdrowym odżywianiu, oczyszczaniu organizmu z toksyn, chorobach skóry, odchudzaniu i wiele innych ciekawych artykułów. - czytaj na Zdrowie.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Opryszczka Wargowa Sposoby i Porady

2012-05-03T03:41:00.001-07:00

Autorem artykułu jest Tomasz Wlazinski

Poniżej znajdziecie państwo małe opracowanie na temat dostępnych w aptekach środkach w leczeniu opryszczki wargowej. Artykuł zawiera również wzmiankę o nowej terapii nie znanej jeszcze szerzej w Polsce.

Sposoby na opryszczkę (wirus Herpes simplex) i kroki jakie można podjąć, aby wspomóc regenerację.

Kremy i plastry na opryszczkę

Jeżeli wykorzystywane prawidłowo, przeciwwirusowe kremy na opryszczkę mogą przyspieszyć czas gojenia nawracających infekcji. Zwykle zawierają one lek znany jako acyklowir lub penciclowir (Denavir).

Kremy te są szeroko dostępne w aptekach bez recepty. Są one jednak skuteczne tylko jeśli stosuje się je jak najszybciej - już przy pierwszych objawach opryszczki, w czasie rozprzestrzeniania i powielania się wirusa herpes simplex. Używanie kremu przeciwwirusowego po tym początkowym okresie nie ma żadnego większego wpływu na opryszczkę.

Jeśli miewamy częste ataki opryszczki potrafimy rozpoznać moment ataku, stosujmy więc kremy przeciwwirusowe, w chwili gdy poczujemy mrowienie informujące, że opryszczka ma zamiar się rozwijać. Trzeba zastosować krem do pięciu razy dziennie przez cztery do pięciu dni. Jednak kremy przeciwwirusowe mogą pomóc uzdrowić tylko aktualny wykwit opryszczki. Nie pozbywają się wirusa, który wywołuje opryszczkę i nie zapobiegają powstawaniu jego ognisk w przyszłości.

Istnieją również plastry na opryszczkę, które zawierają żel o nazwie hydrokoloid, który jest bardzo skuteczny w leczeniu ran skóry. Plaster umieszcza się na opryszczkę co powoduje uśmierzenie bólu.

Badania wskazują, że opryszczka goi się w tym samym czasie zarówno z plastrami jak i kremami przeciwwirusowymi.

Ultranowoczesna metoda leczenie światłem

Istnieje również nowa metoda leczenia opryszczki światłem .Metoda ta oparta jest na badaniach naukowych wpływu światła podczerwonego na komórki, zapewnia ona dodatkowe siły dla układu immunologicznego w miejscu naświetlenia, badania dowodzą, iż ta metoda jest skuteczna w każdym stadium opryszczki i zapobiega ona powstawaniu przyszłych ognisk w miejscach naświetlonych. Naświetlenie opryszczki w stadium mrowienia może całkowicie zablokować rozmnażanie wirusa a co za tym idzie rozwój opryszczki. Co więcej - u wielu badanych ból złagodził się już po pierwszym zastosowaniu.

Leczenie powikłań

Jeśli opryszczka jest szczególnie ciężka lub uszkodzony jest system odpornościowy (na przykład po chemioterapii lub u nosicieli HIV), istnieje ryzyko dalszych powikłań, w tym zapalenia mózgu (obrzęk mózgu) lub rozprzestrzenianie się infekcji na inne części ciała, takie jak oczy.

W takim przypadku należy jak najszybciej, umówić się z lekarzem, który może przepisać tabletki przeciwwirusowe i skierować do leczenia specjalistycznego. Rodzaj leczenia będzie zależał od nasilenia opryszczki lub ewentualnych powikłań. Na przykład: jeśli wystąpi opryszczkowe zapalenie rogówki, może zaistnieć potrzeba, aby umówić się z lekarzem okulistą .

Leczenie objawów opryszczki

Jest kilka rodzajów kremów które nie walczą bezpośrednio z wirusem tylko z objawami opryszczki,są one dostępne bez recepty w aptekach. Mogą pomóc złagodzić podrażnienia skóry spowodowane opryszczką. Kremy te nie są wykonane specjalnie do leczenia opryszczki i nie pomogą one szybciej się leczyć, ale może warto spróbować je jeśli opryszczka jest bolesna, sucha lub swędzi.

Ból można leczyć środkami przeciwbólowymi, takimi jak Ibuprofen lub paracetamol (oba są dostępne w postaci płynnej dla małych dzieci). Nie należy przyjmować ibuprofenu, jeśli jest się astmatykiem lub jeśli ma się (lub miało) wrzody żołądka. Dzieci poniżej 16 roku życia nie powinny przyjmować aspiryny.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem jeśli masz opryszczkę i jesteś w ciąży.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Oparzenia słoneczne - domowe leczenie poparzenia

2012-05-03T03:38:00.001-07:00

Oparzenia słoneczne - domowe leczenie poparzenia

Autorem artykułu jest Dr Grand

Mimo popularności kremów z filtrem wielu ludzi zapomina o ich stosowaniu. W tych przykrych okolicznościach pomogą następujące porady ekspertów:

Profilaktyka. Wielu lekarzy doradza aspirynę w dawce 650mg wkrótce po ekspozycji na słońce. Następnie przyjmuje się ją co 4 godziny, aż do łącznej liczby 6 dawek. Większość dorosłych dobrze toleruje dawki do 4-6g na dobę.

Po oparzeniu słonecznym występuje stan zapalny skóry. Można ją chłodzić kompresami zwilżonymi jednym z wymienionych niżej roztworów. Chłodzenie przyspiesza skierowanie na oparzoną skórę zimnego nadmuchu z suszarki do włosów lub wentylatora.

- okłady z zimnej wody, można wrzucić kilka kostek lodu; okład trzeba zmieniać co kilka minut bo szybko się ogrzewa; zabieg powtarza się kilkakrotnie w ciągu dnia przez 10-15 minut

- okłady z lodu; kostki lodu (lub torebkę mrożonki) owija się w wilgotną, czystą szmatkę i przykłada do oparzenia

- kompresy z zsiadłego mleka; białko mleka ma doskonałe działanie łagodzące; kubek mleka miesza się z 4 kubkami wody, do roztworu dodaje się kilka kostek lodu; kompres pozostawia się na 15-20 minut i nakłada co 2-4 godziny

- octan glinu; przy silnym swędzeniu należy zastosować antyseptyczny puder lub płyn Burowa (można go kupić w aptece) z wodą; octan glinu, zawarty w obu tych preparatach, zapobiega wysychaniu skóry i zmniejsza świąd; przed użyciem wymienionych środków należy uważnie przeczytać instrukcję

- płatki owsiane; suche płatki zawija się w kawałek gęstego płótna lub gazy i moczy w zimnej wodzie; same płatki się wyrzuca, a wodą nasącza kompresy, następnie przykłada się je na oparzone miejsce co 2-4 godziny

- napar z oczaru wirginijskiego; podobnie przygotowuje się okłady z tego naparu; ich stosowanie przynosi doraźną ulgę; gdy powierzchnia oparzenia jest niewielka, można w naparze moczyć waciki i delikatnie smarować oparzenie

- kąpiel z płynem łagodzącym; jest wygodna szczególnie przy rozległej powierzchni oparzenia; po kąpieli należy starannie osuszyć skórę ręcznikiem ale nie wycierać!

- ocet; do wanny chłodnej wody można dolać filiżankę białego octu lub wrzucić garść sody oczyszczonej

- preparat z mąki owsianej; przy oparzeniach słonecznych dużej powierzchni ciała zaleca się korzystanie z preparatu z mączki owsianej (pół filiżanki na wannę chłodnej wody); oparzoną część ciała należy moczyć w kąpieli przez 15-20 minut

- wodorowęglan sodu; dodaj go do letniej wody a po kąpieli nie używaj ręcznika - roztwór musi wyschnąć na skórze

- olejek rumianku rzymskiego; kompresy z olejkiem nakłada się na zmienioną skórę lub kąpiel z dodatkiem olejku...Olejek Rumianku Rzymskiego

Ostrożnie z mydłem, które może wysuszać i podrażniać oparzoną skórę. Najlepiej używać jak najłagodniejszy gatunek i dobrze spłukać skórę po namydleniu. Nie wolno moczyć oparzeń w mydlinach oraz stosować pieniących się płynów do kąpieli.

Nawilżanie skóry. Kompresy przynoszą ulgę i okresowo łagodzą dolegliwości. Mogą jednak wysuszyć skórę, dlatego trzeba natychmiast posmarować chore miejsca cienką warstwą olejku kąpielowego, a następnie delikatnie wklepać w skórę krem nawilżający, np. zawierający eucerynę. Można też stosować chłodzące kremy z dodatkiem mentolu lub oliwkę ozonowaną... OZONELLA

Chłodny krem. Oziębienie kremu nawilżającego przed użyciem przynosi dodatkową ulgę. Zaleca się preparaty z zawartością zielonej glinki...Maseczka Glinka Zielona

Hydrokortyzon. Czasem trzeba użyć maści z hydrokortyzonem. Podrażnienie i stan zapalny skóry łagodzą stosowane miejscowo płyny, aerozole lub maści zawierające 0,5% hydrokortyzonu.

Sok z aloesu. Warto wykorzystać przeciwzapalne i łagodzące działanie aloesu. Znany jest proces przyspieszonego gojenia się ran pod wpływem aloesu. Trzeba oderwać listki tej rośliny i posmarować ranę wypływającym z nich sokiem lub zastosować gotowy sok. Jednak przed zabiegiem należy sprawdzić, czy nie wystąpi uczulenie. sok z aloesu 500 ml

Obrona przed infekcją. W przypadku zakażenia lub tylko zagrożenia infekcją oparzonego obszaru skóry wskazana jest maść z antybiotykiem, oczywiście po konsultacji z lekarzem.

Znieczulenie miejscowe. Najlepsze są preparaty zawierające benzokainę, alkohol benzylowy, lidokainę lub chlorowodorek difenhydraminy - w Polsce najczęściej na recepte.

Aerozole. Są łatwiejsze w użyciu niż kremy i maści, jednak nie wolno rozpylać ich w okolicy twarzy. Przy oparzeniach twarzy lek nakłada się na płatek gazy lub waty i wciera w skórę ze szczególną ostrożnoscią w okolicach oczu!

