Daily stuff and more..

RAP op Donderdag

2012-01-27T12:32:00.010+01:00

Christiaan Weijts studeerde Nederlands en Literatuurwetenschap aan de Universiteit van Leiden. In 2006 ontving hij de Anton Wachterprijs, een tweejaarlijkse prijs uitgereikt aan het beste literair debuut en als stimulans voor literair talent, voor zijn debuutroman "Art. 285b". In het wetboek voor strafrecht het artikel voor stalking. Zijn tweede roman "Via Cappello 23" verschenen in 2008 werd bekroon met de Gerard Walschapprijs. Weijts die schrijft aan een nieuwe roman is tevens columnist bij NRC.Next en de Groene Amsterdammer, waarin hij over uiteenlopende onderwerpen schrijft, van politiek tot maatschappelijk belang.

Tijdens RAP op Donderdag leest Christiaan Weijts passages uit zijn nog niet gepubliceerde roman waar hij hard aan werkt en waarin architectuur een belangrijke rol speelt. “Bevroren muziek. Van vuistbijl tot vastgoed” verwijst naar ideeën die in deze publicatie terugkomen. “Als je in de geschiedenis van de bouwkunst kijkt is het vaak de religie geweest die het alleenrecht lijkt te hebben op schoonheid in de architectuur, die geestelijke kwaliteiten belichaamt, die tot meditatie en reflectie uitnodigt … Maar waarom eigenlijk? Waarom zou zoiets niet in een seculiere wereld kunnen?”

Ademloos luistert het publiek naar de scherpe, soms kritische analyse: het nieuwe Achmeagebouw typerend als op pijlers neergedaalde ufo´s, beeldende en boeiende tekst die de woordkunstenaar met energieke snelheid op het publiek loslaat en hen zo nu en dan een lach ontlokt.

Het boek met als mogelijke titel "Euforie" verschijnt in oktober.

'Rum'bonen

2012-01-25T18:10:00.004+01:00

Bij de vijf in de klok plopt het in mijn tijdlijn. Voor mij wat vroeg, daarbij moet ik hoe dan ook niet aan een dagelijkse "plop" denken. Wel is mijn interesse gewekt als ik de column van Felix Wilbrink lees met onderstaand recept waar rum tot een van de ingrediënten behoort. En zo duik ik na het lezen over de Witte bonenschotel van Berthe Meijer in het drankenkabinet.

1 pot witte bonen, uitgelekt
150 g spekblokjes
1 ui, gesnipperd
2 kruidnagelen
2 tenen knoflook, uitgeperst
2 el stroop
2 el mosterd, scherp
2 el tomatenpuree
2 el rum
1 tl tijm
zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200°C. Bak de spekjes uit en fruit de ui mee. Voeg de overige ingrediënten toe. Schep het mengsel in een ingevette ovenschaal en plaats deze met deksel een uur in de oven. Haal 10 minuten voor de eindtijd de deksel eraf.

Overigens is na het nuttigen van de maaltijd mijn nieuwsgierigheid naar het hoe en waarom van de toevoeging van rum getemperd.

Ouderwets wordt nieuwerwets

2012-01-24T14:08:00.042+01:00

Ik zat er een beetje mee in mijn maag... nou ja eigenlijk juist niet en dat was precies het probleem. Van het rozijnenbrood waar ik helemaal klaar mee was lag nog bijna een half in de kast. Weggooien? Een regelrechte doodzonde in het kader van mijn afkeer van voedselverspilling dus nee. Men neme...

4 plakken rozijnenbrood
1 ei
1 dl melk
25 g suiker
boter
poedersuiker
kaneel

Klop het ei los met melk en suiker en wentel de sneetjes rozijnenbrood door het mengsel. Verhit wat boter in een pan en bak het brood aan beide zijden bruin en krokant. Bestrooi met poedersuiker en kaneel en smullen maar.

Het andere spruitje

2012-01-22T19:37:00.012+01:00

Spruitjes karamelliseren is niet het eerste waar ik aan denk als ik op zoek ga naar een nieuw en/of ander recept met spruitjes. Of het me kan bekoren dat vraag ik mij af maar wie zou ik zijn als ik het niet zou proberen. En de uitkomst is eigenlijk gewoon oké.

250 g spruitjes
75 g gerookte spekreepjes
10 g boter
1 el bruine suiker
peper
zout

Kook de spruitjes beetgaar en giet ze af. Verhit een klontje boter, bak de spekreepjes krokant voeg de bruine suiker toe, laat dit smelten, voeg dan de spruitjes toe en karamelliseer het geheel. Breng op smaak met peper en zout en warm het gerecht goed door.

Hoe het anders kan

2012-01-19T16:39:00.005+01:00

De door eLan uitgeschreven opdrachtgeversprijsvraag: "formuleer een uitzonderlijke opdracht en win 5 scherpzinnige visies" resulteert in de tentoonstelling "103 interventies voor de stad".

Jonge Leidse architecten willen met deze 103 interventies laten zien wat de architectuur kan betekenen voor de stad. Wat er met kleine ingrepen op specifieke plekken kan worden verbeterd.

MW Architecten: De buitenzijde van supermarkten zijn vaak saaie en dichtgeplakte gevels. Met de smartphone kan daar verandering in worden gebracht. De buitengevel als website met produten op ware grootte waar klanten ook buiten openingstijden met een daarvoor ontwikkelde app op hun smartphone boodschappen kunnen doen die thuis worden bezorgd.

Raak Architecten: De Boomgaardsteeg leidt naar het gebied waar de kruitramp (1807) plaatsvond die een groot gat in de bebouwing sloeg waarvan de sporen nog terug te vinden zijn. Geef op de wanden van de steeg de historie weer.

Aan de hand van voor- en nabeelden kunt u de 103 interventies tot 25 maart, elke vrijdag t/m zondag van 12.00 uur tot 17.00 uur en op afspraak, zien in het RAP Architectuurcentrum aan de Nieuwstraat in Leiden.

Kliekjes

2012-01-15T13:13:00.009+01:00

Ondanks regelmatige publicaties over verspilling van voedsel lijkt dit weinig uit te halen. Wederom lees ik een stuk waarin melding wordt gemaakt van verspilling met maar liefst een gemiddelde van 41 kilo per persoon per jaar, omgerekend ongeveer 135 euro per persoon en met z'n allen ruim 2 miljard.

De enkele potjes die mijn huis binnendringen willen nogal eens in de vergetelheid raken zodra ik ze een keer heb geopend en met een restje heb weggezet.
Ditmaal meng ik restjes: groene olijf, gedroogde tomaat en feta met roseval aardappel, rode ui en knoflook. Besprenkel het geheel met olijfolie en bestrooid met zeezout en tijm en vormen ze na een klein half uurtje in de oven een prima maaltijd.

Hervonden liefde

2012-01-09T11:47:00.150+01:00

Als bij verrassing kwam ik in het voorjaar een waanzinnig leuke "man" tegen die ik direct mee naar huis nam. Het vrouwtje was hogelijk verbaasd omdat ik andere mannen altijd direct uit mijn tuin of van naburige daken (lees: die van het hele blok) jaag maar deze raakte mij.
´s Nachts gaan we op stap en als ik na weldadige dromen mijn ogen open kijk ik als eerste waar hij uithangt.

Toen mijn vrouwtje er van overtuigd was dat er geen sprake is van een one night stand en hem eens beter bekeek hem vond ze hem wel erg mager. Vanaf dat moment geeft ze hem te eten. Dat vind ik eigenlijk niet zo leuk want ik houd niet van delen. Daarom probeer ik soms stiekem zijn bakje leeg te knabbelen of doe soms zelfs onaardig. Mijn vrouwtje kan dat niet waarderen.

Het heeft effect. Maar als u nu denkt dat ik blij ben als hij aan het eind van het jaar steeds vaker wegblijft totdat hij helemaal niet meer komt dan heeft u het mis. Zucht. Ik voel mij betrapt als het vrouwtje mij in zijn bed ziet liggen.

Roerige dagen gaan voorbij en als er op een dag zoveel knallen klinken en flitsen door de lucht schieten, die mij niet deren maar hem misschien wel, geef ik de hoop bijna op.
Als ik op pad ga kijk ik naar hem uit en vanaf de hoogste plek in mijn huis houd ik met argusogen de tuin in de gaten. En vandaag kan ik mijn geluk niet op: hij is terug!

...

2012-01-05T22:52:00.002+01:00

"It is easy to be brave from a safe distance"

Happy New Year!

2011-12-31T23:25:00.004+01:00

May your world
be filled with warmth,
joy and good cheer...
Wishing you a
Happy New Year!

Paté van kippenlever

2011-12-23T21:22:00.059+01:00

Na een periode buffelen wil ik zo min mogelijk activiteit maar zoveel mogelijk verwennerij, dus kwaliteit. Een beetje culinair en een beetje bourgondisch. De boter van Zuivelboerderij De Sophiahoeve, die ik anders het liefst zo puur mogelijk eet gebruik ik om kippenleverpaté te bereiden.

300 g kippenlever
200 g boter
70 ml armagnac
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gehakt
2 takjes tijm

Verhit 50 gram boter en fruit de ui en knoflook met een takjes tijm en wat zout. Bak hierin de kippenlevers op hoog vuur rosé en blus af met 70 ml Armagnac. Laat het mengsel afkoelen, verwijder het takje tijm en pureer in de keukenmachine. Voeg de boter in blokjes toe en breng de paté op smaak met zout en peper. Schep de paté in een schaaltje en laat opstijven in de koelkast.

Lekker op toast met cranberrycompote of kook wat balsamicoazijn in met wat suiker en besprenkel de paté ermee.

Kom jij ook in actie?

2011-12-16T09:14:00.074+01:00

Terwijl de aandacht uitgaat naar politiek leiders die hun macht misbruiken en mannen vechten, vermist zijn, ontvoerd of gedood is er geen aandacht voor de moeders die geraakt worden door de gevolgen van oorlog of conflict. Als de man wegvalt heeft de vrouw geen bescherming meer waardoor zij extra kwetsbaar is. Verkrachting als "method of war" is realiteit.

Naast de zorg voor het gezin moet zij nu ook zorgdragen voor het inkomen. De schaarste of het ontbreken van voedsel en het drinken van vervuild water leidt tot gezondheidsproblemen terwijl de medische zorg steeds moeilijker bereikbaar wordt door kapot geschoten ziekenhuizen of ontbreken van personeel dat door gevaar voor eigen leven niet meer aan het werk durft.

Moeders vluchten met hun kinderen uit wat een veilige plek hoort te zijn, hun huis. De vele ontberingen tijdens hun vlucht door de jungle of over vlaktes naar een veiliger plek of een vluchtelingenkamp kunnen wij ons niet voorstellen.
Bij terugkeer naar hun huis blijkt deze vaak geplunderd of verwoest en zijn plantages overwoekerd en oogsten mislukt waardoor zij geen onderdak en inkomsten meer hebben.

Meer dan 10.000 moeders in meer dan 25 landen worden geraakt door oorlog en conflict. Deze moeders die de kracht hebben om door te gaan verdienen onze steun. Help een moeder, red een gezin! Kom in actie, steun een actie of doneer.

...

2011-11-20T12:37:00.001+01:00

"Creativity comes from trust"

Perfect fit

2011-11-07T09:49:00.006+01:00

Het was even zoeken maar ik heb ze gevonden en ze passen perfect!

Kalfscurry met mie

2011-11-06T12:46:00.003+01:00

Bij het zien van zo´n schattig kalfje dat sabbelt aan een speen of een dartelend lammetje in de wei voel ik vertedering. Het eten van jong vlees geeft mij altijd een gevoel van wroeging dus zelden eet ik dit.

Verhit olie en bak het vlees op hoog vuur aan. Voeg de tomatenpuree en de currypasta toe en bak 1 minuut mee. Schenk er de kokosmelk bij en breng het geheel aan de kook. Stoof vervolgens de kalfscurry 20 minuten op laag vuur. Kook de snijbonen beetgaar en spoel ze onder koud stromend water. Kook de eiermie. Voeg de snijbonen aan de kalfscurry toe en warm goed door. Breng de curry op smaak met zout en peper. Verdeel de eiermie op borden en schep er de kalfscurry op.

November maar zonder woorden

2011-11-02T09:37:00.001+01:00

Soul

2011-11-01T10:13:00.008+01:00

Ik geef de wekker een mep want RJ heeft vakantie en ik pas mij graag aan. Maar na twee keer draaien houd ik het voor gezien en plezier ik de katten met ontbijt. In huis heerst stilte.

Als RJ bij tienen zijn schoonheidsslaapje ten volle heeft benut en zijn brein met koffie een oppepper heeft gegeven worden plannen gesmeed. Het kraakt nogal in beider brein voordat we op de naam van het restaurant komen waar we eerder al heen wilden. De La Soul.

Maar de dag is nog jong dus springen we in het door vier wielen voortgedreven vehicle en rijden een toeristische route naar het strand. Noordwijk laten we links (nou ja rechts) liggen, het wordt Katwijk waar we onze benen strekken en de spinnenwebben uit het hoofd jagen. Het waait maar de zon maakt het aangenaam.

Als de avond valt besluiten wij alvorens ons richting De La Soul te begeven een appetizer te doen bij Dende, een pijpenla waar ik eerder met Dominique wat at.
Een biertje, een sapje en wat tapas: gebakken champignons met knoflook waarvan we het laatste niet konden ontdekken en een fikse schaal nacho´s met kaas en chorizo, "zoals ze het op Terschelling doen" staat op de kaart. Wij fronsen. De bereidingswijze: gesmolten kaas over en tussen de nacho´s en chorizo wat tot een aanelkaargeplakteklomp leidt hadden ze wat ons betreft wel op Terschelling mogen laten. Maar de smaak is prima.

De nacho´s hebben voor een flinke maagvulling gezorgd en zo lopen we naar het gereserveerde tafeltje bij De La Soul. Met onze blik op de Morspoort wordt op het terras nog een rokertje gedaan en krijgen wij gezelschap van een jong katertje, een enthousiaste knuffelaar.

Zodra we aanschuiven vertelt een vriendelijke jongeman uitgebreid over de wijnkaart, waarvan ik de El Oro de los Andes kies; een Chileense Sauvignon Blanc, en het concept. Een volledige maaltijd bestaat uit meerdere gerechten die uit kleine of middelgrote porties bestaan. Mijn visioen van een halfvol terzijde geschoven bord laat ik met een onhoorbare zucht van verlichting van mij af glijden.

We bestuderen de kaart en zijn het met elkaar eens dat de sfeer in het restaurant uitstekend is, evenals de bediening en de muziek, soul uiteraard.
De keuze uit zoveel lekkers is lastig maar valt voor RJ op de "Originele Louisiana seafood Gumbo" en voor mij op de "Langzaam gebraden varkensbuik met gesmoorde kool". RJ is blij met de Seafood Gumbo hoewel deze iets meer peper had mogen hebben. Ik vind het buikspek wat flauw maar dat maakt de gesmoorde kool, die hoog op smaak is, meer dan goed.

Niet alleen verrassend maar ook verrassend lekker is de dessertamuse, een shake van banaan met dadel en een vleugje kaneel. Ondanks dat verleidt het ons niet tot een dessert, we besluiten met een ristretto en een Southern Comfort.

Pauze

2011-10-30T12:23:00.006+01:00

Aangenaam keuvelend wandelen RJ en ik naar De Bontekoe, bruin, knus en warm, om voor het diner nog een borrel te drinken.

Zodra wij over de drempel van de kroeg stappen word ik aangeklampt door een wat oudere dame waarbij de alcoholdampen zowat uit haar oren stomen. En na wat blablabla over mijn shawl vraagt ze kirrend terwijl ze naar RJ kijkt: "Is dat je lover?" Zij en haar partner op leeftijd en niet bepaald onbemiddeld, hebben duidelijk hele andere zaken in de zin en ik voel mij licht onpasselijk. Voorzichtig schuifel ik met mijn biertje achter een tafel om mijn eigen ruimte te creëren. Ik laat de spanning van de dag van mijn schouders glijden en verheug mij op de komende dagen.

Na een uur lopen we op ons gemak naar de andere kant van het stadscentrum, richting het restaurant dat wij in gedachten hebben maar waarvan bij beiden de naam is ontschoten. Eenmaal op het Noordeinde besluiten wij in plaats daarvan en gedreven door vermoeide voeten het diner te gebruiken bij Djebena, een Oost-Afrikaans restaurant. Het restaurant waar wij hartelijk worden onthaald is voor een dinsdagavond redelijk gevuld met vooral expats.

Om in de cultuur van het restaurant te starten nemen wij een Mongozo bier. RJ een Mongozo Quinua, een door Boliviaanse Inca´s gedronken bier en ik een Mongozo Banana. Dit bananenbier is een traditioneel bier van de Massai in Kenia en Tanzania met als belangrijkste ingrediënt de OK-banaan waardoor dit product het Fair Trade keurmerk mag dragen. Bij de eerste slok die ik proef denk ik meteen terug aan de zakken bananenschuim die ik in een ver verleden in grote hoeveelheden at totdat misselijkheid erop volgde.

Als hoofdgerecht kiezen we Zigni, rundvlees in rode saus, pittig en rijk aan kruiden die wij met de hand en een traditioneel bereidde pannenkoek, de indjera, eten. Het vlees is mals en pittig maar goed te doen en de groenten smaken precies zoals ze horen, heerlijk dus. Hoewel de hoeveelheid wat miniem lijkt is ze ruim voldoende, de koolhydraten van de indjera vullen behoorlijk.

We sluiten af met koffie uit een djebena, de koffiekruik waar in Eritrese cultuur traditioneel koffie wordt gezet.

Follow me

2011-10-29T18:12:00.002+02:00

Op stap op donderdag

2011-10-17T15:57:00.010+02:00

Afgeladen vol had het moeten zijn in de Tuinzaal van de Burcht als Peter Pontiac voorleest uit Kraut en The Pignose Willys hun stevige Rock Blues Trash ten gehore brengen. De werkelijkheid is anders met als voordeel dat het muisstil is tijdens de lezing over zijn in de oorlog foute vader die in 1978 op Curacao spoorloos verdween. De prachtige tekeningen van Peter Pontiac verlevendigen het verhaal, een verhaal zonder punt maar met een comma.

Ook de Haarlemse band The Pignose Willys gaat, niet gehinderd door de magere opkomst, volle bak met hun Rock Blues Trash waarbij zelfs de meest stijve hark met een brede grijns zijn bewegingen niet in bedwang houdt. En bij de prijsvraag zonder prijs pijnig ik mijn brein over het nummer dat ik herken maar waarvan ik even niet op de titel kan komen. "The spy in the house of love"

Leiden U heeft iets gemist!

...

2011-10-10T15:34:00.000+02:00

Nothing is so strong as gentleness and nothing is so gentle as real strength

"Alles wat nieuw is..."

2011-10-09T12:35:00.001+02:00

Toen ik eenmaal van verbazing was bekomen vond ik het een reuzengrap, de mededeling van R: "Leuk dat jij het wilt doen, het interview en de fotoshoot!" Tot dan toe wist ik van niets en vanaf dat moment begon het te leven. Wist ik eerder interviews moeiteloos door te schuiven, nu wilde ik dat zelfs niet. Mijn nieuwe motto: "Alles wat nieuw is is leuk" werkt.

Bepakt en bezakt spoed ik mij, hoewel ruimschoots op tijd, naar de afgesproken plek in het stadscentrum waar de luifel van een hamburgerketen mij net voldoende ruimte biedt tegen de vallende druppels uit een somber ogend wolkendek. En terwijl ik de fotograaf, die inmiddels is gearriveerd, observeer als hij de omgeving in zich opneemt schuifelt een oudere dame naast mij.

Een sirene doorbreekt de stadse ochtendgeluiden waarop de vrouw mij aankijkt en zegt: "De hekken zijn gevallen". Ze wijst naar de straat waar ik niets kan ontdekken wat daarop duidt en niet begrijpend en met een op volle toeren werkende gedachtenstroom kijk ik haar aan.
"De bladeren vallen!" En ze vertrouwt mij gebeurtenissen toe met dramatische afloop en doet voor hoe ijsberen zich voorzichtig op het ijs wagen, er doorheen zakken en verdrinken. "In 1950 zijn er geen ijsberen meer!" Mijn ogen speuren het plein af maar kunnen de fotograaf niet ontdekken.

Een puber kijkt smachtend door het raam van de hamburgerketen en vraagt hoe laat het is en zij antwoordt: "dieci" en wijst op een gebouw maar geen kerk en zonder klok. De jongen fronst en loopt verder, de dame die al wandelend is gekomen gaat op zoek naar haar fiets en de fotograaf loopt mijn beeld binnen.

Kansloos

2011-09-30T18:54:00.003+02:00

Nu

2011-09-25T11:25:00.012+02:00

Opt i podje...opt koptelefoontje...opt strandje...langs de rivier....op je dooie gemakje...op z'n jan boerenfluitjes...op jezelf...hartslag van n schildpad...bootje vaart langs...fuutje duikt onder...windje blust de slapen...sloop de tijd uit mijn bestaan...blaas de kaars uit in m'n hoofd...alleen maar nu nu nu..loodrecht nu..

© Rocco Ostermann

(uit de film "Death in Venice" van Luchino Visconti)

...

2011-09-25T09:05:00.002+02:00

"If you think education is expensive, try ignorance"

Slangenmens

2011-09-24T13:08:00.004+02:00

Ik draai de hendel van de douche een halve slag om het water van de kraan naar de douche te transporteren maar er verandert niets. Nogmaals draai ik de hendel maar zonder resultaat. Ik slaak een zucht en draai... en draai... en draai het ding gewoon rond. Het systeem heeft er de brui aan gegeven en ik sta daar met een beteuterd gezicht en van top tot teen ingesmeerd met ontharingscreme waarvan de tijdslimiet nadert.
De tijdsdruk werkt gelukkig in mijn voordeel; niet denken maar doen en zo wurm ik mij als een slangenmens onder de kraan en terwijl ik mijn lijf in allerlei bochten wring om gedaan te krijgen wat moet gebeuren kan ik een grijns niet onderdrukken. Ik voel mij net kind.