XYZPawel

Czwarty czynnik… czyli XYZPawel w końcu uwierzył w kable?!?

2020-04-27T16:46:00.000+02:00

Nie jest to już pierwszy kwietnia, więc po latach dezinfomacji, że na dźwięk w domu wpływ mają praktycznie tylko trzy czynniki: jakość nagrania, kolumny i pomieszczenie, dostrzegł w końcu prawdę ?!? Uległ pod naporem nieskończenie wielu audiofilskich relacji?

He, he, koronawirus szaleje, ale tak źle jeszcze nie jest :)

Nie. Prędzej by wielbłąd przeszedł przez ucho igielne ;) Co, jak wiemy z rzeczywistości, się nie zdarza.

Co jest więc tym czwartym czynnikiem? Dźwięk, który dostaje się do naszego pokoju odsłuchowego z zewnątrz, czy krótko: hałas. Coś, co potrafi skutecznie zatruć życie i zmniejszyć przyjemność słuchania muzyki. Hałas bowiem, jak szum płynący z głośników, zmniejsza dostępną dynamikę, zagłusza cichsze dźwięki i po prostu przeszkadza. Jednak inaczej niż szum urządzenia, nie da się go łatwo kontrolować. Producent płyty po prostu nie wie jaki poziom hałasu panuje u ciebie w domu, nie może więc ustawić głośności powyżej jego poziomu.

Przyznaję, że jestem szczególnie uczulony na hałas. Lubię głośną muzykę, ale niechciane dźwięki potrafią mnie wyprowadzić z równowagi.

Mieszkam na obrzeżu dużego miasta, na pierwszym piętrze kamienicy, około 5 metrów od średnio ruchliwej drogi. Przy zamkniętym oknie denerwuje mnie każdy przejeżdżający samochód (szczególnie wieczorem), a ciężarówka doprowadza mnie do szewskiej pasji ;) Otwarte okno od ulicy jestem w stanie znieść może przez minutę… Co ciekawe, kobiet to nie rusza i często próbują otwierać drzwi na balkon. Słyszą ten hałas nawet z kuchni, ale po prostu im to nie przeszkadza. Kobiety chyba faktycznie są z Wenus…

Po latach bezproduktywnego narzekania, zadałem sobie pytanie, a może coś z tym zrobić? Kombinowanie zacząłem do pomysłu wymiany okna (dwuskrzydłowe z drzwiami balkonowymi), jednak mają one, tak jak budynek, ledwo 10 lat, więc trochę szkoda… To może same skrzydła? Już lepiej, ale idźmy dalej… Szyby? BINGO ! :) Po odpowiednim researchu okazało się, że to właśnie szyby są najsłabszym ogniwem w walce z zewnętrznym hałasem! Jeśli okna są szczelne i w miarę solidne, rzecz jasna.

Oczywiście, z miejsca zacząłem sprawdzać, czy są audiofilskie szyby. Niestety... Nie ma. Ten rynek jeszcze nie powstał. Ale nic straconego, bez obaw. Jeśli są audiofilskie podstawki pod kable to na pewno będzie można stworzyć audiofilską szybę, to jest tylko kwestia czasu (tutaj audiofilska dygresja: kawałki tego tekstu dyktowałem do IPhona i radził sobie bardzo dobrze, do czasu gdy nie usłyszał „audiofilskie”, Siri uparcie wpisywała wtedy „Audi wszystkie”… Chyba audiofilska rewolucja nie dotarła do Apple;)

Współczesne szyby są najczęściej zespolone, czyli złożone z dwóch lub więcej szyb, przedzielonych ramką o szerokości 16 mm. Gdy chodzi o ochronę przed hałasem zasada jest w miarę prosta: im grubsza szyba, tym lepiej. Jak się jednak okazuje, szyba zespolona: na przykład z dwóch szyb 4 mm, nie zachowuje się jak szyba 8 mm, tylko podobnie jak jedna 4 mm… Ba, nawet gorzej, bo kumuluje rezonans własny.

I tu dochodzimy do drugiego sedna: druga szyba powinna być o 30-50% cieńsza od pierwszej, właśnie po to, żeby rozbić rezonanse własne układu szyb. Dobrze się sprawdzają też szyby klejone z folią, najlepiej tzw. folią akustyczną, albo wielowarstwową. Są to 2 szyby sklejone razem, bez odstępu (nie mylić więc z szybą zespoloną), z jedną lub wieloma foliami pomiędzy, wtedy taka szyba zachowuje się nawet lepiej niż jedna o zsumowanej grubości, a waży mniej, co ważne. I przy okazji jest antywłamaniowa.

Czyli po co w ogóle szyba zespolona? Dla ciepłochronności. Taka szyba chroni przed zimnem, a nie przed hałasem. Niestety, w naszym klimacie szyba zespolona jednokomorowa jest niezbędna, ale dwukomorową, modną obecnie, możemy sobie odpuścić, bo zysk akustyczny żaden, a koszt dużo większy.

Dźwiękoszczelność szyb określa parametr Rw, który w dB pokazuje o ile ogólnie szyba wytłumia dźwięk. Dla hałasu ulicznego Rw powinien być skorygowany w dół o parametr Ctr (czyli korekta o hałas niskoczęstotliwościowy zważony filtrem A), czyli wypadkowym RA2. Dobrze też zerknąć na wykres wytłumiania danej szyby, jeśli oczywiście taki jest (dla zainteresowanych pogłębieniem wiedzy polecam link).

W poszukiwaniu szyby idealnej ważne jest poznanie kodu jakim posługują się szklarze.

Kod standardowej szyby zespolonej: 4/16/4 – czyli: grubość i rodzaj pierwszej szyby/ szerokość ramki/ grubość i rodzaj drugiej szyby, czyli w tym przypadku: szyba jednokomorowa, z dwoma szybami 4 mm i ramką dystansową 16 mm. Moje pierwotne szyby, obecne w 99% współczesnych oknach.

4/16/4/16/4 – dwukomorowa, trzyszybowa z szybami 4 mm i ramkami dystansowymi 16 mm.

44.2/16/6NE – jednokomorowa, pierwsza szyba bezpieczna P2, czyli dwie szyby 4mm sklejone dwoma foliami butylowymi, ramka dystansowa 16 mm i druga szyba 6 mm z warstwą termoizolacyjną. Taką szybę wybrałem po wielodniowej i dogłębnej analizie.

Poniższy wykres pokazuje podobną szybę w porównaniu do szyby standardowej (dane wzięte z pomiarów rzeczywistych szyb firmy Vertex). Im wyższe tłumienie, tym lepiej. Generalnie wyraźnie widać, że tłumienie obu szyb wzrasta razem z częstotliwością. Szyba standardowa ma dwa silne rezonanse przy 200 Hz, tłumienie spada do 17 dB, i przy 3,1 kHz (koło najwyższej czułości ucha), gdzie tłumienie spada do 34 dB. Jak widać z wykresu, zwykła szyba kiepsko się sprawdza przy hałasie ulicznym, który ma dużo niskoczęstotliwościowych składowych. Szyba akustyczna jest już wyraźnie lepsza, pierwszy rezonans mamy przy 160Hz, niżej, czyli będzie mniej słyszalny, ze względu na krzywą słyszenia, dodatkowo jest wyżej, przy 25 dB, drugi rezonans jest słabo zaznaczony, wyraźnie rozbity, przy 2 KHz spada do 44 dB. Zysk w całym zakresie mamy średnio około 10 dB, ale dodatkowo przy opisanych wcześniej zaletach.

Jakie szyby mamy do dyspozycji? Teoretycznie ponad sto rodzajów. Praktycznie jesteśmy ograniczeni przez: ciężar szyby, jakie są w stanie wytrzymać nasze okna, szerokość szyby, jakie można tam wstawić i dostępność wymarzonych szyb u szklarzy…

Na liście, którą przygotowałem na podstawie danych od kilku producentów, widać, że wskaźnik RA2 szyb różni się od 26 dB – tyle ma najbardziej popularna szyba 4/16/4 – Mały Fiat szybowy – aż do 49 dB, jest to trzykomorowa szyba: 15,5 (VSG 68.4) Acoustic/15/4/12/16,8T (VSG 88.2T) Acoustic – prawdziwy szybowy Mercedes;) Mój wybór to taki Golf, trzymając się terminologii samochodowej, 44.2/16/6NE – 33 dB.

Dosyć szybko zostałem sprowadzony na ziemie przez szklarzy… Folii akustycznych nie miał nikt, jeden nawet zapytał co to jest ;) Po długich poszukiwaniach, wymiany szyb podjął się dziesiąty (!) szklarz, jednak listwy przyszybowe, które były za grube do nowych szerszych szyb, kazał załatwiać samemu, co bez szemrania zrobiłem. Po głębokiej analizie dokumentacji technicznej okien i kontakcie z producentem ;)

Poniższe wykresy pokazują wyniki moich zgrubnych pomiarów hałasu w domu, przy pomocy telefonu iPhone 6s i programu Arta. Pierwszy wykres przed wymianą szyb, drugi po wymianie. Pomiar zrobiony w tym samym miejscu i o takiej samej porze dnia.

Pomiary te generalnie pokazały to samo co wcześniej opisane profesjonalne pomiary podobnych szyb firmy Vertex. Subiektywne odczucia są też podobne: wymiana szyb pomogła istotnie wytłumić hałas z ulicy. Zwykłe samochody są teraz ledwo słyszalne, a ciężarówki do zniesienia. Przy okazji się okazało ile hałasu przenika przez ściany… które nie są niestety całkowicie dźwiękoszczelne. Ciekawym zjawiskiem jest też eliminacja specyficznego hałasu powstającego w czasie deszczu i przy ruchu samochodowym. Przy starych szybach powstawał dziwny świszczący dźwięk. Po wymianie ten efekt zupełnie znikł. Przypuszczam, że miał on związek z tym rezonansem koło 3 kHz, który wąskopasmowo „otwierał” szybę dla tych dźwięków.

Przyszła mi też do głowy myśl, że być może rodzaj szyb wpływa też na dźwięk w pomieszczeniu poprzez rezonanse własne. Szyby w oknach i drzwiach balkonowych mają dużą powierzchnię, która podczas rezonansu wibruje… Trudno uznać, że tego nie będzie słychać :) Jest to tylko moja teoria, nie poparta żadnymi badaniami czy testami własnymi, ale może ktoś to kiedyś sprawdzi. Wpadłem na to kilka tygodni po wymianie szyb, więc nie mogę zrobić jakiegoś sensownego porównania.

Całkowity koszt wymiany szyb wyniósł poniżej 2 tys. zł.

Polecam też zrobić podobny zabieg w przypadku drzwi, niestety nie da się praktycznie wymienić samego skrzydła, trzeba wymienić całość, wraz z ościeżnicą. Drzwi spełniają też dodatkowa funkcje, oprócz chronienia nas przed hałasem z zewnątrz chronią też przed ciekawością sąsiadów :) Kupując drzwi trzeba sprawdzić jakie parametry ochrony akustycznej oferują i obejrzeć badanie techniczne, które każde drzwi muszą posiadać. Będzie tam opisane czy drzwi posiadają wkład akustyczny i jakiej jakości. Przyzwoite drzwi można kupić za 2,5 tys. zł, z montażem.

Warto zainwestować w zmianę środowiska akustycznego, która ma sens. Czyli kable sobie jednak darujmy :)

Siegfried Linkwitz nie żyje

2018-09-20T18:04:00.000+02:00

Siegfried Linkwitz: wizjoner audio, współtwórca filtra Linkwitza–Riley'ego, twórca jednych z najlepszych kolumn na świecie: Orion i LX521, odszedł 11 września 2018, w wieku 82 lat.

Był także aktywnym propagatorem rozsądku w audio, którego niestety bardzo tam brakuje...

Świat audio poniósł niepowetowaną stratę.

Nie widać nikogo, kto mógłby go zastąpić. Wielka szkoda.

Audiofilska Chmura

2016-04-01T21:05:00.000+02:00

Każdy doświadczony audiofil wie, ze muzyka ze zwyklej chmury brzmi źle. Z Google Drive, na przykład, płasko i bez wyrazu, a z Apple Cloud nienaturalnie, efekciarsko i sztucznie. Wyrafinowany audiofil wiec, z żalem i smutkiem, zmuszony był do tej pory do korzystania ze starodawnej, ale wspaniale brzmiącej płyty CD. Od teraz ma się to zmienić :)

Fachowcy z Arto Cayado, po wielu lat badań, prób i błędów, i wydaniu wielu, wielu milionów dolarów, wypuścili, na razie w wersji Beta, chmurę internetowa, która ma spełnić wszystkie wymagania audiofilskiej braci.

Niżej podpisany miał zaszczyt, jako jeden z kilku osób na świecie (!), gościć w swoim komputerze dostęp do tej super wyrafinowanej technologii. I stało się. Po odpaleniu kilku utworów nie mogłem po prostu dojść do siebie z wrażenia! Poprawa nastąpiła w każdym aspekcie dźwięku! Niskie były głębokie jak Rów Mariański, średnie naturalne jak Marusia z Czterech Pancernych, wysokie… ach, wysokie śpiewały delikatnie jak słowiki na wiosnę, a czerń była czarna jak czarna dziura!!! Niewiarygodne!!! Dość powiedzieć, że po tym spektaklu dwie godziny szukałem swojej sztucznej szczęki, która wypadła z mojej opadniętej kopary... Ale było warto! To niesamowite, ale zwykłe mp3 brzmi z tej chmury jak Flac, a zwykły Flac jak 24Bity!

Miałem okazje rozmawiać na ten temat z niektórymi z najważniejszych osób w audio i wszyscy potwierdzają moje spostrzeżenia: dźwięk tysiąclecia (John Nierro z Absolute Sound), technologa XXII wieku (Mark z Stereophile), największe odkrycie od wynalezienia patefonu (Andre z The Sound), gdy słuchałem opery z tej chmury, miałem ochotę się kochać ze śpiewaczką, tu i teraz i zrobiłbym to!... gdyby nie to ze wolę chłopców (Wojtek z Highest Fidelity), nieodżałowany, przeboski Platon by płakał krokodylowymi łzami, gdyby posłuchał tej niezrównanej arii z przebajecznej, przecudownej Trawiaty, z pietyzmem odtworzonej z tego kęsa technologii. Przenajświętszy bóg mi świadkiem, że widziałem rozwibrowane struny głosowe śpiewaczki podczas tej niewątpliwej uczty muzycznej (Piotr z Hajfajfilozophy).

Dostęp do tej chmury ma kosztować 199 euro na miesiąc. Rozbój w biały dzień, wiem, to prawda, ale ten dźwięk jest warty każdego eurocenta !!!

Już widzę na niektórych twarzach uśmiech politowania: że to niemożliwe, że przecież tylko kolumny grają, itp. bzdury (ha, ha, serio, są idioci, którzy tak myślą!!!). Cóż, tym niedowiarkom mogę tylko powiedzieć: zanim skrytykujecie, to posłuchajcie, a się przekonacie! Albo i nie.. a wtedy sprawa jest jasna: zbyt mało doświadczenia, osłuchania, (daleka droga przed wami) albo zbyt słaby sprzęt, który zasłania dobry dźwięk. Niestety, trzeba powiedzieć to otwarcie: niektórzy są zbyt biedni, żeby wstąpić do elitarnego klubu audiofilów, cóż, to nie jest klub dla gołowąsów, lub biedaków... Ale przecież jest tyle innych, wspaniałych zainteresowań, dla mniej zasobnych kolegów, jak kolekcjonowanie samochodów, na przykład.

Albo inaczej: krytykujący jest idiotą po prostu, no… drugi sort, taki animalny, to jest oczywista oczywistość.

Komputer był podłączony do routera kablem z najwyższej półki: Ziobala-Wierzba Master Reference Platinum mk5. Głośniki, jak zawsze, nieistotne, ten kabel mówi sam za siebie!

Recenzje tą spisał pod szczęśliwą nieobecność głównego redaktora, który by tylko przeszkadzał tutaj…:

ABCZenek

Słuchowe iluzje

2014-05-31T11:15:00.002+02:00

Audiofile myślą, że jedyne iluzje to są optyczne iluzje i iluzje niebogatych ludzi, że można mieć dobry dźwięk za nieduże pieniądze. Na drugie ICH złudzenie odpowiadam cały czas na moim blogu, a na pierwsze jest ten bardzo fajny filmik :)

(dzięki "I fucking love science")

Podyskutuj na forum :)

Tusk docenia rolę audiofilii dla kultury polskiej

2014-04-01T08:58:00.001+02:00

Opinia publiczna od wielu tygodni jest oburzona 6 mln dotacją na Świątynię Opacznosci Bożej. Wczoraj, po wielotygodniowych rządowych rozterkach, w końcu wyszedł na światło dzienne dokument świadczący o tym, że Tusk na serio wziął sobie do serca swoje stare postanowienie, ze nie będzie klękał przed księżmi.

W bezprecedensowym oświadczeniu Premier przyznaje, ze to był poważny błąd i że ta dotacja była zaprzeczeniem idei wspierania kultury przez państwo. Tusk obecnie chce całą kwotę przeznaczyć na wspieranie audiofili, doceniając jej wielka kulturotwórczą role i ważnym elementem dziedzictwa Narodowego. Zaskakujące oświadczenie wygłosił ojciec, prawie święty, Tadeusz Rydzyk, nieoficjalny przewodniczący polskiego episkopatu: "lepiej te pieniądze przeznaczyć na prawdziwa i szczerą wiarę niż na nadmuchanego bożka. Z budową muzeum można poczekać, aż ja umrę, w końcu, powiedzmy to szczerze, więcej osiągnąłem niż ten cały JPII".

Za te pieniądze stworzony zostanie szeroki front wsparcia kultury audiofilskiej: powstanie fundacja "Dobra audiofilia" wspierająca naukę audiofilską, pod wezwaniem Trojcy świętej: Ryka, Elberoth, Pacuła. Poprzez fundację dotowane będą uczelnie, które udowodnią w końcu oczywistą bezużyteczność testu ABX do testowania sprzętu audio. Fundacja rozpocznie działanie z rozmachem, od zorganizowania seminarium: „Czy audiofilia to pedofilia?”. Głównym prelegentem będzie prof. Lew Starowicz. Planowany jest także film dokumentalny pod tytułem „Z kamerą wśród audiofili”.

Powstanie także muzeum audiofili w Polsce, pod roboczą nazwą "Złote Ucho”. Ważnym eksponatem ma być pierwszy egzemplarz „Magazynu hi-fi”, wydany ówcześnie z konieczności na papierze toaletowym; ręcznie spisana historia banów XYZPawla na audiostereo.pl i odsłonięta zostanie mosiężna tablica, upamiętniająca heroiczną walka dzielnych moderatorów audiostereo z tym szkodnikiem, wrogiem dobrej audiofili i prawdziwej nauki audiofilskiej.

Ważnym filarem wsparcia kultury audiofilskiej będzie program: "Mój pierwszy kabel" (wsparcie ludzi kupujących swój pierwszy audiofilski kabel, rekompensata do 50% ceny, maksymalnie do 1000 zł).

Dla uciechy społeczności zostanie także zorganizowane publiczne palenie kukły symbolizującej niesławny „Test ABX”, połączonej z opiekaniem kiełbasek i piciem tradycyjnego analogowego piwa.

Donald Tusk ma nadzieję, że wsparcie udzielone tej grupie kulturowej pozwoli na zachowanie jej specyficznych zwyczajów i obrzędów, tak ważnych dla całej kultury ludowej.

Podyskutuj na forum, o tym wiekopomnym wydarzeniu.

XYZAudio - reaktywacja

2014-02-27T00:18:00.000+01:00

Miało to nie nastąpić, ale nastąpiło :) Reaktywowałem forum XYZAudio :) Wprawdzie w trochę innej formule, bo XYZAudio jest technicznym podforum na forum o bardziej ogólnej formule, ale JUŻ JEST:)

Co najlepsze: WSZYSCY starzy użytkownicy, wątki i posty zostały przywrócone :)

Zapraszam więc ponownie starych wyjadaczy i nowych userów do gorących dyskusji o audio, polityce, gospodarce i o braku boga :)

Muszę przyznać, że zrobiło mi się ciepło koło serca, gdy zobaczyłem stare, dobre forum ponownie :) Chyba jednak brakowało takiego miejsca w internecie... :)

Do klawiatur :)

forumbezboga.cba.pl

BlogBezBoga, czyli XYZPawel w nowej inkarnacji

2013-12-24T16:46:00.000+01:00

Stało się, to z czym się nosiłem od jakiegoś czasu, w końcu się ziści: startuje z nowym blogiem :)

Tak naprawdę to z prawdziwym, bo ten do końca prawdziwym blogiem nie jest, trudno żeby był, z kilkoma wpisami na rok ;) ten prawdziwy będzie o religii i kościele bez pardonu, o gospodarce i polityce soczyście, czyli tym o czym powinien być prawdziwy blog :) no i myślę, ze będzie częściej aktualizowany :)

Z tym blogiem się nie żegnam, myślę ze raz na jakiś czas skrobnę jakiegoś posta, gdy audiofile mnie czymś natchną :) ale prawda jest taka, ze większość w tym temacie została już przeze mnie powiedziana... Zostały może jakieś drobne niezałatwione sprawy ;)

Nowy blog rozpoczynam w świątecznym nastroju :)

Zapraszam do czytania i komentowania:

Ateistyczne Święta

Softwarowa rewolucja, czyli Niewiarygodne Przygody Piotra R.

2013-08-16T20:18:00.000+02:00

Jak się okazuje, słynny Piotr Ryka, filozof-epistemolog, Baron Münchhausen polskiego audiofilizmu, zdobywca III miejsca w Pierwszej Międzynarodowej Bitwie Poetów Audiofilskich, po obrażeniu się na kolejne forum, nie zginął z polskiego internetu, tylko otworzył ostatnio audiofilski portal satyryczny (wprawdzie się mocno kamufluje, ale My wiemy, że to on za tym stoi :), gdzie publikuje bardzo dowcipne „recenzje” audiofilskich klocuszków z filozoficznym sznytem.

Uwagę moją przykuła prawdziwa perełka tego nurtu poezji: „recenzja” audiofilskiego odtwarzacza softwarowego jPlay, czyli czegoś co może się stać mitycznym pomostem do prawdziwie audiofilskiego komputera, z prawdziwym audiofilskim procesorem (kiedy Intelu, no kiedy, go w końcu wypuścisz ?!? Cały audiofilski świat czeka :)

Porządna audiofilska recenzja, tak jak porządny thriller, powinna rozpocząć się od trzęsienia ziemi, tak właśnie zaczyna się wspomniana recenzja. „Źli faceci” zostają rozstrzelani prawie na samym początku zamiast na końcu, jak to się dzieje w tradycyjnym westernie ! :) Na samym początku, na rozgrzewkę, mamy krótką przypowieść o dyrektorze, który zwolnił sekretarkę za zdradzenie tajemnicy jego wynagrodzenia… Mrozi krew w żyłach! Bond też zawsze zaczyna się taką mini opowieścią nie związaną z resztą filmu :) Dalej przechodzimy do meritum i dowiadujemy się, że jPlay to program legendarny i wyklęty. Wyklęty, bo twórcy znanych programów Foobar i JRiver wprost przestrzegają przed instalacją wtyczki jPlay (jPlaya można instalować jako wtyczkę do tych programów, albo jako samodzielny odtwarzacz). Jak się okazuje, instalacja jPlaya, oprócz wrażeń dźwiękowych, może też dostarczyć wrażeń komputerowych: może zawiesić nam kompa, powodować niestabilność innych programów, albo, jak czytałem na jakimś forum, nawet spowodować konieczność reinstalacji systemu. Foobar nawet wprost stwierdza, że to audiofilskie oszustwo... :)

WOW... to nie są przelewki, to jest program dla prawdziwych twardzieli! A jak wiemy, Piotr R. jest właśnie taki :)

Kogóż to więc Piotr rozstrzelał na samym początku ? Otóż „na kanwie sięgania po konkrety” „poczynił interesującą obserwację na temat mody na przeciętność” ;) Przeciwnicy luksusów w rodzaju jPlaya to po prostu użytkownicy smartfonów, pijący piwo z puszki, jedzący chipsy, oglądający seriale, słuchający madonny, przeciwnicy „wyższej kultury bycia, z jej wiedzą historyczną, obyczajową i znawstwem literatury”, w dodatku, o zgrozo, uważający, że wszystkie kable grają tak samo (!), uważający, że najlepsze słuchawki to takie za trzysta pięćdziesiąt złotych (cholera, ostatnio kupiłem pchełki Sennheisera za 160 ;), i że bit to bit ! (a przecież oczywista oczywistość, że każdy bit jest inny !) W ogóle te przeciętniaki nie lubią jajogłowych (?), ale za każdym razem powołują się na naukę i przytaczają „dowody” :) (zawsze myślałem, że jajogłowi siedzą w nauce, ale okazuje się, że to są filozofowie epistemolodzy ;) Jak ktoś krytykuje jPlaya, to musi być „Wielkim Znawcą Życia” posiadającym sprzęt za 399,99 zł i będącym po spożyciu pięciu piw. Marna kreatura po prostu :)

Najważniejszym dowodem na to, że jPlay działa jest to, że Piotr pokazywał je kolegom „i żadnych wątpliwości odnośnie jakości nie było, a wyższość dźwięku generowanego za pośrednictwem JPlay nie podlegała dyskusji” :)

Dlaczego więc program jPlay jest lepszy ? Otóż dlatego, że jest to owoc międzynarodowej kooperacji Polaka i Holendra ! :) no i dlatego, że wszystko jest podporządkowane muzyce. Sam też się pofatygowałem na stronę jPlaya i faktycznie, jest tam niezbity dowód na wyższość: twórcy posłuchali innych odtwarzaczy i po prostu się przekonali, że jPlay brzmi najlepiej :) Genialny w swej prostocie dowód ! (od teraz powinien być stosowany w każdym sądzie: każdy przestępca, po prostu, powinien powiedzieć, jak było naprawdę, ile byśmy zaoszczędzili na więzieniach! :)

Jak JPlay to wszystko robi ?!? Piotr to tłumaczy w pięknych słowach: „JPlay wije sobie gniazdo w pamięci cache procesora” skąd wydaje komendy Baczność :) „by mu się ten plikowy materiał po magistrali systemowej cały rozchełstany i z sypiącym się wyposażeniem nie szwędał, tylko stanął w pełnym rynsztunku i na wszystkie guziki pozapinany do walki” (piękne strofy ! :) A w ogóle to wygasza i optymalizuje wszystko i „zdecydowanie poprawia się time rate, który jest równie istotny, o czym nikogo znającego tematykę nie trzeba przekonywać”, „a że niektórzy nie potrafią albo nie chcą tego zrozumieć, nie jest winą autorów JPlay”.

Piotr porównał jPlaya do foobara, i ten pierwszy wygrał nieznacznie „miał więcej meszku na dźwięku” i „Foobar w dalszym ciągu na pewnych fragmentach muzycznych dawał wrażenie grania stylem takim od niechcenia w porównaniu z bardziej się starającym i angażującym JPlay”. Czytałem to z pewną taką zazdrością, bo na moim komputerze żaden program się nie stara i nie angażuje!, wszystkie wykonują swoją robotę beznamiętnie :(

Przy porównaniu z JRiverem, nie było prawie żadnych różnic! Co, przyznaję, spowodowało, że zwątpiłem nieco w umiejętności Piotra Ryki! Ale...! Uff..., WSZYSTKO się zmieniło w magicznym trybie uśpienia! „wszystko ożywa, a cały muzyczny obraz zaczyna się mrowić” ! Piotr w końcu wszedł do innego świata, gdzie „muzyka osiąga ten już naprawdę wysoki pułap i kiedy czuje się jej pulsację pomnożoną przez mnogość jednoczesnych dźwięków”. Lepiej było na Windows 8, a jeszcze lepiej ze słuchawkami AKG, które „grają wystarczająco dobrze by audiofilskie szczęki po podłodze się walały” ;) W porównaniu z pozostałymi obraz rysowany przez JPlay był „Atakujący głębszą sceną, bardziej rozwartą dynamiką i mocniej wyrażonymi szczegółami”. Uwaga, ta rozwarta dynamika bardzo się w świadomość wgryza ! ;)

Finał jest całkiem prosty: „Za marne kilkaset złotych zyskujemy okazję przedzierzgnięcia własnego komputerowego misiaczka w high-endowe monstrum” WOW ! Ale nie bójcie się bogaci posiadacze, bowiem: „Nie oszukujmy się jednak, komputer wyposażony w program JPlay i uzupełniony słuchawkowym DAC-em nie zagnie jeszcze dźwiękowo porządnej stacjonarnej aparatury”. A to szkoda… :(

p.s. Piotr nie jest z recenzji zadowolony, bo było za gorąco, ale obiecuje, że jeszcze ją kiedyś uzupełni. Nie mogę się doczekać ! :)

Oszołomiony tak ognistą recenzją, z zaczerwienionymi od wzruszenia oczami, prawie postanowiłem sam posłuchać tego cuda techniki, ale że jestem człowiekiem strachliwym i leniwym (nie chce mi się po raz kolejny reinstalować Windowsów, a to czasami grozi posiadaczom jPlaya) to postanowiłem zdać się na ludzi pracowitych i odważnych. Znalazł się taki co poświęcił 3 dni swojego życia na JPlaya i co się okazało ? Cóż… prawda jest zawsze taka szara i bezbarwna :( JPlay wpięty w tor muzyczny nie zmienia absolutnie niczego… Parametry techniczne nie chcą drgnąć w istotny sposób w żadną stronę… Aaa przepraszam, nie do końca, w jednym trybie coś nie idzie dobrze i JPlay pogarsza dynamikę o całe 10 dB ! To pewno to jest to rozwarcie o którym pisał Piotr, ale chyba nie w tą stronę…

Oczywiście, audiofile zaraz pośpieszą z odpowiedzią, że parametry elektryczne sygnału elektrycznego to nic, to bzdura nic nie mówiąca ;) Że najważniejsze są ODSŁUCHY :) Oczywiście TYLKO jawne, gdzie „recenzent” dobrze wie czego słucha. Testy ABX są absolutnie zabronione! :)

Pytanie więc, po co w takim razie Piotruś zabrnął w techniczne szczegóły i zupełnie tam się biedaczysko zagubił ?!? Chciał, żeby jego „recenzja” wyglądała na poważniejszą niż w rzeczywistości jest ? Chciał, żeby była jeszcze bardziej śmieszna ? ;) (no to mu się udało :)

To jest w ogóle jakiś fenomen, że część audiofili wprost lubuje się w opisach technicznych i parametrach. Gdy, na przykład, ich ulubiony sprzedawca zastosuje DAC, który jest lepszy od innego na 6 miejscu po przecinku (często nawet bardzo ciężko jest to zmierzyć, a usłyszeć niemożliwym ;) to pieją z zachwytu poematy. Gdy tylko się wykaże, że ich wspaniały sprzęt ma fatalne pomiary, albo konstrukcję, to ZARAZ się okazuje, że pomiary nie grają, nie mówią całej prawdy i tym podobne dyrdymały :)

Niektórzy audiofile nawet potrafią się nabijać z urządzeń posiadanych przez innych audiofili, że są takie puste w środku i zrobione ze zwykłych komponentów (prawda), chociaż ich własne cudowne i drogie klocuszki są zrobione DOKŁADNIE TAKĄ samą metodą :), tylko są trochę inne :)

Z przyjemnością więc powtórzę po raz setny: jedynym sensownym testem odsłuchowym jest naukowy test ABX. Opis w wersji dla opornych tutaj.

A dla Piotra Ryki i wszystkich nadsłyszących mam wspaniałą ofertę: wciąż czeka na nich milion dolarów:)

Podyskutuj na forum.

O pożytkach z pisania na forach audiofilskich i bycia ekstremistą

2012-12-18T20:52:00.000+01:00

Czy są jakiekolwiek pożytki z pisania na audiofilskich forach? Szczerze mówiąc, myślałem, że jest to czysta strata czasu. Fora audio (przypuszczam, że inne fora też ;) są bowiem głównie bezkrwawym polem bitwy męskiej części ludzkości (99,9% bywalców to faceci, a reszta to żony, albo kochanki audiofilów), polem na którym prezentuje się swoje poroże (sprzęt audio), nadyma, puszy i miażdży przeciwnika w dyskusji (moje ulubione :). Sam oczywiście czerpię z tego małą przyjemność… Trafiłem tam, bo też się interesuję dobrą jakością dźwięku i nic tak nie poprawia humoru jak wygrana w forumowej dyskusji, oczywiście prawie nigdy nikt nikomu racji nie przyznaje, ale brak jakichkolwiek logicznych argumentów, piana na ustach i słowna agresja przegranego jest wystarczającą nagrodą :) Jest to jednak niska przyjemność, bo audiofile są niezwykle łatwym celem, jak to wierzący, są mocno emocjonalnie związani ze swoim hobby-wiarą i nie mają żadnych sensownych argumentów na poparcie swojego stanowiska (w końcu dlatego to jest wiara ;)

No więc jakie są te korzyści z pisania na tych forach ? Otóż pisanie na forach nauczyło mnie dyscypliny myślowej, jasnego oddzielania opinii od faktów, korzystania z metody naukowej (w oczywiście ograniczony sposób) i bardzo ważnej zasady, że to twierdzący powinien udowodnić swoje racje.
Wyszlifowałem te umiejętności na Wikipedii, bo takimi zasadami trzeba się tam kierować, dodając, czy zmieniając jakieś wpisy, czym ukoronowaniem była, zainicjowana przeze mnie, zmiana definicji audiofila, z zakłamanej i bzdurnej wersji na prawdziwą, która jest obecnie obowiązująca :) (w wersji angielskiej dalej jest zakłamana, ale tam opór antynaukowy ma zbyt duże poparcie wśród redaktorów wikipedii).
To jest skandal, że nie uczą tego poprawnie w szkołach. Zamiast tego mamy ogłupiającą naukę religii i jeszcze my za to płacimy! Czyli płacimy za naukę antynaukowego spojrzenia na świat. Sami siebie kierujemy w stronę skansenu światowego.

Na największym polskim forum audio (audiostereo) moderatorem (i audiofilem) jest człowiek, który pracuje na uczelni jako naukowiec od nietoperzy. To jest prawdziwy wstyd dla polskiej nauki, że jej przedstawiciel szerzy antynaukowe brednie! Nie dziwne, że nasza nauka na świecie jest na szarym końcu…

Oczywiście wygodnie i sensownie jest korzystać z opinii ekspertów, sam to często robię, bo niemożliwym jest sprawdzanie wszystkiego samemu, ale dobrze jest czasami powiedzieć „sprawdzam” i odpowiedzieć sobie na pytanie, czy ten ekspert, który za takiego się uważa i jest za takiego uważany przez innych, faktycznie jest ekspertem w danej dziedzinie? Czy zwykłym oszołomem , który pewną siebie i gładką gadką potrafi olśnić i zagadać słuchacza ? W dziedzinie audio niestety takich oszołomów jest mnóstwo.

Jako człowiek wyklęty na audiofilskich forach nie mogę już tam bezpośrednio szlifować swojego ostrza polemicznego, mogę za to czytać i mieć chociaż trochę zabawy z odkrywania audiofilskich perełek :) (jak dziadek co już nie ma zdolności seksualnych, ale przynajmniej sobie popatrzy na ładne panienki :P

Od dawna bawiła mnie taka prawidłowość: jak ktoś na forach audiofilskich linkował jakiś mój artykuł z bloga, to prawie zawsze z zastrzeżeniem, że owszem, nawet trochę ciekawe i częściowo słuszne, ale nie zgadza się do końca z moimi przekonaniami, że ja stanowię pewne „ekstremum”.
Właśnie tak, bycie w Polsce konsekwentnym racjonalistą jest ekstremalne! Kierowanie się w życiu logiką i zasadami nauki to jest „ateistyczny prymitywizm” (tak przy okazji, to nie jestem ateistą, bo nie jestem przeciwko bogu, a nie mogę być, bo go po prostu nie ma :)

Te wesołe i mniej wesołe rozważania skłoniły mnie do stworzenia klasyfikacji audiofilów, bo jednak pomimo wspólnego mianownika: wiary w wyższość jednych elementów audio od drugich, audiofile jednak się różnią od siebie (nomen omen ;)

Sprawdź jakim typem audiofila jesteś! :)

Oczywiście, ta klasyfikacja, chociaż dogłębnie słuszna;), to tylko pewne uogólnienie i możliwe są formy przejściowe (na przykład: ja byłem audiofilem umiarkowanym z domieszką pospolitego ;) Może być też tak, że, na przykład, audiofil „Die Hard” „słyszy” kable zasilające, ale nie słyszy kabla USB, ale ogólna zasada jest zachowana :)

Między tymi grupami panuje spore napięcie i czasami otwarta wrogość. Klasycznymi świętymi wojnami na forach są dyskusje pomiędzy umiarkowanymi i pospolitymi, czy kable grają czy nie. Bo to, że grają wzmacniacze to jest „oczywista oczywistość” dla umiarkowanych, ale jakim cudem może grać kawałek druta ?!? ;)

Święte wojny, wybuchające wciąż na nowo, bez szczególnego podziału na frakcje, odbywają się wokół tematów „cyfra czy analog” czy „lampa kontra tranzystor”, w tych tematach za łby mogą się wziąć zarówno przedstawiciele umiarkowanych, jak i innych grup :)

Bardziej świadome grupy nabijają się z tych mniej świadomych, a więc pospolici nabijają się z „die hard”, że słuchają podstawek pod kable, a umiarkowani wyśmiewają pospolitych, że słuchają drutów. Tak jak wierzący w boga nabijają się w wierzących w krasnoludki ;) (A prawda jest taka, że istnienia jednego ani drugiego nikt nie udowodnił… więc w świetle faktów, ich nie ma).

Co ciekawe, „Die hard” nie słyszą wszystkiego, wierzą tylko w rzeczy, które są sprzedawane przez firmy audiofilskie i miały recenzje w jakimś audiofilskim periodyku, czyli były namaszczone przez jakiś autorytet audiofilski. Odmawiają grania przedmiotom bez odpowiedniego wsparcia. Łatwo nie jest :) Nie wierzą na przykład w grający kefir, albo grające klamki… na razie przynajmniej :P

Równie ciekawym zjawiskiem jest powoływanie się czasami przez każdą z grup na pomiary, co jest przecież w jawnej sprzeczności z ich główną zasadą, że pomiary są do kitu, bo nie mierzą wszystkiego, a odsłuch jest wszystkim :) Oczywiście robią to tylko wtedy, gdy jest to dla na nich wygodne. „Die Hard” przytaczają więc pomiary jittera, żeby udowodnić wyższość jednej przystawki do DACa (przetwornika cyfrowo analogowego) od drugiej (jak się bowiem okazuje może podzielić odtwarzacz CD nie tylko na transport i DAC, ale także DAC można dalej dzielić (pewno w nieskończoność :) oczywiście w imię „lepszej” jakości dźwięku ;) Pospolici przytaczają też dane techniczne analogowych magnetofonów szpulowych (szumy i kiepskie przenoszenie wyższych częstotliwości), żeby udowodnić bezsens istnienia tak zwanych „gęstych formatów”. Oczywiście nie przeszkadza im to wierzyć w kable, pomimo braku jakichkolwiek mierzalnych efektów wymiany zwykłego kabla na cudowny – audiofilski ;)

Audiofile „Die hard” patrzą na wszystkich innych ze spokojną wyższością, przepełnieni dumą, że słyszą i wiedzą więcej (mają przecież „otwarty” umysł, szkoda tylko, że wyłącznie na głupoty;). Dla nich racjonalizm, logika i nauka to „debilne stanowisko” ;)

Ciekawym fenomenem są audiofile umiarkowani, uważający się za rozsądnych i kierujących rozumem w swoich działaniach. Trzeba przyznać, że często tak właśnie robią. Gorzej, gdy dyskusja schodzi na „granie” odtwarzaczy CD i wzmacniaczy… wtedy nagle włącza się u nich tryb wiary, przełączają się w tryb „zombie” i beż żadnej żenady sięgają do argumentów swoich przeciwników: przecież to oczywiste, że się różnią, bo to przecież słychać :) Swoim postępowaniem przypominają mi tak zwanych postępowych katolików, często inteligentnych i wykształconych ludzi, którzy bez mrugnięcia okiem piszą banialuki, gdy piszą o wierze i bogu, jak gdyby to były realne byty (jak ktoś jest oburzony, to niech przedstawi dowody na jego istnienie, chętnie się oddam w ręce dobrego i wszechmogącego boga :)

„Światli” katolicy tak samo wyśmiewają się z wierzących w cuda, jak audiofile umiarkowani z „Die hard”: „do stolicy zawitał kolejny szarlatan, który sprawnie mieszając chrześcijaństwo z czarną magią i elementami psychomanipulacji, za stosowną opłatą będzie robił ludziom wodę z mózgu“. Ha, ha, jasne, szkoda tylko, że nie ma obecnie lepszych szarlatanów od ludzi Watykanu, robiącym ludziom wodę z mózgu na skalę światową :)

Mam, w związku z powyższym, jedno przesłanie dla umiarkowanych audiofili: moi drodzy, tak jak nie można być trochę w ciąży, tak nie można być trochę logicznym, albo się w życiu kierujemy logiką, albo wiarą :) Rozsądniej jednak tą pierwszą ;) Dorośli ludzie powinni przestać wierzyć w bajki z chwilą odkrycia braku świętego Mikołaja… wiem, że to przyjemna wiara, ale dorosłość do czegoś zobowiązuje :)

Dla pospolitych i „die hard” nie mam przesłania, ale będę się za nich żarliwie modlił :P

Podyskutuj na forum.

Umarł król, niech żyje król, czyli nowe kolumny Linkwitza – LX521

2012-10-27T20:57:00.001+02:00

Stało się… Oriony nie są już najlepszymi kolumnami na świecie… ;) Siegfried Linkwitz zbudował nowe pretendentki do tego tytułu: LX521 które, jak uważa, podniosły dźwiękowe doświadczenie na nowy poziom.

W nowych kolumnach skupił się na dookólnej charakterystyce dźwiękowej, generowanej przez kolumny. Główna różnica pomiędzy nimi a Orionami polega na tym, że są 4 drożne, węższe w module wysokotonowym i tańsze w budowie od Orionów :) (zestaw samych głośników, bez wzmacniaczy, ASP i obudów, kosztują 1600$ a do Orionów 2100$). Co świetnie wspiera moją tezę, że pieniądze nie grają :)

Zaleca je inżynierom dźwięku i także zwykłym słuchaczom. Cóż, może kiedyś zastąpią moje Oriony :) Ale podejrzewam, że jako że ich główną przewagą jest kreowanie przestrzeni, to największą korzyść odniosą słuchacze muzyki klasycznej, której akurat słucham mniej…

Na pocieszenie pozostaje mi fakt, że są brzydsze od Orionów i wyglądają trochę jak krzyż... :) (co, oczywiście, jest moją oceną absolutnie subiektywną ;)

Podyskutuj na forum.

Potężny bas z małego głośnika

2012-10-11T18:28:00.000+02:00

Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, żył sobie miłujący dźwięk audiofil, który posiadał małe, ale piękne, ekskluzywne i hi-endowe, podstawkowe kolumny, które miały tak potężny bas, że nieopatrznie odkręcone pokrętło głośności mogło spowodować skruszenie murów średniowiecznego zamku. Oczywiście, nie tylko po to audiofil trzymał te, siejące postrach w całym królestwie maleństwa, ale także po to, żeby mógł słuchać nagranych grzmotów burzy, startującego helikoptera i fortissimo wielkiej orkiestry (120-137 dB)… Nasz drogi audiofil ma już więc prawie wszystko: zamek, królewnę (co słyszy zmiany kabli nawet z drugiej komnaty) i wspaniały audiofilski „system” soniczny. Jedno co mu pozostało, to drobny niepokój… Niespokojnie pyta więc lustereczko (forum braci audiofilskich): czy wciąż mam najlepszy „system” na świecie ?!? Niepewność ta każe mu na okrągło dopieszczać „system”, doborem niezliczonych wzmacniaczy, DACów, transportów i co najważniejsze, i ulubione przez każdego rasowego audiofila, kabelków :)

Ach, pobujałem trochę w obłokach, ale czas już zejść na ziemię. To była tylko krótka wizyta w bajkowym, audiofilskim świecie :) W realnym świecie, owszem są królewny i zamki, ale wzmacniacze, DACi i kabelki jakoś nie chcą naprawdę „grać” i nie ma czegoś takiego, jak potężny bas z małego głośnika… W realnym świecie fizyka jest nieubłagana i bezwzględna, a 2+2=4.

W naszej szarej rzeczywistości małe głośniki, nawet te ozłocone, mają wysoko położony rezonans własny (co praktycznie ogranicza przetwarzanie niskich tonów od dołu) i nie potrafią z przyzwoitą głośnością odtworzyć niskich tonów.

Co graficznie pokazuje poniższy wykres:

Wykres został stworzony przy pomocy modelu stworzonego przez Siegfrieda Linkwitza i pokazuje maksymalny, bez zniekształceń, poziom dźwięku (SPL - sound pressure level) przy poszczególnych częstotliwościach, dla trzech bardzo dobrych, przykładowych głośników (Poziom mierzony z 1 metra, w polu swobodnym i dla kolumny zamkniętej – w pomieszczeniu byłoby głośniej, ale z kolei słuchamy z około 2 metrów, co tak samo zmniejsza głośność, więc wynik byłby taki sam dla typowego pomieszczenia.

Maksymalny poziom głośności głośnika, dla tonów niskich, zależy głównie od średnicy membrany głośnika i od maksymalnego liniowego wychylenia membrany.

Jak wyraźnie widać, tylko duży 26 cm głośnik potrafi zapewnić, bez zniekształceń, głośność forte orkiestry (95dB) dla przyzwoicie niskiej częstotliwości 29 Hz (człowiek słyszy od 20Hz). Głośnik 18 cm, okrzyczany Scan Speak IlIuminator (droższy od 26 cm Seasa o prawie 100$ !) forte potrafi zagrać dopiero od około 55 Hz. Mały 15 cm Seas tą sztukę jest w stanie wykonać od żałosnych 100 Hz… Każdy z tych głośników różni się możliwościami głośnościowymi od kolejnego o 11 dB, czy prawie czterokrotnie.

Porównanie ich rezonansów własnych (zaznaczonych na wykresie przez znak X) też nie nastraja optymistycznie: duży 26 cm głośnik ma rezonans przy bardzo dobrych 24 Hz. Scan Speak już sporo gorsze 31 Hz (przy tych częstotliwościach człowiek słyszy zmianę pojedynczego Hz). Zaś mały Seas smutne 44Hz…

Te głośniki oczywiście potrafią zagrać trochę głośniej, jednak powyżej „SPL max”, powyżej liniowego wychylenia, będą generowały duże zniekształcenia. I to właśnie słyszą głównie wielbiciele małych monitorów :)

Musimy pamiętać, że słyszalność basów przez człowieka pogarsza się poniżej 200 Hz (próg bólu też wzrasta stopniowo powyżej 130 dB). Człowiek ma więc całkiem spory apetyt na bas:)

Częściowo sytuację może uratować, często stosowana, obudowa bas refleks. Ta jednak wprowadza swoje własne zniekształcenia: szybki spadek głośności poniżej rezonansu otworu, dużą energię zachowaną układu (storage energy) i duże zniekształcenia fazowe. Te cechy eliminują, według Linkwitza, obudowę bas refleks, jako wiernego reproduktora basów.

Najlepiej dostępną moc zwiększać poprzez dokładanie kolejnych głośników. Zwiększenie ilości głośników dwa razy zwiększy ciśnienie dźwięku o 6 dB i dwa razy zwiększy nam odczuwalną głośność (według starszych badań do dwukrotnego zwiększenia odczuwalnej głośności trzeba 10 dB), a gdy będzie zasilany z własnego wzmacniacza, to dodatkowe 6 dB (rzecz niedostępna dla audiofilskich, pasywnych kolumn).

Jednak nie ma sposobu na obniżenie rezonansu własnego głośników…

Możliwości naszych kolumn możemy zwiększyć także poprzez porządny subwoofer, wyposażony w duży głośnik. Kłopot z takim rozwiązaniem jest jednak taki, że subwoofer miło nam uzupełni basy, jednak małe głośniki dalej będą próbowały odtwarzać niski bas i produkować zniekształcenia… Z reguły bowiem nie odcina się niskich tonów idących na głośniki główne… (co zapewniają chociażby pogardzane przez audiofili wzmacniacze do kina domowego).

Z głośników o małych wymiarach często korzystają audiofile, uważający się za wielce osłuchanych, z dużą wiedzą, doświadczeniem i bóg wie czym jeszcze :) Wydaje im się też, że ich kolumny są bardzo hajendowe :) Bez problemu „słyszą” różne wzmacniacze, odtwarzacze CD, kable, a nawet wtyczki
Nie słyszą jednak, że ich kiepskie kolumny zamiast basu odtwarzają głównie zniekształcenia… :) To jest chyba największa audiofilska zagadka wszechczasów :))

Oczywiście, nie wszyscy lubią basowe pomruki, albo słuchać muzyki z realistyczną głośnością. Niektórzy lubią słuchać cicho audiofilskich, eterycznych i romantycznych wokalistek, z towarzyszeniem pobrzękującej bałałajki i tamburynka. Lubią także „szybki” i „zwarty” bas (czyli de facto brak basu ;) W takim przypadku małe mini monitory będą jak znalazł.

W pozostałych przypadkach lepiej się rozglądać za prawdziwymi głośnikami, z dużymi głośnikami basowymi :)

Podyskutuj na forum

Milion dolarów dla każdego audiofila

2012-08-28T19:13:00.001+02:00

Ciężko w to uwierzyć, ale nasi rodzimi audiofile chyba nie wiedzą, że w bardzo łatwy sposób mogą wzbogacić się o milion dolarów. Wystarczy, że zrobią to, co robią praktycznie co chwilę: usłyszą różnicę między zwykłym kablem a kablem audiofilskim. Czyli bułka z masłem dla każdego początkującego audiofila, nie mówiąc już o zaawansowanym, dla którego „[Hi-end] To kwestia filozofii życia albo jej braku. Życie jest zbyt krótkie, zatem pewne sprawy trzeba celebrować, tak aby odczuć je odpowiednio intensywnie. Jeżeli dobry sprzęt audio jest środkiem do tego - to dlaczego tego nie użyć?”(cytat z forum audiostereo). Myślę że drobne milion dolarów mogłoby jeszcze wzmocnić tą przyjemność:)

Zachodzę więc w głowę, jak to jest, że nagroda od Jamesa Randiego, znanego pogromcy pseudo-nauki, leży od 1964 roku niepodjęta?!? Gdzie są Ci wszyscy słyszący ?!?

Może o tym nie słyszeli? Postanowiłem im więc pomóc i za rączkę poprowadzić wprost do Randiego:)
Nagroda początkowo wynosiła 1 tys. dolarów, ale trochę jej się urosło od tego czasu :) Jest to też nagroda dla każdego kto udowodni swoje, jakiekolwiek, paranormalne zdolności (czyli niewytłumaczalne przez ułomną naukę, czyli także słyszenie kabli ;) w podwójnym ślepym teście .

Coś mi się wydaję, że chodzi o to, że tam nie wystarczy gadać, że się słyszy, w czym są doskonali wszyscy audiofile, ale to trzeba UDOWODNIĆ:) a z tym już jest bardzo źle...
Nie mogę się doczekać, który z Polskich znanych audiofili się pofatyguje po te pieniądze :) Bo to, że ich stać na bilet do USA to nie wątpię :) Może któryś z bohaterów mojego poprzedniego posta ?;) Albo nasz nadsłyszący Filozof-Epistemolog (pewno dla niego chłopaki by się musieli zrzucić na bilet)?!?
Muszę tu wątpiących trochę uspokoić, ta fundacja jest szanowana i znana na świecie, a fakt posiadania przez nią odpowiedniej gotówki jest poświadczona przez amerykański fundusz powierniczy Evercore, więc ryzyko jest żadne, tylko lecieć :)

Randi w 2006 publicznie i pisemnie nazwał redaktorów największego i „szanowanego” pisemka audiofilskiego „Stereophile” oszustami i jeden z nich, Michael Fremer poczuł się urażony i „postraszył”, w mało cenzuralnych słowach, Randiego, że odbierze nagrodę ! Na co Randi odpowiedział, że cieszy się jak głodny lew, na widok smakowitego stada owiec, biegnących w jego stronę :)
Test miał polegać na odróżnieniu kabli Pear Anjou, za $7250 od zwykłych Monster cables. Niestety producent Pear Anjou wycofał się z konkurencji z „nieznanych powodów” ;)
Fremer chciał wykonać próbę na swoich własnych kablach Tara Labs, jednak Randi się nie zgodził, z uwagi na podejrzenia, że Fremer mógłby jakoś spreparować ten kabel, z czym Randi, jako iluzjonista ma dużo do czynienia. Fremer, na pocieszenie, może pozwać Randiego do sądu za wyzwiska, jakie wciąż wiszą na stronie JREF, no chyba że to jest prawda :)

Ta próba jest wciąż otwarta i niezakończona , chociaż Fremer nigdy nie wypełnił aplikacji na stronie JREF, więc w zasadzie się nawet nie zaczęła (!) ale pieniądze są dostępne dla każdego, więc ktokolwiek słyszy kable, może podjąć wyzwanie :)
Gdyby ktoś chciał jakoś usprawiedliwić swój brak chęci wzięcia tego miliona dolarów, to podaje powody, które, niestety, były już wykorzystane przez innych „odważnych” ;) : „negatywna energia od Randiego spowodowała, że straciłem swoje zdolności”, „Nie jestem uprawniony do zarabiania na moich zdolnościach”, „on ciągle zmienia zasady, więc nie zamierzam próbować” i najlepsze: „nie potrzebuję miliona dolarów” :))

Jak ktoś uważa, że Randi to oszust, to zawsze może podjąć wyzwanie i zdemaskować „drania” publicznie, na jego własnym forum, próbując wziąć udział w teście :)

Nietknięcie tych pieniędzy przez audiofili uprawnia mnie do mocnego stwierdzenia: jedno co oni słyszą, to głosy we własnej głowie, ale na takie schorzenia to tylko psychiatra jest dobry… ale z chęcią odwołam moje bezczelne twierdzenie, gdy tylko znajdzie się jakiś śmiałek i odróżni jeden kabel od drugiego, podobnych pomiarowo, ale z inną metką i ceną :)

Podyskutuj na forum.

Testy ABX dla opornych

2012-08-23T20:57:00.000+02:00

Ostatnio na pewnym forum audiofilskim pewien sfrustrowany Filozof Epistemolog i zarazem znany Audiofilski Poeta, wziął pióro, nadął się, napuszył i skrobnął elaborat na temat rzekomej nieprzydatności testów ABX w audio, tekst jest długi, nudny, wyrafinowany jak siekiera i oczywiście bzdurny, więc nie będę czytelników mojego bloga zanudzał za bardzo cytatami z tej przegranej walki piszącego z własną niemocą :) Nasz Filozof odnosi się tam do mojego bloga (szkoda, że nic z tego nie zrozumiał), ale „zapomniał” o tym wspomnieć… żeby jednak dać lekcję kultury koledze, to na końcu swojego tekstu daję link do tych wypocin, ale ostrzegam: czytacie na własne ryzyko :) Ja się poświęciłem, i w imię nauki dobrnąłem do końca, ale trzy razy przysypiałem w trakcie i musiałem kończyć z zapałkami w oczach, żeby nie przegrać z mądrymi powiekami… ;)

Wspomniany tekst jest słaby, ale temat, oczywiście !, ważki, nigdy dość przypominania o nim :)

Zacznijmy od tego, że brak jest istotnych zastrzeżeń do testów ABX, ponieważ jest to poważna naukowa metoda, stosowana w wielu dziedzinach. Istniejące zarzuty krytyków wynikają wyłącznie z braku podstawowej wiedzy o nauce, wiedzy technicznej, o funkcjonowaniu słuchu i psychiki człowieka i nieumiejętności czytania ze zrozumieniem (to Ci, co krytykują po przeczytaniu moich tekstów ;) Jednak, jako że te zarzuty się wciąż powtarzają, a jest ich garsteczka, to warto się nad nimi pochylić i roznieść je w pył :))
Warto jest zebrać tę odrobinę audiofilskich „argumentów” z audiofilskiego forum i przygotować gotowce do wykorzystania przez racjonalistów w dyskusji z audiofilami. Oczywiście, ostrzegam, że dyskusja i tak skończy się niczym, bo to jest wiara, a jak wiadomo, wierzących nie przekona nic i nigdy, ale próbować oczywiście można i nawet należy :) dla sprawy poszukiwania prawdy zawsze warto :) Ich argumenty są przeważnie humorystyczne, więc zabawa też jest przednia :)
Na początek warto przeczytać mój stary tekst o ABX.
Nie ma powodu się powtarzać za bardzo ;)

1. First things first: w nauce istnieje zasada, że to twierdzący musi udowodnić swoje twierdzenie, a nie słuchacz. Jest to zasada kardynalna, bo inaczej świat stanąłby na głowie i każdy świr by się domagał, żeby mu udowodnić, że nie widzi krasnoludków, co jak wiadomo, jest niemożliwe. Niestety, świat nie jest idealny, dlatego wciąż trzeba udowadniać wierzącym, że nie ma boga i audiofilom, że dwa prawie identyczne pomiarowo urządzenia są nieodróżnialne słuchowo :) Co też na swoim blogu czynię.

2. „Każdy człowiek słyszy inaczej”
Odkrycie na miarę Nobla ! ;) argument kompletnie od czapki i nie wiadomo w zasadzie na co miałby to być argument ?!? Nikt bowiem nie twierdzi, że wszyscy słyszą to samo… A jak wiadomo, w teście ABX bierze udział zawsze ten sam człowiek… Argumencik jest jednak często powtarzany, więc warto go wyśmiać :)

3. „Ludzie rozsądni, mówiąc o testach ABX, odbierają audiofilom zabawę z kupowania coraz to nowych klocków”
Argument ważki i słuszny ! Czy powinniśmy dzieciom uświadamiać, że zabawa klockami jest bez sensu ? Oczywiście nie ! Dlatego zatwardziali audiofile powinni na dźwięk słowa ABX zatykać uszy, i uciekać z krzykiem, albo w przypadku natknięcia się na to słowo podczas czytania, natychmiast je przerywać i w ramach odtrutki przeczytać jakąś recenzję Piotra Ryki i szybko zresetować sobie mózg. Im już nic nie pomoże, więc nie powinniśmy im psuć radości z przebywania w matriksie…
Gdyby tylko audiofile siedzieli w domach i rozkoszowali się swoim sprzętem w samotności, albo w gronie innych wariatów, nie byłoby problemu, ale oni mają przemożną potrzebę chodzenia po forach, wypisywania głupot i chwalenia się swoimi klocuszkami, więc obowiązkiem każdego człowieka, miłującego racjonalne myślenie, jest prostować te bzdury, żeby ludzie mniej zorientowani w temacie nie nabierali się na nie. Najgorsi jednak są tzw. "recenzenci”, tym się wydaje, że posiedli wiedzę tajemną i głupota się wprost wylewa z ich wypocin (albo robią to z cynizmu dla kasy), tych trzeba tępić z całą bezwzględnością, bowiem skłaniają ludzi do wyrzucania swoich pieniędzy w błoto, piejąc, czasami bardzo sugestywnie, nad urządzeniami, które wprawdzie działają, ale są koszmarnie przedrożone, albo w ogóle nie działają i są czystym, 100% oszustwem. Wydaje im się przy okazji, że są bardzo mądrzy i wielce wyrafinowani :) Dla człowieka zorientowanego w temacie jest to bardzo śmieszne, ale wielu ludzi się na to nabiera i to już zabawne nie jest.

4. „Krytycy audiofili po prostu im zazdroszczą pieniędzy i super sprzętu”
Nie można tego wykluczyć, więc zacznę od siebie :) Sprzęt audio mam lepszy od większości audiofilów, więc to odpada. A zazdrości u mnie sporo, ale na innym tle: ostatnio zazdrościłem Kubie Wojewódzkiemu pięknego Lamborghini Aventador … no, mój samochód trochę odstaje ;) (Kobiet(y) mu nie zazdroszczę, bo moja też jest piękna :) Tak czy inaczej, czy ktoś komuś zazdrości, czy nie, nie ma to żadnego znaczenia, ważne są bowiem fakty: czy audiofile słyszą, czy nie. Praktyka i teoria mówi, że NIE.

5. „Sam doskonale słyszę różnice pomiędzy niektórymi urządzeniami audio (oczywiście nie wszystkimi, bo niektóre grają bardzo podobnie) i w związku z tym nie odczuwam potrzeby ślepych testów ABX”
W zasadzie jest to audiofilski argument podstawowy, oczywiście z gruntu fałszywy, bowiem jedno co jest tu doskonałe, to pewność piszącego :) Poza tym, wygłaszającemu ten sąd WYDAJE się, że słyszy doskonale, a jak wynika z praktyk ABX, na tym się kończy. W realnym świecie, bez wiedzy czego słucha, audiofil ten nie potrafiłby odróżnić dwóch urządzeń, które według niego dzieli przepaść jakościowa :)
Oczywiście ! Jeśli ktoś nie czuje potrzeby robienia testów ABX, nie musi ich robić. Testy ABX robią tylko ludzie którzy chcą się nausznie przekonać, czy FAKTYCZNIE słyszą różnice, Ci którzy nie wierzą już zrobionym testom i Ci którzy chcą innym UDOWODNIĆ, że faktycznie słyszą, a nie tylko konfabulują na ten temat.

6. „Nie da się przeprowadzić testu ABX o praktycznych walorach poznawczych, przeprowadzając go na jednym poziomie głośności.”
Oczywista bzdura, wynikająca, jak zwykle, z niewiedzy piszącego. Prawidłowo zbudowane wzmacniacze tranzystorowe działają i brzmią tak samo w bardzo szerokim przedziale mocy: od praktycznej ciszy do przesterowania, bardzo widocznego we wzmacniaczach tranzystorowych. Warunek takiej samej głośności dla porównywanych urządzeń bierze się z konieczności ustalenia takich samych warunków pracy dla każdego urządzenia i z ułomności słuchu ludzkiego, wynikających z krzywej izofonicznej (człowiek słyszy inaczej dla różnych poziomów głośności). Dlatego urządzenia słuchane na różnych poziomach głośności wydają się różne, TYLKO dlatego. Jeśli jakieś urządzenie zachowuje się inaczej dla różnych głośności, to znaczy że jest wadliwe, w teście ABX będzie odróżnialne i pomiarowo będzie to łatwe do sprawdzenia. Twierdzenie, że sprzęt drogi jest z reguły większy mocowo, jest średnio prawdziwe. Jak ktoś potrzebuje bardzo mocy, to niech kupi sobie wzmacniacz estradowy, zdmuchnie go z fotela, jakość jest wystarczająca, a cena go nie zabije :) W domowych warunkach wystarcza moc 60W, a to już zapewnia wzmacniacz scalony LM3886 dostępny w montażu za 50 zł, o znakomitych parametrach elektrycznych i dźwiękowych, rzecz jasna.

7. „Krytycy audiofilów i piewcy ABX są po prostu głusi”
Nie można tego wykluczyć, sam nie uważam się za najlepiej słyszącego… ale… najistotniejsze jest to, że to audiofile nie są obdarzeni takim wspaniałym słuchem, jak im się wydaje. Udowadniają to właśnie testy ABX. Uważają, że słyszą różne cudowne rzeczy, ale nie potrafią tego w żaden sensowny sposób udowodnić, tylko krzyczą: ja słyszę, ja słyszę, ja słyszę! Nooo, troszeczkę to mało, jak na DOWÓD tego słyszenia:)

8. „ABX to teoria i technika, liczy się tylko praktyczne osłuchanie”
Jest DOKŁADNIE na odwrót. ABX to jest czysta praktyka, i to w dodatku odsłuchowa: jest tylko audiofil i czysty dźwięk, niezakłócony przez świadomość marki urządzenia, ceny i obcych opinii. Wydawałoby się, idealna sytuacja dla miłośnika dźwięku, ale nie, on MUSI WIDZIEĆ co słyszy, jaką to ma cenę i opinię u recenzentów. Inaczej czuje niepokój i pyta na forum: „czy kabel ABC jest dobry czy zły ?” Bez obcej opinii po prostu nie wie, czy ten kabel ma mu się podobać, czy nie;)

9. „Nie ma czegoś takiego jak "zmierzalny wpływ na dźwięk". Niektóre znane (mierzalne) parametry dźwięku mają wpływ, który owszem, można ocenić, inne niekoniecznie, a inne nie są zapewne znane.”
„Zmierzalnego” może nie ma, ale mierzalny oczywiście jest:) Totalna bzdura pisana przez laika-humanistę, któremu się wydaje, że urządzenia elektroakustyczne to są tajemnicze urządzenia szamana. Fakty są takie, że wszystkie mierzalne parametry mają potwierdzenie w praktyce testów ABX. Nie odkryto ŻADNEGO tajemniczego czynnika mającego wpływ na dźwięk, które słyszy ucho, a którego nie można zmierzyć. Kolejny dowód na to, że szeroko pojęci humaniści (wuefiści, poeci, filozofie, specjaliści od nietoperzy itd.) powinni się kurczowo trzymać swoich dziedzin, a nie kompromitować się w obszarze techniki, bo tylko wstyd i trwoga, że czego ich uczą na tych uczelniach?!? To smutne, że nikt ich nie nauczył naukowego podejścia do problemów… (co w sumie nie dziwi w ultra katolickim kraju;)

10. „Wymóg by skupić uwagę na aż 10 próbach porównawczych (nie mówiąc już o 25) nie uwzględnia ludzkich zdolności koncentracyjnych. Jeżeli różnica jest duża, test taki można przejść, ale po co robić aż tyle testów w sytuacji od razu oczywistej?”
Jeżeli sytuacja jest oczywista, to nie powinno być problemów z 10 próbami, nieprawdaż? Na forach audio ludzie dają wiele przykładów, że potrafią odróżnić nawet 100 razy próbki utworów MP3, o różnej przepływności, więc można. Wymóg 10 jest po to, żeby próba miała statystyczną istotność. Gdyby były dwie, to prawdopodobieństwo dobrego wskazania, przez czysty przypadek, wynosiłby 50%...

11. „O jakości danej aparatury audio tak naprawdę nie świadczy więc pierwsze wrażenie ani zdolność do natychmiastowego wychwycenia różnic, tylko długotrwałe obcowanie„
Metodologia ABX nie mówi, że rozróżniać należy szybko, ma być tyle czasu, żeby zapewnić komfort dla słuchacza, jeśli ktoś ma takie życzenie, to może obcować z testem ABX nawet przez rok…. Nie wiem tylko po co to marudzenie, przecież audiofile najczęściej „słyszą” kardynalne zmiany już po kilku sekundach od włączenia klocków, a „recenzenci” nie testują przecież klocków miesiącami, redakcja przecież czeka na tekst :) Róbmy więc testy ABX tak samo długo, jak „głębokie testy” :)

12. „Łatwo napisać, że ktoś będzie dokonywał zmian sprzętu, trudniej temu sprostać”.
Nikt nie obiecywał, że testy ABX są proste do wykonania, wręcz przeciwnie, są upierdliwe i czasochłonne, ale dzięki temu właśnie, zapewnia się odpowiednie przesłanki do tego, że test ten jest maksymalnie obiektywny i separujący od czynników zakłócających. Testy zabawowe typu „głęboki odsłuch”, czyli: „podłącz, posłuchaj i napisz recenzję” są faktycznie dużo prostsze, ale kompletnie bezużyteczne, jako wiarygodne narzędzie do wychwytywania różnic w sprzęcie audio.

13. „Tak naprawdę sens testów ABX jest inny. Służą one swoim wyznawcom do wywyższania się.”
Bardzo zabawny argument :) i równie mało prawdziwy, bo kto miałby satysfakcję z tego, że jest mądrzejszy od osła ?!? Poza tym, wśród zwolenników nie ma wyznawców, są racjonaliści, ufający metodom naukowym, nie idealnym, ale najlepszym, jakie są, a wyznawcy, to są wyłącznie w kościele i na forach audiofilskich…

14. „W ślepym teście ludzkie zmysły, nie tylko słuch, czy smak są łatwo oszukiwane, nie dlatego, że różnice nie istnieją”
Bardzo oryginalny pogląd: „termometr pokazuję, że mam temperaturę ? stłuczę go i nie będę miał temperatury”, ale już wykorzystany kiedyś przez Wałęsę :) Taak, termometr też oszukuje człowieka, że ma on temperaturę, albo nie, szczególnie wtedy kiedy byliśmy dziećmi i BARDZO nie chcieliśmy iść na klasówkę :) Czasami urządzenia i procedury są bardzo wredne, nie chcą się słuchać człowieka i dają wyniki niezgodne z jego oczekiwaniami :)

Wracając do naszego Filozofa… , z jego tekstu wynika, że jest to chyba najgorszy epistemolog na świecie (epistemologia bowiem zajmuje się poznawalnością rzeczywistości i prawdy !), nie dziwi więc, że jest sfrustrowany :) Niestety, po poziomie agresji wobec świata, którego jak widać nie rozumie, mycie się, czytanie Dostojewskiego i używanie żargonu filozoficznego nie pomaga na frustracje… Może ziółka, moczenie nóg w misce i pobawienie się z wnukami będą lepsze ? I jakaś lektura bardziej przystosowana do możliwości intelektualnych Filozofa ? Chyba tylko to mu pozostaje, bo dziś nikt nie potrzebuje filozofów - wierszokletów… Ich miejsce zajęła sprawdzalna nauka.

Podyskutuj na forum

Zaglądamy pod audiofilskie kołderki

2012-04-17T22:10:00.002+02:00

Tak, tak, tym razem będzie trochę niegrzecznie i sprośnie :) zajrzę do audiofilskich komnat i dokonam bezlitosnej, ale rzetelnej wiwisekcji najważniejszego, z punktu widzenia dźwięku, elementu audiofilskiego „systemu”: kolumn głośnikowych, których posiadaczami jest kilku charakterystycznych przedstawicieli audiofilskiego gatunku. Wybrałem ich (a w zasadzie forumowe nicki, z ufnością, że stoją za nimi jacyś realni audiofile ;) z największego forum audio w Polsce: audiostereo.pl (informacje co posiadają poszczególni audiofile oparłem na tym co sami podawali na forum, albo z ich profili. Zakładam, że pisali prawdę, ale nie ma to większego znaczenia, ważne, że kolumny są prawdziwe :). Pilni czytelnicy mojego bloga zapewne wiedzą, że pozostałe elementy audiofilskiego „systemu” nie mają żadnego wpływu na dźwięk, więc skupię się na kolumnach i spróbuje odpowiedzieć na pytanie: czy moi pacjenci, przy „olbrzymim osłuchaniu” i często sporych możliwościach finansowych, potrafią kupić dobre kolumny ?

Jakie powinny być dobre kolumny ? Kolumny to nie są, jak utrzymują niektórzy audiofile, instrumenty muzyczne, tylko reproduktory mające wiernie ODTWORZYĆ to, co jest nagrane na płycie. Idealne kolumny powinny przenieść pełne słyszalne przez człowieka pasmo (od 20Hz od 20kHz), z realistyczną głośnością i nie powinny nic zmieniać ani dodawać od siebie, czyli nie powinny zniekształcać. Niestety, jeden głośnik nie jest w stanie tego dokonać, więc przy obecnej technologii, do tego zadania potrzebne są optymalnie 3 drożne kolumny (z 3 lub więcej głośnikami, zależnie od potrzebnej mocy), najlepiej każdy z własnym wzmacniaczem i z aktywną zwrotnicą, dzielącą moc na odpowiednie pasma i dodatkowo robiącą odpowiednią korekcję. Co na ten temat ma do powiedzenia autorytet w świecie audio, Sigfried Linkwitz, można przeczytać tutaj.

Oczywiście każdy może lubić, co chce np.: kolumny bez basu, albo silnie zniekształcające, ale jakiś uniwersalny wzorzec należy ustalić i takim jest właśnie neutralność.

Gdzie szukać najlepszych kolumn? Oczywiście w studiach nagrań :) Takie kolumny mogą być wzorcem, bowiem tam tworzy się muzykę i na takich kolumnach słuchają reżyserzy dźwięku, przy nagrywaniu naszej muzyki. Oczywiście, tylko najlepsze studia mają najlepsze kolumny… Na początek małe potwory: Genelec 1036a (94 tys. USD para).

Oczywiście pakowanie takich kolumn do domu byłoby absurdem, bo mogłyby nas nieopatrznie zabić dźwiękiem, tak głośno potrafią zagrać :) (136 dB). Ale daje to pojęcie jak zbudowane są wzorcowe kolumny. Na stronie można też obejrzeć sobie również pomiary.

Inny przykład topowych kolumn: Neumann O410 (około 10 tys. USD para).

Bardzo bogato opomiarowane i co ciekawe, te pomiary nie są takie doskonałe, szczególnie w dziedzinie zniekształceń nieliniowych. Co jest niestety normalne, bowiem to głośniki wciąż są najsłabszym ogniwem w urządzeniach audio.

Najlepsze kolumny studyjne nie są tanie, ale te tańsze i mniejsze odstają głównie mocą, jaką mogą wyprodukować bez zniekształceń. Można mieć także podobne kolumny za znacznie mniejsze pieniądze, kosztem gorszej kalibracji i dokładności, niepotrzebnej tak w domowym odsłuchu, ale są do tego potrzebne, niestety, pewne umiejętności z dziedziny elektroniki.

Budowa takich przykładowych kolumn to: 3 głośniki na jedną kolumnę, w tym niskotonowy o średnicy minimum 25 cm (tylko duży głośnik jest w stanie wytworzyć odpowiednie ciśnienie w zakresie basów, bez zniekształceń i posiadać nisko położony rezonans własny), od Seasa, Scan-speak’a, czy Peerlessa (przykładowe głośniki i pomiary: Linkwitzlab, czy Zaphaudio). Na głośniki można założyć 6 razy około 800 zł.
Zwrotnica: Behringer DCX2496 (325 USD)
Wzmacniacze: Behringer Europower EPQ304 Power Amplifier (2 razy 200 USD)
Do tego obudowy za około 3 tys. i za cenę 11 tys. zł mamy wysokiej klasy aktywne kolumny.

Można też kupić, albo zrobić Oriony:)

Gdyby ktoś chciał kupić jakieś tańsze i przyzwoite kolumny pasywne, to polecałbym to, złożone z bardzo dobrych głośników i wiadomo, przy okazji, za co się płaci, albo można kupić „kity” przygotowywane przez inne firmy: Seas, Madisound.

Wnioski końcowe dla leniwych, którym się nie chce czytać do końca ;) Do czego ostatecznie prowadzi choroba audiofilska? Do wyrzucania masy pieniędzy do śmietnika i słuchania przeciętnego, albo dziwacznego dźwięku na kolumnach o pięknej stolarce…

Audiofilska Galeria:

Fr@ntz
Człowiek, który słyszy… wszystko, począwszy od kabli a na wtyczkach kończąc. Moderator na AS i jego kolumny: ART Moderne 6 (2,550 GBP para. W PLN będzie to niecałe 13 tys. zł).

Dwudrożne, pasywne kolumienki z niedużym (18 cm) głośnikiem niskotonowym. Na stronie brak jakichkolwiek pomiarów. Cóż rzec… budżetowe rozwiązanie za całkiem niebudżetową cenę, ale piękna nazwa nawiązująca do Sztuki Nowoczesnej :) (może jednak tu chodzi o Sztukę Sprzedaży ? ;). Takie kolumny nie są fizycznie w stanie zagrać z realnymi poziomami dźwięku i odtworzyć niskich tonów.
Realna wartość takich kolumn to: głośniki 4 razy 400 zł (będę miłosierny, bo pewno są znacznie tańsze ;) i obudowy 3 tys. (chińczycy by to zrobili znacznie taniej, ale zaszalejmy), zwrotnica 100 zł, całość około 5 tys. zł. Koszt audiofilskiego powietrza: 8 tys.
Zalecałbym koledze mniej słuchania wtyczek, a więcej muzyki i porządnych kolumn :)

Discomaniac71
Człowiek, który swoim osłuchaniem i doświadczeniem w chodzeniu po audiofilskich salonach chciałby obdzielić wszystkich forumowiczów, a raczej „zdzielić” po głowie, jest bowiem niezwykle agresywny i zwyczajnie chamski :) Przykładowe kwiatki: „Zdumiewające że wszyscy miłośnicy ABX (z bardzo małymi wyjątkami) posiadają śmieciowe konfiguracje dlatego takie testy kapitalnie podbudowują ich ego” (czyżby miał na myśli moje „śmieciowe” Oriony?!? ;), „Większość opinii w tym wątku to zwykłe teoretyzowanie podparte pseudo naukowym bełkotem”.
Generalnie pisze dużo, śmiesznie i bez sensu, ale cokolwiek monotonnie… :)

Tym przyjemniej podbuduję swoje ego i wyśmieję jego „hajendowe” kolumny.
Na czym słucha nasz „praktyk stulecia”? ;)

Vienna acoustics - Beethoven Baby Grand
$4,500 (para). W PLN będzie to około 17,7 tys. zł (z VAT).

Nazwa, że ho, ho :) Mamy tu i Wiedeń i Beethovena i Wielkość (wprawdzie dziecka, ale zawsze wielkość ;) a na stronie internetowej pomiarów elektrycznych oczywiście brak, ale można je znaleźć gdzie indziej.

Hmm… powiedziałbym, że „trochę” poszarpana ta charakterystyka przenoszenia… Prawdziwych basów oczywiście brak, bo jaki może być bas z głośniczków (15 cm) rodem z miniwież z sypialni?!? Takie głośniki przy głośniejszym słuchaniu produkują głównie zniekształcenia, zamiast niskich tonów, ale trzeba też uczciwie przyznać, że niektórzy to lubią :) Kolumny te pewno też grają „szybkim”, audiofilskim basem ;) Zwrotnica oczywiście tania, pasywna.
Szacowany koszt: głośniki 8 razy 400 zł, obudowy 3 tys., zwrotnica 100 zł, całość około 6 tys. zł. Koszt audiofilskiego powietrza: 12 tys.
Kolega Discomaniac71, ze swoimi zdolnościami do logicznego wnioskowania, będzie chyba musiał jeszcze ze 100 lat pochodzić po tych odsłuchach, żeby nabrać odpowiedniego doświadczenia i kupić coś porządnego…

Elberoth
Przedstawiciel forumowej elity finansowej, w którą forumowa gawiedź wpatrzona jest jak w obraz i „spija słowa z jego ust” :) Z zapartym tchem czytają każdą jego opinię na temat każdego sprzętu, a forumowa elita chętnie takie opinie daje, ex cathedra, oczywiście :)
Czego więc słucha nasza wyrocznia?

Wilson Audio: Sasha W/P
Cena: $16,700 za parę (w USA). W PLN to będzie około 65 tys. (z VAT).

Ho, ho, to już jest hi-end cenowy, w cenie średniej klasy samochodu :)
A rozwiązania techniczne są… hmm… budżetowe. Głośnik niskotonowy 20 cm (2 szt.) i pasywna zwrotnica, w kolumnie o tej cenie?!?
Pomiarów na stronie internetowej brak, jest tylko garść marketingowych zachwytów, jakie te kolumny nie są wspaniałe :)
Pasmo przenoszenia: +/- 3 dB 20 Hz - 22 kHz Room Avg. Response – co oznacza, że to jest pasmo wspomagane przez pokój, czyli praktycznie każda kolumna może takie mieć, zależnie od pokoju :) Bo w jednym pokoju nastąpi wzmocnienie basu w jednym miejscu, a w drugim pokoju w innym :)
Trzeba uczciwie napisać jedno: jeśli brak jest porządnych pomiarów, to znaczy to, że po prostu nie ma się czym chwalić, bo pomiary są albo przeciętne, albo po prostu kiepskie, a jeśli pomiary są kiepskie, to znaczy, że jest to kiepska kolumna…
Musimy się posiłkować innymi pomiarami.
Charakterystyka przenoszenia jest raczej kiepska, poszarpana, co jest wynikiem głównie słabego głośnika wysokotonowego, silny rezonans na 20kHz. Kolumny mają lekkie podbicie na 80Hz, żeby poudawać trochę niskiego basu, którego generalnie nie mają za dużo i nie ma się co dziwić, biorąc pod uwagę wielkość głośników niskotonowych.
Jako wysotonowy robi „słynna” odwrócona kopułka Focala. Zawsze mnie interesowało, dlaczego ona jest taka słynna? Teraz już wiem . Wprawdzie model jest trochę starszy, ale technologia jest ta sama. Postawiony wobec 2 innych głośników średniej klasy okazał się… najgorszy, we wszystkim :) Hmm… Jednak myślałem, że będzie wybitny inaczej :)

Szacowany koszt: głośniki 8 razy 400 zł (najlepsze pomiarowo głośniki kosztują około 800zł za sztukę, a te takie nie są, jeśli już, to ze środka listy), obudowy 4 tys., zwrotnica 100 zł, lakier 1 tys., całość około 8,4 tys. zł. Koszt audiofilskiego powietrza: 57 tys. zł. (54 tys. miłosiernie zakładając najlepsze głośniki). Fiu, fiu, drogie to Kalifornijskie powietrze :)
Oczywiście audiofile zaraz zakrzykną, że cena odpowiada olbrzymiej wiedzy i doświadczeniu konstruktora (w tym przypadku biolog z wykształcenia ;) i lat poświęconych na badania i egzorcyzmy ;) Szkoda tylko, że nie widać tego w konstrukcji i w dostępnych pomiarach… Widać za to spore oszczędności (małe, przeciętne głośniki i tania, pasywna zwrotnica – skomplikowanie takiej zwrotnicy jest na poziomie… zasilacza do zwrotnicy aktywnej).

Na obronę tych kolumn koniecznie trzeba powiedzieć, że lakier jest wyśmienity. Pytanie, czy to trochę nie za mało przy tej cenie…

Elberoth kiedyś nie wytrzymał i napisał na forum, że bogaci chłopcy z tego forum bawią się swoimi zabawkami… taak… mogę dopisać, że mądrzy chłopcy bawią się mądrzej :)

Stefek
Stefek i jego „myśli”: „Jestem pewien, że sporo miłośników testów ABX w audio, i tak ślepo wierzących, że różnice nie istnieją, poległo by w ślepych testach z innych dziedzin, w których to tak niby pewnie się czują :). Dla mnie testy ABX pokazują tylko, jak bardzo ułomne są ludzkie zmysły, i jak łatwo można je oszukać.”

W zasadzie można się z tym zgodzić, ale on chyba rozumie to odwrotnie :P Dla niego fakt, że audiofile zbiorowo i regularnie polegają w testach ABX, to niezbity dowód na to, że… testy ABX są złe :))

Stefek i jego kolumny: GERMAN PHYSIKS HRS120 CARBON.
95 tys. zł

Pasywne, dwudrożne (niskotonowy 25 cm i “rewolucyjny” głośnik DDD).
Przetarłem oczy, ale tak, za TĄ cenę dostajemy pasywne dwudrożne kolumienki :)
Chyba jakiś żart :) ale jednak nie… Oczywiście jakichkolwiek pomiarów brak, tylko pełno marketingowego bełkotu na temat jaki to ten głośnik DDD cudowny ;) (wygląda jak zwykły głośnik położony membraną do dołu albo jak grający grzybek czy mini latarnia morska ;)
Chyba jednak zabrakło tam głośnika wysokotonowego…

Nikt tego w sieci nie pomierzył, bo pewno producent zabronił, bo nie chciał straszyć kupców straszliwymi wynikami :) Podejrzewam przeciętne wyniki i duże problemy z tonami wysokimi, bo ten grzybek na górze zapewne bardzo słabo je odtwarza…
Idealny przykład na potęgę marketingu :)
Realna wartość takich kolumn to: głośniki 2 razy 800 zł (za niskotonowe) i 2 razy 400 zł (za DDD, odmawiam tym cudakom większej kwoty, grają pewno jak za 100 zł), obudowy 3 tys. (chińczycy by to zrobili znacznie taniej, ale zaszalejmy), zwrotnica 100 zł, całość około 6 tys. zł. Koszt audiofilskiego powietrza: prawie 90 tys…. robi się coraz weselej :) Jednak chyba Niemieckie powietrze droższe :) Może to przez Zagłębie Ruhry ?!?

Sly30
„Złota” myśl kolegi Sly30: „W Polsce panuje zupełnie błędny pogląd że wszystko czego nie ma w Media Markt to high end. Dlatego wiele osób łudzi się że ich systemy załapują się do najwyższej klasy sprzętu.”
Ciekawe jak wygląda złudzenie kolegi Sly30… :)

Jego kolumny to Focal Grande Utopia Be, 330 tys. (Sly30 pisał, że ma Utopie, więc załóżmy, że to są te, ale nie te najnowsze EM za 180 tys. dol ;)
To już prawdziwy hi-end cenowy :)

Czterodrożna (w zasadzie 3 drożna), pasywna (w tej cenie należałoby napisać: prymitywna zwrotnica) kolumna z 5 głośnikami.
Redakcja Audio zrobiła testy tych kolumn .

Konstrukcja jest trochę dziwna, bo basy obsługują 2 głośniki, mniejszy i większy, z tym że mniejszy jest skuteczny od 50Hz, ale nie ma tam elektrycznego odcięcia i przy głośniejszych dźwiękach mały już będzie zniekształcał, a duży jeszcze nie ;) Głośnik wysokotonowy, to znowu „słynna” odwrócona kopułka.
Pasmo przenoszenia nie zachwyca, bo lekko poszarpane, za to zastanawia mocne podbicie przy 50Hz… a niżej krzywa szybko opada, od biedy można założyć, że przenoszą od 30Hz.
Danych o zniekształceniach brak.
Przejrzyjmy jeszcze stronę najnowszych utopii . Dużo marketingowych opowieści, parę rysunków i kilka liczb, zero pomiarów… Powtórzę jeszcze raz, gdyby te kolumny miały dobre pomiary, czyli gdyby były naprawdę dobrymi kolumnami, to te pomiary byłyby wklejone w każdym miejscu strony internetowej, sto razy, a opiewane by były 200 razy. Ich brak jest więc jednoznaczny, bo po co je ukrywać w dzisiejszych czasach ?!?
Chwalą się, że ich największe osiągnięcie: głośnik niskotonowy ma rezonans 24 Hz, no nieźle ;) Ale nie powinni pisać, że kolumny przenoszą od 18 Hz, bo dolną granicę liczy się od dolnego rezonansu. Tylko dodam, że Peerless z moich Orionów ma rezonans 18 Hz (obecna wersja 22Hz) i kosztuje … 194 $ :)

Focal nie daje ŻADNEGO dowodu, że ich kolumny są takie dobre jak obiecują i lepsze od innych. Jedynym uzasadnieniem absurdalnej ceny za te kolumny jest WIARA, że są to ponoć najlepsze kolumny na świecie, fakt zrobienia im zdjęć w drogich apartamentach i złudzenia słuchowe kilku „recenzentów” gazetowych, porażonych informacją o cenie.

Jak niemądra jest to wiara łatwo się przekonać porównując topowe studyjne Geneleci (aktywne z własnymi wzmacniaczami) za 94 tys. $ z tymi pasywnymi zabawkami za 180 tys. $ :)
Szacowany koszt: głośniki 10 razy 800 zł (miłosiernie zakładamy, że te głośniki są porównywalne z najlepszymi, ale nie ma to w zasadzie uzasadnienia :), obudowy 5 tys., zwrotnice 400 zł, lakier 1 tys., całość około 15 tys. zł. Koszt audiofilskiego powietrza: 315 tys. zł. Hmm… chyba lepiej było kupić niewygodne Ferrari :P
Czy można napisać coś dobrego o tych kolumnach ? Poza tym, że są to przeciętne kolumny (co nie znaczy złe !) Myślę, że mogą zagrać głośno, do nagłośnienia imprezy w remizie strażackiej na pewno będą dobre :) (czego niestety nie można powiedzieć o kolumnach kolegów wyżej) ale można zrobić to znaaacznie taniej :)
Aaa i oczywiście lakier też jest bardzo ładny. Mają też taką fajną rączkę do ustawiania nachylenia kolumn. Słodkie :) No, ale ogólnie to Granda i Utopia :)

Wszyscy pokazani przeze mnie audiofile są klasycznymi ofiarami ekonomicznego prawa zwanego efektem Veblena, kiedy to wzrasta popyt na towary, przy wzroście ich ceny: „Przyczyna tego zjawiska tkwi w chęci ukazania przez najzamożniejsze grupy społeczne swojego statusu materialnego za sprawą posiadanych dóbr luksusowych”. Bogaci audiofile chcą się wyróżnić i zademonstrować siłę swoich pieniędzy, a biedni audiofile chcą za wszelką cenę „doszlusować” do nich. Większość tych kolumn to są niewątpliwie towary luksusowe: drogie i „bogato” i ładnie wykończone. Szkoda tylko, że to wszystko nie ma NIC wspólnego z dobrym dźwiękiem… W powyższych przypadkach mamy do czynienia z hi-endem... ale stolarkowym :) Warto o tym pamiętać kupując kolumny dla siebie.

Podyskutuj na forum.

Audiofilski procesor

2012-04-01T19:42:00.000+02:00

W końcu, nareszcie, stało się :) czekałem na to i czekałem, aż wiadomość przyszła z najmniej spodziewanej strony, nie z małej i dumnej manufaktury, gdzie selekcji podzespołów dokonałyby stare, ale wielce doświadczone ręce wiekowej Indianki, albo Japonki (te droższe), ale wprost z jaskini największego lwa: od samego Intela :)

Są już audiofilskie kable cyfrowe, podstawki pod nie, audiofilskie kable USB i audiofilskie skrętki LAN. Przebąkuje (cóż za adekwatne słowo :) się w światku audio o lepszych lub gorszych twardych dyskach… ale co z audiofilskim sercem ?!? Z procesorem ?!? Czy SERCE może być BYLE JAKIE ?!? Odpowiedź jest oczywista dla każdego audiofila: nie może być !!! No jasne, ale do tej pory było… Na szczęście, to już historia.

Jak donosi isupply.com, uznany portal technologiczny: w Niemczech, w Bawarii, pod piękną górą Großer Arber, w mieście Bad Kötzing, Intel otworzył, wzorem BMW (seria M), czy Mercedesa (AMG), swój specjalny oddział badawczy: Intel Audio Entwicklungsgesellschaft GmbH (IAE), zajmujący się wyłącznie rozwijaniem wyrobów Intela pod kątem ich przydatności w wysokiej klasy sprzęcie Audio. Najlepsza grupa inżynierów pracowała w tajemnicy przez 2 lata i w końcu świat ujrzał ich pierwsze dziecko: Intel Core i7 Audiophile Klasse.

Cena ma być niebagatelna, bo 9 999 Euro, ale biorąc pod uwagę zaawansowanie techniczne, to jest taniocha :)

Pierwszym zainteresowanym jest słynne studio Abbey Road i pierwsze testy wyszły nadzwyczaj udanie. Jak mówi Ph.D. John August, Chief Engineer Studia Abbey Road: “Podeszliśmy do testów z dużą rezerwą i sceptycyzmem, w końcu bit to bit, a procesory różnią się tylko prędkością przetwarzania danych. Jednak po wymianie procesora w naszym głównym komputerze edycyjnym, stało się coś niewiarygodnego… Nie mogliśmy uwierzyć własnym uszom, ale fakty były takie, że dźwięk zmienił się w wyraźny sposób, potwierdzili to, bez żadnego wątpienia, wszyscy uczestniczący w eksperymencie. Dźwięk polepszył się co najmniej o klasę albo lepiej: nabrał oddechu i stał się bardziej transparentny, stał się jeszcze bardziej rozdzielczy, wysokie tony stały się bardziej kremowe i gładkie, średnie bardziej nasycone, a bas zszedł niżej i stał się bardziej kontrolowany. To niesamowite, nie chcieliśmy oddać procesora z powrotem :) jak będziemy teraz pracować ze starym procesorem ?!?”

Jak twierdzą ludzie z Intela, nieoficjalnie oczywiście, najgorzej brzmią procesory od… AMD ;)

Ich zwykłe, sklepowe, procesory brzmią całkiem nieźle, ale bez wyrafinowania cechującego wyroby z Intel IAE…

Ech, już nawet ludzie z szanowanych studiów nagrań zostali opętani audiofilskim szaleństwem.

Ciekawe co by wyszło w teście ABX, czytelnicy mojego bloga już to pewno wiedzą :)

Źródło:
http://www.isuppli.com/Home-and-Consumer-Electronics/Intel-audiophile-core-i7.aspx

Podyskutuj na forum

Sterowanie serwera mediowego komórką

2012-01-22T17:59:00.001+01:00

W zasadzie po to zrobiłem serwer mediowy. Jest to jego najlepsza cześć ;) Wybieranie płyt do słuchania na komórce wydawało mi się niesamowicie wygodne i… sexy :) Nieoceniony przyjaciel podczas romantycznych kolacji… :) Koniec z upierdliwym przeszukiwaniem półek z płytami, wszystko mam pod palcem :)

Jako sterownik wybrałem niedrogi smartfon z Androidem: LG P500. Dość duży czytelny wyświetlacz, wystarczająco szybki (procesor 600MHz. Co za czasy, pamiętam komputer z procesorem 90MHz, uważany wtedy za demona szybkości :) chodzi bez większych problemów (czasami tylko trzeba, niestety, resetować ustawienia wifi, bo gubi hasło…). Wyświetlacz 3,2 cale, 320 x 480 pixeli.

Serwer jest podłączony kablem lan do routera, co ważne, bo można mu ustawić włączanie za pomocą sieci lan i uruchamiać serwer za pomocą programu WOL Wake (wake on lan), dostępnego za darmo na Android Market (jak i pozostałe programy).

Muzyki słucham za pomocą programu aWARemote, za którego trzeba niestety zapłacić około 6 zł, bo bezpłatna wersja do niczego się nie nadaje ;) Aplikacja ta steruje Winampem, który znajduje się na serwerze. Program jest całkiem przyzwoity i daje sporo możliwości przeszukiwania naszych zasobów. Po wczytaniu listy, sam także ściągnie okładki do naszych płyt (ale nie do wszystkich).

Filmy uruchamiam przy pomocy VLC na androida.

Można też zainstalować aplikację TeamViewer, przy pomocy której możemy sterować komputerem zdalnie na komórce, świetnie się też nadaje do sterowania serwerem z drugiego kompa.

Pozostaje nam się teraz cieszyć pełną swobodą i wygodą przy słuchaniu muzyki i oglądaniu filmów :)

Podyskutuj na forum.

Jak stać się wyrafinowanym audiofilem. Poradnik

2011-12-07T18:33:00.002+01:00

Jak błysnąć w gronie znajomych, u cioci na imieninach, czy spotkaniu towarzyskim w gronie kumpli od kieliszka?

Jak zyskać opinię wyrafinowanego intelektualisty, estety?
Czy nawet zostać „recenzentem” sprzętu audio, w poważanym periodyku?

Nie musisz się znać na elektronice i sprzęcie audio, szczerze mówiąc, to ta wiedza tylko by Ci przeszkadzała... Nie musisz mieć wcale tak zwanego „osłuchania”, czyli doświadczenia w chodzeniu po salonach audio i audiofilskich pokojach.
Co jest więc niezbędne?!?

Najlepiej, abyś miał wysoko rozwinięte umiejętności humanistyczne, tak zwaną dobrą nawijkę i zdolność do operowania słowem :)

Na wstępie uspokoję, że jest to niezwykle wprost proste, wystarczy przyswoić sobie kilkanaście audiofilskich zwrotów i wypowiadać je z marsową miną, zdecydowanym, mocnym głosem, nie znoszącym sprzeciwu! Tam nie ma miejsca na wahanie, każde takie objawy mogą być źle odebrane przez płeć piękną albo przez ogłuszanego samca ;) Nie może być cienia podejrzenia, że ekspertowi się „wydaje”, on ma to WIEDZIEĆ NA PEWNO !

Dlaczego jest to takie proste ? Bo są to wrażenia doskonale wręcz subiektywne, nie do zaprzeczenia przez osoby postronne. Każdy może „słyszeć” wszystko. Nie da się nikomu udowodnić, że NIE WIDZI krasnoludków... Generalnie, zdecydowana większość urządzeń audiofilskich spełnia swoje funkcje, czyli odtwarza muzykę, tak samo. Różnica postrzegana przez audiofili rodzi się wyłącznie w ich głowach. Żaden z nich, nigdy, nie odróżnił, w dobrze zrobionym, teście ABX, jednego poprawnie zbudowanego urządzenia od drugiego, więc... każdy może pleść co chce, na temat słyszanego dźwięku wydobywającego się z urządzeń audio :)

Hulaj dusza, piekła nie ma :)

Większość specjalistycznych określeń używanych przez audiofili to tylko figury stylistyczne, absolutnie nic nie znaczące. Oczywiście, cześć tych określeń opisuje rzeczywiste wrażenia słuchowe, ale obecnie zostały już tak zajechane przez „recenzentów” sprzętów, że osobiście boję się już ich używać :) Bo jeżeli komuś dudniący bas (częsty przy kiepskich kolumnach, albo problemach z akustyką pomieszczenia) znika po zmianie kabla sieciowego, to ja już nie mam pytań… i od razu dzwonię po karetkę :)

Na początek zacznijmy od podstaw: wszystkie urządzenia audiofila poustawiane na półkach to „klocki”, spięte razem w „system”. Odtwarzacz CD powinien być „dzielony” (im bardziej tym lepiej), czyli podzielony na „transport”, z czego wyjeżdża tacka CD i „przetwornik”, lub „DAC” (przetwornik cyfrowo-analogowy), niektórzy mają też gramofony („gramiaki”), lub odtwarzacze SACD. Połączenia między klockami wykonane są nie zwykłymi kablami, tylko „interkonektami”, „IC”. Wzmacniacz („piec”), wzmacniający dźwięk, też najlepiej powinien być podzielony na „przedwzmacniacz” (z gałką głośności, pokrętła basów i sopranów niewskazane), albo inaczej „preamp” albo „pre” („pasywka”, czyli pasywny, albo aktywny), dalej mamy „monobloki”, czyli wzmacniacze mocy, połączone kablami głośnikowymi do kolumn głośnikowych.
Dobrze jeśli klocki są lampowe, chociaż co do ich wyrafinowania to zdania audiofilów są podzielone. Wszystkie te określenia mają za zadanie podkreślić wyjątkowość posiadacza i jego „systemu”. Prawdziwy audiofil nie może mieć po prostu „wieży” (a, fuj!!!), jak to drzewiej bywało…
Kilka przydatnych nazw firm audiofilskich, przy których miękną nogi audiofilom. Klocki: Accuphase, Linn. Kolumny: B&W (ma też tańsze rzeczy), Focal. Kable: MIT, Tara Labs.
No dobra, wystarczy teorii ;)

Gdy znajdziemy się w audiofilskim domu, musimy się delikatnie dowiedzieć, jakiej „klasy” jest sprzęt, czyli ile kosztował. Jeśli nie chcemy pytać wprost, musimy się kierować zewnętrznymi oznakami audiofilstwa, czyli: czy sprzęt jest podzielony na wiele klocuszków ? Czy jest duży i ciężki ? Czy jest dużo złoceń ? Czy każdy klocek jest innych wymiarów ? Czy kable są grube i dobrze widoczne ? Czy wystają i świecą gdzieś starodawne lampy radiowe ? Im więcej TAK, tym bardziej audiofilski jest sprzęt.

Co mówimy, gdy mamy do czynienia z tanim sprzętem, albo gdy chcemy dokopać właścicielowi, czyli złe cechy dźwięku:

ból głowy przy słuchaniu, krew z uszu, męczący dźwięk, dźwięk: ubogi, szary, płaski, zamglony, ziarnisty, szorstki, chropowaty, przytłumiony…
brzmi chudo, dźwięk metaliczny, chłodny, rozmyty, ciemny (za bardzo), rozjaśniony (za bardzo), jazgot
równowaga tonalna zaburzona
brak drajwu, dynamiki i mikrodynamiki
bas - buczący, snujący się, wolny, ograniczony od dołu, tłusty
średnica- matowa
wysokie tony (górne rejestry) – piaszczyste, ostre
impulsy, „transjenty” stępione, bez ataku
scena wąska i płytka, dźwięki się zlewają
dźwięk jest po prostu… TANI :) co najwyżej poprawny :)

A teraz dobre cechy dźwięku, „sygnatury soniczne” (jak lubią mawiać audiofile) przypisane z natury do sprzętów drogich, z „wyższych półek cenowych” albo do lubianych przez nas właścicieli:

opad szczęki, czyli „jaw dropping experience”
SĄ EMOCJE, jest MAGIA (bardzo ważne, bez tego nie ma dobrego dźwięku!)
opada koc (gdy porównujemy do gorszego dźwięku).
dźwięk jest muzykalny, miodny (określenie trochę już passe ;)
pojawia się „czarne tło” i „powietrze” pomiędzy muzykami.
dojrzały dźwięk, transparentny, referencyjny, dźwięk ma oddech, jest nasycony
lepsza definicja wszystkiego
przejrzystość dalszych planów
scena szeroka i głęboka po horyzont
dobra równowaga tonalna, rozdzielczość, szczegółowość
duża dynamika i mikrodynamika, jest drajw, dobra definicja impulsu, transjentów
lokalizacja dźwięku – punktowa, plamy dźwiękowe wyraźne
dźwięk aksamitny, miękki (tam gdzie trzeba), dźwięczny
podkreślone detale (ale nie za bardzo)
dobra prezentacja uderzenia i wybrzmienia, impakt
bez podkolorowań, słodki (ale bez przesady ;), jest energia i bezpośredniość
koherentny dźwięk, naturalny, obecny, gładki i namacalny
holografia, plastyczność, dźwięk pełny
bogaty kolorystycznie, rozwibrowany
przekaz jest żywy, że wibruje emocjami
rytmiczność i żywiołowość
mięcho (!)
dźwięk wyrafinowany, szlachetny, jest różnicowany dynamicznie
bas – jest zwarty i konturowy, kontrolowany, z mocnym atakiem, szybki, ale nisko schodzący
średnica – gładka, wypełniona

Ufff... :)

Można też, w ramach kreatywnego podejścia do tematu, łączyć, nawet w jednym zdaniu, sprzeczne ze sobą określenia taniego i drogiego dźwięku np.: dźwięk jest jasny, ale czasami ciemny ;) Licentia poetica udzielona :)

Kilka mistrzowskich próbek jest tutaj.

Po przeanalizowaniu kilku recenzji naszych mistrzów słowa: Piotra Ryki, Wojtka Pacuły i Elberoth’a, muszę przyznać, że ich zasób określeń dźwięku nie jest taki bogaty, jakby się wydawało, a większość słów to nic nie znaczące wypełniacze i wygibasy słowne. Mistrzowie lubią też zaprzeczać sami sobie :)
Pomijam tu oczywistą oczywistość, że są to wszystko bzdury wyssane wprost z brudnego palucha :)

Powyższe wyrażenia pokrywają 95% określeń używanych przez „recenzentów” sprzętu, więc zaznajomienie się z nimi gwarantuje sukces w roli audiofilskiego eksperta :)

Zapraszam do pisania relacji z waszych występów audiofilskich :)

Podyskutuj na forum.

Mission Possible: hajendowy serwer mediowy ze starego kompa

2011-11-12T20:16:00.003+01:00

Ok, może nie aż taki stary ten komp, bo Athlon 64 3000+ :) na płycie głównej MSI K8N Neo2 z grafiką Radeon 9600XT, z kartą dźwiękową Creative x-fi xtreme Audio (jak się okazało, nie takie znowu x-fi ;)

Miałem kupić sobie jakiś tani odtwarzacz mediowy, w stylu A.C Ryan, ale zastanawia mnie trochę jakość wyjść analogowych w tym sprzęcie, a mam w domu drugi komputer... Stał on sobie w kącie, czekając cierpliwie na decyzje co z nim zrobić, aż tu nagle, zupełnie przypadkowo, wpadłem w internecie na stronę o podłączaniu komputera z telewizorem... niby nic nowego, bo od dawna każda karta może być tak podłączana, ale zazwyczaj za pomocą nędznego interfejsu s-vhs, każdy kto tak podłączał komputer do tv to wie, że obraz jest niewyraźny i drżący, a kolory wyblakłe...
No właśnie, na tej stronie podano przepis, jak potraktować tv jak monitor komputerowy :) czyli przesłać czysty sygnał RGB... (czyli każdy kolor i sygnał luminancji osobnym przewodem). Przy pomocy karty Radeon jest to badalnie proste, bo wystarczy wykonać odpowiedni kabel „Scart – vga”: kupujemy wtyczki, łączymy to kablami i voila :)
Przepis na kabel i konfigurację tv przy pomocy programu Powerstrip jest tutaj. Podłączanie napięcia do wtyczki można sobie podarować, ale trzeba zrobić dodatkowe połączenie wtyczki vga pin 9 do pin 16 na scarcie (RGB Commutation) i połączyć piny 8 – 16 na scarcie przy pomocy opornika 75-100 ohm (opis tutaj). Pozostaje tylko podłączyć audio z karty dźwiękowej do scarta: opis pinów. Na telewizorze Sony Trinitron 32 cale wide obraz na filmach jest ostry jak żyleta, a kolory nasycone, bosko :) (co prawda windowsowe formatki programów trochę migoczą, ale obraz filmowy jest znakomity).

Karta dźwiękowa
Wcześniej, za czasów grania w gry komputerowe, używałem w komputerze karty Audigy, niestety, nie należy ona do mistrzów audio (posiada DAC, który ma tylko dwa tryby próbkowania 48 i 96 kHz. 44 khz, czyli format CD, trzeba przekonwertowywać na 48, z czego wynikają problemy z parametrami...). Zakupiłem więc na portalu aukcyjnym nową kartę, Creative X-Fi Xtreme Audio, która, jak się okazało po zakupie, z „x-fi” ma tyle wspólnego co zamek błyskawiczny z zamkiem krzyżackim, jest to bowiem stara dobra... Live!24... tylko z nową nazwą ;) Ach paskudny Creative :) Nic to, bowiem w gry nie zamierzam na niej grać, a parametry audio ma znakomite, co wystarcza mi całkowicie.

Jak widać, x-fi parametry ma znacznie lepsze od Audigy, tam gdzie audigy kulało teraz jest ok. Wprawdzie, na sterach kx, audigy ma lepsze szumy i DR, ale niby lepsze od standardu 16/44 (95 dB), więc coś tu nie gra ;)

Jak widać “x-fi aka live!24” nie ma już problemów ze zniekształceniami IMD.

Wyciszenie komputera
Tak, komputer nie należy do najcichszych urządzeń w domu ;) ale są sposoby, żeby go uciszyć :) Generalnie, skrótowo rzecz ujmując, w komputerze hałasują wentylatory, schładzając istotne jego części, ale jako że ten komputer nie będzie się specjalnie wysilał, odtwarzając muzykę i obraz, to można tym wentylatorom zmniejszyć obroty. Najlepiej zrobić to programem speedfan.
Producenci sprzętu komputerowego często idą po najmniejszej linii oporu i instalują małe, tanie wentylatorki, pędzące z zawrotną szybkością 5 tys. obrotów i wyjące na potęgę (u mnie na karcie graficznej i na mostku północnym (NB)).

Niestety, nie wszystkie wentylatory da się sterować tym programem. Wentylator na karcie musiałem wyłączyć, przyczepić do niego duży wentylator do chłodzenia obudów komputerowych i zwolnić go za pomocą potencjometra zalmana.

Na koniec zmniejszyłem taktowanie procesora za pomocą programu Cool and quiet :) (firmowy program AMD).

Filmy odtwarzam za pomocą programu VLC a muzykę starym, poczciwym Winampem, który natywnie odtwarza FLACi. Popularnego w sferach audiofilskich foobara 2000 nie polecam, ze względu na siermiężny wygląd i obsługę... Grają oczywiście tak samo :)

Na wymianę dysku twardego poczekam aż się skończy powódź w Tajlandii i ceny spadną do sensownego poziomu :) Póki co, miejsce jeszcze jest.

Mam nadzieję, że moje doświadczenie przyda się komuś do stworzenia własnego serwera :)

Cześć druga: implementacja sterowania serwera przy pomocy komórki.

Test kart dźwiękowych. Czy komputer może być źródłem hajendowego dźwięku ?

2011-10-11T23:47:00.002+02:00

Na tak postawione pytanie każdy szanujący się audiofil odpowiedziałby dumnym: NIE ! oczywiście, że NIE ! A dlaczego ? Bo nie i koniec ! Za tanio; to oczywiste, że nie zagra; zbyt sterylnie; itd, itepe, bla, bla, bla :) Jako, że nie jestem audiofilem, a tym bardziej szanującym się ;) odpowiadam: TAK, jak najbardziej tak, może być hajendowym źródłem, tym bardziej, że na komputerach odbywa się zapis współczesnej muzyki w studio… No, ale na studyjnych kartach dźwiękowych, trochę droższych od zwykłych.

Co więc zrobić, gdy mamy zwykły komputer, ze zwykłą kartą dźwiękową albo, o zgrozo, z zintegrowaną ?!? No cóż, najlepiej pomierzyć i się przekonać :) Jak ? Bardzo prosto. Zaopatrujemy się w kabelek, zakończony z dwóch stron mini jackiem stereo i łączymy wyjście analogowe karty z wejściem liniowym, lub mikrofonowym. Następnie, ściągamy darmowy program Right Mark Audio Analyzer i odpalamy :) po kilku chwilach mamy wyniki i wiemy prawie wszystko :)

W moim teście udział wzięły:
Karta dźwiękowa PCI Creative Sound Blaster Audigy Gamer
Zintegrowana karta Realtek ALC850 (z płyty głównej MSI K8N Neo2)
Zintegrowana karta Realtek ALC880 (z płyty głównej Gigabyte 965P-DS4)

A oto wyniki:

Jak widać z tabeli wyników, żadna karta z testu, niestety, nie jest idealna… Na czerwono zakreśliłem wyniki szczególnie odbiegające od ideału.

Frequency response, czyli charakterystyka częstotliwościowa:

Najlepszą charakterystykę ma karta 880, prawie idealnie płaską do 19kHz, później jest Audigy, do 16kHz trzyma się w kanale +-0,2dB, czyli całkiem dobrze, najgorzej idzie karcie 850, bo przy 15kHz ma ostry spadek o 0,7 dB, ale biorąc pod uwagę, że jest to praktyczny próg słyszalności człowieka, to nie jest najgorzej. Nie sądzę, żeby te ubytki były słyszalne w realnym świecie.

Jeśli chodzi o szumy i dynamikę, to prym wiedzie audigy, prawie sięgając teoretycznej granicy formatu CD, czyli 95 dB, karta 880 właśnie tu zawodzi, bo ma tylko 86 dB, co może być słyszalne, przy głośniejszym podkręceniu głośności. Stawkę zamyka 850 z szumami na poziomie, prawie, że analogowym :)

THD i zniekształcenia intermodulacyjne (przy standardowych pomiarach), wszystkie karty mają bardzo dobre. Stereo crosstalk, najgorzej ma 880, ale nie przejmowałbym się tak tym parametrem ;) jest dobrze.

IMD + noise, czyli zniekształcenia intermodulacyjne z szumem, tu się robi ciekawie, bo Audigy ma tutaj bardzo zawstydzające wyniki… 3,6% to jest fatalny wynik, właśnie pogłoski o czymś takim skłoniły mnie do zrobienia tego testu.

Jak widać na wykresie, zniekształcenia Audigy gwałtownie rosną od 7kHz, osiągając kulminację przy 15kHz, cóż, mi to wyglądało na jakiś artefakt pomiarowy, tak kiepski to wynik :) Czemy przyjrzymy się za chwilę. 850 ma stosunkowo wysoki ogólny poziom w całym paśmie, ale i tak niższy niż Audigy ;) 880 jest tutaj znakomita.
Pomierzyłem dodatkowo Audigy programem Arta, potraktowałem ją podwójną sinusoidą 8 i 10 kHz, i dostałem paskudny „produkt” w postaci wysokiej harmonicznej 16 kHz… zaznaczony strzałeczką… pik ten jest na poziomie 0,6% (przeliczone z dB), cóż… to nie był błąd pomiaru, tylko ewidentna wada karty.

Co ciekawe, przy taktowaniu 48 kHz, pik znika… jest to więc wada tylko tego jednego trybu, szkoda, że tak popularnego ;) bo używanego przy odtwarzaniu CD…

Odsłuchałem to piszczenie, przy jednym i drugim trybie, i nie słychać specjalnie różnicy, więc przy zwykłej muzyce, która w wysokich tonach ma znacznie mniejszą energię, tym bardziej by nie było tego słychać, ale niesmak pozostaje… Widziałem testy innych kart z rodziny Audigy i wersja 2 i 4 ma niestety taką samą przypadłość…
Jak widać na powyższych przykładach, akurat żadna z tych kart hajendowa nie jest :) Co nie znaczy, że takich nie ma ;) Karta z rodziny Creative x-fi (do dostania za 150 zł), m-audio, czy e-mu, zapewnią, ze sporym naddatkiem, hajendowe wymagania, co można sprawdzić w pierwszym lepszym teście w sieci: test karty x-fi.

Ja osobiście, przemęczę się jeszcze ze swoją Audigy, a jako główny serwer medialny mam zamiar kupić np. niedrogi serwerek A.C Ryan, który świetnie się sprawdzi jako serwer muzyczny i filmowy, i którym będzie można sterować telefonem z androidem. Jeszcze do niedawna rozpatrywałem zakup Squeezebox Touch’a ale biorąc pod uwagę jego cenę i ograniczenie tylko do plików muzycznych, to zakup tego urządzenia uważam obecnie za bezsensowny, jak można mieć taniej i lepiej… a audiofilskie bzdury, jakoby górował on nad innymi tego typu urządzeniami możemy włożyć między bajki :) a jeszcze kupowanie do niego dodatkowego DACa za czystą, audiofilską, głupotę :)

Tak, czy inaczej, żegnaj odtwarzaczu CD :))

Część druga testu i wynik zmagań:)

XYZAudio.pl RIP. Najprawdopodobniej…

2011-09-24T19:25:00.000+02:00

Edit: Jednak nie RIP ;) Wróciło w trochę innej formule:
forumbezboga.cba.pl/
==============================================

Moje wysiłki w celu znalezienia darmowego serwera z możliwością importu użytkowników i bazy spełzły na niczym, więc tym samym nie widzę sensu w kontynuacji tego projektu. Cóż, czasami trzeba umieć powiedzieć stop :)

Oczywiście mógłbym zacząć od zera, ale po prostu mi się nie chce. Mógłbym także, co oczywiste, wykupić jakiś komercyjny serwer, ale na finansowy sukces forum o takim profilu nie ma co marzyć. Forum audio, które ma szansę na większą ilość userów, MUSI być forum audiofilskim, ponieważ większość rozmów o audio, to są rozmowy o „brzmieniu” kabli, odtwarzaczy CD i wzmacniaczy, czyli idiotyczne rozmowy, które nie mają żadnego sensu. Kompletnie mnie to nie interesuje, chyba, że w celach krytyki, albo w celu niewybrednej i ludycznej zabawy ;) Największe takie głupoty wypisuje się i tak na audiostereo, albo audiohobby, więc jak chcę, żeby mnie zęby pobolały od czytania tych idiotyzmów, to tam wchodzę i rozkoszuję się bezmiarem ludzkiej głupoty :) Ludzie wciąż potrafią mnie zadziwić pod tym względem :)

Chciałbym niniejszym serdecznie podziękować wszystkim użytkownikom xyzaudio.pl, za wkład, jaki wnieśli do tego forum. To było na pewno ciekawe doświadczenie i wiele ciekawych rozmów.

Mam zamiar dalej rozszerzać mojego bloga, jeszcze parę rzeczy w audio można opisać i mam na to pomysły. Dyskusje pod artykułami są mile widziane. Na pewno będę je śledził i brał w nich udział.

A mi tam wcale nie szkoda Audiofilów

2011-01-14T01:42:00.002+01:00

Ale kim są w ogóle audiofile ?

Wersja romantyczna jest taka, że audiofil jest człowiekiem, który uwielbia muzykę i z miłości do niej dąży do perfekcji w jej odtwarzaniu... więc musi kupować coraz lepszy i droższy sprzęt, bo każdy element „systemu” audiofilskiego ma kolosalne znaczenie (nie wyłączając gniazdek w ścianie i półek na sprzęt) i nie widać końca tej drogi, bo ideału nie ma i można się tylko do niego zbliżać... do „sonicznej” nirvany...

Widzą siebie jako wyrafinowanych koneserów dźwięku, odpowiedników winiarskich kiperów w audio... Swobodnie żonglujących, z obowiązkowym kieliszkiem wina w ręku, nazwami audiofilskich wzmacniaczy, gramofonów, kabl itd...

Taka jest ich wizja samych siebie...

Prawda jest trochę bardziej prozaiczna... Oni bowiem słyszą to wszystko, ale tylko w swojej wyobraźni i tylko wtedy, gdy widzą co gra i ile kosztuje... W obiektywnych testach ABX nie potrafią odróżnić taniego, budżetowego sprzętu od najdroższego, rzekomo zaawansowanego technicznie. Pomiary elektryczne też nie wskazują na jakąś wyjątkowość drogich urządzeń, ba, nierzadko drogi sprzęt jest gorszy pomiarowo od taniego...

Tak więc, w istocie, są to dziwacy, naiwniacy i często snoby, spoceni w wiecznej pogoni za świętym Graalem, który nie istnieje.

Audiofile najczęściej są zafascynowani samym sprzętem do odtwarzania muzyki, a samą muzyką już niekoniecznie... Słyszą różnice tam gdzie ich nie ma, albo wyolbrzymiają istniejące różnice do niewyobrażalnych granic. Dają się nabierać na rzekome kosmiczne technologie tym bardziej, im mniejsze mają pojęcie o elektronice... Wierzą w geniusz samotnych „artystów” audio, tworzących w piwnicach wyjątkowe urządzenia, prawie, że boskie instrumenty muzyczne, bez przyrządów pomiarowych, „bo przecież wszystkiego nie mierzą”, „strojąc” je wyłącznie na ucho... :)

Często mają faktycznie sporą wiedzę na temat ofert poszczególnych producentów, nazw ich wszystkich produktów (często te nazwy są naprawdę dziwaczne i patetyczne) i, obowiązkowo! cen. Mają za sobą długie godziny „głębokich odsłuchów” („deep listening” - tak lubią to nazywać, chociaż skojarzenia mogą być różne... ;) w salonach audio lub u innych audio szaleńców. Szkoda tylko, że jest to pozorna wiedza, albo wiedza generalnie do niczego nie przydatna, oprócz zadawania szyku w audiofilskim towarzystwie...

Uważają się za lepszych od innych, przeciętnych Kowalskich, bo „słyszą” więcej, mają takie „oryginalne” hobby i są tacy wyrafinowani... Przy okazji można też porazić ceną jakiegoś biedaka ;) Powiedzieć mu, mimochodem, że się posiada sprzęt audio więcej warty od jego samochodu, bezcenne :)) Czasami urządzenia te mogą też symbolizować fallusa... wszak 99% audiofilów to faceci :) To dotyczy, oczywiście, „elity” audiofilskiej, bo szarej masy nie stać na takie ekstrasy, tańsze kable za kilkaset złotych muszą im wystarczyć...

Audiofile łykają wszystko jak młode rekiny. Wystarczy, że produkt ma znaną audiofilską markę, odpowiednie recenzje w audiofilskich gazetach i otoczkę kultowego produktu, by stać się obiektem ich wzdychań i bezsennych nocy... (wzdychań, bo cena też najcześciej nie jest najniższa... ;) A tak się dziwnie składa, że według magazynów audiofilskich, najlepsze urządzenia audio są też najdroższe, no przecież jakość kosztuje, to takie oczywiste :)

Kable za 40 tys... USD ?!? Proszę bardzo...
Siltech Emperor Crown

Gramofony za 300 tys. USD ? Spoko :)
Goldmund Reference II

Wzmacniacze za 650 tys. USD ? Oczywiście :)
Pivetta Opera One

Kolumny za 1 mln USD ? Albo za 2 mln ? Hmm, w zasadzie, dlaczego by nie...
Kharma Grand Enigma

The Sky is the limit :))

Czy oni celowo wyrzucają swoje pieniądze w błoto ? Niestety nie... Oni głęboko wierzą w swoje cudowne zdolności...

Czy ja im zazdroszczę ? Cóż, chciałbym mieć pieniądze tych najbogatszych :) Ale nie wyrzucałbym ich na drogi sprzęt audio, który niczym, oprócz wyglądu, nie różni się od tego taniego... Na kable grubości ręki, czy podstawki pod kable, brr :)

Nie szkoda mi audiofili, ale tylko tych już uświadomionych, że „hi-end” to ściema i że audiofilia to gra wyłącznie na ludzkich emocjach.
Jeśli wolą dalej tkwić w swoim umysłowym matrixie, to proszę bardzo :) uważam wręcz, że niektórzy powinni kupować jak nadroższy sprzęt audio... Jeśli nie potrafią robić dobrego użytku ze swoich pieniędzy, powinni je oddawać tym, co wiedzą co z nimi robić :) Na przykład, właścicielowi firmy kablarskiej Monster Cable, panu Noel’owi Lee, który jest wielkim fanem samochodów

i posiada 3 sztuki Ferrari Scuderia Spider 16m: czerwony, żółty i czarny :) Piękne :)

Tak, definitywnie, ten facet wie na co wydawać pieniądze audiofilów :) Też bym tak robił :)

Przyznaję, w sumie, że ciężki jest odwrót od audiofili... ciężko jest się przyznać przed samym sobą i rodziną, że się, często przez długie lata, wyrzucało pieniądze w błoto i trwoniło czas na bezsensowne lektury, czy czcze dyskusje. Trudny jest powrót do szarej rzeczywistości, gdzie 2 + 2 = 4...

Wiem to dobrze, bo byłem audiofilem ponad 10 lat...

Generalnie zwisa mi co audiofile robią ze swoimi pieniędzmi, ale wkurza mnie jak „dzielą się” swoją pseudo wiedzą i wciągają w bagno ludzi, którzy po prostu chcieliby posłuchać swojej muzyki na sprzęcie, który maksymalnie wiernie odtwarza muzykę. Na pytanie co zmienić w swoim sprzęcie, słyszą głupie rady w stylu: kup porządny kabel, dobry CD lub wzmacniacz lampowy. Zamiast zainwestować w lepsze, trójdrożne kolumny, niekoniecznie bardzo drogie, czy poprawić akustykę pomieszczenia, świeży amator dobrej jakości dźwięku jest skłaniany przez „pożytecznych idiotów”, lub opłacanych naganiaczy, do wywalania pieniędzy na gadżety, które nie mają żadnego wpływu na dźwięk.
Audiofile są jak narkomani wciągający w nałóg swoich kolegów...

Nie zgadzasz się ? Podyskutuj :)

Rozstrzygnięcie - Pierwsza Międzynarodowa Bitwa Poetów Audiofilskich

2011-01-07T21:13:00.000+01:00

Vox Populi, Vox Dei :)

III Miejsce - Piotr Ryka - 1 głos (3%) - Nagroda: wirtualne skinienie głową XYZPawła.
II Miejsce - Wojciech Pacuła - 9 głosów (30%) - Nagroda: wirtualne zamachanie ręką XYZPawła

and...
The Winner is...

Sezon na Sny :))) - 20 glosów (66%) - proszę o kontakt w celu odebrania realnego uścisku dłoni XYZPawła i promiennego uśmiechu.
Serdeczne gratulacje :)

Musze przyznać, że poziom był niezwykle wysoki i wszystkie zaprezentowane strofy wzbudziły u mnie szczery zachwyt :)

Wielkopolski Test ABX

2011-01-06T17:21:00.000+01:00

W dniu 04.10.2009 w pewnym mieście w Wielkopolsce odbył się, a w zasadzie... się nie odbył (bo nie musiał) test ABX.

(Opis ten trochę się przeleżał, ale relacja ta pierwszy raz została spisana na forum audiostereo, ale wątek został karnie zesłany na forumową bocznicę... wnioski były zbyt niepokojące dla czyichś interesów...)

Był to pierwszy tak zaawansowany test w Polsce (opublikowany). Wcześniej był test kabli, na grupie dyskusyjnej pl.rec.audio, ale to były tylko kable i wnioski, chociaż oczywiste, były bardzo nieśmiałe...

Główni aktorzy tego audiofilskiego dramatu:
Lutek (z forum audiostereo) - gościna i organizacja
Piopio (z forum audiostereo) - obiekt badania
XYZPawel (wiadomo) - obserwacja i picie kawy :)

Sprzęt towarzyszący:
- kolumny Tannoy Red Monitor 12X (stary monitor studyjny)
- kable połączeniowe (IC) - Monolith Albedo 1000 zl
- kable połączeniowe (IC - Harmonic Tech Truth Link 1500 zl
- dwie sieciówki - Artech Audio SE
- listwa sieciowa - IsoTek Multi Way
- przełącznik DIY do zmiany źródeł

Obiekty badane:
Wzmacniacze Rotel RA985BX i NVA 25W (taniochy) porównywane z Accuphase E 308 (cena 14,9 kzł),
oraz odtwarzacz CD Rotel RCD971 (taniocha) porównywane z Accuphase DP 500 (cena 17,9 kzł).

W toku długich prób odsłuchów okazało się, że wzmacniacze i CD grały różnie...

Do czasu, gdy koledzy nie wyrównali poziomów głośności, "na słuch"... Wtedy, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, hajendowe i budżetowe klocki zagrały... tak samo, do tego stopnia, że Piopio orzekł, że nie ma sensu robić pełnego testu ABX, jeśli na "jawno" różnice znikły...

W zasadzie poziomy powinny być wyrównane za pomocą miernika i sygnału testowego, ale wyrównanie poziomów „na słuch” wystarczyło do tego, żeby urządzenia stały się nie rozpoznawalne, to znaczy, że poziomy były wyrównane wystarczająco dobrze dla ludzkiego słuchu.
Gdyby nie udało się wyrównać na słuch, to trzeba by to zrobić miernikiem, jeśli pomimo tego urządzenia wciąż byłyby odróżnialne, to znaczyłoby, że są różne dla człowieka :)

W późniejszym okresie, podobny test u Lutka przeszedł kolega Palton (też z forum AS), z identycznym skutkiem...

Dla porządku muszę dodać, że później obydwaj koledzy (Piopio i Palton) zaczęli twierdzić, że jednak odróżniają różne urządzenia audiofilskie, a wtedy u Lutka dotknęła ich słuchowa „pomroczność jasna” i w ogóle firanki były nie te... Ale te tłumaczenia możemy potraktować z szerokim uśmiechem politowania :))) Koledzy... ja ze Szwagrem, po flaszce, nie takie rzeczy wyczynialiśmy ;)

Cóż, wiedziałem, że tak będzie, wierzących ludzi dowody nigdy nie przekonują, oni CHCĄ wierzyć i wierzą...

Podyskutować o tym wiekopomnym wydarzeniu można na forum

Kolumny Orion wersja 3.2

2011-01-05T23:09:00.006+01:00

Czyli szlifowanie diamentu :)

Z kolumnami Linkwitza jest ta fajna sprawa, że od on czasu do czasu je ulepsza i można sobie zrobić niedrogi upgrade

:)
W ten oto sposób za około 100 zł mam jeszcze lepiej brzmiące kolumny.
Ulepszenie to polega na zmianie charakterystyki korekcji wprowadzanej przez zwrotnicę / korektor dokonanej poprzez wymianę kilku elementów biernych.

Ponoć Siegfried jest wyznawcą teorii, że przychodzi taki moment, że należy zastrzelić twórcę, aby przestał w końcu ulepszać swoje dzieło :) Gdy zamówiłem potrzebne elementy, precyzyjne kondensatory o tolerancji minimum 2%, a musiałem je zamawiać za granicą, okazało się, że moja wersja jest już nieaktualna, więc musiałem ponownie robić zamówienie... dobrze, że nie dowiedziałem się o tym wcześniej, bo tych wersji było w sumie 4 ;) A i tak mam troszkę nieaktualną wersję, bo najnowsza to 3.2.1 ;)

Co zmienia wersja 3.2

Pierwszej wersji Orionów przyświecała idea uzyskania maksymalnie płaskiej charakterystyki w polu swobodnym (na dworze). Niestety, po uzyskaniu tego celu okazało się, że Oriony w pomieszczeniu brzmią zbyt jasno. Remedium na to okazało się, wypraktykowane metodą prób i błędów, obniżenie poziomu wyższego środka i wysokich tonów o 3,2 dB począwszy od 1 kHz. Słuszność tej teorii została potwierdzona w książce niemieckiego naukowca, doktora Peter Damaske „Acoustics and Hearing”.

Po zaaplikowaniu zmiany, dźwięk moich Orionów stał się bardziej przyjemny, delikatniejszy, poprzednio był czasami za bardzo bezpośredni w zakresie górnego środka pasma. Obecnie można też słuchać dłużej głośnej muzyki, bez zmęczenia dźwiękiem.

Można też poczytać tutaj.

Jest pewna analogia pomiędzy tym ulepszeniem, a „tuningiem” sprzętu audio, tudzież „upgradów” wzmacniaczy, czy odtwarzaczy CD. Z tym, że tutaj różnica jest MIERZALNA i słyszalna. A producenci urządzeń audiofilskich wymieniają nieznaczące elementy, które nie mają ŻADNEGO wpływu na mierzalne parametry i co za tym idzie, żadnego wpływu na dźwięk. Przy okazji żądając za swoje aktualizacje całkiem znaczących pieniędzy :)

Bitwa poetów – rozpoczęcie głosowania.

2010-12-30T23:12:00.000+01:00

Klamka zapadła.
Słowo się rzekło, kobyłka u płota :)
Czas się skończył na zgłaszanie propozycji i rozpoczynamy głosowanie na najlepszego Poetę Audiofilskiego w I Międzynarodowej Bitwie Poetów Audiofilskich :)