Dużo płynów. Lekarze radzą aby jak najwięcej pić, gdyż ogranizm musi bronić się przed bezpośrednim skutkiem oparzenia, czyli wysuszeniem.

Właściwa dieta. Zaleca się lekką oraz bogatą w składniki mineralne dietę.

Nogi do góry. Oparzeniom kończyn dolnych towarzyszą zwykle obrzęki stóp. Wówczas trzeba układać je powyżej poziomu serca - przynosi to wyraźną ulgę.

Wypoczynek. Aby leżenie (spanie) nie stało się torturą, można spróbować posypać pościel cieniutką warstwą talku. Ulgę może też przynieść wodne łóżko lub materac.

Pęcherze świadczą o poważnym oparzeniu. Jeśli są dokuczliwe a występują tylko na małym obszarze, można je przekłuć wysterylizowaną igłą. Nie wolno jednak zdzierać odwarstwionego naskórka, gdyż grozi to zakażeniem i bólem z powodu odkrycia zakończeń nerwowych. Pęcherz nakłuwa się u podstawy i ostrożnie uciska tak, by wypłynęła jego zawartość. W ciągu pierwszej doby taki zabieg powtarza się trzykrotnie, potem pęcherz powinien zaschnąć.

Uwaga na śnieg i lód. Trzeba też pamiętać o szczególnej ostrożności w warunkach zimowych. Promienie słoneczne odbite od lodu lub śniegu mogą spowodować poważne oparzenia. Odkryte fragmenty skóry należy koniecznie chronić kremem z filtrem przeciwsłonecznym a podczas wspinaczki po śniegu lub lodzie trzeba mieć zamknięte usta aby uniknąć poparzenia jamy ustnej!

Artykuły spożywcze. Ulgę w oparzeniach może przynieść wiele produktów powszechnie stosowanych w kuchni:
- zielona sałata; liście sałaty zagotuj w wodzie a uzyskany wywar ostudź w lodówce, następnie nasączonym wacikiem oklep oparzoną skórę
- cienkie płatki warzyw lub owoców; przyłóż plasterek surowego ogórka, jabłka lub ziemniaka, w ten sposób ochładza się zmienioną powierzchnie skóry i łagodzi stan zapalny
- mąka kukurydziana; nałóż papkę z mąki kukurydzianej bezpośrednio na obszar oparzenia
- herbata; przyłóż kompresy z herbaty na obrzmiałe, piekące powieki herbaciarnia online
- jogurt; naturalny jogurt ma działanie ochładzające i łagodzące

Podstawowe zasady bezpieczeństwa:

- krem z filtrem przeciwsłonecznym należy nakładać na pół godziny przed wyjściem na słońce, nawet przy zachmurzonym niebie, gdyż szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe może przenikać przez chmury; szczególnie narażone są: wargi, uszy, kark i dłonie; po kąpieli lub przy obfitym poceniu krem nakłada się powtórnie

- unikaj słońca w godzinach 11-16, gdyż wtedy promieniowanie słoneczne jest najsilniejsze

- jeśli koniecznie chcesz zdobyć brązową opaleniznę staraj się robić to stopniowo; zacznij od 15 minut i każdego następnego dnia wydłużaj ekspozycje o 5 minut

OPINIA LEKARSKA

Poważne oparzenia słoneczne mogą wywoływać objawy ogólne i wówczas konsultacja lekarska jest niezbędna! Charakteryzują je nudności, dreszcze, gorączka, omdlenia, powstają rozległe pęcherze, stwierdza się ogólne osłabienie, pojawiają się obszary purpurowego przebarwienia skóry lub dokuczliwy świąd. Powiększanie się obszaru zapalenia może świadczyć o zainfekowaniu oparzenia.

LEKI, MYDŁA I KOSMETYKI A NADWRAŻLIWOŚĆ NA SŁOŃCE

Jedno powoduje drugie! Taką reakcję obserwuje się po niektórych antybiotykach, środkach uspokajających oraz lekach przeciwgrzybicznych. Czasami jest wywołana przez pigułki antykoncepcyjne, leki moczopędne, leki przeciwcukrzycowe, a nawet kremy z filtrem słonecznym zawierające PABA (kwas paraamidobenzoesowy). Należy zapytać lekarza czy leki, które przyjmujesz nie wywołują zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne. Niekorzystne reakcje są czasami powodowane przez naturalne substancje pokarmowe np. sok z limonek.

PRODUKT NATURALNY WSPOMAGAJĄCY LECZENIE OPARZENIA

- LUX VITALE, (Colostrum), najlepszy suplement odpornościowy

...ORAZ LEKI TRADYCYJNE

- Alantan
- Bepanthen
- Linomag
- Oceanic Oillan, emulsja natłuszczająca do kąpieli
- Oilatum, emulsja do kąpieli leczniczych
- Tormentiol

---

Więcej... Domowe Leczenie Naturalne - Oparzenia słoneczne + 4 ebooki zdrowotne do pobrania za darmo!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Ciało pod dobrą opieką

2012-05-03T03:36:00.001-07:00

Autorem artykułu jest Li Li

Długie, jedwabiste i błyszczące włosy… któż o nich nie marzy? Są jednym z wyznaczników kobiecości i ponoć działają jak wabik. Niestety taki ideał kobiety jest często wytworem telewizyjnych gwiazd, które niewiele mają wspólnego z naturalnym wyglądem.

Dlatego nie należy przejmować się zbytnio niepowodzeniami, gdy dążymy do celu, jakim jest wygląd hollywoodzkiej gwiazdy. I nie wynika to ze słabszych genów czy zaniedbania, ale z ograniczonych funduszy i dostępu do stylistów i wizażystów. Włosy gwiazd zazwyczaj są pielęgnowane w sposób specjalny – zazwyczaj po prostu doczepia się pasma do włosów naturalnych. Ot – cała tajemnica.

Aby jednak cieszyć się dobrą kondycją włosów, warto odpowiednio o nie dbać na co dzień. Szkopuł tkwi właśnie w zwykłej pielęgnacji, jaką wykonujemy w ciągu tygodnia – chodzi mianowicie o dobór szamponu i odżywki. Choć telewizyjne reklamy obiecują nam wiele, produkty zaraz po kupieniu tracą cały blask i cudowne właściwości, o których była mowa w reklamie. Najlepiej jednak zacząć od poznania własnych włosów i dostrzeżenia ich potrzeb. Najlepiej zwrócić się do specjalisty – fryzjer nie tylko powie nam, jaki rodzaj włosów mamy, ale również poleci produkty i sposób pielęgnacji.

Od profesjonalnej oceny powinniśmy zaczynać wszelkie zabiegi – inaczej możemy sobie tylko zaszkodzić. Warto zapytać o opinię przy wizycie u kosmetyczki czy dermatologa. Nie jest bowiem takie oczywiste, jaki rodzaj cery mamy – ma to duże znaczenie, gdy decydujemy się na kupno drogiego kremu. Tak czy inaczej, mikrodermabrazja czy mezoterapia będzie odpowiednio przeprowadzona tylko wtedy, gdy określimy potrzeby naszej skóry.

Kosmetologia jest jedną z dziedzin dermatologii i należy traktować ją bardzo poważnie. Drobne niedoskonałości mogą przekształcić się w zmiany chorobowe – szczególnie gdy źle pielęgnujemy swoją cerę. A chorobę wyleczyć trudniej niż dobrać odpowiedni sposób pielęgnacji.

---

Polecamy:

- fryzjer Kraków

- mikrodermabrazja Kraków

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak zadbać o dłonie i paznokcie?

2012-05-03T03:35:00.000-07:00

Autorem artykułu jest Małgorzata B.

Ładne dłonie i paznokcie to wizytówka każdej zadbanej kobiety. Dlatego właśnie powinny one być zawsze wypielęgnowane i pięknie się prezentować. Warto poświęcić czas na perfekcyjny manicure, który możemy wykonać w salonie kosmetycznym lub w domu.

Manicure w domu

Pierwszy krok to zmycie starego lakieru oraz odpowiednie opiłowanie paznokci pilniczkiem. Paznokcie piłujemy krótkimi pociągnięciami w jedną stronę, a następnie wygładzamy płytkę specjalną polerką. Kolejny etap to zmiękczenie i usunięcie skórek. Najpierw moczymy ręce w ciepłej wodzie z mydłem, później odsuwamy skórki specjalnym drewnianym patyczkiem i ostrożnie wycinamy cążkami. Nakładamy krem nawilżający do rąk i paznokci. Teraz czas na malowanie. W pierwszej kolejności odtłuszczamy płytkę zmywaczem i nakładamy bazę pod lakier. Paznokcie malujemy dwoma warstwami lakieru, aby kolor był bardziej nasycony i intensywny. Jeśli zdarzy się nam pomalować skórki to należy zmyć z nich ślady lakieru, gdyż manicure powinien być wykonany precyzyjnie i starannie. Na pomalowane paznokcie możemy nałożyć utwardzacz, który przedłuży trwałość lakieru.

Co jest potrzebne do pielęgnacji dłoni i paznokci?

Aby nasze dłonie oraz paznokcie były zadbane wystarczy poświęcić na ich pielęgnację zaledwie pół godziny raz w tygodniu. Jeśli manicure wykonujemy samodzielnie w domu to niezbędne będą odpowiednie przybory oraz kosmetyki. Musimy zaopatrzyć się w nożyczki, obcinacz, pilniki, drewniany patyczek oraz cążki do skórek. Wszystkie przybory powinny być dobrej jakości, aby nie zniszczyły naszych paznokci. Jeżeli chodzi o kosmetyki to warto kupić nawilżający krem do rąk i paznokci, peeling, a także zmiękczacz do skórek oraz utwardzacz lakieru.

Co szkodzi naszym dłoniom?

Istnieją czynniki, które szkodzą naszym dłoniom i wpływają niekorzystnie na ich wygląd. Do takich czynników należą promienie UV oraz mróz i wiatr. Dlatego właśnie zimą należy stosować ochronne kremy do rąk, a latem specjalne preparaty z filtrami. Bardzo szkodliwe dla naszych paznokci oraz skóry dłoni są wszelkiego rodzaju detergenty. Podczas wykonywania prac domowych warto, więc zakładać gumowe rękawiczki.

