tag:blogger.com,1999:blog-65053783993494297792024-10-04T20:00:42.145-07:00Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.comBlogger5125tag:blogger.com,1999:blog-6505378399349429779.post-63425883645342135802013-12-30T15:55:00.000-08:002013-12-30T15:55:36.883-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> आठवणी कधी नदीप्रमाणे ओथंबुन वाहणारया <br /> तर कधी समुद्राप्रमाणे अथांग पसरलेल्या <br /> आठवणी कधी पावसासारख्या रिमझिम बरसणारया <br /> तर कधी तळ्याप्रमाणे शांत <br /> <br /> कधी हिरव्या पानाच्या तर कधी पिवळ्या वेलीच्या <br /> कधी कापसासारखी ऊब देणारया तर कधी बाभळीच्या काट्याप्रमाणे रुतणारया <br /> आठवणी कधी विंचुच्या दंशाप्रमाणे झोंबणारया <br /> तर कधी वुक्षाच्या सावलीप्रमाणे शितल <br /> <br /> आठवणी कधी बेभान वारयासारख्या सैरावैरा पळणारया <br /> तर कधी आकाशातील ध्रुवाप्रमाणे निश्चल <br /> कधी पाण्यामध्ये निर्माण झालेले तरंग <br /> तर कधी पावसानंतरचा इंद्रधनुष्य <br /> <br /> आठवणी कधी अग्नीसारख्या ज्वलंत <br /> तर कधी जणु गोठलेला बर्फ़ <br /> कधी पहिल्या पावसानंतर येणारा मातीचा सुवास <br /> तर कधी क्षितीज जो फक्त एक भास <br /> <br /> आठवणी कधी सुरिल्या जशी मैफिलीत गायलेली तान <br /> कधी मात्र अमावस्येच्या रात्री भयाण रान <br /> कधी आठवणी पौर्णिमेचा चंद्र <br /> तर कधी त्यांना काळ्या ढगांनी घेरल <br /> <br /> आठवणी कधी झेपावती मनात जश्या उसळलेल्या लाटा <br /> तर कधी शुभ्र चांदण्यांचा लाल नभात साठा <br /> जरी असतो त्यात कधी सुखाचा गारवा तर कधी दुःखाचा ओलावा <br /> तरी देतात त्या आपल्याला भुतकाळ परत एकदा जगायला <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div> Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6505378399349429779.post-32763231208988497772013-12-30T15:54:00.000-08:002013-12-30T15:54:44.626-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> कसली ही तगमग कसली ही चढाओढ <br /> दुसरयाला वाईट दाखवून स्वतःला वर ओढ <br /> लोकांच्या वागण्यात काढायची सतत खोड <br /> आपल्या कार्यातुन समर्थता दाखवणे नाही हा बोध <br /> <br /> काहींच्या तोंडी सतत दुसरयाचे गाऱ्हाणे <br /> एकाची पाठ फिरली की त्याला निंदेत नहाणे <br /> दुसरयाचा मुर्खपणा म्हणुन आपण शहाणे? <br /> स्वतःला हुशार ठरवायचे भलतेच हे बहाणे! <br /> <br /> कोणाचे चांगले घडल्यास कौतुकात भिजवा <br /> दुसरयाची प्रगती बघुन मनात मात्र जलवा <br /> क्रोध, मत्सर, इर्षा, लोभ, लबाडीचा कालवा <br /> कधी मीळायचा मनास निर्मळतेचा गारवा <br /> <br /> दुसरयाचे कष्ट बनवा स्वतःचे भविष्य <br /> तिसरयाची मेहेनत खपवा आपल्या नावावर अवश्य <br /> समोरचा त्रासला तरी वागु असेच पुनःश्च <br /> मनाच्या सुंदरतेतच नाही का सुंदर हे आयुष्य? <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div> Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6505378399349429779.post-89951495081083040702013-12-30T15:53:00.000-08:002013-12-30T15:53:54.896-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> रक्तातच आमच्या पत्त्याचे सेट <br /> आजीकडून मिळाली ती आम्हांस सप्रेम भेट <br /> आत्या काकांपासुन भाच्यांपर्यंत थेट <br /> भेटल्यावर नेहमीच असतो पत्त्यांचा बेत <br /> <br /> शाळेची सुट्टी उन्हाळ्याची <br /> कडक उकाड्याचे दिवस <br /> घरात गार हवा कूलरची <br /> बसायचो घरात पत्ते पिसत <br /> <br /> कधी मी गेले आजोळच्या गावी <br /> तर भाऊबहिणी रमीचा डाव लावी <br /> आम्ही सर्वे जुगारी भावी <br /> ठरले मी रमीत नेहमीच डावी <br /> <br /> बदामचा राजा किलवरची राणी <br /> पत्ते कुटतांना ऐकत बसतो गाणी <br /> पोकर खेळतांना लावतो नाणी <br /> पाजते मी त्यात सर्वांना पाणी <br /> <br /> खेळत असु तिनशेचार आम्ही आत्याच्या वाडी <br /> उठत नसे तिथुन काही आमची गाडी <br /> आत्या सारया करतात खेळात लबाडी <br /> सर्वांकडे करते मी त्याची चहाडी <br /> <br /> चुलत भाऊ आला घरी अगर <br /> जजमेंन्ट खेळू आम्ही रात्रीचा प्रहर <br /> वरतून उठू भल्या पहाटे लावून गजर <br /> जिंकण्याची धमाल येत नाही त्याच्या बिगर <br /> <br /> महाबळांनी शोधली सत्तीलावणी वेगळी <br /> लावू शकतो पाहिजे तेवढे पत्ते एकाच वेळी <br /> अश्या सत्त्या अठ्ठ्यांमधे आनंद मला मिळी <br /> रस असला तुम्हास तर चला खेळू एक खेळी! <br /> <br /> <br /></div> Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6505378399349429779.post-47340488563634279442008-02-10T22:39:00.000-08:002008-02-11T17:30:37.416-08:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHLVYSQP4e3XZ4lVAzBsAwQQo5WDhen7nL8BcoVaUvmBxLvnIM9Y-SZnLzWwTFe8_DlB-rA3yPdJCUfGnaWyJDjJc_xGtzfJqjLIh4IXrRTSInY1Q4lqWeOUW6FY-4KN9wOnZcdytOyIU/s1600-h/%E0%A4%B5%E0%A4%BF%E0%A4%B6%E0%A4%BE%E0%A4%96%E0%A4%BE.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHLVYSQP4e3XZ4lVAzBsAwQQo5WDhen7nL8BcoVaUvmBxLvnIM9Y-SZnLzWwTFe8_DlB-rA3yPdJCUfGnaWyJDjJc_xGtzfJqjLIh4IXrRTSInY1Q4lqWeOUW6FY-4KN9wOnZcdytOyIU/s200/%E0%A4%B5%E0%A4%BF%E0%A4%B6%E0%A4%BE%E0%A4%96%E0%A4%BE.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165617461206286658" /></a><br /><br />इतक्यात कुसुमाग्रजांचे विशाखा नावाचे पुस्तक वाचले. कुसुमाग्रजांसारखे महान कवि महाराष्ट्राच्या भुमीवर होऊन गेलेत हे महाराष्ट्राचे भाग्य आहे. <br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhj1QKow8SsO-vhGnlzwruo2ZDd2zV3QA5ejzSLLALpUQS8y5Lgl4wyLssi9EYXBxSOqTBUY0sC-Bc3zLL4YZwxR8-To89y70Ob4JvNc3yALJqo3Xw7FVDCT7A84LaSTYCdBoYsBQdJERk/s1600-h/Vishakha2.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhj1QKow8SsO-vhGnlzwruo2ZDd2zV3QA5ejzSLLALpUQS8y5Lgl4wyLssi9EYXBxSOqTBUY0sC-Bc3zLL4YZwxR8-To89y70Ob4JvNc3yALJqo3Xw7FVDCT7A84LaSTYCdBoYsBQdJERk/s200/Vishakha2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165899666327437666" /></a><br /><br />मराठी भाषेशी जरा संपर्क कमी झाल्यामुळे मला आजकाल आकलन व्हायला जरा वेळ लागतो :)<br />पण जेवढ्या वेळा कविता वाचत गेले तेवढा जास्त त्यांचा अर्थ उलगडत गेला. पुस्तकातील सर्वच कविता सुंदर आहेत. त्यांचा आस्वाद घेण्यासाठी पुस्तक जरुर वाचा. <br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjX0F3iIgzAOaxPUKuU8MQ9tJC6Lcr2k9KIYp1awmHMQHQVrrTSmFw3cNo7SBtHQYOPwAsbVeCxK3qgqrQ2i5YhTiwGquwh0UF1YA7UF_KWL11-HWWwk6AFv5JvyOhHfoO72mKfKU3xBFQ/s1600-h/Vishaka1.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjX0F3iIgzAOaxPUKuU8MQ9tJC6Lcr2k9KIYp1awmHMQHQVrrTSmFw3cNo7SBtHQYOPwAsbVeCxK3qgqrQ2i5YhTiwGquwh0UF1YA7UF_KWL11-HWWwk6AFv5JvyOhHfoO72mKfKU3xBFQ/s200/Vishaka1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165899657737503058" /></a><br /><br />ह्या लेखाचा शेवट कुसुमाग्रजांच्या कवितेतील एका कडव्यानेच करते-<blockquote>कोठे ना जिवास मायेची ओढ <br />नाही वा मुळीही ध्येयाची जोड<br />सार्थता जिविता नाही<br />भकास दिशा या दाही<br />कशास आयुष्य देवा, इतुके<br />शतकामागून जाती शतके.</blockquote>Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6505378399349429779.post-47423694249712931662007-09-06T11:28:00.000-07:002007-09-06T12:14:56.890-07:00<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZxrKTLIcD387txJJvRmveQ9XThUe8AZ9EC3FKDnSOUBCRXdHaPQsFYaqpke5Rde-OX3z_2HvB1Qaf0W0WnKAgzJ_-4Yi6LjSxV-uVOAjZFO6l5hDaL25OFhTJhTodVoxBwSbbhTQt1gk/s1600-h/MaziKavita.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZxrKTLIcD387txJJvRmveQ9XThUe8AZ9EC3FKDnSOUBCRXdHaPQsFYaqpke5Rde-OX3z_2HvB1Qaf0W0WnKAgzJ_-4Yi6LjSxV-uVOAjZFO6l5hDaL25OFhTJhTodVoxBwSbbhTQt1gk/s320/MaziKavita.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107170811467443602" /></a>Rasika Mahabalhttp://www.blogger.com/profile/09158620118595279907noreply@blogger.com5