φυσικά καλλυντικά, αλχημείες & ελιξίρια

παραδοσιακό σαπούνι με ελαιόλαδο (ιστορίες, παραλλαγές & πειράματα)

2017-03-10T18:30:00.000+02:00

σαπούνι ελαιολάδου, παραδοσιακό ελληνικό σαπούνι, το μεσογειακό σαπούνι (4)

Αν πιστεύατε ότι τα μαθήματα της ιστορίας του σαπουνιού έληξαν, έχετε λάθος. Με το σημερινό άρθρο φθάνουμε στο τελευταίο μας κεφάλαιο. Από τον άλλο μήνα αρχίζουν οι εξετάσεις.

Το νοητό μας ταξίδι στην ιστορία του σαπουνιού διαρκεί πάνω από ένα χρόνο. Σταθήκαμε σε πολλούς και νοσταλγικούς σταθμούς όπως το Χαλέπι, τη Μασσαλία, την Καστίλη και τη Δυτική Όχθη για να καταλήξουμε σήμερα εκεί που αγαπάμε.

Επιστροφή στα πάτρια.

Στην Ελλάδα το παραδοσιακό σαπούνι ελαιολάδου ταυτίζεται με την Λέσβο και την Κρήτη.

Στα ταξίδια μας μέχρι τώρα ανά τον κόσμο, διαπιστώσαμε ότι παραδοσιακά η ανάπτυξη της μεσογειακής σαπωνοποιίας συνδέεται με την παρουσία τη ελιάς. Η λεβεντογέννα Κρήτη πιστώνεται με τη συστηματική καλλιέργεια του μοναδικού αυτού δέντρου (3.500 π.Χ.) που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του Μινωικού πολιτισμού. Οι Κρήτες θεωρούνται ως οι πρώτοι εξαγωγείς ελαιόλαδου μια ιδιότητα που διατήρησαν κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Η Κρήτη ήρθε σε επαφή με την οργανωμένη σαπωνοπαραγωγική διαδικασία ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα, κατά την Ύστερη Ενετική Περίοδο, όταν, λόγω σημαντικών καταστροφών στη σοδειά της Προβηγκίας, οι έμποροι της Μασσαλίας στραφήκαν σε αυτή για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε πρώτη ύλη. Φυσική συνέπεια των εμπορικών αυτών επαφών ήταν και η μεταφορά τεχνογνωσίας στο νησί.

Οι Κρήτες συστηματοποιούν την παραγωγή τους, το ελαιόλαδο εξακολουθεί να είναι το βασικό προϊόν προς εξαγωγή στην Μασσαλία και στην Κωνσταντινούπολη αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσουν την σαπωνοποιία η οποία άκμασε ιδίως κατά τον 19ο αιώνα. Το κρητικό σαπούνι αποκτά φήμη στις αγορές της Κωνσταντινούπολης της Αλεξάνδρειας και της Μ.Ασίας ανταγωνιζόμενο επάξια το βασικό του αντίζηλο: το σαπούνι από τη Λέσβο.

Αν για την Κρήτη το ελαιόλαδο ήταν ένας από τους πυλώνες της οικονομικής της ανάπτυξης για τη Λέσβο ήταν ο κινητήριος μοχλός. Το οικονομικό θαύμα της Λέσβου κατά τον 19ο αιώνα συντελέσθηκε υπό οθωμανική κατοχή και βασίστηκε στη μονοκαλλιέργεια της ελιάς. Τον αιώνα αυτόν επέρχονται σημαντικές αλλαγές στην οικονομία της Λέσβου με την παραγωγή και επεξεργασία του ελαιολάδου να μετατρέπεται από βιοτεχνική σε βιομηχανική.

Έχοντας αφήσει προ πολλού πίσω του τις νέες κατακτήσεις, το οθωμανικό κράτος έχει να επιλύσει εσωτερικούς κλυδωνισμούς και προχωρά σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις που δίνουν ώθηση στην ανάπτυξη όπως ο διαχωρισμός διοίκησης και οικονομίας, η ισότητα των υπηκόων ανεξαρτήτως θρησκεύματος και τάξης, η φορολογική ατέλεια στους ξένους υπηκόους, η άρση των μονοπωλίων. Επιπλέον, σημαντικός παράγοντας ανάπτυξης ήταν η θεαματική αύξηση της παραγωγής της ελιάς η οποία κατέστησε αναγκαία την εισαγωγή της ατμοκίνησης στο νησί και κατά συνέπεια οδήγησε στην αύξηση της παραγωγικότητας.

Στη Μυτιλήνη η σαπωνοποιία ολοκληρώνει τον κύκλο της επεξεργασίας του καρπού της ελιάς. Τα έλαια που χρησιμοποιούνται είναι υπολείμματα ελαιόλαδου και πυρηνέλαιο που προκύπτει από τη επεξεργασία του ξηρού υπολείμματος του καρπού. Τα σαπωνοποιεία χτίζονταν κοντά σε ποτάμια για να εξασφαλιστεί η επάρκεια του νερού και τα αλκάλια εισάγονταν από την Αγγλία. Εννοείται ότι η μέθοδος σαπωνοποίησης ήταν η θερμή μεσογειακή και η διαδικασία ήταν η ίδια με της μεγάλης του σαπουνιού σχολής, της Μασσαλίας.

Μαζί με το ελαιόλαδο, το λεσβιακό σαπούνι εξάγεται στις παράλιες πόλεις της Μ. Ασίας, στην Κωνσταντινούπολη και φτάνει μέχρι την Μαύρη Θάλασσα. Οι τύποι λεσβιακού σαπουνιού καθορίζονταν από τη ζήτηση των αγορών: άσπρα και πράσινα κλασσικά σαπούνια, αρωματικοί σάπωνες πολυτελείας για τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα καθώς και τα “χωματερά” σαπούνια που περιείχαν μεγάλη ποσότητα ταλκ, περιζήτητα στις αγορές της ανατολής (σαπούνια για hammam), κατάλληλα για απολέπιση και κατά πολύ φθηνότερα από τα υπόλοιπα.

Η παραγωγή ελαιολάδου αλλά και σαπουνιού στη Μυτιλήνη φθάνει στο απόγειό της το 1890 (διπλάσια από αυτή της Κρήτης) για να αρχίζει να παρακμάζει στη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα λόγω καταστρεπτικών ασθενειών που έπληξαν τις σοδειές αλλά και δυσμενών συγκυριών όπως ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος, η Μικρασιατική Καταστροφή, η παγκόσμια οικονομική κρίση του ’30. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τη σταδιακή επικράτηση των συνθετικών απορρυπαντικών η Μυτιλήνη ακολουθεί τη λυπηρή μοίρα της Μασσαλίας. Στις μέρες μας δύο σαπωνοποιεία δραστηριοποιούνται στο νησί με πιο γνωστό αυτό της ΕΑΣ Λέσβου η οποία επιδεικνύει σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.

Πληροφορίες από:
- Ν. &Μ. Ψιλάκη, Η.Καστανάς, Ο πολιτισμός της ελιάς, Το ελαιόλαδο, Καρμάνωρ
- Ν.Σηφουνάκης, Ε. Σιφναίου, Γ. Κουτσουρίδης, Ενθύμιον σαπωνοποιίας Λέσβου, Λιβάνης- Νέα Σύνορα
Φωτογραφίες από -pandektis.ekt.gr

Παραλλαγές και πειράματα με το σαπούνι ελαιολάδου

Στο προηγούμενο ποστ για το σαπούνι ελαιολάδου έδωσα και την παρακάτω απλή συνταγή που τη φτιάχνεις ακολουθώντας τις οδηγίες παρασκευής:

-500 γραμ. ελαιόλαδο

-64,35 γραμ. NaOH

-150 γραμ. νερό

Όπως ήδη είπαμε, τα τελευταία χρόνια το σαπούνι ελαιολάδου έγινε το απόλυτο hit των σαπωνοblogs ανά στον κόσμο και ιδιαίτερα στον δυτικό, όπου υπάρχει μια τάση “βελτίωσης” ορισμένων χαρακτηριστικών του.

Είναι γνωστό στους σαπωνομάγειρες ότι ο συνδυασμός ελαίων με διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι σημαντικός για το σχεδιασμό μιας συνταγής με στόχο την παραγωγή ενός σαπουνιού που θα καθαρίζει καλά, παράλληλα θα περιποιείται την επιδερμίδα έχοντας πυκνό αφρό και ανθεκτικότητα. Όταν όμως φτιάχνουμε ένα “μονοποικιλιακό” σαπούνι, εκ των προτέρων γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να πάρουμε όλα τα παραπάνω.

Τώρα, λόγω της απαλότητάς του και της σχετικά άμεσης πρόσβασης στο ελαιόλαδο, το σαπούνι αυτό έγινε προϊόν πειραματισμών. Στη διεθνή συγχρονη blogoγραφία αναφέρονται ένα σωρό τρικς, εγώ θα δανειστώ αυτά της έμπειρης Anne Watson, διατηρώντας όμως τις επιφυλάξεις μου για το αν θα πρέπει να μπούμε στη διαδικασία να άλλαξουμε τη φύση του ευγενικού αυτού σαπουνιού.

Δυσκολία στο tracing: Σύμφωνα με τη (συνήθως αγγλοσαξωνική) βιβλιογραφία το μίγμα ελαιολάδου - σόδας “takes ages to trace”. Σε εμένα κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ ίσως γιατί οι ποσότητες που παρασκευάζω είναι πολύ μικρές. Με τη χρήση του stick blender το trace εμφανίζεται σε 2-3 λεπτά. Η κ. Watson λέει πως η προσθήκη 5γρ. τριμμένου σαπουνιού στο διάλυμμα της σόδας επιταχύνει το tracing. Προτείνει ακόμη και την προσθήκη 1 κ.γ. ζάχαρης* γιατί συντελεί στην άνοδο της θερμακρασίας άρα και στην επιτάχυνση του tracing.

Αφρισμός: Κάποιοι παραπονιούνται ότι ότι τα σαπούνια ελαιολάδου δεν αφρίζουν καθόλου. Υπερβολές. Η αλήθεια είναι ότι έχουν αδύναμο αφρό ο οποίος εμφανίζεται μετά από αρκετό χρόνο ωρίμανσης (9-12 μήνες). Η προσθήκη καστορέλαιου σε ποσοστό 3%-5% βελτιώνει τον αφρισμό και κατά τα λεγόμενα της κ. Watson το ίδιο κάνει η προσθήκη 1 κ.γ. ζάχαρης* ανά 500 γρ. ελαίου.

Σκληρότητα-σταθερότητα: Λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας του ελαιολάδου σε στεατικό ή παλμιτικό οξύ, η αναμενόμενη σκληρότητα του σαπουνιού είναι χαμηλή. Παρόλα αυτά, αν χρησιμοποιήσετε νερό σε αναλογία μέχρι 33% επί των ελαίων και υπερλίπανση 4%-5%, θα πάρετε αρκετά σκληρό σαπούνι. Και νάτην πάλι η κ.W., προτείνει την προσθήκη ½ κ.γ. αλατιού* για τη βελτίωση της σταθερότητας του σαπουνιού.

Διαλυτότητα: H αλήθεια είναι ότι το σαπούνι ελαιολάδου δεν είναι και το πλέον ευδιάλυτο. Συμπεριφέρεται καλύτερα στο χλιαρό ή ζεστό νερό και παρέα με ένα απαλό σφουγγάρι. Η γκουρού μας λέει ότι για να βελτιώσουμε τη διαλυτότητα μπορούμε να αντικαταστήσουμε ένα μικρό ποσοστό του NaOH (έως 5%) με KOH.

Επιτάχυνση σαπωνοποίησης: Τέλος, για να αποφύγουμε την μακρά περίοδο αναμονής προτείνεται η χρήση της μεθόδου CPOP (Cold Process Oven Process). Η σαπωνόμαζα τοποθετείται σε πυράντοχο καλούπι (πχ σιλικόνης) και “ψήνεται” στο φούρνο επί 2 με 3 ώρες σε θερμοκρασία 50-60 βαθμών C. Το αφήνουμε στον (σβηστό πλέον) φούρνο μέχρι την επόμενη ημέρα και οσότου κρυώσει εντελώς. Τη δοκίμασα τη μέθοδο και δεν ενθουσιάστηκα. Μου φαίνεται πως επηρεάζει (στο χειρότερο) την υφή του σαπουνιού. Επίσης τα σαπούνια μου φάνηκαν καυστικά για άμεση χρήση οπότε δεν γλίτωσα την αναμονή. Δεν ξαναψήνω.

*Ζάχαρη & αλάτι στο σαπούνι: Εκτός από την κ.W., πλειάδα ιστοσελίδων και blogs προτείνουν την προσθήκη των 2 αυτών συστατικών χωρίς να αναφέρουν κάποια επιστημονική εξήγηση. Έψαξα αρκετά να βρώ κάποια ατιολογία που ευσταθεί αλλά -φευ- χωρίς αποτέλεσμα. Για τη ζάχαρη (και για κάθε μορφής υδατάνθρακα) η πρόταση μάλλον βασίζεται στα θετικά αποτελέσματα και στο ελκυστικό τελικό προϊόν μετά από την προσθήκη μελιού, μπύρας ή χυμών στη σαπωνόμαζα. Για το δε αλάτι υποψιάζομαι ότι συνδέεται με τη χρήση αλατισμένου νερού για την πλύση της σαπωνόμαζας κατά τη διαδικασία παραγωγής του σαπουνιού Μασσαλίας.

Έτσι λοιπόν, αν υιοθετούσαμε όλες τις παραπάνω προτάσεις η απλή συνταγή (που χρησιμοποιώ) θα προέκυπτε ως εξής:

-500 γραμ. ελαιόλαδο
-62 γραμ. NaOH
-4,5 γραμ. ΚΟΗ
-150 γραμ. νερό
-5 γραμ τριμμένο σαπούνι
-1 κ.σ. καστορέλαιο
-1 κ.γ. ζάχαρη
-½ κ.γ. αλάτι

Κατά τα άλλα συνεχίζετε με τη γνωστή διαδικασία.

Αν με ρωτήσετε τι έχω εφαρμόσει από τα παραπάνω θα σας απαντήσω σχεδόν τίποτα. Προτίμησα όμως να σας δώσω όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες για να κάνετε τη δική σας επιλογή. Το σαπούνι ελαιολάδου είναι ιδιαίτερο και έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Είτε το αγαπάς είτε όχι.

Αν πάλι θέλετε τα ωφέλη του ελαιολάδου χωρίς τις αδυναμίες του, ορίστε συνταγές πλούσιες σε ελαιόλαδο όπως το σαπούνι με πορτοκάλι και μέλι, ή με μέλι και γάλα και γενικά όλη η σειρά των “πατριωτικών” σαπουνιών. Διαλέχτε.

κρέμα προσώπου με ρόδι, σύσφιξη & αντιγήρανση

2017-02-23T20:13:00.000+02:00

Το άρθρο αυτό προορίζονταν για τις παραμονές της πρωτοχρονιάς με τα λαμπρά ρόδια να πρωταγωνιστούν για να έλξουν καλοτυχία και αφθονία. Αλλά όπως λέει και η heart, ποτέ δεν είναι αργά μιας και τα "κοπή πίτας celebrations" βαστούν μέχρι τον Μάρτιο. Εμπρόθεσμα λοιπόν δημοσιεύω τη ρόδινη αυτή συνταγή που υπόσχεται αναγέννηση και νεότητα για όλο τον χρόνο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το blog φλερτάρει με τα ρόδια. Στο παρελθόν, έχει γίνει εκτενές αφιέρωμα στους μαγικούς αυτούς καρπούς και πάντα με τη συνοδεία συνταγών για αντιγηραντικό serum προσώπου και για μεθυστικό λικέρ.

Σειρά τώρα έχει μια κρέμα αντιγήρανσης και σύσφιξης κατάλληλη για όλες τις ώρες. Ας δούμε τα συστατικά της.

Τα βαριά χαρτιά

Έλαιο από σπόρους ροδιού

Το πολύτιμο αυτό έλαιο παράγεται είτε με την εν ψυχρώ έκθλιψη των σπόρων του καρπού είτε με την νεότερη μέθοδο της εκχύλισης με υπερκριτικό διοξείδιο του άνθρακα η οποία δίνει εκχυλίσματα ανώτερης ποιότητας. Το έλαιο αυτό αποτελείται από πουνικικό οξύ σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60%. Το πουνικικό οξύ είναι ένα πολυακόρεστο λιπαρό οξύ, (συζευγμένο λινολενικό λιπαρό οξύ (CLnA) ή ωμέγα 5) και θεωρείται ως ένα από τα ισχυρότερα αντιοξειδωτικά. Επιπλέον περιέχει φυτοστερόλες (περ 1%) που του προσδίδουν καταπραϋντικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες καθώς και μικρή ποσότητα της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε.
Λόγω της σύστασής του το έλαιο ροδιού ενεργοποιεί το μηχανισμό ανασύστασης της επιδερμίδας, διεγείρει την παραγωγή των κερατινοκυττάρων, καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες, προστατεύει την επιδερμίδα από τις βλαβερές συνέπειες της υπεριώδους ακτινοβολίας, του άγχους και της ρύπανσης και εμποδίζει το σχηματισμό ρυτίδων. Είναι ιδανικό για ευαίσθητες, ώριμες, ταλαιπωρημένες επιδερμίδες.

Εκχύλισμα σπόρων ροδιού σε γλυκερίνη

Στο αφιέρωμα για το ρόδι αναφερθήκαμε εκτενώς στα συστατικά και τις ιδιότητες του πολύτιμου χυμού του: Είναι πλούσιος σε βιταμίνες Α, Θιαμίνη (B1), ριβοφλαβίνη (B2), νιασίνη (B3), παντοθενικό οξύ (B5), βιταμίνη B6, Β9, βιταμίνη C, καθώς και σε μεταλλικά στοιχεία όπως ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ψευδάργυρο και σελήνιο. Επίσης περιέχει αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες όπως το ελλαγικό οξύ. Λόγω των αντιοξειδωτικών και της μεγάλης ποσότητας βιταμίνης C που περιέχει, αποτελεί μια άριστη πρώτη ύλη καλλυντικών κατάλληλων για αντιγήρανση και λάμψη. Το εκχύλισμα των σπόρων ροδιού σε γλυκερίνη θα το φτιάξετε ακολουθώντας τις οδηγίες για εκχυλίσματα σε γλυκερίνη σε αναλογία 1:1.

Συνένζυμο Q-10

To συνένζυμο Q-10 (ή ubiquinone) είναι ένα είδος λιπόφιλης βιταμίνης που βρίσκεται κυρίως στα μιτοχόνδρια, οργανίδια που ανευρίσκονται στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Αποκαλούνται "εργοστάσια του κυττάρου", επειδή τα ένζυμά τους διενεργούν τα στάδια του αερόβιου μεταβολισμού τα οποία παράγουν ενέργεια. Το συνένζυμο Q-10 είναι το κλειδί για την απρόσκοπτη παραγωγή κυτταρικής ενέργειας. Ενισχύει το καρδιαγγειακό και ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλει ως αντιοξειδωτικό στην καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών στις δομές του οργανισμού που εμφανίζουν υψηλή συγκέντρωση λιπαρών οξέων.
Το Q-10 χρησιμοποιείται ευρέως στις καλλυντικές εφαρμογές συνήθως ως διάλυμα ubiquinone σε φυτικό έλαιο. Προστατεύει την επιδερμίδα από τις ελεύθερες ρίζες, την υπεριώδη ακτινοβολία και το οξειδωτικό στρες και αποτρέπει την οξείδωση των λιπιδίων του δέρματος, την αποδόμηση του κολλαγόνου & το σχηματισμό των ρυτίδων.

Centella asiatica

To εξαιρετικό αυτό βότανο το γνωρίσαμε όταν φτιάξαμε αυτό το αντιγηραντικό serum. Τα κύρια συστατικά της centella είναι τριτερπένες και γλυκοσίδια, των οποίων ο συνδυασμός βελτιώνει τη σύνθεση του κολλαγόνου, επιταχύνει την επούλωση των πληγών και προσδίδει ελαστικότητα στην επιδερμίδα. Το εκχύλισμα σε έλαιο jojoba που προτείνω παρακάτω θα το φτιάξετε εσείς ακολουθώντας τις οδηγίες για εκχυλίσματα σε φυτικό έλαιο.

Πάμε να φτιάξουμε την κρέμα.

Και αυτή τη φορά θα χρησιμοποιήσουμε τον παλιό καλό λανθασμένο αλλά φευ! δημοφιλή τρόπο της ογκομέτρησης με δοσομετρικά καουτάλια: 1 κ.γ. =5ml, 1 κ.σ.=15ml. Θα φτιάξουμε μια κρέμα 100ml περίπου.

η ελαιώδης φάση
• 1 κ.γ. έλαιο από κουκούτσια βερίκοκου
• 1 κ.γ. εκχύλισμα centella σε έλαιο jojoba
• 1 κ.γ. βούτυρο karité
• 2 κ.γ. γαλακτωματοποιητές

η υδατική φάση
• 2 κ.σ. hydrosol rosa damaskena (ροδόνερο)
• 1 κ.σ. και 1 κ.γ hydrosol (ανθόνερο) γεράνιο
• 1 κ.σ. gel αλόης (aloe vera)
• 1 κ.γ. εκχύλισμα σπόρων ροδιού σε γλυκερίνη

πρόσθετα συστατικά
• 1 κ.γ. έλαιο από σπόρους ροδιού
• 30 σταγόνες συνένζυμο Q10
• 6 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 10 σταγόνες συντηρητικό

αιθέρια έλαια
• 4 σταγόνες τριαντάφυλλο (rosa damaskena)
• 4 σταγόνες γεράνιο
• 4 σταγόνες λιβάνι
• 3 σταγόνες βενζόη

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις αρχαίες πλην επίκαιρες βασικές οδηγίες.

~ Η ελαιώδης και η υδατική φάση ενώνονται στους 65-70oC.

~ Το ευαίσθητο έλαιο ροδιού, το Q10, τη βιταμίνη Ε, το συντηρητικό και τα αιθέρια έλαια τα προσθέτουμε μετά την ομογενοποίηση της κρέμας σε θερμοκρασία περίπου στους 30oC.
~ Χρησιμοποίησα 1 είδος γαλακτοματοποιητή με βάση τo ελαιόλαδο. Για να δώσετε "σώμα" στην κρέμα σας μπορείτε να χρησιμοποιήσετε cetyl alcohol ή cetearyl alcohol. Το σύνολο της ποσότητας των γαλακτωματοποιητών θα είναι 2 κ.γ.
~ Επιπλέον μπορείτε να "δέσετε" την υδατική φάση χρησιμποποιώντας ελάχιστη xanthan gum για να πετύχετε καλύτερη ομογενοποίηση.

Η συνέργεια του ούπερ αντιοξειδωτικού ροδιού με το έλαιο από βερίκοκο που είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α και το αντιγηραντικό karité μας δίνουν ένα πραγματικό φίλτρο νεότητας. Να τη φτιάξετε την κρέμα, η καθημερινότητά σας να γίνει κάπως πιο ρόδινη.

σαπούνι με 100% ελαιόλαδο (Καστίλης είπατε;)

2016-10-19T02:39:00.000+03:00

σαπούνι ελαιολάδου, παραδοσιακό ελληνικό σαπούνι, Jabón de Castilla, Nablus soap (صابون نابلسي) το μεσογειακό σαπούνι (3)

Για το άρθρο αυτό, η αρχική μου πρόθεση ήταν η διαδρομή στις πόλεις τις φημισμένες για το σαπούνι ελαιολάδου είτε αυτές βρίσκονται στην Ελλάδα είτε σε άλλες χώρες της Μεσογειακής λεκάνης. Είχα στο νου μου λοιπόν ένα ολοκληρωμένο άρθρο. Κι έτσι έκανα. Όμως, το ταξίδι ήταν μακρύ, μια πληθώρα γεύσεων και αρωμάτων που όμως έδιναν μια ασαφή επίγευση. Σε συνδυασμό μάλιστα με τη συνταγή και τα τεχνικά τρικ, το μενού ήταν μάλλον βαρύ. Αποφάσισα λοιπόν το ταξίδι αυτό να γίνει σε 2 δόσεις, η μια εκτός και η άλλη εντός Ελλάδας. Φύγαμε!.

Κάποιους μήνες πριν αρχίσαμε ένα ρομαντικό ταξίδι στη ιστορία του σαπουνιού με πρώτο σταθμό το μαγικό σαπούνι από το Χαλέπι. Δεύτερος σταθμός η Μασσαλία η πόλη που έθεσε τους κανόνες της παραγωγής σαπουνιού διεθνώς.

Τρίτος σταθμός είναι το σαπούνι από 100% ελαιόλαδο. Όμως πρέπει να επιλέξω έναν αντιπροσωπευτικό προορισμό. Τι να κάνω; Να πάω στην Ανατολή; να πάω στη Δύση; μήπως να πάρω τη βοήθεια του κοινού; των blogo-σαπωνομαγείρων; Τότε τα πράγματα είναι απλά, το 90% θα μου έλεγε: επόμενος σου προορισμός είναι το σαπούνι Καστίλης φυσικά. Φυσικά. Έχουν δίκιο όμως;

Ας πεταχτούμε μέχρι την Ισπανία.

Μετά από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ., τα εδάφη της Ισπανίας κατακτήθηκαν από τις ευγενείς φυλές των Βανδάλων και Βησιγότθων των οποίων όμως η κυριαρχία καταλύθηκε τον 8ο αιώνα μ.Χ. από τους Άραβες. Οι Άραβες κυριαρχούν σχεδόν σε όλη τη χώρα εκτός από τα βόρεια άκρα της στα οποία ιδρύθηκαν μικρά φεουδαρχικά χριστιανικά κράτη που για πάνω από επτά αιώνες μάχονταν να ανακαταλάβουν (reconquistar) τα εδάφη της Ιβηρικής.

H πλήρης ανάκτηση των ισπανικών εδαφών από τους χριστιανούς συντελέστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα. Το 1490, με το γάμο μεταξύ του Φερδινάνδου της Αραγωνίας και της Ισαβέλλας της Καστίλης τα χριστιανικά κρατίδια ενώνονται σε ένα Βασίλειο που φτάνει ως τις μέρες μας (του στείλαμε και νύφη) και το σημαντικότερο, συνενώθηκαν όλοι οι χριστιανικοί στρατοί της Ισπανίας προκειμένου να διώξουν οριστικά τους άπιστους από την χώρα.

Στις 2 Ιανουαρίου του 1492 η πολυτραγουδισμένη Γρανάδα, το τελευταίο προπύργιο των Αράβων πέφτει στα χέρια των χριστιανών βασιλέων. Οι Άραβες εκδιώκονται εντελώς από την Ιβηρική. Και επειδή την ιστορία την γράφουν οι νικητές σύντομα επιβάλλονται υποχρεωτικές βαπτίσεις στους μουσουλμάνους και καταστρέφονται αριστουργήματα της Ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Το θεάρεστο έργο της Ιεράς Εξέτασης μόλις άρχιζε.

