Radikal Fikirler

Foxconn’da Calisanlar Kole Mi?

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Fri, 27 Jan 2012 21:53:00 +0000

Modern köleler

Shenzhen’de sadece Foxconn’da, sadece Apple için 230 bin kişi çalışıyor (toplam çalışan sayısı 500 bine yakın). Haftada altı gün, her gün en az 12 saat ve saati sadece 1.2 liraya başka bir deyişle ayda en fazla 345 lira kazanan bu ‘teknoloji çağı köleleri’ iş bitince evine de gidemiyor. Çünkü çoğunun evi yok. Olanlarıysa getir-götürle uğraşmak istemiyorlar. 15 yataklı ranzalarda, demir parmaklıklı camlarda yatıp vardiya saatini bekliyorlar. Parmaklığın sebebi intihar eden işçiler. Dert işçi kaybı da değil, ortaya çıkınca zor durumda kalan Apple’ın halkla ilişkiler departmanı. İntiharı önlemek için camlara parmaklık gerdiler. Nasıl ama?

Türkiye’den hele de İstanbul’dan bakınca günde 12 saat çalışma ve 345 TL maaş garip geliyor değil mi? Aslında gelmemesi lazım, bizim insanlarımızın Foxconn çalışanlarından öyle kat kat daha iyi bir halleri de yok. Mesela bir İngiliz veya Alman işçisiyle de bir Türk işçisinin arasındaki fark bizim işçilerle Çinli işçilerin arasındaki farktan daha fazladır. İngiltere’de saatlik asgari ücret £6.08 (~17 TL), Türkiye’de saatlik asgari ücret 2,82 TL (634,64/225), arada 6 kat fark var. Bu durumda bizim işçilerimiz daha fazla mı köle oluyor?

Foxconn’daki çalışma şartlarıyla ilgili hazırlanan başka bir raporda normal çalışma saatinin ayda 173 olduğu, bunun üzerine 50-100 mesaiye (mesai ücreti belirtilmemiş)zorlandıkları yazıyor, Shenzhen fabrikasında giriş seviyesi maaşı 231 $ (canoe.ca).

Yaşanan intiharlar konusu var bir de; 4 yılda 17 kişi, hepsi de bir firmanın çalışanı, 1 milyon işçisi olan bir firmanın. Yani intihar oranı milyonda 4,25. Çin’deki genel durum ne? 1,3 milyarlık nüfustan her yıl ortalama 287.000 kişi intihar ediyormuş (AFP). Yani milyonda 220 kişi. Foxconn’daki oran ülke ortalamasında 52 kat daha az. 70 milyonluk Türkiye’de 2010 yılında 2933 kişi intihar etmiş (TUİK). Yani milyonda 41. Vatandaşlarımız da Foxconn çalışanlarına göre intihara daha meyilli anlaşılan.

Bütün bunlar işin sadece rakamsal boyutu, kendimize bir de bütün kötü koşullara rağmen bu bir milyon işçinin neden Foxconn’da çalıştığını sormamız lazım. Bu insanların hepsi de aptal olamaz, daha iyi şartlarda iş bulabilselerdi, büyük ihtimal Foxconn’da olmazlardı zaten, yani Foxconn onlar için en iyi imkanı veren firma.

Apple veya Foxconn’u boykot etmek ancak bu işçilerin birçoğunun işini kaybetmesine ve daha kötü şartlarda çalışmasına sebep olur.

Foxconn dahil dünyadaki hiçbir firmanın yöneticisinin zorla işçi çalıştırmaya gücü yok (komünist ülkelerdeki uygulamalar hariç). İşçiler de diğer ekonomik karar vericiler gibi kendileri için en iyi/karlı alternatifi seçer. Bugün batı ülkelerindeki işçi şartlarının kanunlar sayesinde iyileştiği gibi saçma düşünce var. İyileşen şartlar, en basit bir sebep sonuç ilişkisini bile anlamaktan aciz insanların düşündüğü gibi kanunlar sayesinde olsa bugün sosyalist yönetimlerin altındaki ülke işçileri refah içinde olurdu.

Camila Vallejo’nun Pesinden Gitmek

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sun, 30 Oct 2011 19:42:00 +0000

Şili komünist partisinin gençlik kolları üyesi bu kızla ilgili her hafta bir haber çıkıyor. Güzel olmasa kimsenin muhtemelen ilgi duymayacağı (sol tandanslı New York Times ve Guardian’daki birkaç haber haricinde batı basınında yer almıyor) bu isyancıyla romantik bir hava oluşturulmaya çalışılıyor sanki. Dişi Che.

“Yıllarca Şili gençliği bireysel başarıyı ve tüketimi vurgulayan neo-liberal modelin içinde harcandı. Hep benim, benim, benim. Ötekilere pek fazla bir empati yok” (Camila Vallejo / Guardian)

Empati konusu çok ilginç. Mesela kapitalist bir ülkede komünist olabilirsiniz, sizinle aynı fikirde olanlarla beraber paranız ölçüsünde bir toprak parçası satın alıp “herkesin yeteneği ölçüsünde çalışıp, herkese ihtiyacı ölçüsünde dağıtıldığı” bir hayat da yaşayabilirsiniz. Ama tersine bir komünist ülkede, bırakın kapitalist bir hayat yaşamayı, bunu dile getirme şansınız bile yoktur. Bugün özgürce hemen her düşünceyi okuyup tartışabiliyoruz ama komünist ülkelerde karşıt fikirli bir kitap bulundurmak vatan hainliği ile eş anlamlıydı. Sınırlara yakın bölgelerde sinyal bozucu kuleler vardı, yabancı yayınlar dinlenemesin diye. Bu durumda hangi sistem empatiye daha açık?

Neo-liberalizmin konusunda ise ne olduğu hakkında pek bir bilgim olmadığı için yorum yapamayacağım. Kendine klasik liberal/liberteryen diyen var, liberal diyen var ama ben neo-liberalim diyeni duymadım. Bireysel başarı konusuna gelirsek, öğrendiğim kadarıyla kendisi coğrafya okuyormuş. Şili’deki coğrafya mezunlarının ne yaptığını bilemem o yüzden ülkemizdeki duruma baktım ve görüldüğü kadarıyla okulda öğrendiklerini sadece ıvır zıvır bakanlıklarda çalışarak pratikte kullanabiliyorlar.

“Bölümden mezun olan öğrencilere Coğrafyacı unvanı verilir. Mezunlarımız Maden Tetkik Arama Enstitüsü, Devlet Su İşleri, Köy Hizmetleri, Orman Genel Müdürlüğü, Karayolları, Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Devlet İstatistik Enstitüsü,Devlet Planlama Teşkilatı vb. gibi resmi kuruluşlar ile Turizm Bakanlığı, Çevre Bakanlığı gibi bakanlıklarda çalışabilmektedir. Mezunlarımız, bölge planlama çalışmalarında ve belediyelerin planlama faaliyetlerinde görev yapabilmektedirler” (İstanbul Üni)

Hemen hepsi sadece sosyalist ülkelerde olabilecek, serbest piyasanın olduğu ülkelerde ayak bağı olmaktan öteye gitmeyen departmanlar.

Tabi coğrafya bölümü kariyer için değil de zevk için, coğrafya konularını sevdiği için okuyanlara bir sözüm olamaz. En azından mezun olduktan sonra atama istiyoruz diye ağlamadıkları sürece. Camila’nın okuduğu bölümü dikkate almamın sebebi, birçok öğrencinin serbest piyasanın talep etmediği bölümleri hem kazanmanın hem de okumanın kolay olması nedeniyle seçip, mezun olduktan sonra işsiz kalınca sürekli bir devrim hayaliyle yaşamalarından. “Bedava” eğitim, ahlaki sorunları bir yana (bireysel bir yatırımı başkalarının finanse etmesini istemek), yapısal verimsizliği de getirir.

Bedava sirke baldan tatlıdır

Doğrudan doğruya eğitim ücreti öğrencinin cebinden çıkmadığından dolayı ne okul ve bölüm seçiminde yeterli araştırma yapılıyor ne de seçilen bölümü zamanında bitirmeye gayret ediliyor. Kaldı ki üniversite mezunu olmanın pratik bir fayda sağladığı mesleklerin sayısı çok da fazla değil. İş hayatında fayda sağlamayacak bir bölümü okumak için niçin bir insan hayatının dört yılını ziyan etsin? Bazı insanlar için buna dört yıllık lise dönemini de katabiliriz.

Not: Şili’de kar amaçlı özel üniversite kurulmasına 1981’de izin verilmiş ve devlet desteği kademeli olarak azaltılmış. Ancak 1981 öncesi sekiz devlet üniversitesinde 150binden az öğrenci okuyorken bu sayı bugün yarısından fazlası özelde olmak üzere 1.1 milyona çıkmış(NYTimes – Aynı makalede açlık grevinde bulunan bir öğrencinin psikoloji okumak isteyip maliyetinden dolayı okuyamadığı da yazıyor).

Not2: Şili, Güney Amerika ülkeleri arasında kişi başına gelir oranının en yüksek olduğu yer.

Üniversite eğitiminin amacı kariyer değildir

Bazıları diyor ki üniversite eğitiminin temel amacı bilim ve felsefe olmalıymış. Sayısalcılar bilim insanı, sözelciler filozof olacak. Tabi bunlardan biraz ödün verilerek mühendislik gibi teknik konuların da az da olsa öğretilmesi iyi olabilir. Bu görüş devlet kontrolündeki eğitim sisteminin bozuk olmasının belki de en büyük nedeni. Rekabet olmadığı için kalitenin sürekli düştüğü okullardan pratik bir yarar sağlayamadan mezun olan öğrenciler işsiz kalıyor, bu memnuniyetsizlikle de saldırganlaşıp devrim hayalleri kurmaya başlıyorlar. Halbuki piyasa kurallarının işlediği bir eğitim düzeninde hem verimlilik artar / birim maliyetler düşer (verilen eğitime oranla), hem de mezun olduktan sonra hayata daha hazırlıklı girilir. Böyle bir düzende bilimin feda edileceğini düşünmek de saçmalık olur, çünkü teknoloji üretmek için bilim yapmak gerekiyor. Bugün dünyanın en pahalı üniversiteleri ABD’de ama en çok bilimsel buluş ve teknolojik yenilik de bu üniversitelerden geliyor.

Ama Hangi Liberalizm

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sun, 16 Oct 2011 11:34:00 +0000

Eskiden kendimi liberal olarak görürdüm çünkü o zamanlarda liberalizmden anladığım, sınırlı devlet yapısını, serbest piyasayı (devletin sadece dolandırıcılık ve sözleşmeye aykırılık durumlarında müdahale ettiği), başkalarına fiziksel olarak zarar verilmediği müddetçe sınırsız özgürlüklere sahip olmayı savunan bir sistemdi. Kısaca devletle birey arasındaki ilişkide, birey başkalarının özgürlüğüne müdahale etmediği (eleştirebilir ama fiziksel olarak engelleyemez) sürece hem ekonomik hem de sosyal açıdan her istediğini yapma özgürlüğüne sahip olması gerektiği. Bu görüşe uygun olarak da bence bir liberalin muhafazakar, dindar veya ateist olmasında herhangi bir sakınca yok; bir liberalin başkalarının bazı eylemlerini tasvip etmeyebilir hatta iğrenç bulabilir ama bu eylemin yasaklanmasını istemediği sürece liberalliğinden bir şey kaybetmez.

Zamanla internet kullanımın yaygınlaşması, İngilizce bilenlerin sayısının artması ve siyasi koşullar sayesinde Türkiye’de kendini liberal olarak tanımlayanların sayısı arttı. Bunların bir kısmı liberalizmi ABD’de kullanıldığı haliyle (sosyal konularda özgürlükleri savunmakla beraber fırsat eşitliği(!) adına müdahaleci devletten yana) kullanmaya başladı, bir kısmı aslında liberal olmadığı halde belirli bazı özgürlük alanlarını savunmak amacıyla (Kürtler için kültürel özgürlükler, dini özgürlükler vs.) liberal maskesi altına saklandı. Tabi ülkedeki liberal sayısı arttıkça bilgi kirliliğe de arttı. Bazı liberaller özellikle son dönemdeki ekonomik krizden sonra serbest piyasaya saldırmaya başladı; kapitalizmin vahşi bir sistem olduğu, serbest piyasa ekonomisinin çöktüğü vs. Bazı liberaller de devletin en temel görevi (varlık sebebi) olan yaşam hakkını korumayı (başkalarının yaşam hakkına müdahale eden bu haktan vazgeçer) göz ardı edip PKK’ya karşı yapılan meşru operasyonlara karşı ateş püskürmeye başladı. Askeriyenin siyasete karışmasına (bence tehdit etmedikleri sürece kişisel görüş bildirmelerinde bir sakınca olmamalı), harcamalarına veya zorunlu askerliğe karşı çıkmak başka bir şey işini yaptıkları için eleştirmek başka bir şey. Ulusalcı olmayan herkesin liberal olduğu düşüncesi var sanki.

Sonuç olarak liberalizm kavramı öyle karman çorman bir hale geldi ki bu kavramdan kimin ne anladığını bilmek mümkün değil. Belki de bunun sebebi bu konuların Türkiye’de yeni yeni tartışılmaya başlanması, ne de olsa daha beş on sene önce liberal tanımlaması küfür olarak kullanılıyordu.

Ben artık kendimi liberteryen olarak görüyorum. Bu kavram da sulandırılmadığı sürece.

Serap Sehir–Bluebeam Projesi

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sun, 28 Aug 2011 17:14:00 +0000

Facebook paylaşımlarında yukarıdaki komplovari video ile karşılaştım. Videoyu Youtube’da şu ana kadar 1.597.819 kişi izlemiş. İddia şu ki ABD silahlı kuvvetlerinin (+/NASA) bir yeni çağ dini kurmak amacıyla geliştirdikleri Bluebeam (MaviIşın) adlı bir projesi var. Projenin ayrıntılarına girmeye gerek yok fakat bu proje sayesinde ABD’nin dünyanın herhangi bir yerinde yapay deprem ve seller oluşturabildiği, hologramlar, sonik seslendirmeler ve hipnoz ile insanları kontrol altına alabiliyormuş.
Bütün bunlar komplo teorisi meraklılarına inandırıcı geliyor. Ekonomik gücün askeri güç sayesinde elde edildiğini ve bu yüzden batının gelişmiş bizimse hala gelişmekte olan bir ülke olduğumuzu düşünenler için komplo teorilerinin değeri ekonomik teorilerden çok daha fazla.
Gelelim yukarıdaki görüntülere; benim ilk dikkatimi çeken olan videoda karşılaştırma yapılmaması. Sunulan iddia gerçek olsa ve ben çekmiş olsam sisin kalkması için birkaç saat bekleyip mekanın sisli ve sissiz halini karşılaştırmalı olarak gösterirdim. Sonuçta görüntüdeki ada ve tepeler gerçekten bir serapsa sissiz bir ortamda orada bulunmamaları gerekir.
Olayın Çin’in Huangshan şehrinde geçtiği iddia ediliyor. Şehri Çin’e gitmeden de Google Earth sayesinde görebildiğimize göre bir bakalım nasıl bir yermiş:

Serap olduğu iddia edilen ada tam karşımızda.

Bu resimde ise videonun çekildiği yer ikinci köprü.
Meraklısı için koordinatlar:
29°42'23.33"K 118°19'11.48"D

Garanti Bankası Şubeye Gitme Zorunluluğu

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Tue, 12 Apr 2011 22:38:00 +0000

Garanti Bankası müşterisiyim ve şubat ayından beri İngiltere’de yaşıyorum. Buraya gelmeden önce bankacılık işlemlerimi internet üzerinden sorunsuz bir şekilde yürütebilmek amacıyla cep telefonuma cep şifrematik yükledim. Geçen haftaya kadar da para transferleri, yatırım işlemleri, kart ödemeleri vs. gibi tüm işlemlerimi rahatlıkla yapabiliyordum. Ancak sonradan telefonumda bir sorun çıktı ve format atmak zorunda kaldım. Bu durumda şifrematiğim de silinmiş oldu. Cep şifrematiğiniz aktif olduktan sonra AloGaranti ve Internet bankacılığı için tüm işlemlerinizde sadece onu kullanabiliyorsunuz. İnternet bankacılığındaki “şifremi unuttum” adımı hiç bir işe yaramıyor, size sadece yeni bir parola gönderiyor ve şifrematiğinizde oluşturulan şifrenizi kullanmanız gerektiği uyarısı geliyor. İnternet bankacılığı için anlaşılır bir durum olabilir ama AloGaranti’de müşteri temsilcisine ulaşmak için de şifre gerekiyormuş. Zaten bir gün sonra Türkiye’ye gidecektim o yüzden fazla kurcalamadım. Birkaç gün sonra Garanti şubesine günlük EFT limitimin arttırılması ve şifrematikle ilgili sorunum için gittim. Yeni bir şifrematik yükleyebilmem için eskisine bloke koydular ve bende AloGaranti’den eski şifrematiğimle ilgili kaydın silinerek internet hesabıma standart tek kullanımlık sms yoluyla girilebilmesi için gerekli işlemleri yaptırttım. Bütün bunlar süresince hesaplarımla ilgili herhangi bir kullanım kısıtlamasından da kesinlikle bahsedilmedi.

Herhangi bir aksilik çıkacağı hiç aklıma gelmedi zaten hemen ertesi günü de İngiltere’ye döndüm. İngiltere’ye döndükten bir gün sonra hisse alım satım için internet şubesine girdim fakat hisse senedi işlemlerine tıkladığımda aşağıdaki uyarıyla karşılaştım.

Bir hafta öncesine kadar sorunsuz olarak kullandığım yatırım hesabım internet işlemlerine kapatılmıştı. Üstelik sadece yatırım hesabım da değil;

Para transferleri ve kredi kart işlemlerim de kapatılmış ve şubeye gitmem gerektiği yazıyor.

AloGaranti’yi aradım, oradan şubemle temasa geçmem gerektiği söylendi, şubemi aradığımdaysa (dakikalarca telefonda bekledikten sonra) uzaktan böyle bir işlem yapamayacaklarını, bizzat benim gelmem gerektiğini söylediler. Her ne kadar yurtdışında olduğum için bunu yapamayacağımı söyledimse de fayda etmedi.

Konuyla ilgili Garanti haklı müşteri hattına da yazdım, onlardan gelen cevapsa şu şekilde oldu:

Internet işlemleriniz kontrol edildiğinde hesaplarınız için internet üzerinden işlem yapma ve görüntüleme yetkiniz olmadığı tespit edilmiştir.

Internet Şubenizde hesap görüntüleyebilmeniz ve işlem yapmanız için urun tanımlamanızın yapılmış olması gerekmektedir.Güvenliğiniz nedeni ile he sabinizin bağlı bulunduğu şubenizden tanımlama yaptırabilirsiniz.
Şubemize telefon veya faks ile ulaşabilirsiniz.

Bu mesaj üzerine şubemi tekrar aradım ancak sonuç yine değişmedi. Haklı müşteri hattına tekrar bir mesaj daha gönderdim, yanıt gelmeyince bu sefer sikayetvar.com a yazdım, orada da ilginç bir şekilde “Müşterimize konu hakkında email ile detaylı bilgilendirme yapılmıştır.” deniliyor ve buna uygun olarak da bana sorulmaksızın sikayetvar.com da hemen şikayeti sonuçlandırmış.

Bilginin Sığılaşması

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Thu, 25 Nov 2010 11:21:00 +0000

(Uludağ Üniversitesi) Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ali Yaşar Sarıbay da, Türk modernleşme tarihinde öğretmenlerin ayrı bir önemi bulunduğunu anımsatarak, öğretici ve öğrenici kavramları üzerinde durdu. Günümüz kültürünün paradoksal bir yanı bulunduğunu savunan Prof. Dr. Ali Yaşar Sarıbay, teknoloji ilerledikçe bilginin sığlaştığını ifade ederek, kültürün en önemli öğelerinden biri olan dilin de körelmeye yüz tuttuğuna dikkat çekti. (olay)

Bilginin sığılaştığı iddiası kendi başına hiç bir anlamı olmayan "sığ", boş bir ifade. Ne yani, yazı yazabilme imkanının toplumun en zengin ve en eğitimli kişilerine has olduğu 200-300 yıl önceki dönemlerde toplumun geneli bilgi açısından daha iyi bir durumda mıydı? Öte yandan bu iddiayla ilgili konuşacaksak eğer, ilk önce insanların 6 yaşından 20 yaşına kadar devletin zorunlu eğitiminden geçtiği halde neden bu durumda olduğumuza bakmalıyız. Çocuklarımızın hayatlarının büyük bir bölümünü yararlı birşeyler öğrenebilmek yerine neden devletin hizmetinde geçirmek zorunda bırakıldığını tartışmalıyız.
Günümüzdeki bilgiyi paylaşabilme imkanları ve okuma yazma oranlarını geçmişle karşılaştırmak başlı başına bir absürdlüktür zaten.

Tecavüz Enflasyonu

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sun, 19 Sep 2010 16:23:00 +0000

Bugünkü Milliyet’te Can Dündar’ın günlerdir medyanın verdiği gazla birlikte yazılı ortamın bir numaralı konusu haline gelen Fatmagül’ün tecavüzü hakkında çok güzel bir yazı vardı.

...Tecavüzün, hem tecavüze uğrayan kadının hem de tecavüzcüsünün hayatında açtığı yaraları işleyen bir eser bu...
Fakat dizinin tanıtımında tecavüz sahnesi öyle abartıldı ki, bu kampanya, başlı başına bir yaraya dönüştü.
Haftalardır “Beren nerede tecavüze uğrayacak”, “Tecavüz heyetinde kimler yer alacak”, “Tecavüze uğrayacağı kumsalda ne önlem alındı”, “Beren nasıl hazırlandı”, “O mu yoksa Hülya mı daha iyi tecavüze uğradı” haberleriyle o “büyük an”a hazırlandık.
Nihayet tecavüz gecesi gözümüzü ekrana dayayıp Fatmagül’ün ırzına geçilişini cümbür cemaat izledik.
Ve eserin amacının tamamen zıddına olarak elbirliğiyle bu sahneyi bir “toplu tecavüz seyirliği” haline getirdik....

Asıl ilginç olansa ana sayfada Can Dündar’ın yazısının hemen altında yer alan bağlantı.
Konuyla ilgili güzel bir yazı da Geceleriesen blogundan (uyarı:küfürden rahatsız oluyorsanız bağlantıyı açmayın):

T.v. de bir tecavüz sahnesi dönecek, gazeteler bize müjde verir gibi, fatmagül tecavüzü ballandıra ballandıra anlatıyor, insanlar merakla tecavüzü bekliyor. ma ülke toplaşmışız, fatmügül e nasıl tecavüz edecekler heyecanla bekliyoruz, twitter trending topicse 1. sıradan giriş yapıyor fatmagül e tecavüz edilmesi. Dizi mizi, konu monu hikaye, herkes bir şeyi merak ediyor, fatmagülü nasıl sikecek dört kişi, hem de fatmagül istemediği halde.

20 Yilda Gelen Olaganustu Degisim

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Fri, 06 Aug 2010 07:58:00 +0000

Üstteki resim 1990 yılındaki Şangay, alttaki ise 2010 daki hali. (kaynak)
Sosyalistler, kendi sistemlerinin uygulandığı ülkelerdeki berbat yaşam koşullarını yeteri kadar sosyalizmin olmamasına bağlıyor, ona karşılık kapitalizmin yarım yamalak bile olsa uygulandığı ülkelerin durumu da ortada.
İlgili: İki Kore arasındaki fark

Fazla Yolcuya Ceza

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Thu, 15 Jul 2010 16:00:00 +0000

Başlığa dikkat!!

Dolmuş ve minibüse binenlere kötü haber

Bazı hatlarda otobüs yerine minibüs kullanmak daha avantajlı oluyor (daha sık geçmeleri ve daha az kalabalık olmaları gibi nedenlerden). Ben de ara sıra minibüse binen biri olarak hangi kötü haberle karşılaşacağımı merak ettim ve bağlantıya tıkladım. Ama sonuçta Milliyet gazetesinin alışılagelen başlık ve içerik tezatlı haberlerinden biriyle karşılaşmış oldum sadece.

Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu (TŞOF) Başkanı Fevzi Apaydın, otobüsler, metrobüsler ve metrolarda yüzlerce kişinin ayakta yolcu olarak alındığını belirterek, “Ancak yasa hepsine çıkmasına rağmen bunlara uygulanmıyor. Onun için çıkan kanun adil olmalı, bu ceza kaldırılmalıdır” dedi.

Fevzi Apaydın, yaptığı yazılı açıklamada, dolmuş sürücülerinin, özellikle yolcuların yoğun olduğu saatlerde ayakta yolcu aldığını, öte yandan şoförler almak istemese bile yolcuların zorla araçlara bindiğini belirtti.

Cezaların adil ve eşit olması gerektiğini ifade eden Apaydın, “Bugün otobüsler, metrobüsler ve metrolarda yüzlerce kişi ayakta yolcu olarak alınmaktadır. Ancak yasa hepsine çıkmasına rağmen bunlara uygulanmıyor. Onun için çıkan kanun adil olmalı, bu ceza kaldırılmalıdır” dedi.

Bu yasakla ilgili bana en garip durum aslında halkın bununla ilgili tepkisi. Mesela tıklım tıklım olan bir otobüse bir yolcu biniyor, birkaç durak sonra muavin yeni yolcu binebilmesi için ön taraftaki yolcuların biraz arkaya gitmesi yönünde bir uyarı yapıyor, ve az önceki yolcumuz bu uyarıya kızıp muavini azarlamaya başlıyor (bazen yeni binmeye çalışan yolcuları da), niçin otobüs bu kadar doluyken hala yolcu alıyorsunuz diye. 2 durak önce neredeydin o zaman? Madem doluluktan şikayet ediyorsun, en başta otobüsün dolmasına niye sebep oluyorsun?
Ayakta yolcu alma yasağı sadece ilk durakta binen yolcular için yararlı, onların haricinde hiç kimseye bir yararı yok. Zorunda olmadıktan sonra dolu otobüs/minibüse binilmek istenmez zaten, yakın bir sürede boş gelemeyeceği düşünüldüğü için doluya biniliyor.

Internet Hakki

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Fri, 02 Jul 2010 10:27:00 +0000

sabah
Finlandiya'da dün yürürlüğe giren yasayla telekomünikasyon firmaları her vatandaşa ücretsiz internet hizmeti vermekle yükümlü tutuldu. İnternet temel insan hakkı kabul edilirken, mahkemeler bile bu hakkı kaldıramayacak.

Hak, bir insanın elinden alınamayacak, yapması engellenemeyecek bir kavramdır. Yani yaşama, konuşma, malvarlığı edinme, düşünme, inanç, ibadet gibi. Bu haklar tamamen bireyle ilgilidir ve eda edilmeleri başka bireyleri etkilemez/onlara zarar vermez (en azından fiziksel olarak). Bu hakların tamamı bireyi korumak üzerinedir, onun veya bir başka bireyin üzerine bir zorunluluk yüklemez. Ancak haberde bahsedilen "hak" bunlardan farklıdır. İnternet hakkı diye bahsedilen şey, firmalara ücretsiz hizmet verme yükümlülüğü getiriyor. Yani bireyin haklarını korumaktan çok; ona bir hizmeti başkalarının pahasına ALMA özgürlüğü(!) getiriyor.

Ülkemizde de bu hakkın (!) olmasını isteyenlerin yasal tekelleri de dikkate alması gerekiyor. Yani bizde öncelikle internet hizmeti verme yasağının kalkması gerekiyor (devletten ihaleyle birkaç milyar dolara lisans almazsanız bu hizmeti veremezsiniz).

Kuba Yasaklari

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sat, 12 Jun 2010 10:41:00 +0000

Bir süredir yerli forumlarımızda "Kübalı" ihracatında lider ülke olan (karaborsada tekne üretimini en karlı iş olsa gerek) Küba ve komünizm propagandası yapmak amacıyla yazılmış ilginç bir yasaklar listesi dolaşıyor. Liste toplumun, komünizm hakkındaki ilginç bir düşüncesini de yansıtıyor aslında; amaç/ideal çok iyi, araç/amaca giden yol kötü.Yani komünizme karşı çıkanların bir çoğu da aslında komünizm idealine (!!!) karşı çıkmıyor, o ideale ulaşma yoluna karşı çıkıyor. Buda kapitalizmin tersine komünizme romantik bir hava veriyor.

Zaten Küba'da ne ticarette, ne de devlet yönetiminde bir problem var. Problem olduğunu düşünen deliler akıl hastanelerinde dünyaca ünlü Küba sağlık hizmetlerinden yararlanabilir.

Listeye gelecek olursak (parantez içindekiler benim yorumlarım):

• Sömürücü ülkelerin bayraklarının yakılması yasak; çünkü onlar yöneticileri değil o ülkenin halklarını temsil ediyor (sömürü sözcüğünü bir yana koyarsak; yasak olmasa bile 1-sömürü ülkelerin bayraklarını nereden temin edecekler, 2-temin edecek yer bulsalar bile yemek için para bulamayan insanlar sırf yakmak için neden bayrak alsın) .

• Karalamacılardan (!!!) dahi olsa birsinin ölümüne sevinmek yasak; çünkü ailesinin acısına saygı duyulur (öldürmek serbest, sevinmek yasak).

• Birilerinin karşısında diz çökmek yasak (karşıdaki komünist partili olmadığı sürece).

• Onuru kaybetmek yasak (tekrar kaybetmek olmasın).

• Gerçekten özgür olmanın gücünü kaybetmek yasak (açlık ve sefalet Küba’da özgürlük anlamına geliyor).

• Tartışmasız bir kahraman olan Fidel Castro'nun heykelini yapmak veya adına anıtlar dikmek yasak. Ona tapmak yasak, o yaptığı işleri insanlığın çıkarı için yaptığını, kişisel olarak çıkar sağlamak veya yücelmek için yapmadığını söyler. (Raul Castro babasının oğlu olduğu için değil, halkın sevgili bir hizmetkarı olduğu için başa geçti zaten, Kuzey Koreli Kim hanedanlığı da aynı şekilde)

• Zaten hak olan bir şey için yalvarmak, dilemek onu bir mükafat gibi görmek yasak (hırsızlar neden yalvarsınki zaten).

• Tarihsel düşmanların özel hayatından konuşmak. Bu sebeple meşhur “Clinton ve Monica Lewinsky” meselesi hakkında bir tek Kübalının bile konuştuğu duyulmadı (zaten nereden haberleri olacak ki, kendi dertleri başlarında aşmış, onun ötesinde uydu ve internet de olmadığına göre).

• Halkın iktidarına ve yaşayış şekline karşı işler çevirmek veya ona karşı çalışmak yasak (örnek para kazanmak).

• Cehalet yasak (herhalde kastettikleri ekonomi ve siyaset değildir, olsa olsa romantik klasik edebiyat olabilir).

Yazarlarımızın unuttuğu birkaç harika yasağı da ben yazayım:

Komşundan üstün olmak yasak. Bu yüzden Küba'da kişisel gelişim diye bir kavram yok. Kişisel gelişim bencil bireyciler için icat edilmiş.
Tost makinesi, dvd oynatıcı gibi gereksiz elektrik harcayan araçların satışı ve kullanımı yasak.

"Fidel ve Raul kardeşlerim Küba'yı suyla çevrili devasa bir hapishaneye çevirdi. İnsanlar uluslararası komünizmin işkence çarmıhlarına çivilendi" Fidel Castro'nun kız kardeşi Juanita Castro

İlgili yazılar:
Kuba'dan Kacan Kacana
20 Dolarlik Gelirle Cep Telefonu Bilgisayar Nasil Alinir?
Kuzey Kore’de Gida Krizi

Ucuz Etin Formulu

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 28 Apr 2010 06:26:00 +0000

hurriyet

Başbakan Tayyip Erdoğan'ın artan et fiyatlarını ucuzlatmak için talimat vermesinin ardından günlerdir merak edilen çözüme ilişkin ilk açıklama geldi. Devlet Bakanı Zafer Çağlayan, Et ve Balık Kurumuna canlı hayvan ve et ithalatı yapma yetkisi verildiğini açıkladı.

40 yıl düşünsem etin ucuzlaması için böyle bir yöntem aklıma gelmezdi. Tüm ilgililere bu dahiyane fikirlerinden dolayı tebrik ve teşekkürümü sunarım.

Etteki pahalılığın sorumlusunu öğrenmek istiyorsanız EkonomiTurk blogunda yer alan Et Fiyatları Neden Yüksek başlıklı yazıyı okumanızda yarar var.

Solcular dindeki kutsallardan şikayet ediyor ama ülkemizde o kadar çok kutsal varki, dinin kutsalları onların yanında akla gelmiyor bile. Muhtemelen bu kutsalların bir çoğu da solculardan çıkma. Devlet, yasalar, bürokrasi, bazı meslekler (öğretmenlik gazetecilik vb.). Bu kutsallardan bir tanesi de et/hayvan ithalatı. İthal hayvanın kurbanı kabul olmaz bile diyenler var.
Bırakında vatandaş kendi günahını sevabını üstlenebilsin.

Tarım Lobileri
Tekel ve Lisans Dağıtımı

Q Klavye

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 10 Mar 2010 15:46:00 +0000

Hakkı Öcal – Habertürk

Şimdiki genç bilgisayar kullanıcıları hatırlamaz, ama onların eline Q Klavye kepazeliğini tutuşturan ithalatçılar ve imalatçı kuklaları gayet iyi hatırlarlar: bir zamanlar daktilo denen alet varken, okullarda özellikle ticaret meslek liselerinde "10 parmakla yazı yazma" öğretilirdi. Klavye ile yazı yazar veya bilgi girirken 10 parmağını da kullanan insanlar çok daha verimli olur, çok daha iş üretebilirlerdi.. Ve bu kişilerde Karpal tuneli sendromu denen bilek rahatsızlığı da çok nadir görülürdü.
Ama Türkiye'nin çıkarlarını değil, kendi dar firma kazançlarını gözönünde tutan insanlar, Türkiye'de bilişim teknolojisinin sağlayacağı en büyük kazancın önünü, üç kuruş daha fazla kazanabilmek için, Q Klavyeleri ile tıkadılar.

F klavye satın alma veya kullanma yasağını duyan var mı? Bildiğim kadarıyla isteyen istediği klavyeyi kullanabilir. F klavyenin Q dan daha verimli olup olmaması piyasanın kendi sorunu, devlet F kullanmak istiyorsa kamu dairelerine bundan sonra F alınsın, şirketlerin önüne zorunluluk koyarak bana yardımcı olmaya çalışmasın. F klavyenin daha iyi olduğunu düşünüyorsanız, gönderin Çin'e bir şablon, deneme amacıyla 5000 adet sipariş verin ve internet üzerinden satmaya başlayın. Madem bu kadar iyi, hem milleti f klavye sahibi yaparsınız hem de üzerine para kazanırsınız.
Benzer bir tartışma ABD'de yapıldı, yapılıyor. Oradaki iddia da Dvorak klavyenin, qwerty (q klavye) den çok daha iyi olmasına rağmen serbest piyasa yüzünden şans eseri! tutmadığı, halkın daha kötü olan qwerty kullanmak zorunda kaldığı. Dvorak klavyenin qwerty den daha iyi olduğunu ispat etmek için de birkaç araştırmaya atıf yapılıyor ama araştırmanın kendisini yayınlayan yok. Amerika'da qwerty karşıtlığı siyasi amaçlar nedeniyle varken (serbest piyasanın başarısızlığı ödüllendirebildiği) , Türkiye'de ise batılı devletlerin kültürel emperyalizm yaptığı iddiası var.
Daktilo değiştirmenin zor olduğunu kabul etsek bile klavyede aynı şeyin geçerli olmadığı çok açık. Piyasadan f klavye bulamasanız bile (başka her fırsata balıklama atlayan girişimciler nedense bu fırsatı değerlendirme gereği duymuyor) hemen hemen her standart klavyenin tuşları çıkartılıp yerleri değiştirilebiliyor. Windows ta F klavye seçimi de mevcut. Farklı tuş kombinasyonlarında yazmayı öğrenmenin de problem yaratacak bir zorluğu yok. Peki bu durumda sorun ne? F klavye kullandırtmak için illa devlet zorlaması mı isteniyor?

Bu iş firmaların insafına bırakılarak çözülemez; kârı azamiye çıkartma çabası içindeki firma yöneticileri bu işi kendiliklerinden, iyi kalplerinin sonucu ve "Türkiye'de verimlilik artsın!" diye bir gayeyle, yapmazlar. Ayrıca, siyasetçilerin baştan beri yaptıkları yanlıştan dönerek, meseleyi "Onlar daha iyi bilir!" dedikleri teknokrat-bürokratların elinden alması gerekir. İlk bilgisayar ithalatından bu yana bürokrasinin bu işe sadece seyirci kaldığını üzülerek görüyoruz.

Kârı azamiye çıkartmak için verimliliğin artmasına karşı çıkmak da ancak bize özgüdür herhalde.

Daha fazla bilgi için:

Reason

Kapitalizm Zengini Daha Zengin Fakiri Daha Fakir Yapar

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sat, 13 Feb 2010 13:47:00 +0000

Başlıktaki sözün doğru olmadığını zaten çok az ekonomiden anlayan birisi bile bilir. Ekonomi bilgisi olmayanlar için de Fortune 500 listelerine bakmak yeterli olmalı. Mesela 1959 dan 2009 a kadarki Fortune 500 listesine baktığınızda görebileceğiniz gibi 1959 da listede yer alan %86sı 2009un listesinde yok, yani 1959un listesinde yer alan şirketlerden sadece 72si hala en büyük 500 arasında yer alıyor.

Bir başka örnek de en zengin kişiler listesi. Listede yer alanların neredeyse tamamı sonradan zengin olmuş kişiler. Bunların büyük bir bölümü finans ve teknoloji alanındaki yatırımları sayesinde zengin olmuş. Listedeki ilginç bir noktada zenginlerin yaşı; ABD deki zenginler elli-altmış yaşlarında zengin olurken, Rus zenginler yirmi-otuz yaşlarında zengin olmuş (devlet malının nasıl peşkeş çekildiğini öğrenmek için incelemek gerekir).

Burdan almamız gereken ders kapitalizmin zengini daha zengin fakiri daha fakiri yapacak statik bir sistem olmadığı, aksine başarısızlığı cezalandıran, başarıyı ödüllendiren dinamik bir sistem olduğudur.

Devlet Nasil Istihdam Yaratir

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Mon, 08 Feb 2010 12:23:00 +0000

İngilizce bilmeyenler için:
İpi çekilen adamın kazağında "özel sektör işleri/istihdamı" yazıyor, Obama'da özel sektörün ipiyle iş örüyor.
Gary Varvel

Devlet Savas Dinlemez

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 16 Dec 2009 16:02:00 +0000

Gazze Şeridi'nde kamuya ait alanlar ve havalandırmanın bulunmadığı alanlarda sigara yasağı başladı. (sabah)
Devletin ne yapmaması gerektiğine dair çok iyi bir örnek. Yapılması gereken dünya kadar iş varken bunlar gitmiş kişiyi kendi kendine karşı korumaya kalkıyor.

Repolitik

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Fri, 20 Nov 2009 09:56:00 +0000

Repolitik hareket adında bir oluşum başlatılmış. Sitelerine girdiğimde karşıma çıkan ilk yazı "İklim İçin Acil Durum Freni" adında bir kampanyaları oldu. Önce artık klasikleşen felaket senaryosu özetlenmiş, hemen ardından da bu senaryonun gerçekleşmemesi için yapılması gerekenler sıralanmış. İlginç olansa felakete karşı yapılması tavsiye edilen eylemler, gerçekleşmesi hayli olasılık dışı olan iklim değişikliğinden çok daha büyük bir felakete neden olabilecek olması. Mesela iklim değişikliğinin getireceği felaketler sıralamasında ilk iki sırayı kuraklık ve gıda krizi alıyor, ama hemen altındaki önerilerde de "Yerli karşılığı olan İTHAL GIDALARI YASAKLAYALIM !" şeklinde bir öneri var. Hem gıda krizinden korkuluyor hem de en garanti kriz yöntemi bir öneri olarak sunuluyor. Burdaki saçmalığı anlamak için 2 saniye düşünmek yeterli olmalı ama öyle görünüyor ki, bazıları anlayamıyor. Ticaretteki en temel mantık nedir; kullanamayacağın malı, kullanabileceğin birşey karşılığında takas etmektir. Bunu yukarıdaki tarım örneğine uygularsak karşımıza çıkan, bazı ülkeler tüketebileceğinden daha fazla ürettiği gıdayı, ihtiyaç duydukları başka birşeye karşılık diğer ülkelere satıyor. Bazı ülkeler de üretiminde daha iyi oldukları ürünlere karşılık yeteri kadar üretemedikleri gıdayı alıyor. Yani alan memnun, satan memnun, aynı zamanda da gıda üretimi optimum seviyede gerçekleşmiş oluyor. Birde aksi durumu düşünürsek yani ülkeler arasında gıda alışverişinin yapılmadığı bir durumu; birinci ülke, tüketebileceğinde fazla gıda üreten ülke, bu fazla gıdayı satamayacağı için elinde iki seçenek kalır; ya fazla gıdayı atacak ya da depolayacak. Ancak gıdaların depolanma süreleri kısadır, bunun yanında tazeye ulaşma imkanı varken neden eski ürün kullanılsın. Sonuçta ilk yıl fazla gıdanın büyük bir kısmı atılır, sonraki yıllarda da sadece tüketilebilecek kadar gıda üretimi yapılır. İkinci ülke, yeteri kadar gıda üretimi yapamayan ülke, ise bu gıdayı üretmek için diğer ürünlerin yapımında daha verimli olarak kullandığı kaynakları nispeten verimsiz olacakları gıda üretimine kaydırmak zorunda kalacaktır. Yasaklamak istedikleri arasında "3 kişiden az otomobil kullanma " var, böyle bir yasağın uygulanabilme imkanı bile yok. Düşünün 4 arkadaş akşam işyerinden çıktı ve birisinin arabası var, arkadaşlarını sırayla evlerine bırakacak; birinci kişiyi evine bıraktığında sorun yok, ama ikinciyi bıraktıktan sonra arabada iki kişi kalıyor, yani yasağa aykırı bir durum oluşuyor. Bu durumda polis durdursa ceza ödenmeli mi?

Yazının başka bir yerinde de yasak koymanın ne kadar adaletli olduğu saçmalanmış. Bir başka yerde de şunu yazmışlar:

Özgür eylem mutluluktur. Örgütlülük yaratmaktır. Kimseye hazır reçete sunmuyoruz. İnsanın yaratıcı potansiyeline güveniyoruz.

Herşey yasak, eylem yapmak serbest. Yaratıcı potansiyel dedikleri de herhalde en iyi nerelere pankart asılır, dikkat çekmek için hangi soytarılık yapılmalı.

Bu nokta aslında bir satırbaşını temsil ediyor: Hiçbir toplumsal sorun, üç-beş kişinin orada burada solculuk etmesiyle çözülmüş değil. Sorunun toplumsallığı, çözümün toplumsallığını dayatıyor.

Özgürlüğün -yani insanın kendi potansiyelini gerçekleştirmesinin- önündeki engelin temelinin doğaya, diğer insanlara ve kendine yabancılaşma olduğunu savunuyoruz. Bu yabancılaşmayı yaratan ve sürdüren; özel mülkiyet, ekonomik büyüme, milliyet, din ve cinsiyetçiliğin ortadan kaldırılmasını amaçlıyoruz.

Bunlar özgürce fikirlerini anlatmak istemiyor, kendi fikirlerinin devlet desteğiyle tüm toplum tarafından uygulanılmasını istiyor. Devlet destek vermezse de muhtemelen silahla. Bir de utanmadan özgürlükten, insanın kendine yabacılaşmasından bahsediyorlar. Zaten toplumdaki her bireyi en yi kendileri biliyor ya. Sapıkça idealleriyle potansiyelimi bulmamı sağlayacaklarmış, bunlar ölümü potansiyeli gerçekleştirmek olarak görüyor herhalde. Benim en büyük düşmanlarım onlara göre: kendim için karar alabilmemi sağlayan özel mülkiyet, dedelerimizin hayal bile edemeyeceği bir hayatı yaşamamızı sağlayan ekonomik büyüme (en azından ilerlemeye karşı olduklarını itiraf edebilmişler), diğer insanlardan farklı bir kültürde yaşayabilmemi sağlayan milliyet, inanma özgürlüğümü gösteren din. Lenin uğruna acı çekmek erdem ama hırsızlık yaparsam ahirette ceza göreceğime inanmak gericilik. Belki de en çok kul hakkı kavramından dolayı dine düşmanlar.

Liberallere Sorular

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Tue, 27 Oct 2009 15:31:00 +0000

Zaman'dan Ali Bulaç liberallere bazı sorular sormuş.

Serbest piyasa fetişizminin hüküm sürdüğü bugünün dünyasında devletler ekonomiye ne kadar müdahil? Zenginleri zengin kılan piyasa mı, başka şeyler mi? Mesela liberal ekonominin uygulandığı Amerika ve İngiltere'nin zenginliğinin arkasında liberal sınıfın başarıları, zekâsı, dahiyane fikirleri, ahlaki çabası mı var, yoksa bu devletlerin dünyada çıkarttıkları savaşlar mı? Son 200 senede patlak veren 500 savaşın yüzde 95'i ya Batı'da veya Batılıların kışkırtması ve organizasyonudur. Hepimizin gözü önünde Irak'ın petrollerine el koydular. İngiltere sömürgecilikten sonra tarihinin en iyi dönemini Tony Blair zamanında yaşadı. Dindar, sol tandanslı ve tabii ki serbest piyasa yanlısı Blair, diğer işgalcilerle Iraklıların 2 trilyon dolarlık petrollerine el koymasaydı, İngiliz ekonomisi düzelir miydi?

Niçin liberal ülkeler daha zengin?

Serbest piyasa bireylerin potansiylelerinin ortya çıkmasını sağlayan yegane sistemdir. Bu sistemde birey başarılı olduğu taktirde emeğinin karşılığını kat kat fazla alabileceği için gerektiği kadar değil, kendisinden beklenenden çok daha fazlasını verir. Seçme özgürlüğü olduğundan ve bir insanın ihtiyacını en iyi kendisi bilebileceğinden dolayı kaynaklar en verimli şekilde kullanılır.

Eğer zenginlik tek başına yeraltı kaynaklarına sahip olmak olsaydı, SSCB yıkılmazdı (Dünya petrol rezervlerinin %22si –dünya 1.si, doğalgaz rezervlerinin %40ı. Bunların dışında demir, altın, nikel, potasyum, elmas vs- ve bunlar Rusya nın bugünkü sınırları için geçerli, Orta Asya coğrafyasını da içeren bir SSCB düşünün) Savaşmak bir ülkeyi zengin etseydi, bugün süper güç ABD değil, Moğollar olurdu. Eğer İngiltere iki üç yılda Irak petrollerinden 2 trilyon dolar gelir elde ettiyse (ABD’nin aldığı hariç), bu para Saddam döneminde neredeydi? 2 trilyonu Irak nüfusuna böldüğümüzde 100bin dolar yapıyor.

Endüstri Devrimi ve sonrasındaki bilimsel ve teknolojik yenilikler hangi ülkelerden geldi? Düşüncenin ve bu düşünceyi paraya çevirme özgürlüğünün olduğu batıdan mı yoksa sosyalizmle yönetilen ülkelerden mi?

TRT X Isteriz

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Sat, 24 Oct 2009 07:25:00 +0000

Özel televizyonların iyi kötü yaptıkları bedava (reklam destekli) yayıncılığı yeterli görmeyen, mutlaka eğlence alma HAKlarının devlet tarafından karşılanması gerektiğini düşünenlere müjdeli haber geldi.

MP3 ya da MP4 çalarlar için de artık TRT'ye pay ödeyeceğiz. Üstelik bunlarda bandrol ücreti yüzde 16 olacak. Kararnameyle açıklanan ürünler dışında kalan ve içinde radyo-TV barındıran aletlerden de yüzde 16 TRT payı kesilecek. En önemli değişikliklerden biri de otomobil, kara ve hava taşıtlarıyla ilgili. Kararnameye göre otomobil, yat ve uçaklardaki radyo, TV ve navigasyon cihazları için mal sahibi aracın içindeki radyonun bedeli üzerinden değil aracın bedeli üzerinden TRT payı ödeyecek.(sabah)

Yani radyo frekansı yayan her cihazdan KDV haricinde birde TRT payı alınacak. Umarım hayat pahalılığndan şikayet eden kişilerle eğlence hakkı isteyen kişiler aynı değildir.
Bu arada Sanayi ve Ticaret Bakanımız Nihat Ergün diyorki:

'Bugün itibariyle tüketim hacmi yüksek olan birtakım sektörlerden bazı kamu harcamalarının finanse edilmesi, bütçe açıklarının disiplin altına alınması ve geleceğe dair makro dengelerin bozulmaması açısından önemlidir. Her verginin rahatsız edici bir yönü vardır. Ben bunu kabul ediyorum ama vergi de kamu dengelerinin kurulması açısından vazgeçilmez bir kaynaktır. Dolayısıyla bunların bu dönem itibariyle kamu mali dengelerinin oluşturulmasına önemli bir katkı sağlayacağını düşünüyorum. Mali dengeler yeniden oluştuğunda eminim bu tür uygulamalar da gözden geçirilmiş olacaktır."

Bakanımız haklı, kimse kamu harcamalarını kısma gibi münafıklık istemez, hele de eğlence hakkımızı ilgilendiriyorsa.

Dunyayi Seviyorsaniz Ucmadan Once Cise Gidin

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 14 Oct 2009 09:59:00 +0000

Japon havayolu şirketi All Nippon Airways (ANA), uçuştan önce tuvalete gitmeleri çağrısında bulundu. Şirket, bu yöntemle daha az yakıt dolayısıyla da daha az karbon salınımı (ayda 5 ton kadar) olacağını savunuyor. (DailyMail)

Aslında kiloya göre bilet fiyatı da uygulanabilir. Bunun içinde kuresel ısınma gibi havadan nedenlere gerek yok; kilo arttıkça yakıt maaliyetinin artması. Tabi bu çok kolay uygulanabilecek bir olay değil. Öncelikle bilet sırasında kilo kontrolleri hiç hoş olmaz, bunun yanında kamuoyunda gelecek ayrımcılık tepkileri hatta davalar. Peki bütün bunlara neden vermeden ne yapılabilir; aklıma gelen en ideal yöntem hafif kilolular için yapılabilecek kampanyalar, mesela 70 kilonun altındaki ve 12 yaşın altındaki yolculara %15 indirim yapılabilir.

Hayvanat Bahceleri ve Korumacilik

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Fri, 02 Oct 2009 11:30:00 +0000

Mark J. Perry

1. Amerika'daki bir hayvanat bahçesinin Güney Amerika, Afrika ve Asya'dan "yabancı" hayvan ithal etmesiyle bir Amerikalı tüketicinin aynı yerlerden yabancı ürün alması arasında temelde bir fark var mı?

2. İthal bir araba ya da lastiğe sahip olmak vatanseverliğe uygun değilse, aynı şekilde Çinli pandaları sergileyen bir hayvanat bahçesini ziyaret etmekte vatanseverliğe aykırı değil midir?

BM'nin Kahramanlari

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Tue, 08 Sep 2009 10:53:00 +0000

Birleşmiş Milletler Genel Kurul Başkanı Miguel D’Escoto Brockmann, Sosyalist Lider Evo Morales'e "Toprak Ana Dünya Lideri" ödülünü takdim etti. BM nin ödüllü liderler listesinde "Dayanışma Ödülü" alan Fidel Castro ve Tanzanya eski lideri Julius Nyererede bulunuyor.
kaynak

Ampule Ceza

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 02 Sep 2009 13:06:00 +0000

Kuresel Isınma yaygarasıyla birlikte yasaklar da gelmeye başladı.
AB'de 1 Eylül itibariyle geleneksel ampul kullanımı yasak. Bu gidişle AKP, AB Projesi için amblemini değiştirmek zorunda kalacak.

kaynak

Su Maaliyeti

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Wed, 02 Sep 2009 11:24:00 +0000

İngiliz bilim adamı John Allen, günlük hayatın vazgeçilmez içeceklerinden kahve için dikiminden önümüze servis edilen süre zarfına kadar 140 litre su harcandığını söyledi. Bir ürünün üretim aşamasından işleme ve tüketiciye ulaştırma sürecine kadar tahmin edilenin çok üstünde su tüketildiğini belirten Allen'ın araştırması, bir bardak kahvenin üretim, paketleme ve ithalat süreci eklenince yaklaşık 140 litre suya mal olduğunu ortaya koydu. (sabah)

1 fincan kahve 140 litre, 1 hamburger 2400 litre, 1 T-Shirt 4000 litre. (unesco)
Suyun litresi ya Türkiye'de çok pahalı ya da dünyada çok ucuz.
Şaka bir yana acaba bu su sonra ne oluyor? Habere bakarsak herhalde uzaya falan gidiyor, dünyayla alakası kalmıyor.

Eko Sapiklik

noreply@blogger.com (Tahsin Kocaman) — Mon, 31 Aug 2009 11:07:00 +0000