Zuzolińska

Red Onion

2012-02-26T13:15:00.000+01:00

Przeglądając zdjęcia z Einzigart na blogu Jen już miałam zacząć marudzić, że w Polsce to jak zwykle nic nie ma. Halo halo! No jak to? Cudze chwalisz, a o swoim zapominasz. Przecież w Warszawie pod nosem masz Red Onion. Ba, nawet dwa. Pierwszy znajduje się na ulicy Burakowskiej, w starej fabryce koronek. Młodszy odpowiednik powstał za to w starej fabryce czekolady na ulicy Szpitalnej i właśnie ten sklep odwiedziłam. Można tu znaleźć wszystko i powiedzenie, że jak coś od wszystkiego, to tak na prawdę do niczego, zupełnie się tu nie sprawdza. W przestronnym wnętrzu znajdziemy książki kucharskie (po prostu muszę mieć "India Cookbook"), albumy zdjęć, sztuki, mody(albumy Vogue, czy o butach Louboutin), architektury, pięknie ilustrowane książki dla dzieci, jak i takie, które dla dzieci raczej się nie nadają. Kiedy to co przeczytamy w książce kucharskiej będziemy chcieli wprowadzić w życie, to pod ręką mamy wachlarz akcesoriów kuchennych w najróżniejszych kształtach i kolorach, często użytkowe dzieła sztuki. Relaks w łazience umilą babeczki do kąpieli i płyny o świetnych etykietkach (moje spaczenie kupowania kosmetyków, bo mają ładne opakowanie). Jeżeli chcemy urozmaicić wystrój mieszkania, do wyboru mamy wyszukane meble, oświetlenie i użyteczne akcesoria. W oko wpadła mi mała czarna na biżuterię. Miejscem, gdzie spędziłam najwięcej czasu były oczywiście artykuły papiernicze. Papeteria ze zdjęciami ukochanego Elliotta Erwitta, pocztówki ze zdjęciami agencji Magnum, notatniki teNeues i wiele wiele innych cieszyły moje oczy. A to co wymieniłam, to tylko mała część dostępnych produktów.Po zakupach można odetchnąć w znajdującej się w sklepie kawiarni i pod żyrandolem z imbryków napić się kawy, przegryźć domowe wypieki czy skosztować pięknie wyglądających słodyczy. Jeżeli ktoś ma zamiar wybrać się z pociechą, to będzie mógł spokojnie zostawić ją w specjalnie przygotowanym na takie okazje kąciku z zabawkami i książkami. Jeżeli komuś do Warszawy nie po drodze może skorzystać ze sklepu internetowego.

Może na koniec zaznaczę, że mój optymizm nie wynika z tego, że ten post jest w jakikolwiek sposób promocyjny (czyt. sponsorowany), bo nie jest. Po prostu jako rasowa gadżeciara cieszę się, że są miejsca, w których za przystępną cenę można kupić coś co cieszy oko, jest dobrej jakości, a dodatkowo jest użyteczne.

Om Jahta

2012-02-24T00:19:00.000+01:00

Spomiędzy chmur wychodzi słońce, czuję zupełny spokój i harmonię. Wracając z fantastycznego miejsca (szczegóły w następnym poście;), spotykając ludzi ubranych tak świetnie, że wydaje się jakby właśnie wyszli sprzed obiektywu Schumana, Rodica czy Cunninghama, uśmiecham się do miłych wspomnień z ostatnich dni. W słuchawkach brzmią ulubione dźwięki, zaraz łyk pysznej herbaty i lektura. Świecie, co się z Tobą dziś działo? Bądź taki codziennie.

Jak widzicie na wyszczerzonym zdjęciu mam nowy gadżet na zębach. Noszenie tego żelastwa może nie należy do najprzyjemniejszych, ale w końcu o efekty chodzi. Z bólem powstrzymuję się przed jedzeniem na mieście ukochanych ciepłych pączków czy innych słodkości, ale z drugiej strony, to świetna kuracja odchudzająca. No chyba, że desperacko stwierdzę, że i tak już do nikogo nie będę się uśmiechać i nikogo nie uraczę mało estetycznym widokiem jedzenia między drutami. Innym gadżetem są rękawiczki, które na facebooku zrobiły furorę. Posługiwanie się nimi cały czas sprawia mi radochę. Prosta rzecz, a ile radości.

Zdjęcia: Ala

Mam na sobie: płaszcz- sh, spodnie- New Look, kalosze- nie wiem skąd, ale za to pamiętam, że to pamiątka z Openera, chusta- Carry, czapka- H&M, no i co najważniejsze, rękawiczki- C&A

DJ Drez- Om Jahta

Food porn

2012-02-18T18:19:00.000+01:00

Późny wieczór, domownicy już śpią, siadam do komputera i zastanawiam się na jakie smaczki mam dziś ochotę. Jako rasowa masochistka zaczynam od słodyczy. Makaroniki, babeczki, torty. Później dania główne, a na sam koniec wybór przepisów, które kiedyś na pewno zrealizuję(prędzej czy później, z naciskiem na to drugie). Poszukiwania odbywają się najczęściej na ulubionych blogach kulinarnych i aplikacji w przeglądarce Chrome ,Gojee. Katuję się pięknymi zdjęciami idealnie wykonanych dań i żałuję, że komputery nie mają jeszcze opcji materializacji wybranych obrazów (jedynie moje biodra się w tego cieszą). Co prawda muszę się pochwalić, że ostatnio zaczęłam bardziej starać się w kuchni, a dokładniej od Gwiazdki, kiedy to mój luby popisał się zdolnościami kulinarnymi (mistrzowski makowiec) i cała moja rodzina przy wigilijnym stole żartowała sobie z moich talentów kuchennych, a raczej ich braku. Wzięłam się za siebie i zrobiłam już kurczaka tikka masala czy czekoladowe makaroniki (nie polecam przepisów z youtube;) i kilka innych bzdetów. Coraz to nowe przepisy znajdowane w sieci tylko zwiększają zapał do gotowania. Ślinotok i burczenie w brzuchu przypominają, że pora odejść od komputera i udać się do kuchni.

Wang, yerba i parka

2012-02-12T17:34:00.001+01:00

Celebruję ostatnie dni ferii na spacerach, czytaniu i oglądaniu pokazów z Nowego Jorku. Wczoraj Alexander Wang zrobił miły gest w kierunku międzynarodowej publiczności i udostępnił live stream z pokazu. Czułam się prawie jakbym była na pokazie. Szkoda, że to prawie robi aż taką różnicę w tym przypadku. Tak czy inaczej nie mogłam się napatrzeć na kolekcję leżąc w ciepłym łóżku z kubkiem yerba mate.

Parkę, którą dostałam w paczce niespodziance od nieocenionej i genialnej Szpiegowskiej, miałam zacząć nosić dopiero gdy będzie cieplej. Jak widać nie wytrwałam w postanowieniu i dzięki temu, że nie wystaje spod płaszcza, to traktuję ją jako dopełnienie do swetra. Sweter znalazłam pod choinką jakieś dwa lata temu, bardzo się lubimy i nosimy do czego się da. Może od razu zaznaczę, że na przedostatnim zdjęciu nie widać plamy na swetrze, tylko niestety aparat gdzieś się szlajał i teraz widzi czarne plamki.

Kampania wiosenna

2012-02-09T22:39:00.000+01:00

Dzięki chylącym się już ku końcowi feriom miałam okazję sobie słodko poleniuchować i nadrobić różne zaległości, między innymi w przeglądzie kampanii różnych projektantów na wiosnę i lato. Swoją drogą miło myśleć "kampania" jako promocji kolekcji a nie o kampanii egzaminacyjnej w terminach poprawkowych (słynne kampanie wrześniowe i marcowe). Dziś zaczął się nowojorski tydzień mody rozpoczynający całą ich serię w innych stolicach mody, na których będą pokazywane kolekcje na jesień i zimę. Weź tu człowieku nadąż za tym wszystkim. Leżę głęboko pod kołdrami i kocami marząc o chociaż cyfrze 0 na termometrze, co uznałabym teraz za tropiki i nie mogę się nacieszyć wiosennymi zapowiedziami, bo zaraz zostanę zalana zdjęciami następnych zimowych inspiracji. Tak czy inaczej, skupiam się na moich ulubionych, letnich miesiącach, tworzę swoją listę "must have" na słoneczne dni i cieszę oczęta poniższymi zdjęciami.

Stella McCartney

Soczysta mieszanka wzorów etno i kwiatowych. Za zdjęcia odpowiedzialny duet Mert&Marcus, modelki przedstawiać chyba nie trzeba :)

Alexander McQueen

Zdjęcia jak obrazy, domena większości kampanii tego domu mody. Szczególnie miło patrzeć, bo pozuje moja ulubiona polska modelka, Zuza Bijoch (nie tylko dlatego, że imienniczka). Za zdjęcia odpowiedzialny David Sims.

Sonia Rykiel

Typowe dla Rykiel wygoda i frywolność, w dodatku na rowerze. Nie mogłam nie pokochać. Constance Jablonski przypomniała mi tylko, że jedzone przeze mnie pyszności w ilościach znacznych nie idą w pięty, więc jeżeli chcę nosić kuse fatałaszki za kilka miesięcy, to muszę zabrać się za siebie (cóż za odkrywczość). Zdjęcia: Cedric Buchat

HIGH

Na koniec dawka zdjęć wyglądających jak pamiątki z wakacji. Realizowana w Portugalii kampania dla High Casual Everyday Couture by Claire Cambpell (chwała Bogu, że mają skrót tej nazwy) sprawia, że jeszcze bardziej tęsknię za rozgrzanymi słońcem chodnikami i letnimi wyjazdami (znowu odkryłam Amerykę). Plus skarpetowa fryzura ;)

Blue relax- Spotkanie "Szafa na Szpilkach" w Blue City

2012-02-01T17:36:00.000+01:00

Wykorzystując kilkudniową przerwę w sesyjnym armageddonie przedstawiam Wam materiał z ostatniego spotkania w Blue City. Znowu poznałam nowe osoby, wyjątkowo zjawiło się mnóstwo Blogerek. Co prawda nie mogłam uczestniczyć w całym spotkaniu, bo musiałam zjawić się na egzaminie, ale najwyraźniej spotkanie dobrze na mnie wpłynęło, bo zdałam (w końcu). Zdążyłam wykonać pierwsze zadanie, mianowicie wybranie stroju na czas relaksu.

Do dyspozycji miałam ubrania ze sklepów Unisono i United Colors Of Benetton. Druga marka kojarzy mi się z żywymi kolorami i luźnymi krojami, dlatego na tych skojarzeniach oparłam koncepcję. Za makijaż odpowiedzialna była perfumeria Marionnaud i przemiłe makijażystki Paulina Kamińska (odpowiedzialna za mój makijaż) i Justyna Gmurczyk. Zdjęcia zrobili Piotr Sor i Kamil Opas, z którymi od razu załapałyśmy dobry kontakt, co zaowocowało zdjęciami, na których nie mam ochoty sobie ocenzurować twarzy. Wierzcie mi, często mi się tak zdarza.

Mam na sobie: spodnie, zielony sweter, koszulka, słuchawki- United Colors Of Benetton, kamizelka, buty- Unisono, naszyjnik- Fashion Freak

FACEBOOK - BLOGLOVIN - LOOKBOOK

Run & Hide

2012-01-18T21:46:00.003+01:00

buty- Ryłko, kapelusz- Witleather, sweter- Mango, koszula- sh, sukienka- sh, płaszcz- sh

Run & Hide- The Bullitts

zdjęcia: Ala i Emil

Są takie momenty w życiu młodego człowieka, szczególnie tego studiującego, że ma ochotę gdzieś uciec i się schować. darować sobie wszystkie plany , najlepiej nie widzieć się w lustrze i nie pokazywać się na oczy ludziom. Potrzeba czasem takiego porządnego kopa motywacji, powrotu do sił fizycznych i umysłowych, optymizmu. Życie jest za krótkie, żeby się przejmować sesją! Tak samo jest za krótkie na rezygnowanie ze swoich pasji i codzienne zamartwianie się "a co jeżeli coś tam". To tyle o moich wahaniach nastroju przed egzaminami.

Więcej czasu na rozpisywanie się będę miała za jakieś dwa tygodnie, kiedy to już będę miała sesję za sobą (ktokolwiek jest w niebie czy piekle czy czymkolwiek pozaziemskim, niech mi da zaliczenia). A na razie trzymam kciuki za wszystkich, którzy tak samo jak ja boksują się z egzaminami i kolokwiami, a Wy trzymajcie za mnie!

PS. Więcej się dzieje na blogowym facebooku, więc zapraszam również tam ;)

Och i ach, czyli ooh!Andy

2012-01-06T14:57:00.000+01:00

Zdjęcia zrobione około miesiąca temu przypominają mi, że istnieje coś takiego jak światło słoneczne i pogoda nastrajająca pozytywnie do życia. Oprócz panującej od kilku dni ciemnicy pogoda mi zupełnie nie przeszkadza. Nie brodzę po kolana w brei złożonej ze śniegu i chemikaliów, jakimi raczone są zwykle chodniki. Zakupiony wczoraj w lumpeksie płaszcz, który w normalnych warunkach nadawałby się na wczesną wiosnę (w skali takiego zmarźlucha jak ja) daje odpowiednią dawkę ciepła, a mój nos i policzki nie wyglądają jakbym dopiero opróżniła butelkę wina. Dlatego powodów do marudzenia nie widzę, co jak na mnie jest dość dziwne. W dodatku dziś wieczorem tak jak szesnaście lat (o masz, ale staro zabrzmiało) temu będę wypłakiwać oczy przy Królu Lwie, zapewne z czymś dobrym pod ręką. No i jak tu móc marudzić.

spodenki- lumpeks, buty- licoreesee.com, opaska- H&M, bluza- ooh!Andy, dzięki uprzejmości Pauliny

zdjęcia: Alicja

Dziś główna rola przypadła bluzie o ciekawych wzorach i jeszcze ciekawszym kroju. Pochodzi ona ze sklepu, którego nazwę na pewno wszyscy kojarzycie. Ooh!Andy to ten typ sklepu, którego asortyment mogłabym wykupić do ostatniego produktu. Proponuje zarówno ciekawą biżuterię, jak i ubrania. Założycielką jest Paulina Górska, z którą przeprowadziłam mały wywiad:

Co oprócz słabości do dobrego designu skłoniło Cię do założenia sklepu?

To będzie tendencyjna odpowiedź – przez ostatnie lata pracowałam w korporacji. I najwyraźniej miałam potrzebę zmian. Własna marka daje ogromną satysfakcję, bo przede wszystkim pracujesz na siebie, podejmujesz decyzje razem ze wszystkimi ich potencjalnymi konsekwencjami, także tymi negatywnymi, decydujesz o strategii, jesteś niezależna. Poczułam, że muszę zrobić krok do przodu. Ponieważ specjalizuję się w mojej karierze zawodowej w tworzeniu i zarządzaniu serwisami informacyjnymi, samodzielne stworzenie e-butiku było wyzwaniem. A wyzwania lubię. Poza tym – byłam pewna, że będzie to twórcze, czego mi brakowało przez ostatnie miesiące. I tak faktycznie jest – tworzenie od podstaw marki – od pomysłu, logotypu, identyfikację wizualną, strategię internetowego butiku, wybór odpowiednich partnerów i wytwórców - było niezwykle twórczym i pracochłonnym zajęciem. I nadal jest. Nie oszukujmy się – samo stworzenie sklepu internetowego nie daje żadnej gwarancji, że cokolwiek się uda. To ciągły proces i wynik wielu działań w różnych obszarach: od pr, po social media czy odpowiednią komunikację z klientem.

Jakie są kryteria przy wyborze firm, z którymi chcesz nawiązać współpracę?

Efekt WOW. Już wyjaśniam – jeśli oglądam projekty danego designera, projektanta i pojawia się ta ciekawa mieszanka zaskoczenia, fascynacji, podziwu plus wypowiedzianych na głos słów „chcę to mieć”, to jesteśmy na dobrej drodze. To jest właśnie efekt WOW. Poza tym – poczucie, że jest to nowatorskie na polskim rynku. Trzeci warunek – cena. Musi być przystępna. Kolejny warunek – produkty muszą być wyrabiane w manufakturze, nie może to być masowa produkcja. I na koniec – chcę, żeby projekty dostępne w ooh!Andy były projektami koncepcyjnymi, czyli takimi, z którymi można się identyfikować, które mają coś o nas mówić lub zmuszać do interpretacji.

W sklepie sprzedajesz ciuchy i dodatki, które nie pozwalają noszącej (bądź noszącemu) je pozostać niezauważoną na ulicy, a sama na co dzień jak się ubierasz? Co kieruje wyborem przy zakupach ubrań, butów czy biżuterii?

Lubię czarne rzeczy, a także łączyć różne faktury i tkaniny. Mimo mojego uwielbienia do czarnego, nie miałabym oporów przed założeniem pomarańczowej sukienki. Ważne, żeby koncept był dla mnie interesujący. Kocham szpilki, ale mogę je nosić na zmianę z oficerkami. Reasumując – trudno jest mój styl łatwo zaszufladkować, to taki misz masz, biorę to, co mi się podoba. Z pewnością można za to powiedzieć, że od jakiegoś czasu rzadko bywam w Zarze czy H&M, staram się kupować właśnie u polskich młodych projektantów, sama szyję sobie część rzeczy, poza tym zaopatruję się w ooh!Andy.

Patrząc na polskie ulice i obserwując ludzi co myślisz o sposobie ubierania Polaków? Widzisz jakieś pozytywne lub negatywne zmiany w stylu ubierania rodaków na przestrzeni ostatnich lat?

Zauważam duże zmiany. Przede wszystkim zaczynamy lubić polskie marki, polskie już nie znaczy złe, gorsze od zachodniego. Fanów Misbehave mogłaby pozazdrościć niejedna zachodnia marka, która funkcjonuje na polskim rynku od wielu lat i ma pokaźny kapitał na promocję i marketing. Ostatni „wystrzał” Uhm Anyway (9 tysięcy fanów na FB w ciągu kilku dni), tak fajne marki i projektanci, jak HI END, Roboty Ręczne, Neogotik, Hyakinth, Wearso, Domi Grzybek i wiele wiele innych, które pokazują, że nie trzeba mieć tysięcy w portfelu, żeby zaopatrzyć się w ciekawe ubrania czy biżuterię dobrej jakości. Polacy, szczególnie dwudziesto-, trzydziestolatkowie to doceniają, co widać na imprezach takich jak Ściegi Ręczne czy Przetwory. Mniej sieciówek, więcej polskiego wzornictwa i odwagi. Poza tym – podróżujemy, mieszkamy czasem tu, czasem tam, inspirujemy się. Chyba najbardziej to widać w dużych miastach, wystarczy w Warszawie przejść się po Foksal (przynajmniej tej części bliższej Nowemu Światu), Mokotowskiej, Ząbkowskiej latem, Nowym Świecie, pl. Konstytucji. Każde większe miasto ma takie ulice. Inaczej wygląda sytuacja w mniejszych miasteczkach, ale myślę, że i tak można spotkać ciekawie ubranych ludzi. Oczywiście, wiele brakuje nawet Warszawie do takiego Paryża, gdzie co drugi dziadek wygląda, jakby właśnie wyszedł od najlepszego stylisty, ale myślę, że jesteśmy na dobrej drodze.

Na pewno oglądałaś „Amelię” i pamiętasz początek, w którym bohaterowie wymieniali rzeczy, które lubią i których nie lubią. Wymień kilka takich.

To się dość mocno zmienia na przestrzeni lat. Poza tym wymieniać by można naprawdę długo, ograniczę się do kilku rzeczy, które od razu przychodzą mi do głowy

Lubię: latte rano, Warszawę nocą, dobry design, koty, chilli, powieści fantasy (to ostatnio), Rjoję, oglądać filmy jeden po drugim

Nie lubię: budzików, zimna, niedziel

Gdybyś na jeden dzień miała stać się kimś innym, kto to by był?

Al Pacino w czasach, kiedy kręcono zdjęcia do „Godfather”.

Świąteczne malkontenctwo

2011-12-26T01:02:00.000+01:00

marynarka- New Yorker, sukienka- zorzeta.com, pierścionek i torebka- prezenty od Szpieguli

zdjęcia : Mama

Niczym Nigella Lawson na koniec programu wcinam w środku nocy pozostałości z wigilijnych stołów i popijając to Guinessem (powinnam zostać dietetykiem) stwierdziłam, że coś naskrobię. Święta jak święta, dokładnie jak co roku o nich głośno, a później mijają w mgnieniu oka. Dziś stwierdziłam, że to chyba jeden z ich największych plusów. Raz na rok i szybko. Nerwówka związana z kupowaniem prezentów, które wyjątkowo miałam już prawie wszystkie skompletowane w listopadzie (ostatni raz poszłam do centrum handlowego tuż przed świętami, cud, że mam wszystkie zęby). Sprzątanie, to ohydnie brzmiące słowo z jeszcze obleśniejszym znaczeniem, którego przed wszelakimi okazjami jest zawsze dwa razy więcej. Do święta się znowu pobrudzi! Brak umiaru przy suto zastawionym stole, bo nie dość, że wszystko dobre, to i tak czy inaczej trzeba wszystkiego skosztować żeby tradycji stało się zadość i żeby żadnej gospodyni nie było przykro. Jak już pojemy, to zaczynamy rozmawiać w rodzinnym gronie. Z tego też nie zawsze wynikają same plusy, a wręcz mogą wyniknąć głośne i przykre minusy. (I jeszcze mi halka spod sukienki wystaje!) Pisząc te słowa zaczynam się zastanawiać jakim cudem mogę być taką marudą, skoro to moje ulubione święta. Chyba dlatego, że wymienione wyżej minusy wynikają z mojego własnego zachowania i nastawienia. Kształtuję je sama i ode mnie zależy jakie będą. Dlatego Wam i sobie życzę więcej uśmiechu, pozytywnego nastawienia i podchodzenia do rzeczywistości z przymrużeniem oka ;)

Zdrowych, wesołych

2011-12-24T14:22:00.001+01:00

Nie jestem najlepsza w składaniu życzeń, ale chciałabym, żeby Wasze Święta były spędzone w miłej, rodzinnej atmosferze, żebyście się za bardzo nie przejedli (bo trochę trzeba, tradycja to tradycja) i żeby Mikołaj przymknął oko na to i tamto i położył pod choinką same wymarzone prezenty :)

Mnóstwo całusów i uścisków od Zuzolińskiej! :*

autorką grafiki jest Tracey Slater

The Beatles- Christmas Time

Nerka mi kwitnie, czyli Bajki jak z bajki

2011-12-19T13:41:00.000+01:00

nerka- Bajki jak z bajki, marynarka- Zara/sh, sweter- sh, spodnie- New Look, buty- vintage licoreese.com

zdjęcia: Alicja

Piękną wiosnę mamy tej zimy. Kilka dni do Wigilii, a tu śniegu ani widu ani słychu. Stwierdziłam, że jak tylko podreperuję zdrówko, to wsiadam na rower. Co będzie biedaczyna rdzewiał samotnie w jakimś garażu jak taka piękna pogoda za oknem. Czekanie na ten moment umila mi prezentowana dziś rowerowa nerka. Można ją tak nazwać, bo została zrobiona przez parę rowerowych mianiaków, Karoliny i Bartka, czyli Bajki jak z bajki. Nazwa wskazuje, że chodzi o rowery nie z tej ziemi. Z resztą nie tylko rowery, ale również nerki i bluzy. Gdy zobaczyłam ich prace na Reprodukcjach, to od razu wiedziałam, że to projekt godny zainteresowania. I słusznie. Chcących wiedzieć więcej zapraszam do lektury mini wywiadu:

Jak mówią, potrzeba rodzi wynalazek. Co spowodowało, że zaczęliście wspólnymi siłami tworzyć ten projekt?

Zaczęło się prozaicznie dwa lata temu, kiedy szukając w internecie używanych rowerów dla siebie stwierdziliśmy, że może sami kilka sprzedamy i dorobimy trochę do skromnych pensji. Poszło całkiem nieźle, dziewczyny kupowały tylko te z koszykami, więc to był pierwszy znak. Lato minęło, sezon się skończył i powoli nadchodził następny... Jedno z nas straciło pracę i nie chciało iść do następnej ;)... „Może spróbujemy otworzyć firmę z rowerami?” No i kupiliśmy dziesięć starych holendrów. W każdym coś było nie tak więc trzeba je było trochę upiększyć. Obszyliśmy koszyk materiałem w groszki i zostało trochę więc obszyliśmy też siodełko. Czad! Jeden, drugi, trzeci, zamówienia się posypały, ludzie dzwonili i polecali znajomym. Tak oto powstały BAJKI JAK Z BAJKI. Jesienią bawimy się w kolorowe gadżety, głównie tak zwane nerki – genialna alternatywa toreb i plecaków, idealna na podróże na bajkowych rowerach.

Głównie do jakich klientów kierowane są Wasze projekty?

Do zakochanych w rowerach indywidualistów, którzy chcą mieć coś niepowtarzalnego.

Jakie są kryteria przy wybieraniu rowerów do upiększania?

W zależności od potrzeb i zamówień klientów – stan techniczny, marka, stan lakieru. Lubimy też te naprawdę zabytkowe. Nasz plan na następny sezon to odrestaurowanie HERCULESA 1939 roku.

Co Was inspiruje przy ulepszaniu rowerów i szyciu dodatków?

Wszystkie nasze projekty wywodzą się z recyklingu, rowery są używane, często szyjemy z tkanin z odzysku. Inspiruje nas dawanie drugiego życia przedmiotom.

Widziałam w facebookowej galerii wiele rzeczy robionych na zamówienie. Jakie projekty wspominacie najlepiej, czy były jakieś zaskakujące prośby od klientów? Jaki był najbardziej odjechany pomysł, z jakim się mierzyliście (a może dopiero taki macie w głowach)? Które z projektów najlepiej wspominacie i z których jesteście najbardziej dumni?

Rower truskawa, tak się podobał, że wypuściliśmy ich cztery. Nasi klienci bywali marudni, ale w ostatnim sezonie nikt nie zaskoczył nas tak jak chłopak, który odezwał się w zeszłym miesiącu. Właśnie jesteśmy w trakcie składania roweru dla kibica FC Barcelony, który zażyczył sobie, żeby na ramie wypisać wszystkie puchary od '89 roku. Rower pomalowany oczywiście w barwy drużyny :)

Ten sezon był dla nas pierwszym, więc myślę, że naprawdę odjechane pomysły dopiero przed nami. Teraz umiemy więcej i na pewno to wykorzystamy w najbliższej przyszłości.

Jakie macie plany na przyszłość odnośnie bajków? Nowe projekty, rozszerzenie działalności?

Sklep stacjonarny w Warszawie, być może współpraca z innymi drużynami rowerowymi. A w strefie marzeń jest kawiarnia rowerowa połączona z naszą galerią. Może za 5 lat...

Gdzie znajduje się Wasza ulubiona trasa rowerowa? Macie jakieś miejsca, które moglibyście polecić innym na przejażdżkę?

Mieszkamy pod Warszawą, blisko rzeki i lasu, więc jeździmy głównie po takich miejscach. Jeśli pakujemy rowery do pociągu i wybieramy się do Wawy, to ukochanym rejonem jest dla nas Powiśle. Super jeździ się też nad samą Wisłą.

Może pamiętacie jedną z pierwszych scen z "Amelii" gdzie wymieniane są lubiane i nie lubiane przez bohaterów rzeczy. Wymieńcie taką swoją listę "lubię" i "nie lubię".

Lubimy:

kiedy świeci słońce i można jeździć na rowerze
kiedy klienci uśmiechają się jak odbierają rowery
pić piwo i jeździć na rowerze
jeździć w nocy
jeździć na tandemie ( szczególnie śmiesznie jest kiedy nie mieści się do pociągu)
busy ogórki
dawać drugie życie starym rzeczom
jak fajni ludzie kupują nasze ładne rzeczy ;)
Michaela Jacksona
naszych wspaniałych znajomych, który kibicują nam od pierwszego dnia

Nie lubimy:

nowych rowerów
klientów, którzy nam nie wierzą, że nowe jest brzydkie ;)
kiedy kończy się sezon
kiedy pęka dętka
Warszawy zimą i przed 19.00
hipsterów :P

"Bajki jak z bajki", a Wy z jakiej bajki jesteście? ;)

Chyba dokładnie z tej, którą sami sobie wymyśliliśmy. Bajki jak z bajki to nasza bajka :)

Jak widać Karolina i Bartek to prawdziwi miłośnicy dwóch kółek. Każdy, kto chce się dokładnie zapoznać z ich projektami, powinien odwiedzić facebooka Bajki jak z bajki.

Queen- Bicycle

Wyniki konkursu Atlantic

2011-12-11T18:30:00.001+01:00

Dziękuję za wszystkie zgłoszenia, od Pań i jednego rodzynka Krzysztofa. Miałam mnóstwo frajdy przy czytaniu

(i rozwiązywaniu rebusu Igi) wszystkich odpowiedzi. Do gustu najbardziej przypadła mi odpowiedź Jagody i to ona jest zwyciężczynią konkursu. Gratuluję :)

Oto zwycięska odpowiedź:

Mój sposób na podkreślenie moich atutów to (po uprzednim nawoływaniu ukrytych gdzieś, nie wiadomo gdzie, zwrotami: atuty, kici, kici! atuty, do nogi!) sięgnięcie po linijkę i czarny flamaster, a następnie staranne ich podkreślenie (polegające na przesuwaniu piszącej części flamastra nad dłuższą krawędzią linijki, ruchem prostoliniowym jednostajnie przyspieszonym).

Ten konkurs jest zakończony, ale na facebooku firmy Atlantic trwa następny, w nim też można wygrać stanik Magic Push Up. Żeby wziąć w nim udział trzeba zagłosować przez polubienie wybranego stanika i ciekawie go skomentować. Autorkami staników są Blogerki, które brały udział w spotkaniu w siedzibie Atlantic. Mój jest o ten: https://www.facebook.com/atlantic.poland?sk=app_103496959768834. Proszę oczywiście głosować jak się komu podoba, niczego nie sugeruję.

