^^Chi_

Geçip giden...

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 05 Nov 2009 06:31:00 +0000

Zaman çok garip bir şey. Bugün maillerimi temizleyeyim biraz diye mail kutumu açtım. 2006'dan kalma mailler duruyor. Kimisini okuyarak kimisini okumadan sildim (O kadar boş geliyor ki bazı şeyler okumaya bile tahammül edemiyor insan). Çok garip kopamayacağını düşündüğünüz sizin için fazlasıyla değerli insanlar artık yok. Karşılıklı verilmiş sözler, belentisizce yapılmış şeyler akla gelince bir an duruluyor insan. İster istemez düşünüyor şimdi etrafımda olanlar da bir kaç gün sonra yok mu olacak diye. İlk başlarda çok koysa da sonrasında alışıyor sanırsam insan. O da mı gitti diye yoluna umursamazca devam etmeye başlıyor. İnsanların ilişkilerinin basitleşmesini de bu sağlıyor sanırsam. Bu kadar basit olmamalı hiç bir şey ama gayet basit. Olan daha sonra karşına çıkanlara oluyor ne de olsa o da gidecek üşüncesiyle çabalamamaya ilgilenmemeye başlıyor dolayısıyla onlarda yitip gitmekle hükümlü oluyorlar.

Hatıralar
Geçip giden zamanları
Bir yerlerde bulsam
Sonra üzülsem
Gözyaşıma dalıp dalıp
Seni hatırlarım

Gittin şimdi sen
Yoksun yanımda
Bir şey istemem
Neye yarar hatıralar

Yeni Bebeğim :)

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 27 Oct 2009 22:44:00 +0000

Micheal Jackson Tribute

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 18 Oct 2009 09:10:00 +0000

Bir süredir Michael Jackson'ı anmak adına çeşitli ülkelerde gösteriler yapılmaktaydı. Geçtiğimiz günlerde bunlara İstanbul ayağı da eklendi. Stockholm'deki performanstan sora Taksim ayağını görünce bir şeyi de becersek zaten diyesi geliyor insanın. Özellikle de en önde durup hiç bir şey beceremeyen hatunu görünce. İster istemez insanın gözü ona takılıyor diğerleri güzel yapsa da bir anlamı kalmıyor. Onun dışında her şeyi izlemeyi seven vatandaşlarımız yeterli alan da bırakmamışlar oynayanlara. İzlerken kenarları açın ileriyi açın gibi sesler duymak zaten müzik sesi oldukça azken iyice rahatsız ediyor insanları. Bunların hepsinin acemilik olduğunu düşünerek bir sonrakinin yani bugün Haydarpaşa'da olacak olanın daha güzel olmasını umuyorum. Eğer gidersem ve o yeşil eşofmanlı hatunu görürsem ortadan kaldıracağım kesin ama olsun. :D İstanbul'daki organizasyonlar için bir site kurulmuş. Bugünün dışında bir de 24'ünde Akmerkez'de yapılacakmış. Prova tarihleri ya da provalara gidemeyenler için anlatım videosunu bu sitede bulmak mümkün.

STOCKHOLM

Michael Jackson Beat It: flash mob @ Sergels torg, Stockholm from Per Lundström on Vimeo.

İSTANBUL

Michael Jackson Tribute (Istanbul) from Uğur Ceylan on Vimeo.

Sinek:D

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 15 Oct 2009 10:58:00 +0000

İnsanlar sıkıntıdan neler yapacağını cidden bilemiyor. Amcanın evinde ne kadar sinek varsa onlarla sanat yapmaya başlamış artık. Bu arada geçen gün öğrendiğim bilgi. En fazla insan ölümüne sebep olan şey sivrisineklermiş. Öldürmekte zorlanmadığım tek varlık olmasının sebebi varmış meğersem. Uyutmayan yaratıklar he bir de o sesi çıkarmalarının sebebi de saniyede tam 500 kez kanat çırpmalarıymış!

Struck

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 02 Oct 2009 22:45:00 +0000

Neden böyle olmak zorunda?

Struck
Yükleyen Lytos-kun. - Tüm dünyadan webcam videoları.

Çingeneler Zamanı

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 27 Sep 2009 19:06:00 +0000

Uzun zamandır izlemek istediğim ancak yeni izleyebildiğim film. Esas adı Dom za vesanje olan 1988 yapımı, Yugoslavya'da çekilen izlenesi bir film. İzlerken ilk başlarda garip geldi ama sonradan severek izledim. IMDB'de 8.1 puan alması bile izlemek için bir sebepken müziklerin Goran Bregoviç'e ait olması filmi daha bir izlenesi kılıyor sanki.

Ederlezi Avela - Time of the Gypsies - Goran Bregovic

Yükleyen kalisteras. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Perhan'ın çıkardığı hindi sesleri bile izlemek için bir sebep:D

Evim Olsun!

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 24 Sep 2009 05:10:00 +0000

Gecekonduya bende tavım artık. İstanbul'un herhangi bir yerinde ufacıcık bir yer bulmam yeterli:d Bende bundan bir tane diker yaşarım orada ne olacak. Ama bir dakika Legolar suda batıyordu değil mi? Yüzen Lego istiyorum tekne yapıp dolaşacağım hem evimde sel altında kalmaz o zaman. :)

Bayramınız Mübarek Olsun!!!

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Mon, 21 Sep 2009 08:51:00 +0000

Barış Manço
Yükleyen hezecat. - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

Geri's Game

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 13 Sep 2009 20:50:00 +0000

Sanırım geleceğim böyle olacak. Şimdiden kendi kendime konuşuyorsam yaşlılıktaki son halim bu olur. :)

Geri sss
Yükleyen Tuturum.

Star Wars

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 13 Sep 2009 20:34:00 +0000

Star Wars'a merakım olmasa da bu santran takımı çok hoşuma gitti oynamak istiyorum.

Kaynak: Hafıza Kaybı

Armudun İyisini...

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 09 Sep 2009 10:13:00 +0000

İnsanların garip istekleri olabiliyor. Neden nereden türediği bilinmeyen icatları da. Peki ya bir insan bir meyveye neden şekil vermek ister? Biri bunu bana açıklayabilir mi? Bir de neden Budha?

Vol-iiii

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 09 Sep 2009 09:31:00 +0000

Evdeki işe yaramayan eşyalardan ya da çöplerden yeni eşya türetmek çok keyifli bir şeydir. Peki çöplerden çöp öğüten robot yapmak? Vol-iiii :) Oyuncaklarının dehşet fiyatlarla satıldığını düşünürsek sanırım uğraşıp da bunu yapmak mantıklı olabilir. Ama onlar onun gibi dans ediyor, konuşuyor, gözlerini deviriyor. Yok yok çok cazip olsa da onlara o kadar para vermeyeceğim. :D
Buradan yapılışını öğrenebilirsiniz.

Post It For Love

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 06 Sep 2009 09:06:00 +0000

Post it for Love
Yükleyen fdt54. - Diğer yaşam ve stil videolarına göz atın.

Çok Eğlenceli

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 02 Sep 2009 11:45:00 +0000

"Body Paint" Installation at "Clicks or Mortar", March 2009 from Memo Akten on Vimeo.

Molekül Fotoğrafı

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Mon, 31 Aug 2009 11:15:00 +0000

Genelde göremediğimiz şeylerin idrak edilmesi biraz zordur. Hayal gücüne kalmıştır sırf bu yüzden de atom-molekül gibi kavramlar ilk öğrenilmeye başlandığında yadırganır. Ama gelişen teknoloji molekülü bile fotoğraflamayı başarmış.(Bana Audi'yi anımsattı desem:) Ayrıntılar...

Bozcaada

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 28 Aug 2009 08:09:00 +0000

Bu yıl uzuuun uzuuun bir tatil yapma fırsatım olamadı ama hafta sonları boş durmadım. Hemen hemen her hafta sonu bir şekilde bir yerlere kaçtım. İnsanlar beni anlamasa da, gezmelerim gözlerine batsa da umurumda değil. Çalışmak için mi yaşıyoruz yoksa yaşamak için mi çalışıyoruz. Tabi ki ikincisi. E ben keyif sürmeyeceksem canım ne istiyorsa yapmayacaksam çalışmanın ya da yaşamanın ne anlamı var. Yaşamak dediğin zaten üç beş güzel andan ibaret.

Bu kadar gezdim peki neden yazmadım çünkü genelde gittiğim yerlere ikinci kez gitmiş oldum, anlatacaklarımı daha önce zaten anlatmıştım. Assos, Amasra-Safranbolu, Altınoluk gibi. Ama kapanışı Köstem ile iki gün içinde tüm rezervasyonları yaparak Bozcaada da yaptık. İşten çıkıp gitmemiz gerektiği ve sabah da direk işe gitmemiz gerektiği için biraz stresli bir yolculuk oldu ama hepsine değdi. (Şirketten içeri şortlu elinde bavulu ile girip süperman edasıyla tuvalette üstünü değiştirerek ofisine giren kişilik, işte o benim:) )

Bozcaada inanılmaz kalabalık. Adı duyulan her yer gibi orası da insan akınına uğramış vaziyette. Kalabalığı kaldırabilmek için ek feribot seferleri düzenleniyor. Araba ile gitmek isteyenler önceden arayıp feribotta rezervasyon yaptırmak zorundalar. Aksi takdirde karşıya geçmelerine imkan yok. Otobüsle gidecekler için ise 3 alternatif var. Metro, Truva ve Kamil Koç. İskeleye kadar bırakıyorlar, aynı şekilde iskeleden de alıyorlar. Yayan olduğunuz için de feribotta rezervasyona falan gerek yok. Bilet bile dönüş yolunda alınıyor sadece.

Yer ayırtma konusunda biraz geçe kaldığımız için sorun yaşadık. Hiç bilmediğimiz bir yere gittiğimiz için de kalacağımız yerin nasıl olacağını bilmemenin de bir tedirginliği vardı. Amaaan bir gece yatacağız diye umursamadık. Şansımıza da gayet güzel bir oda çıktı. Her ne kadar oranın adının otel olmasının yanlış olduğunu düşünsek de en azından bizim odamız güzeldi. Adada arabanız yoksa ulaşım biraz sıkıntılı olabiliyor. Ama minibüslerle sahile gitmek kolay. Sahil inanılmaz bir güzelliğe sahip. Denizin renkleri (rengi değil renkleri) süper, kum ayrı güzel zaten. Hiç o kadar ince kuma oturma fırsatım olmamıştı ama gerçekten çok güzeldi. Yumuşacık. Eve getiresim vardı artık ne yapacaksam. Denizin bir kötü yönü vardı oda inanılmaz soğuk olması. Soğuk deniz severim ama bu kadar soğuğu zor oluyor. Alışana kadar o kadar yoruluyorsunuz ki keyif için yüzmeye haliniz kalmıyor.

Akşamına meşhur yerlerinde yemek yemek üzere limana indik. Bir yandan da neden bizi kimse kale almıyor diye merak içerisindeydik ki sebebini öğrendik. Oradaki bütün yerler pansiyonlar gibi iki gün önceden rezervasyonla kapatılmış. İki kişi olmamızın faydası birine hemen bir tane masa attırdık. Anca öyle yemek yiyebildik. Ufak bir uyarı incecik şeylerle gittiğimiz için donarak yemek yedik. Şortla falan oturulacak bir yer değil, yanınızda muhakkak kalın bir şeyler bulundurun.

Köyleri gezerken bir sokak keşfetmiştik. Varillerden masalar yapılmış ortaya da ufak bir sahne kurulmuş. Çok sevimli gözükmüştü gözümüze yemekten sonra oraya gideriz diye düşünmüştük ki iyi ki öyle yapmışız. Meğer o gün Çamlıbağ Şaraplarının 84.yıl dönümüymüş. Konser var şarap ikram ediliyor ve insanlar kendi halinde inanılmaz keyifli. Kimse kimseye bulaşmıyor tüm bunların yanında konser de inanılmaz güzeldi. Gülcan Altan diye bir bayanın konseriydi. Sahne performansı, kendisi ve şarkıları çook ama çoook güzeldi. Olurda bir yerde konserine rastlarsanız muhakkak gidin derim. Hatta albümü de varmış en kısa zamanda edinilmeli.

Uzuuun süredir üstümde olan hiç bir şeyden zevk alamama ve işlerin ters gitmesi durumu burada çok şükür tersine döndü. Pazar günü eve dönüş yolunda kendimi günah çıkartmaya gitmiş rahatlamış insanlar gibi hafif hissediyordum.

İş

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 23 Aug 2009 09:17:00 +0000

Mezun olduk iş yok. Ne yapsak? En azından Çevko'da stajım devam ediyor boş oturmuyorum diyerek avunurken hiç beklemediğim bir yerden bir telefon geldi. Sınavımız var gelmek istiyor musunuz diye? Atladım sabahın 7,45'inde sınav mı olur diyerekten gittim ki hiç düşünmediğim bir pozisyon için "müşteri ilişkileri". Tecrübe olur diyerekten gittim. Sınavın arkasından mülakata aldılar. Mülakata alındığım anda senin burada ne işin var senin finansta olmaz lazım CV'in finansa uygun dediler onların komisyonuna yönlendirdiler. Finans komisyonunda karşımda 3 kişi ilk olarak İngilizce konuşturmak istediler ama pek başarılı olamadılar. Devamında da bitmek bilmeyen soru ve suallerle 45 dakika süren bir mülakattan çıkmış oldum. Bu mülakattan sonra beni hayatta almazlar derken 2 hafta sonra mailime yolladıkları teklifle işe giriş işlemlerim başladı. (Kısmetin nereden geleceği hakikaten belli olmazmış.) Her şey çok çabuk oldu. Algılamakta zorluk çektim ama çoktan 3 haftayı geride bırakmış oldum. Bakalım ilerleyen günler neler gösterecek. Çalışanların hemen hemen hepsi gibi oradan emekli olmayı başarabilecek miyim?

Fosfosssss

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 20 Aug 2009 08:44:00 +0000

Fosfosa düşkünlüğümü sanırsam bilmeyen kalmadı. Her vosvosa karşı bir sempatim var hele ki zamanında bizim olan canım kırmızı vosvosuma bir gün bulacağım umuduyla her gördüğüm kırmızı vosvosun plakasına bakardım. Herkes dalga geçerdi sattınız gitti geçmiş olsun diye. Ama buldum sonunda buldum!! Henüz kendisini tekrar canlı olarak görmem mümkün olamadı ama biricik fosfosum ünlü olmuş. :) Hastalıktan evden çıkamadığımda deli gibi film izlerken Mazhar Alanson'un kirpi filmini de izlemiş oldum. Film güzel değil çocuk filmi gibi bir şey ama küfürleri saymazsak. ;) Ama filmin bir güzelliği var ki baş kahramanımızın arabası kırmızı bir fosfos hem de bir zamanlar bizim olan 34 YV 807 plakalı biricik vosvosum. Bizden sonraki sahipleri kimlerse çok güzel bakmışlar. İç döşemeleri falan değiştirilmiş hala pırıl pırıl benim kızım çok mutlu oldum ama o artık ünlü beni tanımaz. :( Bakalım sahibinin kim olduğunu öğrendim en azından almak nasip olmasa da görmeyi deneyeceğim. :) İşte benim kızııııım,

Rock'n Coke 2009

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 28 Jul 2009 21:37:00 +0000

the prodigy - smack my bitch up - rock'n coke 2009
Yükleyen sinetif. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Hala daha böyle festivallerin bana göre olmadığını düşünsem de konserler süperdi özellikle de The Prodigy mükemmeldi. Küfürlerine ve korkunç tiplerine rağmen adamlar süperler. Gelseler yine gider miyim kesinlikle evet bu sefer yanımda seven birilerinin daha olması lazım dağıtamadım çünkü. :D All my Turkish people!!!

linkin park - faith - rock'n coke 2009
Yükleyen sinetif. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

Tüm veletlerin toplanmasına sebep olmasına rağmen süper bir performans sergilediler. Sesimin kısılma sebebi oldular. Bağıra çağıra tüm sinirimi boşalttığım, eğlendiğim bir konser oldu. Bir kere daha gider miyim meçhul o gruba bir kere yeterli. :D

Mezun Kişilik

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Mon, 27 Jul 2009 19:10:00 +0000

Sonunda mezun olduk. Belki bir çok kişinin hakkı vardır üzerimde ama en fazla kahrımı çeken, her daim yanımda olan iki değerli kişilik. İyi ki yanımdaydınız ve yanımdasınız...

Melekler ve Şeytanlar

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 30 Jun 2009 07:30:00 +0000

En sevdiğim kitaplar arasında yer alan bir kitaptır kendisi. Genelde önceden kitabını okuduğum filmleri beğenmem ama Melekler ve Şeytanlar bunun aksinin olabileceğini ispatladı. İzlememin üzerinden yaklaşık 4 yıl geçmesinin verdiği unutkanlıktan da kaynaklanıyor olabilir ama adamın saatindeki mickey mouse'a kadar tüm ayrıntılara yer verilmiş. Karakterler düzgün oturtulmuş oyunculukları da bir o kadar güzel. Filmi seyrederken de kitabı okurken aldığım zevki aldım. İzlenilesi filmlerden biri diyebilirim hala izlemediyseniz muhakkak izleyin. Esasında izlemek yerine okuyun da diyebilirim daha çok keyif alırsınız.

Not: Bu arada adını bilmiyorum ama yandaki fotoğrafta yer alan kişi Okan Bayülgen'e biraz fazla benzemiyor mu? Filmi izlerken adamı her gördüğümde bir irkildim.

Rollasole

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 30 Jun 2009 07:22:00 +0000

Hatun olmak pek kolay bir iş değil. Özellikle özel gecelerde giyim kuşam söz konusu olduğunda istenilen elbiseyi, ona uygun ayakkabıyı ve çantayı bulabilmek dertlerin başında geliyor. Bunun yanında o gün içinde hazırlanması etmesi derken bayanlar günlerini birkaç saatliğine güzel görünmek için harcamış oluyor. Bunun yanında bir de güzel olan elbise ve ayakkabıların rahatsız olması da cabası. Topuklu ayakkabılar gecenin sonunda değil gideceğiniz yere varana kadar bile canınızdan bezdirebilir. (Bunu farkına varan bir takım zihnisinir arkadaşlar hemen kendilerine bir pazar edinmişler. Topuklularınızdan bunaldığınızda içecek alır gibi otomotik makinaları kullanarak Rollasole markalı topuksuz ayakkabıları (renkli pisipisilere benziyor) ve ona uygun çantayı edinebiliyorlar. Gecenin geri kalanına da ağrısız sızısız devam ediyorlar. Adamları tebrik etmek lazım çok basit bir düşünce ile tutulacak ve karlı bir iş bulmuşlar kendilerine.

Not: Eklemeden edemeyeceğim. Tüm bu hazırlıklar vs. yapılır saatlerini harcar iki saniye kendini güzel hissetmeye başlarlar ki acımasız erkek arkadaşları (sevgili olmasına gerek yok) ufacıcık bir kusur bularak günlerini zindan etmesini çok iyi becerirler. Onları da ayrıca tebrik etmek istedim buradan.

Sharpie ya da Lamborgini

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 10 Jun 2009 08:03:00 +0000

Sharpie dünyaca ünlü bir kalem markasıymış. Daha çok tekstil ve seramik ürünlerde kullanıldığından olsa gerek kendisini ilk kez duyuyorum ama bu reklam kampanyası ile kolay kolay da unutabileceğimi sanmıyorum. Bir adet Lamborghini Gallorado'nun dış cephesini bu kalemle boyamışlar. Güzele ne yakışmaz ki deyimini dile getiren şahane bir çalışma olmuş. (İlerdeki fosfosuma da yakışır dimiii?:) )

Bunlar da bu meşhur kalemin ev dekorasyonunda kullanılış şekline örnekler.

Kaynaklar: Elmaalthift, Ifitshipitshere

August Rush / Kalbinin Sesini Dinle

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 26 May 2009 14:03:00 +0000

Geçen gün elimde olan filmlerden birini yatarken rastgele açayım izlerken uyurum düşüncesiyle bir film seyretmeye başladım. August Rush isimli bu filmi açmışım şansa, ilk 5 dakikada bu filmin güzel olacağını dolayısıyla uykumu kaçıracağını anlayıp kapadım. Ertesi gün seyrederken iyi ki bırakmışım dedim çünkü en beğendiğim filmler arasında yerini aldı.

İki yetenekli ve ünlü müzisyen bir gece karşılaşırlar. Hayatlarındaki en romantik anı o gece yaşarlar ancak bir daha birbirlerinden haber alamazlar. Hatta o gecenin sonucunda olan çocuklarından bile bihaberdirler. Bu kadar yetenekli iki müzisyenin çocukları da oldukça yetenekli bir çocuktur hiç müzik aleti çalmamasına rağmen süper bir müzik kulağı vardır ve eline ilk gitar geçtiği anda da bunu ispatlar. Birbirinden bihaber olan bu aile bireylerinin birbirlerini müzik aracılığı ile aramasını konu alan süper bir film. Belki benim konuyu özetlememle çok basit gözükmüş olabilir ama öyle değil.

Başrol oyuncusu daha önce Finding Neverland'den tanıdığımız Freddie Highmore. Açıkçası bu çocuğun gelecekteki halini cidden merak ediyorum. Şimdiden böyleyse gelecekte nasıl bir şey olacak acaba. ( Hem oyunculuğu bakımından hem de tipi bakımından.:) ) Diğer oyuncular ise Jonathan Rhys Meyers, Keri Russell (Daha önce oynadığı film ve dizilerden tanımam gerekir ama nedense daha önce bu kadar dikkatimi çekmemiş.) ve Robin Williams. Bence onlar gerçek hayatta da bir aile olmalılar. Birbirlerine çok benziyorlar, çok güzeller ve çok yakışıyorlar. Onların güzelliği, müziğin mükemmelliği ile film sonuna kadar “ama bitmesiiin” nidaları ile izlenecek bir kıvama geliyor.

Ayrıca küçük bir not, gerçek dünyada da böyle şeyler olabileceğine inanmak istiyorum. Masallara inanmak gibi bir şey bu biliyorum ama arada böyle şeylere ihtiyaç duyuyor insan. Nede olsa masallarla büyütülüp dünyanın toz pembe olacağı beklentisiyle büyütüldük.

Faili Meçhul Kıyak

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 21 May 2009 13:55:00 +0000

"İyilik yap iyilik bul" ve benzeri filmleri izleyen herkesin içinde birilerine iyilik yapıp sevindirme isteği uyanıyordur. Kimileri bir şekilde etrafındakileri sevindirecek bir şeyler yapıyor kimisi ise ne yapacağını bilmediği için bu heyecanı filmin etkisi geçtikçe yitiriyor. Peki tanıdıklarınız dışında yoldan geçen herhangi birine tesadüfen bir iyilik yapsanız ve suratındaki tebessümü izleseniz nasıl bir duygu olurdu? Fikir Atölyesi'nin yazarı Tunç Kılınç Şubat ayında bu fikirden yola çıkarak "Faili Meçhul Kıyak" isimli bir oyun başlatmış. Ben çok geç fark etmiş oldum ama olsun hiç yoktan iyidir. Oyunun kuralı çok basit sizi göremeyecek birine bir iyilik yapmanız ve arkanızda iz olarak sadece bu kartı bırakmanız gerekiyor. İsterseniz uzaktan kartı görünce yaşayacakları sevinci izleyebilirsiniz. Çok keyif verici bir şey olsa gerek. Kartların her zaman yanınızda bulunabilmesi için cüzdanda taşınmasından bahsediliyordu ama yine Fikir Atölyesi'nde yapılan bir yorum benim de gözümü korkuttu açıkçası :D ;

“Cüzdana koymak konusunda biraz kararsızım açıkçası, düşünsenize cüzdanınızı
kaybediyorsunuz. Bulan eleman içinde bir kart buluyor; faili meçhul kıyak
(+yeni aldığınız maaşınızla beraber) :)”

Bir blog hareketi olarak başlayan bu olay çok kısa sürede yayılmış, herkes tarafından yapılmaya başlamış dolayısıyla çeşitli gazetelerde ve programlarda yayınlanmış. Beyaz'ın programına da konu olmuş izlemek isterseniz yine Fikir Atölyesi'ne başvurabilirsiniz.