---

Profesjonalny manicure Warszawa wykonasz w salonie kosmetycznym Fanaberya.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wosk do depilacji - sprzymierzeniec kobiet

2012-05-03T03:32:00.001-07:00

Wosk do depilacji - sprzymierzeniec kobiet

Autorem artykułu jest hesse21

W czasach, kiedy kobiety dbające o swój wygląd szczególną uwagę poświęcają gładkiej skórze, wosk do depilacji jest ich prawdziwym sprzymierzeńcem. Co prawda jest kilka sposobów na to, by pozbyć się kłopotliwego owłosienia z różnych części ciała. Każdy z nich ma swoje dobre i złe strony.

Wosk do depilacji - wady i zalety

Wykorzystywany w gabinetach wosk do depilacji jest bardzo popularnym sposobem pozbywania się zbędnego owłosienia. Jak każdy zabieg kosmetyczny, także i ten rodzaj depilacji ma swoje wady i zalety. Wosk do depilacji jest jednym z najskuteczniejszych środków depilacji, które są dostępne na rynku. Wszystko dzięki temu, iż wyrywa on włoski razem z cebulkami, dlatego też odrastają one długo i są słabsze niż przed zabiegiem. Systematycznie używany wosk do depilacji może spowodować, iż po dłuższym czasie owłosienie stanie się praktycznie niewidoczne. Można nim depilować różne części ciała, niemniej najczęściej wykorzystuje się go w przypadku nóg, rąk, wąsika, brwi i okolic bikini. Najczęściej podkreślaną wadą tego środka do depilacji jest fakt, iż jest to bolesny zabieg. Chociaż skala bólu zależy od indywidualnych predyspozycji kobiety oraz umiejętności kosmetyczki, to jednak zawsze trzeba się z nim liczyć, gdy decydujemy się na wosk do depilacji.

Jaki rodzaj wybrać ?

Kosmetyczki dysponują kilkoma rodzajami tego środka depilacyjnego. Najpopularniejszy wosk do depilacji to wosk twardy lub kremowy. Ten ostatni charakteryzuje się naturalnie miękką konsystencją. Jest to wosk ciepły, który nie powoduje oparzeń skóry. Bardzo często ma ładny zapach lub łączony jest np. z masą perłową. Wosk do depilacji może być także twardy. Występuje on pod postacią granulek lub większych kostek i musi być rozpuszczony w wyższej temperaturze niż wosk kremowy. Ma różne zapachy, a także kolory. Przed zabiegiem kosmetyczka powinna doradzić klientce, jaki wosk do depilacji będzie odpowiedni do pozbycia się owłosienia w przypadku jej skóry. Niezbędne jest również zastosowanie po zabiegu preparatów kojących podrażnioną skórę oraz takich, które spowalniają odrastanie włosków.

---

Gabinet Kosmetyczny Sol-Lar w Łodzi zaprasza na zabieg depilacji woskiem.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pielęgnacja i ochrona skóry zimą

2011-12-28T07:50:00.000-08:00

Autorem artykułu jest No acne

Artykuł ten wyjaśni jak chronić skórę przed silnym mrozem oraz jak należy pielęgnować cerę w okresie zimowym, który jest dla naszej skóry wyjątkowo uciążliwy.

Zima jest czasem kiedy nasza skóra narażona jest na szereg niekorzystnych czynników, które powodują jej liczne podrażnienia. Szczególnie narażona jest skóra twarzy, która jest najbardziej odsłoniętą częścią całego ciała.

Głównym problemem jest silny mróz, który może powodować odmrożenia i przyczynia się znacznie do wysuszenia skóry. Podstawą zimowej pielęgnacji skóry jest stosowanie tłustych kremów które tworząc swego rodzaju barierę ochronną zabezpieczając ją tym przed oznakami mrozu. Osoby które nęka trądzik powinny zaś używać półtłustych kremów, aby nie doprowadzać do zaostrzania zmian chorobowych. (Tłuste kremy powodują bowiem zapychanie porów skóry). Przed nałożeniem kremu nie powinniśmy wychodzić na zewnątrz. Krem winien być nałożony co najmniej pół godziny przed wyjściem.

Po każdej kąpieli kiedy skóra jest sucha i szorstka, powinniśmy użyć nawilżających balsamów. Przebywanie w nagrzanych pomieszczeniach sprzyja wysuszaniu skóry, dlatego tak ważne jest, by pilnować odpowiedniego poziomu jej nawilżenia. Zimą tak jak latem, należy również używać filtrów przeciwsłonecznych.Mimo że temperatura w tym okresie jest dużo niższa to promienie słoneczne szkodzą skórze w nie mniejszym stopniu.

Jeśli posiadamy na skórze przebarwienia po opalaniu, lub inne niedoskonałości tj. blizny to zima jest idealnym czasem kiedy możemy się skutecznie ich pozbyć. Służą temu rozmaite zabiegi medycyny estetycznej. (Szczególnie warte tutaj polecenia są zabiegi złuszczające naskórek).

Podsumowując: Wskazówki zawarte w artykule są tylko namiastką zasad jakich należy przestrzegać w zimie. Po bardziej szczegółowe informacje musimy udać się do kosmetologa lub swojego lekarza dermatologa. Jeśli będzie prawidłowo dbać o skórę to będzie ona zdrowa i promienna nawet w zimę.

---
Nęka Cię trądzik? Odwiedź forum tradzik.info.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Trądzik

2011-12-25T01:25:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Iza Salamon

Skąd się bierze trądzik? Co nasila jego występowanie? Czy można w skuteczny sposób walczyć z tym schorzeniem? Takie pytania najczęściej padają z ust osób, którym nie było dane cieszyć się nieskazitelną i gładką cerą.

Nieustannie poszukują odpowiedzi na te pytania. Czasami bezskutecznie eksperymentują z różnymi preparatami, by zwalczyć trądzik. Jak mają sobie pomóc?
Co to jest trądzik i skąd się bierze?
Trądzik najczęściej definiuje się jako schorzenie skórne, któremu najczęściej towarzyszą stany zapalne. Trądzik najczęściej występuje u osób wchodzących w okres dojrzewania. Do powstawania trądziku u nastolatków przyczyniają się hormony płciowe. Androgeny – bo tak się nazywają wykazują w tym okresie wzmożoną aktywność. Przyczyniają się do rozrostu gruczołów łojowych. Te z kolei produkują nadmierną ilość wydzieliny i powodują łojotok. W takim środowisku pojawiają się bakterie beztlenowe, których enzymy powodują rozkład łoju na wolne kwasy tłuszczowe. Kwasy te wywołują podrażnienia skory, na której pojawiają się pierwsze oznaki trądziku w postaci zaskórników i wągrów.
Jakie są odmiany trądziku?
Trądzik można dzielić ze względu na różne czynniki. Podział kliniczny wyróżnia między innymi: trądzik bliznowcowy, trądzik zaskórnikowy, trądzik grudkowo-cystowy, trądzik ropowiczy. Istnieje także podział na trądzik młodzieńczy, trądzik różowaty.
Najbardziej rozpowszechniony jest trądzik młodzieńczy. Dotyka on młode osoby w wieku dojrzewania. Zwykle trądzik tego typu ustępuje sam, jednakże w niektórych przypadkach tak się nie dzieje.
Trądzik różowaty to odmiana trądziku, która charakterystyczna jest dla osób dojrzałych. Występuje głównie u kobiet. Do powstawania trądziku różowatego przyczyniają się najczęściej łojotok oraz częste zaczerwienienie skóry spowodowane najczęściej zdenerwowaniem. Wśród czynników, które sprzyjają rozwojowi trądziku różowatego zaliczyć można zaburzenia przewodu pokarmowego oraz zaburzenia wewnątrzwydzielnicze.
Trądzik bliznowcowy charakteryzuje się występowaniem bliznowców (blizn). Nadmierna produkcja łoju przyczynia się do powstawania tego typu trądziku. Zwykle towarzyszy trądzikowi ropowiczemu lub skupionemu.
Trądzik ropowiczy charakteryzuje się występowaniem torbieli ropnych. Gojenie zwykle odbywa się w wyniku bliznowacenia. Blizny są nierówne i wyglądają mało atrakcyjnie.
Jak leczyć trądzik?
Sposobów na rozprawienie się z trądzikiem jest bardzo wiele – począwszy od starych metod domowych, poprzez specjalne kosmetyki aż po leczenie dermatologiczne.
Domowe sposoby
Z cerą trądzikową zmagały już nasze prababcie, babcie. Wtedy nie było jeszcze takich farmaceutycznych przeciwtrądzikowych specyfików. Dlatego też musiały radzić sobie w inny sposób. Jak? Popijały miksturę - rozpuszczone w gorącym mleku drożdże, stosowały różnego rodzaju maseczki na twarz. Skórę twarzy przemywały naturalnymi tonikami – z aloesu, wody z octem, wody z ogórkiem czy wody z skokiem z cytryny.
Moja rada jest taka – warto z lekkim sceptyzmem i ostrożnością podchodzić do tego typu metod. Może okazać się bowiem tak, że takie domowe sposoby mogą przynieść więcej negatywnych skutków aniżeli korzyści.
Kosmetyki zwalczające trądzik
Na szczęście, niektóre domowe sposoby leczenia trądziku odchodzą już do lamusa. Na ich miejsce pojawiają się specjalne kosmetyki, dzięki którym skutecznie można pozbyć się tej dolegliwości skórnej. Naprzeciw problemom z cerą trądzikową wychodzą koncerny farmaceutyczne, które produkują ogromną ilość tak zwanych dermokosmetyków. Takie preparaty nie należą do najtańszych, jednakże są bardzo skuteczne. Dlatego też warto w nie zainwestować, gdyż może się okazać, że koszmarny trądzik zniknie. Ale są też dostępne specjalne maści czy kremy, które mogą być równie skuteczne. Zwykle takie preparaty zwalczające trądzik zawierają nadtlenek benzoilu. Obecnie coraz częściej wykorzystywane są także inne substancje, takie jak na przykład: retinoidy (tretynoina – kwas witaminy A, izotretynoina, adapalen, tazaroten) czy kwas aelainowy. Mają one właściwości zarówno przeciwbakteryjne, jak również keratolityczne.
Kuracja antybiotykowa
W przypadku, gdy nasza cera dotknięta jest trądzikiem o ciężkim przebiegu, wówczas stosowanie nawet najdroższych kosmetyków może nie przynieść widocznej poprawy. Do specjalisty powinniśmy się udać wtedy, gdy po 7-dniowej kuracji dermokosmetykami nasz trądzik wygląda tak, jak wyglądał. Lekarz dermatolog rozpozna przyczynę i odmianę trądziku, a następnie zaleci odpowiednią kurację. Zwykle do leczenia trądziku o ciężkim przebiegu wykorzystuje się antybiotyki. W niektórych przypadkach stosuje się leczenie kortykosteroidami lub niesterydowymi lekami zapalnymi.
Trzeba sobie jednak zdać sprawę z tego, że trądzik należy do schorzeń przewlekłych, dlatego też jego leczenie jest długotrwałe i wymaga cierpliwości.
Zabiegi kosmetyczne
Na trądzik mogą okazać się skuteczne różnego rodzaju zabiegi kosmetyczne. Salony takie oferują szeroki wachlarz usług. Wśród nich można wymienić między innymi mikrodermabrazję. Zabiegi takie zwykle nie są zabiegami najtańszymi, jednak mogą w jakimś stopniu przyczynić się do poprawy wyglądu cery.
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przebarwienia po trądziku: jak sobie z nimi poradzić?

2011-12-24T03:02:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Łukasz Ślebioda

Sprawdź jak skutecznie wyeliminować przebarwienia potrądzikowe. Istnieje kilka sprawdzonych metod na pokonanie tej dokuczliwości. Wszystko zależy od poprawnej diagnozy i odpowiednich
metod leczenia.
Wysoce niepożądaną dolegliwością skórną jest trądzik. Pojawiać się może na dosłownie całym ciele, choć najczęściej uwidacznia się na twarzy. Jego leczenie jest bardzo często trudne i czasochłonne. Nie ma uniwersalnych lekarstw na trądzik. W dzisiejszym artykule poruszamy temat przebarwień potrądzikowych. Pojawiają się one bardzo często po wyleczeniu trądziku. Na skórze widnieją różnego koloru plamy. Najczęściej czerwone i białe. Jak je usunąć? Czy istnieją kosmetyki, które skutecznie poradzą sobie z tym estetycznym defektem? Na te i wiele innych pytań znajdziesz odpowiedź w dalszej części tej publikacji.
Kosmetyki i leki na przebarwienia
W drogeriach kosmetycznych znajdziemy wiele różnych środków, które pozwolą zatuszować owe przebarwienia. Jednakże, czy znajdziemy kosmetyki, które trwale uporają się z tym defektem? Rynek kosmetyczny cały czas się rozwija. Na półkach sklepowych znajduje się wiele środków na przebarwienia potrądzikowe. Jest ich naprawdę sporo. Niestety, żadnego ze środków nie można nazwać uniwersalnym.
Wizyta w gabinecie kosmetycznym
Zabiegi odnowy, poprawiania kondycji skóry i usuwania przebarwień są bardzo popularne. Jest to z pewnością najszybsza droga do usunięcia plam. Niestety to wiąże się również z wysokimi kosztami. Za zabiegi usuwające przebarwienia po trądziku przychodzi zapłacić od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Tak duża rozbieżność cenowa to efekt wyboru odpowiedniego zabiegu i powierzchni, która objęta jest przebarwieniami. Reasumując, mamy do wyboru dwie metody: pewną i drogą oraz tanią, ale nie gwarantującą rewelacyjnych rezultatów.
---
Ranking najlepszych preparatów na trądzik , dostępny na stronie internetowej www.pokonajtradzik.pl - portal o trądziku i sposobach jego leczenia.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Kosmetyki na rozstępy

2011-12-24T02:52:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Anna Rosłaniec

Jak wiele osób spośród was doznało rozczarowania stosując kosmetyki na rozstępy? Zapewne całkiem sporo. Tymczasem sukces w walce z rozstępami leży w zasięgu ręki, ale aby go osiągnąć potrzebna
jest wiedza i przynajmniej odrobina wytrwałości. Osoby niecierpliwe powinny natomiast zdecydować się na zabieg.
Pojawienie się rozstępów jest skutkiem osłabienia kondycji skóry. W dużym skrócie cały proces wygląda następująco: fibroblasty, tj. komórki odpowiedzialne za jakość włókien kolagenowych i elastyny, które zapewniają skórze jędrność i elastyczność czyli podatność na rozciąganie, pod wpływem pewnych czynników zaczynają wytwarzać włókna o pogorszonej jakości. Skóra zbudowana z takich włókien traci swoją naturalną wytrzymałość, wzrasta jej podatność na pęknięcia. Do takich pęknięć, w głębszych warstwach skóry, dochodzi na skutek rozciągania od wewnątrz. Siły takie powstają na przykład w czasie ciąży, w czasie nagłego przybierania na wadze oraz zawsze wtedy gdy dochodzi do przyrostu masy ciała. Rozstępy, jakkolwiek pozostają głównie dolegliwością kobiet, równie dobrze mogą pojawić się u mężczyzn, u szybko rosnących nastolatków i to niekoniecznie u osób otyłych.
Zapobieganie skuteczniejsze od leczenia
Powstawaniu rozstępów można zapobiec, ale nie zawsze jesteśmy w stanie zorientować się, że z naszą skórą dzieje się coś nie tak. Toteż najczęściej orientujemy się zbyt późno, wtedy, gdy rozstępy już się pojawią.
Istnieje jednak przynajmniej jedna grupa ryzyka, która odpowiednio wcześnie może sięgnąć po środki zapobiegawcze. Panie w ciąży, bo o nich mowa, zazwyczaj nie bagatelizują zagrożenia i coraz częściej, odpowiednio wcześnie sięgają po kosmetyki zapobiegające powstawaniu rozstępów. Kosmetyki te są zazwyczaj dedykowane również zwalczaniu rozstępów już istniejących.
Kosmetyki na rozstępy
Ich skuteczność jest różna, ale najwięcej w ich przypadku zależy od nas, osób je stosujących. Żeby zadziałały kosmetyki wymagają czasu. Należy stosować je regularnie i przez dłuższy okres czasu, dopiero wtedy dajemy im szansę na to by zadziałały. Kosmetyki nie są też w stanie poradzić sobie ze wszystkimi rozstępami. Najlepiej działają na świeże, purpurowo-czerwone, wrzecionowate pasma. Z rozstępami w fazie bliznowacenia (jasnymi) radzą sobie nieco gorzej, choć zazwyczaj zmniejszają je trochę, a najlepsze kremy i żele na rozstępy mogą je nawet zminimalizować na tyle, że rozstępy staną się prawie niewidoczne.

Zawartość substancji aktywnych, które pobudzają produkcję kolagenu i elastyny, regularne oraz umiejętne stosowanie kosmetyków gwarantuje osiągnięcie satysfakcjonujących efektów Warto sięgnąć po takie, które zawierają m.in. silanole (związki krzemu) i wyciągi z soi. Warto też posiłkować się kosmetykami zawierającymi kwas hialuronowy, który też stymuluje regenerację skóry (produkcję kolagenu), wyciągi z aloesu przyspieszają z kolei procesy gojenia i redukcję blizn. Alantoina zadziała ściągająco, i oczywiście witaminy A, E i D3.
Kilka słów o aplikacji
Samo nałożenie kremu nie wystarczy. Dla zoptymalizowania efektów kosmetyki należy dokładnie wmasować w skórę. Masaż dodatkowo ożywi tkanki, poprawi ukrwienie i je wzmocni. Zwiększy też przyswajalność substancji zawartych w kremie.
Zabiegi w salonach kosmetycznych
Osoby, które są na bakier z systematycznością lub na tyle nie akceptują rozstępów, że chciałyby się ich zupełnie pozbyć powinny skorzystać z zabiegów kosmetycznych. Zabiegi te, co prawda nie wszystkie, wykazują dużą skuteczność w likwidowaniu rozstępów zabliźnionych, tj. tych jasnych, perłowo-szarych.
Skuteczność kosmetycznych metod na rozstępy bywa różna, przy czym cena rośnie wprost proporcjonalnie do osiąganych efektów.
Z jakich zabiegów warto skorzystać? Liderami są mezoterapia, dermabrazja laserowa (bądź fraxel laser) i pilingi chemiczne, przy czym jedynie metody laserowe całkowicie usuwają rozstępy. Mezoterapia i pilingi spłycają je na tyle, że prążki stają się niewidoczne.
Mezoterapia polega na wstrzykiwaniu preparatów odżywczych, które od wewnątrz pobudzają regenerację skóry. Zabiegi laserowe usuwają uszkodzone komórki skóry, w ich miejscu z czasem pojawiają się nowe, pełnowartościowe. Laser usuwa rozstępy w stu procentach.
Pilingi chemiczne pobudzają skórę do regeneracji i usuwają wierzchnie warstwy skóry.
Na koniec dodam jeszcze, że o ile kosmetyki i zabiegi działają od zewnątrz. W walce z rozstępami pomoże nam zmiana diety i bezstresowy, higieniczny tryb życia.
---
Pokonaj rozstępy

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak wyglądać młodziej

2011-12-22T03:30:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Karolina Błauciak-Krzywicka

Wydaje Ci się, że nie da się odmłodzić bez skalpela, wydania tysięcy złotych na inwazyjne zabiegi medycyny estetycznej i bardzo drogich kremów? Nic bardziej mylnego. Są sposoby, aby wyglądać
młodziej
bez ingerencji chirurga czy wydawania tysięcy złotych.

Na młody wygląd składa się nie tylko brak zmarszczek i obwisłości, ale również szereg elementów, o które możesz zadbać sama i to bez popadania w finansową ruinę.

Mało kto zdaje sobie sprawę, jak bardzo fryzura może zmienić wizerunek człowieka. Odpowiednio dobrana do typu urody, kondycji włosów i stylu życia potrafi zdziałać cuda. Sztywne fryzury, wykonane przy użyciu olbrzymiej ilości kosmetyków bardzo postarzają. Tak zwany „hełm” każdemu doda lat. Gdy dodamy do tego jeszcze siwy kolor, lub co gorsza kolor z palety bardzo nienaturalnych jak bordo, platyna czy czerwony rudy, możemy mieć pewność, że zamiast się odmłodzić, dodamy sobie jakieś 10 lat. Fryzura, która odejmie nam lat przede wszystkim stawia na naturalność. Nie znaczy to jednak, że nic nie robimy z włosami. Owszem, farbujemy, ale na jak najbardziej naturalny kolor, czyli taki, który występuje w naturze. Używamy tylko niezbędną ilość produktów do układania włosów, w tym minimum lakieru do włosów, aby swobodnie się poruszały. Unikamy tapiru i tradycyjnej trwałej – są zabronione, ponieważ wyjątkowo postarzają. Stawiamy na naturalnie opadające włosy lub swobodne upięcia, niezbyt dopracowane. Do tego niezobowiązujące srebrne kolczyki, czy modna bransoletka na ręce, którą będziemy poprawiać wymykający się kosmyk.

