ΥΠΑΡΧΕΙ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ

«Όλοι έτσι κάνουν, συγχωρέσε τον»

2019-09-23T22:39:00.000+03:00

Έτσι αναφέρει η Παναγία, σε κάποιο σημείο του παρακάτω βίντεο, διπλά στον μέρος που στεκόταν ο Χριστός και παρακαλούσε για τον Απόστολο, τον εργάτη που πριν από λίγο είχε πέσει από 10 μέτρα ύψος στο αμπάρι ενός πλοίου.

Και ενώ ήταν σκοτωμένος, έβλεπε, ένιωθε, άκουγε… στεκόταν όρθιος δίπλα από το ζεστό νεκρό του σώμα που ήταν μες τα αίματα... έχοντας όλες τις αισθήσεις του σε λειτουργία!

Έπειτα, πήγε εκεί που πάνε οι δικοί μας άνθρωποι όταν φεύγουν και περιγράφει όσα είδε και άκουσε, δηλαδή όσα μπορεί να περιγράψει από τους δυο κόσμους,γιατί είναι κάποια πράγματα που δεν μπορούν να περιγράφουν με λόγια.

Είναι μια μοναδική μαρτυρία που μου την έστειλε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο και είναι από αυτές τις εμπειρίες/ομολογίες απλών ανθρώπων που πραγματικά αλλάζει ζωές και αντιλήψεις.

Όλοι επιθυμούμε ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα...την επιστροφή στην κανονικότητα που μας λένε..... θέλουμε να έρθουν επενδύσεις, να έχουμε αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μειώσεις φόρων, ανάπτυξη, μείωση ανεργίας κλπ... αλλά ξεχάσαμε ότι τελικός προορισμός μας είναι η Ουράνια Βασιλεία, δια μέσου του θανάτου που κανείς μας δεν θα αποφύγει και αυτός ο προορισμός, ειδικά με την άφιξη της νέας εποχής, μοιάζει να χάνεται, έχει πάψει να είναι η προτεραιότητα μας και ποντάρουμε τα όνειρα μας και την ευτυχία μας σε έναν φθαρτό κόσμο με ημερομηνία λήξης...ποντάρουμε το μέλλον μας και των παιδιών μας σε μια νέα εποχή που είναι η πλατιά οδός η οποία οδηγεί απευθείας στην αιώνια δυστυχία.

Και όπως φαίνεται με λεπτομέρειες στο παρακάτω βίντεο, η πραγματική ζωή ξεκινάει όταν κλείνουμε τα μάτια μας, όταν φεύγουμε από εδώ… πράγμα που η λογική και η εποχή μας, μας εμποδίζουν να το κατανοήσουμε, να το πιστέψουμε…. πάρα μόνο η ψύχη, μέσα από την πίστη το αποδέχεται και το ζητάει πραγματικά.

Παράξενα πολύ αυτά που έζησε ο Αποστολής, μα φίλε μου μία πρόταση μου έκανε τρομερή εντύπωση.!!!

«Άστον, συγχώρεσε τον όλοι έτσι κάνουν.»

Με εντυπωσίασε τρομερά ο τρόπος που η Πανάγια μας μεσιτεύει για εμάς.

Που μας υπερασπίζεται.. ενώ ίσως να μη το αξίζουμε.

Με άφησε άφωνο πραγματικά, αν και στο βίντεο ακούγονται πολλά παράδοξα και παράξενα πράγματα, αυτό ηταν που ξεχώρισα.

Και ίσως είναι ο ίδιος τρόπος που μεσιτεύει και για την χώρα μας, ίσως δεν το αξίζουμε αλλά το κάνει… όπως έκανε και στις 19 του περασμένου Ιουλίου, τότε που από τα ρίχτερ θα...... άλλαζε πρωτεύουσα η Ελλάδα.

Και το ευχαριστώ μας.... ποιο ήταν το ευχαριστώ μας άραγε;

Προς δόξαν Θεού, του Ιησού Χριστού, της Παναγίας, των Αποστολών, των Αγίων μας, των Μαρτύρων μας και όλων όσων έφυγαν και πέρασαν στη φωτεινή πατρίδα, καταθέτουμε την παρακάτω συγκλονιστική εμπειρία του Αποστόλη.

Αξίζει να βρεις χρόνο να την ακούσεις.
Από την αρχή μέχρι το τέλος.

Λήμνος: Η λαμπάδα που έπεσε και στάθηκε όρθια σε εκκλησία μέχρι το τέλος της λειτουργίας – Το τάμα στην Παναγία

2018-09-19T22:01:00.000+03:00

Οι εικόνες κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Η Λήμνος στο επίκεντρο των συζητήσεων μετά τα όσα έγιναν στην εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης στη Νέα Κούταλη…

Συγκίνηση και ρίγος προκάλεσαν στους πιστούς στην εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης στη Νέα Κούταλη Λήμνου, οι εικόνες κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας για τον εορτασμό γενεθλίου της Παναγίας στις 8 Σεπτεμβρίου. Μια λαμπάδα τάματος έπεσε και στάθηκε όρθια και αναμμένη μέχρι το τέλος της λειτουργίας.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρει χρήστρια του facebook στον προσωπικό της λογαριασμό στις 8 Σεπτεμβρίου: «Σήμερα 8 Σεπτεμβρίου, στην εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης στη Ν Κούταλη κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας για τον εορτασμό γενεθλίου της Παναγίας μας, συνέβη το εξής παράδοξο γεγονός. Λαμπάδα τάματος η οποία ήταν δεμένη και έκαιγε στο μανουάλι, έπεσε με θόρυβο και στάθηκε όρθια και αναμμένη μέχρι το τέλος της λειτουργίας.

Μάλιστα η βάση της είχε λεπτυνθεί για να χωρέσει προφανώς στο μανουάλι και αυτό καθιστούσε δυσκολότερη την ισορροπία της. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν για να ισορροπήσει μια λαμπάδα πέφτοντας από ύψος και να βρίσκεται ακριβώς στην ίδια θέση μέχρι αυτή την ώρα που σας μεταφέρω το γεγονός; Προφανώς είναι ένα θαυμαστό γεγονός, ένα θαύμα όπως είπαν οι πιστοί που το είδαν».

Η ανάρτηση και οι αντιδράσεις των πιστών

Πηγή: limnosreport.gr

Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: Όποιος με γιορτάσει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του…

2018-07-14T01:17:00.001+03:00

«Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει το μνημόσυνο μου και με γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του έλθει πειρασμός από τον διάβολο»

«Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει το μνημόσυνο μου και με γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του έλθει πειρασμός από τον διάβολο»

«Και όστις ευρεθεί εις κίνδυνον θαλάσσης ή θυμόν δικαστού ή εις άλλην τινα στενοχωρίαν και σε επικαλεσθή λέγων: «Παντοδύναμε Κύριε δια πρεσβειών του δούλου σου Ονουφρίου ελέησόν με, παρακαλώ την βασιλείαν σου», καθώς μου έταξες, επάκουσον της δεήσεως αυτού».

«Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος, πριν το τέλος του διηγήθηκε στὸν Ὅσιο Παφνούτιο τὴν ζωή του καὶ τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνές του. Σὲ κάποια στιγμή, σταμάτησε νὰ μιλάει καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο τοῦ λέει:

-Ἄς σταματήσουμε τὰ λόγια παιδί μου, καὶ ἂς πάμε στὴν κατοικία μου.

Προετοιμάζεται γιὰ τὸ αἰώνιο ταξίδι.

Μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση περπάτησαν τρία μίλια μέχρις ὅπου ἔφθασαν στὴν καλύβα τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου. Μπῆκαν μέσα καὶ ἀμέσως προσευχήθηκαν στὸν Κύριο τὸν ὁποῖο εὐχαρίστησαν ποὺ τοὺς ἀξίωσε νὰ συναντηθοῦν καὶ νὰ συνομιλήσουν γιὰ τὸν Θεό. Τὸ ὅτι ἡ ὥρα πέρασε χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουν φαινόταν ἀπὸ τὸ ἡλιοβασίλεμα. Ξαφνικὰ στὴ μέση τοῦ κελλιοῦ βλέπουν ἕνα ψωμὶ μεγάλο καὶ ὡραιότατο. Τότε ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος λέει:

-Σήκω παιδί μου, φάε καὶ πιὲς ὅ,τι μᾶς ἔστειλε ὁ Κύριος γιατὶ εἶσαι πολὺ ταλαιπωρημένος ἀπὸ τὴν πεζοπορία καὶ ἂν δὲν φᾶς κινδυνεύεις νὰ ἀῤῥωστήσεις.

Ὁ φιλοξενούμενος ἀπάντησε:

-Ζεῖ Κύριος ὁ Σωτήρας μας μπροστὰ στὸν Ὁποῖο βρισκόμαστε. Δὲν θὰ φάω ὅμως, ἂν δὲν φᾶμε μαζὶ μὲ ἀδελφικὴ ἀγάπη.

Τελικά, ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος πείσθηκε νὰ φάει καὶ αὐτός. Ἀφοῦ σηκώθηκαν καὶ ἔκαναν τὴν προσευχή τους ξανακάθησαν νὰ φᾶνε μὲ ὅ,τι τοὺς ἔστειλε ὁ Θεός. Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἔκοψε μὲ τὰ χέρια του τὸ ψωμὶ σὲ κομμάτια καὶ ἀφοῦ ἔφαγαν δόξασαν τὸν Θεό. Στὴν συνέχεια ὁ καθένας ἀσχολήθηκε μὲ ἀτομικὴ προσευχή.

Ὅταν τὸ φῶς τῆς μέρας ἐπέτρεπε νὰ δεῖς καλὰ τὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου, ὁ Ὅσιος Παφνούτιος βλέπει ὅτι ἡ ὄψη τοῦ προσώπου τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου ἦταν χλωμή, καὶ ἀλλοιωμένη. Φοβισμένος τὸν ρώτησε γιατὶ συμβαίνει αὐτό. Αὐτὸς ἀπάντησε:

-Μὴ φοβηθεῖς ἀδελφέ, γιατὶ ὁ ἀγαθότατος καὶ σπλαγχνικὸς Κύριος σὲ ἔστειλε γιὰ νὰ θάψεις τὸ σῶμά μου. Νὰ ποὺ σήμερα τελειώνει ἡ παροικία μου καὶ φεύγει ἡ ψυχή μου γιὰ τὴν ἀνείπωτη εὐφροσύνη τῆς οὐρανίου μακαριότητος καὶ νὰ θυμᾶσαι ὅταν πᾶς στὴν Αἴγυπτο νὰ κηρύξεις στοὺς μοναχοὺς καὶ σὲ ὅλους τοὺς χριστιανούς, ὅτι ζήτησα αὐτὴ τὴν χάρη ἀπὸ τὸν Θεό: ὅποιος κάνει τὸ μνημόσυνό μου, καὶ μὲ γιορτάσει ἢ γράψει ἢ διηγηθεῖ τὴν ζωή μου, νὰ μὴν τοῦ ἔλθει πειρασμὸς ἀπὸ τὸν διάβολο.

-Ἅγιε Πάτερ, δῶσέ μου τὴν εὐλογία νὰ μείνω ἐδῶ τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μου.

-Δὲν σὲ ἔστειλε ὁ Θεὸς νὰ μείνεις ἐδῶ, ἀλλὰ μόνο νὰ θάψεις τὸ σῶμά μου καὶ νὰ εὐφρανθεῖς μὲ τοὺς Ὁσίους δούλους Του ποὺ μένουν σὲ αὐτὴ τὴν ἔρημο, καὶ νὰ κηρύξεις στοὺς φιλόχριστους τὸν τρόπο ζωῆς τους γιὰ τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ γιὰ νὰ τοὺς μιμηθοῦν ὅσο μποροῦν.

Ἔπεσε στὰ πόδια του ὁ Παφνούτιος καὶ τοῦ εἶπε:

-Ἅγιε Πάτερ, γνωρίζω ὅτι ὅσα ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ θὰ σοῦ τὰ δώσει, ἐξαιτίας τῶν ἀγώνων σου. Σὲ παρακαλὼ πολύ, νὰ μὲ εὐλογήσεις νὰ γίνω ὅμοιός σου στὴν ἀρετή, νὰ πάρω ἀπὸ τὸν Θεὸ τὴν ἴδια δόξα καὶ ὅμοιο στεφάνι στὴν αἰώνια ζωή.

-Ὁ Κύριος νὰ μὴν σὲ λυπήσει γιὰ αὐτὸ ποὺ ζήτησες, ἀλλὰ νὰ σὲ εὐλογήσει καὶ νὰ σὲ στηρίξει στὴν ἀγάπη Του, νὰ σὲ λυτρώσει ἀπὸ κάθε ἁμαρτία, πειρασμὸ τοῦ ἐχθροῦ καὶ νὰ ἐκπληρώσει τὴν ἐπιθυμία σου. Οἱ Ἄγγελοι Του νὰ σὲ σκεπάσουν καὶ νὰ σὲ φυλάξουν ἀπὸ τὶς ἐπιβολὲς τοῦ ἐχθροῦ, γιὰ νὰ μὴν σὲ βρεῖ ὁ ψυχοφθόρος κανένα φταίξιμο τὴν ὥρα τῆς κρίσης. Ἡ εὐλογία τῆς Παναγίας Τριάδος ἄς εἶναι μαζί σου, τώρα καὶ στὴν ἀτελειώτη αἰωνιότητα.

Προσευχή του Οσίου Ονουφρίου

Στὴν συνέχεια, ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος γονάτισε, ὕψωσε τὰ χέρια καὶ τὸ βλέμμα του στὸν οὐρανὸ καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια προσευχήθηκε λέγοντας:

-Ὕψιστε Κύριε, ποὺ ἡ δύναμή Σου εἶναι ἀνεξιχνίαστη καὶ ἡ δόξαΣου ἀκατανόητη καὶ ἀνέκφραστη, τὸ δὲ ἔλεός Σου ἄπειρο καὶ ἀμέτρητο, ὑμνῶ, εὐλογῶ, προσκυνῶ καὶ δοξάζω ἐσένα ποὺ πόθησα ἀπὸ τὴν νεότητά μου καὶ Σένα ἀκολούθησα. Ἐπάκουσέ με Σὲ παρακαλῶ. Ἐσὺ ποὺ φρόντισες γιὰ μένα τὸν φτωχὸ καὶ ἀπομάκρυνες ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τὴν ψυχή μου καὶ δὲν μὲ ἐγκατέλειψες στὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν μου ἀλλὰ ἔδωσες ζωὴ στὴν καρδιά μου. Σὲ ἱκετεύω Κύριε, σκέπασόν με μὲ τὴν εὐλογία Σου, γιὰ νὰ μὴ ταραχτεῖ ἡ ψυχή μου ἀπὸ τοὺς δαίμονες ὅταν χωρισθεῖ ἀπὸ τὸ σῶμα, ἀλλὰ παράλαβέ την μὲ τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους σου καὶ κατάταξέ την ὅπου ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου Σου, γιατὶ εἶσαι εὐλογητὸς καὶ δοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνες.

Μὴν ξεχνᾶς πολυέλεε τοὺς πιστούς. Ὅσους βρεθοῦν σὲ κίνδυνο καὶ προσευχηθοῦν λέγοντας: Παντοδύναμε Κύριε, μὲ τὶς πρεσβεῖες τοῦ δούλου Σου Ὀνουφρίου ἐλέησέ με· ἄκουσέ τους Σὲ παρακαλῶ καὶ χάρισέ τους τὴν Βασιλεία Σου, ὅπως μοῦ ἔταξες».

Απὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γεωργίου Μηλίτση: «Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος», Τρίκαλα 2008.

vimaorthodoxias.gr

Βρίζετε τα Θεία; Ξανασκεφτείτε το πρώτα πολύ σοβαρά… (Συνταρακτικά περιστατικά!)

2018-07-09T00:54:00.001+03:00

Ο αείμνηστος πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος, ηγούμενος τότε, γιά 50 περίπου χρόνια στό ιστορικό μοναστήρι Λογγοβάρδας στήν Πάρο, στό βιβλίο του «Πόλεμος κατά τής βλασφημίας»σημειώνει κάποια συνταρακτικά περιστατικά τά οποία νομίζουμε ότι αξίζουν γιά μία ευρύτερη δημοσιότητα.

Η περίπτωση του Γιώργου

Γράφει σχετικά ο Γέροντας:Κατά τό έτος 1924, είς τήν αρχή τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καθήμενος είς τό κελλίον μου καί μελετών, άκουσα γοερές κραυγές. Σκύβοντας από τό παράθυρό μου, είδα στό προαύλιο τής Μονής ένα νέο φορτωμένο επάνω σ΄ ένα γαϊδουράκι. Τόν βάσταζαν δύο άνθρωποι, οί οποίοι αφού τόν κατέβασαν από τό υποζύγιο, κρατώντας τον από τά χέρια τόν οδήγησαν πρός τόν Iερόν Nαόν τής Μονής. Κατέβηκα κι΄ εγώ στήν εκκλησία, γιά νά πληροφορηθώ τί συμβαίνει.

Είδα τό παιδί αυτό, πεσμένο στήν πόρτα τού ναού, εντελώς παραμορφωμένο στό πρόσωπο. Όλο του τό σώμα, χέρια πόδια, στόμα, μύτη, είχαν στρεβλωθεί, σέ μία αλλόκοτη, τερατώδη, καί δαιμονική έκφραση. Είδα ότι ήταν καί τυφλός…
Αυτοί πού τόν συνόδευαν μπήκαν μέσα καί προσκύνησαν τίς εικόνες. Ήταν, όπως έμαθα, ό πατέρας του καί ένας εξάδελφός του.

Ξαφνικά βλέπω αυ τόν τόν νεαρό, νά σέρνεται σάν φίδι μέσα στήν Εκκλησία, καί αφού έφθασε στήν μέση γονατιστός, στάθηκε μπροστά στίς άγιες εικόνες καί άρχισε νά βλαστημάει τόν Χριστό…

Τόν πλησίασα αγανακτισμένος γιά τήν ασέβειά του καί χαστουκίζοντάς τον δυνατά, τού είπα:
«Ασεβέστατε! Καί μέσα στήν εκκλησία τολμάς νά βλαστημάς τόν Θεό;»
Μαζεύτηκε, καί είπε, » Κύριε ελέησον! «
Ρώτησα τόν πατέρα του πώς τό έπαθε, καί μού είπε, ότι o Γιώργος από μικρό παιδί βλαστημούσε…»
Χθές τό πρωϊ, μού είπε, τού φύγανε τά πρόβατα καί μπήκαν σέ ένα χωράφι σπαρμένο. Πήγε νά τά μαζέψει βλαστημώντας τουλάχιστον 10-15 φορές τήν Παναγία. Ενώ πλησίαζε στό χωράφι βλασφημώντας συνέχεια, έπεσε κάτω, τυφλώθηκε, καί μεταμορφώθηκε ή όψι του σε αυτή τήν τερατώδη κατάσταση. Τόν φέραμε στή Μονή, είπε, νά τού κάνετε αγιασμό, παρακλήσεις, καί ότι άλλο χρειάζεται…»

Τού κάναμε πράγματι όλα αυτά, τού διαβάσαμε καί εξορκισμούς, αλλά αυτό ό βέβηλος δέν σταμάτησε νά βλαστημάει. Μετά από λίγες μέρες μέ φώναξε ό υπηρέτης τής Μονής πού βοηθούσε τόν νεαρό καί τόν τάϊζε καί μού είπε,

– Ελα νά ιδής τόν πάσχοντα. Τού κόπηκε ή γλώσσα καί δέν μπορεί ούτε νερό νά πιεί…
» Πήγα, καί έφριξα μέ ότι είδα. Ή γλώσσα του, αυτή πού συνεχώς βλαστημούσε, ήταν κομμένη καί ξεριζωμένη, σφηνωμένη εντελώς στόν λάρυγγα.
Τήν άλλη μέρα, διηγείται ό π. Φιλόθεος Ζερβάκος, έφυγα γιά νά πάω στήν Νάξο. Όταν γύρισα, ρώτησα σχετικά τούς πατέρες καί μού είπαν.

«Πέθανε εδώ καί δυό μέρες.
Ό πατέρας του είχε πάει στό χωριό γιά νά φέρει καθαρά ρούχα γιά τήν ταφή, καί ο υπηρέτης είχε πάει σπίτι του. Τήν νύκτα τού θανάτου του, ακούγαμε στό μοναστήρι χορούς, φασαρίες, καί τραγούδια…
Είσαι «δικός μας» τώρα
Ξυπνήσαμε όλοι, νομίζοντας ότι τραγουδούσαν καί χόρευαν οί υπηρέτες τής Μονής. Ό πατήρ Σάββας μάλιστα, πήρε τό ραβδί του γιά νά πάει νά τούς διώξει. Ανοίγοντας τό παράθυρό, τρείς ή ώρα τήν νύκτα, άκουσε φωνές στό σκοτάδι πού έλεγαν δυνατά,
» Γιώργο! Γιώργο! Έλα δώ, πού πάς νά φύγεις! Είσαι δικός μας τώρα…»
Αφού παύσανε αυτοί, ακούστηκαν άλλες φωνές απέναντι από τό μέρος τών τραγουδιών…
«Βρέ, ελάτε εδώ, μή φοβάστε, τόν πήραμε εμείς τόν Γιώργο!».

Ο πατήρ Σάββας έντρομος τότε, από τίς φωνές τών δαιμόνων, πού τραβούσαν μαζί τους τήν ψυχή τού βλασφήμου, άρχισε νά προσεύχεται στόν Χριστό καί στήν Παναγία ζητώντας βοήθεια. Πράγματι σταμάτησαν οί φωνές καί οί δαίμονες έγιναν άφαντοι. Όταν μετά από λίγο κατέβηκε καί πήγε στό δωμάτιο τού παιδιού, τό βρήκε πεθαμένο καί ριγμένο μέ δύναμι, έξω από τό σπίτι…

Φόβος καί τρόμος μάς κατέλαβε όλους, γράφει ό πατήρ Φιλόθεος.

Καί συνεχίζει…
«Τί φαντάζεσθε εσείς οί βλάσφημοι; Επειδή βλέπετε ότι ό Θεός αργεί νά σάς παιδεύσει, νομίζετε ότι θά αποφύγετε καί τήν τιμωρία;
Εάν νομίζετε ότι ό Θεός δέν σάς βλέπει, δέν σάς ακούει, καί γι΄αυτό δέν σάς τιμωρεί τήν ώρα πού τόν βλαστημάτε, πλανάσθε ταλαίπωροι.
Εάν τήν ευσπλαχνία καί μακροθυμία τού Θεού πού από αγάπη σάς κάνει γιά νά μή κολασθείτε αιώνια, τήν θεωρείτε αδυναμία, τότε αληθινά αλλοίμονό σας…
Επεσαν τα μάτια του σαν κουμπιά επάνω στο τραπέζι

Συνεχίζει ό π. Φιλόθεος.
«Γύρω στά 1921 μετέβαινα ατμοπλοϊκώς στόν Βόλο, πρός επίσκεψη πνευματικών μου αδελφών. Μεταξύ τών επιβατών ήταν καί δυό ομογενείς από τήν Αμερική πού γύριζαν στήν πατρίδα τους. Ο νεώτερος ήταν Κεφαλλονίτης καί ό μεγαλύτερος καταγόταν από κάποιο χωριό τού Πηλίου.

Τό βράδυ, στό σαλόνι τού πλοίου πιάσαμε συζήτηση μαζί μέ άλλους επιβάτες καί τούς μίλησα ανάμεσα στά άλλα καί γιά τήν μεγάλη αμαρτία τής βλασφημίας τού Χριστού, τής Παναγίας, καί τών Αγίων. Οί περισσότεροι άκουγαν μέ ευλάβεια καί ενδιαφέρον αυτά πού τούς έλεγα. Δυό-τρείς όμως από τούς ακροατές δυσανασχέτησαν καί άρχισαν νά λένε, ότι όσα τούς λέω είναι γιά νά τούς φοβίσω γιά νά μή βλαστημάνε, καί καλά βέβαια κάνω πού τά λέω αυτά, αλλά είμαι υπερβολικός καί δέν λέω αλήθεια.

Τότε σηκώθηκε όρθιος ό νεαρός Κεφαλλονίτης καί μέ θάρρος τούς είπε...
» Θά σάς διηγηθώ ένα περιστατικό πού τό είδα μέ τά μάτια μου, καί άν θέλετε πιστέψτε το. Εδώ καί τρείς μήνες πού ήμουν στήν Αμερική, παραμονή τού Αγίου Βασιλείου, βρισκόμουν μέ άλλους ομογενείς καί παίζαμε χαρτιά γιά τό καλό τού χρόνου πού λέμε, σ΄ ένα ελληνικό καφενείο.

Ένας συμπατριώτης μου καί πολύ γνωστός μου, κι΄αυτός από τήν Κεφαλονιά, επειδή συνεχώς έχανε στά χαρτιά, άρχισε νά βλαστημάει τόν Θεό, τήν Παναγία, τά καντήλια, τόν Χριστό, τούς Αγίους, κλπ. Δέν είχε αφήσει τίποτα όρθιο…

Στίς παρατηρήσεις πού τού κάναμε, καί εγώ καί άλλοι συμπαίκτες του, αυτός βλαστημούσε περισσότερο. Τελευταία, αφού έχασε όλα τά λεφτά του, σηκώθηκε από τό τραπέζι καί άρχισε νά βλαστημάει τόν Άγιο Γεράσιμο. Τρείς ώρες βλαστημούσε τά θεία, στό τέλος βλαστημούσε καί τόν Άγιο Γεράσιμο καί μάλιστα μούντζωνε καί τόν ουρανό, σάν νά τόν έβλεπε, μέ χυδαίες εκφράσεις…

Τήν στιγμή όμως κατά τήν οποία ύψωσε πάλι τά χέρια του μουντζώνοντας πρός τά πάνω, τά χέρια του παρέλυσαν πέφτοντας άψυχα κάτω, καί τά μάτια του σάν κάποιος νά τά έβγαλε τινάχτηκαν καί κύλησαν πάνω στό τραπέζι πού χαρτοπαίζαμε!!!
Φόβος καί τρόμος μάς κατέλαβε μέσα στό καφενείο…

Ό βλάσφημος κλαίγοντας καί θρηνώντας γιά τό ελεεινό πιά κατάντημά του, άρχισε νά παρακαλεί τόν Χριστό, τήν Παναγία, καί τόν Άγιο Γεράσιμο, νά τόν συγχωρήσουν καί νά τού δώσουν τό φώς του.
Δυστυχώς, συμπλήρωσε ό νεαρός Κεφαλλονίτης, μέχρι τήν ημέρα πού έφυγα από τήν Αμερική, γύριζε τυφλός καί κουλός, ζητιανεύοντας από τούς άλλους ομογενείς γιά νά ζήσει…

Ένα ακόμη περιστατικό

Τόν Δεκέμβριο τού 1924, λίγο πρίν τά Χριστούγεννα, ήλθε στό μοναστήρι μας μία γυναίκα από τήν Νάουσα τής Πάρου γιά εξομολόγηση, καί ανάμεσα στά άλλα μού είπε, γράφει ό π. Φιλόθεος.

«Πρέπει νά σάς κάνω γνωστό, σάν Πνευματικός μου Πατέρας πού είστε, μία μεγάλη συμφορά πού έχει συμβεί στό σπίτι μου. Ό άνδρας μου ήταν πολύ βλάσφημος. Βλασφημούσε εμένα, τά παιδιά, τά ζώα μας, μέ τήν πιό μικρή αφορμή, καί κανέναν δέν άκουγε. Εδώ καί 15 μέρες κατεβαίνοντας τήν νύκτα ό άνδρας μου κάτω στόν στάβλο γιά νά δώση τροφή στά ζώα προσπάθησε νά ξεχωρίσει δυό μοσχάρια πού μάλωναν. Αυτός, αντί νά κτυπήσει ή νά τραβήξει καί νά δέσει αλλού τό ένα μοσχάρι, άρχισε μέ δυνατές φωνές νά βλαστημάει Χριστούς καί Παναγίες…

Τήν στιγμή ακριβώς πού βλαστημούσε, ένα βόδι τού στάβλου, τό πιό ήσυχο από άλλες φορές, ενώ έτρωγε, αφήνει τήν τροφή του καί σάν νά ήταν λογικό όρμησε εναντίον του τόν κτύπησε μέ τά κέρατά του, καί αφού τόν έριξε ανάσκελα, γονάτισε επάνω του κτυπώντας τον στό κεφάλι. Προσπαθούσε μέ τά κέρατα νά τόν τρυπήσει στό στόμα ή νά τού βγάλει τά μάτια…

Τρέξαμε κάτω στίς πρώτες φωνές του, » βοήθεια, μ΄ εσκότωσε!» , μαζί μέ τά παιδιά μου, φωνάξαμε καί γείτονες, καί όλοι μαζί 7-8 άνδρες δυνατοί δέν μπορούσαμε νά τραβήξουμε τό βόδι από πάνω του.

Μέ τά πολλά, καί αφού τό πιάσαμε από τά τέσσερα πόδια τραβώντας το, βάλαμε τόν άνδρα μου σέ μιά κουβέρτα καί πήγαμε νά τόν βγάλουμε από τόν στάβλο. Τό βόδι, όρμησε πάλι πάνω στό σώμα μέ τήν κουβέρτα, όχι στούς άλλους, σάν να είχε λογική τιμωρίας γιά τόν βλάσφημο, καί τόν κυνήγησε ώς τά πρώτα σκαλοπάτια τού ανωγείου, μή μπορώντας νά ανέβει επάνω. Στεκόταν μάλιστα στήν βάση τής σκάλας, κοιτάζοντας πρός τόν άνδρα μου αγριεμένο, κουνώντας τό κεφάλι του καί ξεφυσώντας…

Μετά 3 μήνες, διηγείται ό π. Φιλόθεος, στό τέλος τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ήλθε πάλι η γυναίκα αυτή στό μοναστήρι γιά νά εξομολογηθεί. Φορούσε μαύρα καί μού είπε ότι ό άνδρας της είχε πεθάνει αφού είχε βασανιστεί πολύ από τούς πόνους μιά καί τό βόδι τού είχε σπάσει τήν σπονδυλική στήλη. Τόν είχαν στηρίξει μάλιστα μέ μαξιλάρια καί τόν τάϊζαν μέ τό κουταλάκι.

Είχε πληρώσει δυστυχώς, τά επίχειρα τής βλασφημίας του…
Αποσπάσματα από τό βιβλίο » Πόλεμος κατά τής βλασφημίας»

iellada.gr Ορθόδοξα θέματα

ΘΑΥΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

2018-06-28T22:36:00.001+03:00

Θαύματα γίνονται όταν έχεις πίστη στον Χριστό, δείτε το παιδακι πως θα πετάξει τις πατερίτσες και θα περπατήσει κανονικά μέσα σε δάκρυα που κυλούν από τα μάτια του.Δοξάστε τον Χριστό.
(Αγία Παρασκευή Λαγκαδά Θεσσαλονίκης )

ΠΗΓΉ

Θεία Λειτουργία από στρατιωτικό ιερέα στην Αγια Σοφιά το 1919! Ένα άγνωστο ντοκουμέντο (ΒΙΝΤΕΟ)

2018-05-31T00:00:00.000+03:00

Κι όμως η τελευταία Θεία Λειτουργία στην Αγια Σοφιά δεν είναι αυτή που έγινε λίγο πριν από την Άλωση της Πόλης.Θεία λειτουργία έγινε από έναν στρατιωτικό ιερέα το 1919!

