Crapwerk

Нов Star Wars стрип: Dawn of the Jedi

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Thu, 09 Feb 2012 17:32:00 +0000

За една недела, на рафтовите низ стрипарниците во нормалните земји, ќе се појави првиот број на Dawn of the Jedi (Dark Horse Comics). Пред некоја недела излезе бројот #0 во кој беше најавено она што ќе може да се прочита во новиот Star Wars стрип. Не пропуштам да кажам колку е тешко да ме привлече нешто од проширениот универзум на Star Wars, а стрипот веќе ме придоби со листање на само неколку страници од нулта бројот.

Dawn of the Jedi нè носи назад во времето, 36 илјади години пред Лук Скајвокер, период кој колку што знам, до сега никогаш не бил раскажан. Во ерата на Dawn of the Jedi не постои Република, ниту 'модерна' технологија и Силата сеуште не е поделена на две спротиставени страни. Приказната ќе започне на планетата Tython, во срцето на Галаксијата. Оние со кои Силата е јака, се доведени таму со пирамидални бродови за кои сум сигурен дека ги имам видено во The Clone Wars, или барем слични на нив.

Џедаите како што ги знаеме не постојат тука. Нивните предци, кои ја користат и разбираат Силата се наречени Je'daii. Иако е слично напишано, се изговара со поинаков акцент, како што сум приметил дека тоа го прават одредени ликови во приквел трилогијата и The Clone Wars. Претпоставувам дека влече корени од тука и ако ништо друго, го објаснува различниот изговор. Тие имаат и посебен Кодекс, кој потсеќа на денешниот Кодекс на Џедаите, со некои стихови плус кои говорат за тогашниот мистериозен статус на Силата.

Нулта бројот на Dawn of the Jedi е една фина мала енциклопедија која е задолжена да го запознае читателот со она што следи. Освен ликовите, прикажни се различни локации, храмови, па и некоја примитивна (во однос на Старата Републик а, ете) технологија, бродови, а и оружја кои се викаат "forcesaber". Сè изгледа онака митолошки, некои делови потсеќаат дури и на Magic: The Gathering сет, што беше доволно да ме привлече повеќе од купот други досадни Star Wars стрипови. На крајот е претставен и еден опасен лик, Xesh, на кој дефитивно ќе му се пружи внимание.

Едвај го чекам првиот број. Во меѓувреме, нулта бројот како препорака до сите Star Wars фанови кои бараат нешто различно. Се наоѓа лесно за даунлоуд. И, за крај, интервју со авторите на Dawn of the Jedi, клик тука.

Преглед на Star Trek Online

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Fri, 03 Feb 2012 15:41:00 +0000

Како што кажав во еден претходен пост, една од бесплатните MMORPG игри кои се достапни од оваа година. Star Trek Online пред да биде објавена на почетокот на 2010, помина низ неколку години исполнети со проблеми кои упорно го одложуваа отварењето на серверите со што се зголемуваше нетрпението кај оние кои ја чекаа. После толку долго одложување, играта беше пречекана со еден куп негативни коментари бидејќи ретко чие очекување беше исполнето.

Деновиве дадов шанса. И покрај тоа што на прв поглед играта изгледа одлично, како што напредував, недостатоците излегуваа на површина. После краткото интро нарирано од Леонард Нимој, играчот се наоѓа на брод нападнат од Борги. Годината е 2049 и Федерацијата е во некаква војна со Клингонците. Се почнува од најмал чин, и до крајот на почетната мисија, веќе командуваш со сопствен брод. Тука негде играта ме изгуби, а верувам и армија други играчи...

На почетокот е фино. Има огромен избор на раси чиј изглед може да се прилагоди за сечиј вкус, а доколку ни тоа не е доволно, играта нуди и креирање на сопствена раса од повеќе понудени урнеци. Има три класи, соодветни на тие од Star Trek универзумот, но сепак слични до оние стандарните за MMORPG жанрот. Избрав Вулкански science officer и тргнав да видам што нуди играта. Прво што ми падна во очи, дека самиот гејмплеј отскокнува од оној на кој сум навикнат кај ваков тип игри, зошто повеќе потсетува на Mass Effect, отколку било што друго. Нема стандардни спелови, па голем дел од играњето е базирано на трчање со трикодер во рака и пукање со фејзер. За Star Trek фан звучи сосема доволно, со оглед на тоа што голем акцент е удрен на самиот role-playing. Освен тоа, во она кратко време што играв, не видов ништо повеќе.

Потоа следуваше еден дел кој тотално го руши целиот впечаток од играта. Како што кажав, играчот добива сопствен брод, кој има посебни оружја и може различно да се подеси, во овој случај, кој колку пари е спремен да даде. За бродот, низ играта се собира екипаж, мене од еден квест ми доделија некако офицер кој уште не стигнав да видам како може да го користам. Што е проблемот тогаш? Управувањето на бродот е мачно и тотално непривлечно. Има квестови кои се завршуваат во вселена, а навигацијата е толку очајна и одбивна, што е по сама себе доволна причина за Star Trek Online да одврати играчи. Иако бродот има клучна намена, со него се патува на различни локации, немав нерви да пробувам да се прилагодам на лошите контроли. Може на некој ќе му се допадне, за мене дефинитивно не е океј.

Сакам Star Trek и сакам добри Star Trek игри. Ова колку што е добро, толку е и неподносливо. Затоа и е сосема оправдан моменталниот статус на играта. Ме зачуди и што има само еден, претпоставувам глобален сервер кој нема да опстои уште долго. Штета, се потрудиле да направат нешто различно што и донекаде им успеало, меѓутоа некои делови од играта уште изгледаат како недоправени. Целата слика е натрупана и не е баш најсјајна. Можеби понатаму е подобро, поголем дел од работите кои може да се прават во играва не ги ни пробав, ама ете, немам желба за да стигнам до таму.

Видео на неделата: Breaking Bad RPG

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Wed, 01 Feb 2012 18:22:00 +0000

Додека да се појави долгиот пост во кој раскажувам колку e Breaking Bad ненормално добра серија, со екипа која си ги има заслужено сите награди до сега и каква тензија има низ четирите сезони - еве го видеото на неделата.

Четирите сезони на Breaking Bad раскажани низ олдскул 8-бит RPG игра. Генијално склопено, едно од најдобрите авторски видеа на CollegeHumor. Има многу спојлери во видеото, така да внимателно.

Врвот на The Clone Wars

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Wed, 01 Feb 2012 14:04:00 +0000

Последниве две епизоди на The Clone Wars потврдија дека серијата и те како може да биде сериозна. Сезонава го достигнаа врвот и се прашувам до кога ќе можат да се држат до ваков квалитет. Анимацијата е беспрекорна, а приказните добиваат малку покомплексен облик. Како што The Clone Wars оди кон крајот на четвртава сезона, така се зацврстува мостот помеѓу вториот и третиот дел од приквел трилогијата. Палпатин ја губи довербата кај Џедаите, а Анакин покажува особини кои го пресликуваат неговиот размрдан карактер кој ќе го одведе до Темната Страна. Сите знаеме како ќе заврши приказната на крај, меѓутоа тука во The Clone Wars е многу подобро раскажано, отколку во филмовите. За поздрав е и тоа што сите дупки кои ги има приквел трилогијата веќе се пополнуваат тука. Жалното е што самата трилогија не беше ни приближно интересна како ова.

