ListonPlace

Μας έστειλαν τελεσίγραφο! Πάμε για πόλεμο...

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 22:59:00 +0000

Το τελεσίγραφο δημοσιεύθηκε στους Financial Times έχει ως εξής: “Λαμβάνοντας υπόψη την απογοητευτική συμμόρφωσης μέχρι στιγμής, η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεχθεί την μετατόπιση δημοσιονομικής κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.”

Αθήνα θα πρέπει επίσης να αναγκαστεί να υιοθετήσει ένα νόμο για την μόνιμη χρήση εισοδημάτων του κράτους προς εξυπηρέτησης του χρέος της “πρώτα απ ‘όλα”.

Η γερμανική κυβέρνηση (!!!) -γράφουν οι FT- ζητά όπως η Ελλάδα παραχωρήσει την κυριαρχία της στην φορολογία και τις δαπάνες του προϋπολογισμού σε έναν “Επίτροπο του προϋπολογισμού” της ευρωζώνης. Το θέτει ως προϋπόθεση για να προχωρήσει σε μια δεύτερη διάσωση με € 130 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με αντίγραφο του αιτηματος που έχουν οι Financial Times.

Αυτό ισοδυναμει με μια εξαιρετική επέκταση συνεχίζουν οι Times του έλεγχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί ενός κράτους μέλους. Ο νέος Επίτροπος θα έχει την εξουσία να ασκήσει βέτο σε δημοσιονομικές αποφάσεις που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση, αν δεν ήταν σύμφωνες με τους στόχους που καθορίζονται από δανειστές. Ο νέος διαχειριστής, που θα διορίζεται από άλλους υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης, θα αναλάβει την ευθύνη και την επίβλεψη για όλες τις δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

Το γερμανικό σχέδιο, κυκλοφόρησε την Παρασκευή το απόγευμα στα υπουργεία οικονομικών υπουργείων των χωρών της ευρωζώνης που αποτελούν τη λεγόμενη «ομάδα εργασίας του ευρώ»,και υπογραμμίζει την βαθιά δυσπιστίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι και δανειστές της.

Παρά το διορισμό του οικονομολόγου κ. Λουκά Παπαδήμου ως τεχνοκράτης πρωθυπουργός το Νοέμβριο, οι συμπεριφορές απέναντι στην Ελλάδα εντός της ΕΕ συνέχισαν να χειροτερεύουν Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ιδιωτικά δηλώνουν ότι έχει σημειωθεί ελάχιστη κίνηση για μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα υπό τον κ. Παπαδήμο.

Ένας ανώτερος Έλληνας αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών δήλωσε ότι στην Αθήνα ότι αγνοεί το τελεσίγραφο και δεν μπορεί να σχολιάσει. Ένας Γερμανός εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών αρνήθηκε να σχολιάσει.

Eδώ το τελεσίγραφο

http://papaioannou.wordpress.com

Απάτη ο "παππούς με τις φρατζόλες". Φωτογραφία από τους... σεισμούς της Τουρκίας το 1999!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 21:37:00 +0000

Η φωτογραφία έχει δύναμη και μεταφέρει συναισθήματα. Ο παππούς σε απόγνωση έχει στα χέρια του λίγες φρατζόλες ψωμί που πήρε από το συσσίτιο. Η οικονομική κρίση στη Ελλάδα χτυπάει κόκκινο.

Κρίμα που η φωτογραφία δεν είναι… αληθινή. Ή τουλάχιστον κρίμα που δεν τραβήχτηκε στη Ελλάδα. Ο δυστυχής παππούς είναι Τούρκος και η απόγνωση του και τα δάκρυα του καταγράφηκαν στους καταστροφικούς σεισμούς της Τουρκίας, το 1999. Δείτε εδώ και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται.

Στη Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, προφανώς, δεν λείπουν οι σκληρές εικόνες συνανθρώπων μας σε απόγνωση. Η απίστευτη ευκολία όμως να υιοθετούμε κάθε δραματική εικόνα που περιφέρεται στο Ίντερνετ, ώστε να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα είναι πλέον η «πιο φτωχή χώρα του κόσμου», αρχίζει να προκαλεί γέλιο.

Φωτογραφία που και εμείς την πατήσαμε χθες και ζητάμε συγνώμη για αυτό!

Δείτε εδώ

http://www.theinsider.gr/

Το ΚΚΕ τα κατάφερε...στο άρθρο 99 και η Τυποεκδοτική !!!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 20:45:00 +0000

Αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα κατέθεσε σήμερα, σύμφωνα με πληροφορίες, η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Η ιστορική εκτυπωτική επιχείρηση του ΚΚΕ φέρεται να οδηγήθηκε στην έσχατη αυτή κίνηση λόγω των ασφυκτικών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και των ληξιπρόθεσμων οφειλών που έχουν συσσωρευτεί.

Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας ανήλθε την 31/12/2010 στα 43.214.753 ευρώ και την 31/12/2009 στα 50.730.108 ευρώ. Σημειώνεται ότι στο τέλος του Απριλίου 2011 ολοκληρώθηκε η διαδικασία αναδιάρθρωσης του μακροπρόθεσμου δανεισμού της εταιρείας με μείωση των ποσών των δόσεων που ήταν πληρωτέες εντός του 2011 και αύξηση των ποσών των δόσεων που ήταν πληρωτέες μετά την 31/12/2011. Και αυτό, όπως σημειωνόταν στην ετήσια οικονομική έκθεση της εταιρείας, χωρίς την παράταση της διάρκειας των δανείων ή την μεταβολή του αριθμού και των ημερομηνιών λήξεως των δόσεων. Ωστόσο, όπως προκύπτει, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οικονομικών παραγόντων της επιχείρησης.

Ήδη μέχρι τον Απρίλιο του 2011 ο κυριότερος εκ των μετόχων της εταιρείας, το ΚΚΕ, κατέθεσε στο ταμείο της, πέραν των ήδη κατατεθειμένων μέχρι την 31/12/2010 ποσών, άλλα 2.671.000 ευρώ, για την περαιτέρω κεφαλαιακή ενίσχυση και την αντιμετώπιση της ταμειακής ρευστότητας της εταιρείας, ενόψει της οικονομικής κρίσης. Έτσι το συνολικό μέχρι την 30/4/2011 ποσό των καταθέσεων των μετόχων για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ανερχόταν στα 7.118.565,30 ευρώ.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ιθυνόντων της εταιρείας κατά την χρονιά που πέρασε, η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ «αντιμετωπίζει (και) εξωγενείς κινδύνους που προέρχονται από την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, δεδομένου ότι η οικονομική αυτή κρίση έχει αρνητικές επιπτώσεις σε όλους σχεδόν τους κλάδους της οικονομίας συμπεριλαμβανομένου και του κλάδου του Τύπου».

Όπως αναφερόταν στην οικονομική έκθεση της χρήσης του 2010 «η διοίκηση της εταιρείας αποδεδειγμένα παρακολουθεί ενεργά τις εξελίξεις στην αγορά και όπου χρειάζεται και έχει τη δυνατότητα αντίδρασης προσπαθεί να προσαρμοσθεί στις εκάστοτε συνθήκες».

Διάρθρωση μετοχικού κεφαλαίου

Το Μετοχικό Κεφάλαιο της εταιρείας ανέρχεται σε έντεκα εκατομμύρια τετρακόσιες πενήντα οκτώ χιλιάδες διακόσια είκοσι ευρώ (11.458.220,00 €), διαιρούμενο σε ένδεκα εκατομμύρια τετρακόσιες πενήντα οκτώ χιλιάδες διακόσιες είκοσι (11.458.220) κοινές ονομαστικές μετοχές.

Η μετοχική σύνθεση της Τυποεκδοτικής Α.Ε.

Το 2010 το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος κατείχε 11.389.472 μετοχές (ποσοστό 99,40%), ο κ. Ιορδάνης Α. Μενεμενόγλου, επικεφαλής της επιχείρησης επί σειρά ετών, ο οποίος έχει ήδη αποχωρήσει, 22.916 μετοχές (ποσοστό 0,20%), ο κ. Στέφανος Λουκάς, διευθυντής του «Ριζοσπάστη» 22.916 μετοχές (ποσοστό 0,20%) και ο κ. Χρ. Καράτσαλος 22.916 μετοχές (ποσοστό επίσης 0,20%). Σύνολο 11.458.220 μετοχές.

Η εταιρεία δημιουργήθηκε το 1977 και σήμερα έχει στην κυριότητά της ένα συγκρότημα κτιρίων συνολικής επιφάνειας 19.907 τ.μ., το οποίο βρίσκεται στο Κρυονέρι Αττικής, κτισμένο σε οικόπεδο συνολικής επιφάνειας 33.419,00 τ.μ. και χρησιμοποιείται ως βιομηχανική μονάδα εκτυπώσεων τόσο του «Ριζοσπάστη» και των άλλων κομματικών εντύπων, όσο και εφημερίδων ή άλλων εντύπων άλλων επιχειρήσεων.

http://kourdistoportocali.com/articles/9483.htm

Τότε, κύριε πρωθυπουργέ, καλυνύχτα!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 20:00:00 +0000

Της Ζέτας Ζήκου - "Επίκαιρα"

0 Λουκάς Παπαδήμος δέχτηκε -άνευ όρων- να ηγηθεί ενός ευτελισμένου συρφετού αποτυχημένων υπουργών του Γιώργου Παπανδρέου και να πρωθυπουργεύσει σε μια κυβέρνηση της ανυποληψίας, της περίτρανα αποδεδειγμένης ανικανότητας, της αρρωστημένα προκλητικής αναίδειας και θρασύτητας. Δέχτηκε -άνευ όρων- να ταυτίσει το όνομά του με ανθρώπους που δεν τολμούν να ξεμυτίσουν σε δημόσιο χώρο, διότι ξέρουν με ποιες πρακτικές αποδοκιμασίας τούς περιμένουν η οργή και η αηδία των πολιτών, φορτώθηκε δύο αντιπροέδρους και μερικές δεκάδες άλλων πολιτικών που συμβολίζουν το διεφθαρμένο ΠΑΣΟΚ. Αραγε γιατί το έκανε αυτό ο Παπαδήμος; Γιατί αποδέχτηκε την άνευ όρων πρωθυπουργία;

Το πείραμα Παπαδήμου, λοιπόν... Προφανώς, πρόκειται για ένα πεδίο δοκιμής για τους εταίρους - δανειστές μας και για ένα πεδίο δεινής δοκιμασίας για τους Έλληνες. Μέσα από την απο-δόμηση της πολιτικής πραγματικότητας οδηγούμαστε στην αποδοχή της νέας νομενκλατούρας. Φαίνεται, επίσης, ότι είναι πεδίο δοκιμασίας για τη Δημοκρατία και την πολιτική κουλτούρα όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης.
Η καταγραφόμενη δυσαρμονία μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής τάξης, το έλλειμμα νομιμοποίησης, η αποτυχία των τεχνοκρατών, η κατίσχυση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, η προδοσία των πολιτικών, η κρίση αντιπροσώπευσης, η ανάδυση νέων επιθετικών εθνικισμών, η επέλαση των στερεοτύπων μίσους δεν αφορούν πια μόνο στην εξασθενημένη και πολλαπλώς βαλλόμενη Ελλάδα• αφορούν στο σύνολο της Ευρώπης. Η τύχη της Ελλάδας, η έκβαση της δοκιμασίας της είναι αναπόσπαστα τμήματα της κοινής ευρωπαϊκής μοίρας.

Και τώρα ο εντολοδόχος πρωθυπουργός της χώρας προσπαθεί απεγνωσμένα να μην στιγματίσει με μία επίσημη χρεοκοπία τη σύντομη θητεία του. Αλλά η «απειλή» για υποχρεωτική συμμετοχή στο PSI ηχεί αστεία από τον κ. Παπαδήμο. Αν, όμως, σώνει και καλά επιδιώκει να μας παρουσιάσει μια συμφωνία για να αποδείξει ότι πέτυχε στο έργο του, η συμφωνία αυτή στο τέλος ενδέχεται να αποδειχτεί καταστροφική για τη χώρα μας. Είπε, βέβαια, και το άλλο: Ότι οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να περάσουν τα οικονομικά μέτρα που ζητούν οι δανειστές της Ελλάδας, σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια που προσφέρουν, εξηγώντας ότι οργανωμένα συμφέροντα που διαθέτουν πολιτικούς δεσμούς έχουν μπλοκάρει τις αλλαγές που απαιτούνται για την αναζωογόνηση της κλινικά νεκρής οικονομίας της χώρας και της παραμονής της στο ευρώ.

Το πραγματικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι το ότι η οικονομία πηγαίνει πολύ χειρότερα απ' ό,τι αναμενόταν, ενώ αυξάνονται διαρκώς οι ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας και δη των τραπεζών και, με τα σημερινά δεδομένα, ακόμα κι αν επιτευχθεί διαγραφή χρέους κατά 50%, δεν θα επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης του λόγου χρέος προς ΑΕΠ της Ελλάδας στο 120% μέχρι το 2020, από 160% που είναι σήμερα. Επομένως, είναι σημαντική μια ελεγχόμενη χρεοκοπία, προειδοποιούν οι Financial Times.

Ευτυχώς για την Ελλάδα, στη συγκεκριμένη περίπτωση της αναδιάρθρωσης του χρέους δεν αποφασίζει ο κ. Παπαδήμος, αλλά οι «δάνειες δυνάμεις» - εν προκειμένω, δηλαδή, η Γερμανία και το IMF. Οι παλινδρομήσεις των κορυφαίων διαπραγματευτών, με επικεφαλής τον Ευάγγελο Βενιζέλο, μαζί με τη διπλωματική ανυπαρξία και την εκκωφαντική διαπραγματευτική ένδεια της πρώην κυβέρνησης Παπανδρέου οδήγησαν σε κινούμενη άμμο τα πάντα.

Το ζήτημα του Δικαίου που θα διέπει τα νέα ομόλογα μοιάζει να είναι το μείζον, αλλά υπάρχουν και άλλα καίρια ζητήματα, όπως το είδος, η βαρύτητα και οι ρήτρες ειδικών εξασφαλίσεων - εγγυοδοσία, ενέχυρα, υποθήκες. Προφανώς, οι ομολογιούχοι επιθυμούν το αγγλικό Δίκαιο επειδή μας θεωρούν αφερέγγυα χώρα, με το ενδεχόμενο της πτώχευσης πάντα ανοιχτό, ως εκ τούτου η «ασφάλεια Δικαίου» εγγυάται τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους. Επίσης, ένα δεύτερο ζήτημα είναι ότι, σε περίπτωση πτώχευσης της χώρας μας ή αθέτησης των υποχρεώσεών της, οι ομολογιούχοι μπορούν να προσφύγουν στα δικαστήρια της αλλοδαπής και να αποκτήσουν εκτελεστούς τίτλους για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους, δηλαδή μπορούν να προβούν σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου.

Την ίδια στιγμή, η νέα δανειακή σύμβαση, με το νέο Μνημόνιο, αποτελεί έναν απίστευτο εκβιασμό, με μόνο στόχο την υλοποίηση αντιλαϊκών πολιτικών. Οι τροϊκανοί αδιαφορούν αν θα κάψουν μαζί με τα ξερά και τα χλωρά. Διότι καλές οι μεταρρυθμίσεις -αν ποτέ γίνουν-, μαζί, όμως, έρχεται και μια απίστευτη εσωτερική υποτίμηση, που δεν θα έχει προηγούμενο. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στο «τέρας» που έρχεται για να κάνει την Ελλάδα... Βουλγαρία. Με εκατομμύρια φτωχούς και μερικές χιλιάδες που κέρδισαν τόσα χρόνια δισεκατομμύρια να κάνουν κουμάντο. Κι όμως, ο κ. Παπαδήμος το συζητά! Τότε, κύριε πρωθυπουργέ, καληνύχτα!... ■

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2012/01/blog-post_8835.html

Η τρέλα της εξουσίας

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 19:00:00 +0000

«Έχετε λαλήσει;» ρωτάει ο δημοσιογράφος τον πολιτικό με… γαλατική, πληθυντική ευγένεια. «Όχι εγώ, οι άλλοι…» απαντά ο δεύτερος.
Ποιος, τελικά, έχει λαλήσει; Ποιος έχει κόψει το καπίστρι; Αυτοί που έχουν χάσει τη δουλειά τους, το μαγαζί τους, το σπίτι τους, τα όνειρά τους, οι τρελοί από απελπισία, ή μήπως οι περίφημοι Her Omnes(κύριοι των πάντων) του Κάφκα, εκείνοι που ξεχειλίζουν από ένα ολοκληρωτικό Εγώ, οι διαβρωμένοι και διεφθαρμένοι από την libido dominanti, δηλαδή οι τρελοί από αλαζονεία και εξουσιολαγνεία;

Τα ερωτήματα όπως διατυπώνονται ενέχουν μία ταξική διάσταση, καθώς είναι αλήθεια ότι όλοι παραληρούν, και το παραλήρημα σύμφωνα με τον Λακάν «κάτι θέλει να πει». Άλλα, όμως, σημαίνει ο παραληρηματικός λόγος για τους «πάνω» κι άλλα για τους «κάτω».
Οι πολιτικές ελίτ και οι έχοντες δύναμη μπορούν να διαχειρίζονται την «τρέλα» τους, ασκώντας την σε βάρος των άλλων, κυρίως των «κάτω», με θεσμικό και νόμιμο τρόπο.

Οι «κάτω» καταφεύγουν στο χημικό ζουρλομανδύα ή στην αυτοχειρία. «Δεν διάβασα το Μνημόνιο» επιμένει ο πολιτικός, «απολογούμαι, λογοδοτώ», και μας στέλνει αδιάβαστους καθώς ζητά να του αναγνωρίσουμε τη γενναιότητα της αυτοκριτικής.
Όμως, ποιος θα τιμωρηθεί για τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων, για τα ματαιωμένα όνειρα των νέων, για τις χρεοκοπίες, για όσους έχασαν το σπίτι τους, για τα εκατομμύρια των συμβολικών θανάτων, γιατί ο άνεργος, ο άστεγος, ο ματαιωμένος, είναι ένας ζωντανός νεκρός, όπως έλεγε ένας άστεγος της οδού Πειραιώς.

Γι’ αυτούς τους θανάτους, λοιπόν, ποιος πολιτικός θα λογοδοτήσει; Το ερώτημα που απευθύνουν οι πολίτες δυστυχώς δεν διαπερνά την ηχομόνωση των τειχών του πολιτικού συστήματος.
Εκεί το δράμα αφορά μόνο το «αίμα» και τις «ανθρωποφαγίες» που έχουν ως στόχο τους θώκους της εξουσίας, τη μανία της εξουσίας και της συσσώρευσης δύναμης(οικονομικού ή πολιτιστικού κεφαλαίου). Γι’ αυτό ο κυρίαρχος πολιτισμός της εποχής μας(μανιακός καπιταλισμός) είναι ενοφθαλμισμένος από την μανιο-κατάθλιψη(διπολική διαταραχή).

Το εκκρεμές της ζωής των ανθρώπων και των κοινωνιών κινείται από τον ένα πόλο στον άλλο με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα, χωρίς σημείο ισορροπίας και ανάπαυσης(αρμονίας).
Όλα τα παραπάνω δεν μαρτυρούν, απλώς, μια αλλαγή της πολιτικής και της οικονομίας αλλά και την μετάλλαξη του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος πλέον τίθεται πέρα και πάνω (ως επιθυμία) από τη φύση και σε λίγο και από τη φύση του (κλωνοποίηση, ρομπότ με συνείδηση κ.ά.).
Γι’ αυτό η σημερινή κρίση θα πρέπει να ειδωθεί και ως ανάγκη διατύπωσης ενός νέου συστήματος ηθών που θα απαντάει στη σήψη της κυρίαρχης κουλτούρας του απίστευτου εγωτισμού και ναρκισσισμού, που θα είναι ένα εναλλακτικό και συνάμα γοητευτικό σύστημα συλλογικών αξιών και κανόνων, όπου το άτομο θα ανθίζει μέσα από την ομάδα, η οποία θα αναγνωρίζει στον καθένα το ταλέντο και το Πρόσωπό του.

http://gpapaso.blogspot.com/2012/01/blog-post_27.html

Ο νεοσύστατος σύλλογος με την επωνυμία «Το χαμόγελο του πολιτικού» !!!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 18:00:00 +0000

Όπως έγινε γνωστό, 117 πρώην βουλευτές , από τους οποίους οι 113 είναι των δύο (πρώην) μεγάλων κομμάτων ζητούν αναδρομικά κάποιες αποδοχές που δόθηκαν στους δικαστικούς αλλά δεν δόθηκαν σε κείνους, με αγωγές που κατέθεσαν στο διοικητικό πρωτοδικείο Αθηνών. Το ίδιο σκέφτονται να πράξουν και ένα εκατομμύριο περίπου άνεργοι ζητώντας, αναδρομικά, τα μεροκάματα που έχασαν. Η τυφλή δικαιοσύνη αναμένεται να πάρει τη σωστή απόφαση, με τη βοήθεια των υπόλοιπων τεσσάρων αισθήσεων, και να δικαιώσει τόσο τους βουλευτές όσο και τους ανέργους, όπως συμβαίνει συνήθως.

Οι απεργοί της Ελληνικής Χαλυβουργίας, εξέδωσαν μήνυμα συμπαράστασης, αλληλεγγύης και αγώνα προς τους αδικημένους, πρώην βουλευτές, τονίζοντας πως δεν θα επιστρέψουν στη δουλειά τους αν δεν δικαιωθεί και ο τελευταίος, πρώην, βουλευτής. Ανακοίνωσαν επίσης πως θα διαθέσουν τα μισά από τα τρόφιμα που τους αποστέλλονται για την ενίσχυση των οικογενειών των, πρώην, βουλευτών.

Ο υπουργός οικονομικών δήλωσε ξεκάθαρα πως μόνος του δεν πρόκειται να πάρει άλλα σκληρά οικονομικά μέτρα. Με παρέα όμως δεν έχει πρόβλημα. Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας ξεκαθάρισε πως με παρέα δεν πρόκειται να συνηγορήσει στη λήψη και άλλων σκληρών οικονομικών μέτρων. Μόνος του όμως δεν έχει πρόβλημα. Ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ δεν έχει πρόβλημα είτε μόνος του είτε με παρέα να συναινέσει στη λήψη κι άλλων σκληρών οικονομικών μέτρων αρκεί να βρίσκεται στην κυβέρνηση.
Όπως και να έχει, όλοι διευκρίνισαν πως τα μέτρα δεν θα αφορούν τους ίδιους και θα γίνουν για το καλό αυτών που θα τα υποστούν.
Ένας νεοσύστατος σύλλογος πολιτών με την επωνυμία «Το χαμόγελο του πολιτικού» που έχει σαν σκοπό τη στήριξη προβληματισμένων και θλιμμένων πολιτικών διοργάνωσε, παρουσία της προέδρου του συλλόγου κυρίας Βαρδινοκώστα, χοροεσπερίδα για να τονώσει το ηθικό εκείνων των πολιτικών που είναι πεσμένο. Στη μουσική αυτή βραδιά, ακούστηκε πολλές φορές το τραγούδι «Πιο καλή η μοναξιά», αφιερωμένο στον κύριο Βενιζέλο, το τραγούδι «Και μαζί και μόνος, πάλι νιώθω μόνος» αφιερωμένο στον κύριο Σαμαρά και το τραγούδι «Μια κωλοτούμπα είναι αυτή, κάντην κι ας πέσεις χάμω», αφιερωμένο στον κύριο Καρατζαφέρη. Εκνευρισμένος ο κύριος Λουκάς Παπαδήμος, έφυγε από τη χοροεσπερίδα επειδή δεν του αφιέρωσαν ούτε ένα τόσο δα ρεφρενάκι.
Δεν έχει τεθεί θέμα κατάργησης του 13^ου και 14^ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός εργασίας καθησυχάζοντας έτσι τους εργοδότες. Τα ίδια είχε δηλώσει και πριν την κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού στο δημόσιο τομέα ο αρμόδιος, τότε, υπουργός. Προφανώς στην κυβέρνηση θεωρούν ότι έτσι θα μειώσουν τα δημόσιο έλλειμμα και θα τιμωρήσουν τους τεμπέληδες του ιδιωτικού τομέα που είχαν πήξει στα προνόμια και που πίστευαν πως αυτοί θα γλυτώσουν την κατάργηση των δώρων.
Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου σε μια προσπάθεια πάταξης της ανεργίας στις νεαρές ηλικίες, προχώρησε από τις 11/11/11 (τι νούμερο!) στην πρόσληψη δεκατεσσάρων (14) ειδικών συμβούλων, στο πολιτικό της γραφείο (όχι εκείνο το μεγάλο με τα χαλιά, εκείνο είναι το υπουργικό της γραφείο)! Δεν γνωρίζουμε, είναι η αλήθεια, αν οι προσλήψεις στα πολιτικά γραφεία γίνονται μέσω ΑΣΕΠ και αν οι μισθοί είναι συγκρίσιμοι με αυτούς που προβλέπονται από το ενιαίο μισθολόγιο. Αν κάθε ένας από τους 50 υπουργούς και υφυπουργούς πράξουν το ίδιο θα έχουμε να κάνουμε με την πρόσληψη 700 νέων εργαζομένων και αν τη δυνατότητα αυτή την έχουν και οι απλοί βουλευτές τότε πράγματι μπορούμε να μιλάμε για ένα πρώτο βήμα τσακίσματος της ανεργίας και της υπομονής μας.
Έξω από τα δόντια τα είπε ο κύριος Πάγκαλος στον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών τονίζοντάς του πως το κράτος τού πληρώνει αυτοκίνητο και οδηγό για τις μετακινήσεις οπότε οφείλει κι εκείνος με τη σειρά του να εφαρμόζει τον νόμο. Εννοείται το ίδιο θα ισχύει και για εκείνον. Εγώ που δεν έχω από το κράτος οδηγό και αυτοκίνητο δικαιούμαι να μην εφαρμόζω το νόμο;

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς 6/2012

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ! Τα ραβασάκια της Βουλής...

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 17:08:00 +0000

Στη Βουλή λέγονται πολλά.

Τα περισσότερα από αυτά δεν είναι τίποτα παραπάνω από τυπικές φαμφάρες και τζούφια πυροτεχνήματα.

Γράφει ο Σκληρο-Πυρηνικός Φυσικός

Πέρα όμως από αυτά που λέγονται μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου, υπάρχουν και κάποια πράγματα που γράφονται.

Πράγματα που ,δυστυχώς, ποτέ δε φτάνουν μέχρι τους τηλεοπτικούς μα δέκτες, καθώς συντάσσονται και διαδίδονται κάτω από άκρα μυστικότητα, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων.

Ο Σκληρο-Πυρηνικός Φυσικός το ξέρει αυτό καλά.

Γι’αυτό και φρόντισα να πιάσω κονέ με τη Σούλα (καλά ε, και γαμώ τα κομμάτια η Σούλα -έχει και εξωχικό στο Αλιβέρι-αλλά αυτό θα το αναλύσουμε σε επόμενο ποστ) ,η οποία ασχολείται με την καθαριότητα της Αίθουσας του κυνοβουλίου. Η Σούλα λοιπόν, εκτός από τα άλλα στα οποία είναι καλή, είναι και μανούλα στο να περιμαζεύει και ξεχασμένα, τσαλακωμένα,πεσμένα ή και σκισμένα ραβασάκια και έπειτα να τα σουλουπώνει και να τα διαβάζει.

Η περιέργειά της την έχει ανταμείψει με ανεκτίμητες πληροφορίες, οι οποίες θα ήταν αδύνατο να είχαν μαθευτεί αλλιώς, και τις οποίες μου εμπιστεύθηκε και μένα έπειτα από 5 συνεχόμενα μερόνυχτα αχαλίνωτου πάθους (είχε πάρει τα ρεπά της μαζεμένα το κορίτσι – αμέσως να με βγάλετε υπερβολικό).

Ιδού λοιπόν σε πρώτη, πανελλαδική, παγκόσμια και διαγαλαξιακή προβολή τα απόκρυφα κείμενα (ραβασάκια) της Βουλής:

(κλικ πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση)

Σπείρα τοκογλύφων

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 15:30:00 +0000

Τι είναι η τοκογλυφία;

Η τοκογλυφία - το επιβεβαιώνουν κάθε μέρα τα κανάλια που μεταδίδουν υπό μορφή σίριαλ τα περί της σπείρας στη Θεσσαλονίκη - είναι συνώνυμη με την πιο αισχρή εκμετάλλευση του ανήμπορου.

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Είναι ένας επονείδιστος εκβιασμός. Μια αφαίμαξη έως φυσικής εξόντωσης του αδύναμου από τον ισχυρό. Είναι μια πορεία προς την καταστροφή για όποιον μπλεχτεί στα δίχτυα των τοκογλύφων, που λειτουργούν ως μαφία, ως γκάνγκστερς, ως τραμπούκοι
Είναι αλητεία και απανθρωπιά μαζί.
*
Και το θύμα των τοκογλύφων - που προφανώς δεν έπεσε στα νύχια των τοκογλύφων από χόμπι αλλά από ανάγκη - τι είναι; Μα αυτό που προφανώς είναι: Θύμα.
Δεν νοείται, και άλλωστε δεν το είδαμε από κανέναν από τους δακρύβρεχτους τηλεπαρουσιαστές ή τους σχολιαστές της υπόθεσης της Θεσσαλονίκης να τα βάζει με το θύμα.
Ολοι, μέχρι βαθμού σπαραξικάρδιου - για τις ανάγκες του φακού - μελοδράματος, συντάσσονται με τους ανθρώπους που για τον έναν ή τον άλλον λόγο βρέθηκαν να «χρωστάνε» στους τοκογλύφους.
Δεν είδαμε τους κυρίους σχολιαστές
- αυτό τους το... αναγνωρίζουμε -
ούτε να αλλάζουν τους ρόλους, ούτε να αποκαλούν «θύτη» το θύμα των τοκογλύφων, ούτε να τον αποπαίρνουν, ούτε να του ζητούν ευθύνες για το δράμα του, ούτε πολύ περισσότερο να ισχυρίζονται ότι «τέτοιος άμυαλος» που ήταν «καλά να πάθει» και ότι «του άξιζε» να του πίνουν το αίμα οι τοκογλύφοι.
***
Μέχρι εδώ όλα είναι πολύ σωστά και πολύ λογικά.
Μόνο να...
Σε αυτή τη χώρα - για να τα πάρουμε από την αρχή - υπάρχει, ξέρετε, μια σπείρα τοκογλύφων που δρα ασύστολα.
Την απαρτίζουν οι ελληνικές τράπεζες, οι διασυνδεμένες με χίλια νήματα με
τους βιομήχανους,
τους εφοπλιστές και
τα μονοπώλια.
Αυτές οι τράπεζες, που κατέχουν σεβαστό μέρος των ομολόγων του δημοσίου χρέους για την «εξόφληση» του οποίου ο λαός αυτής της χώρας υφίσταται Μνημόνια, είναι οι ίδιες τράπεζες που - τα δυο τελευταία χρόνια της κοινωνικής καταστροφής - έχουν λάβει «ενισχύσεις» πάνω από 170 δισ. ευρώ...
*
Επίσης, αυτή τη σπείρα των τοκογλύφων που αλωνίζει στη χώρα, πολυπλόκαμη καθώς είναι, την απαρτίζουν ντόπιοι και ξένοι «φουσκωτοί» (σ.σ.: τους λένε και «τεχνοκράτες») διαφόρων ευαγών ιδρυμάτων που ακούνε στα ονόματα
Ευρωπαϊκή Ενωση,
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,
Διεθνής Ενωση Τραπεζών κ.ο.κ.
*
Τέλος, είμαστε υποχρεωμένοι για την πληρότητα του... ρεπορτάζ να αναφέρουμε ότι, για την εν λόγω σπείρα, υπάρχει έντονη φημολογία πως την εκπροσωπούν πρόσωπα, που, όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, θεωρούνται «υπεράνω υποψίας»:
Κάποιοι, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι ανάμεσα στους «ανθρώπους» της σπείρας συμπεριλαμβάνονται
πολιτικοί (που λειτουργούν ως τραπεζίτες),
τραπεζίτες (που λειτουργούν ως πολιτικοί),
διαμορφωτές της κοινής γνώμης (που λειτουργούν ως «παπαγαλάκια»),
κι άλλα τέτοια ανθρωποειδή (που λειτουργούν ως ΔουΝουΤοειδή)...
*
Ε, λοιπόν, με τούτη τη σπείρα των τοκογλύφων,
στην οποία ο ελληνικός λαός μέσα στη δεκαετία του 2000 τής πλήρωσε σε τόκους και σε χρεολύσια μισό τρισ. ευρώ (!),
με τούτη τη σπείρα που, παρότι έχει «γδάρει» τους Ελληνες, τώρα λέει ότι ο ελληνικός λαός της χρωστάει κι άλλα 360 δισ. ευρώ (!),
με τούτη τη σπείρα, που λέει ότι ο ελληνικός λαός θα είναι «βιώσιμος» μόνο στην περίπτωση που θα ζει για να την πληρώνει, ότι ο λαός μετά από μια νέα δεκαετία με νέους τόκους, τότε, κατά το 2020, και πάλι θα της χρωστάει ακόμα περί τα 300 δισ. ευρώ και βάλε(!),
συμβαίνει κάτι το (φαινομενικά) αξιοπερίεργο:
Πρόκειται για μια σπείρα τοκογλύφων, που όχι μόνο χαίρει πλήρους ασυλίας, αλλά που εδώ και δυο χρόνια από κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες και από το καθεστωτικό πολιτικό σύμπαν αποκαλείται «ομάδα σωτηρίας»!
Που η συμπεριφορά της και η δράση των εκπροσώπων της παρουσιάζεται σαν «πατριωτισμός»!
Που οι εκβιασμοί, η τρομοκρατία, οι τραμπουκισμοί και οι αλητείες της προπαγανδίζονται σαν «φιλανθρωπία» των «δανειστών»
και που τα θύματά της, όλος ο ελληνικός λαός, ελεεινολογούνται σαν «κοπρίτες», «ανεπρόκοποι», «μπαταχτζήδες» και «κοπρίτες»!
*
Πράγματι, άλλες σπείρες τοκογλύφων να θεωρούνται κακές κι άλλες σπείρες τοκογλύφων να θεωρούνται «καλές», μοιάζει παράξενο. Φυσικά, κάποιος λόγος θα υπάρχει. Και δεν μπορεί - όλα μας τα λένε - κάποια στιγμή η κυρία Τρέμη, ο κ. Καψής, ο κ. Πρετεντέρης, ο κ. Κύρτσος, η κυρία Στάη, θα μας το εξηγήσουν κι αυτό...

Γράφοντας για αυταπάτες και ουτοπίες…

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 14:30:00 +0000

Τα ξένα και εγχώρια πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα βρίσκονται σε θέσεις μάχης που η έκβασή της θα κρίνει την τύχη της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες. Πάντως από τις προτεραιότητες και τις κινήσεις των περισσοτέρων δεν φαίνεται να προκύπτει «διάσωση» για τη χώρα – με την έννοια είτε της διευκόλυνσης είτε της αποδοχής της προσπάθειας για μια παραγωγική και αυτοδύναμη οικονομική διαχείριση σε ένα οργανωμένο ελληνικό κράτος, με δίκαιο και αξιοκρατικό τρόπο...

Οι εγχώριοι εκπρόσωποι αυτών των συμφερόντων, όντας στο χείλος της χρεωκοπίας ή ήδη χρεωκοπημένοι, οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά, ωθούν και την υπόλοιπη κοινωνία στο αδιέξοδο εμποδίζοντας κάθε προσπάθεια για οργάνωση σε υγιείς βάσεις και έτσι εκβιάζουν την επιστροφή στη δραχμή, πιστεύοντας ότι μόνο έτσι θα διασωθούν και θα συνεχίσουν ασύδοτοι και ατιμώρητοι να ασελγούν πάνω στο σώμα της χώρας, πάσει κοινωνική θυσία.

Στη βάση της κοινωνίας η απαγοήτευση είναι διάχυτη και η διαιώνιση της αβεβαιότητας υπονομεύει τις προσπάθειες για αναχαίτιση της ύφεσης και ανάκαμψη. Κι οι τελευταίες αυταπάτες για αποτελεσματική διακυβέρνηση διαλύονται και πλέον τα ποσοστά των πολιτικών δυνάμεων αρχίζουν να γίνονται αντιπροσωπευτικά της πραγματικότητας στην κοινωνία.

Με το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο δωρητή οργάνων στη ΔΑΡ σε ένα σενάριο που θυμίζει χορό των βρυκολάκων. Με τη ΝΔ να χάνεται στη μετάφραση του αποτυχημένου ΠΑΣΟΚ. Με το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ συνεπή στις ιδεοληψίες που ακυρώνουν τη δυναμική της εξουσίας για την αριστερά. Με το ΛΑΟΣ και τη Χρυγή Αυγή να αξιοποιούν τις πληγές της απροστάτευτης κοινωνίας και να πορεύονται για μια ισχυρή κοινοβουλευτική ακροδεξιά. Και με τα άλλα μικρά κόμματα να μπορούν επίσης να ελπίζουν την είσοδο τους στη Βουλή

Η πτώση του δικομματισμού δείχνει να είναι πλέον σταθερό εύρημα στις δημοσκοπήσεις. Το ίδιο και το ανέφικτο της εκλογικής αυτοδυναμίας. Ανοικτό, λοιπόν, το ενδεχόμενο να προκύψει μετεκλογικά ένας νέος, για την ελληνική πραγματικότητα, συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων που θα τις αναγκάσει να συνεργαστούν. Η πτώση του δικομματισμού θα σημάνει το τέλος της μεταπολίτευσης. Η συνεργασία θα σημάνει κάτι πολύ πιο σημαντικό για τη χώρα: το οριστικό τέλος του εμφυλίου.

Είναι φυσικό αυτό το ενδεχόμενο πολλούς να μην τους ενθουσιάζει και να το πολεμούν. Για τους δανειστές διαβάζεται σαν επερχόμενη πολιτική αστάθεια που θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στη χώρα. Και για αυτό προσπαθούν από τώρα , προεκλογικά, να δεσμεύσουν την επερχόμενη πολυκομματική διακυβέρνηση. Για τους πολλούς καταρρέοντες ισχυρούς εγχώριους παράγοντες μπορεί να σημαίνει απώλεια του ελέγχου σε σημαντικά οικονομικά οφέλη τα οποία μονοπωλούσαν με ιδιοτελείς και αντιπαραγωγικούς τρόπους.

Και για τους μεν και για τους δε, αυτές οι προγραμματισμένες εκλογές του 2012, αντιμετωπίζονται σαν πηγή απρόβλεπτων και ενδεχομένως μη ελεγχόμενων εξελίξεων. Αντιμετωπίζονται όπως αντιμετωπιζόταν ο μετεκλογικός μπαμπούλας της ανερχόμενης αριστεράς το 1967. Αλλά η σημερινή αριστερά είναι μέρος του συστήματος και δεν αποτελεί απειλή. Αντίθετα μπορεί να είναι και χρήσιμη για τον έλεγχο της εκτόνωσης και της βίας σε μια κοινωνία που τη βασανίζουν ακόμη εμφυλιακές ιδεοληψίες και συμπεριφορές που βρήκαν την έκφραση τους και στον κομματικό μεταπολιτευτικό χουλιγκανισμό.

Για το ξένο και εγχώριο σύστημα εξουσίας η σύγχρονη πραγματική μετεκλογική απειλή θα είναι η δημιουργική συνεργασία των Ελλήνων για να καθαρίσουν την κόπρο του Αυγεία από τη χώρα τους και βέβαια τον εαυτό τους. Πραγματική μετεκλογική απειλή για αυτούς θα είναι η καταπολέμηση της ανισότητας και η επιβολή αδιάφθορης δικαιοσύνης για το αναλογικό μοίρασμα των οικονομικών βαρών στην πορεία για την ανάκαμψη. Πραγματικό casus belli για αυτούς θα είναι το σφυροκόπημα του παρασιτισμού και των κομματικών στρατευμάτων. Με δυο λόγια, πραγματική απειλή για αυτούς θα είναι να υπερβεί η κοινωνία αυτό το ιδιότυπο σύνδρομο της ενοχικής απάθειας και να ξαναπιστέψει στις αξίες και τις ικανότητές της.

Όπως πραγματικό στοίχημα για τον καθένα μας χωριστά θα είναι η αναβίωση της αίσθησης του μέτρου, της ευγένειας και της απλότητας στην καθημερινότητα, του τεκμηριωμένου λόγου, της άμιλλας αλλά και της φιλοσοφικής σκέψης στην προοπτική, της αισθητικής και της λειτουργικότητας στο περιβάλλον. Πρέπει να πιστέψουμε πάλι σε αυτές τις αξίες που ούτως ή άλλως ιστορικά τις κουβαλούμε μέσα μας. Έτσι θα βρούμε και την αποφασιστικότητα να αλλάξουμε τη χώρα και τους εαυτούς μας προς το καλύτερο και να αφήσουμε πίσω αυτήν την αποτρόπαια κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί.

Και όσο αυτά τα απλά τα αρνούμαστε ή δεν μπορούμε να τα καταλαβαίνουμε, τόσο σε κύκλους και ελλείψεις θα επιστρέφουμε και θα γυροφέρνουμε την σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα μας, έχοντας, όμως, ταυτόχρονα την ευθύνη να μην την αφήνουμε να καθορίζει και τη μοίρα της χώρας και των παιδιών μας. Μπορεί, σήμερα, να μας παρουσιάζονται όλα με τέτοιο ακραίο, εκβιαστικό, φοβικό και επικίνδυνο τρόπο που θαρρείς ότι η επαναφορά της χώρας σε νέες, βιώσιμες τροχιές, που θα αναθερμαίνουν την εμπιστοσύνη, την ψυχολογία και την προοπτική, ισοδυναμεί με μια ουτοπία. Μπορεί να είναι και έτσι. Αλλά όπως η πίστη στον εαυτό μας μπορεί να διαλύσει τις αυταπάτες έτσι και η αποφασιστικότητα μπορεί να γυρίσει την ουτοπία σε πραγματικότητα…

Δ. Τρικεριώτης

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ... ΠΑΣΟΚΙΚΟ PSI

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 13:45:00 +0000

Οι εσωκομματικές διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ μοιάζουν, ως προς τις μεθοδεύσεις τους, με τις «διαπραγματεύσεις» που διεξάγει η χώρα με τους δανειστές της για το περίφημο PSI:

Εκβιασμοί, «μπλόφες», διλήμματα και απειλές διαμορφώνουν μια αρένα σύγκρουσης, όπου επικρατεί το συμφέρον των ισχυρών.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Στο «επίσημο» PSI θύμα είναι η χώρα και ο λαός της. Στο εσωκομματικό PSI θύμα είναι οι πολίτες που πίστεψαν και ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου· θύμα είναι οι ίδιες οι αρχές και οι αξίες της ιστορικής πορείας ενός κόμματος, οι οποίες σήμερα παραδίδονται βορά στη νεοφιλελεύθερη «κοινωνία της ζούγκλας».

Η τραγωδία, η πλήρης έκπτωση και απαξίωση των κομμάτων του πολιτικού συστήματος σ’ όλο τους το μεγαλείο: Οι εξελίξεις, οι εσωκομματικές / θεσμικές διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ δεν συνδέονται ούτε με πολιτικούς ούτε με ιδεολογικούς όρους ούτε αφορούν πλέον στην κοινωνική του βάση. Εξαρτώνται από τις αποφάσεις των δανειστών μας, από τις κινήσεις μιας παραπαίουσας κυβέρνησης εθελοδούλων, από τους χειρισμούς ενός δοτού πρωθυπουργού, που τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία των δανειστών μας και των τραπεζικών συμφερόντων.

Από αυτές τις εξελίξεις εξαρτάται ποιοι –και υπό ποιες συνθήκες– θα εμφανιστούν ως υποψήφιοι για τη διαδοχή (και αυτό αφορά κυρίως στον Ευάγγελο Βενιζέλο), ποιοι εκβιασμοί, ποιες συναλλαγές, ποιες «συμφωνίες» για το μέλλον θα λάβουν χώρα... Ο κάθε υποψήφιος για τη διαδοχή, το κάθε στέλεχος, ο κάθε βουλευτής αγωνίζονται απεγνωσμένα για την ατομική τους πολιτική επιβίωση και σωτηρία... Απέναντι σ’ αυτό το πολιτικό «ένστικτο αυτοσυντήρησης» ούτε αρχές ούτε πολιτικές ούτε κοινωνία ούτε ΠΑΣΟΚ υπολογίζονται...

Άλλωστε, ο επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική του νομιμοποίηση εξαρτάται απόλυτα από την «εμπιστοσύνη» των δανειστών μας και των εγχώριων μνημονιακών συμφερόντων στο πρόσωπό του... Η κομματική βάση που θα τον εκλέξει αλλά και η –εναπομείνασα– εκλογική / κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ στην οποία θα απευθυνθεί την περίοδο των εκλογών δεν αποτελούν παρά «εργαλεία» για την κατάληψη της κομματικής εξουσίας.

Η περίφημη ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ σ’ όλο της το μεγαλείο...

Ποιους, όμως, ενδιαφέρουν οι διαδικασίες του Εθνικού Συμβουλίου, όταν αυτές αφορούν απλώς στην τύχη και στις προοπτικές των θλιβερών πολιτικών προσώπων που οδήγησαν τη χώρα και την κοινωνία στην καταστροφή;

Στην πραγματικότητα, το ΠΑΣΟΚ διαμορφώνεται σήμερα σε μια ιεραρχία επιπέδων πυραμιδικής μορφής, τα οποία συγκροτούνται από εξουσιαστικές ομάδες συμφερόντων. Στην κορυφή της πυραμίδας υπάρχει το «καρτέλ» των εξουσιαστών, που συνδέεται ευθέως με τα μνημονιακά συμφέροντα και εκτελεί πιστά τις εντολές τους.

Σε δεύτερο επίπεδο διαμορφώνεται το πλέγμα των θεσμικών - κομματικών εκπροσώπων, το οποίο αποτελείται από πρόσωπα που ασκούν εξουσία στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Συνδικάτων αλλά και από διορισμένα επιτελικά στελέχη σε επιχειρήσεις και οργανισμούς του κρατικού μηχανισμού. Αυτό το δεύτερο επίπεδο στηρίζει την ηγετική ομάδα και παράλληλα διατηρεί την επιρροή του κόμματος με το πελατειακό δίκτυο των ψηφοφόρων.

Διαμορφώνεται με τον τρόπο αυτό ένας κομματικός μηχανισμός χωρίς πια συγκεκριμένη και συγκροτημένη κοινωνική βάση. Πέραν του πελατειακού δικτύου το οποίο διαθέτουν τα κόμματα της διακυβέρνησης, υπάρχουν ασφαλώς και οι ιστορικοί - παραδοσιακοί ψηφοφόροι που έχουν ταυτίσει την πολιτική και ιδεολογική τους υπόσταση με το ΠΑΣΟΚ και είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν «τα πάντα»... Χωρίς αυτή την παράδοση, τη μνήμη, το όνομα, το «σήμα», το χρώμα, σήμερα το ΠΑΣΟΚ, κρινόμενο από τα αποτελέσματα των επιλογών της ηγετικής του ομάδας, θα οδηγείτο στην πλήρη αφάνεια και στη διάλυση...

Βρισκόμαστε, λοιπόν, μπροστά σε διαπραγματεύσεις χωρίς ουσιαστικούς διαπραγματευτές... Δεν υπάρχει πρωθυπουργός, δεν υπάρχει κυβέρνηση που θα υπερασπίσουν τα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Ο δοτός πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τις «κόκκινες γραμμές» για να εξοντώσει τους εργαζόμενους και όχι για να διεκδικήσει –όπως έκανε κι αυτός ο δοτός Ιταλός πρωθυπουργός– μια άλλη λύση, που θα σταματήσει την υφεσιακή καταστροφή. Και στο ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου διαπραγματεύεται το «ακαταδίωκτό» του, ενώ οι δελφίνοι του στρέφονται ικέτες προς τους δανειστές μας, ζητώντας την εύνοιά τους...

Υπάρχει, όμως, κι ένας ολόκληρος λαός που δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί ούτε την εθνική του υπόσταση ούτε την αξιοπρέπειά του ούτε το μέλλον των παιδιών του. Κι αυτός ο λαός σύντομα θα παρέμβει αποφασιστικά στις εξελίξεις.

(UP)Μιχελογιαννάκης προς ΓΑΠ: "Είσαι δυσλεκτικός και κομπλεξικός. Σήκω φύγε...."[και η απάντηση του βουλευτή]

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 12:50:00 +0000

Από τις παλιές καλές εποχές...

Τι του είπε ο Γ. Μιχελογιαννάκης μόλις τον είδε: "Είσαι δυσλεκτικός και κομπλεξικός. Σήκω φύγε...."

Από τον Στάθη Παλαιολόγο

Μια απίστευτη επίθεση δέχτηκε πριν από λίγα λεπτά στη Βουλή ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρισκόταν στο διάδρομο και πήγαινε προς το γραφείο του όταν διασταυρώθηκε με τον βουλευτή Ηρακλείου Γιάννη Μιχελογιαννάκη ο οποίος...
μόλις τον είδε σταμάτησε και του είπε: "Είσαι δυσλεκτικός και κομπλεξικός. Σήκω φύγε....".
Εμβρόντητοι όσοι έτυχε να είναι παρόντες (άλλοι βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής) παρακολούθησαν τη σκηνή και άκουσαν τα λογια του βουλευτή, ενώ ο κ. Παπανδρέου δεν θέλησε να δώσει συνέχεια στο περιστατικό.

Τι απαντά ο Γ. Μιχελογιαννάκης...

Από τον Ιωάννη Δ.Μιχελογιαννάκη
Βουλευτή νομού Ηρακλείου

Πρόκειται περί αθλιότητας, συκοφαντία και προβοκάτσια. Τα όσα γραφτήκαν σήμερα στα blogs ότι επιτέθηκα φραστικά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου μέσα στην βουλή. Ουδέποτε...
συνέβη τέτοιο γεγονός.

Η σχέση μου και ο σεβασμός μου στον Γιώργο Παπανδρέου είναι γνωστές.

http://press-gr.blogspot.com/2012/01/blog-post_2095.html

Ο SOROS, TA ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 12:00:00 +0000

ΟΤΑΝ O ΑΡΧΙΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΣ "ΒΛΕΠΕΙ"... ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ!

Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία επιχειρούν να κερδοσκοπήσουν από την έξοδο από το ευρώ, "βλέπει" ο... αρχικερδοσκόπος Soros στην Ελλάδα.

Σε γεύμα με δημοσιογράφους στα πλαίσια του Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, "αποκάλυψε" τα εξής: «Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι ότι υπάρχει μια πανίσχυρη ομάδα η οποία τάσσεται ευνοϊκά σε αποχώρηση από την ευρωζώνη. Πολλοί ιδιοκτήτες εφημερίδων και μεγάλοι επιχειρηματίες έχουν πολύ μεγάλο συμφέρον να διακανονίσουν τις οφειλές τους με την εφορία σε υποτιμημένες δραχμές και όχι σε ευρώ».

Η συγκεκριμένη δήλωση του Soros έγινε, όπως ήταν αναμενόμενο, ανάρπαστη από τα εγχώρια παπαγαλάκια των καθεστωτικών ΜΜΕ...

Δεν θα αναλωθούμε στο να απαριθμήσουμε μια προς μια όλες τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες στις οποίες έχει αναλωθεί ο Soros τις τελευταίες δεκαετίες διεθνώς. Απλώς θα σημειώσουμε πως αγγίζει τα όρια της φαρσοκωμωδίας η πολεμική του μεγαλύτερου ίσως αρχικερδοσκόπου εναντίον των ελλήνων κερδοσκόπων τους οποίους "βλέπει" αλλά δεν κατονομάζει!

Ουσιαστικά, ο Soros, προστέθηκε στην μακρά λίστα των επιφανών ανδρών που "αποκαλύπτουν" σκοτεινές δυνάμεις πίσω από το πρόταγμα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Τελευταίο "κρούσμα" ήταν η πρόσφατη ομιλία Σημίτη στο Βερολίνο, όπου αποδοκιμάστηκε έντονα από έλληνες φοιτητές/τριες.

Όλοι αυτοί οι "αποκαλύπτοντες" "παραβλέπουν", σκοπίμως φυσικά, το πλέον ουσιαστικό ζήτημα: δηλαδή πως καμία μερίδα του ελληνικού κεφαλαίου δεν έχει τοποθετηθεί με θετικό τρόπο υπέρ της εξόδου από το ευρώ!

Επιπλέον, καμία πολιτική δύναμη, πλην ορισμένων δυνάμεων της Αριστεράς, δεν έχει τοποθετηθεί επίσης, με θετικό τρόπο υπέρ της εξόδου από το ευρώ.

Επομένως, η έξοδος από το ευρώ το μόνο που απειλεί είναι τα στρατηγικά συμφέροντα του γερμανογαλλικού άξονα και του ελληνικού αστισμού, καθώς μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο από μια κυβέρνηση της συμπαραταγμένης Αριστεράς ως αφετηριακό σημείο ενός προοδευτικού προγράμματος με ορίζοντα το σοσιαλισμό!

Είναι λοιπόν προφανές, πως σε ένα τέτοιο πολιτικό πλαίσιο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί καμία από τις τρομολαγνικές κινδυνολογικές προβλέψεις για τους υποχθόνιους κεφαλαιοκράτες "που έβγαλαν έξω τα ευρώ τους και με τη δραχμή θα αγοράσουν την Ελλάδα φθηνά"!

Και αυτό διότι μια κυβέρωηση της Αριστεράς, θα επιβάλει αποτελεσματικούς ελέγχους στην κίνηση (εκροή και εισροή) κεφαλαίων αλλά και θα προχωρήσει σε αποτελεσματικούς φορολογικούς ελέγχους σε όσους μεγαλοκαρχαρίες μένουν στο απυρόβλητο από το αστικό κράτος του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού!

Για να είμαστε λοιπόν ακριβείς όλοι οι τρομολάγνοι "οπαδοί" του ευρώ, μάλλον τρέμουν το γεγονός πως αυτή ακριβώς η εναλλακτική προοπτική της εξόδου από το ευρώ, κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος απέναντι στην κατεδαφιστική μνημονιακή λεηλασία.

Έτσι πάνω στον πανικό τους χρησιμοποιούν κάθε μέσο βρώμικης προπαγάνδας ακόμα και αυτό της ηθικής απονομιμοποίησης μέσω της ταύτισης της θέσης γιά έξοδο από το ευρώ με επιχειρηματικά συμφέροντα...

Εδώ είμαστε πάντως για να επιβεβαιώσουμε τους φόβους τόσο του Soros όσο και των εγχωρίων συνοδοιπόρων του...

πηγη

Οι δραχμοφονιάδες

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 11:00:00 +0000

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να καταρρέει στις δημοσκοπήσεις. Ο Παπανδρέου είναι τουρίστας. Οι δελφίνοι του ψυχαγωγούν τον σαλταρισμένο κόσμο λέγοντας βλακείες. Η συγκυβέρνηση δείχνει εικόνα χάους. Τα κόμματα που τη στηρίζουν μοιάζουν με διαλυμένη διαδήλωση. Ο Σαμαράς ξαναβάφει ροζ τις κόκκινες γραμμές. Ο ΛΑΟΣ κάνει μόκο για τις φωτογραφίες με τους εκβιαστές. Ο Παπαδήμος απειλεί με παραίτηση. Και το PSI προχωρεί, με τη Μέρκελ και τη Λαγκάρντ να απειλούν με χρεοκοπία. Όλα ανθηρά...

Φυσικά όλος αυτός ο αχταρμάς είναι το καλύτερο έδαφος για να στρωθεί πάνω του το «κούρεμα». Ο Παπαδήμος ανησυχεί, λέει, μήπως το πολύ σκληρό οικονομικό και κοινωνικό πακέτο που θα συνοδεύσει ως προϋπόθεση το PSI και το νέο δάνειο τρομάξει τους βουλευτές της συγκυβέρνησης και τους σπρώξει να το καταψηφίσουν.

Πλάκα κάνει η πρωθυπουργάρα; Δεν το κόβουν καλύτερα από τη ρίζα το βρωμόχερο τα καμάρια μας, παρά να χρεωθούν την πτώχευση και τη «δραχμή»; Και ποιος τους σώζει ύστερα από την οργή των τηλεδιαύλων;

● Ποιοι ακριβώς είναι αυτοί οι παλικαράδες που θα καταψηφίσουν;

Απ' αυτούς, λέω, που σύρθηκαν αμέτρητες φορές να καταπιούν τους κούφιους λεονταρισμούς τους, να σκύψουν το κεφάλι, να ψηφίσουν ό,τι εμφανίστηκε μπροστά τους, να βάλουν τις υπογραφές τους όπου τους ζητήθηκε, να αναγάγουν την πολιτική κωλοτούμπα σε πρωινή γυμναστική και να οδηγηθούν στην πλήρη απαξίωση και στο γιαούρτι.

● Ποιοι ακριβώς από τους 250 που στηρίζουν την κυβέρνηση θα απορρίψουν ό,τι έρθει στη Βουλή; Αλλά και ποιος είπε ότι τα σημαντικά και τα κρίσιμα θα περάσουν από τη Βουλή;

Η πρώτη δανειακή πάντως δεν πέρασε – με νόμο «περί κυρώσεώς» της καθάρισε τότε ο Παπακωνσταντίνου. Κι ο Λαφαζάνης ακόμα περιμένει να τη δει για να του φύγει το άχτι...

● Ποιοι ακριβώς θα κάνουν αντάρτικο; Αυτοί που καταψήφισαν την τροπολογία Λοβέρδου για τα φαρμακεία και παρακαλούσαν να ξαναέρθει με νόμιμο τρόπο για να την ψηφίσουν;

Εντάξει, είπαμε να στραπατσάρουνε λίγο τον «μακελάρη», αλλά δεν θα τα κάνουνε και λαμπόγυαλο. Εξ άλλου στο τέλος κι αυτοί... «αμελέτητοι» θα καταλήξουν. Θα λένε στα εγγόνια τους ότι δεν πρόλαβαν να μελετήσουν επαρκώς τα νομοσχέδια, τις δανειακές και τα μνημόνια.

● Ποιοι ακριβώς είναι αυτοί που θα απορρίψουν τη νομοθετική παρέμβαση Παπαδήμου για την κατάργηση των συμβάσεων και του 13ου και 14ου μισθού; Και ποιος είπε ότι θα ζητηθεί η γνώμη τους αν η τρόικα δεν κάνει πίσω;

● Ποια ακριβώς είναι αυτά τα παλικάρια; Να τους δείξετε και σ’ εμάς, να τους δούμε και να τους αγγίξουμε, για να δούμε αν είναι πραγματικοί άνθρωποι, από σάρκα και οστά, και όχι κέρινα ομοιώματα.

● Πόσοι ακριβώς από τους 250 θα βρουν τα κότσια να ψηφίσουν «Όχι» αν δεν είναι απολύτως βέβαιοι ότι όλοι οι άλλοι θα ψηφίσουν «Ναι»;

Εξαιρούνται ίσως μόνο όσοι θα επιζητήσουν τη διαγραφή τους – είτε για να κάνουν καριέρα στο μέλλον είτε για να μπορούν να ξαναπατήσουν το πόδι τους στο καφενείο του χωριού τους, στα μπαράκια και στις ταβέρνες. Πόσοι θα είναι αυτοί από τους 250;

Ο Σόρος... αποκαλύπτει

Δεν μοιάζει με κίνδυνο η καταψήφιση των όποιων απαιτήσεων τρόικας, Παπαδήμου και Βενιζέλου. Με εκβιασμό μοιάζει για να συνεχίσουν να παίζουν τα σενάρια της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας και της «δραχμής». Και δεν εκβιάζουν τους βουλευτές, διότι αυτούς τους έχουν χεσμένους. Τον απλό κόσμο εκβιάζουν.

● Που δεν την πολυψάχνει μέσα στη ζαλάδα του.

● Που σιχάθηκε την πολιτική και οικονομική ανάλυση της πλάκας.

● Που τα παιδιά του πεινάνε στα σχολεία της Διαμαντοπούλου και ντρέπονται να το πουν για να μην τα στιγματίσει η φτώχεια τους.

● Που ακόμα δεν πήγε στα συσσίτια ούτε βγήκε στις στοές της Αθήνας για να κοιμάται τη νύχτα – αλλά φοβάται ότι θα βγει μόλις χρεοκοπήσουμε και έρθει η «δραχμή».

Α, παρεμπιπτόντως, βγήκε και ο Σόρος να τα πει: «Ένα από τα προβλήματα είναι ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια πανίσχυρη ομάδα, η οποία τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. (...) Πολλοί ιδιοκτήτες εφημερίδων και επιχειρήσεων έχουν πολύ μεγάλο συμφέρον να πληρώνουν τους φόρους σε δραχμή και όχι σε ευρώ».

Σοβαρά; Και ποιοι ακριβώς είναι αυτοί οι... πανίσχυροι εκδότες και επιχειρηματίες που τάσσονται υπέρ της «δραχμής»; Για να τους αγγίξουμε κι αυτούς και να δούμε αν είναι πραγματικοί άνθρωποι και όχι κέρινα ομοιώματα.

Διότι οι πιο μεγάλοι επιχειρηματίες και εκδότες, ειδικά αυτοί με τα μεγαλύτερα χρέη και με τα περισσότερα λεφτά εκτός Ελλάδας, την ίδια σπέκουλα με τον Σόρος, τον Παπαδήμο και τον Βενιζέλο κάνουν με τη «δραχμή».

Καταγγέλλουν κι αυτοί κάτι άλλα, Αγνώστου Ταυτότητας Πανίσχυρα Συμφέροντα, επίσης με πολύ μεγάλα χρέη και πολύ μεγάλες καταθέσεις εκτός Ελλάδας, που με τη «δραχμή» θα φέρουν τα πανίσχυρα ευρώ τους και θα αγοράσουν τα πάντα.

Ενώ οι καταγγέλλοντες μεγάλοι επιχειρηματίες και εκδότες, με τα εξ ίσου μεγάλα χρέη και τις εξ ίσου μεγάλες καταθέσεις εκτός Ελλάδας, για κάποιον αδιευκρίνιστο και μυστηριώδη λόγο, δεν θα μπορούν να κάνουν το ίδιο. Επειδή μάλλον είναι κάτι αθώοι μαλακοπίτουρες και δεν ξέρουν πώς γίνεται η κερδοσκοπία.

«Προσεχώς Ελληνίδες»

Όμως... ονόματα σε αυτή τη φαρσοκωμωδία των γελοίων εκβιασμών μην περιμένετε: έχει μεγαλύτερο σασπένς άμα η «απειλή» είναι ανώνυμη. Το δούλεμα λοιπόν συνεχίζεται αδιαλείπτως. Και θα συνεχιστεί για λίγο ακόμη:

● Μέχρι το PSI να «κουρέψει» τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τους Έλληνες μικροκαταθέτες και τις ελληνικές επιχειρήσεις αφήνοντας σχεδόν ανέγγιχτους τους κερδοσκόπους.

● Μέχρι το σύνολο του χρέους να καταστεί, μέσω του ίδιου PSI, ενυπόθηκο.

● Μέχρι να εξαφανιστεί κάθε είδος εργασιακού, ασφαλιστικού ή άλλου δικαιώματος και η «εθνική κυριαρχία» να μοιάζει κρυόκωλο ανέκδοτο με τον Τσακ Νόρις.

● Μέχρι να εξαϋλωθούν οι μισθοί σε επίπεδα κάτω από αυτά της Βουλγαρίας, για να έρθουν οι Κινέζοι να κατασκευάζουνε εδώ πέρα αυτοκίνητα επειδή θα συμφέρει περισσότερο απ’ όσο στην Κίνα. Όπως δηλαδή θα κάνουνε στη Βουλγαρία, που είναι πιο ανταγωνιστική από εμάς από τότε που μεταναστεύσανε οι μισοί Βούλγαροι και οι συνταξιούχοι τη βγάζουνε με 120 ευρώ και πάνε τα μισά στη βότκα. Το κρέας το αγοράζουνε με τα εμβάσματα της κόρης και της νύφης από την ξενιτιά.

● Μέχρι να δεσμευτούμε με νόμους και συμβάσεις για την οικονομική πολιτική της επόμενης δεκαετίας και βάλε.

● Μέχρι να μετατρέψει ο Παπακωνσταντίνου κάθε ίχνος πρασίνου σε τσιμέντο και να κάνει τον Αχελώο κλειστό αυτοκινητόδρομο και τη Βάλια Κάντα στριπτιζάδικο. «Προσεχώς Ελληνίδες».

Μέχρι τότε μπορούμε ακόμη να δουλευόμαστε και να φανταζόμαστε πολιτική κρίση. Μόνο που τότε κανείς δεν θα έχει λόγο να συνεχίσει να μας σώζει, αφού ο περίφημος «συστημικός κίνδυνος» θα έχει εξαλειφθεί και η πτώχευσή μας θα είναι πολύ φθηνότερη από τη συνέχιση της «διάσωσης». Ήδη είναι φθηνότερη δηλαδή, αλλά μάλλον πρέπει να δούνε πώς λειτουργεί το μοντελάκι της αναδιάρθρωσης χρέους, γιατί έχουνε και μια Πορτογαλία στην ουρά να περιμένει.

Άμα τιναχτούμε εμείς στον αέρα, θα πρέπει να ψάξουνε για νέα συνταγή, διότι ύστερα θα ακολουθήσουν κι άλλοι και δεν είναι σωστό να ρισκάρουνε οι άνθρωποι.

Το σχέδιο «Καμένη Γη» κοστίζει λιγότερο αν εφαρμοστεί στην Ελλάδα, όχι μόνο επειδή ο «συστημικός κίνδυνος» είναι πιο μικρός. Αλλά και επειδή, επιπλέον, οι πρόθυμοι, οι ρουφιάνοι, οι κουκουλοφόροι και οι ηλίθιοι είναι πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι αλλού...

Υστερόγραφο: «Ξέρω πως ποτέ δεν σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο Στόχος. Το νου σου, ε;». Κατερίνα Γώγου

Τι κάνουν οι τραπεζίτες μέσα στις συνόδους της ΕΕ και τι μέσα στις κυβερνήσεις ;

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 09:59:00 +0000

Στις συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης του Ιούλη και του Οκτώβρη 2011 αποφασίστηκε το ‘κούρεμα’ του ελληνικού χρέους ώστε να σωθεί το Ευρώ. Η απόφαση αυτή προβλήθηκε ως γενναιόδωρο δώρο των τραπεζιτών ώστε να ‘σωθεί η Ελλάδα’. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ‘διορθωτική κίνηση’ των ίδιων των τραπεζών ώστε να αποφύγουν την κατάρρευση ενός συγκεκριμένου τύπου χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη δημιουργία του οποίου οι ίδιες πίεσαν, αλλά και προσπάθεια να μετατοπίσουν τα βάρη των κλυδωνισμών στα κράτη. Και τα δύο αυτά πράγματα επιδιώκουν να τα κάνουν φυσικά με το αζημίωτο.

Του Γιώργου Βασσάλου

Το χρονικό ενός «κουρέματος» με τραπεζίτη για κουρέα

Ενώ οι διαπραγματεύσεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες του ‘κουρέματος’ ή αλλιώς PSI είναι στην τελική ευθεία το παρόν άρθρο ανατρέχει στον χρόνο και τον τόπο της γεννήσεως του.

Το καλοκαίρι του 2011, η ΕΕ είχε πλέον υποχρεωθεί από τα πράγματα να σταματήσει να παριστάνει ότι το ελληνικό χρέος μπορούσε να αποπληρωθεί. Ενεπλάκη λοιπόν σε διαπραγματεύσεις με ένα λόμπι που εκπροσωπεί τις μεγαλύτερες τράπεζες διεθνώς, το Institute of International Finance (IIF), ωστέ να ‘αναδιαρθρωθεί’ το χρέος. Το IIF δημιουργήθηκε το 1983 όταν η κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική οδηγούσε στις πρώτες επεμβάσεις του ΔΝΤ[1] και σήμερα έχει συγκροτήσει ειδική ομάδα πoυ αποτελείται από τις τράπεζες – πιστωτές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών.[2]

Πολλοί ανταποκριτές στις Βρυξέλλες εντυπωσιάστηκαν από την εικόνα των εκπροσώπων του IIF να εισέρχονται στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τις ημέρες των Συνόδων του. Το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe Observatory), κάνοντας χρήση του δικαιώματος όλων των πολιτών να ζητήσουν έγγραφα από τους οργανισμούς της ΕΕ, ζήτησε να δει τα πρακτικά των συναντήσεων των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης με το IIF. [3]

H επίσημη εκδοχή

Στην απάντηση του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ισχυρίστηκε ότι ‘πριν, κατά τη διάρκεια, κι έπειτα’ από τις συνόδους ‘υπήρξαν συζητήσεις μόνο μεταξύ ενός κράτους μέλους, της Ελλάδας και ιδιωτικών επενδυτών σε ελληνικά ομόλογα στο βαθμό που εκπροσωπούνται από το IIF’. Οι συζητήσεις αυτές παρακαλούθηθηκαν – διευκρινίσε το Συμβούλιο - από εκπροσώπους της Τρόικας (δηλαδή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ).

Ο εκπρόσωπος της Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Επιτροπώς Vittorio Grilli – ενός σώματος που συνδέει την Επιτροπή με τους υπουργούς οικονομικών[4] - παρακολουθησε επίσης ωστέ να μεταφέρει στη Σύνοδο της Ευρωζώνης τα συμπεράσματα της συζήτησης. Το Συμβούλιο υποστηρίζει όμως ότι κανένας εκπρόσωπος άλλης κυβένρησης ή της ηγεσίας του δεν είχε συζητήσεις με το IIF εκείνες τις μέρες. [5]

Οι περί του αντιθέτου αποδείξεις

Μία τέτοια εκδοχή των πραγμάτων είναι σε αντίθεση με τα νέα που για μήνες διέδιδαν τα δημοσιογραφικά πρακτορεία σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το ‘κούρεμα’ αλλά και με άλλα έγγραφα. Για τους λόγους αυτούς το Corporate Europe Observatory (CEO) ζήτησε επίσημη αναθεώρηση της απάντησης του Συμβουλίου. Ας δούμε όμως τα στοιχεία.

Το Reuters μετέδωσε ότι έγγραφο του IIF με ημερομηνία 10 Ιουλίου κατατέθηκε στους ‘Ευρωπαίους υπουργούς οικονομικών’.[6] Με αυτό το έγγραφο το ΙΙF ήθελε να δείξει στις χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ ότι ήταν διατεθιμένο να συμβάλει σε ένα σχέδιο επίλυσης του προβλήματος του ελληνικού χρέους.

Το έγγραφο δε μπορεί παρά να είχε σχέση με την τελική ‘προσφορά για την Ελλάδα’[7] που δημοσίευσε το IIF στην ιστοσελίδα του την ημέρα που αυτή έγινε αποδεκτή από τη Σύνοδο της Ευρωζώνης. To κείμενο της ‘προσφοράς’ αναφέρει ότι αντικατοπτρίζει ‘το ευρύ σύνολο των συνενοήσεων που ευρέθησαν με την Ευρωπαϊκή Ένωση’.

Το Οκτωβρη του 2011, όταν ρωτήθηκε από τη γερμανική ΜΚΟ LobbyControl το IIF είπε ότι το ίδιο ‘διευκόλυνε τις συζητήσεις ανάμεσα σε ένα ευρύ φάσμα ιδιωτικών επενδυτών, συμπεριλαμβανομένων μη μελών του και επισήμους από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, αλλά και μεταξύ των ιδιωτικών και κρατικών δανειστών της Ελλάδας. Οι επαφές αυτές έλαβαν χώρα εν πλήρη γνώση της ελληνικής κυβέρνησης’. [8]

Η δήλωση αυτή ξεκαθαρίζει ότι το IIF συναντήθηκε και με τα κράτη – πιστωτές της Ελλάδας που δεν είναι άλλα από τα κράτη της Ευρωζώνης. Αλλά το IIF το λέει ακόμα πιο ξεκάθαρα: ‘ο κ. Νταλάρα και ομάδα του IIF είχαν επί μάκρου συναντήσεις με υψηλούς αξιωματούχους ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για πολλές βδομάδες’. [9] Η άλλη πλευρά του τραπεζιού όμως ισχυρίζεται – στην απάντηση της στο CEO ότι μόνο η ελληνική πλευρά συνοδεία της Τρόικας συνάντησε το IIF.

Στην απάντηση του στο LobbyControl το IIF λέει ότι τρεις εκπροσώποι του (Joseph Ackerman, Charles Dallara και Baudouin Prot) είχαν τη μέρα της συνόδου πολλές συναντήσεις με εκπροσώπους της ΕΕ αλλά διευκρινίζει ότι ‘δε συμμετείχαν άμεσα στην συνάντηση των αρχηγών κρατών’. Ηλεκτρονικά μέσα όπως το Euractiv / EuxTV ανέφεραν ότι ο τότε πρόεδρος του IIF κι επικεφαλής της Deutsche Bank Joseph Ackerman εισήλθε στο κτίριο του Συμβουλίου την 21η Ιουλίου.[10] Το συμπέρασμα έιναι ότι οι εκπρόσωποι του IIF ήταν όχι στην ολομέλεια των αρχηγών κρατών αλλά σε κάποιο άλλο δωμάτιο του κτιρίου, όπου οι αρχηγοί πήγαιναν με τη σειρά κατά ομάδες (;) να τους επισκεφτούν.

Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε από το IIF το Σεπτέμβρη λέει ότι ‘τα στοχεία μιας πιθανής προσέγγισης για συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα αναπτύχθηκαν και συμφωνήθηκαν με αξιωματούχους της Ευρωζώνης και της Ελλάδας και τελικά και με τους επικεφαλείς των κυβερνήσεων, τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς και το ΔΝΤ στη συνάντηση τους στις 21 Ιουλίου, μετά από διαπραγματεύσεις υπό τον πρόεδρο του IIF Josef Ackermann’.[11]

Οι επαφές συνεχίστηκαν και μετά τη σύνοδο του Ιούλη. Ο Τύπος ανέφερε μια τηλε-διάσκεψη μεταξύ του προέδρου του Eurogroup Jean-Claude Juncker , του Επιτρόπου Όλι Ρεν, του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Τσαρλς Νταλάρα του IIF για να συζητηθεί η εφαρμογή της απόφασης της Συνόδου. Η ιστοσελίδα του προξενείου της Νέας Υόρκης αναπαρήγαγε την ειδήση άρα λοιπόν η κυβέρνηση δε φαίνεται να την αμφισβητεί.[12]

Ο διεθνής τύπος έκανε εκτενή αναφορά και στην παρουσία του IIF στη δεύτερη σύνοδο για το ‘ελληνικό κούρεμα’ εκείνη της 26ης Οκτώβρη. Η ‘Ελ Παις’ έγραψε ότι το IIF συναντήθηκε δύο φορές με τους Βαν Ρόμπει, Μέρκελ και Σαρκοζί μέσα στο γραφείο του πρώτου κι ότι οι συναντήσεις αυτές ήταν κρίσιμες για την κατάληξη της συνόδου. [13]

Το πρακτορείο Bloomberg ανέφερε για τη σύνοδο του Οκτώβρη: ‘οι Ευρωπαίοι ηγέτες έλαβαν την ασυνήθιστη πρωτοβουλία να συγκαλέσουν τον εκπρόσωπο των τραπεζών Τσαρλς Νταλάρα του Institute of International Finance μέσα στη Σύνοδο ωστέ να σπάσουν το αδιέξοδο σχετικά με το πώς να κόψουν το χρέος της Ελλάδας. Ο Νταλάρα διαβουλεύτηκε με μια ομάδα υπό τους Μέρκελ και Σαρκοζί γύρω στα μεσάνυχτα αφού είχε εκδοθεί μια ανακοίνωση που έλεγε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο συμφωνίας’. Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Σαρκοζί είπε ότι δε συνόδευσαν τους τραπεζίτες μέσα στη σύνοδο ‘για να διαπραγματευτούν αλλά για να ενημερωθούν για τις αποφάσεις των 17 χωρών της Ευρωζώνης’.[14]

Μετά από τη Σύνοδο, η ελληνική κυβέρνηση υπό το άγρυπνο βλέμα της Τρόικας φυσικά έπρεπε να διαπραγματευτεί τις ‘τεχνικές λεπτομέρειες’ της ‘συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα’ (PSI) στο κούρεμα ωστέ να εκταμιευτεί το επόμενο πακέτο χρηματοδότησης από τις χώρες της Ευρωζώνης. Στις 15 Νοέμβρη έλαβε χώρα τηλεδιάσκεψη μεταξύ του Ευάγγελου Βενιζέλου, του Όλι Ρεν και του Νταλάρα.[15]

Ποιον σώζει το κούρεμα;

Οι τραπεζίτες κατάφεραν να επιβάλουν τις ‘λύσεις’ τους στη σύνοδο του Ιούλη, παρά το γεγονός ότι οι ειδήμονες του γερμανικού υπουργείου οικονομικών ζητούσαν από τότε ένα κούρεμα 50%.[16]

Οι ‘λύσεις’ αυτές γρήγορα κατέρευσαν και οι τράπεζες αναγκάστηκαν να δεχτούν το 50%. Είναι όμως το ‘κούρεμα’ μια ‘θυσία’ των τραπεζιτών για το ‘κοινό ευρωπαϊκό καλό’ όπως θέλουν να το παρουσιάσουν;

Η τιμή των ελληνικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά (εκεί που δηλαδή που μπορούν να τα εμπορευτούν οι τράπεζες για να έχουν κέρδη) έχει πέσει στο 36%. [17] Οι τράπεζες φέρνουν μεγάλη ευθύνη για την εξέλιξη αυτή γιατί τα τελευταία λίγα χρόνια έχουν χρησιμοποιήσει το προνομιακό επιτόκιο με το οποίο τις δανείζει η ΕΚΤ όχι πχ. δίνοντας παραγωγικά δάνεια αλλά κερδοσκοπώντας δανείζοντας κράτη σα την Ελλάδα μέχρι να μπουν στο μηχανισμό ‘σωτηρίας’, αλλά και επενδύοντας σε αγορές όπως τα hedges funds και τα παράγωγα που αποστεθαροποιούσαν την αξία των ελληνικών (και όχι μόνο) ομολόγων.

Με βάση την απόφαση της Συνόδου, η ‘διαπραγμάτευση’ που αναμένεται να κλείσει σύντομα θα δώσει στις τράπεζες το 35% της αξίας των ομολόγων τους σε νέα ομόλογα 20ετίας και 30ετίας. Με αυτό τον τρόπο οι τράπεζες θα ανταλάξουν τα τωρινά ‘σκουπιδο-ομόλογα’ τους (όπως οναμάζονται από τους οίκους αξιολόγησης) με ομόλογα που αξιολογούνται ΑΑΑ (εγγυημένα από την Ευρωζώνη), στην τωρινή τους αξία (70 δισ.)[18] που σε περίπτωση μη κουρέματος θα έπεφτε κι άλλο. Σε πραγματικούς όρους δε χάνουν λοιπόν φράγκο τσακιστό. Σε προσδοκίες κέρδους ίσως. Για να φτάσουμε το 50% όμως θέλουμε άλλο 15% οίτη 30 δισ. που θα δοθεί στις ξένες τράπεζες σε μετρητά.

Τα υπόλοιπα 30 δις. του νέου πακέτου (130 δισ. σύνολο) θα πάνε στις ελληνικές τράπεζες.[19] Το σύνολο λοιπόν των χρημάτων των φορολογούμενων πολιτών των κρατών της Ευρωζώνης θα πάει στις τράπεζες. Και μη ξεχνάμε ότι ο κύριος λόγος που γίνεται αυτό είναι ότι αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ‘άτακτα’ υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να πάρει μαζί μία μεγάλη ευρωπαϊκή τράπεζα ή ασφαλιστική. Να προκαλέσει δηλαδή ένα φαινόμενο Lehman Brothers στην Ευρώπη. Το ελληνικό κράτος θα παραμείνει φυσικά υπερχεωμένο αλλά αυτή τη φορά προς τα άλλα κράτη μέλη.

Για ποιου το λογαριασμό διαπραγματεύονται οι κκ. Χαρδούβελης και Χριστοδούλου;

Οι λεπτομέρειες του σχεδίου αυτού καθορίζονται σε ‘διαπραγματεύσεις’ ανάμεσα στο IIF και την ελληνική κυβέρνηση. Ποιοι άνθρωποι όμως συγκεκριμένα διαπρατεύονται με τους ξένους και Έλληνες τραπεζίτες που εκπροσωπούνται στο IIF;

Η εκλεγμένη κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου κατέρρευσε όταν διαπίστωσε ότι δε μπορούσε να επιβάλει τη συμφωνία της συνόδου στον ελληνικό λαό, καθώς αυτή εκτός από το ‘κούρεματάκι’ περιείχε και στοιχεία παραπέρα περιοριορισμού της εθνικής κυριαρχίας, όπως η μόνιμη επίβλεψη της πορείας των (αντιλαϊκών) μεταρρυθμίσεων και της ανακεφαλοποίησης των ελληνικών τραπεζών από την Τρόικα.

Επικεφαλής της νέας τρικομματικής κυβέρνησης μπήκε, ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Λουκάς Παπαδήμπς που ήταν από την πλευρά της Τρόικας όταν συμφωνήθηκε το πρώτο Μνημόνιο, το Μάη του 2010. Από τη θητεία του στην ΕΚΤ αλλά και στην Τριμερή ο κ. Παπαδήμος είχε πολλαπλές επαφές με τα τραπεζικά λόμπι. Κύριος σύμβουλος του όμως αυτή τη στιγμή στη διαπραγμάτεση του PSI είναι ο κ. Γκίκας Χαρδούβελης ο οποίος μέχρι το Νοέμβρη του 2011 ήταν ο βασικός οικονομικός σύμβουλος της Eurobank EFG[20] από την οποία έχει απλά πάρει άδεια άνευ αποδοχών. [21] Η Εurobank είναι μέλος της ομάδας της ΙΙF που ασχολείται με το ελληνικό χρέος. Το ίδιο και η Εθνική Τράπεζα στην οποία εργαζόταν για δώδεκα χρόνια, ο τωρινός διευθυντης του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) Πέτρος Χριστοδούλου που επίσης έχει ηγετικό ρόλο στις ‘διαπραγμετεύσεις’.[22]

Εξυπηρετούν αυτοί οι κύριοι τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των πολιτών της Ελλάδας ή το να σωθούν με το αζημείωτο οι τράπεζες τους στις οποίες και θα γυρίσουν να δουλέψουν όταν η κυβέρνηση Παπαδήμου τελειώσει τη ‘μοναδική αποστολή της’ που είναι η υπογραφή του PSI[23]; Είναι φυσικά δύσκολο να φανταστούμε ποιος άλλος στην Ελλάδα πέρα από τους τραπεζίτες θα συμφωνούσε στη μεταφορά των ομολόγων από το ελληνικό στο βρετανικό δίκαιο.

Η εισβολή των τραπεζιτών στις κυβερνήσεις

Το φαινόμενο της εισχώρησης τραπεζικών στελεχών στις κυβερνήσεις δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Η ισπανική εφημερίδα El Publico κατάρτισε λίστα 16 ακόμα στελεχών που από το Μάη του 2010 πέρασαν σε υπεύθυνα πόστα σε κυβερνήσεις. [24] Ακόμα και ο τωρινός πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι εργαζόταν στην Goldman Sachs και συμμετέχει ακόμα στο τραπεζικό λόμπι ‘ομάδα των τριάντα’. [25]

Οι λαοί πληρώνουν τα σπασμένα των τραπεζιτών

Οι τράπεζες δεν μπορούν να παριστάνουν τις αθώες περιστέρες σχετικά με την κρίση. Η κρίση του οικονομικού συστήματος εκφράζεται κυρίως σε τραπεζικό επίπεδο και στην έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα τους που παγώνει το διατραπεζικό εμπόριο και καλεί μετά τους πολίτες να παρέχουν ρευστό στις τράπεζες.

Οι τράπεζες είχαν πλήρη συνείδηση των ανισοτήτων που θα προκαλούσε η νομισματική ένωση όταν πίεζαν για τη δημιουργία της. Γνώριζαν επίσης ότι ο δανεισμός θα γίνει ο μόνος τρόπος χρηματοδότησης των ελλειμάτων των κρατών μέσα σε μια νομισματική ένωση και βάσισαν την κερδοφορία τους πάνω στο δανεισμό αυτόν. Τα τελευταία χρόνια, συνέχισαν να διοχετεύουν το ρευστό που έπαιρναν από τα κράτη στις αγορές παραγώγων και hedge funds που στη συνέχεια έριχναν τις τιμές των ομολόγων.

Η παρούσα διαχείριση της κρίσης στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στο σώσιμο των τραπεζών γι’αυτό και οι τελευταίες καλούνται να λάβουν μέρος σε συνόδους κορυφής και κυβερνήσεις. Η λύση για την πλειοψηφία των πολιτών όμως δεν είναι το PSI αλλά η κοινωνικοποίηση των τραπεζών.

«Ο καλός στρατιώτης του Μνημονίου Παπαδήμος»

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 09:00:00 +0000

Όσοι καλόπιστοι πολίτες είχαν χειροκροτήσει την πρωθυπουργοποίηση του Παπαδήμου βιώνουν επώδυνα την προσγείωση στην πραγματικότητα. Υπενθυμίζουμε ότι, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου κατέρρευσε, η μόνη δύναμη που είχε πολιτική ατζέντα, σχέδιο δράσης, συντονισμό και δύναμη πολιτικού πυρός ήταν το κόμμα του Μνημονίου. Γι’ αυτό και κατάφερε να καλλιεργήσει την πολιτική ατμόσφαιρα, η οποία υποχρέωσε τον Σαμαρά να συμφωνήσει στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Γι’ αυτό και στη συνέχεια επέβαλε τη λύση Παπαδήμου. Όταν, μάλιστα, ο Παπανδρέου προσπάθησε να προωθήσει στην πρωθυπουργία το φίλο του Πετσάλνικο, η υποψηφιότητα Παπαδήμου κατέστη εξ αντιδιαστολής στα μάτια της κοινής γνώμης λυτρωτική λύση.

Τα υψηλά ποσοστά αποδοχής του Παπαδήμου, όπως τα κατέγραψαν οι δημοσκοπήσεις αμέσως μετά την πρωθυπουργοποίησή του, είναι εξηγήσιμα. Οι πολίτες ένιωσαν ανακούφιση από την απομάκρυνση του Παπανδρέου από την πρωθυπουργία και, κυρίως, είχαν ζωτική ανάγκη να ελπίσουν ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ, άλλωστε, έσπευσαν να δώσουν αυτή την ελπίδα. Σε χρόνο-ρεκόρ έχτισαν γύρω από το πρόσωπο του πρώην κεντρικού τραπεζίτη ένα μύθο.

Το πρόβλημα με το μύθο, όμως, είναι ότι δεν αντέχει όταν έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Τα γεγονότα επιβεβαίωσαν αυτό που ήταν εξαρχής προφανές στο έμπειρο πολιτικό μάτι: Ο Παπαδήμος δεν πρωθυπουργοποιήθηκε για να προσπαθήσει να επιτύχει τροποποιήσεις της συνταγής που έχει επιβάλει στην Ελλάδα η τρόικα, αλλά για να ξανασερβίρει τη ρητορική περί μονόδρομου. Γι’ αυτό και στις προγραμματικές δηλώσεις του τόνισε την ανάγκη «εκπλήρωσης των ανειλημμένων υποχρεώσεων της Ελλάδος». Όποιος έξυνε λίγο τις διατυπώσεις του θα διαπίστωνε ότι ο τότε νέος πρωθυπουργός δεν άφηνε καμία αμφιβολία ότι θα είναι ο άνευ ενδοιασμών εφαρμοστής της πολιτικής του Μνημονίου.

Η στάση του Παπαδήμου στο ζήτημα της περικοπής του κατώτατου μισθού δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του. Δήλωσε ότι η μόνη «κόκκινη γραμμή» που αναγνωρίζει είναι η σωτηρία της χώρας. Τη σωτηρία της χώρας, όμως, δεν την αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένοι θεωρούν ότι σωτηρία είναι η επιστροφή στη δραχμή. Κάποιοι άλλοι ότι η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής που εντείνει την ύφεση. Τέλος, υπάρχουν κι αυτοί που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα να διαπραγματευτεί και το μόνο που της μένει είναι να εφαρμόσει πειθήνια τις εντολές της τρόικας.

Οι δηλώσεις και οι πράξεις του Παπαδήμου τον κατατάσσουν στην τρίτη κατηγορία. Η άρνησή του να αποδεχτεί «κόκκινες γραμμές» στη σχέση με την τρόικα δεν είναι τίποτ’ άλλο από απροθυμία διαπραγμάτευσης. Η ρητορική του περί μονόδρομου όχι μόνο καταργεί την Πολιτική, αλλά είναι και ασύμβατη με τη Δημοκρατία. Στα δημοκρατικά καθεστώτα μονόδρομοι δεν υφίστανται. Υπάρχουν πάντα διαφορετικές προτάσεις για την επίλυση των προβλημάτων μιας κοινωνίας, εκ των οποίων με δημοκρατικές διαδικασίες κάποια επικρατεί. Είναι δικαίωμα του Παπαδήμου να πιστεύει ότι η σωτηρία θα προκύψει από την υποταγή στην τρόικα. Ως πρωθυπουργός, όμως, δεν έχει το δικαίωμα να ακολουθεί μια γραμμή πλεύσης που δεν έχει πολιτική νομιμοποίηση, που είναι αντίθετη με αυτά που θέλει η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.

Η απουσία ακόμη και της πιο στοιχειώδους προγραμματικής σύγκλισης των τριών κομμάτων εμποδίζει την κυβέρνηση να δράσει αποτελεσματικά. Τότε, στην τρόικα και στο κόμμα του Μνημονίου είχε επικρατήσει η τακτική ότι έπρεπε να αδράξουν την ευκαιρία και να επιβάλουν τον Παπαδήμο στην πρωθυπουργία. Τα υπόλοιπα θα προέκυπταν στη συνέχεια, με την άσκηση κυρίως εξωτερικών πιέσεων. Αυτό που κατά κύριο λόγο τους ενδιαφέρει, άλλωστε, είναι να ψηφιστούν από τα τρία κόμματα το PSI, η νέα δανειακή σύμβαση και το νέο Μνημόνιο, έτσι όπως τα έχει ετοιμάσει η τρόικα. Όταν αυτή η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί, η Ελλάδα θα έχει δεσμευτεί σ’ έναν καταστροφικό μονόδρομο.

Πηγή: epikaira.gr Σταύρος Λυγερός

Σ.Ο.Κ.: Στρατηγική Ομάδα Κρούσης

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 08:00:00 +0000

Η Ελλάδα χρειάζεται μια Στρατηγική Ομάδα Κρούσης. Μπορεί αυτή η έκφραση να ξαφνιάσει ακόμα και τους ειδικούς των ενόπλων δυνάμεων, διότι το δεύτερο σκέλος αφορά συνήθως το τακτικό επίπεδο.

Του Νίκου Λυγερού

Η εξήγηση είναι απλή, το πρώτο σκέλος δεν επαρκεί. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο ένα think tank. Κι ο λόγος είναι ότι το θεωρητικό είναι ανίκανο ν’ αλλάξει τις καταστάσεις και σίγουρα τα δεδομένα που απασχολούν το λαό μας.

Η Στρατηγική σκέψη είναι απαραίτητη, όπως και ο στρατηγικός σχεδιασμός, αλλά πρέπει να υποστηριχτούν και από τη στρατηγική διαχείριση της κρίσης. Με άλλα λόγια, όλα αυτά είναι απλώς ιδέες όσο δεν υπάρχουν υλοποιήσεις. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ομάδα κρούσης.

Από την άλλη πλευρά, κινήσεις σε τοπικό επίπεδο δίχως στρατηγική ακόμα και αν είναι αποτελεσματικές δεν εξασφαλίζουν τίποτα σε ολικό επίπεδο. Η έννοια της Στρατηγικής Ομάδας Κρούσης είναι λοιπόν ένα μείγμα ικανό να διαχειριστεί ένα στρατηγικό mix από την ιδέα έως την υλοποίηση της.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι πολυμετωπικά και οι τοπικές προσεγγίσεις καταρρέουν διότι, μπαίνουν σε ένα πλαίσιο ανταγωνιστικό όταν οι άνθρωποι δεν έχουν πραγματική εικόνα των άλλων προβλημάτων και δεν μπορούν να συνδυάσουν τη θεματολογία.

Όταν δεν υπάρχει μία Στρατηγική Ομάδα Κρούσης δεν αντιλαμβανόμαστε τα κοινά στοιχεία που μπορούν να έχουν προβλήματα, όπως το θέμα της αναγνώρισης και της ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας, οι κυπριακές προσφυγές, οι γερμανικές αποζημιώσεις, τα ακριτικά νησιά, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η απόρριψη των φραχτών, η απόδειξη του εθνικού θησαυρού που αποτελούν οι Καραθεοδωρήδες, η εθνική άμυνα, η πολεμική αεροπορία, οι εναλλακτικές ανάπτυξης οικονομίας, η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων, η Καρυάτιδα, τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.

Όντως είναι ελάχιστοι αυτοί που μπορούν να αντιληφθούν την συνεκτικότητα αυτής της θεματολογίας, ειδικά όταν τη συνδυάζουμε με επιστημονικές ανακαλύψεις και με την παιδεία σε όλες τις βαθμίδες. Διότι όλοι μας κοιτάζουμε και λίγοι βλέπουν την πραγματικότητα, για να έχουν αποτελεσματικά οράματα και βέβαια υλοποιήσιμα.

Τώρα ο καθένας έχει τα δεδομένα στα εθνικά και οικονομικά θέματα. Οι κατηγορίες δεν αλλάζουν τίποτα. Ο ελληνικός λαός θέλει έργα επί του πρακτέου. Σε κάθε τομέα υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν στην πατρίδα μας μέσω των κινήσεων τους.

Αν αυτές λοιπόν είναι συντονισμένες και όχι σπασμωδικές, τότε μπορούμε πραγματικά να βοηθήσουμε τη χώρα δίχως να περιμένουμε τίποτα από τους άλλους.

Οι Έλληνες δεν είναι πολλοί, αλλά δεν είναι λίγοι. Οι Έλληνες δεν είναι αντιδραστικοί, αλλά αντιστασιακοί. Τόσα χρόνια κατάφεραν να επιζήσουν μετά από γενοκτονίες, καταστροφές, πολέμους και είναι ακόμα εδώ για να προσφέρουν το έργο τους στην Ανθρωπότητα.

Η μιζέρια της κοινωνίας δεν αλλάζει τίποτα ούτε καν τη σαθρότητα.

Μπορεί να είμαστε άθλιοι, όπως θα έλεγε ο Victor Hugo, αλλά ο λαός μας κατάφερε άθλους. Έχουμε παρελθόν και το μέλλον μας ανήκει, διότι είμαστε ένας λαός του χρόνου.

Και η εθνική μας στρατηγική πρέπει να είναι ΣΟΚ και ΚΛΕΟΣ.

ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ο... μεγάλος τιμονιέρης!

noreply@blogger.com (listonplace) — Fri, 27 Jan 2012 06:30:00 +0000

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΥΦΤΟ ΓΙΑ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ, ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Γράφει ο Θ. Μιχόπουλος

Οι εξελίξεις πυκνές και «υπόγειες». Ο Λ. Παπαδήμος αναδεικνύεται κυρίαρχος του κατευθυνόμενου παιχνιδιού επιβάλλοντας την πολιτική του, ενώ κρατά σε συνοχή την τρικομματική κυβέρνησή που υπογράφει, σε αγαστή συνεργασία, πολυνομοσχέδια, πρόσθετα σκληρά μέτρα, δανειακές συμβάσεις και PSI [αν δεν ήταν το ΔΝΤ, να επιμένει για επιτόκια κάτω του 3%, από ο Λ. Παπαδήμος, ως τραπεζίτης, δεν είχε αντίρρηση για επιτόκια «κουρέματος» και πάνω από 5%…]. Και, κάθε τόσο, ο σημερινός πρωθυπουργός καλεί τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς στο Μαξίμου, όχι τόσο για να τους «πείσει» για την ορθότητα των επιλογών του [κάλλιστα θα μπορούσε και κατά μόνας] ή για να τους «επιβληθεί», αλλά, κυρίως, για να θυμίζει στην κοινωνία αυτή τη συμμαχία, την «ενότητα του συστήματος» και να προετοιμάζει το «μεγάλο συνασπισμό» που πιθανότατα έρχεται μετά της εκλογές.

Η… τέλεια ισορροπία!

Ο Αντ. Καρακούσης [http://www.tovima.gr/opinions / article/?aid=439349&h1=true] είναι αποκαλυπτικός για το πώς το σύστημα βλέπει τον σημερινό πρωθυπουργό. «Όπως είπε και ένας γνώστης των περιστάσεων», γράφει, ο Λ. Παπαδήμος «είναι ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή», καθώς ενεργεί «σαν να προετοιμαζόταν μια ζωή ολόκληρη γι’ αυτό το τόσο σύνθετο και πολύπλοκο έργο (…) Μέχρι τώρα», συνεχίζει, «δείχνει ότι επιτυγχάνει την τέλεια ισορροπία. Προσεγγίζει τη χρυσή τομή στις διαπραγματεύσεις για τα χρέη και τη νέα χρηματοδότηση με τους ξένους και παλεύει την ελάχιστη συναίνεση που χρειάζεται σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο για τη σταθεροποίηση της χώρας». Ο διευθυντής του Βήματος δεν γνωρίζει [κρίμα…] αν ο «ο ελληνικός λαός θα του αποδώσει τα εύσημα αν επιτύχει». Είναι, όμως, σίγουρος [sic] ότι «η ιστορία θα του αναγνωρίσει με βεβαιότητα τα δέοντα»!
Τέτοιο, βέβαια, «κελεπούρι» - πρωθυπουργό, που επιτυγχάνει την «τέλεια ισορροπία» στους κόλπους «της ετερογενούς κυβέρνησης συνεργασίας», δύσκολα θα ξαναβρεθεί γι’ αυτό και γίνεται προσπάθεια όχι μόνο οι εκλογές να διεξαχθούν όταν όλα θα έχουν «ρυθμιστεί» σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας –και θα δεσμεύουν την κοινωνία για τουλάχιστον μια δεκαετία- αλλά και οι συνθήκες να ευνοούν το «μεγάλο συνασπισμό».

Συμφώνησαν σε όλα…

Το Μαξίμου διαβεβαίωσε, μετά τη συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών, ότι εξασφαλίστηκε η ομοφωνία για τη λήψη μέτρων: μείωση του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα με πραγματική σφαγή των μισθών, πλήρης ανατροπή του ασφαλιστικού, περικοπή 15% έως και 40% των επικουρικών συντάξεων -«οι πολιτικοί αρχηγοί επιβεβαίωσαν την πλήρη στήριξη της κυβέρνησης στην ολοκλήρωση του έργου της», δήλωσε ο Λ. Παπαδήμος.
Διαφωνία υπήρξε ως προς το χρόνο των εκλογών. Γ. Παπανδρέου και Γ. Καρατζαφέρης πρότειναν παράταση της θητείας της κυβέρνησης [«μέχρι να φοράμε κοντομάνικα», όπως είπε ο πρόεδρος του ΛαΟΣ] με τον Α. Σαμαρά να ζητά εκλογές «με την ολοκλήρωση του έργου της κυβέρνησης», κάτι που ερμηνεύεται για μετά το Πάσχα [29 Απριλίου ή 6 Μαΐου] –άλλη μία «τούμπα» του Αντ. Σαμαρά που επέμενε για πριν το Πάσχα. Να σημειωθεί ότι ο Γ. Παπανδρέου υποστήριξε ότι είναι «ιστορική ευκαιρία να ψηφίσουμε συναινετικά μεγάλες αλλαγές» ενώ ζήτησε να «σπάσει» η Β΄ Αθήνας σε μικρότερες εκλογικές περιφέρειες. Αμήχανος εμφανίστηκε ο Αντ. Σαμαράς και στο θέμα του ανασχηματισμού φοβούμενος και τα εσωτερικά προβλήματα στη ΝΔ.
Και μπορεί ο Γ. Παπανδρέου να θεωρείται καμένο χαρτί [αύριο θα είναι;], το ΠαΣοΚ να αδυνατεί να παράγει οποιαδήποτε διαφορετική του μνημονίου πολιτική όμως και ο «αντιμνημονιακός» αγώνας της ΝΔ έληξε.

Η «κυβερνώσα αριστερά»

Η κυβέρνηση Παπαδήμου, όμως, έχει ημερομηνία λήξης. Όχι λόγω της συμφωνίας των τριών αλλά γιατί η κοινωνία, που σήμερα δεν αντιδρά [με ευθύνη και της αριστεράς], σύντομα θα φτάσει στα όριά της. Η νέα δανειακή σύμβαση, τα σκληρά μέτρα που έρχονται θα ανατρέψουν τη σημερινή «ηρεμία» και το υπάρχον πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης δεν θα μπορεί να σώσει ούτε τον εαυτό του –για τη χώρα δεν το συζητάμε… Η κινητικότητα που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα [και στα μέσα ενημέρωσης, μια και διάφοροι επιχειρηματίες θέλουν να «πάρουν θέση»], δείχνει ότι το σύστημα δεν θα επαναπαυθεί στους… «τρεις σωματοφύλακες» του, αλλά θα καλέσει [το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε τη δημιουργία του] και τον «τέταρτο σωματοφύλακα». Τον Ντ’ Αρντανιάν, που θα βρεθεί δίπλα στους… Άθω, Πόρθο και Άραμι! Αυτός θα είναι ο «μεγάλος συνασπισμός» εξουσίας που θα αναλάβει να συνεχίσει το «έργο» του Λ. Παπαδήμου.
Η ΔημΑρ φαίνεται να ακολουθεί τα χνάρια του [τότε] ΠαΣοΚ απορροφώντας ένα μεγάλο ποσοστό από τους ψηφοφόρους που το εγκαταλείπουν. Το εκλογικό της ποσοστό, βέβαια, εξαρτάται και από τις εξελίξεις στο ΠαΣοΚ, ιδιαίτερα από το ποιος θα είναι ο νέος αρχηγός του. Έως σήμερα αποφεύγει να εκτεθεί σε μνημονιακές συναινέσεις και το μόνο που επαναλαμβάνει είναι ότι αποτελεί την «κυβερνώσα αριστερά».
Τι σημαίνει, όμως, κυβερνώσα αριστερά; Συμμετοχή σε μια μελλοντική κυβέρνηση συνεργασίας με όρους κατά τον Φ. Κουβέλη [Βήμα, 08.01.12] -«η τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας θα πρέπει με δεσμευτικό πολιτικό προγραμματικό περιεχόμενο να μπορεί να μετατοπίσει την πολιτική από τη βαθιά συντηρητική θέση που σήμερα βρίσκεται, προς ουσιαστικά προοδευτική κατεύθυνση. Χωρίς τις προϋποθέσεις αυτές, η οποιαδήποτε συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας αποτελεί “άσκηση επί χάρτου”». Το ΠαΣοΚ, η ΝΔ και ο ΛαΟΣ θα μετατοπίσουν την πολιτική τους; Γιατί αν δεν εννοεί αυτά τα κόμματα αλλά το ΚΚΕ και τον ΣυΡιζΑ τότε γιατί δεν δεσμεύεται από σήμερα σε μετεκλογική συνεργασία;

Με… χρονοκαθυστέρηση

Στο πλευρό, όμως, του συστήματος [και της ΔημΑρ, καθώς φαίνεται ότι υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας, μια και στελέχη του εκσυγχρονισμού μίλησαν σε εκδήλωση που παραβρέθηκε και ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός] έρχεται και μια… «σταθερή αξία»: ο Κ. Σημίτης! Με καθυστέρηση δύο χρόνων (!) ανακαλύπτει ότι «οι συντάκτες του μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν, δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος». Και κατηγορεί την τότε κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ότι το μνημόνιο «συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση».
Ο εκσυγχρονιστής πρώην πρωθυπουργός δεν αποκαλεί το μνημόνιο «μοιραίο λάθος», αλλά τον τρόπο που καταρτίστηκε, την προετοιμασία, τις παραλείψεις. Δεν διαφωνεί επί της ουσίας. Γιατί, όμως, αποφάσισε να μιλήσει σήμερα; Δεν κατάλαβε εγκαίρως που οδηγείται η Ελλάδα με τις παραλείψεις του μνημονίου; Δεν ήθελε να διαταράξει τις πολιτικές ισορροπίες στο ΠαΣοΚ; Ή, μήπως, ετοιμάζει, ως άσπιλος, «ενεργή» συμμετοχή στα κοινά, έστω και από απόσταση; Ο σώζων εαυτό σωθήτο με... χρονοκαθυστέρηση; Όλα είναι πιθανά, ιδιαίτερα αν θέλεις να παίξεις ρόλο στην «παλινόρθωση του συστήματος».

Όχι άλλο κάρβουνο!

Το ΠαΣοΚ μέσα σε δύο χρόνια [2009 – 2011] έχασε τις κοινωνικές του συμμαχίες, τον ίδιο τον πολιτικό του μύθο, κατέρρευσε ως [πολιτική] δυναστεία. Δεν εκφράζει, εδώ και χρόνια, τους μη προνομιούχους Έλληνες, ο εκσυγχρονισμός, ως ιδέα για πώληση, έχει ξεπεραστεί. Δίνει την εντύπωση ενός αθροίσματος κομματικών [και συνδικαλιστικών] συμφερόντων, που, όμως, δεν έχουν διέξοδο, όραμα. Ο νέος αρχηγός θα χρεωθεί ένα κόμμα στη μηχανική υποστήριξη και μια αναπόφευκτη εκλογική συντριβή.
ΠαΣοΚ και ΝΔ, όμως, από κοινού και κάτω από διεργασίες που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας, παρέδωσαν και συμμετέχουν σε κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που επιβλήθηκε από εξωτερικές δυνάμεις –το ίδιο συνέβη και στην Ιταλία. Οι πολιτικές ηγεσίες τους δεν έχουν εναλλακτική λύση και, απλά, χειροκροτούν ένα τεχνοκράτη τραπεζίτη ελπίζοντας ότι θα ξαναμπούν στο παιχνίδι χωρίς σημαντικές απώλειες. Ο Α. Σαμαράς έχει ως θέση «όχι άλλη ύφεση» λες και υπάρχει οποιαδήποτε κόμμα ή ομάδα σε ολόκληρο τον πλανήτη που να ζητά και άλλη ύφεση! Και θέλει να κυβερνήσει αυτοδύναμος! Με τον Γ. Γιακουμάτο στην υγεία, τον. Αθ. Νάκο στο Δημόσιας Τάξης, τον Ν. Μυταράκη στην Οικονομία! Άντε και με τον Χρ. Λαζαρίδη στο ρόλο του Θ. Ρουσόπουλου!
Ο Π. Καψής, πάντως, μιλώντας στην σημερινή Free Sunday, είναι αποκαλυπτικός για τους… αντιστασιακούς της ΝΔ. «Είναι αυτονόητο», τονίζει, «ότι τα μέτρα που σχετίζονται με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης θα υποστηριχθούν και θα ψηφιστούν απ’ όλα τα κόμματα».

Οι Αμερικάνοι ‘Preppers’ ετοιμάζονται για την κατάρρευση της κοινωνίας

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 22:41:00 +0000

Όταν η Patty Tegeler κοιτάει έξω από το παράθυρο του σπιτιού της με θέα τα Απαλάχια όρη στη νοτιοδυτική Βιρτζίνια και βλέπει πρόβλημα στον ορίζοντα.

Ονομάζουν τους εαυτούς τους «preppers» και προετοιμάζονται για το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε.

Η Tegeler είναι ανάμεσα σε μια αυξανόμενη υποκουλτούρα Αμερικανών που ανεπίσημα αποκαλούν τους εαυτούς τους ‘preppers’. Μερικοί οδηγούνται από το φόβο της επικείμενης κατάρρευση της κοινωνίας, ενώ άλλοι ανησυχούν για την τρομοκρατία, και πολλοί έχουν μια αόριστη ανησυχία ότι μια κλιμακούμενη σειρά από φυσικές καταστροφές θα οδηγήσει σε κάποιου είδους περιβαλλοντικό κατακλυσμό.

"Σε μια στιγμή, όλα μπορούν να συμβούν", δήλωσε στο Reuters. «Και πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να είστε προετοιμασμένοι».

Ακολουθούν τα βήματα των χίπις της δεκαετίας του 1960 που έστησαν κοινότητες προκειμένου να διαχωριστούν από αυτό που οι ίδιοι έβλεπαν ως μια υλιστική κοινωνία, και των survivalists της δεκαετίας του 1990 που έλπιζαν ότι θα ξεφύγουν από τις επιταγές μίας - όπως το αισθάνονταν - όλο και πιο κοσμικής και καταπιεστικής κυβέρνησης.

Και οι Preppers ανησυχούν για την κυβέρνηση.

Η 57χρονη Tegeler έχει μετατρέψει το σπίτι της στην αγροτική Βιρτζίνια σε ένα "κέντρο της επιβίωσης," πλήρες, με μια μεγάλη γεννήτρια, φορητές θερμάστρες, δεξαμενές νερού, και προμήθειες δύο χρόνων με κατεψυγμένα τρόφιμα που της έδωσε πρόσφατα η αδελφή της, σαν δώρο γενεθλίων. Λέει ότι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, θα μπορούσε να επιβιώσει επ’ αόριστον στο σπίτι της. Και πιστεύει ότι αυτή η έκτακτη ανάγκη έρχεται σύντομα.

«Νομίζω ότι αυτή η οικονομία είναι έτοιμη να καταρρεύσει», είπε. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα προϊόντων που πωλούνται μόνο σε preppers, κυρίως από online αγορές. Πωλούν τα πάντα, από δεξαμενές νερού μέχρι όπλα και δεξιότητες επιβίωσης. Ο συντηρητικός ραδιοπαρουσιαστής Glenn Beck φαίνεται να μεταδίδει το μήνυμα των preppers λέγοντας στους ακροατές:" Ποτέ δεν είναι αργά για να προετοιμαστούμε για το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε. "Ένα βίντεο για τους preppers εδώ:

«Δυστυχώς, λόγω της αυξανόμενης πολυπλοκότητας και της αστάθειας της σύγχρονης τεχνολογικής κοινωνίας μας, οι πιθανότητες να υπάρξει πλήρης κατάρρευση της κοινωνίας αυξάνεται χρόνο με το χρόνο», λέει ο συγγραφέας James Wesley Rawles, του οποίου το blog ‘Survival Blog’ θεωρείται το κατευθυντήριο φως του κινήματος των preppers.

Πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του στρατού, ο Rawles έχει γράψει μυθιστορήματα και μη επιστημονικής φαντασίας βιβλία για το τέλος του πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένων του "Πώς να επιβιώσετε στο τέλος του κόσμου όπως το γνωρίζουμε," (“How to Survive the End of the World as We Know It”) που είναι επίσης γνωστό ως Βίβλος των preppers. (Σχ. ΚΟ: Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά ως «ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ», εκδόσεις Eurobooks)

"Θα μπορούσαμε να δούμε έναν καταρράκτη υψηλότερων επιτοκίων, κάλυψη περιθωρίων, αποθεματική κατάρρευση της αγοράς, κατάρρευση τραπεζών, νομισματικές ανατιμήσεις μαζικές διαδηλώσεις και ταραχές», δήλωσε στο Reuters. "Το χειρότερο τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, μαζικός πληθωρισμός, νομισματική κατάρρευση και μακροχρόνια κατάρρευση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας."

Μία αίσθηση της «παθών και φόβου» βρίσκεται συνήθως στη βάση αυτού του είδους της σκέψης, σύμφωνα με την Cathy Gutierrez, εμπειρογνώμονα στις πεποιθήσεις περί εσχάτων καιρών στο Sweet Briar College στη Βιρτζίνια. Τέτοια συναισθήματα δεν είναι αφύσικα σε μια εποχή οικονομικής ύφεσης και ανησυχίας για το αυξανόμενο δημόσιο χρέος, είπε.

"Έτσι όπως είμαστε εξαρτημένοι από τα πάντα, από το ηλεκτρικό δίκτυο μέχρι το Διαδίκτυο, πράγματα στα οποία οι άνθρωποι δεν έχουν τον απόλυτο έλεγχο, υπάρχει η αίσθηση ότι εύκολα μπορεί να προκύψει ένα σενάριο κατάρρευσης, με την πεποίθηση ότι το τέλος έρχεται, και είναι όλα έξω από τον έλεγχο του ανθρώπου", είπε στο Reuters.

Σύγκρινε τις σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας με τη βιομηχανική επανάσταση του 1830 και του 1840, η οποία οδήγησε στην αύξηση των ‘Millerites’, (Μιλλερίτες) των ισοδύναμων με τους preppers, του 19ου αιώνα. Αυτοί ήταν οπαδοί του χαρισματικού ιεροκήρυκα William Miller, και πολλοί πούλησαν τα πάντα το 1844 γιατί πίστευαν ότι θα γινόταν η δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού.

Πολλοί από τους σημερινούς preppers εμπνέονται από το Internet, καταβροχθίζοντας πληροφορίες που δημοσιεύονται σε ιστοτόπους όπως αυτή που διευθύνεται από τον δικηγόρο Michael T. Snider, ο οποίος γράφει στο blog The Economic Collapse (Η Οικονομική Κατάρρευση) από το σπίτι του στο βόρειο Idaho.

«Οι σύγχρονοι preppers είναι πολύ διαφορετικοί από τους survivalists των παλιών ημερών», είπε. "Θα μπορούσατε να ζείτε δίπλα σε έναν prepper και να μην το ξέρετε ακόμη. Πολλοί που ζουν στα προάστια μετατρέπουν τα πλεονάζοντα δωμάτια σε αποθήκες τροφίμων και πηγαίνουν για εκπαίδευση επιβίωσης τα Σαββατοκύριακα ».

Όπως και άλλοι preppers, ο Snider ανησυχεί για το τέλος της οικονομίας των ΗΠΑ. Επισημαίνει ότι δέκα εκατομμύρια Αμερικάνοι ζουν με κουπόνια τροφίμων και ότι πολλά παιδιά στις ΗΠΑ ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ένα συναίσθημα ότι κάτι πάει τρομερά λάθος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει», είπε. "Πολλοί Αμερικανοί διαισθάνονται ότι μια τεράστια καταιγίδα έρχεται και θέλουν να είναι προετοιμασμένοι για αυτό."

Έτσι, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει η κατάρρευση της κοινωνίας – που οι preppers αποκαλούν «uncivilization» (από-πολιτισμός) - ποιο είναι το μέλλον των preppers;

Η Gutierrez δήλωσε ότι σε αντίθεση με τους Millerites - ή με τους οπαδούς του ραδιοφωνικού ιεροκήρυκα Harold Camping, ο οποίος προέβλεψε ότι ο κόσμος θα τελείωνε το περασμένο έτος – οι preppers δεν έχουν ορίσει ημερομηνία για την επόμενη καταστροφή. Το Ημερολόγιο των Μάγιας προβλέπει το Τέλος αυτό το Δεκέμβριο.

«Από τη στιγμή που ορίζεις ημερομηνία, φλερτάρεις με την παραπληροφόρηση», είπε.

Η Tegeler, η οποία θυμάται ότι το σπίτι της στη νοτιοδυτική Βιρτζίνια επλήγη από τυφώνες και πλημμύρες, λέει ότι κανένα από τα προϊόντα του "κέντρου επιβίωσής" της δεν θα πάει χαμένο.

«Νομίζω ότι είναι ανόητο να μην προετοιμάζεσαι», είπε. "Άλλωστε, όλα μπορούν να συμβούν».Σχ. ΚΟ: Διάβασε και: Preppers: ζουν με αυτάρκεια, ετοιμάζονται για καταστροφή και δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Είναι λίγα τα ψωμιά σας....

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 21:45:00 +0000

O Κύριος (με Κ κεφαλαίο) στην φωτογραφία, δακρύζει από αξιοπρέπεια.

Δεν τα έφαγε μαζί σας, αντιθέτως σας τάϊζε για να τον κυβερνάτε.

Και εσείς τον κοροϊδεύατε, τον κλέβατε και τώρα στα γεράματα τον υβρίζετε και του στερείτε τα απολύτως απαραίτητα προς το ζην.

Εσείς, αδιάβαστοι ἤ διαβασμένοι πράσινοι παλιάνθρωποι και οι λοιποί Παπαδήμιοι, αφού φάγατε, και αφού ήπιατε, τώρα απλώς υπάρχετε για να εκτελέσετε τις τελευταίες εντολές των δανειστών- αφεντικών σας με σκυμμένο το κεφάλι όχι από ντροπή, αλλά ως ένδειξη υποταγής.

Αλλά τα ψωμιά σας είναι λίγα, πολύ λίγα...

Δ.Μ.

φωτο : http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/

http://filotimia.blogspot.com/2012/01/blog-post_8204.html#more

Μισθοί σε ... φωτοτυπία! (η κορυφαία των αχρήστων...)

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 21:00:00 +0000

«Η ευελφάλεια, δηλαδή η ευελιξία και η ασφάλεια, είναι και τώρα η λύση. Και βεβαίως δεν μπορεί να συνεχίσουμε απλά με τη λογική των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων. Δεν μπορεί ο εργαζόμενος να είναι αδιάφορος για το τι συμβαίνει στην επιχείρησή του, δεν μπορεί να μην πάμε στη λογική των επιχειρησιακών συμβάσεων και στη συνεννόηση πια ανάμεσα στον εργοδότη και στον εργαζόμενο».

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Τάδε έφη η Αννα Διαμαντοπούλου.

Πρόκειται για απόσπασμα από την ομιλία της υπουργού Παιδείας
(σ.σ.: στα σχολεία είναι γνωστή και ως η «υπουργός της... φωτοτυπίας)
σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Κυριακή με το βαρύγδουπο τίτλο: «Για την Ελλάδα, τώρα».

Τι μάθαμε, λοιπόν, από την κ. Διαμαντοπούλου;

Πρώτον: Η «λύση», σύμφωνα με τους «σωτήρες» μας, δεν είναι παρά η «ευελιξία» στη λεγόμενη «αγορά εργασίας». Λέτε, όμως, να μην ξέρει η Διαμαντοπούλου - κοτζάμ υπουργός είναι - ότι αυτή ακριβώς η «λύση» είναι που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες; Οτι το αποτέλεσμα αυτής της «λύσης» είναι τα εργασιακά Νταχάου και το 1,5 εκατομμύριο άνεργοι; Η πρώην επίτροπος της Κομισιόν γνωρίζει άριστα. Οπως άριστα αντιλαμβάνεται πλέον και ο καθένας: Ο,τι για το λαό αποτελεί καταστροφή, γι' αυτούς - τους... «σωτήρες» του - αποτελεί «λύση»!

Δεύτερον: Η... αγριάδα της υπουργού δεν επιτρέπει παρερμηνείες: Αλίμονο στους εργαζόμενους που τολμούν να αντιστέκονται στην πρόθεση των «σωτήρων» να καταργήσουν ακόμα κι αυτόν τον κατώτατο μισθό. Αυτομάτως, θα εμπίπτουν στη χορεία των «αδιάφορων». Με ό,τι συνέπειες έχει αυτό...
Τρίτον: Ο «πατριώτες» που μας κυβερνούν επ' ουδενί θα ανεχθούν πλέον «ανάλγητους» εργαζόμενους. Και τι πιο «ανάλγητο» - κατά την κυρία υπουργό - από έναν εργαζόμενο που δεν νοιάζεται για τον καπιταλιστή - εργοδότη του, που δεν σκέφτεται (ο εργαζόμενος) τι συμβαίνει στην επιχείρηση (του εργοδότη του) και που δεν αντιμετωπίζει (ο εργαζόμενος) σαν δική «του» την επιχείρηση του κεφαλαιοκράτη - εργοδότη του!
Τέταρτον: Ηρθε, επιτέλους, το πλήρωμα του χρόνου οι εργαζόμενοι να «συνεννοούνται» με τους εργοδότες τους. Και τι αποδεικνύει ότι υπάρχει πνεύμα «συνεννόησης» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων; Μα τι άλλο - ρωτήστε και την κυρία Διαμαντοπούλου - από το να δέχονται οι εργαζόμενοι να αμείβονται βάσει του κανόνα «ό,τι προαιρείσθε»...
Πέμπτον (και βασικότερο): Αφού όλα τα παραπάνω θα γίνουν με γνώμονα την «ευελιξία με ασφάλεια», θα πρέπει να κάνουμε τον απαραίτητο διαχωρισμό: Στην κατηγορία της «ευελιξίας» θα κατατάσσονται, φυσικά, οι μισθοί και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στη δε κατηγορία της «ασφάλειας» τα συμφέροντα των μονοπωλίων και της πλουτοκρατίας.

Αυτά από τη «σοσιαλίστρια» Διαμαντοπούλου.
Ιδού τι επιθυμεί «Για την Ελλάδα, τώρα», αύριο και εις τον αιώνα τον άπαντα η κυρία υπουργός. Οπου ως «Ελλάδα», φυσικά, η κυρία και οι όμοιοί της
(σ.σ.: Εκείνοι που θα απαρτίζουν την - κατά τη δική της ορολογία - «κυβέρνηση των αρίστων»!)
εννοούν τα «αφεντικά», τα μονοπώλια, τους κεφαλαιοκράτες, δηλαδή την «αφρόκρεμα» που αξίζει τη «συνεννόηση», το «ενδιαφέρον» και τη «φροντίδα» μας.
Οσο για τους άλλους, τους εργαζόμενους, αυτοί μάλλον δεν θα είναι και τόσο «Ελλάδα». Και εν πάση περιπτώσει: ας μάθουν να ζουν με μισθούς σε ...φωτοτυπία!

http://redflyplanet.blogspot.com/2012/01/blog-post_827.html

Άξιοι της μοίρας μας

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 20:15:00 +0000

Έχετε συνειδητοποιήσει την κατάντια μας; Οι μισοί πολίτες - ψηφοφόροι στηρίζουν ακόμα και σήμερα την μνημονιακή πολιτική που καταστρέφει την χώρα και τις ζωές όλων μας. ΠΑΣΟΚ 12%, ΝΔ 30%, ΛΑΟΣ 6%, ΔΗΣΥ 2,5%... σύνολο πάνω από 50%.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας ή για να το πω διαφορετικά, με τις επιλογές μας δημιουργούμε την μοίρα μας. Και αν το δούμε λιγάκι συμβολικά, μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι είμαστε "παιδοκτόνοι" καθώς δολοφονούμε το μέλλον των παιδιών μας.

Μικρός Φωκίων

Αναλφαβητισμός,.. το ανώτερο στάδιο του Σοσιαλισμού.

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 19:30:00 +0000

Ίσως όμως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να πεθαίνεις...

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 18:45:00 +0000

Ίσως όμως αυτός είναι ο ιδανικός τρόπος να πεθαίνεις,

όχι ήσυχα στο κρεβάτι σου,

αλλά ανήσυχα στο δρόμο σου,

όχι πλήρης ημερών

αλλά με τις μέρες σου να διακόπτονται,

βίαια,

πριν την τελική τους πληρότητα.
Ίσως αυτός είναι ο ιδανικός τρόπος να πεθαίνεις:
όσο ακόμη κάτι ποθείς.

Ίσως αυτός είναι ο ιδανικός τρόπος να πεθαίνεις,

όχι βέβαια για τους δικούς σου

ούτε για εκείνους που ένιωθαν δικοί σου,

αλλά για σένα, ναι,

γιατί για σένα τι καλύτερο

από το να πεθαίνεις ακριβώς μέσα

σε αυτό που σε ορίζει και σε εξηγεί,
τι καλύτερο
από το να πεθαίνεις ακριβώς μέσα
στην ευφορία αυτού που φτιάχνεις,
τη στιγμή που το φτιάχνεις,
τη στιγμή δηλαδή που βρίσκεσαι
όχι στον κόσμο που βρίσκονται οι άλλοι,
αλλά στον κόσμο που έχεις στο μυαλό σου,
στο κόσμο που θες να βγει από το μυαλό σου
και να αποκτήσει υπόσταση εξωτερική,
υπόσταση σε όλους προσιτή,
μόνο που για να την αποκτήσει,
πρέπει πρώτος εσύ να την αποκρυσταλλώσεις,
και για αυτό χρειάζεται
-χρειάζεσαι-
να δεις αυτό που θέλεις, όπως το θέλεις,
χρειάζεται
-χρειάζεσαι-
να καταλάβεις από πού ακριβώς πρέπει να δεις
τον κόσμο που θα μεταμορφώσεις,
ώστε να έρθει να συμμορφωθεί με την
εικόνα που έχεις ήδη μισοδεί,
πολύ καιρό πριν,
-ποιός ξέρει πόσο καιρό πριν-
κι από τότε όλο σε κεντρίζει,
όλο σε τσινάει μέχρι να την ολοκληρώσεις.
Κι έχοντας το όραμα αυτής της εικόνας
να σε κατακλύζει,
την ώρα που περνάς το δρόμο
σαν ζαβολιάρικο παιδί,
παρασύρεσαι και πεθαίνεις
τον ευτυχέστερο, ίσως, όλων των θανάτων.

http://old-boy.blogspot.com

Υπουργείο Μακελειού...οι άστεγοι, πεθαίνουν κάτω από -4 βαθμούς Κελσίου !

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 18:00:00 +0000

Το ξέρετε αυτό; Έγγραφο που έφτασε πριν από ένα μήνα (20-12-11) από το υπουργείο Υγείας και Kοινωνικής Αλληλεγγύης (του ...μακελλάρη Λοβέρδου, δηλαδή) στην Περιφέρεια Αττικής και τους αντίστοιχους δήμους, "σχετικά με την στέγαση αστέγων σε ακραίες καιρικές συνθήκες" κρίνει ως ακραίες καιρικές συνθήκες, που επιβάλλουν την επί 24ωρου βάσεως περίθαλψη αστέγων, θερμοκρασίες κάτω από τους 4 βαθμούς Κελσίου !!!

Δηλαδή, εκτός των άλλων, ο ...βουτυρομπεμπές δελφίνος, που το παίζει και τσαμπουκάς (και μας απειλεί με "μακελειό", άμα πειράξουμε το γιό της Μαργαρίτας), καθορίζει και... ...στους πόσους βαθμούς Κελσίου είναι αποδεκτό να πεθάνει ένας άστεγος !!!

Βέβαια αυτός -πέρα από το ακαταλόγιστο- που μπορούμε πλέον να καταλογίσουμε σε όλους τους πρωτοκλασσάτους και τους δελφίνους, που βλέπουν το κόμμα τους να καταβαραθρώνεται και "τρελλαίνονται", έχει ...μανδύα και τη βουλευτική ασυλία και μπορεί να λέει οτιδήποτε γεννάει το εθνικοσοσιαλιστικό μυαλουδάκι του...

Ας δώσουν και στους πολίτες ...ασυλία -και μάλιστα σ' αυτούς που "πεθαίνουν" καθημερινά με χίλιους τρόπους, όπως οι άστεγοι- και θ' ακούσουν ..."ωραίες" περιγραφές, πραγματικού ...μακελειού, περιγραφές τέτοιες, που δε χωράει καν το μυαλό των Τροϊκανών... ====================================

ΥΓ1. Το κλείσιμο του γυμναστηρίου στο Ρουφ για τους άστεγους -που έγινε τις προάλλες- σύμφωνα με δηλώσεις του αρμόδιου για θέματα σίτισης και στέγασης των αναξιοπαθούντων του δήμου Αθηναίων, κ. Αποστολόπουλου, έγινε γιατί:

"Με το έγγραφο αυτό λοιπόν, οι αρμόδιες υπηρεσίες που ασχολούνται με τους αναξιοπαθούντες Έλληνες, εκτός των άλλων, καθορίζουν και στους πόσους βαθμούς Κελσίου είναι αποδεκτό να πεθάνει ένας άστεγος"...!!!

Δείτε εδώ το έγγραφο του υπουργείου υγείας

απο edo-provokatoras

http://kepparou.blogspot.com/2012/01/4.html

Οι δελφίνοι, τα δελφινάκια κι ο... έκπτωτος της Καραϊβικής

noreply@blogger.com (listonplace) — Thu, 26 Jan 2012 17:15:00 +0000

Γράφει η Νάνσυ Καλαφάτη

Μπορεί στην Κόστα Ρίκα, ο Γ. Παπανδρέου να βρήκε "κατάλληλο ακροατήριο" στη διεθνή σοσιαλιστική, για να αναπτύξει τις θεωρίες του περί "σοσιαλιστικών παραδείσων", αλλά πίσω στην Αθήνα οι κομματικοί "σύντροφοι", άμα τη επιστροφή του, μάλλον δεν πρόκειται να τον υποδεχθούν με ανθοδέσμες!

Ήδη το πρώτο μήνυμα από την Κοινοβουλευτική ομάδα, δόθηκε προς τους πάντες: Παπανδρεϊκους- όσοι απέμειναν στο club του Γιώργου- κομματικούς δελφίνους ... δελφινάκια και μνηστήρες. Ξεπερνώντας τους "καθ ύλη" αρμόδιους να συγκαλέσουν το Όργανο,δηλαδή τον Πρόεδρο του κόμματος και τον Γραμματέα, οι βουλευτές πρόκειται να συναντηθούν την ερχόμενη Πέμπτη.

Η κίνηση αυτή, αποτελεί μία ακόμη ένδειξη ότι "κοχλάζουν" στους κόλπους του κυβερνητικού κόμματος οι αντιδράσεις, για την "παθητική" αντιμετώπιση του ΓΑΠ των δυσμενών εξελίξεων, που έρχονται και για τις εν γένει "δραστηριότητές" του ως Πρωθυπουργός, που βεβαίως χρεώνουν στο ΠΑΣΟΚ την κυβερνητική αποτυχία.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πτώση έρχεται και αρκετοί εκτιμούν ότι, στις ερχόμενες εκλογές θα υπάρξουν "απρόβλεπτα" δυσμενή -ίσως μονοψήφια- αποτελέσματα για το κυβερνών κόμμα! Εντός Βουλής, η Κοινοβουλευτική ομάδα, κατά την ψήφιση του οικονομικού πολυνομοσχεδίου, έδειξε εμφανέστατα τις προθέσεις της να αντιδράσει "αρνητικά" στη βούληση του Υπουργού Οικονομίας.

Ο κ. Βενιζέλος, ζυμωμένος - και χρεωμένος – με την οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας,το τελευταίο διάστημα, ως προς την κομματική του εξέλιξη δείχνει, ότι αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε προοπτικές...

Δεν τον πτοούν μόνον οι πολλοί δελφίνοι που εμφανίστηκαν, τύπου Λοβέρδου, Χρυσοχοϊδη και Λούκα. Η φιλοδοξία του ενεός δείχνει ότι"τραυματίστηκε" σοβαρά από μεγάλη μερίδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, από την απόσυρση της διάταξης για τα φαρμακεία. Οι άλλοι δύο μνηστήρες της κομματικής προεδρίας, έκαναν "χαρακίρι"με τις δηλώσεις περί άγνοιας του τι ψήφιζαν και μάλλον

ως "αδιάβαστοι", δε θα προβιβασθούν! Ο κ. Βενιζέλος δείχνει ότι παγιδεύθηκε μέσα στις πολλές φιλοδοξίες του: Και "τσάρος"υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβέρνηση και δελφίνος, προφανώς είναι μεγάλο φορτίο για να χωρέσει στις δυνατότητες ακόμη και του "μεγάλου εκτοπίσματος" Υπουργού. Δεν προλαβαίνει όμως και χρονικά να επεξηγήσει με τη γνωστή ευγλωττία του, τους λόγους που επέβαλαν την πανταχού παρουσία του...

Θα μπορούσε να πει πχ, ότι ήταν απαραίτητο να καλύψει τα κενά εξουσίας που άφηνε λόγω ανικανότητας ο Γιώργος. Τότε όμως θα προκαλούσε το φανατικό "κοινό" των ορκισμένων στο όνομα Παπανδρέου. Θα μπορούσε ακόμη να πει, ότι "ανασκουμπώθηκε" για να προλάβει τις δυσμενείς εξελίξεις στην Οικονομία. Αλλά οι καλά μελετημένοι αντίπαλοί του, θα είχαν να του προσάψουν τους άχρηστους και άκαιρους πανηγυρισμούς του περασμένου Ιουλίου με το "πετύχαμε, πετύχαμε" και τον γκρίζο Δεκέμβρη όταν ο Γιωργάκης παρέδωσε την καρέκλα του πρωθυπουργού στον Λ. Παπαδήμο. Ο κύριος Βενιζέλος ήταν παρών και συμμέτοχος σε αυτές τις εξελίξεις!

Στη μακρινή Κόστα Ρίκα, ο Γιώργος μάλλον ζει τον "παράδεισο της ουτοπικής ιδεολογίας του"!

Δείχνει να μη δίνει και μεγάλη σημασία στο τι συμβαίνει πίσω του, στη χώρα. Ούτε τα "πισώπλατα"δείχνει να τον αφορούν. Εμφανίζεται μονίμως σαν να είναι "κολλημένος" στην ιδέα ότι κληρονόμησε το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα που δημιούργησε ο πατέρας του.

Αλλά το κόμμα "του" δεν είναι μόνον ένας τίτλος και ένα ιδεόγραμμα, είναι και ένας ζωντανός οργανισμός που μοιραίως δείχνει σημάδια κόπωσης και γήρανσης. Απαρτίζεται από πρόσωπα που μετέχουν τα κομματικά όργανα και μαζεύουν τα μαύρα μηνύματα "εγκατάλειψης" από τους ψηφοφόρους.

Έτσι ο αρραβώνας, το δαχτυλίδι εξουσίας που του παρέδωσε ο Κ. Σημίτης μπορεί να επικαλείται

ο ΓΑΠ ότι δυστυχώς...πρήστηκε το "δάχτυλό" του και δεν υπάρχει τρόπος να το βγάλει, αλλά -μάλλον- κάποιοι ετοιμάζονται να του το πάρουν ακόμη και "βιαίως"... ακόμη και με ακρωτηριασμό.

Βεβαίως η οικογένεια Παπανδρέου έπραξε -όπως πάντα- το καθήκον της, απέναντι στον αδελφό που δείχνει να αδιαφορεί για τον τίτλο "πρώην Πρωθυπουργός" αλλά επιμένει στον τίτλο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ: Τον υποστήριξε ακόμη και με αρθρογραφία. Αλλά την προηγούμενη εβδομάδα πύκνωσαν τα δημοσιεύματα περί του "πόθεν έσχες " του αδελφού συγγραφέα. Εμμέσως πλην σαφώς κάποιοι διεμήνυσαν στον Αν. Παπανδρέου το νεότερο, το προφανές "κάτσε καλά γιατί υπάρχουν ράμματα"...

Έρχεται λοιπόν ο... μεγάλος αρχηγός, με πολύ μικρό -όπως φαίνεται- χρόνο παραμονής στα κομματικά έδρανα. Η Ιστορία δείχνει και εδώ , ότι αρέσκεται σε επαναλήψεις! Τη μερίδα του λέοντος πήρε τη δεκαετία του 80,από την Ένωση Κέντρου ο Ανδρέας για να "ιδρύσει" το κόμμα του, αφήνοντας τα "ρινίσματα" από το ανάχωμα των Κεντρώων Δυνάμεων, στο Γιάννη Ζίγδη.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις κινούνται ακριβώς στα όρια των ποσοστών εκείνου του "νεαρού" και ελπιδοφόρου ΠΑΣΟΚ και της γηρασμένης ΕΔΗΚ. Αυτά προφανώς επηρέασαν και την Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, που "παρατύπησε" και όρισε συνάντηση για "συζήτηση" προβληματισμού, για την ερχόμενη Πέμπτη,εν τη απουσία του Παπανδρέου και παρακάμπτοντάς τον !

Υπάρχει ένα σημείο της ομιλίας Σημίτη στη Γερμανία στο οποίο δε δόθηκε η πρέπουσα σημασία καθώς υποσκελίστηκε από το άδειασμα του Γ. Παπανδρέου για το μνημόνιο:

Ο πρώην Πρωθυπουργός μίλησε για ένα άλλο ΠΑΣΟΚ, που ενδεχομένως να έρθει.

Τι εννοούσε; Ένα απλό ΠΑΣΟΚ χωρίς Γιώργο Παπανδρέου; Ένα ΠΑΣΟΚ με πρόσκληση επιστροφής στον κ. Σημίτη; Μία συσπείρωση κομμάτων "εύρους αντιλήψεων" και τους"ανεξάρτητους" βουλευτές-δημιουργούς τους, σε σύμπραξη με τους φερόμενους "ανανεωτές του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να χωρέσει ο νυν "Ευρωπαϊστής" πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος; Θα δούμε! Οι μήνες που έρχονται, αλλά και το μετεκλογικό διάστημα μας επιφυλάσσει -θαρρώ- πολλές εκπλήξεις! Δε θα πω αν θα είναι ευχάριστες ή δυσάρεστες. Απλώς θα υπογραμμίσω τις λέξεις "χρήσιμες" και "αποτελεσματικές" που θα πρέπει να χαρακτηρίζουν ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ τις μελλοντικές κυβερνήσεις της Ελλάδας.