Ένας στρατιωτικός ιερέας από τις Αλώνες ένα ορεινό χωριό στο Ρέθυμνο ,ο Λευτέρης Νουφράκης τον Ιανουάριο του 1919 υπηρετούσε στη Β΄Ελληνική Μεραρχία του εκστρατευτικού σώματος που πήγαινε στην Ουκρανία.Η Μεραρχία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη.Ο παπά Λευτέρης και μια ομάδα αξιωματικών το πήραν απόφαση και παρά τις αντιδράσεις το έκαναν.Στην Άγια Σοφιά,τον Ιανουάριο του 1919 έκαναν Θεία Λειτουργία.

Γιατί ο Θεός επιτρέπει την αδικία;

2018-05-30T22:32:00.001+03:00

«Kάποτε ένας άγιος γέροντας προσευχόταν στο Θεό να του αποκαλύψει γιατί άνθρωποι δίκαιοι και ευσεβείς είναι φτωχοί, δυστυχούν και αδικούνται, ενώ πολλοί, άδικοι και αμαρτωλοί, είναι πλούσιοι και αναπαύονται, και πως ερμηνεύονται οι κρίσεις του Θεού.

O Θεός, θέλοντας να τον πληροφορήσει, του έβαλε στην καρδιά λογισμό να φύγει καί νά κατέβει στον κόσμο…

Περπατώντας λοιπόν ο γέροντας, βρέθηκε σ’ ένα δρόμο πλατύ, όπου περνούσαν πολλοί άνθρωποι. Eκεί υπήρχε ένα λιβάδι και μια βρύση με καθαρό νερό.

O Aββάς κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου και σε λίγο είδε, πρώτα – πρώτα να περνά ένας άνθρωπος πλούσιος που ξεπέζεψε και κάθισε να φάει. Eκεί που αναπαυόταν βγάζει ένα πουγκί με 100 χρυσά νομίσματα για να τα μετρήσει. Aφού τα μέτρησε, νόμισε πως τα έβαλε πάλι μέσα στο ρούχο του, εκείνα όμως τού έπεσαν στη γη χωρίς να το καταλάβει…

Σηκώθηκε λοιπόν και καβαλίκεψε το άλογο του αφήνοντας εκεί τα φλουριά…

Σέ λίγο πέρασε από κει ένας δεύτερος, οδοιπόρος αυτός, καί σταμάτησε για να πιει νερό. Bρίσκει όμως τίς λίρες, τίς παίρνει, και φεύγει γρήγορα Kατόπιν ήλθε ένας άλλος, τρίτος αυτός καί φτωχός πεζοδρόμος, φορτωμένος και κουρασμένος και κάθισε κι αυτός ν’ αναπαυθεί.

Eνώ έβγαζε ένα παξιμάδι για να φάει, έρχεται ο πλούσιος, πέφτει πάνω στο φτωχό και του λέει με θυμό:

«Γρήγορα, δώσε μου τίς λίρες που βρήκες».

O φτωχός με όρκους μεγάλους έλεγε πως δεν είδε τέτοιο πράγμα. Tότε ο πλούσιος άρχισε να τον δέρνει με τη βίτσα του λουριού του αλόγου του, και μ’ ένα χτύπημα στά μηνίγγια τον σκότωσε… Μετά, άρχισε να ψάχνει όλα τα ρούχα και τα πράγματα του φτωχού, και μή βρίσκοντας τίποτα, έφυγε πολύ λυπημένος…

O Aββάς κρυμμένος στο δένδρο, βλέποντας όλα αυτά έκλαιγε και σπαρασσόταν η καρδιά του για τον άδικο φόνο και παρακαλώντας τον Kύριο, έλεγε:

«Kύριε, μά δεν βλέπεις το άδικο; Και πώς η αγαθότητα Σου υπομένει όλη αυτή τήν κατάσταση ; »

Tότε παρουσιάστηκε ένας άγγελος και του είπε:

«Mη λυπάσαι, Γέροντα, γιατί όλα αυτά γίνονται με τη θέληση του Θεού, κι΄ όχι στήν τύχη καί από μόνα τους !

Άλλα λοιπόν γίνονται κατά παραχώρηση Θεού ( δηλαδή τα επιτρέπει…), άλλα γίνονται για παίδευση ( λόγω προηγούμενων αμαρτιών τών ανθρώπων ), και άλλα γίνονται για οικονομία ( ελάφρυνση καταδίκης) πρός αυτούς τούς ανθρώπους…

Mάθε λοιπόν ότι αυτός που έχασε τίς λίρες ( ο πλούσιος ), είναι γείτονας τού δεύτερου, δηλαδή εκείνου που τίς βρήκε. O δεύτερος είχε ένα περιβόλι αξίας 100 λιρών, αυτός δε ο πλούσιος ως πλεονέκτης που ήταν, το πήρε πιάνοντας τούς δικαστές μόνο για 50 λίρες !

Kι επειδή παρακαλούσε ο φτωχός περιβολάρης το Θεό να κάνει εκδίκηση, οικονόμησε έτσι ο Θεός και του τα έδωσε διπλά, ώστε αντί 50 χρυσά νομίσματα, νά πάρει δηλαδή τα 100, πού πραγματικά άξιζε νά πάρει !

Μάθε ακόμη, ότι εκείνος που φονεύθηκε άδικα, είχε κάνει παλαιότερα ένα φόνο, επειδή όμως μετά είχε έργα χριστιανικά και θεάρεστα μετανοώντας ειλικρινά μέ κλάματα καί οδυρμούς γιά το αμάρτημά του καί εξομολογούμενος σε ιερέα, γι΄ αυτό θέλοντας ο Θεός να τον σώσει και να τον καθαρίσει καί από την αμαρτία του φόνου, οικονόμησε να σκοτωθεί άδικα καί ο ίδιος, για να σωθεί έτσι, κάπως η ψυχή του…

Aυτός δε ο πλούσιος καί πλεονέκτης που έκανε το φόνο, έμελλε να κολαστεί από τη φιλαργυρία καί την πλεονεξία του γι’ αυτό τον άφησε ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου, για να πονέσει η ψυχή του και να ζητήσει καί αυτός κάποια μετάνοια…

Kαι να τώρα, ήλθε καί σ΄ αυτόν η μετάνοια καί σε λίγο αφήνει τον κόσμο και πάει να γίνει μοναχός…

Λοιπόν, πήγαινε τώρα στο κελί σου και μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού, γιατί αυτές είναι ανεξερεύνητες και ανεξιχνίαστες καί δεν μοιάζουν καθόλου μέ τίς ανθρώπινες κρίσεις.Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας: «Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137)…»

Ο Aββάς, αφού άκουσε όλα αυτά από τον άγγελο, σηκώθηκε χαρούμενος καί δόξασε το Θεό !

paraklisi

Ο ΠΡΩΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ--ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΦΕΤΟΣ ΞΕΚΙΝΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

2018-05-28T00:33:00.000+03:00

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΟΡΙΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ...
ΔΕΙΤΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΛΛΙΩΡΑ
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΣΤΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΚΤΟ ΛΕΠΤΟ......
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΦΕΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΣΕ 2 ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΡΟΝΙΑ..

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ 40ο ΛΕΠΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΑΝ ΝΑ ΠΡΟΚΟΨΟΥΜΕ ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΚΑΤΟ ΕΝΑΤΟ ΑΙΩΝΑ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ...

ΣΤΟ 46ο ΛΕΠΤΟ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 2018-2020....
ΚΑΙ ΣΤΟ 50ο ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ...

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ!!!!ΜΕ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΤΡΟΠΟ!!!

ΟΠΟΤΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΣΕΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ...

ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ .profitiesorthodoxias1.blogspot.gr

ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΥΘΙΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΡΡΑΞΗ...ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία.

2018-05-24T21:03:00.000+03:00

Το Δεσποτικό Αίμα

Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της Ιορδανίας, στις 21 Απριλίου 1991, μετά τη μεγάλη είσοδο, ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα.
Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές, και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει.
Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός, έμειναν άφωνοι. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες, ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους.
"Επισκέφθηκα την πόλη", διηγείται αυτόπτης μάρτυρας, "για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Ομολογώ πως αυτό που έβλεπα δεν ήταν άρτος και οίνος. Ήταν Σώμα και Αίμα Χριστού".

Φως και Φωτιά
Ο άγιος Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα, όπου και βαπτίσθηκε. Μετά το θάνατο των γονιών του, απελευθέρωσε τους δούλους, μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς κι αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.
Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία, όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Εκεί, με το θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του, τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού, ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονιφάτιο.
Ο τελευταίος, ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου, πήγε να τον συναντήσει. Τον αντίκρυσε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. Στη συνέχεια, ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος, οπότε στο "Δόξα Πατρί..." του τρισαγίου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη, και μια φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. Μετά απ' αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό.
Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. Όταν ολοκληρώθηκε, ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. Όσοι ήταν τότε μέσα στη θεία λειτουργία, έβλεπαν κάτι σαν φωτιά φοβερή, σαν αστραπή εκτυφλωτική κι άσβηστη, να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. Αλλά, παράλληλη, συνέβη και κάτι άλλο, πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία, όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια!
Λίγο καιρό αργότερα, ο άγιος βάπτισε μέσα σε μια μέρα οκτώ χιλιάδες άνδρες, εκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι΄ αυτούς τη θεία λειτουργία. Τη στιγμή που ο άγιος σήκωνε τα τίμια Δώρα, η εκκλησία άνοιξε από πάνω, κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. Οι πιστοί τα έχασαν, φοβήθηκαν. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν, κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει, γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε:
- Ελάτε, παιδιά μου, μη φοβάστε. Η φωτιά αυτή δεν καίει, αλλά φωτίζει όσους μεταλαμβάνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας.
Έτσι, με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν, ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίσθηκαν μετά από μερικές ημέρες.

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία
Εκδόσεις Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής
σελ. 53, 57-59

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο Ἀναβάσεις

Απαιτώ! - Ένα θαύμα κατ' απαίτηση...(Αληθινή ιστορία)

2018-05-24T21:02:00.000+03:00

Το θαύμα, που θα εξιστορηθεί τώρα, δυστυχώς, όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν έγινε κατ᾿ ευδοκίαν Θεού αλλά κατ᾿ απαίτησιν κάποιας μητέρας, που θεώρησε η δυστυχής τη δική της γνώμη και επιθυμία πιο σωστή από τη Θεία απόφαση που είχε ληφθεί για το καλό του παιδιού της.
Γι᾿ αυτό και μπαίνοντας στην εκκλησία της Παναγίας μαζί με άλλους συμπροσκυνητάς, διότι είχε έρθει με πούλμαν από ένα μεγάλο χωριό του νομού Αχαΐας, φώναζε
―Απαιτώ, Παναγία μου, το παιδί μου να γίνει καλά.

Όταν της υπεδείχθει ότι δεν πρέπει να λέη στην Παναγία «απαιτώ», εκείνη είπε·
―Το απαιτώ, γιατί το παιδί μου είνε 28 χρονών και έχει μικρό παιδάκι και οι γιατροί είπαν ότι σε 15 μέρες θα πεθάνη, γιατί έχει ολικό καρκίνο.
Όσοι την άκουσαν να προσεύχεται κατ᾿ αυτό τον τρόπο, προσπάθησαν να την συμβουλεύσουν· της είπαν, πως στην προσευχή πρέπει να παρακαλούμε και όχι να απαιτούμε, γιατί ο Θεός, ο πραγματικός πατέρας των ανθρώπων, αγαπά το πλάσμα Του απείρως περισσότερο ακόμη κι από μία μάνα. Επί πλέον της είπαν ν᾽ αφήσει το παιδί της στα χέρια της Παναγίας να το σώσει, γιατί Εκείνη δίνει τη βοήθειά της κατά το συμφέρον του κάθε ανθρώπου. Αυτή όμως, δυστυχώς, πιο εξαγριωμένη φώναζε·
―Απαιτώ, απαιτώ, Παναγία μου, το παιδί μου να γίνει καλά!!
Δεν ήθελε να καταλάβει πως κανείς δεν πρέπει να απαιτεί, γιατί η Παναγία, σαν στοργική Μάνα, ξέρει καλύτερα απ᾽ όλους μας τι είνε καλύτερο πρώτα για την σωτηρία της ψυχής μας. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς έδωσε το υπόδειγμα της σωστής προσευχής· «Πάτερ μου, ει δυνατόν εστι, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο, πλην ουχ ως εγὼ θέλω, αλλ’ ως συ» (Ματθ. 26,39) Την τελευταία απόφαση την αφήνουμε στην αλάνθαστη και σωτήρια κρίση του Θεού.

Μετά από ένα περίπου χρόνο, κάποιος από τους προσκυνητάς που είχαν έρθει με την εν λόγω μητέρα, ξαναήλθε να προσκυνήσει την Χάρη Της και έλεγε μεγαλοφώνως μπροστά στην εικόνα της Παναγίας·
―Παναγία μου, το θέλημά Σου να γίνεται, μα το κακό που είδα στο χωριό μου!…
Όταν ρωτήθηκε τι έγινε στο χωριό του, απάντησε και διευκρίνισε πότε είχε έρθει και για ποιο περιστατικό μιλούσε. Αναφερόταν στην περίπτωση της κυρίας που φώναζε το «απαιτώ». Τότε η ηγουμένη τον ρώτησε·
―Τι έγινε ο γιος της κυρίας;
―Έγινε καλά, αλλά τώρα δεν υπάρχει ούτε αυτός ούτε οι γονείς του.
Στην απορία «γιατί;» ο προσκυνητής απήντησε με θλίψη·
―Όταν ο γιος της έγινε καλά, πήγε σ᾽ ένα νυχτερινό κέντρο και συνδέθηκε με την εκεί τραγουδίστρια. Έφυγε από το σπίτι του και έμενε στην τραγουδίστρια.
Οι γονείς του, που στενοχωρούντο για την παράνομη αυτή συμπεριφορά του, όταν τον συναντούσαν τον συμβούλευαν να αλλάξη τακτική.
―Δεν κάνει, παιδί μου, του έλεγαν· έχεις νέα γυναίκα και μικρό παιδί, γύρισε σπίτι σου.
Επειδή όμως ο γιος ενωχλείτο από τις συμβουλές των γονέων του, μια μέρα που θύμωσε πολύ εναντίον τους, πήρε το κυνηγετικό του όπλο (γιατί ήταν και κυνηγός) σκότωσε τη μάνα του και τον πατέρα του και εν συνεχεία αυτοκτόνησε!
Όσοι άκουσαν το περιστατικό έφριξαν. Μητροκτόνος, πατροκτόνος και αυτόχειρας!
Δεν ήταν απείρως καλύτερα να φύγη με έναν φυσιολογικό θάνατο, και μάλιστα εξιλεωτικό, όπως γίνεται όταν υπομένει ο ασθενής την αρρώστια του; Η Παναγία δεν ήξερε καλύτερα; Η σαρκική του μάνα απαιτούσε την υγεία του σώματος και αγνοούσε τον κίνδυνο του χαμού της ψυχής του παιδιού της, που τώρα είνε αιώνιος. Ενώ η στοργική Παναγία, γνωρίζοντας τον κίνδυνο, προσπάθησε να το εξιλεώση με την αρρώστια, για να σωθή η ψυχή του. Η παράλογη απαίτηση της μάνας το κατεδίκασε αιωνίως.

