no tengo visa para la libertad

Κάτω απ' την υπογραφή του Monet

2012-11-27T15:18:00.000-08:00

poemhunter.

«Στη Μαριάννα»

Όταν κλινοσκεπάσματα γαλάζιας νύκτας

τυλίγουν τη πόλη

σχιζοφρένεια , κατάθλιψη , απάτη

διασχίζουν λεωφόρους

ή κολυμπάνε στο κόκκινο

πράσινη βροχή λιμνάζει

στο κήπο του μπορντέλου

η γάτα στο κεφαλόσκαλο

ανακατεύει τη τράπουλα

ο έρωτας ιδρωμένος κυλάει

επάνω σε θηλυκό κι αρσενικό

ποτάμι κάτω απ' την υπογραφή του

Monet .

10.11.08

Charles Bukowski : Notes of a dirty old man 2

2012-11-26T12:49:00.000-08:00

( Απόσπασμα διηγήματος του Charles Bukowski από :

Notes of a dirty old man , πεζά 2 εκδόσεις Απόπειρα

1985 . Μετάφραση ΝΤΙΝΑ ΣΩΤΗΡΑ )

Μ ' αρέσει αυτή η εποχή . Μ'αρέσει αυτή η αίσθηση . Οι νέοι άρχισαν

τελικά να σκέφτονται . Και οι νέοι έχουν γίνει όλο και περισσότεροι .

Αλλά κάθε φορά που βρίσκουν έναν επικκεφαλής γι'αυτά που νιώθουν ,

αυτός ο επικεφαλής δολοφονείται . Οι γέροι και οι αρτηριοσκληρωτικοί

φοβούνται . Ξέρουν πως η επανάσταση μπορεί να ξεπηδήσει από τους

εκλογικούς καταλόγους κατά τον αμερικάνικο τρόπο . Μπορούμε να τους

σκοτώσουμαι χωρίς ούτε μια σφαίρα . Μπορούμε να τους σκοτώσουμαε με

το να γίνουμε απλώς πιο αληθινοί και πιο άνθρωποι και με το να

απορρίψουμε με την ψήφο μας τα σκατά . Αλλά είναι έξυπνοι . Τι μας

προσφέρουν ; Τον Χάμφρει ή τον Νίξον . ΄Οπως έχω πει , κρύα σκατά ,

ζεστά σκατά , είναι όλα σκατά .

Το μόνο πράγμα που μ'έσωσε και δεν με δολοφόνησαν είναι ότι εγώ

είμαι μικρό σκατό , δεν κάνω πολιτική , παρατηρώ . Δεν είμαι με το μέρος

κανενός παρά με το μέροςτου ανθρώπινου πνεύματος , που στο τέλος-

τέλος ακούγεται μάλλον επιπόλαιο , σαν το δικό σου επίσης , γιατί αν

δεν είμαι στ'αλήθεια ζωντανός , πως μπορώ να σε 'δώ ;
Φίλε μου , πως θα 'θελα να 'δω όλους τους ανθρώπους που περπατάνε
στο δρόμο να φοράνε γερά ζευγάρια παπούτσια , να τους 'δω να βρίσκουν
ωραία κωλαράκια για να γαμάνε και να έχουν τις κοιλιές τους γεμάτες .
Χριστέ μου , ο τελευταίος κώλος που γάμησα ήταν το 1966 και από τότε
κωλοβαράω . Και δεν υπάρχει κωλοβάρεμα που να συγκρίνεται μ'αυτή
την εξαίσια τρύπα .
Είναι δύσκολοι οι καιροί , αδέρφια , και δεν ξέρω τι ακριβώς να σας
πω . Είμαι λευκός , αλλά είμαι αναγκασμένος να συμφωνήσω - δεν εμπι-
στεύομαι και τόσο αυτή την ιστορία με το χρώμα - ότι δεν είμαι σκληρός
και δεν μ'αρέσουν και τόσο πολύ τα μαλακά σκατά , έχω δει όμως
ένα σωρό από σας τους μαύρους που με κάνουν να ξερνάω σε όλη την
διαδρομή από το βένις Γουέστ μέχρι το Μαιάμι Μπιτς . Η ψυχή μου δεν
έχει δέρμα . Η ψυχή έχει μονάχα σωθικά που θέλουν να ΤΡΑΓΟΥΔΗ-
ΣΟΥΝ , τελικά , δεν το ακούσατε αδέλφια ; Απαλά , δεν μπορείτε να τ'ακούσε-
τε , αδέρφια ; ΄Ενα καυλωμένο κωλαράκι και μια καινούρια Κάντιλακ δεν
πρόκειται να λύσουν τίποτα , να πάρει ο διάολος . Ο Ποπάι θα έχει ένα
μάτι και ο Νίξον θα είναι ο επόμενός σας πρόεδρος . Ο Χριστός ξεγλύ-
στρησε απ'τον σταυρό και τώρα είμαστε εμείς καρφωμένοι στον γαμημέ-
νο , μαύροι και λευκοί , λευκοί και μαύροι , πέρα για πέρα .
Εκλογή μας είναι το να μην έχουμε εκλογή . Αν κινηθούμε πολύ γρή-
γορα , είμαστε νεκροί . Αν δεν κινηθούμε αρκετά γρήγορα , είμαστε νεκροί .
Δεν είναι δικιά μας η τράπουλα . Πως να χέσεις όταν έχεεις χωμένη στον
κώλο σου μια χριστιανική τάπα 2.000 μέτρων ;
Αν ζητάτε τη γνώση , μη διαβάζετε τις αηδίες του Καρλ Μαρξ . Ανακα-
λύψτε , σας παρακαλώ το πνεύμα . Ο Μαρξ δεν είναι άλλο από τα τανκς
που διασχίζουν την Πράγα . Μη σας την κάνουν μ'αυτόν τον τρόπο .
Πρώτα απ'όλα , διαβάστε Σελίν . Τον μεγαλύτερο συγγραφέα εδώ και
2.000 χρόνια . Και τον ΞΕΝΟ του Καμύ . Το ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ .
Τους ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΡΑΜΑΖΩΦ . ΄Ολα του Κάφκα . ΄Ολα τα έργα του
άγνωστου συγγραφέα Τζον Φάντε . Τα διηγήματα του Τουργκένιεφ . Μα-
κριά από τον Φώνκερ , τον Σαίξπηρ και ιδιαίτερα τον Τζωρτζ Μπέρναρντ
Σω , την πιο ολάνθιστη φαντασμαγορία των Αιώνων , έναν πραγματικό
μαλάκα με απίστεύτες πολιτικές και λογοτεχνικές διασυνδέσεις . Ο μόνος
νεώτερος που μπορώ να σκεφτώ που είχε το δρόμο στρωμένο μπροστά
του και έγλυφε κώλους όταν χρειαζόταν είναι ο Χέμινγουέι . Η διαφορά
όμως ανάμεσα στον Χέιμνγουέι και το Σω ήταν ότι ο Χεμ . έγραφε
κάποια καλά έργα στην αρχή ενώ ο Σω έγραφε εντελώς επιπόλαια και
ανιαρά σκατά απ'την αρχή μέχρι το τέλος .
΄Ετσι , να που ανακατεύουμε την Επανάσταση με την Λογοτεχνία και
ταιριάζουν και τα δυο . Κατά κάποιο τρόπο όλα ταριάζουν , αλλά κουρά-
στηκα και περιμένω το αύριο .
Θα μου χτυπήσει την πόρτα Εκείνος ;
Ποιος νοιάζεται ;
Ελπίζω πως αυτό σας έκανε να χύσετε το τσάι σας .

Σελίς 76-77

Aziz Nesin :Μη μιλάς πολύ

2012-11-25T04:13:00.000-08:00

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ στο 1915 . Στο σπίτι δεν μπορούσε να

κλάψει . Αμέσως η μάνα του τον μάλωνε και του ' λεγε :

- Σώπα !

Δεν μπορούσε να γελάσει , δε φώναζε . Ο πατέρας του

τον μάλωνε και του φώναζε :

- Σώπα !

΄Οταν ερχόταν μουσαφίρης του ' λέγαν :

- Είναι ντροπή , σώπα !

Κι αν δεν ήταν κανείς , του ' λεγαν πάλι :

- Σώπα , να ξεκουραστεί το κεφάλι μου !

Αυτό συνεχίστηκε έτσι ώσπου να γίνει εφτά χρονών .

Πήγε στο Δημοτικό . ΄Οταν ήθελε να μιλήσει στο μά-

θημα τον μάλωναν :

Σώπα !

΄Οταν σηκωνόταν στο μάθημα , του ' λεγε ο δάσκαλος :

- Να μη μιλάς πολύ , όταν σε ρωτούν κάτι !

Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δώδεκα χρονών .

Πήγε στο Σχολαρχείο . Σαν άνοιγε το στόμα , του ΄λε-

γαν :

- Μην ανακατώνεσαι σε κάθε κουβέντα .

Ο διευθυντής του σχολείου τον συμβούλευε :

- << Εάν ο λόγος είναι άργυρος η σιωπή είναι χρυ-

σός >> .

Ο καθηγητής του είπε :

- Δυο φορές ν' ακούς , μια φορά να μιλάς ... Για κοί-

ταξε , δυο αυτιά έχουμε , ένα στόμα .

- Σώπα !

- Κοψ' τη φωνή σου !

- Μη μιλάς πολύ ...!

Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δεκαπέντε χρονών .

Πήγε στο Λύκειο . Εδώ η πιο προσφιλής διδασκαλία

ήταν :

- Η σιωπή είναι πιο καλή από τη φλυαρία .

- Μη μιλάς πολύ !

- Σώπα ! ...

- Κόψ ' τη φωνή σου !

Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δεκαεννιά χρονών .

Πήγε στο Πανεπιστήμιο . Στο σπίτι τον συμβούλευαν

- Δεν πρέπει να μιλούν κοντά στους μεγάλους .

Του έλεγε η μάνα του :

- Ο λόγος του μεγάλου , η σιωπή του μικρού !

Μια μέρα του είπε ο καθηγητής :

- Κράτα τη γλώσσα σου ! ...

Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει 23 χρονών .

Πήγε στο στρατό . Ο δεκανέας του φώναξε :

- Βρε σώπα ! ...

Ο λοχίας τον μάλωσε :

- Ν ' αφήσεις τις πολυλογίες ! ...

Τον κάλεσαν στο τμήμα . Του είπε ο αστυφύλακας :

- Μη μιλάς πολύ ! ...

Του είπε κι ο αστυνόμος :

- Βρε σώπα ! ...

Πήγε στη δουλειά . Οι συναδελφοί του βάζοντας το

δάχτυλο στα χείλη του ' λεγαν :

- Σσσσς ! ...

- Αμάν τσιμουδιά ... Αμάν σώπα , αμάν θα βάλεις

το κεφάλι σου σε μπελά . Αμάν άαα ...

Οι προιστάμενοί του ' λέγαν :

- Εσύ να μη χώνεις τη μύτη σου παντού ! ...

- Εσύ δεν καταλαβαίνεις ...

- Εσένα τι σε νοιάζει ...

- Ε σύ να σωπαίνεις ...

Παντρεύτηκε . Η γυναίκα του του ' λεγε :

- Αμάν σώπα ... Εσύ να μην ανακατεύεσαι ! ...

- ΄Υστερα έκαμαν παιδιά , μεγάλωσαν . Του ' λεγαν :

- Εσύ πατέρα σώπα ! ... Δεν καταλαβαίνεις απ' αυ-

τές τις δουλειές ...

Αυτός ο άνθρωπος είμαι λίγο εγώ , λίγο εσείς , λίγο

όλοι μας . Στα παλιά χρόνια , οι γυναίκες τάγιζαν στους

άντρες τους γαιδουρινή γλώσσα , για να μη φλυαρούν ,

για να μη τους πολυμιλούν . Σύμφωνα μ' αυτή τη δόξα-

σία , όσοι έτρωγαν γαιδουρινή γλώσσα , δεν έβγαινε η

φωνή τους . Λογαριάστε ότι τάγισαν και σε μας γαιδου

ρινή γλώσσα . Για ψάξτε να δούμε , έχετε στο στόμα σας

γλώσσα ; Κατάπιαμε τη γλώσσα μας . Χώσαμε τη γλώσ-

σα μέσα μας . Στόμα έχουμε , γλώσσα δεν έχουμε .

Τώρα αυτός ο άνθρωπος μοιάζει λίγο με μένα ,

λίγο με σας , ζητάει ελευθερία του λόγου . Θέλει να μι-

λήσει , αλλά του λένε :

- Σώπα !

Από μέσα μου μου ' ρχεται να του φωνάξω :

- Βρε μίλα ! ... Μίλα ! ... Μίλα !

Αλλά τι θα πούμε , που να μιλήσουμε ; Που είναι η

γλώσσα μας ;

μετάφραση ΄Ερμος Αργαίος

Θεμέλιο 1983

Charles Bukowski : Τι θέλουν

2012-11-24T06:18:00.000-08:00

Ο Βαλιέχο
γράφοντας για τη μοναξιά την ώρα
που πέθαινε από την πείνα .
Ο Βαν Γκογκ με το αυτί του
κομμένο από κάποια πουτάνα .
Ο Ρεμπώ φέρνοντας βόλτα την Αφρική ,
ψάχνοντας για χρυσάφι , κι αρπάζοντας
μιαν ανίατη σύφιλη .

Ο Μπετόβεν χάνοντας την ακοή του .

Ο Πάουντ σερνάμενος στους δρόμους ,
κλεισμένος σε κλουβί .
Ο Τσάτερον παίρνοντας ποντικοφάρμακο .
Ο Χέμινγουει με τα μυαλά του
χυμένα στην πορτοκαλάδα .

Ο Πασκάλ κόβοντας τις φλέβες του
στην μπανιέρα .

Ο Αρτώ κλειδαμπαρωμένος με τον τρελό .

Ο Ντοστογιέφσκυ κοιτάζοντας με τις ώρες
τον τοίχο .
Ο Κρέιν πηδώντας στην προπέλα του καραβιού .

Ο Λόρκα σκοτωμένος απ'τις φατρίες
των Ισπανών .
Ο Μπέριμαν πηδώντας απ'τη γέφυρα .
Ο Μπάροουζ πυροβολώντας τη γυναίκα του .

Ο Μέιλερ μαχαιρώνοντας τη δική του .
Να τι θέλουν :
΄Ενα αφορεσμένο σκηνικό ,
μια φωτεινή πινακίδα
στη μέση της κόλασης .
Να τι θέλει
αυτό το λεφούσι
των γελοίων ,
σμπαραλιασμένων ,
ακίνδυνων ,

μελαγχολικών
εραστών

των καρναβάλων .

Μετάφραση : Γιώργος Μπλάνας

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ

ΑΠ'ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

ΑΠΟΠΕΙΡΑ

what they want

Vallejo writing about
loneliness while starving to
death;
Van Gogh’s ear rejected by a
whore;
Rimbaud running off to Africa
to look for gold and finding
an incurable case of syphilis;
Beethoven gone deaf;
Pound dragged through the streets
in a cage;
Chatterton taking rat poison;
Hemingway’s brains dropping into
the orange juice;
Pascal cutting his wrists
in the bathtub;
Artaud locked up with the mad;
Dostoevsky stood up against a wall;
Crane jumping into a boat propeller;
Lorca shot in the road by Spanish

troops;

Berryman jumping off a bridge;
Burroughs shooting his wife;
Mailer knifing his.
- that’s what they want:
a God damned show
a lit billboard
in the middle of hell.
that’s what they want,
that bunch of
dull
inarticulate
safe
dreary
admirers of
carnivals.

Oscar Hahn : ΄Ανθρωπος με ομπρέλα

2012-11-23T05:19:00.000-08:00

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΟΜΠΡΕΛΑ

Αυτός ο άνθρωπος με την ομπρέλα

απολιθωμένος σ' ένα δρόμο της Χιροσίμα

από τι θέλει να προστατευθεί ;

Από τη λάμψη των χιλίων ήλιων

ή από τη ραδιενεργή βροχή που έπεφτε στο κεφάλι του ;

Τώρα δεν είναι άλλο από μια χούφτα σκόνη

στο μουσείο της Χιροσίμα

μονάχα παραμύθι στη θύμηση του κόσμου

Κι εμείς

ακόμα λιγότερο κι από αυτό :

αγάλματα στάχτης στους δρόμους της Χιροσίμα

Χωρίς ομπρέλα

χωρίς παραμύθι

χωρίς Χιροσίμα

Μετάφραση : ΡΉΓΑΣ ΚΑΠΠΑΤΟΣ

HOMBRE CON QUITASOL

Ese hombre con un quitasol

petrificado en una calle de Hiroshima

de que queria protegerse ?

Del resplandor de los mil soles

o de la lluvia radiactiva que caia sabre su cabeza ?

Ahora no es mas que un punado de polvo

en el museo de Hiroshima

solo leyenda en la memoria del mundo

Y nosotros

somos aun menos que eso :

estatuas de ceniza en las calles de Hiroshima

Sin quitasol

sin leyenda

sin Hiroshima

Favorite Mexican Artists: Frida Kahlo

2012-11-22T15:52:00.000-08:00

My South African wife, who came to me late in life, is Jewish, and has spurred many new interests in me, one of which is a fascination with the many awesome accomplishments of talented Jewish artists. Here are some brilliant works by the tortured artist Frida Kahlo, 1907-1954, who claimed to be Jewish, even though some people say her father was Lutheran. Kahlo was badly injured by a Mexican streetcar when she was 18, and it left her in severe pain and influenced her art for the rest of her life. She also had a long-lasting and troubled romance with the Mexican artist Diego Rivera, including two marriage ceremonies. She once said there were two great tragedies in her life. One when she was hit by a streetcar, and the other when she met Diego Rivera.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ : ΤΟ ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

2012-11-21T12:03:00.000-08:00

photo :wikipedia.

΄Οταν η ανάπηρη πολιτεία γελάει ,

ο απολίτιστος πολιτισμός του 21ου

αυτοχειριάζει τις τύψεις του ,

η εκδοτική νύχτα απορρίπτει

τα βιβλία σου ,

τα '' έγκριτα '' λόγου

και τέχνης περιοδικά

απαξιούν

να δημοσιεύσουν

ποιήματά σου,

οι ορθόδοξοι καθ' όλα κριτικοί

προσεύχοντε στο μηδέν ,

πίνουν καφέ στην πλατεία Κ ,

αερίζουν τα λόγια τους ,

ταίζουν με το αίμα τους

κουνουπόμυγες και

φωτογραφίζονται στην Αρούμπα ,

στη Γρενάδα , στο Μάλι .

Σωτήρες ποιητές τρέμουν μη χάσουν

το τρένο ,

το κέρμα της δόξας ,

του διαδικτύου την αναγνώριση ,

παραποιούν στίχους ,

σκοτώνουν ανυπόταχτους ήλιους ,

μέσα απ' τα κελιά τους

γράφουν

για τ' απέραντο γαλάζιο ,

για έρωτες , κοχύλια ,

επαναστάσεις , πεταλούδες , θεωρείες

θεωρείματα , τάσεις , υπερτάσεις ,

παραστάσεις ,

για το μυρμήγκι που τρέχει μέσα στο w.c τους ,

για μια γυναίκα

που είχαν και τους έφυγε ,

για ένα επαίτη

που είδαν μέσα απ' τη κλειδαρότρυπα ,

για ένα ποντίκι που τρύπωσε

μέσα στην άγια τράπεζα ,

την άγια νύκτα ,

τον άγιο εκδότη και

το άγιο σύστημα

αλλά ποτέ ,

ποτέ ,

ποτέ

για το χασμουρητό τους .

Διογένης Γαλήνης

21.02.08

Avenidaconpoemas.

Ρένος Αποστολίδης : Ο λοχίας της αλλαγής

2012-08-23T15:46:00.000-07:00

Φύλαγα σκοπός

τέσσσερες με εξ

στη χαράδρα της Ρεκά...

Θάπρεπε κιόλας νάχε χαράξει

( ίσως το ρολόι ,

ίσως τα σύννεφα και το βουνό εκείνο ...)

Ψιχαλίζει...

Να μπορούσα νάγραφα ένα γράμμα

στη γυναίκα που με γέννησε κάποτε ,

χαράματα σαν τώρα ...

Να της μιλούσα

για τον ήχο που κάνουν οι σταλαματιές πάνω στην καουτσουκένια κάπα

ή για τα σκίνα που τη γρατζουνάνε με τον αέρα ,

για το κρύο το μέταλλο του φακού στη δύσκολη τσέπη της χλαίνης...

...Ρέκα ! - να της πρόφερα τούτη τη λάξη :

Ρεκά ! - έτσι σκέτα , στεγνά σα ριπή που ηχεί !

Πρέπει , όπου νάναι - έπρεπε κιόλας νάχε χαράξει ...

Εκεί που ασπρίζει είναι χομομήλια , μαργαρίτες , αγριοάνηθα .

Τρώγονται... Μα-

Το χέρι μου ωστόσο φτάνει...

Το πρώτο άσπρο που φεγγίζει ,

μια μαργαρίτα !

Σ' ένα γράμμα στην κοπέλα μου έγραφα :

<< ... Μια μαργαρίτα αν μούλεγε πως μ' αγαπάς,

α την ξαναρωτούσα θάλεγε

πως κιόλας θα πεθάνω δίχως

να σε ξαναδώ ... >>

Χτες το μεσημέρι , στον ήλιο αυτά...

Μετά είχα ψιθυρίσει μ' έπαρση :

- Ρώτα μιαν άλλη μαργαρίτα :

<< Θα ξημερώσει τάχα αύριο , ή όχι ; >>

Τη ρώτησα θα ξημέρωνε !

Και μια άλλη ακόμα... -γέλασα :

Η τρίτη μαργαρίτα ισχυρίστηκε

πως όχι , αύριο δε θα ξημέρωνε !

( - Τι ιδέα !... Αστείες προλήψεις ! )

΄Επειτα συλλογιόμουν - ώρα πολλή :

Πως λέει ; ...<< Ουκ εκπειράσεις... >>

( << Κύριος ο Θεός μου !... >> Πούναι τον τώρα

στη χαράδρα της Ρεκά , τέσσερες με εξ ,

να κάτσει αυτός στο πόστο μου ,

να γείρω γω λιγάκι ;... )

Ρεκά...

Κι ούτε να φανεί ο Λοχίας της Αλλαγής !

( Περσότερο φοβάμαι το << είν ' ακόμα νωρίς >>

παρά που τρέμω το κρύο μέταλλο του φακού . )

...Τα σύννεφα φταίνε

και το βουνό

το νυχτωμένο το βουνό ,

κι αυτός ο νυχτωμένος Λοχίας της Αλλαγής :

Α υ τ ό ς !

Πάλι ψιχαλίζει ...

Τ' αποφάσισα !

( Το ρίγος απ' το κρύο πλακέ μέταλλο

έφτασε ως τη ραχοκοκκαλιά ! >> :

5 παρά 20 !

...Τα σύννεφα , λοιπόν

και το βουνό

κι ο Λοχίας της Αλλαγής

- αυτός προπάντων ! -

που θα με σήκωνε νωρίς...

( Κλέφτες ! )

Ακόμα φεγγίζει το ίδιο θαμπά το άσπρο εκειπέρα...

( ...Ουκ εκπειράσεις ... >> )

... Αργεί .

Το κρύο μέταλλο έδειξε

6 και 20 !

( Τα σύννεφα το βουνό και , προπάντων , ο Λοχίας της Αλλαγής ! )

<< - Λοχία της Αλλαγής φώναξα .

Καμιά απόκριση ...

<< - Λοχία της Αλλαγής ! >> ξαναφώναξα .

... Οι ώρες περνούσαν .

Το κρύο μέταλλο έδειχνε

κάθε τόσο μ' ένα νέο ρίγος στη ράχη :

... 9 και 10 !

... 10 και 25 !

... 11 και τέτερτο !

... 11 και μισή !... 12 παρά 5' ! η μαργαρίτα της Ρεκά ! -

12 παρά 5' !...

Κ ' η Ρεκά ούρλιαζε απαίσια :

- Λοχία της Αλλαγής !

- Λ ο χ ί α τ η ς Α λ λ α γ ή ς !

- Λ ο χ ί α τ η ς Α λ λ α γ ή ς !

Η ώρα είναι Δώδεκα του Μεσημεριού ,

Λοχία της Αλλαγής !

Δώδεκα του Μεσημεριού

και δε χάραξε !

...Μα ο Λοχίας της Αλλαγής δεν έσκυβε πια πάνω απ' τη χαράδρα της Ρεκά ...

Και δεν είχε χαράξει μήτε κι όταν

τα δ ε ύ τ ε ρ α μ ε σ ά ν υ χ τ α είχαν φτάσει

στη χαράδρα εκείνη

όπου οι μαργαρίτες είχαν υβρισθεί !...

-----

Φύλαγα σκοπός στη χαράδρα της Ρεκά τέσσερες με εξ ,

πέρα κι ' απ' το π ρ ι ν κι απ' το μ ε τ ά της Μεσημβρίας ,

ε ι ς α ι ώ ν α τ ο ν ά π α ν τ α ,

δίχως Λοχία της Αλλαγής να με αντικαταστήσει ,

δίχως Λοχία της Αλλαγής να του προσευχηθώ ,

στ ' όνομά του ,

στ ' όνομα της γυναίκας που με γέννησε κάποια χαράματα ,

στ' όνομα εκείνης που δε διέψευδε ποτέ όσες μαργαρίτες κι αν ρωτούσα :

- Λοχία της Αλλαγής

σκύψε απόψε

στη χαράδρα της Ρεκά ,

κ' έλα να χαράξεις !

Λοχία της Αλλαγής ,

πότε θ' αντικαταστήσεις

το δούλο σου ;

Πόσα μεσάνυχτα χωρούν

σ' αυτή τη νύχτα ;

Λοχία της Αλλαγής

στ' ονομά σου ,

στ' όνομα εκείνης που με γέννησε ,

στ' όνομα εκείνων που μ' αγαπούν ,

σου προσεύχομαι

να μην είναι

με μεσάνυχτα άπειρα

η νύχτα αυτή

που φυλάω σκοπός

τέσσερες με εξ

στη χαράδρα της Ρεκά !

Νικόλας ΄Ασιμος

2012-08-20T05:00:00.000-07:00

Exarcia Square Band

ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΙΞΟΥΜΕ !!!

ΤΡΕΙΣ ΒΡΑΔΥΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ : Studio << Λήδρα >> , Κέκρο-

πος 12 ΔΕΥΤΕΡΑ-ΤΡΙΤΗ-ΤΕΤΑΡΤΗ * 9,10,11 Απρίλη ώρα 9 μ.μ -Αργά

ΓΙΑΤΙ ΠΑΜΕ ΣΤΗ ΠΛΑΚΑ :

Το ψευτολαικό ψευτοαντάρτικο ξεφτίζει . Οι βιομηχανικοί σού-

περ σταρ του λαικου μας πενταγράμμου ξεφουσκώνουν . Ο Σαββό-

πουλος δίνει στο κατεστημένο το άλλοθι ότι υπάρχει δήθεν ελευθε-

ρία έκφρασης και επαναστατική κουλτούρα μέσα από τα κα-

ταναλωτικά κανάλια . Τα δε ροκ γκρουπάκια είναι απομιμήσεις των

ξένων , χωρίς τον πηγαίο αυθορμητισμό και τη γνησιότητα του πα-

λιού ροκ και του πανκ ροκ που τη βγήκανε στα ίσια πριν γίνουν

μπλουζάκια ( όπως ο Τσε Γκεβάρα κ.τ.λ.)...

Για όλα αυτά , μιας και στην Πλάκα υπάρχουν έτοιμοι χώροι

αδειανοί , ενώ αλλού δεν υπάρχουν ή είναι πολύ δύσκολο ( χρειάζο-

νται εξοπλισμό , άδειες , χρήματα ) ... Την πέφτουμε για να καταλά-

βουμε ένα χώρο για ορμητήριο όλων των περιθώριων και παραμε-

θόριων καλλιτεχνών των όξω απ'το κοπάδι , ένα στέκι στα μέτρα τα

δικά μας όπου ο καθένας θα μπορεί να συμμετέχει , να εκφράζεται

χωρίς λογοκρισία και με φτηνό ποτό .

Αργότερα βλέπουμε ...

EXARCHIA SQUARE BAND .

* Η τρίτη βραδυά αφιερώνεται στους κρατούμενους σε : φυλακές , ψυχιατρεία ,

αναμορφωτήρια , σε ιδρύματα που παίρνουν παιδιά , και σε μαντριά ( σχολεία ) ,

χοιροστάσια ( στρατό ) , βουστάσια ( κόμματα ) .

Το κείμενο είναι απο το βιβλίο :

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΗΜΟΣ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Δεύτερη έκδοση

Αθήνα 2000

Η φώτο , απο το εξώφυλλο , αγνώστου .

Federico Garcia Lorca

2012-08-19T19:30:00.000-07:00

Lorca y Dalí

Muerte de un poeta

Caribe Estoy Aqui

2012-02-28T09:17:00.002-08:00

Caribe Estoy Aqui

by Giorgos Vlachos

To : Derek Walcott

La mujer , el amor , la revolucion .
El Tridente , Poseidon , el mar .
Esto ve el poeta
dentro de las estrellas conchas asirenadas
y la matriz de los versos :
soles femeninos y lunas masculinas
dioses blancos y negros
y a la bandera de Barbados
con el Tridente de sus ojos
sobre la brisa marina
y dentro de la profunidad de la historia
saludar
Caribe Estoy Aqui

6.5.2000

Carl Sandburg : Σικάγο

2012-02-20T16:26:00.000-08:00


Sandburg in 1955
Born	January 6, 1878 Galesburg, Illinois
Died	July 22, 1967 (aged 89) Flat Rock, North Carolina
Occupation	Journalist, author
Nationality	American
Ethnicity	Swedish
Alma mater	Lombard College
Notable work(s)	Abraham Lincoln: The War Years, Rootabaga Stories
Notable award(s)	Three Pulitzer Prizes

Σικάγο

Χασάπη γουρουνιών του κόσμου

Κατασκευαστή εργαλείων , Αποθηκάρη Σιταριού ,

Παίχτη Σιδηροδρόμων , Χειριστή των Ναύλων του ΄Εθνους .

Μανιασμένο , βραχνό καυγατζίδικο .

Πόλη των τετράγωνων ώμων .

Μου λεν' πως είσαι αισχρό , και τους πιστεύω . Γιατί εείδα

τις βαμένες σου γυναίκες κάτω απ' το γκάζι

να ξεγελούν τα χωριατόπαιδα .

Και μου λεν' κακοποιό πως είσαι , κι απαντώ :

Ναι , είδα τους δολοφόνους να σκοτώνουν και μετά

να τους αφίνουν λεύτερους για να ξανασκοτώσουν .

Και μου λεν ' χτηνώδικο πως είσαι κι απαντώ :

Στα πρόσωπα παιδιών και γυναικών είδα , ναι , τα σημάδια

της δίψας ν' ασελγήσουν .

Κι έχοντας απαντήσει σ' όλα αυτά στρέφω ακόμα μια φορά

σε ' κεινους που σαρκάζουν έτσι για την πόλη μου ,

και τους γυρνώ το σαρκασμό τους , και τους λέγω :

Ελάτε σεις και δείξτε μου μιαν άλλη πόλη που να τραγουδά

με το κεφάλι της ψηλά , που τόσο περήφανη γιατ' είναι

άξεστη ,

και ζωντανή και δυνατή και κατεργάρα .

Μαγνητικές βλαστήμιες ρίχνοντας , κι ενώ κοπιάζει για να βάλει

τη δουλειά πάνω στην άλλη , εδώ ένας ψηλέας είναι ,

γεμάτος δύναμη στο χτύπημα , που ολοζώντανο τον βάλαν

μπρος στις μικρές απαλές πόλεις ,

΄ Αγριο σαν σκυλί λαχανιασμένο , έτοιμο ν' αρπάξει , πονηρό ,

σαν άγριος άνθρωπος που η ερημιά τον πολεμάει ,

Ξεσκούφωτος ,

Φτυαρίζοντας ,

Γκρεμίζοντας ,

Σχεδιάζοντας ,

Χτίζοντας , χαλώντας , ξαναχτίζοντας ,

Κάτω από τον καπνό , με σκόνη ολόγυρα στο στόμα , γελώντας

μ' άσπρα δόντια

Γελώντας κάτω από το τρομερό βάρος της μοίρας ,

σαν παληκάρι που γελάει ,

Γελώντας μάλιστα καθώς ένας ανήξερος πολεμιστής

όπου δεν έχασε ποτέ μια μάχη ,

Γελώντας με καυχησιές , πως στου χεριού του τον καρπό

είναι ο σφυγμός , και μέσα στα πλευρά του του λαού η καρδιά

Γελώντας

Γελώντας το μανιασμένο , το βραχνό , το καυγατζίδικο γέλιο των νειάτων

μισόγυμνο , ιδρωμένο , περήφανο πούναι Χασάπης γουρουνιών, Κατασκευαστής εργαλείων , Αποθηκάρης Σιταριού , Παίχτης Σιδηροδρόμων και Χειριστής των Ναύλων του ΄Εθνους .

Μετάφραση : K .Βινέλλης

CARLOS MARIGHELLA

2012-02-06T13:46:00.000-08:00

photos from :http://ananindeuadebates.blogspot.com

Ο Κάρλος Μαριγκέλα γεννήθηκε στο Σαλβα-

ντορ της Μπάια , στην Βραζιλία , το 1911 . Γιος

μιας νέγρας και ενός Ιταλού μετανάστη μεγά-

λωσε μέσα στη φτώχεια , στην ανέχεια και στην

σκλαβιά που επέβαλαν οι λευκοί στους μαύ-

ρους και στους μιγάδες . Γνώρισε τις κοινωνικές

διακρίσεις , την ταπείνωση , την αθλιότητα , την

πείνα , την απάνθρωπη εκμετάλλευση . ΄Εζησε

από κοντά το δράμμα των ανθρώπων που υποσι-

τίζονται και πεθαίνουν από αρρώστιες στις

αγροτικές περιοχές και στις τενεκεδένιες πα-

ράγκες των μεγαλουπόλεων της Βραζιλίας . Ο

ίδιος έλεγε : << Είμαι εγγονός σκλάβων , αλλά

από την γενιά εκείνη των σκλάβων που ξεπλέ-

νουν την ταπείνωση .>>

Είχε όψη μιγά , με πολύ σκούρο δέρμα και

ανοιχτόχρωμα μαλλιά . Μιλούσε βραζιλιάνικα

με την προφορά , τον εκφραστικό πλούτο , το

πάθος και την γνησιότητα που συναντάει κα-

νείς μόνο στις καταπιεσμένες λαικές μάζες . Δυ-

ναμικός , δραστήριος , με έντονη προσωπικότη-

τα , τεράστια ψυχική και σωματική αντοχή , κύ-

ρος και αποφασιστικότητα γεννημένος στην

Μπάια , τόπο σχεδόν μυθικό που η λαική πα-

ράδοση τον θέλει να κατοικείται από μουσι-

κούς , επαναστάτες και ποιητές γεμάτο λυρισμό

κι εγκαρδιότητα , είχε όλα τα απαραίτητα χαρα-

κτηριστικά για να μεταβληθεί σε λαικό ήρωα .

Σε ηλικία 16 χρονών ο Κάρλος Μαρι-

γκέλα προσχωρεί στις τάξεις του παράνομου

Κομμουνιστικού Κόμματος . Λίγο αργότερα αρ-

χίζει τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο του Σάο

Πάολο . Το όνειρό του ήταν να γίνει πολιτικός

μηχανικός ώστε να μπορέσει να βοηθήσει τους

εκατομμύρια άστεγους Βραζιλιάνους . Συνε-

παρμένος όμως από την πολιτική του δραστη-

ριότητα εγκαταλείπει τις σπουδές << για να κάνει

επανάσταση >> όπως έγραψε ο ίδιος .

Το φθινόπωρο του 1936 φυλακίζεται για πρώτη

φορά , κατηγορούμενος για αντικαθεστωτική

δράση , επιδή διέδιδε βιβλία του Ντοστογιέφσκι

και του κομμουνιστή εθνικού συγγραφέα

Γκρασιλιάνο Ράμος .

΄Εναν χρόνο αργότερα γνωρίζει την μετέπειτα

σύζυγο και συντροφό του Κλάρα . Ο ίδιος λέει

με πίκρα : << κάποια Κλάρα >> γιατί κάποτε

αυτή εξαφανίστηκε από άγνωστη αιτία . Οι

διώξεις και οι αλλεπάληλες φυλακίσεις διέκο-

πταν συνεχώς την συμβίωσή τους . Παιδιά δεν

μπόρεσαν ν' αποκτήσουν εξ αιτίας της κακής

υγείας της Κλάρας που μικρή έπασχε από ασι-

τία και αβιταμίνωση .Ο Κάρλος έγραψε σε ένα
γράμμα : << Υπτασσόμεθα σ' αυτή μας τη μοίρα .
Οι απόγονοί μας δεν θάναι παιδιά γεννημένα
από εμάς αλλά όλων των καταπιεσμένων του
κόσμου >> .
Το 1935 το ΚΚΒ , που εκείνη την εποχή αντι-
μετώπιζε τον κίνδυνο της διάσπασης και του
κατακερματισμού , αναγνωρίζοντας τις ικανό-
τητές του , τον καλεί να αναλάβει καθήκοντα
στις ανώτατες βαθμίδες της ιεραρχίας του . Ο
Μαριγκέλα , απομονώνοντας και αποδυναμώ-
νοντας τις διάφορες τάσεις που υπήρχαν στο
εσωτερικό του ΚΚΒ , καταφέρνει να διατηρήσει
τη συνοχή του .
Τότε κυβερνούσε η χούντα του δικτάτορα
Βάργκας , ενός ανθρώπου που στήριζε τα συμ-
φέροντα των μεγαλοτσιφλικάδων και των
ΗΠΑ .Μέχρι το 1945 , μέσα σε απάνθρωπες
συνθήκες που είχε επιβάλλει η δικτατορία , ο
Μαριγκέλα αναπτύσσει έντονη δραστηριότητα :
Οργανώνει απεργίες , πορείες , εκδηλώσεις δια-
μαρτυρίας , στρατολογεί καινούρια μέλη , κάνει
προπαγάνδα ...
Μετά την λήξη του Β Παγκόσμιου Πόλεμου
η δικτατορία του Βάργκας πέφτει . Η ισχυρο-
ποιημένη πια Σοβιετική ΄Ενωση ως Υπερδύ-
ναμη απαιτεί τη νομιμοποίηση του ΚΚΒ . Προ-
κηρύσονται κοινοβουλευτικές εκλογές και ο
Μαριγκέλα εκλέγεται βουλευτής .Παίρνει μέρος
στην σύνταξη του νέου άρθρου του Συντάγμα-
τος που εγγυάται τις ατομικές ελευθερίες του
πολίτη και καταθέτει εκατοντάδες επερωτήσεις
στη Βουλή , προασπιζόμενος πάντα τα συμφέ-
ροντα των αγροτών και των εξαλθιωμένων κα-
τοίκων των μεγαλουπόλεων .
Το 1947 , μετά από ένα διπλωματικό επεισό-
διο , οι διπλωματικέ σχέσεις της Βραζιλίας με
την Σοβιετική ΄Ενωση διακόπτονται . Το Κομ
μουνιστικό Κόμμα κηρύσσεται πάλι παράνομο .
Ο Κάρλος Μαριγκέλα διώκεται . Το Κ.Κ τον
στέλνει στο Σάο Πάολο όπου έχει και τους πε-
ρισσότερους οπαδούς .
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50 η
προτοφανής δραστηριότητα , η ηγετική φυσιο-
γνωμία του και η ρομαντική γοητεεία του τον
κάνουν τόσο δημοφιλή που η ηγεσία του Κομ-
μουνιστικού Κόμματος δυσαρεστείται . Τον
στέλνει στην Κίνα . Κατά την διάρκεια του
1953-54 ο Μαριγκέλα μελετά την κινέζικη επα-
νάσταση και τις επαναστατικές μεθόδους του
Μάο Τσε Τουνγκ .
Το 1964 γίνεται στη Βραζιλία ένα ακόμη
πραξικόπημα . Ο Μαριγκέλα αντιλαμβάνεται
ότι η τακτική του πασιφισμού , της μη βίας , έχει
αποτύχει . Αποφασισμένος να παραμείνει ένας
ανυποχώρητος επαναστάτης καταλαβαίνει εύ-
κολα ότι οι θέσεις του Φιντέλ Κάσστρο και του
Τσε Γκεβάρα αποτελούν σταθμό για τα νοτιοα-
μερικάνικα επαναστατικά κινήματα .
Η Κουβανέζικη και η Κινέζικη επανάσταση
έχουν θριαμβεύσει , η αποικιοκρατεία στην
Αφρική και στην Ασία έχει ηττηθεί . Η Ινδία ,
η Αίγυπτος , η Αλγερία και πολλές αποικίες
έχουν γίνει ανεξάρτητα κράτη . Η ιδέα για μία
επαναστατική τακτική βασισμένη στον ένοπλο
αγώνα αρχίζει σιγά-σιγά να τον κερδίζει .
Ζώντας περίπου τριάντα χρόνια στην παρα-
νομία , μέσα σε συνεχείς αγώνες αυτός ο άνθρω-
πος διατηρήθηκε νέος . Διδάχτηκε ότι στα στρα-
τιωτικά καθεστώτα της Νότιας Αμερικής , η νο-
μιμότητα σημαίνει αποστράτευση και ενσωμά-
τωση . Ανάμεσα στην σκέψη και στην δράση του
υπήρξε πάντα μια γόνιμη αλληλεπίδραση .
Ο Κόνραντ Ντέρεζ προλογίζοντας τα κεί-
μενά του μεταξύ άλλων έγραψε : <<Περίπου
τριάντα χρόνια στην παρανομία και πολλά πριν
σε αγώνες δεν μπορεί παρά να τον ωφέλησαν .
Του έμαθαν πόσο σπουδαία δουλειά είναι η
διαμόρφωση των μαζών , πόσο σπουδαίο είναι
να ξεφεύγει κανείς όταν βρίσκεται στη παρα-
νομία , την ματαιότητα της λεγόμενης << επιτη-
δευμένης ιδεολογικής ακριβολογίας >> που κάνει
σεχταριστές και στείρους πολιτικά τους κύ-
κλους των μικροαστών διανοούμενων που περ-
νούν τον καιρό τους με το να συγκεντρώνονται ,
να συζητούν , να αναλύουν , να αφορίζουν και
να ορίζουν την ημερομηνία της επόμενης συνά-
ντησης ή συνεδρίασης . Του δίδαξαν την πολι-
τική σοφία και την προβλεπτικότητα , που όπως
λέγεται έλειπε από τον Τσε Γκεβάρα . ΄Ολα
αυτά τον είχαν προετοιμάσει να ξεφύγει απ' το
φοβερό ανθρωποκυνηγητό που εξαπολύθηκε
εναντίον του απ' τους πράκτορες της CIA και
τους ασυνομικούς μηχανισμούς της στρατιωτι-
κής δικτατορίας >> .
Κατά την διάρκεια μιας εφόδου που έκανε
η αστυνομία σε ένα κινηματογράφο στο Σάο
Πάολο όπου γινόταν μια παράνομη συγκέ-
νρτωση οπαδών του ΚΚ , ο Μαριγκέλα παρά
τις ρητές εντολές του κόμματος ααντιστέκεται
στη σύλληψη και δέχεται τρεις σφαίρες στο
στομάχι .
Αρχίζει να απομακρύνεται από το κόμμα
αλλά όπως γράφει σε μια επιστολή του στον αρ-
χηγό της κουβανέζικης επιτροπής του Αγώνα
για την Απελευθέρωση των χωρών της Λατινι-
κής Αμερικής : << Ποτέ δεν θα απαρνηθώ την
κομμουνιστική του ιδιότητα >> . Στις 18 Αυγού-
στου 1967 σε μια επιστολή του στο παράνομο
Βραζιλιάνικο έντυπο << Γράμματα από την
Αβάνα >> γράφει : Η κομμουνιστική ηγεσία στην
Βραζιλία διακατέχεται από ταξικές αυταπάτες ,
εμπιστεύεται τους στρατηγούς και τους μηχανι-
σμούς τους - που συνδέονται άμεσα μ' αυτούς
της αστικής τάξης - και δεν ετοιμάζεται ούτε
η ίδια , ούτε ετοιμάζει τις μάζες του Κόμματος
για την εξαπόλυση του ΄Ενοπλου Αγώνα ...Αυ-
τοί που διαμαρτύρονται εναντίον του παραλο-
γισμού που μας επιβάλει μια ηγεσία ανίκανη
και βλακωδώς παραλυμένη από τον φόβο
μπροστά στην επανάσταση , γίνονται αντικεί-
μενα αγρίων επιθέσεων και κατηγορούνται ότι
ενσπείρουν την διαίρεση , τον τυχοδιωκτισμό
και άλλα απαίσια εγκλήματα . Το να πάψεις να
υπακούς στην Κεντρική Επιτροπή δεν σημαίνει
ότι έπαψες να είσαι κομμουνιστής , αλλά το
αντίθετο >> .
To Κομμουνιστικό Κόμμα το διαγράφει .
Βγαίνοντας από την αίθουσα όπου συνεδρίαζε
η επιτροπή διαγραφών ο Μαριγκέλα δηλώνει :
<< Η αμετακίνητη απόφασή μου είναι να αγωνι-
στώ ως επαναστάτης στο πλευρό του λαού >> .
Το 1968 το Αντάρτικο Πόλης είναι ήδη
πραγματικότητα . Οι επιθέσεις ενάντια σε στρα-
τόπεδα , σε αμερικάνικες εγκαταστάσεις και σε
διάφορους καθεστωτικούς στόχους πολλαπλα-
σιάζονται συνεχώς . Από τον Σεπτέμβρη του
1968 μέχρι τον Οκτώβρη του 1969 ληστεύτηκαν
πάνω από 100 τράπεζες .
Αυτές οι επιτυχίες ενθάρυναν τον λαό και
ανύψωσαν το ηθικό του , που είχε καταρρακώ
θεί από τις βάναυσες επεμβάσεις στην πολιτική
του ζωή . Δεκάδες ομάδες οργανώνονται σε όλη
την Βραζιλία . Ακόμα και μόνιμοι στρατιωτικοί
λιποτακτούν και προσχωρούν στους αντάρτες
παίρνοντας μαζί τους ολόκληρα φορτηγά με
όπλα και πυρομαχικά . Η επαανάσταση φουντώνει .
Τα θεωρητικά κείμενα του Μαριγκέλα που
κάλυπταν τις ανάγκες αυτής της δραστηριότη-
τας αποτελούν το υλικό από το οποίο συντά-
χτηκε το << Εγχειρίδιο του Αντάρτη Πόλης >> .
Η δημοτικότητα των ανταρτών αυξάνεται
αλματωδώς και κορυφώνεται με ορισμένες θεα-
ματικές ενέργειες που σχεδίασαν και εκτέλεσαν
ο Μαριγκέλα και οι συντροφοί του . Η εκτέλεση
του αμερικανού πράκτορα της CIA λοχαγού
Τσάντλερ , η κατάληψη ραδιοφωνικών σταθμών
και η εκπομπή επαναστατικών μηνυμάτων , η
απελευθέρωση φυλακισμένων επαναστατών
από τις Κεντρικές Φυλακές του Ρίο και η απα-
γωγή του Αμερικανού πρεσβευτή , που έγινε
μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης , μετατρέ-
πουν τους αντάρτες σε λαικούς ήρωες .
Ο Μαριγκέλα είναι πια ένας ζωντανός θρύ-
λος . Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τον χαρακτη-
ρίζουν ως τον << Υπ' αριθ. 1 εχθρό της δικτατο-
ρίας >> . Τα ίχνη του παρουσιάζονται σε είκοσι
τέσσερεις διαφορετικές πολιτείες και η λαική
φαντασία του αποδίδει ιδιότητες υπεράνθω-
πες ( πανταχού παρών , ασύλληπτος ) .
Ο καθεστωτικός Τύπος και οι καθολικές
εφημερίδες προσπαθώντας απεγνωσμένα να
απομυθοποιήσουν τους αντάρτες τους αποκα-
λούν ληστές , κλέφττες , γκάνγκστερς , δολοφό
νους , βιαστές κ.τ.λ.
Ο φιλελεύθερος Τύπος ακολουθώντας μια
τακτική λιγότερο απιθετική , ασχολείται με το
να διαδίδει διάφορες φήμες παρασταίνοντας
τον Μαριγκέλα ως ένα πρόσωπο πολύπλευρο ,
εντυπωσιακό και γραφικό . Τον παρουσιάζουν
ως κομμουνιστή ηγέτη , ερασιτέχνη οδοσφαιρι-
στη που πίνει παγωμένο ποντς και κάνει ηλιο-
θεραπεία στην Κοπακαμπάνα , εραστή ταυτό-
χρονα τριών γυναικών : της νόμιμης γυναίκας
του , της μητέρας του και της αδελφής ενός από
τους συντρόφους του κ.ά .
Η Χούντα , προσπαθώντας να αναδιοργανώσει
τις δυνάμεις της και να ανηψώσει το ηθικό τους ,

οργανώνει ένα επίλεκτο παραστρατιωτικό
σώμα που αποτελείται από 3.000 << άσσους
της σκοποβολής >> .Αποκλειστική αποστολή του
ήταν να συλλάβει ζωντανό ή νεκρό τον Κάρλος
Μαριγκέλα , ελπίζοντας ότι θα τον ξεδιαλέξουν μέσα
στις λαοθάλασσες του Ρίο ( 10.000.000 κάτοικοι )
και του Σάο Πάολο ( 8.000.000 κάτοικοι ) .
Τον Οκτώβρη του 1969 συλλαμβάνονται τε-
λείως συμπτωματικά δύο Δομινικανοί μοναχοί ,
μέλη της ομάδας του Μαριγκέλα . Κάτω από
αδιευκρίνιστες συνθήκες , ο ένας , ο Κάμμιλο
Τόρες προδίδει και την νύχτα της 4 Νοέμβρη
1969 ογδόντα βαρειά οπλισμένοι αστυνομικοί
παγιδεύουν τον Μαριγκέλα σ' ένα δρομάκι του
Σάο Πάολο και τελικά τον σκοτώνουν .
Η Χούντα κατάφερε να τον εξοντώσει όχι
όμως και να κλείσει τους δρόμους που αυτός
χάραξε : << Ο σκοπός μας είναι να ενώσουμε
κάτω απο τη σημαία του ένοπλου αγώνα και
του αντάρτικου όλες τις ομάδες και όλες τις
αριστερές τάσεις της Βραζιλίας >> γράφει σ' ένα
από τα πολλά κείμενά του . Λίγο αργότερα η
Χούντα πέφτει .
Το σπουδαιότερο έργο του , το << Εγχειρίδιο
του Αντάρτη Πόλης >> υπήρξε το βασικό θεωρη-
τικό ργαλείο όλων των ένοπλων ομάδων του
κόσμου .
Γράφτηκε το 1969 , συνοψίζοντας τα διδάγματα
και τις εμπειρίες της ένοπλης δράσης στις
πόλεις της Βραζιλίας .Τον ίδιο χρόνο κυκλοφο-
ρεί στην Γαλλία από τις εκδόσεις <<Edition du
Seuil >> με τίτλο << Για την απελευθέρωση της
Βραζιλίας >> .Η Γαλλική κυβέρνηση κατάσχει
όλα τα αντίτυπα . Ως ένδειξη διαμαρτυρίας
ενάντια στην λογοκρισία εικοσιτρείς εκδοτικοί
οίκοι επανεκδίδουν αμέσως το βιβλίο . Το 1970
η Κουβανέζικη εφημερίδα <<Τρικοντινένταλ >>
παρουσιάζει μια έκδοση σε τέσσερεις γλώσσες :
ισπανικά , αγγλικά , γαλλικά και ιταλικά . Τον
Ιούνιο του 1970 κυκλοφορεί στο Δ.Βερολίνο η
πρώτη Γερμανική μετάφρασση .
Στην Ελλάδα , τα πρώτα αποσπάσματα του
έργου κυκλοφορούν παράνομα το1971 από τις
εκδόσεις << Συνεργασία >> . Ακολουθούν πολλές
πολυγραφημένες παράνομες εκδόσεις . Το 1985
εκδίδεται από τις εκδόσεις << Ideo-tsepi>>.

Π.Π

Εγχειρίδιον του αντάρτη πόλεων

Εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος

Βιβλιογραφία

Κάρλος Μαριγκέλα , Fur die Brasilianische Revolution,
εκδόσεις UNRUHE .
Κάρλος Μαριγκέλα , Handbuch des Staatsguerillero ,
εκδόσεις UNRUHE .
Κάρλος Μαριγκέλα , Εγχειρίδιο του Αντάρτη Πόλης ,
εκδόσεις Ideo-tsepi , 1985

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

2012-02-04T01:36:00.000-08:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ .....ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 13 ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, Ο ΘΙΑΣΟΣ (Π.ΧΑΤΖΗΚΟΥΤΣΕΛΗΣ, ΚΑΤ. ΜΑΝΤΕΛΗ, Σ. ΒΑΓΙΑΣ, Μ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ, Γ. ΣΧΟΙΝΑΣ) ΘΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ - ΕΠΙΛΟΓΕΣ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗ (ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 13ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΤΕΛΗ)

Μια πολυμορφική ιδέα της Κατερίνας Ν. Θεοφίλη που οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης ''Ελλάς Ελλήνων Τροϊκανών'' αγκάλιασαν ένθερμα.
Το ποιητικό υλικό που θα παρουσιαστεί στις 13 Φεβρουαρίου, καθώς και σε επόμενες παραστάσεις του θιάσου, θα δημοσιευτεί μαζί με φωτογραφίες των ερμηνευτών ηθοποιών, σε συλλεκτικό τόμο από το περιοδικό ''Αλεξίσφαιρο'' της Λυδίας Λάβδα με την συνεργασία των εκδόσεων ''Ρέω''.

ΚΑΜΠΑΡΕ VOLTAIRE - ΟΔΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ 30 - ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
Είσοδος 12 ευρώ με ποτό, με θέατρο, με ποίηση!!!!!!!

'' ΄Εφυγε '' η Wislawa Szymborska

2012-02-02T02:05:00.000-08:00


Wisława Szymborska Kraków, Poland, 23 October 2009
Born	2 July 1923 Prowent, Poland (now Bnin, Kórnik, Poland)
Died	1 February 2012 (aged 88)^[1] Kraków, Poland
Occupation	Poet, essayist, translator
Nationality	Polish
Notable award(s)	Goethe Prize (1991) Herder Prize (1995) Nobel Prize in Literature 1996

Βραβείο Nobel Λογοτεχνίας 1996

Η παρουσία γυναικών στη σύγχρονη Πολωνική ποίηση έχει

μια πολύ μεγάλη βαρύτητα . Δεν θα μπορούσε κανείς να φαντα-

στεί πλήρη την εικόνα της χώρας χωρίς τη δική της παρουσία .

Και τώρα μια σεμνή αθόρυβη μα ξεχωριστή σε πνεύμα και

ανθρώπινη ευαισθησία ποιήτρια , η Wislawa Szymborska χαρίζει

στην Πολωνία το Nobel Λογοτεχνίας . Η τιμή είναι μεγάλη

όταν ο πρόεδρος της Σουηδικής Ακαδημίας την αποκαλεί << Σύγ-

χρονο Μότσαρτ της ποίησης >>.

Εκείνη απλή και απέριττη στο σπίτι της . Στην Κρακοβία , δέχεται

με μεγάλη σεμνότητα που την χαρακτήριζε πάντα την απρόσμενη

είδηση για την τιμητική διάκριση του έργου της την ώρα του

λιτού της δείπνου .

Γεννήθηκε στο Kornik το 1923 . Σπούδασε κοινωνιολογία και

φιλολογία στο πανεπιστήμιο Jagellonica της Κρακοβίας , όπου

γράφτηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση ( 1945 ) . Τον ίδιο

χρόνο ακριβώς δημοσιεύει το πρώτο ποίημά της με τίτλο

<< SZUKAM SLOWA >> ( Αναζητώ την λέξη ) σε περιοδικό

της Κρακοβίας .

Η πρώτη ποιητική της συλλογή μρ τίτλο << DLATEGO ZYJEMY >>

παρουσιάζεται το 1952 , ακολουθούν και άλλες . Το 1957 η

ποιητική συλλογή της << WOLANIE DO YETI >> ( Επίκληση του

Γέτι ) θεωρήθηκε από τους κριτικούς ως το ουσιώδες πέρασμα

μέσα στην ποίησή της .

Για πρώτη φορά ήλθα σε επαφή με την ποίηση της Szym-

borska τον Νοέμβρη του 1991 , όταν προσκεκλημένη στο Διε-

θνές Φεστιβάλ Ποίησης του Pozna γνώρισα τηέξοχη Ιταλίδα

κριτικό και ποιήτρια Irene Conti η οποία είχε μεταφράσει στα

Ιταλικά πολλούς Πολωνούς ποιητές και ποιήτριες και μου χά-

ρισε ένα βιβλίο της με μεταφρασμένες στα Ιταλικά , Πολωνίδες

ποιήτριες . Επιστρέφοντας στην Αθήνα μελέτησα και μετέφρασα

πολλές απ' αυτές που η γραφή τους μίλησε στη καρδιά και το

μυαλό μου . Τα ποιήματα της Wislawa Szymborska ήταν ανά-

μεσα σ' αυτά .

Ποίηση απλή και με βαθειά νοήματα , κάθε λέξη έχει την

βαρύτητά της , ποίηση πυκνή , ευαίσθητη και εγκεφαλική συγ-

χρόνως . Ποίηση μεταφυσική με μια φαντασία που δεν την

απομακρύνει από τα υπαρξιακά προβλήματα .

Οι στίχοι της χαρακτηρίζονται από μια επικοινωνία , από μια

καταπληκτική απλότητα , την χαριτωμένη έκφραση , το χιούμορ

και την ειρωνία και συγχρόνως ανήκουν στα πιο φιλόδοξα σε

διανοητικό επίπεδο φανόμενα της πολωνικής ποίησης .

Ο Jerzy Kwiatkowski , ένας σπουδαίος κριτικός έγραψε το

1970 : << Αυτό που φαίνεται πιο σημαντικό στην ποίηση της

Szymborska είναι η μεταφυσική φαντασία της , η άνεση με την

οποία αυτή κινείται στον υποθετικό κόσμο , από αρνητική θέση

στην ιδεατή πραγματικότητα . Η μεταφυσική φαντασία της

ποιήτριας είναι στενά συνδεδεμένη με την προβληματισμένη

ύπαρξη θεωρούμενη με ένα τρόπο βαθύ προσωπικό και πολύ

ανθρώπινο ( ....)

Στην Szymborska μοιάζει να είναι ένας κανόνας : ότι ο

σοβαρός φιλοσοφικός προβληματισμός κρύβεται πίσω από μια

απλή πραγκόσμια συγκίνηση καταπιεσμένη γενικά πίσω από μια

απλή κατάσταση ζωής >>

Η ευαίσθητη ποιήτρια και κριτικός Irena Conti θα γράψει

για την Szymborska :<< Η διακριτικότητα , η επιφυλακτικότητα

των αισθημάτων >> , η μετριοπάθεια στην έκφραση είναι παρόντα

ακόμα και στις πιο δραματικές δημιουργίες της , στις οποίες

δίχως πίκρα και κραυγαλέα τραγικότητα παραμένει πάντα πίσω

από τις λέξεις η ειρωνική στάση της δημιουργού .

Μια παρατηρητικότητα πολύ βαθειά και οξυδερκής , η ακριβής

περιγραφή μιας ξεχωριστής παγκόσμιας ύπαρξης δεν παραμένει

σε αντίφαση με την απόσταση προς τα πράγματα , τόσο χαρά-

κτηριστική στην ποίηση της Szymborska . Τουτέστιν με την

αποψή της για τον κόσμο πάνω στη γη >> .

Η Szymborska δεν έχει παρουσιάσει μεγάλο ποιητικό έργο -

12 ποιητικές συλλογές - είναι ολιγογράφος αλλά η γραφή της

είναι εξαιρετικά πυκνή . Επίσης έχει γράψει θαυμάσιες κριττικές

και αξιόλογες μεταφράσεις γάλλων ποιητών .

Ποιηματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά , Ιταλικά ,

Σουηδικά και Γερμανικά .

Α. Τσελέντη

Διαβάστε στους συνδέσμους ποιηματά της : no tengo visa para la libertad : 1) wislawa-szymborska.

no tengo visa parala libertad :2 )wislawa-szymborska-terrorysta-on-party

no tengo visa para la libertad : 3 ) wislawa-szymborska.html

Adam Mickiewicz

2012-01-19T13:52:00.000-08:00

Η προσευχή των προσφύγων

Κύριε μεγαλοδύναμε !

Μιας αντρειωμένης πολεμόχαρης φυλής

Τα μαστωμένα νειάτα , από του κόσμου

Τα πέρατα , απ' τους τέσσερις ανέμους

Ξερματωμένα

Τα χέρια τους σηκώνουν προς εσένα !

Και σου φωνάζουν , μεσ' απ' τα λαγούμια

Της Σιβηρίας , κι απ' του Καυκάσου τα χιόνια ,

Κι από τ' Αλγέρι με τους φλογισμένους κάμπους ,

Κι απ' της Γαλλίας

Την ξένη χώρα , Κύριε , σου φωνάζουν !

Δεν είναι στην πιστή Σου Πολωνία

Ελεύθεροι να κράζουν τ' ονομά Σου .

Οι γέροι ωστόσο , τα παιδιά μας κι' οι γυναίκες ,

Ανάμεσ' απ' τα δάκρυα

Σου δεόνται , μυστικά μεσ' στην καρδιά τους .

Κύριε των Σομπιέσκι ! Κύριε των Κροσγιούσκο !

Κύριε των Ζαγκελλόν ! Κύριε της Πολωνίας !

Ελέησε την πατρίδα μας κι ' εμάς ! ...

Και να σου δεηθούμε

Ευδόκησε , ξανά , ως οι προγονοί μας ,

Στην μάχη ανάμεσα , με τ' άρματα στο χέρι ,

Μπροστά σ' ένα βωμό , από ματωμένα

Τύμπανα και κανόνια καμωμένο ,

Και κάτου απ' ένα μπαλντακίνο

Καμωμένο από τ' αετοφόρα φλάμπουρά μας !

Κι ευδόκησε , οι πατέρες μας σαν πρώτα

Μεσ' στους ναούς , στις πολιτείες και τα χωριά μας ,

Να επικαλούνται πάλε τ' ονομά Σου

Και τα παιδιά μας

Να σου προσεύχωνται στους τάφους μας απάνω .

Μα πάλε ωστόσο , Κύριε , γεννηθήτω

Το θέλημά Σου , κι ' όχι το δικό μας !

Αμήν !

Από την << Ωδή στη Νεότητα >>

Ω Νιότη ,

στις φτερούγες σου βρίσκετ' η δυναμή σου

που κάθε κορυφή γνωρίζουν

καθώς το χέρι σου τ' αστροπελέκι .

Απάνω όλοι ! ας κάνομε

πλάτη με πλάτη κύκλο

κι ας περισφίξουμε τη Γη

με πύρινη αλυσσίδα

απ' τη φωτιά μας

κι απ' τη φωτιά της σκέψης μας

και της ψυχής . Και συ

σηκώσου απάνω

από το χώμα σου της Οικουμένης μάζα !

Σε νέους εμείς δρόμους

θα σε σπρώξομε , κι ωσότου

γθυθείς από τη φλούδα σου τη θλιβερή τη σάπια

και θυμηθείς , ταλαίπωρη ,

τα πράσινά σου χρόνια .

μετάφραση : Ρίτα Μπούμπη Παππά

Τίτος Πατρίκιος

2012-01-17T12:28:00.000-08:00

Μπαλάντα ενός μικρού γραφειοκράτη

΄Ανθρωπος καθώς λεν πολύ συνειδητός .

΄Αλλοτες έλεγε τ' όνομα του Στάλιν

δυο-τρεις φορές την ώρα .

Τώρα θυμάται λίγο ξεχασμένο Μάρξ και Λένιν

μα πιο πολύ κουβέντες

συγχρόνων ηγετών της μόδας .

΄Ανθρωπος καθώς λεν πολύ συνειδητός .

΄Αλλοτε τολμηρός πολύ

να κριτικάρει τους πιο κάτω .

Τώρα μιλάει που και που

για κριτική και προς τα πάνω

και ξεσκονίζει λίγο πιο διακριτικά .

΄Ανθρωπος καθώς λεν πολύ συνειδητός .

΄Αλλοτες έτοιμος να καταγγείλει όποιον διαφωνούσε

χαφιές , τσιράκι της Ασφάλειας , όργανο της Ιντέλλιτζενς .

Τώρα , αλληθινά αλλαγμένος ,

τον βγάζει μόνο ρεβιζιονιστή , οππορτουνιστή ,

κι επιεικώς , χαλαρό ηθικά .

΄Ανθρωπος πραγματικά συνειδητός

που τώρα όπως και πριν

στοκίνημα αφιερώνει

τη ζωή του ολόκληρη

έχοντας τη ματιά προσηλωμένη

στις πρώτες θέσεις στις εξέδρες .

πηγή : ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

"The Albatross," by Charles Baudelaire

2012-01-07T15:19:00.000-08:00

Η ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

2011-12-23T11:00:00.000-08:00

Τον τελευταίο καιρό το φοβερό ερώτημα του Μακρυγιάννη << πολεμήσαμε για τη Λευτεριά, μα πού ' ναι η Λευτεριά ; >> έρχεται στο νου των Ελλήνων που το βλέπουν καθαρά πως αφού πολέμησαν για την πατρίδα σε πολλά μέτωπα , τώρα τη βλέπουν αλυσοδεμένη από τους << φίλους >> κι από τους προχθεσινούς καταχτητές της ... Η Ελλάδα - το αισθανόμαστε καθημερινά - περνάει την πιο φοβερή κρίση των δυο τελευταίων αιώνων . Μας οδήγησαν σ' αυτή ανίκανοι και τυχάρπαστοι κυβερνήτες που βλέπανε την Εξουσία σαν προσωπικό έσοδο . Και βρισκόμαστε τώρα μπροστά σε διαταγές από το Εξωτερικό που μετατρέπονται σε νομοθετήματα καταστροφικά για τη χώρα και το λαό της .

Μας βάζουν μπροστά στο φοβερό δίλημμα , του μπρος βαθύ και πίσω ρέμα . Τα κόμματα , καθένα με τις εφήμερες προσδοκίες του , δε μπόρεσαν να βρούνε τη χρυσή τομή της πανεθνικής αντίστασης γι' αυτό και πάμε απ' το κακό στο χειρότερο .

Οι διανοούμενοι ( στην ευρεία τους έννοια ) που από τη φύση τους την ίδια είναι εκφραστές των λαικών αιτημάτων και οραματισμών , μένουν δειλοί , μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα μπροστά στο φοβερό δράμα του τόπου μας . Ούτε μια διαμαρτυρία , ούτε μια διακήρυξη στους , όπου γης , πνευματικούς συναγωνιστές τους , που να καταγγέλουν τους νέους αδίσταχτους καταχτητές μας , με αντιπροσώπους εδώ κάποιους αγενέστατους υπαλληλίσκους -γκαουλάιτερ μπροστά στους οποίους οι οιπουργοί μας στέκονται σούζα .

Και χωρίς φόβο και πάθος να τους λένε τη σκληρή και μεγάλη αλήθεια . Η Ελλάδα μας , η γεννήτρα όλων των Πολιτισμών του κόσμου έχασε την πανάρχαιη ελεύθερη υπόστασή της και έγινε μπαίγνιο των αδίστακτων κερδοσκόπων . Η σιωπή των διανοούμενων μονάχα με τη σιωπή των αμνών μπορεί να προσιοριστεί . Τους διαβάζουμε στις εφημερίδες κορδακιζομένους πως ξέρουν να γράφουν , αλλά φοβούμαστε πως δεν ξέρουν να σκέπτονται , πέρα από την ευρω-κατοχύρωση των πνευματικών τους δικαιωμάτων και των ωφελημάτων τους .

Η πατρίδα μας από μέρα σε μέρα χάνει την Ελευθερία της , που τώρα λειτουργεί με ψευδώνυμο και είναι μπλεγμένη στο δίκανο της Ευρωπαικής ΄Ενωσης που αποδείχθηκε πως είναι ΄Ενωση Εκμετάλευσης των λαών της ...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

Τεύχος 202

Στέλιος Ντομάλης

2011-12-20T15:35:00.000-08:00

Ποιητικές συλλογές : << Οράματα του Μόνου >> 1957 ,

<< Σκόρπια Πουλιά >> 1967 , << Αλληλεξάρτηση >> 1969 ,

<< Υπαρξική ορφάνια >> 1969 , << Αναγκαιότητα >> 1971 ,

<< Ημερολόγιο του Νοέμβρη >> 1972 , << Επαναληπτική μοίρα >> 1972 ,

<< Η κρίση >> 1973 , << Κοσμοδικία >> 1974 , Ποιηματά του περιλήφθηκαν

και στα βιβλία του << Το παν στο μηδέν >> 1975 και << Περιπτώσεις 1976 .

ΧΑΙΡΕΤΕ

Απέτυχα και ησύχασα .

Καλούπι ήταν για μένα

η ήττα .

Τα λόγια είναι του αέρα

η διάθεσις της ελπίδας .

Η κακομοιριά μου

δεν είναι πια μεταμφίεση .

Παραιτούμαι απ' όλους τους σκοπούς .

Χαίρετε .

ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

΄Αλλοι με σεβασμό τον κοιτούσαν μα κρυφά γελούσαν

άλλοι ταράζονταν κι απ' τις σκέψεις τους τον διώχναν

άλλοι με μια περίεργη διαφάνεια τον κρατούσαν

στα όνειρα

- στους διαδρόμους με δέος τον αμπώχναν -

Οι γυναίκες τρέμοντας τον αγαπούσανε ,γοργόνες

που από το κύμα πετάχτηκαν στην ξέρα

ένα πρόσωπο κοινό , παγκόσμιο φρούτο

μα με γοητεία αέρα .

Μια μέρα παράπονο τον βρήκε και τον νίκησε

και πήρε το τραίνο των δύο και ταξίδεψε .

Στο σταθμό άνθρωποι που ο τόπος τους επροίκησε

και με αρετές η φύση τους παγίδεψε

παραμερίσαν να περάση ο που δέχτηκε

το πιθανότερο κατακέφαλα την πείνα

ο μετανάστης

κι ένας ψίθυρος , ένα βούισμα τον αποδέχτηκε

σαν πήδησε το τραίνο που ξεκίνα .

Και νυχτώθηκε στην πόλη του γλεντιού

όπου σε χασισοποτεία σαν τρελλός εφόρμησε

μετά , καράβι , άγνωστα ρεύματα που εξωκύλανε ,

στο << Μαύρο Γάτο >> , μπαρ πορνών , προσόρμησε ,

Και γλέντησε κι αγάπησε και σκότωσε

την ιστορία του κι εκπόρνεψε τα ιδανικά

κι έβγαλε της σιωπής του και της περιφρόνησης

τα δανεικά .

Κι έτσι τέλειωσε ένας μύθος γιατί έφυγε

κι έμεινε ο μετανάστης μες στο δρόμο

ο μετανάστης που απ' τη μοίρα δε διέφυγε

σα χαμάλης κουβαλώντας την στον ώμο

τη μοίρα των μεγάλων που κορόιδευαν

οι θεατές με τα μικρά τα πεπρωμένα

κι έμεινε ο μετανάστης , έμεινε μεσοδρομίς

και ζήσαμε οι μικροί εμείς .

Τον σκότωσαν οι φίλοι της Λιλή Μαρλέν

που του δόθηκε σαν σε άγνωστο Θεό ,

όσοι δεν τον ξεχάσαν , έτσι λεν .

Στο πεζοδρόμιο τον γκρέμισαν

τον πάλεψαν με ορμή τον χτύπησαν

του Σίγκεν πέντε αλήτες ...

παγκόσμια ποιητική ανθολογία

Θεόδωρος Ντόρρος , ο αγνοημένος

2011-12-17T06:22:00.000-08:00

Ελάχιστοι θυμούνται σήμερον τον Θεόδωρον Ντόρρον , τον πρώτον υπερρεαλιστήν

΄Ελληνα ποιητήν , ο οποίος με την μοναδική του ποιητικήν συλλογήν << Στου γλυτωμού το χάζι >>

τάραξε τα λιμνάζοντα ποιητικά ύδατα της πατρίδος μας . Η συλλογή αυτή του Θεόδωρου Ντόρρου

εξεδόθη εις το Παρίσι και διενέμετο δωρεάν εις τας Αθήνας .

ΙΙ . Πολλαί εικασίαι εγένοντο αναφορικώς προς το όνομα του ποιητού .Ο Γιάννης Κορδάτος δεν

γνωρίζει αν το Θεόδωρος Ντόρρος είναι ψευδώνυμον ή το πραγματικόν όνομά του .

Ο Μάρκος Αυγέρης το θεωρεί ως ψευδώνυμον άνθρώπου ο οποίος θέλει να δημιουργήσει θόρυβον ,

<< να κάνει ντόρο >> και ο οποίος δεν επίστευεν αρκετά εις την σοβαρότητα του εγχειρήματός του .

Ωστόσον ο Θεόδωρος Ντόρρος ήτο υπαρκτόν πρόσωπον . Επρόκειτο περί Ελληνοαμερικανού

εγκατεστημένου εις το Παρίσι Τα στιχεία του οποίου ευρέθησαν εις τα κατάλοιπα του Θράσου Κα-

στανάκη και είναι σήμερον κατατεθειμένα εις το ΕΛΙΑ . Πέραν πάντως όλων αυτών ο Ντόρρος δεν

ενεφανίσθη ξανά εις τα γράμματα .

ΙΙΙ . Η ποίησις του Θεοδώρου Ντόρρου εγνώρισεν αντιφατικάς κριτικάς από τους συγχρόνους και

τους μεταγενεστέρους ερευνητάς των ποιημάτων του . Αρχικώς η ποίησίς του επισημαίνεται υπό του

Δ.Μαλτέζου εις το περιοδικόν << Ο Λόγος >> . ΄Οπου θεωρεί τα ποιήματά του υπερραλιστικά εις

το σύνολόν των αν και διακρίνει εις αυτά << κάποια αρχιτεκτονική προσπάθεια >> και μια << στο-

μφώδη >> αναζήτησιν . Ο Μ. Σπιέρος θα γράψει ότι << άξιον προσοχής θεωρώ τον Θεόδωρον

Ντόρρον >> . Ενώ ο Αναστάσιος Δρίβας τον ξεχωρίζει . Ο Μάρκος Αυγέρης παρ' όλον οτι θεωρεί τον

τίτλον παράδοξον και κωμικόν και τας λέξεις του να προέρχονται από το πλέον χαμηλόν γλωσσικόν

ιδίωμα και αι οποίαι δημιουργούν αντιλυρικήν έκφρασιν και αντιποιητικήν διάθεσιν δεν διατίθεται δυσμενώς απέναντι << Στου γλυτωμού το χάζι >> . Αντιθέτως , μάλιστα , παρατηρεί ότι όλα αυτά έχουν μέσα των την σφραγίδα της πρωτοτυπίας και φανερώνουν την αναζήτησιν μιας νέας ποιητικής γλώσσης , την τόλμην και μαζί την επιδεξιότητα του αγνΏστου εξερευνητού των νέων δρόμων και τον εις όλα εξεζητημένον νεωτερισμόν . Ακόμη , συνεχίζει , το έργον του δεν φανερώνει ποιητικήν αλλά έχει εντός του όλας τας χαρακτηριστικάς προθέσεις της μοντέρνας ποιήσεως , τους ριζοσπαστικούς νεωτερισμούς εις την γλώσσαν , εις την κρίσιν και το χάος μιας εποχής , η οποία παρουσιάζεται ως αποφασιστική στροφή εις την ιστορίαν . Και όπου αι παλαιαί μορφαί όλαι αχρηστεύονται και αναμένονται κάποιοι νέοι κόσμοι και νέαι καταστάσεις να λύσουν τους γορδίους δεσμούς τους οποίους εδημιούργησεν η παλαιά ζωή ... Ο πολύς Mario Vitti δέχεται ότι εις την ποιητικήν συλλογήν << Στου γλυτωμού το χάζι >> θεματική καιγλωσσικόν όργανον προαναγγέλουν κάτι νέον . Ενώ ο Αλέξανδρος Αργυρίου γράφει ότι ασχέτως προς την ποιητικήν αξίαν η οποία δύναται να αποδοθεί εις τον Θεόδωρον Ντόρρον η εκφραστική του τόλμη , ηθελημένη ή όχι , δύναται να θεωρηθεί ότι έτεινε προς τον μοντερνισμόν .

IV. Αντιθέτως ο Λίνος Πολίτης διατείνεται ότι τα ποιήματα του έμειναν εις το περιθώριον και δεν είχον καμμίαν επίδρασιν . Περισσότερον συγκαταβατικός ο Κ.Α.Τρυπάνης παραδέχεται ότι ο Θεόδωρος Ντόρρος και ο Νικήτας Ράντος , αν και ασήμαντοι ποιηταί , είχον προοιωνίσει την ποιητικήν ανανέωσιν , παραβλέποντας τους παραδοσιακούς τρόπους ποιητικής εκφράσεως και δίδοντες εις τον στίχον των << υποσυνείδητα στοιχεία , τα οποία δεν τα ελέγχει ο λόγος >> . Ωστόσον , υποστηρίζει , τα έργα των ήταν ασήμαντα και ελησμονήθησαν . Ο Ανδρέας Καραντώνης , πάλιν , περισσότερον κριτικός και επικριτικός θα γράψει : << O Θεόδωρος Ντόρρος και ο Νικήτας Ράντος είναι οι πρώτοι που έφεραν στα γραμματά μας μια ριπή από τις πνοές που ανατάραζαν την ποίηση στην Ευρώπη , που γύρεψαν να δώσουν δείγματα όχι πια της καθαρής ποίησης , αλλ' αυτού του ποιητικού ξεσπάσματος που γύρεψε να σπάσει κάθε μορφή και να μιλήσει ελεύθερα , αναγκάζοντας την λογική να συμμαχίσει με το υποσυνείδητο . Το δυστύχημα είναι πως και τα δύο ταλέντα στάθηκαν πολύ κατώτερα από τις φωτισμένες προθέσεις των -και γι' αυτό οι στίχοι των δεν έζησαν , δεν επηρέασαν , δεν λογαριάζονται σήμερα για ουσιαστικές αφετηρίες . Κι οι δύο είναι περισσότερον δημοσιογραφικοί εκλαικευτές του ποιητικού μοντερνισμού , παρά νεοέλληνες δημιουργοί . Σαν να μην έζησαν ποτέ στην Ελλάδα , γύρεψαν από μιας αρχής να σταθούν σε επίπεδα παγκόσμια , διεθνή . ΄Ετσι μείναν σκοτεινοί πρόδρομοι και αχνοί προάγγελοι μιας μοντέρνας ποίησης που πήρε σάρκα και οστά από το 1935 και μετά με πρωταγωνιστές και δημιουργούς τον Σεφέρη , τον Ελύτη , τον Εμπειρίκο κ.ά .>> .

V. Εις το ανωτέρω κείμενον του Ανδρέα Καραντώνη ο Mario Vitti παρατηρεί ότι ο κριτικός επιμένων εις τον χαρακτηρισμόν << πρόδρομος >> , αντί του πλέον δοκίμου << πρωτοπόρος >> , έχει ως σκοπόν να μειώνει τον ρόλον των ποιητών αυτών . ΄Η , ίσως , διότι τον ενοχλεί η μαρξιστική φόρτισίς της . Ωστόσον , αυτό το οποίον δεν τολμά να γράψει ευθέως ο Marios Vitti το γράφει ο Δημήτρης Τσάκωνας . ΄Οτι , δηλαδή , ο υπερρεαλισμός του Ντόρρου ημφεσβητήθη όχι μόνον δια να δοθεί το πρωτείον της μοντέρνας ποιήσεως εις την << Στροφήν >> του Σεφέρη , αλλά και διότι τα πλήρη διακυμάνσεων και διακοπών κενά της ποιητικής συλλογής του Ντόρρου θα υπεβίβαζον το νέον κίνημα , αν η ποίησις αυτή εχρεώνετο εις τον υπερρεαλισμόν .

VI . Το ερώτημα το οποίον τίθεται είναι εάν τον Θεόδωρον Ντόρρον τον επηρέασεν η ποίησις η οποία εγράφετο εις το Παρίσι από τους υπερρεαλιστάς ή η ποίησις την οποίαν έγραψαν οι Αμερικάνοι Πάουντ και ΄Ελιοτ . Επ' αυτού την απάντησιν μας δίδουν δύο γνωρίσματα . ΄Ενα εξωτερικόν και ένα εσωτερικόν . Το ένα είναι η άφθονος παρουσία σημείων στίξεως , τα οποία είχον απορρίψει οι υπερρεαλισταί . Το δεύτερον είναι ότι τα ποιήματά του έχουν μιαν σχετικώς εμφανή λογικήν κατάστρωσιν το αμφίσημον έρχεται από εν δεύτερον στρώμα , κοινόν ζητούμενον πάσης ποιητικής ευστοχίας και αποδόσεως . ΄Ηγουν επηρεάζεται από το αμερικανικόν ποιητικόν πρότυπον .

VII . Ως επίλογον του παρόντος παραθέτομεν δύο ποιήματά του :

Ανοιξιάτικα Φύλλα

΄Ολα καινούρια ,

τόσο , που θάρθη κάτι άλλο ,

πιο καινούριο κι απ' αυτά .

Τα φύλλα φρεσκοπράσινα , μιλάνε πιο νοητά

απ' ανθρώπους διαβασμένους .

Πέρασα ένα γέρο .

Κατέβαζε σκουπίδια σε υπόγειο .

Δεν φύσηξαν γι' αυτόνε .

Κατέβαινε βαθειά μεσ' στο σκοτάδι

και από την << Βραδινή Μοναξιά >>

Είναι η ώρα που ολονώνε η ζωή βαραίνει την ψυχή μου .

Στο πλαινό γιαπί ένας εργάτης στήθηκε

ανάμεσα σε δύο φωτάκια ολοκόκκινα .

Μόλις που βλέπει .

Και ξαναρχίζει χτυπητό το πάφλασμα της λάσπης .

Και το σκάψιμο ... Να πάρη μέσα κάποιονε ...

΄Ωρα πολλή

Κουράστηκα , μαζί του ...

Φεύγει κι αυτός μεσ ' στη βροχή

σα νάφησε τον κόσμο ατελείωτο .

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιστορικός της λογοτεχνίας - κριτικός

PARIS - Panorama

2011-12-16T13:11:00.000-08:00

http://www.gillesvidal.com/blogpano/paris.htm

Akiko Yosano

2011-12-08T19:30:00.001-08:00

Δουλεία

Τα δέντρα εξαρτιώνται απ' τις ρίζες τους

που διαπερνούν της γης τα σπλάχνα .

Βγαίνουν πετώντας τα πουλιά κάθε πρωί , αλλά ...

γυρνούν το βράδι στη φωλιά τους .

΄Ιδια η ζωή και των ανθρώπων είναι .

Πνεύμα , ψυχή , λεύτερα είναι , αλλά ..

στην ίδια συνοικία ξυπνούμε και πλαγιάζουμε

στον ίδιο δρόμο , στον ίδιο αριθμό ,

στο ίδιο κρεβάτι .

Εξορία

Παρακαλώ εννοείστε το :

στης πεινασμένης σας καρδιάς

τη νήσο

δίχως τη δυνατότητα φυγής

ζω σ' εξορία .

Μετάφραση : Ρίτα Μπούμπη Παππά

Diego Rivera

2011-12-08T15:45:00.001-08:00

Li Bai李白 two poems: 静夜思黄鹤楼送孟浩然之广陵

2011-12-07T14:24:00.001-08:00

no tengo visa para la libertad

Κάτω απ' την υπογραφή του Monet

Charles Bukowski : Notes of a dirty old man 2

Aziz Nesin :Μη μιλάς πολύ

Charles Bukowski : Τι θέλουν

Oscar Hahn : ΄Ανθρωπος με ομπρέλα

Favorite Mexican Artists: Frida Kahlo

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ : ΤΟ ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

Ρένος Αποστολίδης : Ο λοχίας της αλλαγής

Νικόλας ΄Ασιμος

Federico Garcia Lorca

Lorca y Dalí

Muerte de un poeta

Caribe Estoy Aqui

Caribe Estoy Aqui

Carl Sandburg : Σικάγο

CARLOS MARIGHELLA

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

'' ΄Εφυγε '' η Wislawa Szymborska

Adam Mickiewicz

Τίτος Πατρίκιος

"The Albatross," by Charles Baudelaire

Η ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Στέλιος Ντομάλης

Θεόδωρος Ντόρρος , ο αγνοημένος

PARIS - Panorama

Akiko Yosano

Diego Rivera

Li Bai李白 two poems: 静夜思 黄鹤楼送孟浩然之广陵

Li Bai李白 two poems: 静夜思黄鹤楼送孟浩然之广陵