H επί 780 χρόνια παρουσία των Αράβων στην Ιβηρική επισφράγισε τις επιστήμες, τις τέχνες αλλά και την καθημερινή ζωή. Φαίνεται ότι εκτός από την κανέλα και το σαφράν στο ρύζι, οι Άραβες έφεραν και την τεχνογνωσία της παρασκευής σαπουνιού και καθιέρωσαν εκ νέου τη δωρεάν χρήση δημόσιων λουτρών (hammam) για την προσωπική υγιεινή και τον καλλωπισμό, μια συνήθεια που είχε παρακμάσει μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όσο για τη χριστιανική μεσαιωνική Ευρώπη, δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η προσωπική υγιεινή ήταν το δυνατό της σημείο.

Η παραγωγή σαπουνιού στην Ισπανία βρήκε πρόσφορο έδαφος λόγω της αφθονίας του εξαιρετικού ελαιολάδου. Μέθοδος παρασκευής ήταν η παραδοσιακή μεσογειακή θερμή και το αλκάλι προέρχονταν από την καύση του παραθαλάσσιου φυτού salsola.

Το σαπούνι Καστίλης οφείλει την ονομασία του στην ιστορικά νοούμενη ομώνυμη περιοχή και η παραγωγή του ανθίζει κατά τον τον 12ο αιώνα. Η χρήση του γίνεται δημοφιλής και στα χριστιανικά βασίλεια εντός και εκτός Ισπανίας. Κατά τα μέσα του 15ου αιώνα σημαντικές ποσότητες εξάγονται στην Αγγλία η οποία -δυνατή από τότε στο marketing- καθιέρωσε σε όλο τον αγγλοσαξονικό κόσμο τον όρο “σαπούνι της Καστίλης, Castile soap” για όλα τα σαπούνια ελαιολάδου ανεξαρτήτως προέλευσης. Στις μέρες μας, στον πέραν του Ατλαντικού Δυτικό Κόσμο, ως σαπούνι Καστίλης νοείται το σαπούνι που παρασκευάζεται από φυτικά έλαια, όχι αποκλειστικά από ελαιόλαδο.

Στον μικρόκοσμο των blogo-σαπωνομαγείρων ανά την υφήλιο, η αγγλοσαξονική ψυχρή μέθοδος και ορολογία είναι οι πλέον δημοφιλείς. Ευκολία στην παρασκευή, ποιοτικό αποτέλεσμα και διαθέσιμη βιβλιογραφία: πως να αντισταθεί κανείς; Παρά τη μεσογειακή παράδοσή μας ο όρος σαπούνι Καστίλης υιοθετήθηκε και στην Ελλάδα, βασικά έγινε copy paste χωρίς ερωτηματικά. Και βέβαια δεν ξέρω αν θα ήταν έξυπνο να ζητήσετε από τη γιαγιά σας στην Κρήτη να σας φτιάξει ένα σαπούνι Καστίλης.

Αν, λέω αν, είχα την πολυτέλεια να επιλέξω εγώ, την πλέον αντιπροσωπευτική περιοχή του σαπουνιού από 100% ελαιόλαδο μάλλον θα επέλεγα τη Nablus.

Πάμε μια βόλτα στην Παλαιστίνη.

Η πόλη Nablus στη Δυτική Όχθη ήταν ανέκαθεν για όλους, κατοίκους και ταξιδιώτες, μια πόλη ευλογημένη: υπήρχε αφθονία νερού και μεγάλες εκτάσεις κατάφυτες με οπωροφόρα και ελαιόδενδρα. Κυρίως όμως ήταν ξακουστή για το σαπούνι της.

Η αρχαία παράδοση παρασκευής σαπουνιού στη Μέση Ανατολή καθώς και η το εκλεκτό ελαιόλαδο της περιοχής είναι οι κύριοι λόγοι που κάνουν το περίφημο σαπούνι της διάσημο ανά τον κόσμο.

Ιστορικές πηγές μαρτυρούν ότι το σαπούνι της Nablus παράγονταν σε οικιακή κλίμακα ήδη από τον 10ο αιώνα και ότι από τον 11ο αιώνα και εφεξής έγινε γνωστό στην Ευρώπη λόγω των σταυροφοριών. Το έχουμε ξαναπεί, υπάρχουν ένα σωρό μυθιστορίες που θέλουν τους σταυροφόρους να λανσάρουν στην Ευρώπη όχι μόνο τη χρήση του σαπουνιού για την προσωπική υγιεινή αλλά και τα μυστικά της παραγωγής του.

Τον 14ο αιώνα η Nablus ήδη ήταν ένα αναγνωρισμένο σαπωνοπαραγωγικό κέντρο με το σαπούνι της να κάνει θραύση στις βασιλικές αυλές, λέγεται ότι ήταν η σταθερή προτίμηση της πανέμορφης -λέμε τώρα- Παρθένου Βασιλίσσης. Η παραγωγή της Nablus ακμάζει τον 19ο αιώνα, φτάνει στο απόγειό της με 30 εργοστάσια σε λειτουργία στις αρχές του 20ου, για να παρακμάσει κατά τα μέσα του ίδιου αιώνα λόγω του σεισμού του 1927 και των συγκρούσεων με το Ισραήλ μετέπειτα. Σήμερα λειτουργούν 2 εργοστάσια.

Και όπως σε κάθε σαπούνι της Μεσογειακής λεκάνης, τα κύρια συστατικά του σαπουνιού της Nablus είναι το παρθένο ελαιόλαδο, το νερό και το αλκάλι. Το αλκάλι παραδοσιακά παρασκευάζονταν με την καύση του φυτού Halogeton sativus που φύεται στις όχθες του Ιορδάνη. Λέγεται ότι ήταν οι Βεδουίνοι αυτοί που συνέλεγαν τα φυτά, ετοίμαζαν το αλκάλι και το παρέδιδαν στα εργαστήρια παραγωγής με τα καραβάνια τους.

Η διαδικασία παρασκευής σαπουνιού στη Nablus είναι πανομοιότυπη με αυτή στο Χαλέπι με εξαίρεση φυσικά την προσθήκη δαφνέλαιου. Πέντε είναι τα στάδια που ακολουθούνται:

1. Σαπωνοποίηση του μίγματος ελαιολάδου, νερού και καυστικής σόδας με την θερμή μέθοδο. Το μίγμα βράζει σε μεγάλες χάλκινες χύτρες επί 3-8 ημέρες και αναδεύεται τακτικά.
2. Το μίγμα ελέγχεται και κατόπιν απλώνεται σε επίπεδη επιφάνεια, συνήθως στον πρώτο όροφο των εργαστηρίων μέχρι να σχηματιστεί στερεή σαπωνόμαζα.
3. Η σαπωνόμαζα τεμαχίζεται σε κύβους που σφραγίζονται με την επωνυμία του εργαστηρίου.
4. Οι κύβοι στοιβάζονται σε περίτεχνους κώνους με τρόπο που επιτρέπει τη διέλευση του αέρα ανάμεσα από τα τεμάχια του σαπουνιού τα οποία αφήνονται να στεγνώσουν και να ωριμάσουν από 6 μήνες έως ένα χρόνο.
5. Ακολουθεί η συσκευασία.

Αξίζει να πούμε ότι όπως και το σαπούνι από το Χαλέπι, το σαπούνι της Nablus δεν περιέχει κανένα άρωμα, κανένα χρώμα ή όποιο άλλο πρόσθετο συστατικό. Το αποτέλεσμα είναι ένα φίνο υπόλευκο σαπούνι, απαλό και κατάλληλο για την πιο ευαίσθητη επιδερμίδα. Λέγεται, ότι το μυστικό της μοναδικότητας του σαπουνιού της Nablus κρύβεται στο νερό της περιοχής που είναι πλούσιο σε σίδηρο και για τον λόγο αυτό δεν λιώνει γρήγορα και αφρίζει μόνο όταν οι ρύποι εξαφανίζονται.

Πληροφορίες από:

- Ν.Θ. Μπομπη, «Οδηγός Σαπωνοποιίας», Πιγκουίνος, 1957

- B. Doumani, Rediscovering Palestine, University of California Press

- J. Angus, Olive Odyssey,Searching for the Secrets of the Fruit That Seduced the World, Greystone Books

Ακολούθησα τα χνάρια του σαπουνιού της Nablus, και έφτιαξα σαπούνι μόνο από ελαιόλαδο. Κανένα πρόσθετο κανένα άρωμα αλλά προτίμησα την ψυχρή μέθοδο. Να και η συνταγή για 500 γραμ. ελαιολάδου:

500 γραμ. ελαιόλαδο
64,35 γραμ. NaOH
150 γραμ. νερό

Για την παρασκευή του σαπουνιού ακολούθησα τις κλασσικές οδηγίες.

Η ποιότητα του ελαιόλαδου είναι δική σας επιλογή που σίγουρα σχετίζεται και με το κόστος του. Το ακριβό extra παρθένο θα το επιλέξουμε σίγουρα για τη διατροφή μας αλλά ίσως όχι για το σαπούνι μας. Βρήκα πάντως στη λαϊκή αγορά, τυποποιημένο extra virgin από παραγωγό σε τιμή τόσο φιλική που δεν είχα κανένα ενδοιασμό για να το κάνω σαπούνι.
Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με το έλαιο είναι 30%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH. Επέλεξα αυτή την σχετικά χαμηλή αναλογία νερού για να περιορίσω το ποσοστό υγρασίας στο τελικό προϊόν.
Προτίμησα υπερλίπανση 5 % για να πάρω ένα σταθερό ανθεκτικό σαπούνι.
Δεν χρησιμοποιήσα κανένα άρωμα, κανένα πρόσθετο αλλά στο ελαιόλαδο είχα εκχυλίσει βότανα. Έφτιαξα 2 δόσεις, τη μία με εκχύλισμα χαμομηλιού και βαλσαμόλαδο και την άλλη με εκχύλισμα λεβάντας και μελισσόχορτου.
Αντί για σκέτο νερό χρησιμοποίησα παγωμένο αφέψημα βοτάνων (φασκόμηλο, τίλιο).

Το σαπούνι ελαιολάδου είναι ένα ιδιαίτερο σαπούνι. Δεν παράγει πλούσιο αφρό όμως είναι το πλέον απαλό και περιποιητικό για την επιδερμίδα. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει το αγαπημένο σαπούνι των soap bloggers ιδίως των εκτός Ευρώπης οι οποίοι προσπαθούν να βρουν τρόπους για τη βελτίωση του αφρισμού και της υφής του. Δεν είναι εύκολο -μάλλον δεν έχει και νόημα- να θέλεις να αλλάξεις τη φύση του ελαιόλαδου, καλύτερα να παραμερίσεις τις σαπωνο-εμμονές σου. Αλλά γι'αυτό θα μιλήσουμε στο επόμενο άρθρο.

Από την άλλη, δεν πιστεύω πως οι βοτανο-εμμονές μου, τα εκχυλίσματά μου, ανατρέπουν τη φίνα απλότητα του σαπουνιού της Nablus. Απλά προσθέτουν ένα γλυκό άρωμα και κάποιες από τις ιδιότητες των βοτάνων. Και ακολουθώντας την παράδοσή τους θα τα περιμένω να ωριμάσουν για ένα χρόνο.

body butter με καρύδα & karité (εύκολο και παραδεισένιο)

2016-09-05T13:28:00.001+03:00

Όπως λέγαμε στο προηγούμενο πoστ, το βράδυ εκείνης της μοιραίας Παρασκευής του αποτυχημένου (;) παξικοπήματος της γείτονος -τις συνέπειες του οποίου δεν μπορούμε ακόμα να συλλάβουμε- είμασταν μαζί με την Μ., τη συμπαθή φίλη μου, στο σπίτι μου όπου και της παρέδιδα αναγκαστικά μαθήματα κρεμοφτιαχτικής.

Εφόσον ο πρώτος στόχος, η παρασκευή ενυδατικής κρέμας βασισμένη στην “παιδική συνταγή της επιτυχίας” είχε στεφθεί με απόλυτο σουξέ, βάλαμε πλώρη νυχτιάτικα για το “παιδικό body butter” το οποίο κατά την ελαφρώς εμμονική φίλη μου έπρεπε να γίνει με ένα βούτυρο και ίσως-ίσως και λίγο κερί: “Nα, κάτι απλό που θα το έχω μαζί μου παντού στη Φολέγανδρο”. Και φυσικά, το βούτυρο έπρεπε να ήταν το αγαπητό μας karité.

Η Μ. είχε επηρεαστεί από πλήθος φωτό στο pinterest που έδειχναν όμορφα βαζάκια μαρμελάδας υπερχειλισμένα με whipped shea butter τοποθετημένο με κορνέ ζαχαροπλαστικής κι αφράτο σαν ~~sadigi~~ σαντιγύ. Ωραία. Δύο θεματάκια να δούμε πρώτα:

Αν η σαντιγύ θα επιβίωνε των μετακινήσεων και της καυτής Φολεγάνδρου.
Τα whipped butters δεν περιέχουν ένα βούτυρο μόνο. Έχουν τουλάχιστον 3 με 4 υλικά.

Ήδη στο παρελθόν έχω δώσει αρκετές παρόμοιες συνταγές όπως το εξωτικό βουτυροσκεύασμα, το παραδοσιακού τύπου after-sun balm ή το σαγηνευτικό mango soufflé. Για να είμαι ειλικρινής, τα σκευάσματα που περιέχουν μόνο την ελαιώδη φάση δεν είναι η πρώτη επιλογή μου. Δεν ενθουσιάζομαι από την λιπαρή υφή τους.

Το ελληνικό καλοκαίρι γενικά δεν είναι ο καλύτερος φίλος των whipped butters. Η υψηλή θερμοκρασία επηρεάζει τη σταθερότητά τους και από whipped butters μπορεί εύκολα να γίνουν fatty runny oils. Μετά από δεύτερη σκέψη η Μ. δεν έδειχνε πλέον ενθουσιώδης με την ιδέα να βουτά το δαχτυλάκι σε μια λιπαρή πάστα. Ούτε και ιδέα να συντηρεί μόνιμα το butter σε ψυγείο της φάνηκε sexy γιατί έτσι θα αποχαιρέταγε την αφρατάδα.

από αριστερά: exotic butter, after-sun balm, mango soufflé & body butter, mango!

Ίσως, αν είμασταν στη Δανία ή ακόμη-ακόμη και στο αγαπητό Βέλγιο όπου το καλοκαίρι η μέση θερμοκρασία εκτινάσσεται στους 18 βαθμούς, τότε το σκεύασμα θα μπορούσε να επιβιώσει: το δακτυλάκι μας θα έπαιρνε μια μικρή ποσότητα από σαντιγύ που θα μπορούσε να εφαρμοστεί ομοιόμορφα. Άσε που στις χώρες αυτές τη σαντιγύ τη θέλεις το χειμώνα για να αντιμετωπίσεις το Μεγάλο Κρύο. Πράγματι, όταν φτιάχνω whipped butters είναι πάντα χειμώνας, τα βάζω σε βαζάκια των 30ml και τα χρησιμοποιώ σαν lip balms, σαν SOS βάλσαμο χεριών και ενίοτε σαν το πρώτο βήμα του ντεμακιγιάζ πριν το σαπούνι.

Πρότεινα λοιπόν να ακολουθήσουμε τον ενναλακτικό τρίτο δρόμο προς την ενυδάτωση που χάραξε το body butter, mango! το οποίο είχε σχεδιαστεί για την πληθωρική Ιsidora. Nαι μεν θα χρησιμοποιήσουμε ωφέλιμα φυτικά λίπη όμως θα τα συνδυάσουμε με αρωματικά ανθόνερα και με γαλακτωματοποιητή για να πάρουμε ένα σταθερό αλλά φίνο ενυδατικό σκεύασμα. Η προσθήκη συντηρητικού είναι αδιαπραγμάτευτη.

Αυτά φιλοσοφούσαμε με την μισή προσοχή μας στραμένη στα συνταρακτικά γεγονότα της γείτονος και τελικά καταλήξαμε να χρησιμοποιήσουμε το δημοφιλές εξωτικό τρίο :

Βούτυρο karité σε σημαντική αναλογία για τα πολυακόρεστα (ω6 ή βιταμίνη F) και μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ, omega 9) που περιέχει καθώς για τα ασαπωνοποίητα συστατικά του (αντιοξειδωτικά όπως τοκοφερόλες/βιταμίνη Ε, καροτένια (πρόδρομα της βιταμίνης Α) και φλαβονοειδή. Ένα εξαίρετο προστατευτικό, επουλωτικό, θρεπτικό και αναπλαστικό των κυττάρων του δέρματος με αντιγηραντικές ιδιότητες.
Έλαιο καρύδας επίσης σε σημαντική αναλογία γιατί είναι πλούσιο σε λαουρικό οξύ που ενυδατώνει σε βάθος & τρέφει την επιδερμίδα χωρίς να κλείνει τους πόρους και ακόμη γιατί είναι πλούσιο σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία καθώς και σε αντιοξειδωτικά (βιταμίνες Ε & Α).
Βούτυρο κακάο γιατί περιέχει θρεπτικό ελαϊκό οξύ αλλά κυρίως για τα πολυάριθμα ενεργά συστατικά του όπως οι πολυφαινόλες που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και προάγουν την παραγωγή κολλαγόνου, οι επουλωτικές φυτοστερόλες, και φυσικά η αντιοξειδωτική βιταμίνη Ε.

Πάμε να φτιάξουμε το παιδικό παραδεισένιο βουτυροσκεύασμα.

παιδική παραδεισένια συνταγή για εξωτική βουτυρόκρεμα ~ body butter

(150 ml περίπου)

Και αυτή τη φορά θα δώσουμε για χάρη της Μ., τις αναλογίες των υλικών με τον παλιό, καλό και αδόκιμο τρόπο της ογκομέτρησης με δοσομετρικά κουτάλια (1 κ.γ.= 5ml, 1 κ.σ. = 15ml).

η ελαιώδης φάση
• 1 κ.σ. & 1 κ.γ. βούτυρο karité
• 2 κ.σ. λάδι καρύδας
• ½ κ.σ. βούτυρο κακάο
• 1 κ.σ. γαλακτωματοποιητές

η υδατική φάση
• 2 κ.σ. hydrosol (ανθόνερο) υλάνγκ υλάνγκ
• 2 κ.σ. hydrosol (ανθόνερο) ανθέων πορτοκαλιάς
• 1 κ.σ. gel αλόης (aloe vera)

πρόσθετα συστατικά
• 15 σταγόνες βιταμίνη Ε
• ½ κ.γ. D-panthenol
• συντηρητικό

αιθέρια έλαια
• 20 σταγόνες μανταρίνι
• 15 σταγόνες γκρέιπφρουτ
• 10 σταγόνες υλάνγκ υλάνγκ
• 15 σταγόνες αρωματικό εκχύλισμα καρύδας

~ Για να φτιάξουμε το κρεμώδες body butter ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

~ Η ελαιώδης και η υδατική φάση ενώνονται στους 65-70oC.

~ Τη βιταμίνη Ε & την D-panthenol, το συντηρητικό και τα αιθέρια έλαια τα προσθέτουμε μετά την ομογενοποίηση της κρέμας σε θερμοκρασία περίπου στους 30oC.
~ Χρησιμοποίησα πάλι 1 είδος γαλακτοματοποιητή με βάση τo ελαιόλαδο & τα σάκχαρα. Πρόσθεσα και ελάχιστο στεατικό οξύ.
~ Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε την κρέμα για extra ενυδάτωση πάνω από την αντηλιακή κατά τη διάρκεια της έκθεσης στον ήλιο, θα αφαιρέσετε τα αιθέρια των εσπεριδοειδών και θα τα αντικαταστήσετε με λεβάντα.

Νάτην η παραδεισένια με το εξωτικό άρωμα.

Μόλις φτιάξαμε ένα εύκολο κρεμώδες body butter, σούπερ ενυδατικό και προστατευτικό. Και αυτό το σκεύασμα έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να προσαρμοστεί σε κάθε τύπο επιδερμίδας και σε κάθε γούστο με τη κατάλληλη επιλογή των φυτικών ελαίων, των hydrosols και των αιθέριων. Ήδη η Μ. έφτιαξε μόνη της ένα body butter επιπλέον με ελαιόλαδο. Θα της ζητήσω τη συνταγή.

κρέμα ενυδάτωσης προσώπου, σούπερ εύκολη & αποτελεσματική

2016-08-01T11:43:00.000+03:00

Ιούλιος. Παρασκευή απόγευμα. Κάθομαι στη βεράντα με το βλέμμα στο πουθενά, ανυποψίαστη για το επερχόμενο πραξικόπημα (;) στη γείτονα. Πίνω καφέ με αργό, εκνευριστικά αργό ρυθμό αποφεύγοντας να κοιτάξω δίπλα μου: το τελευταίο κομμάτι από ένα μπαμπού σαλονάκι, μια πολυθρόνα που περιμένει υπομονετικά να τη βάψω.

Ακριβώς τη στιγμή της μεγάλης απόφασης, την ώρα που συγκέντρωνα τα σύνεργα, χτυπά το κουδούνι: Είναι η Μ., η συμπαθής φίλη μου.

"Τους παράτησα όλους για να πιούμε καφέ!"
(Aαα τι καλά, τη γλύτωσα).
"Θα με μάθεις να φτιάχνω κρέμες; έλα, το υποσχέθηκες!"
(Ωωω, την πάτησα).

Τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να απαντήσω πως "ok, σου υποσχέθηκα να σου δείξω κάποια στιγμή στο μέλλον –να, σαν την απομείωση του Χρέους ένα πράμα- και πως τι είναι αυτό, άντρα θέλω-τώρα θέλω, με ρώτησες αν έχω διάθεση, ποιο το πρόγραμμά μου;", ευτυχώς σταμάτησα. Μα τι πάω να πω στη φίλη μου; Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να κάνω λιγότερες παρέες με κεντροευρωπαίους.

Παρόλα αυτά βαριόμουν. Για το λόγο αυτό την έβαλα:

1. Να φτιάξει καφέ

2. Να κόψει καρπούζι

3. Να πλύνει με ζεστό νερό και σαπούνι και να απολυμάνει με ξύδι και οινόπνευμα τα σύνεργα και τους περιέκτες της κρεμοφτιαχτικής "για να μαθαίνει".

Η Μ. είναι τύπος οργανωτικός, της αρέσουν τα μαθηματικά και τα συστήματα. ΄Ηξερε τι ήθελε και είχε πλανάρει τη διαδικασία: θα φτιάχναμε 2 κρέμες, μια ενυδατική προσώπου και ένα body butter με όσο το δυνατό λιγότερα υλικά και ακολουθώντας την ευκολότερη κι απλούστερη μέθοδο. Σαν πρώτο βήμα ήθελε τα basic των basics για μάθει, και σε δευτερο χρόνο θα αποφάσιζε αν θα ήθελε να το εξελίξει.

Στο ποστάκι αυτό θα μιλήσουμε μόνο για την ενυδατική προσώπου. Η Μ. επέμενε να περιέχει μόνο τρία υλικά: ένα έλαιο, νερό και γαλακτωματοποιητή. Επίσης, δεν είχε ζυγαριά ακριβείας ούτε σοφιστικέ εξοπλισμό και τόνισε πως αυτό που χρειαζόταν ήταν μια «παιδική συνταγή επιτυχίας». Μια τίμια ελληνίδα φίλη θα έλεγε πως "με ένα λάδι & νερό κι αναλογίες κουτουρού σ… κρέμα θα φτιάξεις" αλλά εντός μου υπερίσχυσε ο κεντροευρωπαϊκός παράγων και απάντησα: "θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες".

Αφού πρώτα άκουσε το αναπόφευκτο λογίδριο για την ευεργετική συνεργιστική δράση των φυτικών ελαίων και των hydrosols και μετά από μια σύντομη διαπραγμάτευση καταλήξαμε στον παρακάτω συμβιβασμό:

Να χρησιμοποιήσουμε ένα έλαιο βασικά αλλά να προσθέσουμε και λίγο έλαιο κάνναβης λόγω της περιεκτικότητάς του σε ω3 λιπαρά οξέα που προσδίδουν ελαστικότητα στην επιδερμίδα.
Η υδατική φάση να περιέχει και αλόη γιατί είναι πλήρης βιταμινών, μετάλλων & ιχνοστοιχείων και για να εντείνει την ενυδατική δράση της κρέμας.
Ακόμη αντί για νερό να χρησιμοποιήσουμε ανθόνερα (hydrosols= παράγωγα της απόσταξης των αιθέριων ελαίων τα οποία φέρουν τις ιδιότητές τους)
Να προσθέσουμε βιταμίνη Ε για να προσδώσουμε στην κρέμα αντιοξειδωτικές (για την επιδερμίδα μας) ιδιότητες αλλά και για να προστατεύσουμε από την οξείδωση τα έλαια της κρέμας μας.
Απαράβατος όρος η προσθήκη συντηρητικού για την αποφυγή ανάπτυξης μυκήτων & βακτηρίων.
Οι αναλογίες να είναι σε δοσομετρικά κουτάλια του γλυκού ή της σούπας για την ευκολία της αρχάριας (ο ορθός τρόπος είναι σε γραμμάρια).

Όσον αφορά την επιλογή του ενός φυτικού ελαίου που επιπλέον δεν θα έπρεπε να ήταν κάτι το δυσεύρετο, το πράγμα απαιτούσε λίγη σκέψη. Εάν η Μ. είχε ξηρή προς πολύ ξηρή επιδερμίδα η επιλογή θα ήταν άμεση: το πλούσιο έλαιο αβοκάντο. Eάν είχε λιπαρή επιδερμίδα θα επέλεγα λάδι από κουκούτσια σταφυλιού που περιέχει ω6 και ω9 λιπαρά οξέα και απορροφάται εύκολα.

Αλλά η Μ. έχει κανονική προς ξηρή επιδερμίδα. Μήπως να έβαζα jojoba που ταιριάζει γάντι σε όλους τους τύπους ή το αμυγδαλέλαιο που είναι πασπαρτού και επίσης πλούσιο σε ω6 λιπαρά οξέα; Αυτά σκεφτόμασταν και κουβεντιάζαμε ενώ τρώγαμε frozen yogurt με μαρμελάδα βερίκοκο. Βερίκοκο είπα;

Prunus armeniaca, Rosaceae

Παραδόξως και παρά τα όσα δηλώνει το όνομά της, η βερικοκιά δεν κατάγεται από την Αρμενία αλλά από από τη βορειανατολική Κίνα όπου ήταν αυτοφυής ήδη από 5.000 χρόνια και από όπου ξεκίνησε η καλλιέργειά της πριν 3 χιλιετίες για να επεκταθεί σε όλη την κεντρική Ασία. Στην Ευρώπη (Ελλάδα, Ιταλία) την μετέφεραν ρωμαίοι λεγεωνάριοι μέσω Αρμενίας και Ιράν πριν από 2.000 χρόνια και από τότε έγινε ένα από τα πλέον αγαπητά οπωροφόρα της μεσογειακής λεκάνης.

Η κομψή βερικοκιά είναι μακρόβιο φυλλοβόλο δένδρο ύψους 8-12μ., με στιλπνά καρδιόσχημα φύλλα και απαλά ρόδινα άνθη που έχουν την τιμητική τους τον Μάρτιο – Απρίλιο για να γίνουν νόστιμοι πορτοκαλί καρποί νωρίς το καλοκαίρι.

Τα ολιγοθερμιδικά βερίκοκα είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών, βιταμινών Α, Β3, B5 C, K, αλλά και μαγνησίου, φωσφόρου, ασβεστίου, καλίου, σιδήρου. Περιέχουν αντιοξειδωτικά (φλαβονοειδή και βήτα καροτίνη στην οποία οφείλουν και το χρώμα τους) τα οποία προστατεύουν την κυτταρική μεμβράνη και καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες. Διαθέτουν λοιπόν σημαντικές αντιοξειδωτικές και αντιγηραντικές ιδιότητες και το σπουδαιότερο, φτιάχνουν υπέροχη μαρμελάδα!

Από την εν ψυχρώ έκθλιψη των σπερμάτων του καρπού της βερικοκιάς παίρνουμε ένα χρυσαφί σταθερό και πλούσιο φυτικό έλαιο που απορροφάται εύκολα, ιδανικό για τις ξηρές, τις κανονικές προς ξηρές, τις ώριμες ή ευαίσθητες επιδερμίδες. Ας δούμε τη σύστασή του:

Σύνθεση φυτικού ελαίου Prunus armeniaca
Omega 6 (ω6) πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (λινολεϊκό οξύ)	20% approx.
Omega 9 (ω9) μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ολεϊκό οξύ)	55% approx.
Κορεσμένα λιπαρά οξέα (παλμιτικό)	5% approx.

Επιπλέον περιέχει ενεργά συστατικά όπως:

Βιταμίνη Α, υπεύθυνη για το χρυσαφί χρώμα, αντιοξειδωτική και φωτοπροστατευτική ουσία.
Βιταμίνη E, ισχυρό φυσικό αντιοξειδωτικό.
Φυτοστερόλες, απαραίτητες για την καλή λειτουργία της επιδερμίδας, έχουν αντιφλογιστική δράση, βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία και προστατεύουν από τις ακτίνες UV.
Tριακυλο γλυκερίδια που συντελούν στην αναδόμηση του λιπιδικού φιλμ της επιδερμίδας.

Πληροφορίες από:
~ passeportsante.net
~ Y.Tellier-H.Pierantoni:Emploi des fleurs, fruits et plantes dans les soins de beauté, Les Nouvelles esthétiques

Δεδομένου ότι φτιάχνουμε μια κρέμα του (σχεδόν) ενός ελαίου, η επιλογή αυτού του συγκεκριμένου βασίστηκε στην περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Α & Ε, καθώς και στα ω9 (θρέψη & λάμψη) & ω6 (ανάπλαση) λιπαρά οξέα που περιέχει. Η προσθήκη του ελαίου κάνναβης που είναι πλούσιο σε ω3 (ελαστικότητα) λιπαρά οξέα, συμπληρώνει το σετάκι αυτό της απλότητας.

παιδική συνταγή επιτυχίας για ενυδατική κρέμα με έλαιο από κουκούτσια βερίκοκου

(100 ml περίπου)

Επιστρέφουμε προσωρινά και για χάρη της Μ., στον παλιό καλό (πλην μη δόκιμο) τρόπο της ογκομέτρησης με δοσομετρικά κουτάλια (1 κ.γ.= 5ml, 1 κ.σ. = 15ml).

η ελαιώδης φάση
• 1 κ.σ. έλαιο από κουκούτσια βερίκοκου
• 2 κ.γ. γαλακτωματοποιητές

η υδατική φάση
• 2 κ.σ. hydrosol (ανθόνερο) γεράνιο
• 2 κ.σ. hydrosol (ανθόνερο) ανθέων πορτοκαλιάς
• 2 κ.γ. gel αλόης (aloe vera)

πρόσθετα συστατικά
• 1 κ.γ. έλαιο κάνναβης
• 8 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 10 σταγόνες συντηρητικό

αιθέρια έλαια
• 4 σταγόνες βενζόη
• 4 σταγόνες υλάνγκ υλάνγκ
• 4 σταγόνες λιβάνι
• 3 σταγόνες νερολί

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες που, à propos, ένα update το χρειάζονται μετά από 10 χρόνια.

~ Η ελαιώδης και η υδατική φάση ενώνονται στους 65-70oC.

~ Το ευαίσθητο έλαιο κάνναβης, τη βιταμίνη Ε, το συντηρητικό και τα αιθέρια έλαια τα προσθέτουμε μετά την ομογενοποίηση της κρέμας σε θερμοκρασία περίπου στους 30oC.
~ Χρησιμοποίησα 1 είδος γαλακτοματοποιητή με βάση τo ελαιόλαδο & τα σάκχαρα.

Νάτην η βασική!

Μόλις φτιάξαμε μια απλή βασική κρέμα που όμως κάνει κάνει εξαιρετική δουλειά. Η παιδική αυτή συνταγή έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να προσαρμοστεί σε κάθε τύπο επιδερμίδας με τη κατάλληλη επιλογή των φυτικών ελαίων, των hydrosols και των αιθέριων. Τίποτα δεν σας εμποδίζει από το να προσθαφαιρέσετε βασικά υλικά για να φτιάξετε την παιδική κρέμα των ονείρων σας.

En plus, οι heart & sadigi, σχολίασαν -ιδιωτικώς- την προηγούμενη κρέμα μου που indeed περιέχει πολλά συστατικά, ως πολυτελή και ελιτίστικη. Ok λοιπόν, πάρτε μια μνημονιακή να ησυχάσετε. Καλό μήνα.

αναπλαστική κρέμα νυκτός με έλαιο άργκαν (moroccan argan oil) ~ προετοιμασία για τον ήλιο & αποκατάσταση~

2016-07-10T15:50:00.000+03:00

Με τούτα και με κείνα φτάσαμε στην επαύριο του Brexit. Οι αναμνήσεις μας πλέον θα έχουν άλλου τύπου ορόσημα: τα capital controls, ένα ατυχές δημοψήφισμα, το Brexit προσφάτως.

Μολαταύτα το καλοκαίρι είναι εδώ. Και το καλοκαίρι είναι Ήλιος.

In fact, λόγω της φύσης και της θέσης της χώρας μας και όσον αφορά την έκθεση στον ήλιο δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι δεν έχουμε επαρκή πληροφόρηση. Δημοσιεύματα του τύπου «Ήλιος: φίλος ή εχθρός;» και δερματολόγοι που (δικαίως) μας κατηχούν αφθονούν τέτοια περίοδο. Θέλοντας να αποφύγω κοινότυπες επαναλήψεις, I summarize hereby:

Ήλιος φίλος (μικρής διάρκειας έκθεση κατά τις πρωινές ή απογευματινές ώρες):

Η ηλιακή ακτινοβολία προάγει τη σύνθεση της βιταμίνης D, της αντιρραχητικής βιταμίνης που είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου άρα απαραίτητη για την καλή υγεία των οστών και την πρόληψη της οστεοπόρωσης. Επιπλέον συντελεί στην αύξηση των επιπέδων μελατονίνης τις νυχτερινές ώρες συντελώντας στη ρύθμιση της αϋπνίας και την καλή λειτουργία του βιολογικού ρολογιού.
Το ηλιακό φως προάγει την καλή διάθεση & ψυχολογία καθώς αυξάνει τα επίπεδα της σεροτονίνης, της ορμόνης της χαράς. Ακόμη, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και την άμυνα του οργανισμού στις καρδιαγγειακές παθήσεις.

Ήλιος εχθρός (μεγάλης διάρκειας έκθεση χωρίς αντηλιακή προστασία):

Πρόκληση ηλιακού εγκαύματος από τις υπεριώδεις UVB. Τα συμπτώματα ποικίλουν από ήπιο ερύθημα έως δημιουργία οιδήματος ή φυσαλίδων, διαταραχές των ηλεκτρολυτών ή και λοίμωξη. Απευθυνόμαστε σε γιατρό.
Δημιουργία μελανώματος. (διαβάστε το σημαντικό αυτό link)
Γήρανση του δέρματος. Εδώ είμαστε. H ηλιακή υπεριώδης (UV) ακτινοβολία ευνοεί την παραγωγή ελευθέρων ριζών που με τη σειρά της οδηγεί σε μείωση των ινοβλαστών. Το αποτέλεσμα είναι η μείωση της παραγωγής ελαστίνης και κολλαγόνου και η χαλάρωση των ιστών (=γήρανση).

Ελεύθερες ρίζες= Προιόντα του μεταβολισμού. Mόρια ή άτομα με ένα ή περισσότερα ασύζευκτα ηλεκτρόνια στην εξωτερική τους στοιβάδα. Αυτή η δόμή, τους προσδίδει υψηλή οξειδωτική ικανότητα.

Ινοβλάστες= κύτταρα της εσωτερικής στιβάδας του δέρματος που συνθέτουν ελαστίνη & κολλαγόνο.

Όπως καταλάβατε λοιπόν πρέπει να προστατεύουμε τους ινοβλάστες μας. Θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες των δερματολόγων και θα φοράμε πάντα αντηλιακό. Όσο πιο ανοιχτή η επιδερμίδα τόσο πιο υψηλός ο SPF.

Όλο αυτό τον καιρό που αχολούμαι με τα φυσικά σκευάσματα έχω πειραματιστεί αρκετές φορές με την παρασκευή φυσικών αντηλιακών. Παρόλα αυτά θα απεύφευγα να προτείνω κάποια συνταγή καθώς πιστεύω πως η μέτρηση του SPF είναι διαδικασία αποκλειστικά εργαστηρίου. Ας αποφύγουμε τα ερασιτεχνικά σκευάσματα που ενδέχεται να μας βάλουν σε περιπέτειες και ας εμπιστευθούμε ελληνικές εταιρίες καλλυντικών. Έχουν οι έλληνες τεχνογνωσία στον ήλιο.

Ευχαρίστως όμως να προτείνω είναι μια αναπλαστική κρέμα νυκτός που θα χρησιμοποιηθεί σαν ενυδατική και θρεπτική κρέμα προετοιμασίας για τον πριν αλλά και σαν αναπλαστική και επανορθωτική κρέμα για το μετά από την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Για την κρέμα μας αυτή θα επιλέξουμε και ένα έλαιο που δεν υπάρχει στις συνταγές του blog έως τώρα. Το έλαιο άργκαν.

Argania spinosa, Sapotaceae: Το δέντρο της ζωής.

Το αρχαίο δένδρο άργκαν, το μυθικό και ιερό δένδρο των Βερβερίνων, ευδοκιμεί στο Δυτικό Μαρόκο. Στις πύλες της ερήμου, στο τρίγωνο ανάμεσα στις πόλεις Agadir, Essaouira & Taroudant, μια περιοχή προστατευόμενη από την UNESCO, το άργκαν βρίσκει τις κατάλληλες εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες για την ανάπτυξή του.

Το υπεραιωνόβιο άργκαν του οποίου η διάρκεια ζωής κυμαίνεται από 150 – 200 χρόνια, είναι δένδρο αειθαλές, το ύψος του φτάνει τα 10 μέτρα., ο κορμός του είναι αγκαθωτός και ανθεκτικός, το δε ριζικό του σύστημα εμφανίζει μια εκπληκτική ικανότητα απορρόφησης της υγρασίας και μπορεί να φτάσει σε βάθος 35 μέτρων. Σε περίπτωση ακραίας ξηρασίας, το άργκαν αναστέλλει τις λειτουργίες του οι οποίες ενεργοποιούνται εκ νέου μετά από βροχή.

Περιβαλλοντικά, θεωρείται πολύτιμο καθώς λόγω της εκπληκτικής λειτουργίας του ριζικού του συστήματος αποτρέπει τη διάβρωση του εδάφους κατά την περίοδο των έντονων βροχοπτώσεων και από την άλλη αποτελεί το τελευταίο πράσινο σύνορο πριν τη Σαχάρα προστατεύοντας την περιοχή από επαπειλούμενη ερημοποίηση.

Η παραγωγή του ελαίου άργκαν φαίνεται να είναι μια εντελως γυναικεία υπόθεση. Γυναικείοι συνεταιρισμοί είναι υπέυθυνοι για τη συλλογή των καρπών, την αποξήρανσή τους στον ήλιο και το διαχωρισμό των σπερμάτων (κουκουτσιών) από τα οποία εξάγεται το έλαιο με ψυχρή, μηχανική έκθλιψη. Η παραδοσιακή πρακτική των βερβερίνων ακολουθείται μέχρι και σήμερα. Αν λάβουμε υπόψη μας τον τρόπο της παραγωγής καθώς και τη μικρή αυτή έκταση με τον περιορισμένο αριθμό δέντρων που καλείται να καλύψει την ολοένα αυξανόμενη ζήτηση των Δυτικών, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε την υψηλή τιμή του ελαίου άργκαν.

Ας δούμε λοιπόν γιατί το αυτό το έλαιο κερδίζει ολοένα έδαφος:

Σύνθεση φυτικού ελαίου Argania spinosa
Omega 6 (ω6) πολυακόρεστα λιπαρά οξέα	30% approx.
Omega 9 (ω9) μονοακόρεστα λιπαρά οξέα	48% approx.
Κορεσμένα λιπαρά οξέα (παλμιτικό & στεατικό)	20% approx.

Επιπλέον περιέχει ενεργά συστατικά όπως:

Τοκοφερόλες (βιταμίνη E), ένα φυσικό αντιοξειδωτικό
Στερόλες & φαινολικές ενώσεις που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία και προστατεύουν από τις ακτίνες UV.
Τριτερπενικές αλκοόλες με αντιβακτηριακές, αντιικές και αντιφλέγμονώδεις ιδιότητες
Καροτενοειδή και ξανθοφύλλες που επιτείνουν την αντιοξειδωτική του δράση
Σκουαλένιο, μία πρόδρομο ουσία των στερολών και ισχυρό αντιοξειδωτικό
Tριακυλο γλυκερίδια που συντελούν στην αναδόμηση του λιπιδικού φιλμ της επιδερμίδας.

Πληροφορίες από:
~passeportsante.net
~Y.D'Albert, Argan Oil,The Healing Gold of the Desert, CreateSpace

Με αυτή την εξαίρετη σύνθεση, 80% περίπου ακόρεστα λιπαρά οξέα και πλήθος ενεργών συστατικών, το έλαιο άργκαν κατατάσσεται στα πλέον θρεπτικά. αναπλαστικά και επουλωτικά φυτικά έλαια με σημαντικές αντιοξειδωτικές, αντιγηραντικές και συσφικτικές ιδιότητες, πολύτιμο για επιδερμίδες όλων των τύπων και ιδιαίτερα για τις αφυδατωμένες και ταλαιπωρημένες. Μια εξαιρετική καλλυντική πρώτη ύλη.

Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε μια θρεπτική κρέμα προστασίας και αποκατάστασης που θα αποτρέπει την αφυδάτωση της επιδερμίδας μας. Δεν χρησιμοποίησα συστατικά lifting ή αποκατάστασης ρυτίδων. Το scope αυτού του σκευάσματος είναι η παρασκευή μιας θρεπτικής βιταμινούχου κρέμας, της οποίας η ελαιώδης βάση (μαζί με τους γαλακτωματοποιητές) θα αποτελεί το 45% του συνόλου των συστατικών γιατί επιδιώκουμε μετά την εφαρμογή της να σχηματίζεται ένας λεπτός υμένας που θα εμποδίζει την απώλεια υγρασίας από την επιδερμίδα. Επιπλέον, καθώς η κρέμα αυτή είναι fully βιταμινούχος, θα την εφαρμόζουμε κάνοντας μασάζ στο πρόσωπο για να εισχωρήσουν τα ενεργά συστατικά στα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας.

Την ελαιώδη βάση θα την προσέξουμε πολύ αυτή τη φορά. Εκτός από το εξαιρετικό άργκαν θα προσθέσουμε και επιπλέον έλαια που θα δράσουν συνεργιστικά. Ας τα δούμε.

Εκχύλισμα καλέντουλας σε έλαιο jojoba: Η πανταχού παρούσα καλέντουλα είναι πλούσια σε φλαβονοειδή και καροτένια, επουλώνει, αναπλάθει τους ιστούς και ανακουφίζει από τους ερεθισμούς. Το λάδι jojoba (Simmondsia chinensis) διεισδύει στην επιδερμίδα σε βάθος και είναι αντιοξειδωτικό.

Βούτυρο karité: Το must των θρεπτικών και επανορθωτικών σκευασμάτων. Είναι πλούσιο σε ασαπωνοποίητα συστατικά και αντιοξειδωτικές βιταμίνες.

Έλαιο αβοκάντο: Θρεπτικό έλαιο που περιέχει βιταμίνες Α, Β, C, E & Η. Ιδανικό για τις αφυδατωμένες επιδερμίδες.

Έλαιο κάνναβης: Tο μικρό θαύμα που γνωρίσαμε πρόσφατα. Πλούσιο σε ω3 & ω6 λιπαρά οξέα και διάσημο για τις ενυδατικές, αναπλαστικές και αντιγηραντικές ιδιότητές του.

Έλαιο rosa mosqueta (rosa rubiginosa): H κλασσική αξία από την Χιλή, πλούσιο σε ω6 λιπαρά οξέα και καροτενοειδή.

Έλαιο macadamia (macadamia ternifolia): Λάδι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα με ενυδατικές, μαλακτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Έχει ελαφριά υφή και απορροφάται πολύ καλά από την επιδερμίδα. Βοηθά στην καλύτερη διείσδυση των "λιπαρών" ελαίων όπως το άργκαν. Αν δεν το έχουμε, μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με έλαιο από κουκούτσια σταφυλιού.

Έλαιο από νυχτολούλουδο (Oenothera biennis): Πλούσιο σε ω6 λιπαρά οξέα (βιταμίνη F), θρεπτικό και αντιγηραντικό.

Ας δούμε τώρα και τα κυριότερα ενεργά συστατικά της κρέμας.

Αloe vera η πολύτιμη: Πλήρης βιταμινών Β, C, Ε, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Ενυδατώνει την επιδερμίδα, επουλώνει τα εγκαύματα και ευνοεί την παραγωγή νέων κυττάρων.

D-panthenol (προβιταμίνη Β5): απαραίτητη για τις μαλακτικές, ενυδατικές και επουλωτικές ιδιότητές της.

Υαλουρονικό οξύ: Ισχυρός ενυδατικός και μαλακτικός παράγοντας.

Βιταμίνη C: Αντιοξειδωτική, καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και συντελεί στο σχηματισμό κολλαγόνου.

Βιταμίνη Α: Αντιγηραντική, ενεργοποιεί την παραγωγή ελαστίνης και κολλαγόνου.

Βιταμίνη Ε: Ισχυρό αντιοξεδωτικό με ενυδατικές ιδιότητες, προστατεύει τα έλαια της κρέμας από την οξείδωση και σταθεροποιεί τις βιταμίνες Α & C στα σκευάσματα.

Επιλογή από καταπραϋντικά και αντιγηραντικά αιθέρια έλαια

Πάμε για τη συνταγή. Πλέον τις συνταγές τις δίνω σε γραμμάρια καθώς είναι ο ακριβέστερος τρόπος μέτρησης υλικών για τη δημιουργία μιας φόρμουλας. Ορισμένες φίλες επιθυμούν τον παλιό καλό τρόπο της ογκομέτρησης με δοσομετρικά κουτάλια (1 κ.γ.= 5ml, 1 κ.σ. = 15ml). Για την κρέμα αυτή αναφέρω και αυτό τον τρόπο δοσολογίας σε παρένθεση για 120 ml κρέμας περίπου όμως η ποσότητα του κάθε υλικού σε κ.γ ή κ.σ. δεν είναι ταυτόσημη με αυτή που δίνεται σε γραμμάρια.

αναπλαστική κρέμα νυκτός με έλαιο άργκαν (120 γραμ. περίπου)

η λιπώδης φάση
• 7 γραμ.έλαιο άργκαν (1 & 1/2 κ.γ)

• 6 γραμ.εκχύλισμα καλέντουλας σε έλαιο jojoba (1 κ.γ)
• 6 γραμ.έλαιο macadamia (1 & 1/2 κ.γ.)
• 6 γραμ.έλαιο κάνναβης (1 & 1/2 κ.γ.)
• 5 γραμ.έλαιο rosa mosqueta (1 κ.γ)
• 5 γραμ.έλαιο νυχτολούλουδο (1 κ.γ)
• 4 γραμ.έλαιο αβοκάντο (1 κ.γ)
• 3 γραμ. βούτυρο karité (1/2 κ.γ.)

• 12 γραμ.γαλακτωματοποιητές (3 κ,γ,)

η υδατική φάση
• 27 γραμ. hydrosol (ανθόνερο) λεβάντας (2 κ.σ.)
• 25 γραμ. aloe gel (1 & 1/2 κ.σ.)
• 3 γραμ.εκχύλισμα καλέντουλας σε γλυκερίνη (3/4 κ.γ)
• 0,2 γραμ.xanthan gum (1/8 κ.γ)

ενεργά συστατικά
• 3 γραμ.d-panthenol (προβιταμίνη Β5) (1/2 κ.γ)
• 4 γραμ. υαλουρανικό οξύ (τζελ) (1 κ.γ)
• 1 γραμ. βιταμίνη C (1/2 κ.γ)
• 10 σταγόνες βιταμίνη Α
• 15 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 0,8 γραμ. φυσικό συντηρητικό (~20 σταγόνες)

αιθέρια έλαια
• 15 σταγόνες λεβάντα
• 8 σταγόνες χαμομήλι
• 7 σταγόνες λιβάνι
• 7 σταγόνες μύρρο
• 2 σταγόνες τριαντάφυλλο

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

~ Η λιπώδης και η υδατική φάση ενώνονται στους 70oC.

~Τα ευαίσθητα έλαια από νυχτολούλουδο, rosa mosqueta και κάνναβη όπως και τα ενεργά συστατικά και τα αιθέρια έλαια θα τα προσθέσουμε μετά την ομογενοποίηση της κρέμας σε θερμοκρασία κάτω των 30oC.
~ Χρησιμοποίησα 2 είδη γαλακτοματοποιητών με βάση τo ελαιόλαδο & τα σάκχαρα)

Ορίστε η κρέμα μας..

Η ποσότητα που θα εφαρμόζουμε κάθε φορά θα εξαρτηθεί και από τον τύπο της επιδερμίδας μας. Αρχίζουμε πάντα με μικρή ποσότητα και ακολουθεί το ελαφρύ μασάζ που είπαμε στην αρχή για να απορροφηθούν επαρκώς τα θρεπτικά συστατικά. Να τη φτιάξετε την κρέμα, θα γίνει η αγαπημένη σας για το καλοκαίρι. Και να τη φοράτε για να μείνετε νέες και όμορφες.

Cheers!

House of the Rising Sun

σπιτικό αντισηπτικό: το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών (συνταγή & παραμύθι)

2016-05-23T18:19:00.000+03:00

Elixir de vinaigre des quatre voleurs - Four thieves vinegar

Αυτό το ποστ το κρατούσα στα drafts από το 2006. Κατά καιρούς το συμπλήρωνα αλλά πάντα στέκονταν εκεί ημιτελές. Aν και πίστευα πως ελάχιστες ελπίδες είχε να ολοκληρωθεί, δίσταζα να το διαγράψω μια και η ιστορία (ή ο μύθος) αυτού του σκευάσματος είναι κομμάτι της ιστορίας της βοτανολογίας. Παρότι έμεινε δέκα χρόνια στο συρτάρι, ήρθε και η δική του ώρα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λοιπόν, ορίστε ένα μακροσκελέστατο (indeed) πόστ. Enjoy!

Τα φοβερά χρόνια της Μεγάλης Πανώλης στη Μασσαλία (1720-1722), λίγοι κατόρθωσαν να επιβιώσουν από την επιδημία που αποδεκάτισε τον πληθυσμό. Ανάμεσα στους επιζήσαντες ήταν και τέσσερις κλέφτες που αν και λήστευαν τους ασθενείς και συλούσαν τους νεκρούς, αυτοί έμειναν ανέπαφοι. Όπλο τους ήταν ένα βοτανικό σκεύασμα που τους προστάτευε. Οι εκδοχές της ιστορίας αυτής είναι τόσες όσες και οι διαφορετικές φόρμουλες της συνταγής. Κατά μία εκδοχή η θαυματουργή αυτή συνταγή έγινε γνωστή όταν οι κλέφτες της Μασσαλίας συνελήφθησαν και για να τους χαριστεί η ζωή αποκάλυψαν τη μυστική φόρμουλα.
Υπάρχει μια παρόμοια ιστορία που εκτυλίσσεται στην Τουλούζ, πολύ νωρίτερα, γύρω στο 1630, με διαφορετικό όμως τέλος: αν και οι (τέσσερεις πάλι) κλέφτες αποκαλύπτουν τη συνταγή, εν τούτοις εκτελούνται.

Ως επικρατέστερη αυθεντική συνταγή θεωρείται αυτή που παραθέτει ο γάλλος αρωματοθεραπευτής Jean Valnet (1920-1995), στο βιβλίο του “La phytothérapie”, ως απόσπασμα πρακτικών του κοινοβουλίου της Τουλούζ.

Πάρτε 3 πίντες από δυνατό άσπρο ξύδι, προσθέστε από μια χούφτα αρτεμησία, σπειραία, άρκευθο, ρίγανη και φασκόμηλο. Προσθέστε ακόμα 50 καρφιά γαρίφαλο και από 2 ουγγιές ρίζα ινούλας, αγγελική, δενδρολίβανο, μαρρούβιο και 3 μεζούρες καμφορά. Αφήστε το μίγμα σε δοχείο για 15 ημέρες και μετά στραγγίστε.

O Dr. Valnet ισχυρίζεται δε ότι αυτή είναι η συνταγή που αποκάλυψαν οι 4 κλέφτες που συνελήφθησαν στην πόλη κατά τα έτη 1628-1631 και ότι αυτή η ίδια συνταγή επαναχρησιμοποιήθηκε από τους κλέφτες της Μασσαλίας 100 χρόνια αργότερα. Aς τη δούμε προσεκτικότερα.

Το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών, Εκδοχή 1η

~ 1,5 λίτρο* ξύδι από άσπρο κρασί
~ 1 χούφτα αρτεμησία (Αrtemisia absinthium)
~ 1 χούφτα σπειραία (Spiraea ulmaria)
~ 1 χούφτα άρκευθο (Juniperus communis)
~ 1 χούφτα ρίγανη (Origanum vulgare)
~ 1 χούφτα φασκόμηλο (Salvia officinalis)
~ 50 τεμάχια γαρίφαλο (Eugenia caryophyllus)
~ 60 γραμ.* ρίζα ινούλας (Inula helenium)
~ 60 γραμ.* αγγελική (Angelica archangelica)
~ 60 γραμ.* δενδρολίβανο (Rosmarinus officinalis )
~ 60 γραμ.* μαρρούβιο (Marrubium vulgare)
~ 3 γραμ.* καμφορά (Cinnamomum camphora)

*1 πίντα=473,18 ml
*1 ουγγιά=28,35 γραμ.

Ας κάνουμε τώρα μια μεγάλη βοτανική βόλτα για να κατανοήσουμε το χαρακτήρα αυτού του ελιξίριου. Πάμε να γνωρίσουμε τα βότανα ένα - ένα.

Αρτεμησία, Σπειραία, Άρκευθος

Αrtemisia absinthium, Compositae: H αρτεμησία είναι ποώδες, πολυετές φυτό με ινώδεις ρίζες. Τα μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται είναι τα άνθη και τα φύλλα των οποίων το αιθέριο έλαιο περιέχει κυρίως θουγιόνη η οποία σε μεγάλες συγκεντρώσεις είναι νευροτοξική ουσία. Είναι από τα πλέον πικρά βότανα, θεωρείται τονωτικό, ευστόμαχο (για το λόγο αυτό αποτελεί συστατικό πολλών οινοπνευματωδών ποτών όπως το παλιό καλό βερμούτ), αντιπυρετικό, ανθελμινθικό και φυσικά αντισηπτικό.

Spiraea ulmaria, Rosaceae: Η σπειραία είναι αειθαλής φυλλοβόλος θάμνος με λογχοειδή φύλλα σε σπειροειδή διάταξη. Τα κομψά της άνθη έχουν οσμή παρόμοια με αυτή του αμύγδαλου και περιέχουν σαλικυλικό οξύ. Χρησιμοποιείται ως αρωματικό, αντιπυρετικό και αντιρευματικό θεωρείται δε ότι έχει άριστες διουρητικές και στυπτικές ιδιότητες.

Juniperus communis, Coniferae: O άρκευθος είναι κωνοφόρο δένδρο που φύεται παντού στο βόρειο ημισφαίριο. Έχει πολύ μικρά κίτρινα άνθη και μικρούς στρογγυλούς καρπούς που χρειάζονται 1 χρόνο για να ωριμάσουν και των οποίων το αιθέριο έλαιο περιέχει περισσότερες από 60 δραστικές ουσίες, όπως μονοτερπένια, κινεόλη, βιταμίνη C, τανίνες, σάκχαρα, διτερπένια και ρητίνη. Από την αρχαιότητα συνδέετεαι με την κάθαρση και τον εξαγνισμό και, στην κεντρική ευρώπη, αποτελεί βασικό συστατικό της λαϊκής φαρμακολογίας για την αντιμετώπιση μεταδοτικών ασθενειών. Θεωρείται άριστο αντισηπτικό, τονωτικό και αντιρρευματικό.

Ρίγανη, Φασκόμηλο, Γαρίφαλο

Οriganum vulgare, Labiatae: Η ρίγανη χρησιμοποιείται ήδη από την αρχαιότητα ως αρωματικό, αρτυματικό και θεραπευτικό φυτό. Τα άνθη της είναι πλούσια σε αιθέριο έλαιο το οποίο περιέχει φαινόλες (θυμόλη και καρβακρόλη), οργανικά οξέα, υψηλό ποσοστό βιταμίνης C, τανίνες. Θεωρείται βότανο διεγερτικό, αντισηπτικό, αποχρεμπτικό με ισχυρές αντιμικροβιακές, απολυμαντικές και αντιβιοτικές ιδιότητες.

Salvia officinalis, Labiatae: To φασκόμηλο είναι πόα αυτοφυής στη Μεσόγειο, έχει αρωματικότατα φύλλα και άνθη με υψηλή περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο το οποίο αποτελείται κυρίως από α-θουγιόνη κατά 30%, καμφορά κατά 20%, β-θουγιόνη, μονοτερπένια, κινεόλη. τανίνες και φλαβονοειδή. Το φασκόμηλο, όπως δηλοί και η ονομασία του (salvia, salavare= σώζω, θεραπεύω) ταυτίζεται με τη μακροζωία και έχει αντιβακτηριακές, αντιμικροβιακές, αντιικές, και αντισηπτικές ιδιότητες.

Eugenia caryophyllus, Myrtaceae: To δημοφιλές γαρίφαλο πρωταγωνιστεί όχι μόνο στα λικέρ και στα κουλουράκια μας αλλά και στην οδοντιατρική. Παραδοσιακά το αιθέριο έλαιό του θεωρείται ως το πιο ενδεδειγμένο αντίδοτο για τον πονόδοντο και τις στοματικές λοιμώξεις λόγω της δραστικής ουσίας ευγενόλης που περιέχει σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%, η οποία έχει ισχυρές αντισηπτικές ιδιότητες και δρα και ως ήπιο αναισθητικό. Το αιθέριο έλαιο του γαρίφαλου θεωρείται αντιβακτηριακό ευρέως φάσματος, αντιικό, αντιμυκητιακό, ευστόμαχο -να γιατί το βάζουμε στο cherry brandy-, τονωτικό του ανοσοποιητικού αλλά και του νευρικού συστήματος.

Ινούλα, Αγγελική, Δενδρολίβανο

Inula helenium, Compositae: Ονομάζεται και άγριο ηλιοτρόπιο. Οι ρίζες του χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα κυρίως για τη θεραπεία παθήσεων του αναπνευστικού. Περιέχουν ινουλίνη, αιθέριο έλαιο και γλίχρασμα το οποίο θεωρείται αποχρεμπτικό, αντιβηχικό και αντιβακτηριακό.

Angelica archangelica, Ubelliferae: Πολυετές φυτό με μικρά αρωματικά άνθη, χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στη Βόρεια Ευρώπη όπου από τον μεσαίωνα θεωρείτο ότι αποτρέπει τις μεταδοτικές ασθένεις και καθαρίζει το αίμα. Οι σπόροι της χρησιμοποιούνται ως αρωματικό σε λικέρ και γλυκίσματα ενώ οι ρίζες χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική βοτανική. Περιέχουν πτητικό έλαιο, πτητικά οξέα (βαλερικό και αγγελικό οξύ), ρητίνη (αγγελικίνη), τανίνες, σάκχαρα, άμυλο και κόμμι και έχουν αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότες. Ακόμη, η αγγελική θεωρείται βότανο εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό, καρδιοτονωτικό και ευστόμαχο.

Rosmarinus officinalis, Labiatae: Το αγαπημένο δενδρολίβανο το γνωρίζουμε καλά και όχι μόνο γιατί αρωματίζουμε μ'αυτό τις ψητές πατατούλες αλλά και από μια άλλη παλιά ρομαντική ιστορία, το ελιξίριο της βασίλισσας της Ουγγαρίας. Από την αρχαιότητα θεωρείται εξαγνιστικό, απολυμαντικό των χώρων, τονωτικό της μνήμης (rosemary, μη-με-λησμόνει). Στην παρασκευή φυσικών καλλυντικών είναι βασικό συστατικό των σκευασμάτων για την τόνωση των μαλλιών και της επιδερμίδας του προσώπου. Το αιθέριο έλαιο του περιέχει αλφα και βήτα πινένιο, βορνεόλη, 1.8 κινεόλη και καμφορά. Έχει ισχυρή βακτηριοστατική και αντιμυκητιακή δράση και θεωρείται ότι είναι πολύτιμο στην αντιμετώπιση της υπερκόπωσης και της υπότασης.

Μαρρούβιο, Καμφορά, Καμφορά Βόρνεο

Marrubium vulgare, Labiatae: To μαρρούβιο είναι πολυετής πόα, φύεται στην Ευρώπη, το άρωμα του θυμίζει θυμάρι και ήταν γνωστό στους αρχαίους Αιγυπτίους και Έλληνες ως αντιβηχικό. Το σιρόπι που φτιάνεται με φρέσκα φύλλα μαρρούβιου και ζάχαρη χρησιμοποείται μέχρι και σήμερα για τη θεραπεία του βήχα. Τα φύλλα περιέχουν κυρίως ένα πκρό στοιχείο (μαρρουβίνη), τανίνη, ρητίνη, σάκχαρα. Θεωρείται βότανο αποχρεμπτικό, αντιβηχικό και επουλωτικό.

Cinnamomum camphora, Lauraceae: H καμφορά είναι κρυσταλλική ουσία που παράγεται από την επεξεργασία των φύλλων του cinnamomum camphora δένδρου αειθαλούς που κατάγεται από την Κίνα. Το αιθέριο έλαιο που εξάγεται από τα φύλλα περιέχει καμφορά, λιναλόλη, 1.8 κινεόλη, βορνεόλη. Η καμφορά είναι τοξική ουσία που χρησιμοποιήθηκε κυρίως το μεσαίωνα κατά τη διάρκεια των μεγάλων επιδημιών ως απολυμαντικό μέσο.

Η συνταγή του ξυδιού των 4 κλεφτών καταγράφηκε στα επίσημα βιβλία της γαλλικής φαρμακοποιίας (Codex pharmaceutique) το 1748 και για πολύ καιρό, ακόμα και στις μέρες μας, αποτελεί το δημοφιλέστερο αντισηπτικό της λαϊκής φαρμακολογίας.

Επιπλέον ο Dr. Valnet παραθέτει και μια δική του συνταγή η οποία έτυχε θερμότατης υποδοχής και στην οποία βασίζονται εμπορικά σκευάσματα που κυκλοφορούν μέχρι σήμερα. Ας τη δούμε και αυτή αναλυτικά, είμαι fun της σφαιρικής μόρφωσης...

Το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών κατά J.Valnet, Εκδοχή 2η

~ 2,5 λίτρα ξύδι από άσπρο κρασί

~ 40 γραμ. αρτεμησία μεγάλη (Αrtemisia absinthium)

~ 40 γραμ. αρτεμησία μικρή (Αrtemisia pontica)

~ 40 γραμ. δενδρολίβανο (Rosmarinus officinalis )

~ 40 γραμ. φασκόμηλο (Salvia officinalis)

~ 40 γραμ. μέντα, (Mentha piperita)

~ 40 γραμ, απήγανο (Ruta graveolens)

~ 40 γραμ. λεβάντα λεβάντα, (Lavandula angustifolia )

~ 5 γραμ. κάλαμο αρωματικό (Acorus calamus)

~ 5 γραμ. κανέλα, (Cinnamomum zeylanicum)

~ 5 γραμ. γαρίφαλο (Εugenia caryophyllus)

~ 5 γραμ. μοσχοκάρυδο (Myristica fragrans)

~ 5 γραμ. σκόρδο (!!) (Εugenia caryophyllus)

~ 10 γραμ. καμφορά (Cinnamomum camphora)

~ 40 γραμ.οξικού οξέως σε κρυστάλλους (acetic acid)

Κουράγιο, βαστάτε. Πάμε να μια συμπληρωματική βόλτα να γνωρίσουμε και τα νέα βότανα που μας προέκυψαν.

Αρτεμησία μικρή, Απήγανος, Άκορος, Μοσχοκάρυδο

Αrtemisia pontica, Compositae: Όπως μαρτυρά και το όνομά της, αυτό το είδος της αρτεμησίας ευδοκιμεί στη Νότια Ευρώπη κυρίως στις περιοχές του Εύξεινου Πόντου και στη Μεσόγειο. Είναι μικρότερη στο μέγεθος από το absinthium. Tα αρωματικά της φύλλα περιέχουν κινεόλη, θουγιόνη, καμφορά και βορνεόλη και θεωρείται άριστο ευστόμαχο.

Ruta graveolens,Rutaceae: Ο απήγανος είναι πολυετής πόα με μικρά άνθη που αναδύουν μια βαρειά όχι δημοφιλή οσμή. Για το λόγο αυτό παραδοσιακά έχει συνδεθεί με τα ξόρκια και τα κακά πνεύματα. Είναι βότανο γνωστό και σημαντικό με πολλές χρήσεις ήδη από την αρχαιότητα. Θεωρείτο ότι δυνάμωνε την όραση και απέτρεπε (μαζί με το φίλο του το σκόρδο) τις επιδημικές ασθένειες. Είναι άριστο εντομοαπωθητικό ενώ ανακουφίζει από τα τσιμπήματα των εντόμων. Τα άνθη και τα φύλα περιέχουν πτητικό έλαιο που αποτελείται κυρίως από καπρινικό, πλαγονικό, καπρυλικό οξύ και μια κρυσταλλική ουσία την ρουτίνη. Ο απήγανος είναι βότανο αντισπασμωδικό, εμμηναγωγό και αντιβηχικό.

Acorus calamus, Araceae: Ο άκορος είναι φυτό πολυετές & υδρόφιλο και φύεται στις όχθες των ποταμών και των λιμνών. Η ρίζα του αναδύει ευχάριστη οσμή εσπεριδόειδών και περιέχει αιθέριο έλαιο έως και 5% (που αποτελείται από ασερόνη, πινένη, ευγενόλη, καλαμίνη) και από αρωματικές αλδεΰδες. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία καθώς επίσης για την αντιμετώπιση των στομαχικών διαταραχών, σε περιπτώσεις δυσπεψίας, για την καλή λειτουργία του ήπατος και είναι και τονωτικό.

Myristica fragrans, Myristicaceae: Το εξωτικό μοσχοκάρυδο έρχεται από την Ινδονησία για να αρωματίσει το φαγητό και τα σαπούνια μας. Το γνωστό μας μπαχαρικό είναι ο σπόρος του καρπού ο οποίος αποτελείται από βούτυρο κατά 40%, αιθέριο έλαιο κατά 10% και ελαιορητίνες. Οι δραστικές ουσίες που περιέχονται στο αιθέριο έλαιο είναι το πινένιο, λιμονένιο, βορνεόλη, τερπινεόλη, γερανιόλη, και μυριστικίνη μια νευροτοξική ουσία της οποίας η κατανάλωση σε ποσότητα μεγαλύτερη των 7 γραμ. μπορεί να οδηγήσει σε σε παραληρηματική μέθη. Το μοσχοκάρυδο βοηθά την πέψη, είναι ευστόμαχο, τονωτικό, διεγερτικό της όρεξης, αντιφλεγμονώδες και αντιρευματικό.

Ο Dr. Valnet προτείνει και την προσθήκη του ..αρωματικού alium sativum σε αυτό το αντισηπτικό & προστατευτικό ελιξίριο. ‘Οντως τα χαρίσματά του είναι πολλά και θεωρείται εκ των ουκ άνευ από τους υγειινιστές όμως εγώ θα το αρνηθώ για δεν αντέχω την οσμή του και θα περάσω απευθείας στο επόμενο υλικό που είναι το οξικό οξύ που δεν το περιμέναμε αλλά μπροστά μας το βρήκαμε.

Το οξικό οξύ ( CH3COOH) είναι ένα οργανικό οξύ που αποτελεί το κύριο συστατικό του γνωστού μας ξυδιού, το οποίο στην ουσία είναι ένα αραιό διάλυμα (4-8%) του οξικού οξέος. Χρησιμοποιείται ευρέως εδώ και χιλιετηρίδες (με τη μορφή ξυδιού) ως συντηρητικό, αντισηπτικό και απολυμαντικό και είναι μια κοινή μεν αλλά σημαντική δε, πρώτη ύλη για τη χημική βιομηχανία. Στην παραπάνω συνταγή, προφανώς προστίθεται για αυξήσει την οξύτητα του ξυδιού και συνεπώς την εκχυλιστική του δύναμη.

Πληροφορίες από:
Jean Valnet: Phytothérapie, se soigner par les plantes, Maloine,
Collectif: Petit Larousse des plantes qui guérissent : 500 plantes, Larrouse,

Εφόσον μελετήσαμε καλά τα συστατικά των παραπάνω συνταγών, τίποτα δεν μας εμποδίζει να ερευνήσουμε τόσα κι άλλα τόσα και στο τέλος να παρασκευάσουμε τη δική μας φόρμουλα. Αυτό και έκανα.

Το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών, Εκδοχή 3η κατά BeautyElixirs

~ 1 λίτρο ξύδι από άσπρο κρασί
~ 200 ml βότκα ή κάποιο άλλο απόσταγμα με περιεκτικότητα σε άλκοολ άνω του 40%
~ 20 γραμ. αρτεμησία (artemisia absinthium)
~ 20 γραμ, άρκευθο (juniperus communis)
~ 20 γραμ. φασκόμηλο (salvia officinalis)
~ 20 γραμ. δενδρολίβανο (rosmarinus officinalis)
~ 20 γραμ. λεβάντα (lavandula officinalis)
~ 20 γραμ.φρέσκια μέντα (menta piperita)
~ 20 γραμ.εχινάκεια (echinachea officinalis)
~ 3 γραμ. γαρίφαλο (eugenia caryophyllus)
~ 3 γραμ. κανέλα (cinnamomum zeylanicum)
~ 3 γραμ. μοσχοκάρυδο (myristica fragans)

Πρόσθεσα στη φόρμουλα και μια μικρή ποσότητα αλκοόλ για πιο αποτελεσματική εκχύλιση.
Τοποθετούμε όλα τα υλικά σε γυάλινο βάζο με καπάκι και αφήνουμε τα βότανα να εκχυλιστούν στο ξύδι και το αλκοόλ τουλάχιστον επί 2 εβδομάδες. Στραγγίζουμε καλά τα βότανα και βάζουμε το αντισηπτικό ξύδι σε μπουκάλι.
Στη συνταγή μου υπάρχει και ένα βότανο που δεν περιλαμβάνεται στις παραπάνω παραδοσιακές συνταγές:

Echinacea purpurea, Compositae: H εχινάκεια, εγγενής της Βόρειας Αμερικής εντυπωσιάζει με τα πορφυρά της άνθη και κερδίζει συνεχώς δημοτικότητα ως καλλωπιστικό φυτό. Οι ινδιάνοι της Β.Αμερικής την εκτιμούσαν δεόντως καθώς τη θεωρούσαν το ιδανικό βότανο για την επούλωση των πληγών, την ανακούφιση από τα τσιμπήματα των εντόμων καθώς και την αντιμετώπιση των επιμολύνσεων του λαιμού και του αναπνευστικού. Σήμερα η εχινάκεια τυγχάνει ευρείας αναγνώρισης καθώς θεωρείται ιδανική για την ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού, αλλά και για τις αντιικές, αντιβακτηριακές και αντιμικροβιακές της ιδιότητες. Οι ρίζες και τα άνθη του βοτάνου περιέχουν φαινολικές ενώσεις, πτητικό έλαιο, λιπαρά οξέα, ινουλίνη, κάλιο, σίδηρο, χαλκό, καθώς και βιταμίνες Α, C & Ε. Είναι το υπ’αριθμόν ένα βότανο που συστήνεται για την αντιμετώπιση των μικροβιακών λοιμώξεων, του κρυολογήματος και της γρίπης.

Για να εντείνουμε τις αντισηπτικές & αντιμικροβιακές ιδιότητες του εκχυλίσματος θα προσθέσουμε επίσης:

~ 10 ml βάμμα πρόπολης
~ 3 ml αιθέριο έλαιο tee-tree
~ 3 ml αιθέριο έλαιο λεβάντα και
~ 3 ml αιθέριο έλαιο λεμόνι

Το αντισηπτικό μας ελιξίριο έχει χίλιες και μία χρήσεις:

Αραιωμένο (5%-10%) σε ανθόνερο (hydrosol) της αρεσκείας μας θα μας δώσει μια τονωτική λοσιόν προσώπου κατάλληλη για όλες τις επιδερμίδες και ιδιαέτερα για αυτές με προβλήματα ακμής.
Αραιωμένο (5%) στο τελευταίο ξέβγαλμα θα δώσει λάμψη στα μαλλιά
Μια μικρή ποσότητα στο νερό του μανικιούρ ή πεντικιούρ είναι αρκετή για την αντιμετώπιση των μυκήτων των νυχιών. Όσες/όσοι πάνε στο γυμναστήριο ή κάνουν ντους σε κοινόχρηστους χώρους θα το εκτιμήσουν.
Διαλυμένο σε νερό και στην ποσότητα που αντέχουμε είναι ένα πρώτης τάξεως διάλυμα για τη στοματική υγιεινή.

Ακόμη,

Ανακουφίζει από τα τσιμπήματα των εντόμων.
Είναι ιδανικό για χρήση ως αντισηπτικό χεριών αλλά για τοπικές επαλείψεις σε περιόδους ιώσεων ή επιδημιών (και όχι μόνο). Στις οδηγίες των εμπορικών σκευασμάτων που πωλούνται συνήθως από καταστήματα ΒΙΟ ως «ξύδι των 4 κλεφτών», αναγράφεται ότι και η κατανάλωση εσωτερικά (1 κουταλάκι του καφέ σε ένα ποτήρι νερό) προστατεύει από τις ιώσεις και τις λοιμώξεις.
Είναι ότι πρέπει για την απολύμανση σκευών αλλά και χώρων κοινόχρηστων ή μη (πατώματα, πάγκοι, είδη υγιεινής). Πολύτιμο υλικό για τον καθαρισμό του σπιτιού au naturel.
Διαλυμένο και σε μορφή spray απολυμαίνει την ατμόσφαιρα του σπιτού.
Θα γίνει η χαρά του υποχόνδριου που θα πάψει πλέον να πασαλείβει τα πάντα με μπενταντίν.

Και κάπου εδώ φθάσαμε στο τέλος ενός ατελείωτου ποστ.
Να είστε καλά. Μακριά από βακτήρια και ιούς κάθε είδους.

έλαιο κάνναβης, το πολύτιμο (ενυδατική κρέμα προσώπου με έλαιο κάνναβης & σαπούνι)

2016-03-26T18:01:00.000+02:00

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την καλλιέργεια της κάνναβης. Αν θα μπορούσαμε να βάλουμε για λίγο στην άκρη τις προκαταλήψεις και τα πικάντικα ανέκδοτα, θα μπορούσαμε ίσως να συμφωνήσουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα superfood ή ένα supercosmetic.

Cannabis Sativa, Cannabaceae

Η κάνναβη ανθοφόρο αυτοφυές φυτό της Κεντρικής και της Δυτικής Ασίας, καλλιεργείται από τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια κυρίως για τις φυτικές της ίνες από τις οποίες κατασκευάζονται σχοινιά, υφάσματα και ενδύματα, για το φυτικό έλαιο των σπόρων της τόσο για διατροφικούς λόγους όσο και για φωτισμό, για τη θεραπεία ασθενειών αλλά και για τη χρήση της ως ευφορικό μέσο.
Oι ίνες των φύλλων της κάνναβης περιέχουν κανναβινοειδή, ενώσεις με ισχυρή καταπραϋντική δράση.

Τα παλαιότερα των αρχαιολογικών ευρημάτων για τη χρήση της κάνναβης θα μας οδηγήσουν στο 8.000 π.Χ. στην επαρχία Jiangxi της Κίνας. Αναφορές στη θεραπευτική της χρήση υπάρχουν και σε αιγυπτιακούς πάπυρους (1.500 π.Χ), αλλά και στο έργο του Διοσκουρίδη De Materia Medica τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Η καλλιέργεια του φυτού συνεχίζονταν επί χιλιετηρίδες και μέχρι περίπου το πρώτο ήμισυ του 20ου αιώνα οπότε και απαγορεύτηκε σχεδόν καθολικά.

Οι αιτίες της απαγόρευσης εντοπίζονται στην εκστρατεία των ΗΠΑ ενάντια στα ναρκωτικά αλλά και στην πριμοδότηση των συνθετικών ινών, των πετροχημικών προϊόντων και του βαμβακιού στον τομέα της υφαντουργίας.

Παρόλα αυτά, αρχής γενομένης την δεκαετία του ‘90 η κάνναβη επανήλθε και η καλλιέργεια συγκεκριμένων ποικιλιών της νομιμοποιήθηκε. Μια από τις πρώτες χώρες όπου άρχισε να καλλιεργείται η κάνναβη εκ νέου ήταν ο Καναδάς το 1998. Στην Ελλάδα σχετικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε το 2013.

Οι εκατοντάδες ποικιλίες του είδους Cannabis Sativa έχουν διαφορετική περιεκτικότητα σε κανναβινοειδή. Οι ποικιλίες που επιτρέπεται να καλλιεργούνται, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι οι χαμηλής περιεκτικότητας σε κανναβινοειδή και πιο συγκεκριμένα οι ποικιλίες χαμηλής περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC, ψυχοτρόπος ουσία) η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,2%. Προφανώς για να ξορκισθούν οι προκαταλήψεις, αυτές οι ακίνδυνες ποικιλίες χαρακτηρίζονται ως «βιομηχανική ή κλωστική ή και γεωργική κάνναβη» (chanvre agricole).

Από την καλλιέργεια της βιομηχανικής ή κλωστικής κάνναβης παράγεται πλήθος προϊόντων όπως: ίνες υφαντουργίας, σχοινιά, χαρτί υψηλής ποιότητας, άριστα υλικά μονώσεων λόγω των εξαιρετικών ηχοθερμομονωτικών ιδιοτήτων των ινών της. Aπό τους βρώσιμους σπόρους της εξάγεται εξαιρετικό έλαιο (με αυτό θα ασχοληθούμε) και από τα κατάλοιπα της επεξεργασίας της παρασκευάζονται λιπάσματα και καύσιμες ύλες.
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε ότι η κάνναβη δεν επιτρέπει την αναπτύξη ζιζανίων (άρα δεν απαιτούνται χημικά ζιζανιοκτόνα), ότι δεν απαιτεί μεγάλη ποσότητα νερού για την καλλιέργειά της, ότι καθαρίζει το έδαφος από βλαβερές ουσίες και το εμπλουτίζει (εδαφοβελτιωτικό), φαίνεται ότι είμαστε μπροστά σε μια too good to be true υπόθεση.

Έλαιο κάνναβης – huile de chanvre – hemp seed oil

Το φυτικό έλαιο των σπόρων της κάνναβης κατατάσσεται στα ιδιαιτέρως πολύτιμα έλαια. Η μοναδική σύνθεσή του και η περιέκτικότητά του σε απαραίτητα/βασικά λιπαρά οξέα συνηγορούν στο να θεωρείται διατροφικός και καλλυντικός θησαυρός. Ας ρίξουμε μια ματιά.

Σύνθεση φυτικού ελαίου Cannabis Sativa, >0,2% THC
Omega 6 (ω6) πολυακόρεστα λιπαρά οξέα	60 % approx.
Omega 3 (ω3) πολυακόρεστα λιπαρά οξέα	24% approx.
Omega 9 (ω9) μονοακόρεστα λιπαρά οξέα	5%-10% approx.
Κορεσμένα λιπαρά οξέα (παλμιτικό ή στεατικό οξύ)	3%-7% approx.

Όπως έχουμε δει και στο παρελθόν όταν φτιάχναμε το ω~night repair serum, τα ω3 & ω6 λιπαρά οξέα δεν μπορούν να βιοσυντεθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό, πρέπει να λαμβάνονται μέσω της τροφής και για το λόγο αυτό ονομάζονται απαραίτητα/βασικά λιπαρά οξέα (essential fatty acids). Τα ω3 & ω6 λιπαρά οξέα αποδεδειγμένα έχουν ευεργετική δράση στον οργανισμό και ιδιαίτερα στο καρδιαγγειακό σύστημα λόγω των αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους.

Το γεγονός που κάνει το φυτικό έλαιο κάνναβης να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είναι η συνύπαρξη σε μεγάλο ποσοστό τόσο των ω6 όσο και των ω3 λιπαρών οξέων. Να υπενθυμίσουμε ότι τα ω3 λιπαρά οξέα συνήθως απαντώνται στα έλαια λιπαρών ιχθύων και όχι σε φυτικά έλαια.

Τα ω~6 λιπαρά οξέα (λινελαϊκό οξύ) εισχωρούν και αναδομούν την κεράτινη σοιβάδα της επιδερμίδας, συμμετέχουν στην ανασύσταση των λιπιδίων της και συντελούν στην ενυδάτωση και τη θρέψη της.
Τα ω~3 λιπαρά οξέα (γάμα-λινολενικό οξύ) προσδίδουν ελαστικότητα στην επιδερμίδα και έχουν αντιφλογιστικές ιδιότητες. Αν ήθελα λοιπόν να αναβαθμίσω το ω~night repair serum, το έλαιο σπόρων κάνναβης θα ήταν πλέον το βασικό υλικό.

ω-night repair serum, 2009 edition

Έχουμε λοιπόν ένα λάδι πολύτιμο του οποίου η σύσταση προσομοιάζει με αυτή της επιδερμίδας. Είναι ενυδατικό, αντιγηραντικό και αναζωογονητικό, προσδίδει ελαστικότητα και είναι ότι πρέπει για επιδερμίδες κουρασμένες, ώριμες, ξηρές, ευαίσθητες και αφυδατωμένες. Είναι κατάλληλο όμως και για τις λιπαρές επιδερμίδες διότι απορροφάται άμεσα χωρίς να αφήνει ίχνη λιπαρότητας. Είναι ένα «ξηρό λάδι» και για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται και για την φροντίδα των μαλλιών, ενυδατώνει και χαρίζει λάμψη.

Το εν λόγω έλαιο το προμηθευόμαστε είτε από καταστήματα BIO είτε από καταστήματα πώλησης πρώτων υλών για καλλυντικά. Λόγω της σύστασής του (πολύ πλούσιο σε πολυακόρεστα) το έλαιο αυτό χρειάζεται προσοχή στη συντήρησή του καθώς οξειδώνεται πολύ εύκολα. Πρέπει να φυλάσσεται σε σκούρο μπουκάλι και κατά προτίμηση στο ψυγείο είτε το προορίζουμε για καλλυντική χρήση είτε για συμπλήρωμα διατροφής. Δεν μαγειρεύουμε με αυτό. Για να πάρουμε τα οφέλη του το προσθέτουμε στη σαλάτα μαζί με λίγο αγουρέλαιο. Τέλειο! Όσον αφορά την παρασκευή σκευασμάτων, το προσθέτουμε στο τέλος μαζί με τα αιθέρια έλαια και τα άλλα ευαίσθητα υλικά σε θερμοκρασία μικρότερη των 30^o C.

Το φυτικό έλαιο των σπόρων της Cannabis Sativa με THC>0,2%, δεν πρέπει να συγχέεται με το έλαιο της φαρμακευτικής κάνναβης, η οποία περιέχει υψηλά ποσοστά τετραϋδροκανναβινόλης, για το οποίο υπάρχουν ισχυρισμοί ότι θεραπεύει ανίατες ασθένειες και του οποίου η αγορά και η πώληση δεν είναι νόμιμες.

Πληροφορίες από:www.passeportsante.net, www.lafeuilleverte.ca

Αφορμή για την αναφορά στην εξαιρετική αυτή καλλυντική ύλη, ήταν το email μιας νεαρής φίλης. Οι περισσότερες κρέμες φράζουν τους πόρους της επιδερμίδας της και της προκαλούν στίγματα. Σκέφτηκα λοιπόν πως ίσως της ταίριαζε μια απλή κρέμα με ελάχιστα ενεργά συστατικά και απλές πρώτες ύλες. Πάμε στη συνταγή:

κρέμα ενυδάτωσης για ευαίσθητες νεανικές επιδερμίδες (90 γρ περίπου)

η βάση των ελαίων

• 8 γρ. έλαιο jojoba ή αμυγδαλέλαιο

• 7 γρ. εκχύλισμα από χαμομήλι σε λάδι jojoba

• 8 γρ.emulsifiers

η υδατική βάση

• 15 γρ. gel αλόης

• 20 γρ. ανθόνερο (hydrosol) λεβάντας

• 20 γρ. ανθόνερο (hydrosol) γεράνιο

αιθέρια έλαια & πρόσθετα

• 7 γρ.φυτικό έλαιο σπόρων cannabis sativa

• 1 γρ.βιταμίνη Ε

• 1 γρ. D- panthenol

• 3 γρ. υαλουρανικό οξύ (gel)

• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντα

• 8 σταγόνες αιθέριο έλαιο γεράνιο

• 5 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομήλι

• φυσικό συντηρητικό

Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.
Mετράμε τη θερμοκρασία των σκευασμάτων κατά την παρασκευή τους. Η βάση των ελαίων και η υδατική βάση ενώνονται στους 70^o C.
Το ευαίσθητο έλαιο της κάνναβης καθώς και τα πρόσθετα και τα αιθέρια έλαια θα τα προσθέσουμε μετά την ομογενοποίηση της κρέμας σε θερμοκρασία κάτω των 30^o C.

Ελπίζω η νεαρή μου φίλη να είναι ευχαριστημένη με αυτή την απλή φόρμουλα.

Εννοείται βέβαια πως το μαγικό αυτό έλαιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην παρασκευή σαπουνιών. Θα είναι θαύμα για τις αφυδατωμένες, ευαίσθητες επιδερμίδες! Φυσικά και έφτιαξα σαπούνι μ'αυτό το λαδάκι. Το έφτιαξα για το γιό μου, όχι γιατί έχει ευαίσθητη επιδερμίδα μα μου λείπει πολύ και με πιάνουν οι ευαισθησίες..

Για το ευαίσθητο αυτό σαπούνι χρησιμοποίησα τη φόρμουλα του πατριωτικού σαπουνιού με μικρές αλλαγές:

το σαπούνι της ευαισθησίας

τα υλικά

65% ελαιόλαδο (εκχύλισμα λεβάντας, χαμομηλιού και καλέντουλας)

10% φυτικό έλαιο κάνναβης για extra περιποίηση

20% λάδι καρύδας για τις καθαριστικές του ιδιότητες.

5% karité (shea butter) που είναι άριστο αναπλαστικό των κυττάρων και για τα ασαπωνοποίητα συστατικά που περιέχει (3-11%)

η μέθοδος

Για το ευαίσθητο ακολούθησα τις οδηγίες παρασκευής σαπουνιού και τις αναλογίες του σαπουνιού με γάλα όνου.

Την μισή ποσότητα του νερού την αντικατέστησα με γάλα κάνναβης που παράγεται από τους σπόρους του φυτού οι οποίοι έχουν υψηλή διατροφική αξία. Εκτός από τα πολυακόρεστα έλαια, περιέχουν επίσης καλής ποιότητας πρωτεΐνες, αμινοξέα (κυστίνη, αργινίνη, μεθιονίνη) ιχνοστοιχεία και βιταμίνη Ε. Το γάλα κάνναβης θεωρείται άριστο ρόφημα για την προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 17%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH.

Προτίμησα υπερλίπανση 4% λόγω της προσθήκης του γάλακτος αλλά και για ακόμη ένα σημαντικό λόγο: τo έλαιο κάνναβης είναι ευαλλοίωτο, μεγάλο ποσοστό ασαπωνοποίητου ελαίου μπορεί να προκαλέσει οξείδωση και το σαπούνι να γίνει ακατάλληλο. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.

Η ποσότητα γάλακτος κάνναβης που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι και αυτή 17%. Φρόντισα να παγώσει καλά και το πρόσθεσα στο tracing.

Για το άρωμα χρησιμοποίησα αιθέρια λεμόνι, πορτοκάλι, λεβάντα και γαρίφαλο, σε αναλογία 3% επί των ελαίων σαπωνοποίησης.

Μυρίστηκε σαπούνι κι ο Van Gel και ήρθε. "Μην ανησυχείς για μένα, μένω στη Χάγη για ασφάλεια επί του παρόντος" μου είπε και συμπλήρωσε "Nα έρθεις στο Αμστερνταμ, θα σε πάρω εγώ με το αυτοκίνητό μου για να πάμε στις Βρυξέλλες. Έτσι θα είσαι ασφαλής".

Μου ζήτησε και σαπούνια αλλά "αααα, δεν μπορώ, προορίζονται για άλλον" είπα. "Αν θες να σου αφιερώσω τραγουδάκι, κλικ, κλικ".

κρέμα χεριών, επανορθωτική, θρεπτική και φυσικά..σπιτική! (DIY SOS hand cream)

2016-02-22T14:42:00.000+02:00

Πολύ τα ταλαιπώρησα τα χέρια μου τελευταία. H επίμονη σαπωνοπαραγωγή και το κρύο της κεντρικής Ευρώπης έδωσαν στα ωραία μου τα χεράκια τη χαριστική βολή. Τις προηγούμενες βολές τις έδωσε το μυαλό μου. Πάντα ήταν έτσι αλλά η κατάσταση επιδεινώθηκε επί εποχής των Memoranda of Understanding. Στο δε Τρίτο MoU η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου. Τα χέρια υλοποιούν συνεχώς τις εντολές που εφευρίσκει το μυαλό για να δραπετεύει: φτιάξατε το σπίτι; τον κήπο έτσι θα τον αφήσετε; αυτή τη συρταριέρα μπορείτε να τη βάψετε εσείς και μην τεμπελιάζετε, να φρεσκάρετε και τις μπαλκονόπορτες! On top, κερασάκι στην τούρτα, ήρθε και μια ύποπτα εμμονική τάση για καθαρισμό και επανακαθαρισμό του σπιτιού λες κι έχει θρονιαστεί παντού εκεί μέσα το πολιτικό σύστημα.

Μ΄αυτά και μ’αυτά θέλω να σας πω πως έπρεπε να φτιάξω μια θρεπτική & επανορθωτική κρέμα για τη Διάσωση των χεριών mou.

Και εφόσον το μνημόνιο που βιώνουν τα χέρια είναι σκληρό, η Διάσωση απαιτεί το συνδυασμό και τη συνέργεια των κατάλληλων βοτανικών ελαίων (η σταθερή προτίμησή μου) και ενεργών συστατικών. Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι ήδη γνώριμα, πάμε να ρίξουμε μια ματιά:

Εκχύλισμα καλέντουλας σε ελαιόλαδο. Η δημοφιλής καλέντουλα, γνωστή για τις επουλωτικές και αναπλαστικές των ιστών ιδιότητές της, δεν θα μπορούσε να μην πρωταγωνιστεί στην κρέμα αυτή. Πλούσια σε πυρίτιο, πηκτίνες, φλαβονοειδή και καροτένια, ανακουφίζει από τους ερεθισμούς και προσδίδει ελαστικότητα. Το ελαιόλαδο, φυσική πηγή της βιταμίνης Ε, είναι αντιοξειδωτικό και τρέφει την επιδερμίδα.
Εκχύλισμα λεβάντας σε αμυγδαλέλαιο. Η εξίσου δημοφιλής λεβάντα καταπραΰνει το ταλαιπωρημένο δέρμα και λόγω της σύστασης του αιθέριου ελαίου της έχει αντισηπτικές ιδιότητες και είναι αντιφλεγμονώδης. Το αμυγδαλέλαιο πλούσιο σε βιταμίνες A, D και E είναι μαλακτικό και θρεπτικό.

Centella asiatica. Χρησιμοποίησα γλυκολικό εκχύλισμα (εκχύλισμα σε γλυκερίνη) για να πάρω τις αντιγηραντικές & αναπλαστικές ιδιότητες της centella η οποία συμβάλλει στην παραγωγή κολαγόνου.
Βούτυρο karité. Η εκ των ουκ άνευ επιλογή των θρεπτικών και επανορθωτικών σκευασμάτων που εκτός των άλλων είναι πλούσιο σε ασαπωνοποίητα συστατικά και αντιοξειδωτικές βιταμίνες.
Έλαιο αβοκάντο. Αυτό το φυτικό λάδι με πλούσια υφή, ιδανικό για ξηρές, αφυδατωμένες επιδερμίδες. Είναι θρεπτικότατο καθώς περιέχει βιταμίνες Α, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, C, E και Η.
Έλαιο από νυχτολούλουδο (Oenothera biennis, Evening primrose). Το επέλεξα γιατί είναι πλούσιο σε ω6 λιπαρά οξέα (βιταμίνη F), θρεπτικό και αντιγηραντικό.
Λανολίνη για τις μαλακτικές της ιδιότητες. Με την εφαρμογή της δημιουργείται ένα προστατευτικό φιλμ που προστατεύει από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και αποτρέπει την αφυδάτωση της επιδερμίδας.
Kερί μέλισσας. Το πρόσθεσα στη λίστα για να πάρω μια κρέμα με πλούσια υφή και για να επιτείνει τις προστατευτικές ιδιότητές της καθώς και αυτό δημιουργεί ένα προστατευτικό στρώμα με την εφαρμογή του.
Αloe vera. Η πασίγνωστη αλόη δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα καθώς περιέχει βιταμίνες Β, C, Ε, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, σακχαρίτες, στερόλες και σαλικυλικό οξύ. Με έκπληξη διαπίστωσα πως δεν έχω κάνει ούτε ένα αφιέρωμα στο θαυμάσιο αυτό φυτό που ενυδατώνει την επιδρμίδα, επουλώνει τραύματα & εγκαύματα και ευνοεί την παραγωγή νέων κυττάρων.
D panthenol (βιταμίνη Β5), απαραίτητη για τις ενυδατικές και επουλωτικές ιδιότητές της.

Πάμε τώρα να φτιάξουμε την κρέμα.

Τα υλικά πλέον τα δίνω σε γραμμάρια. Η παρακάτω συνταγή δίνει 250 γραμμάρια κρέμας. Ανάλογα με τις ανάγκες σας πολλαπλασιάζετε ή διαιρείτε.

η βάση των ελαίων
• 35 γραμ.εκχύλισμα καλέντουλας σε ελαιόλαδο

• 20 γραμ.εκχύλισμα λεβάντας σε αμυγδαλέλαιο
• 10 γραμ. έλαιο αβοκάντο
• 10 γραμ. λανολίνη
• 10 γραμ. βούτυρο karité
• 5 γραμ. έλαιο από νυχτολούλουδο

γαλακτωματοποιητές
• 23 γραμ.emulsifying wax
• 5 γραμ. κερί μέλισσας
• 2 γραμ. στεατικό οξύ
• 2 γραμ. λεκιθίνη

η υδατική βάση
• 55 γραμ. φυσικό μεταλλικό νερό πηγής
• 30 γραμ. hydrosol (ανθόνερο) λεβάντας
• 30 γραμ. aloe gel
• 5 γραμ.εκχύλισμα centella σε γλυκερίνη
• 0,5 γραμ.xanthan gum

πρόσθετα
• 2 γραμ.d-panthenol
• 2 γραμ. πρωτεΐνη μεταξιού
• 1 γραμ. βιταμίνη Ε
• 1,5 γραμ. φυσικό συντηρητικό

αιθέρια έλαια
• 20 σταγόνες λεβάντα
• 20 σταγόνες ιεροβότανο (salvia sclarea)
• 15 σταγόνες μανταρίνι
• 15σταγόνες γεράνιο
• 10 σταγόνες λεμόνι

Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.
Είναι σημαντικό να μετράμε τη θερμοκρασία των σκευασμάτων κατά την παρασκευή τους. Η βάση των ελαίων και η υδατική βάση ενώνονται στους 70^oC.
Τα ευαίσθητα στη θερμοκρασία υλικά όπως οι βιταμίνες, η πρωτεΐνη μεταξιού και τα αιθέρια έλαια προστίθενται μετά την ομογενοποίηση της υδατικής βάσης και της βάσης των ελαίων όταν η θερμοκρασία του σκευάσματος είναι στους 35 με 40^οC.
Το έλαιο του νυχτολούλουδου, όπως και όλα τα έλαια που περιέχουν ω6 και ω3 λιπαρά όξέα, το προσθέτουμε μαζί με τα υπόλοιπα ευαίσθητα υλικά.
Στις συνταγές που δίνω δεν αποσαφηνίζω το είδος των emulsifying waxes. Tα είδη που κυκλοφορούν είναι πολλά και συνήθως φέρουν την εμπορική ονομασία του παρασκευαστή ή του πωλητή. Για παράδειγμα πολλοί γνωρίζουν και χρησιμοποιούν το polawax ή NF (εμπορική ονομασία) χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουν το INCI του προϊόντος: cetylstearyl alcohol and polysorbate 60. Καθώς δεν επιθυμώ να διαφημίζω κατασκευαστές ή πωλητές δεν πρόκειται να προτείνω κάτι συγκεκριμένο. Στη συγκεκριμένη κρέμα συνδύασα 2 emulsifiers για να πάρω μια πλούσια και σταθερή υφή.

Μετά από μια εβδομάδα χρήσης είμαι happy με το αποτέλεσμα, τα ταλαιπωρημένα χέρια των Μνημονίων αρχίζουν και βρίσκουν την παλιά τους αίγλη.

ok, πάει κι αυτό, το λύσαμε.

Τώρα μένει να δούμε τι θα κάνουμε με τα Μνημόνια..

R.E.M. - Losing My Religion

σαπούνι Μασσαλίας (savon de Marseille)

2016-02-02T20:47:00.000+02:00

savon de Marseille, το μεσογειακό σαπούνι (2)

Αν θέλαμε να συνεχίσουμε το νοητό μας ταξίδι στην ιστορία του σαπουνιού, θα αφήναμε πίσω μας το Χαλέπι -τον πρώτο και γοητευτικότερο σταθμό- με κατεύθυνση τη Λαττάκεια (Λαοδίκεια), το κυριότερο λιμάνι της Συρίας. Από εκεί θα πλεύσουμε στη Μεσόγειο με προορισμό την Μασσαλία, περιβόητη για την μπουγιαμπέσα και το σαπούνι της.

σαπούνι Μασσαλίας: λίγη ιστορία..

Το μαγικό σαπούνι από το Χαλέπι θεωρείται πρόγονος του σαπουνιού όχι μόνο της Μασσαλίας αλλά και κάθε σαπουνιού της μεσογειακής λεκάνης που παρασκευάζεται με τη θερμή μέθοδο. Από τις ισχνές ιστορικές μαρτυρίες εικάζεται ότι οι σταυροφόροι ήταν αυτοί που εισήγαγαν αυτό προϊόν αλλά και την μέθοδο παρασκευής του στην Ιταλία (Γένοβα), στην Ισπανία (Καρθαγένη, Αλικάντε) και στη Γαλλία όπου υπάρχουν στοιχεία παραγωγής του σε μικρή κλίμακα ήδη από τον 9ο αιώνα.

Η Μασσαλία καλοδέχτηκε το σαπούνι καθώς υπήρχε επάρκεια πρώτων υλών: στην περιοχή της Προβηγκίας ευδοκιμούσαν (και ευδοκιμούν) τα ελαιόδενδρα και στην Camargue αφθονούσε το αλάτι και τα παραθαλάσσια φυτά (salicornes, salicornia europea) με την καύση των οποίων έπαιρναν το αλκάλι. Ως πρώτος επίσημος σαπωνοποιός της πόλης καταγράφεται κάποιος Crescas Davin τον 14ο αιώνα. Αλλά αυτός που ίδρυσε την πρώτη μονάδα συστηματικής παραγωγής σαπουνιού ήταν ένας monsieur Georges Prunemoyr τo 1593.
Tα ονόματα των παραπάνω κυρίων σίγουρα δεν θα τα συγκρατήσουμε, οι ημερομηνίες όμως είναι αποκαλυπτικές της παλαιότητας της σαπωνοποιητικής παράδοσης στην πόλη αυτή.

Στις αρχές του 17ου αιώνα, η παραγωγή της Μασσαλίας δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της περιοχής; στα αρχεία της πόλης είναι καταγεγραμμένες εισαγωγές σαπουνιών από την Γένοβα και το Αλικάντε. Ο Γαλλο – ισπανικός πόλεμος (1635-1659) που ακολούθησε διέκοψε τις εισαγωγές σαπουνιού από την Ισπανία και έγινε η κύρια αιτία της εντατικοποίησης της εγχώριας παραγωγής η οποία το 1660 έφτασε τους 20.000 τόνους.

Σημαντικός σταθμός για την οργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας του σαπουνιού στη Μασσαλία ήταν το διάταγμα του J.B.Colbert το 1688 κατά την βασιλεία του Λουδοβίκου του 14ου, με το οποίο θεσπίσθηκαν οι κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων καθώς και οι ποιοτικές προδιαγραφές του τελικού προιόντος:

Οι επιχειρήσεις θα διέκοπταν τη λειτουργία τους κατά τους θερινούς μήνες για τη διασφάλιση της ποιότητας των ευπαθών πρώτων υλών.
Κανένα λίπος ή έλαιο ή πρόσμιξη αυτών δεν επιτρέπονταν να χρησιμοποιείται παρά μόνο αγνό ελαιόλαδο. Τα έλαια νέας εσοδείας μπορούσαν να σαπωνοποιούνται μόνο μετά την πρώτη Μαίου για να αποφευχθεί κάθε βιαστική επεξεργασία της πρώτης ύλης.
H σαπωνόμαζα έπρεπε να σαπωνοποιείται στην εντέλεια και κατόπιν να χύνεται σε καλούπια ώσπου να ξηρανθεί επαρκώς.
Οι λέβητες παρασκευής έπρεπε να καθαρίζονται επιμελώς και ο χώρος παρασκευής να αερίζεται συνεχώς.
Οι παραβάσεις τιμωρούνταν με κατασχέσεις εμπορευμάτων, χρηματικά πρόστιμα μέχρι και εκδίωξη από την περιοχή της Προβηγκίας.

Παράλληλα, η πρόοδος της χημείας δημιουργεί νέα δεδομένα: To 1791 o Γάλλος χημικός Nicolas Leblanc εφηύρε τη μέθοδο παραγωγής καυστικής σόδας από το κοινό μαγειρικό αλάτι. H μέθοδος αυτή τελειοποίηθηκε το 1863 από τον Βέλγο Ernest Solvay και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

H αλματώδης ανάπτυξη της παραγωγής του σαπουνιού στη Μασσαλία συντελείται κατά τον 18ο και 19ο αιώνα λόγω:
- της βιομηχανικής επανάστασης: χρήση ατμού αρχικά, ηλεκτρισμού στη συνέχεια και εκμηχάνιση της παραγωγικής διαδικασίας.
- της οικονομικής εκμετάλλευσης των αποικιών. Νέες φθηνότερες πρώτες ύλες έρχονται κυρίως από την βόρεια και δυτική Αφρική: το λάδι καρύδας, το φοινικέλαιο και το έλαιο από τους σπόρους του φοίνικα.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα το σαπούνι Μασσαλίας παύει να είναι ένα σαπούνι 100% ελαιολάδου. Το λάδι καρύδας και το φοινικέλαιο είτε προστίθενται στη συνταγή είτε αντικαθιστούν το ελαιόλαδο.

Ο 19ος και οι αρχές του 20ου αιώνα είναι η χρυσή εποχή της σαπωνοποιίας στη Μασσαλία. Η παραγωγή φθάνει τους 180.000 τόνους πριν τον Πρώτο Μεγάλο Πόλεμο, μειώνεται στο μισό κατά τη διάρκειά του για να επανακάμψει την εποχή του Μεσοπολέμου και να συντριβεί μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κυρίως λόγω των χημικών απορρυπαντικών. Στις μέρες μας μόνο πέντε σαπωνοποιία στην περιοχή της Προβηγκίας εξακολουθούν και παράγουν το παραδοσιακό αυτό σαπούνι.

σαπούνι Μασσαλίας: η τεχνική

Αυτό που διαφοροποιεί τα σαπούνια Μασσαλίας από τα υπόλοιπα είναι η διαδικασία παρασκευής τους. Δεκατέσσερεις ημέρες χρειάζονται για την παρασκευή του αυθεντικού σαπουνιού Μασσαλίας κατά την οποία ακολουθούνται τα παρακάτω στάδια:

η σαπωνοποίηση (l'empâtage): Πρόκειται για την μετατροπή των φυτικών ελαίων σε σαπωνόμαζα με τη χρήση καυστικής σόδας. Η σαπωνοποίηση γίνεται σε μεγάλους λέβητες με την θερμή μέθοδο.
το πλύσιμο (le lavage): Η σαπωνόμαζα πλένεται πολλές φορές με αλατισμένο νερό για να απομακρυνθεί η επιπλέον ποσότητα των ελεύθερων αλκάλεων.
το ψήσιμο (la cuisson): Η μάζα σαπωνοποιείται (ψήνεται) σε θερμοκτασία 120°C επί 10 ημέρες υπό την επίβλεψη του maître -savonnier.
η ρευστοποίηση (la liquidation): Ακολουθεί πλύσιμο με καθαρό νερό τόσες φορές όσες χρειάζεται για να ληφθεί μια σαπωνόμαζα ρευστή και πολύ καθαρή (extra pur).
η χύτευση (la coulée): Όταν η σαπωνώμαζα αρχίσει να κρυώνει (σε θερμοκρασία 50-70 °C) χυτεύεται σε τεράστια καλούπια.
το στέγνωμα (le séchage): Το σαπούνι αφήνεται να στεγνώσει επί 48 ώρες.
η κοπή (le découpage): Αφού στεγνώσει, το σαπούνι κόβεται σε τεμάχια των 35kg που με τη σειρά τους κόβονται από μηχάνημα σε τεμάχια διαφορετικών μεγεθών.
η σήμανση (le marquage): Κάθε τεμάχιο σφραγίζεται είτε με το χέρι είτε στο μηχάνημα με τις ενδείξεις «72% huile» και «exra pur».

Πληροφορίες από:

- Ν.Θ. Μπομπη, «Οδηγός Σαπωνοποιίας», Πιγκουίνος, 1957

- Paul Lombard, Dictionnaire amoureux de Marseille, Plon

- Patrick Boulanger, Le savon de Marseille, Equinoxe

τι είναι το σαπούνι Μασσαλίας;

Είναι το σαπούνι το οποίο αποτελείται κατά 72% από φυτικά έλαια (όχι υποχρεωτικά από ελαιόλαδο) και παρασκευάζεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφουμε παραπάνω. Το υπόλοιπο 28% της συνταγής αποτελείται από νερό και καυστική σόδα.
Η Μασσαλία λόγω της μακράς της παράδοσης αλλά κυρίως λόγω της τελειοποιημένης της τεχνικής υπήρξε η μεγαλύτερη σχολή παρασκευής σαπουνιών παγκοσμίως. Το σαπούνι Μασσαλίας δεν είναι προϊόν Προστατεύομενης Ονομασίας Προέλευσης και στις μέρες μας το 90% των σαπουνιών των επωνομάζόμενων "Μασσαλίας" γίνεται στην Τουρκία και στην Κίνα.

οι χρήσεις

Το σαπούνι Μασσαλίας είχε ευρύτατη χρήση στο παρελθόν αλλά και σε ένα βαθμό και σήμερα όχι μόνο στην προσωπική υγιεινή αλλά και στον καθαρισμό του σπιτιού και των ρούχων. Είναι προϊόν φυτικό, οικολογικό γιατί είναι βιοδιασπώμενο και φυσικά είναι οικονομικό.
Εννοείται πως αυτό το σαπούνι εμείς οι ερασιτέχνες σαπωνοποιοί δεν μπορούμε να το αναπαράξουμε. Και -to be honest- είμαστε κάπως αλαζονικά όντα για να δεχτούμε ότι ένα εμπορικό σαπούνι μπορεί να είναι καλύτερο από το δικό μας (αλίμονο). Σε κάποιο βαθμό και όσον αφορά την προσωπική περιποίηση έχουμε και τα δίκια μας. Προσωπικά θεωρώ ότι τα σαπούνια της αγαπητής ψυχρής μεθόδου έχουν δύο σημαντικά πλεονεκτήματα:

Εμπεριέχουν γλυκερίνη (η οποία αφαιρείται στην παραδοσιακή μέθοδο) άρα είναι περισσότερο ενυδατικά.
Επιδέχονται υπερλίπανσης, ένα μικρό μέρος των ελαίων δεν σαπωνοποιείται άρα είναι περισσότερο φιλικά και περιποιητικά για την επιδερμίδα.

Αν όμως κάποιος φίλος, σαπωνοποιός ή μη, θέλει να δοκιμάσει το σαπούνι Μασσαλίας και να κάνει τις συγκρίσεις του, ορίστε η ιστοσελίδα της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λέσβου. Φτιάχνουν ωραιότατο σαπούνι μόνο από ελαιόλαδο και το εξάγουν παντού.

Από την άλλη μεριά, αν μιλάμε για τον καθαρισμό του σπιτιού και των ρούχων επιλέγω το σαπούνι Μασσαλίας πιστά και αδιαπραγμάτευτα. Είναι το πιο φυσικό, αποτελεσματικό, οικολογικό και οικονομικό μέσο. Και ελληνικό. Βεβαίως και ελληνικό. Αν και δεν συνηθίζω να διαφημίζω εμπορικές εταιρίες, δεν θα διστάσω να προτείνω τα προϊόντα Αρκάδι. Μια ελληνική εταιρία με παράδοση και τεχνογνωσία που αρχικά αποκτήθηκε στη Μασσαλία. Επιλέγω σαπούνι σε πλάκες ή τριμμένο αλλά και υγρό και καλύπτω όλες τις ανάγκες καθαριότητας του σπιτιού. Ποιός έχει ανάγκη τις πολυεθνικές;

Σε μια εποχή που κυλάει από αξιολόγηση σε αξιολόγηση της εφαρμογής των Μνημονίων Κατανόησης, έχει έννοια να κατανοήσουμε ότι οι επιλογές μας, αλλά όλων των ειδών οι επιλογές μας, είναι αυτές που θα καθορίσουν το μέλλον μας.

σαπούνι με δαφνέλαιο

2016-01-19T23:30:00.000+02:00

Σαπούνι με ελαιόλαδο και δαφνέλαιο, Savon d'Alep, Aleppo soap, το μεσογειακό σαπούνι (1)

Αν ρωτήσει κάποιος ποια είναι η παλαιότερη συνταγή για σαπούνι, πιθανόν η απάντηση να μας πάει στο 2.200 π.Χ. στη Βαβυλώνα όπου ανάμεσα στις πολυάριθμες πηλίνες πινακίδες που ανέδειξαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές βρέθηκε και μια με τη συνταγή ενός είδους σαπουνιού από νερό, στάχτη και έλαιο κασσίας (Cinnamomum cassia).

Αν πάλι ερευνούσαμε για την ιστορία του σαπουνιού –η σχετική βιβλιογραφία είναι περιορισμένη- θα βρισκόμασταν μπροστά σε μια σειρά από ρομαντικές ιστορίες που εμπλέκουν βασίλισσες της ελληνιστικής περιόδου, σταυροφόρους και εμπόρους του δρόμου του μεταξιού. Από τα πραγματικά ελάχιστα βιβλία που κυκλοφορούν και περιέχουν ιστορικές πηγές προκύπτει ότι η παραγωγή σαπουνιού –σε πολύ μικρή ή οικιακή κλίμακα- ξεκίνησε από την Ανατολική Μεσόγειο με πρώτες ύλες το ελαιόλαδο που υπάρχει εν αφθονία στην περιοχή από την αρχαιότητα, τη σόδα (αλκάλι) που προέρχονταν από την καύση φυτών ενδημικών στις παραθαλάσσιες περιοχές και το νερό.

Και η πόλη που διεκδικεί το «αρχαιότερο σαπούνι στον κόσμο» είναι το Χαλέπι της Συρίας, αναφέρεται δε ότι το σαπούνι εκεί έχει ιστορία μεγαλύτερη των 3.000 χρόνων. Το Χαλέπι, μια από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου με ανθρώπινες εγκαταστάσεις από την 7η χιλιετία π.Χ., κατακτημένο ανά τους αιώνες από τους πάντες (Χουρρίτες, Χετταίους, Ασσύριους, Ελληνες, Ρωμαίους, Άραβες, Βυζαντινούς, Τούρκους και Ευρωπαίους) υπήρξε ανέκαθεν χωνευτήρι πολιτισμών και σημαντικός εμπορικός σταθμός. Για το λόγο αυτό αναφέρεται στις (μυθ)ιστορίες του σαπουνιού ότι οι σταυροφόροι και οι έμποροι του Δρόμου του Μεταξιού γνώρισαν εκεί την μέθοδο παρασκευής σαπουνιού και την διέδωσαν στην πέριξ της Μεσογείου Ευρώπη (Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία).

Το παραδοσιακό σαπούνι από το Χαλέπι φτιάχνεται με ελαιόλαδο, δαφνέλαιο, αλκάλι και νερό. Επί αιώνες τώρα η συνταγή είναι ίδια και δεν έχει αλλάξει ποτέ. Δεν προστίθεται κανένα άρωμα, κανένα χρώμα ή οποιοδήποτε άλλο συστατικό. Η μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται είναι η παραδοσιακή θερμή μέθοδος: To μίγμα από ελαιόλαδο και αλκάλι βράζει σε μεγάλα χάλκινα καζάνια επί 5 ημέρες και στο τέλος της διαδικασίας σαπωνοποίησης προστίθεται το δαφνέλαιο. Η σαπωνόμαζα απλώνεται σε μεγάλη επίπεδη επιφάνεια και εφόσον κρυώσει κόβεται σε τετράγωνα ή παραλληλόγραμμα τεμάχια. Τα σαπούνια τοποθετούνται σε σωρούς και αφήνονται να στεγνώσουν (ωριμάσουν) επί 9 έως 12 μήνες. H ομορφιά αυτού του σαπουνιού αποκαλύπτεται όταν προσπαθήσεις να το κόψεις. Ενώ εξωτερικά μοιάζει με ένα artisanal σαπούνι ελαιολάδου με παλαιωμένη vintage όψη, στο εσωτερικό του κρύβει ένα σμαράγδι!

'Εχοντας υπόψη την πραγματικότητα των ημερών μας, ο καθένας καταλαβαίνει ότι αυτή η αρχαία συνήθεια που στηρίζει οικονομικά την πόλη, βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης στον τόπο που γεννήθηκε καθώς οι περισσότερες βιοτεχνίες έχουν σταματήσει εδώ και καιρό να παράγουν.

Πληροφορίες από:
- Ν.Θ. Μπομπη, «Οδηγός Σαπωνοποιίας», Πιγκουίνος, 1957 (ευχαριστώ Νατάσσα).
- J. Angus, Olive Odyssey,Searching for the Secrets of the Fruit That Seduced the World, Greystone Books
- Φωτογραφίες για το savon d’Alep και για τη διαδικασία παρασκευής του θα βρείτε εδώ.

Όπως και στην υπόλοιπη Μεσόγειο, έτσι και στο Χαλέπι η βασική πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται για την παρασκευή σαπουνιού είναι το ελαιόλαδο. Στο συγκεκριμένο σαπούνι όμως το υλικό που κάνει τη διαφορά είναι το δαφνέλαιο. Και όταν λέμε δαφνέλαιο δεν εννοούμε το αιθέριο έλαιο των φύλλων της δάφνης ούτε οποιοδήποτε εκχύλισμα των φύλλων ή των καρπών του φυτού σε φυτικό έλαιο. Εννοούμε το έλαιο που εξάγεται μέσω του βρασμού των ώριμων καρπών της της δάφνης της ευγενούς (laurus nobilis) στην οποία έχουμε κάνει αφιέρωμα στο παρελθόν.

Το δαφνέλαιο

Το δαφνέλαιο έχει παχύρευστη υφή, το χρώμα του είναι πράσινο ή καφε-πράσινο και έχει χαρακτηριστική πικάντικη οσμή. Αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ -ω9 λιπίδια- κατά 35%), πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (λινολεϊκό οξύ -ω6 λιπίδια- κατά 25%) καθώς και από κορεσμένα λιπαρά οξέα (λαουρικό οξύ κατά 18%, παλμιτικό κατά 16%, στεατικό κατά 3%). Παρατηρούμε λοιπόν πως το δαφνέλαιο είναι πλούσιο σε:

ω9 λιπίδια που προσφέρουν θρέψη και λάμψη στην επιδερμίδα
ω6 λιπίδια που βοηθούν την ανασύσταση της επιδερμίδας και αποτρέπουν την αφυδάτωσή της
λαουρικό οξύ που (όπως και το λάδι καρύδας) ενυδατώνει την επιδερμίδα και τρέφει τα μαλλιά.

Το δαφνέλαιο περιέχει επίσης αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1% με κύριo συστατικό την 1.8 cineole στην οποία πιστώνουν σημαντικά αντιμικροβιακά, αντιοξειδωτικά και αναλγητικά χαρακτηριστικά.
Βάση της σύστασής του, τo δαφνέλαιο έχει αντιβακτηριακές, στυπτικές, καταπραϋντικές και επουλωτικές ιδιότητες. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται σε σκευάσματα για ευαίσθητες ή ατοπικές επιδερμίδες καθώς και για επιδερμίδες με προβλήματα ακμής. Επίσης είναι θρεπτικό, αντιοξειδωτικό, θεωρείται άριστο δυναμωτικό των μαλλιών. Στη λαϊκή φαρμακολογία, λόγω των αναλγητικών ιδιοτήτων του χρησιμοποιηθήκε για την αντιμετώπιση των ρευματοπαθειών και των μυικών πόνων.

Πληροφορίες από:
- Rosemary Gladstar's Medicinal Herbs: A Beginner's Guide, Storey
- James Green, The Herbal Medicine-Maker's Handbook, Crown
- Richard Mabey, The New Age Herbalist, Simon& Schuster

Με αυτά τα δύο πολύτιμα έλαια, το ελαιόλαδο και το δαφνέλαιο, αποφάσισα να φτιάξω σαπούνι "τύπου" Χαλεπίου. Και λέω "τύπου" γιατί ναι μεν τα υλικά είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιούνται στο παραδοσιακό αυτό σαπούνι αλλά η μέθοδος που ακολούθησα είναι η ψυχρή αγαπητή μέθοδος του ερασιτέχνη που πάντα πετυχαίνει αλλά μάλλον δεν θα δώσει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα. Αποφάσισα όμως κάποια απο τα σαπούνια αυτά να τα αφήσω να περιμένουν για ένα χρόνο τουλάχιστον. Μπορεί και να αποκτήσουν αυτή την δίχρωμη ομορφιά.

Στις φωτο, το χρώμα δεν αποτυπώθηκε σωστά. Το σαπούνι το έφτιαξα πριν 2 μήνες περίπου και τις πρώτες μέρες είχε ένα ωραίο γλυκό πράσινο χρώμα. Τώρα έχει την πιο απαλή απόχρωση του πράσινου - φυστικί.

Για το savon d'Alep ακολούθησα τις κλασσικές οδηγίες και χρησιμοποίησα:

75% ελαιόλαδο extra virgin
25% δαφνέλαιο

Επίσης:

Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 33%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH.
Προτίμησα υπερλίπανση 6%. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.
Η αναλογία του δαφνέλαιου δεν είναι ίδια στα σαπούνια Χαλεπίου. Κυμαίνεται από 5% (καθότι το δαφνέλαιο δεν είναι φθηνό) έως και 55%.
Για καθημερινή χρήση προτείνεται αναλογία δαφνελαίου της τάξης του 10% - 12%.
Για λιπαρές ή πολύ ευαίσθητες επιδερμίδες προτείνεται αναλογία 20% - 25%.
Τα σαπούνια με περιεκτικότητα σε δαφνέλαιο 50% - 55% θεωρούνται εξόχως πολυτελή και ονομάζονται "royal".
Δεν χρησιμοποιήσα κανένα άρωμα, κανένα πρόσθετο.

Επέλεξα την αναλογία του 25% για να έχω ένα σαπούνι άνω του μέσου όρου που θα το χρησιμοποιήσω στο πρόσωπο και θα το δοκιμάσω και στα μαλλιά. Η υφή του είναι λεία και στιλπνή, μυρίζει φρεσκάδα με ήλιο, με κάνει να ονειρεύομαι τα σουκ στο Χαλέπι και στη Δαμασκό.

Οι Μικρασιάτες, ακόμα και αυτοί της τέταρτης γενιάς όταν σκεφτόμαστε "προσφυγικά ζητήματα", ξεριζωμούς, -να πάλι αυτός ο κόμπος- δεν τα πάμε καλά με τα λόγια. Αντί για κοινοτυπίες ή ανούσια μελό, να, ένα μυρωδάτο σαπούνι να ξεπλύνει την ευρωπαϊκή μας ντροπή.

σαπούνι με λεμόνι & γιαούρτι, είναι δροσιστικό!

2015-12-15T00:23:00.002+02:00

Savon au citron & yaourt - Lemon yogurt soap, το πατριωτικό σαπούνι (5)

Κι ενώ η απουσία του Van Gel γέμιζε χαρά και νόημα τη ζωή μου, δέχτηκα τηλεφώνημα: Δεν άντεξε άλλο την υγρασία του πύργου – arthritis is killing me- και αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα. Τώρα, λιάζονταν στο da capo φλυαρώντας με δύο φίλους του βουλευτές, αριστερούς και πίνοντας διπλό espresso σκέτο. Aύριο θα έρθει να με δει, να δει και πως προχωρά το project.

Ok then. Ένα ακόμη πατριωτικό σαπούνι τον περιμένει.

H ιδέα για το savon au citron & yaourt μου ήρθε όταν διάβαζα το βιβλίο της συμπαθούς Anne Watson η οποία φαίνεται να είναι και έμπειρη και να έχει πειραματιστεί αρκετά με τα πρόσθετα υλικά των σαπουνιών της. On the other hand, ελάχιστοι είναι οι σαπωνοποιοί που δεν έχουν πειραματιστεί με τα μισά -τουλάχιστον- υλικά της κουζίνας τους, ιδιαίτερα τον πρώτο καιρό του ενθουσιασμού. Για μένα, που έχω μια κλίση να ενσωματώνω το γάλα και τα παράγωγά του στο σαπούνι, αυτή η συνταγή φαντάζει τέλεια. Γιατί όμως;

24 ώρες μετά την παρασκευή

Το γιαούρτι είναι προϊόν που προκύπτει από τη βακτηριακή ζύµωση της λακτόζης του γάλακτος. Από τη ζύμωση αυτή παράγεται γαλακτικό οξύ, ένα α-υδροξυοξύ (AHA) το οποίο προκαλεί πήξη των πρωτεϊνών και ευθύνεται για την υφή και την όξινη γεύση του.

Μαζί λοιπόν με τα οξέα των ελαίων, θα προσθέσουμε στα συστατικά προς σαπωνοποίηση και ένα επιπλέον οξύ της “καλλυντικής” ομάδας των ΑΗΑ τα οποία αφαιρούν τα νεκρά κύτταρα και αφήνουν απαλή την επιδερμίδα.
Αν ανατρέξουμε στο μικρό μάθημα χημείας στις βασικές οδηγίες, θα θυμηθούμε ότι οξύ + βάση= άλας + νερό και στην περίπτωση μας: γλυκερίδια λιπαρών οξέων+ NaOH = άλας (σαπούνι) + γλυκερίνη. Με την προσθήκη του γαλακτικού οξέως που περιέχει το γιαούρτι έχουμε μια επιπλέον αντίδραση: γαλακτικό οξύ + NaOH = άλας (γαλακτικό νάτριο, sodium lactate) + νερό.
To γαλακτικό νάτριο, δρα ως συντηρητικό/βακτηριοστατικό και γι'αυτό χρησιμοποιείται στη βιομηχανία των τροφίμων. Επίσης δρα και ως ρυθμιστής της οξύτητας, στην περίπτωσή μας μειώνει την αλκαλικότητα του σαπουνιού και αυξάνει τη σκληρότητά του. Σημαντικότερες όμως είναι οι αυξημένες ενυδατικές του ιδιότητες. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται ως ενεργό συστατικό από τη βιομηχανία καλλυντικών. Ενυδατώνει την επιδερμίδα και αυξάνει την ικανότητα της να συγκρατεί την υγρασία. Τέλεια!

Έφτιαξα λοιπόν το παρακάτω πατριωτικό (πάντα) σαπούνι ακολουθώντας τις κλασσικές οδηγίες.

20 ημέρες μετά την παρασκευή

Για το savon au citron & yaourt χρησιμοποίησα:

80% ελαιόλαδον πατριωτικόν
20% λάδι καρύδας εξωτικόν για τις καθαριστικές του ιδιότητες.

Επίσης:

Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 17%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH.
Προτίμησα υπερλίπανση 3% λόγω των αυξημένων λιπαρών του γιαουρτιού. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.
Η ποσότητα γιαουρτιού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι και αυτή 17%. Χρησιμοποίησα γιαούρτι στραγγιστό με 10% λιπαρά. Φρόντισα να παγώσει καλά και το πρόσθεσα στα 'έλαια πριν να τα αναμίξω με το NaOH.
Στο tracing πρόσθεσα 1 κουταλιά σούπας καστορέλαιο που περιποιείται την επιδερμίδα και κάνει πλούσιο αφρό,
Μια κουταλιά της σούπας χυμό λεμόνι καθώς και
Το ξύσμα από δύο λεμόνια.

Για το άρωμα χρησιμοποίησα αιθέριο έλαιο λεμόνι, λάιμ και litsea cubeba σε αναλογία 3% επί των ελαίων σαπωνοποίησης.

Την επομένη, ήρθε ο Van Gel για την αξιολόγηση. Είδε τα σαπούνια και του άρεσαν. Ρώτησε ποια είναι η πρώτη ύλη και αν σταμάτησα πλέον την ιστορία με τα γάλατα. Γάλατα; ποιός νοιάζεται πια;

- Mπα, γιαούρτι έβαλα. Αγελαδινό. Μου μένει ακόμα το κατσικίσιο και το πρόβειο με την πέτσα.

βοτανική κρέμα με αλκάννα (alkanna tinctoria)

2015-12-03T01:38:00.000+02:00

Ένα δεκάλεπτο αφότου τέθηκε η πόλη των Βρυξελλών σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού τηλεφώνησε ο Van Gel για να μου ανακοινώσει τα επιπρόσθετα μέτρα που θα λάμβανε για να αυξήσει το βαθμό ασφάλειας των κινήσεων του. Σωστά. Δεν θα μπορούσε να αναλάβει το ρίσκο να στερήσει από την ανθρωπότητα το δώρο της ύπαρξής του.

Δήλωσε λοιπόν ότι φεύγει από το κέντρο της πόλης, μετακομίζει προσωρινά και για όσο διαρκεί η κατάσταση συναγερμού σε μια περιοχή απλή, λιτή και απέριττη.

Παρόλα αυτά, με διαβεβαίωσε ότι το project μας συνεχίζεται και ότι όταν τα πράγματα ηρεμήσουν θα επικοινωνήσει μαζί μου. Ωωω, what a pity, πάνω που σκόπευα να τον καλέσω για ένα ποτό στο Molenbeek.

Μιας και βγήκε λοιπόν προσωρινά απ΄τη ζωή μου ο Van Gel, βρήκα τον χρόνο να ετοιμάσω την βοτανική κρέμα που είχα υποσχεθεί στην sadigi. Πρωταγωνίστρια η γνωστή μας αλκάννα (alkanna tinctoria) που έχει κάνει θραύση στο blog λόγω του πορφυρού χρώματος του εκχυλίσματός της. Το πορφυρό αυτό χρώμα οφείλεται στη χρωστική αλκανίνη που βρίσκεται στις ρίζες του φυτού.

Το ελαιώδες εκχύλισμα της alkanna είναι μια δημοφιλής προσθήκη στις συνταγές των φυσικών καλλυντικών και ανάλογα με την ποσότητα που θα χρησιμοποιήσουμε αλλά και τη σύσταση των υπόλοιπων υλικών, το τελικό χρώμα που θα πάρουμε κυμαίνεται από πορφυρό όπως στο rose lip balm έως απαλό ρόδινο όπως στο karité à la rose .

Όμως υπάρχει και η θεραπευτική πλευρά της alkanna tinctoria που φαίνεται να είναι πολύ πιο σημαντική από την αισθητική. Στο εκχύλισμα της alkanna tinctoria αποδίδονται ιδιότητες αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις και ιδίως επουλωτικές & αναπλαστικές. Το εκχύλισμα της alkanna είναι το βασικό συστατικό επουλωτικού σκευάσματος του οποίου η παραγωγή φαίνεται να έχει περάσει αρκετές περιπέτειες. Αξίζει να δείτε τις πληροφορίες εδώ και εδώ.

Ακόμη, σε αυτό το forum θα βρείτε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τις ιδιότητες της alkanna και την προσπάθεια παρασκευής γαληνικών θεραπευτικών σκευασμάτων από το εκχύλισμά της. Εκεί βρήκα και σε copy paste την συνταγή μου για το rose lip balm που είχα δώσει το 2007 (χωρίς αναφορά πηγής αλλά θα πείτε τώρα πως κολλάω σε αστικές ευγένειες).

Αν κάνετε μια μικρή έρευνα, δεν είναι δύσκολο να βρείτε τα συστατικά των επουλωτικών σκευασμάτων που προανέφερα τα οποία εκτός από εκχύλισμα alkanna περιέχουν και εκχύλισμα καλέντουλας για τις επουλωτικές της ιδιότητες, εκχύλισμα betula alba (σημύδα, φύλλα ή φλοιός) για τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της, μαστίχα (αντιβακτηριακή, επουλωτική) σε σκόνη και κερί μέλισσας.
Με βάση τα συστατικά που αναφέρονται παραπάνω, έφτιαξα μια κρέμα με σχετικά απλά υλικά (ας αποφύγουμε τις εξτραβαγκάντσες σε τέτοιους καιρούς) αλλά με πλούσια υφή.

Για 80 γρ. κρέμας (2 βαζάκια των 40 γρ. ή ml) θα χρειαστούμε:

υδατική βάση
• 30 γρ. μαστιχόνερο (παράγωγο της απόσταξης της μαστίχας)
• 10 γρ. τζελ αλόης
έλαια
• 10 γρ. εκχύλισμα καλέντουλας σε έλαιο jojoba
• 20 γρ. εκχύλισμα αλκάννας σε αμυγδαλέλαιο ή ελαιόλαδο extra virgin
• 4 γρ. έλαιο νυχτολούλουδου (evening primrose oil)
γαλακτωματοποιητές
• 5 γρ. emulsifying wax
• 1 γρ. στεατικό οξύ
πρόσθετα & αιθέρια έλαια
• 15 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 10 σταγόνες βιταμίνη Α
• 15 σταγόνες φυσικό συντηρητικό
• 10 σταγόνες μαστίχα
• 8 σταγόνες χαμομήλι

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.
~ Το έλαιο νυχτολούλουδου θα το προσθέσουμε στο τέλος μαζί με τα πρόσθετα και τα αιθέρια έλαια.

Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Έχουμε μια κρέμα πλούσια σε βοτανικά έλαια με επουλωτικές και αντιβακτηριακές ιδιότητες. Είναι πολύτιμη και πολυχρηστική καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αναπλαστική κρέμα προσώπου αλλά και σαν θρεπτική κρέμα σώματος. Είναι κατάλληλη για την περιποίηση των χεριών και ακόμα αποτελεσματική σαν κρέμα καθαρισμού για το πρόσωπο. Και το βασικότερο: Είναι ροζ.

Για τη sadigi, τη heart και για μένα.

Για την επούλωση παντός δεινού παντός καιρού.

Για τη χαρά της ζωής.

κλικ για το τραγούδι της sadigi

άλλες συνταγές με alkanna tinctoria

rose lip balm

karité à la rose

scrub με φράουλα

βοτανική κρέμα με alkanna

χειροποίητα σαπούνια με φυσικό χρώμα (Dinant)

2015-11-09T23:21:00.000+02:00

Και πάνω που ζούσα τον έρωτά μου με τον Κίμωνα, ήρθε κι ο Van Gel για την Δεύτερη Αξιολόγηση. Κυρίως όμως ήρθε για να σκοτώσει οπαιαδήποτε ιδέα σχετίζεται με σαπούνι (ενός ακόμα) γάλακτος. Γιατί εδώ που τα λέμε θα μπορούσα να εμπλουτίσω τη συλλογή και με σαπούνια από γάλα προβατίνας ή φοράδας τουλάχιστον. Προφανώς θα είχε κάνει την άσκηση, θα του περίσσεψαν 2-3 ζωντανά και ήρθε φουριόζος για να με αποτρέψει.

Καλά είναι τα πατριωτικά σαπούνια είπε, αλλά έχουν une couleur très locale και εμείς δεν θέλουμε να είμαστε local. Θέλουμε να είμαστε global. Mου είπε επίσης ότι δεν θα πρέπει να βλέπω τα πράγματα υπό στενό εθνικό πρίσμα, να πάψω πια να σκέφτομαι ως ~~επαρχιώτισα~~ Ελληνίδα, πρέπει να έχω ~~κεντρο~~ευρωπαϊκό attitude να πιάσουν τόπο και τα λεφτά που’χει ξοδέψει για cross-cultural training βρε αδερφέ. Παράλληλα, αν θέλω ντε και καλά να το παίζω au naturel και country chic να στραφώ στη νότια Γαλλία όπως κάνουν οι καθώς πρέπει κεντροευρωπαίοι συνάδελφοί μου και όχι στο Πήλιο.

Γύρισα και ήρεμα του απάντησα: Καλά.

Ωραία. Πρέπει τώρα να εμπνευστώ ευρωπαϊκά. Ν’αρχίσω να περιπλανέμαι στις νότιες Γαλλίες και τις κυανές ακτές; Μήπως να πεταγόμουν στην Heart που κάνω κέφι και την Αγγλική εξοχή; Ναι, αλλά είναι εκτός ευρωζώνης. Μπα, θα το πάω φθηνά και εκ του ασφαλούς. Θα πω ότι εμπνεύστηκα από τον τόπο της δουλειάς μου! Να’μαι λοιπόν στo σταθμό Luxembourg με το εισητήριο για Dinant (Wallonie, Γαλλόφωνο νότιο Βέλγιο, στην επαρχία Namur) στο χέρι.

Dinant, Wallonie -

Τι ωραία γήινα φθινοπωρινά χρώματα στο Dinant! Έμπνευση για χρώμα στα σαπούνια μου! Μα, αυτά τα χρώματα κάτι μου θυμίζουν..

Πίσω στα ελιξίρια τώρα. Χωρίς αμφιβολία σχεδόν όλοι οι ερασιτέχνες σαπωνοποιοί έχουν προβληματιστεί με το χρώμα ή τα σχέδια στα σαπούνια. Ένα καλό ερώτημα είναι γιατί φτιάχνουμε τα σαπούνια.

Αν τα φτιάχνουμε κυρίως για την χαρά της δημιουργίας και αντιμετωπίζουμε το σαπούνι όπως ο ζωγράφος ένα πίνακα, τότε ναι, χρειάζεται πολύς πειραματισμός και καλά θα κάνουμε να καταφύγουμε σε χρώματα εργαστηρίου (συνθετικά) ειδικά για σαπούνια (αντοχή στο υψηλό PH). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δουλειά της (αντικειμενικά ταλαντούχου) βασιλίσσης των σαπουνιών.

Αν τώρα τα φτιάχνουμε για να πλυθούμε με αυτά τότε τα πράγματα κάπως απλοποιούνται. Όντας πιστή οπαδός της θεωρίας kiss (keep it stupidly simple), προτιμώ τα απλά φυσικά σαπούνια δίνοντας έμφαση στην ποιότητα των ελαίων και των λοιπών πρώτων υλών.

Αν δεν κάνουμε τίποτα για να δώσουμε χρώμα στα σαπούνια τότε η χρωματική τους γκάμα θα κυμαίνεται από ιβουάρ έως μπεζ ή υποκίτρινο. Εμένα αυτό με ικανοποιεί και μου φαίνεται αισθητικά άρτιο. Καθώς δεν με ενδιαφέρει να απεικονίσω ηλιβασιλέματα και θάλασσες στο σαπούνι ή να φτιάχνω σαπούνι που μοιάζει με cup cake με γαλάζια κρέμα, η φροντίδα μου είναι να βρω κομψές φόρμες ή να κόβω τα σαπούνια σε άρτια τετράγωνα και παραλληλόγραμα κομμάτια.

Δεν κρύβω ότι κατά καιρούς έχω κάνει τα πειράματά μου για χρωματισμό μόνο με φυσικό τρόπο και κατέληξα στα παρακάτω:

Στη σαπωνοποιητική βιβλιογραφία προτείνεται η χρήση διαφόρων μπαχαρικών για τον χρωματισμό των σαπουνιών. Τέτοια μπαχαρικά μπορεί να είναι π.χ. η πάπρικα για πορτοκαλί χρώμα ή ο κουρκουμάς για κίτρινο. Πέρα από την προσοχή στην ποσότητα του μπαχαρικού για να αποφευχθούν ερεθισμοί στο δέρμα, το τελικό αποτέλεσμα δεν καταλήγει σε ένα ομοιόμορφο χρώμα, οι κόκκοι των μπαχαρικών είναι εμφανείς (κλικ εδώ για να δείτε το σαπούνι με το σουμάκ).

Η χρήση ορισμένων βαφικών βοτάνων εκχυλισμένων σε φυτικά έλαια δίνει ομοιογενές αποτέλεσμα. Τέτοια βότανα είναι η bixa orellana πλούσια σε καροτενοειδή που δίνει έντονα κίτρινα - πορτοκαλί, η rubia tinctorum που δίνει από ροζ-μπεζ μέχρι μπορντώ χρώμα στο σαπούνι, η indigofera tinctoria που δίνει μπλε χρώμα (δεν την έχω δοκιμάσει) και φυσικά η alkanna tinctoria που δεν λέω τι χρώμα δίνει, το’χω έκπληξη για την sadigi.

Η χρήση καρπών πλούσιων σε καροτένια (καρότο, γλυκιά κολοκύθα, χυμός πορτοκάλι) δίνει από κίτρινο έως σκούρο πορτοκαλί χρώμα στο σαπούνι.

Η χρηση χλωροφύλλης ή λαχανικών πλούσιων σε χλωροφύλλη όπως το σπανάκι δίνει πράσινο αποτέλεσμα στο σαπούνι.

Η προσθήκη κονιορτοποιημένων φυκιών, για παράδειγμα spirulina, δίνει έντονο πράσινο χρώμα στο σαπούνι.

ξεκινώντας από αριστερά:φυσικό, με rubia tinctoria, με χλωροφύλλη, με bixa orellana

Τα παραπάνω είναι τα καλά νέα. Τα άσχημα νέα είναι ότι τα σαπούνια που πήραν το χρώμα τους από φυσικές μόνο μεθόδους, αποχρωματίζονται με τον καιρό, το χρώμα ξεθωριάζει και δεν θα είναι το ίδιο με εκείνο της day one. Τι να κανουμε, υπομονή.

Σταθερά χρώματα δίνουν ο καφές, το κακάο και η σοκολάτα για όσους αρέσκονται στις ανάλογες αποχρώσεις.

Καρποί ή χυμοί που περιέχουν ανθοκυανίνες και έχουν συνήθως ένα λαμπρό κόκκινο ή μπλε χρώμα όπως βατόμουρα, κόκκινο σταφύλι ή κρασί, τσάι από ιβίσκο, είναι μεν πολύτιμα διατροφικά, στο σαπούνι δίνουν όμως ένα αντιπαθές καφέ χρώμα.

Σταθερό χρώμα (συγκεκριμένες αποχρώσεις όμως) και extra περιποίηση (καθαρισμό & αποτοξίνωση) δίνουν οι άργιλοι τις οποίες ψηφίζω φανατικά καθώς αναβαθμίζουν ποιοτικά το σαπούνι.

από επάνω προς τα κάτω: καολίνη, πράσινη, κόκκινη, κίτρινη και ροζ άργιλοι

Μόλις τέλειωσα τη δουλειά εμφανίστηκε και ο Van Gel.
- Α, μα βέβαια, τώρα τα σαπούνια σου έχουν έναν ευρωπαϊκό αέρα, excellent! Και που πήγες;

- Στο Dinant.

Διέγνωσα ελαφρά ξινίλα ή μου φάνηκε;

- Μπα, πως και δεν πήγες βόρεια; Γιατί δεν πήγες στην Bruges;

Αλήθεια, γιατί δεν πήγα στην Φλάνδρα που μιλάνε και τη γλώσσα του; Πολύ local ο τύπος λέμε.

- Μα πήγα και στην Bruges.

- Kαι τι; σε ενέπνευσε το Dinant;

- Μάλιστα με ενέπνευσε το Dinant.

- Μα γιατί;

- Γιατί μου θυμίζει το χωριό στο Πήλιο.

κλικ για τραγουδάκι

νέος άνδρας στη ζωή μου

2015-10-11T13:24:00.000+03:00

Ήρθε ο Κίμων.

Ο Κίμων κοιτά προς τα αριστερά

Ο Κίμων κοιτά προς τα δεξιά

Ο Κίμων είναι μικρός και fluffy

σαπούνι με γάλα γαϊδούρας!

2015-09-27T13:49:00.000+03:00

Savon au lait d’ ânesse – Donkey milk soap, το πατριωτικό σαπούνι (4)

Και να, έφτασε η πολυπόθητη στιγμή, η στιγμή dreams come true για κάθε τίμια αγωνιζόμενο σαπωνοποιό: με υπερηφάνεια και χαρά (συγκινημένη φουλ που θα’ λεγε και η αγαπημένη μου sadigi), σας παρουσιάζω το πρώτο μου σαπούνι με γάλα όνου.

Όταν, πριν χρόνια, έλεγα σε φίλους ότι επιθυμώ να φτιάξω σαπούνι με γάλα γαϊδούρας, εισέπραττα τρελό δούλεμα. Τώρα, πριν προλάβω να ανακοινώσω την εν λόγω παρασκευή, με τρέλαναν στο παρακαλετό. Πτωχοί τω πνεύματι, σε κανένα δεν θα δώσω.

Τι λέγαμε; Ναι. Η συνάντηση με την πολύτιμη πρώτη ύλη ήταν τυχαία. Ήταν μεσαύγουστος θαρρώ, λίγο πρίν τον δεκαπενταύγουστο και κατά τη διάρκεια τη υπερψήφισης του Τρίτου Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of Understanding) από την προηγούμενη βουλή. Ήταν η ώρα που μίλαγε ο (τότε και νυν) πρωθυπουργός όταν έσκυψα το κεφάλι. Όταν όμως πήρε το λόγο ο (τότε και νυν και αεί) αρχηγός της αντιπολίτευσης πετάχτηκα ορθή και με την αποφασιστικότητα ολοκάθαρη στο πρόσωπό μου είπα:

- Πάω σουπερμάρκετ.

Η οικογένεια, γνωρίζοντας την αποστροφή μου γι’ αυτό το task, με κοίταξε με στρογγυλά έκπληκτα μάτια.

- Είσαι σίγουρη;

- Απολύτως.

- Τότε μην ξεχάσεις τη λίστα στο τραπέζι.

-Ok, είπα και την ξέχασα.

Η air-conditioned ατμόσφαιρα και ο ήχος των seventies τραγουδιών στο σούπερμαρκετ μου φάνταξε γλυκός παράδεισος σε σχέση με τη συζήτηση στη βουλή. Άρχισα να επιθεωρώ τα ελαιόλαδα και χαρούμενη έβαλα ένα δίλιτρο extra virgin (για τα σαπούνια) και ένα ΒΙΟ 750ml (για τα εκχυλίσματα) στο καλάθι. Άσχετο, αλλά πήρα και ένα balsamico με σύκο.

Επόμενος σταθμός το τυποποιημένο γάλα, είπα να πάρω γάλα καρύδας. Και εκεί να, το βλέπω, τυποποιημένο σε συσκευασία των 100ml (μόνο) να κάθεται και να με χαιρετά. Αλίμονο, 5 euros έκαστο.

Έμπλεη συγκινήσεως άρπαξα ένα κουτάκι με γάλα γαϊδούρας και άρχισα να διαβάζω και να το χαϊδεύω. Φευγαλέα ο νους μου πέταξε, για λίγο μόνο, στην Κήρα Αλοιφέσκου. Κοίταξα συνωμοτικά γύρω μου και πέταξα τρία τεμάχια στο καλάθι μη με δει κάνας πελάτης μέρες που είναι. Το καλάθι των χρήσιμων αυτών αγορών μου συμπλήρωσε και ένα λίτρο γάλα κάνναβης.

Στο ταμείο μοίραζα ανόητα χαμόγελα στην υπάλληλο που φαίνονταν σαν σαστισμένη με αυτά που αγόρασα. Πλήρωσα και έφυγα με τη βλακώδη απορία πως είναι δυνατό να είναι τόσο δυσεύρετο τέτοιο προϊόν με τόσες γαϊδούρες που μας περιβάλουν.

Κατά την επιστροφή στο σπίτι ο σύζυγος περίμενε στην πόρτα σαν την Σφίγγα στην Αμφίπολη.

-Δεν πήρες τη λίστα και μπορεί να ξέχασες τα μισά πράγματα.

-Ενδεχομένως.

Άρχισε να ερευνά το περιεχόμενο στις σακούλες. Όταν σήκωσε το βλέμμα διέγνωσα απελπισία παρά οργή.

-Άντρας μου είσαι, πρέπει να δείξεις Κατανόηση.

Πίσω τώρα στην πρώτη ύλη που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει της μόδας ανά τον κόσμο. Στην Ελλάδα η πώληση του γάλακτος όνου επιτρέπεται από τον Φεβρουάριο του 2014. O παρακάτω συγκριτικός πίνακας που προέρχεται από το site του προμηθευτή του προϊόντος που αγόρασα, παρουσιάζει τη σύνθεση διαφόρων ειδών γάλακτος.

Milk	Total Protein %	Casein	Lactose	Fat %	Ash%
Human	1.0	0.4-0.6	7.0	3.8	0.2
Donkey	1.7	0.9-0.7	6.9	0.9	0.4
Bovine	3.4	2.8	4.6	3.7	0.7
Goat	2.9	2.5	4.1	4.5	0.8
Sheep	5.5	4.6	4.8	7.4	1.0

Βλέπουμε λοιπόν ότι το γάλα όνου συγκρινόμενο με τα άλλα έχει πολύ χαμηλότερα ποσοστά λίπους και υψηλότερα λακτόζης (που επιτρέπει την καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου), στοιχεία που το προσομοιάζουν με το μητρικό.
Περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C καθώς επίσης βιταμίνες Α, Β1, Β2, Β6, D, και E. Το λίπος του περιέχει λινολεϊκό οξύ (ω6) κατά 8.15% και λινολενικό οξύ (ω3) κατά 6.32%. Τα βασικά αυτά λιπαρά οξέα εκτός του ότι ρυθμίζουν τα επίπεδα της χοληστερόλης, προστατεύουν την επιδερμίδα ως αντιοξειδωτικά.
Είναι πλούσιο σε μεταλλικά άλατα και στοιχεία όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο, ψευδάργυρο.
Περιέχει αμινοξέα και ένζυμα που προάγουν την παραγωγή κολλαγόνου.

(Πληροφορίες από: eurolactis, superfoods.gr και ένα ενδιαφέρον άρθρο.)

Εννοείται ότι έφτιαξα σαπούνι και φυσικά πατριωτικό που περιέχει μεγάλη ποσότητα ελαιολάδου. Καθώς δεν ήθελα να αποκλίνω από την standard συνταγή αλλά ήθελα το κάτι παραπάνω, χρησιμοποίησα εκχύλισμα λεβάντας, χαμομηλιού και καλέντουλας σε extra virgin ελαιόλαδο. Η συνέργεια των βοτανικών εκχυλισμάτων και του πολύτιμου γάλακτος αναμένω να κάνει την διαφορά.

Για το savon botanique au lait d’ânesse χρησιμοποίησα:

75% ελαιόλαδο (εκχύλισμα λεβάντας, χαμομηλιού και καλέντουλας)
20% λάδι καρύδας για τις καθαριστικές του ιδιότητες.
5% karité (shea butter) που είναι άριστο αναπλαστικό των κυττάρων και για τα ασαπωνοποίητα συστατικά που περιέχει (3-11%)

Με ευλάβεια ακολούθησα τις οδηγίες παρασκευής σαπουνιού και τις αναλογίες του savon au lait et miel,

Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 17%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH.
Προτίμησα υπερλίπανση 5%. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.
Η ποσότητα γάλακτος που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι και αυτή 17%. Φρόντισα να παγώσει καλά και το πρόσθεσα στο tracing.
Στο tracing πρόσθεσα επίσης 1 κουταλιά της σούπας καστορέλαιο που περιποιείται την επιδερμίδα και κάνει πλούσιο αφρό
Μια κουταλιά της σούπας καολίνη καθώς και
Μια κουταλιά του γλυκού θεσσαλικό μέλι από βαμβάκι, πολυκόμπι και λυγαριά
Για το άρωμα χρησιμοποίησα αιθέρια λεμόνι, λεβάντα, υλάνγκ-υλάνκ και γεράνιο σε αναλογία 3% επί των ελαίων σαπωνοποίησης.

Ήρθε και ο Van Gel, ξερός ξερός και ντοματί από την Ψαρού για να αξιολογήσει την πρόοδο του project. Παρόλο που του άρεσαν τα σαπούνια (έτσι τουλάχιστον είπε) ήταν κάπως embarrassed. Για να ακριβολογήσω ήταν a little bit χολοσκασμένος. Κατάλαβα ότι ήθελε να με ρωτήσει αν θα πήγαινε μακριά η βαλίτσα με τα γάλατα. Δεν το έκανε όμως, δεν υπογράψαμε σχετική ρήτρα.

Βρήκε άλλο πάτημα: η πρώτη ύλη (το γάλα όνου) δεν ήταν ελληνικό, το σαπούνι ίσως να μην μπορεί να ενταχτεί στο πατριωτικό range.

A! Αρκετά! Του απάντησα πως σίγουρα προέρχεται από τον Ευρωπαϊκό Νότο και πως anyway οι γαϊδάρες, όπως και οι προλετάριοι, δεν έχουνε πατρίδα.

σαπούνι με γάλα κατσίκας (αιξ-en-savon)

2015-09-02T10:30:00.000+03:00

Savon au lait de chèvre – Goat milk soap, το πατριωτικό σαπούνι (3)

Κύκλοι των Βρυξελλών με πληροφόρησαν πως ο Van Gel αναχώρησε εσπευσμένα για την Ψαρού για να λιαστεί παρέα με την σκληρή εκπρόσωπο του IMF (IM a Frick), Κήρα Αλοιφέσκου. Τους συνόδεψε γνωστός Αθηναίος κοσμικός που πιάνει στασίδι εκεί από τον Μάιο. Χαρούμενη που δεν θα είχα τον Van Gel έστω και προσωρινά στα πόδια μου, προχώρησα στο επόμενο milestone του project: πατριωτικό σαπούνι με γάλα σεμνής αιγός.

Γενικά τα σαπούνια γάλακτος είναι μια ελκυστική επιλογή που δίνει πολυτέλεια στο μπάνιο. H αντικατάσταση ενός μέρους ή και όλης της ποσότητας του νερού με γάλα δίνει σαπούνια με κρεμώδη, πλούσιο και πυκνό αφρό άκρως περιποιητικά για την επιδερμίδα. Τα δε σαπούνια με γάλα κατσίκας χάρη στον βελούδινο αφρό τους θεωρούνται πραγματική ντελικατέτσα.

Εμπειρικά συμφωνώ και υπερψηφίζω χωρίς όμως να γνωρίζω τι και ποιο είναι το συστατικό που κάνει τα σαπούνια αιγείου γάλακτος να υπερέχουν. Χρόνια αυτή η απορία παραμένει άλυτη. Η πλειονότητα των πληροφοριών για το κατσικίσιο γάλα δίνονται κατά κύριο λόγο από φάρμες εκτροφής αιγών ή βιομηχανίες τυποποίησης αιγείου γάλακτος. Χρειάζομαι κάτι πιο εμπεριστατωμένο.

Από αυτό το site, και αυτό εμπορικό, δανείζομαι τον παρακάτω πίνακα που έχει ενδιαφέρον γιατί είναι συγκριτικός της σύνθεσης/σύστασης του αγελαδινού και του αιγείου γάλακτος.

Composition per 100g	Goat milk	Cow milk
Protein (g)	3.1	3.2
Fat (%/g)	3.5 mg	3.9
Calories/100ml	60	66
Vitamin A (IU/gram fat)	39	21
Vitamin B1 (Thiamin, UG/100ml)	68	45
Vitamin B2, (Riboflavin, UG/100 ml)	210	159
Vitamin C (Ascorbic acid, mg/100 ml)	2	2
Vitamin D (IU/gram fat)	0.7	0.7
Calcium %	0.19	0.18
Iron %	0.07	0.06
Phosphorus %	0.27	0.23
Cholesterol (mg/100 ml)	10	14
Sugars (lactose)	4.4	4.8
Saturated fatty acids (g)	2.3	2.4
Monounsaturated fatty acids (g)	0.8	1.1
Polyunsaturated fatty acids (g)	0.1	0.1

Αν εξαιρέσει κανείς την μεγάλη διαφορά στην περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α και Β1 στα υπόλοιπα συστατικά οι διαφορές που παρατηρούνται είναι μικρές.

Συνεχίζοντας να ψάχνω για απάντηση βρήκα αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο, στο οποίο επίσης περιλαμβάνεται συγκριτικός πίνακας, πιο συνοπτικός όμως. Βάσει της ανάλυσης του συγγραφέα του άρθρου, τέσσερα είναι τα κύρια στοχεία που διαφοροποιούν το αίγειο από το αγελαδινό γάλα:

Πρωτεΐνες: αν και τα ποσοστά περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες δεν διαφέρουν ιδιαίτερα, η διαφορά με τα άλλα είδη γάλακτος εντοπίζεται κυρίως στη σύνθεση των αμινοξέων. Η κύρια πρωτεΐνη στο γάλα της αγελάδας είναι η αs1-καζεΐνη, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για αλλεργίες. Το χαρακτηριστικό του αίγειου γάλακτος είναι η πολύ μικρή περιεκτικότητά του σε αs1-καζεΐνη.
Μέταλλα: το αίγειο γάλα είναι πλουσιότερο σε μέταλλα (ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο).
Λίπος: Στη σύσταση του λίπους εντοπίζονται και οι μεγαλύτερες διαφορές καθώς το ποσοστό των λιποσφαιρίων του κατσικίσιου γάλακτος με διάμετρο μικρότερη των 3μm είναι μεγαλύτερο συγκρινόμενο με το αγελαδινό γάλα με αποτέλεσμα να είναι "φυσικώς" ομογενοποιημένο.
Σάκχαρα: το αίγειο, όπως και το αγελαδινό γάλα περιέχει λακτόζη, σε ελαφρώς χαμηλότερα ποσοστά όμως.

Τα παραπάνω στοιχεία είναι πράγματι διαφωτιστικά της διατροφικής αξίας του αίγείου γάλακτος, απάντηση όμως για την υπεροχή του στη σαπωνοποίηση δεν βρήκα. Παρακαλούνται όσοι αναγνώστες είναι γνώστες να μας διαφωτίσουν.

Πάμε παρακάτω. Χαρούμενη (όπως είπαμε) από την απουσία του Van Gel, αλλά κατηφής από την απουσία της γνώσης, προχώρησα στην παρασκευή του Αιξ-en-savon.

Τα έλαια που χρησιμοποίησα είναι :

75% ελαιόλαδο (πρώτα η πατρίς),
20% λάδι καρύδας για τις καθαριστικές του ιδιότητες,
5% shea butter (karité) για extra πολυτέλεια και περιποίηση λόγω των ασαπωνοποίητων που περιέχει (και γιατί βεβαίως θέλω να έρθω κοντά με όλα τα μέλη των BRICS).

Επιπλέον:

Δεν χρησιμοποίησα καθόλου νερό. Μόνο γάλα αιγός σε ποσότητα 33% επί των ελαίων.
Το γάλα φρόντισα να είναι πολύ παγωμένο και σε αυτό διέλυσα το NaOH σταδιακά ώστε να ελέγχω τη θερμοκρασία του διαλύματος. Η διαδικασία αυτή θέλει ιδιαίτερη προσοχή καθώς απότομη άνοδος της θερμοκρασίας (εξ αιτίας του NaOH) μπορεί να καταστρέψει (κάψει) τα σάκχαρα του γάλακτος: το μίγμα γίνεται σκούρο με δυσάρεστη οσμή, άρα μη χρησιμοποιήσιμο. Συνήθως, για να αποφύγουμε το παραπάνω disaster, τοποθετούμε το δοχείο με το μίγμα γάλακτος-NaOH σε ένα μεγαλύτερο δοχείο με παγάκια.
Προτίμησα υπερλίπανση 4% λαμβάνοντας υπόψη τα λιπαρά που εμπεριέχονται στο γάλα. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε θα βρείτε εδώ.
Στο tracing πρόσθεσα 1 κουταλιά σούπας καστορέλαιο.
Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω κανένα πρόσθετο για να μην επηρεάσω το χρώμα. Τελικά έβαλα 1 κουταλιά σούπας καολίνη.
Έτοιμη ήμουν να βάλω και μια κουταλιά του γλυκού μέλι καστανιάς αλλά τελικά το έφαγα.

le voila,

To χρώμα και η απόχρωση κάθε σαπουνιού εξαρτώνται, εκτός από τις χρωστικές προσθήκες, από παράγοντες όπως η εξωτερική θερμοκρασία, τα πρόσθετα όπως π.χ. μέλι που περιέχουν υδατάνθρακες και ανεβάζουν την θερμοκρασία της σαπωνόμαζας προκαλώντας φάση ~~van~~ gel ή και από αιθέρια έλαια που δίνουν έναν τόνο της απόχρωσής τους όπως το αιθέριο πορτοκαλιού. Φρόντισα να αποφύγω τέτοιες επιρροές, βάζοντας αιθέρια λεβαντίνης και δενδολίβανο αλλά τελικά η χρωματική απόσταση με το σαπούνι της ταπεινής αγελάδος είναι ελάχιστη.

Βρείτε τη διαφορά:

Κατόπιν τούτου και για να κάνω τη διαφορά αποφάσισα να φτιάξω μια επιπλέον δόση σαπούνι αιγός και ~~της έβαλα την Άρτα και τα Γιάννενα~~ την εμπλούτισα με 30 γρ. χυλό βρώμης, 1 κουταλάκι του γλυκού μέλι καστανιάς Πηλίου, 5 γρ. βάμμα πρόπολης και ωραιότατα αιθέρια εσπεροδοειδών και κανέλας. Θεωριτικά θα πρέπει να είχα ένα πιο "μελένιο" αποτέλεσμα.

Συντριπτική η διαφορά, δε νομίζετε;

Σαπούνι με μέλι και γάλα

2015-08-05T16:11:00.000+03:00

Savon au lait & au miel – Milk & honey soap, το πατριωτικό σαπούνι (2)

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του πρηγούμενου post και ο Van Gel, (o αδυσώπητος Ολλανδός) επανεμφανίστηκε λέγοντάς μου:

Είναι η ώρα της πρώτης αξιολόγησης. Το σαπούνι πορτοκαλιού που έφτιαξες είναι μια αρχή αλλά δεν είναι αρκετό. Για να επανακτήσεις την εμπιστοσύνη που χάθηκε θα πρέπει να προχωρήσεις σε γενναίες αποφάσεις, είναι πάρα πολλά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν και γι’αυτό χρειάζεται να δουλέψουμε πολύ σκληρά. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να αυξήσεις την παραγωγικότητά σου και να γίνεις ανταγωνιστική.

Όντας καλά εκπαιδευμένη, μετά από ατελείωτες συσκέψεις, στους κώδικες και τα clichés της κεντροευρωπαϊκής συνομιλίας, δεν αντέδρασα καθόλου. Παρέμεινα απαθής, ακίνητη κι ανέκφραστη σαν κάτι Φλαμανδούς συναδέλφους που νομίζεις πως τα τίναξαν καταμεσής του meeting. Το βλέμμα μου προσηλωμένο πάνω του.

Η σκέψη μου όμως έκανε αυτό που κάνει και στα meetings: πετούσε. Συγκεκριμένα αναρωτιόμουν ποια μπορεί να είναι η μεγαλύτερη προσφορά αυτής της φυλής στην ανθρωπότητα. Τελικά κατέληξα: το τυρί γκούντα -αυτά τα μισόκιλα γκουντάκια- με σπόρους μουστάρδας.

Όταν κάποια στιγμή ο Van Gel σταμάτησε να μου λέει αυτά που δεν άκουγα, με το βλέμμα πάντα προσηλωμένο, παρέμεινα για δυο λεπτά σιωπηλή. Ήταν η στιγμή που ξεκαθάριζα ότι προτιμώ τα γκουντάκια με σπόρους μουστάρδας από αυτά με το σινάπι.

Well, αποκρίθηκα, we have a point here. Άρχισα λοιπόν να του αναλύω πως I do appreciate the effort given for this frst assessment, θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι είμαστε στην αρχή ενός σημαντικού project (αυτού με τα πατριωτικά σαπούνια) γι΄αυτό we need to deeply dive στο θέμα για να έχουμε ένα really good insight ώστε να ensure a positive outcome.

Συνέχισα να αερολογώ για κανα δεκάλεπτο, τόνισα ότι δουλεύω πολύ σκληρά πάνω στα variations του πατριωτικού σαπουνιού και finally του έβαλα στο χέρι τα printouts από το πλάνο που είχα φτιάξει στο MS project.

Κόκκινος από ευχαρίστηση ο Van Gel αναφώνησε, ναι! Αυτό είναι project plan! Με τρεμάμενο χέρι υπέγραψε αναφωνώντας: επιτέλους θα έχουμε ένα competitive soap range accessible by all με μικρές μόνο διαφοροποιήσεις!

Ακριβώς, σκέφτηκα κλείνοντας την πόρτα πίσω του, αφού πρέπει να αυξήσω την παραγωγικότητά μου, μισό υλικό θα αλλάζω τη φορά και θα σε πάω, Van Gel, καρότσι.

Βάσει της συμφωνίας που υπέγραψα έφτιαξα το παρακάτω σαπούνι ακολουθώντας τις κλασσικές πλέον οδηγίες.

Για το savon au lait et miel χρησιμοποίησα:

75% ελαιόλαδο του πατριωτισμού.
20% λάδι καρύδας για τις καθαριστικές του ιδιότητες.
5% φοινικέλαιο που συμβάλλει στην σκληρότητα/σταθερότητα του σαπουνιού (σιγά-σιγά προσεγγίζω τους BRICS πίσω απ’την πλάτη του Van Gel).

Να προσθέσω ότι:

Η ποσότητα νερού που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 17%. Σε αυτή την ποσότητα νερού διέλυσα το NaOH.
Προτίμησα υπερλίπανση 5%. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.
Η ποσότητα γάλακτος που χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι και αυτή 17%. Χρησιμοποίησα φρέσκο γάλα (Όλυμπος πλήρες). Φρόντισα να παγώσει καλά και το πρόσθεσα στο tracing.
Στο tracing πρόσθεσα επίσης 1 κουταλιά σούπας καστορέλαιο που περιποιείται την επιδερμίδα και κάνει πλούσιο αφρό καθώς και
Μια κουταλιά του γλυκού ελληνικό μέλι καστανιάς (από το Πήλιο) ίσως γι’αυτό σκούρυναν παραπάνω τα χρυσά μου.

Για το άρωμα χρησιμοποίησα αιθέριο έλαιο λεμόνι, λεβάντα, λεβαντίνη και γεράνιο σε αναλογία 3% επί των ελαίων σαπωνοποίησης.

Το σαπούνι αυτό το αφιερώνω στη γενική ιδέα της παραγωγικότητας.

Ξέχασα να αναφέρω ότι φεύγοντας ο Van Gel μου άφησε για δώρο ένα βιβλίο, ένα μυθιστόρημα που μιλάει για έναν άνθρωπο που έφτιαχνε αρώματα. Τι δουλειά έχω εγώ με αυτά μου λέτε;

Άλλες συνταγές με μέλι

αρωματικοί κύβοι μασάζ

βάλσαμο βοτανικό

σαπούνι happy bee

body scrub neroli

μάσκα με μέλι και βασιλικό πολτό

σαπούνι με πορτοκάλι & μέλι

Σαπούνι με πορτοκάλι και μέλι

2015-07-17T15:20:00.000+03:00

¨
Savon à l'orange & au miel - Orange honey soap: το πατριωτικό σαπούνι

Ο Van Gel, φίλος μου Ολλανδός, ~~λαχανάκι~~ αξιωματούχος Βρυξελλών πολύ κοντά στο Eurogroup μου είπε: Να ξαναρχίσεις το blogging για να μη χάσεις και το μυαλό σου. Ο στυγνός αξιωματούχος, έμπειρος διπλωμάτης, εύστοχα χρησιμοποίησε τον κοινότατο συμπλεκτικό σύνδεσμο (και) για να υπαινιχθεί τα ήδη χαμένα (ελπίδα, πίστη, σοφία και ενδεχομένως κάποια euros).

Η αλήθεια είναι ότι η εμπιστοσύνη μου στους αξιωματούχους που στοίχειωσαν τη ζωή μας τον τελευταίο καιρό είναι μηδαμινή. Τέτοια ώρα - τέτοια λόγια η αρωματική μαγειρική μπορεί να θεωρηθεί προκλητική αυθάδεια. Αν βρίσκεσαι όμως στον πάτο στο πηγάδι η επιστροφή σε παρέες μπορεί και να ’χει πλάκα. Ίσως γι’ αυτό το λόγο σε κάποια μαγειρικά blogs τον τελευταίο καιρό το παστίτσιο πάει σύννεφο. Ίσως ο Van Gel να έχει δίκιο.&nbsp

Επιστροφή ή επίσκεψη αβρότητας δεν γνωρίζω.

Έφτιαξα λοιπόν, μέσα στον ζόφο των ημερών, ένα πατριωτικό σαπούνι ελληνικότατης βάσης σύμφωνα με τις οδηγίες της προηγούμενης δεκαετίας.&nbsp

Για το savon à l'orange & au miel χρησιμοποίησα:

80% ελαιόλαδο (πατριωτικό έλαιο της σεμνής ελαίας)
20% λάδι καρύδας (ok, δεν είναι η επιτομή της ελληνικότητας αλλά δε νομίζω να έχετε και θέμα με τους BRICS). Άλλωστε χωρίς λάδι καρύδας ένα σαπούνι έχει μέτριες καθαριστικές ιδιότητες.
H ποσότητα νερού&nbspπου χρησιμοποίησα σε σχέση με τα έλαια είναι 33%. Αντικατέστησα την μισή ποσότητα νερού με χυμό φαιδράς πορτοκαλέας. Στο χυμό πρόσθεσα και το ξύσμα 2 πορτοκαλιών. Σε αυτά οφείλεται το ωραίο πατριωτικό χρώμα.
Προτίμησα υπερλίπανση 6%. Links για να βρείτε την ποσότητα του NaOH που επιθυμείτε υπάρχουν εδώ.
Στο tracing πρόσθεσα λίγο ελληνικό μέλι ανθέων.
Για το άρωμα χρησιμοποίησα αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών (πορτοκάλι, μανταρίνι) σε αναλογία 3% επί των ελαίων σαπωνοποίησης. Είναι γνωστό ότι τα αιθέρια έλαια των εσπεριδοειδών είναι top notes. Για να δοθεί περισσότερο βάθος στο άρωμα πρόσθεσα και αιθέρια έλαια μπαχαρικών (κανέλα, γαρίφαλο) σε αναλογία 0,5% επί των ελαίων σαπωνοποίησης.

Το πατριωτικό συτό savon το αφιερώνω στον Van Gel, τον ολλανδό εταίρο μου.

Άλλες συνταγές με μέλι

αρωματικοί κύβοι μασάζ

βάλσαμο βοτανικό

σαπούνι happy bee

body scrub neroli

μάσκα με μέλι και βασιλικό πολτό

σαπούνι με μέλι και γάλα

ω~night repair serum

2009-10-26T17:40:00.001+02:00

Κάποιες μέρες πριν, και έχοντας την υπόξινη διάθεση των ανθρώπων που δεν επιλέγουν οι ίδιοι τον προορισμό τους, προσπαθούσα να συμφιλιωθώ με το άβολο κάθισμα.
“Γιατί αυτή η γκρίζα πόλη και όχι η Κούβα;” αναρωτήθηκα. Και επειδή η προφανής απάντηση δε με βόλευε καθόλου, αποφάσισα χωρίς ενθουσιασμό να γίνω προσωρινά λαθραναγνώστης.

Η διπλανή κυρία, ενδεδυμένη με κλασσική γιάπικη στολή, άνοιξε το γιάπικο φάκελό της και με μια άνετη γιάπικη κίνηση έβγαλε ένα γυναικείο περιοδικό μόδας. Ας το καλό. Και κουνέλι να είχε βγάλει, δε θα με ξένιζε τόσο. Εφόσον δεν έβγαλε netbook, το λιγότερο που όφειλε να επιδείξει ήταν κάτι από τον οικονομικό τύπο, σκέφτηκα καθώς ξεφύλλιζα το πορτοκαλί ένθετο της Καθημερινής και χωρίς να μου διαφύγει η ξαφνιασμένη περιπλάνηση της κυρίας στο ξεβαμμένο μου τζιν.

Αφού ανέλυσα για περίπου ένα πεντάλεπτο την παγίδα των στερεότυπων, άρχισα να ρίχνω βαριεστημένες ματιές στο περιοδικό της κυρίας. Σκάλωσα στη διαφήμιση του “Αdvanced night repair” της Estée. Να κάτι ενδιαφέρον: άραγε ποια να είναι η κατάλληλη ελληνική μετάφραση για την ονομασία του προϊόντος;

~ αβανσέ επισκευές το απόβραδο;
~ προχωρημένο ρεκτιφιέ βραδιάτικα;

Δε βρήκα κάτι satisfying enough. Μια εβδομάδα μετά προέκυψε το ω~night repair serum.

Αλλά, ας πάμε πρώτα μια βόλτα στην Πάρο του Σεπτεμβρίου, έτσι για το κέφι μας..

Πίσω στο serum τώρα. Εννοείται, πως η μόνη ομοιότητα με το εμπορικό σκεύασμα δεν είναι παρά τα τελευταία συνθετικά της επωνυμίας του.
Η ιδέα μου ήταν πολύ απλή: ήθελα ένα serum, αποκλειστικά φτιαγμένο από πολύ θρεπτικά έλαια, που 2 σταγόνες θα αρκούσαν για να δώσουν λάμψη και τροφή σε οποιοδήποτε τύπο επιδερμίδας.

Το serum βασίζεται στο συνδυασμό των ω λιπαρών οξέων με βοτανικά έλαια και βιταμίνες.

Τα ω~9 λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ) υπάρχουν άφθονα στα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, είναι πολύ θρεπτικά για την επιδερμίδα, την κάνουν πιο απαλή και λαμπερή. Έλαια πλούσια σε ω~9 είναι το ελαιόλαδο, το λάδι από κουκούτσια βερίκοκου, το αμυγδαλέλαιο, το λάδι αβοκάντο, το λάδι μακαντάμια κλπ.

Τα ω~3 & ω~6 λιπαρά οξέα δεν μπορούν να βιοσυντεθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό, πρέπει να λαμβάνονται μέσω της τροφής και για το λόγο αυτό ονομάζονται απαραίτητα λιπαρά οξέα (essential fatty acids). Τελευταία οι έρευνες έχουν εστιάσει στις ευεργετικές συνέπειες που έχουν τα απαραίτητα λιπαρά οξέα ιδιαίτερα στα καρδιαγγειακά νοσήματα λόγω των αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους.

Τα ω~6 λιπαρά οξέα (λινελαϊκό οξύ) συμμετέχουν στην ανασύσταση των λιπιδίων της επιδερμίδας και περιορίζουν την αφυδάτωσή της. Έλαια πλούσια σε ω~6 είναι το αμυγδαλέλαιο, το λάδι από κουκούτσια βερίκοκου, το καρθαμέλαιο (Carthamus tinctorius, το λάδι από κουκούτσια σταφυλιού και ιδίως το λάδι του νυχτολούλουδου.

Τα ω~3 λιπαρά οξέα (γάμα-λινολενικό οξύ) συντελούν στην ελαστικότητα της επιδερμίδας και έχουν αντιφλογιστικές ιδιότητες και ηρεμούν την ερεθισμένη επιδερμίδα.

Χρησιμοποίησα και έλαιο από ιπποφαές, το οποίο εκτός από την περιεκτικότητά του σε ω~3 & ω~6 λιπαρά οξέα είναι πολύ πλούσιο σε βιταμίνη Ε και καροτένια.

Τα βοτανικά έλαια είναι τα συνήθη απλά θαύματα: εκχύλισμα από καλέντουλα, από centella και χαμομήλι.

Voila la recette.

Η ποσότητα που προτείνεται είναι για 15ml, και φυσικά η διαδικασία είναι η πιο απλή που υπάρχει: προσθέτουμε ένα ένα τα υλικά και ανακινούμε.
Χρησιμοποιούμε μόνο 2-3 σταγόνες, τις απλώνουμε στο πρόσωπο και το λαιμό με κυκλικές κινήσεις μασάζ.

Απλά πράγματα,

με εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Να μην ξεχάσω:
α. το serum αυτό, ή μια ανάλογη σύνθεση είναι κατάλληλο για ένα φίλο που ζήτησε ένα σκεύασμα για να αντιμετωπίσει το έκζεμα και τους δερματικούς ερεθισμούς. Καλό είναι να χρησιμοποιήσει μόνο αιθέριο έλαιο χαμομηλιού.
β. ζητώ συγγνώμη για τα αναπάντητα emails. Λείπω συχνά και όταν βρίσκομαι εδώ το blogging μοιάζει πολυτέλεια. Miss you.

Μάνη, με αφορμή το βάλσαμο

2009-09-20T12:50:00.000+03:00

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,
σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,
σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του,
σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.

Γιάννης Ρίτσος, Ρωμιοσύνη από τα Ποιήματα B΄, Kέδρος 1961

Αυτός ο τόπος σε διδάσκει την ευγνωμοσύνη. Αν δε νοιώσεις τη μυρωδιά από το ζεστό χώμα, τη ζέστη της πέτρας στα πέλματα, τον ήλιο αυτό να σε καταπίνει, δεν θα μπορέσεις να αισθανθείς την αγαλλίαση της δροσερής θάλασσας, δεν θα μπορέσεις να εκτιμήσεις τη σκιά της ελιάς, τη στυφή γλυκύτητα του φραγκόσυκου.

Amazing photos by heart, the lovely & generous.

Βουαλά, το πράσινο χρυσάφι,

το αγκαθωτό σύμβολο..

και το αναπάντεχο λουλούδι!

Θάλασσα,

..πέτρα και θάλασσα.

Όταν η πέτρα αποφασίζει να ανθίσει..

Στη Μάνη λοιπόν που λέτε, βασιλιάς είναι ο Ταΰγετος.

Ξεκινώντας από τα χωριά της Σπάρτης κι ανηφορίζοντας τον Ταΰγετο, είχα ευχάριστες συναντήσεις,

..αλλά βρήκα και τον πολυπόθητο θησαυρό που έψαχνα. Μια θάλασσα βαλσαμόχορτο!

Σε απόσταση πενήντα χιλιομέτρων και μετά από το μοναστήρι της Παναγιάς της Γιάτρισσας, βρίσκεται το ελατόδασος της Βασιλικής.

Εδώ το βαλσαμόχορτο είναι king size!

Όπως ήτο αναμενόμενο, μάζεψα αρκετό. Εννοείται. Παρατήρησα όμως πως το βοτανάκι αυτό γρήγορα μαραίνεται κι αποξηραίνεται. Για να μην αποδυναμωθούν τα ενεργά συστατικά, την ίδια μέρα της συλλογής του βοτάνου, έσπευσα να προμηθευτώ (τι άλλο;) ελαιόλαδο ΒΙΟ, ξύδι για να “απολυμάνω” τα άνθη και ένα τεράααστιο γυάλινο μπουκάλι. Καθώς ήμουν εκτός έδρας, φρόντισα κυρίως να καλύψω τα άνθη με ελαιόλαδο. Δεν ήταν και λίγη δουλειά πάντως..

Επιστρέφοντας (φευ!) στο σπίτι, έφτιαξα βαλσαμόλαδο όχι με τη μέθοδο του ήλιου, αλλά με τη θερμή μέθοδο του υδρόλουτρου. Χρειάστηκε να βάλω ένα μπουκάλι ελαιόλαδο ΒΙΟ επιπλέον και άφησα το μίγμα σε χαμηλή φωτιά για δύο ώρες. Τέλος, πέρασα το κατακόκκινο λαδάκι από μουσελίνα και πρόσθεσα 2 κ.γ. βιταμίνη Ε για να το προστατεύσω από την οξείδωση. Να σημειώσω εδώ πως η απώλεια λαδιού είναι αξιοσημείωτη.

Δεν είναι λικεράκι, βαλσαμόλαδο είναι :)

Κι αφού δεν έχω τη στιγμή αυτή κάτι τις μανιάτικο να σας προσφέρω ~έχω όμως στα σκαριά μανιάτικο traditional κέρασμα, αναμείνατε πλιζ~ τσιμπήστε αν θέτε ένα ώριμο φραγκόσυκο!

Finally και κοινοτυπώντας βαρέως, να πω “να, τώρα το καλοκαίρι πέρασε και εμείς πίσω στα ίδια...” Κάνω προσπάθεια, κλείνω τα μάτια να θυμηθώ την παγωμένη ευχαρίστηση της Λακωνικής θάλασσας κι αυτές τις σκληρές συγκλονιστικές πέτρες. Στιγμές ζούμε μόνο, στιγμές, σκόνη στον άνεμο..

πλούσια κρέμα after sun: après soleil..

2009-08-11T12:01:00.001+03:00

..vient l'obscurité. Γεγονός. Είτε με τη μεταφορική έννοια είτε ως χρονική αλληλουχία.

Πάντα με ξάφνιαζαν οι ονομασίες των καταναλωτικών προϊόντων, αυτό το ευφυές marketing που δανείζεται τη ζωή μας.. Άλλοτε μου προκαλεί ανθυπομειδιάματα συνήθως όμως μια ελαφρά μελαγχολία.

Lost but still alive. Πράγμα που σημαίνει πως μετά την καλοκαιρινή συνομιλία με τον ήλιο προφανώς θα χρειαστώ μια κρέμα après soleil.

Επέλεξα μια φόρμουλα απλή κι εύκολη πλην αποτελεσματικότατη. Απλή γιατί στη βάση των ελαίων χρησιμοποιώ μόνο:
• karité , για τις αναπλαστικές και ενυδατικές του ιδιότητες,
• καροτέλαιο, πλούσιο σε βήτα καροτένη, με αντιοξειδωτική δράση
• λάδι καλέντουλας για τις επουλωτικές του ιδιότητες.
• Χρησιμοποίησα ακόμη ανθόνερο χαμομηλιού ως καταπραϋντικό, ενώ ταυτόχρονα η αλόη και η D- panthenol επιτείνουν τις ενυδατικές ιδιότητες της κρέμας.
• Σκόπιμα επέλεξα να χρησιμοποιήσω μόνο κερί μέλισσας. Συνήθως οι κρέμες με μοναδικό γαλακτωματοποιητή το κερί μέλισσας είναι πλούσιες στην υφή και αρκετά λιπαρές. Κάνουν όμως θαυμάσια δουλειά στην αφυδατωμένη επιδερμίδα, ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε στην περίπτωσή μας. Επιπλέον το κερί σχηματίζει ένα λεπτό προστατευτικό φιλμ που εμποδίζει την απώλεια υγρασίας από την επιδερμίδα.

Voila l’après soleil. Tα υλικά δίνονται σε ογκομετρικές κούπες και κουτάλια.

κρέμα περιποίησης για μετά τον ήλιο

η βάση των ελαίων
• ½ κ.σ. βούτυρο karité,
• 1 κ.σ. καροτέλαιο
• λάδι καλέντουλας μέχρι να συμπληρωθεί το ¼ της κούπας από έλαια.
• 1 κ.σ. τριμμένο κερί μέλισσας
• 3 κάψουλες λεκιθίνη

η υδατική βάση
• 1 κ.σ. τζελ αλόης
• ¼ της κούπας hydrosol ή έγχυμα χαμομηλιού

αιθέρια έλαια & πρόσθετα
• ¼ κ.γ. βιταμίνη Ε
• ¼ κ.γ. D- panthenol
• 20 σταγόνες grapefruit seed extract (συντηρητικό)
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντα
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομήλι
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο γεράνιο

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.
~ Εύκολη, εύκολη, εύκολη.

Νάτην η χρυσή μου, η χρυσοκίτρινή μου.

και εδώ παρέα με goat milk soap.

Διακοπές ακόμα δεν. Χρειάζομαι οξυγόνο.
Jean Michel Jarre, Oxygene13.

πορτοκαλί, χρυσό, βερικοκί (μαρμελάδα βερίκοκο)

2009-07-02T10:30:00.000+03:00

Καλοκαίρι. Χρυσό, πορτοκαλί, φωτεινό και μονίμως αλλού, όπως όλα τα πράγματα που αγαπάμε. Και αβάσταχτα εφήμερο. Όπως τα μαγιάτικα τριαντάφυλλα.

Επί του παρόντος κάνω απιστίες στα ελιξίρια, θέλουν το δικό τους κέφι αυτά. Εν τω μεταξύ, το “μαρμελάδα project” φαίνεται να μην έχει τελειωμό. Αυτή τη φορά, je vous présente μια χρυσή μαρμελάδα βερίκοκο που προέκυψε αναγκαστικά καθώς μια εβδομάδα πριν βρήκα επάνω στο γραφείο μου ένα λοφίσκο βερικόκων Διαμαντοπούλου, προσφορά ευγενικής συνεργάτιδος από τη βερικοκιά του κήπου της. “Aφού με πιέζεις, θα τα πάρω” της είπα;-)

· Πλένουμε τα βερίκοκα, αφαιρούμε τα κουκούτσια και τα χωρίζουμε στα δύο. Τα τοποθετούμε στην κατσαρόλα.
· Προσθέτουμε τη ζάχαρη και το μέλι και τα αφήνουμε να σταθούν για 24 ώρες. Θα βγάλουν ένα χρυσαφένιο σιρόπι.
· Την επομένη τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να δέσει το σιρόπι, για ¾ της ώρας περίπου.
· Μόλις δέσει το σιρόπι προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και (προαιρετικά) το amaretto. Τα αφήνουμε στη φωτιά για άλλα πέντε λεπτά και μετά τα αποσύρουμε.
· Βάζουμε τη μαρμελάδα αμέσως σε ζεστά αποστειρωμένα βάζα.

και η συνήθης προσφερόμενη κουταλιά..

Τα μάθατε φαντάζομαι, μας έρχεται ο Carlos.
Carlos Santana και Black Magic Woman.

la vie en rose..ou presque (μαρμελάδα φράουλα)

2009-06-16T11:30:00.001+03:00

Τελικά έχουν δίκιο. Όταν τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου, όταν σε υπερβαίνουν, μη κάνεις τίποτα. Κάθησε και απόλαυσέ το.

Dulce Pontes, Canção Do Mar

Eίπαμε, out of control. Ένας λόγος παραπάνω για να φτιάξουμε μαρμελάδα φράουλα, όχι την αυτή την intriguante αλλά αυτή εδώ την douce που μπορεί να μας γλυκάνει τα απογεύματα. Ακολούθησα επακριβώς την Παρλιάρεια μέθοδο μόνο που πρόσθεσα και ένα σφηνάκι Metaxa 7 αστέρων. Voila.

• Καθαρίζουμε και πλένουμε τις φράουλες. Τις πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και τις αφήνουμε για 1 βράδυ.
• Την επομένη, βράζουμε το μίγμα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά για μισή ώρα με τρία τέταρτα.
• Σχίζουμε το μίσχο της βανίλιας, αφαιρούμε το αρωματικό υλικό από το εσωτερικό της και το προσθέτουμε στο μίγμα.
• Λίγο πριν βγάλουμε το μίγμα από τη φωτιά προσθέτουμε το μπράντυ.
• Έπραξα όπως είπε ο σεφ πατισιέ, και έβαλα το γλυκό σε βάζα που είχα αποστειρώσει αφήνοντάς τα στο φούρνο, στους 100 βαθμούς για μισή ώρα.

μια κουταλίτσα θέτε;

Φιλώ σας

το λευκό & η μουσμουλιά

2009-05-25T21:15:00.002+03:00

Chapter 1: Περίοδος αλλαγών, αιφνίδιων ανατροπών και έντονης προσπάθειας. Το αγαπημένο μου παιχνίδι, το blogging φαντάζει σαν πολυτέλεια. Ας είναι. Πάντα υπάρχουν “τόποι” να δραπετεύσεις..

Το λευκό της ηρεμίας, της αθωότητας, παρέα με τη βελούδινη Loreena Mckennitt: Night Ride Across the Caucasus.

Chapter 2: Πως ένας τόσο λαμπερός και γλυκός σαν μέλι καρπός ταυτίζεται με απαξία, με μειωτικούς χαρακτηρισμούς; Όμορφη και λαμπερή, η μουσμουλιά διαψεύδει τον όποιο μικρόψυχο..

Kαι μετά το Ευρωμπάσκετ, οι Ευρωεκλογές. Είπαμε ψύχραιμα, τα ίδια κι απαράλλαχτα έρχονται.

Και αφού δεν ευτυχήσαμε να τους δούμε, τους ακούμε από εδώ.
Depeche Mode, Precious.