Είθε με απόλυτη εμπιστοσύνη να αναθέτουμε κάθε πρόβλημά μας, χωρίς υποδείξεις λύσεως, στην Παναγία· και Εκείνη, να πιστεύουμε απόλυτα, ό,τι επιτρέψει θα είνε και η καλύτερη λύση των προβλημάτων μας κατά το «γενηθήτω το θέλημά Σου».

[το κείμενο αυτό μας έστειλε αναγνώστης μας διά του διαδικτύου]
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012 ΑΡ. ΦΥΛ. 703/
Π Η Γ Η

http://www.pentapostagma.gr

Θαύμα σε μονάδα στρατού

2018-05-24T21:00:00.000+03:00

Τὴν ἐποχὴ ποὺ ὑπηρετοῦσα τὴν στρατιωτική μου θητεία στὴν Ἄσσυρο Θεσσαλονίκης στὰ τεθωρακισμένα, (1984) συνέβη κάτι συνταρακτικὸ καὶ ἔμεινε στὴν μνήμη ὅλων τῶν συναδέλφων μου ἀναλλοίωτο. Ὅσα χρόνια καὶ ἂν περάσουν δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ δώσουμε καμιὰ λογικὴ ἐξήγηση σ΄ αὐτὸ ποὺ μᾶς συνέβη. Ὅλα ξεκίνησαν ὅταν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς βραδινῆς προσευχῆς ποὺ ἔγινε στὸν θάλαμο, λόγω ὑπερβολικοῦ ψύχους (θὰ ἦταν 15 ἢ 16 Ἰανουαρίου καὶ τὸ θερμόμετρο ἔδειχνε -18 C). Μετὰ τὴν βραδινὴ ἀναφορὰ στὸν ἀξιωματικὸ ὑπηρεσίας (ἀσκοῦσα χρέη λοχία ὑπηρεσίας) πήραμε ἐντολὴ ὅλοι μας, τὴν προσευχὴ νὰ τὴν κάνουμε στοὺς θαλάμους μας, ἀντὶ ἔξω ἀπὸ τὸ διοικητήριο, ὅπως γινόταν καθημερινά. Ἀφοῦ λοιπὸν τοὺς κάλεσα γιὰ τὴν προσευχὴ συγκεντρωθήκαμε στὸν 1ο θάλαμο τῆς 1ης Ἴλης τῆς 32ας ΕΜΑ. Ἕνας συνάδελφός μας, ὁ Γ..... Δημήτριος ἀπὸ τὸ Ἀχλάδι Εὐβοίας, ἦταν ξαπλωμένος στὸ κρεβάτι του σὲ ἀπρεπῆ στάση. Δὲν σηκώθηκε πὰρ΄ ὅλες τὶς παραινέσεις ὅλων μας. Ἔτσι λοιπὸν ξεκινήσαμε τὴν προσευχὴ χωρὶς αὐτόν. Τὴν ὥρα ποὺ λέγαμε γιὰ δεύτερη φορὰ τὸ «ΑΓΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ» ἔσκισε τὴν ἡσυχία τῆς προσευχῆς μας ἡ φωνὴ τοῦ Δεκανέα. ΠΑΙΔΙΑ ΕΣΒΗΣΕ Η ΚΑΝΤΗΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ...... Τὰ βλέμματα ὅλων μας στράφηκαν μὲ δέος στὸ εἰκονοστάσι. Πράγματι ἡ καντήλα (ποὺ ἦταν ἠλεκτρικὴ λάμπα σὲ σχῆμα κεριοῦ) εἶχε σβήσει. Ρεῦμα ὅμως εἴχαμε. Γιὰ μία στιγμὴ μᾶς πέρασε ἡ ἰδέα ὅτι κάηκε. Τρέξαμε ὅλοι στὸν διπλανὸ θάλαμο, ἀλλὰ καὶ εκεὶ ἡ καντήλα ἦταν σβηστὴ - ὅπως καὶ στον τρίτο καὶ τέταρτο θάλαμο. Τὶς κινήσεις αὐτὲς ποὺ τρέχαμε ἀλαφιασμένοι ἀπὸ θάλαμο σὲ θάλαμο τὶς εἶδαν καὶ οἱ συνάδελφοι ἀπὸ τὴν 2η Ἴλη οἱ ὁποῖοι ἔτρεξαν νὰ ρωτήσουν τί συμβαίνει. Τὰ βλέμματα ὅλων ἔπεσαν πάνω στὸν Δημήτρη μόλις τοὺς ἐξιστορήσαμε τί εἶχε γίνει, ὁ ὁποῖος μὴ μπορώντας νὰ κάνει ἀλλιῶς σηκώθηκε γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὴν προσευχή. Τότε ἔγινε τὸ ΘΑΥΜΑ… ὅλες οἱ καντῆλες ἄναψαν!!! Περιττὸ νὰ σᾶς πῶ ὅτι ὁ Δημήτρης ἔκλαιγε σὰν μικρὸ παιδί...
πηγή

Ένα καταπληκτικό θαύμα Του Παπά – Μπασιά (που δείχνει το ανεξερεύνητο των βουλών του Υψίστου)!!!

2018-05-23T21:06:00.000+03:00

Ο αείμνηστος πατήρ μου, τότε, διηγήθη ένα καταπληκτικό θαύμα του Παπά Μπασιά, το οποίον έζησε επί των ημερών του Παπά-Μπασιά ο πατήρ του πατρός μου - παππούς μου - Βασίλειος Δρακόπουλος, πρωτοψάλτης και συνθέτης πολλών εκκλησιαστικών ασμάτων. Το θαύμα έχει ως εξής: Εις το Αργοστόλιον, επί των ημερών του Παπά-Μπασιά, ζούσε μία οικογένεια αρχοντική και πολύ πλούσια, δεν ενθυμούμαι καλώς το όνομα της οικογενείας, ήτις απετελείτο από τέσσερα άτομα,
τον σύζυγο, τη σύζυγο και δύο άρρενα τέκνα. Οικογένεια ευσεβής και ενάρετος, ακόμη περισσότερο η κυρία, της οποίας η ζωή ήτο πλήρης αγαθοεργών πράξεων.

Μετά πάροδον ετών απέθανεν ο σύζυγος και έμεινε η χήρα με τα δύο τέκνα της. Αυτή επεδόθη εις το να διαπαιδαγωγή και νουθετή τα τέκνα της επί το χριστιανικώτερον, συνάμα επεξέτεινε την ανθρωπιστική δράσιν της, βοηθούσα κάθε πτωχόν, επισκεπτομένη ασθενείς κατ' οίκον και βοηθούσα αυτούς, ασθενείς εις νοσοκομείον και καταδίκους εν φυλακαίς, βοηθούσα και νουθετούσα αυτούς προς την χριστιανική πίστιν. Όταν τα τέκνα της έφθασαν εις ηλικίαν το μεν πρώτον 21 ετών, ένα βράδυ καθήμενοι μετά το δείπνον εις την τραπεζαρία, το πρώτο τέκνον ησθάνθη ένα ισχυρό πόνον εις την κεφαλήν. Αμέσως έπεσε κάτω αναίσθητο, το έβαλαν εις το κρεβάτι καλέσαντες πάραυτα τον ιατρό. Ούτος διεπίστωσε σοβαρωτάτην κατάστασιν, προετοιμάσας την κυρία δια το μοιραίον. Η κυρία ακούσασα αυτά που της είπεν ο ιατρός, κατέφυγε εις το εικονοστάσιο της οικίας της και γονυκλινής όλη την νύκτα εδέετο εις την Παναγίαν δια την σωτηρίαν του υιού της.
Το πρωί δυστυχώς απεβίωσε το παιδί της. Αυτή παρ' όλο το πένθος και την μεγάλη λύπη της, συνέχισε την χριστιανική και ανθρωπιστική δράσι της. Μετά πάροδον όμως ενός έτους, ένα βράδυ ευρισκομένη πάλι μετά του ετέρου υιού της εις την τραπεζαρία, βλέπει απροόπτως το παιδί της να βγάζη μία κραυγή πόνου και να πίπτη κάτω αναίσθητο, όπως και το πρώτο της παιδί. Αμέσως κάλεσε τον ιατρό, όστις διεπίστωσε την ιδία περίπτωσι με το πρώτο της παιδί, αποφανθείς ότι δεν υπάρχει ουδεμία ελπίς διασώσεως αυτού. Αυτή κλαίουσα και εν απελπισία ευρισκομένη, κατέφυγε πάλι εις το εικονοστάσιο της οικίας της, και γονυκλινής όλη την νύκτα μετά δακρύων παρεκάλει τον Θεό, την Παναγία, και τον Άγιο Γεράσιμο, όπως σώσουν το παιδί της, και λόγω της χριστιανικής της δράσεως, την λυπηθούν και αποδώσουν πλήρως την υγείαν του παιδιού της.
Δυστυχώς την επομένη, που ήλθεν ο ιατρός, διεπίστωσε τον θάνατο του υιού της. Τότε η Κυρία εκμανείσα μετεβλήθη εις θηρίον ανήμερον, παύσασα τελείως την προηγουμένη δράσιν της, υβρίζουσα συνεχώς τον Θεό και τους αγίους, μη δεχομένη κανένα εις την οικίαν της. Έδωσε δύο φωτογραφίας των παιδίων της εις καλόν ζωγράφον, να της φτιάξη τα δύο πορτραίτα εις φυσικόν μέγεθος, τα όποια όταν ο ζωγράφος της παρέδωσεν, αυτή τα επλαισίωσε με πολυτελή πλαίσια, και εκκενώσασα των επίπλων το σαλόνι της, τα εκρέμασεν εις τους δύο τοίχους το εν απέναντι του άλλου, καλύψασα αυτά δι' υφάσματος - τούλι - τοποθετήσασα κάτωθεν αυτών από ένα κηροπήγιον με μία λαμπάδα, τας οποίας κάθε τόσον ήναπτε και ατενίζουσα τα τέκνα της συζητούσε με αυτά.
Μία των ημερών, ο Παπα-Μπασιάς εμβάς εις πλοιάριον από εκείνα που την εποχήν εκείνη εκτελούσαν το πέρασμα Ληξουρίου - Αργοστολίου επήγε εις Αργοστόλιον. Εξελθών του πλοιαρίου με την ράβδο του, σιγά σιγά επήγαινε κατευθείαν εις την οικίαν της κυρίας αυτής. Φθάσας εκεί εκτύπησε την θύρα. Εβγήκε εις το παράθυρον η κυρία, και ιδούσα τον Παπά-Μπασιά τον οποίο δεν εγνώριζε, εξεμάνη υβρίζουσα αυτόν με τας χυδαιοτέρας φράσεις. Ο Παπά-Μπασιάς, δίχως να ταραχθή, ήρεμα - ήρεμα την παρακάλεσε δια Τρίτη φοράν να του ανοίξη, που ήθελε κάτι να της ειπή.
Αυτή έτι περισσότερον συνέχισε να τον υβρίζη. Τότε ο Παπά-Μπασιάς είπε: «Ή μου ανοίγεις, ή ανοίγω», και με την ράβδο του έκανε το σημείο του Σταυρού εις την πόρταν, ήτις αυτομάτως ήνοιξε, και ήρχισεν ο Παπά-Μπασιάς να ανέρχεται την κλίμακα. Η κυρία ιδούσα αυτό που έγινε, έμεινεν άφωνος μη δυναμένη να εκστομίσει ούτε λέξιν. Ο Παπά-Μπασιάς προχώρησε κατ' ευθείαν εις το σαλόνι (ασφαλώς Θεία βουλήσει) ειπών εις την κυρίαν να τον ακολουθήση. Ήνοιξε την θύρα του σαλονιού, και λέγει εις την κυρία: κάθισε εις την γωνίαν και θα ιδής κάτι που δεν το επερίμενες. Σταθείς επ' ολίγον εις προσευχήν ο Παπά-Μπασιάς, βλέπει η κυρία να σηκώνονται τα δύο σκεπάσματα των εικόνων των παιδιών της, και να κατέρχωνται ζωντανά εις το μέσον του δωματίου, να εξάγουν ταυτοχρόνως δύο περίστροφα, ταυτοχρόνως να πυροβολή ο ένας τον άλλον, και οι δύο ταυτοχρόνως να πίπτουν νεκροί επί του δαπέδου.
Κατόπιν του γεγονότος τούτου ευρέθησαν τα πορτραίτα ως πρότερον, σαν να μην είχε συμβή τίποτε.Η κυρία άφωνος και τρομαγμένη παρακολουθούσε τα διατρέξαντα, και τότε ο ΠαπάΜπασιάς της λέγει: Κυρία μου ο Θεός δια να σε αγαπά σε εφύλαξε να μην ιδής αυτόπού είδες τώρα, και επήρε μαζί Του τα δύο τέκνα σου δια φυσικού θανάτου, διότι τα δύοσου τέκνα είχαν αγαπήσει μίαν και την αυτή γυναίκα, και επρόκειτο να σκοτωθούν δια τουτρόπου που είδες δι' αυτήν. Ως εκ τούτου να μεταμεληθής, καί να ευχαριστής τον Θεό, καινα συνεχίσης την προτέρα σου χριστιανικήν δράσιν.Πραγματικά αυτή μεταμεληθείσα, επεδόθη ψυχή και σώματι εις την προτέραν της δράσιν και εις μεγαλυτέραν κλίμακα.

Γεράσιμος Δρακόπουλος . Από το βιβλίο «Άγιος Παναγής Μπασιάς», πρωτοπρεσβ. Κων. Σ. Γκέλη. Αθήναι, 1987.

http://o-kalos-poimin.blogspot.gr

Συγκλονιστικό: Ξύπνησε από κώμα 7 ημερών - Δηλώνει πως υπάρχει ζωή μετά το θάνατο

2018-05-23T12:26:00.001+03:00

Σε μια συγκλονιστική μαρτυρία σε εκπομπή του ABC Channel ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Εμπεν Αλεξάντερ περιέγραψε όλα όσα είδε κατά τη διάρκεια των επτά ημερών που ήταν σε κώμα, ενώ υποστηρίζει ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο.

Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, στα «κεντρικά» της Βοστόνης, με τους πιο έγκυρους του κόσμου νευροχειρούργους και νευροψυχίατρους για ομάδα θεραπόντων, οι νοσοκόμες εξέταζαν το σώμα του νευροχειρούργου Αlexander που είχε υποστεί βαριά βακτηριακή μηνιγγίτιδα, επανειλημμένως, ανοίγοντας τα βλέφαρα και φωτίζοντας τα μάτια του Alexander με τoν πιο εκτυφλωτικό φακό. "Βut nobody was there', ανέφεραν διαρκώς κάθε μέρα επί μία εβδομάδα στο επίσημο ιστορικό.

Και ο ίδιος όμως ο κορυφαίος καθηγητής, από την ώρα που ξύπνησε, όπως και στην συνέντευξή του στο ABC, δηλώνει ότι «Δεν ήταν εκεί». Το Ταξίδι που πήγε στον Παράδεισο, επιμένει ότι ήταν Αληθινό.

Ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Χάρβαρντ, που ήδη εξέδωσε το βιβλίο του «Απόδειξη Παραδείσου», («Proof of Heaven»), απέδειξε, όταν επανήλθε στις αισθήσεις του- και τον πραγματικό χρόνο αυτής της ζωής-, ότι ο εγκέφαλος του δεν είχε καμία δυνατότητα ούτε να σκεφτεί, ούτε να ονειρευτεί, ούτε να θυμηθεί ή να σχηματίσει πλάνα και εικόνες, όπως αυτά που έφερε μαζί του ο Alexander γυρνώντας απ το κώμα!

Υποστηρίζει τώρα, ότι υπάρχουμε πέρα από το σώμα μας και γνωρίζουμε πέρα απ τον εγκέφαλο μας. Προτρέπει την σύγχρονη Επιστήμη να αλλάξει αντίληψη για την Αντίληψή μας, και περιγράφει τον παράδεισο...

«Δεν είχα γλώσσα, ούτε καμιά από τις γήινες αναμνήσεις μου. Δεν είχα αίσθηση του σώματος μου καθόλου, αλλά βρέθηκα σε μια κατάφυτη κοιλάδα από μια άλλη διάσταση, αλλά υπερ-πραγματική. Από έναν κόσμο, rich ultra-real world, όπως λέει, μιας Ασύλληπτα Σοφής Σύλληψης».

Ο καθηγητής νευροχειρουργικής του πιο έγκυρου στο κόσμο Κέντρου Γνώσης της Ιατρικής, του Χάρβαρντ, που λόγω ειδικότητας είναι ο καθ'ύλην αρμόδιος να γνωρίζει τις λειτουργίες, τα όρια και τους μηχανισμούς κάθε νευρώνα του ανθρώπινου εγκεφάλου, έχει ήδη αποδείξει με το παράδειγμα του, σε επιστημονικούς όρους ότι, η Εμπειρία κ η Ανάμνηση, με τις Εικόνες Ζωντανές αφότου ξύπνησε απ το κώμα, είναι απολύτως αδύνατον να συνέβησαν σε ανθρώπινο εγκέφαλο με τόσο μολυσματική βακτηριακή μηνιγγίτιδα η οποία είχε εξαφανίσει, από τον δικό του εγκέφαλο, κάθε επίπεδο γλυκόζης!

Ο Δρ. Αλεξάντερ εξήγησε στην εκπομπή του ABC το «περιστατικό του εαυτού του», λέγοντας ότι τα εγκεφαλογραφήματα έδειχναν απολύτως νεκρές τις περιοχές του εγκεφάλου που προσδίδουν συνείδηση, σκέψη, μνήμη και κατανόηση: «Γνωρίζω ότι πολλοί θα το αποδώσουν σε παραίσθηση, αλλά εγώ επιστημονικά αποδεικνύω ότι δεν ήταν ούτε όνειρο ούτε παραίσθηση, ούτε μυθοπλασίες, και προσωπικά γνωρίζω ότι Έχει συμβεί, αλλά Έξω από το Μυαλό μου».

«...Οι παραισθήσεις, στις οποίες αποδίδαμε ως σκεπτικιστές την εξήγηση από τις περιγραφές ασθενών με Επιθανάτιες Εμπειρίες, απαιτούν τη λειτουργία κάποιου ελάχιστου, βασικού να μη τι άλλο, συγχρονισμού στο φλοιό του εγκεφάλου. Στη δική μου περίπτωση, τα επίπεδα της γλυκόζης που με μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα πέφτουν από 100 στο 80 – 60, και με μια επιθετική μηνιγγίτιδα φτάνουν στο 20, σε μένα είχαν φτάσει στο 1. Κανένας ασθενής δε θα θυμόταν τίποτα σ αυτά τα επίπεδα, ούτε ο εγκέφαλος θα ήταν ικανός να τα παράξει».

Στο πιο επιστημονικό Ταξίδι στο Παράδεισο που άκουσαν οι άνθρωποι ποτέ, ο δρ Αλεξάντερ περιγράφει: «Ήμουν μια κουκκίδα Επίγνωσης χωρίς να κουβαλάω καμία από τις γήινες εμπειρίες μου, ούτε το σώμα μου. Στην αρχή, (πριν φτάσω στον Παράδεισο) βρέθηκα ένα κατασκότεινο περιβάλλον με κάποιου τύπου "καλωδίωση'. Σαν να θυμάμαι ρίζες, και διακλαδώσεις, και εκεί νομίζω ότι έμεινα για πολύ καιρό, θα έλεγα, για χρόνια».

«Ελευθερώθηκα από εκείνο το πανέμορφο σπειροειδές λευκό φως που εξέπεμπε μια απίστευτα συγκλονιστική μελωδία που με εισήγαγε στη Φωτεινή Κοιλάδα...»

Σαν σκηνή από παιδικό παραμύθι ο Dr.Alexander θυμάται μια νεαρή γυναίκα να εμφανίζεται διάσπαρτα στον Χωροχρόνο («να τσουλάει μπροστά του στο χώρο και το χρόνο...») και χωρίς λόγια να του μιλά: «Με κοίταζε, και χωρίς καμία λέξη καταλάβαινα αμέσως ό,τι μου έλεγε, έπαιρνα το μήνυμα μόνο από το κοίταγμα της: «Είσαι αγάπη, είσαι εκλεκτός, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι...».

Κι όμως ναι, ο τόσο αυστηρός ακαδημαϊκά καθηγητής του Χάρβαρντ, θυμάται, και περιγράφει επιστημονικά στην μαρτυρία της δικής του Επιθανάτιας Εμπειρίας, Near-Death Experience, τη νεαρή γυναίκα να ίπταται πάνω σ' ένα φτερό πεταλούδας!

Ενδιαφέρον έχει η περιγραφή του Αλεξάντερ για τον Θεό. Τον αντιλήφθηκε μέσα από μια σφαίρα κρυστάλλινου φωτός.

«Ο Θεός...», λέει χαρακτηριστικά, «ήταν μια απέραντη παρουσία αγάπης, ήταν το όλον της αιωνιότητας και της υπαρκτής συνείδησης. Αλλά ήταν αυτή η σφαίρα κρυστάλλινου φωτός ο απαραίτητος μετασχηματιστής, σαν ένας μεταφραστής που ήταν απαραίτητος για να υπάρξει το Άπλετο Φως του Θείου και Απίστευτου...»

Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εξονυχιστικά τεστ αντιληπτότητας, μνήμης και κάθε άλλης εγκεφαλικής λειτουργίας που περίμεναν τον Δόκτορα όταν γύρισε από... το κώμα,- για τα γήινα-, του έδειξαν, αμέσως μόλις ξύπνησε στην ΜΕΘ (και αυτό χαρακτηρίζεται επιστημονικά απρόβλεπτο, ή και θαύμα, γιατί δεν υπήρχαν πιθανότητες ο εγκέφαλός του να επανέλθει) , και μια σειρά από φωτογραφίες γνωστών και άγνωστων στην ζωή του μέχρι πριν από το ατύχημα. Αναγνώρισε την βιολογική του αδελφή,- που ποτέ όσο ζούσε πριν το νοσοκομείο δεν είχε συναντήσει γιατί ήταν υιοθετημένος-, στο πρόσωπο της νεράιδας του απ τον Χωροχρόνο.

Τώρα, με πλήρως αποκατεστημένη την λειτουργία του εγκέφαλου του,- τόσο θεαματικά που σκίζουν πτυχία στο Χάρβαρντ!-, o Alexander προκαλεί, από το THINK-TANK της Γνώσης για τον Άνθρωπο όπου βρίσκεται, την επιστήμη, να αλλάξει κι αυτή με τη σειρά της, μυαλά!

«Είναι πια ξεκάθαρο για την Σύγχρονη Γνώση ότι πρέπει να αναποδογυρίσουμε το πλάνο και να το δούμε από την άλλη πλευρά» λέει. «Η συνειδητότητα υπάρχει σε μια πολύ πιο πλούσια μορφή, ελεύθερη και ανεξάρτητη από τον εγκέφαλο, γιατί πηγάζει από την συνείδηση των ψυχών μας οι οποίες είναι αιώνιες, και το γεγονός ότι η Επίγνωση, η Συνείδηση, η Ψυχή, το Πνεύμα μας, δεν εξαρτώνται από την ύπαρξη του εγκεφάλου στο φυσικό σύμπαν.

Στην πραγματικότητα η συνειδητότητα απελευθερώνεται σε πολύ πιο πλούσια επίγνωση όταν είμαστε εκτός...»

Ήσαν οι διάβολοι εκπεσόντες άγγελοι;

2018-05-23T12:21:00.001+03:00

Ήσαν οι διάβολοι εκπεσόντες άγγελοι;

Διαβάστε τι λέει η Αγία Γραφή για τον Διάβολο και πώς αντιμετωπίζεται από την Εκκλησία μας το θέμα του Εωσφόρου, που τόσο πολύ ταλανίζει την ανθρωπότητα από τον καιρό της μεγάλης πτώσης του μέχρι την εποχή μας, όχι μόνο τις παραμονές των Χριστουγέννων, αλλά και τις άλλες μέρες του χρόνου!..

Αριστερά: «Ο Αδάμ και η Εύα». Πίνακας του Ούγκο Βαν ντερ Χους, αλιευμένος από την εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία». Ο ανθρωπόμορφος Διάβολος, που έχει μεταμορφωθεί σε φίδι, έχει πείσει την Εύα να φάει τον απαγορευμένο καρπό «και διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί των δύο, και έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν, και έρραψαν φύλλα συκής και εποίησαν εαυτοίς περιζώματα» (Γεν. 3, 7).Δεξιά: J. J. Feuchère, Σατανάς, 1833

ΓΙΑ τον Διάβολο, όπως είναι γνωστό, έχουν γραφεί χιλιάδες βιβλία. Από τον καιρό της πτώσης του μέχρι σήμερα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα. Σκοπός του ήταν να διαβάλει (να συκοφαντεί) τους ανθρώπους στο Θεό και το Θεό στους ανθρώπους, αλλά και τους ανθρώπους μεταξύ τους. Πολλά είναι τα ονόματα που του δίνει η Αγία Γραφή και όλα έχουν σχέση με το καταστροφικό του έργο. Αναφέρεται ως «άρχων του σκότους», «άρχων του κόσμου ή του αιώνα τούτου», «πατήρ του ψεύδους», «ανθρωποκτόνος», «Βελίαρ», «Βεελζεβούλ», «Απολλύων», «πειράζων», «πειρασμός», «πονηρός», «λέων ωρυόμενος», «δράκων» ή «όφις ο αρχαίος» κ.ά.

Η Αγία Γραφή και η παράδοση της Εκκλησίας διδάσκουν ότι ο διάβολος ήταν πρώτα άγγελος του Θεού και μάλιστα αρχάγγελος, που λεγόταν Εωσφόρος (αυτός που φέρνει την αυγή), μπήκε όμως μέσα του, άγνωστο πώς, η αλαζονική ιδέα να γίνει όμοιος με το Θεό και επαναστάτησε εναντίον του. Ο Θεός τότε τον τιμώρησε αφαιρώντας την ευλογία του. Μαζί του ο διάβολος παρέσυρε και χιλιάδες αγγέλων που μετατράπηκαν έτσι σε «δαίμονες».

Έργο του διαβόλου είναι να αντιτίθεται στο θέλημα του Θεού και στο απολυτρωτικό έργο του Χριστού. Προσπαθεί να παρασύρει τους καλούς στο κακό, ενώ στους άπιστους ενισχύει την απιστία και την απομάκρυνση από το Θεό. Ο Κύριος επιτρέπει, μέχρις ορισμένου σημείου, να πειράξει ο διάβολος τον άνθρωπο για να δοκιμαστεί η πίστη του ή και για να τον συνετίσει, δείχνοντάς του πόσο φριχτά είναι τα «οψώνια της αμαρτίας». Ο πιστός αντιστέκεται στους πειρασμούς με τη μελέτη της Αγίας Γραφής, την προσευχή και την αγαθοεργία. Στη Δεύτερη Παρουσία του Κυρίου θα συντριβεί το κράτος του διαβόλου και των δαιμόνων του, που θα ριχτούν στον τόπο της αιώνιας κόλασης, όπως λέει η Αγία Γραφή και μάλιστα η Καινή Διαθήκη σε όλα σχεδόν τα βιβία της (Ευαγγέλια, Πράξεις Αποστόλων, Επιστολές, Αποκάλυψη κλπ)

Αριστερά: Ο διάβολος όπως απεικονίζεται σε έργο του Michael Pahces, τον 15ο αιώνα. (Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία»). Δεξιά: Οι εκπεσόντες άγγελοι, πριν την πτώση τους, ήσαν αγνοί και αγαθοί με εξαίρετα προσόντα.

ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ…

Όλοι γνωρίζουν ότι, εκτός των αγαθών αγγέλων υπάρχουν και οι πονηροί άγγελοι, οι δαίμονες. Η πραγματική προσωπική ύπαρξή τους μαρτυρείται σε πολυάριθμα χωρία της Γραφής από του πρώτου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο Διάβολος υπό την μορφήν τού όφεως εισηγήθηκε δολίως εις την Εύαν την παρακοήν, μέχρι και του τελευταίου βιβλίου της Καινής Διαθήκης όπου αναγράφεται ως τετελεσμένον γεγονός η αιωνία καταδίκη του διαβόλου, του πλανώντος την οικουμένην, ο οποίος «εβλήθη εις την λίμνην του πυρός και του θείου»

Εις το βιβλίον του Ιώβ, ένα από τα αρχαιότατα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, γίνεται σαφέστατα και καθαρότατα λόγος περί του πονηρού τούτου πνεύματος, του αντιπράττοντος μεν εις το θέλημα του Θεού, ποθούντος δε, ένεκα του φθόνου του, τον όλεθρον του ανθρώπου

Εις την Καινή Διαθήκη ειδικώτερα πυκνός λόγος γίνεται περί του διαβόλου ή του Σατανά, ή του Βεελζεβούλ, όπως και περί του μεγάλου αριθμού των πονηρών πνευμάτων. Ρητώς δε αναγράφεται ότι ο Χριστός ήλθε να καταλύσει την εξουσία και τα έργα του Διαβόλου

ΗΣΑΝ ΑΓΑΘΟΙ ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ!..

Οι διάβολοι δεν ήσαν απ’ αρχής πονηρά πνεύματα. Δημιουργήθηκαν από τον Θεό, όπως και οι άλλοι άγγελοι, αγαθοί με εξαίρετα προσόντα και με προορισμό να προαχθούν στην αγιότητα δια της συμμορφώσεώς των προς το θείον θέλημα, το οποίον σαφώς εγνώριζαν .

Οι διάβολοι ήσαν ασώματοι, υπό την έννοια ότι δεν είχαν υλικό σώμα, υποκείμενο σε φθορά, αλλά πνευματικό, όπως και οι άγγελοι. Είχαν ελευθερία βουλήσεως και άρα την δυνατότητα να τηρήσουν ή μη το θείον θέλημα, να σεβαστούν ή μη τον Δημιουργό τους.

Έκαναν όμως κακή χρήση της ελευθερίας τους, εστασίασαν κατά του Θεού και των αγίων αγγέλων, με αποτέλεσμα να εκπέσουν από το ύψος, εις το οποίον τους είχε αναβιβάσει ο Θεός και από την δόξα για την οποίαν τους προόριζε ο Θεός. Κι όπως γράφει η «Αποκάλυψη του Ιωάννη»: «Εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού του πολεμήσαι μετά του δράκοντος και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού. Και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ. Και εβλήθη ο δράκων, ο όφις ο μέγας, ο αρχαίος, ο πλανών την οικουμένην όλην, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ’ αυτού εβλήθησαν.»

Αριστερά: Το εκπληκτικό – και άκρως αποκαλυπτικό- έργο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλου, με τίτλο: «Πόλεμος κατά του Σατανά», όπου εμφανίζει στο εξώφυλλό του τον Χριστό με σπαθί!.. Δεξιά: Ο Ιησούς πειραζόμενος υπό του διαβόλου στην έρημο κατά την διάρκεια των 40 ημερών νηστείας του Κυρίου. (Η εικόνα βρίσκεται στην Ιερά Μονή της Ιεριχούς).

