wszystko o ogrodach

Jak przygotować trawnik do zimy?

2017-10-09T13:00:00.014+02:00

pixabay.com

Jednym z ważnych zabiegów pielęgnacyjnych, które powinniśmy wykonać przed zimą jest wyrównanie brzegów trawnika, który ma obramowanie np. z kostki lub drewnianych palików.

Poza tym koniecznie zgrabcie z trawnika liście! Jeśli poleżą do wiosny będziecie mieć zamiast trawy piękne łyse plamy…

Dobrze jest też zasilić trawę jesienną dawką nawozu. Najlepiej użyć w tym celu rozsiewacza, , który zapewnia równomierne rozsianie nawozu. Idealny termin to październik. Należy używać specjalnego nawozu do trawników o długim działaniu.

Późną jesienią powinno się kosić trawę na wysokość 4cm. Ostatnie koszenie przeprowadzamy przed mrozami.

Jesienią można także przeprowadzić napowietrzanie trawnika przy użyciu aeratora.

Jeśli planujemy wiosną założyć nowy trawnik jesień to właściwy moment na przygotowanie podłoża czyli przekopanie i wymieszanie gleby z właściwymi dla jego rodzaju składnikami oraz wysiać zielony nawóz, który usuniemy wiosną.

Po ostatnim koszeniu pamiętajmy o ułożeniu kosiarki do snu zimowego! Trzeba spuścić Olej i paliwo, całe urządzenie dokładnie wyczyścić i osuszyć. Po takim SPA może bezpiecznie czekać do wiosny.

Jesień jest też odpowiednim terminem do skaryfikacji trawnika czyli usunięcia warstwy mchu i resztek roślin. W razie potrzeby w łyse miejsca dosiewamy po zabiegu trawę. Robimy to specjalnymi grabiami do skaryfikacji lub skaryfikatorem mechanicznym. W sprzedaży dostępne są urządzenia dwufunkcyjne, pełniące rolę aeratora lub skaryfikatora w zależności od tego którą z wymiennych części zastosujemy.

Skoszonej jesienią trawy możemy użyć do założenia pryzmy kompostowej, jeśli jeszcze jej nie mamy. Oczywiście pod warunkiem, że nie ma w niej chwastów!

Co trzeba zrobić w ogrodzie jesienią?

2017-10-05T17:10:00.000+02:00

pixabay.com

Wczesną jesienią przeprowadzamy cięcie pielęgnacyjne róż. Usuwamy pędy martwe, chore, dzikie i krzyżujące się. Roślinę obsypujemy kompostem lub ziemią wymieszaną z liśćmi aby zabezpieczyć ją przed mrozem.

Róże należy okopać zasłaniając wysoko szyjkę korzeniową.

Byliny też! Najlepiej liśćmi.

Byliny można przyciąć przed zimą na wysokość 10cm lub pozostawić w całości.

Możemy również wysiać do inspektu roszponkę lub posadzić zimową endywię.

Jesienią sadzimy również wiosenne kwiaty cebulowe.

Bulwy i cebule kwiatów letnich wykopujemy, oczyszczamy i przechowujemy do wiosny w suchym, chłodnym pomieszczeniu. Wiosną będzie można je podzielić i wsadzić.

Jesień to dobry termin na przesadzanie krzewów. Osobiście wolę to robić wiosną, bo jest większa szansa na prawidłowe i wystarczające ukorzenienie roślin przed zimą. Jednak jesienią też można ale lepiej nie czekać z tym zbyt długo, bo roślinki mogą nie zdążyć się ukorzenić i nie przetrwają zimy!

Należy też uprzątnąć resztki roślin z warzywnika oraz pozostałości kwiatów jednorocznych.

Pnie drzew owocowych przed zimą trzeba pobielić.

pixabay.com

Musimy również okryć rośliny potrzebujące ochrony przed mrozami. Można użyć kompostu, liści, gałęzi iglaków itp. Ściółką przykryć korzenie a gałęziami można okryć rośliny, które trzeba zabezpieczyć w całości.

Narzędzia należy przed zimą dokładnie wyczyścić, osuszyć, naostrzyć i w razie potrzeby naoliwić aby na wiosnę nie mieć samych zardzewiałych.

Przed zimą należy zdemontować zraszacze a przewody nawadniające opróżnić z wody. Dotyczy to również kranu na zewnątrz budynku. Pozostająca w tych urządzeniach woda zamarznie i rozsadzi je!

Jesienią należy też koniecznie zająć się trawnikiem! To czas intensywnej pracy nad nim – koszenia, nawożenia i innych zabiegów, o których napiszę bardziej szczegółowo w następnym artykule.

Złotokap

2015-04-08T22:25:00.001+02:00

To niesamowita roślina, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie gdy parę lat temu zobaczyłam ją po raz pierwszy na zdjęciu. Była na nim alejka obsadzona złotokapami zwieszającymi się przepięknie zarówno z boków jak i z góry. Rozrosły się tak, że wyglądało jakby złote grona zwisały ze sklepienia jaskini, zupełnie zamknęły alejkę od góry. Coś cudownego!

A teraz parę konkrecików:

Złotokap jest mało wymagającym i łatwym w uprawie krzewem. Można go prowadzić w formie krzewu, drzewa lub w postaci pnącza np. przy ścianie domu lub pergoli. W każdym przypadku należy starać się aby jego owoce i kwiaty były wysoko, poza zasięgiem dzieci, bo wszystkie części tej rośliny są trujące. Najbezpieczniejsza jest więc forma pnącza lub drzewa.

Rośliny te dorastają nawet do 7 metrów wysokości ale są też odmiany o słabszym wzroście, nie przekraczające 4 czy 5 metrów. Pomimo swojej wysokości krzew ten nadaje się do małych ogródków. Ze względu na swój wzniesiony, wąski pokrój wbrew pozorom zajmuje mało miejsca a stanowi rewelacyjną dekorację w wolnej przestrzeni „w powietrzu”.

Złotokapy sadzimy wiosną gdy tylko ziemia rozmarznie lub jesienią w odstępach 2-4 metry. Doskonale rosną w każdej w miarę przyzwoitej ziemi ogrodowej. Lubią stanowiska słoneczne i w półcieniu. Latem tolerują lekkie przesuszenie ale dobrze jest wyściółkować ziemię wokół nich kompostem co zapobiegnie utracie wilgoci i zapewni składniki pokarmowe.

Najładniejszy kształt mają roślinki nie przycinane ale możemy je formować dowolnie, w zależności od potrzeb. Nie szkodzi im to a uroda kwestią gustu.

Nie wymagają specjalnej opieki ale warto zainteresować się nimi zimą po obfitych opadach śniegu, ponieważ gałęzie złotokapu mogą się złamać pod jego ciężarem. Aby temu zapobiec delikatnie otrząsamy je ze śniegu, jeśli są zbyt obciążone.

No i najważniejsza informacja! Kwitną od maja do czerwca na żółto a ich kwiatostany w kształcie gron osiągają długość od 30 do nawet 50 cm! (Złotokap Waterera odmiana Vossii)

Życzę więc wszystkim udanej uprawy i lata w cieniu kwiatów złotokapu…..no może któregoś kolejnego lata….musi trochę urosnąć :)

Czosnek ozdobny

2015-03-19T15:45:00.001+01:00

Czosnek ozdobny jest bardzo efektowną rośliną i można go wykorzystać na wiele sposobów.

Łodygi z pięknymi kulistymi kwiatostanami osiągają wzrost od 15 aż do 150 cm. Kwitnie w zależności od odmiany od maja do lipca w różnych odcieniach różu i fioletu. Najlepiej więc kupić odmiany o różnym okresie kwitnienia by zapewnić sobie jego towarzystwo na dłużej.

Gatunki wysokie najkorzystniej jest sadzić z tyłu rabat aby zasłonić żółknące później liście a wyeksponować kwiaty górujące nad resztą roślin. Gatunki niższe możemy wkomponować w dowolne rabaty a te najmniejsze nadają się nawet do ogródków skalnych. Najważniejsze jest to aby czosnek był na słońcu i w przepuszczalnej glebie. Co prawda niektóre odmiany radzą sobie w lekkim półcieniu ale w słońcu czosnek zawsze kwitnie obficiej i efektowniej.

Możemy go sadzić również w miejscach gdzie będzie mógł sobie spokojnie zdziczeć. Nadaje się więc do ożywienia niedostępnych zakątków ogrodu lub takich miejsc, które chcielibyśmy pozostawić w stanie naturalnym i nie przejmować się zbytnio ich pielęgnacją.

Niższe gatunki pozostawione same sobie dość szybko tworzą śliczne kobierce.

Cebule sadzimy wczesną jesienią w rozstawie 10-25 cm na głębokości 5-20 cm w zależności od odmiany (niższe płyciej i gęściej, wyższe rzadziej i głębiej). Oczywiście jak większość roślin cebulowych najlepiej wygląda sadzony w grupach.

Dobrze jest zasilić rośliny jakimś nawozem pełnoskładnikowym wiosną kiedy pokażą się pierwsze liście. Poza tym jest to roślinka zupełnie samodzielna. No oczywiście bez przesady – wody potrzebuje J

UWAGA!

Czosnek sam się rozsiewa! Jeśli chcemy temu zapobiec należy ucinać kwiatostany zanim dojrzeją nasiona.

Czosnek ozdobny nadaje się również na kwiat cięty a także na suszone bukiety.

Ranniki - żółciutkie zwiastuny wiosny

2015-03-16T13:18:00.002+01:00

Ranniki są wspaniałymi wiosennymi towarzyszami przebiśniegów. Kwitną w okresie luty-marzec. Moim zdaniem są bardziej efektowne od śnieżyczek, ponieważ są żółte i ten jaskrawy kolor fantastycznie kontrastuje z bielą śniegu przyciągając wzrok i ożywiając zimowy jeszcze ogród.

Każdy kwiatuszek rannika stoi na swojej własnej sztywnej łodyżce osiągającej wysokość od 5 do 15 cm w zależności od odmiany. Pozostawione same sobie szybko tworzą barwny kobierzec.

Idealnie czują się pod drzewami liściastymi, na skraju zarośli lub ocienionych rabat a także pod murami i ścianami domów. U mnie na przykład podoba im się w pobliżu studni, na rabacie wzdłuż ogrodzenia obsadzonego krzewami liściastymi zacienionej północną ścianą domu.

Ranniki sadzimy jesienią, w ziemi wilgotnej ale przepuszczalnej, w półcieniu, w rozstawie 5-10cm.

W okresach suszy należy pilnować aby ziemia wokół tych roślinek nie przesychała i to w zasadzie wszystko czego od nas oczekują.

Co kilka lat możemy je wykopać wczesną wiosną i porozdzielać bulwy sadząc od razu z powrotem. W ten sposób możemy uzyskać nowe roślinki i odmłodzić stare, zbyt już zwarte kępy.

Berberys – krzew idealny na żywopłoty i nie tylko

2015-03-12T15:01:00.000+01:00

Berberysy to jedne z najłatwiejszych w uprawie krzewów. Nie wiele od nas wymagają a w zamian wiele dają. Są bardzo dekoracyjne, wytrzymałe a niektóre odmiany również zimozielone.

Berberysy są roślinami mało wybrednymi. Rosną chętnie zarówno w słońcu jak i w półcieniu. Ich walorami dekoracyjnymi są przede wszystkim liście i długo utrzymujące się owoce. Kwiaty na ogół pojawiają się na przełomie maja i czerwca tylko na kilka dni, są niepozorne i nie mają przyjemnego zapachu.

Krzewy te lubią gleby zasobne i przepuszczalne. Sadzimy je wiosną w odstępach 0,5 do 2 metrów w zależności od odmiany. Po posadzeniu ziemię wokół krzewu dobrze jest wyściółkować liśćmi lub kompostem. Możemy też posadzić je jesienią ale warto wtedy zabezpieczyć je przed zimą okrywając płótnem, włókniną lub gałęziami świerkowymi.

Berberysy są doskonałe jako „zielone płoty” ze względu na swoje kolce. Gęsto posadzone krzewy gdy urosną stanowią zaporę nie do przejścia dla człowieka i większych zwierząt. Pozwalają natomiast na

swobodne przemieszczanie się mniejszych zwierzątek np. jeży. Jeśli mamy duży teren warto więc pomyśleć o takim ogrodzeniu przynajmniej jego części.

Moją ulubioną odmianą tego krzewu jest berberys Thunberga atropurpurea. Nie jest niestety zimozielony ale ma czerwone (purpurowe) liście i fantastycznie wygląda wśród zielonych krzewów. Uwielbiam takie liściaste purpurowo-zielone zestawienia

Przebiśniegi

2015-03-10T14:26:00.003+01:00

W tym roku pogoda dość nietypowa. Śniegu już dawno niema, temperatura jakby się lato zbliżało….a przebiśniegi sobie kwitną….bo to przecież marzec dopiero. :) Oby tak było zawsze.

W związku z tym dzisiaj parę słów o przebiśniegach.

Przede wszystkim roślinka ta to śnieżyczka. Jej odmiana, którą tak często widujemy to śnieżyczka przebiśnieg. Rośnie w Polsce na stanowiskach naturalnych i jest pod ochroną. Niech nas więc nie kusi aby „uczknąć” sadzoneczkę do naszego ogródka!

źródło: pixmac

Te urocze małe kwiatuszki, choć wydają nam się identyczne występują w kilku odmianach, różniących się nieco wielkością białych dzwoneczków oraz wzorkiem na płatkach. Na wewnętrznych trzech płatkach mają zielony wzór, lub dodatkowo jeszcze zielone kreski. Na przykład śnieżyczka kaukaska ma charakterystyczny zielony wzór w kształcie półksiężyca.

W zależności od odmiany kwitną od lutego do marca. Najpóźniej kwitnąca odmianą jest śnieżyczka fałdowana, która zaszczyca nas kwiatami dopiero w marcu.

Ponieważ śnieżyczki w zasadzie lubią stanowiska lekko podmokłe takie jak widne ale wilgotne lasy liściaste, obrzeża zarośli itp. Na szczególną uwagę zasługuje śnieżyczka Elwesa, która radzi sobie również na stanowiskach przesychających w okresie letnim. Może więc być lepszym mieszkańcem ogrodów, które nie mają miejsc wiecznie mokrych.

Cebulki sadzimy we wrześniu, w grupach, w ziemi zasobnej, przepuszczalnej, w rozstawie 10-15cm.

Najlepiej wybrać miejsce pod drzewem liściastym. Tam nasze przebiśniegi będą czuły się doskonale i szybko się rozprzestrzenią tworząc piękną wiosenną białą łąkę. Kiedy zaczną się pojawiać większe kępy możemy je wiosną wykopać, podzielić szpadlem na mniejsze i posadzić osobno. Innym sposobem na rozmnażanie przebiśniegów jest zebranie dojrzałych owoców i wciśnięcie ich w ziemię. Najprawdopodobniej nowe roślinki zakwitną po trzech latach.

Tulipany

2015-03-09T10:39:00.000+01:00

Moim zdaniem to jedne z najpiękniejszych kwiatów cebulowych. Zachwyca mnie wciąż od nowa ich różnorodność. Za każdym razem, kiedy wydaje mi się, że mam ich już mnóstwo wchodzę do jakiegoś sklepu i widzę cebulki odmiany, której jeszcze nie mam …no i jak tu jej nie kupić…? :)

Tulipany bardzo ciężko jest krótko i treściwie podzielić, ponieważ można to zrobić wg różnych kryteriów np.: barwy, wielkości, kształtu kwiatu, okresu kwitnienia itp.

Myślę, że dla naszych potrzeb wystarczy wiedzieć, że kwitną od marca do maja a czytając opisy na cebulach dobierzemy je sobie tak żeby nam kwitły jak najdłużej.

Jeśli chodzi o kolory to……chyba wszystkie! Podam tylko nazwę ciekawej odmiany o prawie czarnych kwiatach, o której przez wiele lat myślałam, że jest sztucznie barwiona i okazało się, że jednak nie! Proszę oto ona: „Queen of the Night” ! Ha! Niestety jeszcze jej nie mam. Jakoś nie mogę na nią trafić :(

Kształty też przeróżne – normalne, wyglądające jak tulipany ale też takie o płatkach postrzępionych, wielobarwnych, niekoniecznie wyglądających jak „prawdziwy” tulipan. Ale są przecudne.

Osobiście uwielbiam wszystkie odmiany karłowate (tak – wzrostem też się różnią). Po pierwsze dlatego, że jest wśród nich wiele ciekawych „nienormalnych” tulipanów ale też dlatego, że nie mam z nimi problemu z łamiącymi się łodygami. Można je sadzić nawet w wietrznych miejscach i radzą sobie doskonale.

To, że nadają się na kwiat cięty to chyba wiedzą wszyscy, prawda?

To teraz troszkę konkretów.

Tulipany lubią stanowiska słoneczne lub w półcieniu. Na słońcu szybciej przekwitają. Nadają się na lekko ocienione rabaty pod drzewami lub krzewami.

Preferują gleby piaszczysto-gliniaste, przepuszczalne.

Cebule sadzimy jesienią w rozstawie 10-20cm. Można użyć specjalnych koszyczków do sadzenia cebul co ochroni je przed szkodnikami a jednocześnie ułatwi ich wykopanie i przechowywanie po przekwitnięciu.

Spokojnie! To nie jest konieczne!

Ja kocham pracę w ogródku ale bez przesady, chciałabym też z niego trochę pokorzystać w mniej męczący sposób. Wychodzę więc z założenia, że życie należy sobie ułatwiać a nie utrudniać. W związku z powyższym….tulipanom nic się nie dzieje pozostawionym w gruncie. Wystarczy po przekwitnięciu i uschnięciu liści zasilić je dodatkowo nawozem.

Po kilku latach może się zdarzyć, że trochę słabiej kwitną. To znak, że mają za dużo cebul przybyszowych i w tym roku trzeba się poświęcić... po uschnięciu liści wykopać, porozdzielać cebule i wsadzić z powrotem. I po kłopocie!. W następnym sezonie znów będą piękne! Tym samym temat rozmnażania uważam za zamknięty.

Poza tym nawozimy je regularnie przez cały okres wegetacji nawozem płynnym. Zaczynamy jak tylko pokażą się pierwsze liście. Kończymy po przekwitnięciu i doprawiamy jeszcze ten jeden raz po uschnięciu liści.

Poza tym jeśli nie zarosną ich całkiem chwasty i damy im wody to będą rosnąć same a my możemy siedzieć na fotelu, popijać herbatkę (lub co tam kto lubi) i na nie patrzeć.... :)

Juka ogrodowa

2015-03-07T17:00:00.001+01:00

Juki to wiecznie zielone byliny, krzewy i drzewa. Pochodzą one ze Stanów Zjednoczonych ale rozprzestrzeniły się na całym świecie jako bardzo dekoracyjne rośliny ogrodowe. Istnieje wiele odmian tego gatunku. Juka ogrodowa, którą widujemy w Polsce to Jukka Karolińska.

Jej sztywne liście tworzą rozetę, z której w czasie kwitnienia wyrasta długi pęd obwieszony białymi lub kremowymi sporymi dzwoneczkami. To one właśnie gwarantują jej wysoką pozycję na liście najbardziej dekoracyjnych roślin ogrodowych.

Pędy z kwiatostanami dorastają nawet do 180cm wysokości, dlatego dla juki należy wybrać miejsce zaciszne, osłonięte od wiatru, który mógłby je złamać.

Juki udają się tylko na stanowiskach słonecznych. W cieniu mogą w ogóle nie kwitnąć. Nie lubią też nadmiaru wilgoci. Gleba musi być przepuszczalna ale nie koniecznie żyzna. Dobrze się czują nawet w glebie piaszczystej. Najważniejsze jest to aby w ziemi nie stała woda.

Oczywiście dobrze jest jukę nawozić jak większość roślin obficie kwitnących.. Najlepiej zrobić to wiosną w celu szybszej regeneracji po zimie oraz regularnie wspomagać ją w czasie kwitnienia czyli na przełomie lipca i sierpnia kiedy to roślina jest dodatkowo obciążona kwiatami.

Jesienią należy usunąć przekwitłe kwiatostany i ewentualnie uschnięte liście oraz okryć korzenie gałązkami aby ochronić je przed silnymi mrozami. Liście zimą będą nadal zdobiły nasz ogród.

Jukę ogrodową możemy rozmnażać poprzez pobranie sadzonek powstających po kwitnieniu.

Młode roślinki zaczną kwitnąć po kilku latach. Pamiętajmy jednak, żeby przemyśleć miejsca dla nowych roślinek, ponieważ juka ma bardzo głęboki system korzeniowy i trudną ją usunąć z raz wybranego stanowiska. Łatwo można więc doprowadzić do opanowania rabaty lub ogródka przez armię juk, które sadziliśmy z myślą „później ją gdzieś przesadzę”. J Istnieje ryzyko, że każda przeniesiona juka odrośnie na starym miejscu…

Oczywiście regularnie podlewamy!

CIEKAWOSTKA

Cała roślina wraz z korzeniami jest wykorzystywana w lecznictwie. Pozyskuje się z niej substancje, z których produkuje się kortykosteroidy i hormony płciowe. Wyciągi z juki używane były również do leczenia stanów zapalnych stawów.

Włókno uzyskiwane z liści używane jest do produkcji artykułów powroźniczych i wyrobu tkanin.

Konwalie

2015-03-06T15:27:00.001+01:00

Te urocze, wiosenne kwiaty mają wielu wielbicieli i słusznie. Są prześliczne i cudnie pachną.

Mnie osobiście kojarzą się zawsze z małym chłopczykiem dającym bukiecik konwalii równie malutkiej dziewczynce. Pewnie to scena z jakiegoś dawno oglądanego filmu ale zapadła w pamięć na bazie bukieciku J

Wszyscy znamy je jako białe dzwoneczki ale występują również w kolorze różowym – odmiana Rosea.

Kłącza konwalii sadzimy jesienią lub późną wiosną w ziemi żyznej i przepuszczalnej w rozstawie ok. 20cm. Pamiętajmy o tym, że są one roślinami cieniolubnymi.

Ich naturalnym środowiskiem są miejsca pod drzewami lub na skraju zarośli. Możemy je więc z powodzeniem zastosować do obsadzenia miejsc pod drzewami, pod którymi często nie chce rosnąć nawet trawa. Mogą też stanowić podszyt rabat z krzewami lub być elementem rabaty bylinowej, której przynajmniej część znajduje się w cieniu. Idealnie rosną również w różnych cienistych zakamarkach ogrodu, przy północnej ścianie domu, u podnóży żywopłotu itp. Pięknie komponują się z innymi roślinami cieniolubnymi np. z funkiami.

Konwalie bardzo szybko się rozrastają. W ciągu kilku lat skutecznie wypełnią pozostawione między nimi przerwy tworząc kobierzec ograniczający wzrost chwastów i pomagający utrzymać wilgoć w glebie co jest bardzo przydatne wokół krzewów.

UWAGA! Zarówno powstające po przekwitnięciu jagody jak i cała roślina są TRUJĄCE!

Szachownica

2015-03-05T14:01:00.003+01:00

Pięknie kwitnąca roślina cebulowa zwana również koroną cesarską ze względu na charakterystyczny kształt imponującego wielkością i kolorem kwiatostanu. Występuje w kolorach żółtym, czerwonym i pomarańczowo-czerwonym. Największe kwiaty ma odmiana „Aurora”.

Cebule tych roślin sadzimy w sierpniu, w rozstawie 50cm na głębokości 20-30cm, na stanowiskach słonecznych. Na dno dołków sypiemy trochę piasku jako warstwę drenującą.

Kwitną od kwietnia do maja. Jesienią ścinamy łodygi nad ziemią i ściółkujemy kompostem.

Szachownice nie lubią przesadzania. Nie wykopujemy więc cebul co najmniej przez kilka lat.

Jak większość roślin cebulowych najefektowniej wyglądają w większych grupach. Możemy zestawić je z innymi wiosennymi kwiatami o intensywnych kolorach np. z tulipanami.

Bardzo dobrze prezentują się również w małych grupkach na trawnikach co ma dodatkową korzyść. Szachownice odstraszają bowiem krety i nornice, które nie lubią ich zapachu. To zbawienne działanie możemy zaobserwować w promieniu kilku metrów od roślin. Warto więc uwzględnić to projektując wiosenne rabaty jeśli mamy problem z tymi sympatycznymi zwierzątkami :)

Szafirki - wiosenne kobierce

2015-02-24T13:03:00.000+01:00

To przesympatyczne rośliny cebulowe kwitnące w zależności od odmiany od kwietnia do czerwca. Kojarzymy je najczęściej z kolorem błękitnym lub fioletowym ale występuję również białe. To niewielkie kwiatuszki osiągające wysokość od 10 do 30 cm. Ich kwiatostan przypomina trochę kiść maleńkich winogronek.

Najefektowniej prezentują się w większych grupach. Wkomponowują się również idealnie w dekoracje wielkanocne jeśli wyhodujemy je na domowym parapecie odpowiednio wcześniej. Nadają się również na kwiat cięty, możemy więc wykorzystać je do zrobienia uroczych bukiecików. Można je uprawiać również w skrzynkach i donicach.

Szafirki są łatwe w uprawie. Udają się zarówno w słońcu jak i w półcieniu choć na stanowiskach dobrze nasłonecznionych kwitną lepiej. Lubią przepuszczalne podłoże. Gniją w miejscach zbyt mokrych.

Cebulki sadzimy wczesną jesienią w odstępie ok. 10cm.

Po zakończeniu kwitnienia nie należy od razu usuwać liści. Robimy to dopiero wtedy gdy zżółkną.

Co kilka lat możemy wykopać cebulki i oddzielając cebule przybyszowe powiększać naszą hodowlę. Szafirki rozmnażają się dość szybko więc z roku na rok nasz wiosenny kobierzec z tych roślin będzie coraz okazalszy.

Nie sadzimy ich w miejscach przeznaczonych do zabaw dla maluszków – SĄ TRUJĄCE!

Epiphyllum

2015-02-21T21:35:00.001+01:00

Rodzaj ten obejmuje około 20 gatunków roślin z rodziny kaktusowatych. W naturze występują one w Meksyku, lasach deszczowych Ameryki Środkowej oraz w tropikalnej części Ameryki Południowej. Są one epifitami czyli roślinami rosnącymi na innych roślinach, używającymi ich jako podpór. Odżywiają się raczej samodzielnie rzadko prowadząc pasożytniczy tryb życia.

Łodyga Epiphyllum wygląda jak liść. Ich kwiaty są przepiękne i występują w wielu kolorach i odcieniach - od białego poprzez żółty, pomarańczowy i różowy aż do czerwonego i fioletowego.

Kwitną na ogół wiosną a ich kwiaty są wyjątkowo duże.

Okres kwitnienia przypada najczęściej na maj-czerwiec choć są odmiany o późniejszym terminie kwitnienia. Trzeba również pamiętać, że ze względu na warunki w jakich roślina jest hodowana termin ten może ulec zmianie.

Po kwitnieniu epiphyllum należy przesadzić do trochę większej doniczki z powodu ich bardzo szybkiego wzrostu. W pierwszych latach roślinkę przesadzamy po każdym kwitnieniu, później kiedy nieco spowolni wzrost możemy to robić co 2-3 lata w zależności od potrzeb. Doniczka dla dorosłego egzemplarza nie powinna mieć więcej niż 20cm średnicy. Jeśli osiągniemy już ten rozmiar podczas przesadzania nie zmieniamy już doniczki na większą a tylko częściowo wymieniamy i uzupełniamy podłoże.

Naturalnym podłożem dla epifitów są resztki roślinne zbierające się na drzewach i innych dużych roślinach stanowiących ich podporę. Zatem jest ono kwaśne i żyzne, wilgotne ale bardzo dobrze przepuszczalne. Abu uzyskać podobny efekt możemy dobrą ziemię do kwiatów wymieszać np. z drobną korą i dodać trochę torfu w celu zakwaszenia oraz jakiś materiał rozluźniający ale nie wchłaniający wody by zwiększyć przepuszczalność np. żwirek.

Po przesadzeniu przez 4-5 tygodni roślinę podlewamy bardzo skąpo. Potem wracamy do normalnych ilości. Zwiększamy trochę intensywność podlewania w okresie kwitnienia. Obficie podlewamy latem i nawozimy odżywką dla kaktusów. Zimą podlewamy mniej.

Staramy się uzyskać taki efekt jak mają w naturze czyli podłoże zawsze wilgotne ale nigdy nie mokre!

Nie zostawiamy wody na podstawce!

Aby zachować podobieństwo do naturalnych warunków powinniśmy zimować je w temperaturze ok. 10 stopni. Późną wiosną i latem epiphyllum może stać na dworze w ciepłym, zacisznym miejscu chroniącym przed bezpośrednim słońcem (w lasach tropikalnych chronią je korony drzew).

Dość trudno jest określić w jakim miejscu powinna stać nasza podopieczna. Lubi jasno ale bez słońca, ciepło i zacisznie ale z dopływem świeżego powietrza itp. Trzeba się więc pogodzić z tym, że trochę z nią po naszym mieszkaniu pobiegamy zanim będzie zadowolona. Znaki, że trzeba zmienić miejsce to: skorkowacenia lub brunatne przebarwienia – prawdopodobnie za jasno, biczowate pędy- raczej za ciemno.

Możemy je rozmnażać wykorzystując jako sadzonki odcinki pędów, które już zakwitły, ponieważ nie zrobią tego drugi raz. Odcięty kawałek ukorzeniamy a później przesadzamy do doniczki.

Epiphyllum jest rośliną dość łatwo przystosowującą się do warunków oraz odporną na choroby. Chyba najbardziej szkodzi jej nadmiar słońca.

Jeśli postaramy się troszkę szukając dla niej dobrego miejsca i nie ususzymy jej ani nie dopuścimy by miała zbyt mokro odwdzięczy nam się pięknymi kwiatami. Moje epiphyllum zakwitło jak widać na zdjęciach na różowo :)

Szczypiorek

2015-02-17T07:26:00.000+01:00

Szczypiorek to roślina wieloletnia osiągająca wysokość do 40cm. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych w glebach zasobnych, lekko wilgotnych, jeśli więc takich nie mamy, pamiętajmy o regularnym podlewaniu!

Szczypiorek ma charakterystyczny, lekko ostry smak nadający potrawom wyjątkowy pikantny smak.

CIEKAWOSTKA:

Jadalne są również kwiaty szczypiorku. Idealnie nadają się do sałatek i mogą stanowić dekoracyjny różowy akcent np. na półmiskach z wędliną lub serami.

Uprawa współrzędna szczypiorku i czosnku powoduje, że szczypiorek nabiera czosnkowego posmaku nie dając przykrego zapachu z ust.

Do gruntu można go wysiewać na przełomie kwietnia i maja ale w inspekcie już w lutym. Siejemy go w rzędach co 20cm. Nie wymaga nawożenia.

Najlepiej hodować go w kępach. Usuwając pędy z kwiatami można przedłużyć zbiór liści.

Szczypiorku nie suszymy ale możemy go mrozić Najlepiej świeżutki szczypiorek posiekać i wrzucić do woreczka lub pojemniczka na mrożonki. Później wystarczy wybrać łyżką potrzebną ilość i położyć na kilka minut lub przelać ciepłą wodą.

UWAGA!

Przed zamrożeniem szczypiorek musi być suchy, wtedy łatwo się kruszy po zamrożeniu. Jeśli zamrozimy mokre liście, zmrożą się w jedną bryłę i trzeba będzie rozmrozić całe opakowanie!

Można też kupić gotowe sadzonki szczypiorku. Oczywiście lepiej dokonać zakupu w sklepie ogrodniczym niż w markecie ale i te marketowe udaje się czasem utrzymać przy życiu….:)

Jest to również jedna z roślin, którą możemy zimą hodować na parapecie okiennym i w ten sposób mieć przez cały rok świeży szczypiorek.

Trochę grubszy szczypior możemy też uzyskać sadząc cebulkę szalotkę. Możemy to robić już od marca w odstępach 15 cm na głębokości 5cm. Rośnie szybko pozwalając nam cieszyć się szczypiorkiem średniej grubości.

Warto jednak pamiętać, że nie jest to ta sama roślina co szczypiorek. Szalotka jest odmianą cebuli i w naszych warunkach klimatycznych jest rośliną jednoroczną. Szczypiorek to inny gatunek rośliny!

Również z cebuli możemy uzyskać pyszny szczypior – ten jest najgrubszy. Uwielbiam go!

Sadzimy ją od kwietnia, podobnie jak szczypiorek od lutego w inspekcie w rozstawie 10x15cm.

Wymagania co do gleby i stanowiska są podobne jak szczypiorku.

Mahonia – zimozielona ozdoba ogrodu

2015-02-16T13:49:00.000+01:00

Mahonia to jeden z nie wielu krzewów liściastych zimozielonych, które doskonale radzą sobie w naszych warunkach klimatycznych. Zimą sprawiają, że w naszym ogrodzie mamy akcenty przypominające nam lato a późnym latem i jesienią cieszą oko pięknymi gronami jagód przyciągającymi ptaki.

Najodporniejszym i najłatwiejszym w hodowli gatunkiem mahonii jest Mahonia pospolita (Mahonia Aquifolium). Jej dodatkowym atutem jest to, że najlepiej czuje się w półcieniu ale doskonale radzi sobie także w pełnym cieniu i pod drzewami, gdzie na ogół nic nie chce nam rosnąć…

Idealnie będzie się czuła również przy północnej ścianie budynku. Nadaje się oczywiście również na żywopłoty oraz do sadzenia pojedynczo lub w grupach, również na słońcu.

Mahonia udaje się w zasadzie na każdej przepuszczalnej glebie jednak jej żyzność ma duży wpływ na wzrost roślinki. Jeśli dostarczymy jej super bogatą ziemię osiągnie nawet do 2 m wysokości, na glebie uboższej czy piaszczystej będzie ładna ale niska.

Kwitną na żółto od lutego do maja. Potem od lipca są obsypane granatowoczarnymi jagodami. Liście zimą stają się czerwonobrązowe i taki sam kolor mają również młode listki.
W przypadku większej ilości krzewów obok siebie sadzimy je w odstępach 60 do 120 cm.

UWAGA! Roślinka śliczna ale trująca!

Ferie w Palmiarni

2015-02-15T14:52:00.000+01:00

Witam
Moja córcia stwierdziła w tym roku, że skoro nie ma śniegu to trzeba dla odmiany posiedzieć trochę pod palmami.....i zarządziła wycieczkę do Wałbrzyskiej Palmiarni! :)
Było fajnie i cieplutko a teraz możecie obejrzeć fotoreportaż jej autorstwa. Zapraszam :)

Miechunka - jesienna ozdoba ogrodu i domu

2015-02-06T12:39:00.001+01:00

Miechunka to bylina, którą możemy cieszyć się przez cały rok. Nie, nie jest zimozielona ale możemy ją suszyć i ozdobić nasz dom wspaniałymi bukietami w ożywiającym pomieszczenie pomarańczowym kolorze.

Od wiosny do lata miechunki są niepozornymi krzaczastymi zaroślami, więc warto posadzić je w miejscu, gdzie ozdobą będą inne ładnie kwitnące rośliny. Kwitną od lipca do września niepozornymi jasnymi kwiatami. Za to jesienią stają się gwiazdami rabaty. Warto więc posadzić je obok roślin wybarwiających się jesienią w podobnym lub kontrastującym z nimi kolorze np. z astrami lub rudbekiami. Myślę, że idealnie nada się do tego celu również grab pospolity lub winobluszcz.
Ich owocostany osiągają wielkość od 5 do 7cm i piękny, jaskrawo-pomarańczowy lub jaskrawo-czerwony kolor.

Roślinka ta należy do ekspansywnych, więc pamiętajmy o tym wybierając dla niej miejsce. Dobrze czuje się na skraju zarośli lub żywopłotów. Jak większość ekspansywnych roślin możemy posadzić ją na rabacie we wkopanej w ziemię donicy ograniczając w ten sposób jej rozrost.
Miechunki wspaniale komponują się z roślinami z tzw. wiejskich rabat. Uroczo zdobią również drewniane płoty.

Miechunkę sadzimy wiosną w rozstawie 40-60cm. Możemy je również wysiać bezpośrednio do gruntu lub zrobić sadzonki samodzielnie w domu. Lubi gleby przepuszczalne i zasobne oraz słoneczne stanowiska.

Jesienią pędy z kolorowymi „woreczkami” możemy ściąć i ususzyć wieszając lub stawiając w wazonie w ciepłym miejscu. Liście należy usunąć. Suszymy tylko gałązki z owocostanami. A po ususzeniu rusza do akcji nasza wyobraźnia… i robimy wspaniałe dekoracje aby w naszym domu nie zagościła smutna zima.

Niedzielna wycieczka do Palmiarni w Wałbrzychu

2014-06-01T20:02:00.001+02:00

Dzisiaj krótki fotoreportaż z wizyty w Palmiarni w Wałbrzychu. Taką atrakcję na Dzień Dziecka wymarzyły sobie w tym roku moje pociechy :)

Tyle po drodze a teraz zapraszam do środka:

Są tutaj nie tylko rośliny:

Ale to jednak roślinki tutaj wiodą prym, chociaż pawie bardzo starają się je przekrzyczeć...:)

Po cudownym spacerze odpoczynek w uroczym zakątku:

Oczywiście nie obyło się bez maleńkich zakupów, oto nasze zdobycze:

Złocienie i rudbekie

2014-05-20T12:42:00.000+02:00

rudbekie

Złocienie i rudbekie to efektowne kwiaty na słoneczne stanowiska, które doskonale prezentują się posadzone zarówno razem jak i osobno. Oba te gatunki są bylinami łatwymi w uprawie.

Wymagają jedynie słońca i zasobnej gleby (podlewania oczywiście też!). Sadzimy je więc do ziemi wymieszanej z kompostem.

Złocienie zaczynają kwitnąć w czerwcu a rudbekie w lipcu. Potem wspólnie cieszą nasze oczy aż do września i to nie tylko w ogrodzie ale i w domu, jeśli tylko zechcemy je w nim gościć, bo obie rośliny doskonale nadają się na wiat cięty i dość długo zachowują świeżość w wazonie.

złocienie

Sadzenie – rudbekie na przełomie marca i kwietnia, złocienie wiosną lub jesienią, aż do pierwszych przymrozków.

Wiosną kępy starszych złocieni wykopujemy i dzielimy na mniejsze. W ten sposób odmładzamy roślinę i zyskujemy nowe sadzonki.

Złocienie po pierwszym kwitnięciu możemy silnie przyciąć, dzięki temu zakwitną pięknie jeszcze raz późnym latem.

Rudbekie przed zimą powinniśmy przyciąć na wysokość ok 15cm ale bez tego też sobie poradzą, sprawdziłem!

Wysokie odmiany obu gatunków dobrze jest latem podwiązać do podpór, ponieważ mają skłonność do wylegania po deszczu. Można też otrząsać kwiaty z wody zaraz po opadach ale czasem leżą lub łamią się zanim skończy padać…

rudbekie

Istnieje wiele odmian złocieni i rudbekii.

Złocienie mogą mieć kwiaty proste, półpełne i pełne. Osiągają wysokość od 30 do 90cm. Można je uprawiać także w doniczce pod warunkiem, że będziemy je regularnie podlewać i raz w miesiącu zasilać nawozem pełnoskładnikowym.

złocienie

Rudbekie również mają różne kształty kwiatów, osiągają wysokość od 60 do 200cm! Te najwyższe doskonale wyglądają posadzone przy płocie, który stanowi dla nich jednocześnie dobrą podporę.

UWAGA! Rudbekie występują również jako gatunki jednoroczne i dwuletnie!

Oba gatunki można wykorzystywać do wypełniania luk na rabatach bylinowych. Pięknie wyglądają również na rabatach jednogatunkowych. Mamy wtedy morze białych lub pomarańczowych kwiatów.

Doskonale prezentują się również na rabatach mieszanych. Możemy łączyć je na przykład z makami, trawami ozdobnymi, wysokimi astrami, mieczykami czy łubinem. Wspaniale wyglądają również na tle zielonych zarośli. Szczególnie złocienie pięknie kontrastują z zielenią.

Koper - częsty gość naszej kuchni

2014-05-08T16:59:00.002+02:00

To jadalna, aromatyczna roślina jednoroczna. Możemy z niej zrobić doskonałą zupę lub sos, dodać posiekany do ziemniaków lub innej potrawy. Z jej nasion robi się herbatki pomagające w problemach z przewodem pokarmowym. Jest również idealną przyprawą do kiszenia.

Siejemy ją w kwietniu i maju w rozstawie 15x30cm. Możemy go wysiać jeszcze raz w czerwcu a z wcześniej wysianych roślin pozostawić kilka aby pomogły nam w odstraszaniu niektórych szkodników, np. mszyc – przyciągają gąsienice, które się nimi żywią.

Koper jest wrażliwy na suszę, wymaga częstego podlewania.

Lubi gleby przepuszczalne i lekkie.

Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i zacisznych, źle znosi dłuższe opady deszczu.

Koperek możemy przechowywać zamrożony. Jeśli posiekamy go drobno, po rozmrożeniu jest prawie taki sam jak świeży. Ja mrożę go w plastikowych pudełkach do żywności i w razie potrzeby po prostu zeskrobuję właściwą ilość łyżką. Większą ilość można rozmrozić przelewając na sitku bardzo ciepłą wodą.

Zioła

2014-05-01T14:26:00.001+02:00

bazylia

Nie potrzebują własnego miejsca. Mogą rosnąć pomiędzy warzywami. Możemy przeznaczyć dla nich osobny kawałek ogrodu ale zielnik doskonale zdaje egzamin np. w doniczkach wzdłuż ścieżki prowadzącej do drzwi kuchennych lub jako obramowanie tarasu. Doskonale nasze ziółka radzą sobie w uprawie współrzędnej czyli posadzone pomiędzy warzywami i innymi roślinami. O uprawie współrzędnej ziół napiszę za kilka dni.

Najważniejsze aby miały odpowiednie warunki czyli nasłonecznione miejsce z glebą średnio zasobną w składniki mineralne. W przypadku upraw mieszanych należy uważać z ich nawożeniem – zioła nie lubią nadmiaru substancji odżywczych, preferują raczej gleby ubogie.

Uprawa ziół jest raczej łatwa, szczególnie, że wiele z nich to rośliny rosnące w naturze w naszych warunkach klimatycznych i nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych a za to oferują wspaniałe doznania aromatyczne oraz kulinarne.

Myślę, że początkującym miłośnikom uprawy ziół przyda się kalendarz zamieszczony poniżej.

Marzec

Wysiew: pietruszka, szczypiorek, trybula

Przygotowanie rozsad pod szkłem lub w domu: waleriana (kozłek lekarski), bazylia, estragon, majeranek, szałwia, tymianek, piołun, melisa lekarska,

Kiełkują najszybciej w temperaturze pokojowej, przesadzamy je do gruntu w maju.

Kwiecień

Najlepszy termin siewu dla większości ziół.

Wysiew: pietruszka, szczypiorek, trybula, : koper, ogórecznik, rumianek, mięta pieprzowa, szałwia, piołun, melisa, żywokost, lubczyk, fenkuł, biedrzeniec, kminek

Możemy nadal wysiewać pod szkłem wszystkie zioła wymienione w marcu.

Maj

Wysiew i sadzenie: cząber ogrodowy, ogórecznik, majeranek, szałwia, tymianek, piołun, melisa.

Sadzenie: bazylia, kozłek lekarski, estragon, lawenda.

W drugiej połowie maja wysadzamy do gruntu zioła spod szkła lub z domu.

Możemy też sadzić rozsady kupione w sklepie, jeśli nie mamy warunków lub chęci do produkcji rozsad pod szkłem.

Czerwiec

Wysiew: koper,

Z wcześniej wysianego kopru pozostawiamy kilka roślin, ponieważ pomagają one w zwalczaniu niektórych szkodników, np. mszyc – przyciągają gąsienice żywiące się nimi.

Podobnie działa też trybula i pietruszka.

Można ponownie wysiać cząber ogrodowy i trybulę.

Sadzenie:

Rozmaryn, tymianek i cząber ogrodowy - możemy teraz uzyskać nowe rośliny poprzez podział starszych egzemplarzy.

Ścinamy część nadziemną na wysokości ok. 5cm, wykopujemy całą kępę i dzielimy na mniejsze części rozrywając rękami.

Uzyskane sadzonki umieszczamy w zacienionej części rabaty.

Sierpień

Wysiew:

Możemy posiać ponownie pietruszkę na zbiór wiosenny.

Na początku sierpnia wysiewamy koper i trybulę, w połowie miesiąca siejemy kozłek lekarski.

Wrzesień

Przeprowadzamy ostatnie zbiory takich ziół jak: lubczyk, cząber ogrodowy, bazylia, melisa, mięta

Październik

szczypior

Zabezpieczamy rośliny przed zimą.

Szałwię, tymianek i melisę wystarczy obsypać liśćmi, są dość odporne na mróz. Niektóre zioła jak np. rozmaryn i bazylię możemy przesadzić do doniczki i postawić na parapecie w domu (jasnym) aby mieć świeże zioła również zimą.

Inne wrażliwe na mróz zioła po prostu ścinamy przed przymrozkami np. majeranek. Część ostatnich zbiorów możemy zamrozić lub użyć do produkcji przetworów na zimę.

Listopad

Szczypiorek możemy przenieść na parapet okienny – wykopujemy zamarzniętą bryłę, przenosimy do domu i czekamy aż odtaje, potem sadzimy do doniczki i podlewamy ciepłą wodą.

W doniczkach na parapecie możemy również posadzić teraz korzenie pietruszki.

oregano

Zioła wieloletnie możemy ścinać bez przerwy, rozdzielać i sadzić na nowo. np. estragon, lubczyk, szałwia, tymianek, melisa czy mięta.

Tawułki - kolorowe akcenty cienistych zakątków

2014-05-01T14:04:00.003+02:00

Tawułki to śliczne byliny lubiące cieniste stanowiska. Ich kolorowe kwiatostany rozjaśnią i rozweselą każdą zacienioną rabatę i dodadzą uroku miejscom, które czasem bywają ponure.

Mamy cztery rodzaje tawułek o różnej wysokości i porze kwitnienia.

Tawułki chińskie są najmniejsze.

Osiągają wysokość do 20cm i kwitną od sierpnia do września.

Tawułki japońskie kwitną najwcześniej.

Osiągają wzrost 40-60cm i kwitną w maju.

Tawułki Arendsa są najliczniejszą grupą tych roślin.

Osiągają wysokość 60-120cm w zależności od odmiany i kwitną od lipca do września.

Tawułki Thunberga są największe.

Osiągają wysokość 120-180cm i kwitną w lipcu i sierpniu.

Tawułki lubią wilgoć i cień. Doskonale czują się nad brzegami stawów lub pod drzewami. Najlepiej wyglądają sadzone w większych grupach. Ładnie komponują się z innymi bylinami., krzewami i drzewami. Ciekawe kompozycje tworzą z różanecznikami i iglakami. Są również świetnymi towarzyszami dla opisywanych w jednym z wcześniejszych artykułów funkii. Myślę, że świetnie będą się również prezentowały na tle zarośli, paproci lub ściany pokrytej bluszczem.

Jedna z odmian nadaje się również na roślinę okrywową, ponieważ wytwarza podziemne rozłogi i jest najodporniejsza na suszę ze wszystkich tawułek, dlatego nadaje się również na skalniaki oraz obwódki rabat. Ta dzielna roślinka to tawułka chińska odmiany „Pumila”.

Tawułki nadają się również na kwiat cięty. Sadzimy je wiosną w glebie humusowej w rozstawie 40-50cm. Jesienią trzeba je ściąć około 15cm nad ziemią i przykryć liśćmi, korą, gałęziami itp

Paprocie

2014-04-23T13:39:00.000+02:00

Paprocie są łatwymi w uprawie bylinami idealnymi do obsadzania miejsc zacienionych.

Prawie każdy z nas ma w ogrodzie ciemny zakątek. Czasem w rogu ogrodu, czasem pod północną ścianą domu czy też pod drzewem lub gęstym żywopłotem. Nie zbyt wiele jest roślin, które dobrze czują się w takich miejscach. A jeśli jeszcze jest tam trochę wilgotno? Zgroza, prawda?

Lecz od dziś nie musicie się już tym martwić. Jest na to sposób! Posadźcie tam paprocie!

Te byliny kochają cień i wilgoć. Sadzimy je wiosną (od połowy maja) w głęboko przekopaną ziemię wymieszaną z torfem(lub kompostem) i nawozem organicznym, w rozstawie od 30 do 80 cm w zależności od wielkości dorosłych roślin.

Paprocie są różnorodną grupą roślin. Każdy z nas wybierze coś odpowiedniego do swoich potrzeb.

Jeśli nasz „ciemny zaułek” jest mały proponuję adiantum stopowate (Adiantum pedatum) lub języcznik zwyczajny ( Phyllitis scolopendrium). Oba te gatunki osiągają wzrost do około 50cm i oba mają zimotrwałe liście.

Jeśli mamy nieco więcej miejsca możemy wybrać zimozieloną narecznicę samczą osiągającą do 1,2m.

Dla posiadaczy dużych przestrzeni polecić mogę pióropusznik strusi lub długosz królewski .

Pióropusznik dorasta do 1,4m i rozrasta się bardzo intensywnie przez rozłogi.

Długosz królewski natomiast jest pięknym okazem dorastającym do 1,5m wysokości ale przeznaczonym dla cierpliwych. Po pierwsze musiałam wykazać się dużą wytrwałością, żeby w ogóle zdobyć sadzonkę. W większości sklepów i szkółek ogrodniczych próbowano mi wmówić, że coś pomyliłam, bo takiej rośliny nie ma. Udało mi się kupić ją dopiero przez internet i do tanich nie należał. Ale możecie mieć nadzieję, że w waszej okolicy są lepsze szkółki ogrodnicze.

Po drugie w przeciwieństwie do większości paproci koszmarnie wolno rośnie.

Za to jeśli już doczekamy się pożądanego efektu to będzie na co popatrzeć! W naszym brzydkim i pustym dotychczas kącie pojawi się półtorametrowa paproć szerokości nawet do 3m. Mało tego jesienią przebarwi się na żółto, chyba że kupimy odmianę purpurową – to na purpurowo! A może posadzić 2 różne obok siebie?

Decyzja należy do Was . Ja podpowiem jeszcze, że to cudo dobrze czuje się nad brzegami strumyków lub stawów.

Życzę powodzenia, cierpliwości i wspaniałych efektów!

Odkrycia z dyngusowego spaceru....

2014-04-22T14:56:00.000+02:00

Witam wszystkich serdecznie po świętach. Dzisiaj postanowiłam podzielić się z Wami moimi odkryciami z wczorajszego spaceru. Nie tylko w naszych ogrodach jest pięknie. Natura też sobie dobrze radzi. Myślę, że komentarz do zdjęć jest zbędny - po prostu WIOSNA!

Pozdrawiam wszystkich i zapraszam na poszukiwania do lasów i parków. Dobrej zabawy!

Bazylia

2014-04-22T12:38:00.001+02:00

Bazylia jest rośliną jednoroczną o wyjątkowym aromacie. Kwitnie na biało lub różowo. Liście mają kolor zielony lub czerwony w zależności od odmiany. Osiąga wysokość od 20 do 100cm.

Niektóre odmiany nadają się również jako rośliny ozdobne gdyż maja bardzo ładny kulisty lub krzaczasty pokrój. Te kuliste np. ślicznie wyglądają jako obwódki rabat, niekoniecznie ziołowych.

Bazylia odstrasza wiele szkodników m.in. gąsienice, odstrasza także owady.

Roślina ta musi mieć koniecznie stanowisko z dużą ilością słońca! Lubi gleby wilgotne i zasobne.

Sadzimy ją w rozstawie 25x25cm.

Można ją wysiewać w domu do skrzynki w marcu lub kwietniu. Sadzonki przesadzamy do gruntu późną wiosną lub sadzimy gotowe kupione w sklepie.

Pędy należy obcinać regularnie, to pobudza roślinę do wzrostu i zapobiega zakwitnięciu.

Na zimę możemy posadzić bazylię w domu na słonecznym parapecie okiennym.

W kuchni bazylia doskonale komponuje się z pomidorami. Dodajemy ją więc do zup i sosów pomidorowych. Ma także wiele innych kulinarnych zastosowań.