^^Chi_

2018 Kitap Hedefi- Ay Işığı Sokağı

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 14 Feb 2018 10:53:00 +0000

Goodreads isimli siteyi/uygulamayı bir çok kişi biliyordur sanırım. Geçen sene bu uygulama sayesinde kendime yılda 12 kitap hedefi vermiştim. Bir yandan da küçümsemiştim ayda bir kitap az ama görelim bakalım ne kadarını gerçekleştirebileceğim diyerek. Tabi ki sonuç hüsran oldu 10 kitapla kapattım 2017'yi. Madem öyle 2018'de 20 kitap okuyacaksın diyerek kendi kendime meydan okudum, bakalım bu yıl sonundaki durum ne olacak.

İlk okuduğum kitap Stefan Zweig'in Ay Işığı Sokağı oldu. Uzun zamandır her verdiğim toplu siparişin içerisinde çerez niyetine bir adet Zweig kitabı oluyor. Çok fazla tasvir, uzun uzadıya anlatım beni genelde sıkar. Zweig bunu nasıl başarıyor bilmiyorum ama kısacık hikayelerini okurken bir film sahnesini izlercesine her detayı gözünüzde canlandırabiliyor. Bundan daha ötesi kahramanın bütün duygularını o sırada siz de hissediyorsunuz. Kahraman korkuyorsa sizde korkuyla okuyorsunuz, canı sıkkınsa sizin de canınız sıkılıyor. İnsan düşüncelerini bu kadar okuyucuya hissettirebilen bir yazara daha denk gelmedim. (Bileniniz varsa önerilere açığım.) Daha önce okumadıysanız kesinlikle öneririm, hele ki yollarda okumayı seviyorsanız taşıması da kolay oluyor.

Belki De Sensin!

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 27 Jan 2017 20:51:00 +0000

Belki De Sensin ile ablam sayesinde tanıştım. Gittiği girişimcilik kursunda Aykut’la, dolayısıyla bu proje ile tanıştık. Ablam gel beraber donör olalım dediğinde korkularım ve yanlış bilgilerim yüzünden olmaz ben yapamam dedim. Kendi kendimi ikna edebilmek için de araştırma yapmaya başladım. Bütün bir gün boyunca nasıl olur ne yapmam gerek vs her şeyi araştırmaya çalıştım. Bildiklerimin birçoğu yanlışmış, sandığım kadar acılı bir süreç olmasına gerek yokmuş ama benim gibi aşı bile olduğunda bayılan bir insan için yine de fazlaydı tüm bunlar. Çocuklara olan zaafım herkes tarafından bilinir sanırım bu yüzden en çok o çocuklar geldi gözümün önüne. Ben korkuyorum diye kan veremezken onlar nasıl korkularla baş etmek zorunda kalıyorlar diye düşündüm. Bu dünyada insanlık adına ne yaptım? Koca bir hiç! Hiç bir şey icat etmedim, kimsenin hayatını kolaylaştırmadım, hiç bir şey keşfetmedim, yani düşünüldüğünde şu dünyada tükettiğim oksijenin hakkını verecek tek bir şey bile yapamadım. O zaman Belki De Ben olurum diyerek en yakın Kan Merkezi'nin yolunu tuttum, beş dakika süren bir işlemden sonra ben de donör oldum.

Bütün bunları neden anlattım aman ne iyi yapmışsın diyerek sırtımı sıvazlamanız için mi tabi ki hayır. Donör olursunuz veya olmazsınız orası sizin inisiyatifinize kalmış (bence olmalısınız) ama en azından bilgi edinmek için okuyun. Belki sizin de yanlış bildiğiniz bir şeyler vardır, cesaret gelir ya da donör olmak isteyen biri ile karşılaştığınızda yanlış bildiklerinizle gözünü korkutup vazgeçmesine sebep olmazsınız. En önemlisi korkuyorum diyerek küçük bir canın korkularının gerçeğe dönüşmesine sebep olduğunuzu bir düşünün.

Alike- Kısa Film

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 24 Jan 2017 21:45:00 +0000

Alike short film from psl on Vimeo.

Her sabah gün ağarmadan kalk, trafik çek, işe git, harıl harıl çalış, trafik çek eve gel; şansın varsa biraz zamanın kalıyorsa kendine vakit ayırmaya çalış. Emekli olunca gideceğim buralardan cümlesini gün geçtikçe daha çok duyar olduk. Hatta bu biraz daha değişti; “kendimi idame ettirecek kadar param olsun bu şehri terk edeceğim, küçük bir yere yerleşeceğim bizimki yaşamak değil” serzenişlerine dönüştü. Sonuç, bunu yapabilen (takdir ettiğim) küçük bir azınlık dışında herkes aynı yerinde saymaya devam ediyor. İşin bence en kötü kısmı, bu insanların tamamı kendi yapamadıklarını çocuklarının yapması için, çocuklarının ilgi alanına ya da yeteneklerine hitap etmese bile zorla yaptırmaya çalışmaları. Sonuç anne ve babaları gibi sevmedikleri şeylerle vakit harcamak zorunda kalan, oyun oynamaya bile vakit bulamayan çocuklar.

Oldum olası çocuklarla vakit geçirmeyi sevmişimdir. Onların hayatlarında ne hinlik var ne dedikodu var. Hayal gücüyle donatıldığı için "imkansız" kelimesinin yer almadığı; saf, temiz kocaman mutlu bir dünya var. (Tabi bunu yaşamasına fırsat veren aileleri varsa.) Size tavsiyem sadece bir gün yakınınızdaki (çocuğunuz, yeğeniniz vs) bir çocuğu yanınıza alarak onu özgür bırakın. O gün o ne isterse onu yapın, ama zorunluluktan değil onu anlamaya çalışarak onun gibi yaşamaya çalışarak. Eve döndüğünüzde yorgunluktan ölebilirsiniz ama tonlarca paralar ödeyip rahatlamaya çalıştığınız spa, masaj seanslarından daha etkili bir yol olduğunu fark edeceksiniz. Bir çocuğu mutlu etmenin verdiği zevkin yanında siz içinizdeki unuttuğunuz çocuğu da mutlu etmiş olacaksınız ve bu sandığınızdan daha büyük bir rahatlamaya dünyaya yeniden pembe gözlüklerle bakmanıza sebep olacak.

Küçük bir animasyon paylaşmak istedim aslında ama lafı fazla uzatmışım. Birazcık vakit ayırıp izleyin derim. Çocuklara ne yaptığımızı, nasıl robotlaştığımızı güzel özetlemiş.

Bundan sonra ablamla beraber yeni bir blogtan daha ulaşabilir sizin de söyleyecekleriniz varsa siz de yazı paylaşabilirsiniz. Yeni adrese buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Acil Durum-Tıbbi Kimlik

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 17 Jan 2017 19:12:00 +0000

Herkesin elinde son model bir akıllı telefon olmasına rağmen birçoğumuz hakkını vererek kullanmayı bilmiyoruz. Bugüne kadar Iphone'un Sağlık uygulamasını hiç kullanmamıştım. Bu uygulama sayesinde Tıbbi Kimlik oluşturulabiliyor, telefon kilitli olsa bile bu işe yarayacak kısa ve öz bilgiye ulaşılabiliyormuş. Her gün bir bombanın patladığı bir ülkede yaşadığımız düşünülürse, işe yarayacak bir durumda kalabiliriz maalesef ki. Hem sadece hastalık durumunu da düşünmemek lazım, telefonu bir yerde unuttuğunuzda ya da kaybettiğinizde (tabi hala öyle geri getirebilecek kadar dürüst insanlar kaldıysa) birilerinin sizi bulması için de yardımcı olur.

Gelelim nasıl ayarlanacağına,

Cihazınızda Sağlık uygulamasını açın.
En altta sağda yer alan Tıbbi Kimlik sekmesine tıklayın
Açılan ekranda acil durumda aranacak kişileri, kan grubu, alerji vb bütün bilgileri girin.
Acil durum erişimini, kilitliyken göster seçeneğini tıklarsanız şifre girmeden de acil durum kimliğinizin görüntülenebilmesini sağlamış olacaksınız.
Bu kimliğe ulaşmak için Parola Giriniz ekranı çıktığında en solda Acil Durum yazan yeri tıkladığınızda açılan sayfanın solunda *Tıbbi Kimlik seçeneği tıklandığında karşınıza gelecek.

İnşallah kimsenin kullanmasına gerek kalmaz ama bunu doldurmaktan da kimseye zarar gelmez.

Büyücü-John Fowles

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sat, 05 Dec 2015 18:34:00 +0000

Uzun zamandır okuduğum beni en fazla etkileyen kitaplardan biri Büyücü. İngiliz yazar olan John Fowles'ın 1966 yılında yayınlanan ilk romanı.

Urfe, Oxford mezunu oldukça akıllı bir gençtir. Bir partide tanıştığı Alison ile gittikçe ciddileşen ilişkilerinden kaçabilmek için bir Yunan adasından gelen öğretmenlik teklifini kabul ederek buraya yerleşir. Yunan adası ve okul oldukça sıkıcıdır, bu sebeple uzunca yürüyüşlere çıkmaya başlar. Bu sırada keşfettiği orman içerisindeki bir evin sahibi olan Conchis ile tanışır. Roman esas bundan sonra başlar. Nicholas, Conchis'in psikolojik oyunları ile mücadele etmek, neyin gerçek neyin kurgu olduğunu anlamaya kafa yoracaktır. Bir yandan gitmek istemeyip içindeki meraka ve Conchis sayesinde tanıştığı kızı görebilmek adına gitmeyi sürdürecektir. Bu da Conchis'e oyunlarını devam ettirme duruma göre şekillendirme şansı verecektir.

Konuyu kısaca bu şekilde özetleyebilirim ancak bu kitabın en basit hali. Okurken sizde Conchis'in oyunları içerisinde kaybolup hayatı sorgulamaya başlayacaksınız. Aşağıda kitaptan hoşuma giden ufak bir alıntıya yer vereceğim,

"Nicholas, eğer insan, biraz olsun varlığı yöneten gizemli amaçlara dair bir şey üretme çabası içindeyse, insanoğlunun bu amaçları kösteklemek için uydurduğu bazı gelenekleri yıkmak zorundadır. Ama bu demek değildir ki gündelik hayatlarımızda bu tür geleneklerin hepsinin silinip atılması gerektiğini düşünüyoruz. Bundan öte bir şey bu. Bunlar gerekli kurgulardır. Ama Tanrı oyununda biz aslen her şeyin kurgu olduğu varsayımından yola çıkarız, öte yandan hiçbir kurgu da çok gerekli değildir."

Zero-Sıfır

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 01 Dec 2015 06:36:00 +0000

Neleri başarıp neleri başaramayacağımız konusunda insanların ön yargılarına kulak asmamak gerekiyor. Sanırım bu öz güveni çocukluktan aşılamak gerekiyor. Bizim gibi insanlar ne der sözleriyle büyütülen çocuklar için değişim çok da kolay olmuyor maalesef.

İnsan Olmak

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sat, 28 Nov 2015 11:11:00 +0000

İnsan olmayı unutmuş olmamız reklamlara bile konu olabiliyor artık. Bu reklamın gerçekçiliği konusunda binlerce yorum yapılabilir. Ancak gün içerisinde bir yerlere giderken kafanızı telefondan kaldırıp etrafa baktığınızda gerçeklerinin yaşandığını görebileceksiniz maalesef ki.

Kitap

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 26 Nov 2015 11:56:00 +0000

Kitap okumak başlı başına güzel bir şey ama ne okuduğunuzun da önemi çok. Bazı kitapların okunması vakit kaydından öte bir şey gibi gözükmüyor bana. Kabul ediyorum bazen bende kafamı vermeme gerek kalmasın; servis, otobüs gibi yerlerde dikkatimi dağıtacak bir sürü şey varken dikkatli okumam gerekmediği için sürüklesin yeter mantığı ile okuduğum kitaplar oluyor. Tabi ki her zaman bunları okumamak kaydı ile kabul edilebilir. Öyle kitaplar var ki okurken ve bitirdiğinizde kafanızda bir göz daha açıldığını, olayları çok farklı gözle görmeye başladığınızı hissedersiniz. Değişik düşüncelerin varlığını keşfetmek bildiklerinizi sorgulamaya, yepyeni şeyler öğrenmenize sebep olur.Tek bir pencereden bakmaya mahkum insanların doğruları ise sadece görebildikleri kadardır, farklı bir düşünce olabileceğine dair ihtimal bile vermediklerinden bildikleri mutlak doğrudur. Türkiye'deki kitap okuma oranlarını hesaba katarsak bazı şeylerin sebebini de anlamış oluruz sanırım. Yapılan araştırmaya göre Avrupa'da kitap okuma oranı yüzde 21 iken Türkiye'de yüzde 0,01 imiş. Dört kişilik bir Türk ailesinin telefon faturaları için ayırdığı masraf 213 TL iken, kitaba ayda 6,5 TL ayrılıyormuş. Türk halkı günde 6 saatini TV izlemeye, 3 saatini internete ayırırken kitap okumaya sadece YILDA 6 saat ayırıyormuş. Kitap okuma oranımızın kötü olduğunu biliyordum ama durumun bu kadar vahim olduğunu asla ve asla tahmin edemezdim. Bu tabloya baktığımda ise gereksiz kitap yok yeter ki bir şeyler okunsun bir yerden başlamak lazım demek geliyor.

Kitap okuma alışkanlığı konusunda anne ve babalara çok iş düşüyor sanırım. En azından benim için öyle oldu. İlk okulda manasızca 2-3 defa okutulan sıkıcı kitaplardan sonra kitaplardan nefret etmiştim. Hiç kitap okumadan olmaz bak seveceksin diyerek bir kitap vermesinin ardından ben istemeye başlamıştım yenilerini. Örnek olmak hatta beraber konuşabilmek için kendi de okurdu kitapları. Annemin yanında bir de böyle bir babaanne örneği vardı tabi hayatımda, bir de her telden kitapla tanışmamı sağlayan amca faktörü. Aile gerçekten belli alışkanlıkların kazanılması konusunda önemli bir faktör. Çok sevmiyorsanız bile örnek olmak için okuyun, okutun kitapları ki bu iç karartan tablo değişsin birazcık.

The Painter of Jalouzi

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 20 Oct 2015 12:35:00 +0000

Elimizdeki telefonların kameralarının sadece selfie çekmeye yaramadığının aslında onlarla daha kaliteli şeyler yapılabileceğinin kanıtı niteleğinde olan bir videoyu paylaşmak istedim. Bir blog yazısında denk geldiğim, IPhone 6S ile çekilmiş hem konusu hem de kalitesi ile ilham veren bir video. Buradaki linkten de kamera arkası görüntülerine ulaşabilirsiniz.

An Anatolian Story

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 26 Mar 2015 12:53:00 +0000

Ülkemizden de güzel bir şeylerin çıkabileceğinin kanıtı. Bakış açısı, müziği, renkleri gerçekten çok güzel olmuş.

An Anatolian Story from ali demirel on Vimeo.

Ali Demirel'e ait diğer videoları buradan izleyebilirsiniz.

A Young Doctor's Notebook

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Mon, 09 Feb 2015 15:52:00 +0000

Bu yılın ilk bitirilen dizisi, toplamda 2 sezon, 8 bölümden oluşan İngiliz dizisi oldu. Her bölüm çerez tadında 20-22 dakika civarında sürüyor. Mikhail Bulgakov'un öykülerinden oluşan A Country Doctor's Notebook kitabının uyarlaması olan mini bir diziymiş.

1917 yılında 15 tam not alarak okulu birincilikle bitirmiş bir tıp öğrencisinin, 2 yıllık zorunlu hizmetini yerine getirmek için ücra bir köye gönderilmesiyle başlıyor. Okulu başarı ile bitirmesinin verdiği heyecanla gittiği köyde karşılaştığı hastanenin beklentilerinin yanından bile geçmiyor oluşu ile yıkılışını izliyoruz. Hastane çalışanlarının garipliğinin yanında, şuruptan başka tedavi yöntemi olmadığına inanan hastalarla cebelleşmek durumunda kalıyor. Acemiliği, kitaplardan okuyup yüksek not aldığı her bilginin icraata geçince uçup gitmesi, elinin ayağına dolanması bence okuldan mezun olup işe giren her öğrencinin sudan çıkmış balık halini gözler önüne seriyor.

Dizinin bir kısmı 1934 yılında doktorun tecrübeli halinde geçiyor. Doktor zamanında tutmuş olduğu günlük sayesinde bu eski günlerini tekrardan yaşamaktadır. Dizinin hoşuma gitmesinin en büyük sebebi zaten bu kısmı. Doktor tecrübesizce ortalıkta dolanıp bir şeyler yaparken 30 yıl sonraki hali ona eşlik ediyor, her hareketi konusunda yorumda bulunup genç hali ile tartışıyor. Hep o zamanlar şuan ki aklım olsaydı daha farklı davranırdım, akıllanırdım böyle olurdu deriz ya işte onu birebir gözümüze sokarak anlatılıyor.

İstanbul trafiği sağ olsun benim gibi yolda vs de izleyecek birşeyler arıyorsanız düşünmeden izleyin derim.

Çalsın Sazlar

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 30 Jan 2015 15:40:00 +0000

2015 yılının ilk sinemada izlenen filmi nedense Çalsın Sazlar oldu. Film daha gelmeden aşağıdaki fragmanı izleyip keyifli bir filme benziyor bir ara izlenebilir demiştik. Sinemaya mı gitsek diye aniden verilen bir karar sonrası tanıdık gelen tek film olması dolayısıyla bunu tercih ettik.

Film günümüzde bir ailenin dedelerini doktora giötürmesi ile başlıyor, bir anda kimin gençliğinin kime ait olduğunu anlamadan 1970'li yıllarda buluyoruz kendimizi. Filmin bu kısmı günümüzü anlatan kısmına göre eğlenceli denebilir. Özellikle Caner Cindoruk'un oyunculuğu hele ki sarhoş hali gerçekten keyifliydi. Belçim Bilgin'in oyunculuğu konusunda bir şey diyemem ama cilveleri gerçekten takdire şayan.:) Günümüzdeki dedenin torunu olarak karşımıza çıkan oyuncunun kim olduğu konusunda bilgi sahibi değildim ama aşırı itici gelmesi dolayısıyla önemli bir karakter olmamasına rağmen merak edip araştırdım Sarp Çölgeçenmiş. Sanırım filmde bulunabilmesini sadece babasının yönetmen olmasına borçlu.

Biri meyhaneci diğeri meyhanenin çalgıcısı iki yakın arkadaşın meyhanede şarkı söylemek için gelen bir kıza aşık olmaları üzerine aralarında geçen çekişmeyi izleyeceğiniz bir film. İki erkeğin dost bile olsalar bir kız için birbirlerini ne kadar satabileceklerini, işkence edebileceklerini görüyoruz. Günümüzde geçen kısmında dedenin doktora gitmesi geçmişteki kimliği konusunda bilinmeyenleri ortaya çıkarıyor. Çocukları ve torunları bir olup kendisini araştırmaya başlıyorlar ve tahmin bile edemeyecekleri bir insanla karşılaşıyorlar. Çok yakından tanıdığımızı sandığımız kişi ile aslında olan kişi arasındaki uçurumu göz önüne sermesi bakımından hoşuma gitti. Ama izlenilmesi gerek diyemem. Sıkıcı bir pazar gününde yapılacak hiç bir şey kalmadıysa boş boş takılmaktan iyidir diyebileceğim en fazla

2014 Bilançosu

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 20 Jan 2015 09:47:00 +0000

Genelde yeni yıla başlandığında yeni kararlar yeni hedefler koymaya başlar insanlar kendilerine. Bu sefer bir değişiklik yapayım, gaza gelen bir yapım olduğu için yapamadıklarımı görünce daha çok gaza gelirim diyerek 2014 bilançosunu çıkarmaya karar verdim.

*İnsan: 2014 yılında insan ilişkilerinde gittikçe bencilleştiğimin ve tahammülümün kalmadığını fark etmeye başladım.Gittikçe boş vakitlerimi daha çok sevdiğim insanlara ayırmaya başladım. Birileri ile zorla vakit geçirmek durumunda kaldığımda hep kendi kendimi şimdi bunu yapıyor olabilirdim diye düşünürken buldum.

*Gezi:Sonunda ilk kez yurt dışına ayak basmayı başardım. Devamının 2015 yılında geleceği de şimdiden belliyken mutlu olabilirim ama halen Dünya turuna çıkılamadı ya da bunun için bir para biriktirilmeye başlanılmadı bile.

*Kitap: Okunacak onca kitap varken 2014 yılında bunlardan sadece 16 tanesini okuyabilmiş, iki tanesini de okurken bırakmışım. Bu yıl bu sayıyı ezici üstünlükle geçmem gerekiyor.

*Fotoğraf: 40 Haramilerinden biri olabildim ama tembellik yine üzerime yapıştı. Kendime bir proje bulup çalışmayı henüz başaramadım. Stok fotoğrafçılığı konusunda çalışmalara henüz başlamadım. En azından bir konu üzerinde çalışılmış olmak için belirlediğim fotoğraf yarışmalarından birine bile katılmadım.

*Spor: Yılın sonlarına doğru olsa da bisiklet almayı başardım ancak düzenli bir sporcu olamadım. Sanırım hiç olamayacağım. Her sabah erkenden kalkıp spor yapıp işe gitmek benim için hayalden başka bir şey olamayacak sanırım.

*Hobi: Herkesin hobilerinden para kazandığı bir dönemdeyken, sıkıcı işlerini hobileri uğruna bırakıp, sevdiği işe kendini adayanların hikayelerine seyirci kalmaya devam ettim. Kısacası erkenden pes ettim.

Şans

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sat, 10 Jan 2015 12:10:00 +0000

Ortalıkta hiç şanslı bir insan değilim, hiç bir zaman şans yüzüme gülmedi ki vs diye dolanmayı çok iyi beceririz. Peki önümüze gelen şansların bile farkında değilsek, bunu ancak yıllar sonra artık bir anlam ifade etmediğinde öğrenmek nasıl bir etki yaratır? Teptiğimiz şanslar için ya aptal olduğumuza inanır bunalıma gireriz ya da hayırlısı buymuş diyerek içimizi rahatlatırız.Peki gerçekten hayırlısı buysa neden içimizde kalan bir şeyler var, neden öğrendiğimizde hala etkilenebiliyoruz? O ana geri dönmenin formülünü verseler hayatıyla ilgili bir çok şey değişecek belki daha da kötüye gidecek olmasına rağmen birçok kişinin geri dönmeyi kabul edeceğine de eminim.

Jimmy Fallon'da hemde kendi şovunda nasıl bir şansı geri teptiğini öğreniyor. Şov boyunca gülerek geçiştirmiş ama şovdan sonra yıkıldığına eminim. :) Aşağıda uzun hali var, kısa ve alt yazılı versiyonu için buradan.

Beynimizin İçindeki Sesler

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Mon, 22 Dec 2014 08:42:00 +0000

Filmlerdeki gibi süper bir gücüm olacak olsa ve bu benim seçimimle olacaksa kesinlikle akıl okumak olurdu. Normalde yüz hareketlerinden, konuşmalarından, söyledikleri ile akıllarından geçenler arasındaki farklılıkları yakalamayı çok severim. Yakınımdakilere de sorarım aslında aklından bu geçiyor değil mi diye genelde doğru çıkar ama tanımadığım insanlarınkini anlamak o kadar kolay olmuyor. Bazen de kondurmadığım durumlar oluyor sanırım bunu demek istiyor ama yok yok bana öyle gelmiştir diyerek geçiştirdiğim çoook sonraları çok farklı olaylardan aslında gerçeğin fark ettiğim gibi olduğunu. bu yüzden akıl okusam hayat hem çok eğlenceli hem de çok kolay olacak aslında.Uçmak, ölümsüzlük vs size kalsın akıl okumak benim için yeterli. Deli misin sen bildiğin gerçekler her zaman yeterlidir fazlası seni mutsuz eder zırvalarına lütfen girmeyin. Gerçekleri öğrenmek her zaman keyifli olmayabilir ama sonuçta doğru olan o.

Beni bu kadar zırvalamaya iten şey Pixar'ın yeni filminin fragmanı. Uzun zamandır karakterlerini tanıtıyordu zaten ama bu şekilde beynin içerisinde konuştuklarını görünce çok hoşuma gitti. Oldum olası Pixar'ın filmlerini çok sevmişimdir bu da sanırım onlar arasında yerini alacak.

Yetenekli Ellerde GoPro

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 19 Dec 2014 14:37:00 +0000

Nikon

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 16 Dec 2014 08:46:00 +0000

Bir Canon kullanıcısı olabilirim ancak bu Nikon'u takdir etmeyeceğim anlamına gelmiyor. Geçtiğimiz cuma günü Ali Borovalı ile söyleşiden önce Nikon'un aşağıdaki videolarını izleme fırsatımız oldu. Kulaktan dolma bilgilerle el yapımı olduklarını bildiğimiz halde elimizde tutarken fabrika üretimi gözüyle baktığımız cihazların üretimine 80. yılları anısına yaptıkları ilk videoda şahit olabilirsiniz. Bir diğerinde ise NASA'nın tercihi olarak Nikon'u görebilirsiniz. Sadece Nikon'u kullanıyor olmaları bana enteresan geldi, Nikon kullanıcıları için gurur kaynağı olabilir. :)

Ebru, Origami & Stop Motion

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 12 Dec 2014 08:50:00 +0000

Ebru sanatı ile origamiyi birleştirir bir de üzerine stopmotion video yapılırsa ne olur? (Çok eski bir video aslında ama tekrardan rastlayınca paylaşmadan edemedim.)

'23' by El Turco Digital from El Turco Digital on Vimeo.

Le Petit Prince

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Thu, 11 Dec 2014 06:29:00 +0000

Küçük Prens'in filmi yapılıyormuş, ilk fragman yayınlanmış bile. O zaman 2015'te yapılacaklar listesine hemen eklenmeli. :)

Fotoğraf

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sun, 07 Dec 2014 11:11:00 +0000

Beni az çok tanıyan herkes küçüklüğümden beri fotoğrafa ilgim olduğunu bilir. Kabiliyet var ya da yok tartışılır ama fotoğraf çekmekten keyif aldığım bir gerçek. 2009 yılında Tünel Starbucks'ın duvarlarında sergilenen fotoğraflarla karşılaştım. Bir kafenin duvarında fotoğraf sergisi olması enteresan geldiği kadar güzel de geldiği için hemen kim olduklarını araştırmaya başladım. Bu sayede tanıştım 40 Haramiler ile. Fotoğraf kursu olmasının yanında mezunları ile yaptıkları projeler dikkatimi çekmişti. Teorik eğitim her yerde hatta kitaptan bile alınabilir ama kursu bitirenler ile bu şekilde yollarını devam ettirmesi çok hoşuma gitti, dolayısıyla hemen yapılacaklar listesinde yerini aldı. Bu süre zarfında zaman&para ikilisini bir arada denk getirebildiğim anda (biraz uzun bir süre oldu biliyorum ama) gittim ve temel eğitim sertifikamı aldım. İsim konusu çevrenizdeki insanlar tarafından dalga konusu olabiliyor haliyle ama hikayesi vs olduğu için iyi bir pazarlama yöntemi olduğunu düşündüğüm için takdir edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ama harami olarak adlandırılmakta bir o kadar garip bir durum tabi haydut(bknz.TDK) muyuz la biz.:) Darısı Proharami eğitimine artık bakalım onu ne zaman yapacağım. Bir de kendime bir proje bulup çalışmaya başladım mıydı şahane olacak tabi beraber çalışacak biri de olursa çok iyi olabilir tabi.

Lumino City

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 05 Dec 2014 08:01:00 +0000

Lumino City - Official Trailer from State of Play on Vimeo.

Böyle yetenekli ve hayal gücü geniş insanları oldum olası çok sevdim. Onlardan biri olabilmeyi çok isterdim ancak doğuştan gelen bir şey sanırım. Video ile ilgili ayrıntılı bilgi için buraya alalım sizi.

Dünya Engelliler Günü

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Wed, 03 Dec 2014 10:05:00 +0000

Kendisine bile saygısı olmayan insanlarla dolu olan ülkemin bu konuda kendini geliştirebileceğini düşünmesem de çabalamak bir şeyler yapmak gerek. Gelişme var insanlar artık daha duyarlı derken, engelli bir çocuğun kendi çocukları ile aynı sınıfta okumasını istemeyen insanların çocuklarını okula göndermeyerek protesto edişine tanık olup, gerilemenin olduğunu fark etmek gerçekten çok acı. Var olan nesille zaten bir yere varamayacağımız gelecek nesillere kaldık derken o taze beyinleri de bu ebeveynlerin çürüttüğünü öğrenmek geleceğe dair olan umudu da tüketiyor. Engelli demek bile bana ters geliyor, bir çoğu yaşamın değerini bizden daha fazla bilip bu dünya için gelecek için öyle güzel projeler yapıyor ki onların yanında kendimin engelli olduğuna kanaat getiriyorum. Bir çoğumuzda bedensel bir engel olmayabilir ama yapabileceklerinin farkında olmamasını sağlayan zihinsel engel mevcut, bu yüzden onların bizden daha fazla yaşamaya, daha fazla konfora ihtiyacı var. Nasıl sağlayabiliriz ne yapabiliriz bilmiyorum ama bir şeyler yapmak gerek. Bir sürü proje üretmeye, bir şeyler yapmaya çalıştım ama başarılı olamadım. En azından hali hazırda şöyle bir şey var gel sende bize katıl, yardımın dokunur diyebildiğiniz bir durum varsa bir ses ediverin bana.

Yarın başımıza ne geleceği belli değil, henüz bir şey gelmemişken kıymetini bilmek empati kurmayı öğrenmek gerek. Birazcık empati kurabilsek her şey çok daha güzel olabilir. Yeri gelmişken gözle değil diğer duygularla görmenin nasıl bir şey olduğunu, gözünüz devreden çıktığında diğer duyularınızın ne kadar değiştiğini hissetmek ister misiniz? Daha önceki yazımda da bahsettiğim gibi göremeyen ya da az gören insanların nasıl yaşadığını hissedebilmek için hala bitmemişken lütfen "Karanlıkta Diyalog" sergisine giderek 1-1,5 saatliğine de olsa yaşayın. Daha önce yaşamadığınız ve hayatınız boyunca unutamayacağınız bir deneyim sizi bekliyor olacak.

Hedef

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Tue, 28 Oct 2014 07:58:00 +0000

Hayalleriniz küçük olursa varacağız yer de küçük olur dediler. Hayallerim büyüktü ben yine de küçük yerlere varabildim. Hayallerimi küçülterek deneyeyim dedim yerimde saydım. Şimdi kooooskocaman hayallerim var bakalım neler yapabileceğim...

Yetenek (Bazen Zırvalamak İyidir)

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Fri, 03 Oct 2014 12:28:00 +0000

Şu dünya da gıpta ile baktığım insan modeli bir yeteneği ile kendini anlatabilendir. Düşüncelerimi duygularımı bir yeteneğim ile ifade edebilmeyi o kadar çok isterdim ki. Bir şeyler çizeyim, yazayım ya da çalayım insanlar anlasın. Herkes anlamak zorunda da değil, anlatmak istediğim kişiler anlasın sadece bana yeter. Sözler bazen anlatmak istediklerini ifade etmeye yaramıyor. Eksik kalabiliyor ya da söylemek istediklerinizi tam anlamıyla dile getirdiğinizi sansanız bile, kullandığınız kelimeler karşınızdaki için bazen farklı anlamlara gelebildiği için çok ters yerlerde çırpınırken bulabiliyorsunuz kendinizi. Herhangi bir yetenek ile kendini ifade edebilmek ise ışınlanmak ya da telepati kurmak gibi hatta büyü gibi bir şey. Ona bakan (dinleyen ya da izleyen fark etmez ne olduğu) bir anda sizinle aynı duygu ve düşüncelerde, sizin onu yaparken ki ruh halinize zaman yolculuğu yapmış gibi her şeyi sizin gibi yaşayabilir. Yaptığınız şey aynı zamanda bir başkası için de dünyanın en absürt en saçma şeyi olabilir tabi ama o kısım sizin umurunuzda bile olmaz. Anlaması gereken kişi için bir anlam ifade edeceğini bilmeniz yeterlidir. Hatta karşılığında bir tepki vermesini bile beklemezsiniz, tek derdiniz anlaşılabilmektir çünkü. Hani çok değer verdiğiniz biri ile bazen konuşmaya bile gerek duymazdan kalabalığın ortasında bir bakışla anlaşabilir, birbirinizin ne demek istediğini anlarsınız ya bir yetenekle kendini ifade edebilmekte öyle bir şey bence. Yan yana olmaya ihtiyaç bile olmadan yaptığınız şeyle nerede ne zaman karşılaşırsa karşılaşsın göz göze gelmiş gibi anlayabilmek.

The Last Bookshop :(

noreply@blogger.com (İnci Üsküplü) — Sat, 02 Aug 2014 09:12:00 +0000