Τώρα, τι είδους μάχη έγινε και πως διεξήχθη αυτή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε. Πάντως οι αγαθοί άγγελοι του Θεού κατενίκησαν τους στασιαστές, «τους μη τηρήσαντας την εαυτών αρχήν, αλλά απολιπόντας το ίδιον οικητήριον» και τους οποίους ο Θεός «εις κρίσιν μεγάλης ημέρας δεσμοίς αϊδίοις υπό ζόφον τετήρηκεν».
Από τότε τα πονηρά πνεύματα, οι δαίμονες, εσκληρύνθησαν και επωρώθησαν εις την κακότητά τους, χωρίς πλέον να υπάρχει γι’ αυτούς δυνατότητα μετανοίας και σωτηρίας. Πιστεύουν μεν ότι τους αναμένει αιωνία, φοβεροτάτη τιμωρία και «φρίττουσιν» εφοβήθησαν, μήπως ο Κύριος είχε έλθει «προ καιρού βασανίσαι αυτούς» , αλλά παραμένουν αθεράπευτα κακοί, διότι έχουν διαστραφεί, η βούλησή τους είναι μονίμως πλέον προσηλωμένη εις το κακό, μοναδικός πόθος και επιδίωξή τους είναι η διάπραξη πάντοτε του κακού και ουδέποτε του καλού παντοτινό δε και ανεξάλειπτο το μίσος τους κατά των αγγέλων και μάλιστα κατά των ανθρώπων, εναντίον των οποίων πολεμούν με όλη την εκδικητική μανία και πονηρία της διεστραμμένης και αποθηριωμένης φύσεώς των, με απώτερο σκοπό να τους παρασύρουν εις την αιωνίαν καταδίκην. Παραστατικότατα ο απόστολος Πέτρος γράφει: «νήψατε γρηγορήσατε ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη».

Είναι αλήθεια, ότι ο Θεός επιτρέπει στον διάβολο αυτόν τον πόλεμο όχι όμως απολύτως, αλλά μέχρι του σημείου, που υπάρχει η δυνατότητα και βεβαιότητα νίκης εκ μέρους του ανθρώπου. «Πιστός ο Θεός», γράφει ο απόστολος Παύλος προς τους Κορινθίους, «ος ουκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ο δύνασθε, αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν του δύνασθαι υμάς υπενεγκείν» .

Να πούμε εδώ ότι με τις λέξεις «πειρασθήναι» και «πειρασμός» εννοεί και τους εκ του διαβόλου πειρασμούς. Γνωρίζει ο Κύριος έως πού φθάνει η δύναμη και η αντοχή μας και αναλόγως κανονίζει την ένταση των πειρασμών.

ΤΟ ΔΕΛΕΑΡ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΩΛΗΣ ΖΩΗΣ

Όλοι γνωρίζουμε, ότι ο διάβολος εις τους εναντίον μας πειρασμούς προβάλλει με τα πλέον ζωηρά και ελκυστικά χρώματα το δέλεαρ της αμαρτωλής ζωής. Χρησιμοποιεί το έντεχνο ψεύδος, για να κλονίσει την πίστη μας προς τον Θεό, τον φόρτο των βιοτικών μεριμνών για να μην αφήσει καιρό σε ακρόαση και μελέτη του θείου λόγου, τον δόλο και την απάτη για να παραστήσει ως αρμόζουσα, ικανοποιητική τάχα και επωφελή για τον άνθρωπο την μακράν του Θεού, την κατά κόσμο ζωή.

Ο διάβολος υπόσχεται τα αγαθά, την δόξα και όλες τις βασιλείες του κόσμου, για να ελκύσει και ωθήσει τον άνθρωπο εις τον ολισθηρό κατήφορο της απώλειας. Παρουσιάζει την εν Χριστώ ελευθερία ως δουλεία και την τυραννία της αμαρτίας ως ελευθερία! . Αλλά δεν του περνάει..

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΩΣ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ

Σε όλον αυτό τον πόλεμο του διαβόλου, ο Εωσφόρος χρησιμοποιεί ακόμη και ανθρώπους ως όργανά του, μάλιστα δε εκείνους τους οποίους έχει βυθίσει εις το κακό και διαστρέψει με την αμαρτία. Αυτούς ο Κύριος ονομάζει ως υιούς τού «πατρός αυτών, του διαβόλου», ο δε απόστολος Παύλος «υιούς διαβόλου». Όταν δε κατορθώσει ο διάβολος και παρασύρει τον άνθρωπο στην αμαρτία, προσπαθεί να του εμβάλει αισθήματα απελπισίας και να του αποκλείσει την οδό της μετανοίας και σωτηρίας. Είναι αλήθεια ότι ο διάβολος είναι επινοητικός, πανούργος, εφευρετικός και πολυμήχανος εις το έργο του. Σκέπτεται τα πάντα για την καταστροφή.

Αλλά, λέει ο απόστολος Παύλος «ου γαρ αυτού τα νοήματα αγνοούμεν» . Ο άνθρωπος, ο πιστός Χριστιανός φωτιζόμενος και ενισχυόμενος από την χάρη του Θεού κατανοεί τις μεθοδεύσεις και τα στρατηγήματα του διαβόλου, πολεμά απτόητος κατ’ αυτού, τον νικά και εξέρχεται πάντοτε πνευματικά προηγμένος από τις νίκες αυτές. Αγωνιζόμενος ισχυροποιείται εις τον ανηφορικό δρόμο της αρετής. Αναδεικνύεται αθλητής άξιος στεφάνων παρά του Θεού. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο οι πειρασμοί αποβαίνουν εις όφελός του. Ο δε διάβολος νικημένος απέρχεται συντετριμένος και ντροπιασμένος. «Υποτάγητε τω Θεώ. Αντίστητε τω διαβόλω και φεύξεται αφ’ υμών», λέγει ο αδελφόθεος Ιάκωβος .

ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Είναι γνωστό το επεισόδιο, που περιγράφει ο Ματθαίος στο 4ο κεφάλαιο του ευαγγελίου, με τον Ιησού που πήγε στην έρημο για νηστεία 40 ημερών και τη συνάντησή του με τον Διάβολο. Ας διαβάσουμε την σχετική περικοπή όπως ακριβώς αναφέρεται από την Νεοελληνική απόδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας:

Οι πειρασμοί του Ιησού

«. Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο για να αντιμετωπίσει τους πειρασμούς του διαβόλου. Σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες δεν έφαγε τίποτε ο Ιησούς ύστερα όμως πείνασε. Τότε εμφανίστηκε αυτός που βάζει σε πειρασμό τους ανθρώπους και του είπε: «Αν είσαι Υιός του Θεού, πες να γίνουν αυτές οι πέτρες ψωμιά». Ο Ιησούς όμως του αποκρίθηκε: «Ο άνθρωπος, λέει η Γραφή, δε ζει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού».

Ύστερα τον οδήγησε ο διάβολος στην άγια πόλη, την Ιερουσαλήμ, και τον έστησε στο πιο ψηλό μέρος του ναού και του είπε: «Αν είσαι Υιός του Θεού, πέσε κάτω- γιατί η Γραφή λέει: Θα δώσει εντολή για σένα στους αγγέλους του και θα σε σηκώσουν στα χέρια τους, για να μη σκοντάψει σε πέτρα το πόδι σου».

Μα ο Ιησούς του είπε: «Αλλού όμως λέει η Γραφή: δεν πρέπει να βάλεις σε δοκιμασία τον Κύριο, το Θεό σου».

Πάλι τον οδήγησε ο διάβολος σ’ ένα πολύ ψηλό βουνό και του έδειξε όλα του κόσμου τα βασίλεια και τη λαμπρότητά τους. Ύστερα του είπε: «Όλα αυτά θα σου τα δώσω, αν πέσεις και με προσκυνήσεις». Ο Ιησούς όμως του απάντησε: «Φύγε από μπροστά μου, σατανά! Η Γραφή το λέει καθαρά: μόνο τον Κύριο το Θεό σου θα προ¬σκυνάς και μόνο αυτόν θα λατρεύεις».

Τότε ο διάβολος άφησε τον Ιησού, και άγγελοι θεού ήρθαν και τον υπηρετούσαν.»

Για το επεισόδιο αυτό κάνουν αναφορά ο Μάρκος και ο Λουκάς .

Ωστόσο, για όλους τους χριστιανούς του κόσμου, ένα είναι γεγονός: Με την Ανάστασή του ο Χριστός συνέτριψε όλους τους Δαίμονες! Αυτός και ο λόγος που δημοσιεύουμε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του καλοκάγαθου π. Αθανασίου Γιουσμά, από την εφημερίδα «Εμπρός» της 14ης Μαΐου 2008. Τίτλος του δημοσιεύματος: «Με την Ανάστασή Του ο Χριστός σύντριψε τους Δαίμονες»!

Ας το διαβάσουμε:

«Φίλοι αναγνώστες, δεν μπορούμε να κρίνουμε τα θέματα της πίστης με μοναδικό κριτήριο την ανθρώπινη λογική. Μια τέτοια τακτική δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζει εμάς τα πιστά μέλη της Εκκλησίας. Ανήκουμε σ’ αυτήν αβίαστα και κατά συνέπεια καλούμαστε να αποδεχόμαστε τις αλήθειες που Εκείνη διδάσκει.
Η Αγία Γραφή, λοιπόν, ταυτίζει τους ψευδώνυμους θεούς των εθνικών με τους δαίμονες. Στο βιβλίο «Δευτερονόμιο» διαβάζουμε: «Θυσίασαν στους δαίμονες και όχι στο Θεό» (32, 17). Και ο ψαλμωδός Δαβίδ κατηγορηματικά έλεγε: «Όλοι οι θεοί των εθνών είναι δαίμονες» (Ψαλμ. 95, 5 105, 37).
Ο πιστός και θεοφόρος άνθρωπος, όπως έχουμε σημειώσει και σε προηγούμενη σχετική αναφορά μας, δεν φοβάται τα πονηρά πνεύματα. Είναι αλήθεια, δεν μας τρομάζει οτιδήποτε σχετίζεται με τον Σατανά. Αν μέσα μας υπάρχει έστω ίχνος αυτής της φοβίας, τούτο δηλώνει ανυπαρξία αληθινής κι Ορθόδοξης πίστης.
Ασφαλώς υπάρχει διάβολος, όμως ο Χριστός έγινε Άνθρωπος «για να καταλύσει τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. 3, 8), όπως και τα κατήργησε. Θυμίζω τις πάμπολλες περιπτώσεις θεραπείας δαιμονισμένων από τον Ιησού Χριστό... Θυμίζω τον πανικό των δαιμόνων στη θέα του Κυρίου.
Με το απολυτρωτικό Του έργο η εξουσία του διαβόλου καταργήθηκε και πλέον ο Σατανάς στις μέρες μας παραμένει μεν παμπόνηρος, αλλά ως ένας νικημένος εχθρός. Συντρίφτηκε ο διάβολος κι αυτό το είχε αποκαλύψει στους Πρωτοπλάστους ο Θεός Πατέρας. Είχε πει απευθυνόμενος στο φίδι-διάβολο: «Το σπέρμα της γυναίκας θα σου συντρίψει την κεφαλή κι εσύ θα του πληγώσεις τη φτέρνα» (Γέν. 3, 15). Στην κυριολεξία της λέξης πλέον ο διάβολος τρέμει στη θέα κι ενός μικρού βαπτισμένου παιδιού, γιατί ο καθένας μας με τη Βάπτισή μας ανήκει στην οικογένεια του Θεού, την Εκκλησία κι έχει με το Μυστήριο του Βαπτίσματος σφραγιστεί με τη σφραγίδα του Ιησού.
Η Ανάσταση του Κυρίου που γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, αποτελεί το κέντρο της Χριστιανικής πίστης μας για πολλούς λόγους. Περιορίζομαι στην αναφορά μόνο ενός: Με την Ανάστασή Του ο Ιησούς σύντριψε το θάνατο και μαζί μ’ αυτόν και τον αίτιο του θανάτου, τον Σατανά.
Αναστήθηκε ο Χριστός και «διασκορπίστηκαν οι εχθροί Του», οι διάβολοι.
Φυγαδεύτηκαν - «φυγέτωσαν από προσώπου αυτού»! Έγιναν καπνός - «ως εκλείπει καπνός, εκλιπέτωσαν»! Έλιωσαν σαν το κερί «από προσώπου πυρός», κι έτσι ο «Αναστάς εκ των νεκρών» Ιησούς, φίλοι αναγνώστες, έσωσε, απελευθέρωσε όλους εμάς του θολωμένους από τη σατανική κυριαρχία ανθρώπους!
Αν κλείσουμε θυμίζοντας μια φράση του Ιερού Χρυσοστόμου από τον Κατηχητικό του Λόγο: «Αναστήθηκε ο Χριστός κι ο Άδης καταστράφηκε. Αναστήθηκε ο Χριστός και νικήθηκαν οι διάβολοι. Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι Άγγελοι... Γι’ αυτό στο Χριστό ανήκει η δύναμη, η δόξα και η αιώνια εξουσία». Αμήν!»

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΕΝΩΧ

Ο Ενώχ, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι το όνομα δύο βιβλικών προσώπων: Πρώτο, ο γιος του Κάιν, ο οποίος έδωσε το όνομά του στην πόλη που έχτισε (Γένεσις δ’ 17). Δεύτερο, ο απόγονος του Σηθ και πατέρας του Μαθουσάλα, έβδομος πατριάρχης των Εβραίων. Σύμφωνα με τη Γένεση έζησε 365 χρόνια!

Η αρχαία παράδοση της Εκκλησίας, αφού στηρίχτηκε στα κείμενα της Γένεσης (24) και της Προς Εβραίους Επιστολής (Εβρ. ια’ 5), απεφάνθη ότι ο Ενώχ εγκατέλειψε τα εγκόσμια χωρίς να πεθάνει και γι’ αυτό το λόγο δημιουργήθηκαν διάφοροι μύθοι. Αυτός και ο λόγος, που οι σύγχρονοι ερμηνευτές είναι στο θέμα αυτό περισσότερο συντηρητικοί.

Είναι επίσης γνωστό, ότι στην Παλαιά Διαθήκη έχουν διασωθεί διάφορα έργα, τα οποία φέρουν το όνομα του Ενώχ. Δύο από αυτά χαρακτηρίζονται ως «Ενώχ Ι» και «νώχ ΙΙ». Τα βιβλία αυτά προέρχονται από τον 1ο και 2ο αι. π.Χ. Ανακεφαλαιώνουν τις γνώσεις της εποχής και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην αστρονομία. Τα έργα ένωσε ένας Ιουδαίος εκδότης σε βιβλίο, γνωστό ως «Βιβλίον Ενώχ» ή απλά «Ενώχ», και είναι γνωστό από αποσπάσματα ελληνικών, αραμαϊκών και λατινικών μεταφράσεων.

Μέσα στο διαδίκτυο, λοιπόν, βρήκαμε ένα ενδιαφέρον κείμενο, που αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε ένα απόσπασμά του:

«Σύμφωνα με το βιβλίο του Ενώχ, λοιπόν, οι Άγγελοι εξέπεσαν εξαιτίας της λαγνείας τους ενώ πολλές πηγές αναφέρουν ότι η Πτώση συμπαρέσυρε Αγγέλους από όλα τα τάγματα και μάλιστα κατά το 1/3 του συνολικού τους αριθμού. Μερικοί ευφάνταστοι Επίσκοποι του Μεσαίωνα, όπως ο Επίσκοπος του Tusculum, υπολόγισαν ότι ο αριθμός των Εκπεσόντων ανέρχεται στα 133.306.668 Αγγέλους! Με ποιόν τρόπο τους υπολόγισαν βέβαια, είναι μια άλλη ιστορία.

Πάντως ο Ενώχ δεν αρκείται μόνο στην αναφορά του γεγονότος. Μας παραθέτει τα ονόματα των αρχηγών των Εκπεσόντων, καθώς και την τέχνη που δίδαξε ο καθένας από αυτούς στις θυγατέρες των ανθρώπων. Επίσης αναφέρει τα ονόματα των Τεσσάρων Ισχυρών Αγγέλων που ενημέρωσαν το Θεό και ανέλαβαν την πραγματοποίηση της Θείας Δικαιοσύνης, καθώς και τον επίλογο αυτής της ιστορίας: Οι Εκπεσόντες θα παρέμεναν για πάντα δεμένοι στα Τάρταρα (για κάποιους στον 2ο Ουρανό), οι Γίγαντες θα σκοτώνονταν ο ένας από τα χέρια του άλλου, ενώ τα πνεύματά τους θα παρέμεναν δέσμια στη Γη και οι άνθρωποι θα αφανίζονταν από τον Κατακλυσμό. Νομίζω ότι, παρά τις επιθέσεις που έχει δεχτεί, το βιβλίο που αποδίδεται στον Ενώχ ξέρει πολύ καλά τι λέει και πως το λέει. Άς περάσουμε όμως τώρα να δούμε μερικές άλλες ερμηνείες της ιστορίας αυτής καθώς και παραδόσεις που από αυτήν ξεπήδησαν.

Οι Εκπεσόντες ήταν ... εξωγήινοι

Μερικοί οπαδοί της θεωρίας της εξωγήινης επαφής πιστεύουν ότι η Πτώση δεν συνέβη σε Αγγέλους αλλά σε εξωγήινους, οι οποίοι είναι οι Άγγελοι των παραδόσεων. Όπως ισχυρίζεται ο Ζεκάρια Σίτσιν, λοιπόν, οι εξωγήινοι εκείνοι που αποστάτησαν για κάποιο λόγο ενάντια στους αρχηγούς τους, θεωρήθηκαν αποστάτες Άγγελοι και δημιουργήθηκε ολόκληρη αυτή η ιστορία. Μάλιστα, επειδή λόγω των συνθηκών του πλανήτη τους ήταν ιδιαίτερα ψηλοί, γίγαντες στα μάτια των ανθρώπων της Γης και υπεραναπτυγμένοι τεχνολογικά, δημιουργήθηκαν και οι υπόλοιπες παράμετροι του μύθου.

Οι Εκπεσόντες και τα ξωτικά

Μια άλλη παράδοση θέλει τους Εκπεσόντες να έπεσαν άλλοι στη Γη, άλλοι στο νερό και άλλοι παρέμειναν στον αέρα. Ανάλογα με το που έπεσαν, έγιναν και αντίστοιχα πλάσματα, ξωτικά, νεράιδες, νύμφες και τα σχετικά. Μάλιστα, υπάρχει μια παράδοση, ότι την ώρα της Πτώσης κάποιοι Άγγελοι παρέμειναν ουδέτεροι, χωρίς να πάρουν το μέρος ούτε του Θεού αλλά ούτε του Εωσφόρου. Εκείνοι οι Άγγελοι τιμωρήθηκαν με το να εγκλωβιστούν στο υλικό πεδίο μεν αλλά δεν έγιναν Δαίμονες και έτσι διατηρούν την ομορφιά και τις δυνάμεις τους και πολλοί τους συνδέουν με διαφόρων ειδών αιθερικά πλάσματα. Από τους Εκπεσόντες αυτούς, άλλοι είναι φιλικά διακείμενοι στους ανθρώπους και άλλοι προσπαθούν να αποδείξουν στο Θεό ότι μετάνιωσαν. Έτσι περιμένουν την τελική Κρίση, οπότε και θα γίνουν Άγγελοι ξανά…»

Εμπεριστατωμένη η ανάλυση του εκλεκτού αρθρογράφου, όπως και τόσα άλλα άρθρα που φιλοξενούμε στο βιβλίο μας.

Με ταπειν΄τητα μόνο να πούμε, ότι στη σύγχρονη εποχή οι πραγματικοί εκπεσόντες άγγελοι είμαστε εμείς οι ίδιοι οι αμαρτωλοί. Ας συνέλθουμε όσο είναι καιρός για να βλέπουμε κατάματα και τους ανθρώπους και τον Θεό!

ΚΥΡΙΕ, ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ ΕΛΘΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ

2018-05-23T12:07:00.000+03:00

Κύριε, Εσύ πού προστρέχεις στους φτωχούς και αδυνάτους με την άπειρη ταπείνωσή Σου και την αγάπη Σου, μην παραλείψεις να κοιτάξεις και τον ανήμπορο δούλο Σου, που Σε ικετεύει να έλθεις να τον ευλογήσεις, όπως εύκολα ευλογείς όλους εκείνους που Σε αγαπούν σαν τα μικρά παιδιά.
Σου ζητώ να έλθεις τώρα κοντά μου, για να με ευλογήσεις, προσφέροντας στην ψυχή μου την ουράνια ειρήνη σου, διώχνοντας κάθε σκέψη και εικόνα που μολύνει την αγάπη μου για Εσένα.

Απο το βιβλίο: "Για Σένα που με Αναζητάς"

Προσευχή για έναν αρμονικό γάμο

2018-05-23T08:30:00.000+03:00

“Πατέρα, στο όνομα του Ιησού Χριστού, είναι γραμμένο στο Λόγο Σου ότι η αγάπη Σου είναι εκκεχυμένη μέσα ατις καρδιές μας δια του Αγίου Πνεύματος που μας δόθηκε. Επειδή είσαι μέσα μας, αναγνωρίζουμε ότι η αγάπη Σου μας κυβερνά εντελώς. Πιστεύουμε ότι η αγάπη Σου εκδηλώνεται πλήρως ενώνοντας μας εν αληθεία, τελειοποιώντας μας για κάθε έργο αγαθό να κάνουμε το θέλημα Σου, ενεργώντας μέσα μας το ευάρεστο στους οφθαλμούς Σου.

Ζούμε και συμπεριφερόμαστε στο γάμο μας τίμια και με σεβασμό ο ένας προς τον άλλον. Τον θεωρούμε πολύτιμο, άξιο και μεγάλης τιμής. Αποφασίζουμε να ζούμε σε αμοιβαία αρμονία και συμφωνία ο ένας προς τον άλλον, βρίσκοντας μεγάλη ευχαρίστηση μεταξύ μας και έχοντας το ίδιο φρόνημα και ενωμένοι στο πνεύμα.

Πατέρα, πιστεύουμε και λέμε ότι είμαστε απαλοί, σπλαχνικοί, ευγενικοί, τρυφεροί στην καρδιά και ταπεινόφρονες. Κυνηγούμε την ειρήνη και κρατεί τις καρδιές μας σε ησυχία και σιγουριά. Επειδή ακολουθούμε την αγάπη και μένουμε στην ειρήνη, οι προσευχές μας δεν εμποδίζονται καθόλου, στο όνομα του Ιησού Χριστού. Είμαστε συγκληρονόμοι της χάριτος του Θεού.

Ο γάμος μας δυναμώνει μέρα με τη μέρα σε δεσμό ενότητας διότι είναι θεμελιωμένος στο Λόγο Σου και ριζωμένος στην αγάπη Σου. Πατέρα, Σ’ ευχαριστούμε για την εκτέλεση Του, στο όνομα του Ιησού Χριστού. Αμήν.”

Προσευχή για τα οικονομικά

2018-05-23T05:30:00.000+03:00

“Πατέρα μου, γνωρίζω οτι ενδιαφέρεσαι για το πνεύμα, την ψυχή και το σώμα μου. Κύριε, Σου ζητώ, στο όνομα του Ιησού Χριστού να τσακίσεις (να σπάσεις, να καταστρέψεις) το πνεύμα του χρέους από τη ζωή μου.

Επίσης, Σου ζητώ θαυματουργικά να διαγράψεις (να σβήσεις, να εξαλείψεις) τα χρέη μου όπως έκαμες και με τη χήρα στην Παλαιά Διαθήκη ( Β Βασ.4, 1-7 ). Σ’ ευχαριστώ, Πατέρα μου, που μου έδωσες εξουσία σ’ ολόκληρο τον πνευματικό κόσμο ( Λουκ.10, 19 ).

Με παρρησία επιτιμώ το πνεύμα του χρέους, διότι είναι σταλμένο απο το διάβολο. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, σε δένω και σπάζω τη δύναμη σου απο τη ζωή μου και τα οικονομικά μου. Πνεύμα χρέους δε θα λειτουργείς πλέον στη ζωή μου! Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, είσαι δεμένο και είμαι ελεύθερος απο την εξουσία σου!

Πατέρα Θεέ, Σ’ ευχαριστώ που με κάνεις να γνωρίσω μέσα στο πνεύμα μου ότι αυτό το πονηρό πνεύμα είναι δεμένο και ηττημένο στη ζωή μου.

Τώρα μιλώ στα λειτουργικά πνεύματα ( τους αγγέλους του Θεού ) που είναι στην Ανατολή, Δύση, Βορρά και Νότο να ελευθερώσουν την αφθονία του Θεού στη ζωή μου.

Με παρρησία διακηρύττω ότι θαύματα αρχίζουν να γίνονται στα οικονομικά μου. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, δέχομαι την οικονομική απελευθέρωση μου.

Κύριε μου, Σε δοξάζω για τα οικονομικά θαύματα που ελευθερώνονται στη ζωή μου από σήμερα. Στο όνομα του Ιησού Χριστού. Αμήν’’

H ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

2018-05-23T00:00:00.001+03:00

Η προσευχή είναι η νοερή επικοινωνία και προσωπική μας συνομιλία με το Θεό, κατά την οποία, παράλληλα με τη δοξολογία και ευχαριστία που απευθύνουμε σ’ Αυτόν, ζητάμε και την εκπλήρωση ορισμένων αιτημάτων μας. Η προσευχή: είναι για μας μεγάλο δώρο, αφού μπορούμε να μιλάμε όποτε θέλουμε με το Θεό. Είναι μια ψηλάφηση του Θεού ή των Αγίων. Δε μιλάμε με φαντάσματα.

Γι’ αυτό και πρέπει να γίνεται σε ήσυχο μέρος, έτσι ώστε να έχουμε αυτοσυγκέντρωση. Πρέπει να συναισθανόμαστε ότι θα μιλήσουμε με τον ίδιο το Θεό.
Γράφει ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
Προσφέρουμε δεκάδες λόγια κι όταν τελειώνει η προσευχή δεν ξέρουμε τι είπαμε. Το σώμα είναι εδώ, ο νους είναι έξω. Μπαίνουμε στο ναό για προσευχή και όταν βγαίνουμε δεν θυμόμαστε τίποτα. Τα χείλη κινούνται, αλλά η ακοή μας δεν ακούει.΄΄

Βέβαια η περισυλλογή και η ανάβαση του νου προς το Θεό δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται τόσο εύκολα. Χρειάζεται συνεχής προσπάθεια για να μπορεί κάθε μας προσευχή να είναι καλύτερη από την προηγούμενη.

Το ΄΄ Πάτερ ημών΄΄ .... είναι η πιο γλυκιά και περιεκτική προσευχή. Είναι απλή, κατανοητή σε όλους και εξαντλεί όλα τα αιτήματα που μπορεί να απευθύνει ο άνθρωπος στο Θεό. Την έφτιαξε ο ίδιος ο Χριστός και μας την προσέφερε σαν δώρο. Είναι λοιπόν θεοπαράδοτη και γεμάτη θεία σοφία.

Όταν διαβάζεις το Ευαγγέλιο, ο Θεός μιλάει σε σένα. Όταν προσεύχεσαι, εσύ μιλάς στο Θεό. Όταν λες το ΄΄ Πάτερ ημών΄΄ εσύ μιλάς στο Θεό` και ο Θεός μιλάει σε σένα.
Αγ. Αυγουστίνος

Δόξα του Θεού είναι ο άνθρωπος ο ζωντανός. Και ΄΄ ζωντανός ΄΄ άνθρωπος είναι μόνο εκείνος, που στρέφει τα μάτια του προς το Θεό.
Αγ. Ειρηναίος

Προς τον Άγιον Θεόν

Δέσποτα πολυέλεε, ανεξίκακε, μακρόθυμε, ακατάληπτε, ανερμήνευτε, Κύριε· ο κυβερνών και προνοών δια πάντα τα έργα σου· ο ετάζων νεφρούς και καρδίας και τα κρυπτά διανοήματα των ψυχών ημών σαφώς επιστάμενος, πρόσδεξαι την ευχαριστία αυτή και εξομολόγηση της συντετριμμένης ψυχής μου και χάρισε σ’ αυτήν πάντα τα προς σωτηρίαν αιτήματα.

Γνωρίζεις, πατέρα μου ουράνιε, αν και καθημερινώς αμαρτάνω, τίποτε άλλο δε μπορώ να αγαπήσω περισσότερο από εσέ και πουθενά αλλού δε μπορώ να στρέψω τη δύναμη της ψυχής μου. Εσύ είσαι για μένα το φως, η οδός, η ζωή, είσαι το παν. Πού αλλού να επιρρίψω την μέριμνά μου και σε ποιόν άλλο να καταφύγω;

Προσπίπτω ενώπιόν σου κατά την ώρα αυτή που ο ήλιος δύει και δέομαι θερμώς να μου αποστείλεις την τελευταία ακτίνα του θείου ελέους σου και να φωτίσεις την αμαρτωλή μου ψυχή.

Αν και ελλιπής είναι η αγάπη και η ευχαριστία της ψυχής μου, αναγνωρίζω ότι Συ με καθοδηγείς και σε Σένα οφείλω τα πάντα. Πρόλαβε βέβαια η αμαρτία και εναπέθεσε στην ψυχή μου τους δικούς της τύπους και τα εμπαθή ενθυμήματα και απομάκρυνε δια του εσωτερικού πολέμου την διαρκή ενθύμηση του Αγίου Ονόματός Σου.

Πλην όμως εις ουδέν υποχωρώ. Αποστρεφόμενος κάθε τι που είναι δικό σου και όσο ο χρόνος περνά πλεονάζει η αγάπη σου εντός μου. Μεγαλύτερη ανδρεία και ευστροφία ψυχής δεν υπάρχει από την διαρκή ενθύμηση του Αγιου Ονόματός Σου.

Βοήθησέ με, Δέσποτα Κύριε, να κατευθύνω τις δυνάμεις της ψυχής μου προς δοξολογία του Αγίου Ονόματός σου, ενθυμούμενος και φανταζόμενος την ακατάληπτη δόξα και την ευπρέπεια και την ωραιότητα της ουρανίου μακαριότητος.

Συγκράτησε το ρεμβόμενο και περιπλανώμενο νου μου στις συγχύσεις και τις μέριμνες του βίου τούτου και εμφύτευσε σ’ αυτόν τη μνήμη του Αγίου Ονόματός Σου και τη μελέτη των σωτηρίων σου εντολών.

Aνατεινόμενος προς τα άνω, περιφρουρούμενος από τη χάρη Σου και καταφλεγόμενος από το διάπυρο πόθο της αγάπης σου, να κατατρυφά Σε, τον γλυκύτατο Νυμφίο και ευεργέτη μου, απορρίπτων ως σκύβαλα πάντα του κόσμου τα τερπνά.

Ο ήλιος δύει, Κύριε, και τα πουλιά του δάσους ψάλλουν εσπερινό. Γονατίζω και εγώ ενώπιόν σου και τα χέρια μου προς Σε ανατείνω, δεόμενος να μου αποστείλεις το φως σου το αληθινό, για να ανυμνώ, δοξολογώ και γεραίρω το Πανάγιο Όνομά Σου εις τους αιώνας. Αμήν.
Μ.μοναχός Άγιον Όρος 1995

Προσευχή αγάπης προς τον Θεό

2018-05-23T00:00:00.000+03:00

«Πανάγαθε Πατέρα, Φιλάνθρωπε Κύριε Ιησού Χριστέ, Πανάγιον Πνεύμα, Τριάς ομοούσιε, Σ’ευχαριστώ διά την πρόνοιαν που έδειξες και σήμερον για μένα έναν ανάξιον αμαρτωλόν. Σε παρακαλώ βοήθα με να κατανοήσω την αγάπην Σου, για να μπόρεση και η δική μου καρδιά να σ’ αγαπήση, όσον είναι δυνατόν, σύμφωνα με την δύναμιν που παρέχεις σ’ εμέ.

Πανάγαθε Θεέ, αιώνιε Λυτρωτά, ομολογώ ότι είμαι ανάξιος να φιλοξενήσω μέσα μου το Πυρ της Θεότητος, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, αλλά σύμφωνα με την υπόσχεσίν Σου, «ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ», σε παρακαλώ αξίωσέ με και μείνε μέσα μου και γω εν Σοι. Ελέησέ με Κύριε, και άνοιξε την καρδίαν μου να Σε δεχθή ολόκληρον, χωρίς να μπορή να χωρέση τίποτε άλλο.

Γίνου Συ βασιλεύς μου και κυβέρνησε το καράβι της ζωής μου σύμφωνα με το θέλημά Σου. Κατέργασέ με ναόν άγιόν Σου, όπου θα επιτελήται αγιωσύνη του Αγίου ονόματός Σου. Κατάκαυσε πυρί αΰλω τας αμαρτίας μου, τας άκανθας των παθών, απάλλαξε με από τα έργα της σαρκός και χάρισέ μου τον καρπόν του Αγίου Πνεύματός Σου.

Αξίωσέ με να σοι εξομολογούμαι εν αγαλλιάσει, να σε ζητώ εν φόβω, να σε υπακούω με πίστη και αγάπην. Και με ένα λόγον χάρισε μου τα δώρα πού χαρίζεις σε κάθε ένα πού με πίστη προσέρχεται και Σε δέχεται εντός του, την κατά Χριστόν ζωή, η δόξα του Θεού επί γης και η Σωτηρία εις τους ανθρώπους. Πρεσβείαις της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αΰλων Σου Λειτουργών, και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν».

Ιωαννικίου Μοναχού Αγιορείτου

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ....

2018-05-22T22:31:00.000+03:00

Έχω έναν πόθο εσωτερικό,
να βρω τον Θεό.
Κύριε και Θεέ μου....
Σε ψάχνω παντού!

Σε αναζητώ Θεέ μου..
Μέσα στη σιωπή των βουνών,
Μέσα στα μάτια των μικρών παιδιών,
Μέσα στις καρδιές των ταπεινών,
Μέσα στα αστέρια των ουρανών !

Σε αναζητώ Θεέ μου...
Μέσα στη βοή των θαλασσών,
Μέσα στη ροή των ποταμών,
Μέσα στην ηρεμία των δασών,
Μέσα στην καλοσύνη των φτωχών!

Σε αναζητώ Θεέ μου..
Μέσα στη μετάνοια της ψυχής μου,
Μέσα στην ειρήνη της υπομονής μου,
Μέσα στη χαρά της ζωής μου!

Σε αναζητώ Θεέ μου...
εκεί ψηλά,
στο σταυρό του Γολγοθά.
Μέσα στην ταπείνωση του εαυτού Σου,
Μέσα στην αγάπη της καρδιάς Σου,
Μέσα στην απότητα των λόγων Σου,
Μέσα στη θερμότητα του θείου Φωτός Σου!

Σε αναζητώ Θεέ μου...
Μέσα στους χτύπους της καρδιάς μου,
Μέσα στη σιωπή της ψυχής μου,
Μέσα στη θλίψη της ζωής μου,
Μέσα στη μοναξιά μου !

Σε αναζητώ Θεέ μου,
για να μάθω,
γιατί αγαπώ,
γιατί ζώ,
γιατι πεθαίνω!

Σε αναζητώ Θεέ μου,
για να μάθω
που πηγαίνω!

Απο το βιβλίο: "Για Σένα που με Αναζητάς"

Προσευχή Μετάνοιας και Απολύτρωσης

2018-05-22T22:27:00.001+03:00

Κύριε με ανέχτηκες όλα αυτά τα χρόνια με τις αμαρτίες μου, κι όμως με σπλαχνίστηκες.

Πλανήθηκα με κάθε τρόπο. Τώρα όμως δεν θα ξαναμαρτήσω. Φέρθηκα άδικα απέναντι Σου και υπήρξα άδικος, Δεν θα το ξανακάνω. Απαρνίεμαι την αμαρτία, απαρνιέμαι τον διάβολο, απαρνιέμαι την κακία που σπιλώνει την ψυχή μου. Λύτρωσε την ψυχή μου από καθετί που είναι αντίθετο στην αγιότητά Σου.

Σε παρακαλώ, Κύριε, να με γλιτώσεις από κάθε κακό. Έλα τώρα, Ιησού, έλα τώρα να κατοικήσεις στην καρδιά μου.

Συγχώρησε με, Κύριε κι επίτρεψέ μου να αναπαυθώ σε Σένα, γιατί Εσύ είσαι η Ασπίδα μου, ο Λυτρωτής μου και το Φως μου και σε Σένα ελπίζω.

Από σήμερα, θα Σε ευλογώ, Κύριε, πάντοτε.

Απαρνιέμαι τον πονηρό και κάθε άλλο θεό και είδωλο, γιατί Εσύ είσαι Ύψιστος πάνω σε όλη τη γη, υψώθηκες ψηλότερα από όλους τους θεούς

Με τον ισχυρό Σου βραχίονα, φύλαξέ με από κακή υγεία, φύλαξέ με από αιχμαλωσία, φυλαξέ με από τη θλίψη Και κατατρόπωσε τον εχθρό μου τον διάβολο. Σπεύσε σε βοήθειά μου, Σωτήρα!

Aμήν

Προσευχή για προστασία όταν ταξιδεύουμε...

2018-05-22T22:24:00.001+03:00

Πατέρα επουράνιε, ομολογώ τον άγιο σου Λόγο για το ταξίδι που πρόκειται να πραγματοποιήσω σύντομα και πιστεύω ότι ο άγιος σου Λόγος δεν επιστρέφει σε σένα κενός αλλά εκτελεί το θέλημα σου όπου εσύ τον αποστέλλεις.

Τώρα που ετοιμάζομαι να ταξιδέψω χαίρομαι και ευφραίνομαι για τις υποσχέσεις μέσα στον άγιο σου Λόγο για προστασία και ασφάλεια σ’ αυτούς που σε αγαπούν και είναι υπάκουοι στο Λόγο σου. Μόνο εσύ, Κύριε, με έχεις πραγματικά ασφαλισμένο. Σου έχω εμπιστοσύνη και είμαι κάτω από τη θεία σου προστασία. Εάν έχω κάποιο πρόβλημα ή κάποια πρόκληση της ζωής τρέχω πάντοτε σε σένα που είσαι το φρούριο μου και το καταφύγιο μου σε ώρα ανάγκης. Πιστεύοντας τον άγιο σου Λόγο, ομολογώ, στο όνομα του Ιησού Χριστού, ειρήνη, ασφάλεια και επιτυχία στο ταξίδι που ετοιμάζομαι τώρα να πραγματοποιήσω.

Ως παιδί του Θεού που είμαι το ταξίδι μου είναι κάτω από τη σκέπη του Υψίστου και άγγελοι του Κυρίου με προστατεύουν και με περιτριγυρίζουν σαν είμαι μέσα στο αυτοκίνητο/αεροπλάνο/τρέ-νο/πλοίο. Θα συνεχίσω με τα σχέδια μου για το ταξίδι μου χωρίς φόβο για δυστύχημα, προβλήματα ή οποιαδήποτε ταλαιπωρία. Έχω την ειρήνη του Θεού και δε θα επιτρέψω σε οποιοδήποτε φόβο να με κυριεύσει σαν ταξιδεύω. Ο Κύριος με ελευθερώνει από κάθε κακό και με διατηρεί για τη βασιλεία του. Είμαι σίγουρος ότι το ταξίδι μου θα κυλήσει ομαλά και θα είναι κατά πάντα ευλογημένο από τον Κύριο.

Σ’ ευχαριστώ, Πατέρα, που σε κάθε περίσταση είσαι εκεί για να με προστατεύεις. Άσχετα με το πώς ταξιδεύω εσύ με προστατεύεις. Όλα πάνω στη γη είναι κάτω από τις εντολές σου. Είσαι ο επουράνιος μου πατέρας και με φροντίζεις. Μέσω της πίστης μου σε σένα πατώ πάνω στα φίδια και στους σκορπιούς και πάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού και τίποτε δεν πρόκειται να με βλάψει. Εκεί που πηγαίνω θα είμαι κάτω από τη σκέπη σου και οτιδήποτε φάω ή πιω δε θα με βλάψει. Το ταξίδι μου είναι κατά πάντα ευλογημένο.

Πατέρα, σου δίνω τη δόξα για το καθετί. Σ’ ευχαριστώ που είσαι πάντοτε μαζί μου και είμαι σε ασφάλεια και προστασία. Με σκεπάζεις με το έλεος σου και όλη η οικογένεια μου και τα ταξίδια μας είναι κάτω από τη σκέπη σου. Καμιά τρίχα της κεφαλής μας δε θα χαθεί. Σ’ ευχαριστώ, Πατέρα, για την καθοδήγηση σου και την ασφάλεια σου. Είσαι άξιος κάθε τιμής και δοξολογίας!

Αμήν.

Προχευχή για τους Εχθρούς μου

2018-05-22T22:20:00.002+03:00

Κύριε του ελέους και της αγαθότητος παράσχου ειρήνη και αγάπη στους μισούντας και λοιδορούντας με και όσους με διαβάλλουν από μίσος και κακία. Δώσε μετάνοια και έλεος ώστε να κατανοήσουν τα πάθη της ψυχής τους. Αξιωσέ τους να σ’αγαπήσουν όπως σ’ αγαπώ και να ζήσουν στην αιώνια Βασιλεία σου ως φώτα για να δοξάσουν αιώνια το Αγιον Όνομά Σου.
Κύριε Παντοκράτορ, Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ελέησέ τους κατά το μέγα έλεος Σου για τη σωτηρία της ψυχής τους. Παράσχου σ’ αυτούς ειρήνη και γαλήνη στην ψυχή τους ώστε να παύσει κάθε δαιμονική επίθεση, υμνώντας το Πανάγιον Ονομά Σου.

Π. Δαμιανός

ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

2018-05-22T22:17:00.004+03:00

α' Κύριε, μη στερήσης με των επουρανίων σου και αιωνίων αγαθών.

β' Κύριε, λύτρωσαί με των αιωνίων κολάσεων

γ' Κύριε, είτε λόγω ειτε εργω είτεκατά νουν και διάνοιαν ήμαρτον, συγχώρησόν με.

δ' Κύριε, λύτρωσαί με από πάσης ανάγκης και αγνοίας και λήθης και ραθυμίας και της λιθώδους αναισθησίας.

ε' Κύριε, λύτρωσαί με απο παντός πειρασμού και εγκαταλείψεως.

ς' Κύριε, φώτισον την καρδίαν μου, ην εσκότισεν η πονηρά επιθυμία.

ζ' Κύριε, εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω, συ δε ως Θεός ελέησόν με.

η' Κύριε, ιδε την ασθένειαν της ψυχής μου, και πέμψον την χάριν σου εις βοήθειαν μου, ινα εν εμοί δοξάσθη το όνομά σου το άγιον.

θ' Κύριε, Ιησού Χριστέ, έγγραψον το ονομα του δούλου σου εν βίβλω ζωής, χαριζόμενός μοι και τέλος αγαθόν.

ι' Κύριε, ο Θεός μου, ουκ εποίησα ουδέν αγαθόν, αλλ' αρξαίμην ποτέ τη ευσπλαγχία σου.

ια' Κύριε, βρέξον εις την καρδίαν μου την δρόσον της χάριτός σου.

ιβ' Κύριε, ο Θεός του ουρανού και της γης, μνησθητί μου του αμαρτωλού, του αισχρού, του ονηρού και βέβηλου κατά το μέγας έλεός σου, οταν ελθης εν τη βασιλεία σου.

ιγ' Κύριε, εν τη μετανοία με παράλαβε και μη εγκταλίπης με.

ιδ' Κύριε, μη εισενέγκης με εις πειρασμόν.

ιε' Κύριε, δός μοι εννοιαν αγαθήν.

ις' Κύριε, δός δάκρυο και μνήμην θανάτου και κατάνυξιν.

ιζ' Κύριε, δος μοι των λογισμών μου εξαγόρευσιν.

ιη' Κύριε, δός μοι ταπείνωσιν, εκκοπήν θελήματος και υπακοήν.

ιθ' Κύριε, δός μοι υπομονήν, μακροθυμίαν και πραότητα.

κ' Κύριε, εμφύτευσον εν εμοί την ρίζα των αγαθών, τον φόβον σου.

κα' Κύριε, αξίωσόν με αγαπάν σε εξ' λης ου της ψυχής και της διανοίας και της καρδίας και τηρείν εν πάσι το θέλημά σου.

κβ' Κύριε, σκέπασόν με απο τε ανθρώπων πονηρών και δαιμόνων και παθών, και από παντός μη προσήκοντος πράγματος.

κγ' Κύριε, ως κελεύεις, Κύριε, ως γινώσκεις, Κύριε, ως βούλει γενηθήτω το θέλημά σου εν εμοί.

κδ' Κύριε, το σον θέλημα γενέσθω και μη το εμόν. Πρεσβείαις και ικεσίαις της Παναγίας Θεοτόκου και πάντων των αγίων σου, ότι ευλογητός εις τους αιώνας.

Αμήν.

Προσευχή Ευγνωμοσύνης

2018-05-22T22:14:00.002+03:00

Φιλάνθρωπε Κύριε, πώς δε λησμόνησες τον αμαρτωλό δούλο σου, αλλά γεμάτος έλεος με είδες από τη δόξα σου και μου εμφανίστηκες με ακατάληπτο τρόπο! Εγώ πάντοτε σε προσέβαλλα και σε λυπούσα. Συ όμως, Κύριε, για τη μικρή μου μετάνοια μου έδωσες να γνωρίσω τη μεγάλη σου αγάπη και την άμετρη αγαθότητά σου. Το ιλαρό και πράο βλέμμα σου έθελξε την ψυχή μου. Τί να σου ανταποδώσω, Κύριε, ή ποιόν αίνο να Σου προσφέρω; Συ δίνεις τη χάρη σου, για να καίγεται αδιάλειπτα η καρδιά μου από αγάπη, και δεν βρίσκει πια ανάπαυση ούτε νύχτα ούτε μέρα από τη θεϊκή αγάπη. Η θύμησή σου θερμαίνει την ψυχή μου, που τίπποτε στη γη δεν την αναπαύει εκτός από Σένα. Γι' αυτό με δάκρυα Σε ζητώ, και πάλι ποθεί ο νους μου τη γλυκύτητά σου... Κύριε, δώσε μου να αγαπώ μόνον Εσένα. Συ με έπλασες, Συ με φώτισες με το άγιο Βάπτισμα, Συ συγχωρείς τα αμαρτήματά μου και μου δίνεις τη χάρη να κοινωνώ το τίμιο Σώμα και Αίμα σου. Δώσε μου τη δύναμη να μένω πάντα κοντά σου. Κύριε, δώσε μου τη μετάνοια του Αδάμ και την άγια ταπείνωσή σου. Αμήν

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου