วัดป่าจริยธรรม ต.นาดอกคำ อ.นาด้วง จ.เลย

กรรมฐาน คือการทำให้ฐานของกายเป็นที่ตั้งของสติ

2012-09-11T16:16:00.002+07:00

กรรมฐาน คือการทำให้ฐานของกายเป็นที่ตั้งของสติ ซึ่งถ้าท่านทำได้อย่างลึกซึ้งในจิตใจ ท่านจะเห็นความดีในจิต สามารถระลึกชาติคือ การกระทำของตนได้เพราะการเจริญกรรมฐาน

ก็เพื่อต้องการให้จิตยึดมั่นในความดีให้จิตไม่แกว่งไปในทางชั่ว

การเจริญกรรมฐาน ถ้าทำถึงขั้นดันถึงที่ทำดีถึงขั้นจิตท่านจะไม่กลับไปสู่ที่ต่ำ จิตจะไม่ดำ จิตจะงาม

จะเกิดแสงสว่างและความสงบ จบด้วยหัวใจ ด้วยมีสติสัมปชัญญะ อยู่ที่จิตตลอดรายการ

นี่คือกรรมฐานที่เรามาเจริญกัน การเจริญกรรมฐานทำให้จิตของเราเบิกบาน ทำให้จิตไม่หลงทางจะมีจิตเป็นกุศล ได้ผลเป็นอนันต์เป็นหลักฐานสำคัญในชีวิตต่อไปในโอกาสหน้าได้แน่ ขอเจริญพรต่อไปว่ากฎแห่งกรรม ไม่มีทางอื่นช่วยได้กรรมฐานเท่านั้น ช่วยแก้ไขกรรมได้แน่ถ้าท่านทำได้จริง ดังนั้น การเจริญกรรมฐาน จึงเป็นการแก้ไขกรรมไปในตัว สามารถทำให้กฎแห่งกรรมที่ตามสนองเราทุเลาเบาลงได้

ในส่วนที่เป็นกรรมเก่าก็ยอมรับชดใช้เขาไป ขออโหสิกรรมเขาเสียจะช่วยบรรเทาโทษได้ในส่วน

ของกรรมใหม่เราก็จะไม่สร้างเวรสร้างกรรมในทางชั่วอีกต่อไป นี่คือ การเจริญกรรมฐาน ทำให้เรามีสติในเมื่อต้องรับผลของกรรม

ท่านทั้งหลาย คนเรามีเวรกรรมด้วยกันทั้งนั้น แต่เราก็ไม่ทราบจะแก้ได้แค่ไหน ปัญหาชีวิตทั้งหมดเป็นกฎแห่งกรรม แก้ได้ด้วยการเจริญกรรมฐาน การเจริญกรรมฐาน ถ้าใครปฏิบัติได้ถึงขั้นรับรอง

ท่านจะรู้กฎแห่งกรรมว่ามันมาจากจุดไหนตัวเองมีกรรมอะไร รู้แล้วก็จะยอมรับใช้ทุกข้อหาไม่ปฏิเสธอย่างอาตมา นี่โดนมากับตัวแล้ว

การเจริญกรรมฐานจึงดีที่สุด เป็นการสร้างบุญที่ไม่ต้องใช้เงินทองแต่ประการใด แต่มีผลกำไรอย่างมหาศาลสุดจะประมาณได้ อยู่ที่ท่านตั้งใจจริงหรือไม่ ขอฝากอีกอย่างว่าเราอย่าสร้างเวรสร้างกรรมกันเลย ถ้าทำกรรมฐานกันอย่างจริงจังแล้ว ปาณาติบาต ก็จะไม่ทำเพราะนักกรรมฐานจะมีเมตตา

รักชีวิตเขาเหมือนกับชีวิตตน, อทินนาทาน จะไม่อยากได้ของคนอื่น, กาเมสุ-มิจฉาจาร จะไม่สนใจ ไม่มักมากในเรื่องพรรค์นั้น, มุสาวาทจะไม่โกหกหลอกลวงกันอีกต่อไป เพราะเข้าใจว่ามันบาป, สุราเมรัย เครื่อง ดองของเมาที่จะทำให้เราประมาท เราจะไม่เสพไม่ดื่มจะเลิกไปได้โดยปริยาย เพราะเข้าใจว่ามันจะทำให้เป็นโรคประสาทเกิดชาติหน้าจะปัญญาอ่อน นี่ชัดเจนมากตามกฎแห่งกรรม

แต่ถ้าทำกรรมฐานเราจะทราบได้ และจะไม่ทำอย่างนั้นจึงเป็นการแก้ไขกรรมในปัจจุบันของตนให้ดีขึ้น

ท่านสาธุชนทั้งหลายเป้าหมายที่ท่านทำบุญทำกุศล ก็เพราะต้องการความสุขในชีวิตพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า

นัตถิ สันติ ปะรัง สุขัง

สุขอื่น ยิ่งกว่าความสงบไม่มี

อย่าวุ่นวายกันนะ ใครว่าอะไร นิ่ง อย่าไปโต้ตอบ อย่าไปประกอบกรรมร้าย จงสร้างแต่กรรมดีให้มีปัญญา ยิ้มแย้มแจ่มใสต่อกันด้วยจิตใจเบิกบาน ด้วยน้ำใสใจจริง ทุกสิ่งเกิดขึ้นด้วยความจริงในจิตใจคือกรรมฐาน

ขอท่านทั้งหลายจงอย่าประมาท ให้เจริญกรรมฐานไปจนชีวิตสิ้นปราณสามารถจะสำเร็จมรรคผลตามที่ตนต้องการ ที่สำคัญ คือ รู้บุญคุณต่อท่านผู้มีบุญคุณอันนี้จะเป็นบุญหนุนนำตัวให้เจริญยศ เจริญฐาน เจริญศักดิ์ศรี หน้าที่การงาน จะทำอะไรถูกธรรมลูกหลานจะได้เป็นใหญ่เป็นโต

มีชีวิตแจ่มใสในสังคมด้วยกัน

วันนี้ก็หมดเวลาเท่านี้ ขอส่วนกุศลและปัญญาอันยิ่งใหญ่ดลบันดาลให้ญาติโยมมีสติปัญญาสูง

โรคภัยไข้เจ็บ จะมีบ้าง ก็ขอให้หายสาบสูญไปด้วยอนัตตา ด้วยอำนาจ ทาน ศีล ภาวนา ที่ท่านได้บำเพ็ญ

จงเจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ ธนสารสมบัติ คิดสิ่งหนึ่งประการใดก็ขอให้สมความมุ่งมาดปรารถนาทุกๆ ท่าน ณ โอกาสนี้เทอญ ขออำนวยพร

พระธรรมสิงหบุราจารย์

เครดิต : หนังสือ "กฎแห่งกรรม บุญกรรมฐานแก้ไขเวรกรรมได้ดีที่สุด หน้า ๔๗-๕๐"

ส่งเสริมคุณธรรม พัฒนาชีวิต นึกถึงธรรมะ คิดถึงหนังสือธรรมะ

ค่าของคน โดย พระอาจารย์ ไพเราะ ฐิตสีโล

2012-09-11T12:47:00.001+07:00

มีคำพูดว่า…
ค่าของสัตว์อยู่ที่ร่างกาย
ค่าของหญิงชายอยู่ที่คุณความดี
วัวควายช้างม้า เกิดมากินขี้ปี้นอน เหมือนมนุษย์ แม้จะไม่ทำกิจการงานอันใด แต่เวลาตาย กระดูกเขางาหนัง ยังเป็นประโยชน์ ทำเป็นเครื่องประดับก็ได้ ทำเป็นสิ่งของเครื่องใช้ก็ได้ เนื้อนำมาบริโภคได้…แล้วคนเราเล่าถ้าไม่ทำคุณความดี มีอะไรเป็นประโยชน์บ้าง…ซ้ำคนยังกลัวว่าเป็นผี ต้องใส่เตาเผา หรือไปทิ้งไว้ในป่าช้า…อนิจจา ! มนุษย์เราเอ๋ย…
มีคำโคลงโลกนิติว่า (สำนวนเก่า)

อาหารการหลับแล
มีแก่ชายโคนาม
ชายไววิทยางาม
แม้เสื่อมศิลปศาสตร์รู้

เสพกาม
นับผู้
เห็นแปลกใดแฮ
เปรียบด้วยฝูงโค

สัตว์โลกทั้งมวลมีเหมือนกันอยู่ 3 อย่าง
     1. การกิน เพื่อให้ร่างกายเจริญเติบโต มีกำลังต่อสู้อยู่ในโลกได้
     2. การสืบพันธุ์ เพื่อขยายเผ่าพันธุ์
     3. การนอน เพื่อพักผ่อนเอาแรงไว้ต่อสู้ในวันข้างหน้าต่อไป
    (4) การขับถ่ายอุจจาระปัสสาวะ เพื่อขับถ่ายเทของเสียออก (เพิ่มมาให้สมบูรณ์)
ทั้งหมดนี้มีอยู่ในคนและสัตว์เดรัจฉาน….
….แต่สิ่งที่ทำให้คน หรือที่เรียกว่า "มนุษย์ " คือผู้มีจิตใจสูงแตกต่างจากสัตว์ คือ
     1. รู้จักเหตุ รู้จักผลของความดี ความชั่ว เจริญ หรือเสื่อม
     2. รู้จักแสวงหาความรู้ ทั้งทางโลก ทางธรรม
     3. รู้จักตน คือ รู้เขารู้เรา
     4. รู้จักประมาณ คือ รู้จักความพอดี ในการใช้ปัจจัยสี่
     5. รู้จักกาลคือ รู้จักเวลาไหนควรพูดควรทำอย่างไร
     6. รู้จักเลือกคบบุคคล คบคนดีเป็นศรีแก่ตัว- คบคนชั่วพาตัวอัปราชัย

...เกิดเป็นคนต้องทำที่พึ่งให้กับตัวเอง....
การพึ่งตน ก็คือ ทำตัวเองให้เป็นที่พึ่ง ทำตัวเองให้เป็นเกาะ ที่น้ำท่วมไม่ถึง ที่ป้องกันอันตรายได้ ผู้นั้นจะต้องมีหลักถึง 5 ประการ
     1. การศึกษา
เกิดเป็นคนต้องศึกษาหาความรู้อยู่ร่ำไป ดังคำกล่อนว่า…

คนจะดีนั้นต้องฝึกและศึกษา
กายวาจาต้องอบรมบ่มนิสัย
ต้องฝึกจิตให้แน่นหนักเป็นหลักชัย
ชนะภัยสารพัดสวัสดี

2. ต้องมีการงาน
การงานคือ หน้าที่ที่ต้องทำ และรับผิดชอบ เพื่อความเจริญของชาติบ้านเมือง ดังคำกลอนว่า…

เงินงานการศึกษาควรหาก่อน
อย่ารีบร้อนเรียนรักจักเสียผล
ถ้าขาดงานก็ขาดเงินพลันอับจน
เกิดเป็นคนต้องทำงานจึงมีเงิน

3. การครองชีวิตที่ดี ต้องมี 4 ค.
3.1 ครองตน - ต้องมีความรู้ - ต้องขยันศึกษาหาความรู้ให้มาก " ต้องเรียนให้รู้ดีแต่อย่าเรียนให้รู้มาก" โบราณว่า…

มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
จะตกฐานถิ่นใดไม่ขาดแคลน
ถึงยากแค้นก็พอยังประทังตน…

หรือว่า…
ถ้าไม่เรียน ก็ไม่รู้
ถ้าไม่ดู ก็ไม่เห็น
ถ้าไม่ทำ ก็ไม่เป็น
ถ้าไม่เย็น ก็เป็นภัย

3.2 ครองคน… จะครองจิตใจคนได้มันต้อง

(1) เสียสละโอบอ้อมอารี
(2) วจีไพเราะ
(3) สงเคราะห์ชุมชน
(4) วางตนเสมอต้นเสมอปลาย

3.3 ครองรัก… จะครองรักสลักใจ ไปเนิ่นนานต้องมี 6 ย.

(1) ยิ้มแย้ม
(2) ยกย่อง
(3) ยืนหยัด
(4) ยืดหยุ่น
(5) เยือกเย็น
(6) ยินยอม (รู้จักยอมแพ้ เสียบ้างแล้วก็จะชนะใจ)

3.4 ครองเรือน… จะครองเรือนให้จีรัง

(1) ขยันหา - ขยันทำการงาน
(2) รักษาดี - รู้จักประหยัด
(3) มีกัลยาณมิตร - คบคนดี
(4) เลี้ยงชีวิตชอบ - อย่าฟุ่มเฟือยเกินไปอย่าฝืดเคืองเกินไป

4. การประพฤติตน (การปฏิบัติตน)
ชีวิตที่ดีงาม ต้องตั้งตนไว้ชอบ ในทางที่ถูกที่ควร ขยันประหยัด ซื่อสัตย์ อดทน เป็นคน กตัญญู เลิกละอบายมุข ดังคำกลอนว่า…

เมาเพศ หมดราคา
เมาสุรา หมดสำคัญ
เมาพนัน หมดตัว
เมาเพื่อนชั่ว หมดดี

5. การทำตนให้เป็นอิสระ
การดำเนินชีวิตอยู่ในโลก ต้องไม่ติดโลกธรรม คือ มีอะไรให้เป็น เป็นอะไรเป็นให้เป็น ได้
อะไรได้ให้เป็น แล้วชีวิตจะไม่เป็นทุกข์ ต้องรู้จักโลกธรรมโดยถ่องแท้ด้วยว่า….

มีลาภ - เสื่อมลาภ
มียศ - เสื่อมยศ
มีสรรเสริญ - มีนินทา
มีสุข - มีทุกข์
ต้องนึกอยู่เสมอว่า…
วันนี้รุ่ง พรุ่งนี้ร่วง ดวงไม่แน่
วันนี้แย่ พรุ่งนี้ยัง กลับดังได้
วันนี้ดัง พรุ่งนี้ดับ กลับเปลี่ยนไป
โปรดจำไว้ ทุกชีวิต อนิจจัง…

ชีวิตจะเป็นอิสระได้จะต้องไม่ยึดติด ไม่ฝืนโลก แต่ฝืนใจ..เมื่อประสบกับทุกสิ่งทั้งดี และร้าย ต้องทำใจให้นิ่ง…ผู้นิ่งเป็นผู้ชนะ ผู้ละเป็นผู้บรรลุ ไม่นิ่งก็ไม่ชนะ ไม่ละก็ไม่บรรลุ..และตรงนี้ก็มีคำกลอนสอนใจไว้น่าฟังว่า…

อันสุขทุกข์ อยู่ที่ใจ มิใช่หรือ
ถ้าใจถือ ก็เป็นทุกข์ ไม่สุขใส
ถ้าไม่ถือ ก็เป็นสุข ไม่ทุกข์ใจ
เราอยากได้ ความสุข หรือทุกข์กัน.

ดังนั้น คนจะมีค่า มีราคา เป็นเกียรติยศ บริวาร และอิสริยศได้ ก็ต้องดำเนินชีวิตดังกล่าวข้างต้นมาโดยลำดับ และจะต้องทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ดังคำพูดว่า…

หน้าที่คือ ชีวิต
แม้น้อยนิดควรรักษา
หน้าที่นั้นสำคัญกว่าหน้าตา
หน้าที่พาชีวิตรอดและปลอดภัย

อีกบทหนึ่งว่า..

หน้าที่ดี ก็มีหน้า ชูราศรี
หน้าตาดี แต่ขี้เกียจ คนเหยียดหยาม
หน้าที่นั้น สำคัญกว่า คนหน้างาม
หน้าตาดี หน้าที่ทราม ไม่งามเลย

อีกบทหนึ่งว่า…

หน้าสวยสม คมสัน หมั่นสอดส่อง
หน้าที่สอง ต้องรักษา คือหน้าที่
หน้าทั้งสอง ต้องรักษา อย่าราคี
สองหน้านี้ ต้องรักษา อย่ารู้คลาย

ดังนั้น คนทุกคน…" ต้องรักษาหน้าที่ให้ดีกว่ารักษาที่หน้า "
ค่าของคน จะเกิดความสำเร็จได้ดังใจปอง จะต้องปฏิบัติ ดังนี้.

1. พอใจในหน้าที่
2. ทำดีไม่ย่อท้อ
3. เอาใจใส่จดจ่อ
4. พิจารณาความพอดี

สิ่งที่จิตระลึกถึงก่อนตายมี ๓ ชนิด คือ

2011-11-25T18:18:00.001+07:00

สิ่งที่จิตระลึกถึงก่อนตายมี ๓ ชนิด คือ

>>>>> (๑) กรรม

ภาพกรรมดีกรรมชั่วที่เคยทำในอดีตมักหวนกลับมาปรากฏให้เห็นทั้งๆ ที่เราลืมไปนานแล้ว เช่นใครเคยฆ่าคนตาย ภาพเหตุการณ์เกี่ยวกับฆาตกรรมจะกลับมาปรากฏในจิต ถ้าเคยช่วยชีวิตคนไว้ภาพตอนนั้นจะมาปรากฏ นี้แสดงว่านึกถึงกรรมหรือกระบวนการทำความดีหรือความชั่ว ดังพระบาลีว่าในสมัยนั้น กรรมทั้งหลายที่ตนทำไว้ก่อนนั้น ย่อมเกาะติดในจิตของบุคคลผู้ใกล้ตายนั้น

>>>>> (๒) กรรมนิมิต

บางคนเคยเห็นภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของการทำกรรม เช่นบางคนเห็นมีดที่ตนเคยใช้ฆ่าวัว บางคนนึกถึงภาพโบสถ์วิหารที่ตนเคยสร้าง เราระลึกถึงนิมิตของกรรมใด ก็จะไปเกิดใหม่ตามพลังของกรรมนั้น

>>>>> (๓) คตินิมิต

บางคนไม่นึกถึงกรรมในอดีต แต่กลับนึกถึงภาพของที่ที่จะไปเกิดในชาติหน้านั้น คือเห็นคตินิมิต หมายถึงภาพเกี่ยวกับที่ที่จะไปเกิด เช่นใครที่จะไปเกิดในสวรรค์ คนนั้นจะนึกเห็นวิมาน ใครจะไปเกิดเป็นประเภทสัตว์กินหญ้า จะนึกเห็นทุ่งหญ้าเขียวขจี ภาพเหล่านี้เป็นนิมิตที่บอกล่วงหน้าว่าเราจะไปเกิดในภพภูมิใด คงเหมือนกับภาพที่บางคนฝันเห็นล่วงหน้าก่อนเกิดเหตุการณ์จริงๆ (สุบิน)

รวมความว่าในวาระสุดท้ายของชีวิต จิตของเราระลึกถึงกรรม กรรมนิมิตหรือคตินิมิตประเภทใด เราจะไปเกิดในภพภูมิอันสอดคล้องกับกรรม กรรมนิมิตหรือคตินิมิตประเภทนั้น ดังนั้นบางคนวางแผนลักไก่คือชั่วชีวิตเขาทำบาปมากกว่าบุญ เขาจึงกะจะนึกถึงกรรมดีนิดหน่อยนั้นก่อนตาย ถ้านึกถึงพระด้วยตนเองไม่ได้ ก็สั่งลูกช่วยเตือนความจำ คนเรามักจะเตือนคนใกล้ดับจิตให้นึกถึงพระเอาไว้ แต่ใครทำบาปไว้มากคงไม่อาจหลอกตัวเองก่อนตายได้ ดังมีเรื่องเล่าว่า เสี่ยคนหนึ่งเป็นพ่อค้าขายข้าวเปลือก ชอบโกงชาวบ้านด้วยวิธีตวงข้าวเปลือกไม่เต็มถัง พอเสี่ยคนนี้ใกล้ตาย ลูกสาวก็กระซิบให้เตี่ยนึกถึงพระด้วยการบริกรรมว่า สัมมา อะระหังๆ แต่เตี่ยบริกรรมตามว่า สัมมา กี่ถังๆ

แท้ที่จริงนั้น กรรมที่ปรากฏในจิตก่อนตาย
มีลำดับการให้ผลก่อนหลัง ซึ่งแบ่งออกเป็น ๔ ชนิด คือ

๑. ครุกรรม (กรรมหนัก)
กรรมหนักจะให้ผลก่อนกรรมอื่นๆ ถ้าใครทำกรรมหนักภาพของกรรมหนักจะปรากฏในจิตก่อนตาย กรรมอื่นต้องรอโอกาสต่อไป กรรมหนักฝ่ายดี เช่น สมาบัติ ๘ กรรมหนักฝ่ายไม่ดี คืออนันตริยกรรม ๕ เช่น ฆ่าพ่อฆ่าแม่ เป็นต้น

๒. อาจิณกรรม (กรรมที่ทำจนชิน)
ถ้าไม่มีกรรมหนัก อาจิณกรรมจะให้ผลก่อนคือปรากฏในจิตก่อนตาย อาจิณกรรมหมายถึงกรรมที่ทำสม่ำเสมอจนเป็นนิสัย กรรมประเภทนี้มีความสำคัญรองมาจากครุกรรม

๓. อาสันกรรม (กรรมใกล้ตาย)
ถ้าไม่มีครุกรรมและอาจิณกรรม อาสันกรรมจะให้ผล อาสันกรรมหมายถึงกรรมทำก่อนสิ้นใจ เช่นการทำสังฆทานก่อนตาย หรือนิมนต์พระมาสวดมนต์ให้ฟังในวาระสุดท้าย

๔. กตัตตากรรม (กรรมที่สักว่าทำ)
ถ้ากรรมสามอย่างข้างต้นไม่มี กตัตตากรรมจะให้ผลโดยมาปรากฏในจิตก่อนตาย กตัตตากรรมหมายถึงกรรมด้วยเจตนาอันอ่อน คือไม่ได้ตั้งใจทำ เช่น เพื่อนเอาซองผ้าป่าให้ เราก็เอาเงินทำบุญใส่ซองทำบุญอย่างเสียไม่ได้ หรือแม่สั่งให้เราใส่บาตรพระเราก็ใส่ไปอย่างนั้นเอง นี้เป็นกตัตตากรรม ที่มีน้ำหนักน้อย เพราะเจตนาอ่อน

เหตุดังกล่าวนี้เองทำให้เราไม่สามารถลักไก่ได้ นั่นคือ เช่นคนที่ทำอาสันกรรมด้วยการใส่บาตรพระ ก่อนตัวเองจะตายย่อมไม่สามารถหนีกรรมหนักที่เกิดจากการฆ่าพ่อแม่ไปได้ เป็นต้น เพราะกรรมต่างๆ ให้ผลตามลำดับอย่างนี้ เราจะไปเกิดที่ไหนก็ขึ้นอยู่กับกรรม กรรมนิมิต หรือคตินิมิตที่เรานึกถึงก่อนตาย

__/|\__ นำมาจากบอร์ดเก่า โพสต์โดย คุณ poivang
http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=3437

กรรม

2011-11-25T10:28:00.001+07:00

...กรรม... คือ กาลอะไรทุกอย่างที่คนทำอยู่ทุกเวลา

ประกอบด้วยเจตนา คือ ความจงใจ

ทุกคนจะทำอะไร จะพูดอะไร จะคิดอะไร

ย่อมมีเจตนาคือ ความจงใจนำอยู่ก่อนเสมอ

และในวันหนึ่งก็ต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้

ต้องพูดอย่างนั้นอย่างนี้

ไปตามที่ตนเองจงใจจะพูด จะทำ จะคิด นี่แหละคือกรรม

วันหนึ่ง ๆ จึงทำกรรมมากมายหลายอย่าง

หลีกกรรมไม่พ้น พระพุทธศาสนาสอนเรื่องกรรม

หลักใหญ่ก็มุ่งให้พิจารณาให้รู้จักปัจจุบันกรรมของตนนี้แหละ

ว่า "อะไรดีอะไรชั่ว อะไรควรไม่ควร

เพื่อที่จะได้เว้นกรรมที่ชั่วที่ไม่ควร เพื่อที่จะทำกรรมที่ดีที่ควร"

:: สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช