Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Heterotopias...

2012-05-27T21:12:00.001+03:00

Οι CHEVALIER AVANT GARDE είναι από τον Καναδά και ύστερα από μια διακριτική και ήσυχη πορεία μέσα στο 2011 με 2 ψηφιακά 7'',ένα e.p. στη Beko και κάποια σκόρπια, κυκλοφορούν στη Δανική Scrot Up records το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο ''Heterotopias''.

Γεμάτο με synth pop ομορφιές,στρωτή και απλή παραγωγή τα τραγούδια του ''Heterotopias'' είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη ακόμα και για τους «σκληροπυρηνικούς» οπαδούς αυτού του ιδιώματος.

Απλό,όμορφο και ονειρικό.Άλλη μια Καναδική δόση ακουστικής ευεξίας μετά το άλμπουμ της GRIMES και των TRUST...

<p>&amp;lt;a href="http://chevalieravantgarde.bandcamp.com/album/heterotopias"&amp;gt;HETEROTOPIAS by Chevalier Avant Garde&amp;lt;/a&amp;gt;</p> Ακούστε και κατεβάστε επιπλέον, ένα καταπληκτικό remix των OCTO OCTA στο ''Haircut'' ,εδώ..

Athens, May 2019

2012-05-27T12:07:00.002+03:00

Σήμερα το Ough! Bass Runners, στο Bios από τις 10 το βράδυ με την LAUREL HALO και KUEDO, να εμφανίζονται παίζοντας την ηλεκτρονική μουσική που χρειαζόμαστε αυτή την άσχημη περίοδο,που δε λέει ακόμα να διορθωθεί από το 2012 και αρμόζει στις καλές σκοτεινές γωνίες της σύγχρονης Μητρόπολης,όπως το Bios.....

Μάλλον ρεπλίκες δεν θα εφορμήσουν οπότε θα απολαύσουμε μια εκδήλωση,που πολύ θα ήθελα να « γράψει ιστορία»,με τη απαιτούμενη προσοχή και διάθεση....

..Και η κλασσική ,αγαπημένη εισαγωγή από την ταινία που συνεχίζει να μας εμπνέει και που, φυσικά , είναι ο πνευματικός σπόνσορας της σημερινής εκδήλωσης...

Hiatus monologues / ICONS OF ANDRIA

2012-05-26T00:33:00.002+03:00

«....Andria and the boy sat on the edge of the Sky Sailor as it made it's way slowly over the landscape of the ruined world.

The boy looked down at the vast devastation."Do you think technology is a good thing?" He asked.

Andria thought for a moment. "I suppose it depends on what it's used for."
She paused.

"Would you like to see something beautiful?" She asked.

The boy looked at her an smiled. "Yes!"

Andria delicately manipulated the controls on her chest and a small opening appeared in the center. She carefully pulled out a small and beautifully intricate metallic object. It glittered with tiny blue and yellow lights.

The boys eyes widened. "Is this your heart?" The boy asked as he stared deeply into the layers of the complex little machine.

Andria smiled. "Something like that, perhaps my mind or my soul."

The boy was transfixed by it's beauty. "Can I touch it?"

"Yes." Andria said calmly.

The boy reached forward slowly. The Object was warm to the touch and he could feel a smooth tingling in his fingertips. He looked up at her face and said. "I think this technology is very good!"

Operator's Dream by IconsOfAndria Andria smiled. "So do I!"...»

Το Ανοιξιάτικο hiatus ή το σύνδρομο τεμπελίτιδας και ψιλοαδιαφορίας για τα μουσικά τεκταινόμενα,θα συνεχιστεί.

Είναι μια πολύ παράξενη περίοδος για μένα.Μπορεί να μου άρεσε ο δίσκος της LAUREL HALO μέχρι λατρείας,να έμεινα με ανοιχτό το στόμα με τα remix το περσινού πετυχημένου μουσικογενετικού θαύματος της FATIMA AL QADIRI, αλλά έχω κολλήσει άγρια με δύο τραγούδια των GOSSIP (!), δεν με πείραξε που δεν πήγα σε καμία συναυλία αυτό το δεκαπενθήμερο,χάνοντας FUZZTONES,MOON DUO,DEAD SKELETONS κλπ, μου αρέσουν τα καινούρια σίνγκλ των OTHER VIEW και της RIHANNA, ψηφίζω την Κυπριακή συμμετοχή στη φετινή Eurovision που μάλλον δε θα παρακολουθήσω,μου στοίχισε για λίγο ο θάνατος της DONNA SUMMER, ενθουσιάστηκα αρχικά που οι DAFT PUNK θα συνεργαστούν με τον GIORGIO MORODER και σκέφτομαι πλέον σοβαρά να επεκτείνω τις ώρες ύπνου μου από 5 σε 7 ώρες ημερησίως...

Όμως περιμένω την άφιξη και συναυλίες των THEE OH SEES και της JULIA HOLTER,αλλά περιμένω να ζήσω πρώτα αυτό το όνειρο για να φτάσω στο συμπέρασμα ότι κάποιο τζίνι εκεί έξω πραγματοποιεί τις επιθυμίες μου,δηλαδή με αγαπάει πολύ.

Τo Bass Runners μάλλον πάει για event της χρονιάς ενώ οι BEACH HOUSE και οι ICONS OF ANDRIA συνεχίζουν να με φέρνουν στα ίσα μου...

The Universal Way by IconsOfAndria Sail For Sol by IconsOfAndria

Bloom ,official...

2012-05-14T10:10:00.000+03:00

Είναι και παραμένει ο δίσκος της χρονιάς.Χωρίς πολλά πολλά οι BEACH HOUSE με το τέταρτο άλμπουμ τους,'' Bloom'', δίνουν ένα αριστούργημα συναισθηματικής έκφρασης και ένα εισιτήριο σε σπα ψυχής για δωρεάν λύτρωση....Ακούγεται με ευλάβεια....

Περισσότερα και επισημότερα εδώ...

Το άλμπουμ κυκλοφορεί αύριο 15 του Μάη ,επίσημα από την Sub Pop......

Sulk....

2012-05-10T21:43:00.000+03:00

Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου αν δεν υπήρχαν αυτά τα ονειρικά μετα νεοκυματικά ηλεκτρονοκά σκοτεινά σχήματα και ντουέτα ,που μου κάνουν παρέα τα τα τελευταία χρόνια.

COLD CAVE,CRYSTAL CASTLES,SOFT MOON, TRUST....Δε θέλω να το σκέφτομαι καθόλου....

Το βίντεο για το ''Sulk'' μπορεί να μην είναι τίποτε σπουδαίο αλλά το τραγούδι είναι πλέον κλασσικό για τις νυχτερινές μου διαδικτυακές περιπέτειες σε φανταστικούς κόσμους....

Animal news..

2012-05-07T09:28:00.002+03:00

Μετά το πειραματικό,αφηρημένο αλλά ψιλοαδιάφορο '' Transverse Temporal Gyrus'' οι ANIMAL COLLECTIVE επιστρέφουν στην ποπ φάση με το σινγκλ '' Honeycomb/Gotham''.
Δεν έχουν κάτι καινούριο να μας πουν αυτή τη φορά ,το στυλ είναι αναγνωρίσιμο και οικείο. Και τα δύο τραγούδια είναι πολύ ευχάριστα, έχουν πολύ όμορφες μελωδίες και είναι αρκετά ζωηρά. Κυκλοφορεί 26 Ιούνη από τη Domino....

Το μέλλον της Αριστεράς

2012-05-05T21:10:00.002+03:00

Το καινούριο τραγούδι των FUTURE OF THE LEFT, είναι το ροκ τραγούδι που περίμενα εδώ και καιρό. Καυτό και λυσσασμένο,όμορφα φλεγόμενο και πρώτο δείγμα από το καινούριο δεύτερο άλμπουμ τους,'' The Plot Against Common Sense'', το '' I Am The Least Of Your Problems'',είναι σκέτη χειροβομβίδα..

Απολαύστε το και από μας,πριν το κατεβάσουν..

Future Of The Left - I Am The Least Of Your Problems by myblogcliche1

Και μην ξεχνάτε : Αύριο ψηφίζουμε.Όλοι. ΑΥΤΕΣ, οι εκλογές είναι σοβαρές.Μην χαραμίσετε τις ψήφους σας,μην αφήσετε το σκυλολόι και τους λακέδες τους να κυβερνήσουν ποτέ αυτή τη χώρα..

Still Ill....[Adam Yauch a.k.a. MCA [August 5, 1964 – May 4, 2012]

2012-05-04T21:31:00.000+03:00

Ανακοινώθηκε σήμερα από τα Αμερικάνικα ηλεκτρονικά περιοδικά και είναι πολύ δυσάρεστο το γεγονός του θανάτου του Adam Yauch ή MCA, των BEASTIE BOYS,μόλις 47 ετών,από καρκίνο.

Δεν θα πούμε για την αξία των BEASTIE BOYS ή τη συνεισφορά του MCA σε αυτούς αλλά και στη μουσική γενικότερα.Αστεία πράγματα ,το ξέρουν και οι πέτρες ακόμα.

Μόνο να σας εξομολογηθώ ότι ήμουν ορκισμένος εχθρός του στο ''Licence To Ill''το 1987,αλλά το ''Ill Communication'' του 1994,μου το έτριψαν στη μούρη και με έκαναν να αλλάξω γνώμη αμέσως.
Έκτοτε τους παρακολουθούσα στενά μέχρι και τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας απολαμβάνοντας την ποικιλία των ήχων και ρυθμών, το άφθονο χιούμορ και τις πάντα εκρηκτικές ρίμες τους..
Ο MCA μου ήταν ο πιο συμπαθής, από αυτά τα τρία τσογλάνια και σίγουρα δεν θα είναι το ίδιο πια,για το σχήμα, μετά την έξοδό του από αυτό το πλανητικό σύστημα....
Ήμουν ευτυχής που τους παρακολούθησα σε εκείνο το ατυχές Ejekt Festival ,16-06-2007..

Master....

2012-05-02T21:04:00.000+03:00

Την εκτιμώ βαθύτατα την Santigold. Μπορεί να έκανε τρία χρόνια να φτιάξει καινούριο άλμπουμ,αλλά αν ακούσει προσεκτικά κανείς τα απλά σε πρώτη φάση υβριδικά ποπ τραγούδια του, θα θαυμάσει με το πόσο εύκολα και αρμονικά δένει new wave,reggae,dub,,r'n'b, pop και Αφρικάνικη ρυθμολογία γενικότερα.

Τα τραγούδια του '' Master Of My Make -Believe'' είναι ποπ.Αλλά διαφορετική ποπ από τα εμπορικά τέρατα παραγωγής και λούσου που χτυπάνε κορυφαίες πωλήσεις.Είναι φινετσάτα, αισθησιακά, θεραπεύουν καρδιές,μπορούν να συγκινήσουν και αποκαλύπτονται σταδιακά με περισσότερα ακούσματα.

Ακριβώς όπως με το πρώτο άλμπουμ της,έτσι κι εδώ ,η Santi White,με εκλεκτό επιτελείο στο πλευρό της (Sitek, Zinner, Hill όπως πάντα κλπ), δεν ενδιαφέρεται να δημιουργήσει εύκολα καταναλώσιμα και πρόσκαιρα τραγούδια.

Μπορεί όμως να δημιουργήσει εύπεπτο ήχο για δόλωμα και μετά να κάνει αρκετούς ακροατές της να μην μπορούν ξεκολλήσουν από δαύτη. Το έπαθα δεύτερη φορά και θέλω να το ξαναπάθω.

Και μπορεί το ''Disparate Youth'' να το ακούω εδώ κι ένα μήνα περίπου,το ''Big Mouth'' περισσότερο,αλλά αυτές τις θερμές μέρες είναι που αυτά τα δύο και το 90% του υπόλοιπου άλμπουμ με κάνουν να προσκυνώ και πάλι. Είναι σπουδαία η Santigold..Και χαίρομαι που επέστρεψε..Το πρώτο άλμπουμ του Καλοκαιριού είναι εδώ ..Και θα παραμείνει....

“This is not Duke Ellington. This is Duck Ellington” ..

2012-04-28T18:54:00.000+03:00

Ανακοινώθηκε πριν από κάτι μέρες στο Twitter των THE AVALANCHES και θεωρητικά κρύβονται πίσω από αυτό.
Το ''Sleepy Bedtime Mix For Young Ones '',δημιουργημένο από κάποιον που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο του Μπουκόφσκι, Henry Chinaski ως δημιουργό,είναι από τα πιο όμορφα mixtape που έχω ακούσει εδώ και χρόνια.
Μετά το τέλος της ακρόασης,δεν χωρά αμφιβολία ότι από πίσω κρύβονται οι Αυστραλοί μάγοι της μίξης και μπορεί να μην είμαι από αυτούς που ελπίζουν ένα δεύτερο δίσκο τους ,όμως κάθε δημιουργία τους ηχεί σαν Παράδεισος στα αυτιά μου.
Χωρίς να υπάρχει playlist,προς το παρόν,αλλά πάντα με άξονα το καλό γούστο στις επιλογές αλλά και στην εμπνευσμένη πραγματικά μίξη,απλή και μεγαλειώδης ταυτόχρονα,τo '' Sleepy Bedtime Mix...'' περιέχει πολλά bossa nova,lounge,easy listening και folk άσματα και μπορείς να διακρίνεις Beach Boys, FRANK SINATRA, ANTONIO CARLOS JOBIM,την θεϊκή διασκευή του Robert Wyatt στο ''At Last I'm Free'' των CHIC, δύο όμορφες διασκευές στο ''Michelle'' των BEATLES και στο ''My Funny Valentine'' του FRANK SINATRA,με την πρώτη ακρόαση. Στο τελευταίο τέταρτο περίπου αυτού του ωριαίου mix,ακούμε και ένα παραμύθι.Αλήθεια λέω...
Το κατεβάζετε και το ακούτε από εδώ...
Όνειρα γλυκά.....

Dying Sun

2012-04-28T13:45:00.000+03:00

Πολλά δε γνωρίζουμε. Το ότι είναι καινούριο σχήμα και άλλη μια μουσική περσόνα του διαβόητου Vasra Dikon,μόνο..
Το σίγουρο είναι ότι Σαββατιάτικα αυτό το ψυχρό,διαστημικό ηλεκτρονικό έπος,με την ονομασία '' Astrolavos'', που γεννήθηκε στο Detroit, κλωνοποιήθηκε για άλλη μια φορά στην Ελλάδα και θα συνεχίσει να σπέρνει και στο Διάστημα, δε με αφήνει σε ησυχία με αυτά τα εθιστικά,μινιμαλιστικά beat,που μου τρυπάνε τον εγκέφαλο..
Αν βγείτε εκτός στρατόσφαιρας να το έχετε μαζί σας. Και επειδή δεν έχετε καιρό για χάσιμο,κατεβάστε το από εδώ.
Επίσης καλό θα ήταν να ρίξετε μια ματιά σε όλα τα υπόλοιπα «μουσικά όντα» αυτού του αινιγματικού κυρίου. Προσωπικά ακόμα δεν έχω ξεμπλέξει, αλλά δε χρειάζεται κιόλας....

Dying Sun - Astrolavos by vasra dikon

Rollins vs.Pop

2012-04-27T22:44:00.001+03:00

Είχε τα γενέθλιά του πριν από κάτι μέρες και αντί για τα τυπικά σας παρουσιάζω ένα δίπτυχο σπαρταριστής πρόζας του Henry Rollins,από τις εμπειρίες του παίζοντας με τον IGGY POP και πώς δεν κατάφερε να του τη « βγει»..
« You never gonna beat the master »,λέει προς το τέλος του δεύτερου μέρους ο Henry Rollins και έχει απόλυτο δίκιο.....

Kiss them !

2012-04-27T10:45:00.000+03:00

Ακούγεται σαν τα indie ξαδέλφια των μελών του Glee club, όμως αντίθετα με αυτούς,οι SCHOOL OF SEVEN BELLS, όχι μόνο δεν το γαμάνε αλλά δίνουν σε αυτή την αξέχαστη γλυκειά,ανέμελη ποπ στιγμή των SIOUXIE AND THE BANSHEES ένα ακόμα πιο συναρπαστικό αέρα..

Εύγε νέοι !

Siouxsie and the Banshees- Kiss Them For Me (School of Seven Bells Cover) by Vagrant Records

Mech▲nimal,six d.o.g..s 25-04-2012

2012-04-26T11:04:00.000+03:00

Ήταν η πρώτη εμφάνιση του σχήματος που είδα και ομολογώ ότι ζωντανά κατάλαβα καλύτερα την όλη ιδέα πίσω από αυτούς. Κάτι που πλησίαζε το ροκ εν ρολ,αλλά με ηλεκτρονικό ήχο. Αλλά και μια κινητοποίηση όλου του οργανισμού σαν αντίδραση αυτού που άκουγα.Κάτι που δεν μπορώ να πω ότι το καταφέρνουν πολλοί.

Ο χαρακτηρισμός «drone and roll» που έχουν δώσει για να χαρακτηρίσουν τον ήχο τους, τα λέει όλα.Αποτελεί όμως και μια ολοκληρωμένη οπτικοακουσστική εμπειρία,διαφορετική από αυτά που βλέπουμε συνήθως

Στη ζωντανή του εκδοχή, με την χαρακτηριστική παρουσία και λειτουργία του Freddie F. ως ερμηνευτή / frontman και τα καταπληκτικά visuals της Αγγελικής Βρεττού,που εντυπωσιάζουν τονίζοντας αυτό το έμπειρο ,προσωπικό,ψυχρό ηλεκτρονικό απόσταγμα 30 χρόνων ηλεκτρονικής μουσικής, οόρος «drone and roll» παγιώνεται και δεν μπορεί να αντικατασταθεί με κανέναν άλλο όρο.

Ψυχρόαιμη μουσική,χωρίς ξεσπάσματα παρά ένα σταθερό,ατμοσφαιρικό πυκνό πλέγμα από χαμηλόσυχνους ρυθμούς και βόμβους, που γράφει Γ.Παπαϊωάννου στην ετικέτα και τις κιθάρες του Τάσου Νικογιάννη που με διακριτικότητα εμπλουτίζουν με περισσότερο συναίσθημα τον ήχο,με την συχνότητα της μεγαλούπολης πανταχού παρούσα αλλά και τις γκρίζες αποχρώσεις της. Μουσική που κουβαλά τόσο τις μουσικές,όσο και τις προσωπικές εμπειρίες των μελών των Mech▲nimal.
Ζωντανά αυτό φαίνεται πολύ καλύτερα από τις ηχογραφήσεις,η μουσική που ακούει και βλέπει κανείς όμως είναι πλέον ανάγκη και για μια πρώτη δισκογραφική δουλειά. Δεν μπορεί να μένουν κρυφές τέτοιες προσπάθειες.Και μάλιστα τόσο αυθεντικές.
'Οσο για τους THE RATTLER PROXY που άνοιξαν τη συναυλία ,νομίζω ότι κατάφεραν θαυμάσια να με ντοπάρουν με αυτά τα βομβίζοντα ,υποχθόνια beat και λοιπούς αναλογικούς ηλεκτρονικούς ήχους,να μου θυμίσουν γιατί αγαπώ τον ήχο των SUICΙDE και μάλιστα αν μου δινόταν η άδεια θα έλεγα ότι η εκ νέου ,περισσότερο γυαλισμένη Αθηναϊκή εκδοχή τους μπορεί να χάνει σε αυθεντικότητα αλλά όχι σε ορμή.Άραγε θ αμπουν περισσότερο στη βρωμιά της πόλης ή ακόμα και στην ομορφιά της για να φτιάξουν με αυτά τα υλικά κάτι ακόμα πιο στέρεο; Τους το ευχόμαστε..
Δε χανόμαστε και θα τα ξαναπούμε...

Springlive in Greece!

2012-04-24T13:09:00.002+03:00

The Liarbirds – Estuary in Me (official video) από restlesswind

4 Μαϊου στο Bios, οι THE LIARBIRDS,ενώ στις 25 Απριλίου στο Six D.O.G.S, οι Mech▲nimal και THE RATTLER PROXY ..

Ξέρετε την εκτίμηση μου στα δύο πρώτα σχήματα.Λογικά θα παίξουν όπως παίζουν εκατοντάδες χρόνια τώρα,σε όλες τις μετεμψυχώσεις τους.... Συναρπαστικά..

Οι THE RATTLER PROXY απ' ότι έχω ακούσει ως τώρα, μου κάνουν σαν μια απολαυστική Suicide tribute μπάντα με χαμηλά λιπαρά,«διαβασμένα» αναλογικά συνθ, κλωνοποιημένη φωνή και ερμηνεία (Alan Vega, ο δότης dna) και υγιεινές δόσεις «κολλήματος». Είπα ότι μου κάνουν..

Και ελπίζω το fan να τους οδηγήσει και σε μια fun συναυλία.

Devil's Work by The Rattler Proxy

Dead Roach Blues by Mech▲nimal

Το κορίτσι που γνωρίζει εκεί όπου είναι τα άστρα...

2012-04-21T21:00:00.000+03:00

«..Η κάρτα ''Luna'' των Ταρώ, σημαίνει καλή τύχη και ασφαλές ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο αλλά και από αυτή την ύπαρξη στην επόμενη...»
Αυτό διαβάζω στο ενημερωτικό που μου έστειλαν οι ICONS OF ANDRIA,ένα νέο φολκ σχήμα στο οποίο συμμετέχουν ο Rodney Sellars των The Year Zero και οι Ken Negrete, Fabiola Sanchez των Familiar Trees μπορεί να μην είναι ακριβώς η ερμηνεία που δίνεται στην πραγματικότητα, αλλά μου αρέσει αρκετά.
Την ονομάζουν και '' The Girl Who Knows Where The Stars Are'',της έχουν βγάλει και ένα πανέμορφο τραγούδι και μας ενημερώνουν ότι μέχρι να κυκλοφορήσει το πρώτο τους επώνυμο,sci-fi θεματολογίας, άλμπουμ τους,θα κυκλοφορούν κι από ένα τραγούδι,ενώ το ασπρόμαυρο σκίτσο,θα ξεκινήσει να χρωματίζεται μετά τις 500 πρώτες ακροάσεις,όπως ακριβώς στο πρώτο τραγούδι που έβγαλαν,''The Universal Way''

Κάτι τέτοια κυκλοφορούν και άντε μετά να συμμαζευτείς........

«..luna makes us shine

she makes us feel good

every time we take this ride

we rise & shine again

far away, the modern age...»

The Girl Who Knows Where ... by IconsOfAndria

The Universal Way by IconsOfAndria

Get caught by DEATH GRIPS...

2012-04-16T20:52:00.000+03:00

Θα τους περνούσα για Βρετανούς,όμως είναι από το Sacramento,CA. Αυτό που ακούω στο δεύτερο άλμπουμ τους, "The Money Store ",είναι ένα «εφιαλτικό»,ασύμετρο χιπ χοπ όπως το έφτιαχναν στη Def Jux και dubstep δονήσεις,θορυβώδεις, παραμορφωμένοι ήχοι που έρχονται και παρέρχονται σαν κουνούπια ενώ αν νοιώθετε ότι δεν στέκεστε καλά και έχετε την εντύπωση ότι κάποιος σας τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια σας,μάλλον έχετε δίκιο. Ιδιοφυής συνδυασμός με δυνατά ,θυμωμένα, επιθετικά ραπ φωνητικά,συνδυασμός που σαρώνει ....

Όμως ορίστε..Ηχογραφημένο σε πολυεθνική και τις πρώτες ενθουσιώδεις κριτικές και σχόλια να παίρνουν και να δίνουν..Παράδοξο αλλά να που συμβαίνει...

Ο ήχος των DEATH GRIPS,είναι αρκετά ισχυρός,οργισμένος,σκληρός και ο πιο 2012 ήχος που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Το Σπίτι Με Τα Παράξενα πιάστηκε απροετοίμαστο, αλλά τέτοιου είδους εκπλήξεις το θέτουν σε συναγερμό... Κυκλοφορεί στις 24/4..Το ακούτε παρακάτω....

The Money Store by deathgrips

Girls Gone Wild !

2012-04-16T11:00:00.000+03:00

Τώρα ξέρω..θα κολλήσετε στο στίχο : «..I'm Not Masturbating But I'm Feeling Myself.......If You Wasn't So Ugly I Put My Dick In Yo Face...Dick In Yo Face,Put My Dick Yo Facccccce....» και το πόσο πλάκα έχει όπως ακούγεται.
Παρ' όλα αυτά η NICKI MINAJ όπως και η MADONNA,έχουν τους καλύτερους mainstream pop δίσκους που έχω ακούσει εδώ και καιρό. Το ''MDNA'' μπορεί να δείχνει την ηλικία του αλλά το ''Pink Friday : Roman Reloaded'' είναι νεότατο. Και τα δύο όμως είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη,σε ένα χώρο όπου δεν υπάρχουν καλλιτέχνες πια ,αλλά ετοιματζίδικα ρομποτάκια των ,και καλά, ακαδημιών τύπου ..Idol ή Factor..
Τους ακούω από την αρχή μέχρι το τέλος, τα βαριέμαι σε πολλά σημεία μεν αλλά δεν παύουν να είναι δίσκοι που χρειάζονται για να ξεμπλοκάρουν λίγο τα υπερφορτισμένα αυτιά μου από το βομβαρδισμό καινούριων και αρκετά ζόρικων δίσκων που ακούω τον τελευταίο καιρό.Και όταν έχω περάσει μια Μ.Εβδομάδα με σπουδαία αλλά ιδιαίτερη μουσική,τέτοιοι δίσκοι μου φτιάχνουν τη διάθεση και είναι ότι πρέπει για ξέδωμα . Χορέψτε τους άφοβα...
Ένοχη απόλαυση ; Δε θα το έλεγα,μου αρέσουν και δεν φοβάμαι τις συνέπειες..
Τους εύχομαι να ξεσκίσουν σε πωλήσεις.

Obsidian Damascene Sun...

2012-04-12T20:33:00.000+03:00

Από τα καλύτερα goth-metal,που άκουσα τελευταία....

Το άσμα περιέχεται στο πρώτο άλμπουμ των Νεοϋρκέζων VAURA ,''Selenelion'' που κυκλοφορεί από την Wierd records.

Το άλμπουμ βρίθει από μυστικισμό,αργόσυρτες, γκρινιάρικες κιθάρες, αβυσσαλέα , παραμορφωμένα «κατά τόπους» ,«πένθιμα» όταν δεν γαυγίζουν από τα βάθη της Κόλασης και πάντα στα όρια της εθιμοτυπικής αγωνίας για το είδος φωνητικά ,συνοφρυωμένους ρυθμούς και πολύ γοτθικό λιβάνισμα.Ότι πρέπει για Μεγάλη Εβδομάδα. Δεν ξεφεύγει από τα καθιερωμένα αλλά και γιατί να ξεφύγει..

Σαν bonus,αντί για λαμπάδα άλλο ένα βίντεο. Το ''Drachma'', δεν αναφέρεται στο παλιό νόμισμά μας αλλά σε κάτι που κατάντησε το Ευρώ. Το αντίτιμο της μετάβασης στον Άδη.Δεν ήξερα ότι οι εξερχόμενες ψυχές πλήρωναν τον Ψυχοπομπό σε δραχμές....

Serenity..

2012-04-11T01:00:00.000+03:00

Είναι πολύ αγαπητός ο Brock Van Wey εδώ σε αυτό το Σπίτι. Πέρυσι μας είχε χαρίσει εξαιρετικούς δίσκους που για μια στιγμή φάνταζαν το μόνο πράγμα που άξιζε να ακούσει κανείς .
Φέτος και ενώ η δισκογραφική του παρουσία έχει ξεπεράσει τα όρια που μπορεί να απορροφήσει κάθε ακροατής του,κυκλοφορεί το άλμπουμ που προβάλλει με αξιώσεις σαν το καλύτερό του.
Το '' Serenity'', περιέχει έξι συνθέσεις πολύ μεγάλης διάρκειας,με τελείως άλλη διάθεση από αυτή που μας είχε συνηθίσει ο καλλιτέχνης τόσα χρόνια.
Η γυναικεία παρουσία του εξώφυλλου και οι τίτλοι των τραγουδιών,μαρτυράνε πολλά περισσότερα για το γενικότερο κλίμα του δίσκου. Και η ουράνια, νοσταλγική,ήρεμη,εισαγωγή της πρώτης σύνθεσης, «Ενότητα»,δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παραμονή στο έδαφος.
Γιατί αυτή η αγγελική μελωδία απλώνει αόρατη σκάλα και η άνοδος είναι πλέον φυσική.
Οι πρώτες εκπλήξεις δεν αργούν να έρθουν.Ο χαλαρός χορευτικός ρυθμός του και τα φευγαλέα φωνητικά που εμφανίζονται από το πουθενά ανυψώνουν ακόμα περισσότερη την αίσθηση..Τώρα πλέον ο ουρανός ΔΕΝ είναι το όριο.Τώρα πλέον τα εσωστρεφή ταξίδια με βροχερό περιβάλλον και ήρεμα μεγάλα τοπία,έχουν τελειώσει.
Ο καθαρός ουρανός,η Αναγέννηση,η ΗΡΕΜΙΑ,είναι το ζήτημα.
Αυτό που ακούγεται σαν το υπέρτατο chill-out/chillwave ambient που έχει δημιουργηθεί ποτέ,είναι κάτι παραπάνω από χαλαρές,καλόγουστες και συνεκτικές επαναλαμβανόμενες ασκήσεις με στρώματα περιβαλλοντολογικών σταθερών συν της καταλυτικής και εντονότερης από ποτέ παρουσίας ρυθμών και γυναικείων φωνητικών.
Είναι ένας συναισθηματικός κόσμος με την Ομορφιά,το Σθένος,τη Φωτεινή ενέργεια να αποκαλύπτονται μέσω της ικανότητας του Wey, να δημιουργεί μουσική χωρίς βάρος και λογική.Ροή από την ψυχή ,αγνοώντας τη λογικά παρά μόνο στο δομικό μέρος.
Αυτό όμως ο BVDUB το κατέχει χρόνια.Είναι πλέον δεύτερη φύση του.Μέχρι τώρα είτε τον απέρριπτε κανείς ,κουρασμένος από τη συνεχή,σταθερή και μακράς διάρκειας ροή των συνθέσεων,είτε ,όπως εδώ,χρησιμοποιούσε τη μουσική του σαν ηχητικό soundtrack των ονείρων ή σαν ένα φάρμακο λήθης από τη βρωμιά της βαρύτητας.
Με το ''Serenity'' τα πάντα περνούν σε άλλο επίπεδο.
Ξαφνικά ανοίγεται ένας κόσμος ,καθαρός,απέριττος,ονειρικός,τρυφερά νοσταλγικός και η διάρκεια των συνθέσεων δεν είναι καθόλου μεγάλη.Είναι όση χρειάζεται για να φτάσει κανείς σε ενός άλλου είδους έκσταση.
Όχι να ανοιχτούν οι στουμπωμένοι δίαυλοι του εγκεφάλου.Αλλά της Ψυχής.
Κάθε σύνθεση κλιμακώνεται προς τη μέση και μέχρι το τέλος της,έχει κορυφωθεί και εκτοξεύει θερμά παλμικά κύματα ευφορίας στον ακροατή.
Και στο τέλος επέρχεται η «Γαλήνη». Τα πάντα αδειάζουν και μένει μόνο η ομορφιά της ηρεμίας,που όσο σκέφτομαι πόσο λίγο κρατάει τόσο πιο πολύ θέλω να εξαφανιστώ,να πάρω το άλμπουμ και να το ακούω ,αγναντεύοντας τον ουρανό......

Magic Wands

2012-04-10T18:21:00.000+03:00

Είναι καινούριοι στην πιάτσα και τολμούν να κάνουν διασκευή στο ερωτικό έπος της MADONNA,'' Burning Up''. Τα καταφέρνουν θαυμάσια να με κάνουν να περιμένω το πρώτο τους άλμπουμ '' Aloha Moon '' σε λίγες μέρες,με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Το οποίο μετατρέπεται σε ανυπομονησία ακούγοντας και τα επόμενα δύο που έχουν αναρτήσει στην ιστοσελίδα τους.Απλά ποπ τραγούδια,λειτουργικά και με αντοχή σε ακούσματα. Καθαρά και άμεσα....

MAGIC WANDS - Space by Bright Antenna

Τάδε έφη....

2012-04-08T15:08:00.000+03:00

Ακούω για πρώτη φορά το νέο τους άλμπουμ, τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, όμως πιστεύω ότι η ιδέα του Jaz Coleman να κάνει ένα μεγάλο πάρτυ στις 21 και 22 Δεκεμβρίου 2012,για το επικείμενο «τέλος» του κόσμου,όπως τον ξέραμε,αρχίζει και με «σκανδαλίζει» περισσότερο.
Μόνο που η Νέα Ζηλανδία πέφτει κάπως μακριά και δεν ξέρω...Θα δούμε...
Άποψη για το άλμπουμ μετά την δεκάτη ακρόαση. Από την πρώτη πάντως, βρίσκουμε τους KILLING JOKE σε «μεγάλα κέφια».

Ough! Events..Κάποιες σκόρπιες σκέψεις..

2012-04-04T01:49:00.000+03:00

Οι δύο μουσικές εκδηλώσεις του νεοσύστατου Αθηναϊκού ηλεκτρονικού εντύπου που δείχνει μια περισσότερο αισιόδοξη ,δημιουργικότερη και ζωντανή πλευρά μίας πόλης υπό γενική κατάρρευση και γενική αναδιοργάνωση και μετασχηματισμό, ήταν μια έγκυρη εικόνα της «κοχλάζουσας» μουσικής σκηνής της πόλης αλλά και ενδεικτικό του τι συμβαίνει τους τελευταίους μήνες.

Μέσα από τις δημοσιεύσεις του περιοδικού περνούν όχι μόνο ενδιαφέροντες νέοι Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και η γενικότερη εικόνα της παραγωγικότερης από ποτέ εποχής για τα δρώμενα στο χώρο της ηλεκτρονικής,ποπ,ροκ, πειραματικής μουσικής δημιουργίας.Εικόνας ενός ηφαιστείου που ετοιμάζεται για μεγάλη έκρηξη.

Καθημερινά λαμβάνω ηλεκτρονικά μηνύματα και ενημερώσεις από καινούρια σχήματα,τα αυτιά μου ξεχειλίζουν από καινούριες συνθέσεις,που εντοπίζω ή βολικότερα λόγω χρόνου, «μου» εντοπίζουν ιστολόγια που εμπιστεύομαι και φυσικά από το ough!. Οι δημοσιεύσεις του παρόντος ιστολογίου,σχετικά με εγχώριες παραγωγές ποτέ δεν ήταν περισσότερες από πέρυσι και φέτος.

Και δεν θα το έκανα θέμα αν δεν παρατηρούσα μια λογαριθμική αύξηση της ποιότητας.Πλέον είναι εντυπωσιακό πόσο καλά πράγματα κυκλοφορούν εκεί έξω αλλά το κυριότερο,υπάρχει η προοπτική,η πρόοδος.Όλα είναι σε κίνηση,σε διαμόρφωση και η εξέλιξη ποτέ δεν ήταν τόσο συναρπαστική.

Έτσι,και στις 28/1 αλλά και στις 30/3,όλα τα σχήματα και καλλιτέχνες που είδα στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Ough! στο Bios, είχαν περισσότερους από ένα λόγο για να με κάνουν να αφοσιωθώ και να ακούσω.

Είναι ανώφελο να αρχίσω να αναφέρω ένα ένα τα σχήματα που είδα.όμως θυμάμαι πόσο με είχε εντυπωσιάσει ο ψυχεδελικός κα φόλκ ήχος των NALYSSA GREEN ,η απολαυστική αλλά ακόμα εν εξελίξη ποπ των MONDAY NIGHT FEVER, την, στα όρια του industrial, jazz-ambient ψυχρότητα των WHAM JAH, και οι κλασσικά κορυφαίοι KING ELEPHANT και A VICTIM OF SOCIETY.

Το πιο αισιόδοξο είναι η προσέλευση αρκετού κόσμου,που προφανώς πήρε μια καλή γεύση και μάλλον απόλαυσε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις.

Primitif....THE DREAMS..Live in Athens [30-03-2012]

2012-04-04T00:11:00.002+03:00

Στα πλαίσια της δεύτερης εκδήλωσης του Ough! παρακολουθήσαμε ένα από τα πιο εξωτικά και πρωτόγονα Γαλλικά σχήματα της εποχής. Οι THE DREAMS, ζευγάρι στη ζωή αλλά και στη σκηνή, παρουσίασαν μια σειρά από παλιά και καινούρια τραγούδια τους, ήταν απολαυστικοί και έφυγαν και αυτοί και εμείς με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Φυσικά και ο διάκοσμος του Bios δεν ήταν ο κατάλληλος για να ολοκληρωθεί αυτό το κλίμα παιδικής περιέργειας, συναρπαστικού πρωτογονισμού και έξαψης,αλλά που να βρίσκεις τώρα νησιά,με φοίνικες,υγρασία,κουνούπια και φεγγάρι να βαράει κατακούτελα. Ο χώρος όμως ήταν ο πλέον κατάλληλος ,για να έρθουμε σε επαφή με τον απλό, ανεπιτήδευτο, ανεπεξέργαστο ήχο του σχήματος που ακούστηκε καλύτερα το ''Morbido'' τον μοναδικό,περσινό αγαπημένο δίσκο τους.
Σαν να είναι τελείως αποκομμένοι,μακριά από τον πολιτισμό και την πολυπλοκότητα της καθημερινότητας,το δίδυμο δημιούργησε τη βασική ηχητική «πύλη» διαφυγής ,θέτοντας φαντασία και αισθήσεις σε εγρήγορση.
Μεγάλο κατόρθωμα με τραγούδια ερασιτεχνικής κατηγορίας αλλά και ένα γερό μάθημα στους τελειομανείς. Η πρωτογενής συγκίνηση και χαρά της μουσικής βρίσκεται στο πρώτο χτύπημα του κουταλιού πάνω στην κατσαρόλα..

KEEP SHELLY IN ATHENS /BABY GURU... Alive in Athens ,,29-03-2012

2012-04-01T19:50:00.001+03:00

Δύο από τα καλύτερα νέα σχήματα της εγχώριας μουσικής στιγμής στην πρώτη ζωντανή τους εμφάνιση σε μεγαλύτερο χώρο από αυτό που έπαιζαν τους τελευταίους μήνες.

Οι KEEP SHELLY IN ATHENS στη μόλις δεύτερη εμφάνισή τους σε Ελληνικό -ακόμα- έδαφος και στην πολλοστή γενικά,μας παρουσίασαν μια πιο διαφορετική Σάρα, λιγότερο ντροπαλή, περισσότερο «αιθέρια»,με εντυπωσιακό φόρεμα αλλά και περισσότερες κινήσεις και ήχο αρκετά πιο σκοτεινό και όχι απαραίτητα βασισμένο σε ηλεκτρονικά beat και φόρμες.

Αντίθετα από την προηγούμενη εμφάνισή τους πριν από πέντε μήνες,αυτή εδώ ήταν κάπως πιο ζόρικη. Ο μεγαλύτερος χώρος, ο κάκιστος ,χαρακτηριστικός, μη-φιλικός προς μη-ροκ ακούσματα ήχος του κλαμπ,οι απαιτήσεις ύστερα από την περιοδεία στην Αμερική στάθηκαν εμπόδιο σε αυτό που μπορεί να είχε κατά νου το σχήμα αλλά και οι φίλοι τους.

Έτσι η όλη εμφάνιση φάνηκε σαν μια νωχελική,υποτονική και μουντή πρόβα σε κακή μέρα , με τη φωνή της Σάρα θαμμένη στο περισσότερο μέρος της εμφάνισης και τα όργανα πλην της κιθάρας αδύναμα και θαμπά.

Όμως άλλο τί φάνηκε και έμεινε δυστυχώς σαν τελική εντύπωση και άλλο τί ήταν στην πραγματικότητα.

Με καλύτερη ηχητική κάλυψη αλλά και με περισσότερη κυριαρχία του σχήματος πάνω στον ήχο που διαμορφώνει θα μπορούσε να κάνει ακόμα και τους πιο « indie κακιασμένους», να σωπάσουν για πάντα..

Το σχήμα έπαιξε όσο καλύτερα μπορούσε και σίγουρα η εξέλιξη του σε αυτό noir ύφος που μπλέκει new wave,jazz ,ambient και downtempo,φάνηκε.Στιγμές χανόμουν μέσα σε αυτό το σκοτεινό ηχητικό περιβάλλον αλλά την επόμενη στιγμή το πρόβλημα «ήχος» με έβγαζε εκτός κλίματος. Πιστεύω ότι η εμφάνιση τους στο φετινό φεστιβαλ του Coachella να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

Οι BABY GURU,βγήκαν μετά τους K.S.I.A. και άλλαξαν άρδην το αμήχανο κλίμα που είχε δημιουργηθεί. Ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα γι' αυτό οι εντυπώσεις μου είναι αρκετά έντονες.

Οι βαριές επιρροές της δεκαετίας του '70 στον ήχο τους,φάνηκε σε όλο το μεγαλείο τους. Χωρίς κιθάρα αλλά με κρουστά .αρμόνιο και μπάσσο,πέτυχαν αυτό που πετυχαίνουν ψυχεδελικότερα σχήματα από αυτούς. Με διάρκειες συνθέσεων πάνω από έξι και επτά λεπτά,κλιμακούμενη ένταση και πραγματικά απογειωτικά αποτελέσματα,οι τρεις Guru,έδειξαν ότι είναι τελείως διαφορετική ς νοοτροπίας από πολλά εγχώρια και ξένα σχήματα.

Προσφέρουν μια καθαρά rock'roll εμπειρία και διασκέδαση μέσω καυτών ρυθμών ,με τον King Elephant να μεγαλουργεί για άλλη μιά φορά στα ντραμς και τον Sir Kosmische να προσφέρει τη σιγουριά με τις απλές κλειδωμένες μπασογραμμές του να μην εκτροχιαστεί το όλο ηχοσύστημα στο άπειρο και να παραμείνει μεταξύ του κοινού και αυτών. Όσο για τον Obi Serotonin, μπορεί να βρίσκεται ακόμα στο δημοτικό από άποψης σκηνικής παρουσίας αλλά ο υπέρμετρος ενθουσιασμός του δε νομίζω ότι με κάνει να ζητήσω περισσότερα. Είναι ο ροκ αρχιερέας του σχήματος,αυτός που μεταφέρει όλη την πεμπτουσία του ήχου του σχήματος στο κοινό,απλά και λειτουργικά.

Η μπάντα γυρίζει στα βασικά,χωρίς ακροβατισμούς και υπέρμετρη φιλοδοξία και μέσα από την αρχέγονη χαρά των ρυθμών, επιχειρεί να επαναφέρει το διονυσιακό πνεύμα του ροκ πίσω στην χαμένη αθωότητά του.

Το πρώτο τους άλμπουμ μπορεί να εξέπληξε πολλούς,όμως είναι οι ζωντανές εμφανίσεις που δίνουν στις συνθέσεις του το εύρος ,τη δυναμική και την πραγματική αξία τους.Εκεί απελευθερώνουν όλη τη συμπυκνωμένη ενέργεια που έχουν ,με θαυμαστά αποτελέσματα. Εξαιρετική εμφάνιση...