นรกสวรรค์มีจริง

หนูระลึกชาติได้

2013-10-08T22:01:00.000+07:00

เรื่องคนระลึกชาติได้ในประเทศไทยของเรานี่มีมากมายมหาศาล เดี๋ยวนี้มีการพิมพ์หนังสือออกมาขายด้วย แต่ในเมื่อเราใช้เรื่องดังกล่าวเป็นหลักฐานไม่ได้ เราก็ต้องใช้การระลึกชาติของนักวิทยาศาสตร์มาเป็นหลักฐาน

ดร. เอียน สตีเวนสันเป็นหัวหน้าแผนกจิตเวชศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย ตอนนี้เสียชีวิตไปแล้ว ขอย้ำก่อนว่า ดร. เอียนเป็นนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่บุคคลในแวดวงศาสนา

ดร. เอียน สตีเวนสัน เริ่มค้นคว้าเรื่องความเป็นไปได้ในการกลับชาติมาเกิด ตั้งแต่ปี 1960 ขณะที่เขาได้ฟังกรณีหนึ่งในศรีลังกา ซึ่งเด็กคนหนึ่งอ้างว่า เขาจำชาติก่อนของเขาได้

เขาสอบถามอย่างละเอียดทั้งเด็ก และพ่อแม่เด็ก ในชาติปัจจุบัน และพ่อแม่เด็กที่อ้างถึงเมื่อชาติก่อนด้วย เรื่องดังกล่าว ทำให้ ดร. เอียน สตีเวนสัน เริ่มมั่นใจว่า เรื่องการกลับชาติมาเกิดมีความเป็นไปได้ว่า เป็นเรื่องจริง

ต่อจากนั้นมา ดร. เอียน สตีเวนสัน ได้อุทิศตนเพื่อศึกษา "ความทรงจำจากชาติก่อน" ของเด็กๆ ทั่วโลก มากกว่า 3000 กรณีศึกษา

ในกรณีถือว่าเป็นงานวิจัยที่มีกลุ่มตัวอย่างมาก มากจนเชื่อถือได้แบบไม่ต้องสงสัยอะไรเลย

ดร. เอียน สตีเวนสัน มีผลงานเป็นจำนวนจริงๆ สนใจก็อ่านได้ที่นี่ http://en.wikipedia.org/wiki/Ian_Stevenson

ณ ที่นี่ผมขอเน้นที่ผลการค้นคว้าของ ดร. เอียน สตีเวนสัน ที่ว่า

กรณีที่พบบ่อยที่สุด คือการที่เด็ก จำเรื่องของชาติที่แล้วได้ โดยปกติเด็กจะเริ่มเล่าเรื่องเมื่ออายุ 2-4 ขวบ และจะเริ่มลืมเลือนไปช้าๆ เมื่ออายุ 4-7 ขวบ แต่ก็มีข้อยกเว้น เด็กบางคนยังจำได้ดี แต่ไม่พูดออกมาเนื่องจากเหตุผลบางประการ

เด็กเหล่านี้คิดว่าพ่อแม่เมื่อชาติก่อนเป็นพ่อแม่ที่แท้จริงของตน แทนที่จะเป็นพ่อแม่คนปัจจุบัน และต้องการกลับไปหาพ่อแม่เดิมเมื่อชาติก่อนอีกด้วย

เมื่อพ่อแม่เมื่อชาติก่อนถูกหาจนพบ จากรายละเอียดจากความทรงจำเก่าจนมาพบตัวจริง พฤติกรรมที่ผิดไปของเด็กก็สังเกตให้เห็นได้อย่างชัดเจน

นี่คือสิ่งที่เราจะถกเถียงและวิพากษ์วิจารณ์กัน แต่ก่อนที่จะไปถึงขั้นนั้น ผมขอนำเสนอข้อมูลที่น่าตกใจสำหรับขุนศึกทรยศบางคน ที่มีชื่อเสียงมาก

คือ ขุนศึกทรยศท่านนี้ เป็นพระที่เชื่อวิทยาศาสตร์แบบนิวตันที่ขัดแย้งกับศาสนาพุทธ แต่ไม่เชื่อวิทยาศาสตร์แบบ ดร. เอียน สตีเวนสัน ที่สอดคล้องกับศาสนาพุทธ

ขุนศึกทรยศท่านนี้ เอ่ยชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดไว้ในหนังสือของท่าน ดังนี้

1) Ian Stevenson, Twenty Cases Suggestive of Reincarnation (New York, 1966) passim

2) A.R. Martin, Researches in Reincarnation and Beyond (Pennsylvania, 1942) passim

3) C.J. Ducasse, A Critical Examination of the Belief in A Life After Death (Springfield, Illinois, 1961) passim

แล้วท่านก็เขียนข้อความไว้ ดังนี้

คำที่กล่าวว่า ถ้าพิสูจน์ให้คนทั่วไปเห็นได้ว่าตายแล้วเกิด ชาติหน้ามีจริง กรรมตามไปไกลให้ผลจริง จนคนทั้งหลายยอมเชื่อเช่นนั้นแล้ว การสอนศีลธรรมจะได้ผล คนจะกลัวบาป ยอมเว้นชั่ว และทำดีกันทั่วไป นับว่ามีเหตุผลอยู่ไม่น้อย เพราะถ้าคนเชื่อเช่นนั้นจริง ผลในทางปฏิบัติ ก็น่าจะเกิดขึ้นเช่นนั้นเป็นอย่างมาก

ท่านผู้กล่าวเช่นนี้ก็นับว่าเป็นผู้ตั้งใจดีและมีเหตุผลเป็นพื้นฐาน จึงไม่น่าจะมีข้อขัดข้องที่จะปล่อยให้ท่านเหล่านั้นดำเนินการศึกษาสอบสวนค้นคว้าของท่านไป โดยคนอื่นๆ พลอยยินดีและสนับสนุนเท่าที่อยู่ในขอบเขตแห่งเหตุผลตามสมควร

ขุนศึกทรยศท่านนี้ เห็นว่า นักวิทยาศาสตร์ศึกษาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด เพื่อให้คนทำความดี นี่มันบ้าแล้ว นักวิทยาศาสตร์เขาศึกษาเพื่อความจริง แล้วท่านก็ไม่เชื่อนักวิทยาศาสตร์กลุ่มนี้ แต่ไปเชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่ไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์

นี่มันมารชัดๆ

กลับมาถึงเรื่องที่ว่า การเวียนว่ายตายเกิดมีจริง ผมมีหลักฐาน 2 ประการคือ

1) หลักการพิสูจน์ผิดของคาร์ล ปอปเปอร์

หลักการพิสูจน์ผิดของคาร์ล ปอปเปอร์ เป็นเรื่องที่ศึกษาในสาขาวิชาปรัชญาวิทยาศาสตร์ ซึ่งมีหลักการอยู่ว่า

ถ้ามีใครเสนอทฤษฎีใดๆ ขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์หรือทฤษฎีทางสังคมศาสตร์ ถ้ายังพิสูจน์ไม่ได้ว่า ทฤษฎีนั้นผิด ก็ต้องยอมรับไว้ก่อนว่า ทฤษฎีนั้นๆ เป็นความจริง

ยกตัวเรื่องแรงโน้มถ่วงของนิวตัน ที่นักวิทยาศาสตร์รู้ว่าผิดนั้น เพราะ คำนวณวงโคจรของดาวพุธ ผิดไป 17 วัน นี่คือ การพิสูจน์ผิด

ดังนั้น ถ้าจะว่าอะไรผิดหรือไม่เป็นวิทยาศาสตร์ ก็ต้องบอกได้ว่า “มันผิดอย่างไร” ถ้าบอกว่าผิดไม่ได้ ก็ต้องฟังหูไว้หูก่อน คือ อย่าไปฟันธงว่าสิ่งนั้นผิด

เรื่องการเวียนว่ายตายเกิด ยังไม่มีใครบอกได้มาก่อนว่า ผิดอย่างไร

2) หลักการของความน่าจะเป็น (Probability)

ความน่าจะเป็น (Probability) เป็นพื้นฐานสำคัญของหลักวิชาสถิติ และก็เป็นหลักสำคัญของการทำวิจัยเชิงสำรวจ เพราะ นักวิจัยไม่สามารถจะไปเก็บข้อมูลกับประชากรทั้งหมดได้ ต้องสุ่มเก็บข้อมูลจำนวนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่ากลุ่มตัวอย่าง

นอกจากนั้นแล้ว กลศาสตร์ควอนตัมก็ใช้หลักของความน่าจะเป็นนี้ เป็นเรื่องหลักในการพัฒนาทฤษฎี ความน่าจะเป็นจึงเป็นวิทยาศาสตร์ที่เชื่อถือได้

กลับมาถึงเรื่องเด็กระลึกชาติได้ เด็กพวกนี้จะอายุประมาณ 2-4 ขวบ เมื่อระลึกชาติได้แล้วก็มักจะบอกให้พ่อแม่ชาตินี้ พาไปบ้านเดิม

บางคนก็ไปพบพ่อแม่ชาติที่แล้ว พบลูก ฯลฯ ก็จำได้ ทั้งยังบอกได้อีกว่า สิ่งของ บ้านช่องมีลักษณะเป็นอย่างไรอยูที่ไหน

ผมถามจริงๆ ว่า เด็กอายุประมาณ 2-4 ขวบ ถ้าไม่รู้จริง เพราะ ชาติที่แล้วเป็นคนๆ นั้น จะบอกได้หรือ

สมมุติว่า เราต้องการจะหลอกคนอื่น โดยจะจ้างเด็กอายุ 2-4 ขวบให้ไปทำเรื่องอย่างนั้น เด็กอายุ 2-4 ขวบจะทำได้หรือ

ด้วยหลักการของวิทยาศาสตร์เอง ก็ยืนยันได้ว่า การเวียนว่ายตายเกิดมีจริง ในเมื่อการเวียนว่ายตายเกิดมีจริง นรกสวรรค์ก็ควรมีจริงไปด้วย

อนันตจักรวาล-อนันตภพ

2013-10-07T23:41:00.000+07:00

คำว่า “universe” ในภาษาอังกฤษนั้น นักวิชาการแปลกันว่า “เอกภพ” หมายถึงว่า “verse” หรือภพ มี “uni” คือ 1 เดียว คำว่า “ภพ” นี้ ในทางศาสนาพุทธ เราหมายถึง “จักรวาล”

ศัพท์ในทางวิชาการมีอีก 1 คำคือ “Solar System” ที่ควรแปลว่า “ระบบสุริยะ” เฉยๆ แต่ส่วนใหญ่คนไทยแปลกันว่า “ระบบสุริยะจักรวาล”

ดังนั้น ในบทความนี้ ถ้ากล่าวถึงจักรวาลก็หมายถึง “universe” ไม่ใช่ “Solar System”

จักรวาลที่เราอยู่กันนี้ มี 4 ทวีป คือ ชมพูทวีป ปุพวิเทหทวีป อุตตรกุรุทวีป และ อมรโคยานทวีป ทวีปทั้ง 4 ดังกล่าวมีมนุษย์ไปเกิดทั้งสิ้น ที่แตกต่างก็คือ พระพุทธเจ้าจะมีเฉพาะชมพูทวีปเท่านั้น อีก 3 ทวีปไม่มี

ชมพูทวีปนั้น ขุนศึกทรยศหลายท่าน เข้าใจผิดไปว่า คือ ประเทศอินเดีย แล้วก็พยายามเปรียบเทียบหาอีก 3 ทวีปในโลกนี้ แต่ก็หาไม่ได้ จึงหาว่า เรื่องจักรวาลทัศน์ของเราเป็นเรื่องไม่จริง

จริงๆ แล้ว จักรวาลที่เราอยู่ทั้งหมดนี้ คือ ชมพูทวีป ไม่ใช่อินเดีย

ตามภาพด้านบนนั้น คือ แสดงภาพจักรวาลของเราเพียงจักรวาลเดียว แต่พระพุทธเจ้าตรัสว่า จักรวาลนั้น มีอีกมากมายมหาศาล แบบไม่ต้องนับกัน จึงเรียกกว่า “อนันตจักรวาล”

จักรวาลนั้น เมื่อมาอยู่ใกล้กันเป็นกลุ่มจักรวาล เราก็เรียกว่า “โลกธาตุ” โลกธาตุหนึ่งอาจจะมีจักรวาลเดียว หรือมีจนนับไม่ถ้วนก็ได้

โลกธาตุมีเล็ก มีใหญ่ และโลกธาตุก็มีจนนับไม่ถ้วนอีก

ประเด็นเรื่องอนันตจักรวาลนี้ก็เช่นเดียวกัน วิทยาศาสตร์ยุคนิวตัน ปฏิเสธโดยสิ้นเชิง โดยกล่าวว่า ไม่มีเหตุผล เป็นนิทานหลอกเด็ก จักรวาลมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ภาษาอังกฤษจึงใช้คำว่า “Universe”

ปัญหาที่เกิดขึ้นกับทฤษฎีของฟิสิกส์ใหม่ที่ยังแก้ไม่ได้นั้น ทำให้นักวิทยาศาสตร์ยุคไอน์สไตน์เชื่อว่า “ภพ” ไม่ได้มีแค่หนึ่งเดียว แต่มีมากมายมหาศาล จึงมีการตั้งศัพท์ใหม่ว่า พหุภพ (Multiverse)

ในบางทฤษฎีก็ว่ามี เอกภพคู่ขนาน (Parallel Universe) ซึ่งเป็นหนึ่งในพหุภพ แต่ละเอกภพนั้น ก็จะมีเราไปเกิดอยู่ทุกเอกภพ

มีผู้อำนวยการสร้างภาพยนต์ ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากเรื่องพหุภพหรือจักรวาลคู่ขนานเอาไปสร้างหนังเรื่อง “The one”

เนื้อหาหลักก็คือ ตัวเอกของเรื่องอยากจะดังคนเดียว จึงไปตามไปฆ่าตัวเองที่จักรวาลอื่นให้หมด จะได้เหลือเพียง “The one”

เรื่องอนันตจักรวาล/อนันตภพนี้ก็เช่นเดียวกัน วิทยาศาสตร์แบบนิวตันปฏิเสธแบบไม่มีเหตุผล ปฏิเสธเพราะ เชื่อว่าเป็นไปไม่ได้

ในเมื่อฟิสิกส์ใหม่คิดค้นโดยหลักการทางวิทยาศาสตร์ ไม่ได้เชื่อศาสนาพุทธ แล้วได้องค์ความรู้ที่สอดคล้องกัน องค์ความรู้ของศาสนาพุทธก็ควรที่จะเป็นที่ยอมรับได้

เวลาของเราไม่เท่ากัน

2013-10-07T15:20:00.004+07:00

สิ่งที่เป็นเรื่องเหลวไหลเป็นไปไม่ได้ในองค์ความรู้ของวิทยาศาสตร์ของยุคนิวตันก็คือ เรื่องเวลาของมนุษย์กับ สวรรค์ นรก รูปพรหม อรูปพรหม

ตามหลักของวิทยาศาสตร์ของนิวตัวแล้ว เวลาไม่ว่าจะเป็นที่ไหนๆ ในจักรวาลนี้ต้องเท่ากัน ไม่ว่าจะเป็นดาวพุธ ดาวเสาร์ โลก หรือทางช้างเผือกเวลาก็ต้องเท่ากัน เป็นกฎแน่นอนตายตัว

นั่นคือ เวลาของนิวตันนั้น ไม่เกี่ยวกับตัวบุคคล เป็นเวลาที่ต่างหากจากคน คนก็คน เวลาก็เวลา

ในไตรภูมิพระร่วงนั้น เปรียบเวลาของสวรรค์กับมนุษย์ไว้ ดังนี้

1 วันของสวรรค์ชั้น จาตุมมหาราชิกา = 50 ปีโลกมนุษย์

1 วันของสวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ = 100 ปีโลกมนุษย์

1 วันของสวรรค์ชั้น ยามา = 200 ปีโลกมนุษย์

1 วันของสวรรค์ชั้น ดุสิต = 400 ปีโลกมนุษย์

1 วันของสวรรค์ชั้น นิมมานรดี = 800 ปีโลกมนุษย์

1 วันของสวรรค์ชั้น ปรนิมมิตวสวัตตี = 1,600 ปีโลกมนุษย์

พูดให้เข้าใจง่ายๆ เข้าก็ว่า ถ้าเราตายไปแล้ว ไปอยู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เพียง 1 วัน แล้วหายมึน หายงงจากความสุขที่ได้รับ หันมามองเพื่อน ญาติ ศัตรูในโลกมนุษย์ ปรากฏว่า พวกนั้นตายกันเรียบ

ในไตรภูมิพระร่วงนั้น เปรียบเวลาของนรกกับมนุษย์ไว้ ดังนี้

1 วันของสัญชีพนรก = 9 ล้านปีมนุษย์

1 วันของกาฬปุตตะนรก = 36 ล้านปีมนุษย์

1 วันของสังฆาฏนรก = 145 ล้านปีมนุษย์

1 วันของโรรุวนรก = 234 ล้านปีมนุษย์

1 วันของมหาโรรุวนรก = 9,216 ล้านปีมนุษย์

1 วันของตาปะมหานรก = 184,212 ล้านปีมนุษย์

1 วันของมหาตาปะมหานรก = ไม่มีข้อมูล

1 วันของอเวจีมหานรก = ไม่มีข้อมูล

สำหรับนรกนี้ ไม่สามารถรู้ได้เลยว่า ญาติ เพื่อน ศัตรูของตัวเองเป็นอย่างไร เพราะ รับโทษทัณฑ์อยู่ ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่น

เรื่องเวลานี้ ทำให้ขุนศึกทรยศของศาสนาพุทธ ซึ่งส่วนใหญ่แล้ว ไม่เชื่อเรื่องปฏิบัติธรรม ไม่เคยปฏิบัติธรรม รับไม่ได้เลย

หาว่าเหลวไหล เป็นเรื่องแต่งขึ้นเพื่อหลอกให้คนทำความดี นักวิชาการบางท่าน คิดว่าพระยาลิไทยแต่งขึ้นมาใช้ประโยชน์ในทางการเมือง เพื่อควบคุมให้คนทำความดีเข้าไปอีก

พวกนี้ จะรู้ว่านรกมีจริงก็ตอนตายนั่นแหละ เพราะตกนรก

ประเด็นเรื่องเวลานี้ ฟิสิกส์ใหม่กล่าวไว้ชัดเจนว่า “ไม่เท่ากัน” เพราะขึ้นอยู่กับแรงโน้มถ่วงกับความเร็ว

ดังนั้น คนทุกคนจึงมีเวลาเป็นของตนเอง ไม่เท่ากันเลย แม้แต่คนเดียว แต่มันแตกต่างกันไม่มาก เราถึงไม่รู้ถึงความแตกต่างนั้น

เรื่องนี้ต้องใช้เรื่อง GPS เป็นตัวอธิบาย

เครื่องรับสัญญาณจีพีเอสนั้น จะบอกได้ว่า เรากำลังอยู่ที่ไหนในโลกนี้ ถ้ารถของเราหายไป ขโมยมันยังไม่เอาเครื่องรับสัญญาณจีพีเอสออก เราก็จะรู้ว่า ขโมยเอารถของเราไปไว้ที่ไหน

นี่หมายความรวมถึงโทรศัพท์สมาร์ทโฟนที่มีราคาแพงๆ ด้วย

ระบบจีพีเอสนั้น มีดาวเทียมทั้งหมด 24 ดวงที่โคจรรอบโลก เพื่อที่จะกำหนดว่า เครื่องรับสัญญาณจีพีเอสนั้น อยู่ ณ ที่แห่งใดในโลก

ทฤษฎีสัมพันธภาพบอกว่า สิ่งที่มีความเร็วสูงๆ เวลาจะเดินช้าลง ในกรณีของดาวเทียมจีพีเอสนั้น มีความเร็ว 14,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ดังนั้น เวลาในดาวเทียมจะเดินช้ากว่าเวลาบนโลกประมาณ เศษ 7 ส่วนล้านของวินาที

ที่นี้มาถึงเรื่องแรงโน้มถ่วง ทฤษฎีสัมพันธภาพบอกว่า ที่ที่มีแรงโน้มถ่วงน้อย เวลาจะเดินเร็วกว่า วงโคจรของดาวเทียมจีพีเอสมีแรงโน้มถ่วงน้อยกว่าบนโลก 4 เท่า นาฬิกาของดาวเทียมจึงเดินเร็วกว่าบนโลก เศษ 48 ส่วนล้านของวินาที

ดังนั้น ในการคำนวณเวลาระหว่างดาวเทียมกับโลกนั้น จึงต้องใช้ 45- 7 = 38 ส่วนล้านของวินาที เครื่องรับสัญญาณจีพีเอสจึงจะชี้ตำแหน่งได้อย่างถูกต้อง

สูตรดังกล่าวที่ว่ามานั้น เป็นสูตรของไอน์สไตน์ ในกรณีเดียวกัน ถ้าใช้สูตรของนิวตันคำนวณ จะบอกตำแหน่งผิดไปประมาณ 11 กิโลเมตร

แล้วเราจะหารถที่หายเจอหรือ หรือในกรณีที่เราหลงทางอยู่ มันจะไปหลงทางหนักเข้าไปอีกหรือ

จากกรณีดังกล่าวนั้น จะเห็นว่า องค์ความรู้ของฟิสิกส์หักล้างองค์ความรู้ของนิวตันโดยสิ้นเชิง และกลับมาสนับสนุนองค์ความรู้ของศาสนาพุทธ

ขุนศึกทรยศทั้งหลาย ยังจะไม่คิดกลับตัวกลับใจอีกหรือ อย่าลืมนะว่า ถ้าได้มีโอกาสตกอเวจีมหานรก โอกาสกลับมาเป็นมนุษย์ใหม่นั้น ไม่ต้องคิดถึงกันเลย

มองไม่เห็น แต่มีจริง

2013-10-07T05:29:00.000+07:00

ผมได้กล่าวไปในส่วนของก่อนหน้านี้ว่า ความจริงของวิทยาศาสตร์ในยุคของนิวตันนั้น ต้องมีลักษณะอย่างน้อย 3 ประการ วันนี้เรามาพูดถึงเรื่อง ความจริงต้องสัมผัสด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 5 กัน

ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ก็คือ หู ตา ลิ้น จมูก กาย รวมถึงอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือทั้งหลายด้วย ไม่ว่าจะเป็นกล้องโทรทรรศน์ หรือห้องทดลองขององค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (European Organization for Nuclear Research; CERN) ก็ตาม

อย่างไรก็ดี ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายเข้า วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตัน สิ่งที่จริงต้องเห็นได้ สิ่งไหนเห็นไม่ได้ สิ่งนั้นไม่มีจริง

ผี, นรก สวรรค์, ฯลฯ ในศาสนาพุทธ จึงเป็น “สิ่งไม่จริง” ไปทั้งหมด เพราะ ไม่สามารถมองเห็นได้ ไม่สามารถจับต้องได้ ไม่สามารถเอามาพิสูจน์ในในทางวิทยาศาสตร์ได้

อย่างไรก็ดี ฟิสิกส์ใหม่ในยุคไอน์สไตน์กลับให้ความรู้ที่แตกต่างกับวิทยาศาสตร์ของนิวตันโดยสิ้นเชิง

ฟิสิกส์ใหม่บอกว่า มีสิ่งที่มีอยู่จริงในโลกนี้ ในจักรวาลนี้ โดยที่ไม่สามารถมองเห็นได้ และไม่สามารถตรวจวัดได้ด้วยเครื่องมือใดๆ

สิ่งดังกล่าวก็คือ

1) สสารมืด (dark matter)

เรื่องสสารมืดนั้นเกิดจาก การสังเกตการณ์ในระบบสุริยะของนักวิทยาศาสตร์ ที่พบข้อบกพร่องของวิทยาศาสตร์ยุคนิวตัน เช่น

ซวิกกี้ พบว่า มีแกแลกซี่หนึ่งหมุนเร็วมาก ซึ่งถ้าเป็นเช่นนี้ตามหลักของนิวตันแล้วแกแลกซี่ต้องแตกตัวออกไม่สามารถรวมตัวกันได้ ถ้ามันยังรวมตัวกันได้ก็แสดงหลักของนิวตันผิดหรือมีมวลที่เรามองไม่เห็นมากกว่าที่เราเห็นอยู่

เวอร่า รูบิน พบว่าแกแลกซี่ทางช้างเผือกของเรา ดาวฤกษ์ขอบนอกแกแลกซี่กับที่อยู่ใกล้ศูนย์กลางโคจรรอบศูนย์กลางด้วยความเร็วที่เท่ากันหรือใกล้เคียงกัน ซึ่งถ้าเป็นไปตามหลักนิวตันแกแลกซี่ต้องสลายไปแล้วไม่ใช่ยังคงอยู่ได้ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น

โดยสรุป นักวิทยาศาสตร์เห็นว่า จักรวาลของเรามีสสารมืดอยู่ สสารมืดนี้ ไม่สามารถค้นพบด้วยเครื่องมือใดๆ รู้แต่ว่า “มันหนัก” สสารมืดนี้ มีประมาณ 95 %

ดังนั้น สิ่งที่เราเห็นได้ ตรวจสอบได้ด้วยเครื่องมือนั้น มีประมาณร้อยละ 5 เท่านั้น

2) หลุมดำ (black hole)

หลุมดำเกิดจากดาวฤกษ์ที่ใหญ่มากๆ ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์มากกว่า 500 เท่าขึ้นไป เกิดยุบตัวลง จนจักรวาลกลายเป็นหลุมไป เพราะ แรงโน้มถ่วงสูงขึ้นเรื่อยๆ

แรงโน้มถ่วงของหลุมดำเป็นแรงที่มหาศาลมาก จนกระทั่ง แสงก็ไม่สามารถหลุดรอดออกมาได้ นักวิทยาศาสตร์ถึงเรียกว่า “หลุมดำ”

เมื่อแสงไม่สามารถเล็ดรอดออกมาได้ เราก็ไม่สามารถเห็นหลุมดำได้ จนถึงปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วอย่างน้อย 6 แห่ง

จากที่กล่าวมาข้างต้น ความเชื่อของนักวิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันที่ว่า “สิ่งที่มีจริงต้องเห็น สิ่งที่ไม่เห็น ไม่มีจริง” ก็ใช้ไม่ได้แล้ว

ขุนศึกทรยศของศาสนาพุทธทั้งหลาย ยังจะเชื่อวิทยาศาสตร์แบบนิวตันต่อไป หรือจะเชื่อความรู้ของวิทยาศาสตร์ที่ใหม่กว่า ทันสมัยกว่า

เปรียบเทียบให้เข้าใจง่ายๆ ดังนี้

สมมุติว่า ความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ รวมถึงเรื่องอื่นๆ เช่น บุญ กรรม การเวียนว่ายตายเกิดมีจริง เป็นนางเอกของละครไทย ซึ่งเป็นคนดีที่สุด ไม่มีความเลวมาเปรอะเปื้อนแม้แต่น้อย

นางเอกของเราคนนี้ ประพฤติตัวดีมานาน แต่อยู่มาวันหนึ่ง นางอิจฉาก็โผล่ขึ้นมา นางอิจฉาตัวนี้ สวยงาม ทันสมัย แต่งกายเริดหรู ฃ

นางอิจฉาป่าวประกาศกับคนทั่วไปว่า นางเอกของเราไม่ดีอย่างนั้น ไม่ดีอย่างนี้ ไม่ทันสมัย โง่ สุดแต่จะสรรหามา

เจ้าคุณพ่อ เจ้าคุณแม่ พร้อมญาติผู้ใหญ่ของพระเอกก็หันไปเชื่อนางอิจฉากันทั้งหมด เหลือแต่คนใช้ทั้งหลายที่ยังเชื่อว่า นางเอกของเราเป็นคนดี แต่ในเมื่อเป็นคนใช้ ใครจะเชื่อกันหนักหนา

อย่างไรก็ดี ต่อมาอีกไม่นาน น้องสาวของนางอิจฉาตัวนี้ ก็โผล่เข้ามา แล้วก็ชี้แจงให้เห็นว่า พี่สาวของเขานั้น ผิดพลาดอย่างไรบ้าง

นางอิจฉานั้น ไม่ได้เจตนาโจมตีนางเอก ความรู้ของหล่อนเป็นอย่างนั้นเอง คือ คับแคบ หลงผิดว่าความรู้ของเขาค้นพบความจริงหมดโลก หมดจักรวาลแล้ว ความรู้อื่นๆ ไม่จริง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เราจงหันกลับมาเชื่อนางเอกของเราเถอะ ความเชื่อที่ผิดๆ เพราะนางอิจฉานั้นก็ปล่อยไป ผิดแล้วก็ผิดไป ให้ผิดเป็นครู

ไม่ใช่หลงเชื่อนางอิจฉาตัวนี้ไปจนตาย ถึงตอนนั้น ก็จะรู้ว่านรกมีจริง เพราะ ตกนรกเข้าให้

ความจริงของไอน์สไตน์

2013-10-07T01:39:00.000+07:00

คำว่า “ความจริงของไอน์สไตน์” นั้น หมายถึง การค้นความจริงของวิทยาศาสตร์หลังยุคของนิวตันเป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีการเรียกชื่อกันในชื่ออื่นๆ เช่น วิทยาศาสตร์ใหม่ หรือฟิสิกส์ใหม่ เป็นต้น

ทฤษฎีของวิทยาศาสตร์ที่โด่งดังในยุคของไอน์สไตน์มี 2 ทฤษฎี คือ กลศาสตร์ควอนตัมกับทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป

ทฤษฎีที่ยิ่งใหญ่ 2 ทฤษฎีนี้ แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง กลศาสตร์ควอนตัมใช้คณิตศาสตร์แบบหนึ่ง ค้นพบความจริงในระดับอะตอม ทฤษฎีสัมพัทธภาพใช้คณิตศาสตร์แบบหนึ่งค้นพบความจริงระดับจักรวาล

ความจริงในยุคของนิวตันนั้น กลายเป็นความจริงในระดับกลางๆ ที่แคบๆ ในปัจจุบันนี้ มักจะศึกษากันในแง่ประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์มากกว่าจะนำมาพัฒนาความรู้ใหม่ๆ

ตัวอย่างขององค์ความรู้ที่ได้จากกลศาสตร์ควอนตัม

1) หลักความไม่แน่นอนของไฮเซนเบิร์ก

หลักความไม่แน่นอนของไฮเซนเบิร์กค้นพบว่า ในการศึกษาอนุภาคของอะตอมนั้น เราไม่สามารถกำหนดได้พร้อมๆ ในเรื่อง ความเร็วกับตำแหน่งของอนุภาค

ถ้านักวิทยาศาสตร์จะศึกษาความเร็วของอนุภาค ก็จะไม่รู้ว่า ตำแหน่งของอนุภาคมันอยู่ตรงไหน และเมื่อนักวิทยาศาสตร์ต้องการศึกษาตำแหน่งของอนุภาค ก็ไม่รู้ว่า ความเร็วของมันเป็นเท่าไหร่

ตรงนี้ไฮเซนเบิร์กเองก็ยังสงสัยว่า มันจะเป็นไปได้อย่างไร เพราะมันขัดกับระบบเหตุผลในวิทยาศาสตร์แบบนิวตัน

แต่อย่างไรก็ดี จากการศึกษาทดลอง นักฟิสิกส์ทั้งหมด รวมทั้งไฮเซนเบิร์กก็ต้องยอมรับผลของการศึกษาดังกล่าว

2) แสงเป็นทั้งคลื่นและอนุภาค

นักวิทยาศาสตร์ยุคไอน์สไตน์ค้นพบว่า แสงเป็นได้ทั้ง 2 อย่าง คือ เป็นคลื่นก็ได้ เป็นอนุภาคก็ได้ เมื่อนักวิทยาศาสตร์อยากจะศึกษาว่า แสงเป็นคลื่น มันก็จะเป็นคลื่นให้ เมื่อนักวิทยาสตร์ต้องการศึกษาแสงเป็นอนุภาค มันก็จะแสดงตัวเป็นอนุภาคให้

ตัวอย่างขององค์ความรู้ที่ได้จากทฤษฎีสัมพัทธภาพ

1) จักรวาลโค้ง

ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิสูจน์ให้เรารู้ว่า จักรวาลของเราไม่ได้แบนราบ แต่โค้ง ดังนั้น แรงโน้มถ่วงที่นิวตันกล่าวไว้ ก็คือ ความโค้งของจักรวาลในวิทยาศาสตร์ยุคนิวตันนั่นเอง

2) กาลอวกาศ (space-time)

ทฤษฎีสัมพัทธภาพกล่าวว่า โลกเรานี้มี 4 มิติ คือ กว้าง ยาว ลึก และเวลา ความรู้เรื่อง กว้าง ยาว ลึก รวมกันเป็น 3 มิตินั้น วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันก็รู้อยู่แล้ว เวลาก็รู้อยู่แล้ว แต่วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตัน เห็นว่า มันแยกกันอยู่ ไม่ได้เป็นเรื่องเดียวกัน

แต่ไอน์สไตน์ก็พิสูจน์ให้รู้ว่า กว้าง ยาว ลึก และ เวลา เป็นเรื่องเดียวกัน สถานที่กับเวลาต้องไปด้วยกัน

ความรู้เรื่องกาลอวกาศทำให้นักวิทยาศาสตร์ต้องทำความเข้าใจในเรื่องเวลากันใหม่ เพราะ เวลานั้น ไม่ได้คงที่แน่นอนตายตัวอีกแล้ว

เวลาจะขึ้นอยู่กับความเร็วและแรงโน้มถ่วง พูดให้ง่ายๆ ก็ว่า เวลาของคนทุกคนไม่เท่ากัน

3) การเดินทางข้ามเวลา

นักวิทยาศาสตร์ยุคไอน์สไตน์เชื่อว่า เราสามารถเดินทางไปในอดีตได้ และสามารถเดินทางไปในอนาคตได้อีกด้วย

การเดินทางในอดีต ไม่ได้หมายความว่า เดินทางไปหาตัวเราเมื่อชาติก่อนๆ แต่หมายความว่า เราอาจจะเดินทางไปหาปู่ย่าตายยายของเราได้

สำหรับการเดินทางไปในอนาคตนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่า เดินทางไปในอนาคตซึ่งยังไม่มี แต่หมายความว่า เมื่อเราใช้จักรกลข้ามเวลา (time machine) เข้าไปในรูหนอน (wormhole) ซักประเดี๋ยวเดียว แล้วออกไปเจอโลกใน พ.ศ. 5000 เลยทำนองนั้น

ทฤษฎีนี้ ยังไม่สำเร็จ ยังมีข้อโต้แย้งมากมาย เช่นว่า ถ้าเดินทางไปพบปู่ของเราเอง แล้วบังเอิญไปฆ่าปู่ตาย แล้วเราจะได้เกิดมาหรือ ข้อโต้แย้งตรงนี้ นักวิทยาศาสตร์เรียก ปฏิทรรศน์ของคุณปู่ (grandfather paradox)

องค์ความรู้ของฟิสิกส์ใหม่ในยุคไอน์สไตน์นั้น โค่นองค์ความรู้ของวิทยาศาสตร์เก่าแบบนิวตันแบบไม่เกรงออก เกรงใจในหลายเรื่อง

วิทยาศาสตร์เก่าแบบนิวตันเชื่อว่า สิ่งที่มีจะต้องสัมผัสด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 5 ได้ สิ่งใดก็ตาม สัมผัสด้วยประสารทสัมผัสทั้ง 5 ไม่ได้ สิ่งนั้นต้องไม่มี

ไอน์สไตน์เชื่อว่า สมการและเทคนิคคณิตศาสตร์ที่นักฟิสิกส์นำมาใช้ในทฤษฎีฟิสิกส์สามารถทำให้นักฟิสิกส์ล่วงรู้ความจริงที่มีในธรรมชาติได้ทั้งๆ ที่ประสาทสัมผัสยังไม่เห็นความจริงนั้น

กล่าวได้อีกอย่างหนึ่งว่า ไอน์สไตน์เชื่อว่า จินตนาการสามารถช่วยให้เราบรรลุถึงความจริงได้ แม้ประสาทสัมผัสทั้งห้าของมนุษย์จะไม่สามารถรับรู้เหตุการณ์เหล่านั้นได้ก็ตาม

นั่นคือ สิ่งที่มีจริง อาจจะพ้นจากประสาทสัมผัสทั้ง 5 ได้

ประเด็นต่อมาคือ เรื่องระบบเหตุผล ระบบเหตุผลของวิทยาศาสตร์ก็กลายเป็นระบบเหตุผลที่หลากหลายขึ้น คือ ระบบเหตุผลของนิวตันก็เป็นแบบหนึ่ง ระบบเหตุผลของไอน์สไตน์ก็เป็นอีกแบบหนึ่ง

เพราะ ถ้านักวิทยาศาสตร์ในยุคไอน์สไตน์ใช้ความรู้ในระบบเดิม คือ ระบบเหตุผลของนิวตัน ก็ไม่สามารถจะค้นพบความรู้ใหม่ได้

จากประเด็นที่เกี่ยวกับระบบเหตุผลดังกล่าว จะเห็นได้ว่า องค์ความรู้ของฟิสิกส์ใหม่นี้ ทำให้ “intuition” (การหยั่งรู้ที่เกิดขึ้นในใจ) เป็นที่ยอมรับขึ้น คือ อยู่ดีๆ ความรู้ก็โผล่ขึ้นมา โดยไม่ใช้การคิดตามหลักตรรกวิทยาเลย

ประการสุดท้ายเลย วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันนั้น นักวิทยาศาสตร์ต้องปลอดจากอคติ (value free) คือ ไม่นำเอาตัวของนักวิทยาศาสตร์เข้าไปพัวพันกับสิ่งที่กำลังศึกษากันอยู่ เมื่อไหร่ที่นักวิทยาศาสตร์เอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยว ผลการศึกษาจะใช้ไม่ได้ทันที

แต่ทั้งกลศาสตร์ควอนตัมกับทฤษฎีสัมพัทธภาพกล่าวว่า ตัวนักวิทยาศาสตร์ต้องเข้าไปยุ่งกับสิ่งที่กำลังศึกษา

ในกรณีของไอน์สไตน์นั้น กล่าวว่า ไม่อย่างนั้นเราจะรู้อย่างไรว่า จรวดลำไหนมันเร็วกว่าอีกลำหนึ่ง

สำหรับไฮเซนเบิร์กก็อย่างได้เคยกล่าวไปแล้ว นักวิทยาศาสตร์อยากศึกษาแสงเป็นคลื่น แสงก็ทำตัวเป็นคลื่น ถ้าอยากศึกษาว่า แสงเป็นอนุภาค แสงก็จะแสดงตัวเป็นอนุภาค

สิ่งที่ศึกษากับตัวนักวิทยาศาสตร์จะแยกออกจากกันไม่ได้เลย

อย่าชี้นำในทางที่ผิด

2013-10-06T14:50:00.000+07:00

บทความนี้ก็คงมาถึงคราวสรุปกันเสียที

ดินแดนแหลมทองของไทยเรานี้ ก่อนหน้าที่..... ของพระเจ้าอโศกมหาราชจะมาเผยแพร่ศาสนานั้น เรานับถือผีกันมาก่อน ในช่วงนั้น เราก็คงไม่รู้จักนรกสวรรค์ใดๆ เป็นผู้มืดบอดในทางปัญญาโดยสิ้นเชิง

เมื่อได้รับความรู้จากพระพุทธศาสนา เราก็เชื่อเรื่องบาปบุญคุณโทษ การเวียนว่ายตายเกิด นรก สวรรค์ รูปพรหม อรูปพรหม นิพพาน

ความรู้ในจักรวาลทัศน์ของพระพุทธศาสนานั้น ที่ได้มาจากการสั่งสอนของภิกษุในศาสนาพุทธ ทำให้คนไทยกลัวบาปกรรม กลัวการไปชดใช้กรรมชั่วในภายภาคหน้า

ในขณะที่ที่กลัวบาปกรรม ก็รู้จักผลดีของบุญ และเชื่อว่า ผลบุญจะส่งให้อยู่ดีมีสุขทั้งชาตินี้และชาติหน้า

สังคมไทยจึงเป็นสังคมที่สงบสุข เอื้ออาทรต่อกันและกัน มาเป็นระยะเวลานับเป็นพันปี เพราะความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์นั้น คือ มาตรฐานคุณธรรม จริยธรรม ศีลธรรมของคนไทย

ปลายรัชกาลที่ 3 ต่อเนื่องมาถึงตอนต้นรัชกาลที่ 4 องค์ความรู้ของตะวันตกเริ่มเข้ามาในประเทศ พร้อมกับสนธิสัญญบาวริ่ง

ความเป็นเหตุเป็นผล วิทยาศาสตร์ ความเจริญก้าวหน้าต่างๆ อันเป็นผลพวงจากความรู้ของวิทยาศาสตร์ทำให้ขุนศึกของศาสนาพุทธ แปลงกายเป็นขุนศึกทรยศ

ขุนศึกทรยศเหล่านั้น ไม่เชื่อพระไตรปิฎก แต่กลับไปเชื่อของใหม่ที่เข้ามาในประเทศ ถึงกลับปฏิเสธไปว่า นรกสวรรค์ไม่มี อิทธิปาฏิหาริย์ไม่มี นิพพานไม่มี คนเราตายแล้วเกิดเพียงชาติเดียวเท่านั้น

ที่ต้องกล่าวไปเช่นนั้น ก็เพราะว่า ไม่ว่าจะเป็นนิวตันเอง หรือไอน์สไตน์เอง ไม่เคยปฏิเสธเรื่องนรกสวรรค์ในศาสนาพุทธแต่อย่างใด มีแต่คนในศาสนาพุทธเองเท่านั้น ที่ปฏิเสธนรกสวรรค์

อย่างไรก็ดี วิทยาศาสตร์เก่าในยุคนิวตันนั้น ก็ถึงคราวประสบกับเคราะห์กรรมบ้าง กล่าวคือ จากความเชื่อที่ว่า วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันค้นพบความจริงของโลกหมดสิ้นแล้ว กลับปรากฏว่า วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันค้นพบความจริงได้เพียงแคบๆ เท่านั้น

ฟิสิกส์ใหม่ในยุคของไอน์สไตน์ได้โค่นทฤษฎีและกฎของวิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันไปเกือบหมดสิ้น วิทยาศาสตร์ในยุคของนิวตันจึงไม่ควรมีบทบาทในการตัดสินองค์ความรู้ใดๆ ว่าเป็นจริง หรือไม่เป็นจริง

ความจริงของฟิสิกส์ใหม่นั้น พิลึกพิลั่นไม่น่าเชื่อยิ่งกว่าเรื่องนรกสวรรค์ของศาสนาพุทธเสียอีก ในเมื่อพวกเราเชื่อฟิสิกส์ใหม่ได้ ก็ควรที่จะเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ได้เช่นเดียวกัน

สิ่งที่ควรคำนึงกันเป็นอย่างที่สุดก็คือ ฟิสิกส์ใหม่ในยุคของไอน์สไตน์นั้น มีทฤษฎีที่ยิ่งใหญ่ 2 ทฤษฎีที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คือ กลศาสตร์ควอนตัมกับทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป

ในระดับอะตอมกลศาสตร์ควอนตัมค้นพบความจริงอันเป็นที่สุด อย่างน้อยก็ในยุคนี้ ในระดับจักรวาลก็เช่นเดียวกัน ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปก็เป็นค้นพบความจริงอันเป็นที่สุด

ทั้งกลศาสตร์ควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปใช้คณิตศาสตร์ที่แตกต่างกัน แต่ก็ให้ความจริงในขอบเขตของตน

นักวิทยาศาสตร์ทั้งโลกต่างก็ใช้ประโยชน์จากทฤษฎีทั้งสองร่วมกัน เมื่อศึกษาในเรื่องอะตอมก็ใช้กลศาสตร์ควอนตัม ในเมื่อต้องการศึกษาจักรวาลก็ใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป

เมื่อขยายมุมมองให้กว้างขึ้น และมามองสภาพสังคมในเมืองไทยของเรา ทำไมเราไม่ใช้ประโยชน์จากวิทยาศาสตร์และศาสนาร่วมกัน

ทำไมจะต้องเอาวิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันไปทำลายศาสนา ทั้งๆ ที่รู้ว่า วิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันนั้น เป็นของจริงที่แคบๆ ในด้านวิทยาศาสตร์ และเป็นองค์ความรู้ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องใดๆ กับศาสนาพุทธเลย แม้แต่น้อย

ความเชื่อทั้งหลายที่ผิดๆ เกี่ยวกับนรกสวรรค์ที่เกิดจากขุนศึกทรยศที่หันไปเชื่อวิทยาศาสตร์มากกว่าศาสนา ควรได้การชำระสะสาง ไม่ควรเอาวิทยาศาสตร์ไปตัดสินว่า นรก สวรรค์ อิทธิปาฏิหาริย์มีหรือไม่มี

ขุนศึกทรยศทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นพระหรืออุบาสก หรือฆราวาสใดๆ ไม่ควรไปชี้นำสังคมว่า นรกสวรรค์ไม่มี ฯลฯ

พระไตรปิฎกสอนไว้อย่างใด ก็ควรจะ “สอน” หรือ “เผยแพร่” ไปอย่างนั้น วิทยาศาสตร์สอนอย่างไร มีขอบเขตแค่ไหนก็ควรจะสอนไปอย่างนั้นเช่นเดียวกัน

ใครจะเชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงหรือไม่มี ก็ควรให้เขาผู้นั้น ไตร่ตรองพิจารณาด้วยตัวของเขา ไม่ใช่ไปชี้นำในทางปฏิเสธเหมือนอย่างที่เคยทำมา

การชี้นำไปอย่างนั้น สังคมไทยจึงเป็นสังคมที่ขาดศีลธรรมอย่างรุนแรงอย่างที่เห็นได้ในปัจจุบัน

ความจริงของนิวตัน

2013-10-05T15:59:00.004+07:00

นักวิทยาศาสตร์ทั้งหมดทั้งปวงที่เคยมีมา และที่จะมีต่อไป ในภายภาคหน้านั้น เขาต้องการจะศึกษา “ปรากฏการณ์ของโลก” ที่เห็นอยู่ในชีวิตประจำวัน ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ นักวิทยาศาสตร์ต้องการหา “ความจริง” ของโลกมนุษย์

คำว่า “ความจริงของนิวตัน” นั้น ผมต้องการหมายถึง การค้นความจริงของวิทยาศาสตร์ในยุคของนิวตัน ซึ่งมีการเรียกชื่อกันในชื่ออื่นๆ เช่น วิทยาศาสตร์เก่าแบบกลไก/แยกส่วน/ลดทอน เป็นต้น

ถ้าผมใช้คำว่า “วิทยาศาสตร์เก่า”, “วิทยาศาสตร์แบบนิวตัน”, วิทยาศาสตร์แบบกลไกแยกส่วน/ลดทอน” ก็หมายถึงวิทยาศาสตร์ในยุคเดียวกัน คือ ยุคของนิวตันนี้

ความจริงของวิทยาศาสตร์ในยุคของนิวตันนั้น ต้องมีลักษณะอย่างน้อย 3 ประการ ดังนี้

1) ต้องสัมผัสด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 5

2) ต้องมีความสมเหตุสมผล

3) ต้องไม่ลำเอียง

1) ต้องสัมผัสด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 5

ความจริงของนิวตันนั้น ต้องสามารถสัมผัส โดยประสาทสัมผัสทั้ง 5 เท่านั้น ในกรณีนี้ หมายความรวมถึง การรับรู้ด้วยเครื่องมือในทางวิทยาศาสตร์ด้วย

ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ก็คือ หู ตา จมูก ลิ้น กาย ถ้าสิ่งใดไม่สามารถสัมผัสด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 5 นักวิทยาศาสตร์ก็จะเห็นว่า สิ่งนั้นไม่มีจริง

ดังนั้น เมื่อเราถกเถียงกับบุคคลที่เชื่อวิทยาศาสตร์ และเชื่อมากกว่าศาสนานั้น เราก็มักจะพบคำโต้แย้งที่ว่า ผีไม่มีจริง ถ้าผีมีจริง เราทำไมจึงไม่เห็น เป็นต้น

บางคนถึงกลับท้าให้ผีมาหาภายในคืนนี้ คืนนั้นก็ยังมี

2) ต้องมีความสมเหตุสมผล

ปรัชญาตะวันตกกับวิทยาศาสตร์นั้น วิธีหาความรู้ของเขาต้องมีเหตุผลตามระบบตรรกวิทยาด้วย ซึ่งมีอยู่ 2 ประเภทคือ นิรนัยกับอุปนัย

ความรู้ในทางตรรกวิทยา จะต้องเป็นแบบนี้ คือ เราจะต้องมีความรู้เกี่ยวกับสิ่งใดๆ อยู่ก่อนส่วนหนึ่ง แล้วใช้ความคิด ทดลอง พิสูจน์จากพื้นฐานความรู้นั้นๆ ไปหาความรู้ใหม่ขึ้นมา

ไม่มีความรู้ใดๆ จะโผล่ออกมาโดยไม่มีความรู้พื้นฐานมาก่อน

ยกตัวอย่างเช่น

ตัวอย่างที่ 1

เราเกิดมาแล้ว เติบโตมาเรื่อยๆ ก็เห็นปู่ ย่า ตา ยาย ญาติทั้งหลายค่อยๆ ทยอยตายกันไปเรื่อย เราก็รู้ “คนทุกคนต้องตาย” แน่ๆ ยังไม่เห็นมีใครสักคนที่ไม่ตาย

เราเองก็เป็นคนๆ หนึ่ง ดังนั้น เราก็ต้องตาย เพื่อนก็ต้องตาย ตายกันหมด อย่างนี้ เขาเรียกตรรกวิทยาแบบนิรนัย

ตรรกวิทยาแบบนี้ ไม่สามารถที่จะให้ความรู้ใหม่เกิดขึ้นมาได้ ได้แต่พัฒนาความรู้เก่าๆ นั้น ดัดแปลง พัฒนาเอาไปใช้ประโยชน์

ตัวอย่างที่ 2

บ้านผมอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เห็นของลอยน้ำมาโดยตลอด และเห็นว่า ไม้ก็ลอยตามน้ำมา ดังนั้น ผมก็จึงรู้ว่า “ไม้ลอยน้ำ” อย่างนี้ เขาเรียกตรรกวิทยาแบบอุปนัย

ตรรกวิทยาแบบนิรนัยนั้น เป็นจริงแท้แน่นอนไม่แปรเปลี่ยน แต่ตรรกวิทยาแบบอุปนัยนั้น อาจจะเปลี่ยนได้

ในกรณีของไม้ลอยน้ำนั้น ผมไม่สามารถไปสังเกตต้นไม้ทุกต้นในโลกนี้ว่า ลอยน้ำได้ทั้งหมดหรือไม่ เมื่อไหร่ก็ตาม ผมพบว่า มีไม้บางชนิดไม่ลอยน้ำ ความรู้ที่ว่า “ไม้ลอยน้ำ” ก็ต้องแกไขกันใหม่

ตรรกวิทยาแบบอุปนัยนี้ สามารถให้ความรู้ใหม่ๆ ได้ตลอดเวลา วิทยาศาสตร์ก็ใช้ตรรกวิทยาแบบนี้ เป็นเครื่องมือค้นคว้าหาความรู้มาพัฒนาโลก ซึ่งก็ได้ผลเป็นอย่างยิ่ง เพราะโลกพัฒนาไปในทางด้านวัตถุก็เพราะความเจริญก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์นี่แหละ

แต่ก็อย่าลืมเป็นอันขาดว่า วิทยาศาสตร์นั้น ในเมื่อเป็นตรรกวิทยาแบบอุปนัย จึงสามารถผิดได้ จึงสามารถมีข้อบกพร่องได้ ไม่ใช่ความจริงแท้แน่นอน

3) ต้องไม่ลำเอียง

คำว่า “ลำเอียง” ข้างต้น ไม่ได้หมายความว่า พ่อแม่ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน หรือหัวหน้าลำเอียง ไม่มีความยุติธรรมในการบริหารงาน

ข้อความที่ว่า “ต้องไม่ลำเอียง” นั้น ในทางวิชาการเขาใช้คำว่า ปลอดค่านิยม (Value free)

ความจริงของนิวตันนั้น นักวิทยาศาสตร์เขาคิดว่า ความจริงเป็นสิ่งๆ หนึ่งที่ลอยอยู่ ไม่เกี่ยวข้องกับตัวบุคคลใดๆ ความจริงนี้ ไม่ว่าใครจะมาศึกษาก็ต้องได้ผลเป็นความจริงเหมือนกัน

ถ้าพูดให้เป็นภาษาทางวิทยาศาสตร์ก็คือ กฎต่างๆ ทางฟิสิกส์เป็นจริงโดยวัตถุวิสัย (exist objective) โดยไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับนักวิทยาศาสตร์

กล่าวได้อีกอย่างหนึ่งคือ กฎต่างๆ ทางฟิสิกส์ไม่ได้เป็นจริงเพราะอัตตวิสัย (subjectively) จากการสังเกตการณ์ของนักวิทยาศาสตร์

ยกตัวอย่างเช่น น้ำเดือดเมื่อความร้อนเท่ากับ 100 องศาเซลเซียส ไม่ว่าใครจะศึกษา หรือใครจะมาต้มน้ำ ก็ต้องได้ความรู้แบบนี้

ความรู้ใดๆ ที่ผู้ศึกษาเอาตัวไปเกี่ยวข้องด้วย ความจริงแบบนั้นก็ลำเอียง เป็นความจริงที่ใช้ไม่ได้

นักวิทยาศาสตร์ในยุคนิวตันนี้ เห็นว่า “ความจริง” เหมือนกัน “สิ่งๆ หนึ่ง” ที่ลอยตัวอยู่บนฟ้า ใครจะมาศึกษา ใครจะมาสังเกตการณ์ต้องได้ผลการศึกษาเหมือนเดิม

การศึกษาใดๆ ที่นักวิทยาศาสตร์เอาตัวเข้าไปพัวพัน เป็นการศึกษาที่ใช่ไม่ได้ เป็นการศึกษาที่ลำเอียง

ความจริงของนิวตันทั้งหมดนี้นี่แหละ ที่โค่นความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์มีจริงของศาสนาพุทธไปจนหมด เพราะ ไม่เข้าเกณฑ์ใดๆ ของนิวตันเลย

อันที่จริงแล้ว นิวตัน ไอน์สไตน์ หรือนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย ไม่เคยบอกว่า “นรกสวรรค์ไม่มี เพราะพิสูจน์ไม่ได้ในทางวิทยาศาสตร์”

การปฏิเสธนรกสวรรค์ อิทธิปาฏิหาริย์ การเวียนว่ายตายเกิด เป็นเพราะ “ขุนศึกทรยศ” ของศาสนาพุทธเองนี่แหละ ที่ไปเชื่อวิทยาศาสตร์ แล้วก็ปฏิเสธกันเสียเอง

อย่างไรก็ดี ในกรณีศาสนาพุทธกับวิทยาศาสตร์นั้น ผมขอบอกไว้ก่อน ณ ตรงนี้เลยว่า ไม่เหมือนกับกรณีของศาสนาคริสต์กับวิทยาศาสตร์

ศาสนาคริสต์กับวิทยาศาสตร์เป็นคู่อาฆาต เป็นคู่สงครามกันอย่างจริงจัง รบราฆ่าฟันกันจริงจัง ขอบอกก่อนว่า ไม่ใช่ว่านักวิทยาศาสตร์ไปฆ่าพระในศาสนาคริสต์ แต่พระในศาสนาคริสต์เองนั่นหละ ซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น เป็นฝ่ายฆ่าฟันนักวิทยาศาสตร์

ยกตัวอย่างเช่น หลวงพ่อ จิออร์ดาโน บรูโน (Giordano Bruno) นักดาราศาสตร์และนักบวชชาวอิตาลี ถูกเผาทั้งเป็น เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600 คาหลักประหารเลยทีเดียว เพราะสอนว่า ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล ไม่ใช่โลกตามคำสอนของศาสนาคริสต์

กาลิเลโอ นักวิทยาศาสตร์อีกคนหนึ่ง ก็ถูกศาลพระศาสนาคริสต์ตัดสินว่า มีความผิด กาลิเลโอถูกลงโทษด้วยการถูกขังอยู่ในบ้านของเขา แบบ “House Arrest” ตลอดชีวิต

ทางฝ่ายศาสนาเพิ่มมายอมรับว่า กาลิเลโอเป็นฝ่ายถูก และขอโทษเมื่อไม่นานมานี้เอง

เรื่องนี้ เราก็ต้องยอมรับคำสอนของศาสนาคริสต์ที่เกี่ยวกับจักรวาลนั้น ผิดจริงๆ เช่น เชื่อว่าโลกแบน เชื่อว่าโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาล เชื่อว่าจักรวาลหยุดนิ่ง เป็นต้น

วิทยาศาสตร์ 3 ยุค

2013-10-02T17:02:00.000+07:00

ข้อความที่ว่า “นรกสวรรค์ไม่มี เพราะพิสูจน์ไม่ได้ในทางวิทยาศาสตร์” เป็นข้อความที่จะต้องได้ยินได้ฟังทุกครั้ง เมื่อเกิดสงครามวาทะกันขึ้น ระหว่างกลุ่มที่เชื่อว่านรกสวรรค์มีจริง กับกลุ่มที่ไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์

ข้อความนั่นก็แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของวิทยาศาสตร์ที่มีต่อองค์ความรู้อื่นๆ ที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์

ศาสนาพุทธนั้นยังถือได้ว่า วิทยาศาสตร์ไม่ได้ทำลายล้างไปทั้งหมด ยังเหลือสิ่งที่วิทยาศาสตร์ยอมรับได้บ้าง ในกรณีของไสยศาสตร์นั้น ถูกทำลายล้างโดยหมดสิ้น

หมอกลางบ้านในยุคก่อนๆ ก็ถูกทำลายเกือบหมดสิ้นไปเช่นเดียวกัน ยังเหลืออยู่บ้างก็เพียงเล็กน้อย เพราะ การฝังเข็มของจีนช่วยไว้

การฝังเข็มของจีนไม่ใช่วิทยาศาสตร์แน่ๆ เพราะเกิดก่อนมานาน แต่วิทยาศาสตร์ปัจจุบันก็ยอมรับไว้เป็นจริง และนำเข้าไปใช้งานเสียด้วย

การฝังเข็มของจีนจึงเป็นพระเอกที่ช่วยหมอกลางบ้าน หมอสมุนไพร ฯลฯ เอาไว้ได้ ช่วยไม่ได้เพียงหมอเดียว คือ หมอผี

กลับมาถึงการพิสูจน์เรื่องนรกสวรรค์กัน

พวกที่เชื่อนรกสวรรค์มีจริงนั้น บอกว่าพิสูจน์ได้ด้วย “การปฏิบัติธรรม” เมื่อปฏิบัติธรรมแล้ว ก็จะสามารถไปนรกได้ ไปสวรรค์ได้ สามารถเอามาเล่าสู่กันฟังได้ด้วย

นอกจากนั้นแล้ว ยังมีคนที่ตายไปแล้ว และฟื้นขึ้นมา เล่าถึงเรื่องยมบาลพาไปนรก เมื่อกลับมาแล้ว ยังบรรยายได้ว่า นรกเป็นอย่างไร

ในกรณีที่ยมทูตทำงานผิดพลาด ไม่รู้ว่าเมายาบ้า หรือเมายาไอซ์ จึงเอาคนไปผิดตัว คนที่ฟื้นขึ้นมายังสามารถบอกได้ว่า ใครเป็นคนที่จะตาย และคนๆ นั้นก็ตายจริงๆ

อย่างไรก็ดี การพิสูจน์ต่างๆ เหล่านั้น กลุ่มไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ก็ไม่ยอมรับ และมีคำอธิบายได้อย่างมากมาย

- จินตนาการบ้าง

- สลบไปบ้าง

- เชื่อถือไม่ได้บ้าง

- ฯลฯ

ดังนั้น การพิสูจน์ว่านรกสวรรค์มีจริงในทางศาสนาพุทธดังกล่าว ก็ยังยอมรับไม่ได้อยู่ดี ในกลุ่มที่เชื่อวิทยาศาสตร์และไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์

มาพิจารณาถึงการพิสูจน์การมีอยู่ของนรกสวรรค์ของพระนักวิชาการหรือพระปริยัติที่มีชื่อเสียง คือ พระพรหมคุณาภรณ์กันดู พระพรหมคุณาภรณ์บอกว่า การพิสูจน์เรื่องนรกสวรรค์นี้ ถ้าจะให้รู้จริงๆ ต้อง “ลองตายดู”

ประเด็นนี้ ผมเองก็ไม่กล้าพิสูจน์แบบนั้น ไม่ใช่กลัวตาย คติประจำใจของผมตั้งแต่เป็นวัยรุ่นมายังคงเหมือนเดิมคือ “กินเรื่องใหญ่ ตายเรื่องกลาง ตะรางเรื่องเล็ก”

ปัญหาการลองตายตายดูสำหรับผมก็คือ ผมไม่รู้ว่าจะกลับมาอธิบายให้มนุษย์ในยุคนี้ฟังได้อย่างไร กลัวว่า พอตายไปแล้ว มัวเพลิดเพลินกับชีวิตหลังการตายอยู่ เลยลืมเรื่องที่ต้องการไปพิสูจน์

หรือในกรณีที่ไม่ลืมวัตถุประสงค์ของการตาย พิสูจน์ได้แล้วว่า นรกสวรรค์มีจริง หรือไม่มี ตอนที่ผม ในฐานะเป็นผี มาบอกคนที่อยู่ในโลก คนมันจะอยู่ฟังผมหรือ ก็คงจะวิ่งกันเตลิดเปิดเปิง พระก็คงวิ่งกันจีวรปลิวเลยนั่นแหละ

ถ้าเป็นอย่างนั้น ในการพิสูจน์ว่า นรกสวรรค์มีจริงในหนังสือเล่มนี้ ก็ต้องพิสูจน์กันแบบวิทยาศาสตร์

หรือพูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ พิสูจน์กันอย่างเป็นวิชาการ คือ วิทยาศาสตร์ก็ต้องยอมรับได้ และต้องมีความสมเหตุสมผลด้วย

แล้วเราจะพิสูจน์กันด้วยวิทยาศาสตร์ยุคไหน และพิสูจน์กันอย่างไร เพราะ วิทยาศาสตร์มีถึง 3 ยุคคือ

- ยุคโบราณ คือ ยุคของอริสโตเติล

- ยุคเก่า คือ ยุคของนิวตัน

- ยุคใหม่ คือ ยุคของไอน์สไตน์

- ยุคโบราณ คือ ยุคของอริสโตเติล

นักวิทยาศาสตร์ยุคนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นนักปรัชญาด้วย ข้อเสียของการเป็นทั้ง 2 อย่างก็คือ นั่งคิดอยู่กับบ้าน ไม่ออกไปสังเกตการณ์ เก็บข้อมูล ไม่ออกทดลองใดๆ นั่งคิดเอาตามหลักตรรกวิทยาล้วนๆ

อริสโตเติลจึงหน้าแตกในหลายๆ เรื่อง เฉพาะเรื่องการตกของของหนักกับของเบา ในกรณีของหอเอนเมืองปิซ่านั้น ถ้าเป็นอริสโตเติลก็คงบอกว่า ของหนักตกถึงพื้นก่อน

อริสโตเติลจึงหน้าแตกเป็นอย่างยิ่ง ถ้ามีชีวิตมาจนถึงตอนที่กาลิเลโอพิสูจน์ได้ว่า ไม่ว่าของหนัก ของเบา ต้องตกลงสู่พื้นพร้อมกัน

วิทยาศาสตร์ในยุคนี้ จึงไม่ควรเอามาใช้ในพิสูจน์นรกสวรรค์ในครั้งนี้ เอาไว้ศึกษากันเป็นประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ก็พอ

- ยุคเก่า คือ ยุคของนิวตัน

ข้อความที่ว่า “ยุคของนิวตัน” นั้น ไม่ได้หมายความว่า นิวตันเป็นนักวิทยาศาสตร์เพียงคนเดียวที่เก่งที่สุดในยุคนั้น

ความจริงแล้ว ยุควิทยาศาสตร์ดังกล่าว มีนักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา นักคณิตศาสตร์เป็นจำนวนมาก ที่ช่วยกันสร้างสรรค์องค์ความรู้ขึ้นมา แต่นิวตันนั้น โด่งดังมากที่สุด เป็นพระเอกของยุคนั้น

นิวตันเห็นลูกแอปเปิ้ลหล่น ก็สามารถสร้างกฎแรงโน้มถ่วงสากล และ กฎการเคลื่อนที่ของนิวตันขึ้นมาได้

องค์ความรู้ในวิทยาศาสตร์ยุคของนิวตันได้สร้างวัตถุใหม่ๆ ให้กับโลกมากมาย จนกระทั่ง นักฟิสิกส์เกิดความเข้าใจผิดไปว่า “ความรู้ในทางวิทยาศาสตร์ถูกคิดค้นจนหมดแล้ว” เหลือแต่ปัญหาย่อยๆ เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

เช่น กฎการเคลื่อนที่ของนิวตันคำนวณวงโคจรของดาวพุธผิดไปประมาณ 17 วัน จากการจดบันทึกกันมานานแล้ว เป็นต้น

แต่ประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอยอีกครั้งหนึ่ง นักฟิสิกส์ทั้งหลายของยุคนิวตันก็หน้าแตกแบบอริสโตเติลอีกครั้งหนึ่ง เมื่อไอน์สไตน์คิดทฤษฏีของเขาขึ้นมาได้

อย่างไรก็ดี องค์ความรู้ของวิทยาศาสตร์ในยุคนิวตัน ก็ยังคงใช้ได้อยู่ และนรกสวรรค์ของเรา ถูกทำลายไปก็เพราะวิทยาศาสตร์ยุคนิวตันนี้นั่นแหละ

- ยุคใหม่ คือ ยุคของไอน์สไตน์

ยุคนี้ก็เช่นเดียวกัน ไม่ใช่ว่าจะมีไอน์สไตน์เพียงคนเดียว มีนักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา นักคณิตศาสตร์จำนวนมาก ที่ช่วยกันสร้างสรรค์องค์ความรู้ แต่พระเอกของยุคของก็คือ ไอน์สไตน์

ยุคของนิวตันนั้น ค้นพบว่า แสงเดินทางเป็นเส้นตรง เวลาของโลก หรือของจักรวาลนั้นคงที่

ทฤษฏีของไอน์สไตน์นั้น โค่นองค์ความรู้ของนิวตันไปมาก เรียกได้ว่า เกือบทั้งหมดก็ว่าได้ เพราะ แสงจริงๆ แล้วเดินทางเป็นเส้นโค้ง เวลาของทุกคนไม่เท่ากันเลย เป็นเวลาของใครของมันจริงๆ

วิทยาศาสตร์ยุคนี้ เหมือนพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเรื่องนรกสวรรค์ เพราะ นอกจากจะโค่นองค์ความรู้ของวิทยาศาสตร์ยุคนิวตันลงไปแล้ว ยังยืนยันด้วยว่า นรกสวรรค์นั้น “น่าจะมีจริง”

ดังนั้น เราต้องศึกษาลึกลงไปในวิทยาศาสตร์ทั้ง 2 ยุคดังกล่าวให้มากกว่านี้ แล้วก็ลงลึกในการพิสูจน์ความมีอยู่ของนรกสวรรค์กันเสียที

ขุนศึกทรยศ

2013-10-02T12:47:00.001+07:00

ความเชื่อที่ว่า “นรกสวรรค์ไม่จริงหรือไม่” นี้ เปรียบได้กับศึกสงครามอย่างหนึ่ง ฝ่ายหนึ่งเชื่อว่านรกสวรรค์มีจริง

อีกฝ่ายหนึ่งเชื่อว่า นรกสวรรค์ไม่มี เป็นเรื่องแต่งขึ้น เพื่อให้คนทำความดี เพื่อให้สังคมอยู่กับอย่างเป็นปกติสุข

สงครามครั้งนี้ ฝ่ายที่เชื่อว่านรกสวรรค์มีจริงเป็นรองทุกด้าน เพราะ ฝ่ายนี้มีการศึกษาน้อย เป็นคนชั้นล่างในสังคม ถึงแม้จะมีจำนวนมากกว่า แต่ก็แพ้ในด้านองค์ความรู้

ท่านผู้อ่านบางท่านอาจจะสงสัยว่า ในเมื่อมีคนมากกว่า ทำไมถึงเป็นรองได้

คำตอบก็คือ เพราะ ในปัจจุบันนี้ เป็นสังคมแห่ง “ความรู้คืออำนาจ” ผู้ที่มีองค์ความรู้เหนือกว่า จะเป็นผู้ชนะไปในทุกสงคราม

ฝ่ายที่เชื่อว่า นรกสวรรค์ไม่มีนั้น เป็นนักวิชาการ เขียนหนังสือตำราให้กรมวิชาการ ใช้บังคับเรียนในสถานศึกษา เป็นข้าราชการระดับสูง เป็นนักการเมือง เป็นนักหนังสือพิมพ์ ฯลฯ แล้วอีกฝ่ายหนึ่งจะสู้ได้อย่างไร

สิ่งเลวร้ายที่สุดของฝ่ายนรกสวรรค์มีจริงก็คือ มีขุนศึกทรยศอยู่เต็มไปหมด

ขุนศึกทรยศส่วนใหญ่แล้ว ร่ำเรียนและเติบโตขึ้นมาได้ ก็เพราะศาสนา ขุนศึกทรยศส่วนหนึ่ง สึกหาลาเพศแล้ว ก็มาเป็นนักวิชาการเชิงพุทธ พวกนี้แทนที่จะต่อสู้ว่า นรกสวรรค์มีจริง แต่ไม่ทำอย่างนั้น

พวกนี้กลับเป็นคนที่บอกว่า “นรกสวรรค์ไม่มี” บางคนก็บอกตรงๆ ไปเลย บางคนก็ไม่กล้า ได้แต่อ้อมแอ้มๆ เขียนไป บอกไป

โดยความเชื่อส่วนตัวของผม ผมเห็นว่า “พระ” หรือ “คนเคยเป็นพระ” ต้องเชื่อว่านรกสวรรค์มีจริง เพราะคำสอนเรื่องนี้มีอยู่เต็มในพระไตรปิฎก ถ้าไม่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริง ท่านก็ไม่ควรบวชเป็นพระ

ท่านอย่าลืมว่า คนส่วนใหญ่ที่ตักบาตรให้ท่านมีชีวิตรอดอยู่ได้นั้น เป็นคนที่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงๆ ไม่อย่างนั้น ไม่มาตักบาตรทุกวันๆ ให้ท่านมีอาหารฉันกันหรอก

ท่านรับอาหารจากฝ่ายที่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงๆ แต่ท่านไม่เชื่อ กลับไปเผยแพร่ว่าว่า “นรกสวรรค์ไม่มี” ท่านก็จึงเป็นขุนศึกทรยศ

ขุนศึกทรยศคนแรกที่ควรจะนำมาวิพากษ์วิจารณ์กัน คือ ท่านพุทธทาส

ท่านพุทธทาสเป็นพระนักวิชาการที่มีชื่อเสียงในระดับโลกเลยทีเดียว ไม่ต้องพูดถึงเฉพาะในเมืองไทย

งานของท่านพุทธทาสอ่านง่ายในประเด็นที่ว่า ท่านไม่เชื่อว่านรกสวรรค์มีจริง เพราะ ท่านเขียนออกมาเลย ไม่อ้อมค้อม

ท่านบอกเลยว่า ท่านตีความพระไตรปิฎกใหม่ พระไตรปิฎกส่วนไหนไม่เข้ากับวิทยาศาสตร์ ท่านก็บอกให้ฉีกทิ้งออกไป ท่านพุทธทาสบอกให้ฉีกพระไตรปิฏกออกไปเกินครึ่งของพระไตรปิฎกเลยทีเดียว

ท่านพุทธทาส ท่านไม่ได้หยุดแค่นั้น นอกจากนรกสวรรค์จะยังไม่มีในสายตาของท่านแล้ว นิพพานก็ไม่มีอีกด้วย

ท่านตีความนิพพานแบบใหม่ที่ว่า นิพพานคือเย็น เย็นอกเย็นใจเมื่อไหร่ก็นิพพานเมื่อนั้น

พวกนักวิชาการยินดีปรีดากันเป็นอย่างยิ่ง เพราะ ก่อนหน้านี้ นิพพานแทบจะหายไปจากแวดวงวิชาการ ไม่มีใครพูดถึง

เมื่อท่านพุทธทาสตีความแบบนั้น เหล่านักวิชาการก็ยกย่องว่า ท่านพุทธทาสเอานิพพานลงมาให้ได้พบได้เห็นกันง่ายๆ

ท่านพุทธทาสตีความผิดแท้ๆ กลับได้รับการยกย่องเลิศหรู

ขุนศึกทรยศคนที่สอง ที่ควรจะนำมาวิพากษ์วิจารณ์กันคือ พระพรหมคุณาภรณ์

พระพรหมคุณาภรณ์มีชื่อเสียงขึ้นมาในฐานะพระนักวิชาการเช่นเดียวกับท่านพุทธทาส มีชื่อเสียงอยู่ในระดับโลกเช่นเดียวกัน

พระพรหมคุณาภรณ์ก็ไม่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงเช่นเดียวกับท่านพุทธทาส

งานเขียนของพระพรหมคุณาภรณ์นั้น อ่านแล้วต้องตีความอย่างพินิจพิเคราะห์ถึงจะรู้ว่า ท่านไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์

ตัวอย่างที่ชัดเจนเรื่องหนึ่งก็คือ ท่านบอกว่าวิธีที่จะพิสูจน์ว่า นรกสวรรค์มีจริงหรือไม่ ก็ต้อง “ลองตายดู”

แล้วใครจะกล้าไปพิสูจน์ มันก็ต้องรอเวลาให้ตายจริงๆ ถึงจะหาเวลาว่างไปพิสูจน์กันสักเล็กน้อย

ขุนศึกทรยศชุดสุดท้าย ที่จะกล่าวกันในบทความนี้ก็คือ พระพม่า

พระพม่าเป็นพระที่เชื่อวิทยาศาสตร์มากกว่าพระไทย หลักฐานก็คือ องค์ความรู้ของตะวันตกเข้ามาในประเทศไทยนั้น เกิดจากสนธิสัญญาบาวริ่ง ก็แสดงว่า ประเทศเราก็ยังมีหน้ามีตา และมีอำนาจที่จะรับองค์ความรู้ใดๆ ก็ได้

เรียกว่า ไทยเลือกได้ว่าอย่างนั้นเถอะ

แต่พม่าตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ ก่อนที่เราจะรับสนธิสัญญาบาวริ่ง ดังนั้น องค์ความรู้ในด้านวิทยาศาสตร์ ความสมเหตุสมผลนั้น เข้าไปที่พม่าเต็มๆ ก่อนที่จะเข้ามาในเมืองไทย

หลักฐานก็คือ การสอนปฏิบัติธรรมที่เป็นมรดกของพระพม่า เช่น สายยุบหนอพองหนอ สายนามรูป และสายของท่านโกเอ็นก้าที่เพิ่งเสียชีวิตไป

พระพม่าไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องบารมี 30 ทัศ ที่จะต้องตายแล้วเกิดอีก ตายแล้วเกิดอีก อย่างนับภพนับชาติไม่ถ้วนเพื่อสร้างบารมีกัน

พระพม่าไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องวิชชา 3 ที่ต้องรู้ว่า ตนเองตายแล้วเกิดมาอย่างไร ที่ต้องรู้ว่า คนอื่นตายแล้วเกิดมาอย่างไร

พระพม่าบอกว่า เราจะนิพพานได้ภายใน 7 ปี 7 เดือน 7 วัน เท่านั้น ถ้าเป็นท่านโกเอ็นก้า ก็เพียง 10 วัน เท่านั้น

ความเชื่อดังกล่าวเหล่านั้น มาจากการเชื่อวิทยาศาสตร์ว่า เราเกิดมาเพียงชาติเดียวเท่านั้น ตามเหตุตามปัจจัยทางวิทยาศาสตร์

ชาติหน้าไม่มี ชาติก่อนไม่มี

สงครามระหว่างความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ ฝ่ายที่เชื่อว่านรกสวรรค์มีจริง จึงเป็นฝ่ายแพ้อย่างหมดรูป

ถึงขนาดที่ประเทศไทยในขณะนี้ เกิดปัญหาด้านคุณธรรม จริยธรรมกันอย่างที่ไม่ต้องยกตัวอย่าง ก็ยังไม่มีใครเรียกร้องให้ “เอานรกสวรรค์คืนมา เอาวิทยาศาสตร์คืนไป” เสียที

นรกสวรรค์ถูกทำลาย

2013-10-01T21:08:00.000+07:00

ข้อความที่ว่า “นรกสวรรค์ถูกทำลาย” นั้น ไม่ได้หมายความว่า มีใครเอาสีไปทานรกสวรรค์แบบทางม้าลาย และไม่ได้หมายความว่า มีใครไปทำให้นรกสวรรค์หายไป

แต่หมายความว่า ความเชื่อว่านรกสวรรค์ไม่จริง ถูกทำให้เป็นความเชื่อที่เหลวไหล ไม่จริง เป็นความเชื่อของคนไม่มีการศึกษา

ความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์มีจริงนั้น ในสังคมไทยมีอยู่ทั่วไปหมด ไม่ว่าในวัด ซึ่งจำเป็นจะต้องมีอยู่แล้ว ในนิทาน ในนวนิยาย ในละคร ในเพลง ฯลฯ เรียกว่า ในสังคมไทยนั้น มีสิ่งที่สื่อจะให้เห็นว่า นรกสวรรค์มีจริงเต็มไปหมด

แล้วความคิดที่ไปกำหนดว่า “นรกสวรรค์ไม่มีจริง” มันมาจากไหน และมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ถ้ามีใครอ่านพระไตรปิฎกกันอย่างใจเป็นกลาง จะเห็นว่า ในพระไตรปิฎกมีเรื่องที่เกี่ยวกับนรกสวรรค์เต็มไปหมด

มีมากจนกระทั่งท่านพุทธทาสเข้าตีความไปว่า มีการเอานรกสวรรค์ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเข้ามาใส่ไว้

แต่ที่คนไทยเข้าใจกัน และรู้เรื่องนรกสวรรค์กันมากก็จากวรรณคดีของเรื่องไตรภูมิพระร่วงของพระยาลิไท

อิทธิพลของไตรภูมิพระร่วง ทำให้เกิดวรรณคดีทำนองอีกมากมายหลายเล่ม คือ วรรณคดีที่มีการบรรยายถึง กามภูมิ รูปภูมิ และอรูปภูมิ บาปกรรม การทำดี ทำชั่ว

นั่นก็หมายความว่า เราเชื่อเรื่อง นรกสวรรค์ บุญบาป กรรมดี กรรมชั่วกันมานานแล้ว ก็ตั้งแต่มีศาสนาพุทธเข้ามาเผยแพร่ในดินแดนแหลมทองของเรานี่แหละ

ความเชื่อดังกล่าวก็ยังคงอยู่ในปัจจุบันนี้ แต่ส่วนใหญ่จะไปอยู่กับชาวบ้านร้านถิ่น พระป่า อันเป็นชนชั้นล่างของสังคม ส่วนคนชั้นกลาง คนชั้นสูงที่ได้รับการศึกษาแบบตะวันตก ไม่เชื่อกันแล้ว

นอกจากไม่เชื่อแล้ว ยังไปดูถูกคนเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ว่า โง่ ขาดการศึกษา ไม่มีเหตุผล ไม่ทันสมัยเข้าไปอีก

ความเชื่อของคนที่เห็นว่า นรกสวรรค์ไม่มีจริงนั้น มากับองค์ความรู้ของทางตะวันตก ตั้งแต่ปลายรัชสมัยของรัชกาลที่ 3 ต่อเนื่องมาถึงตอนต้นรัชกาลที่ 4

ถ้าจะกำหนดเวลาให้แคบลงไป ก็ต้องถือเอาวันที่ประเทศไทยในยุคนั้นทำสนธิสัญญาบาวริ่งกับประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. ๒๓๙๘

เมื่อชาวตะวันตกเข้ามาในเมืองไทยนั้น ไม่ได้มาแบบตัวเปล่า ได้เอาความรู้และวิทยาการของพวกเขาเข้ามาด้วย

หลักฐานที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ ที่เราได้ร่ำเรียนกันในโรงเรียนก็เอามาจากตะวันตก วิชาการทั้งหลาย แม้กระทั่งวิชาภาษาไทย เราก็เรียนการสอนกันตามองค์ความรู้ของทางตะวันตก

ตัวการที่ทำลายความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ลงไปนั้น มีหลายอย่างหลายประการ แต่เอาจะกำหนดให้แคบจริงๆ เพื่อจะวิพากษ์วิจารณ์กันต่อไปได้ ก็มี 2 อย่าง คือ

1) วิทยาศาสตร์

2) ความเป็นเหตุเป็นผล (rationalization)

ถ้าจะให้เข้าใจเรื่องนี้อย่างแจ่มชัด เราก็ต้องศึกษาเบื้องหลังความเป็นมาเกี่ยวกับศาสนากับวิทยาศาสตร์ของตะวันตกกันสักเล็กน้อย

ก่อนหน้าที่จะเกิดยุควิทยาศาสตร์ขึ้นนั้น ทางยุโรปองค์ความรู้ทั้งหมดอยู่กับพระของศาสนาคริสต์ พระว่าโลกแบน โลกก็ต้องแบน พระว่าโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาล โลกก็ต้องเป็นศูนย์กลางของจักรวาล

นักวิทยาศาสตร์รุ่นแรกๆ เผยแพร่ความรู้ใดก็ตามที่ขัดกับคำสอนของศาสนาคริสต์ต้องถูกจัดการ ขนาดเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้วย เป็นพระด้วย ยังถูกเผาทั้งเป็นมาแล้ว

อย่างไรก็ดี วิทยาศาสตร์ก็เอาชนะคำสอนของศาสนาคริสต์มาได้ แม้ว่านักวิทยาศาสตร์จะทั้งเดี้ยงทั้งตายไปมากก็ตาม

ขนาดกาลิเลโอ (Galileo Galilei) ยังต้องเก็บตัวเงียบ และไม่กล้าเผยแพร่วิทยาศาสตร์อีก ถ้าไม่เงียบโป๊ปจะสั่งเผาทั้งเป็นแบบข้าวหลามว่าอย่างนั้นเถอะ

นักวิทยาศาสตร์จึงเรียกยุคนั้นว่า ยุคแห่งแสงสว่าง (Enlightenment) หรือยุคสมัยใหม่ (Modern times) สำนวนที่ว่า “ไม่ทันสมัย” ที่มีไว้สำหรับด่าคนไม่มีการศึกษา ก็น่าจะมาจากเรื่องนี้

เมื่อวิทยาศาสตร์ชนะคำสอนหลายๆ เรื่องของศาสนาคริสต์มาได้ จึงเอาคืนบ้าง คือ ตั้งแต่นั้นมา วิทยาศาสตร์ก็กลายเป็นศาสนาใหม่ขึ้นมาแทน

ความรู้ใดไม่เข้ากับวิทยาศาสตร์ และขาดความเป็นเหตุเป็นผล (irrationalization) ก็ถูกกำจัดออกไป เรื่องไหนพอที่จะตีความกันได้ ก็ต้องตีความกันใหม่ ให้เข้าไปกับวิทยาศาสตร์

ไม่ว่าศาสนาไหนก็โดนทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นคริตศาสนา ศาสนาอิสลาม ศาสนาพรามหณ์-ฮินดู สุดท้ายก็ศาสนาพุทธ โดนกันทั้งหมด

ประเด็นที่ว่าคำสอนของศาสนาโดนทำลาย หรือมีการตีความใหม่นั้น ศาสนาพุทธของเรา โดนหนักกว่าศาสนาอื่น

ศาสนาอื่นๆ นั้น นักบวชของเขายังคงที่ คือยังเชื่อไปตามคำสอนของศาสดา สิ่งที่น่าตกใจในศาสนาพุทธก็คือ พระภิกษุของเรา ดันไปเชื่อวิทยาศาสตร์ และไม่เชื่อว่า นรกสวรรค์มีจริงๆ

ผมถึงเกลียดพระพวกนี้มาก และผมก็ต่อสู้มาโดยตลอดว่า ในเมื่อพวกคุณเป็นพระ แล้วไม่เชื่อว่ามีนรก มีสวรรค์ แล้วจะบวชหา “วรนุส” ไปทำไม

ทำไมไม่สึกไปทำมาหากินเอง เอาผ้าเหลืองเป็นเครื่องมือทำมาหากินอยู่ทำไม พระพวกนั้น ก็หน้าด้านไม่ยอมสึกเสียที

ไม่ใช่แค่นรกสวรรค์

2013-09-28T21:41:00.004+07:00

อายุเฉลี่ยของคนไทยในปีนี้ ผู้ชายอยู่ที่ 71. 24 ปี ผู้หญิงอยู่ที่ 76.08 ปี จะเห็นว่า ผู้หญิงจะอายุยืนกว่าผู้ชายประมาณ 5 ปี

สำนวนไทยของผู้ชายปากไม่อยู่สุข ชอบวิพากษ์วิจารณ์ผู้หญิง โดยเฉพาะภรรยาของตัวเองว่า “แก่ง่าย ตายช้า” ก็น่าจะเป็นความจริง

วัยของมนุษย์ที่รู้จักความดี ความชั่ว คุณธรรม จริยธรรม น่าจะอยู่ใน 4 วัยนี้ คือ

วัยเด็ก

วัยรุ่น

วัยทำงาน

วัยชรา

ในวัยเด็กนั้น เด็กไทยส่วนใหญ่จะเชื่อว่า มีนรก มีสวรรค์ ใครทำความดีก็ได้ไปสวรรค์ ใครทำความชั่วก็ต้องไปนรก

ความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์นั้น มีที่มาหลากหลาย มาจากคำสอนของพ่อแม่ผู้ปกครองบ้าง มาจากการรับรู้ในทางสังคมบ้าง

ในสังคมไทยนั้น ไม่ว่าจะเป็นเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง การ์ตูน ละครทีวี ภาพยนตร์ ลิเก หมอลำ ฯลฯ จะมีเรื่องบาปกรรม นรก สวรรค์ ผลของกรรมดี กรรมชั่วแทรกอยู่แทบจะทุกเรื่อง

วัดที่เข้าไปทำบุญ หรือไปเที่ยวกับพ่อแม่ผู้ปกครอง ก็จะมีเรื่องราวเกี่ยวกับสวรรค์นรกอยู่ทั่วไป

เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น และได้เรียนหนังสือมากขึ้น ความเชื่อดังกล่าวชักจะเริ่มสั่นคลอน เพราะตำราเรียนวิชาพระพุทธศาสนา ไม่กล้าบอกว่า มีนรก มีสวรรค์

เมื่อเริ่มเรียนวิชาหลายหลายสาขาวิชามากขึ้น ความเชื่อว่านรก สวรรค์มีจริง ก็ถูกทิ้ง ไปรับรู้และเชื่อสิ่งใหม่ขึ้นมา คือ เริ่มเชื่อวิทยาศาสตร์มากขึ้น

ความเชื่อที่ว่า นรกสวรรค์มีจริง กลับกลายเป็นความเชื่อของคนไม่ทันสมัย เป็นคนที่ขาดการศึกษา เป็นคนล้าหลัง เป็นคนโง่งมงาย

กลุ่มเด็กไทยที่ไม่ได้เรียนหนังสือ หรือเรียนหนังสือไม่มากนัก ยังคงปลอดจากอิทธิพลของวิทยาศาสตร์ และยังคงมีความเชื่อเกี่ยวกับนรกสวรรค์อยู่เช่นเดิม

เมื่อถึงขั้นนี้ สังคมไทยเริ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ไม่ได้เรียนหนังสือ ซึ่งต่อมาเป็นคนชั้นล่างของสังคม อาจจะเป็นคนใช้แรงงาน เป็นคนในภาคเกษตรกรรม ยังคงมีความเชื่อในเรื่องนรก สวรรค์ บาป กรรม

นอกจากนั้นแล้ว ความที่ประเทศไทย ไม่มีได้มีเพียงศาสนาพุทธ เรายังมีความเชื่อผีสางนางไม้ ไสยศาสตร์ เรายังมีความเชื่อในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูที่เข้ามาก่อนศาสนาพุทธ

เราจึงเป็นประเทศที่มีความเชื่อ 3 ประการนี้ ผสมปนเปอยู่ด้วยกัน คือ พุทธ-ผี-พราหมณ์

ความเชื่อเรื่องพุทธ-ผี-พราหมณ์ ทำให้คนไทยกลุ่มที่ได้รับการศึกษาน้อย เชื่อเรื่องต่างๆ ไปหมด พระก็เชื่อ ผีก็เชื่อ พราหมณ์ก็เชื่อ

ในขณะที่คนไทยที่ได้รับการศึกษา จะไม่เชื่อเรื่อง พุทธ-ผี-พราหมณ์ แต่ไปนับถือ “วิทยาศาสตร์” ว่าเป็นความจริงทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งไหนที่ยอมรับกันในทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้ สิ่งนั้นยอมไม่เป็นความจริง

คนกลุ่มนี้ เมื่อได้รับการศึกษาที่มากกว่าคนไทยอีกกลุ่มหนึ่ง จึงมีอาชีพเป็นข้าราชการ นักการเมือง นักธุรกิจ เป็นคนชั้นสูงในทางสังคม

คนกลุ่มนี้ เป็นคนชี้นำสังคมไทย คนกลุ่มคนที่พาสังคมไทยไปในทางที่เขาต้องการ

เมื่อเชื่อว่าวิทยาศาสตร์เป็นตัวกำหนด “ความจริง” ทุกสิ่งทุกอย่าง ข้อความที่ว่า “นรกสวรรค์ไม่มีจริง เพราะพิสูจน์ไม่ได้ในทางวิทยาศาสตร์” จึงปรากฏให้ได้ยินอยู่ทุกครั้ง เมื่อมีการถกเถียงประเด็นเรื่องนรกสวรรค์เกิดขึ้นมา

สภาพในปัจจุบันของสังคมไทยทั้งประเทศก็คือ คนชั้นสูงในสังคม ที่กุมบังเหียนของประเทศ ไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ เห็นว่าเป็นเรื่องเหลวไหล ไร้สาระ ไม่ทันสมัย

ในขณะที่ชนชั้นกลางและชนชั้นสูงของสังคมไทย รังเกียจความเชื่อที่ว่า นรก สวรรค์มีจริง ความเชื่อดังกล่าวถูกทำลายในทุกวิถีทาง ปรากฏว่า สภาพเหตุการณ์บ้านเมือง เกิดความวุ่นวาย สับสนอย่างที่ไม่น่าจะเกิดกับประเทศที่มีคนนับถือศาสนาพุทธถึงร้อยละ 95

ภาพที่เห็นชัดเจนและเป็นข่าวในสื่อมวลชนอยู่ทุกวัน ก็คือ การทุจริตคอรัปชั่น การก่ออาชญากรรม การเสพ และการค้ายาเสพติด

การแต่งกายล่อแหลม ที่เป็นมูลเหตุก่อให้เกิดอาชญากรรมทางเพศ ของนักศึกษาหญิง การขายบริการทางเพศของนักศึกษา การที่นักศึกษาอยู่ร่วมกันฉันท์สามีภรรยา การทะเลาะวิวาทของนักศึกษาทั้งภายในสถาบันเดียวกันและต่างสถาบัน เหล่านี้เป็นต้น

ปัญหาที่ไม่พึงต้องการดังกล่าวนั้น สังคมไทยทุกฝ่ายเห็นตรงกันว่า เกิดจากสังคมไทยขาดคุณธรรม จริยธรรมอย่างหนัก พร้อมกับเรียกร้องให้มีการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรมกันยกใหญ่

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แปลกอย่างยิ่ง เพราะในขณะที่สังคมไทยรังเกียจและผลักไส “นรก สวรรค์” ซึ่งเป็นของสังคมไทยมาตั้งแต่โบราณให้ออกไปจากสังคม

และพยายามไปเรียกร้อง “คุณธรรม จริยธรรม” ซึ่งไม่ใช่ของไทย ให้เข้ามาแทน มันจะเป็นไปได้อย่างไร

ปัญหาของสังคมไทยจึงเกิดขึ้น และไม่มีทางแก้ได้เลย

ความเชื่อเรื่องนรก สวรรค์ ผูกพันไปเกี่ยวความเชื่อบุญ บาป ผลของบุญ ผลของบาป ความเชื่อนี้ ทำให้สังคมไทยสงบสุขมาโดยตลอด

เมื่อทำลายนรกสวรรค์ลงไป สังคมไทยจึงเป็นสังคมที่ขาดคุณธรรม จริยธรรม ศีลธรรมโดยสิ้นเชิง

เราจึงมีนักการเมืองที่โกงกินทุกอย่างที่ขวางหน้า มีข้าราชการที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง และรับใช้นักการเมืองที่โกงกินจำนวนมากมาย มีผู้ประกอบการธุรกิจที่หน้าเลือด ผูกขาด ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเงินตัวเดียว

ความเชื่อที่ว่านรกสวรรค์ไม่มีจริง จึงทำลายศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรมไปเสียสิ้น นรกสวรรค์สำหรับคนไทย จึงไม่ใช่แค่นรกสวรรค์เสียแล้ว

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[06]

2012-01-23T23:10:00.000+07:00

ผมวิจารณ์ท่านทนายทนายความหย่าย แต่สมองเล็ก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต เป็นบทความสุดท้ายแล้วไปแล้ว

วันนี้ก็ตั้งใจจะลบออกจากหน้า Home page แล้ว คือจะเก็บไว้ที่บล็อกนี้ แต่ลิงก์ที่หน้า Home page จะเอาออก

แต่ท่านทนายทนายความหย่าย แต่สมองเล็ก ดันทะลึ่งแสดงความเป็นสมองหมา ปัญญาควายอีเมล์มาอีก 2 ฉบับ

คนอย่างนี้ “ไม่แน่จริง” ไม่มีความสัตย์ต่อตนเอง

ผมเองถ้าเขียนไปแล้ว หรือพูดไปแล้วว่า จะไม่ทำอะไร ผมก็จะไม่ทำเป็นเด็ดขาด

ผมเคยไม่พอใจอาจารย์มหาวิทยาลัยหลายคน เมื่อผมประกาศไปว่า ผมจะไม่พูดกับบุคคลดังกล่าว ผมก็ไม่พูดตลอดไป ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

ไอ้นี่ไม่มีความสัตย์ต่อตนเอง ขอเรียกชื่อใหม่ว่า “ทนายหน้าตัวเมีย” โดยเหตุผลดังนี้

ทนายหน้าตัวเมียท่านนี้ ประกาศใหญ่โตมโหฬาร จบปริญญาโท เป็นมหาทนาย แต่ไม่เขียนไปที่บล็อก แอบๆ เขียนมาที่อีเมล์

มันแปลก... คือ อยากจะอวดความใหญ่โต ก็ไปแก้ผ้าที่หน้าผา แอ่นไปแอ่นมาให้ลมพัด ก็น่าจะรู้แล้วว่า ใหญ่ขนาดไหน

เขียนผิด...... อยากจะแสดงความใหญ่โตก็เขียนไปที่บล็อก หรือเก่งมากๆ ก็ไปเขียนบล็อกเอง นี่แอบๆ เขียนมาทางอีเมล์ มันก็แปลกๆ

ท่านทนายหน้าตัวเมียท่านนี้ เขียนอีเมล์มา 2 ฉบับติดๆ เป็นแฝดสอง ดังนี้

ฉบับแรก

Tul Justice tul191@hotmail.com 4:48 PM (5 hours ago)

55555555555555555 โกรธใหญ่เลยนะ อาจานแตกเพล้งง มันก็งั้นๆ ไอ้ อา จาน (แตกเพล้งง) หมา นัด กู มึน ฮา 555

ธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์

สงสัยคงเอาไปเขียนบทความอีกอย่างแน่นอน จะรออ่านนะพวก

ฉบับที่สอง

Tul Justice tul191@hotmail.com 5:48 PM (4 hours ago)

คิดเสียว่าเราไม่มีใครที่จะดีพร้อมหรือเลวไม่มีที่ติเสียทั้งหมดหรอก เรานั้นอยู่บนโลกใบนี้คนละไม่กี่ปี อีกสักประเดี๋ยวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว

เราจะมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระกันทำไม อะไรที่เราควรจะทำก็จงรีบทำเถิดและจงปล่อยวางเสียบ้าง

ความโกรธ และความเกลียดนั้นมันไม่มีค่าพอที่จะต่อชีวิตอันแสนน้อยนิดนี้ได้เลย ทั้งผมทั้งคุณ

ธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ มือถือ 089-7990763

ฉบับแรกกับฉบับที่สองห่างกัน 1 ชั่วโมง ก็ต้องวิพากษ์วิจารณ์กันพอหอมปากหอมคอ

ข้อความนี้

ข้อความนี้แสดงความเป็นสมองหมา ปัญญาควายของทนายหน้าตัวเมียสับปลับท่านนี้

ท่านว่าจะไม่เข้ามาอ่านอีกแล้ว ท่านก็มา

พอเจอข้อความวิพากษ์วิจารณ์เข้าก็ “หน้ามืด” เขียนเข้ามาอย่างนึกว่าได้เปรียบ แต่ไม่ใช่ มันเป็นการแสดงความโง่มากกว่า

ผมไม่เคยโกรธท่านทนายหน้าตัวเมียท่านนี้เลย ผมก็วิพากษ์วิจารณ์พวก “เหยื่อ” ทั้งหลาย ที่มาให้ข้อมูลเพื่อเขียนบล็อกทำนองนี้ทั้งนั้น

พวกท่านเป็นเหยื่อที่น่าสงสารสำหรับผมเท่านั้น ข้อดีมีประการเดียวคือ “ข้อมูล” สำหรับเขียน

พวกโอ้อวด คุยโตข่มคนอื่น มันก็ต้องเจอแบบนี้

ข้อความนี้

อ้าว......ข้อเขียนกลับจากหน้ามือเป็นหลังตีนขึ้นมาเลย

สงสัยพอเขียนฉบับแรกไปแล้ว คงไปนึกได้ กูหาเวรใส่ตัวอีกแล้ว หน้ามืดไปหน่อย เลยพยายามออกตัว แต่ก็ออกตัวไม่เป็น

ก็เลยหน้าด้านเขียนเขามาอีกอย่างที่กล่าวไป

ข้อความนี้

ท่านทนายหน้าตัวเมียท่านนี้ ท่านคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ ถ้าท่านคิดได้แต่แรก ท่านจะมาเขียนหา “อหิวาตกโรค” ไปทำไม

ประหลาด มหัศจรรย์เหลือเกิน

ผมจดโดเมนขึ้นมา เขียนบล็อกขึ้นมาเพื่อเผยแพร่ศาสนาพุทธที่ถูกต้อง เรื่องนี้เป็นเรื่อง “สาระ” ของผม

ท่านทนายหน้าตัวเมียคิดว่าไร้สาระ แล้วมาเขียนทำไม

แล้วที่ว่า “อะไรที่เราควรจะทำก็จงรีบทำเถิด” ผมก็ทำของผมอยู่แล้ว จะเขียนทำไม มึนจนไม่รู้จะเขียนอะไรหรือไง ไปไม่เป็นแล้ววุ้ย

“จงปล่อยวางเสียบ้าง” อันนี้ผมก็ทำของผมอยู่แล้ว ดื่มน้ำแล้ว ผมก็ต้องวางแก้วลง ผมไม่โง่ถือมันตลอดไปอยู่แล้ว เพราะมันเมื่อย และจะได้เอามือไปทำอย่างอื่นด้วย

ข้อความนี้

เรานั้นอยู่บนโลกใบนี้คนละไม่กี่ปี อีกสักประเดี๋ยวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว

ข้อความนี้แปลก มึงจะตายไปอย่างไง มึงตายไปแล้ว มึงกับผมไม่ได้เกี่ยวกันเลย ถ้าผมตาย ผมก็ตายไปตามวาระของผม ผมไม่ได้จากมึงไปแน่ๆ

ถ้ามึงตาย มึงก็ตายของมึงไปเถอะ ผมไม่สนใจว่า “คุณมีอยู่หรือตายไปแล้ว” ความเป็นตัวตนของคุณ จะมีหรือไม่มี ผมไม่ได้สนใจอยู่แล้ว

ที่เขียนๆ มานี้ ก็เพราะ ต้องการข้อมูลเพื่อเขียนบล็อกเท่านั้น เป็นข้อมูลแปลกๆ ดี

ข้อความนี้

สงสัยเข้าใจผิดเพราะคิดว่า “ตนเองสำคัญเสียเหลือเกิน”

ชีวิตผมไม่น้อยนิดอย่างของคุณ อย่าเอาไปเปรียบเทียบกันแบบนั้น ผมเป็นวิทยากรสอนวิชาธรรมกาย ทำงานให้กับธาตุธรรม

ผมไม่ได้สนใจที่จะโกรธหรือเกลียดคุณ อย่างคุณนี่ไร้สาระมาก แต่เพราะต้องการข้อมูลเพื่อเขียนบล็อก ชื่อคุณถึงมีในบล็อกนี้

เพื่อประจานความงี่เง่าของคุณเท่านั้น

อุ๊ยตาย ว๊ายกรี๊ด เจอคำขู่ของทนายความใหญ่แต่กางเกง แต่สมองเล็กดังนี้

Tul Justice tul191@hotmail.com 11:39 AM (1 hour ago)

ประมวลกฎหมายอาญา

-มาตรา ๓๙๓ ผู้ใดดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้าหรือด้วยการโฆษณาต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

(มาตรา ๓๙๓ แก้ไขโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๑ พ.ศ.๒๕๑๙ ข้อ๙)

-มาตรา ๓๒๘ ถ้าความผิดฐานหมิ่นประมาทได้กระทำโดยการโฆษณาด้วยเอกสาร ภาพวาด ภาพระบายสี ภาพยนต์ ภาพหรือตัวอักษรที่ทำให้ปรากฏไม่ว่าด้วยวิธีใด แผ่นเสียง หรือสิ่งบันทึกเสียง บันทึกภาพ หรือบันทึกอักษร กระทำโดยการกระจายเสียง หรือการกระจายภาพ หรือกระทำการป่าวประกาศด้วยวิธีอื่น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท

(ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๘แก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ.๒๕๓๕ มาตรา ๔)

ด้วยความกลัวสุดขีด ผมก็เลยใช้ความถนัดของผมบ้าง ดังนี้

ครั้งที่ ๑

ด้วย อำนาจ บุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ ที่ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติมา ตั้งแต่อดีตชาติ ปัจจุบันชาติ และอนาคตชาติ

ข้าพเจ้าขอสาปแช่งให้ไอ้ธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ จงเกิดความวิบัติทั้งทางโลกและทางธรรม นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ไม่มีที่สิ้นสุด

ครั้งที่ ๒

ครั้งที่ ๓

มาลองดูกันว่า ระหว่างทางโลกกับทางธรรม ผลของสิ่งไหนจะรุนแรงกว่ากัน

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[05]

2012-01-19T20:48:00.001+07:00

ให้มันรู้เบิ้ง ว่าไผเป็นไผ

บทความนี้ ผมจะวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของทนายความหย่าย แต่สมองเล็ก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต เป็นบทความสุดท้ายแล้ว

ในบทความก่อนหน้านี้ ผมได้วิพากษ์วิจารณ์อีเมล์ฉบับแรกและฉบับที่สองไปแล้ว วันนี้ก็เป็นอีเมล์ฉบับสุดท้าย ซึ่งมีเนื้อหาดังนี้

ฉบับที่ 3 Subject: ไม่ต้องตอบก็ได้ Date: Mon, 16 Jan 2012 12:21:16

สัตว์โลกเป็นไปตามกรรมอยู่แล้ว ผมเสือกอ่านมาเจอบทความของคุณเอง ช่วยไม่ได้จริงๆ ซวยพอละ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

พอจบแค่นี้ ผมไม่อยากรู้ว่าคุณจะเป็นคนวิเศษหรือไม่อีกแล้ว บายย

วิพากษ์วิจารณ์ในภาพรวมเสียก่อน

ทนายความหย่าย แต่สมองเล็กเขียนอีเมล์มาผมทั้งหมด 4 ฉบับ ฉบับแรกที่ทำให้เป็นเรื่องขึ้นมา ท่านตั้งชื่อว่า “อยากรู้ด่วนที่สุด” เขียนมาในวันอาทิตย์ที่ 15 มกราคม 2555 เวลา 11.21 น.

ประกาศชื่อเสียงเรียงนามว่าเป็นทนายปริญญาโท บอกว่า “ไม่ต้องกลัว” เสียด้วย

ด้วยความกลัวจนขนจมูกสั่น ผมตอบไปตอนกลางคืนของคืนนั้น เนื่องจากกลับถึงบ้านดึก เพราะ ไปจันทบุรีเพื่อทำพิธีถวายอาหารทะเล

ผมตอบไปสั้นๆ ว่า “คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร”

ท่านทนายใหญ่แต่กางเกง แต่สมองไม่ใหญ่ตอบมาถี่ยิบ 3 ฉบับซ้อนๆ ฉบับสุดท้าย ท่านเปลี่ยนชื่อเป็น “ไม่ต้องตอบก็ได้”

ผมก็งงๆ ว่า ทำไมท่านถึงเปลี่ยนใจง่ายเหลือเกิน อย่างนี้ถ้าเป็นผู้หญิง “ฉีกผ้าอ้อมไม่ทันแน่” มีลูก 3 คน คนละผัว ทำนองนั้น

ในอีเมล์แฝด 3 ใช้เวลาในการตอบ ดังนี้

ฉบับที่ 1 Sunday, 15 January 2012 23:39 ชื่ออีเมล์ “อยากรู้ด่วนที่สุด”

ฉบับที่ 2 Sunday, 15 January 2012 23:56 ชื่ออีเมล์ “อยากรู้ด่วนที่สุด”

ฉบับที่ 3 Monday, 16 January 2012 12:21 ชื่ออีเมล์ “ไม่ต้องตอบก็ได้”

ขอให้สังเกตดูว่า ฉบับที่ 1 กับ ฉบับที่ 2 ยัง “อยากรู้ด่วนที่สุด” อยู่ ยังเสียงแข็งแสดงพลังอำนาจของทนายควายปริญญาโทอยู่

อุ๋ย พิมพ์ผิด ทนายความปริญญาโทอยู่ แต่ฉบับที่ 3 ใช้เวลาครึ่งวันของวันจันทร์ แล้วก็มายอมแพ้สารภาพอย่างราบคาบว่า “ไม่ต้องตอบก็ได้” แต่ยังพยายามทิ้งท้ายว่า “ซวยเพราะเข้ามาอ่าน”

อันนี้ขอแย้งครับ ท่านทนายความหย่ายแต่กางเกง ส่วนสมองเล็ก ท่านซวยเพราะ ท่านไม่ดูตาม้าตาเรือ

ท่านเคยข่มหมูแบบนี้มาก่อน เป็นทนายเสียด้วย จบปริญญาโทเสียด้วย เห็นรูปผมในบล็อก ก็คิดว่าเป็นหมูหันกำลังจะเข้าปากอยู่แล้ว

แต่พอเจอคำถามกลับเข้า ชักเอะใจ พอไปค้นเข้าไปลึกๆ ท่านจึงรำพึงในใจว่า “ซวยแล้วกู เจอของจริง” เข้าแล้ว

จึงใส่เกียร์ถอยหลัง ไม่เดินหน้าอีกเลย

ผมก็สงสัยว่า คุณจะมาบอกผมทำไมว่าเป็นทนาย ว่าจบปริญญาโท ผมเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย จบปริญญาเอกทั้งธรรมศาสตร์ และ University of Leeds มันก็สูงกว่าคุณทั้งตำแหน่งหน้าที่การงาน และการศึกษา

ไอ้การไม่ดูตาม้าตาเรือ จึงนึกว่าผมจบแค่ปริญญาตรี จึงคิดจะข่มขู่เต็มที่ สงสัยเคยข่มขู่พยานเป็นประจำ จึงกลายเป็นสันดานติดตัว

แล้วข้อเขียนที่เขียนออกมา ก็แสดงความเป็นสมองหมา ปัญญาควายเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความเป็นวิชาการ และความสมเหตุสมผลของข้อเขียน

ที่สงสัยก็คือ ข้อความนี้ “เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร” นี่ถึงสมองหมาปัญญาควายอย่างแท้จริง ผมแค่ถามกลับไปว่า “คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร” แค่นั้น

ผมยังไม่ได้เขียนบทความชุดนี้เลย บทความชุดนี้เขียนขึ้นภายหลัง แล้วผมไปจองเวรอะไรคุณ ผมแค่ถามว่า “คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร” เพราะข้อความที่คุณเขียนมามันมั่ว

ไอ้นี่ พูดเอง เออเองตลอด

ศึกษาให้มากกว่านี้ อย่าไปดูถูกคนเขียนบล็อก ไม่ว่าจะเขียนดีหรือไม่ดี เก่งจริงก็ไปเขียนบล็อกเป็นของคุณเอง

ทำได้ไหมเล่า................

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[04]

2012-01-18T20:25:00.000+07:00

บทความนี้ ผมจะวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของทนายความหย่าย .......... ม๊ากมาก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิตกันต่อไป

ในบทความ “นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[03]” ผมได้วิพากษ์วิจารณ์อีเมล์ฉบับแรกในสามฉบับของทนายความหย่ายมั่กมาก....คนนี้ไปแล้ว ดังนั้นบทความนี้ จึงต่อด้วยอีเมล์ฉบับที่ 2 ซึ่งมีเนื้อหาดังนี้

ฉบับที่ 2 Subject: RE: อยากรู้ด่วนที่สุด Date: Sun, 15 Jan 2012 23:49:24 +0700

เออ อ่านจากบทความหลาย ๆ บทความแล้ว คุณ อิจฉาเค้าหรือเปล่าคนที่คุณโจมตีน่ะ

บอกตรง ผมไม่เข้าข้างใคร แต่อ่านแล้ว รำคาญใจ อยากให้คนที่อ้างว่าเป็นระดับดอกเตอร์ของอีสาน ใส่ข้อมูลจริง ที่ไม่ตีความ

เข้าใจไหมว่าข้อเท็จจริง ต่างจากการตีความยังไง ชาวบ้านชาวเมืองทะเลาะกันแบ่งข้างกันทุกวันนี้ก็เพราะนักตีความนี่แหละ

ทนายศาสนาพุทธใครก็อยากเป็น ผมก็อยากเป็น และคำถามของผม ก็คือคุณไปนรกสวรรค์ได้จริงเหรอไม่ ผมสงสัย

เพราะการใช้ถ้อยคำสบถด่าว่าของคุณในบทความนั้นแรงมาก ๆ หยาบคายก็มาก

บ่งบอกถึงจิตใจจิตใจคุณยังไม่น่าจะละนิวรณ์ 5 ได้เลย คนไปสวรรค์น่าจะมีเมตตาบารมีอุเบกขาบารมี เป็นอาทิ ไม่ใช่อิจฉาบารมี

ขอแบ่งอีเมล์ของท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมั่กมากคนนี้ ออกเป็นส่วนๆ ดังนี้

1) คุณอิจฉาเค้าหรือเปล่าคนที่คุณโจมตีน่ะ

2) บอกตรง ผมไม่เข้าข้างใคร แต่อ่านแล้ว รำคาญใจ

3) อยากให้ ใส่ข้อมูลจริง ที่ไม่ตีความ เข้าใจไหมว่าข้อเท็จจริง ต่างจากการตีความยังไง ชาวบ้านชาวเมืองทะเลาะกันแบ่งข้างกันทุกวันนี้ก็เพราะนักตีความนี่แหละ

4) คุณไปนรกสวรรค์ได้จริงเหรอไม่ ผมสงสัย เพราะการใช้ถ้อยคำสบถด่าว่าของคุณในบทความนั้นแรงมาก ๆ หยาบคายก็มาก

5) บ่งบอกถึงจิตใจจิตใจคุณยังไม่น่าจะละนิวรณ์ 5 ได้เลย คนไปสวรรค์น่าจะมีเมตตาบารมีอุเบกขาบารมี เป็นอาทิ ไม่ใช่อิจฉาบารมี

ข้อความนี้

1) คุณอิจฉาเค้าหรือเปล่าคนที่คุณโจมตีน่ะ

ผมสงสัยมากๆ ว่า ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมั่กมาก... เอาสมองส่วนไหนคิด

หรือแกเป็นตุ้ด... แกถึงมีเรื่องแบบนี้ในสมอง

ข้อเขียนของผมนั้น วิพากษ์ไปที่ “ข้อเขียน” ไม่ใช่ฐานะ หน้าตา หรือทรัพย์สมบัติ ดังนั้น ถ้าจะสงสัยข้อเขียนของผมก็ควรจะโต้แย้งว่า ข้อเขียนของผมไม่เป็นวิชาการ มั่ว

แต่ไม่ใช่มาสงสัยว่า “ผมอิจฉาเค้าหรือเปล่า” ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ทนายความหย่ายมั่กมาก...คนนี้ มันสมองส่วนคิดแกไม่เคยใช้เลยตั้งแต่เกิดมา... เลยคิดไม่เป็น

ข้อความนี้

2) บอกตรง ผมไม่เข้าข้างใคร แต่อ่านแล้ว รำคาญใจ

ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ทนายความหย่ายมั่กมาก... แล้วแกมา “เสือกอ่าน” ทำไม

อ่านแล้วรำคาญใจ ก็อย่าอ่าน

ทำไมทนายความหย่ายมั่กมาก... ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ถึงได้โง่แบบพิลึกๆ แบบนี้

ข้อความนี้

อันนี้ แสดงถึงความโง่จริงๆ ของท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมั่กมาก... คนนี้

ข้อเขียนในบล็อกเกอร์นั้น คือ ความคิดเห็นล้วนๆ แต่ความคิดเห็นเหล่านั้น เป็น “ความจริง”

ทนายควายท่านนี้ ท่านเข้าใจคำว่า “ข้อเท็จจริง” (fact) “ความจริง” (truth) “ความเป็นจริง” (reality) หรือเปล่าก็ไม่รู้

อยากได้ข้อเท็จจริงอย่างที่ท่านต้องการ ท่านจะทำอะไรไม่ได้เลย เพราะ ท่านต้องไปเจอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง อันนั้นคือ ข้อเท็จจริง (fact)

ถ้าเมื่อไหร่เอาข้อเท็จจริงไปสื่อสารกับคนอื่น ไม่ว่าจะเขียน หรือจะพูด ถ้าพูดหรือเขียนไปแล้ว ตรงกับข้อเท็จจริง อันนั้นก็คือ ความจริง

ถ้าไม่ตรงกับข้อเท็จจริงก็คือ ความเท็จ หรือโกหก

จะมาหาข้อเท็จจริงกับบล็อก ทำไมถึงได้โง่ระดับนั้น มันจะมีได้อย่างไร

ข้อความนี้

ผมสงสัยว่า หลักของความเป็นเหตุผลนั้น ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมั่กมาก... คนนี้ รู้จักหรือเปล่า

คือ สงสัยว่า ผมไปนรกสวรรค์ได้หรือไม่ เพราะ การใช้ถ้อยคำสบถด่าว่า มันมีข้อความในพระไตรปิฎกเล่มไหน

ส่วนไหนที่บอกว่า “คนด่าคนเป็น” ไปสวรรค์ นรกไม่ได้

คนที่มีความรู้นั้น เขาก็ต้องไปตรวจสอบวิชาธรรมกายว่า มีวิธีการไปนรกสวรรค์หรือไม่ ถ้าในหนังสือวิชาธรรมกายมี

ดังนั้น การที่ผมจะไปนรกสวรรค์ก็น่าจะทำได้ เพราะ ทำตามหลักวิชา

อันนี้มาสงสัยส่งเดชส่งดาไปเรื่อย ทำไมถึงได้โง่แบบพิลึกๆ อย่างนี้

ข้อความนี้

สงสัยเรื่องสวรรค์อีกแล้ว เรื่องที่เป็นเนื้อเป็นหนังของศาสนา ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมั่กมาก... คนนี้ คงไม่รู้จัก

อธิบายแก้โง่สักนิดก็ได้

ในพระไตรปิฎกยืนยันการไปนิพพานในชาตินี้ไว้หลายแห่ง และการปฏิบัติธรรมตามสายวิชาธรรมกาย เมื่อทำวิชา 18 กายอยู่ กิเลสจะหลุดหมดชั่วคราว เมื่อกิเลสหมดชั่วคราว เราก็ไปนิพพานได้

จะเห็นได้ว่า วิชาธรรมกายประเด็นที่ไปนิพพานนี้ มีพระไตรปิฎกยืนยัน นิพพานยังไปกันได้ สำมะหาอะไรกับแค่สวรรค์ ทำไมจะไปไม่ได้

โง่แบบนี้ ก็มีด้วย

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[03]

2012-01-17T21:15:00.000+07:00

เมื่อผมวิพากษ์วิจารณ์ ข้อเขียนของท่าน ว. วชิรเมธี ไปแล้ว มีทนายความหย่าย ....... ม๊ากมาก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป. โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต เขียนอีเมล์มาเพ้อรำพึงรำพันบ้าๆ บอๆ ไปตามประสาคนว่างงาน

ผมเห็นว่า อีเมล์ของทนายความหย่าย ....... ม๊ากมาก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ เขียนด้วยสำนวนที่สับสน เหมือนคนไฟธาตุจะแตก ผมก็เลยเขียนอีเมล์ถามกลับไปว่า

คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร

พร้อมกับเอาอีเมล์ของท่านทนายความหย่าย ...... ม๊ากมากคนนี้ ไปลงบล็อกด้วย

ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความหย่ายมากคนนี้ ก็เขียนอีเมล์เป็นแฝดสามตอบมาหาผม ผมก็เองเขียนลงไปแล้ว

วันนี้ ก็มาวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมทางจิตของทนายความหย่ายม๊ากมากคนนี้กัน

ขอย้ำก่อนว่า ในอีเมล์ฉบับ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ เขียนลงมาแบบนี้จริงๆ

จาก

ธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต 089-7990763

มีตัวตนจริง ไม่ต้องกลัว สงสัยโทรคุยกันได้

น่าน........แพร่...........พะเยา ให้เบอร์มือถือด้วย มีการปลอบใจด้วยว่า “ไม่ต้องกลัว” ผมหัวเราะจนไขมันลดไป 3 ขีดครึ่ง ไม่ต้องไปฟิตเนสเลยวันนั้น

ชีวิตผมตอนเป็นวัยรุ่น ผมหาเรื่องใส่ตัวมาตลอดชีวิต รอดตาย รอดคุกมาได้ยังไง ยังหาเหตุผลไม่ได้ ผมจะมากลัวทนายใหญ่ ที่ใส่กางเกงเด็กไม่ได้ทำไม

ทนายความหย่ายม๊ากมาก คือ ท่านเอาสมองส่วนไหนคิดก็ไม่รู้

ผมด่าทั้งพระผู้ใหญ่ พระกำนัน พระปลัด พระนายอำเภอ ด่ามาเรียบร้อยแล้ว พระทนายถ้ามีก็ด่าได้ ยกตัวอย่างให้เห็นภาพพจน์ก็ได้

ไอ้มหาวรนุชธัมมชโยนี่ ด่า 3 เวลาก่อนอาหาร ไม่งั้นกระเดือกข้าวไม่ลง

ก่อนอาหารว่างด่าพระประยุทธ์ พระเปลืองข้าวสุกประชาชน พระธรรมปิฏก พระพรหมคุณาภรณ์ รูปเดียวกัน ไม่ใช่มี 4 รูป

เห็นอีเมล์อันน่าสะพรึงกลัว จนขนจมูกสั่นแบบเฮฟวี่เม็นทัล ผมตอบไปสั้นๆ ว่า “คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร”

ในบล็อกของผม ผมก็ถามซ้ำไปอีกว่า

ผมก็เลยสงสัยว่า ข้อเขียนของผมผิดพลาดบกพร่อง ขาดความเป็นวิชาการอย่างไรตรงไหน

แล้วเป็นทนายอะไร กลัวการเปิดเผยข้อมูล ต้องเขียนอีเมล์ไปถาม ก็มาเขียนในบล็อกนี้ อย่างที่ผมเอาออกมานี่ จะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

ท่านทนายความหย่าย ......... ม๊ากมาก ท่านนี้ ไม่ได้ตอบในบล็อก แต่เขียนอีเมล์มาตอบอีก 3 ฉบับติดๆ กันเป็นแฝดสาม ฉบับแรกคือ ข้อความนี้

ฉบับที่ 1 Subject: RE: อยากรู้ด่วนที่สุด Date: Sun, 15 Jan 2012 23:39:07 +0700

ด้วยความเคารพ บทความที่คุณเขียนมันมีแต่โจมตีคนอื่น ผมอยากให้เอาข้อเท็จจริงล้วนๆ อย่าตีความ ขอโทษผมสอนคุณไม่ได้หรอก แต่อยากให้เพลาๆ หน่อย

คนกลาง คำถามผมต้องการถามไว้แล้ว ในเมล์แรก อ่านดีๆ

ขอแยกข้อความดังกล่าว เป็นส่วนๆ ดังนี้ บรรทัดสุดท้าย ท่านทนายหย่ายคงพิมพ์ผิด.

บทความที่คุณเขียนมันมีแต่โจมตีคนอื่น

ผมอยากให้เอาข้อเท็จจริงล้วนๆ อย่าตีความ

ขอโทษผมสอนคุณไม่ได้หรอก แต่อยากให้เพลาๆ หน่อย

ข้อความนี้

1) บทความที่คุณเขียนมันมีแต่โจมตีคนอื่น

ท่านทนายความหย่ายม๊ากมาก ท่านนี้ แกอ่านบล็อกของผมทั้งหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้ หรือแกเข้ามาประสาโง่ของแก

บล็อกของผม ไม่ได้โจมตีใครเลย ผมเอา “ข้อเขียน” ที่โจมตีวิชาธรรมกายมาโต้แย้งอย่างเป็นวิชาการ แต่ต้องเลือกอ่านเฉพาะเนื้อหา เพราะ มีคำด่าผสมเป็น “น้ำจิ้ม” ลงไปด้วย

สำหรับวรนุชธัมมชโยนั้น เป็นกรณียกเว้น เพราะหลอกลวงประชาชนว่า เป็นศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ซึ่งไม่จริง เพราะ ไอ้สันดานนี่ บวชหลังจากหลวงพ่อวัดปากน้ำมรณภาพไปแล้ว

มันอ้างวิชาธรรมกายไปทำมาหาแดกเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียมัน มันก็ต้องมีการใส่ “น้ำจิ้ม” ในการเขียนบ้าง

แล้วบล็อกที่ผมวิชาการล้วนๆ ก็มี ยกตัวอย่างเลยก็ได้

ปรัชญากับศาสนา

ปรัชญากับศาสนา	url
ศาสตร์ตะวันตกกับศาสนา	http://philosophyreligion.blogspot.com
มายาคติในศาสนาพุทธ	http://mythinbuddhism.blogspot.com
เชื่ออะไรดี: ศาสนา ปรัชญา วิทยาศาสตร์	http://whatshouldIbeleive.blogspot.com
ความเป็นจริง ความจริง ข้อเท็จจริง	http://realitytruthfact.blogspot.com
ศรัทธา ความเชื่อ ความงมงาย ความจริง	http://faithbelieftruth.blogspot.com
ความจริงกับสัจจะ	http://truthandthetruthword.blogspot.com
สมมุติสัจจะกับปรมัตถสัจจะ	http://ultimatetruthword.blogspot.com/
นิพพาน เต๋า โมกษะ แบบ	http://nipphantau.blogspot.com/

วิทยาศาสตร์กับศาสนา

วิทยาศาสตร์กับศาสนา	url
วิทยาศาสตร์กับศาสนาพุทธ	http://religionsciemce.blogspot.com
ย่นระยะทางแบบไอน์สไตน์	http://Eiesteinshortdistances.blogspot.com
การระลึกชาติแบบฟิสิกส์ใหม่	http://newphysicsrebirth.blogspot.com
การเวียนว่ายตายเกิดมีจริง	http://rebirthisreal.blogspot.com/
สะกดจิตระลึกชาติ	http://raluekchat.blogspot.com/
แปลกแต่จริง	http://astonishingbutreal.blogspot.com/

บทความดีๆ ทั้งนั้น ......

ข้อความนี้

2) ผมอยากให้เอาข้อเท็จจริงล้วนๆ อย่าตีความ

ทนายคนนี้ มันใหญ่มาจากไหนกัน............. แต่มันโง่ด้วย.........

ดูความหมายของ “บล็อก” จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บล็อก (อังกฤษ: blog) เป็นคำรวมมาจากคำว่า เว็บล็อก (อังกฤษ: weblog) เป็นรูปแบบเว็บไซต์ประเภทหนึ่ง ซึ่งถูกเขียนขึ้นในลำดับที่เรียงตามเวลาในการเขียน ซึ่งจะแสดงข้อมูลที่เขียนล่าสุดไว้แรกสุด

บล็อกโดยปกติจะประกอบด้วย ข้อความ ภาพ ลิงก์ ซึ่งบางครั้งจะรวมสื่อต่างๆ ไม่ว่า เพลง หรือวิดีโอในหลายรูปแบบได้

จุดที่แตกต่างของบล็อกกับเว็บไซต์โดยปกติคือ บล็อกจะเปิดให้ผู้เข้ามาอ่านข้อมูล สามารถแสดงความคิดเห็นต่อท้ายข้อความที่เจ้าของบล็อกเป็นคนเขียน ซึ่งทำให้ผู้เขียนสามารถได้ผลตอบกลับโดยทันที

คำว่า "บล็อก" ยังใช้เป็นคำกริยาได้ซึ่งหมายถึง การเขียนบล็อก และนอกจากนี้ผู้ที่เขียนบล็อกเป็นอาชีพก็จะถูกเรียกว่า "บล็อกเกอร์"

บล็อกเป็นเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาหลากหลายขึ้นอยู่กับเจ้าของบล็อก โดยสามารถใช้เป็นเครื่องมือสื่อสาร การประกาศข่าวสาร การแสดงความคิดเห็น การเผยแพร่ผลงาน ในหลายด้านไม่ว่า อาหาร การเมือง เทคโนโลยี หรือข่าวปัจจุบัน

นอกจากนี้ บล็อกที่ถูกเขียนเฉพาะเรื่องส่วนตัวหรือจะเรียกว่าไดอารีออนไลน์ ซึ่งไดอารีออนไลน์นี่เองเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้บล็อกในปัจจุบัน

นอกจากนี้ตามบริษัทเอกชนหลายแห่งได้มีการจัดทำบล็อกของทางบริษัทขึ้น เพื่อเสนอแนวความเห็นใหม่ให้กับลูกค้า

โดยมีการเขียนบล็อกออกมาในลักษณะเดียวกับข่าวสั้น และได้รับการตอบรับจากทางลูกค้าที่แสดงความเห็นตอบกลับเข้าไป เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์

ทนายความหย่าย..........ม๊ากมาก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ คนนี้ ท่านเข้าใจความหมายของบล็อกหรือเปล่าก็ไม่รู้

ข้อความนี้

3) ขอโทษผมสอนคุณไม่ได้หรอก แต่อยากให้เพลาๆ หน่อย

อย่างนี้ บ้านผมเขาเรียก “เสือกแบบไม่มีบัตรเสือก” ดิ้นรนกระเสือกกระสนแบบปลาหมอแถกเหงือกไปเรื่อย.....

มายุ่งอะไรกับผม โดเมนผมก็จดด้วยเงินของผมเอง เนื้อหาความรู้ผมก็หาอ่านของผมเอง

คุณเป็นใครวะ... ถามจริง

ถึงมาเสือกแบบนี้ แค่ใหญ่จนกางเกงเด็กนุ่งไม่ได้ ไม่ได้หมายความจะเสือกไปได้ทุกเรื่อง

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี[02]

2012-01-16T08:04:00.000+07:00

หลังจากหาเรื่อง “เฉียดขอบนรก” ด้วยการวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของท่าน ว. วชิรเมธี ไปแล้ว

วันนี้มาหาเรื่อง “เฉียดขอบคุก” ด้วยการวิพากษ์วิจารณ์ทนายความหย่าย....................ม๊ากมาก คือ ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต

ผมไม่รู้ท่านทนายธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ “ใหญ่” ขนาดไหน แต่อ่านดูอีเมล์ฉบับแรกที่เขียนมาถึงผมแล้ว คิดว่า “คงใหญ่” น่าดูเหมือนกัน

จากบทความของคุณ เรื่อง ว.วชิรเมธี เรื่องสมีไชยบูลย์ ที่คุณเขียนวิพากษ์ สะกิดใจผม เช่น...

"ถ้าผมเป็นพระ (ซึ่งเคยเป็นมาแล้ว 4 ครั้ง) ผมก็จะตอบว่า “มีจริง แต่อาตมายังไม่เห็นหรอกนะ เพราะยังปฏิบัติไปไม่ถึง ถ้าเมื่อไหร่เห็นด้วยตาของอาตมาแล้ว ก็มาถามใหม่”........

"เมื่อเปรียบเทียบกับผม ผมเป็นวิทยากรสอนธรรมปฏิบัติโดยวิชาธรรมกาย ผมขอยืนยัน เดินยัน นอนยันเลยว่า นรกมีจริง สวรรค์มีจริง สามารถไปดูได้ด้วยวิชาธรรมกาย"

สรุป ผม งง กับคุณ ดร.มนัส โกมลฑา อะไรนี่จริง

ถาม คุณเคยไปเห็นนรก สวรรค์ จริงๆ หรือไม่ กรุณาอย่าโกหก อย่าเพ้อ ละเมอๆ แบบนี้ไม่เอา ตั้งสติก่อนตอบ

ความจริงคือคุณต้องกิน ต้องขี้ ใช่มั้ย ไปนรกสวรรค์ของคุณ ต้องเอาความจริงแบบนี้ด้วย

เออ พระพุทธเจ้า สอน การไม่เข้าไปว่าร้ายกันหนึ่ง ข้อแรกข้อเดียว ผมไม่เห็นคุณจะทำ กลับใช้คำผิดศีลข้อ 4 ด่า หยาบคาย ผรุสวาท สมองหมาปัญญาควาย ฯลฯ สะใจเขียน สะใจอ่าน แค่นั้นหรือ

จาก

ธรรมสรณ์ รุจิรวัฒนาภรณ์ ทนายความ เนติบัณฑิตไทย ป.โทนิติศาสตรมหาบัณฑิต 089-7990763 มีตัวตนจริง ไม่ต้องกลัว สงสัยโทรคุยกันได้

พอได้อ่านผมต๊กใจกลัว กลั้ว กลัว จนสั่นไปทั่วขุมขน จึงตอบอีเมล์ไปว่า

คุณต้องการจะรู้เรื่องอะไร

ต่อจากนั้น ผมก็เอาอีเมล์ของท่านทนายความหย่าย....................ม๊ากมาก คนนี้ไปลงในบล็อก แล้วผมก็วิพากษ์วิจารณ์ไปว่า

ท่านทนายความหย่าย....................ม๊ากมาก ท่านนี้ ไม่ได้ตอบในบล็อกแต่เขียนอีเมล์มาตอบอีก 3 ฉบับติดๆ กันเป็นแฝดสาม ดังนี้

ฉบับที่ 1 Subject: RE: อยากรู้ด่วนที่สุด Date: Sun, 15 Jan 2012 23:39:07 +0700

คนกลาง คำถามผมต้องการถามไว้แล้ว ในเมล์แรก อ่านดี ๆ

ฉบับที่ 2 Subject: RE: อยากรู้ด่วนที่สุด Date: Sun, 15 Jan 2012 23:49:24 +0700

บอกตรง ผมไม่เข้าข้างใคร แต่อ่านแล้ว รำคาญใจ อยากให้คนที่อ้างว่าเป็นระดับดอกเตอร์ของอีสาน ใส่ข้อมูลจริง ที่ไม่ตีความ เข้าใจใหม ว่าข้อเท็จจริง ต่างจากการตีความยังไง ชาวบ้านชาวเมืองทะเลาะกันแบ่งข้างกันทุกวันนี้ก็เพราะนักตีความนี่แหละ

ทนายศาสนาพุทธใครก็อยากเป็น ผมก็อยากเป็น และคำถามของผม ก็คือคุณไปนรกสวรรค์ได้จริงเหรอไม่ ผมสงสัย เพราะการใช้ถ้อยคำสบถด่าว่าของคุณในบทความนั้นแรงมาก ๆ หยาบคายก็มาก

ฉบับที่ 3 Subject: ไม่ต้องตอบก็ได้ Date: Mon, 16 Jan 2012 00:21:16 +0700

สัตว์โลกเป็นไปตามกรรม อยู่แล้ว ผมเสือกอ่านมาเจอบทความของคุณเอง ช่วยไม่ได้จริง ๆ ซวยพอละ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

พอจบแค่นี้ ผมไม่อยากรู้ว่าคุณจะเป็นคนวิเศษหรือไม่อีกแล้ว บายย

พออ่านอีเมล์ฉบับที่ 3 ของท่านทนายความหย่าย....................ม๊ากมากคนนี้ ใหญ่ขนาดกางเกงเด็กก็นุ่งไม่ได้แล้ว

ผมสงสัยยิ่งนักว่า ทำไมท่านทนายความหย่าย....................ม๊ากมากคนนี้ จึงเปลี่ยนใจรวดเร็วยิ่งกว่ากามนิตหนุ่ม

มาทีแรกเลย ท่านตั้งชื่ออีเมล์ว่า “อยากรู้ด่วนที่สุด” แต่พอฉบับสุดท้าย ตอนประมาณเที่ยงคืนครึ่งของคืนวันทิตย์ต่อวันจันทร์

ท่านกลับเปลี่ยนใจเป็นว่า “ไม่ต้องตอบก็ได้” เสียแล้ว

แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว เพราะ ผมตอบไปแล้ว และจะตอบไปอีกหลายคน เตรียมฟ้องหมิ่นประมาทได้เลย

ถ้าข้อความที่ผมจะเขียนไปเข้าข่าย “หมิ่นประมาท” ท่าน

ผมเคยเข้าไปสู่ในวงโคจรของกระบวนการยุติธรรม 3 ครั้ง บ้านผมเขาเรียกว่า “ติดตะราง” 3 ครั้ง

ครั้งที่หนึ่ง

เพื่อนในห้องมันเล่นไพ่รัมมี่กัน ผมเป็นคนรักเพื่อนจึงอาสาจดแต้มให้ ตำรวจมาจับผมก็เลยติดติดตะรางไปกับเขาด้วย

ตอนนั้นอายุประมาณ 17 ปี

ครั้งที่สอง

ไปต่อยลูกตำรวจต่อหน้าพ่อของมัน พ่อมันก็เลยจับเอาไปติดตะราง ตอนที่พอมันจับ รู้สึกขอบคุณพ่อของมันเป็นอย่างยิ่ง เพราะ ต่อยเดี่ยวกัน ตัวมันใหญ่มาก บังผมมิด ต่อยกันไปนานๆ ผมก็สู้มันไม่ได้แน่ๆ

ตอนนั้นอายุประมาณ 18 ปี

ครั้งที่สาม

ไปหาเรื่องเตะลูกศิษย์วัดในวัด ก็เลยถูกจับ

ตอนนั้นอายุประมาณ 19 ปี

สรุปได้ว่า ก่อนอายุ 20 ปี ผมได้มีโอกาสเข้าไปนอนในโรงแรมของตำรวจ กินฟรี อยู่ฟรี มีคนอารักขาเป็นอย่างดี

ตอนนี้อยากถูกจับเพราะ “หมิ่นประมาท” ทนายความหย่าย....................ม๊ากมาก ใหญ่จนกางเกงเด็กนุ่งไม่ได้ บ้าง

อยากจะรู้ว่าตะรางได้รับการปรับปรุงไปบ้างหรือไม่

อย่าฟ้องหมิ่นประมาทข้อหาย่อหน้าที่ผ่านมานะครับ เพราะ ยังไงๆ ก็ไม่หมิ่น

ถ้าติดกับน้องลินด์เซย์อย่างนี้ ไม่ยอมออกเลย

นรกสวรรค์มีจริงหรือของ ว. วชิรเมธี

2012-01-04T20:55:00.000+07:00

วันนี้หาเรื่อง “เฉียดขอบนรก” ด้วยการวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของพระปริยัติธรรมคนดังสักคนหนึ่ง คือ ท่าน ว. วชิรเมธี

ท่าน ว. วชิรเมธีเขียนเรื่อง “นรก สวรรค์ มีจริงหรือ?” ไว้ในนิตยสาร Secret ปีที่ ๑ ฉบับที่ ๑๒ (๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๑) แต่ผมไม่ได้อ่านนิตยสารที่ว่า เนื้อหาที่เอามาวิพากษ์วิจารณ์นี้ มาจากหน้าเว็บ “นรก สวรรค์ มีจริงหรือ?”

ท่าน ว. วชิรเมธี เกริ่นนำบทความด้วยคำถามที่ว่า

สวรรค์-นรก มีจริงหรือเปล่าครับ และถ้ามีจริง สวรรค์-นรกอยู่ที่ไหน

คนที่นับถือศาสนาอื่นมีสิทธิ์ขึ้นสวรรค์หรือลงนรกเหมือนชาวพุทธไหมครับ

เมื่อถามเองแล้ว ท่าน ว. วชิรเมธีก็มาตอบเองว่า

ถ้าตอบตามหลักฐานที่ปรากฏในพระไตรปิฎกก็คงต้องตอบว่า “มี” แน่นอน

อยู่ที่ไหน น่าจะอยู่ใน ๓ มิติ

มิติจิตใจ

มิติสถานที่ในชีวิตนี้

มิติหลังจากตายแล้ว

ขอให้สังเกตดูคำตอบของพระปริยัติธรรมทั้งหลาย มักจะออกมาทำนองนี้ คือ พยายามอธิบายให้เป็นไปในทางวิชาการ

ซึ่งคนอ่านที่เชื่อวิทยาศาสตร์จะชอบคำตอบแบบนี้ แต่ในกรณีที่เป็นพระปฏิบัติธรรม ก็คงไม่ตอบแบบนี้

ถ้าผมเป็นพระ (ซึ่งเคยเป็นมาแล้ว 4 ครั้ง) ผมก็จะตอบว่า

“มีจริง แต่อาตมายังไม่เห็นหรอกนะ เพราะยังปฏิบัติไปไม่ถึง ถ้าเมื่อไหร่เห็นด้วยตาของอาตมาแล้ว ก็มาถามใหม่”

แค่นี้ก็ตอบกันไม่ได้

ก็บอกง่ายๆ ว่า พระพุทธเจ้าสอนเฉพาะสิ่งที่เป็นความจริงเท่านั้น เรื่องนอกนี้ พระองค์ไม่สอน คนที่ไม่เชื่อพระพุทธเจ้าก็เพราะไปเชื่อวิทยาศาสตร์

ก็บอกไปเลยว่า วิทยาศาสตร์มันเปลี่ยนแปลงบ่อยจะตาย จะเอาเป็นมาตรฐานได้อย่างไร

ประการสำคัญเลยก็คือ วิทยาศาสตร์เขาไม่เคยมาศึกษาเรื่องอย่างนี้ แล้วเอาวิทยาศาสตร์มาเป็นเกณฑ์จับผิดว่า คำสอนของศาสนาพุทธไม่จริงได้อย่างไร

มาวิพากษ์วิจารณ์คำตอบกันเล็กน้อยพอหอมปากหอมคอ

(๑) มิติจิตใจ

ท่านก็หมายถึง “สวรรค์ในอก นรกในใจ”

อันนี้ไม่ว่ากัน แต่ถ้าเป็นผมตอบ ผมจะตอบตรงๆ ว่า นรกสวรรค์มีจริงๆ ไม่ต้องเปรียบเทียบสวรรค์ในอก นรกในใจให้ปวดหัว ใครไม่เชื่อ ก็เรื่องของมัน

(๒) มิติสถานที่ในชีวิตนี้

ข้อนี้ ท่าน ว. วชิรเมธี หมายถึง

สถานที่ใดก็ตามที่คนชั่วกำลังได้รับผลแห่งกรรมชั่วของตนอยู่ในที่นั้น สถานที่เช่นนี้เองคือนรก สถานที่ใดก็ตามที่คนดีกำลังได้รับผลกรรมดีของตนอยู่ สถานที่เช่นนี้เองคือสวรรค์

แล้วท่านก็เล่าเรื่องจากพระคัมภีร์พระธรรมบทที่ว่า มีพระอรหันต์เห็นเปรตด้วยทิพยจักษุของท่านที่เชิงเขาคิชกูฎ แล้วก็มาทูลพระพุทธองค์

พระพุทธองค์ทรงรับรองว่า พระองค์ก็เคยเห็นเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ที่ไม่ทรงนำมาเล่าก็เพราะไม่อยากให้คนที่ไม่เห็น ไม่เชื่อ ต้องมาเสียเวลาทักทวง อันเป็นการต่อความยาวสาวความยืดไม่รู้จบ

ท่าน ว. วชิรเมธี สรุปว่า จากเหตุการณ์นี้ทำให้เราได้ข้อสรุปว่า นรก-สวรรค์ในมิติสถานที่เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงในชีวิตนี้

ปัญหาก็มีเพียงแต่ว่า เราไม่สามารถมองเห็นสถานที่เหล่านั้นด้วยตาเนื้อ เพราะเราไม่มีทิพยจักษุนั่นเอง ใครอยากเห็นต้องพัฒนาตนจนมีทิพยจักษุให้ได้เสียก่อน

ตรงนี้ผมเริ่มงงๆ กับท่าน ว. วชิรเมธีเสียแล้วว่า มีข้อนี้ขึ้นมาทำไม เอาแค่ข้อหนึ่งกับข้อสามก็พอแล้ว คือ สวรรค์ในอก นรกในใจเพื่อเปรียบเทียบ กับสวรรค์นรกจริงๆ ไปเลย

เพราะ เรื่องที่เล่ามาในข้อที่สองนี้ มันก็คือ สวรรค์นรกจริงๆ ก็เปรตมันมาอยู่ในมนุษยโลกได้ เพราะ โทษทัณฑ์เบาบางลงไปแล้ว

ทำไมจะต้องมาแบ่งเป็นอีกข้อหนึ่งให้มันยุ่งยากขึ้นก็ไม่รู้

(๓) มิติหลังจากตายแล้ว

ท่าน ว. วชิรเมธีอธิบายข้อนี้ไว้ดังนี้

นรก-สวรรค์ในมิติหลังความตายไปแล้ว คือ สภาพชีวิตที่เราแต่ละคนได้ประสบในภพนั้น ๆ หลังจากล่วงลับดับขันธ์ไปแล้ว

ข้อนี้อ้างอิงจากข้อความที่พบบ่อยๆ ในพระไตรปิฎกว่า “เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก เขาย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ หริออบายทุคติ วินิบาต…”

แล้วท่านก็เล่าเรื่อง พระนางสามาวดี ชายาของพระเจ้าอุเทนแห่งนครโกสัมพีที่เคยก่อไฟผิง แต่ไฟได้ลามไปไหม้ป่า และเผาพระอรหันต์ตายไปในกองไฟ

เมื่อเห็นพระอรหันต์ตาย ยังมีซากอยู่ ก็เลยให้บริวารเผาซ้ำจนไม่เหลือซาก

ชาตินี้ พระนางสามาวดีก็ถูกคู่อริจ้างคนร้ายมาเผาตำหนัก ทำให้พระนางต้องสิ้นพระชนม์ท่ามกลางกองไฟ

เมื่อพิจารณาคำตอบของพระปริยัติอย่างเช่นท่าน ว. วชิรเมธีแล้ว ก็เหมือนนักปริยัติท่านอื่นๆ ที่ไม่กล้าเขียนไปตรงๆ ว่า นรกมีจริงๆ กี่ขุมก็ว่ากันไป

อบายภูมิอื่นๆ ก็มีจริงๆ รายละเอียดก็ว่ากันไป สวรรค์มี 6 ชั้น รูปพรหม 16 ชั้น อรูปพรหม 4 ชั้นก็ว่าไป ตามพระไตรปิฎกเลย

ทำไมท่านไม่กล้าเขียนลงไป

ที่ไม่กล้าเขียนก็เพราะกลัวเสียชื่อเสียงปลอมๆ ของท่าน เพราะ ท่านเชื่อวิชาการสมัยใหม่มากกว่าที่จะเชื่อพระไตรปิฎก

ท่านไม่ปฏิบัติธรรมให้เป็นหลักเป็นฐาน เพราะ ท่านไม่เชื่อ

เมื่อเปรียบเทียบกับผม ผมเป็นวิทยากรสอนธรรมปฏิบัติโดยวิชาธรรมกาย ผมขอยืนยัน เดินยัน นอนยันเลยว่า

นรกมีจริง สวรรค์มีจริง สามารถไปดูได้ด้วยวิชาธรรมกาย

ผมเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ผมจบปริญญาเอกปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ผมไม่เห็นจะกลัวใครจะมาว่า “ผมโง่งมงายเพราะเชื่อเรื่องเหล่านี้” เลย

หรือว่า สมัยนี้ อุบาสก อุบาสิกาจะทำงานให้พระศาสนาดีกว่าภิกษุเสียแล้ว

การอุทิศส่วนบุญ [2]

2011-11-24T12:14:00.001+07:00

จากบทความที่แล้ว ผมได้อธิบายไปแล้วว่า การที่จะช่วยญาติที่ตายไปแล้วของเรา หวังพึ่งพุทธวิชาการไม่ได้แน่ๆ เพราะท่านได้แต่เพียงนำเนื้อหาของพระไตรปิฎกมาบอกเล่าเก้าสิบกันเท่านั้น

ในทางวิชาธรรมกายนั้น มีวิธีการที่จะช่วยญาติของเราได้ง่ายมาก และไม่ได้ช่วยเฉพาะเปรตที่รับส่วนบุญได้เท่านั้น

ญาติที่ตายไปแล้วที่อยู่ในอบายภูมิที่หนักกว่า “เปรตวิสัย” ก็ช่วยได้ เทวดา พรหม อรูปพรหมก็ช่วยได้ จักรพรรดิทั้งหลาย เราก็ช่วยได้

ขอทบทวนความรู้เดิมก่อน ดังนี้

จากบทความของ ดร. สุเทพ สุวีรางกรนั้น เรารู้ว่า ญาติของเราทั้งหลายทั้งปวง โอกาสที่จะได้รับการอุทิศส่วนบุญของเรานั้นยากมาก

จะต้องเป็นเปรตประเภทเดียว คือ เป็น “ปรทัตตูปชีวิกเปรต” เท่านั้น

เราได้รับความรู้อีกประการหนึ่งว่า การที่เปรตที่รับส่วนบุญได้ ได้รับบุญที่เราอุทิศไป ก็เป็นเพราะว่า เปรตดังกล่าว “รู้” ว่าเราทำบุญอยู่

มีหลักฐานที่ปรากฏในพระไตรปิฎกก็คือ เรื่องของ “ปรทัตตูปชีวิกเปรต” เปรตจำพวกนี้ บาปเบาบางลงมากแล้ว และจำญาติของเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นญาติชาติไหนก็ตาม

เขาก็จะเฝ้าดูเฝ้าติดตามว่าเมื่อไหร่ญาติตนเองจะได้ทำบุญ และอุทิศส่วนกุศลผลบุญนั้นให้แก่เขา

ถ้าญาติไม่อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ก็ไม่ได้ อย่างเช่น เปรตญาติของพระเจ้าพิมพิสาร

นั่นก็หมายความว่า เหตุที่จะได้รับอนุโมทนาผลของคนที่ตายไปแล้วก็คือ

1) รู้เรื่องราวที่ญาติทำบุญ

2) ญาติต้องอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ด้วย

จำนวนของพระภิกษุทั่วประเทศตามสถิติปี 2551 มี จำนวนพระภิกษุทั่วประเทศ มีจำนวน 251,997 รูป แบ่งเป็นมหานิกาย 224,960 รูป และธรรมยุต 27,037 รูป

ถ้าถามกันจริงๆ ว่า จำนวนพระ 224,960 รูป เมื่อเราทำบุญกับท่านแล้ว ท่านสามารถเอาบุญที่เราทำนี้ ไปบอกแก่ญาติของเราได้หรือไม่?

ผมสามารถยืนยันได้ว่า พระที่กล้ายืนยันได้อย่างนั้น มีไม่กี่รูป

แต่ผมยืนยันได้ว่า ผมสามารถพาบอกญาติของท่านได้ว่า ท่านกำลังทำบุญให้เขาอยู่ ขอให้เขามารับได้เลย และเขาก็สามารถรับส่วนบุญที่ญาติทำได้ทุกคน

หลักการของวิชาธรรมกายมีดังนี้

1) กลุ่มที่วิชาธรรมกายสูงจริงๆ ก็จะไปที่เขาพระสุเมรุแล้วก็เรียกชื่อคนที่ตายไปแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เขาได้ยิน และก็มาหาทันที

บุญอันแรกที่ให้ได้ก็คือ สอนวิชา 18 กายให้เลย คนตายเรียนง่ายกว่าคนมีชีวิตอยู่

ขออธิบายการไปที่เขาพระสุเมรุด้วยวิชาธรรมกาย ดังนี้

เราจะต้องเดินวิชา 18 กายไป-กลับ หรือภาษาพระก็ว่าอนุโลม-ปฏิโลมอย่างน้อย 7 เที่ยว คือ ทำให้กายกับดวงธรรมใสมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมื่อทำกายกับดวงธรรมใสจนได้ขนาด คือ เราพอใจแล้ว ก็อธิษฐานกับกายธรรมพระอรหัตของเรา ขอให้ไปที่ตีนเขาพระสุเมรุ

ตรงนี้ไม่ต้องถามว่า เขาพระสุเมรุอยู่ตรงไหน เมื่อเปรียบเทียบกับแผนที่ของจักรวาลที่นักวิทยาศาสตร์ทำขึ้นมา เพราะ มันเปรียบเทียบกันไม่ได้

ในทางศาสนาพุทธนั้น ระยะทาง หรือแผนที่ไม่มีความจำเป็น เพราะ เมื่อจิตทำได้ หรือนึกได้ ก็จะไปถึงเลย

2) กลุ่มที่วิชาธรรมกายไม่สูงนัก ต้องอาศัยจักรพรรดิของเรา ไปทำงานแทน คือ ไปเรียกบุคคลเหล่านั้นมา

เมื่อเราทำบุญอะไร เขาก็จะได้รับบุญที่เราทำทันที

ญาติผมเอง ญาติของเพื่อนผม ผมทำวิธีนี้ จนขึ้นสวรรค์กันไปหมดแล้ว ถ้าสงสัยว่า ผมทำได้จริงหรือเปล่า ก็มาเรียนวิชาธรรมกายกับพวกผม

เสียเวลาแค่ 1 วัน เงินไม่ต้องเสีย ท่านก็จะพิสูจน์ได้ว่า ผมพูดจริงหรือโกหก

ขอเล่าเป็นของแถมนิดหนึ่ง

วิทยากรของเราท่านหนึ่ง ชื่อ อาจารย์ประเสริฐ เป็นครูโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ บอกใบ้นิดหนึ่งก็ได้ว่า ฟิล์ม รัฐภูมิ เคยเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนนี้

วันหนึ่ง ขณะที่อาจารย์ประเสริฐทำวิชาอยู่บนโรงเรียน น่าจะเป็นชั้นที่ 4 ได้ยินเสียง “วี้ดๆ” อยู่แถวๆ หลังห้องหลายครั้ง

หันไปดูสอง-สามหนก็ไม่เจอ จึงทำวิชา 18 กายต่อไป

ครั้งสุดท้าย เมื่อได้ยินเสียง “วี้ดๆ” เมื่อหันไปก็พบหน้าเปรตลอยอยู่ตรงหน้าต่าง

ไม่ใช่เปรตมีแต่หน้า แต่หัว เหมือนผีกระสือ ตัวของเขายาว ตีนอยู่พื้นดิน แต่หน้าลอยอยู่ที่หน้าต่างตึกเรียนชั้น 4

เปรตพูดว่า "ขออะไรให้กินบ้างเถิด ไม่ได้กินอะไรมา 50 ปีแล้ว"

อาจารย์ประเสริฐสังเกตรูปร่างหน้าตาแล้ว พบว่า เปรตตนนี้ มือใหญ่เท่าใบตาล จึงพูดว่า "ตีพ่อ ตีแม่ ใช่ไหม"

ก็มีการซักถามโต้ตอบกันพอสมควรระหว่างวิทยากรของวิชาธรรมกายกับเปรต

สุดท้าย ด้วยความสงสาร อาจารย์ประเสริฐก็แผ่ส่วนบุญให้ ร่างเปรตก็กลายเป็นเทวดาไปในทันที

เรื่องนี้ อาจารย์ประเสริฐเล่าให้ผมฟังเอง ผมก็ไม่ได้ถามว่า "เปรตที่ว่านั้น เป็นญาติทางไหน และเป็นญาติกันตั้งแต่เมื่อไหร่"

ท่านอยากรู้ ก็มาเรียนวิชาธรรมกายกับพวกเรา ท่านได้พบอาจารย์ประเสริฐแน่ๆ เมื่อพบแล้ว ก็ถามกันเอาเอง

การอุทิศส่วนบุญ[1]

2011-11-24T12:12:00.000+07:00

การทำบุญโดยปกตินั้น คนไทยส่วนใหญ่มักจะไม่ทำให้กับตัวเองแต่เพียงอย่างเดียว แต่มักจะทำเผื่อญาติพี่น้องที่ตายไปแล้วด้วย

คนจำนวนหนึ่ง ไม่ได้ทำเพื่อตนเองเสียด้วยซ้ำ คือ ทำบุญเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับคนตายอย่างเดียว โดยไม่คิดว่า ตนเองจะได้บุญนั้นหรือไม่

อย่างไรก็ดี ชาวพุทธโดยทั่วไปนั้น ไม่สามารถมั่นใจได้เลยว่า ญาติของเราได้รับหรือไม่ ได้แต่เสี่ยงบุญเสี่ยงกรรมเอา

ในประเด็นการทำบุญให้กับคนตายนี้ วิชาธรรมกายสามารถตรวจสอบได้ว่า ญาติตายแล้วไปอยู่ที่ไหน

เมื่อเราทำบุญทำกุศล เราก็ไปเรียกญาติให้มารับรู้ ในขณะที่เราทำบุญอยู่ ญาติของเราจึงได้รับบุญนั้นอย่างแน่นอน

ดังนั้น ในการทำบุญของกลุ่มที่นับถือวิชาธรรมกาย เช่นอย่างพวกผมเป็นต้น ผมมีความมั่นใจอย่างแน่นอนว่า พ่อแม่ญาติพี่น้องได้รับผลบุญอย่างแน่นอน

วันนี้จะวิพากษ์วิจารณ์บทความเรื่อง "ความเข้าใจหลักการทำบุญอุทิศให้กับผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว" ผู้เขียนคือ ดร. สุเทพ สุวีรางกูร

แหล่งที่มาของบทความก็ที่นี่ http://www.mbu.ac.th/index.php?option=com_content&task=view&id=1287&Itemid=148

เป็นเว็บของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

ดร. สุเทพ เขียนบทความนี้ ไม่ยาวนักจึงขอยกมาทั้งหมดเลย ดังนี้

พระพุทธศาสนาเห็นว่า คนและสัตว์ทุกประเภทเกิดมาในโลกนี้ ต้องตายอย่างแน่นอน

เมื่อตายไปแล้วก็จะไปเกิดตามแรงเหวี่ยงของกรรมการกระทำที่ตนเองสร้างทำเอาไว้ เป็นไปตามอำนาจแห่งกรรมดีและกรรมชั่วที่ตนเองเคยทำเอาไว้

กล่าวโดยสรุปมีอยู่ 2 เส้นทาง คือ ดีกับไม่ดี (สุคติและทุคติ) หากทำดีตายไปก็จะไปสู่สุคติ อันหมายถึงไปเกิดเป็นมนุษย์ เทวดา และพรหม

ถ้าทำกรรมชั่วก็จะไปสู่ทุคติ กล่าวคือไปเกิดเป็นสัตว์นรก สัตว์เดรัจฉาน เปรต และอสุรกาย

สำหรับผู้หมดกิเลสหรือพระอรหันต์ ย่อมปรินิพพานไม่มีการเวียนว่ายตายเกิดอีก

ผู้ที่ยังมีกิเลสตัณหาตายแล้วไปเกิดใหม่แน่นอน

อะไรไปเกิด ตอบว่า จิตไปเกิดในชาติใหม่ภพใหม่ จิตดับดวงสุดท้ายไปเกิด จิตดวงนี้จะนำเอาบุญ บาป กรรม กิเลสติดตัวไปเกิด ด้วยเหตุนี้ ลักษณะมนุษย์จึงมีความแตกต่างกัน แม้มีพ่อแม่คนเดียวกัน

จึงพอสรุปได้ว่า สิ่งที่ทำให้มนุษย์มีลักษณะที่แตกต่างกัน มีอยู่ 2 สาเหตุใหญ่ๆ คือ กรรมเก่าและกรรมใหม่

กรรมเก่า คือ พฤติกรรมการกระทำที่เคยทำเอาไว้ในอดีตชาติหรือชาติปางก่อน

ส่วนกรรมใหม่ ก็คือการกระทำในปัจจุบัน เป็นการศึกษาเรียนรู้พัฒนา การทำงาน การต่อสู้ ที่เพียรพยายามทำในปัจจุบัน สามารถแก้ไขปรับปรุงเปลี่ยนแปลงได้ตามเหตุปัจจัย เริ่มตั้งแต่เกิดจนถึงตาย

เกี่ยวกับความตายหรือหลังตาย ก็มีประเพณีนิยมทำบุญอุทิศให้กับผู้ตาย จะทำบุญอุทิศอย่างไร ทำแล้วผู้ตายจะได้รับหรือไม่ ถ้าได้รับจะได้รับอย่างไร หากไม่ได้รับจะเป็นอย่างไร

ในเรื่องนี้ ก็มีคนถามพระพุทธเจ้าเช่นกัน

เรื่องมีอยู่ว่า พราหมณ์ชื่อชานุสโสณี เข้าเฝ้าทูลถามปัญหาว่า พวกข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์ทำบุญให้ทานหลายอย่าง พร้อมกับอุทิศส่วนบุญกุศลให้กับผู้ตายว่า

ขอส่วนบุญส่วนกุศลนี้ จงสำเร็จแก่ญาติสาโลหิตทั้งหลายผู้ล่วงลับไปแล้ว ท่านทั้งหลายเหล่านั้นจะได้รับหรือไม่

พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า จะได้รับหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัย เพราะคนเราทำกรรมไว้ไม่เหมือนกัน ย่อมไปเกิดในที่แตกต่างกันดังที่กล่าวมา

การทำบุญอุทิศให้กับผู้ตายจะได้รับหรือไม่ได้รับต้องประกอบไปด้วยองค์ 3 ประการ คือ

ผู้ตายไปเกิดในเปรตวิสัยหรือเกิดเป็นเปรต (เปรตเป็นอยู่ด้วยน้ำมูก เลือด หนอง คอยรับส่วนบุญจากญาติมิตรที่อุทิศไปให้อย่างเดียว)

ผู้ทำบุญอุทิศต้องอุทิศเจาะจงลงไป

ผู้รับหมายถึงพระภิกษุต้องมีศีลมีความประพฤติดีและปฏิบัติชอบ

ถ้าครบองค์ประชุมอย่างนี้ จึงจะได้ชื่อว่า เป็นการทำบุญอุทิศให้กับผู้ตายอย่างถูกต้องสมบูรณ์

แต่ถึงอย่างไร หากไม่ครบองค์ประกอบดังกล่าว ผลบุญกุศลที่ทำไปแล้วนั้น พระพุทธเจ้าก็ตรัสยืนยันว่า ไม่เสื่อมสลายหายไปไหน ผู้ทำบุญอุทิศยังได้รับผลและอานิสงส์บุญดังนี้ คือ

เป็นที่รักของคนหมู่มาก

เป็นที่คบหาของคนดี

มีชื่อเสียงในทางดี

เป็นผู้องอาจสามารถในสังคม

เมื่อตายไปแล้วก็ไปเกิดในภพภูมิที่ดี

บทความนี้ ถือได้ว่าเป็นบทความที่ดีไม่มีข้อเสียในเนื้อหาของบทความแต่อย่างใด แต่สิ่งที่บทความไม่มีก็คือ

1) เราจะรู้ได้อย่างไรว่า บุญของเราที่ทำไป ญาติของเราได้รับหรือไม่?

2) ถ้าญาติเราไม่ได้เป็นเปรตประเภทที่สามารถรับการอุทิศส่วนบุญได้ แล้วเราจะทำอย่างไร?

โดยสรุป

จะเห็นได้ว่า งานเขียนต่างๆ ของนักปริยัติ/พุทธวิชาการนั้น แทบจะไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เสียเวลาอ่านไปโดยเปล่าประโยชน์

งานเขียนดังกล่าวนั้น อ่านไว้เพื่อประเทืองปัญญาเท่านั้น แต่ไม่ได้ทำให้บุญบารมีของผู้อ่านเพิ่มขึ้นแม้แต่น้อย

เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะ พระพุทธองค์ทรงกำหนดไว้อย่างชัดเจนว่า “ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ”

ในเมื่อนักปริยัติ/พุทธวิชาการไม่ปฏิบัติเสียแล้ว การศึกษาศาสนาก็เป็นไปเพื่อการทำมาหากินของพวกท่านทั้งหลายเหล่านั้นเท่านั้น

โลกหน้ามีจริงหรือ?[3]

2011-11-24T12:05:00.000+07:00

ในบทความ “โลกหน้ามีจริงหรือ? [2]” ผมวิพากษ์วิจารณ์ข้อเขียนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิต เรื่อง “โลกหน้ามีจริงหรือ” ไปแล้วส่วนหนึ่ง

บทความนี้ จะวิพากษ์วิจารณ์ส่วนที่เหลือ

และยังมีพระบาลีพุทธพจน์อยู่อีกจำนวนมากมีข้อความปรากฏอยู่ทั่วไปในพระไตรปิฎกว่า กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชติ

แปลว่า คนที่ทำกรรมดี มีความเห็นชอบ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตกย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

ขอให้ท่านผู้อ่านสังเกตและพิจารณาข้อความนี้ให้ชัดๆ และเข้าใจให้แจ่มแจ้ง ผมจะเปิดเผยตัวตนของพระปริยัติให้เห็นกันจะๆะ

ถ้าอ่านกันตามปรกติ ไม่คิดอะไรมาก ข้อความของพระไตรปิฎกดังกล่าวนั้น ยืนยันได้เลยว่า สวรรค์มี

ในเมื่อสวรรค์มี ก็แสดงว่า โลกหน้ามี ไม่เห็นจะต้องไปตีความให้ยอกย้อน ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน ซ่อนปมไปทำไม

กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อปายํ ทุคฺคตึ วินิปาตํ นิรยํ อุปปชฺชติ คนที่ทำกรรมชั่วมีความเห็นผิดเบื้องหน้าตายเพราะกายแตกย่อมจะเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

บูรพาจารย์ที่แปลภาษาบาลีมาเป็นภาษาไทย ก็ไม่ระบุเรื่องโลกหน้าชาติหน้ากันตรงๆ แต่จะพูดถึงเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสังสาร

แล้วแต่แรงกรรมดีกรรมชั่วที่คอยผลักดันให้เป็นไป

อ้าว... มาถึงตอนนี้ พระศรีรัชมงคลบัณฑิตไปไม่เป็น ไม่เป็นมวยเสียแล้ว

ข้อความนี้

“บูรพาจารย์ที่แปลภาษาบาลีมาเป็นภาษาไทย ก็ไม่ระบุเรื่องโลกหน้าชาติหน้ากันตรงๆ”

ผมสงสัยจริงๆ ว่า ภาพวาดเรื่องนรกสวรรค์ตามฝาผนังวัด นวนิยาย นิยายนิทานที่กล่าวถึงเรื่องนรกสวรรค์ ที่เป็นวิชาการก็คือ “ไตรภูมิพระร่วง”

หลักฐานที่ผมเสนอไปนั้น พระศรีรัชมงคลบัณฑิตยังจะกล่าวว่า บูรพาจารย์ที่แปลภาษาบาลีมาเป็นภาษาไทย “ไม่ระบุ” เรื่องโลกนี้ โลกหน้าเลยหรือ.........

การเกิดตายไปในอนาคตข้างหน้าของสรรพสัตว์จะเรียกกันว่า โลกหน้าหรือชาติหน้า ก็แล้วแต่จะบัญญัติคำเรียก

เห็นข้อความที่ว่า “จึงเป็นอันเข้าใจได้ว่า” ของ พระศรีรัชมงคลบัณฑิตแล้ว หมดศรัทธาจะตักบาตรพระจริงๆ

พระไตรปิฎกของเถรวาทไทยนั้น มีเรื่องนรกสวรรค์ปรากฏอยู่ทั่วไป ไตรภูมิพระร่วงก็นำหลักฐานจำนวนมากมาจากพระไตรปิฎก

เรื่องนรกสวรรค์ในพระไตรปิฎกนั้น ชัดเจนยิ่งกว่าชัดเจนเสียอีกว่า นรก สวรรค์ รูปพรหม อรูปพรมห มีจริงๆ ไม่ใช่เป็นแค่ “จึงเป็นอันเข้าใจได้ว่า”

เรื่องความไม่เชื่อต่อชาติหน้านี้ มิใช่มีแต่เพียงปัจจุบัน

แม้ในสมัยที่พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ก็ยังมีความไม่เชื่อต่อชาติหน้าเช่นกัน จะขอยกมาเป็นตัวอย่างสักคนหนึ่ง

คนที่ไม่เชื่อต่อเรื่องชาติหน้าที่กล่าวถึงนี้ ก็คือเจ้านครชื่อปายาสิที่มีปรากฏในพระไตรปิฎกปายาสิราชัญญสูตร ความว่า ………………

เนื้อส่วนส่วนนี้ พระเจ้าปายาสิถามพระรูปหนึ่งว่า ญาติตายไปแล้ว ไปสวรรค์ ไปนรก ไม่เห็นกลับมาบอกบ้างเลย พระก็ตอบไป

อยากรู้รายละเอียดก็ไปหาอ่านเอา

ตรงนี้ ขอให้ผู้อ่านไปคิดเอาเองว่า เนื้อหาในพระไตรปิฎกมีตั้งมากมายที่สามารถยกมาเป็นตัวอย่างได้

ทำไมพระศรีรัชมงคลบัณฑิตจึงไม่เอามาเป็นตัวอย่าง กลับไปยกตัวอย่างของคนที่ไม่เชื่อว่า นรก-สวรรค์มีจริงมาเป็นตัวอย่าง

การยกตัวอย่างแบบนี้ ก็แสดงให้เห็นว่า พระศรีรัชมงคลบัณฑิตไม่เชื่อว่านรก-สวรรค์มีจริง

พระศรีรัชมงคลบัณฑิตเขียนตอนจบของบทความของท่านไว้ดังนี้

ท่านสาธุชนทั้งหลาย ทิฐิหรือความเห็นที่ผิดๆ แบบของเจ้าปายาสินี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ ก่อนหน้านั้นก็น่าจะมีอยู่ เพราะคนมักจะมีเงื่อนไขไปคนละอย่าง

มีคนอยู่บางกลุ่มมักจะเชื่อเฉพาะเรื่องที่มองเห็นได้ด้วยตาหรือเรื่องที่ตนประสบมาเท่านั้น แต่ในคนเช่นนั้นก็ยังไม่แน่เสมอไปว่า จะเชื่อเฉพาะเรื่องอย่างนั้นจริงหรือเปล่า หรือบางทีก็มีความลำเอียงเฉพาะเรื่องเฉพาะบุคคล

ข้อสำคัญก็คือ ความคิดความเห็นต่างๆ อย่าให้เป็นไปเพื่อความเดือดร้อนของตนในโลกอื่น แม้จะไม่เชื่อเรื่องโลกอื่นหรือโลกหน้า

เมื่ออ่านบทความนี้จบแล้ว ท่านผู้อ่านที่เลือกเข้ามาอ่านบทความนี้ ด้วยเหตุผลส่วนตัวของท่าน ท่านคงจะเชื่อตามผู้เขียนไปว่า “นรก-สวรรค์” ไม่มี

จากประสบการณ์การปฏิบัติธรรมตามสายวิชาธรรมกาย ผมพบเห็นมามากว่า พวกที่ชอบเขียนเผยแพร่ธรรมะอย่างนี้

ไปอบายภูมิกันมาก มากเสียจนไม่สงสารใครเลย

พระศรีรัชมงคลบัณฑิต ท่านจะต้องรู้ได้แน่ๆ ว่า “โลกหน้ามีจริงหรือไม่” เมื่อท่านไปอยู่โลกหน้าแล้ว

โลกหน้าของท่านจะเป็นอย่างไร ผู้ค่อนข้างจะรู้แล้วในตอนนี้ แต่ท่านเอง คงจะมืดบอดทางปัญญาไปก่อน

จนกว่าจะไปถึง............

โลกหน้ามีจริงหรือ?[2]

2011-11-24T12:03:00.001+07:00

ในบทความ “โลกหน้ามีจริงหรือ?[1]” ผมนำเสนอข้อเขียนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิต เรื่อง “โลกหน้ามีจริงหรือ” ไปแล้ว

บทความนี้ จะถึงคราวที่วิพากษ์วิจารณ์กัน

เพื่อความสะดวกของท่านผู้อ่าน ผมจะนำข้อความของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตมาเสนออีกครั้งหนึ่ง โดยตัวอักษรสีน้ำเงิน คำวิพากษ์วิจารณ์ของผมก็จะเป็นตัวอักษรสีดำ

ท่านเคยมีความรู้สึกไหมว่า เมื่อมีใครพูดถึงโลกหน้า มีคนจำนวนไม่น้อยเกือบจะไม่เชื่อ ค่อนข้างจะไม่เชื่อ

หรือถ้าเชื่ออยู่บ้างก็เชื่อไม่เต็มที่

ถ้าเริ่มต้นเรื่องอย่างนี้ ผมฟันธงได้เลยว่า พระศรีรัชมงคลบัณฑิตก็ไม่เชื่อว่า “โลกหน้ามี” คือ พระศรีรัชมงคลบัณฑิตเชื่อว่า “โลกหน้าไม่มี”

คำว่าโลกหน้านี้ อย่าไปนึกว่า เป็นคำเพียง 2 พยางค์ ไม่น่าจะส่งผลอะไรนักหนาต่อศาสนาพุทธ คำเพียง 2 พยางค์นี้แหละ สามารถทำลายศาสนาพุทธให้สูญสิ้นไปได้

คำว่าโลกหน้ากินความหมายมาก หมายถึงการเวียนตายเวียนเกิด ถ้าเชื่อว่า โลกหน้าไม่มี บุญกรรมก็ไม่มี นรก-สวรรค์ก็ไม่มี

เมื่อคนในสังคมเชื่อว่า โลกหน้าไม่มี บุญกรรมก็ไม่มี นรก-สวรรค์ก็ไม่มี สังคมไทยจะอยู่ได้อย่างไร ความวุ่นวายต่างๆ ก็จะเกิดขึ้น อย่างที่เห็นในปัจจุบันนี้แหละ

สาเหตุที่กล่าวว่า เกือบจะไม่เชื่อ ค่อนข้างจะไม่เชื่อเพราะเคยได้เห็นได้ยินมา

จากการที่คนไทยเราจำนวนหนึ่ง ที่มักจะอธิษฐานว่า ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอให้ตนเองเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ได้อย่างนั้นอย่างนี้ หรือขออย่าให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ หรือขอให้เกิดมาพบกันกับคนนั้นคนนี้ หรืออย่าได้เกิดมาพบกับคนนั้นคนนี้

ผมค่อนข้างจะประหลาดใจกับการเขียนบทความของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตมาก ประหลาดใจในความสามารถทางภาษาของท่านมาก

ท่านใช้พยางค์ของคำอธิษฐานว่า “ถ้าชาติหน้ามีจริง” มาตีความสรุปว่า คนที่อธิษฐานแบบนั้น เกือบจะไม่เชื่อ ค่อนข้างจะไม่เชื่อ ว่าชาติหน้ามีจริง

ตอนนี้อาจจะเป็นความผิดพลาดในการเขียนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตก็ได้ คือ ท่านอาจจะไม่คิดอย่างที่เขียนไป แต่การเขียนบทนำนี้ยากมาก จึงเขียนๆ ไปอย่างนั้นเอง เพื่อจะนำไปหาเนื้อเรื่อง

แต่ถ้าเป็นความเข้าใจของท่านจริงๆ ผมก็ว่า พระศรีรัชมงคลบัณฑิต อ่อนในด้านภาษามาก

คนที่อธิษฐานขอให้ชาติหน้าเป็นโน่นเป็นนี่นั้น ต้องเป็นคนที่เชื่อว่า “ชาติหน้ามีจริง” เกินร้อยละ 80 ขึ้นไป

ถ้าไม่เชื่อเรื่องชาติหน้า จะไปอธิษฐานทำไม

คนกลุ่มนี้ เมื่อก่อนนี้ เชื่อว่าชาติหน้ามีจริง 100 % พวกพุทธวิชาการหรือนักปริยัติอย่างพระศรีรัชมงคลบัณฑิตนี้แหละ ที่ทำให้ความเชื่อมั่นของบุคคลกลุ่มนี้ลดลง

แล้วทำความชั่วได้อย่างตั้งใจ คืออาจจะคิดว่าเมื่อตนตายไปก็เป็นอันสิ้นสุดจบเรื่อง

ตรงนี้ในด้านเนื้อหาก็ถือว่า ผมวิพากษ์วิจารณ์ไปแล้ว แต่ถ้าวิพากษ์วิจารณ์ในด้านการเขียนถือว่า ยังมีข้อบกพร่องอยู่ถ้าเป็นการเขียนงานวิชาการโดยทั่วไป

แต่งานเขียนในเว็บแบบนี้ ก็ต้องให้อภัยกันบ้าง เพราะ รีบร้อนบ้าง เวลาน้อยบ้าง ข้อเขียนต่างๆ จึงต้องหยวนๆ กันบ้าง

ถ้าพูดถึงว่า พระไตรปิฎกกล่าวเรื่องโลกหน้าหรือชาติหน้าไว้อย่างไรกันบ้างหรือไม่

ก็ตอบได้เลยว่า ท่านจะใช้คำว่า ปรโลก ซึ่งแปลกันตรงๆ ว่าโลกอื่น ซึ่งอาจจะตีความว่า โลกหน้าชาติหน้าก็คงไม่เสียความหมายของศัพท์

เนื้อหาตรงนี้ เริ่มแสดงให้เห็นตัวตนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตแล้ว ว่าพระศรีรัชมงคลบัณฑิต ท่านไม่เชื่อเรื่องโลกหน้ามี

พระศรีรัชมงคลบัณฑิต ท่านต้องมีความรู้ทางภาษาบาลีมากพอสมควร ทำไมไม่ฟันธงไปเลยว่า คำว่า “ปรโลก” ก็คือ “โลกหน้า” ซึ่งหมายความการเวียนตายเวียนเกิด อย่างที่มีอยู่ในไตรภูมิพระร่วงมีจริงๆ

จะไปกระบิดกระบวนตีความว่า “อาจจะตีความว่า โลกหน้าชาติหน้าก็คงไม่เสียความหมายของศัพท์” ไปทำไม

ก็ฟันธงแบบที่ผมเขียนนี่แหละ ผมไม่เห็นจะกลัวว่า ใครจะมาวิพากษ์วิจารณ์ว่า ผมงมงายอะไรเลย ขอให้มาวิพากษ์วิจารณ์กันซึ่งๆ หน้า และให้เป็นไปแบบนักวิชาการก็แล้วกัน

ดังพระบาลีพุทธพจน์ที่ว่า ธมฺมจารี สุขํ เสติ อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ แปลความว่า คนที่มีปกติประพฤติชอบธรรมเป็นธรรมย่อมจะอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และในโลกอื่น

คำว่า โลกอื่น ในพระบาลีนี้จะตีความว่า โลกหน้าได้หรือไม่ ขอฝากท่านผู้รู้ไว้ด้วย

เนื้อหาตรงนี้ ยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้น “คำว่า โลกอื่น ในพระบาลีนี้จะตีความว่า โลกหน้าได้หรือไม่ ขอฝากท่านผู้รู้ไว้ด้วย”

พระศรีรัชมงคลบัณฑิตจะไปฝากท่านผู้รู้ที่ไหน ท่านเองก็รู้ เพื่อนร่วมงานของท่านก็รู้ ท่านสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยนะท่าน

อาจารย์ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยฝากท่านผู้รู้เกี่ยวกับการตีความภาษาบาลี ท่านผู้รู้ที่ไหนเขาจะกล้ามาแนะนำท่านเล่า...

เนื้อหาของย่อหน้าดังกล่าว ฟันธง, ฟันธง และฟันธงได้เลยว่า พระศรีรัชมงคลบัณฑิต ท่านไม่เชื่อเรื่องโลกหน้ามี

และยังมีพระบาลีพุทธพจน์อยู่อีกจำนวนมากมีข้อความปรากฏอยู่ทั่วไปในพระไตรปิฎกว่า กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชติ แปลว่า คนที่ทำกรรมดี มีความเห็นชอบ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตกย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

บูรพาจารย์ที่แปลภาษาบาลีมาเป็นภาษาไทยก็ไม่ระบุเรื่องโลกหน้าชาติหน้ากันตรงๆ แต่จะพูดถึงเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสังสาร แล้วแต่แรงกรรมดีกรรมชั่วที่คอยผลักดันให้เป็นไป

จึงเป็นอันเข้าใจได้ว่า พระพุทธศาสนาได้กล่าวถึงหลักการเกิดตายในหมู่สัตว์อย่างไม่มีที่สิ้นสุดจะยกเว้นไว้ก็แต่ท่านที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจนบรรลุความเป็นพระอรหันต์เท่านั้น การเกิดตายไปในอนาคตข้างหน้าของสรรพสัตว์จะเรียกกันว่า โลกหน้าหรือชาติหน้า ก็แล้วแต่จะบัญญัติคำเรียก

เรื่องความไม่เชื่อต่อชาติหน้านี้ มิใช่มีแต่เพียงปัจจุบัน แม้ในสมัยที่พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ก็ยังมีความไม่เชื่อต่อชาติหน้าเช่นกัน จะขอยกมาเป็นตัวอย่างสักคนหนึ่ง

เนื้อส่วนส่วนนี้ พระเจ้าปายาสิถามพระรูปหนึ่งว่า ญาติตายไปแล้ว ไปสวรรค์ ไปนรก ไม่เห็นกลับมาบอกบ้างเลย พระก็ตอบไป อยากรู้รายละเอียดก็ไปหาอ่านเอา

พระศรีรัชมงคลบัณฑิตเขียนตอนจบของบทความของท่านไว้ดังนี้

ท่านสาธุชนทั้งหลาย ทิฐิหรือความเห็นที่ผิดๆ แบบของเจ้าปายาสินี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่

ก่อนหน้านั้นก็น่าจะมีอยู่ เพราะคนมักจะมีเงื่อนไขไปคนละอย่าง มีคนอยู่บางกลุ่มมักจะเชื่อเฉพาะเรื่องที่มองเห็นได้ด้วยตาหรือเรื่องที่ตนประสบมาเท่านั้น

แต่ในคนเช่นนั้นก็ยังไม่แน่เสมอไปว่า จะเชื่อเฉพาะเรื่องอย่างนั้นจริงหรือเปล่า หรือบางทีก็มีความลำเอียงเฉพาะเรื่องเฉพาะบุคคล

ข้อสำคัญก็คือความคิดความเห็นต่างๆ อย่าให้เป็นไปเพื่อความเดือดร้อนของตนในโลกอื่นแม้จะไม่เชื่อเรื่องโลกอื่นหรือโลกหน้า

คำวิพากษ์วิจารณ์ของบทความของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตจะเขียนไว้ในบทความต่อไป

โปรดติดตาม.............

โลกหน้ามีจริงหรือ?[1]

2011-11-24T12:01:00.001+07:00

บทความนี้ ผมต้องการมาพิสูจน์ทฤษฎีของผมต่อว่า พุทธวิชาการ ที่ปฏิบัติธรรมไม่เป็นนั้น สร้างความเสียหาย สร้างความสับสนให้กับพุทธศาสนิกชนมากกว่าที่จะให้ความรู้ที่ถูกต้อง

ถ้าจะพูดอย่างฟันธงก็ว่า “พุทธวิชาการนี่แหละ ผู้ทำลายศาสนาตัวจริงเสียงจริง” เพราะ เป็นการทำลายไปที่รากฐานทางวิชาการ

เป็นการทำลายศาสนาที่ฝังลึก และได้ผลจริง

ขอเปรียบเทียบระหว่างพุทธวิชาการกับพระที่กระทำความผิดจนปราชิก เช่น สมียันตระ สมีนิกร สมีจำลอง (ภาวนาพุทโธ) เป็นต้น

เหล่าสมีทั้งหลายเหล่านั้น ทำลายศาสนาเหมือนกัน แต่เป็นเรื่องบุคคล ส่งผลเสียแห่งการทำลายไม่มาก เพราะ พระดีๆ ก็ยังมีให้พบเห็นอีกมากมาย

ผลเสียจึงมีไม่มากนัก เมื่อมีข่าวทำนองนี้ขึ้นมา ผู้คนส่วนหนึ่งอาจจะเลิกตักบาตรไปพักหนึ่ง แต่พอมีข่าวอื่นๆ และทำใจได้แล้ว ก็จะกลับมาตักบาตรหรือทำความดีทางศาสนาต่อ

เมื่อเปรียบเทียบกับผลงานของพุทธวิชาการแล้ว พุทธวิชาการส่วนใหญ่เป็นผู้มีการศึกษา คนเชื่อถือว่า สิ่งที่ท่านเขียน สิ่งที่ท่านพูดคือ ความจริง

เมื่อท่านบอกใบ้บ้าง บอกตรงๆ บ้างว่า “นรก-สวรรค์” ไม่มี ท่านเขียนหนังสือออกไป สอนออกไป คนก็เลยเชื่อจริงว่า “นรก-สวรรค์” ไม่มี

ทีนี้นรก-สวรรค์นี้คือ มาตรฐานที่กำหนดการทำความดีความชั่วของพุทธศาสนิกชน คนในยุคที่ผ่านมา เมื่อจะด่าคนที่ทำความเลว จึงมีสำนวนคำด่าว่า “ไม่กลัวบาป กลัวกรรม”

เมื่อคนไม่เชื่อเรื่องนรก-สวรรค์ก็จึงไม่กลัวบาปกลัวกรรม ผลที่ออกมาก็คือ ความวุ่นวายในสังคมในปัจจุบันนี้

มีการคอร์รัปชั่น คดโกง คบชู้ สู่ชาย มั่วกิ๊กกันทั่วไปหมด มือใครยาว สาวได้สาวเอา ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงิน โดยไม่คำนึงถึงว่า เงินที่ได้มา มาจากไหน เป็นเงินบริสุทธิ์หรือไม่

เข้าเรื่องเสียที

บทความที่จะนำมาวิพากษ์วิจารณ์กันในวันนี้ เป็นบทความเรื่อง “โลกหน้ามีจริงหรือ” ผู้เขียนคือ พระศรีรัชมงคลบัณฑิต อาจารย์ประจำคณะศาสนาและปรัชญา ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

ผมจะขอเสนอข้อเขียนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิตแบบย่อๆ ก่อน แต่รับรองเนื้อหาครบถ้วน ไม่ต้องไปอ่านต้นฉบับจริง

ข้อเขียนของพระศรีรัชมงคลบัณฑิต มีดังนี้

ท่านเคยมีความรู้สึกไหมว่า เมื่อมีใครพูดถึงโลกหน้า มีคนจำนวนไม่น้อยเกือบจะไม่เชื่อ ค่อนข้างจะไม่เชื่อ หรือถ้าเชื่ออยู่บ้างก็เชื่อไม่เต็มที่

สาเหตุที่กล่าวว่า เกือบจะไม่เชื่อ ค่อนข้างจะไม่เชื่อเพราะเคยได้เห็นได้ยินมาจากการที่คนไทยเราจำนวนหนึ่งที่มักจะอธิษฐานว่า ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอให้ตนเองเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ได้อย่างนั้นอย่างนี้

หรือขออย่าให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ หรือขอให้เกิดมาพบกันกับคนนั้นคนนี้ หรืออย่าได้เกิดมาพบกับคนนั้นคนนี้

ถ้าเชื่อเรื่องชาติหน้าก็คงจะไม่อธิษฐานอย่างนั้น หรือแม้อาการที่บางคนแสดงออกทั้งการ กระทำและคำพูดไปในทำนองว่าไม่เกรงกลัวต่ออะไรทั้งนั้น แม้แต่เรื่องผลบาปกรรมก็ไม่เชื่อ แล้วทำความชั่วได้อย่างตั้งใจ คืออาจจะคิดว่าเมื่อตนตายไปก็เป็นอันสิ้นสุดจบเรื่อง

ถ้าพูดถึงว่าพระไตรปิฎกกล่าวเรื่องโลกหน้าหรือชาติหน้าไว้อย่างไรกันบ้างหรือไม่

ก็ตอบได้เลยว่า ท่านจะใช้คำว่า ปรโลก ซึ่งแปลกันตรง ๆ ว่าโลกอื่น ซึ่งอาจจะตีความว่าโลกหน้าชาติหน้าก็คงไม่เสียความหมายของศัพท์

พระศรีรัชมงคลบัณฑิตเขียนตอนจบของบทความของท่านไว้ดังนี้

ข้อสำคัญก็คือความคิดความเห็นต่างๆ อย่าให้เป็นไปเพื่อความเดือดร้อนของตนในโลกอื่นแม้จะไม่เชื่อเรื่องโลกอื่นหรือโลกหน้า

โปรดติดตาม.............

ถ้าอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร?[2]

2011-11-24T11:56:00.001+07:00

บทความที่ผ่านมา พระมหาบุญไทยเขียนบทความว่า "ถ้าอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร?" แต่เนื้อหาของบทความดังกล่าว ไม่ได้ชี้ให้เห็นเลยว่า ถ้าผู้อ่านต้องการจะไปสวรรค์จะต้องทำอย่างไร?

ในบทความนี้ ผมจะชี้ให้เห็นหนทางและวิธีปฏิบัติสำหรับผู้ที่ต้องการจะไปสวรรค์ หรืออาจจะไปให้สูงกว่านั้นก็ได้

วิธีการที่ว่านั้น ผมสอนอยู่เป็นประจำ และผู้เรียนที่เรียนกับผมก็สามารถทำได้เป็นอย่างดี จนสามารถประกาศได้ว่า “วิชาธรรมกาย” นั้น ปฏิบัติได้จริง ทำได้จริง และผลที่ได้รับจากการปฏิบัติก็มีจริงๆ

ก่อนที่จะบอกวิธีการที่จะไปสวรรค์ เราก็ต้องรู้จักสวรรค์เสียก่อนว่าเป็นอย่างไร?

หลวงพ่อวัดปากน้ำ เขียนเรื่อง "วิธีเดินสมาบัติในกสิณ ดูภพอสุรกาย เปรต เดียรัจฉาน นรก โลกันต์ ทิพย์ พรหม อรูปพรหม" ไว้ในหนังสือคู่มือสมภาร ดังนี้

วิธีเดินสมาบัติในกสิณดูภพอสุรกาย เปรต เดียรัจฉาน นรก โลกันต์ ทิพย์ พรหม อรูปพรหม

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์เป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรม คือ ศูนย์กลางกายของกายนั้นเป็นกสิณ กสิณมี ๑๐ คือ ดิน ๑ น้ำ ๑ ไฟ ๑ ลม ๑ สีเขียว ๑ สีเหลือง ๑ สีแดง ๑ สีขาว ๑ แสงสว่าง ๑ และอากาศว่าง ๑ กสิณเหล่านี้ มีลักษณะกลมใสรอบตัว

เวลาจะเดินสมาบัติในกสิณเหล่านี้ ก็ต้องซ้อนดวงกสิณให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ตั้งแต่ดวงแรก คือ ดิน น้ำซ้อนอยู่ในดิน ไฟซ้อนอยู่ในน้ำ ลมซ้อนอยู่ในไฟ สีเขียวซ้อนอยู่ในลม สีเหลืองซ้อนอยู่ในสีเขียว สีแดงซ้อนอยู่ในสีเหลือง สีขาวซ้อนอยู่ในสีแดง แสงสว่างซ้อนอยู่ในสีขาว อากาศว่างซ้อนอยู่ในแสงสว่าง

เมื่อซ้อนกันเช่นนี้แล้ว จึงต้องเดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพมนุษย์ให้เห็นตลอด วิธีเดินสมาบัติต้องใช้กายธรรมเดิน

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายอสุรกายเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพอสุรกายให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายเปรตเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพเปรตให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายสัตว์เดียรัจฉานเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพสัตว์เดียรัจฉานให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายสัตว์นรกเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพสัตว์นรกให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายสัตว์โลกันต์เป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพสัตว์โลกันต์ให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์เป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพทิพย์ให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหมเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพรูปพรหมให้เห็นตลอด

ประกอบธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหมเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของดวงธรรมเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ตรวจดูภพอรูปพรหมให้เห็นตลอด

ใช้กายธรรมเป็นผู้เดินสมาบัติ ตรวจดูให้รู้ตลอด ไต่ถามและดูให้รู้ว่า เป็นอยู่กันอย่างไร มีอะไรเป็นอาหาร มีอายุนานเท่าไร ดังนี้เป็นต้น

จะเห็นว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนให้ดูทั้งภพสามเลย

ย่อหน้าสุดท้ายนั้น ผู้ปฏิบัติธรรมตามสายวิชาธรรมกายสามารถพูดคุยซักถามกับเทวดา พรหม อรูปพรหมได้

ในการนี้ รวมถึงวิธีการที่จะทำให้มาอยู่ในสุขคติภูมิชั้นนั้นๆ ด้วย

เพื่อให้มีหลักฐานแน่นหนาขึ้นไปอีก ผมขอนำเรื่อง “ภพสาม” ในหนังสือมรรคผลพิสดาร 2 ของหลวงพ่อวัดปากน้ำมาให้อ่านกันอีก 1 เรื่อง เพื่อยืนยันว่า วิชาธรรมกายมีความรู้ในเรื่องนี้จริงๆ

โดยสรุป..

วิธีการพื้นฐานที่จะทำให้ไปสวรรค์ได้ก็คือ วิชา 18 กาย ซึ่งเป็นวิชาพื้นฐานของวิชาธรรมกาย

อยากไปสวรรค์ก็ฝึกวิชาธรรมกาย ก่อนตายเราก็สามารถไปสำรวจได้เลยว่า ตายแล้วอยากไปอยู่สวรรค์ชั้นไหน ไปซักถามพูดคุยสัมภาษณ์เพื่อนบ้านในอนาคตได้อย่างสบาย

ถ้าทำดีๆ อาจจะไปได้สูงกว่าสวรรค์เสียอีก อยากเรียนอยากรู้ก็มาเรียนกับเรา

เรื่องแบบนี้ นักปริยัติ/พุทธวิชาการแนะนำให้ท่านไม่ได้แน่ๆ เพราะพวกเราเคยตรวจสอบพวกนักปริยัติและพุทธวิชาการที่ตายไปแล้ว พบว่า ส่วนใหญ่ไปอบายภูมิ

บางท่านตอบพวกเราอย่างน่าสงสารว่า “ไม่ได้ทำความดีเอาไว้เลย”

นั่นก็หมายความว่า การสอนศาสนาพุทธให้ผิดเพี้ยนไปเพราะเชื่อวิทยาศาสตร์กับปรัชญานั้น พระพุทธองค์ถือว่า “ทำไม่ถูกร่องรอยของศาสนา” ไม่นับว่าเป็นความดี

จะเชื่อใครดี... ท่านผู้อ่านก็เลือกเอาตามใจชอบ

ถ้าอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร?[1]

2011-11-24T11:54:00.001+07:00

ตอนนี้อยู่กับ "ไซเบอร์วนาราม.เน็ต เว็บไซต์เพื่อพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรม" อีก 1 ครั้ง เป็นข้อเขียนของพระมหาบุญไทย ปุญญมโน

พระมหาบุญไทยตั้งชื่อข้อเขียนว่า "ถ้าอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร?" แต่ผมขอบอกตรงๆ ว่า หลังจากที่ผมอ่านจบแล้ว

ผมก็ยังไม่รู้วิธีที่พระมหาบุญไทยเสนอมาว่า จะทำอย่างไร ถ้าต้องการจะไปสวรรค์?

จึงควรที่จะมาวิพากษ์วิจารณ์กันพอหอมปากหอมคอ และเสนอวิธีการของวิชาธรรมกายว่า ถ้าอยากจะไปสวรรค์จริงๆ แล้วเราควรจะทำอย่างไร?

ขอยืนยันว่า วิธีการที่ผมจะแนะนำต่อไปนี้ ทำได้อย่างแน่นอน เป็นวิธีการที่มีเนื้อหาวิชาของธรรมกายรองรับ แต่ท่านผู้อ่านจะทำได้หรือเปล่านั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่ง..

ซึ่งต่างกับข้อเขียนของพระมหาบุญไทย ซึ่งอาจแล้ว ไม่ได้เกิดประเทืองปัญญาขึ้นแต่อย่างไร

พระมหาบุญไทย เริ่มต้นบทนำไว้ ดังนี้

คำสอนของพระพุทธศาสนาที่มีคนสอบถามมากที่สุดเรื่องหนึ่งคือนรกสวรรค์ บางคนสงสัยว่ามีอยู่จริงหรือไม่ ถ้ามีอยู่ที่ไหน จะไปได้อย่างไร

พระสงฆ์ทั้งหลายก็พยายามตอบ ผู้ถามก็เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง เพราะผู้ตอบเองก็ไม่สามารถจะหาตัวอย่างที่ชัดเจนได้

แต่คำสอนที่พระพุทธศาสนาที่คนมักจะจำได้ติดปากมากที่สุดเรื่องหนึ่งคือทำดี ไปสวรรค์ ทำชั่วไปนรก แล้วคนประเภทไหนที่ควรไปสวรรค์

บทนำของพระมหาบุญไทยนี่ คนอ่านที่เข้าใจภาษาดีๆ ก็ใจเสียแล้ว เดาได้เลยว่า พระมหาบุญไทยก็ “ไม่สามารถจะหาตัวอย่างที่ชัดเจนได้” แต่ผมฆราวาสศีล 5 นี่แหละ จะตอบให้ได้ชัดเจน และแสดงวิธีทำด้วย

ในส่วนของเนื้อหานั้น พระมหาบุญไทยได้ยกตัวอย่างมาจากเวฬุทวารสูตร โดยเริ่มในส่วนของเนื้อหาดังนี้

ครั้งหนึ่งพราหมณ์และ คฤหบดีชาวเวฬุทวารคามได้สอบถามพระพุทธเจ้า สรุปความว่า พวกเขายังอยากครอง เรือนยังยินดีในการครองเรือน ยินดีในทรัพย์สินเงินทอง แต่เมื่อตายแล้วอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร

พระพุทธเจ้าจึงได้แสดงวิธีไปสวรรค์สำหรับชาวบ้านผู้ครองเรือนทั้งหลายไว้ใน เวฬุทวารสูตร สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค (19/1459-1467/353-356) สรุปความว่า

ผมขอสรุปความให้สั้นลงไปกว่าของพระมหาบุญไทย ถ้าต้องการอ่านของพระมหาบุญไทยทั้งหมด ก็ไปอ่านได้ที่นี่

http://www.cybervanaram.net/index.php?option=com_content&view=article&id=112:2010-04-19-17-13-01&catid=5:2009-12-17-14-44-06&Itemid=21

เนื้อหาของเวฬุทวารสูตร สรุปได้ดังนี้

ตนเองย่อมงดเว้นจากปาณาติบาตด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่องดเว้นจากปาณาติบาตด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นปาณาติบาตด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากอทินนาทานด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้งดเว้นจากอทินนาทานด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นจากอทินนาทานด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากมุสาวาทด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้งดเว้นจากมุสาวาทด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นจากมุสาวาทด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากปิสุณาวาจาด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้เว้นจากปิสุณาวาจาด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นจากปิสุณาวาจาด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากผรุสวาจาด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้งดเว้นจากผรุสวาจาด้วย กล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงดเว้นจากผรุสวาจาด้วย

ตนเองย่อมงดเว้นจากสัมผัปปลาปะด้วย ชักชวนผู้อื่นเพื่อให้งดเว้นจากสัมผัปปลาปะด้วยกล่าวสรรเสริญคุณแห่งการงด เว้นจากสัมผัปปลาปะด้วย

ดูกรพราหมณ์และคฤหบดี ทั้งหลาย เมื่อใดอริยสาวกประกอบด้วยสัทธธรรมเจ็ดประการนี้ เมื่อนั้น อริยสาวกนั้นหวังอยู่ ด้วยฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความหวังสี่ประการนี้

พึงพยากรณ์ตนด้วยตนเองได้ว่า เรามีนรก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ปิตติวิสัย อบาย ทุคติ วินิบาตสิ้นแล้ว เราเป็นพระโสดาบัน มีความไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา เป็นผู้เที่ยงที่จะตรัสรู้ในเบื้องหน้า

พระมหาบุญไทยได้สรุปข้อเขียนของท่านไว้ ดังนี้

คำตอบเรื่องสวรรค์นรกใน เวฬุทวารสูตรนี้แปลกไปจากพระสูตรอื่น

ข้อแรกเหมือนจะเป็นศีลห้า แต่พออ่านไปกลับไม่ใช่ทั้งหมด มีศีลห้าอยู่เพียงสี่ข้อ ส่วนอีกสามข้อที่เหลือเป็นเรื่องการพูดคือ นอกจากจะพูดเท็จ ยังมีพูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ซึ่งเกี่ยวกับการพูดถึงสี่ประการ

แสดงให้เห็นว่า เรื่องของคำพูดนั้นสามารถทำให้คนทำผิดและเป็นเหตุให้ตกนรกได้ มากกว่าอย่างอื่น

หากทำได้ทุกข้อนั่นเป็นการดี แต่ถ้าทำได้ไม่หมดก็เลือกทำข้อใดข้อหนึ่งก็จะเป็นหนทางไปสู่สวรรค์ได้เหมือนกัน เพราะสวรรค์มีหลายชั้น

ผมขอ “ฟันธง” and confirm ไว้เลยว่า พระมหาบุญไทย “มั่ว” ซะแล้ว พระสูตรนี้ พระพุทธองค์สอนถึงเรื่องการบรรลุโสดาบัน เลยสวรรค์ไปแล้ว

ขนาดยกพระสูตรมาเป็นตัวอย่าง ยังยกไม่ถูกเรื่องถูกราว พระมหาบุญไทยท่านจะชี้ทางไปสวรรค์ให้คนอ่านได้อย่างไร

วันนี้ อ่านพระไตรปิฎกยาวหน่อย เห็นว่าไม่ควรตัดตอนใดตอนหนึ่งออกไป อยากให้ทนอ่านพร้อมทั้งพิจารณาไปด้วย

สำนวนพระไตรปิฎก แม้จะอ่านยาก แต่เมื่อต้องการหลักฐานอ้างอิง ก็ไม่มีหลักฐานอื่นที่น่าเชื่อถือมากไปกว่าไปไตรปิฎก

ผมอยากจะถามท่านผู้อ่านทุกท่านว่า อ่านแล้วรู้ไหมว่า ถ้าอยากไปสวรรค์จะทำอย่างไร?

ผมไม่สงสัยเลยว่า ทำไมสังคมไทยปัจจุบัน ปัญหาเรื่องคุณธรรม จริยธรรม ศีลธรรมจึงเป็นปัญหาใหญ่

ก็พระห่มผ้าเหลืองยังไม่เข้าใจเรื่องสวรรค์-นรก แล้วจะมีหน้าไปชี้นำสังคมให้ไปถูกทางได้อย่างไร

โดยสรุป

จะเห็นว่า บทความนี้ พระมหาบุญไทยไม่ได้เข้าใจเลยว่า การจะไปสวรรค์นั้นจะต้องทำอย่างไร บทความนี้ก็คล้ายๆ กับบทความอื่นของพุทธวิชาการหรือพวกปริยัติอย่างเดียว

ในเมื่อกลุ่มบุคคลที่สังคมให้การยอมรับว่ามีความรู้ในทางศาสนาเป็นอย่างดี แต่ไม่เข้าใจเรื่องพื้นฐานของศาสนา เช่น นรก-สวรรค์ เป็นต้น

พุทธศาสนิกชนของประเทศจึงกลายเป็นคนไม่เชื่อเรื่องนรก-สวรรค์ไปเสียสิ้น

ผู้เขียนติดใจอยู่ว่า เมื่อไม่เชื่อเรื่องนรก-สวรรค์แล้วจะบวชพระอยู่ทำไม.. ควรที่จะสึกมาหากินเอง เพื่อไม่ให้เป็นภาระของศาสนา…