Makijaż to kolejny element wizerunku, którym dysponujemy. Potrafi dodać urody, ale nieumiejętne posługiwanie się nim może bardzo postarzać. Naczelna zasada jest taka, żeby nie trzymać się ślepo makijażu przez lata. Zmienia się moda i nasz wiek, więc najbardziej postarza właśnie makijaż sprzed 20 lat. Lepiej sprawdzą się też stonowane kolory, niż neonowy błękit na oku. Nie należy też przesadzać z rumieńcami – przerysowane dodadzą lat. Delikatne muśnięcie różem w zupełności wystarczy i doda nam świeżego wyglądu, a o to przecież chodzi. Do tego zawiesza z cyrkonią, ładnie odbijająca światło i młodszy wygląd gwarantowany.

---

Karolina Błauciak-Krzywicka

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Cera tłusta i problemy z nią związane

2011-12-22T03:25:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Jakub Sadlik

Taka cera często spotykana jest u osób młodych. Dla tych osób pielęgnacja jej to nie lada problem. Powodem jej występowania jest wzmożona stymulacja hormonalna gruczołów płciowych i łojowych
.

Skóra ta charakteryzuje się tym, że jest, gruba, błyszcząca, widoczne są ujścia gruczołów łojowych, słabo ukrwiona, z widocznymi zaskórniakami, grudkami oraz ropnymi wypryskami. Taka cera dobrze reaguje na zmiany temperatury i inne czynniki atmosferyczne. Duży wpływ mają na nią bodźce wewnętrzne, np. zaburzenia hormonalne, zaburzenia układu trawiennego, stres. Skóra tłusta przetłuszcza się w szczególności w strefie T (tzn. czoło, nos, broda), na plecach oraz na klatki piersiowej. W miejscach tych znajduje się największa ilość gruczołów łojowych.
Skóra łojotokowa stanowi podłoże dla rozmaitych schorzeń takich jak: wypryski łojotokowe, trądzik. Bardzo rzadko w przypadku cery tłustej występują rozszerzone naczynka krwionośne. Jeżeli tak już się dzieje, umiejscowione są przy skrzydełkach nosa. Podstawowym błędem popełnianym przez osoby, które mają cerę tłustą jest nadmierne stosowanie preparatów silnie wysuszających oraz odtłuszczających. Może to doprowadzić do przyśpieszenia wydzielania łoju. Dzieje się tak ponieważ skóra dostaje mylne sygnały i próbuje nadrobić zaległości. Często po zastosowaniu tego typu preparatów obserwujemy pogorszenie się stanu skóry.
Czynnikiem pogarszającym stan skóry jest także nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV. Niewskazane jest również stosowanie preparatów o zbyt bogatym składzie i konsystencji. Zaletą skóry tłustej jest to, że w wieku dojrzałym nie ulega przesuszeniu, o wiele dłużej utrzymuje elastyczność, gładkość i dłużej pozostaje młoda. Wadą natomiast są dosyć częste powikłania trądzikowe i skłonności do tworzenia zmian zastoinowych oraz nieestetyczny wygląd. Objawy cery łojotokowej występują z reguły w okresie pokwitania ale mogą utrzymywać się dosyć długo. Występują 2 rodzaje łojotoku: oleisty i suchy. Zmiany łojotokowe mogą wystąpić zarówno na twarzy jak i na dekolcie ramionach, plecach.
Celem leczenia skóry łojotokowej w gabinecie kosmetycznym jest zapobieganie oraz zwalczanie czynników odpowiedzialnych za jego powstawanie. Wpływa na czynności gruczołów łojowych, procesy rogowacenia naskórka. W przypadku łojotoku zaleca się kuracje: hormonalne, witaminowe, odpowiednią dietę, higieniczny tryb życia. Cera łojotokowa wymaga przede wszystkim normalizacji pracy gruczołów łojowych oraz higienicznego oczyszczenia skóry.
---
W celu pieklęgnacji takiej cery proponuję odwiedzić salon kosmetyczny i zaczerpnąć porady kosmetyczki.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Odchudzanie - fakty i mity

2011-12-19T00:22:00.000-08:00

Autorem artykułu jest DARIUSZ ARABSKI

Odchudzanie to ubytek tkanki tłuszczowej organizmu na skutek dostarczenia mu mniejszej ilości kalorii, niż wynosi jego dzienne zapotrzebowanie. Na diecie organizm ludzki energię potrzebną do
normalnego funkcjonowania czerpie ze spalania zapasów zgromadzonych w postaci tłuszczu.

Intensywne odchudzanie przypomina wstrzymywanie oddechu – jest możliwe tylko przez określony i bardzo krótki okres czasu. Potem trzeba zaczerpnąć olbrzymi haust powietrza. Również po głodówce człowiek zjada wszystko, co mu wpadnie w ręce. Stosowanie drakońskiej diety jest więc nienaturalne.
Na świecie istnieją tysiące dochodowych ośrodków zajmujących się żywieniem i utratą wagi. Napisano mnóstwo książek i artykułów na temat odchudzania. Wymyślono wiele diet

odchudzających. Rynek oferuje masę produktów o niskiej zawartości tłuszczu. Gdyby ten przemysł istotnie działał tak, jak to opisują autorzy, liczba osób otyłych systematycznie by się zmniejszała. W rzeczywistości jest wprost przeciwnie, a problem stale rośnie.
Czy więc walka ludzkości z otyłością zakończy się wielką przegraną?
Bynajmniej NIE ! W całym tym tematycznym tyglu zapomniano, że miliony Amerykanów i cztery miliardy ludzi na całym świecie doskonale umie kontrolować swoją wagę. Nie tylko nie tyją, ale mają tylko tyle tkanki tłuszczowej – ile chcą, a jak to robią, pozostaje wyłącznie ich sekretem. W środkowych Chinach trudno byłoby odnaleźć człowieka grubszego niż maratończyk. Nie cierpi on biedy, głodu, nie brak mu energii umysłowej. Czuje się i wygląda dobrze. Zachowuje zdolność kontroli swojej wagi nie dzięki magicznym sztuczkom,ale rodzajowi pokarmu, który w jego kraju spożywa się od tysięcy lat

Problem jednak istnieje i większość ludzi ma trudności z osiągnięciem i utrzymaniem prawidłowej masy ciała, nie mówiąc już o sylwetce modela, jednakże większość z nas może schudnąć, jeżeli tylko chce. Może pozbyć się wałków tłuszczu na brzuchu, pośladkach i udach. Wymaga to jednak od nich wiele poświęcenia, pracy nad samym sobą i swoimi nawykami żywieniowymi. By zachować odpowiednią wagę ciała i zdrowie, należy dopasować ilość i rodzaj spożywanych produktów do trybu życia. Tak więc należy radykalnie zmienić dotychczasowy styl życia, który doprowadził nas do nadwagi. W odchudzaniu niezbędne są ćwiczenia fizyczne, które je wspomagają, a później pomagają w utrzymaniu prawidłowej masy ciała. Ich intensywność zależy od zapotrzebowania energetycznego każdego ludzkiego organizmu, a ich dobór powinien być indywidualny. Udowodniono, że 20-30 minut ćwiczeń dziennie pomaga w odchudzaniu i utrzymaniu zdrowia. Aktywność fizyczna jest podstawowym elementem leczenia otyłości. Uprawianie ćwiczeń fizycznych poprzez zwiększenie wydatku energetycznego sprzyja nie tylko obniżeniu masy ciała, ale także wywołuje wiele korzystnych zmian w organizmie człowieka.

Czy wiesz, że:
- Odchudzanie jest tym trudniejsze, im większa jest nadwaga, gdyż wydłuża się czas potrzebny na schudnięcie,
- Długotrwałe utrzymanie odpowiedniej masy ciała jest o wiele ważniejsze i trudniejsze niż pierwsze sukcesy w odchudzaniu.
- Wiele osób po uzyskaniu zamierzonej wagi powraca do złych nawyków żywieniowych i zaprzestaje aktywności fizycznej. W takiej sytuacji następuje powrót do poprzedniej lub jeszcze większej masy ciała. Wielu specjalistów z dziedziny dietetyki i medycyny uważa, że jest to bardziej szkodliwe dla naszego zdrowia niż nadwaga utrzymująca się na stałym poziomie, ponieważ powtarzające się chudnięcie i tycie wiąże się z chorobami serca i udarem !

Jak powinniśmy postąpić aby uniknąć tych problemów ?
Po pierwsze sprawdź: Czy Musisz Schudnąć ?

W krajach wysoce rozwiniętych największym problemem jest nadmiar spożywania pokarmów obfitujących w tłuszcz. Tkanka tłuszczowa odkładająca się w organizmie powstaje właśnie na skutek spożywania nadmiernej ilości wysokokalorycznych pokarmów oraz siedzącego trybu życia i braku aktywności ruchowej.
Stajesz przed lustrem i mówisz: mam nadwagę. Ale sam wygląd o tym nie świadczy, nie wiesz przecież, czy to nadwaga, czy może już otyłość. A nadwaga to przecież krok do otyłości.
Do obliczenia prawidłowej masy ciała zgodnie z zaleceniami WHO posługujemy się wskaźnikiem masy ciała określanym jako Body Mass Index, w skrócie BMI.

Wskaźnik BMI skorelowany jest z ilością tkanki tłuszczowej. Natomiast ilość tkanki tłuszczowej zależna jest od płci i wieku. Kobiety mają więcej tkanki tłuszczowej niż mężczyźni przy takim samym wskaźniku BMI.
Jeżeli według BMI okaże się, że jesteśmy otyli (BMI >25) ważne jest również, by ocenić, jaki typ otyłości reprezentujemy, czyli jakie jest rozmieszczenie tkanki tłuszczowej w naszym organizmie.

Z uwagi na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej otyłość dzielimy na:

męską – androidalną (inaczej centralną, brzuszną, wisceralną – przypominająca „jabłko”),
kobiecą – gynoidalną (obwodową lub pośladkowo-udową typu „gruszka”).

Pomiar obwodu talii koreluje z odpowiednimi zakresami BMI i jest wskaźnikiem ryzyka rozwoju metabolicznych powikłań otyłości. Wartość wskazująca na otyłość brzuszną to obwód talii powyżej:
- 102 cm u mężczyzn,
- 88 cm u kobiet.

Na podstawie wieloletnich badań i obserwacji stwierdzono, że u osób z otyłością brzuszną, jak również u osób o prawidłowym ciężarze ciała, lecz o znacznym nagromadzeniu tłuszczu w tej okolicy, choroby zdarzają się o wiele częściej.
Otyłość pośladkowo-udowa nie niesie ze sobą większego zagrożenia dla zdrowia. Przede wszystkim jest to problem kosmetyczny.
Należy jednak przy każdym typie otyłości starać się powrócić do właściwej masy ciała !

Otyłość utrudnia funkcjonowanie w życiu codziennym, ale przede wszystkim stanowi poważne zagrożenie dla naszego zdrowia, może powodować wiele poważnych chorób oraz różnorodne zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu…
Ludzie otyli są mniej sprawni i energiczni.

Tak więc BMI pozwala z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, na jakie dolegliwości i choroby możemy cierpieć.
Im wyższy jest ten wskaźnik, tym większe jest prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci.

Najbardziej powszechne choroby związane z wysokim wskaźnikiem BMI to:zwiększone stężenie cholesterolu we krwi, nadciśnienie tętnicze krwi, choroba wieńcowa, miażdżyca naczyń, udar mózgu kamica pęcherzyka żółciowego, cukrzyca, zapalenie kości i stawów, bóle kręgosłupa zadyszka, duszności, zaburzenia oddychania, nowotwory,

Aby osiągnąć sukces w odchudzaniu, niezbędne jest przyjęcie właściwej taktyki w prowadzeniu diety.

>>> Zacznij więc od taktyki!

Musimy uświadomić sobie, że z chwilą podjęcia decyzji o rozpoczęciu diety prawdopodobnie nie zdołamy szybko przezwyciężyć naszych przyzwyczajeń jedzeniowych i ograniczyć liczby spożywanych kalorii. Odchudzanie to długa droga, na której człowiek przechodzi wiele przeobrażeń w psychice, a w rezultacie następuje odwrót od „myślenia przez żołądek”. Przed rozpoczęciem diety należy więc przygotować się to tego procesu.

Poniższe wskazówki pomogą Ci w przygotowaniach:

>>> Obserwujmy siebie, aby zrozumieć i poznać nasze przyzwyczajenia dietetyczne

>>> Obserwujmy innych ludzi, szczególnie szczupłych, pod kątem ich upodobań jedzeniowych oraz trybu życia (uprawianie sportu)

>>> Stwórzmy sobie pomocne środowisko – przez uzyskanie akceptacji i zrozumienia dla naszych zamierzeń przez najbliższe osoby

>>> Zmieńmy nasze upodobania usuwając z jadłospisu ulubione tłuste potrawy

>>> Postarajmy się zwalczyć skłonność do tłumaczenia przed samym sobą, że nie zdołamy pozbyć się otyłości gdyż i tak jemy mało, lub że jesteśmy obciążeni genetycznie

Należy uświadomić sobie, iż każdy żywy organizm obowiązuje prosta zasada energetyczna. Aby utracić na wadze, trzeba po prostu spożywać mniej kalorii, niż wynosi liczba kalorii spalanych.

W walce o uzyskanie i utrzymanie szczupłej sylwetki chodzi nie o kompletną ascezę, lecz o ścisłą kontrolę zachowania wobec jedzenia. Należy być przygotowanym na pojawianie się uczucia głodu, zdawałoby się, nie do opanowania. Miejmy więc zawsze do zjedzenia coś, co jest mało kaloryczne i wypełnia żołądek. Może to być marchewka, jabłko, grejpfrut. Zjedzenie kilku marchewek czy jabłek pozwoli zaspokoić głód, dostarczy bardzo mało kalorii, a dodatkowo uzupełni bilans witaminowy i mineralny.
Należy zastanowić się, jak wielki wpływ mają na Twoje życie emocje i czy przypadkiem nie traktujesz jedzenia jako antidotum na wszelkie swoje niepowodzenia ?

FAKTY O ODCHUDZANIU czyli co faktycznie pozwoli nam schudnąć:

- warzywa można jeść bez ograniczeń
- panierki tuczą
- kapusta poprawia przemianę materii
- sałatki (bez majonezów) są sprzymierzeńcem
- sery są bardziej kaloryczne niż mięso
- sucharki nie są bardziej dietetyczne niż zwykły chleb
- picie wody powoduje spadek łaknienia
- dobrze jest pić przed jedzeniem
- picie w trakcie posiłku jest zabronione
- przegryzki powodują tycie
- niektóre z leków sprzyjają nadwadze
- głodówki sprzyjają nadwadze
- w ciągu dnia powinno się zjeść pięć posiłków
- nagła zmiana diety zaburza metabolizm
- mała liczba posiłków sprzyja tyciu
- obfita późna kolacja sprzyja tyciu
- jeśli głód bardzo dokucza można zjeść chudy jogurt albo jajko na twardo

PAMIĘTAJ TAKŻE, że:

Jedz regularnie śniadanie>>> śniadanie jest najważniejszym posiłkiem dnia. Śniadanidanie jest najważniejszym posiłkiem w ciągu dnia, daje energetycznego kopa naszemu metabolizmowi. Jeśli nie zjesz śniadania, masz większe szanse, że w trakcie dnia nie nadrobisz zaległości, a co gorsza - będziesz również objadać się wieczorem. A to pierwszy krok do nadmiernych kilogramów. Jedzenie śniadań powoduje mniejszy głód w porze popołudniowej i wieczornej.
Nie każdy tłuszcz jest zły dla organizmu >>> poza tłuszczem, którego chcemy się pozbyć, istnieje też, „dobry tłuszcz”. Zawarty jest on w rybach i orzechach. Niewielkie porcje tych produktów zapewniają uczucie sytości na dłużej niż inne posiłki.
Podjadanie między posiłkami nie musi być szkodliwe >>> częste jedzenie małych porcji jest wskazane ze względu na wydzielanie soków trawiennych. Sytuacja jest gorsza, jeżeli między zasadniczymi posiłkami podjadamy słodycze.
Podczas ćwiczeń spocenie się nie zawsze jest oznaką „dobrego wysiłku fizycznego” >>> Wydzielanie potu świadczy o wysiłku fizycznym, jednak nie każda dyscyplina sportowa musi wyciskać z człowieka siódme poty. Można też spalać kalorie, spacerując lub pracując w ogrodzie.
Istnieje genetyczna skłonność do tycia >>> jednak główną przyczyną otyłości są złe nawyki żywieniowe.
---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wszystko o koloryzacji włosów

2011-12-19T00:11:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Tomasz Korzeniewski

Przed zabiegiem farbowania włosów powinniśmy się dokładnie zastanowić. Zazwyczaj nie posiadamy wystarczającej wiedzy na ten temat dlatego lepiej udać się do fryzjera niż samemu eksperymentować.
Trzeba brać pod uwagę, że możemy uszkodzić sobie włosy oraz pomyśleć o użyciu naturalnych
preparatów jak henna.
Przed farbowaniem zastanów się.

Obecnie do wykorzystywanych zabiegów upiększających należą rozjaśnianie i farbowanie włosów. Młode dziewczęta rozjaśniają i farbują włosy bez żadnej potrzeby, nie myśląc o przyszłości, gdy trzeba będzie wykonywać te zabiegi z powodu siwizny. Wówczas włosy — zniszczone wieloletnim szkodliwym działaniem wody utlenionej i farb - nie będą mogły być poddawane tym zabiegom. Środki rozjaśniające szkodzą włosom przez oddziaływanie silnie zasadowe i dlatego przy powtarzanych zabiegach rozjaśniania włosy mogą stać się łamliwe, kruche i porowate. Zmiany powstające przy uczuleniu na środki rozjaśniające (woda utleniona i amoniak) przypominają alergię na farby do włosów i płyny do trwałej ondulacji. Na karku, szyi, za uszami i na czole powstają czerwone plamy i grudki, a niekiedy obrzęk.
Na pewno wiesz jak farbować?
Przy farbowaniu włosów używa się 4 podstawowe kolory: czarny, rudy, złoto blond i popielato blond. Mogą też być stosowane kolory pośrednie na przykład blond rude, szatyn z odcieniem tycjanowskim i wiele innych, nie wspominając o niebieskich i różowych, używanych i modnych czasami w karnawale. Chłopcy i dziewczęta o włosach jasnych, a szczególnie rudych, są najbardziej skłonni do wszelkiego rodzaju uczuleń i powinny zwłaszcza ostrożnie używać wszelkich kosmetyków i środków upiększających. Farbowanie włosów jest zabiegiem skomplikowanym i niewiele kobiet decyduje się na wykonanie tego zabiegu w lokalu. Wyłącznie doświadczony stylista potrafi adekwatnie wycenić jak, kiedy i jaką farbą można zmodyfikować kolor włosów u klientki. Też nadanie włosom odpowiedniego odcienia i malowanie ich w różnokolorowe pasma wymaga pewnych uzdolnień artystycznych. Największą trudność stanowi dopasowanie typu i stężenia farby do gatunku włosów. Od tego zależy jakość i trwałość farby , a dodatkowo uniknięcie uszkodzeń samego włosa. Ponieważ farba nie dochodzi do korzenia włosa, zabieg należy powtarzać — zależnie od prędkości wzrostu włosa — co 3-6 tygodni. Do farbowania stosuje się dziś najróżnorodniejszych farb, które w większości działają chemicznie, co może być przyczyną uszkodzenia włosów.
Zdrowe farbowanie
Kluczową nieszkodliwą farbą jest henna, zaliczana do farb roślinnych. Jest to proszek o zabarwieniu żółtozielonym, łatwo ulegający rozkładowi, nieznoszący światła i dostępu powietrza, dlatego przechowuje się go w szczelnie zamkniętych i ciemnych naczyniach. Wykorzystanie czystej henny perskiej barwi włosy blond na kolor rudy, a ciemnym nadaje odcień mahoniu. Najlepsze wyniki daje połączenie henny z innym barwnikiem roślinnym o nazwie indygo. Wtedy można osiągnąć ładne odcienie brązowe i czarne.
Technika farbowania henną z barwnikiem indygo
Farbowanie preparatami roślinnymi nie jest proste, kłopotliwe i długotrwałe, więc nie każdy fryzjer się tego podejmuje. Aby skorzystać z tej metody farbowania trzeba proszek henny i indygo w odpowiednich proporcjach rozrobić ciepłą wodą do konsystencji gęstej papki (5 części henny na 1 część indygo daje barwę czarną, 4 części henny na 1 indygo daje kolor brązowy). Dobrze wymieszaną papkę rozprowadza się na poszczególne pasma włosów, zaczynając od samej nasady włosa. Czas pozostawienia papki na włosach wynosi od 2 do 8 godzin i jest sprawą indywidualną. Im ciemniejszy kolor chce się otrzymać, tym dłużej należy trzymać farbę na włosach. Jeżeli już trwa to całą noc, powinno się owinąć głowę miękkim papierem, a potem nałożyć plastykowy czepek i ręcznik.
Farby chemiczne
Dawniej zazwyczaj stosowane były farby chemiczne, w których czynną grupę barwiącą stanowiły sole metali. Są one jednakże niebezpieczne w użyciu i rzadko używane poprzez fryzjerów. Dziś najczęściej używa się farby utleniające, w których skład wchodzi parafenyl dwuamina, która niestety bardzo często jest przyczyną uczuleń. Do działania farb tego typu konieczny jest środek utleniający (częstokroć stosuje się wodę utlenioną). Dlatego także składają się one z dwóch płynów: pierwszy zawiera barwnik, drugi - wodę utlenioną. Płyny te miesza się bezpośrednio przed użyciem w odpowiednich proporcjach.
Czy warto zatem farbować włosy?
Powstaje pytanie, czy wobec częstych uszkodzeń włosa poprzez środki rozjaśniające i farby warto generalnie włosy farbować. Z całą pewnością warto, ale jedynie, o ile siwieją i jednocześnie są mocne, zdrowe, raczej tłuste i reagują prawidłowo na składniki farby, nie wywołując ani odczynów drażniących, ani alergizujących. Jednakże osoby młode, mające ładny kolor włosów bądź starsze o włosach cienkich, słabych, suchych z natury, wypadających czy też reagujących nieprawidłowo na te zabiegi, nie powinny absolutnie włosów farbować. Również nie należy podejmować ryzyka farbowania włosów w okresie ciąży, menstruacji, przy silnych bólach głowy (migrenach), chorobach nerek, nerwów i innych ciężkich chorobach (łupież i łuszczyca owłosionej skóry głowy nie są przeszkodą do farbowania włosów).
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Kwas felurowy - skuteczna redukcja zmarszczek i przebarwień.

2011-12-17T01:41:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Ekspert SPA

Zmęczona, poszarzała cera, a na niej siateczka drobnych zmarszczek mimicznych. Winowajcą może być dieta uboga w witaminy i mikroelementy, nieprzespane noce, stres, zanieczyszczenie
środowiska i promieniowanie UV .
Czynniki te powowodują powstawanie wolnych rodników. Im częściej narażamy się na ich szkodliwe działanie tym szybciej starzeje się cały organizm, w tym i skóra.
W neutralizowaniu wolnych rodników pomagają antyoksydanty. Gwiazdami wśród nich są witamina C, witamina E oraz polifenole. Teraz dołącza do nich kwas ferulowy, od niedawna stosowany z
powodzeniem w kosmetologii.

Kwas ferulowy występuje naturalnie w wielu roślinach, głównie w liściach, nasionach i korze drzew iglastych, w ziarnach pszenicy, ryżu, kukurydzy i żyta.
Kwas ferulowy jest silnym przeciwutleniaczem i dezaktywuje wolne rodniki, m.in. reaktywne formy tlenu, redukując stres oksydacyjny odpowiedzialny za uszkodzenia DNA.
Odkryto, że w liściach roślin, korze drzew iglastych oraz w ziarnach kukurydzy i zbóż jest obecny składnik, który chroni je przed nadmiernym promieniowaniem słonecznym i wolnymi rodnikami. Najnowsze badania in vitro wykazały, że w niektórych przypadkach kwas powoduje zahamowanie rozwoju komórek nowotworowych czyli może być czynnikiem pro-apoptycznym w komórkach rakowych, indukując ich samozniszczenie. Dlatego szczególnie polecany jest dla osób nadmiernie eksponujących swoje ciało na promieniowanie UV.
W profesjonalnych kosmetykach do pielęgnacji skóry kwas ferulowy ma zawsze wierne towarzyszki: witaminy C i E. Dopiero taki zestaw daje optymalną ochronę. Kwas potrafi zwiększyć skuteczność witamin aż ośmiokrotnie. Mobilizuje je do większej aktywności, a prócz tego jest doskonałym utrwalaczem. To szczególnie ważne w przypadku witaminy C, która się szybko utlenia.
Kwas ferulowy
Ferulac Peel to najnowszej generacji peeling odmładzający wykorzystujący nanotechnologię Lipoceutical oraz technologię liposomów. Nośniki te umożliwiają:
lepszy transport substancji aktywnych w głąb skórystopniowe i długotrwałe wydzielanie składników aktywnychochronę i stabilność zawartych w nich substancjidzięki zdolności stopniowego uwalniania substancji aktywnych i skutecznego ich wchłaniania wystarczy niewielka ilość preparatu, co znacznie redukuje ryzyko pojawienia się szkodliwych skutków ubocznych
Zastosowanie tych dwóch zaawansowanych technologii pozwala osiągnąć maksymalne rezultaty – skóra wygląda na wyraźnie młodszą.
Zalecana częstotliwość zabiegów
4–8 zabiegów w serii, odstepy 7–15 dni
Rezultaty
Skóra staje się miękka i gładka – redukcja zmarszczek, przebarwień i innych oznak starzenia się skóry.
Skóra staje się zdrowa i pełna blasku – powierzchnia skóry wyrównuje się, łagodnieją rysy twarzy, zagęszcza się i ujędrnia.
Postępowanie po zabiegu:
Po zabiegu w gabinecie kosmetolog nie zmywa preparatu. Należy go zmyć wodą w domu po 6–8 godzinach. Przez ten czas preparat ciągle oddziałuje na skórę i zaleca się nie nakładać w tym czasie makijażu. Jeżeli zabieg wykonany był wieczorem, twarz należy zmyć dopiero rano. Po 2–3 dniach nastąpi drobnopłatkowe złuszczenie skóry, które trwa średnio 1–3 dni.Wykonanie zabiegu nie wyklucza z życia zawodowego.Dla zwiększenia efektywności zabiegów zaleca się stosowanie w trakcie kuracji preparatów z kwasem ferulowym.
Wskazania do pilingu:
fotostarzenie skóry, przebarwienia posłoneczne, plamy barwnikowe, zmarszczki, utrata jędrności, leczenie trądziku, suchość skóry, utrata naturalnego blasku.

artykuł pochodzi www.Artelis.pl

Polacy i perfumy

2011-12-16T15:06:00.000-08:00

Autorem artykułu jest papaj

Polacy kupują coraz więcej perfum. Dbanie nie tylko o to, żeby nie mieć brzydkiego zapachu, ale także o to, żeby mieć ładny na szczęście staje się już standardem. Nawet zwykle mniej higieniczna
, męska część naszego społeczeństwa też zaczyna się przekonywać do pomysłu dbania o swój zapach.
Nie chodzi jednak tylko o ilość, ale także o jakość i szukanie mniej standardowych
i popularnych rozwiązań zapachowych. Coraz popularniejsze stają się perfumy mniej znanych, a czasami bardzo ekskluzywnych i drogich marek. Każdy dystrybutor perfum musi teraz dbać bardziej o to co znajduje się w jego ofercie. Znane marki nie gwarantują już sukcesu, teraz popularne są perfumy unikatowe, które przekonują nie marką, ale dobrą nutą zapachową.
Polacy zwracają coraz więcej uwagi na zapachy i dzięki temu sprawiają, że na rynku perfum jest coraz większa konkurencja. Na szczęście konkurencja zapachowa, a nie reklamowa. To że jakiejś marki używa znana osoba, albo wypuszczana jest linia sygnowana nazwiskiem jakiejś sławy już nie wystarcza i nie wpływa tak bardzo jak kiedyś na jej sprzedaż. Z tego powodu dystrybucja perfum nie jest tak prosta jak kiedyś. Nie wystarczy zamówić najbardziej znanych marek i liczyć na to, że ludzie sami będą przychodzili po takie perfumy. Sklepów z ofertą największych firm produkujących perfumy jest od groma, teraz liczą się te, które potrafią znaleźć ciekawe i nieznane zapachy, które spodobają się klientom.
W Polsce powstaje też coraz więcej firm, które zajmują się produkcją swoich perfum. Na zachodzie takich małych tradycyjnych marek jest mnóstwo, u nas ten przemysł dopiero się rodzi i na szczęście ma obecnie bardzo podatny grunt pod rozwój. Pozostaje mieć nadzieję, że niedługo każdy będzie chciał mieć polskie dobre produkty w swojej ofercie.
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Metody walki z celulitem.

2011-12-16T14:41:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Mariola Konieczna

Kobiety potrafią podchodzić do schorzeń oraz własnych niedoskonałości w sposób bardzo osobisty i emocjonalny. Najgorzej jest w przypadku niedoskonałości w ich wyglądzie - bez względu na to czy
są to niedoskonałości widoczne czy nie. Do tych drugich bez wątpienia należy
zapalenie tkanek podskórnych czyli cellulit.
Przebarwienia i zgrubienia w okolicach pośladków i ud, pozbawiają większość pań pewności siebie i zaniżają samoocenę a szczególnie poczucie atrakcyjności.
Zwalczanie pomarańczowej skórki
Masz celulit? Nie przejmuj się nie Ty jedna! Dodatkowo, na szczęście dla dotkniętych tą skazą jest niejeden sposób na to by się celulitu pozbyć. Nie wierzysz? A jednak. Jak mówią specjaliści jedną z metod najskuteczniejszych na usuwanie celulitu jest nie dorobienie się go. Sam celulit nie jest chorobą która pojawia się nagle z dnia na dzień, przeciwnie rozwija się i to co ważne przy aktywnym współudziale samej kobiety. Z racji tego iż jak wykazano celulit ma spory związek z nadmierną wagą, złą dietą, małą aktywnością ruchową oraz też będącymi skutkiem wspomnianych problemami hormonalnymi.
Zmień siebie i zwalcz celulit
Jeżeli kobieta faktycznie chce podejść w sposób poważny do problemu cellulitu, przede wszystkim powinna zacząć od zmiany przyzwyczajeń oraz samej siebie.
Unikać należy:
palenia papierosów
nadmiernych ilości alkoholu
stresu
nadmiaru słońca
wizyt w solarium
Zdecydowana większość specjalistów pracujących w salonach kosmetycznych poleci właśnie zmianę diety na zdecydowanie mniej tłuszczową oraz węglowodanową. To pierwszy i bardzo ważny krok do tego by celulit zacząć zwalczać rzeczywiście skutecznie. Połączyć należy dietę z większą aktywnością ruchową, bo to właśnie przyśpieszone krążenie pozwala na zwalczenie celulitu. Każda kobieta kiedy już problemu się pozbędzie powinna pamiętać o pozostaniu przy dobrych nawykach.
Poprawa krążenia - rozbij cellulit
Jeśli już zdecydujemy się zmienić tryb zycia oraz dietę, powinniśmy pomyśleć o ruchu. Większa aktywność pozwala na poprawę krążenia. Dodatkowo warto wykupić masaże lub zakupić specjalne masażery na cellulit. W połączeniu z odpowiednim żelem przynoszą widoczne efekty.
Można również skorzystać z profesjonalnych zabiegów w salonie kosmetycznym. Wymagają one niestety dośc wysokkich nakładów finansowych.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Dieta i ćwiczenia - czy walka z cellulitem bez nich jest możliwa?

2011-12-16T13:37:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Iza Salamon

Każda kobieta, chcąca pozbyć się cellulitu, szuka najskuteczniejszych metod. Jest ich sporo,ale najlepszym rozwiązaniem wydają się być ćwiczenia antycellulitowe i dobrze skomponowana dieta.

Wystarczy na nie się zdecydować, a z pewnością po parunastu tygodniach można uzyskać doskonałe

rezultaty. Jednakże wiele osób będzie zastanawiało się, czy faktycznie będzie to możliwe. Warto zatem wiedzieć, iż dieta i ćwiczenia sprawia, że walka z cellulitem jest możliwa.

Zdrowy plan odżywiania na co dzień - to podstawa!

Na samym początku warto powiedzieć, iż walka z cellulitem (zarówno tym lipidowym, jak i wodnym) jest możliwa. Jednakże trzeba zaznaczyć, ze tylko i wyłącznie trwałe zmiany w dotychczasowych przyzwyczajeniach żywieniowych pozwolą uzyskać satysfakcjonujące rezultaty. Odpowiednio dobrany dietetyczny jadłospis antycellulitowy powinien bazować przede wszystkim na zdrowych produktach spożywczych, które działają na oczyszczenie organizmu , a ponadto na takich produktach, które pobudzą przemianę materii i zapobiegną gromadzeniu się zbyt dużych ilości tłuszczów.
Ponadto dieta na cellulit powinna obfitować w odpowiednie ilości wody. I to- najlepiej by było, jeśli będzie to woda mineralna – niegazowana. Oprócz tego polecanym napojem jest zielona herbata i napary z ziół (ze skrzypem polnym, koprem włoskim i lipą). Takie napoje mają właściwości oczyszczające, a ponadto regulują funkcjonowanie organizmu.
Wśród polecanych produktów dietetycznych wymienić można również warzywa i owoce, bowiem obfitują one między innymi w witaminę C, która notabene pomaga spalić tłuszcz, a także poprawia stan skóry, w potas, który eliminuje zbyt duże ilości wody i pomniejsza obrzęki.
Kolejnymi sprzymierzeńcem w walce z cellulitem są orzechy, ryby, nasiona oraz oleje roślinne. Okazuje się bowiem, że takie produkty są bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe (przyspieszające spalanie tkanki tłuszczowej).
Co więcej – w diecie antycellulitowej obecne winny być również brązowy ryż, kasza, produkty bogate w błonnik.
Natomiast warto uważać na tłuste pokarmy, oraz na te przetworzone produkty gotowe. Ponadto z antycellulitowego jadłospisu trzeba wyłączyć sól, która przyczynia się do zatrzymania wody w organizmie, a ponadto konieczna jest rezygnacja ze słodyczy, pieczywa białego, gdyż one powodują odkładanie się tkanki tłuszczowej.

Zredukować widoczność cellulitu odpowiednimi ćwiczeniami

Cellulit pojawia się na skórze niespodziewanie. Jeśli zatem chcemy dość efektywnie zwalczyć tą nieestetyczną „przypadłość kobiecą”, to warto jak najszybciej do dietetycznego jadłospisu dołączyć również ćwiczenia antycellulitowe. Okazuje się, że są one jedną z efektywniejszych metod na uporanie się z „pomarańczową skórką”. Trzeba tylko zdawać sobie sprawę z jednej rzeczy: tylko systematycznie prowadzona gimnastyka przyczyni się do szybkiej poprawy krążenia, jak również i do przyspieszenia spalania tłuszczu. Mówiąc pokrótce - ćwicząc , mamy największe szanse na to, by w niedługim czasie pozbyć się oznak „skórki pomarańczowej”. Nasza skóra wreszcie będzie bardziej napięta i pozbawiona nieestetycznie wyglądających grudek, nierówności.
Warto też wspomnieć i o tym, że likwidowanie cellulitu nie będzie opierało się na jakimś określonym z góry „programie ćwiczeń”. Jak się okazuje – dowolnie wybrana aktywność fizyczna jest pewnego rodzaju „pogromcą pomarańczowej skórki”. Ale trzeba zaznaczyć, iż ważne jest, by prowadzony trening antycellulitowy odbywał się regularnie. Najlepiej by było to przynajmniej trzy razy na tydzień. Bowiem najefektywniejsze rezultaty osiągane są poprzez wykonywanie ćwiczeń na cellulit co drugi dzień. Co więcej – nie bez znaczenia jest również czas tych treningów. Bowiem jak się okazuje – ćwiczenia winne być prowadzone przez 30 - 40 minut, gdyż wtedy likwidacja tkanki tłuszczowej jest bardzo efektywna.
Warto również wiedzieć, jakie ćwiczenia będą najefektywniejsze na cellulit. W pierwszej kolejności egzamin zdadzą te wykonywane w domu, a w drugiej - te prowadzone na powietrzu. W domu najlepsze okazują się być ćwiczenia ze skakanką, rowerkiem stacjonarnym. Zaś na świeżym powietrzu sprawdza się - jogging, pływanie oraz jeżdżenie na rowerze. By efektywnie zwalczyć „pomarańczową skórkę” można zdecydować się również na szybkie maszerowanie; dobrym rozwiązaniem okazuje się być także trening w klubie klubie fitness.

Spostrzeżenia końcowe

Na cellulit są dobre i ćwiczenia, i odpowiednio ułożona dieta. Bez nich efektywne zwalczanie „skórki pomarańczowej” nie było by możliwe. Ale jak sprawić, by zarówno gimnastyka, jak i dietetyczny jadłospis naprawdę zredukowały cellulit? Otóż warto je stosować jednocześnie, bowiem takie wielokierunkowe działania przyczynią się do szybszego uzyskania rezultatów. Dzięki temu można śmiało liczyć na posiadanie gładkiego ciała. Co więcej – można spodziewać się dość trwałych, utrzymujących się już przez cały czas wspaniałych efektów. Trzeba pamiętać tylko o systematyczności. Bowiem ona jest gwarantem pełnego sukcesu.
---
iza.salamon

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Cera zniszczona i cera starcza

2011-12-16T13:15:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Jakub Sadlik

Czy cera zniszczona jest jednocześnie cerą starczą? Niekoniecznie bo cera starcza nie musi być cerą zniszczoną, a cera młoda może być zniszczona. Poniżej przedstawiam charaktrystykę obu rodzajów
cery.

Cera zniszczona
Na zniszczenie cery wpływa zanieczyszczenie środowiska, smog, stres, tryb życia, warunki pracy i wiele innych czynników, które powodują, że skóra staje się bezbronna, a wolne rodniki atakują komórki naskórka, co prowadzi do uszkodzeń skóry, czyli przyspieszenia procesu starzenia.
W dzisiejszych czasach coraz częściej spotyka się osoby, których skóra jest szara, zmęczona, jej wygląd świadczy m.in. o zakłóceniach w procesie oddychania komórkowego. Zanieczyszczenia atmosferyczne, stres i niehigieniczny tryb życia (nikotyna, alkohol, brak snu itp.) ograniczają możliwości pobierania tak ważnego dla naszej skóry tlenu. Każdy rodzaj cery może być równocześnie cerą zniszczoną.
Cera starcza
Proces starzenia obejmuje nie tylko naskórek. Symptomy starzenia się skóry powstają zarówno na powierzchni, jak i w warstwach leżących głębiej. Około 30 roku życia zmarszczki mimiczne zaczynają powoli przechodzić w trwałe, widoczne nawet przy całkowitym spokoju mięśni twarzy. Po czterdziestce pojawiają się zmarszczki promieniste nad wargą górną. Początkowo są one nikłe, w miarę upływu czasu zaś coraz głębsze. Do ich powstawania przyczyniają się: częste palenie papierosów, ściąganie mimiczne ust, ubytki uzębienia i nadmierne opalanie.
Na proces starzenia się skóry ogromny wpływ mają zmiany hormonalne, szczególnie w okresie menopauzy, w czasie którego, oprócz zaniku hormonów, występuje często osłabienie stanu psychicznego, co bardzo uwidocznia się na twarzy. Owal twarzy staje się nieregularny, fałdy "linii smutku" pogłębiają się, opadają policzki, widoczne zmarszczki pojawiają się na czole, nasadzie nosa, szyi i dekolcie. Bardzo niekorzystny wpływ na skórę mają papierosy, nikotyna bowiem przyczynia się do skurczu naczyń krwionośnych, a więc do gorszego odżywienia. Wygląd skóry osób palących różni się od skóry osób niepalących, tzn. występuje na niej dużo więcej zmarszczek, skóra ma kolor ziemisty i często pojawiają się rozszerzone naczynka krwionośne. U osób palących proces starzenia się skóry ulega przyspieszeniu. Proces starzenia polega na tym, że skóra staje się sucha, mało elastyczna, chropowata, pokryta zmarszczkami, a z wiekiem zaczynają pojawiać się przebarwienia i odbarwienia, naczyniaki, plamy soczewicowate, brodawki, łojotokowe zmiany zastoinowe, jak również nadmierne rogowacenie.
---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl