Ελεύθερος Αρθρογράφος

Μελέτης Μελετόπουλος απάντηση προς την Μαρία Ευθυμίου για τον Κολοκοτρώνη

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 24 Aug 2026 16:30:06 +0000

Απο Μελέτης Μελετόπουλο:

Μαρία Ευθυμίου, επί λέξει: "Το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη στην περίοδο της Επανάστασης ήταν ο καπετάν-λαφύρας." Ιδού το σχετικό βίντεο στο οποίο το αναφέρει: https://www.youtube.com/watch?v=2JTkyQXhBmw

Λοιπόν μελετάω επί χρόνια την σοβαρή βιβλιογραφία για την Επανάσταση: Σπηλιάδη, Φραντζή, Τρικούπη, Παπαρηγόπουλο κ.ά., συγχρόνους των γεγονότων, αλλά και την νεώτερη σοβαρή ιστοριογραφία όπως τον ακαδημαϊκό Διονύσιο Κόκκινο και τον Τάκη Σταματόπουλο (τα σχετικά έργα τους βραβεύθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών), τον ακαδημαϊκό Μιχαήλ Σακελλαρίου, την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών και πολλά άλλα, και φυσικά τις πηγές, κυρίως απομνημονεύματα αγωνιστών και επίσης των ξένων περιηγητών και φιλελλήνων που έζησαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο. 

Άλλοι από αυτούς διάκεινται φιλικώς προς τον Κολοκοτρώνη άλλοι όχι. Αλλά ΠΟΥΘΕΝΑ ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ τόσα χρόνια και σε τόσες κυριολεκτικά εκατοντάδες κείμενα δεν έχω συναντήσει το προσωνύμιο "καπετάν-λάφυρας". Ούτε κάν σε κείμενα και επιστολές της εποχής των δύο εμφυλίων πολέμων της Επανάστασης, όπου οι πολιτικοί του αντίπαλοι κυριολεκτικά τον βρίζουν με βαρύτατους και χυδαίους χαρακτηρισμούς, ούτε κάν σε τουρκικές πηγές δεν έχω βρει τέτοια αναφορά. Αν πράγματι ο Κολοκοτρώνης είχε αυτό το παρατσούκλι, θα υπήρχε διάχυτο ή έστω σποραδικό στις πηγές της Επανάστασης.

Αλλά δεν υπάρχει. Οπότε ζητώ δημοσίως από την κυρία Ευθυμίου να μας καταθέσει τις πηγές (δηλαδή κείμενα της εποχής από αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων, που άκουσαν με τα αυτιά τους να αποκαλούν τον Κολοκοτρώνη "καπετάν-λαφύρα) από τις οποίες συνήγαγε το συμπέρασμά της. Οίκοθεν νοείται ότι απαιτείται πλήθος πηγών αξιόπιστων και διασταυρωμένων μεταξύ τους, ώστε να εξαχθεί ένα παρόμοιο συμπέρασμα. Διότι αν κάποιος εξάγει γενικευμένα συμπεράσματα από αδιασταύρωτα και μεμονωμένα στοιχεία, τότε διαπράττει ανεπίτρεπτο για έναν ιστορικό μεθοδολογικό σφάλμα, κάτι που όπως γνωρίζω επεσήμαινε επίμονα στους φοιτητές της η κυρία Ευθυμίου στο ιστορικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου δίδασκε επί δεκαετίες. 

Αναμένω λοιπόν τις πηγές από τις οποίες συνάγεται το αδιαμφισβήτητο, ασφαλές, επαρκώς τεκμηριωμένο συμπέρασμα ότι "Το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη στην περίοδο της Επανάστασης ήταν ο καπετάν-λαφύρας." 

Διπλωματικό ρήγμα: Το Ισραήλ «κόβει» την επικοινωνία πληροφοριών με τον Αμερικανό απεσταλμένο Τομ Μπαρ

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 24 Aug 2026 16:12:01 +0000

Νέες “φωτιές” ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ ανάβουν οι τελευταίες εξελίξεις, καθώς, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εβραϊκής εφημερίδας Maariv και του Turkiye Today, η ισραηλνινή κυβέρνηση αποφάσισε να διακόψει κάθε ροή ανταλλαγής πληροφοριών με τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία και ειδικό απεσταλμένο για τη Συρία και το Ιράκ, Τομ Μπαράκ.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως αποτέλεσμα της βαθιάς δυσαρέσκειας που επικρατεί στους κόλπους της ισραηλινής ηγεσίας, η οποία θεωρεί πλέον ότι ο Μπαράκ τηρεί μια ανοιχτά «αντι-ισραηλινή στάση».

Η αφορμή και η «κόκκινη γραμμή»

Το κλίμα είχε ήδη επιβαρυνθεί επικίνδυνα μετά την αεροπορική επιδρομή του Ισραήλ στις 18 Αυγούστου στην ανενεργή στρατιωτική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας. Ο Αμερικανός αξιωματούχος επέκρινε ανοιχτά την εν λόγω στρατιωτική ενέργεια, υποστηρίζοντας μάλιστα πως οι ισχυρισμοί του Τελ Αβίβ περί δήθεν στρατιωτικής κινητικότητας της Τουρκίας στη συγκεκριμένη περιοχή δεν επιβεβαιώθηκαν από τους αμερικανικούς ελέγχους.

Παράλληλα, οι πιέσεις και οι εκκλήσεις του Μπαράκ προς την Άγκυρα να εμπλεκόμενη ενεργά στο ζήτημα της Γάζας προκάλεσαν την έντονη οργή των Ισραηλινών αξιωματούχων. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η ισραηλινή πλευρά εκτιμά ότι ο Αμερικανός διπλωμάτης στερείται της απαραίτητης ευαισθησίας απέναντι στα κρίσιμα ζητήματα ασφαλείας της χώρας, υιοθετώντας συχνά έναν τόνο απόμακρο έως και εχθρικό.

Βαθαίνει το χάσμα

Το ζήτημα ξεπερνά τα στενά όρια μιας διαφωνίας, καθώς στο εσωτερικό του Ισραηλινού πολιτικού σκηνικού εκφράζονται φόβοι για μια ευρύτερη διάβρωση της παραδοσιακής αμερικανικής στήριξης στην ασφάλεια της χώρας. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του Τύπου, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου φέρεται να αντιμετωπίζει πλέον τον Μπαράκ ως έναν παράγοντα που δρα υπονομευτικά και εχθρικά απέναντι στα συμφέροντα του Ισραήλ, φέρνοντας τις διπλωματικές σχέσεις σε οριακό σημείο, λίγο πριν χαρακτηριστεί και επίσημα persona non grata.

Πηγή: Δημοσιεύματα της εβραϊκής εφημερίδας Maariv και του Turkiye Today,

Το ΝΑΤΟ ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία

noreply@blogger.com (Αντώνης Χαρακίδας) — Sun, 23 Aug 2026 17:25:29 +0000

Η αντιπαράθεση Ισραήλ και Τουρκίας μπαίνει σε μια σαφώς πιο επικίνδυνη φάση. Μέχρι σήμερα, οι δύο χώρες συγκρούονταν κυρίως σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, ανταγωνιζόμενες για επιρροή στη Μέση Ανατολή. Η Συρία όμως αλλάζει τα δεδομένα. Για πρώτη φορά δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε η αντιπαράθεση να αποκτήσει και άμεση στρατιωτική διάσταση.
Η ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, στη βορειοδυτική Συρία, στις 18 Αυγούστου, ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τον κίνδυνο. Το Ισραήλ υποστήριξε ότι η επιχείρηση συνδεόταν με πιθανή τουρκική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, ενώ η Άγκυρα καταδίκασε την ισραηλινή ενέργεια. Την ίδια ώρα, η Τουρκία συνεχίζει να ενισχύει τους δεσμούς της με τη νέα συριακή ηγεσία.
Το περιστατικό θα μπορούσε, υπό διαφορετικές συνθήκες, να είχε πάρει πολύ πιο επικίνδυνη τροπή. Αν η Τουρκία είχε επιλέξει να απαντήσει στρατιωτικά, θα μπορούσαμε να μιλάμε για την πρώτη πραγματικά σοβαρή πιθανότητα άμεσης ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών.
Γιατί συγκρούονται Τουρκία και Ισραήλ στη Συρία; Η απάντηση δεν βρίσκεται σε ένα μόνο περιστατικό. Πίσω από την ένταση υπάρχει μια βαθύτερη σύγκρουση στρατηγικών επιδιώξεων.
Η Τουρκία θέλει να έχει καθοριστικό λόγο στη διαμόρφωση της νέας Συρίας. Έχει επενδύσει πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά στη σχέση της με τη νέα ηγεσία της χώρας και επιδιώκει να διασφαλίσει ότι η Άγκυρα θα παραμείνει ένας από τους βασικούς παίκτες στη μεταπολεμική πραγματικότητα.
Το Ισραήλ βλέπει αυτή την εξέλιξη με μεγάλη καχυποψία. Ιδιαίτερα αν η τουρκική παρουσία στη Συρία αποκτήσει μόνιμο στρατιωτικό χαρακτήρα και επεκταθεί σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε ζωτικά ισραηλινά συμφέροντα.
Έτσι δημιουργείται ένα επικίνδυνο τρίγωνο Τουρκίας, Συρίας και Ισραήλ, μέσα στο οποίο ένα μεμονωμένο στρατιωτικό επεισόδιο μπορεί εύκολα να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Και το πρόβλημα είναι ότι, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος πως η επόμενη κίνηση θα παραμείνει περιορισμένη.
Η δυσπιστία του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία, άλλωστε, δεν αφορά μόνο τη Συρία. Η πολιτική και διπλωματική στήριξη που παρέχει η Άγκυρα προς τη Χαμάς έχει επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τις διμερείς σχέσεις.
Για το Ισραήλ, η Τουρκία δεν είναι πλέον απλώς ένα κράτος που έχει διαφορετική θέση στο Παλαιστινιακό. Είναι μια περιφερειακή δύναμη που επιχειρεί να αποκτήσει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή. Η αυξανόμενη τουρκική δραστηριότητα στη Συρία, στο Παλαιστινιακό και γενικότερα στην περιοχή αποτελεί μέρος αυτής της ευρύτερης στρατηγικής.
Στην εξίσωση προστίθεται και η νέα συμφωνία κοινής άμυνας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.
Στις 7 Αυγούστου 2026 οι τρεις χώρες υπέγραψαν συμφωνία με την οποία ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων, ενώ προβλέπεται παράλληλα ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας και της συλλογικής αποτροπής.
Πρόκειται για εξέλιξη με σαφές γεωπολιτικό βάρος. Η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της ως κεντρικού παίκτη στον μουσουλμανικό κόσμο, την ώρα που οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αλλάζουν γρήγορα.
Δεν σημαίνει αυτόματα ότι δημιουργείται ένα νέο στρατιωτικό μπλοκ απέναντι στο Ισραήλ. Δημιουργεί, όμως, ένα επιπλέον πλέγμα σχέσεων που δεν μπορεί να αγνοηθεί όταν εξετάζουμε τα πιθανά σενάρια μιας ευρύτερης περιφερειακής κρίσης.
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι της εξίσωσης. Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Το Ισραήλ δεν είναι. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μια σύγκρουση Ισραήλ Τουρκίας θα οδηγούσε αυτόματα σε σύγκρουση ΝΑΤΟ Ισραήλ.
Το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, αφορά την περίπτωση ένοπλης επίθεσης εναντίον Συμμάχου και λειτουργεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και γεωγραφικά όρια. Επιπλέον, η ενεργοποίησή του δεν σημαίνει ότι όλα τα κράτη μέλη υποχρεούνται αυτομάτως να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη. Κάθε Σύμμαχος αποφασίζει ποια μέτρα θεωρεί αναγκαία. Με απλά λόγια, Τουρκία εναντίον Ισραήλ δεν σημαίνει αυτομάτως ΝΑΤΟ εναντίον Ισραήλ.
Πολύ πριν φτάσει κανείς σε αυτό το σημείο, το πιθανότερο πολιτικό εργαλείο θα ήταν το Άρθρο 4. Μέσω αυτού, ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει διαβουλεύσεις όταν θεωρεί ότι απειλείται η ασφάλεια, η πολιτική ανεξαρτησία ή η εδαφική του ακεραιότητα. Το Άρθρο 4, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά στο Άρθρο 5. Ούτε αποτελεί προϋπόθεση για την ενεργοποίησή του.
Το πραγματικά δύσκολο ερώτημα για τη Συμμαχία θα ήταν άλλο. Ποιος ξεκίνησε τη σύγκρουση και κάτω από ποιες συνθήκες; Αν το Ισραήλ επιτεθεί πρώτο σε τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις, η κατάσταση είναι σχετικά σαφής ως προς την αφετηρία της. Αν όμως έχει προηγηθεί τουρκική στρατιωτική ενέργεια εναντίον ισραηλινών δυνάμεων και το Ισραήλ απαντήσει, τότε η εικόνα γίνεται πολύ πιο σύνθετη. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα έχανε αυτομάτως την προστασία της Συμμαχίας. Θα σήμαινε, όμως, ότι οι Σύμμαχοι θα έπρεπε να εξετάσουν προσεκτικά ολόκληρη την αλληλουχία των γεγονότων και να αποφασίσουν αν και σε ποιο βαθμό πληρούνται οι προϋποθέσεις για συλλογική αντίδραση.
Η μεγαλύτερη απειλή, επομένως, δεν βρίσκεται απαραίτητα στην ίδια την πρώτη επίθεση. Βρίσκεται σε ό,τι μπορεί να ακολουθήσει. Ένα περιορισμένο στρατιωτικό επεισόδιο στη Συρία μπορεί να παραμείνει περιορισμένο. Μπορεί, όμως, να προκαλέσει αντίδραση, η αντίδραση να οδηγήσει σε νέα επίθεση και μέσα σε λίγες ημέρες οι δύο πλευρές να βρεθούν σε μια σύγκρουση που κανείς δεν σχεδίαζε εξαρχής. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το μεγάλο δίλημμα για το ΝΑΤΟ.
Πώς προστατεύεις ένα μέλος σου χωρίς να μετατρέψεις μια περιφερειακή σύγκρουση σε άμεση αντιπαράθεση της Συμμαχίας με το Ισραήλ; Αυτό θα ήταν το πραγματικό στρατηγικό πρόβλημα.
Για την Ελλάδα, μια τέτοια εξέλιξη θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Όχι επειδή η χώρα μας θα εμπλεκόταν αυτομάτως στρατιωτικά. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από μόνο του. Το πρόβλημα θα ήταν η ανατροπή των ισορροπιών ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε περίπτωση σοβαρής κρίσης, η Τουρκία θα μπορούσε να χρειαστεί να μεταφέρει στρατιωτικές δυνάμεις, μέσα και πολιτικό βάρος προς τη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα, όμως, η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε ένα νέο και ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον.
Η στρατιωτική κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο θα αυξανόταν. Οι απαιτήσεις του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να ενταθούν. Οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιέσεις θα αυξάνονταν. Και οι ελληνικές υποδομές και βάσεις θα αποκτούσαν ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.
Το σημαντικότερο, όμως, θα ήταν ένα, να μην επιτραπεί σε μια κρίση στη Μέση Ανατολή να μεταφερθεί στο Αιγαίο.
Η Αθήνα θα χρειαστεί, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ψυχραιμία, επιχειρησιακή ετοιμότητα και καθαρή στρατηγική. Χωρίς κινήσεις πανικού, αλλά και χωρίς αυταπάτες.
Η άμεση πολεμική σύγκρουση Ισραήλ και Τουρκίας δεν είναι σήμερα το πιθανότερο σενάριο. Δεν μπορεί, όμως, να θεωρείται πλέον αδιανόητη. Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ερώτημα. Δεν είναι μόνο αν μπορεί να ξεσπάσει μια σύγκρουση. Είναι αν, από τη στιγμή που θα ξεκινήσει, θα μπορεί να παραμείνει περιορισμένη. Γιατί μια ισραηλινοτουρκική σύγκρουση δεν θα ήταν απλώς ακόμη μία κρίση στη Μέση Ανατολή. Θα έφερνε το ΝΑΤΟ μπροστά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο στρατηγικό δίλημμα:
Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η συλλογική άμυνα μιας Συμμαχίας όταν ένα μέλος της βρίσκεται σε σύγκρουση με ένα κράτος που δεν είναι εχθρικό προς τη Συμμαχία, αλλά διατηρεί στενή στρατηγική σχέση με την ισχυρότερη δύναμή της;
Αυτό είναι το ερώτημα που θα μπορούσε να απασχολήσει όχι μόνο την Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ, αλλά ολόκληρη τη Δύση.

Πηγή: Ελεύθερος Αρθρογράφος

Το Τέλος της Ψευδαίσθησης: Η Γεωπολιτική της Ασυμμετρίας και το Ελληνικό Παράδοξο

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 06 Jul 2026 12:18:14 +0000

Γράφει ο Ελεύθερος Αρθρογράφος

Η ανάλυση της «ασυμμετρίας» που περιγράφετε αποκαλύπτει μια βαθιά ρωγμή στη δυτική γεωπολιτική σκέψη, η οποία ξεκίνησε ως μια παρερμηνεία των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου και κατέληξε σε μια μορφή συλλογικής άρνησης. Ο πυρήνας αυτού του προβλήματος εντοπίζεται στη μετάβαση από τη διαχείριση της πραγματικότητας στη διαχείριση της αφήγησης. Μετά το 2001, το δυτικό σύστημα εγκλωβίστηκε σε έναν «ιδεολογικό καθρέφτη» όπου η στρατιωτική υπεροχή εξισώθηκε με τη γεωπολιτική σταθερότητα, αγνοώντας ότι δυνάμεις όπως η Ινδία ή οι περιφερειακοί παίκτες στη Μέση Ανατολή έχτιζαν τις δικές τους δομές ανθεκτικότητας, οι οποίες δεν ευθυγραμμίζονταν με τις δυτικές επιταγές.

Αυτή η άρνηση να κατανοήσουμε την «πληθωριστική πολυπολικότητα» δεν ήταν μια τυχαία αστοχία, αλλά μια δομική παθογένεια. Η Δύση, και η Ελλάδα κατ' επέκταση, επέλεξαν να λειτουργούν μέσα σε ένα «φαντασιακό» περιβάλλον, όπου οι εξελίξεις που δεν ταίριαζαν στα κυρίαρχα δόγματα είτε υποβαθμίζονταν είτε βαφτίζονταν ως «παρεκκλίσεις» που σύντομα θα αυτοδιορθώνονταν. Στην ελληνική περίπτωση, αυτό μετατράπηκε σε έναν στρατηγικό λήθαργο, όπου η εξωτερική πολιτική συρρικνώθηκε σε μια παθητική προσκόλληση σε έναν υποτιθέμενο «δυτικό μονόδρομο», αγνοώντας ότι ο κόσμος είχε ήδη αναδιαταχθεί σε πολλαπλά, ανταγωνιστικά κέντρα ισχύος. Το σοκ που αισθάνεται κανείς σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, είναι η συνειδητοποίηση ότι η «πραγματικότητα» δεν ήταν κρυμμένη· ήταν παρούσα, αλλά η ιδεολογική μας οθόνη την είχε καταστήσει αόρατη.

Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 υπήρξε η θρυαλλίδα που πυροδότησε μια σειρά από ανακατατάξεις, τις οποίες η παγκόσμια κοινότητα υποτίμησε. Από την ευρασιατική συσπείρωση και την αναδυόμενη ισχύ της Ινδίας, μέχρι την εύθραυστη πλέον συνοχή των ευρωαμερικανικών σχέσεων και την κατάρρευση του μύθου της απόλυτης αμερικανικής στρατιωτικής επικράτησης, όλα τα σημάδια ήταν ευδιάκριτα. Παρόλα αυτά, η Δύση επέλεξε την ιδεολογική ακαμψία αντί για την ανάλυση των δεδομένων.

Ενώ ο κόσμος άλλαζε μορφή, οι ελίτ επέμεναν να τον αναλύουν μέσα από το πρίσμα παλαιωμένων εμμονών, δημιουργώντας ένα χάσμα μεταξύ της εικόνας που προέβαλλαν και της πραγματικότητας που εξελισσόταν στο έδαφος. Αυτή η ασυμμετρία δεν αποτελεί απλώς ένα ακαδημαϊκό λάθος, αλλά μια βαθιά παθογένεια που στην Ελλάδα πήρε τη μορφή μιας εκτεταμένης γεωπολιτικής μυωπίας, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε μια συνεχή άρνηση να αντικρίσει τον κόσμο όπως πραγματικά διαμορφώνεται.

Μετά το 2001, η Δύση, και μαζί της μεγάλο μέρος της ελληνικής αναλυτικής σκέψης, υιοθέτησε μια μεταφυσική προσέγγιση της ασφάλειας, εγκλωβιζόμενη σε μια δυαδική λογική «φίλων και εχθρών». Αυτή η απλουστευτική οπτική καλλιέργησε την ψευδαίσθηση ότι η ισχύς μπορεί να μεταφραστεί γραμμικά σε πολιτικό αποτέλεσμα και ότι η δυτική ηγεμονία αποτελούσε μια μόνιμη, αδιαπραγμάτευτη σταθερά. Ενώ η Ουάσιγκτον και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αναλώνονταν σε περιφερειακές συγκρούσεις, προσπαθώντας να επιβάλουν τη θέλησή τους σε κοινωνίες με βαθιά ιστορική ιδιοσυστασία, ο πραγματικός κόσμος μετατοπιζόταν αθόρυβα. Η ανάδειξη της πολυπολικότητας και η αδυναμία καθυπόταξης κρατών όπως το Ιράν μέσω στρατιωτικών μέσων δεν ήταν τυχαία γεγονότα, αλλά τα πρώτα ρήγματα στο οικοδόμημα της μεταψυχροπολεμικής τάξης.

Το κρισιμότερο πρόβλημα που αναδεικνύεται μέσα από αυτή τη διαδρομή είναι η ασυμμετρία μεταξύ της πραγματικότητας και των αντιλήψεων περί αυτής. Ο Δυτικός κόσμος, και ειδικότερα η Ελλάδα, παγιδεύτηκαν σε μια «πληθωριστική» πολυπολικότητα, όπου η ρητορική περί ηγεμονίας συγκρουόταν με τα δεδομένα του εδάφους. Στην Ελλάδα, αυτή η ασυμμετρία έλαβε διαστάσεις πανδημίας. Η προσκόλληση σε αναχρονιστικά αφηγήματα, η επιμονή στην ερμηνεία των διεθνών εξελίξεων μέσα από το πρίσμα εμμονών και η αδυναμία κατανόησης ότι η ισχύς στον 21ο αιώνα ορίζεται περισσότερο από την ανθεκτικότητα και τη στρατηγική ευελιξία παρά από τη στρατιωτική επιβολή, οδήγησαν τη χώρα σε μια κατάσταση «στρατηγικού λήθαργου».

Η διαπίστωση ότι πράγματα που ήταν μπροστά στα μάτια μας αγνοήθηκαν για χρόνια, καταδεικνύει μια δομική παθογένεια: την άρνηση να δούμε τον κόσμο όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Η Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη βεβαιότητα του δυτικού «μονοδρόμου» της μετά-11ης Σεπτεμβρίου εποχής, στερήθηκε την ικανότητα να χαράξει μια πολυδιάστατη πολιτική που θα της επέτρεπε να επιβιώσει και να αναδειχθεί μέσα στις αναταράξεις της εποχής μας.

Το σημερινό σοκ της συνειδητοποίησης αποτελεί, εν τέλει, την αρχή της αφύπνισης του ορθολογισμού. Η αναγνώριση του χάσματος μεταξύ αντίληψης και πραγματικότητας είναι το πρώτο και δυσκολότερο βήμα για τη μετάβαση από τον ιδεαλιστικό παρεμβατισμό στον στρατηγικό ρεαλισμό. Σε έναν κόσμο που έχει ήδη αλλάξει επίπεδο, η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι εξωτερικές πιέσεις, αλλά η ψευδαίσθηση ότι ο χρόνος της ιστορίας έχει σταματήσει, ενώ η πραγματικότητα επιβάλλεται με τη βία των γεγονότων. Η ιστορία δεν συγχωρεί εκείνους που, παρά τις προειδοποιήσεις, επιλέγουν να παραμένουν προσκολλημένοι σε «φαντασιακά» σχήματα που έχουν προ πολλού καταρρεύσει.

Για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα στην Ελλάδα, απαιτείται μια ριζική μετατόπιση της στρατηγικής κουλτούρας: από την παθητική προσδοκία της «διεθνούς νομιμοποίησης» στην ενεργητική επιδίωξη του ρεαλιστικού συμφέροντος. Αυτό σημαίνει την αποδοχή ότι η χώρα μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως «γέφυρα» σε έναν πολυπολικό κόσμο, διατηρώντας ταυτόχρονα τις στρατηγικές της συμμαχίες, χωρίς όμως να υποθηκεύει την εθνική της οπτική σε ένα αφήγημα που έχει αποδειχθεί αναποτελεσματικό και συχνά επικίνδυνο. Η αυτονομία δεν προκύπτει από την απομόνωση, αλλά από την ικανότητα να διαβάζεις τις ρωγμές της παγκόσμιας τάξης και να τοποθετείς το εθνικό συμφέρον ανάμεσά τους, εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο χάος.

Ελεύθερος Αρθρογράφος

Φλέγεται η Συρία: Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης Τουρκία και Ισραήλ για τον έλεγχο της Δαμασκού

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 06 Jul 2026 11:58:39 +0000

Σε ένα άκρως επικίνδυνο πεδίο γεωπολιτικής αναμέτρησης μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ μετατρέπεται πλέον η Συρία. Η Άγκυρα επιχειρεί να εδραιώσει την απόλυτη επιρροή της στην περιοχή, στηρίζοντας ανοιχτά τη νέα κυβέρνηση της Δαμασκού. Την ίδια ώρα, το Τελ Αβίβ απαντά με τη δημιουργία «ζωνών ασφαλείας» στον συριακό νότο. Στόχος του Ισραήλ είναι να αποτρέψει πάση θυσία τη δημιουργία ενός ισχυρού τουρκικού προγεφυρώματος ακριώς δίπλα στα σύνορά του.

Η δυναμική στο πεδίο κλιμακώνεται επικίνδυνα, με τις δύο δυνάμεις να κινούνται σε τρία κρίσιμα μέτωπα.

Διπλωματικός πόλεμος και «κόκκινες γραμμές»
Η Άγκυρα καταδικάζει με τον πιο σφοδρό τρόπο τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στις νότιες επαρχίες Κουνέιτρα (Quneitra) και Νταράα (Daraa). Η τουρκική πλευρά κάνει λόγο για κατάφωρη παραβίαση της συριακής εδαφικής ακεραιότητας. Από την άλλη πλευρά, η ισραηλινή ηγεσία ξεκαθαρίζει πως η οικονομική και στρατιωτική διείσδυση της Τουρκίας στη Συρία αποτελεί άμεση, υπαρξιακή απειλή για την ασφάλεια του εβραϊκού κράτους.

Ισραηλινές επιχειρήσεις και επέκταση στο Γκολάν
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ, το οποίο έχει ήδη επεκτείνει τον έλεγχό του πέρα από την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη των Υψιπέδων του Γκολάν. Οι ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποιούν συνεχείς αεροπορικές και χερσαίες επιδρομές εναντίον στρατηγικών στόχων. Το Τελ Αβίβ κατηγορεί ευθέως την Άγκυρα ότι χρηματοδοτεί και εξοπλίζει υπόγεια τοπικές ένοπλες ομάδες που δρουν στην περιοχή.

Τουρκικά drones και αεράμυνα στη Δαμασκό
Η Τουρκία έχει αναλάβει πλέον ενεργά την πλήρη ανοικοδόμηση και την εκπαίδευση των νέων Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων. Η Άγκυρα εξοπλίζει τη Δαμασκό με εξελιγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και σύγχρονα συστήματα αεράμυνας. Η πληροφορία για πιθανή δημιουργία μόνιμων τουρκικών στρατιωτικών βάσεων νότια της Δαμασκού έχει σημάνει συναγερμό στο Ισραήλ, αποτελώντας ξεκάθαρη αιτία πολέμου (casus belli).

Παρά το πολεμικό κλίμα, οι υπηρεσίες πληροφοριών των δύο χωρών κρατούν ανοιχτές τις γραμμές επικοινωνίας για την αποφυγή ενός τυχαίου θερμού επεισοδίου. Ωστόσο, η ισορροπία τρόμου στη Συρία κρέμεται από μια κλωστή.

Η Τουρκία "κρύβεται κάτω από τα φουστάνια" του ΟΗΕ για να αντιμετωπίσει το Ισραήλ...

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 06 Jul 2026 11:45:54 +0000

Το μέτωπο στη Συρία μεταξύ Τουρκίας - Ισραήλ αποκτά νέα δυναμική.
Από Λάζαρος Καμπουρίδης

Οι δυνάμεις της Δαμασκού πραγματοποίησαν επιθέσεις εναντίον των Δρουζων στη νότια Συρία, απάντησε το Ισραήλ και διαμαρτυρήθηκε η Τουρκία!!!

Για πρώτη φορά το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση εναντίον του Ισραήλ για την ενέργεια αυτή λες και η Συρία αποτελεί επαρχία της Τουρκίας!!!.

Επίσης ο εκπρόσωπος Τύπου του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στοχοποίησε για τον ίδιο λόγο τι Ισραήλ ζητώντας την παρέμβαση της UNDOF του ΟΗΕ!!!

Ζητά παρέμβαση του ΟΗΕ η Τουρκία, η οποία καταπατά τις αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ για την Κύπρο και κατέχει παράνομα το 40% της Νήσου, κατέχει παράνομα μέρος του βορείου Ιράκ και μεγάλη εδαφική επικράτεια της βόρειας Συρίας ενώ παράλληλα διατηρεί το Casus Belli εναντίον της Ελλάδας!!!!.

Η Τουρκία αυτή τη φορά δείχνει αποφασισμένη να κοντράρει ανοιχτά το Ισραήλ στη Συρία αφού έχει στείλει μηχανικούς και εταιρείες για την ανοικοδόμηση - κατασκευή στρατηγικών και στρατιωτικών υποδομών της Συρίας στα κεντρικά και νότια της χώρας...

Όμως η Άγκυρα αντιλαμβανόμενη ότι το Ισραήλ είναι δύσκολος στρατιωτικός αντίπαλος επικαλείται τον ΟΗΕ.

Η Τουρκία σιγά - σιγά έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με το Ισραήλ στη Συρία..

Ελεύθερος Αρθρογράφος

Επιτρέπεται η ανατίναξη των εκσκαφέων λιγνίτη στο ορυχείο Μαυροπηγής Μακεδονίας ;

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Sun, 21 Jun 2026 11:56:01 +0000

Επιτρέπεται η ανατίναξη των εκσκαφέων λιγνίτη στο ορυχείο Μαυροπηγής Μακεδονίας ;

Επιτρέπεται η καταστροφή υποδομών και του  εθνικού πλούτου;

Επιτρέπεται η  ενεργειακή αυτοκτονία ;

Επιτρέπεται η εξάρτηση από πηγές που είναι πανάκριβες και αρκετές από αυτές προέρχονται ή μεταφέρονται από χώρες εχθρικές προς την Ελλάδα; 

Από Θεοφάνης Μαλκίδης

"Γιατί η Ινδία θα παραμείνει στο πλευρό της Αμερικής"

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Sat, 20 Jun 2026 09:45:00 +0000

Των Rajeswari Pillai Rajagopalan και Rajesh Rajagopalan | 19 Ιουνίου 2026

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει φανεί ευνοϊκή απέναντι στην Ινδία. Παρόλα αυτά, η Ινδία έχει αντιδράσει με πολύ μεγαλύτερη ψυχραιμία από ό,τι ανέμεναν οι περισσότεροι παρατηρητές. Οι προβλέψεις ότι η συμπεριφορά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ θα έβλαπτε τις αμερικανο-ινδικές σχέσεις δεν επαληθεύτηκαν, με τους ηγέτες των δύο χωρών να διατηρούν συχνή και φιλική επικοινωνία. Αντί να ανταποδώσει, η Ινδία απάντησε ψύχραιμα, αν και η ινδική κυβέρνηση αντιμετωπίζει σημαντική εσωτερική κριτική. Παρά τη συνεχιζόμενη ενόχληση από τη στάση των Αμερικανών, η Ινδία αναμένεται να συνεχίσει την πορεία δύο δεκαετιών για την επιδίωξη καλών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο λόγος είναι απλός, αν και συχνά αγνοείται από κριτικούς και αναλυτές: Η Ινδία δεν έχει άλλη επιλογή. Η Ινδία αντιμετωπίζει μια Κίνα που γίνεται όλο και πιο ισχυρή και επιθετική, με την οποία έχει τόσο πολιτικές όσο και εδαφικές διαφορές. Η Κίνα αποτελεί την κύρια στρατηγική ανησυχία της Ινδίας και θα παραμείνει τέτοια στο άμεσο μέλλον. Οι πολλοί άλλοι εταίροι της Ινδίας είναι χρήσιμα συμπληρώματα, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το ειδικό βάρος της Αμερικής. Όσο προσβλητική κι αν υπήρξε η συμπεριφορά του Τραμπ, το Νέο Δελχί χρειάζεται την υποστήριξη της Ουάσινγκτον για να διαχειριστεί το Πεκίνο. Αυτό μπορεί να αλλάξει εάν η αμερικανική αναξιοπιστία παγιωθεί αντί να είναι —όπως ελπίζει αναμφίβολα η ινδική κυβέρνηση— μια «τραμπική» παρένθεση. Μέχρι τότε, η εταιρική σχέση της Ινδίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι θέμα επιλογής, αλλά απουσίας επιλογής.

Η κατάσταση φάνταζε πολύ πιο υποσχόμενη όταν ο Τραμπ κέρδισε τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές το 2024. Υπήρχε σημαντική εμπιστοσύνη στο Νέο Δελχί για το μέλλον της σχέσης κατά τη δεύτερη θητεία Τραμπ. Το γεγονός ότι ο Ινδός Πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι καλωσόρισε τη «θεαματική νίκη» του φίλου του Τραμπ ήταν ίσως κατανοητό, καθώς δεν ήταν ο μόνος που αναγνώριζε ότι ο Τραμπ χρειαζόταν υπερβολική ικανοποίηση του εγώ του. Υπήρχε, όμως, και γνήσια ελπίδα τόσο σε λαϊκό όσο και σε ελιτιστικό επίπεδο για τον Τραμπ. Και η αισιοδοξία φαινόταν βάσιμη. Ο Ινδός Υπουργός Εξωτερικών Subrahmanyam Jaishankar έλαβε τιμητική θέση στα εγκαίνια του Τραμπ, και ο ίδιος ο Μόντι πραγματοποίησε μια πρώιμη επίσκεψη για να συναντήσει τον Τραμπ λίγες εβδομάδες μετά την ορκωμοσία.

Το καλό κλίμα διακόπηκε απότομα όταν ο Τραμπ επέβαλε δασμούς στην Ινδία τον Απρίλιο του 2025, ως μέρος των δασμών της «Ημέρας Απελευθέρωσης». Αλλά δεν σταμάτησε εκεί — έναν μήνα αργότερα, ο ίδιος διεκδικούσε τα εύσημα για τον τερματισμό μιας στρατιωτικής σύγκρουσης Ινδίας-Πακιστάν που ακολούθησε μια τρομοκρατική επίθεση στο Κασμίρ που ελέγχεται από την Ινδία. Ο Τραμπ υπονόμευε απρόσεκτα την ινδική θέση ότι το Πακιστάν ήταν αυτό που ζήτησε ειρήνη λόγω της τιμωρητικής στρατιωτικής δράσης της Ινδίας. Επιπλέον, για δεκαετίες, η Ινδία υποστήριζε ότι δεν θα δεχθεί διαμεσολάβηση τρίτων στις διαφορές Ινδίας-Πακιστάν, αν και αυτό δεν ήταν ποτέ απόλυτα αληθές, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση παρενέβαινε περιοδικά για να κατευνάσει κρίσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, οι προηγούμενοι Αμερικανοί πρόεδροι ήταν προσεκτικοί ώστε να διατηρούν το πρόσχημα της μη ανάμειξης για να ικανοποιούν την Ινδία.

Ο Τραμπ, φυσικά, ήταν διαφορετικός, και οι ηχηροί ισχυρισμοί του έφεραν την ινδική κυβέρνηση σε αδιέξοδο. Το Νέο Δελχί δεν ήταν πρόθυμο να απορρίψει τους ισχυρισμούς του μήπως και προσβληθεί ο ευέξαπτος Τραμπ, αλλά δεν μπορούσε ούτε να τους αποδεχθεί. Ο ισχυρισμός περί διαμεσολάβησης πιθανότατα πλήγωσε την Ινδία ακόμη περισσότερο από τους δασμούς, επειδή η τρέχουσα εθνικιστική ινδική κυβέρνηση επιμένει ιδιαίτερα στην αποφασιστική υπεράσπιση του ινδικού εδάφους και της κυριαρχίας της. Ρίχνοντας αλάτι στις ινδικές πληγές, ο Τραμπ προσκάλεσε τον αρχηγό του πακιστανικού στρατού για ένα γεύμα διάρκειας μίας ώρας στον Λευκό Οίκο, επαινώντας τον δημόσια και διαφωνώντας με την Ινδία σχετικά με το πώς έληξε ο πόλεμος Ινδίας-Πακιστάν.

Ακολούθησαν περαιτέρω πλήγματα. Η Ινδία αντιμετώπισε επιπρόσθετους δασμούς στις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, αναγκάζοντάς την να μειώσει τέτοιες εισαγωγές στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 44 μηνών μέχρι τον Ιανουάριο του 2026. Ο αμερικανο-ισραηλινός πόλεμος κατά του Ιράν χειροτέρεψε τα πράγματα. Η προσέγγιση της Ινδίας ήταν παθητική, οδηγώντας σε έντονη εσωτερική κριτική στην Ινδία για τη δειλία της κυβέρνησης απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ινδία απογοητεύτηκε περαιτέρω από τον κεντρικό ρόλο του Πακιστάν στη μεσολάβηση του πολέμου στο Ιράν. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις εσωτερικών διαφωνιών εντός της ινδικής κυβέρνησης, με τον Υπουργό Εξωτερικών Subrahmanyam Jaishankar να κατηγορείται για τις διπλωματικές αποτυχίες της χώρας.

Παρά τέτοια αδιαφορία για τα συμφέροντα και την υπερηφάνειά της, μια ρητά εθνικιστική ινδική κυβέρνηση προσέχει να αποφύγει την ανταγωνιστική στάση απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή η Ινδία δεν έχει άλλη επιλογή από το να εξισορροπήσει την Κίνα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τίποτα δεν έχει υπονομεύσει αυτόν τον κεντρικό σκοπό, αν και πολλές από τις ενέργειες του Τραμπ έχουν πληγώσει την ινδική υπερηφάνεια.

Η ανισορροπία πλούτου και ισχύος μεταξύ Ινδίας και Κίνας έχει αυξηθεί ραγδαία. Οι δύο χώρες ήταν σε γενικές γραμμές συγκρίσιμες από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1980. Όμως, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η οικονομική απελευθέρωση της Κίνας είχε ήδη κάνει την οικονομία της τρεις φορές μεγαλύτερη από της Ινδίας, και το χάσμα συνέχισε να μεγαλώνει. Από το 2024, η κινεζική οικονομία είναι περίπου πέντε φορές μεγαλύτερη. Παρόλο που η ίδια η Ινδία έχει αναπτυχθεί αρκετά γρήγορα και το μερίδιό της στην παγκόσμια οικονομία διπλασιάστηκε από 1,6 τοις εκατό το 2000 σε 3,4 τοις εκατό το 2023, έχει αποδυναμωθεί σε σχέση με την Κίνα. Από το να αποτελεί περίπου τα δύο τρίτα του μεγέθους της κινεζικής οικονομίας το 1980, έχει πλέον υποχωρήσει σε λιγότερο από το ένα πέμπτο.

Η Κίνα μετατρέπει ραγδαία τον πλούτο της σε στρατιωτική ισχύ. Για δεκαετίες, η Ινδία ήταν περήφανη για την ανάπτυξη του μοναδικού αεροπλανοφόρου στην Ασία. Η Κίνα διαθέτει τώρα τρία αεροπλανοφόρα — όλα μεγαλύτερα από τα δύο της Ινδίας — με φήμες για ένα τέταρτο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο. Η Ινδία παρήγαγε το πρώτο αυτόχθονο μαχητικό αεροσκάφος της Ασίας μετά το 1945, αλλά πλέον εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενα μαχητικά, ενώ η Κίνα έχει σε υπηρεσία τουλάχιστον δύο αυτόχθονα μαχητικά πέμπτης γενιάς. Η βιομηχανική παραγωγική ικανότητα της Κίνας την καθιστά επίσης μεγάλη δύναμη στα drones, ενώ η Ινδία υπολείπεται κατά πολύ.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Ινδοί ηγέτες βλέπουν την εξισορρόπηση της Κίνας ως το κύριο στρατηγικό τους πρόβλημα. Όταν η Ινδία διεξήγαγε την πυρηνική δοκιμή το 1998, ο Πρωθυπουργός Atal Behari Vajpayee υπέδειξε την κινεζική απειλή ως τον λόγο. Μέχρι το 2010, ο αρχηγός του ινδικού στρατού προειδοποιούσε για πρώτη φορά για την πιθανότητα η Ινδία να αντιμετωπίσει ενδεχόμενο πολέμου σε δύο μέτωπα, έχοντας να διαχειριστεί ταυτόχρονα Κίνα και Πακιστάν. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος για τον οποίο τόσο η δεξιά κυβέρνηση του Vajpayee όσο και η αριστερή κυβέρνηση του Manmohan Singh —ιδεολογικά ριζικά διαφορετικές— επιδίωξαν μια νέα σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτή η πολιτική συνεχίστηκε από την κυβέρνηση Μόντι. Αν και αρχικά ο Μόντι επεδίωξε πράγματι πιο συνεργατικές οικονομικές σχέσεις με το Πεκίνο, η επανειλημμένη επιθετική συμπεριφορά της Κίνας κατά μήκος των συνόρων του Θιβέτ σήμαινε ότι υπήρχαν σαφή όρια στο πόσο η δέσμευση θα μπορούσε να μετριάσει την κινεζική συμπεριφορά. Μετά από μια επίθεση το 2020 που κόστισε τη ζωή σε 20 Ινδούς στρατιώτες (και έναν άγνωστο αριθμό Κινέζων) —το πρώτο αίμα που χύθηκε στα σύνορα εδώ και δεκαετίες— η Ινδία σύσφιξε την αγκαλιά της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Quad, μια συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ινδίας, Ηνωμένων Πολιτειών, Αυστραλίας και Ιαπωνίας.

Ενώ θεωρητικά η Ινδία έχει ορισμένες άλλες επιλογές εταιρικών σχέσεων, καταρρέουν ακόμη και μετά από μια πρόχειρη εξέταση. Για παράδειγμα, μια φαινομενικά προφανής επιλογή είναι η Ρωσία, εταίρος της Ινδίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου και ακόμα μια αγαπημένη εφεδρική επιλογή. Στην πραγματικότητα, ως απάντηση στον Τραμπ, η Ινδία έδειξε ακριβώς αυτή την επιλογή με μια σειρά επίσημων επισκέψεων στο δεύτερο μισό του περασμένου έτους, που κορυφώθηκαν με μια κρατική επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ινδία τον Δεκέμβριο, την πρώτη σε τέσσερα χρόνια. Όμως, η επίσκεψη αποδείχθηκε πολύ λιγότερο σημαντική από ό,τι είχε υποσχεθεί, ειδικά επειδή οι προσδοκίες για μια νέα συμφωνία πετρελαίου και όπλων διαψεύστηκαν. Μια εξασθενημένη Ρωσία —που κλίνει προς την Κίνα, βυθισμένη στην Ουκρανία και αποτελώντας σκιά της στρατιωτικής τεχνολογικής της ισχύος του Ψυχρού Πολέμου— δεν αποτελεί υποκατάστατο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Ινδία εξακολουθεί να αγοράζει ρωσικά όπλα, αλλά αυτό έχει μειωθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Μόνο ένα μικρό μέρος αυτού οφείλεται στην ανησυχία του Νέου Δελχί για την υπερβολική εξάρτηση από τη Μόσχα για όπλα. Η πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες παίζει επίσης πιθανώς έναν μικρό ρόλο. Ο κύριος λόγος είναι απλώς ότι η Ρωσία δεν διαθέτει πλέον την προηγμένη τεχνολογία όπλων που χρειάζεται η Ινδία. Για παράδειγμα, η Ρωσία δεν παράγει κανένα μαχητικό πέμπτης γενιάς που η Ινδία μπορεί να αγοράσει, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ολοένα και πιο εξελιγμένη κινεζική αεροπορική ισχύ. Η Ινδία είχε επενδύσει προηγουμένως στο ρωσικό μαχητικό SU-57 που υποτίθεται ότι θα παρείχε τέτοια ικανότητα, αλλά αποχώρησε από τη συνεργασία αφού έγινε σαφές ότι η Ρωσία δεν διέθετε την τεχνολογία για να κατασκευάσει αυτό που χρειαζόταν η Ινδία.

Η Κίνα παρατάσσει τουλάχιστον δύο προηγμένα μαχητικά πέμπτης γενιάς και πιθανώς ακόμη και ένα stealth βομβαρδιστικό που θα αποτελούσε ιδιαίτερη ανησυχία για την Ινδία. Επιπλέον, ορισμένες από αυτές τις τεχνολογίες πιθανότατα θα φτάσουν στο Πακιστάν, τον μακροχρόνιο στρατηγικό εταίρο της Κίνας. Η κινεζική στρατιωτική τεχνολογία έχει ήδη κάνει τη διαφορά: αρκετά ινδικά μαχητικά αεροσκάφη φέρονται να καταρρίφθηκαν στη στρατιωτική αντιπαράθεση Ινδίας-Πακιστάν τον Μάιο του 2025 από έναν συνδυασμό προηγμένων κινεζικών μαχητικών αεροσκαφών και πυραύλων αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς, γεγονός που έπιασε την ινδική Πολεμική Αεροπορία εξ απροόπτου.

Ένα άλλο σημαντικό στρατηγικό εμπόδιο είναι η αυξανόμενη συντροφικότητα μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου. Η Ρωσία έχει ενταχθεί στην κινεζική κριτική κατά του Quad, μιας ομάδας που περιλαμβάνει την Ινδία. Το πιο κρίσιμο είναι ότι η αποτυχία της Ρωσίας να υποστηρίξει την Ινδία κατά τη συνοριακή σύγκρουση Ινδίας-Κίνας το 2020 σημαίνει ότι το Νέο Δελχί γνωρίζει πως δεν μπορεί να βασιστεί στη Μόσχα σε οποιαδήποτε μελλοντική αντιπαράθεση με την Κίνα. Είναι απίθανο η Ινδία να εγκαταλείψει πλήρως τη σχέση με τη Ρωσία, αλλά η ινδική ηγεσία γνωρίζει ότι η Μόσχα δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα της Ινδίας με την Κίνα.

Μια άλλη εναλλακτική που έχει η Ινδία είναι η συνεργασία με δυνάμεις του Ινδο-Ειρηνικού, όπως η Αυστραλία, η Ιαπωνία και άλλοι — όλοι τους φοβούνται τις συνέπειες της αυξανόμενης ισχύος της Κίνας και μοιράζονται μια κοινή εμπειρία πρόσφατης κινεζικής επιθετικότητας.

Η Ιαπωνία έχει αντιμετωπίσει επανειλημμένα κινεζικές εισβολές στο έδαφός της στην Ανατολική Κίνα Θάλασσα, καθώς και άλλες εχθρικές στρατιωτικές συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένων ασκήσεων. Στα τέλη του 2025, μια κινεζική ναυτική ομάδα μάχης πραγματοποίησε έναν πρωτοφανή περίπλου της Αυστραλίας, παραμένοντας ακριβώς έξω από τα αυστραλιανά χωρικά ύδατα. Αυτό έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες προσπάθειες οικονομικού εξαναγκασμού αυτών των χωρών, καθώς και στην αποφασιστική χρήση βίας από την Κίνα στη Νότια Κίνα Θάλασσα και κατά της Ταϊβάν.

Δεν προκαλεί έκπληξη —έστω και απρόθυμα— το γεγονός ότι οι χώρες της περιοχής έχουν ανταποκριθεί. Η Ιαπωνία και η Αυστραλία έχουν ήδη εντείνει τις δικές τους προσπάθειες για την αντιμετώπιση της απειλής από την Κίνα, τόσο αυξάνοντας τις δικές τους εγχώριες στρατιωτικές προσπάθειες όσο και ενισχύοντας τις υπάρχουσες εταιρικές σχέσεις. Για παράδειγμα, οι στρατιωτικές δαπάνες της Ιαπωνίας έχουν προ πολλού ξεπεράσει το όριο του 1 τοις εκατό του ΑΕΠ· συμπεριλαμβανομένης της συμπληρωματικής χρηματοδότησης, έχουν ήδη ξεπεράσει το όριο του 2 τοις εκατό του ΑΕΠ. Η Αυστραλία είναι η τελευταία χώρα στην περιοχή που αύξησε τις αμυντικές της δαπάνες, με τον Υπουργό Άμυνας να το δικαιολογεί ως απαραίτητο για την αντιμετώπιση των «πιο απειλητικών στρατηγικών συνθηκών από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου». Άλλοι στην περιοχή, όπως η Νότια Κορέα, έχουν επίσης αυξήσει απότομα τις αμυντικές τους δαπάνες.

Η περιοχή χτίζει επίσης τοπικές συνεργασίες, βασιζόμενη η μία στην άλλη για υποστήριξη. Η Αυστραλία και η Ιαπωνία έχουν εμβαθύνει σημαντικά τους διμερείς αμυντικούς δεσμούς τους, συμπεριλαμβανομένης μιας Συμφωνίας Αμοιβαίας Πρόσβασης. Νωρίτερα φέτος, η Αυστραλία υπέγραψε συνθήκη ασφαλείας με την Ινδονησία. Ακόμη και η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, παρά την προβληματική κληρονομιά, ενισχύουν την αμυντική τους συνεργασία. Πέρα από την περιοχή, τόσο το Quad όσο και η συμμαχία Αυστραλίας-Ηνωμένου Βασιλείου-Ηνωμένων Πολιτειών (AUKUS) είναι παραδείγματα χωρών στην περιοχή που χτίζουν συνεργασίες για την ασφάλεια.

Η περιοχή αντιπροσωπεύει επομένως μια ευκαιρία εταιρικής σχέσης για την Ινδία, την οποία και έχει επιδιώξει. Ωστόσο, ορισμένες πρακτικές δυσκολίες εμποδίζουν μια τέτοια συνεργασία. Πρώτον, αν και η κοινή ανησυχία είναι η τεράστια ανισότητα ισχύος της Κίνας, οι συγκεκριμένοι τρόποι με τους οποίους αυτό εκδηλώνεται είναι διαφορετικοί για κάθε χώρα. Η Ινδία ανησυχεί για τις εδαφικές διεκδικήσεις της Κίνας κατά μήκος των χερσαίων συνόρων, ενώ η Ιαπωνία ανησυχεί κυρίως για τα θαλάσσια εδάφη της, ειδικά τα νησιά Senkaku. Το πρόβλημα της Αυστραλίας δεν είναι καθόλου εδαφικό, αλλά αφορά τις θαλάσσιες οδούς επικοινωνίας. Δεύτερον, οι μορφές συνεργασίας: Η Ιαπωνία και η Αυστραλία έχουν μακρά συνήθεια συνεργασίας στην ασφάλεια, αλλά η Ινδία παραμένει καχύποπτη για την πραγματική συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας. Και φυσικά, ο επιμερισμός των βαρών σε οποιοδήποτε τέτοιο συνεργατικό εγχείρημα θα αποδειχθεί μια δύσκολη συζήτηση, αν αυτές οι χώρες φτάσουν ποτέ σε αυτό το σημείο.

Όμως, το πιο θεμελιώδες πρόβλημα είναι το πιο σοβαρό: ακόμα και μαζί, αυτές οι τρεις δεν αποτελούν αντίπαλο δέος για την Κίνα. Το συνδυασμένο ΑΕΠ τους είναι μόνο περίπου το μισό της Κίνας (υπολογισμένο από τα δεδομένα ΑΕΠ της Παγκόσμιας Τράπεζας για το 2024, σε τρέχουσες τιμές δολαρίων ΗΠΑ). Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο αμυντικός προϋπολογισμός της Κίνας, ύψους περίπου 336 δισεκατομμυρίων δολαρίων —που πιθανότατα υποτιμά τις πραγματικές της δαπάνες— υπερέχει των 190 δισεκατομμυρίων δολαρίων που μπορούν να συνεισφέρουν μαζί αυτές οι τρεις δυνάμεις (υπολογισμένο από τα δεδομένα του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών Ειρήνης της Στοκχόλμης). Η αλήθεια είναι ότι ακόμα και μαζί —υποθέτοντας ότι όλα τα προβλήματα συντονισμού έχουν επιλυθεί— μια τέτοια συνεργασία είναι απλώς ανεπαρκής για να εξισορροπήσει την Κίνα από μόνη της.

Άλλες επιλογές εταιρικής σχέσης είναι ακόμη λιγότερο βιώσιμες. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις είναι πολύ μακριά, πολύ αδύναμες και πολύ ανοργάνωτες για να βοηθήσουν ουσιαστικά κατά της Κίνας. Το οικονομικό μπλοκ BRICS, που αποτελείται από τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα και τη Νότια Αφρική, έχει μεγαλώσει, αλλά είναι διχασμένο και πιθανότερο να ακολουθήσει την Κίνα παρά την Ινδία. Είναι απίθανο η Ινδία να εγκαταλείψει οποιαδήποτε από αυτές τις εταιρικές σχέσεις, αλλά θα παραμείνουν ως συμπληρώματα και όχι ως υποκατάστατο των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, τέτοιες εταιρικές σχέσεις επιτρέπουν στην Ινδία να μειώσει ενδεχομένως την εξάρτησή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες —κάτι που ικανοποιεί την επιθυμία της Ινδίας να διατηρήσει κάποια στρατηγική αυτονομία— αλλά λειτουργούν μόνο αν η Αμερική είναι διαθέσιμη για να βασιστεί κανείς πάνω της.

Μια τελευταία εναλλακτική που έχει η Ινδία είναι η επίλυση των δυσκολιών της με την Κίνα, αν όχι η τελική της ευθυγράμμιση πιο στενά με το Πεκίνο. Άλλωστε, Ινδία και Κίνα συμφωνούν σε πολλά, γεγονός που αποτελεί έναν λόγο για τον οποίο ο πρώτος Πρωθυπουργός της Ινδίας, Jawaharlal Nehru, προσπάθησε σκληρά να χτίσει μια συνεργασία με τον γιγάντιο γείτονα, μια πολιτική που ονομάστηκε «Hindi-Chini Bhai Bhai» (Ινδία και Κίνα είναι αδέλφια). Επιπλέον, οι Ινδοί ηγέτες αναγνώριζαν πάντα ότι η εχθρότητα με την Κίνα θα ανάγκαζε την Ινδία σε μια άβολη εξάρτηση από άλλες δυνάμεις. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος για τον οποίο η Πρωθυπουργός Indira Gandhi προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις με την Κίνα στα τέλη της δεκαετίας του 1960, παρά το γεγονός ότι είχε υποστεί μια οδυνηρή ήττα από τα χέρια της Κίνας μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα. Ομοίως, τον τελευταίο χρόνο, καθώς η Ινδία ανησυχούσε όλο και περισσότερο για τις ενέργειες του Προέδρου Τραμπ, άρχισε να βελτιώνει τις σχέσεις με το Πεκίνο, στέλνοντας ανώτερους υπουργούς για επισκέψεις, απελευθερώνοντας τα επαγγελματικά ταξίδια και μειώνοντας τους περιορισμούς στις κινεζικές επενδύσεις.

Όμως, παρά αυτά τα μικρά βήματα, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Ινδία διαθέτει κανένα «χαρτί της Κίνας» που μπορεί να παίξει. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Νέο Δελχί είναι ότι το Πεκίνο δείχνει λίγα σημάδια ότι ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε θεμελιώδη επαναφορά των σχέσεών του με την Ινδία. Στο βαθμό που οι δεσμοί θερμαίνονται, αυτό υπαγορεύεται από την Κίνα. Επιπλέον, η Ινδία έχει ελάχιστη ιδέα για το τι οδηγεί τη συμπεριφορά της Κίνας, συμπεριλαμβανομένης της επιθετικότητάς της στα σύνορα, όπως στο Depsang το 2013, στο Chumar το 2014, στο Doklam το 2017, και το πιο σοβαρό, στο Galwan το 2020, την επίθεση που σκότωσε 20 Ινδούς στρατιώτες. Το συνοριακό πρόβλημα Ινδίας-Κίνας είναι από μόνο του σχεδόν αδύνατο να επιλυθεί επειδή αφορά μεγάλες εκτάσεις εδάφους, όχι απλή προσαρμογή μιας συνοριακής γραμμής, καθώς και ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας και εθνικής ταυτότητας. Ένα άλλο εμπόδιο είναι η μακροχρόνια συνεργασία της Κίνας με το Πακιστάν —τον περιφερειακό αντίπαλο της Ινδίας— η οποία δεν δείχνει σημάδια εξασθένησης.

Έτσι, εξ ορισμού, η Ινδία μένει με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τη μόνη βιώσιμη στρατηγική επιλογή, επειδή μόνο η Αμερική είναι αρκετά ισχυρή για να εξισορροπήσει την Κίνα. Επιπλέον, το αμερικανικό εθνικό συμφέρον καθιστά απαραίτητη την αντιμετώπιση της Κίνας. Είναι φυσικά πάντα πιθανό οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποδειχθούν τελικά ότι δεν αποτελούν πραγματική επιλογή. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί εάν, για παράδειγμα, η αμερικανική εσωτερική πολιτική καταστήσει τη χώρα έναν λιγότερο πρόθυμο διεθνή εταίρο. Η αμερικανική ισχύς είναι άχρηστη για την Ινδία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν πλέον να την ασκήσουν για να εξισορροπήσουν την Κίνα.

Το αμερικανικό κοινό έχει πράγματι κουραστεί από το κόστος της διεθνιστικής πολιτικής της χώρας. Οι άγριες διακυμάνσεις στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ, που φαίνονται να καθοδηγούνται περισσότερο από προσωπικές διαθέσεις παρά από συναλλακτικότητα, υποδεικνύουν τους κινδύνους που διατρέχει η Ινδία. Δεν είναι εκτός των ορίων του εφικτού ότι ο Τραμπ ή μια άλλη αμερικανική διοίκηση θα επεδίωκε μια διευθέτηση με το Πεκίνο. Αν αυτή η ζοφερή πιθανότητα γινόταν πραγματικότητα, η Ασία πιθανότατα θα έπεφτε υπό την ηγεμονία της Κίνας και η Ινδία και άλλες δυνάμεις του Ινδο-Ειρηνικού θα έπρεπε να μάθουν να ζουν σε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο. Αλλά αυτό είναι επίσης ένα εξαιρετικά απίθανο αποτέλεσμα, επειδή οι μεγάλες δυνάμεις δεν αποσύρονται οικειοθελώς από περιοχές ζωτικής σημασίας για την ισχύ και την ευημερία τους.

Σε κάθε περίπτωση, μέχρι να έρθει μια τέτοια απίθανη κατάληξη, η Ινδία θα βασίζεται στον Αμερικανό «εξισορροπιστή». Μια λιγότερο πιθανή πιθανότητα για το άμεσο μέλλον είναι η ίδια η αμερικανική ισχύς να μειωθεί τόσο πολύ που οι Ηνωμένες Πολιτείες να μην είναι πλέον χρήσιμες για την Ινδία. Αλλά όσο η Αμερική είναι ικανή και φαίνεται πρόθυμη, το Νέο Δελχί θα καταπιεί την υπερηφάνειά του για το δικό του ευρύτερο συμφέρον.

Πηγή: War on the Rocks, μετάφραση από Ελεύθερο Αρθρογράφος

Ναι στο διάλογο με όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Fri, 19 Jun 2026 09:41:20 +0000

Άρθρο του κ. Φουρνάρου Ιωάννη

Στην μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

“Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας οι εξωελληνικές δυνάμεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της μοίρας του Ελληνισμού, όχι μόνο στην εθνική του ολοκλήρωση, αλλά και στην εσωτερική του πολιτική της Ελλάδας να δίνει συχνά την εντύπωση ότι ανελίσσεται εν απουσία των Ελλήνων”.

(Νίκος Γ. Σβορώνος “Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας 1975.”)

Το Τουρκικό Πρόβλημα

Στη Μικρά Ασία τον προηγούμενο αιώνα, υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων προκαλώντας στο εσωτερικό τους τις χριστιανικές , φιλελεύθερες, πολιτισμένες συνειδήσεις για το κύμα βίας, τις σφαγές, τις εξορίες , τα βασανιστήρια μέχρι και τις γενοκτονίες των αυτόχθονων εθνοτήτων των Ποντίων, Ασσυρίων, Αρμενίων της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βέβαια, αυτό το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων εξελισσόταν σε συναλλαγή για παράδειγμα η παραχώρηση της Κύπρου στους

Άγγλους.

Από αυτό το πέρασμα φτάσαμε στη Συνθήκη της Λοζάνης. Για την Ελλάδα η Συνθήκη της Λοζάνης σήμαινε μια συμφωνία “έντιμου συμβιβασμού” με την Τουρκία. Για τα συμφέροντα των μεγάλων
δυνάμεων σήμαινε την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και το πέρασμα από τη λογική των δικαιωμάτων των εθνών στη λογική των δικαιωμάτων των κρατών.

Όπως επίσης δε διαφέρει και πολύ η αλλαγή του ρατσιστικού, βίαιου οθωμανικού μοντέλου εξουσίας από τη σημερινή κρατικοστρατιωτική γραφειοκρατία και ισλαμοφαστική γραφειοκρατία. Οι πιέσεις των λαών, των εθνών και των διαφορετικών θρησκειών συνεχίζονται. Οι μεταστάσεις του Τουρκικού προβλήματος διαχέονται στις χώρες και έθνη της ευρύτερης περιοχής στη Συρία, στην Κουρδία, στη Σομαλία, στη Λιβύη, στην Κύπρο, στο Αρτσάχ. Αλλά και εντός του Τουρκικού κράτους, στα έθνη και στις θρησκευτικές εθνότητες, αλλά και στους ομοεθνείς πολίτες της, με φυλακές, διώξεις και δολοφονίες.

Η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά, βουλγαρικά, ιρακινά και συριακά εδάφη και αντιμετωπίζει τη Βόρεια Κύπρο σαν δικιά της περιφέρεια. Τον Μάρτιο του 2024 ο Τούρκος πρόεδρος όχι μόνο
υπερασπίστηκε την τουρκική εισβολή αλλά προχώρησε ακόμη παραπέρα υποστηρίζοντας ότι εάν οι τουρκικές δυνάμεις είχαν κινηθεί νοτιότερα το 1974, τότε η Κύπρος μπορεί να ήταν σήμερα ολόκληρη τουρκική. Πιο συγκεκριμένα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε: Στην πραγματικότητα, ίσως αν είχαμε πιέσει προς τα νότια, και το λέω σαν ένα σημερινό παιδί, να μην υπήρχε πια νότος και βορράς και η Κύπρος να ήταν εντελώς δική μας.»

“Στον Ερντογάν αρέσει να περιγράφει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό, ως ανθρωπιστή. Στον ΟΗΕ είπε: «Όπως η Ανθρωπιστική Συμμαχία σταμάτησε τον Χίτλερ πριν από εβδομήντα χρόνια, η Ανθρωπιστική Συμμαχία πρέπει να
σταματήσει τον Νετανιάχου και το δίκτυο δολοφόνων του», δήλωσε ο Ερντογάν.

Ο Ερντογάν κάνει λάθος στο να θυμάται
επιλεκτικά την ιστορία. Η Τουρκία παρέμεινε ουδέτερη στη μάχη του Χίτλερ και των Ναζί μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 1945, πολύ μετά τη συμμαχική απελευθέρωση του Παρισιού και λίγες
εβδομάδες πριν τη συμμαχική εισβολή στη Γερμανία. Εάν η Τουρκία δεν είχε προμηθεύσει τη γερμανική πολεμική μηχανή με χρωμίτη και άλλα στρατιωτικά βιομηχανικά υλικά, το τέλος του Χίτλερ μπορεί να είχε έρθει νωρίτερα.

Και μην ξεχνάμε ότι ο Κεμάλ και ο Κεμαλοφασισμός που γεννήθηκε και ανδρώθηκε μέσα από σφαγές και η μη αντιμετώπιση των θυριωδιών και των πρακτικών του, που χρησιμοποίησε στη Μικρά Ασία, δημιούργησε τον Χίτλερ και τον Ναζισμό στην Ευρώπη.

Ίσως, ήρθε η ώρα η διεθνής κοινότητα να τον πιστέψει και να εφαρμόσει τα προηγούμενα που έχει υιοθετήσει ο Ερντογάν στην αντιμετώπιση συγκρούσεων που εμπλέκεται η Τουρκία. Μπορεί λοιπόν η Ανθρωπιστική Συμμαχία να δώσει τη λύση στους λαούς της Μικράς Ασίας.

«Αν η Τουρκία μπορεί να αναγνωρίσει τα σύνορα της Παλαιστίνης με αναδρομική ισχύ, τότε η διεθνής κοινότητα μπορεί να αναγνωρίσει το Κουρδιστάν» (Μάικλ Ρούμπιν*).

Επίσης, για την Ελλάδα η πίστη ότι η Συνθήκη της Λοζάνης με την εγγύηση των διεθνών δυνάμεων αλλά και η ελληνοτουρκική συμφωνία της 29ης Οκτωβρίου 1930 στην Άγκυρα (μεταξύ του Ελευθέριου Βενιζέλου και του τότε πρωθυπουργού της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού) θα ήταν ένας έντιμος συμβιβασμός, μια έντιμη συμφωνία για “ήρεμα νερά” και ειρήνη στην περιοχή μετά από μια ταραχώδη περίοδο μεταξύ των εθνών διαψεύστηκε.

Η Τουρκία δε σταμάτησε στην Ποντιακή γενοκτονία και την καταστροφή της Σμύρνης το 1922 αλλά συνέχισε και μετά από τη διεθνή συνθήκη, με τη διαρκή καταπάτηση της συνθήκης της Λοζάνης στην Ίμβρο και στην Τένεδο.

Συνέχισε το σχέδιο εξάλειψης του Ελληνισμού στην περιοχή. Εφάρμοσαν την επιβολή “Εφάπαξ Φόρου Πλούτου” το 1942 στις μειονότητες της Τουρκίας, το πογκρόμ του ελληνισμού της Πόλης το 1955 και τον διωγμό του 1964-1965.

Διαψεύστηκε η πεποίθηση της ειρηνικής συνύπαρξης μέσω των διεθνών συμφωνιών, στην τραγωδία της Κύπρου το 1974. Η Τουρκία συνεχίζει να μιλά για τουρκική μειονότητα στη Θράκη, στη Θεσσαλονίκη, στην Κω και στη Ρόδο.

Συνεχίζει την ίδια στρατηγική και στο Αιγαίο με το casus beli και στη μη αναγνώρισή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας και δεν αφήνει ούτε πόντιση καλωδίου, γκριζάροντας με το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας το Αιγαίο. Συνεχίζει στην άρνηση της για τη μη Απόσυρση του Τουρκικού στρατού στην Κύπρο. Με το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο. Συνεχίζοντας στη στρατηγική της μετατρέποντας την Αγία Σοφία σε Τζαμί όπως και το μη σεβασμό της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου και των μνημείων.

Συνεχίζει στις δηλώσεις και κινήσεις μίσους και φόβου αλλά και τις υβριδικές απειλές μέχρι σήμερα ενάντια του ελληνισμού σε μορφωτικό και ηθικό επίπεδο.

Ποιος παγκοσμίως πιστεύει ότι θα σταματήσει ακόμη και μετά από μια διεθνή συμφωνία με την Ελλάδα;

Νατοϊκό Δόγμα

Το Νατοϊκό δόγμα που πήρε τη σκυτάλη από το Αγγλικό δόγμα περί της ακεραιότητας της Τουρκίας και εφαρμόζεται πιστά από τη χώρα μας πληρώνοντας το μάλιστα με εθνικούς ακρωτηριασμούς, μεταφράζεται για μας ως "ελληνοτουρκική φιλία στα πλαίσια του ΝΑΤΟ".

Υπάρχει μια ευρεία παραδοχή ότι οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν τον ρόλο διαιτητή για την ειρηνική επίλυση των ελληνοτουρκικών
διαφορών. Η παραδοχή αυτή δεν είναι σωστή. Τα ελληνοτουρκικά αποτελούν κατάλοιπα του ψυχρού πολέμου και απαιτούν τη λύση τους εκεί που αυτά παραβιάσθηκαν στην Ίμβρο, στην Τένεδο, στο Πατριαρχείο και στον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης όπως και στην Κύπρο λόγω των ψυχροπολεμικών συνθηκών και του Νατοϊκού δόγματος ασφάλειας της Τουρκίας.

Η Ελλάδα πλήρωσε περισσότερο την παραμονή της στο ΝΑΤΟ από ότι πλήρωσαν άλλοι την παραμονή τους στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, Παρόλο που ήταν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας” στον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο.

(Μιχάλης Χαραλαμπίδης-Το Νέο Ανατολικό Ζήτημα, Το Τουρκικό Πρόβλημα 2020).

Μπορεί τα τελευταία χρόνια μέσα από τις ανακατατάξεις σε παγκόσμια κλίμακα και ειδικά μετά την 11 Σεπτεμβρίου και την ανάδειξη νέων δυνάμεων παγκοσμίως οι ΗΠΑ να θέλουν μια νέα στρατηγική αρχιτεκτονική για τις σφαίρες επιρροής μέσα από τον επανακαθορισμό των ενεργειακών και θαλάσσιων δρόμων όμως η χώρα μας δεν μπορεί να την ακολουθήσει χωρίς αυτόχθονη στρατηγική.

Οι ΗΠΑ μπορεί να θέλουν να εντάξουν την Ελλάδα στη νέα στρατηγική για το δόγμα σωτηρίας του Τούρκου ασθενούς μέσα από το πρίσμα παροχής ασφάλειας αλλά ταυτόχρονα και κατανόησης του Τουρκικού αναθεωρητισμού. Ίσως, ο διάλογος μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδος να είναι σε αυτό το πλαίσιο.
Όμως η Ελλάδα εάν ακολουθήσει τη στρατηγική αυτή τότε θα χάσει και την όποια δραστηριοποίηση της στην ανατολική Μεσόγειο. Που και εκεί θα πρέπει να προσανατολιστεί στη δύναμη της θαλάσσιας ισχύς εάν θέλει να έχει λόγο στο μέλλον.
Εάν ακολουθήσει μια πολιτική της πίσω πόρτας της Ευρώπης με την Τουρκία και τη λογική του χαϊδέματος του Τούρκου ασθενούς στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Μεσόγειο μέσα στο Νατοϊκό πλαίσιο τότε μελλοντικά θα υπάρξουν πολύ σοβαρές συνέπειες για τον ελληνισμό.

Ο Ελληνισμός θα πρέπει να εφαρμόσει τη δική του στρατηγική χωρίς να αποκλείει τους συμμάχους του. Κανείς θεωρώ δε θα ήθελε να συνομιλεί με μια ιδιόμορφη τύπου Υψηλή Πύλη, με τον Τουρκικό Αναθεωρητισμό στην πόρτα του, ούτε με το αυταρχικό καθεστώς.

Ούτε στην Ευρώπη, ούτε στις ΗΠΑ αλλά ούτε στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο. Κανείς δε θα ήθελε σε έναν πολυπολικό κόσμο να δυναμώσει περαιτέρω τον Τούρκο απρόβλεπτο – ασθενή αλλά και να λερώσει τα χέρια του στηρίζοντας ένα ισλαμοφασιστικό καθεστώς, που γεννά πολέμους και συγκρούσεις στην περιοχή και απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια ισορροπία.

Υπάρχει έντονη δραστηριότητα στα ΜΜΕ αλλά και στις πολιτικές συζητήσεις με μια και μόνη παραδοχή. Επικρατεί η άποψη ότι εάν δεν έχουμε διάλογο θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία. Η άποψη αυτή τη θεωρώ ότι είναι πολύ επιφανειακή και λανθασμένη. Επίσης, ο διάλογος με την Τουρκία ως εθνικό δόγμα – στρατηγική επιλογή και αυτή κατά τη γνώμη μου ιίναι λανθασμένη γιατί δεν εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα αλλά τα βάζει κάτω από το “χαλί” ώσπου να “σκάσουν” και ουσιαστικά παρατείνει το Τουρκικό πρόβλημα εξυπηρεώντας ξένα σχέδια κάθε φορά. Πρέπει και οι ΗΠΑ να κατανοήσουν την σφαιρική αντίληψη για την περιοχή.

Προφανώς και το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία; Είναι καλό να μιλάμε με την Τουρκία αλλά επίσης να συνομιλούμε με όλους τους λαούς,

Θρησκευτικές μειονότητες και ανθρώπους της Μικράς Ασίας.

Ταυτόχρονα να καταγγέλλουμε το αυταρχικό καθεστώς της Τουρκίας στην ΕΕ και παντού, υπερασπιζόμενοι τις πανανθρώπινες αξίες, δυναμώνοντας την εθνική μας άμυνα.
Η διπλωματική μας γραμμή θα πρέπει να βρίσκεται στον Πόντο, στην Πόλη, στην Ιμβρο και Τένεδο, στο Καστελόριζο- Αιγαίο, στην Κερύνεια-Κύπρο, αλλά και στο Ντιγιάρμπακιρ, στην Αλεξανδρέτα, στο Αρτσάχ.

Η στρατηγική επιλογή της λύσης του Τουρκικού προβλήματος θα πρέπει να είναι με τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν τον εκδημοκρατισμό και της ειρηνική επίλυση και εντός της Τουρκίας με βάση τις αξίες, τις αρχές και τα ιδανικά που
αποτέλεσαν τα θεμέλια των ευρωπαϊκών δημοκρατιών. Θα πρέπει και η Τουρκία να κατανοήσει σε αυτό το ρευστό τοπίο ότι η καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους και γείτονες. Δεν μπορεί να εθελοτυφλεί στην Ποντιακή γενοκτονία, στην καταστροφή της Σμύρνης και στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων. Δεν μπορεί να πηγαίνει αντίθετα από τον εκδημοκρατισμό του κράτους και σε μια διαφορετική αντίληψη

για τις σχέσεις των λαών και των εθνών της περιοχής.

Η Μικρά Ασία και ο ρόλος της Ελλάδας ως ηθική και πολιτιστική δύναμη – Ο Διάλογος με την Ανατολία

“Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας είναι πολυεπίπεδη. Δεν περιορίζεται μόνο σε μια τυπική διπλωματία των κρατών παλαιού
τύπου. Οι συνομιλητές είναι πολλοί. Είναι περισσότεροι όταν είσαι ένα ιστορικό έθνος, ιδρυτικό του παγκόσμιου πολιτισμού. Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας είναι πολυθεματική, πολυθεσμική, πολυτοπική, πολυεδαφική.”

(Μιχάλης Χαραλαμπίδης - Το Νέο
Ανατολικό Ζήτημα, Το Τουρκικό Πρόβλημα 2020).

Η Ελλάδα θα πρέπει να συνδεθεί ξανά με την ιστορία της αλλά και με την ιστορία, των λαών και των πολιτισμών της γύρω περιοχής.
Η ξεχασμένη πολιτικά από το κράτος της χώρας γεωγραφική περιοχή της Μικράς Ασίας, δεν τιμά την ιστορία και τον πολιτισμό του Ελληνισμού της Ιωνίας, της Πόλης και του Πόντου. Επίσης δεν
τιμά την Ελλάδα, να μην συνομιλεί με όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας, με όλα τα ιστορικά έθνη και θρησκείες της περιοχής και σε όσα συμβαίνουν χρόνια τώρα στην περιοχή της Ανατολίας.

Η ιστορική και πολιτιστική παρακαταθήκη του Ελληνισμού, οι πολιτιστικές και ιστορικές δομές αιώνων, είναι ο οδηγός αλλά και ο δρόμος προς την αναπτυξιακή αλλά και τη γεωπολιτική, γεωοικονομική ευημερία της χώρα μας.

Ο πολιτιστικός – πολιτισμικός πλούτος της περιοχής προσδιορίζει και τη δυναμική που υπάρχει και μπορεί να αναπτυχθεί, ώστε η χώρα να αναδυθεί, ως η ηθική και πολιτιστική δύναμη της περιοχής, βοηθώντας στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών, των θρησκειών, των εθνών, ενός πολυπολιτισμικού, πολυμορφικού μωσαϊκού που πρέπει να εκφραστεί και να αναδειχθεί στον 21ο αιώνα, με τον ελληνικό οικουμενικό πολιτισμό να καταστεί ως δίοδος.

Ο Ελληνικός πολιτισμός είναι η σταθερά εκείνη, που έχει την ιστορική παράδοση και διαδρομή της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών. Ένας πολιτισμός που μπορεί να ανοίξει τον δρόμο, και να θέσει σε κίνηση στη δημιουργία και στην ευημερία των ιστορικών εθνών, και θρησκειών της περιοχής στον τόπο που γεννήθηκαν.

Η πρόταση μου πρός την Τουρκική πλευρά αλλά και σε όλους τους λαούς, θρησκευτικές μειονότητες και ανθρώπους στη Μικρά Ασία είναι η δημιουργία μιας Διάσκεψης για τη Μικρασιατική Συνεννόηση και Πολιτιστική Ένωση των λαών της Μικράς Ασίας και ενός Ινστιτούτου που θα εργάζεται για τη μεγέθυνση αυτής της ιδέας.

Μιας ένωσης που ξεπερνά τις θρησκευτικές και φυλετικές διαφορές. Μιας ένωσης που θα επιτρέπει και θα διευκολύνει τη συζήτηση με πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης, συνεννόησης και συνεργασίας σε θέματα, προβλήματα και αντιθέσεις των ιστορικών εθνών και λαών, των διαφορετικών θρησκειών της περιοχής.

Μια πρόταση που βάζει ξανά στο πεδίο του δημόσιου λόγου τα ιστορικά έθνη της Μικράς Ασίας, τις ανάγκες τους, της ανάδειξης της πολιτισμικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, των θρησκευτικών αντιθέσεων όχι υπό το πρίσμα μιας συγκρουσιακής αντιπαράθεσης αλλά μιας σχέσης ειρηνικής, ισότιμης και ισομερής ως προς την υλοποίηση του ιστορικού και γεωγραφικού τους ρόλου, ο οποίος ήταν και είναι ο ασφαλής διάδρομος αλλά και ο συνδετικός κρίκος των λαών και των πολιτισμών της Δύσης και της Ανατολής.
Το σύνθημα «η Μικρά Ασία στους λαούς της Μικράς Ασίας» έχει το νόημα, ότι οι λαοί της Μικράς Ασίας μπορούν να λύσουν τα προβλήματα, τις διαφορές τους, να οργανώσουν τις συνεργασίες τους, ώστε να καταστεί περιττή η παρέμβαση των μεγάλων δυνάμεων.
Προφανώς, και η ιδέα αυτή δεν έρχεται ως μια κίνηση επιθετικού χαρακτήρα αλλά μια χειρονομία ειρήνης, αναγνώρισης της διαφορετικότητας των θρησκειών και των λαών, αναγνώρισης της ιστορικής συνέχειας, των ιστορικών δεσμών. Σεβόμενοι τις ιστορικές πατρίδες των εθνών και των διαφορετικών θρησκειών αποβλέποντας στη σύνδεσης τους, σε μια δημιουργική πορεία προς το μέλλον.

Η ιδέα αυτή μπορεί να δώσει τη λύση για την ειρήνη, τη συνεργασία, τη συνύπαρξη και την ευημερία των λαών. Μπορεί να επαναφέρει τα ιστορικά υποκείμενα της περιοχής, τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν την πρόοδο, τον σεβασμό, την ειρηνική συνύπαρξη, την ανάπτυξη, την ανάδειξη των πολιτισμών, την ελευθερία των λαών, θρησκειών και κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς τα κατάλοιπα του παρελθόντος, γκρεμίζοντας το μίσος και επαναφέροντας τον λόγο της ιστορικής αλήθειας, ως τη βάση για την ευημερία της περιοχής

ΠΗΓΗ: Radio Me

Τέταρτος μήνας πολέμου στη Γάζα, τα αποτελέσματα της περιοδείας Μπλίνκεν

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Mon, 08 Jan 2024 10:44:00 +0000

O Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κάλεσε τον ισραηλινό στρατό, που συνεχίζει τα πολύνεκρα αεροπορικά πλήγματά του, να κάνει περισσότερα για την προστασία των αμάχων.

Οπόλεμος ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς διανύει πλέον τον τέταρτο μήνα του, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη πως τα όπλα θα σιγήσουν στη Λωρίδα της Γάζας, την ώρα που ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κάλεσε τον ισραηλινό στρατό, που συνεχίζει τα πολύνεκρα αεροπορικά πλήγματά του, να κάνει περισσότερα για την προστασία των αμάχων, και προειδοποίησε εναντίον της επαπειλούμενης εξάπλωσης της σύρραξης.

Η πολιτικοστρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ ορκίστηκε να «εξαλείψει» τη Χαμάς μετά την άνευ προηγουμένου επίθεσή της εναντίον νότιων τομέων της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου, όταν σκοτώθηκαν κάπου 1.140 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημες ανακοινώσεις των αρχών. Επρόκειτο για την πιο πολύνεκρη επίθεση από καταβολής εβραϊκού κράτους το 1948.

Μαχητές της Χαμάς και άλλων παλαιστινιακών ένοπλων οργανώσεων πήραν επίσης εκείνη την ημέρα ομήρους κάπου 250 ανθρώπους, 100 και πλέον εκ των οποίων αφέθηκαν ελεύθεροι στα τέλη Νοεμβρίου, στο πλαίσιο ανακωχής μιας εβδομάδας.

Έκτοτε, στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 22.835 άνθρωποι, στη μεγάλη πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά, κατά τον πιο πρόσφατο απολογισμό του υπουργείου Υγείας της Χαμάς, που δημοσιοποιήθηκε χθες Κυριακή. Με άλλα λόγια, περί το 1% του πληθυσμού του παλαιστινιακού θυλάκου. Οι βομβαρδισμοί έχουν καταστρέψει συνοικίες ολόκληρες, εκτοπίζοντας το 85% του πληθυσμού και προκαλώντας τεράστια ανθρωπιστική κρίση, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Σε περιοδεία στην περιοχή, την τέταρτη κατά σειρά από την 7η Οκτωβρίου, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Άντονι Μπλίνκεν έκρινε χθες πως είναι «επιτακτική ανάγκη» το Ισραήλ, που υποστηρίζεται στρατιωτικά και πολιτικά από τις ΗΠΑ, να κάνει περισσότερα για την προστασία των αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Ντόχα, έχοντας πλάι του τον πρωθυπουργό του Κατάρ, τον Μοχάμεντ μπιν Αμπντελραχμάν αλ Θάνι.

«Μπορεί εύκολα να υπάρξει μετάσταση» αυτού του πολέμου, που «θα προκαλέσει ακόμα περισσότερη ανασφάλεια και ακόμα περισσότερα δεινά», προειδοποίησε, διαβεβαιώνοντας πως η αμερικανική κυβέρνηση εργάζεται για να «εμποδίσει τη σύρραξη να εξαπλωθεί» στην περιοχή.

Χαρακτήρισε εξάλλου «αδιανόητη τραγωδία» τον θάνατο στη Λωρίδα της Γάζας χθες το πρωί άλλων δυο παλαιστίνιων δημοσιογράφων, του Μουστάφα Θουράγια, εικονολήπτη που συνεργαζόταν με διάφορα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του AFP, και του Χάμζα Ουάελ Ντάχντουχ του αλ Τζαζίρα.

Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο του Κατάρ, σκοτώθηκαν σε στοχευμένο ισραηλινό πλήγμα εναντίον του αυτοκινήτου τους. Το Αλ Τζαζίρα κατηγόρησε τον ισραηλινό στρατό πως «βάζει στο στόχαστρο» Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο ισραηλινός στρατός από την πλευρά του ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο πως έπληξε «τρομοκράτη που χειριζόταν ιπτάμενο αντικείμενο το οποίο ήγειρε απειλή για τους στρατιώτες» του.

Το δεύτερο θύμα ήταν ο γιος του επικεφαλής του γραφείου του Αλ Τζαζίρα στα παλαιστινιακά εδάφη, του Ουάελ Ντάχντουχ, που θρηνούσε ήδη τη σύζυγό του Ουμ, έναν γιο, μια κόρη κι ένα εγγονάκι του: χάθηκαν τον Οκτώβριο σε ισραηλινό βομβαρδισμό.

Με τους νέους θανάτους χθες Κυριακή, έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 79 δημοσιογράφοι και επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης από το ξέσπασμα του πολέμου, σύμφωνα με την Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ): 72 Παλαιστίνιοι, 4 Ισραηλινοί, 3 Λιβανέζοι.

Ανάγκη να αυξηθεί «η ανθρωπιστική βοήθεια»

Ο κ. Μπλίνκεν συναντήθηκε προηγουμένως στο Αμάν με τον Ιορδανό μονάρχη Αμπντάλα Β΄.

Σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου της αυλής της χασεμιτικής μοναρχίας, ο ιορδανός βασιλιάς κάλεσε να ασκηθεί πίεση στο Ισραήλ ώστε να υπάρξει «άμεση κατάπαυση του πυρός».

Ακόμη, τόνισε την «πλήρη απόρριψη από την Ιορδανία του εξαναγκαστικού εκτοπισμού των Παλαιστινίων», έπειτα από δηλώσεις ισραηλινών υπουργών που συνηγορούν υπέρ της επιστροφής εβραίων εποίκων στη Γάζα και της ενθάρρυνσης των κατοίκων της να «μεταναστεύσουν», οι οποίες καταδικάστηκαν από την Ουάσιγκτον.

Κάνοντας επίσκεψη σε κέντρο του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (ΠΕΠ) των Ηνωμένων Εθνών στην Ιορδανία, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε εξάλλου πως είναι «επιτακτική ανάγκη» να αυξηθεί «η ανθρωπιστική βοήθεια» που φθάνει στη Λωρίδα της Γάζας.

Συνεχίζει την περιοδεία του καθώς η βία κλιμακώθηκε κι άλλο από το Σάββατο στα σύνορα Ισραήλ/Λιβάνου, όπου από την 8η Οκτωβρίου, την επομένη της αιματηρής επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ που υπήρξε το έναυσμα αυτού του πολέμου, είναι πρακτικά καθημερινές οι ανταλλαγές πυρών ανάμεσα στη λιβανική Χεζμπολάχ και τον ισραηλινό στρατό.

Το φιλοϊρανικό σιιτικό κίνημα εκτόξευσε προχθές Σάββατο 62 ρουκέτες εναντίον στρατιωτικής βάσης στο βόρειο Ισραήλ, επίθεση που παρουσίασε ως «προκαταρκτική ανταπόδοση» για τον θάνατο την περασμένη Τρίτη σε αεροπορική επιδρομή αποδιδόμενη στο Ισραήλ του υπ’ αριθμόν δύο της Χαμάς, του Σάλεχ αλ Αρούρι, σε νότιο προάστιο της Βηρυτού. Ανακοίνωσε κατόπιν τον θάνατο πέντε μαχητών του σε ισραηλινά πλήγματα.

Στη Συρία και στο Ιράκ, οι επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ έχουν αυξηθεί αλματωδώς από τη 17η Οκτωβρίου, ενώ στην Υεμένη οι αντάρτες Χούθι, επίσης σύμμαχοι του Ιράν, πολλαπλασίασαν τις τελευταίες εβδομάδες τα πλήγματα με drones και πυραύλους εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα, σε ένδειξη «υποστήριξης» στους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας.

Πηγή: https://www.businessdaily.gr/

https://elefterosarthrografos.blogspot.com/

Τουρκικές τράπεζες έχουν υιοθετήσει το Ρωσικό σύστημα πληρωμών Mir

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Sat, 17 Sep 2022 00:12:00 +0000

Οι Financial Times, αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ έχουν βάλει στο στόχαστρο τις τουρκικές τράπεζες που έχουν υιοθετήσει το ρωσικό σύστημα πληρωμών Mir.

Η εφημερίδα επικαλείται δηλώσει δύο δυτικών αξιωματούχων που έχουν αναλάβει την υπόθεση της Τουρκίας.Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύει η εφημερίδα οι Βρυξέλλες ετοιμάζουν μια αντιπροσωπεία για να εκφράσει τις ανησυχίες της απευθείας στους Τούρκους αξιωματούχους.

Σύμφωνα με τη μία πηγή των FT: «Θα στείλουμε ένα μήνυμα πολύ ξεκάθαρα ότι, για παράδειγμα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τρίτων χωρών δεν πρέπει να διασυνδέονται με το δίκτυο πληρωμών Mir, επειδή αυτό εγκυμονεί κάποιους κινδύνους αποφυγής των κυρώσεων».

Ο δεύτερος αξιωματούχος που συμμετείχε στις συνομιλίες αυτού του μήνα μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ για την επιβολή των κυρώσεων, αναφέροντας την Τουρκία ως τον κύριο στόχο επεσήμανε ότι «πρέπει να κλείσουμε τα κενά».

Ο Ερντογάν, θα συναντήσει τον Πούτιν σήμερα (16/9) και έχει δηλώσει ότι υπάρχει «σοβαρή πρόοδος» όσον αφορά την επέκταση του Mir στην Τουρκία.

Πέντε από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Τουρκίας, η VakıfBank, η Ziraat Bank, η İş Bank, η DenizBank και η Halkbank, είναι μέλη του συστήματος πληρωμών Mir, το οποίο αναπτύχθηκε από την κεντρική τράπεζα της Ρωσίας ως εγχώρια εναλλακτική λύση αντί της Visa και της Mastercard.

Δύο από αυτές – η DenizBank που ανήκει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η κρατικά ελεγχόμενη Halkbank, διαβόητη για τον υποτιθέμενο ρόλο της σε ένα σχέδιο αποφυγής κυρώσεων των ΗΠΑ στο Ιράν που χρονολογείται από το 2010 – υιοθέτησαν το Mir αφότου ο Πούτιν ξεκίνησε την πλήρη εισβολή στην Ουκρανία τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η İşbank είπε ότι η πολιτική της απαιτεί «αυστηρή συμμόρφωση με όλες τις ισχύουσες κυρώσεις των ΗΠΑ», προσθέτοντας: «Παρακολουθούμε στενά τις κυρώσεις και λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα για να πραγματοποιούμε συναλλαγές με κάρτα Mir συμμορφούμενοι με αυτήν την πολιτική».

Η DenizBank δήλωσε: «Δεν εκτελούμε συναλλαγές με τράπεζες που υπόκεινται σε κυρώσεις. Συμμορφωνόμαστε πλήρως με τις διεθνείς κυρώσεις στη Ρωσία». Η Halkbank, η VakıfBank και η Ziraat Bank δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχολιασμό, που έθεσαν οι FT.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ανέφερε ότι ενώ η Άγκυρα είχε μια μακροχρόνια πολιτική εφαρμογής μόνο των κυρώσεων που υποστηρίζονται από τον ΟΗΕ. Επεσήμανε ότι «είμαστε επίσης εξίσου σταθεροί στην πολιτική μας να μην επιτρέψουμε στην Τουρκία να γίνει κανάλι αποφυγής κυρώσεων».

Πηγή:Financial Times .

Πόσο κοντά είναι τελικά το Ισραήλ με την Τουρκία; Τι θα γίνει με Ελλάδα & Κύπρο;

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 23 Feb 2022 11:49:00 +0000

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Οι δε συμβολισμοί έχουν πάντα τη σημασία τους και ίσως για αυτόν τον λόγο η Αθήνα έδωσε μάχη για να πειστεί ο κ. Χέρτζογκ να έλθει πρώτα στη χώρα μας. Ισραηλινοί αξιωματούχοι με τους οποίους συνομίλησε «Το Βήμα» τις τελευταίες ημέρες, πάντως, διαβεβαίωναν ότι «η στρατηγική σχέση με την Αθήνα και τη Λευκωσία δεν κινδυνεύει, αλλά από την άλλη δεν μπορεί να αγνοηθεί ένα τουρκικό άνοιγμα». Ιδιαίτερα στον αμυντικό τομέα οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις είναι στενότατες. Δεν αποκλείεται δε να βρεθεί στην Αθήνα το προσεχές διάστημα και ο υπουργός Άμυνας Μπένι Γκαντζ.

Αναπροσαρμογές
Αυτή η επαναπροσέγγιση, ακόμη και αν βασιστεί αποκλειστικά στην ταύτιση συμφερόντων σε κομβικούς τομείς και όχι στην ύπαρξη μιας στρατηγικής συναντίληψης, θα δοκιμάσει τη σταθερότητα του άξονα εταιρικών συνεργασιών και συμμαχιών που η Αθήνα διαμόρφωσε με χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.

Είναι σαφές, αν και δεν ομολογείται δημοσίως, ότι στην Αθήνα υπάρχει μια δυσφορία για τον, μάλλον υπερβολικά, πανηγυρικό τόνο που δόθηκε από την εμιρατινή πλευρά κατά την πρόσφατη επίσκεψη του κ. Ερντογάν στο Αμπου Ντάμπι. Πόσο άραγε εφικτή θα είναι, εφόσον καταστεί αναγκαία, η ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που έχει υπογραφεί μεταξύ Αθήνας και ΗΑΕ; Ωστόσο, κάθε πλευρά επιδιώκει τη διασφάλιση ισορροπιών. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

Εντολή Ερντογάν: Όχι άλλοι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι σε 17 επαρχίες - Στο 25% το ποσοστό των Σύρων

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 23 Feb 2022 11:38:00 +0000

Σε μία αμφιλεγόμενη κίνηση προχώρησε σήμερα η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς στην Τουρκία ανακοινώθηκε ότι αλλοδαποί, μεταξύ των οποίων και πρόσφυγες, απαγορεύεται να εγκατασταθούν σε 16 επαρχίες της χώρας, ενώ έγινε γνωστό ότι αποφασίστηκε να μεταφερθούν Σύροι από περιοχές όπου αποτελούν περισσότερο από το 25% του πληθυσμού, σύμφωνα με όσα επιβεβαίωσε ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος στο Middle East Eye.

Οι εντάσεις έχουν αυξηθεί από το περασμένο καλοκαίρι, όταν έλαβαν χώρα μια σειρά από περιστατικά κοινοτικής βίας σε μεγάλες πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη και η Άγκυρα, όπου Τούρκοι πολίτες πιστοί στην ακροδεξιά ρητορική των πολιτικών της Τουρκίας, επιτέθηκαν σε επιχειρήσεις Σύρων, αλλά και πρόσφυγες.

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει πρωτοστατήσει στη ρητορική κατά των Σύρων. Ο αρχηγός του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, παρά το ότι θέλει να περάσει μια φαινομενική φιλελεύθερη πολιτική στάση, υποσχέθηκε ότι θα έστελνε Σύρους πίσω στη χώρα τους εάν εκλεγεί πρόεδρος το 2023.

Η Τουρκία φιλοξενεί επί του παρόντος 3,7 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες και 1,7 εκατομμύρια ξένους εν μέσω νομισματικής κρίσης.

Στο πλαίσιο των μέτρων ώστε να ενισχύσει τη δημοφιλία του μεταξύ της τεράστιας δεξαμενής ακροδεξιών και εθνικιστών ψηφοφόρων και για να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του κόμματός του, που μοιάζουν απογοητευμένοι ο Ερντογάν, με την πρόφαση της "μείωσης των εντάσεων στη χώρα", αποφάσισε να σταματήσει την "γκετοποίηση των γειτονιών από ξένους".

Ο αριθμός των αλλοδαπών δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει περισσότερο από το 25% του συνολικού πληθυσμού σε μια γειτονιά. Σύμφωνα με αυτό, 16 επαρχίες, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης, της Προύσας, της Άγκυρας, της Αττάλειας, της Σμύρνης και του Χατάι, όπου ο συριακός πληθυσμός είναι ιδιαίτερα υψηλός, έχουν ήδη σταματήσει να εκδίδουν άδειες για κατοικίες για νεοαφιχθέντες αλλοδαπούς.

Η κυβέρνηση σταμάτησε επίσης να δέχεται αιτήσεις για άδεια διαμονής για κάθε είδους αλλοδαπό σε 800 γειτονιές σε 52 επαρχίες, συμπεριλαμβανομένου του Φατίχ, στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, όπου ο πληθυσμός των Αράβων και του Αφγανιστάν είναι πολύ υψηλός, σε μία περιοχή εμφανώς υποβαθμισμένη, που παράλληλα φιλοξενεί όλα τα πρώην βυζαντινά μνημεία.

Η αρχή μετανάστευσης της Τουρκίας είπε στα μέσα ενημέρωσης την περασμένη εβδομάδα ότι η συνοικία Αλτιντάγ της Άγκυρας έχει χρησιμοποιηθεί ως οικόπεδο για τη μετεγκατάσταση Σύριων. Οργισμένοι ντόπιοι λεηλάτησαν και επιτέθηκαν σε σπίτια και επιχειρήσεις Σύρων πέρυσι, όταν δύο Σύροι σκότωσαν έναν Τούρκο πολίτη για μια διαμάχη που ξέσπασε στο δρόμο.

"Περισσότεροι από 4.500 Σύροι έχουν μετεγκατασταθεί σε άλλες κατοικημένες περιοχές καθώς 309 εγκαταλελειμμένα κτήρια κατεδαφίστηκαν και 177 επιχειρήσεις έκλεισαν", δήλωσε η αρχή στα μέσα ενημέρωσης.

Ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού δήλωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο ότι ένα νέο κύμα Σύρων προσφύγων φτάνει στα σύνορα της Τουρκίας από τη Δαμασκό. "Οι περισσότεροι Σύροι προέρχονται από τη Δαμασκό λόγω της οικονομικής κρίσης εκεί", είπε. "Θα ήθελαν να πάνε στη Δύση μέσω της Τουρκίας". Ο Σοϊλού είπε ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει αυτούς τους Σύρους διαφορετικά από άλλους, καθώς η Άγκυρα δεν τους κατατάσσει ως πρόσφυγες αφού έφυγαν από το σπίτι τους για οικονομικούς λόγους. "Μεταφέρονται απευθείας σε καταυλισμούς και θα επιστραφούν πίσω", πρόσθεσε.

Ο Σοϊλού αποκάλυψε επίσης ότι περισσότεροι από 193.000 Σύροι έχουν λάβει την τουρκική υπηκοότητα μέχρι τις αρχές του 2022. "Περισσότερα από 700.000 παιδιά από τη Συρία γεννήθηκαν στην Τουρκία", είπε.

Πηγή: https://www.capital.gr/

Επεισόδιο με σκάφος του Λιμενικού και τουρκικό αλιευτικό - Πυροβολισμοί στον αέρα

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 23 Feb 2022 09:14:00 +0000

Το τουρκικό αλιευτικό ψάρευε μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα - Οι Τούρκοι αντέδρασαν όταν το σκάφος του Λιμενικού επιχείρησε να τους απομακρύνει

Ενα σοβαρό μεταξύ σκάφους του Λιμενικού Σώματος και ενός ή δύο τουρκικών αλιευτικών σημειώθηκε το απόγευμα της Τρίτης στα ανοιχτά των Οινουσσών. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, τα τουρκικά αλιευτικά ψάρευαν μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα, κάτι που απαγορεύεται. Το πλήρωμα του Λιμενικού προσπάθησε να απομακρύνει τα τουρκικά αλιευτικά από την ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη, όμως οι Τούρκοι ψαράδες αντέδρασαν.

Υπό συνθήκες που δεν έχουν πλήρως διασαφηνιστεί, μάλλον από την πλευρά των αντρών του Λιμενικού έπεσαν πυροβολισμοί στον αέρα ώστε να απομακρυνθούν τα τουρκικά αλιευτικά εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Από τουρκικής πλευράς διακινείται ο ισχυρισμός ότι από τους πυροβολισμούς τραυματίστηκε ένας Τούρκος ψαράς. Η πληροφορία αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και το Λιμενικό.

Πηγή: protothema.gr

“Απειλείται η Ελλάδα με νέα κρίση χρέους”; Πρόβλημα βλέπει το γερμανικό ARD

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Tue, 22 Feb 2022 10:32:00 +0000

“Απειλείται η Ελλάδα με νέα κρίση χρέους;” είναι ο τίτλος ρεπορτάζ του πρώτου δημόσιου γερμανικού καναλιού ARD. Tο άρθρο ξεκινάει υπενθυμίζοντας την οικονομική κρίση και γράφει: «Δέκα χρόνια μετά, οι ειδικοί κρούουν ξανά τον κώδωνα του κινδύνου. Η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει πολύ περισσότερους τόκους αν θέλει να βρει χρήματα στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές. Το φθινόπωρο ήταν λιγότερο από 1% εάν η χώρα δανειζόταν χρήματα για δέκα χρόνια. Τώρα είναι πάνω από 2,5%.

ΠΗΓΗ: DW

Επειδή πολλοί επενδυτές πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα αυξήσει τα βασικά επιτόκια στο άμεσο μέλλον. Αυτό θα είχε σαφείς συνέπειες, λέει ο Μάρτιν Λυκ από την μεγαλύτεροη εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων στον κόσμο Blackrock: “Πολλοί επενδυτές φοβούνται ότι τα επιτόκια θα αυξηθούν δυσανάλογα σε περιοχές όπου τα χρήματα χρειάζονται ιδιαίτερα. Και αυτό ισχύει για την Ευρώπη, ιδιαίτερα στο νότο και ειδικά για την Ελλάδα.»

Και το δημοσίευμα συνεχίζει: «Αλλά αυτός δεν είναι λόγος πανικού. Γιατί η Ελλάδα δεν προτίθεται να δανειστεί φέτος μεγάλα ποσά. Και η χώρα δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το παλιό υπέρογκο χρέος της. «Το 80% των πιστωτών είναι από τη ΕΕ και την ΕΚΤ, τα επιτόκια είναι πολύ χαμηλά και η αποπληρωμή εκτείνεται σε βάθος χρόνου», λέει ο ειδικός για την Ελλάδα Αλέξανδρος Κρητικός από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW). ‘Έτσι ο κίνδυνος για την Ελλάδα είναι περιορισμένος’. Η χώρα είναι επίσης προσανατολισμένη στις μεταρρυθμίσεις. Αυτό σημαίνει καλύτερες συνθήκες για τους μικρούς επιχειρηματίες, κάτι που είναι επίσης πιο ελκυστικό για τους μεγάλους επενδυτές από το εξωτερικό».

Η cyber ασπίδα τεχνητής νοημοσύνης κατά των τουρκικών απειλών ήρθε!

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Tue, 22 Feb 2022 10:18:00 +0000

Στον αστερισμό της αντιμετώπισης των απειλών στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης εισέρχεται η Ελλάδα, μετά την απόφαση για ένταξη στο Ταμείο Ανάκαμψης ενός επιχειρησιακού αυτόνομου συστήματος με την επωνυμία «Thorax», το οποίο θα υπάγεται στον Γ΄ Κλάδο του ΓΕΕΘΑ. Σκοπός είναι η χρήση μεγάλων δεδομένων (Big data), εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης (AI) και διαφόρων τύπων αλγορίθμων (deep machine learning κ.ά.) προκειμένου ένα κεντρικό, υβριδικό σύστημα να μπορεί να φιλτράρει την τεράστια πληθώρα πληροφοριών που καθημερινά εντοπίζεται ποικιλοτρόπως, να απομονώνεται η απειλή και να αυτοματοποιείται η αντιμετώπισή της, αλλά και συγκεκριμένοι τρόποι γι’ αυτό.
TOY ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ
ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι απειλές που καλείται να αντιμετωπίσει το «Thorax» προκαλούν ανησυχία εδώ και χρόνια στο ΝΑΤΟ, ενώ χώρες όπως η Φινλανδία και η Εσθονία έχουν αναπτύξει υποδομές που –για διαφορετικούς λόγους στη κάθε χώρα– τους επιτρέπουν να λαμβάνουν αποφάσεις ταχύτατα. Απειλές όπως ο ηλεκτρονικός πόλεμος, ο κυβερνοπόλεμος, η χρήση τεχνολογιών ΑΙ, και η διασπορά ψευδών ή παραπλανητικών πληροφοριών ή «ειδήσεων» μέσα από διάφορες μορφές δεν περιορίζονται από παλαιού τύπου εμπόδια.
Γι’ αυτό και απαιτείται η ανάπτυξη ενός συστήματος που θα συνδυάζει τη δυνατότητα να συνεργαστούν πολιτικές και στρατιωτικές δομές όχι μόνο στο επίπεδο επιχειρήσεων, αλλά και σε εκείνο της λήψης αποφάσεων. Για τη συλλογή των πληροφοριών θα χρησιμοποιούνται κάθε είδους αισθητήρες, όπως ραντάρ, μετεωρολογικοί σταθμοί και λοιπές πηγές λήψης εξωτερικών δεδομένων, αλλά και εφαρμογές ΑΙ στον κυβερνοχώρο. Πρόκειται, κατά βάση για ένα σύστημα το οποίο θα αποτελείται από αισθητήρες υφιστάμενων υποδομών του ελληνικού κράτους αλλά και software που θα προστεθεί σε αυτό.
Ο ηλεκτρονικός πόλεμος, ο κυβερνοπόλεμος, η χρήση τεχνολογιών ΑΙ, και η διασπορά ψευδών «ειδήσεων» καθιστούν αναγκαίους νέους τρόπους αντιμετώπισης. Ένα τεράστιο πεδίο παραγωγής πληροφορίας (στις περισσότερες φορές περιττή για την ασφάλεια της χώρας) είναι ο κυβερνοχώρος, πεδίο στο οποίο η Τουρκία έχει επενδύσει αρκετά τα τελευταία χρόνια. Υπενθυμίζεται ότι πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της κρίσης του Έβρου τον Φεβρουάριο του 2020, επιχειρήθηκε η συνειδητή αλλοίωση της κατάστασης στα ελληνοτουρκικά σύνορα με κορεσμό πληροφοριών, που είχε ως βασικό σκοπό να παρασυρθεί η Αθήνα στη λήψη λανθασμένων αποφάσεων.
Αν η παρατεταμένη ένταση στον Έβρο αντιμετωπίστηκε με πιο παραδοσιακές μεθόδους λόγω και της μορφής που πήρε τελικά, σε περίπτωση κρίσεων μικρότερης διάρκειας, οι πολλές άχρηστες πληροφορίες μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα σε αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν σε λεπτά, αν όχι σε δευτερόλεπτα. Απαιτείται, λοιπόν, ένα αυτοματοποιημένο σύστημα. Από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα και οικεία λόγω της καθημερινής, πλέον, ειδησεογραφίας, είναι η απειλή από UAV ή drones, τα οποία αυτή τη στιγμή εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται με βάση ενέργειες και αποφάσεις ανθρώπων. Με το νέο σχέδιο η απειλή από UAV, drones, ή άλλη μη επανδρωμένη ιπτάμενη πλατφόρμα θα αντιμετωπίζεται αυτοματοποιημένα.

Δηλαδή θα εντάσσεται σε μια κατηγορία απειλών που θα ενεργοποιεί το βέλτιστο σενάριο αντιμετώπισης, χωρίς να απαιτούνται χρονοβόρες διαδικασίες που τελικά μπορεί να επιτρέψουν (όπως και συμβαίνει σήμερα) στην ιπτάμενη πλατφόρμα να ολοκληρώσει την αποστολή της. Το σύστημα «Thorax», με απόφαση του υφυπουργού Ανάπτυξης Χρίστου Δήμα, θα χρηματοδοτηθεί με 50 εκατ. ευρώ και είναι δυνατή η επιπλέον ενίσχυση με 12 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Φορείς υλοποίησης είναι το ΓΕΕΘΑ και η Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας, ωστόσο η προώθησή του αποτελεί μία από τις πρωτοβουλίες του γ.γ. του υπουργείου Εθνικής Αμυνας Αντώνη Οικονόμου.

ΕΙΣΒΟΛΗ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ και οι δυνητικές επιπτώσεις στην ελληνική ασφάλεια από τις εξελίξεις

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Tue, 22 Feb 2022 10:05:00 +0000

Όλα δείχνουν ότι η επιβολή σκληρότατων οικονομικών κυρώσεων από την Ουάσιγκτον είναι πολύ πιθανή. Αν και σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξελίξεις η αντίδραση των ΗΠΑ είναι συγκρατημένη προφανώς με στόχο να αποφύγει περαιτέρω κλιμάκωση. Όμως, αυτό είναι βέβαιο πως έχει συζητηθεί παρασκηνιακά ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα. Δυστυχώς, η εκτίμηση που έκανε ο υπογράφων κάνοντας λόγο για “διπλό Ψυχρό Πόλεμο”, φαίνεται πως θα θα μπορούσε να αποτελέσει το περιβάλλον ασφαλείας που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα προσεχώς. Κάτι που σημαίνει ότι και η εξίσωση της ελληνικής εθνικής ασφάλειας περιπλέκεται επικίνδυνα. Τόσο στη στρατιωτική όσο και στην ενεργειακή της διάσταση τουλάχιστον.
Του Ζαχαρία Μίχα*
(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA)

Ορθώς ο πρωθυπουργός συγκάλεσε το ΚΥΣΕΑ. Οι εξελίξεις πρέπει να μελετηθούν προσεκτικά διότι επηρεάζουν δραστικά το σύνολο των επιλογών της κυβέρνησης στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων της χώρας όσο και σε γενικότερες επιλογές που αφορούν την οικονομική της ανάπτυξη. Ιδίως αυτές που αφορούν την πολύ δύσκολη περίοδο που θα ακολουθήσει στον τομέα της τροφοδοσίας με ενέργεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Άρα, η παρουσία του υπουργού Ενέργειας είναι ορθή.
ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Πολύ σύντομα και περιεκτικά, εάν οριστικοποιηθεί η επανάκαμψη του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη και η αποκατάσταση των “στρατοπέδων”, τα πράγματα ζορίζουν πολύ για την Ελλάδα. Δυστυχώς για εμάς, η γεωστρατηγική αξία της Τουρκίας θα εκτοξευθεί για τη Δύση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα ανταλλάγματα που θα μπορούσε να προσφέρουν οι ΗΠΑ μαζί με την διαρκώς πρόθυμη ΕΕ για να την επαναφέρουν στο “μαντρί”.
Οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα εξαφανιστούν πιθανότατα από τη δημοσιότητα, ενώ και οι ελληνικές ανησυχίες για τον τουρκικό αναθεωρητισμό θα συμπιεστούν από την προσήλωση στον κεντρικό στόχο, την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Το μέγα ζητούμενο είναι πώς θα συμπεριφερθεί η τουρκική ηγεσία απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις. Διότι θα κριθεί στην πράξη η εκτίμηση ότι η ευρασιατική στροφή της Άγκυρας δεν αφορά μόνο το καθεστώς Ερντογάν, αλλά μια δομική μετάλλαξη της χώρας.
Ωστόσο, οι δυνατότητες ανταλλαγμάτων, λόγω μεγιστοποίησης της γεωστρατηγικής της αξίας, συν την όξυνση των σχέσεων με τη Ρωσία εξ αιτίας των ανοικτών μετώπων (Ουκρανία, Τάταροι, Συρία κ.λπ.) θα μπορούσαν να επιβάλλουν επανεκτίμηση της κατάστασης. Διότι και η αξία των περιοχών με τουρκικό πληθυσμό στα βάθη της Ασίας, περιοχή στην οποία η Δύση έχει χάσει ουσιαστικά την πρόσβαση, θα ενισχύσει την τουρκική διαπραγματευτική θέση.
ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Εδώ θα σημειωθεί η πιο άμεση συνέπεια της κλιμάκωσης στο ουκρανικό μέτωπο. Εκτιμάται ότι αυτή είναι η βασική ανησυχία της ελληνικής κυβέρνησης που οδήγησε στην σύγκληση του ΚΥΣΕΑ. Η εκ νέου εκτόξευση της τιμής του φυσικού αερίου και του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές απειλεί την Ελλάδα, θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για τη σωφροσύνη της ακολουθούμενης ενεργειακής πολιτικής.
Αμέσως πριν την παρέμβαση του Τούρκου πρέσβη στο Όσλο κατά τη διάρκεια της παρουσίας του Νίκου Δένδια σε εκδήλωση εκεί, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών είχε κάνει αναφορά στα ενεργειακά, η οποία δεν προβλήθηκε, αφού τη δημοσιότητα απασχόλησαν όσα είπε ο Τούρκος πρέσβης και όσα του απάντησε ο Δένδιας.
Δυστυχώς, ο Νίκος Δένδιας επανέλαβε όσα είχε πει στην επίσκεψή του στη Σαουδική Αραβία. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια των οικοδεσποτών του, που έχουν βασίσει την ανάπτυξή τους στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, επανέλαβε τα περί “πράσινης κυβέρνησης” που δεν ενδιαφέρεται για εξορύξεις φυσικού αερίου. Απορεί κανείς για ποιον λόγο δόθηκαν άδειες για διεξαγωγή ερευνών.
Είπε και κάτι ακόμα ο υπουργός Εξωτερικών που τον εκθέτει. Ότι θα περάσουν 20 χρόνια μέχρι να ωριμάσουν για εξόρυξη τα κοιτάσματα! Είναι αδύνατο να μη γνωρίζει σε ποιον χρόνο-ρεκόρ η Αίγυπτος και το Ισραήλ εντόπισαν και αξιοποίησαν δικά τους κοιτάσματα. Δυστυχώς, αυτές δεν είναι θέσεις μιας κυβέρνησης σε χώρα, της οποίας ο πληθυσμός υποφέρει στην κυριολεξία από την ενεργειακή κρίση, που όλα δείχνουν ότι θα οξυνθεί δραματικά.

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς ποια θα είναι η διαφορετική προσέγγιση που θα προταθεί στο ΚΥΣΕΑ ώστε να δικαιολογείται η σύγκληση του. Εάν και σε αυτή την τόσο κρίσιμη συγκυρία δεν γίνεται αντιληπτή η κατεπείγουσα ανάγκη αναθεώρησης της ενεργειακής πολιτικής μακριά από ιδεοληψίες και ευσεβείς πόθους, τότε οι συνέπειες θα είναι σκληρές. Αρχικά οικονομικές. Όμως σύντομα θα μετεξελιχθούν σε πολιτικές…
Πηγή: https://www.defence-point.gr/

Τα σύνορα που η Ρωσία αναγνωρίζει στις LNR και DNR του Ντονμπάς

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Tue, 22 Feb 2022 09:53:00 +0000

Το Συμβούλιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας ανακοίνωσε τα σύνορα στα οποία η Ρωσία αναγνώρισε τις αυτοαποκαλούμενες δημοκρατίες LNR και το DNR του Ντονμπάς.

Ο υπουργός Εσωτερικών Βλαντίμιρ Κολοκόλτσεφ καθόρισε την αναγνώριση των LNR και το DNR εντός των συνόρων των αντίστοιχων περιοχών της Ουκρανίας μέχρι το 2014.

Επίσης, ο Αντρέι Κλίμοφ αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Άνω Βουλής του Κοινοβουλίου, δήλωσε στον αέρα του τηλεοπτικού καναλιού Rossiya 24:

«Μιλάμε, φυσικά, για εκείνα τα εδάφη που βρίσκονται εντός των ορίων που έχουν καθοριστεί σήμερα. Όλα τα άλλα είναι εκτός του πεδίου νομικών ενεργειών», είπε ο γερουσιαστής.

Ο Κλίμοφ διευκρίνισε επίσης ότι οι συμφωνίες που υπογράφηκαν με τις αρχές LNR και το DNR θα επικυρωθούν από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο την Τρίτη 22 Φεβρουαρίου.

«Περαιτέρω [μετά την υπογραφή] αυτό το κείμενο πηγαίνει για επικύρωση και στα δύο σώματα της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης. Αύριο θα εξετάσουμε αυτό το θέμα ως μέρος των διαδικασιών επικύρωσης», εξήγησε.

Ο Πούτιν έδωσε εντολή στον ρωσικό στρατό να διασφαλίσει τη διατήρηση της ειρήνης στη ΛΔΔ και την ΛΔΚ

«Το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας αναφέρθηκε στα σύνορα
τα οποία η Ρωσία αναγνώρισε στις LNR και DNR»

Το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε δύο διατάγματα για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ και δύο συνθήκες φιλίας και αμοιβαίας βοήθειας.

Εκ μέρους των αυτοαποκαλούμενων δημοκρατιών το 2014, οι συμφωνίες υπεγράφη από τους επικεφαλής τους - Ντένις Πουσίλιν για την DNR και Λεονίντ Πασέτσνικ για την LNR. Ο πρόεδρος εξήγησε την απόφασή του με ιστορική δικαιοσύνη, τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης στρατευμάτων του ΝΑΤΟ κοντά στα ρωσικά σύνορα, καθώς και την επιθυμία να τερματιστεί η οκταετής σύγκρουση.

Πριν από την απόφαση του προέδρου, το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας συνεδρίασε σε διευρυμένη μορφή.

Μίλησε επίσης ο υπουργός Εσωτερικών Βλαντίμιρ Κολοκόλτσεφ , ο οποίος πρότεινε την αναγνώριση των αυτοανακηρυγμένων δημοκρατιών εντός των συνόρων των αντίστοιχων περιοχών της Ουκρανίας μέχρι το 2014, πριν από την έναρξη της σύγκρουσης στα ανατολικά της χώρας.

«Είναι σίγουρα απαραίτητο να αναγνωριστούν αυτές οι δημοκρατίες, η νομική τους υπόσταση. Θα ήθελα όμως να κάνω μια τροπολογία: να αναγνωριστούν εκείνες οι διοικητικές οντότητες στις οποίες βρίσκονταν αυτές οι δημοκρατίες και οι λαοί αυτών των δημοκρατιών πριν από την κατοχή από τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. Είναι από τη Μαριούπολη και τελειώνει με αυτά τα ιστορικά σύνορα», σημείωσε ο υπουργός.

rbc.ru, Yandex.ru

Πηγή: Βαλκανικό Περισκόπιο

«Θερμό» επεισόδιο Δένδια με τον Τούρκο πρέσβη στο Όσλο – Πώς τον «έβαλε στην θέση του» ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 16 Feb 2022 18:28:00 +0000

Όλα αυτά ενώ αφενός είχε ήδη προηγηθεί ένα νέο… παραλήρημα του ίδιου του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν –στο οποίο επίσης απάντησε ο Νίκος Δένδιας– κι αφετέρου η γειτονική χώρα προχωρούσε σε νέο… όργιο παραβιάσεων πάνω από το Αιγαίο.

Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, όλα έγιναν στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων όπου γινόταν ανοικτή συζήτηση με τίτλο: «Η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών προκλήθηκε από τον Τούρκο πρέσβη και μάλιστα τον έβαλε στην θέση του όταν εκείνος τον διέκοψε την ώρα που μιλούσε λέγοντας του: «Είστε διπλωμάτης και δεν νομίζω ότι στο πρωτόκολλο λέει κάπου ότι μπορείτε να διακόπτετε».

https://twitter.com/GreeceMFA/status/1493967102914482177?s=20&t=JfMrpVfXFDufTVZGvdo_Eg

Τι είπε ο Νίκος Δένδιας

Κατά την διάρκεια της συζήτησης ο Νίκος Δένδιας αναφερόμενος στο Δίκαιο της Θάλασσας είπε: «Όταν πρέπει να λύσεις ένα πρόβλημα πρώτα πρέπει να θέσεις τους κανόνες.

Αν δεχτούμε ότι ο κανόνας του παιχνιδιού είναι το Δίκαιο της Θάλασσας τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ εύκολα για όλους. Κι αν λυθούν τα θέματα τότε η δυναμική είναι τεράστια και οι προοπτικές πολύ μεγάλες».

Είπε ακόμα ότι η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα που απειλεί άλλη χώρα με πόλεμο

Παρουσιάζοντας τους χάρτες με την συμφωνία για ΑΟΖ ανάμεσα σε Ελλάδα και Αίγυπτο ο κ. Δένδιας σημείωσε: «Είναι παράδειγμα εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας. Και εδώ βλέπετε τη λεγόμενη συμφωνία, η οποία υπογράφηκε εν είδη μνημονίου την ώρα που η Λιβύη βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο. Θα μπορούσε να υπογραφεί οτιδήποτε. Αυτή η συμφωνία αγνοεί την επήρεια των ελληνικών νησιών».

https://twitter.com/NikosDendias/status/1493994341433495556?s=20&t=m7AVp8SkTz2aAPFrayiDBw

Ο Τούρκος πρέσβης… τον διέκοψε!

Προκλητικός εμφανίστηκε ο Τούρκος πρέσβης και παραβιάζοντας κάθε λογική είπε απευθυνόμενος στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών: «Ισχυρίζεστε ότι η Τουρκία κάνει το ένα και το άλλο αλλά χάνεται το κρίσιμο σημείο. Αλλά όλα αυτά γίνονται σε απάντηση δικών σας κινήσεων. Το casus belli έγινε επειδή η Ελλάδα είπε ότι θα προχωρούσε μονομερώς στην επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων και αυτό πρακτικά θα κλείδωνε την Τουρκία στα δικά της νερά. Αυτό προσπαθείτε να πείτε στην Ελλάδα. Η Τουρκία δεν προσχώρησε στη Σύμβαση διότι ακριβώς υπήρχαν διαφορές στο Αιγαίο. Η Τουρκία πιστεύει ότι ο διαχωρισμός πρέπει να γίνει στη μέση», είπε μεταξύ άλλων.

Και συνέχισε στο ίδιο προκλητικό μοτίβο: «Το Αιγαίο έχει δυο πλευρές. Η μία είναι αυτή της Μικράς Ασίας θα πρέπει μάλλον να τη θυμάστε από την Ιστορία. Όπως νησιά έχει η Ελλάδα νησιά έχει και η Τουρκία και αυτά έχουν επήρεια. Δεν μπορούμε να κάνουμε διάλογο πάνω στη Σύμβαση μόνο. Υπάρχουν και άλλες βάσεις. Μπορούμε να μιλήσουμε μόνο αν έχετε πράγματι διάθεση να λύσετε τα προβλήματα. Και δεν αναφέρατε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης. Η Συνθήκη της Λωζάνης σας λέει ότι δεν μπορείτε να έχετε στρατό».

Απάντησε… όπως έπρεπε ο Νίκος Δένδιας

Φυσικά ο Νίκος Δένδιας δεν έμεινε σιωπηλός κι έβαλε στην θέση του τον Τούρκο πρέσβη λέγοντας: «Χαίρομαι που επιβεβαιώνετε κ. πρέσβη αυτά που είπατε. Είπατε μόνος σας ότι απειλείτε με πόλεμο».

«Η χάρτα του ΟΗΕ λέει καθαρά ότι απαγορεύεται η χρήση και η απειλή χρήσης βίας. Τι ακριβώς είναι το casus belli λοιπόν; Ακόμα και οι ΗΠΑ που δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση λένε υπογράψτε και λύστε τις διαφορές με βάση αυτή. Είναι αυτή μια πραγματικά πρόσκληση για διάλογο ή είναι αυτή μια πραγματική απειλή; Αν η Τουρκία μείνει στον 19ο αιώνα με τις αρμάδες του Σουλεϊμάν αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει. Υπάρχει όμως πιθανότητα για την Τουρκία ν’ αλλάξει στάση και αυτό θα είναι υπέρ της ελληνικής κοινωνίας».

Δείτε όσα είπε ο Νίκος Δένδιας

Δείτε ολόκληρο τον διάλογο

Φωτογραφίες αρχείου: Reuters

Πηγή: https://www.newsit.gr/

Επίδειξη δύναμης στη Λιβύη: Κονβόι με μαχητές έσπευσε στο πλευρό του Ντμπέιμπα - Στήριξη από Ερντογάν

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 16 Feb 2022 18:23:00 +0000

Λίβυοι μαχητές πολιτοφυλακών από τη βορειοδυτική πόλη Μισράτα εισήλθαν στην πρωτεύουσα Τρίπολη το Σάββατο σε ένδειξη υποστήριξης προς τον πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, αφού οι βουλευτές διόρισαν νέο προσωρινό πρωθυπουργό την Πέμπτη, στο πρόσωπο του πρώην ισχυρού υπουργού Εσωτερικών Φατί Μπασάγκα.

Ο Μπασάγκα επελέγη από τη Βουλή των Αντιπροσώπων που εδρεύει στο Τομπρούκ για να ηγηθεί της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας εν αναμονή των προεδρικών εκλογών που θα διεξαχθούν σε άγνωστη ημερομηνία.

Η αυτοκινητοπομπή από τη Μισράτα, πόλη καταγωγής και του Ντμπέιμπα, αλλά και του Μπασάγκα, παρείχε μια μορφή επίδειξης δύναμης στον Ντμπέιμπα, η κυβερνητική θητεία του οποίου έληξε στις 24 Δεκεμβρίου, όταν έπρεπε να είχαν διεξαχθεί προεδρικές εκλογές, αλλά δεν έγιναν, εξαιτίας του σήριαλ με τον τελικό κατάλογο των υποψηφίων.

Τόσο ο Ντμπέιμπα όσο και ο Μπασάγκα είχαν δηλώσει υποψηφιότητα στις εκλογές.

Ο Ντμπέιμπα είχε πει ότι δεν θα παραχωρούσε την εξουσία παρά μόνο σε μια εκλεγμένη κυβέρνηση.

Το Reuters ανέφερε ότι υπήρχαν 100 οχήματα στη συνοδεία, υπογραμμίζοντας την επικίνδυνη κατάσταση ασφαλείας που αντιμετωπίζει η χώρα εν μέσω συνεχιζόμενων παιχνιδιών εξουσίας και πολιτικής αστάθειας.

Ο Ντμπέιμπα και το κοινοβούλιο αντάλλαξαν βαριές κουβέντες, με τον Ντμπέιμπα να κατηγορεί τη Βουλή των Αντιπροσώπων ότι είναι "υπεύθυνη για όλο αυτό το αίμα και το χάος" στη χώρα και τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Αγκίλα Σάλεχ να αποκαλεί τον Ντμπέιμπα διεφθαρμένο.

Ο ΟΗΕ ζήτησε από τις αρχές να επικεντρωθούν στη διεξαγωγή εκλογών αντί στην επιλογή μιας νέας προσωρινής κυβέρνησης.

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) υπό τον Ντμπέιμπα συστάθηκε πέρυσι για να τερματίσει τη διαίρεση και να προωθήσει τη χώρα σε μια δημοκρατική πολιτική διαδικασία με προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές.

Ο Μπασάγκα έλαβε εντολή από τη Βουλή των Αντιπροσώπων να σχηματίσει νέα κυβέρνηση και έφτασε στην Τρίπολη το βράδυ της Πέμπτης, μετά τη συνεδρίαση του κοινοβουλίου για να τον τοποθετήσει.

Η θέση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τον αγώνα εξουσίας Ντμπέιμπα-Μπασάγκα παραμένει ασαφής. Την Παρασκευή, ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε ότι "λαμβάνει γνώση" των πρόσφατων εξελίξεων, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης συνταγματικής τροποποίησης για την αναθεώρηση της εκλογικής διαδικασίας και της ψηφοφορίας για έναν προσωρινό πρωθυπουργό.

"Ο Γενικός Γραμματέας καλεί όλα τα μέρη και τους θεσμούς να συνεχίσουν να διασφαλίζουν ότι τέτοιες κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται με διαφανή και συναινετικό τρόπο", είπε ο κ. Γκουτέρες.

Ο Ερντογάν λέει ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει τη GNU

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε τη συνεχιζόμενη υποστήριξη της χώρας του προς την προσωρινή κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, λέγοντας ότι μια παράλληλη εξουσία θα ήταν μια ακατάλληλη προσέγγιση για τη Λιβύη, προφανώς σχολιάζοντας την ανακήρυξη του Μπασάγκα σε πρωθυπουργό. Οι δηλώσεις Ερντογάν είναι η πρώτη τουρκική αντίδραση στην ανακοίνωση της Βουλής των Αντιπροσώπων.

"Η Τουρκία θα συνεχίσει να παρέχει πιθανή υποστήριξη στη Λιβύη για να φτάσει στις εκλογές", δήλωσε ο Ερντογάν σε δηλώσεις Τύπου την Τετάρτη.

Ανέφερε ότι η Άγκυρα έχει καλές σχέσεις με τον ορισθέντα από το Κοινοβούλιο πρωθυπουργό Φατί Μπασάγκα και τον νυν πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα.

Πέτρος Κράνιας

Πηγή: https://www.capital.gr/

Η Βόρεια Μακεδονία αποφάσισε συμμετοχή στον τερματικό σταθμό LNG στην Αλεξανδρούπολη

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 16 Feb 2022 18:19:00 +0000

Η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας, κατά την χθεσινοβραδυνή της συνεδρίαση ανέθεσε στην κρατική εταιρεία "Σταθμοί Ηλεκτροπαραγωγής Βόρειας Μακεδονίας" (ESM) να ξεκινήσει τη διαδικασία υπογραφής των συμφωνιών για την εφαρμογή του Μνημονίου Συνεργασίας που συνήφθη μεταξύ της ESM και της Gastrade σχετικά με το έργο του τερματικού σταθμού υγροποιημένου αερίου (LNG) στην Αλεξανδρoύπολη.

"Με τις συμφωνίες και τις απορρέουσες από αυτές υποχρεώσεις, ο τερματικός σταθμός υγροποιημένου αερίου (LNG) στην Αλεξανδρoύπολη θα παρέχει ασφαλή και μακροπρόθεσμη προμήθεια υγροποιημένου αερίου για τις ανάγκες της Βόρειας Μακεδονίας" σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση της κυβέρνησης της Βόρειας Μακεδονίας.

"Το εν λόγω έργο έχει χαρακτηριστεί ως κρίσιμο Ευρωπαϊκό Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εγκρίνει τη στήριξή του στο πλαίσιο υλοποίησης και άλλων σημαντικών έργων υποδομής φυσικού αερίου στην περιφερειακή αγορά" προστίθεται στην ανακοίνωση.

Σημειώνεται ότι στις 31 Μαρτίου 2021, εκπρόσωποι της ελληνικής εταιρείας Gastrade Α.Ε. και δύο κρατικών επιχειρήσεων της Βόρειας Μακεδονίας (Εθνικοί Ενεργειακοί Πόροι-NER και Σταθμοί Ηλεκτροπαραγωγής Βορείου Μακεδονίας -ESM), παρουσία του τότε πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας, Ζόραν Ζάεφ, υπέγραψαν στα Σκόπια μνημόνια συνεργασίας για ενδεχόμενη συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στον τερματικό σταθμό LNG Αλεξανδρούπολης.

Η NER στοχεύει στην απόκτηση μεριδίου (10%) στο μετοχικό κεφάλαιο της Gastrade, ενώ η ESM ενδιαφέρεται να δεσμεύσει χωρητικότητα στον τερματικό σταθμό για περίοδο 15 ετών.

Η Gastrade αναπτύσσει στη θαλάσσια περιοχή της Αλεξανδρούπολης την πλωτή μονάδα αποθήκευσης και επαναεριοποίησης (FSRU) υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), που θα αποτελέσει μια νέα, ανεξάρτητη πύλη εισόδου φυσικού αερίου στις αγορές της Νοτιoανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Ο Σταθμός θα εγκατασταθεί 17,6 χλμ. νοτιοδυτικά του λιμένα της Αλεξανδρούπολης και θα έχει αποθηκευτικούς χώρους 170.000 κυβικών μέτρων και δυνατότητα παροχής φυσικού αερίου που θα ξεπερνά τα 5,5 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως. Η πλωτή μονάδα θα συνδέεται με το ελληνικό Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου με αγωγό μήκους 28 χλμ., μέσω του οποίου το αεριοποιημένο LNG θα προωθείται στις αγορές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Βόρειας Μακεδονίας αλλά και της ευρύτερης περιφέρειας, από τη Σερβία και τη Ρουμανία, μέχρι την Ουγγαρία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Ο τερματικός σταθμός αναμένεται να λειτουργήσει εντός του 2023.

Οι υφιστάμενοι μέτοχοι της Gastrade είναι η Ελμίνα Κοπελούζου, η Gaslog Cyprus Investments Ltd, η ΔΕΠΑ Εμπορίας, η ΔΕΣΦΑ Α.Ε. και η Bulgartransgaz EAD, έκαστοι με ποσοστό συμμετοχής 20%.

Πηγή: ΑΜΠΕ https://www.capital.gr/

Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: Ο ΚΕΜΑΛΟΙΣΛΑΜΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ- ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Ο ΑΝΤΡΕΑ ΣΑΝΤΟΡΟ

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Sat, 12 Feb 2022 15:30:00 +0000

Ο ΚΕΜΑΛΟΙΣΛΑΜΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ

Νέο προμελετημένο κτύπημα της μητροπολιτικής κεμαλοισλαμικής φασιστικής βαρβαρότητας.

Στόχος η ιστορική επί του όρους Μελά Μονή της χριστιανοσύνης.
Οι φασίστες εκτελεστές με μαύρα γυαλιά, μαύρα ρούχα και θορύβους. Αυτή την φορά δεν κρατούσαν τσεκούρια, μαχαίρια, δυναμίτες και φωτιές.
Προηγήθηκαν τα κτυπήματα των θυγατρικών ισλαμικών φασισμών του isis στην Παλμύρα, των ταλιμπάν στα Αγάλματα του Βούδα.
Δεκαέξι χρόνια μετά την δολοφονία του Αντρέα Σαντόρο στην Τραπεζούντα. Εννέα από την νέα αρπαγή – ληστεία του Ναού της του Θεού Σοφίας της ιστορικής Πόλης.
Ας φύγουμε από τους ξένους ενόχους.
Για τους εδώ αρμόδιους του συστήματος χώρα συμπολιτευόμενους και αντιπολιτευόμενους. Είσθε εκτός τόπου, χρόνου, άνευ παιδείας για να κάνετε πολιτική σε αυτές τις εποχές. Πολύ ντεμοντέ.
Ένα ερώτημα. Πότε θα αποκτήσετε επιτέλους σοβαρή Εθνική και Διεθνή Εκκλησιαστική Πολιτική;
Η παραγωγικότητα σας είναι μηδαμινή όταν δεν είναι αρνητική και εχθρική.

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Ο ΑΝΤΡΕΑ ΣΑΝΤΟΡΟ

Ο Πόντος έχει έναν ακόμη Άγιο. Τον Αντρέα Σαντόρο ο οποίος δολοφονήθηκε από το κεμαλοΙσλαμικό φασιστικό κράτος μέσα στην Εκκλησία της Σάντα Μαρία της Τραπεζούντας στις 5 Φεβρουαρίου 2006. Πριν 16 χρόνια.
Οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή την μνήμη του. Πολύ περισσότερο όταν αυτοί που έχουν χρέος να το κάνουν, δεν το έκαναν και δεν το κάνουν.
Εξεπλάγην από την ανήθικη σιωπή ορισμένων κρατών και εκκλησιαστικών θεσμών τις ημέρες της δολοφονίας του. Αναφέρομαι πολλές φορές στον Αντρέα Σαντόρο. Μένω όμως σε αυτά που λέω στο “ΚΑΛΑΒΡΙΑ Η ΒΑΘΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ – CALABRIA ELLADE PROFONDA”.
Ο Πόντος πρέπει να επιστρέψει ως τόπος του ανθρωπισμού, ως τόπος της αγάπης όπως λένε τα Ποντιακά τραγούδια, “τα Τραγωδίας” τα οποία τόσο υμνεί ο Κωνσταντίνος Καβάφης.
Πρόσωπο, παρουσία αγάπης ήταν ο Αντρέα Σαντόρο στην Τραπεζούντα.

Η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία μπορούν να τον αναδείξουν ως κοινό Άγιο.

Πηγή:http://polis-agora.blogspot.com/

Ισραηλινοί «θόλοι» θα προστατεύουν την Ελλάδα από τουρκικά UAV και πυραύλους

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Sat, 12 Feb 2022 14:45:00 +0000

Αν και η απάντηση της Ελλάδας στην Τουρκία σχεδιάζεται εδώ και καιρό, ο σχεδιασμός επισπεύδεται λόγω των συνεχών τουρκικών προκλήσεων και παραβάσεων

Πώς θα εξουδετερώνουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα από το Ισραήλ.

Η Άγκυρα διαθέτει σημαντικό αριθμό εγχώριας κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών UAV (drones), τα οποία το τελευταίο διάστημα, αφού δοκιμάστηκαν στον πόλεμο της Λιβύης, πραγματοποιούν επανειλημμένα παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Η όλη κατάσταση είναι εξαιρετικά ενοχλητική για την Αθήνα, η οποία επιθυμεί να αποκτήσει δύο υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα, ένα αντιπυραυλικό και ένα anti-drone.

Η απάντηση της Ελλάδας στην Τουρκία σχεδιάζεται εδώ και καιρό. Ωστόσο, ο σχεδιασμός επισπεύδεται λόγω της κλικαμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας. Τα αμυντικά συστήματα που εξετάζονται είναι ισραηλινής προέλευσης και προέρχονται από την ίδια εταιρία. Συγκεκριμένα, το ένα είναι ο Σιδηρούς Θόλος (Iron Dome) και ο Θόλος των Ντρόουν (Drone Dome).

Στο πρόσφατο ταξίδι του υπουργού Άμυνας, Νίκου Παναγιωτόπουλου, στο Ισραήλ, όπου συναντήθηκε με τον Ισραηλινό ομολόγό του, και συζήτησαν την περαιτέρω ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας έγιναν και παρουσιάσεις των εν λόγω αντιαεροπορικών συστημάτων. Τα ισραηλινά υπερόπλα παρουσιάστηκαν από τους Ισραηλινούς στην ελληνική αμυντική έκθεση DEFEA 21 το περασμένο καλοκαίρι.

Το Drone Dome «τυφλώνει» τον εχθρό

Το Drome Done εντοπίζει άμεσα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τους προκαλεί παρεμβολές και διακόπτει την επικοινωνία τους με τους επίγειους σταθμούς. Αυτό το «καταφέρνει» χωρίς να δημιουργεί προβλήματα στα αεροπλάνα.

Iron Dome: Δεν περνά τίποτα

Το αντιπυραυλικό σύστημα, Iron Dome, μπορεί να αναχαιτίζει drones, πυραύλους και βλήματα κάθε είδους, κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Εγγύηση της αποτελεσματικότητάς τους, σύμφωνα με την κατασκευάστριά εταιρία, είναι η επιτυχημένη δεκαετή χρήση του στο Ισραήλ.

Η σχέση Ισραήλ - Ελλάδας

Ο πρεσβευτής του Ισραήλ στην Αθήνα, Yossi Amrani, αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του στις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις. «Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε τη σχέση μεταξύ των χωρών μας να βελτιώνεται σταθερά, και σήμερα είναι η καλύτερη που είχαμε ποτέ», είπε μιλώντας στην εφημερίδα «Ελευθερία» και συνέχισε: «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να στοχεύσουμε σε κάτι ακόμα περισσότερο. Πιστεύω ότι οι χώρες μας μοιράζονται πολλά κοινά: όσον αφορά την ιστορία, την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας, αλλά και τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας».

Σύμφωνα με πληροφορίες του Newsbomb.gr ο Πρόεδρος του Ισραήλ, Isaac Herzog, θα έρθει στη χώρα μας στις 24 Φεβρουαρίου. Αυτή θα είναι μία από τις πρώτες επίσημες επισκέψεις του, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Προέδρου του Κράτους του Ισραήλ στις 7 Ιουλίου 2021 και θα προηγηθεί της επίσκεψής του στην Τουρκία.

Πηγή: Newsbomb.gr.

ΥΠΕΞ σε Τσαβούσογλου: Ξεφεύγουν της λογικής οι δηλώσεις για αποστρατιωτικοποίηση νησιών

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Thu, 10 Feb 2022 12:05:00 +0000

Πηγή: in.gr

Ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου, Αλέξανδρος Παπαϊωάννου, κάνει λόγο για αιτιάσεις εκτός λογικής εκ μέρους της Αγκυρας

Σκληρή απάντηση δίνει ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στον Μεβλούτ Τσαβούσογλου έπειτα από τις εμπρηστικές δηλώσεις του τελευταίου περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών και αμφισβήτησης της κυριαρχίας τους.

Ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου, Αλέξανδρος Παπαϊωάννου, κάνει λόγο για αιτιάσεις εκτός λογικής εκ μέρους της Αγκυρας, τις οποίες η Αθήνα απορρίπτει εν συνόλω.

«Αναφορικά με τις πλέον πρόσφατες αιτιάσεις τούρκων αξιωματούχων για το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου τις απορρίπτουμε εν τω συνόλω τους. Οι εν λόγω αιτιάσεις όχι μόνο δεν συνάδουν με βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου, αλλά ξεφεύγουν και της απλής λογικής» αναφέρει χαρακτηριστικά και επισημαίνει πως η ελληνική θέση αναφορικά με το ζήτημα αυτό έχει εκφρασθεί επανειλημμένα και δημόσια, ενώ σχετική επιστολή έχει αποσταλεί από την Μόνιμη Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στον ΟΗΕ προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού αυτού.

Το in.gr και στο κινητό σου! Κατέβασε το app για Android από το Play Store

Για την υφαλοκρηπίδα

Ομοίως, υπογραμμίζει ο κ. Παπαϊωάννου, η Ελλάδα απορρίπτει τις τουρκικές μονομερείς αιτιάσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, αιτιάσεις οι οποίες αγνοούν, για μια ακόμα φορά, τους θεμελιώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, και ιδιαίτερα του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

«Οι αιτιάσεις αυτές, συν τοις άλλοις, στηρίζονται σε ένα ανυπόστατο, άκυρο και παράνομο μνημόνιο».

«Η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και είναι πρόθυμη να διεξάγει εποικοδομητικό διάλογο με την Τουρκία, στη βάση των αρχών αυτών» καταλήγει ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ.

Ο απόλυτος “φονιάς” 3 σε 1 των drones! Rheinmetal Skyranger 30 HEL (ΒΙΝΤΕΟ)

noreply@blogger.com (Ελεύθερος Αρθρογράφος) — Wed, 09 Feb 2022 10:46:00 +0000

Διαθέτει πυροβόλο των 30 χλστ. πυραύλους και πάνω από όλα όπλο λέιζερ υψηλής ενέργειας! Θα μπορεί να ελέγχει το πεδίο αυτόνομα επιλέγοντας το κατάλληλο όπλο για προσβολή της εμφανιζόμενης απειλής. Θα προστατεύει κινούμενα τμήματα, αλλά θα μπορεί να προστατέψει και εγκαταστάσεις και υποδομές.

Το όπλο λέιζερ του Skyranger 30 HEL είναι τοποθετημένο σε πύργο μαζί με τους ηλεκτροπτικούς αισθητήρες. Το λέιζερ παρακολουθεί και εξουδετερώνει στόχους αυτόνομα, το δε περιστροφικό πυροβόλο 30mmx173 KCE που διαθέτει επιτυγχάνει την απίστευτη ταχυβολία των 1.200 βολών ανά λεπτό. Τέλος το σύστημα διαθέτει και κατευθυνόμενους πυραύλους.

Πηγή: https://www.defence-point.gr