You make me smile

2011-12-03T10:38:00.000+01:00

koszulka- Stella McCartney dla Comic Relief, marynarka- New Yorker, spodnie- Bershka (stare jak świat), czapka- H&M, badziki- moja kolekcja, buty- vintage licoseese.com

zdjęcia: Zuza Cejmer

Leń, leń, leń, leń, leń i jeszcze raz LEŃ. Patentowany, na kanapie, na łóżku, w kinie. Wszędzie tylko nie przed książkami. Ja już nie wiem, zginę kiedyś z tego lenistwa. Najśmieszniejsze jest w tej całej sytuacji podejście do mojej coraz bardziej beznadziejnej sytuacji na studiach. Bóle brzucha, bezsenność, płaczliwość. Histeryczka jak się patrzy. Tak czy inaczej dalej nie mogę się zabrać do nauki. Human-tuman, jak to kiedyś na blipie z Drużyną Pierścienia wymyśliłyśmy, tyle. Są jednak całe szczęście osoby, które mnie z dołków systematycznie i cierpliwie wyciągają dając kopa na otrzeźwienie sprawiając, że codziennie mam coraz więcej powodów do uśmiechu. W końcu to najlepsza terapia na świecie.

Aloe Blacc- You make me smile

P.S. Teraz mały spam, mianowicie przypominam o wyprzedaży ubrań na facebooku.

P.S.2 Następne przypomnienie, tym razem o trwającym konkursie Atlantica, do wygrania atrakcyjna nagroda. Wystarczy ruszyć głową ;)

Konkurs z Atlantic Magic Push Up

2011-12-02T09:00:00.000+01:00

W końcu nadszedł ten dzień. Ogłaszam pierwszy na tym blogu konkurs. Ba! Nawet z nagrodami.

Kilka dni temu zamieściłam wpis z relacją ze spotkania, w jakim miałam przyjemność uczestniczyć w firmie Atlantic. Była to premiera nowego rodzaju stanika, Magic Push Up. To wyjątkowy biustonosz podkreślający największy atrybut każdej kobiety – biust. Wykonany z niezwykle miękkiej i delikatnej microfibry, ale sekretem Magic Push Up są miseczki. Ich konstrukcja została stworzona w oparciu o formowane na gorąco trzy poduszeczki idealnie dopasowujące się do anatomii piersi. Zaręczam, że efekt zapewnia uśmiech zarówno na twarzach użytkowniczek, jak i obserwatorów. Od dziś możecie go wygrać.

Zadaniem konkursowym jest kreatywne, dowcipne, pomysłowe, nietypowe dokończenie następującego zdania:

Mój sposób na podkreślenie moich atutów to...

Oprócz odpowiedzi w zgłoszeniu musicie zamieścić imię, adres mailowy, rozmiar stanika oraz kolor, jaki chciałybyście dostać (bądź chcielibyście, nie wykluczam chęci wygrania prezentu choinkowego dla dziewczyny, narzeczonej, żony, mamy, babci czy ulubionej sklepowej). Kolory spośród których możecie wybierać to czerwony, fioletowy bądź ecru.

Uczulam, żeby przed zgłoszeniem się do uczestnictwa przeczytać regulamin, szczególnie osoby niepełnoletnie. Regulamin dostępny o tu: http://www.scribd.com/doc/74387018/Regulamin-konkursu-zuzolinska

Konkurs będzie trwał 7 dni, do godziny 24.00 9 grudnia. Po upływie tego czasu ja i mój kapryśny gust , wybierzemy zwyciężczynię lub zwycięzcę, o czym poinformujemy na blogu oraz mailowo.

Golden collar

2011-11-27T10:16:00.001+01:00

sweter- Oysho, koszulka- prezent od Atlantic, spodnie- New Look, kołnierzy- RARAMODO, buty- vintage, licoreese.com

zdjęcia: Patrycja Drawinggpin

Mama zadała mi ostatnio coroczne pytanie, które zadaje odkąd zaczęłam rozumieć co się naokoło mnie dzieje, mianowicie czy napisałam już list do Mikołaja. Jak już któregoś pięknego dnia (a było to rok 1996) odkryłam tą tajemną wiedzę, którą posiada każdy dorosły, o tym, że zanim list trafi do puszystego gościa z brodą, najpierw czytają go rodzice, zaczęłam na dwa miesiące przed Gwiazdką szukać czegoś odpowiedniego pod choinkę. Kilka dni temu tradycji stało się zadość i pytanie zostało zadane. Wyszperałam w kilku sklepach internetowych potencjalne prezenty i pokazałam mamie. W tym momencie następnej tradycji stało się zadość. "Przecież ty już masz tyle torebek, nie kupię ci następnej", albo "Ty już zupełnie nie masz gustu." względnie proste i wyraziste "Nie.". Kto tu ma dostać prezent, który ma się podobać, znowu nie jestem pewna. W każdym razie od pierwszego pokazania ewentualnych podchoinkowych prezentów do momentu szukania pierwszej gwiazdki na niebie ~~przez najmłodsze delikwentki w rodzinie~~ zachodzi jakiś taki magiczny proces, że prezent jest zawsze trafiony. Teraz sama z przyjemnością biegam po sklepach i przekopuję internetowe półki, żeby moi bliscy byli tak samo zadowolenia jak ja zwykle.

Co bardziej spostrzegawczy zauważyli pewnie, że coś stało się z moimi włosami. Po tygodniach wzdychania do zdjęć z kobietami z ombre hair sama wybrałam się do fryzjera. Jak Ryfka słusznie zauważyła: dobre ombre nie jest złe. No właśnie, dobre. Moje do takich nie należy, ale jestem wyrozumiała dla fryzjerki, która robiła taką wariację na głowie po raz pierwszy. Teraz czekam aż włosy otrząsną się z szoku, nieboraczki po raz pierwszy miały do czynienia z farbą i idę ciąć i farbować znowu.

P.S. Serdeczne pozdrowienia dla Anny z Raramodo za tą pozytywną pomyłkę. Jeszcze raz dziękuję :)

Grupa ABC- Asfaltowe Łąki (Grzegorz Szczepaniak)

Push-up with Atlantic

2011-11-26T22:20:00.001+01:00

zdjęcia: ja i Atlantic

Wczoraj uczestniczyłam w spotkaniu w centrum projektowym Atlantic. Powodem wydarzenia był kobiecy (męski jak by nie patrzeć też) poprawiacz humoru, Magic Push-Up. Modelka zaprezentowała efekt przed i po, trzeba przyznać, że różnica była znaczna. Po mini wykładzie dotyczącym brafittingu zabrałyśmy się za bardziej kreatywne czynności. Najpierw jedzenie, a później projektowanie własnych staników. Z Patrycją wpadłyśmy na pomysł z zamieszczeniem na nich swoich fotografii, ale niestety nie miałyśmy niczego pod ręką do realizacji projektu. Największym plusem spotkania była ilość dziewczyn, jaka się na nim pojawiła. Poznawanie nowych Blogerek jest dla mnie zawsze inspirujące.

A teraz mała autoreklama. Postanowiłam wywietrzyć szafę, dlatego też wyprzedaję sporą część jej zawartości. Na zakupy zapraszam na Facebooka bloga, gdzie staram się najczęściej jak mogę zamieszczać nowe rzeczy.

Zołza we mnie

2011-11-15T13:06:00.001+01:00

Nie wiem co czasem wyzwala we mnie dzikie instynkty. Najłatwiej jest to tłumaczyć sobie raz w miesiącu, ale żeby przez cały być takim wstręciuchem jak ja. No bo co jest winna stara baba na przystanku, która wydziera gębę do środka zapchanego autobusu żeby się pasażerowie posunęli, bo ona doskonale widzi, że jest jeszcze dla niej miejsce. Ja wtedy widzę dla niej miejsce, ale głęboko pod ziemią. Albo Bogu ducha winni przechodnie w przejściu podziemnym między Patelnią a Rotundą (przejście podziemne w samiusieńkim centrum Warszawy), którzy nie pojęli jeszcze podstawowej zasady ruchu, że idzie się po prawej stronie oraz szanuje się barki, biodra, stopy, włosy czy nosy idących w przeciwną stronę. Ta walka o przetrwanie, czy przejście na drugą stronę Marszałkowskiej dla wielu skończyła się nie tylko siniakami, a dla mnie dodatkowo odkrywaniem nowych bukietów łaciny podwórkowej języka polskiego. Nie rozumiem też dlaczego aukcje na allegro ukazują moją gorszą stronę. Bo wydaje mi się w sumie, że każdy przeżywa ostatnie minuty aukcji z wymarzoną koszulką. Jednak kiedy przebijam cenę (mimo, że nie planowałam tyle zapłacić), bo jakaś szuja kryjąca się pod c...p nie wykupi mi w ostatnim momencie żadnego fatałaszka i na koniec nie wiem czy się cieszę z nabycia nowej części garderoby czy bardziej z tego, że ktoś inny jej nie wylicytował, to zastanawiam się gdzie moje serce i rozsądek. Z najgorszym atakiem mojego zołzostwa można się chyba jednak spotkać w momencie, gdy otwieram magiczną szafkę w kuchni, a w niej nie ma ani MOJEJ kawy ani MOJEJ czekolady, o których myślałam cały dzień, a w drodze powrotnej do domu układałam sobie idealny plan wieczornej relaksacji z właśnie kawą i czekoladą w roli głównej. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Może ciche dni, kiedy na pytanie "Co się z Tobą dzieje?" odpowiadam albo "Nic(!!!)", albo "Nie mów do mnie takim tonem!" pominę właśnie milczeniem.

koszulka- Pan tu nie stał, marynarka- New Yorker, czapka- H&M

foto: Alicja

PS. Może od razu uprzedzę pytania zmartwionych. Zdjęcie zrobione ponad dwa tygodnie temu, więc nie, nie było mi zimno.

Cały ten NY

2011-11-11T21:44:00.001+01:00

Jak obiecywałam, tak wrzucam zdjęcia z sesji ze spotkania Szafiarek w Blue City. W razie gdyby mnie ktoś nie poznawał, to oficjalnie potwierdzam, że na zdjęciach jestem ja- mówiłam to ja, Zuzolińska.

od lewej: tą chyba znacie, Baglady, Dots and Flowers, IrminaStyle, Agacior, Lilaanaa i wizażystki Justyna Gmurczyk, Paulina Kamińska, Joanna Kunka (na zdjęciu nie ma Drawinggpin i Rudsini)

wszystkie ciuchy z New Yorkera

zdjęcia: Piotr Sor

makijaż: Paulina Kamińska, Marionnaud

New Yorker i Szafiarki

2011-10-28T21:39:00.001+02:00

Nie ma lepszego rozmówcy od tego, który podziela nasze zainteresowania. Nie ma też lepszego kompana zakupów od tego, który też uwielbia je robić. Nie wspomnę już o bratnich duszach kochających jeść. Z takimi osobami miałam przyjemność spotkać się w ostatni piątek przy okazji "Szafy na Szpilkach" w Blue City, które sponsorowali New Yorker, Marionnaud i Pizza Hut. Dzięki temu przez kilka godzin buszowałyśmy między wieszakami, dobierałyśmy i przymierzałyśmy. Po odzianiu się naszymi buziakami zajęły się przemiłe wizażystki. Kiedy już wszystko było dopięte na ostatni guzik, a moje kreski na oczach przestały się odbijać tam gdzie nie powinny, podreptałam przed obiektyw Pana Fotografa uwiecznić efekty pracy.

Wyszłam z New Yorkera z torbą pełną ciuchów i miłymi upominkami od Marionnaud (błyszczyk The Balm o smaku "squeeze my lemons" rządzi). Szczerze muszę przyznać, że jakość i wzornictwo ubrań miło mnie zaskoczyło. Kojarząc NY raczej z koszulkami z dziwnymi zwierzakami, zwykle omijałam szerokim łukiem, a tu proszę. Nie mogłam się zdecydować co założyć.

Dziewczynom i organizatorom dziękuję za miło spędzony czas. Do zobaczenia następnym razem!

Ratatat- Bruleé

Nimm 2

2011-10-18T23:13:00.000+02:00

Dziś zaprezentuję Wam miejsce, które właściwie mogę nazywać ostatnio drugim domem. Jest ogromny (niestety nie posiada sypialni i kuchni, to chyba największe i zarazem jedyne minusy), jasny, położony w chyba najatrakcyjniejszym miejscu w Warszawie, architektoniczne cudeńko. Co prawda umeblowanie ogranicza się do biurek i półek, ale jak się komuś znudzi, to może się rozerwać w podziemiach- kręgle, klub, co kto lubi. Ja tak polubiłam, że bywam codziennie. Zachęconych zapraszam do Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.

Kolorystyka stroju wyraźnie dziś kojarzy się z cukierkami z dzieciństwa, co to podobno zdrowsze od pozostałych były, mianowicie Nimm 2. Na wzięciu dwóch się zwykle nie kończyłyo, a skutkami obrzarstwa na pewno nie była tylko wzorowa odporność. Gratka dla fanklubu komina (pozdrawiam serdecznie), bo oto i on znowu na szyi.

Chciałabym jeszcze serdecznie pozdrowić i wysłać tysiąc całusów dla przemilej osóbki, która w poniedziałek na Kampusie Głównym powiedziała mi kilka miłych słów o blogu i wprawiła mnie w genialny humor na cały dzień.

sweter- sh, spónica, kapelusz- H&M, buty- Zara, komin- Reserved

foto: Ala

Katharsis

2011-10-16T13:02:00.002+02:00

Odkryłam maszynę do wydłużania dnia, a raczej zostałam zmuszona do odseparowania się od diabelskiego wynalazku czas pochłaniającego. Mowa oczywiście o laptopie. Okazuje się, że bez Facebooka można się ze znajomymi kontaktować (ba! nawet spotykać), bez portali informacyjnych wiedzieć co się na świecie dzieje, a wujek Google nie jest niezbędny przy nauce. Komputerowe katharsis.

Zdjęcia zrobione zostały jakiś czas temu, więc od razu uprzedzam martwiących się i szafiarskich hejterów, że nie chodzę taka rozgogolona przy temperaturach jakimi jesteśmy raczeni w ostatnich dniach. Maszyny do zmieniania pogody jeszcze nie wynalazłam, ale prace trwają.

marynarka, sweter, spódnica- sh, buty- licoreese.com, torba- Empik

foto: Ala

Czy ja jestem jakaś inna...

2011-10-08T18:15:00.002+02:00

...czy to oni zwariowali?
Takie pytanie zaczerpnięte z piosenki Fisza zadaję sobie za każdym razem, gdy jakaś nierozgarnięta bardziej ode mnie osoba wycina mi numer w stylu dzisiejszego. Głębiej oddychając i starając wytłumaczyć sobie bezdenną głupotę niektórych istot żywych uspokajam emocje i czekam na poniedziałek.

spodnie- New Look, buty- licoreese.com, koszulka- Zara, sweter- Oysho, komin- Reserved, chusta- sh, torba- Raramodo

foto: Ala

Fatboy Slim ft. Macy Gray- Demons

Otul mnie

2011-10-05T21:12:00.001+02:00

Nowe serie ulubionych seriali, litry kawy zamienione na hektolitry, tydzień zamienia się w kratki na planach zajęć i przerwy na bieganie ~~po kawiarniach i księgarniach~~ między wydziałami. Wdychając zapach gnijących liści i spalin cieszę się z jesieni. Po pierwszych dniach zajęć odzyskałam wiarę w sens studiowania, poczekam do sesji.

sukienka- Żorżeta, kurtka-sh, komin- Reserved, opaska-H&M, buty-Ryłko, torba- MSBHV, najfajniejsza na świecie muffinka- prezent od Ali

foto: Ala

Kocyk

2011-09-26T22:36:00.000+02:00

Śpiewając "Kolorowy wiatr" wkraczam w jesień. Pora najlepsza do zrobienia sobie pysznej kawy, zawalenia łóżka książkami i gazetami, zawinięcia się kocykiem i zniknięcia ze świata. Ja dziś prezentuję wersję "to go", kocyk na wynos. No i przywitajcie się z nieśmiertelnymi oksfordkami, wiem, że tęskniliście.

Mina na tym zdjęciu jest mniej więcej podobna do tej, którą mam w chwili pisania posta. Widocznie przewidziałam jaką porażką będzie rejestracja na lektorat na tym @#$%&&@*#&$@$@$#!@#$%#$! USOSie (jak ktoś nie wie co to, to mus szczerze zazdroszczę).

ponczo- C&A, komin- Reserved, spodnie no name, buty- Ryłko, torebka- sh

foto: Alicja

Anthony Hamilton- Soul's on Fire

Małe nic

2011-09-15T01:39:00.000+02:00

Powiedzcie mi jak to jest, że takie maleństwo może tak uprzykrzać życie? Nie można zebrać myśli, bo cały czas o sobie przypomina. Nie mogę jeść, bo albo rzeczywiście nie mogę, albo mi się już odechciewa. Coś mnie łaskocze w brzuchu jak tylko o tym pomyślę. Dzień i noc jest w mojej głowie zupełnie dekoncentrując i nie pozwalając żyć jak normalny człowiek (człowiek z niewyjaśnioną sytuacją poprawkową w dodatku). Tym razem nie mówię o tym, że jestem zakochana, a o wyrwaniu zęba(co przeszkadza mi się cieszyć tym pierwszym). A raczej o trwającej kilkadziesiąt minut torturze ekstracji (taką nazwę to tylko dentysta mógł wymyślić!) ósemki, preludium do następnych cierpień, co ma finalnie doprowadzić do założenia drutów. Tak tak, będę szafiarską Brzydulą. Ale koniec robienia reality show z moją jamą ustną w roki głównej, potrzeba pomarudzenia w sieci zaspokojona.

koszula- sh, spódnica- vintage, Mulholland Drive, naszyjnik- glovestar.pl, opaska- eliwer, buty- TOD's vintage

Jako, że do roku akademickiego coraz bliżej, życie towarzyskie odżywa. Dziś zostałam uraczona przez Magdę makaronikami (ohh) prosto z Paryża(jeszcze większe ohh). Jak już przy Paryżu jesteśmy, to polecam się wybrać do kina na "O Północy w Paryżu", nowy film Allena. Magiczny z nutką nostalgii.

foto: Magda

Smith Westerns- All die young