Прво, задоволен сум од тоа како е претставен ликот на Кеноби. Во A New Hope го запознавме како ветеран од Војната, искусен Џедај и сомнителен лик кој во дупките од кантини низ Галаксијата може да направи фрка и да избега со некој како Хан Соло. Значи, Кеноби, иако стар, претставен е како заебан мајкоебач кој правел р'шум во некое поцивилизирано време. Во последниве епизоди, е баш таков, како што многумина би си го преставиле, нешто што јас лично неможев да го увидам во ниту еден од приквелите.

Кеноби, откако ќе си ја исценира смртта, заминува на тајна мисија и се маскира во опасен криминалец кој треба да извади друг заебан тип од затвор со цел да открие заговор против Палпатин. За работите да бидат уште покомплицирани, Морело Еван дели ќелија со Кед Бејн, мојот омилен лик и платеник од The Clone Wars. Не би претерувал со спојлери, но има еден момент откако ќе избегаат и ќе отидат да набават облека и останати потребни ствари што неможам, а да не го спомнам. Бидејќи на Кед Бејн му недостасува шеширот, бара нов и додека разгледува низ продавницата низ раце ќе му пројде шеширот на Индијана Џонс! Имало и претходно вакви моменти кога е референциран Инди, како на примел кристалниот череп, ама ова беше најдиректно и најдобро до сега.

Приказната изгледа дека ќе заврши во следната епизода, освен ако таа со Набу не е исто поврзана. Ме занима каде ќе отиде серијава после ова. До сега, после секоја добра приказна, имаше нешто што ќе ја надминеше. Се надевам дека нема да дозволат да им опадне квалитетот, зошто моментално ова е анимирана серија со најголем рејтинг. За жал, првата сезона на The Clone Wars одврати многу луѓе кои поради тоа пропуштаат сериозно добри Star Wars приказни. Не е касно да се почне, макар и од втора сезона.

Најава за Prometheus

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Sun, 29 Jan 2012 18:43:00 +0000

Годинава сакам да видам добар СФ. Високобуџетен добар СФ, значи муабетите за ептен добри инди филмови што тепале на фестивал во Андора и колку Холивуд е поган, не ме занимаат нешто посебно во моментов, иако со второво често се согласувам. Prometheus изгледа како Ридли Скот да е решен да му даде малку живот на жанрот.

Филмот кој требаше да биде сместен во Alien универзумот, во раните фази на продукција се оформи како засебен ентитет. Екипажот на бродот Prometheus трага по потеклото на човечката раса, и успат се соочува со напредна вонземска цивилизација во некоја вселенска вукојебина. Иако далеку од иновативно, мојата верба во Ридли Скот веќе ме осигура дека ќе гледам добар филм. Тизер трејлерот кој и не кажува баш многу, сепак има неколку сцени кои ако ништо друго, ветуваат културно искористени компјутерски ефекти и амбиент кој овој режисер знае како да го прикаже. За сценариото е задолжен Дејмон Линделоф, па една уште една причина која може да гарантира за квалитетот на Prometheus. Кастингот е фино одбран, без многу звучни имиња, што мене лично ми е сосема океј.

И да се надоврзам на муабетот за Alien од погоре... Мило ми е што филмот ќе биде независно од тоа. Изминативе години, толку се извалка таа франшиза што некако е ризик да се прави било што поврзано со тоа. Ако ништо друго, има гневна топла на фанови што ќе собира плунка два месеци пред излегувањето на филмот. Prometheus премиерно ќе биде прикажан на почетокот на Јуни. За сите новости поврзани со филмот, обратете се на овој линк.

Бесплатни MMORPG игри во 2012 (прв дел)

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Sun, 22 Jan 2012 16:20:00 +0000

Многу пати сум кажал дека кога некоја MMORPG игра која нуди месечна претплата и се префрла на f2p (free-2-play) модел, е прв знак за, грубо кажано, пропаѓањето на истата. Не пропаѓање во смисла за затворање на последниот сервер со седум луѓе, туку значително намалување на претплатници. Кога месечната претплата не функционира профитабилно, голем број компании наоѓаат прибежиште кај микротрансакциите. Тие па, најчесто се бессрамен грабеж на играчите, кои доколку би ги користеле за комплетно искуство со одредена игра, би чинело многу повеќе од месечната претплата. Пример, LOTRO (колку е да е добра играта), откако стана "бесплатна" бараше од мене пари за секакви работи, од торбици до квестови. Секако, постои и опција за месечна претплата каде што е вклучен комплетниот "пакет", но повторно, страдаат играчите кои не сфаќаат дека не постои нешто како "бесплатно". League of Legends е исклучок, но веќе го дискутирав тоа и не би се задржувал многу.

Изминативе месеци и следниве што доаѓаат, сме сведоци на "падот" на некои звучни имиња на MMORPG сцената кои последниот здив ќе го земат со f2p етикета. Листата на причини за тоа е навистина долга. Жанрот ретко нуди нешто ново, па играчите се заситени. Покрај гигантите како World of Warcraft, се појавија еден куп други слични игри со кои пазарот се прошири и понуди повеќе опции. Меѓутоа, ретко кој нуди нешто различно и иновативно, така што секоја компанија која доби шанса да претстави игра, после одредено време почнуваше да згаснува. Друга работа се огромниот број на корејски игри, нормално адаптирани за американски и европски пазар, кои иако имаат f2p модел, си наоѓаат место кај кежуал играчите. Игри кои изгледаат одвратно, имаат ужасен гејмплеј, а сепак имаат повеќе играчи од оние кои подолу ќе ги спомнам.

Очигледно ќе причекаме за револуција во жанрот, додека не излезе Guild Wars 2. Дури и да повлече армија клонови, сепак ќе е огромно освежување на жанрот кој упорно тапка во место. Приметувам дека бројот на играчи кои веруваат во Guild Wars 2 е секој ден се поголем и поголем.

Еве што ќе може да се игра "бесплатно" оваа година:

DC Universe Online, барем PC верзијата. Иако најавата за оваа игра стави насмевка на лицата на стрипаџиите, нескромно ќе кажам дека лесно можеше да се превиди судбината. Како концепт, ваква игра неможе да успее во жанрот во кој се обидува. Звучи примамливо, но е предизвик кој бара многу повеќе од "Убиј 10 ______" квестови. Каква и да ја направиш приказната, пак неможе да оправда што бараат толку многу суперхерои и вилани на едно место. Претпоставувам дека ќе тера вака уште барем една година, пред серверите да им отидат офлајн. Се сеќава некој на The Matrix Online? Секако дека не.

Star Trek Online лично мене ме израдува како концепт, но реализацијата беше оцената како катастрофална само неколку дена по издавањето на играта. Има материјал во Star Trek, тоа е неоспорно, само што ете, очигледно не успева како игра од овој жарн, нешто слично како DC Universe Online. Дури Star Trek Online нуди и поплодна почва за развој на MMORPG од претходно спомнатата. Страшното е тоа што сега во играта меша прсти и Perfect World, компанија која лично сметам дека далеку повеќе се грижи за микротрансакциите и нивно претворање во макро, отколку за самиот квалитет на игрите.

Aion ми го привлече вниманието уште кога излезе и кога слушав само позитивни работи. За жал, играта почна да згаснува по само неколку месеци, но успеа со години да опстои со месечна претплата како модел. Во периодот кога се откажував од WoW а RIFT беше далеку и од алфа верзија, оваа игра неколку пати ја размислував како опција. Исто така, доколку направиме споредба помеѓу овие три игри кои ги спомнав, мислам дека Aion најмногу ќе добие како "бесплатна".

Верувам дека ова не се единствените игри кои ќe станат "бесплатни". Дури и RIFT е сериозен играч доколку не им тргне на порано. Иако се јавија со броја од 100 милиони долари заработка, многу од серверите се празни. Сепак, утешително е тоа што голем дел од празните сервери, воопшто не ни биле планирани, но навалата на играчи (лично сум сведок за ова), си го направи своето. И другo нешто за крај. Ако оваа година Star Wars: The Old Republic не почне да го применува f2p моделот, сигурен сум дека веќе во следната ќе може да се игра со микротрансакции.

Подалеку од Alcatraz

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Fri, 20 Jan 2012 16:20:00 +0000

Наместо да се посветам на пишување за квалитетни ствари како Breaking Bad (ја догледувам третата сезона), решив да потрошам муабет на Alcatraz. Не ми е поентата да бидам зол и да мрчам, туку само сакам да предупредам и да објавам дека од денес па натаму, секој продукт на кој е потпишан Џ.Џ. Абрамс ќе го избегнувам како мене техничката поддршка на Телекабел.

Невиден и креативен промо материјал?

Alcatraz е уште еден од оние обиди за серии чиј коњ пробува да јава со самар обележан со DHARMA симбол. Незнам уште колку серии треба да пропаднат пред некој да се сети дека сеуште е рано (и така ќе остане уште долги години) за нешто како Lost? Мислам, единственоста и големината на Lost уште се осеќа во воздухот и навистина нема потреба од пополнување на дупки кои не постојат. "Квалитетот" на Alcatraz беше најавен уште со онаа одлука со која серијата доби mid-season replacement третман, но некако пак бев заинтересиран. Фин кастинг, интересен сетинг и 'звучно' име некако ветуваа барем океј реализација. И јас, будала, пак поверував на Џ.Џ. Абрамс, за среќа, последен пат.

На кратко, што е приказната? Најпознатиот затвор во светот е затворен и сите 'жители' се пренесени во други затвори. Само што не се случува тоа, туку мистериозно исчезнуваат. Флешфорвард во денешно време, еден по еден почнуваат да се враќаат. Делува занимливо, зар не? Само што не е. Воопшто не е. Има катастрофална нарација, крајно аматерско сценарио и ликови интересни како македонска хумористична серија од крај на 90-ти.

Очигледно ова е единственото што може Сем Нил да го работи во моментов, а се гледа дека не се труди. Харли од Lost е тука, со сличен лик, само што е тотално неуверлив. Буквално се што се случува во првата епизода на Alcatraz е комплетно исфорсирано и без душа. Уште на крајот кога сфатив дека секоја епизода ќе се занимава со различен затвореник, ми стана јасно за каква глупост потрошив време. Слично ми се деси со The 4400 пред неколку години, со тоа што разликата беше меѓу пилот-епизодите на двете серии. The 4400 имаше барем добар почеток.

Лоша серија. Не вреди да се троши време зошто ќе пропадне како The Event.

Мала дискусија за The Hobbit

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Wed, 11 Jan 2012 11:04:00 +0000

Крајот на минатата година го донесе трејлерот на The Hobbit, адаптација на истоимената книга на Толкин. Лично, трејлерот успеа да ме убеди дека оваа година ќе видиме уште еден квалитетен филм, кој ќе остави значителна трага во историјата. Покрај сите проблеми со кои филмот се соочи во раната фаза на продукција, сепак на крај проектот доби зелено светло. Ако некој памти, The Hobbit (поделен на два дела, првиот се вика An Unexpected Journey), требаше да го режира Гилермо Дел Торо. Радоста беше преголема, особено за тогаш тазе фан на Дел Торо, како мене. Доколку некој се сомнева во режисерските способности на типот, слободно нека го погледне Pan's Labyrinth. Дел Торо има осет за жанрот, иако нема некое такво комплетно остварување.

Како што почетокот на продукцијата се одложуваше поради финанскиски проблеми, така трпението на Дел Торо го доведе до напуштање на проектот, по што луѓето со парите успеаа да го вратат Питер Џексон на веќе докажаната позиција. Со Питер Џексон како режисер, веќе не би требало да има сомневање во квалитетот на адаптацијата. Ќе видиме филмови кои соодветно би ја надополниле Lord of the Rings трилогијата, во истиот дух, и се надевам барем сличен начин на реализација и стил. Друга работа што ми се допаѓа е тоа што филмот има посериозен тон, ако судиме по трејлерот, нели. The Hobbit е многу подетски раскажана приказна од трилогијата, а трејлерот воопшто не изгледа како Хари Потер.

Кастингот е комплетно погоден. Мартин Фримен е можеби најдобриот избор за младиот Билбо и докажан актер. За Гандалф, треба да сме среќни што МекКелен уште е способен да снима. Искрено, друг актер неможам да замислам во таа улога. Нека си поживее човекот дур не го снимат и вториот дел. Иан Холм, Елајџа Вуд, Кристофер Ли (очигледно е бессмртен), Енди Серкис. Хуго Вивинг, Орландо Блум и уште некои што сигурно ги испуштив, се враќаат во старите улоги, а ја како фин додаток, тука е и Еванџелин Лили. Повеќето актери во улогите на Џуџињата не ги знам, но изгледаат одлично во костимите.

Значи, комплетно му верувам на Питер Џексон. Одлуката да се снимат два (долги) филмови е исто за поздрав, зошто очекувам подетален пристап и раскажување. Единствен проблем тука е тоа што треба да чекам една година за првиот дел, и уште една за вториот. Како и да е, промашување нема да има.

Doctor Who со Дејвид Тенант

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Fri, 06 Jan 2012 22:24:00 +0000

Концептот на серијата и тоа што успеала да опстане неколку децении, беше доволно за да ме заинтересира. Знаев уште одамна за Докторот, само што мојот прв контант со него и не ме воодушеви. Првото нешто што го гледав беа епизодите (некои скроз рендом од таа сезона) со Кристофер Еклстон, деветтиот Доктор. Тоа што претходно ми беше познато за Doctor Who, воопшто не се поклопи со тоа што го видов, а особено не тогаш актуелниот Доктор.

Прво, кој е Докторот? Докторот е Господар на Времето (глуп превод на Time Lord), последниот од неговиот вид. Патува низ времето и просторот со TARDIS (кратенка за Time and Relative Dimension In Space), вселенски брод што личи на телефонска говорница од надвор, и претежно оправа криви дрини низ универзумот. Бидејќи најчесто ги решава проблемите на Земјата, си има и по една згодна придружничка на неговите патувања. Океј, Дона Нобл не, зборам за Роуз.

Докторот е стар повеќе од 900 години. Дел од тоа е прикажано во повеќе од триесет сезони. Серијата има интересен концепт на менување на актерот кој го толкува Докторот. Имено, Докторот кога ќе умре, има способност да се регенерира во ново тело, односно нов актер. Па така, налетав на сигурно најдобрата инкарнација на Докторот, маестралниот Дејвид Тенант. За разлика од претходниот кој ме доведе до тоа да ја пцујам серијата, Дејвид Тенант ми го врати интересот, па тие три сезони со него ги изгледав за многу брзо време. По 12-13 епизоди се во сезона, плус некои специјални за Божиќ.

Тенант е маестрален. Совршено глуми, има неверојатна харизма и успева да го преслика ликот баш како што замислував. Дури и приказните се поинтересни од оние што ги видов со претходниот Доктор. Кога сме кај приказните, не барајте модерен СФ тука. Ниту па нешто претерано сериозно. Не е дека нема и такви моменти, меѓутоа серијата се заснова на нешто друго - забава на британски начин? Претпоставувам дека приказните, костимографијата и сè што има во серијата е останато од времето кога започнала со прикажување и намерно го држи тој стил. Такво е, наивно и детски, на моменти како цртан филм. Има толку необични случки и елементи, па најблиското нешто со кое би можел да ја споредам серијата, би бил Автостоперскиот Водич. Пред некој да го фрли првиот камен за споредбава, да потсетам дека лично Даглас Адамс, има напишано неколку Doctor Who епизоди (кои ќе бидат изгледани деновиве). Во ред, не се сите епизоди со ист квалитет, имаше некои што ги заспивав без да ги догледам, но добар дел од останото и те како вреди.

Затоа што многу луѓе на кои им ја препорачав серијава, ме одбија со истата причина поради која јас ги плукав епизодите со Еклстон, ќе склопам една фина листа со најдобрите епизоди со Тенант. Штета што се само три сезони со него. Зошто навистина, Doctor Who е многу подобра серија од тоа што изгледа. А, "јубилејниот" Доктор замина достоинствено, во емотивно финале, препуштајќи го Тардисот на Мет Смит. Мет Смит е единаесетиот Доктор кој веќе тера две сезони. Иако овие со Дејвид Тенант ми се уште тазе и незнам дали ќе се навикнам лесно на нов Доктор, ќе му дадам шанса.

Холидеј Спешл

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Sat, 31 Dec 2011 15:47:00 +0000

Годинава ми беше добра колку и Star Wars Holiday Special. Ама ете, тоа што дипломирав пред два дена е доказ дека универзумот решил малку да ме олбави и 2011 сепак да заврши океј.

Се читаме догодина.

RIFT: Fae Yule и слично

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Sat, 24 Dec 2011 16:36:00 +0000

Со намера да ги фатам последните денови од Fae Yule фестивалот во Телара, уплатив RIFT, еден месец. Две минути откако го внесов кодот, по социјалните мрежи и на официјалниот сајт се појави известување дека базата е повторно хакирана. Собрани лични податоци и кредитни картички. Играва сериозно нема среќа, а во комбинација со лошиот безбедносен систем, ситуацијата станува очајна. Иако Trion постојано работат на безбедноста, пак ќе се најде некој што ќе успее да заебе и да ги избрка играчите, како што се случи првиот месец.

Мојот акаунт сеуште е океј, се надевам така и ќе остане.

Сериозно, Trion? Рифтовите имаат елки и снешковци сега?

Fae Yule ивентот ми изгледаше тапа уште кога го најавија. Такви ивенти во ваква едноставно штрчат и не се вклопуваат во целиот тој свет. Глуп потег да се задоволат фанови што се навикнати на вакви ивенти кај другите игри. Плус, не е ништо посебно, само досадно фармање на нова валута со која единственото вредно што може да се купи е маунтот.

Другиот проблем што RIFT го има во моментов е популацијата. Очигледно бројот на играчи на Whitefall серверот е вкупно 1, кога ја сум логиран. Од вчера неможам да соберам група за фармање рифтови и трчам сам наоколу. Бидејќи играта ми е поврзана со Твитер, повеќе читам твитови отколку дискусии на четот. Празно е, и не е само на мојот сервер ова. Затоа и деновиве ќе направам трансфер на некој друг.

Ѕирнав нешто и од Ember Isle, ама тоа во некој друг пост.

Wishlist: Star Wars Laserdisc Колекција

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Thu, 22 Dec 2011 18:42:00 +0000

Гледам дека нешто фали во мојата скромна Star Wars колекција, а тоа се laserdisc изданијата на оргиналната трилогија. Мртвиот формат и верзијата на филмовите сместена на дисковите е тоа што ги прави овие парчиња толку вредни. Доаѓаат и спакувани во луксузен бокс-сет со две огромни книги.

Трилогијата има повеќе изданија на laserdisc, со различни омоти. Конкретно за овој формат, овие од 1995 се најдобрите:

Инаку, дисковите нит имам кај да го гледам, никогаш сум немал и не познавам некој што има таков плеер. А, вреди да се има.

Види такоѓе:

The Empire Strikes Back Storybook од 1980-та

Homeland: Крај на првата сезона

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Wed, 21 Dec 2011 12:10:00 +0000

За тие што не гледале Homeland, ќе кажам дека ова е најдобрата нова серија сезонава. Далеку поквалитетна од останатите за кои се збореше седум години пред да почнат да се прикажуваат, и на крајот испаднаа тапа. Да, за тебе зборам Terra Nova. Затоа, препорачувам итно гледање на Homeland, дванаесет епизоди се, под услов гледачот да располага со едно слободно попладне, како би ги изгледал сите во еден здив. Јас чекав секоја недела за нова епизода, додека прецртував денови на календарот. Значи, тие што не гледале нека прекинат со читање тука, зошто секој спојлер би значел уништување на искуството кое го нуди серијата.

Е, сега, тие што догледаа до крај и ја сфаќаат големината на Homeland, нека продолжат понатаму. Пред сè, да кажам дека серијава покажа храброст што е редок случај во приказни каде што Американците се борат против тероризам. На почетокот можеби изгледаше како тие повторно да жртви на муџахедински структури, без притоа да се погледнат двете страни на војната. Моментот кога серијата ќе покаже дека не е сè црно и бело, и дека двете завојувани страни играат поденакво валкано, тогаш се оправда мотивот на Броди.

Некаде на пола сезона сценаристите успеаа да го оттргнат сомнежот што веројатно веќе беше создаден кај публиката, прикажувајќи го Броди како жртва, а не како терорист кој го свртел грбот на сопствената земја. Но, уште во следната епизода, видовме дека Броди навистина планира напад врз САД и има издржан мотив за тоа. Како што самиот кажа во последната епизода, има маринска заклетва да ја брани неговата земја и од надворешни, и од внатрешни непријатели. 82 муслимански деца гинат во напад од американско летало, инцидент кој владата на САД го крие од јавноста. Причина плус за Броди да ја прифати агендата на Абу Назир, терористот кој е воедно и татко на едно од децата. Како што видовме, додека Броди е заробен, поминува долго време зближувајќи се со детето чија смрт неговата земја се обидува да ја сокрие.

Дека Броди е решен да оди до крај со остварување на мисијата на Абу Назир, се виде и во последната епизода. Тука има простор за дискусија, особено за самиот крај, зошто верувам дека никој не очекуваше така да заврши. Вокер, другиот заробен маринец за кој Броди веруваше дека лично се погрижил да не е жив, во координиран напад успеа да ја притисне метата на Абу Назир во простор каде што Броди требаше да изврши самоубиствен напад, прерано заврши. Финалето ќе беше многу поефективно доколку завршеше со прстот на Броди на чкрапалото, или некаква експлозија. Вака испадна како да ја видовме последната епизода од оваа сезона, заедно со првата од следната. Дури и Броди да го истераше нападот до крај, можеа комотно да ја продолжат втората сезона со Вокер како централен лик, да ја видиме и неговата приказна.

Како и да е, тоа не ја прави серијата ни малку полоша. Само што незнам во кој правец ќе се движи понатаму и дали ќе успеат да ја задржат напнатоста како клучен елемент. Досега, немаше никакво промашување, ниту во приказната, ниту во ликовите. Дали сценаристите намерно ја завршија вака во случај да нема втора сезона (потврдена е, но може сè да се случи), ќе се знае дури следната година.

За крај, ќе кажам дека Homeland е сè она што Rubicon можеше да биде.

Две добри комедии во 2012

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Mon, 19 Dec 2011 14:06:00 +0000

Американскиве комедии некако почнав да ги делам на тие пред, и тие после The Hangover. Од тогаш ретко што ме насмеа, ете ќе ги спомнам Due Date и Your Highness, чисто заради Роберт Дауни Џуниор и Дени МекБрајд.

Следната година ќе ги видиме The Dictator и Casa De Mi Padre. Саша Барон Коен после Brüno се враќа во комедија инспирирана од книгата на Садам Хусеин, Zabibah and the King. Филмот е од истиот режисер на Brüno и Borat и ја раскажува херојската приказна за диктаторот кој си го ризикува животот за да се осигура дека демократијата никогаш нема да дојде во земјата со која владее. Саша Барон Коен мене би ми бил смешен дури и кога само би зјапал во камера 90 минути. Затоа и имам големи очекувања за филмов. Клик тука за трејлер.

Casa De Mi Padre има шанси да биде најдобрата комедија за 2012. Откако го сконтав Вил Ферел и сфатив за каков луд тип се работи, знам дека тука нема никако да промаши. Филмот е пародија на шпанските теленовели со невозможни заплети и ситуации и цел е на шпански јазик. Да не објаснувам многу, еве го трејлерот.

Види такоѓе:

Години на Суперхерои

The Cleveland Show: Die Semi-Hard

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Tue, 13 Dec 2011 17:00:00 +0000

Во духот на Star Wars пародиите кои тимот на МекФарлејн ги направи со ликовите на Family Guy, Кливленд го раскажува неговиот омилен божиќен филм, Die Hard. И оваа пародија ја следи оргиналната приказна, интерпретирана од ликовите на серијата. Кливленд, како главен лик, нормално е Брус Вилис, а мечокот Тим е Ханс Грубер. Сме го гледале сите филмот и дејствието е тоа истото. Терористите влегуваат во зградата и држат заложници, а Кливленд како единствен кој може да им помогне, е заглавен бос и воодружен на погорните спратови. Веројатно не е спојлер ако кажам дека Ал е Кливленд Браун Џуниор и е сигурно еден од најсмешните елементи во целата епизода.

Храбар потег од продуцентите на The Cleveland Show. Серијата мене ми е супер, а во последно време вадат епизоди што ги засенуваат Family Guy и American Dad кои упорно верглаат безвезе изминативе неколку сезони. Пародијава на Die Hard беше сосема океј, го сакам филмот, само изгледа не доволно за ова да ме стане од кревет од смеење како Star Wars пародиите. Или јас пропуштив некои референци, или стварно беше едно ниво над просекот. Ама затоа, "Scooby-dooby-Doo, motherfucker!" е реплика што дефинитивно ќе остане.

Баш ме занимаше која е следната пародија на МекФарлејн и ме изненади што решиле да го чепнат Die Hard. Или буџетот не им дозволил нешто поинтересно, па затоа и се одлучиле да ја прават со овие ликови. Или па серијата е навистина во состојба да треба вакви пародии да ја вадат. Во секој случај, има план да се продолжи со вториот дел, како што кажа Кливленд на крај, да видиме интернетот што ќе рече. :) Ајде, па да видиме и Indiana Jones пародија со Стен Смит!

Види такоѓе:

Skyrim: Ден 27

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Fri, 09 Dec 2011 18:10:00 +0000

Skyrim инсталирав само колку да можам аргументирано да мрчам колку е тапа. После еден месец ме убеди дека е најдобрата RPG (сингл-плеер) игра која сум ја играл до сега, а сум играл доволно. Секако, неможам да зборам зошто токму оваа игра е најдобрата и за 2011, без муабетот да ми содржи по некој спојлер. Така да, полека надоле. :)

Овој заклучок ми го потврди средбата со Paarthurnax, водачот на Редот Greybeards, господарите на Гласот. Внимателно ја следев приказната која ме доведе до тука, и како напредуваше стануваше подобро и подобро. Верувам дека понатаму има уште вакви запрепастувачки изненадувања, но до сега, ова беше најмоќното нешто што го видов во целата игра. Развојот од обичен селанец во Dovahkiin, учењето на Патот на Гласот и Змејските моќи, не беа ништо во споредба со откривањето на мистеријата за Alduin (змејот кој ги буди останатите змејови) и потрагата по скролот. Кога брадестото братство ме испрати кај нивниот "главен", во никој случај не бев спремен за тоа што ќе биде тој всушност и што ќе ми открие. Браво за приказната, Bethesda, ниедна друга игра го немала овој ефект кај мене!

Не е само овој квест, речиси повеќето имаат комплексна приказна која е уникатна за сличните вакви игри. А, тоа е најмоќниот аспект од Skyrim со кој во целост се оправдува оној дел од името на жанрот наречен role-playing и е занемарен во многу нови игри кои си лепат RPG етикета. Нормално, за да биде комплетна формулата, тука е и огромната слобода на играчот и минималните ограничувања во таа насока.

Пред да излезе Skyrim, имаше едно видео каде што авторите кажуваа дека се стремат кон создавање на игра која ќе овозможи секој играч, да има врвно искуство во одбраната "област". Па така што ако имаш склоност кон магија, Skyrim ќе ти го понуди најдобриот мејџ гејмплеј. Прикрадување со лак и стрела, од зад грб? Воин со секира? Буквално секоја класа одлично функционира. Лично јас, повеќе преферирам оган и мраз од двете раце, отколку лак и стрела. Како кастер во повеќето игри, можам да кажам дека ќеифот бил најголем во Skryim. :)

Музиката е посебно доживување кое заслужува и посебен пост. Деновиве излезе саундтрекот од играта сместен на четири дискови и неможам да прекинам да го слушам. Инаку, мојата лоша пиратска верзија имаше и проблеми со звукот, не слушав ништо од околината, ни стапки, ни вода, ни ветер... Среќа, има начин да се среди, треба да се симне фајлот со звуците што фалат, лесно се наоѓа на нет. Е, сега, има неколку багови што изгледа немаат решение моментално, како на пример Esbern, лик кој игра многу важна улога, а нема глас, туку само титлови кои одат премногу брзо. Плус, едвај го извадив типот од ќумезот, за да го однесам до Ривервуд.

Многу има да се збори за Skyrim, така да ќе се уклучувам вака од време на време со некој неврзан муабет за добрите моменти од играта. Споро играм, не планирам да сум готов со главниот квест во брзо време, и сигурно сум многу послаб од сите што почнаа јас кога почнав, ама тоа е. Не се брзаме нигде, така? :)

Rise of the Planet of the Apes (2011)

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Tue, 29 Nov 2011 12:02:00 +0000

Како што спомнав претходно, првата реакција за овој рибут ми беше "Ah, damn you! God damn you all to hell!". Сведоци сме на една обемна листа на лоши рибути, римејци и продолженија на стари, култни филмови која упорно ја спомнувам кога треба да напишам за нешто што се нашло во тој куп. Во овој случај, за среќа, спуштените очекувања ми овозможија да уживам во овој, и не така лош филм. Покрај сите маани и дупки во приказната, како целина, Rise of the Planet of the Apes е едно забавно филмче кое верувам дека ќе позитивно ќе ги изненади фановите на оргиналот.

Филмот ја раскажува приказната за востанието на мајмуните против човештвото, односно она што ги донело луѓето во состојбата во која се наоѓаат во оргиналот. Освен ако си живеел во пештера изминативе четириесетина години, знаеш дека во далечната иднина земјата е превземена од интелегентни мајмуни кои луѓето ги третираат како животни. Подолу можно е да има спојлери.

Значи, Џејмс Франко е млад научник кој развива лек против Алцхајмер, како би го излечил сопствениот татко, Дик Соломон. За тестирањето на серумот, користи мајмуни кои почнуваат да покажуваат знаци на зголемена интелегенција и појачани когнитивни функции. Кога Џејмс Франко ќе се обиде да го презентира неговото достигнување пред луѓето кои го финансираат проектот, избувнува општ хаос во лабораторијата, по што проектот е затворен, а мајмуните се успиени. Освен еден, малиот Цезар кој во гените носи дел од серумот вбризган во неговата веќе мртва мајка. Џејмс Франко го зема Цезар дома и го чува во тајност како свое дете.

Мајмунчето како што расте, расте и неговата интелегенција и после неколку години преку знаци, знае и да комуницира. Покрај Цезар, Џејмс Франко продолжува да го тестира и лекот на татко му, кој ќе се покаже како успешен, па истражувањето е вратено во лабораторијата со нова група на мајмуни, и со многу посилен лек. Лекот иако е корисен за луѓето, по некое време има страшни нус појави кои пак организмот на мајмуните ги одбива.

По една несреќна околност, Цезар завршува во засолниште за мајмуни каде што добива одвратен третман. Затворен со месеци, ќе се почуствува предаден од Џејмс Франко, сфаќајки каде и со кого припаѓа. Цезар е до толку интелегентен што знае за дејството на серумот и како да го искористи за да ги направи другарите мајмуни паметни како него. Најјезивиот момент е токму моментот кога Цезар го изговара првиот збор и со тоа го започнува бунтот на неговиот вид против луѓето. Откако ќе ги ослободи мајмуните во стационарот, ги ослободува и тие од зоолошката, водејќи ги до локалната шума каде што Џејмс Франко ќе го носи како помал.

Пред некој да помисли како е можно мајмуните да го превземат светот без светските сили да успеат да ги спречат, сценаристите воведуваат и пандемични несакани дејства од лекот кои се фатални за луѓето и лесно се пренесуваат. На крај и краева, филм е, па ова или ќе го прифатиш или не. Убаво е склопено за да прави смисла во светот во кој се случува, ама доколку некој сака да го искористи како аргумент во муабет зошто е лош филмот, и тоа е океј. Мене ми беше супер, затоа што Rise of the Planet of the Apes има толку светли точки што некако ги гушат сите недостатоци. Мајмуните се сите CGI. Поголемиот дел од филмот е беспрекорно, освен кога претерувале, меѓутоа тоа за среќа е минимално. Џејмс Франко не е лош за улогата, некако фино одговара на ликот.

Ќе си земам за право да кажам дека ова ми е најинтересен филм за Мајмуните после оргиналот. Останатите наслови во франшизата никогаш не ги засакав доволно. А, ова ќе има продолжение во 2013 што дефинитивно ќе сакам да го гледам.

League of Legends Log #8

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Mon, 28 Nov 2011 18:18:00 +0000

Скоро еден месец играм со Graves. Се покажа како еден од најефикасните во цела игра, а има и прилично интересна приказна. Плус се појави во период кога ја гледав Dollars трилогијата, причина плус за ќеифот да биде поголем. Ретко играм AD херои, уште помалку на горната и долната патека. Graves е толку добар што одлично функционира на средина.

Има еден куп варијации на склопки, може да се игра на различни начини. Сепак, месецов покажа дека нема добра партија со него без Bloodthrister, Phantom Dancer и Frozen Mallet. Неделата кога се појави беше појјак од што е сега, меѓутоа иако му ја намалија снагата, две од три партии ги добивам без проблем.

Настрана од фалењето колку сум добар со Graves, месецов League of Legends дојдоа до вратоломна бројка од 32 милиони регистрирани играчи. Браво и честитки! Започна и втората компетитивна сезона, а заедно со неа и неколку промени во самата игра кои не би требало да влијаат многу. Ги сменија дрвата за Masteries, додадоа некои нови магии, и исфрлија dodge од играта што сигурно малку ќе ги загрижи оние играчи кои се потпираа на ова. Лично, освен тоа што ме мрзи да местам Masteries пак, не сум нешто засегнат од промениве. Ќе видиме.

Мојот избор од "Анимакс"

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Sun, 27 Nov 2011 13:21:00 +0000

Вчера заврши "Анимакс" првиот фестивал на анимиран филм во кино "Фросина" на кој беа прикажани околу 50-тина кратки анимирани филмови од целиот свет. Бев првиот ден, во четвртокот, и вчера на затворањето и прогласувањето на победници. Петокот морав да го пропуштам. Фестивалот помина одлично, со оглед на тоа што е прв од ваков тип. Се надевам дека ќе прерасне во традиција и секоја година ќе имаме прилика да гледаме вакви кратки анимирани филмови.

Првиот ден на фестивалот уште еднаш ми покажа зошто немаме асално кино, нешто што некоја недела претходно убаво го сконтав на "Синедејс". Немаме ние култура за кино, а многу луѓе кои не се ни за надвор од дома, упорно посетуваат вакви настани. Мислам, нели е срамота да разговараш за време на претставување на жири и обраќање на организаторот? Бабите што за несреќа се погодија веднаш до нас, за време на проекциите упорно разговараа на глас, па така што неколку редови околу имаа прилика да дознаат до каде им се внучињата со школувањето и која снаа е подобра. После седум опомени да прекинат, конечно им текна да напуштат. Луѓе, ако сте дошле на кино, барем потрудете се да не разговарате толку гласно, или вие тинејџери, најдете си соба. Мљакцање за време на филм, скроз не е океј. Исто така, сите (гласни) коментари, задржете си ги за надвор, зошто стварно не ме интересира како го доживувате филмот додека трае. Фала.

Да се вратам на "Анимакс" и репертоарот. За жал, во четвртокот ги пропуштив македонските анимирани филмови кои беа од 17:00. Се надевам дека пак ќе се пружи шанса да се погледнат. Имаше навистина квалитетни анимации, убави приказни и по некое небитно промашување кое веројатно сеуште го тумачат оние кои бараат поента каде што нема. Во секој случај, имаше речиси по нешто за секого. Па, и за оние кои дошле да гледаат "цртани".

Првиот ден бев импресиониран од неколку филмови кои ги линкам подолу и може да се погледнат. Останатите не ги најдов, а морам да ги спомнам; Kiyamet, од босанскиот режисер Иван Рамадан и You Shall Not Leave The Way од Veronika Szemlova.

Paths of Hate (Полска, 2010 / Damian Nenow)

The Silence Beneath the Bark (Франција, 2010 / Joanna Lurie)

Familjelampan (Финска, 2009 / Milla Nybondas)

Loser Leg (Италија, 2010 / Franceso Filippi)

На последниот ден, ги прогласија и победниците, меѓу кои и The Silence Beneath the Bark (кога веќе влезе во потесен круг, можеше и прво место да земе) и два од петокот кога не бев, бугарскиот Adaptation и канадскиот Overcast. Adaptation не беше ништо посебно, а вториот далеку од нешто што би требало да заврши во првите три. Дека жирито одлучило за "лесни цртанчиња", доказ беше и првонаградениот, A Morning Stroll. Да, знам дека секој си имал нешто омилено, меѓутоа со имиња како тие во жирито, очекував малку посериозен избор. Ама ете, ако ништо друго, си го изгледав The Silence Beneath the Bark по вторпат.

Вчера изборот беше нешто послаб од четвртокот, ама ете, ќе ги издвојам The Missing Key поради убавата анимација и музика (приказната за жал беше делумно разработена и избрзана) и Damned поради освежувањето и ведрината што ја донесе, по крајно мрачниот и депресивен Who Lasts Longer.

Ќе ги проверам и филмовите од петокот, да видам што сум пропуштил. Уште еднаш браво за организаторите што се одлучиле за ваков чекор. Се надевам дека догодина ќе има и повеќе публика. Или барем да се наполни "Фросина".

Пет години Crapwerk

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Thu, 24 Nov 2011 12:20:00 +0000

Пет! Пет години Crapwerk. Незнам што да пишам, а да не звучи претенциозно. И, да не биде досадната ретроспектива на "најдобрите" постови од последната година. Скромно ќе кажам дека ми е чудно што блогов дотурка до поводот за ова што го пишувам сега. Повеќе од 500 постови за пет години. Постови наменети најмногу за мене, да се свртам и да видам на што сум го трошел времето, а некогаш и туѓото, на оној кој случајно се нашол тука, барајќи нешто сосема трето.

Сепак, да не ја кршам рутината, еве го изборот од последниот роденден до сега.

Сите постови за RIFT

Осврт на Star Wars: The Force Unleashed II

Family Guy: It's a Trap

Први впечатоци од Lord of the Rings Online

Неколку работи за The Clone Wars

Книга на месецот: Хобит

Пет причини за смртта на Star Trek

TRON: Legacy (2010)

Бесплатна игра на годината: League of Legends

Spawn #201 - #208

Вовед во Star Wars: The Old Republic

Captain America: The First Avenger (2011)

Wolverine Vol.3, #36 - #40: Origins & Endings

Најдобрите моменти во The Hitchhiker's Guide to The Galaxy филмот

Holy Bat-Toons!

Thor (2011)

Нова серија: Homeland

Пет работи за Transformers: Dark of the Moon

Сите постови за новите 52 на DC

Отприлика тоа би било тоа. На крај, да спомнам дека Crapwerk е номиниран за Блог на годината и дека денес излезе вториот албум на Nanohex.

Ова е Star Wars: Identities

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Tue, 22 Nov 2011 12:42:00 +0000

Пред неколку дена пишав пост за Star Wars: Identities, понесен од хајпот. Сега се осеќам скроз глупо, откако ова испадна дека не е ни игра, ни серија, ни филм - туку обична изложба (во Монтреал, Канада) која успеa да привлече многу повеќе внимание од претходните.

Доказ дека на повеќето фанови не им е до изложби, туку до нешто друго, ново. И, онака сите се помирија со тоа дека Лукас нема намера да сопре со било што Star Wars, па затоа и очекувањата беа поголеми.

За чудо, сабајлево го добив мејлот што го чекам скоро една година, дека сум избран за тестер на Star Wars: The Old Republic. Фала многу, ама немам време за уште едно онлајн зло.

Години на Суперхерои

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Mon, 21 Nov 2011 14:48:00 +0000

2012-та ќе биде занимлива година, барем поради филмовите кои треба да се појават тогаш. Адаптациите на американски стрипови стануваат се поквалитетни, публиката е побројна од било кога, па така што сосема има место и за три во една година. Нема да згрешам ако кажам дека Iron Man и The Dark Knight го однесоа овој жанр на едно друго ниво, вбризгувајќи му доза сериозност, муда и реалност, во која комплетно е замисливо постоењето на одреден лик/суперхерој. Доволно е само да се погледнат двете Марвелови адаптации од оваа година и останато е јасно. Нема потреба да зборувам колку се над Daredevil (Бен Асфлек, Колин Фарел) или Fantastic Four (ја памти некој Џесика Алба? Ни јас), кои повеќе беа парада на (тогаш) популарни актерски имиња отколку суперхеројски филмови или па адаптации на стрип. Примери има уште, дури и ако го заобиколиме неонскиот Batman & Robin од 1997.

Покрај The Avengers следната година, најмногу сум загреан за The Dark Knight Rises. Според Нолан, ова ќе биде неговата последна адаптација на Бетмен и веројатно последен Бетмен филм за оваа генерација. Не верувам дека некој во следниве неколку години ќе се обиде да направи нов филм, откако Нолан ќе ја заокружи неговата трилогија. А, верувам The Dark Knight Rises воопшто не е лесна задача, ако земеме во превид дека сеуште се осеќа влијанието на претходникот.

Иако сосема имав верба во Нолан и проектов на кој работи моментално, лично, не ми се допаѓа неговиот избор на негативци, а уште помалку изборот за актерката во улога на Кетвоман. Како и многу други, мислев дека ќе оди со Ридлер, негативец кој комплетно би се вклопил во универзумот. Со Ридлер како негативец и Нолан како режисер, верував дека ќе добиевме џам акционен-трилер, кој фино ќе се надоврзеше со The Dark Knight. Покрај тоа, Хит Леџер требаше да има cameo во филмот, меѓутоа се случи тоа што се случи. Бејн и Кетвоман како негативци ми се некако мали за да бидат во фокус, но ете, до некаде му успеа тоа со Скеркроу. Лошото чувство околу The Dark Knight Rises ми е најмногу поради вестите и сликите од сетот што се појавија, сепак, ги ставам парите на "Нолан нема да заебе".

Иако рано, Спајдермен ќе си добие нова адаптација. После оној третиот дел, јасно беше дека таа екипа со Тоби Мегваер и грозната Мери Џејн, Кирстен Данст, нема веќе што да каже. The Amazing Spider-Man го враќа Питер Паркер на самиот почеток, почнувајќи од ново. Ендру Гарфилд не ми е баш некој избор, ама па од друга страна Ема Стоун е супер, иако она тотално не прави разлика за тоа дали филмот ќе биде добар или не. Има трејлер, од таму може да се види дека ќе гледаме посериозен Спајдермен, дури и помрачен од вообичаено, нешто што знам дека ќе е различно од оној трет дел што го спомнав погоре. Уште неможам да се помирам со тоа колку беше ужас, а имаа шанса за добра приказна со Веном. Еве им свеж почеток, нова шанса да видиме добра адаптација, па и во неколку продолженија.

2013 е годината на Супермен и неговото враќање во Man of Steel. Кога спомнав враќање, ќе ја искористам оваа прилика да кажам колку беше погрешен оној Returns од 2006. Толку работи не чинеа во тој филм, што би ми одзело многу време да ги набројам сите. За чудо, Брендон Рут и беше толку лош колку што јас мислев дека ќе биде, ама... Тотално лош избор за Лекс Лутор, како прво. Кевин Спејси ми е во топ десет актери, ама не е за Лекс Лутор, особено не за Лекс Лутор како што беше напишан во лошото сценарио. Друга работа, никаква хемија помеѓу Лоис Лејн (исто тапа избор) и Кларк, повеќе личеа како да се четврти братучеди кои првпат на 30 години се запознаваат на селска свадба кај заеднички роднина. Дно. Приказната беше ужас исто и тука некаде приметувам дека повеќе го тупам со ова, него со тоа со кое имав намера. Man of Steel. Го режира Зак Снајдер, човек кој знае како се прави стрип адаптација (300, Watchmen). Приказната ја пишува Кристофер Нолан. Математиката е лесна нели? А, кој е Супермен? Хенри Кавил, дечко што претходно не го знаев, а сега го знам, и ми личи на тип што ќе може да се носи со улогата. Плус, ќе ги има Зод и Џор-Ел. Man of Steel мириса на добар филм уште сега.

Допрва ќе има новости околку филмовиве, па ќе се трудам да им посветам повеќе внимание тука.

Torchlight II следната година?

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Thu, 17 Nov 2011 19:55:00 +0000

Torchlight II беше најавена за крајот на оваа година, но изгледа дека ќе почекаме уште неколку месеци. Тревис Болдри денес на официјалниот сајт на играта, објави дека играта сеуште е во развојна фаза и потребно е уште некое полирање пред да биде издадена.

Со оглед на тоа што Torchlight II ја работи мал тим од само тројца програмери, сфаќам зошто неколку пати го преместуваат датумот. И самите Runic Games сакаат да издадат квалитетна игра, која според нивните зборови, би требало да е неколку пати подобра од својот претходник. Од друга страна, мислам дека повеќе се работи за бизнис одлука, бидејќи како што и Болдри кажува во постот, месециве излегоа многу добри игри кои уште некое време ќе ги окупираат компјутерите и конзолите на играчите. Конкуренцијата е навистина моќна, па затоа и нема потреба од брзање. Пред се, се работи за (комерцијално) многу помала игра која има големи шанси да биде смачкана од гигантските наслови присутни околу.

И на крај, повеќе би сакал да видам добро продолжение, отколку исфорсиран производ полн со багови. Слободно средете си ја играта Runic, и онака немам многу слободно време. Само датумот следната година да не се поклопи со Diablo III, тогаш што правиме?

Што е Star Wars: Identities?

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Tue, 15 Nov 2011 12:23:00 +0000

Деновиве проектот "Identities" е главна тема кога ќе се спомнe Star Wars. Имено, LucasFilm периодов се зафатени со регистрација на домејни кои го вклучуваат овој термин, меѓутоа сеуште ништо не е познато.

Една работа е сигурна, а тоа е дека Џорџ нема да сопре после The Clone Wars, што според неговиот муабет треба да има најмалку пет сезони, а веќе серијата се приближува кон тоа. Очигледно после катастрофалното продолжение на The Force Unleashed овој проект нема да се развива понатаму, па време е за нешто ново.

Ако информацијата дека LucasFilm ги има регистрирано овие домејни ја земеме како официјална (а веројатно е, во спротивно ќе го апдејтувам постов), останатото се само шпекулации. EuroGamer тврдат дека не се работи за игра, а тешко дека ќе биде филм, па останува серија како единствена опција. Стрип не верувам дека ќе биде, затоа што постојано излегуваат нови, а не им се посветува такво внимание како на пример официјален сајт или слично. Веќе неколку години се зборува за live-action Star Wars серија, но до сега не видовме никакви новости околу ова. Во никој случај не е исклучена и оваа опција, меѓутоа ова може да испадне и некој забавен парк или некоја таква глупост. А, за анимирана серија веднаш после The Clone Wars некако е рано, нели? Ако не е игра, тогаш што би можело да биде?

Останува да се следат сите новости околку ова. Само една работа морам да кажам, а тоа дека името е крајно глупо и звучи непривлечно. Мислам, Identities? Како ова би можело да одговара на Star Wars?

Додека сум на темава, да кажам и дека The Old Republic излегува на 20-ти декември годинава.

Family Guy: Back To The Pilot

noreply@blogger.com (Бојан Николов) — Tue, 15 Nov 2011 11:46:00 +0000

Таман помислив дека Family Guy се упропастени оваа сезона, излезе епизодава што ете, влегува во историја како една од најдобрите до сега. Според мене, нели. Ако нешто секогаш успева кај нив, тоа се епизодите со Стјуи и Брајан кога патуваат негде заедно, било низ времепросторот или некоја друга дестинација. До сега, немало промашување со ваква епизода.

Овој пат, тие се враќаат на самиот почеток на Family Guy, точно во првата епизода, прикажана во 1999. Таму се изгледа чудно. Гласовите се поинакви, цртањето е друго, па дури и самата резолуција не е истата (од пред некоја сезона, почнаа да се прикажуваат во HD, што и самите се зезаа за тоа). Финтите се исто така на друго ниво, а продуцентите исто така се пошегуваа и со она што се случува за време на бројните флешбеци кои тогаш правеа голем дел од епизодите. Moжеби тоа беше и најдобриот момент од цела епизода.

"Back to the Pilot" е една убава носталгична епизода, која на фин начин го прикажа прогресот кој Family Guy го има направено изминативе години. Иако малку спласна хумор во последниве сезони, знаат од време да време да се појават со нешто добро како ова. За чудо, The Simpsons сезонава успеваат да се најдобри од сите овие понеделнички анимирани серии. Ќе пишам и за нив нешто повеќе.