<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426</id><updated>2024-08-29T12:49:35.590-07:00</updated><title type='text'>WSZYSTKO O PSACH</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>19</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-1955690736742629364</id><published>2011-05-20T09:40:00.001-07:00</published><updated>2011-05-20T09:40:53.024-07:00</updated><title type='text'>JAK OBLICZYĆ WIEK PSA</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;span class=&quot;postbody&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: violet;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;Przyblizone porownanie wieku psa z wiekiem czlowieka &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Wiek psa - Wiek czlowieka&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
12 m-cy &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 16 lat &lt;br /&gt;
16 m-cy &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 18 lat &lt;br /&gt;
18 m-cy &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 20 lat &lt;br /&gt;
20 m-cy &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 21 lat &lt;br /&gt;
22 m-cy &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 22 lata &lt;br /&gt;
2 lata &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 24 lata &lt;br /&gt;
3 lata &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 28 lat &lt;br /&gt;
4 lata &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 32 lata &lt;br /&gt;
5 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 36 lat &lt;br /&gt;
6 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 40 lat &lt;br /&gt;
7 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 44 lata &lt;br /&gt;
8 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 48 lat &lt;br /&gt;
9 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 52 lata &lt;br /&gt;
10 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 56 lat &lt;br /&gt;
11 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 60 lat &lt;br /&gt;
12 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 64 lata &lt;br /&gt;
13 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 68 lat &lt;br /&gt;
14 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 72 lata &lt;br /&gt;
15 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 76 lata &lt;br /&gt;
16 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 80 lat &lt;br /&gt;
17 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 84 lata &lt;br /&gt;
18 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 88 lat &lt;br /&gt;
19 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 92 lata &lt;br /&gt;
20 lat &lt;img align=&quot;top&quot; alt=&quot;:arrow:&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://forum.alldeaf.pl/images/smiles/icon_arrow.gif&quot; title=&quot;:arrow:&quot; /&gt; 100 lat&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/1955690736742629364/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-obliczyc-wiek-psa.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1955690736742629364'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1955690736742629364'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-obliczyc-wiek-psa.html' title='JAK OBLICZYĆ WIEK PSA'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-5278533320021916038</id><published>2011-05-20T09:38:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.050-07:00</updated><title type='text'>JAK OBLICZYĆ WIEK KOTA</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Generalnie koty żyją dłużej niż psy. Średnia długość życia kota waha się od 12 do 14 lat, choć nie należą do rzadkosci koty dożywajace nawet do 20 lat. Długość życia naszych ulubieńców zależy od wielu czynników takich jak m.in. tryb życia (koty &quot;wałesające się&quot; żyją średnio 8 lat).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Odżywianie, opieka weterynaryjna, czynniki genetyczne itd. Przyjęło się uważać, że siedmioletni kot to &quot;kot w średnim wieku&quot;, a dziesięcioletni to to już niestety - staruszek.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Poniższe zestawienie pomoże Ci przeliczyć wiek kota na &quot;ludzki&quot; wiek.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #ff0066; font-family: Verdana; font-size: small;&quot;&gt;Wiek kota: ...............Wiek człowieka:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;6 miesięcy...................................10 lat&lt;br /&gt;
8 miesięcy...................................13 lat&lt;br /&gt;
1 rok...........................................15 lat&lt;br /&gt;
2 lata........................................24 lata&lt;br /&gt;
4 lata........................................32 lata&lt;br /&gt;
6 lat............................................40 lat&lt;br /&gt;
8 lat............................................48 lat&lt;br /&gt;
10 lat..........................................56 lat&lt;br /&gt;
12 lat........................................64 lata&lt;br /&gt;
14 lat........................................72 lata&lt;br /&gt;
16 lat..........................................80 lat&lt;br /&gt;
18 lat..........................................88 lat&lt;br /&gt;
20 lat..........................................96 lat&lt;br /&gt;
21 lat........................................100 lat&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/5278533320021916038/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-obliczyc-wiek-kota.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/5278533320021916038'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/5278533320021916038'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-obliczyc-wiek-kota.html' title='JAK OBLICZYĆ WIEK KOTA'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-1131892402135619879</id><published>2011-05-20T09:37:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.050-07:00</updated><title type='text'>DZIECIŃSTWO KOTOW</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;img align=&quot;left&quot; border=&quot;0&quot; height=&quot;275px&quot; src=&quot;http://www.cats.alpha.pl/images/lev10.jpg&quot; width=&quot;382px&quot; /&gt;Ciepło, bezpieczeństwo i zapach gniazda to pierwsze doznania nowo narodzonego kociaka. Jest on jeszcze ślepy i słabo słyszy, ale rozwinięty już zmysł dotyku pozwala mu czuć bliskość matki i rodzeństwa. Zmysł ten działa jak termoregulator - ważny jest do utrzymania się przy życiu istoty, która nie potrafi jeszcze sama regulować temperatury ciała. Kociaki instynktownie pełzną na chwiejnych nogach prosto w kierunku ciepła. Już od pierwszego dnia kociak odróżnia matkę i rodzeństwo od innych kotów. Jego głos jest jeszcze słaby, a miauczenie brzmi cienko i cicho, mimo to wyostrzony słuch matki odbiera je natychmiast. Przez pierwsze osiem dni kocica prawie nie opuszcza młodych spędzając na ich karmieniu około 70% czasu. Jeżeli oddali się od gniazda, to wraca zaraz po usłyszeniu pisku. Jest gotowa bronić miotu do upadłego. Nie kapituluje nawet przed silniejszymi i zawsze staje do walki. Jej instynkt ucieczki jest przez około ośmiu tygodni po porodzie zablokowany. Normalna masa kociego noworodka wynosi około 100 g., nie są też rzadkością kocięta ważące 70 g. Potomstwo dużych, ciężkich ras miewa do 150g.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Po około 25 godzinach po porodzie kocięta zaczynają już mruczeć, a od piątego dnia nastawiają uszy na nieznane dźwięki. Wrodzony instynkt łowiecki nakazuje im koncentrować uwagę szczególnie na odgłosach skrobania. Najważniejszy zmysł kota, czyli wzrok, uaktywnia się najpóźniej. Około tygodnia po porodzie otwierają się oczy, które jednak niewiele jeszcze potrafią zarejestrować. (Oczy wszystkich kotów są po urodzeniu zawsze niebieskie - bez względu na rasę.) Dopiero miesięczny kociak widzi wyraźnie, a całkowicie rozwinięty wzrok mają koty odłączające się od matki.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Wzrok w pierwszych tygodniach życia nie jest kociętom bardzo potrzebny, ponieważ ich głównym zajęciem jest spanie i picie mleka. Matka zachęca młode do ssania i po każdym posiłku masuje im językiem brzuszki aby pobudzić trawienie. Wraz z mlekiem kocięta otrzymują nie tylko wszystkie niezbędne substancje odżywcze, ale również przeciwciała chorób, z którymi zetknęła się matka - ta naturalna szczepionka uodparnia kocięta na najczęściej występujące infekcje.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Na początku trzeciego tygodnia życia kocięta stają się aktywniejsze. Potrafią już odróżniać dźwięki i rozpoznawać kierunek, skąd pochodzą sygnały akustyczne. Ich głos staje się silniejszy i bardziej urozmaicony: wydają pełne zadowolenia mruczenie, proszące miauczenie, a nawet agresywne piski w stosunku do rodzeństwa. Bezpiecznie czują się w gnieździe, w towarzystwie matki, rodzeństwa lub innych znanych sobie zwierząt a także ludzi. Kociaki usiłują się zbliżyć do wybranej postaci, którą rozpoznają po kształtach. Zwykle jednak nie zauważają stojących na drodze przeszkód i często się potykają. W tym czasie matka zaczyna okazywać pierwsze objawy wyczerpania. Co jakiś czas oddala się od gniazda na kilka minut, aby w spokoju umyć się i odpocząć. Nie traci jednak czujności i najmniejszy alarm powoduje jej natychmiastowy powrót do gniazda. Jeżeli ktoś obcy zbliża się do gniazda, młode rozpoznają go już po zapachu i fukają. Kiedy pozostają same i czują się zagrożone, odważnie gryzą obcego swoimi igiełkowatymi zębami. Matka w dalszym ciągu dba o funkcjonowanie trawienia kociąt, ale nie musi już zachęcać ich do ssania - pobudza je do tego głód. Masują one łapami brzuch samicy w rytmie oddychania lub uderzeń serca, co powoduje napływ mleka.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Aby z maluchów wyrosły w przyszłości zwierzęta przyjazne człowiekowi, trzeba codziennie każdego kociaka brać na kilka minut do rąk, mówić do niego ciepłym głosem i głaskać. Koty, które doświadczyły takiego traktowania ze strony człowieka, później łatwiej się do niego przywiązują i są bardziej przymilne niż inne koty. Od trzeciego tygodnia życia, kiedy młode zaczynają chodzić, należy je dużo głaskać i bawić się z nimi. Trzeba też zapoznawać kocięta z innymi ludźmi oraz z innymi zwierzętami domowymi. Powinno się przy tym dbać o to, aby doświadczenia te nie były w żadnym wypadku przykre.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Drugi i trzeci miesiąc życia to dla wszystkich kociąt etap nauki. Dużo mniej śpią, za to uczą się tego, co w późniejszym okresie jest im konieczne do przeżycia. Większość lekcji odbywa się podczas zabawy. Ćwiczą podkradanie się, przyczajanie, robienie kociego grzbietu, skoki, gonitwy, ucieczki. Siostry i bracia w zabawie muszą być na zmianę ofiarami i myśliwymi. Podczas wspinaczki i balansowania kociaki trenują mięśnie oraz zmysł równowagi. Kocięta jeszcze są pod opieką matki i mogą korzystać z jej mleka, ale głównie posilają się tym co upoluje kocica ( w przypadku kotów żyjących dziko), lub co przyniesie im człowiek. Kotka ma coraz mniej cierpliwości dla młodych i coraz częściej odpędza je od siebie. Mimo to jest zawsze gotowa do ich obrony i zasłania kocięta ciałem, gdy zagraża im niebezpieczeństwo. Kocica jest dla młodych wzorem zachowania. Naśladują jej zachowania takie jak przeciąganie się i ostrzenie pazurów. Dowiadują się od niej, kto wróg, a kto przyjaciel, które pożywienie jest trujące, a które smaczne. Po dwunastu tygodniach od porodu kotka prawie ignoruje swoje młode. Gryzieniem i parskaniem trzyma je z dala od siebie. Są one już zdolne do samodzielnego życia. W przypadku kotów trzymanych w domu idealną porą na oddzielenie kociąt od matki jest okres między 12 a 14 tygodniem życia. Do tego czasu kocięta nauczą się wszystkich potrzebnych im do życia zachowań.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Po oddzieleniu się od matki zaznaczają się wyraźne różnice w zachowaniu kocurów i kotek. W koloniach dziko żyjących kotów kocurki nie są tolerowane i szybciej opuszczają kolonię, niż samice. Poszukują one nie zajętych jeszcze rewirów (terytorium) lub próbują przejąć terytoria innych kocurów. Kotki zwykle dłużej pozostają w kolonii, a nawet służą za piastunki następnym pokoleniom. Między 7 a 9 miesiącem życia są już dojrzałe płciowo i mogą same zostać matkami.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/1131892402135619879/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/dziecinstwo-kotow.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1131892402135619879'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1131892402135619879'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/dziecinstwo-kotow.html' title='DZIECIŃSTWO KOTOW'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-15147149247316342</id><published>2011-05-20T09:36:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.050-07:00</updated><title type='text'>CIEKAWOSTKI O KOTACH</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/15147149247316342/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/ciekawostki-o-kotach.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/15147149247316342'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/15147149247316342'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/ciekawostki-o-kotach.html' title='CIEKAWOSTKI O KOTACH'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-1088396628833379243</id><published>2011-05-19T06:49:00.001-07:00</published><updated>2011-05-19T06:49:19.645-07:00</updated><title type='text'>KARMIENIE SZCZENIĄT</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;PostContent&quot;&gt;Jeśli szczenięta nie chcą same jeść,&amp;nbsp; trzeba interweniować. Albo zanurza my ostrożnie ich pyszczki w letnim po karmie płynnym, albo smarujemy umoczonym w nim palcem pyszczek szczenięcia. Od 5 tygodnia życia każdy szczeniak&amp;nbsp;&amp;nbsp; A otrzymuje własną miskę do jedzenia.&lt;br /&gt;
Jest to konieczne z dwojakich względów. Po pierwsze, mamy dzięki temu kontrolę ile każdy szczeniak zjada. Miska musi być wyjedzona do dna i czysto wylizana, zaś posiłek po 10 minutach zakończony. Po drugie, zapobiega się jedzenia przedsiębiorczym, mocnym szczeniętom kosztem rodzeństwa, które wskutek tego, co często się zdarza, albo jest opóźnione w rozwoju, albo nawet marnieje.&lt;br /&gt;
Skoro tylko szczenięta zaczynają swą matkę nadmiernie męczyć, trzeba jej umożliwić znalezienie sobie ciche go kącika. Albo stawia się jej koszyk obok skrzynki porodowej, albo gdy jest ona dostatecznie duża, dzieli skrzynkę deską, tak aby suka mogła ją przekraczać, zaś szczenięta nie.&lt;br /&gt;
Odrobaczą się szczenięta od 8 tygodnia życia . U wielu psów rasowych ogon skraca się po 5 dniu życia, najpóźniej w wieku 2 tygodni, zaś uszy przycina się około 8 tygodnia życia .&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/1088396628833379243/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/karmienie-szczeniat.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1088396628833379243'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1088396628833379243'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/karmienie-szczeniat.html' title='KARMIENIE SZCZENIĄT'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-349634857668338095</id><published>2011-05-19T06:48:00.001-07:00</published><updated>2011-05-19T06:48:38.122-07:00</updated><title type='text'>WYCHOWANIE SZCZENIĄT</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;Światło, świeże powietrze i ruch — to dla szczeniąt najlepsze lekarstwo. Dlatego jest ważne, żeby szczenięta rodziły się w ciepłym okresie roku . Promienie słoneczne mają dobroczynny wpływ na zdrowie. Trzeba jednak unikać pozostawienia szczeniąt w prażącym, gorącym słońcu. W dobrą pogodę po winny one, tak często, jak tylko się da, harcować na dworze i chodzić na ekspedycje odkrywcze. Gdy jednak jest wilgoć i trawa mokra, lepiej niech siedzą w skrzynce.&lt;br /&gt;
Mniej więcej na początku 4 tygodnia należy zacząć dokarmianie szczeniąt. Podaje się zupę z płatków owsianych z małą domieszką mleka, miodu lub cukru. Dodajemy do niej małe porcje drobno siekanego mięsa. Karmi się szczenięta z początku 5 razy dziennie; ty dzień później już tylko czterokrotnie.&lt;br /&gt;
Mniej więcej od 5 tygodnia życia należy podawać pokarm gęściejszy w stanie półpłynnym. Dodaje się wtedy do zupy z płatków owsianych skrobane surowe mięso i oczyszczoną świeżą marchew, najlepiej utartą. Stopniowo porcje powiększa się. Ważne jest regularne dodawanie witaminy D3 — 3 krople dziennie na szczeniaka lub Polfa-mixu M — według podanego na opakowaniu przepisu.&lt;br /&gt;
Gdy suka zwróci swe pożywienie, żeby je dać szczeniętom jako po siłek, spokojnie pozwólmy jej to uczynić. Wynika to z naturalnego instynktu, który wyzwala się, gdy szczenięta zaczynają jeść, jednak u wielu suk jest w zaniku. Nadtrawione jedzenie jest bardziej przyswajalnym pokarmem dla szczeniąt.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/349634857668338095/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/wychowanie-szczeniat.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/349634857668338095'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/349634857668338095'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/wychowanie-szczeniat.html' title='WYCHOWANIE SZCZENIĄT'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-5350653305773169521</id><published>2011-05-19T06:47:00.001-07:00</published><updated>2011-05-19T06:47:51.374-07:00</updated><title type='text'>PO PORODZIE</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;Po porodzie trzeba sukę wyprowadzać na dwór najmniej trzy razy dziennie. Nawet gdy suka się opiera, jest to konieczne ze względu na załatwianie potrzeb naturalnych oraz dla rozprostowania członków i stopniowego ich wdrażania do normalnych ruchów. W czasie takiego krótkiego spaceru po winna zobaczyć szczenięta osoba, która prowadzi selekcję danej rasy i wciągnąć miot do ewidencji Pożywienie karmiącej suki powinno być&amp;nbsp;&amp;nbsp; wzmacniające&amp;nbsp;&amp;nbsp; i&amp;nbsp;&amp;nbsp; wodniste.&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nawytwarzanie mleka korzystnie działają mleko i płatki owsiane rozmoczone w wodzie.&amp;nbsp;&amp;nbsp; Żywi&amp;nbsp;&amp;nbsp; się&amp;nbsp;&amp;nbsp; wtedy&amp;nbsp;&amp;nbsp; sukę&amp;nbsp;&amp;nbsp; szczodrze surowym mięsem, surowymi jajami, ryżem, kośćmi cielęcymi i bogatymi w witaminy surowymi warzywami . Po winna też być podawana witamina D. Konsystencja pożywienia musi być do stosowana do większego zapotrzebowa nia na płyny.&lt;br /&gt;
W pierwszym tygodniu opiekę nad miotem pozostawia się wyłącznie suce. Ona usuwa też odchody szczeniaków. My musimy tylko odnawiać słomianą lub sienną wyściółkę skrzynki. Do 9 dnia szczenięta są ślepe, dopiero 10 dnia oczy stopniowo zaczynają się otwierać. Około 4-tygodniowe szczenięta wyłażą ze skrzynki i załatwiają się poza legowiskiem. Odtąd potrzebują opieki człowieka.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/5350653305773169521/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/po-porodzie.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/5350653305773169521'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/5350653305773169521'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/po-porodzie.html' title='PO PORODZIE'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-4386729010862058923</id><published>2011-05-19T06:46:00.001-07:00</published><updated>2011-05-19T06:46:37.912-07:00</updated><title type='text'>PORÓD PSA</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;Do porodu przygotowujemy skrzynkę porodową. Skrzynka, sporządzona z drewna, powinna być nieco dłuższa niż suka zależnie od jej&amp;nbsp; wielkości&amp;nbsp; 25-50 cm wysoka. Musi ona stanowić wygodne legowisko dla leżącej suki i szczeniąt. W jednym z boków skrzynki wycina się otwór wejściowy, żeby suka mogła wyjść i wejść do skrzynki, a szczenięta — nie. Przybite na wewnętrznych ścianach skrzynki listwy, umieszczone 10 cm nad poziomem posłania, uniemożliwią suce przygniecenie przez nieuwagę szczenięcia.&lt;br /&gt;
Skrzynkę porodową wyściela się słomą owsianą, na której kładzie się derkę. W razie braku słomy można użyć siana. Słoma lub siano muszą być co jakiś czas zmieniane. Skrzynkę dla piesków małych ras można wykładać lekkimi, wypchanymi słomą poduszkami. Nakrywając legowisko derką, można regulować temperaturę dla potrzebujących ciepła szczeniąt i chronić je przed przeciągami.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/4386729010862058923/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/porod-psa.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/4386729010862058923'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/4386729010862058923'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/porod-psa.html' title='PORÓD PSA'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-3710317388982675312</id><published>2011-05-18T12:37:00.003-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.051-07:00</updated><title type='text'>ZABAWA Z PSEM</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div id=&quot;artykul_cnt&quot;&gt;&lt;h3&gt;Jak bawić się z psem?&lt;/h3&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; to zwierzęta, które ze swej natury uwielbiają czuć się częścią jakiejś wspólnoty. W naturze często wspólnie polują, a każdy członek stada odpowiedzialny jest wtedy za wykonanie jakiegoś zadania. Warto wykorzystać tę naturalną cechę psa bawiąc się z nim. Dla psa najwspanialszą formą zabawy będzie wykonywanie wspólnych zadań wraz ze swoim opiekunem. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To, w jaki sposób będziemy bawić się z naszym psem zależy w dużej mierze od charakteru i preferencji zwierzęcia. Trzeba pupila obserwować, aby zorientować się jakie zabawy najbardziej mu odpowiadają.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Kilka podstawowych zasad&lt;/h3&gt;Zabawa jest podstawą prawidłowego rozwoju szczenięcia. Dzięki wspólnej zabawie zacieśnia się więź między zwierzakiem i opiekunem, pies nabiera do opiekuna zaufania, a także uczy się różnych zachowań. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podczas zabaw ze szczeniakiem ważne jest, aby nie pozwalać mu na gryzienie naszych rąk czy nóg. Takie zachowania, jeśli nie będą korygowane mogą się w przyszłości utrwalić, co bywa później bardzo uciążliwe. Jeśli piesek próbuje nas podgryzać, przerwijmy zabawę i kontynuujmy ją dopiero, gdy psiak się uspokoi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ponadto, to my powinniśmy inicjować, a także kończyć zabawę z młodym pieskiem. Lepiej nie uczyć go, że to na jego żądanie rozpoczynamy zabawę, gdyż może to spowodować, iż szczeniak szybko „wejdzie nam na głowę”. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamiętajmy, że &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; odczuwają chęć do zabawy przez całe życie (nawet w podeszłym wieku, o ile zdrowie im na to pozwala). Należy zawsze dostosować intensywność i formę zabawy do wieku psa, a także do jego wielkości (u psów dużych ras oraz u psich seniorów musimy uważać, aby zanadto nie narażać stawów).&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Rodzaje zabaw&lt;/h3&gt;Tak, jak już wspomniano, rodzaj zabawy zależy w dużej mierze od tego, co nasz pies lubi. W zależności od wieku zwierzęcia, możemy zdecydować się na połączenie szkolenia i zabawy albo w psim przedszkolu, albo w szkole dla psów. Dla psa taka forma spędzania czasu, na dodatek z ukochanym właścicielem będzie doskonałą zabawą. A psie przedszkole zadba ponadto o prawidłową socjalizację szczenięcia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Istnieje też wiele ciekawych propozycji zorganizowanych psich zabaw takich, jak np. agility, frisbie, ćwiczenie sportowego posłuszeństwa lub obrony, psię zaprzęgi i wiele innych. Na szkolenia oraz zorganizowane zabawy musimy jednak przeznaczyć czasem niemałą kwotę, poza tym nie każdy znajdzie na to czas. Może więc warto wykorzystać zwykły spacer i zmienić go w zabawę? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Większość psów za dobrą zabawę uznaje po prostu wykonywanie dowolnego zadania, uczenie się nawet najprostszych sztuczek itp. Wystarczy, że nie dopuścimy do tego, aby pies się nudził. Znudzony pies często sam organizuje sobie zajęcie, jednak często jest ono związane z niszczeniem mieszkania, co oczywiście prowadzi do niezadowolenia opiekuna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dlatego zadbajmy o zapewnienie zajęcia naszemu psu. Może to być np. nauka jakiejś sztuczki (podawania łapy, turlania się i innych mniej lub bardziej skomplikowanych komend). Ważne, aby nauka taka wiązała się z pozytywnymi emocjami, chwaleniem, nagradzaniem i naszym zadowoleniem, które dla psa jest bardzo istotne. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Także nauka posłuszeństwa (czyli wykonywanie komend takich, jak siadanie, przychodzenie na zawołanie, chodzenie przy nodze, zostawanie w miejscu) może sprawić psu dużo radości pod warunkiem, że przeprowadzimy ją w odpowiedni sposób. Taki trening pomaga też budować więź między opiekunem i psem. Atrakcyjne dla psa są także zabawy takie, jak tropienie, aportowanie, skoki przez przeszkody itp. &lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Propozycje zabaw z psem&lt;/h3&gt;Poniższe propozycje zabaw z psem to oczywiście tylko wybrane przykłady, jednak z pewnością dostarczą zwierzęciu, ale również i nam mnóstwo frajdy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- rzucanie piłek – potrzebne będą dwie identyczne piłeczki. Należy rzucić psu jedną z nich, a następnie, gdy pies za nią pobiegnie i złapie zaczynamy bawić się drugą piłką. Gdy pies zainteresuje się nią i podbiegnie do nas, rzucamy mu drugą piłkę i idziemy po tę pierwszą. Czynność powtarzamy, rzucając raz jedną, raz drugą piłeczkę.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- przeciąganie liny – należy przygotować mocny sznurek. Następnie uciekamy ze sznurkiem, prowokując psa, aby nas gonił i pozwalamy mu złapać sznurek. Gdy psiak chwyci sznurek, zaczynamy się z nim siłować, przeciągając sznurek. Czasami należy pozwolić psu „wygrać”, aby zbytnio się nie zniechęcił tym, że nie może nam odebrać sznurka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- szukanie schowanego przedmiotu – dajemy psu do powąchania jakiś przedmiot, po czym ukrywamy go w jakimś miejscu (na początku niech to będzie miejsce łatwo dostępne). Następnie wydajemy polecenie „szukaj” i gdy pies odnajdzie ukryty przedmiot, nagradzamy go i chwalimy. Zabawa ta jest bardzo rozwijająca dla zwierzęcia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- aportowanie – należy przygotować przedmiot, który będziemy psu rzucać. Wyrzucamy przedmiot wydając polecenie „przynieś” i gdy pies go nam przyniesie odbieramy przedmiot zawsze bezpośrednio z pyska wydając polecenie „daj”. Pies nie powinien uciekać ze „zdobyczą”. Gdy zwierzę odda nam przedmiot, chwalimy go, ale najlepszą nagrodą dla psa będzie sam fakt ponownego rzucenia przedmiotu. Po pewnym czasie pies zrozumie na czym polega zabawa. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- zabawy z innymi psami – warto wychodzić na spacery z innymi opiekunami psów. &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; czerpią dużo radości z zabaw i gonitw z przedstawicielami własnego gatunku, a poza tym kontakt z innymi czworonogami wpływa korzystnie na socjalizację psa.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Zabawki dla psów&lt;/h3&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; uwielbiają również zabawy z użyciem różnych zabawek. Rynek oferuje całe mnóstwo rozmaitych rodzajów zabawek przeznaczonych specjalnie dla psów. Można je podzielić na trzy grupy: zabawki dla szczeniąt (głównie gryzaki), zabawki behawiorystyczne, zabawki edukacyjne oraz zabawki rekreacyjne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W przypadku zabawek dla szczeniąt ważne jest, aby zwierzak mógł je gryźć. Szczenięta mają silny odruch gryzienia ze względu na wyrzynające się zęby. Stąd wszelkiego rodzaju gumowe gryzaczki, które masują swędzące dziąsła malucha, a przy okazji chronią nasze buty i meble przed zniszczeniem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki behawiorystyczne wykorzystuje się podczas szkolenia i tresury dorosłych psów. Należą do nich wszelkiego typu piłki, aporty, sznurki, gryzaki, dyski do rzucania i wiele innych. Tego rodzaju zabawki służą utrwaleniu pożądanych zachowań i nawyków u naszego pupila. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki edukacyjne służą rozwijaniu inteligencji zwierzęcia, często podczas wspólnej zabawy z właścicielem. Jedną z najpopularniejszych zabawek tego typu jest tzw. kong, czyli wykonana z twardego kauczuku piłka o charakterystycznym kształcie, którą można napełnić smakołykami. Zapewnia psu zajęcie na długie godziny, podczas których zwierzak stara się wydostać przysmaki z wnętrza zabawki. Zabawki edukacyjne często wyposażone są w różne elementy zmuszające psa do myślenia, wiele z nich również można napełnić przysmakami, które pies musi sam wydobyć.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki rekreacyjne to po prostu wszelkiego typu zabawki, którymi pies bawi się samodzielnie. Należą do nich pluszowe czy szmaciane maskotki, a także zabawki wykonane z drewna lub sznurka, gumowe kości i krążki, gumowe zabawki o różnych kształtach (np. kurczaka, kaczki), które dodatkowo wydają interesujące dla psa dźwięki.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/3710317388982675312/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/3710317388982675312'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/3710317388982675312'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-895438478602660076</id><published>2011-05-18T12:37:00.001-07:00</published><updated>2011-05-18T12:37:36.715-07:00</updated><title type='text'>ZABAWA Z PSEM</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div id=&quot;artykul_cnt&quot;&gt;&lt;h3&gt;Jak bawić się z psem?&lt;/h3&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; to zwierzęta, które ze swej natury uwielbiają czuć się częścią jakiejś wspólnoty. W naturze często wspólnie polują, a każdy członek stada odpowiedzialny jest wtedy za wykonanie jakiegoś zadania. Warto wykorzystać tę naturalną cechę psa bawiąc się z nim. Dla psa najwspanialszą formą zabawy będzie wykonywanie wspólnych zadań wraz ze swoim opiekunem. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To, w jaki sposób będziemy bawić się z naszym psem zależy w dużej mierze od charakteru i preferencji zwierzęcia. Trzeba pupila obserwować, aby zorientować się jakie zabawy najbardziej mu odpowiadają.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Kilka podstawowych zasad&lt;/h3&gt;Zabawa jest podstawą prawidłowego rozwoju szczenięcia. Dzięki wspólnej zabawie zacieśnia się więź między zwierzakiem i opiekunem, pies nabiera do opiekuna zaufania, a także uczy się różnych zachowań. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podczas zabaw ze szczeniakiem ważne jest, aby nie pozwalać mu na gryzienie naszych rąk czy nóg. Takie zachowania, jeśli nie będą korygowane mogą się w przyszłości utrwalić, co bywa później bardzo uciążliwe. Jeśli piesek próbuje nas podgryzać, przerwijmy zabawę i kontynuujmy ją dopiero, gdy psiak się uspokoi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ponadto, to my powinniśmy inicjować, a także kończyć zabawę z młodym pieskiem. Lepiej nie uczyć go, że to na jego żądanie rozpoczynamy zabawę, gdyż może to spowodować, iż szczeniak szybko „wejdzie nam na głowę”. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamiętajmy, że &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; odczuwają chęć do zabawy przez całe życie (nawet w podeszłym wieku, o ile zdrowie im na to pozwala). Należy zawsze dostosować intensywność i formę zabawy do wieku psa, a także do jego wielkości (u psów dużych ras oraz u psich seniorów musimy uważać, aby zanadto nie narażać stawów).&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Rodzaje zabaw&lt;/h3&gt;Tak, jak już wspomniano, rodzaj zabawy zależy w dużej mierze od tego, co nasz pies lubi. W zależności od wieku zwierzęcia, możemy zdecydować się na połączenie szkolenia i zabawy albo w psim przedszkolu, albo w szkole dla psów. Dla psa taka forma spędzania czasu, na dodatek z ukochanym właścicielem będzie doskonałą zabawą. A psie przedszkole zadba ponadto o prawidłową socjalizację szczenięcia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Istnieje też wiele ciekawych propozycji zorganizowanych psich zabaw takich, jak np. agility, frisbie, ćwiczenie sportowego posłuszeństwa lub obrony, psię zaprzęgi i wiele innych. Na szkolenia oraz zorganizowane zabawy musimy jednak przeznaczyć czasem niemałą kwotę, poza tym nie każdy znajdzie na to czas. Może więc warto wykorzystać zwykły spacer i zmienić go w zabawę? &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Większość psów za dobrą zabawę uznaje po prostu wykonywanie dowolnego zadania, uczenie się nawet najprostszych sztuczek itp. Wystarczy, że nie dopuścimy do tego, aby pies się nudził. Znudzony pies często sam organizuje sobie zajęcie, jednak często jest ono związane z niszczeniem mieszkania, co oczywiście prowadzi do niezadowolenia opiekuna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dlatego zadbajmy o zapewnienie zajęcia naszemu psu. Może to być np. nauka jakiejś sztuczki (podawania łapy, turlania się i innych mniej lub bardziej skomplikowanych komend). Ważne, aby nauka taka wiązała się z pozytywnymi emocjami, chwaleniem, nagradzaniem i naszym zadowoleniem, które dla psa jest bardzo istotne. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Także nauka posłuszeństwa (czyli wykonywanie komend takich, jak siadanie, przychodzenie na zawołanie, chodzenie przy nodze, zostawanie w miejscu) może sprawić psu dużo radości pod warunkiem, że przeprowadzimy ją w odpowiedni sposób. Taki trening pomaga też budować więź między opiekunem i psem. Atrakcyjne dla psa są także zabawy takie, jak tropienie, aportowanie, skoki przez przeszkody itp. &lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Propozycje zabaw z psem&lt;/h3&gt;Poniższe propozycje zabaw z psem to oczywiście tylko wybrane przykłady, jednak z pewnością dostarczą zwierzęciu, ale również i nam mnóstwo frajdy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- rzucanie piłek – potrzebne będą dwie identyczne piłeczki. Należy rzucić psu jedną z nich, a następnie, gdy pies za nią pobiegnie i złapie zaczynamy bawić się drugą piłką. Gdy pies zainteresuje się nią i podbiegnie do nas, rzucamy mu drugą piłkę i idziemy po tę pierwszą. Czynność powtarzamy, rzucając raz jedną, raz drugą piłeczkę.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- przeciąganie liny – należy przygotować mocny sznurek. Następnie uciekamy ze sznurkiem, prowokując psa, aby nas gonił i pozwalamy mu złapać sznurek. Gdy psiak chwyci sznurek, zaczynamy się z nim siłować, przeciągając sznurek. Czasami należy pozwolić psu „wygrać”, aby zbytnio się nie zniechęcił tym, że nie może nam odebrać sznurka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- szukanie schowanego przedmiotu – dajemy psu do powąchania jakiś przedmiot, po czym ukrywamy go w jakimś miejscu (na początku niech to będzie miejsce łatwo dostępne). Następnie wydajemy polecenie „szukaj” i gdy pies odnajdzie ukryty przedmiot, nagradzamy go i chwalimy. Zabawa ta jest bardzo rozwijająca dla zwierzęcia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- aportowanie – należy przygotować przedmiot, który będziemy psu rzucać. Wyrzucamy przedmiot wydając polecenie „przynieś” i gdy pies go nam przyniesie odbieramy przedmiot zawsze bezpośrednio z pyska wydając polecenie „daj”. Pies nie powinien uciekać ze „zdobyczą”. Gdy zwierzę odda nam przedmiot, chwalimy go, ale najlepszą nagrodą dla psa będzie sam fakt ponownego rzucenia przedmiotu. Po pewnym czasie pies zrozumie na czym polega zabawa. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- zabawy z innymi psami – warto wychodzić na spacery z innymi opiekunami psów. &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; czerpią dużo radości z zabaw i gonitw z przedstawicielami własnego gatunku, a poza tym kontakt z innymi czworonogami wpływa korzystnie na socjalizację psa.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Zabawki dla psów&lt;/h3&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; uwielbiają również zabawy z użyciem różnych zabawek. Rynek oferuje całe mnóstwo rozmaitych rodzajów zabawek przeznaczonych specjalnie dla psów. Można je podzielić na trzy grupy: zabawki dla szczeniąt (głównie gryzaki), zabawki behawiorystyczne, zabawki edukacyjne oraz zabawki rekreacyjne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W przypadku zabawek dla szczeniąt ważne jest, aby zwierzak mógł je gryźć. Szczenięta mają silny odruch gryzienia ze względu na wyrzynające się zęby. Stąd wszelkiego rodzaju gumowe gryzaczki, które masują swędzące dziąsła malucha, a przy okazji chronią nasze buty i meble przed zniszczeniem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki behawiorystyczne wykorzystuje się podczas szkolenia i tresury dorosłych psów. Należą do nich wszelkiego typu piłki, aporty, sznurki, gryzaki, dyski do rzucania i wiele innych. Tego rodzaju zabawki służą utrwaleniu pożądanych zachowań i nawyków u naszego pupila. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki edukacyjne służą rozwijaniu inteligencji zwierzęcia, często podczas wspólnej zabawy z właścicielem. Jedną z najpopularniejszych zabawek tego typu jest tzw. kong, czyli wykonana z twardego kauczuku piłka o charakterystycznym kształcie, którą można napełnić smakołykami. Zapewnia psu zajęcie na długie godziny, podczas których zwierzak stara się wydostać przysmaki z wnętrza zabawki. Zabawki edukacyjne często wyposażone są w różne elementy zmuszające psa do myślenia, wiele z nich również można napełnić przysmakami, które pies musi sam wydobyć.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zabawki rekreacyjne to po prostu wszelkiego typu zabawki, którymi pies bawi się samodzielnie. Należą do nich pluszowe czy szmaciane maskotki, a także zabawki wykonane z drewna lub sznurka, gumowe kości i krążki, gumowe zabawki o różnych kształtach (np. kurczaka, kaczki), które dodatkowo wydają interesujące dla psa dźwięki.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/895438478602660076/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/zabawa-z-psem.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/895438478602660076'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/895438478602660076'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/zabawa-z-psem.html' title='ZABAWA Z PSEM'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-162925214046689452</id><published>2011-05-18T12:36:00.001-07:00</published><updated>2011-05-18T12:36:40.053-07:00</updated><title type='text'>NASZ PIES DO NAS MÓWI...</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; posiadają niezwykłą zdolność komunikowania się z ludźmi. Jednak język ich ciała znacznie różni się od naszego. Przypisywanie psu cech ludzkich jest częstym błędem, popełnianym przez sporą grupę właścicieli. Aby dobrze zinterpretować sygnały wysyłane nam przez naszego pupila, należy bacznie go obserwować.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Pewność siebie i agresja&lt;/h3&gt;Zwierzę stara się wyglądać na większe i silniejsze, niż jest w rzeczywistości. Jego ogon i uszy są postawione wysoko. Sierść na grzbiecie i wokół szyi jeży się. Klatka piersiowa wysunięta jest do przodu, a pies stoi wyprostowany. Może także powoli poruszać ogonem i warczeć. Pies przyjmuje taką postawę, by odstraszyć przeciwnika lub pokazać gotowość do rozpoczęcia ataku.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Uległość&lt;/h3&gt;Chcąc ukazać uległość wobec pana czy innego psa, zwierzę kuli się, stara się udawać jak najmniejsze. Często podchodzi z boku do drugiego osobnika, przyjmując jak najniższą postawę. Ogon jest położony poniżej linii grzbietu, może nim machać z zapałem. Może starać się także polizać kąciki warg (u psa) lub ręce (u człowieka). Jeśli zauważy, że to zachowanie nie przyniosło mu przychylności drugiej strony, kładzie się na grzbiecie, odsłaniając najbardziej wrażliwe części ciała. Tym samym daje do zrozumienia całkowitą uległość i poddanie się.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Niepewność&lt;/h3&gt;Kiedy nasz czworonóg czuje się niepewny, często liże się po nosie. Jest to reakcja na nowe otoczenie lub osobę, która do tej pory nie była mu znana.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Zachęta do zabawy&lt;/h3&gt;Pies, który chce się bawić, unosi do góry jedną przednią łapę, bądź kładzie się na przednich łapach, trzymając w górze resztę ciała. Jego ogon merda energicznie podniesiony ku górze. Skacze, czasem biega i szczeka, by zwrócić na siebie naszą uwagę lub przynosi ulubioną zabawkę.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Ogon&lt;/h3&gt;Machanie ogonem jest najbardziej charakterystycznym i najbardziej powszechnym zachowaniem psa. Jednak wyraża nie tylko zadowolenie, ale i inne uczucia, co zależy od częstotliwości machania i pozycji ogona.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Machanie ogonem:&lt;/h3&gt;• luźny ogon, entuzjastyczne ruchy – przyjazne nastawienie, zadowolenie; &lt;br /&gt;
• intensywne ruchy, obejmujące zad – uległość; &lt;br /&gt;
• ogon sztywny na linii grzbietu, wolne ruchy – złość;&lt;br /&gt;
• puszczony ogon, sztywne ruchy – niepokój, zdenerwowanie, chęć uzyskania przychylności drugiego osobnika;&lt;br /&gt;
• ogon podwinięty między tylnymi nogami – strach;&lt;br /&gt;
• ogon trzymany 45 stopni poniżej linii grzbietu lub nieco powyżej – zainteresowanie i czujność.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Uszy&lt;/h3&gt;• postawione – czujność, uważny słuch;&lt;br /&gt;
• skierowane do tyłu lub miękko leżące na głowie – odczuwana przyjemność, uległość lub strach;&lt;br /&gt;
• postawione do przodu, płasko przyciśnięte do głowy – agresja, gotowość do ataku.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Oczy&lt;/h3&gt;W grupie psów poprzez samo spojrzenie przywódca może utrzymać kontrolę nad swoim podwładnym. Wzrok między dwoma osobnikami jest utrzymywany dopóty, dopóki jeden z nich nie odwróci go i nie spuści głowy, bądź nie nasili gróźb skierowanych ku drugiemu i zaatakuje. Ludziom nie wolno utrzymywać kontaktu wzrokowego z psem, który jest zdenerwowany. Może on to odebrać jako prowokację i zaatakować. Natomiast łagodny kontakt wzrokowy może wzmocnić relacje między człowiekiem a jego czworonogiem.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Wyraz oczu:&lt;/h3&gt;• luźne powieki – odczuwanie przyjemności, uległość;&lt;br /&gt;
• oczy szeroko otwarte – agresja, złość.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Pysk&lt;/h3&gt;• otwarty pysk, zęby odsłonięte w szerokim grymasie – uległość;&lt;br /&gt;
• wargi napięte, skóra na nosie zmarszczona, odsłonięte siekacze – agresja, pewność siebie;&lt;br /&gt;
• wargi ściągnięte do tyłu, odsłonięte wszystkie zęby, warczenie – agresja spowodowana strachem.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Zachowania uspokajające&lt;/h3&gt;Czasami, kiedy złościmy się na naszego pupila, może wydawać się, że nic do niego nie dociera, że wcale nas nie słucha albo, że się na nas obraził. Jednak jest to bardzo mylne odebranie wysyłanych przez niego komunikatów. &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; poprzez niektóre swoje sygnały próbują uspokoić człowieka, jednak my, nie rozumiejąc tego, stajemy się jeszcze bardziej zdenerwowani. Należy dokładnie poznać, w jaki sposób nasz czworonóg będzie starał się uniknąć naszej złości i uspokoić nas.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Sygnały uspokajające&lt;/h3&gt;• odwrócenie głowy – próba uspokojenia w stresującej sytuacji;&lt;br /&gt;
• odwrócenie się – uspokojenie podczas wyczucia zdenerwowania;&lt;br /&gt;
• zastygnięcie w bezruchu, powolne poruszanie się – próba uspokojenia właściciela, podczas gdy np. próbuje przywołać psa do siebie zdenerwowanym głosem; zachowanie często mylone z nieposłuszeństwem psa i jego niesubordynacją;&lt;br /&gt;
• leżenie na brzuchu – zachowanie ośmielające, pies dominujący zachęca do podejścia drugiego osobnika, który się go boi;&lt;br /&gt;
• ziewanie – zachowanie uspokajające w stresującej sytuacji;&lt;br /&gt;
• rozdzielanie – pies podejrzewający zamiar walki między dwoma osobnikami (ludźmi lub psami) stara się do niej nie dopuścić poprzez rozdzielenie ich swoim własnym ciałem.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Dominacja psa&lt;/h3&gt;Musimy pamiętać, że pies nie zawsze będzie chciał się nas słuchać. Z naszej winy może stać się typem dominatora i narzucać nam np. pory wyjścia na spacer, przyjmowania gości, itp. Z tego właśnie względu nie wolno mu pozwolić poczuć nad nami władzy. Nie wolno pod żadnym pozorem całować psa w pysk, gdyż jest to zachowanie młodego szczeniaka, który okazuje uległość wobec matki czy innych starszych psów. Należy natomiast jak najczęściej patrzeć na psa z góry, stawać tuż nad nim, by wiedział, że to my jesteśmy przywódcą domowego „stada”, a on ma w nim wyznaczone już przez nas niższe miejsce.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli nastąpiła sytuacja przejęcia przez psa władzy, bardzo pomocny okaże się doświadczony treser. Możemy także sami spróbować „wyrzucić go” ze stada na krótki okres czasu. Należy wtedy psa ignorować, nie wolno go chwalić, ani karać. Musimy udawać, że go nie ma. Jeśli do tych zasad zastosują się wszyscy domownicy, pies po pewnym czasie stanie się bardziej uległy, będzie chciał wrócić do swojego „stada”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dobrze wiedzieć, że &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; bardzo szybko uczą się języka ludzkiego ciała. Dobrze zsocjalizowane z ludźmi od wieku szczenięcego będą wiedziały, że niektóre zachowania ludzkie, które w ich języku są agresywnymi, w naszym oznaczają przyjazne. Musimy jednak pamiętać, że bić psa nie wolno, ponieważ to kary fizyczne wywołują w nim właśnie agresję.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/162925214046689452/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/nasz-pies-do-nas-mowi.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/162925214046689452'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/162925214046689452'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/nasz-pies-do-nas-mowi.html' title='NASZ PIES DO NAS MÓWI...'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-1382348250737244605</id><published>2011-05-18T12:35:00.001-07:00</published><updated>2011-05-18T12:35:16.978-07:00</updated><title type='text'>JAK CHODZIĆ Z PSEM</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;h3&gt;Gdy pies ciągnie na smyczy&lt;/h3&gt;Jedną z podstawowych umiejętności, które powinien nabyć nasz pies to chodzenie na smyczy. Jednak obserwując spacerujące z opiekunami pieski widać, że nie każdy zwierzak lubi i potrafi grzecznie zachowywać się, gdy do jego obroży przypięta jest smycz. Wiele z nich nie zważając na nic, gna do przodu szarpiąc smycz i idąc zawsze w innym kierunku niż chce opiekun. Świadczy to o tym, że pies albo nie został nauczony chodzenia na smyczy, albo też podczas nauki zostały popełnione jakieś błędy. Z wielu względów umiejętność prawidłowego chodzenia na smyczy jest wskazana i potrzebna.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Przyczyny ciągnięcia smyczy&lt;/h3&gt;&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; ciągną i napinają smycz z wielu powodów. Często obserwuje się takie zachowanie u młodych zwierząt pełnych energii. Chcą natychmiast podejść do jakiegoś krzaczka czy interesującego miejsca i po prostu ciągną z całych sił. Łatwo w takich chwilach o popełnienie błędu – wielu właścicieli biegnie wtedy za swoim pieskiem, aby jak najszybciej osiągnął swój upragniony cel, a u psa utrwala się przekonanie, że to nagroda za jego zachowanie (a więc w jego przekonaniu należy ciągnąć smycz).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;Psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; ciągną smycz także wtedy, gdy zobaczą innego psa. To naturalne – chcą w końcu podejść i nawiązać znajomość. I znów – właściciel często popełnia błąd poprzez szarpnięcie smyczą oraz skarcenie zwierzęcia nerwowym głosem. Bardzo często właściciel robi to, gdy tylko zobaczy sylwetkę innego psa w oddali, zanim oba zwierzaki się spotkają. Takie postępowanie może utrwalić u naszego psa lęk, poczucie zagrożenia i niepokój w obecności innych psów, a w konsekwencji oprócz ciągnięcia smyczy, będzie on agresywny wobec obcych zwierząt.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bywa, że pies ciągnie smycz, gdyż uważa siebie za przewodnika stada, który zawsze prowadzi za sobą niższych rangą członków stada. Inną przyczyną może być reakcja na ból, spowodowany uciskiem kolczatki czy innej obroży tego typu – pies próbuje uciec od źródła bólu i dlatego ciągnie smycz.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Jak oduczyć psa ciągnięcia smyczy?&lt;/h3&gt;Jest kilka metod eliminacji niepożądanego zachowania w zależności od przyczyny powstania problemu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gdy pies ciągnie smycz, należy się po prostu zatrzymać. Jeśli szarpniemy smyczą w przeciwnym kierunku, pies i tak będzie próbował uciec od nieprzyjemnego uczucia bólu spowodowanego uciskiem. Zatrzymanie się sprawi, że pies nauczy się, iż ciągnięcie smyczy nie przynosi żadnego pozytywnego skutku. Dopiero, gdy pies się uspokoi, kontynuujemy spacer, a gdy psu uda się iść choć przez chwilę na luźnej smyczy (musi ona być w kształcie litery „U”), nagradzamy go smakołykiem i chwalimy. Wielokrotne powtarzanie tych czynności powinno przynieść odpowiedni efekt.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ważne jest też, aby za młodu nie izolować psa nadmiernie od innych zwierząt oraz aby nie nosić go bez przerwy na rękach. Kontakt z innymi psami pozwoli naszemu pupilowi nauczyć się prawidłowych relacji z osobnikami tego samego gatunku. W przyszłości nie będzie więc czuł lęku i agresji wobec napotkanych podczas spaceru psów, a tym samym nie będzie „rwał się” w ich kierunku ciągnąc smycz. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dość skuteczna w oduczaniu psa nieprawidłowego chodzenia smyczy może okazać się tzw. obroża uzdowa. Używanie jej podczas oduczania nieładnego chodzenia na smyczy przynosi dobre rezultaty, gdyż działa ona zgodnie z mową psiego ciała. Oznacza to, że gdy pies ciągnie smycz obroża uzdowa zaciskając się na pysku i karku daje sygnał, który pies odczytuje jako naturalne dyscyplinowanie (dzięki temu w oczach psa to my jesteśmy osobnikiem alfa). Oprócz tego, ucisk na karku pies interpretuje podobnie jak uciszający chwyt za kark przez matkę, gdy był niesfornym szczenięciem. Ponadto obroża taka nie sprawia psu bólu (a więc eliminuj odruch ucieczki przed bolesnym bodźcem) i pozwala swobodnie oddychać.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Prawidłowa nauka chodzenia na smyczy&lt;/h3&gt;Jeśli chcemy zapobiec problemowi wyżej opisanych niepożądanych zachowań, rozpocznijmy naukę ładnego chodzenia na smyczy, gdy piesek jest jeszcze szczeniakiem, ale ma już za sobą wszystkie niezbędne szczepienia (czyli, gdy można już wyprowadzać go na dwór). Od czego zacząć? Na początek nauczmy malucha, aby grzecznie przychodził na nasze zawołanie szedł przy naszej lewej nodze. Nie będzie to trudne, gdyż w wieku szczenięcym pies naturalnie podąża za poruszającymi się obiektami. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wybierzmy odpowiednie miejsce (spokojne, bezpieczne i mało rozpraszające) i zacznijmy od przywoływania naszego pupilka. Odbiegnijmy kawałek i zawołajmy pieska, a gdy ten pobiegnie za nami, pochwalmy go i dajmy w nagrodę smakołyk. Powtórzmy to wiele razy, aby pies zaczął kojarzyć, że podążanie za nami wiąże się z czymś przyjemnym. Następnie, gdy maluch podbiega już do nas chętnie, weźmy do lewej ręki smakołyk i zachęćmy zwierzaka, aby podbiegł i znalazł się po naszej lewej stronie – gdy to zrobi, pochwalmy go i nagródźmy. Gdy szczeniak opanował już ustawianie się po lewej stronie, możemy zacząć wydawać komendę „równaj” i zawsze nagradzać, gdy pies właściwie zareaguje na to polecenie (czyli gdy grzecznie idzie przy nodze).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W następnym etapie nauki możemy przypiąć do obroży sznurek, który będzie udawał smycz. Musi on być lekki i niedługi, aby zwierzak nie zauważył nawet, że coś zostało przypięte do obroży. Chwytając koniec sznurka (musi on pozostać luźny, nigdy go nie napinamy) wydajemy polecenie „równaj” i robimy parę kroków z psem idącym przy nodze. Jeśli zadanie zostało wykonane prawidłowo, nagradzamy psa i chwalimy. Jeśli piesek pociągnie zbytnio sznurek i napnie go, puśćmy koniec sznurka i zawołajmy psa, aby do nas podbiegł, po czym ponownie chwyćmy koniec sznurka w rękę. Istotne jest, aby psiak nauczył się chodzenia na smyczy luźnej, nie naprężonej. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Po pewnym czasie, gdy pies nauczy się już chodzenia przy nodze na luźnej smyczy, możemy przypiąć do obroży prawdziwą smycz i kontynuować naukę. Wkrótce nasz pies będzie bardzo ładnie i bez problemów chodził na smyczy.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/1382348250737244605/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-chodzic-z-psem.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1382348250737244605'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1382348250737244605'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-chodzic-z-psem.html' title='JAK CHODZIĆ Z PSEM'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-7827112923618910236</id><published>2011-05-18T12:34:00.000-07:00</published><updated>2011-05-18T12:34:16.376-07:00</updated><title type='text'>TRESURA PSIAKA</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;h3&gt;Jak nauczyć psa podstawowych komend&lt;/h3&gt;Warto poświęcić trochę czasu i nauczyć naszego psa kilku podstawowych komend. Dobrze ułożony pies sprawia mniej problemów podczas spaceru. Fakt, że pies posłusznie wykonuje nasze polecenia jest też korzystny dla relacji między zwierzęciem a właścicielem (porządek i jasność w relacjach pozytywnie oddziałuje na samopoczucie psa).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nauka podstawowych komend nie jest wcale trudna. Najlepiej rozpocząć ją jak najwcześniej. Szczenięta bardzo chętnie i szybko się uczą. Wczesne rozpoczęcie nauki pomoże nam uniknąć późniejszych niepożądanych nawyków (które w późniejszym wieku mogą być trudne do wyeliminowania). Oczywiście, starszego psa również można nauczyć wykonywania komend, jednak zajmie to trochę więcej czasu.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Zasady dobrego szkolenia&lt;/h3&gt;Przede wszystkim musimy odpowiednio motywować zwierzę do nauki. Traktujmy szkolenie jak zabawę i zawsze nagradzajmy i chwalmy właściwe zachowania. Pamiętajmy, aby polecenia wydawać przyjaznym tonem, ale gdy trzeba bądźmy stanowczy. Nie karzmy też nigdy psa, gdy źle wykonał zadanie. Biciem i krzykami zdziałamy tylko tyle, że zwierzę straci do nas zaufanie i będzie się nas bać.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podczas uczenia psa powinniśmy być cierpliwi i mieć dobry nastrój. Jeśli mamy zły humor, lepiej nie rozpoczynajmy nauki – pies wyczuje nasze negatywne emocje i nauka nie przyniesie dobrych efektów. Nie wolno nam także rozpraszać psa – do nauki należy wybrać spokojne, zaciszne miejsce, gdzie nikt nie będzie psu przeszkadzał. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ważny jest także czas, jaki poświęcimy na naukę. Nie powinien być zbyt długi. Kwadrans wystarczy na nauczenie psa podstawowej komendy. Gdy zwierzę kilka razy wykona zadanie prawidłowo, należy je pochwalić i nagrodzić, a następnie zrobić przerwę na zabawę, aby nie znudzić psa zanadto szkoleniem.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka siadania&lt;/h3&gt;Wydajemy słowną komendę „siad” jednocześnie przesuwając dłoń ze smakołykiem za głowę psa – skłoni go to do odruchowego przyjęcia postawy siedzącej. Gdy pies wykona zadanie prawidłowo, nagradzamy go smakołykiem i chwalimy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powtarzamy polecenie kilka razy, za każdym razem chwaląc i nagradzając psa po dobrze wykonanym zadaniu. Wkrótce zwierzak na dźwięk komendy „siad” i widok uniesionej dłoni sam będzie przyjmował pozycję siedzącą.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka wstawania&lt;/h3&gt;Rozpoczynamy od wyjściowej pozycji siedzącej (pies znajduje się po naszej lewej stronie). Przesuwamy rękę ze smakołykiem od nosa w stronę klatki piersiowej, jednocześnie wydając polecenie „stój”. Pies musi wstać, aby móc wziąć smakołyk. Gdy to zrobi chwalimy psa i nagradzamy smakołykiem. Powtarzamy ćwiczenie kilka razy, za każdym razem nagradzając poprawne wykonanie zadania. Wkrótce pies powinien wstawać na dźwięk komendy „stój” oraz widok uniesionej otwartej dłoni.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka warowania&lt;/h3&gt;Gdy pies znajduje się w pozycji stojącej, przesuwamy dłoń ze smakołykiem w dół (od nosa w stronę klatki piersiowej, między łapy zwierzęcia), wydając komendę „waruj”. Pies powinien odruchowo się położyć. Gdy to zrobi, nagradzamy go smakołykiem i chwalimy. Po powtórzeniu ćwiczenia kilka razy, smakołyk nie będzie już potrzebny – pies będzie kładł się na dźwięk słowa „waruj” i widok dłoni skierowanej w dół.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka podawania łapy&lt;/h3&gt;Zaczynamy od pozycji siedzącej. Patrząc psu prosto w oczy (w ten sposób skupiamy na sobie jego uwagę), wyciągamy do niego rękę i chwytamy jego przednią łapę, wydając jednocześnie słowną komendę „podaj łapę”. Nagradzamy psa za każdorazowe poprawne wykonanie polecenia. Po kilku powtórzeniach ćwiczenia, psiak powinien już sam wyciągać łapę na nasze polecenie.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka zostawania w miejscu&lt;/h3&gt;Początkowo pies powinien być na smyczy. Wydajemy psu polecenie „siad” i chwalimy. Następnie odchodzimy około pół metra od psa, wydajemy komendę „zostań” i wyciągamy przed siebie wyprostowaną rękę z otwartą dłonią i palcami skierowanymi w górę (dla psa będzie to znak, że nie może iść za nami). Gdy pies wytrzyma kilka sekund w miejscu, nagradzamy go i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie aż pies opanuje zostawanie w miejscu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Następnie, gdy pies prawidłowo wykonuje polecenie „zostań”, wydajemy to polecenie i odchodzimy 2 kroki w prawo lub w lewo. Gdy pies na nas spojrzy, wracamy na miejsce. Gdy uda się nam skupić uwagę psa przez 15-30 sekund przy poruszaniu się w prawo lub w lewo, wydajemy polecenie „zostań” i odchodzimy kilka kroków do tyłu. Sukcesywnie należy zwiększać odległość i prędkość oddalania się. Za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie należy go pochwalić i nagrodzić. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Naukę zaczynamy od zostawania w miejscu na komendę przez ok. 15 sekund, później stopniowo (gdy pies robi postępy) zwiększamy ten czas o 15 sekund (gdy pies potrafi zostać w pozycji siedzącej przez 1,5 minuty możemy to już uznać za sukces).&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka chodzenia przy nodze&lt;/h3&gt;Prawidłowe chodzenie przy nodze powinno wyglądać następująco: pies idzie przy lewej nodze opiekuna, prawie dotykając łopatką jego nogi, głowa powinna być zwrócona w stronę opiekuna. Naukę rozpoczynamy od komendy „siad” (pies musi znajdować się z lewej strony opiekuna). W lewej ręce trzymamy smakołyk, w prawej trzymamy koniec smyczy. Robimy krok naprzód, podsuwając psu pod nos smakołyk. Jednocześnie wydajemy polecenie „równaj”. Pies również powinien zrobić krok naprzód, aby dosięgnąć przysmak – chwalimy wtedy zwierzaka i nagradzamy przysmakiem. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stopniowo wydłużamy dystans i za każdym razem, gdy pies ładnie idzie przy nodze, chwalimy go i nagradzamy. Po pewnym czasie ograniczamy ilość smakołyków i gdy pies próbuje pociągnąć smycz lub nie idzie przy nodze wydajemy komendę „równaj”. Wkrótce zwierzak powinien opanować ładne chodzenie przy nodze.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Nauka przychodzenia na zawołanie&lt;/h3&gt;Ucząc psa komendy „do mnie” należy pamiętać, aby nauka przebiegała w następującej kolejności: nauka, korekta niepoprawnie wykonanego polecenia, bodźce zewnętrzne. Początkowo pies musi być na smyczy (nie spuszczamy go z niej dopóki nie nauczy się przychodzić na zawołanie za pierwszym razem). Najpierw należy wydać komendę „siad” i „zostań”. Odchodzimy na odległość smyczy (nie napinając jej) i wołamy wydajemy podekscytowanym głosem komendę „do mnie”. Gdy pies przyjdzie, nagradzamy go przysmakiem i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie, aż pies zacznie przychodzić na nasze zawołanie za pierwszym razem. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gdy pies już umie przychodzić na zawołanie za pierwszym razem, zamieniamy smycz na linkę o długości 5m i powtarzamy naukę. Później zwiększamy długość linki do 10m i powtarzamy proces szkolenia ponownie. Po opanowaniu przez psa umiejętności przychodzenia z przypiętą linką, uczymy go komendy „do mnie”, ale w obecności bodźców zewnętrznych (biegające &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; itp.). Celem jest nauczenie psa przychodzenie na zawołanie mimo obecności rozpraszających bodźców. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gdy to opanuje, pozwalamy mu biegać z luźną linką i doskonalimy komendę „do mnie”: gdy pies pobiegnie np. za piłką, wołamy „do mnie” i natychmiast stajemy na lince – jeśli pies przypadkiem nie wykona polecenia, zostanie skorygowany. Ćwiczymy tak długo, aż pies nauczy się wykonywać polecenie bezbłędnie. Nie zapominamy o nagradzaniu i chwaleniu za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/7827112923618910236/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/tresura-psiaka.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7827112923618910236'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7827112923618910236'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/tresura-psiaka.html' title='TRESURA PSIAKA'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-4806128102117980787</id><published>2011-05-18T12:32:00.000-07:00</published><updated>2011-05-18T12:32:25.972-07:00</updated><title type='text'>PIES W DOMU</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;h3&gt;Pies w mieszkaniu&lt;/h3&gt;Często już od dzieciństwa zaczynamy marzyć o posiadaniu psa. Godziny błagań dzieci przekonujących wciąż rodziców, że sprostają tak poważnemu zadaniu jakim jest opieka nad czworonogiem. Jednak czy dziecko jest w stanie zdać sobie tak do końca sprawę z powagi sytuacji? Nie. Tylko odpowiedzialni rodzice decydują się na zakup, czy przygarnięcie psa, licząc się z tym, że ich dziecko niekoniecznie wywiąże się ze składanych wcześniej obietnic. Nie twierdzę, że jest to regułą, bo zdarza się i tak, że dorośli nie są w stanie zapewnić odpowiednich warunków swojemu podopiecznemu. Euforia z jaką wiąże się wybór psa oraz wszystkich przygotowań, czyli zakupu legowiska, zabawek, pokarmu, czy chociaż debata nad doborem imienia, bardzo często przyćmiewa prawdziwe obowiązki, których nie będzie można uniknąć.&lt;br /&gt;
Sprawę może utrudnić , choć niekoniecznie, trzymanie psa w mieszkaniu. Mimo wszystko należy rozważyć wszystkie za i przeciw dotyczące wspólnego egzystowania naszej rodziny z psem pod jednym sufitem.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Wielkość mieszkania – a pies...&lt;/h3&gt;Czy jesteś w stanie wygospodarować w swoim mieszkaniu miejsce dla psa? Usiądź wygodnie w fotelu i zastanów się nad tym. Miej na uwadze to, że pies tak samo jak każdy inny członek Twojej rodziny potrzebuje miejsca, które będzie należeć tylko do niego, będzie azylem i miejscem relaksu. Być może chcesz aby było to legowisko, które zakupiłeś specjalnie dla niego i zaplanowałeś, że będzie ono leżeć w korytarzu koło szafki na buty? Bo jedynie tam jest kawałek wolnej przestrzeni, która nadaje się idealnie dla psa. Zdarza się, że psiak poznając mieszkanie, sam dobiera sobie miejsce, w którym czuje się najbezpieczniej. I niekoniecznie będzie to tam, gdzie Ty mu wskazałeś. Co gorsza może być to miejsce, które się Tobie nie spodoba. Np. fotel czy kanapa, lub pod biurkiem, gdzie zazwyczaj spędzasz czas przy pracy i potrzebujesz skupienia. Czy pies nie stanie się wtedy popychadłem, które będziesz przeganiać z miejsca na miejsce, tak aby nie stawał Ci na drodze i nie zakłócał Twojej dotychczasowej codzienności?&lt;br /&gt;
Być może po pewnym czasie pies okaże się za duży, a Twoje mieszkanie za małe by pomieścić wszystkich członków rodziny? Dostosowanie psa do metrażu mieszkania może wydawać się śmieszne, ale jest niezwykle ważne. Jest wiele ras psów oferujących wersje miniaturowe, średnie, bądź duże. Wybierz więc taką, która nie sprawi Ci kłopotów. A decydując się na wielorasowca, tzw. kundelka postaraj sie przewidzieć do jakich rozmiarów urośnie. Obejrzyj rodziców – piesek na pewno nie będzie większy niż oni. Przygarniając psa dorosłego, widzisz już jakich jest rozmiarów – ocenienie tego, czy będzie stanowił on nadbagaż w Twoim mieszkaniu nie powinno być więc trudne.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Kłaki, kłaczki, kołtuny – czyli wypadająca sierść...&lt;/h3&gt;Mój pies uwielbia chować się w szafie z ciuchami. Spryciarz nauczył się ją otwierać i za każdym razem, gdy potrzebuje chwili dla siebie, wchodzi tam i znika na jakiś czas. Układa się wygodnie na świeżo wyprasowanych ubraniach. Często jeszcze pokręci się w te i we wte zanim znajdzie najwygodniejszą pozę do snu. Wydawać by się to mogło nawet zabawne, gdyby nie fakt, że pies gubi sierść, która osiada na ubraniach i innych przedmiotach znajdujących się w jego zasięgu. Być może to mały problem w porównaniu z jego brudnymi łapkami!&lt;br /&gt;
Nie zawsze jesteśmy w stanie skontrolować zachowanie naszego psa. To mądre stworzenia, które potrafią przedostać się tam i ówdzie pod naszą nieobecność. Nie powstrzymasz także lawiny wypadającej sierści. Nie jest wcale prostym zadaniem w łatwy i szybki sposób pozbyć się jej. Sierść psa jest sztywna i wbija się w materiałowe powierzchnie. Poza tym kłaczki są lekkie i unoszą się w powietrzu, po czym lądują na meblach, parapetach, chowają się za kanapą i pod łóżkiem. Wspomnę jeszcze o powierzchniach dywanowych, na których aż roi się od wyliniałej sierści.&lt;br /&gt;
Odkurzacz to sprzęt AGD, który będziesz musiał polubić. Niektóre miejsca nadają się do odkurzania nawet codziennie! Mimo to nie unikniesz problemu jaką jest wypadająca sierść. Decydując sie na psa, musisz wziąć pod uwagę, że jego sierść będzie nieodłącznym elementem Twojego mieszkania.&lt;br /&gt;
Wybierając więc psa, spójrz jaki ma „włos”. Miękki i puszysty, który łatwiej uprzątnąć, czy krótki i sztywny, łatwiej wbijający się, przez co trudniejszy do usunięcia? Czy pies należy do tej rasy, która gubi włosy na potęgę, a może do tej, która gubi mało, bądź wcale? Czy potrzebne będą wizyty u psiego fryzjera, czy sam będziesz w stanie wypielęgnować odpowiednio jego sierść?&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;A gdzie na spacery?&lt;/h3&gt;Spójrz przez okno...Co widzisz? Kilometry asfaltowych ulic, ruchliwe skrzyżowania, torowisko tramwajowe? Może jakiś zielony skwerek, park, polankę i drzewiastą alejkę z ławkami? Decydując się na posiadanie psa, musisz przewidzieć, gdzie będzie spędzał czas na świeżym powietrzu. Trzymając go jedynie w mieszkaniu na pewno nie zapewnisz mu szczęśliwego życia. Pies przebywając większość czasu w czterech kątach, potrzebuje co jakiś czas porządnie się wybiegać, czy przejść się na dłuższy spacer, w przypadku jeśli jest to jakaś „mniej ruchliwa” istota. Nawet jeśli nie masz w pobliżu większego wybiegu, nie jest problemem raz czy dwa razy w tygodniu wybrać się w miejsce gdzie się takowy znajduje. Problem może pojawić się podczas codziennego wyprowadzania psa na spacer w celu załatwienia jego potrzeby. Niehigieniczne jest uczenie psa, by załatwiał się na chodniku lub ulicy. Musisz zdawać sobie sprawę, że potrzebny jest Wam kawałek zielonej trawy, gdzie psiak spokojnie będzie mógł zrobić to co trzeba. Pies nie jest głupi i sam często nie jest w stanie zrobić „tego” na zimnym betonie. Będziesz miał problem goniąc rano gdziekolwiek, w poszukiwaniu kawałka trawy aby w końcu pies sie wysiusiał, ze świadomością, że zaraz spóźnisz się do pracy bądź szkoły.&lt;br /&gt;
Poruszając się już w płaszczyźnie potrzeb fizjologicznych Twojego pupila, musisz zdawać sobie sprawę, że po swoim psie należy także posprzątać. Nawet jeśli zrobił to na trawniku! Czy Ty i każda inna osoba, która będzie wybierała się z psem na spacer, będzie wywiązywać się z tego obowiązku?&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;Twój rozkład dnia – czy masz czas dla psa?&lt;/h3&gt;Gdybyś miał dom z ogrodem – nawet wychodząc na cały dzień i zostawiając psa na zewnątrz nie zrobiłbyś mu krzywdy. Pies na pewno znalazł by sobie zajęcie, miałby gdzie załatwić swoje potrzeby, a przy okazji monitorowałby to – co działoby się w okolicy. Ale przecież żyjesz w mieszkaniu. Zostawiając tam psa na cały dzień z pewnością NIE JEST DOBRYM ROZWIĄZANIEM! Po pierwsze, gdzie biedaczek załatwi swoje potrzeby fizjologiczne? Może właśnie na Twoim nowo zakupionym dywaniku do łazienki? Albo w pokoju dziecięcym? Co gorsza, może na niezaścielonym łóżku i świeżej pościeli? Taki widok po powrocie do domu z pewnością każdego przyprawiłby o furię. Tylko przecież to nie wina Twojego psa, że nie miałeś czasu, by wyjść z nim w odpowiednim momencie na spacer. I karanie go za takie przewinienia będzie niesprawiedliwe.&lt;br /&gt;
Sfrustrowane i samotne &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; potrafią wyczyniać najdziwniejsze rzeczy. Od załatwiania się gdzie popadnie, niszczenia Twoich ulubionych przedmiotów, zamykania się w sobie, ciągłej apatii - do bycia agresywnym i nieprzystosowanym do życia wśród ludzi. Musisz wiedzieć, że &lt;a class=&quot;autolink&quot; href=&quot;http://www.adopcje.org/&quot; target=&quot;_blank&quot; title=&quot;psy &quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: #1152a7;&quot;&gt;psy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; to zwierzęta towarzyskie, absorbujące często wiele uwagi ze strony ludzi, lgnące do nich i wymagające przebywania z nimi. Jeśli mieszkasz sam i spędzasz większość dnia poza domem – nie decyduj się na posiadanie psa. Nie będziesz w stanie zapewnić mu odpowiedniej opieki. Być może Ty pracujesz cały dzień, ale inni domownicy wracają wcześniej? Rozplanuj więc tydzień tak, aby każdy wiedział kiedy jest jego kolej przebywania z psem polegająca na zabawie, spacerach, pielęgnacji i karmieniu.&lt;br /&gt;
To bardzo ważne abyś był w stanie zapewnić mu towarzystwo, tak by mógł prawidłowo rozwijać się fizycznie i psychicznie. Konsultując podział obowiązków z pozostałymi członkami rodziny jeszcze przed sprowadzeniem psa do mieszania jest na pewno najlepszym rozwiązaniem. Unikniesz w ten sposób możliwości ucieczki od odpowiedzialności za pupila. Jeśli rodzina Cię nie wesprze i pozostaniesz sam na placu boju – pomyśl racjonalnie, czy posiadasz wystarczająco dużo czasu dla czworonoga? Nikt Ciebie przecież nie będzie ciągle wyręczał.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;A co na to sąsiedzi?&lt;/h3&gt;Zdawać by się mogło, że mają oni niewielki wpływ na podjęcie decyzji o posiadaniu psa. Czy aby na pewno? Rozważmy tę najgorszą opcję z możliwych. Żyjąc w mieszkaniu jesteś skazany na większą lub mniejszą ilość sąsiadów, bo być może jest to wieżowiec, blok lub kamienica. Jeśli to właśnie koło Ciebie mieszka taki ktoś, kto psów nie toleruje i tolerować nie ma zamiaru? Może ma małe dzieci i sąsiad ze szczekliwym psem nie jest mu na rękę? Jest jeszcze masa innych powodów, które przekonują go, że pies na klatce to zmora jego życia. Brzmi jak scenariusz filmu? Owszem, ale kto powiedział, że Tobie coś takiego nie może się przytrafić?&lt;br /&gt;
Wiele moich znajomych opowiadało mi o niesympatycznych niesnaskach z sąsiadami, których głównym powodem był ich pupil. Od wojen w spółdzielniach mieszkaniowych, do takich skrajnych przypadków jak podtruwanie czworonoga. Z powodu szczekania, załatwiania się przed oknem, niszczenie wspólnego obejścia i setki innych wymysłów zawziętego sąsiada. Wiele z teorii, które być może wysnuje Twój sąsiad mógłbyś uznać za wyssane z palca, ale mimo to nie unikniesz rozmów z nim, ciągłego narzekania, ciągłych pretensji „o coś”. Nie jesteś w stanie przewidzieć jaki będzie szczeniak w przyszłości, którego weźmiesz pod swoje skrzydła. Mimo iż zapewnisz mu najlepsze szkolenia, i sam poświęcisz mu mnóstwo uwagi na tresurę, zawsze może przytrafić się taka wpadka, która nie spodoba się społeczności, w której żyjesz.&lt;br /&gt;
Pomyśl, bo na pewno znasz swoje otoczenie i wiesz, czy jest ono w stanie zaakceptować psa. Jeśli nie, przygotuj się na batalię, którą być może będziesz musiał stoczyć – czy podołasz?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Istnieją być może inne kłopoty, które napotkasz podczas wspólnego przebywania ze swoim psem w jednym mieszkaniu, a które nie zostały tutaj wspomniane. Wymienione zostały najbardziej oczywiste sprawy jakim musisz podołać aby zapewnić mu godziwe życie. Do tego dochodzi obowiązek leczenia psiaka w razie potrzeby, zapewnienia wszystkich niezbędnych szczepień, odpowiednia ilość pokarmu, snu, ruchu i wypoczynku. Pies to nie zabawka, którą możesz odstawić na półkę kiedy Ci się już znudzi. To żywa istota posiadająca swoją psią wrażliwość i potrzeby. Miej świadomość tego, że być może spędzisz z psem najbliższe 10-15 lat, bo do takiego okresu średnio dożywają te urocze zwierzaki. Pamiętaj – przemyśl decyzję o posiadaniu psa w spokoju. Rozważ wszystkie ZA i PRZECIW, a gdy się już zdecydujesz i będziesz wiedzieć, że podejmujesz właściwą decyzję, to oddaj się błogim przemyśleniom o wyborze imienia, płci, rasy i doborze akcesoriów. &lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/4806128102117980787/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/pies-w-domu.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/4806128102117980787'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/4806128102117980787'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/pies-w-domu.html' title='PIES W DOMU'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-1599207243611489632</id><published>2011-05-17T11:29:00.000-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.051-07:00</updated><title type='text'>JAK NAUCZYĆ KONIA???</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; id=&quot;table1&quot; style=&quot;width: 811px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td width=&quot;766&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Jeśli Twój koń nie daje się złapać na jazdę...&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Dla konia jedną z najgorszych rzeczy jest zabranie go od stada, dlatego niektóre konie uciekają, &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;gdy chce się je wziąć na jazdę.&lt;br /&gt;
Naprawdę, nie należy zamartwiać się, że koń za Wami nie przepada.&lt;br /&gt;
Jeśli jednak rumak nie zechce dać się złapać to uganianie się za nim nie jest najlepszym wyjściem. &lt;br /&gt;
Gdy chcemy nauczyć konia ufności w stosunku do siebie musimy podejść do niego i lekko&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;odgonić od siebie. Po pewnym czasie koń podda się i stanie czekając na Ciebie. &lt;br /&gt;
Naprawdę, zajmie to o wiele mniej czasu niż przy gonitwie, a jest bardzo skuteczne! &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Jak nauczyć konia chodzenia za sobą&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Po pierwszej lekcji może to nie poskutkować, ale po dwóch, trzech powinno. &lt;br /&gt;
Jak taką lekcje przeprowadzić: koń powinien być na uwiądzie, który można łatwo i szybko rozpiąć. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Oczywiście koń musi być w kantarze. Na początek trzeba prowadzić konia tak po prostu na wiązie &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;(przez ok. 10 min albo i mniej).&lt;br /&gt;
Potem należy odpiąć konia i zacząć go od siebie delikatnie odganiać aż się zniechęci. &lt;br /&gt;
Po jakichś trzech minutach trzeba podejść do konia i złapać go za kantar (uwiąż nie będzie &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;już Ci potrzebny) i prowadzić go. W pewnej chwili należy puścić rumaka by zobaczyć, czy za &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Tobą pójdzie. Jeśli koń za Tobą nie pójdzie przeprowadź lekcje jeszcze raz. &lt;br /&gt;
Kiedy koń nauczy się za tobą chodzić bez prowadzenia go na uwięzie, możesz go rozstępowywać &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;w ten sposób, że Ty idziesz przodem, a koń za Tobą.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uwaga!: Niektóre konie mogą nawet po kilku lekcjach nie podporządkować Ci się, mogą Ci nie ufać.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Gadający koń&lt;/b&gt;Koń, który mówi &quot;nie&quot;:&lt;br /&gt;
Lekcje mówienia &quot;nie&quot; najlepiej zacząć w stajni. Wystarczy powiedzieć np. &quot;Chcesz dzisiaj chodzić&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&amp;nbsp;na lonży? Tak, czy nie?&quot; lub inne tego typu zdanie, które kończy się na &quot;nie&quot;. Wtedy należy &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;delikatnie (I BARDZO OSTROŻNIE!!!) połaskotać konia palcatem za uchem, aż ten potrząśnie &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;głową. Wtedy trzeba go od razu nagrodzić.&lt;br /&gt;
Taka lekcja może się też odbywać na świeżym powietrzu, gdy koń jest uwiązany.&lt;br /&gt;
Jeśli będzie się cierpliwym to po pewnym czasie koń gdy usłyszy słowo &quot;nie&quot; będzie potrząsał &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;głową z własnej woli i palcat nie będzie już potrzebny. &lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;281px&quot; src=&quot;http://www.konie.miscior.pl/nauczyc/doli.jpg&quot; width=&quot;186px&quot; /&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Jak nauczyć konia podnosić kapelusz z ziemi &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
1. Najpierw trzeba położyć kapelusz na ziemi i ukryć pod nim kilka smakołyków.&lt;br /&gt;
Należy trzymać konia na lonży i pozwolić mu obwąchiwać kapelusz i powtarzać cały czas &lt;br /&gt;
&quot;Podaj mi kapelusz&quot;. Kiedy koń zacznie gryźć lub przesuwać kapelusz nosem, żeby dostać &lt;br /&gt;
się do smakołyków, trzeba mu powiedzieć &quot;Dobry konik, dobry&quot;, i pozwolić mu zjeść smakołyki. &lt;br /&gt;
Należy powtarzać to ćwiczenie tak długo, aż koń nauczy się odnajdywać smakołyki schowane &lt;br /&gt;
pod kapeluszem.&lt;br /&gt;
2. Teraz trzeba położyć na ziemi kapelusz bez smakołyków pod spodem. &lt;br /&gt;
Powtarza się konikowi &quot;Podaj mi kapelusz&quot; i nagradza go wtedy, kiedy tylko zacznie gryźć kapelusz.&lt;br /&gt;
3. Po tych ćwiczeniach należy położyć kapelusz na ziemi, dać hasło &quot;podaj mi kapelusz&quot; i, kiedy &lt;br /&gt;
koń chwyci zębami nakrycie głowy, schwytać kapelusz i podnieść go parę centymetrów nad &lt;br /&gt;
ziemię, nagrodzić konia smakołykami. &lt;br /&gt;
4. Wyżej opisanym sposobem uczysz konia podnoszenia kapelusza coraz wyżej i wyżej.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/1599207243611489632/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-nauczyc-konia.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1599207243611489632'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/1599207243611489632'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/jak-nauczyc-konia.html' title='JAK NAUCZYĆ KONIA???'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-3510703710450640005</id><published>2011-05-17T07:57:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.051-07:00</updated><title type='text'>CHOMIK W DOMU</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;strong&gt;Gryzoń ten został opisany jako gatunek w XVIII wieku – rodzina myszowatych, podrodzina chomikowatych. Potem zniknął tak skutecznie, że został uznany za wymarły. Dopiero w 1930 roku pod miastem Aleppo w ówczesnej Syrii natrafiono na całą ich rodzinę. Stąd nazwa: chomik syryjski.&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Jest zwierzątkiem niedużym. Jego długość waha się od 17 do 22 cm, zaś waga 120 - 220 g. Naturalne umaszczenie to: grzbiet, głowa i górne części łapek złotobrunatne, brzuch białawy oraz wyraźnie ciemniejsza plama na piersi. Natomiast w hodowlach, w wyniku krzyżówek, uzyskano całą gamę różnych umaszczeń od prawie czarnego, poprzez złote i plamiste do odmiany albinotycznej z czerwonymi oczami. Łapki ma zakończone ostrymi pazurkami, co pomaga mu w kopaniu nor. Są silne i chwytne. Zwłaszcza przednie. Ułatwia mu to czepianie się, wdrapywanie, wspinanie, podawanie żywności do pyszczka czy dokonywanie czynności pielęgnacyjnych futerka. Ogonek ma nieowłosiony i krótki. Charakterystyczną cechą jest posiadanie w jamie ustnej toreb policzkowych. Są to worki, do których chomik może schować nie zjedzony pokarm. Zanosi go do swojej nory lub innych przygotowanych kryjówek i tam składa. Magazynuje, przede wszystkim, znacznie przekraczające jego potrzeby ilości ziaren zbóż. Stąd powiedzenie „chomikować coś”, czyli zbierać i chować ponad zaspokojenie swoich potrzeb. Nie jest więc z tego powodu lubiany przez człowieka, jeśli zamieszkuje w jego pobliżu. A wiedzieć tu trzeba, że poza Australią gnieździ się w stanie dzikim na wszystkich kontynentach. W Polsce jest znany pod nazwą &lt;strong&gt;chomika europejskiego&lt;/strong&gt;. Nie lubią go też inne zwierzęta z racji tego, że bardzo agresywnie broni swojego terytorium staczając z agresorami bardzo ostre walki. Potrafi nawet odważnie&amp;nbsp; zaatakować psa. Ma rzeczywiście niezwykle kłótliwy i napastliwy charakter. Z tego też powodu należy przed zorganizowaniem hodowli zastanowić się, czy chcemy chomiki rozmnażać czy nie. Chomik nie lubi specjalnie współbyć z drugim osobnikiem. Jeśli go nie znał wcześniej, będzie mu utrudniał życie, przeganiał, atakował, kaleczył i nie dopuszczał do domku czy jedzenia. Pary natomiast, które znają się „od dziecka” żyją na ogół w zgodzie. A jeśli wybuchnie konflikt, to na pewno spowoduje go samiczka. Trzeba też pamiętać, że chomik syryjski to nie jest najlepsze zwierzątko dla naszego małego dziecka. Powód jest prozaicznie prosty: chomiki średnio żyją tylko około dwóch lat. W krótkim więc czasie możemy przewidzieć, iż nasze dziecko będzie musiało przeżyć traumę utraty ukochanego pupila. Będąc zbyt małe może jeszcze nie być psychicznie gotowe na takie doświadczenie. Jednak z drugiej strony należy przyznać, że chomik chętnie zaprzyjaźnia się z ludźmi, poznaje opiekunów, reaguje na głos, a nawet na samą ich obecność. Jest bardzo miły i atrakcyjny w obserwacji z uwagi na jego ruchliwość, zręczność i umiejętność zabawy.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Chomik ma ostre, stale rosnące siekacze, jest ruchliwy, zręczny, ciekawski i bardzo silny jak na swoją wielkość. Dlatego &lt;strong&gt;klatka&lt;/strong&gt; musi być przygotowana na jego miarę. Najlepiej, by była metalowa, częściowo oszklona, częściowo osiatkowana metalową siatką, a pokrywa powinna być zabezpieczona przed otwarciem, by nie udało się go podnieść napierając od spodu silnym karkiem. Samo zamknięcie powinno być takie, którego nasz lokator nie otworzy chwytnymi paluszkami – bo potrafi zrobić i tamto i to! Nie wolno ustawić jej przy kaloryferze czy w słońcu. Na dno klatki wykładamy 10-12 cm torfu wymieszanego z ziemią ogrodową, gdzie nasz chomik będzie kopał tunele. Piasek czy trociny wykluczone. W rogu umieszczamy domek, czyli do góry dnem starą doniczkę glinianą z wyciętym otworem wejściowym. Musi on być na tyle duży, żeby chomik mógł wejść z napełnionymi torbami policzkowymi. Wkładamy trochę siana, ligniny, wiórki drewniane by był materiał na budowę gniazda i miejsca na odpoczynek i azyl. Nie próbujmy też przerywać mu odpoczynku – bardzo tego nie lubi i nagle obudzony może nas ugryźć pomimo, że zna nasz zapach i dotyk. Do klatki wstawiamy naczynko na zawsze świeżą wodę i pojemniczek na jedzenie. Oba najlepiej z grubego fajansu. Chomik jest zwierzątkiem czystym i lubi porządek. Jeśli w kącie ustawimy skośnie, otworem ku górze, słoiczek po dżemie, będzie się do niego załatwiał. A jak nie, to musimy zaobserwować, gdzie to robi i tam przenieść słoik. Ma swoje przyzwyczajenia. Nam pozostanie co dziennie go opróżnić i wymyć gorącą wodą. Na koniec musimy klatkę umeblować. W sklepie z akcesoriami dla zwierząt dostaniemy bez trudu huśtawkę, trapez, różne drabinki czy kołowrotki. Zabawki te będą miały za zadanie zaspokoić wychowankowi potrzebę ruchu i fizycznego wyżycia się.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Karmienie nie jest specjalnie trudne. Chomik jest wszystkożerny. Pamiętajmy tylko o tym, że stale rosną mu siekacze i musi je ścierać. Dawać mu więc należy przede wszystkim suche i dojrzałe ziarna zbóż, kukurydzę, suche kawałki chleba, nie łuskane nasiona słonecznika. Nie pogardzi on też kawałkiem surowego mięsa z kostką lub chrząstką, dżdżownicą czy mączniakami. Chętnie wypije mleko, zje biały czy żółty ser oraz gotowane na twardo jajko wraz ze skorupką. Aby uzupełnić mu witaminy i minerały powinien dostawać sałatę, liście kapusty, trawę, kiełki, liście i kwiaty mniszka lekarskiego, marchew, kawałki jabłka oraz gałązki drzew i krzewów, a zimą kroplę tranu dziennie. Dobrze jest także włożyć do klatki kilka kawałków z rozbitej glinianej doniczki, by chomik mógł dodatkowi sobie ścierać siekacze na ich gryzieniu.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; I na koniec kilka słów dla tych, którzy będą jednak chcieli doczekać potomstwa w swojej hodowli. Chomiki są bardzo plenne bo przecież są z rodzimy myszowatych. Gdy hodujemy zgodną parkę – wystarczy zapewnić im spokój, a poradzą sobie bez naszej pomocy. Co innego, gdy naszemu samotnikowi dostarczamy na ten czas partnerkę. Samiczka jest na ogół w tym czasie nerwowa i agresywna. Jeśli nie zaatakuje zaraz po spotkaniu, to &lt;strong&gt;na pewno&lt;/strong&gt; zrobi to zaraz po zakończeniu aktu zbliżenia. Trzeba zwierzęta natychmiast rozdzielić, by samcowi uratować nie tylko zdrowie ale i być może życie. Ciąża trwa 14-17 dni. A już po dwóch miesiącach młode są dojrzałe do prokreacji. Jedna samica w ciągu roku potrafi wydać około 300 młodych. Jeśli w odpowiednim momencie nie rozdzielimy samców od samiczek, to w ekspresowym tempie staniemy się właścicielami olbrzymiego stada chomików. Chomiczęta są karmione przez matkę przez 3 tygodnie, zaś po 5 tygodniach przechodzą całkowicie na karmę dostarczaną przez hodowcę. Matka wygania je z gniazda i to jest właśnie moment, gdy stają się samodzielne i dorosłe ale jeszcze nie dojrzałe płciowo. I to jest ta chwila, w której oddzielamy młode od matki, a następnie odseparowujemy samiczki od samców.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Udało się? No to miłej hodowli!&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/3510703710450640005/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/chomik-w-domu.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/3510703710450640005'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/3510703710450640005'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/chomik-w-domu.html' title='CHOMIK W DOMU'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-7735991600492968650</id><published>2011-05-17T07:55:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.051-07:00</updated><title type='text'>CIEKAWOSTKI O AKWARIUM.</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;strong&gt;W poniższym tekście zostały zawarte bardzo interesujące ciekawostki z życia akwarium. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;
Gębacze to ryby wychowujące młode w pyskach - to jedne z najciekawszych zwierząt akwariowych. Większość / nich składa jednak niewiele jaj, bo i możliwości inkubowania są ograniczone, niezależnie od tego, czy młode odchowuje samiec, czy (co częstsze) samica. W efekcie wiele gatunków pielęgnic afrykańskich nosi w pysku kilka lub kilkanaście młodych. Są jednak i takie, którym niestraszne jest odchowywanie we własnej jamie gębowej... tysięcy młodych. Jednym z nich jest tilapia mozambijska (Oreochromis mossambicuś), dorastająca do 40 cm długości. Samice tego gatunku są w stanie pomieścić we własnym pysku do 2000 sztuk narybku. Inkubacja jaj trwa około 5 dni, jednak po wykluciu młode są chronione przez kolejne dwa tygodnie. rozumieniu, można nazwać giętkozęby z jeziora Tanganika {Synodontis petri-cola, Synodontis multipunctatus). Często mówi się, że są to ryby-kukułki, i jest to określenie w pełni uzasadnione. Sumy podrzucają ikrę w miejscu, w którym tarło odbywają pielęgnice, a ponieważ pojawienie się intruzów wzbudza zamęt, po dłuższej chwili samice gebaczy biorą do pyszczków także jaja giętkozębów. Po prostu nic są już w stanic zorientować się, czy ikra leżąca na podłożu jest ich własna, czy cudza. Młode synodontisy wylęgają się przed larwami pielęgnic i... traktują go je jako bardzo pożywny pierwszy pokarm. Co ciekawe i przykre, inktibująca matka nie rozróżnia fałszywych dzieci od prawdziwych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szkodliwa czerń w &lt;a href=&quot;http://www.superakwarium.pl/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;akwarium&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
W świecie ludzi czerń wyszczupla i doskonale oddaje mroczny nastrój. W świecie ryb — często przyczynia się do krótszego życia. Badania potwierdziły, że czarne i czarniawe odmiany mieczyka (Xiphopborus hclleri) i płatki (Xipbophorus macuLituś) znacznie łatwiej zapadają na nowotwory niż ich czerwoni lub zielonkawi pobratymcy. Odpowiada za to czarny pigment zwany mclaniną. Hodując kolorowe warianty popularnych ryb, warto pamiętać, aby „rozrzedzać&quot; czarny i z rozsądkiem umiejętnie mieszać odmiany. Młode pozbawione nadmiaru mclaniny będą miały większe szanse na długie i szczęśliwe życie. Szczególnie krótko żyje &lt;a href=&quot;http://www.superakwarium.pl/zaglowiec-skalar-id422.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;skalar&lt;/a&gt; czarny.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/7735991600492968650/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/ciekawostki-o-akwarium.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7735991600492968650'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7735991600492968650'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/ciekawostki-o-akwarium.html' title='CIEKAWOSTKI O AKWARIUM.'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-6735860026974252262</id><published>2011-05-17T07:54:00.001-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.051-07:00</updated><title type='text'>AKWARIUM - CO POTRZEBA I JAK ZAŁOŻYĆ.</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;strong&gt;Często przegladając fora internetowe lub w kontaktach z potencjalnymi klientami mojego sklepu zoologicznego słyszę lub widzę wypowiedzi osób, które kupiły jakiś tam zbiorniczek, wlożyły jakiś tam żwirek, jakieś tam rośliny i wpusciły kilka rybek. A połowy z nich nazw gatunków nawet nie znają, bo przecież jak twierdzą nie muszą.&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A połowy z nich nazw gatunków nawet nie znają, bo przecież jak twierdzą nie muszą...&lt;br /&gt;
Osoby te często podpowiadają innym potencjalnym akwarystom, daja cudowne rady i chwalą się wynikami w chodowli. Jednak po chwili rozmowy zaczynaja pytać: a może ma Pan jakaś odżywkę bo rośliny marnieją, a może coś na glony, a już kilka razy kupilem taka rybkę, no tą ... i zdechła. Artykuł ten ma sluzyc osobom, które myślą powaznie o zalożeniu pierwszego akwarium. Chcę tutaj opisać podstawowy sprzęt jaki jest potrzebny do prawidlowego dzialania akwarium. Nie jest moim zamiarem wchodzenie w szczegóły opisów bo musiała by powstać książka. Chcę zawrzeć informacje dajace jakiś obraz początkujacym. A więc po kolei.&lt;br /&gt;
Zacznijmy od zastanowienia się jak ma wygladać nasz wymarzony zbiornik, jakie chcemy w nim trzymać ryby, a może tylko rośliny lub krewetki ? Wielu ludzi nie zdaje sobie nawet sprawy, że np. woda, czyli czynnik niezbedny w akwarium jest inna w różnych rejonach świata pod względem wszelkich parametrów. Bo, że jest słodka i słona to już chyba wiedza wszyscy. Ale nie wszyscy, że jest np. miękka i twarda. Zwierzęta zyjące normalnie w warunkach naturalnych w wodzie miękkiej nie pożyją długo w twardej i odwrotnie. Jest tez szereg innych czynnkiow, często bardzo łatwych do spełnienia, które pomogą nam się cieszyć naszym akwarium i stana się wizytówka nas i naszego domostwa.&lt;br /&gt;
Wybor akwarium.&lt;br /&gt;
Są różne. O kulach. Jest to najgorsze co mogło być wymyślone dla akwarystyki. Powstaja nawet różne akcje typu „kulom mówimy nie!&quot;. Dlaczego? Nie wspominam już o tym jak sami byśmy się czuli chodząc w koło. Są cholernie, tak cholernie nie praktyczne. Spróbujcie np. czyścikiem magnetycznym usunąć glony z szyby. Znajdźcie sposób na umieszczenie filtra, grzałki w taki sposób aby je łatwo zamaskować. Nie ma możliwości.&amp;nbsp; Mało ? Popatrzcie na jaki kolwiek przedmiot przez wygięty kawałek szkła. Przecież wszystko tam jest zniekształcone. A więc odpada. Ogólnie mimo pięknego wyglądu odradzam stosowanie zbiorniów z wygiętą szybą. Po prostu zniekształcają widziany przez nia obraz i sa trudniejsze do utrzymania w czystości. Wszystko zależy od tego jakie mamy warunki w mieszkaniu, biurze, czy gdzieś indziej, gdzie ma stac akwarium. Może być przecież mało miejsca lub dużo. A może akwarium narożne. Ja osobiście preferuję zwykłe prostokatne zbiorniki. W kazdym razie pierwsza i podstawowa zasada :&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
AKWARIUM IM WIĘKSZE, TYM LEPSZE&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nie dlatego, że robi większe wrażanie, czy więcej różnych rzeczy się zmieści. Czasem potrzebnych a czasem nie. Bez względu na to co w nim ma być każde większe jest lepsze od każdego mniejszego. Im większe tym łatwiej utrzymać w nim stabilne warunki chemiczne wody. Jak sa wazne opiszę później. Większe pozwoli nam również ograniczyć ilosć pracy jaka musimy włożyć w akwarium aby wyglądało tak, jak byśmy chcieli. Pozwoli np. ograniczyć ilość podmian wody. Dużo gatunków ryb i roślin nie urośnie do swoich naturalnych rozmiarów w za małym akwarium lub tez będzie źle się czuć i nie pokaże pięknego zachowania, czy nie pozwoli zaobserwować akwaryście rozmnażania (a większości akwarystów chodzi o rozmnażanie - nie tylko ryb;o)), czy też nie pokaże nawet pełni swoich barw. Bo przeciez w ludzkim świecie 4-5 osobowa rodzina tez lepiej się czuje w domku z ogrodem niż kawalerce. Tak więc w miare mozliwości postarajmu się aby akwarium było możliwie największe. Zasada ta ma zastosowanie zarówno dla akwarystyki słonowodnej (morskiej) jak i słodkowodnej. Z tym, że budowa zbiornika pod akwarium morskie może wymagać kilku udoskonaleń, o czym później. Są jeszcze rózne rodzaje szkła np. opti white, z którego sa wykonane akwaria. Cechują się np. zwiększona przejrzystoscią. Jednak na poczatek najzwyklejsze wystarczy. Choćby ze względu na cenę. Ważne jest tez na początek, jeśli nie mamy zbyt dużego pojęcia aby kupować akwaria o standardowych wymiarach, które sa produkowane przez większość producentów. Pozwoli nam to na łatwe później dopasowanie pokrywy i oswietlenia. Po prostu do standardowych sa standardowe świetlówki, pokrywy itd. Cena i standardowych zbiorników i pokryw jest niższa niż wykonanych na zamówienie. Oczym chyba warto wiedzieć.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Filtracja&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeżeli z ogrzewaniem czy napowietrzaniem możemy w niektórych przypadkach mieć spokój, czyli praktycznie z nich zrezygnować, o tyle z zrezygnować całkowicie z filtracji po prostu się nie da (moim skromnym zdaniem).&lt;br /&gt;
Dlatego, że nawet w najprostrzych filtrach gąbkowych zamieszkują po pewnym czasie bakterie, które poprawiaja mówiąc w wielkim skrócie jakość wody. Nie wspomne już o tym, że nawet taki prosty i tani filtr zatrzymuje dużą ilość zanieczyszczeń mechanicznych (np. resztki pokarmów, obumarłe części roślin, odchody, i inne). Podstawą jest zdawać sobie sprawe z tego, że mamy kilka rodzajów filtracji:&lt;br /&gt;
Mechaniczna - o której był przed chwilą. Mająca na celu usunięcie widocznych gołym okiem zanieczyszczeń.&lt;br /&gt;
Biologiczna - mająca na celu poprawienie jakości wody. W skład niej wchodzą szczepy bardzo przydatnych bakterii, które rozkładają odchody, obumarłe rośliny i inne nieczystości zapobiegając ich np. gniciu.&lt;br /&gt;
Chemiczna - która ma na celu utrzymanie prawidłowych parametrów chemicznych wody.&lt;br /&gt;
O rodzajach filtracji już chociaz podstawy mamy więc teraz jak poszczególne rodzaje ustanowić, czyli filtry.&lt;br /&gt;
Podstawą znaną przez wszystkich od lat jest filtr gąbkowy napędzany zwykłym brzęczykiem (pompka powietrza).&amp;nbsp; Gąbka oprócz swoich właściwości w filtracji mechanicznej ma też pozytywny wpływ na filtrację biologiczna ponieważ w niej osiedlaja się szczepy dobrych bakterii. Często takie gąbki sa wyjmowane z akwarium prawie co dzień i płukane, myte, czyszczone przez nieświadomych właścicieli akwarium. Moim zdaniem jest to duzy błąd. Bo owszem zanieczyszczenia mechaniczne usuniemy ale nie damy się osiedlic bakteriom. Dlatego polecam przy wyborze takiego filtra zastosowanie takiego z dwoma gąbkami lub dwóch mniejszych. Płukanie ich (którego nie unikniemy) &amp;nbsp;na zmianę da czas bakteriom na osiedlenie się. Co ważne prawidłowo dobrane akwarium, filtr i ilość ryb pozwoli nam na ograniczenie częstotliwości czyszczenia filtra. Jaki by nie był. Filtry gabkowe należą do rodziny filtrów wewnętrznych, tzn. umieszczonych wewnątrz akwarium. W sklepach są również dostępne coraz bardziej nowoczesne i rozbudowane filtry wewnętrzne. Np. składające się z modułów, z których każdy odpowiada za inny rodzaj filtracji lub nawet takich z wbudowanym systemem napowietrzającym.&lt;br /&gt;
Kolejnym rodzajem filtrów są filtry kaskadowe - umieszczane na krawędzi akwarium tak, że ich cały korpus jest poza akwarium. Wylatująca z nich woda tworzy coś na wzór kaskady i stad ich nazwa. Mają one moim zdaniem wiele zalet. Po pierwsze nie zajmują miejsca w akwarium co znacząco wpływa na jego estetykę. W akwarium umieszczona jest tylko rurka zasysająca wodę do filtra. Woda przy wypływaniu z filtra ma duży kontakt z powietrzem co dodatkowo ją napowietrza. Może nie mocno ale jako dodatkowe napowietrzanie jest mile widziane. Kolejna zaletą jest to, że coraz to nowsze modele pozwalaja nam wyjmować media filtracyjne np. do czyszczenia czy wymiany bez niepotrzebnego wkładania rąk do akwarium. Nowoczesne filtry kaskadowe pozwalają też zapewnić każdy rodzaj filtracji. Jedną moim zdaniem ich wadą jest to, że muszę wisieć na brzego akwarium. Przeszkadza to np. w zastosowaniu standardowych pokryw na akwaria. Bądź zmusza do wycinania w nich dziur. Warto zwrócić uwagę przy zakupie tego rodzaju filtra aby napędzający go silnik z wirnikiem był zamontowany wewnątrz filtra. Niektóre filtry mają ten silnik zamontowany poza obudową i połączony z nią przy uzyciu uszczelki. Uszczelki te potrafia się rozszczelnić. Wtedy cała zassana do filtra woda trafi po prostu na podlogę.&lt;br /&gt;
Jeszcze innym rodzajem filtrów sa filtry zewnętrzne zwane kubełkowymi lub kanistrowymi. W tej chwili jest to najnowoczesniejszy rodzaj filtrów i zdecydowanie najdroższy. Jednak moim zdaniem i najlepszy. Woda z akwarium jest zasysana poprzez rurke wprowadzona do akwarium (podobnie jak w kaskadach) do szczelnie zamkniętego zbiornika w kształcie wiadra. Zbiornik ten jest wypełniony mediami filtracyjnymi umieszczonymi w specjalnych koszyczkach. Wielkość oraz kształt tego zbiornika pozwala umieścić w nim dużą ilość materiałów filtracyjnych do każedo rodzaju filtracji. Ta duża ilość odpowiednio dobranych materiałów pozwala na uzyskanie naprawde czystej wody o odpowiednich parametrach fizyko-chemicznych.&lt;br /&gt;
Po przesączeniu się przez wszystkie warstwy materiałów filtracyjnych czysta woda jest z powrotem do akwarium za pomocą drugiej rurki. Zastosowanie takiego filtra pozwala uzyskać zdecydowanie najlepsze efekty wizualne, gdyz filtr w całości można ukryć np. w szafce pod akwarium. Do akwarium prowadzą tylko dwie rurki (przewody) odprowadzający i wprowadzajacy czysta wodę. Zastosowanie tego rodzaju filtra pozwala nam też znacznie wydłużyć okres między jego czyszczeniem. A czyści się go przy prawidłowym dobraniu do akwarium 3-4 razy w roku. Filtry te wyposazone są też w zawory odcinajace wodę co pozwala bezproblemowo odłączać je od calej instalacji bez konieczności wyjmowania i przekładania przewodów z wodą.&lt;br /&gt;
Wypadało by tez wspomnieć o filtracji w akwarium morskim. Tam rolę głównego filtra pełni odpieniacz i żywa skała. Więcej na temat można znaleźć w innych moich artykułach lub na forach specjalistycznych np. aqua-reef. Nie chcę się zagłębiać w akwarystykę morska ze względu na fakt, że mówimy tu o podstawach akwarystyki, a akwarystyka morska jest uważana i tu się zgadzam za strefę dla doswiadczonych już akwarystów ze względu na duże koszty i trudność prowadzenia. A chyba nikt by nie chciał z nowych fanów akwarium, żeby jego nowa rybka za np. 200 zł szybko wybrała się w podróż do krainy wiecznej szczęśliwości. Nie zagłębiam się także w filtry zewnętrzne typu sump gdyż w dzisiejszych czasach w akwarystyce słodkowodnej są rzadko stosowane, a mniej doswiadczeni akwaryści moim zdaniem powinni wybrać gotowe rozwiazania.&lt;br /&gt;
Przy filtracji nie sposób nie wspomnieć o wymienianych wyżej wielokrotnie mediach, czy też materiałach filtracyjnych. Szczegółowe opisy materialów różnych rodzaji i producentów można znaleźć np. w internetowym sklepie &lt;a href=&quot;http://www.zoologiczny24.com.pl/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.zoologiczny24.com.pl/&lt;/a&gt; , czy tez &lt;a href=&quot;http://www.akwacentrum.pl/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.akwacentrum.pl/&lt;/a&gt;. A tak w skrócie :&lt;br /&gt;
- gąbka - o jej właściwosciach było już wcześniej. Doskonała do filtracji mechanicznej oraz pomoże przy odpowiednim stosowniu w biologicznej.&lt;br /&gt;
- włóknina - moim zdaniem przydatna tylko w filtracji mechanicznej.&lt;br /&gt;
- humus, zeolit,zeovit - materiały przydatne przede wszystkim w filtracji chemicznej. Usuwają z widy szkodliwe związki . Niektóre zmieniają parametry wody, np. ją zakwaszając. Użycie konkretnego uzaleznione od rodzaju akwarium.&lt;br /&gt;
- bio kule i pierścienie (ringi) ceramiczne - zbudowane w taki sposób aby zapewnić doskonałe siedlisko dla szczepów pozytywnych bakterii. Nie zastapione w filtracji biologicznej.&lt;br /&gt;
- węgiel aktywowany - służy do usuwania z wody resztek lekarstw i szkodiwych sybstancji. Powinien być stosowany tylko czasami przez krótki okres . Wraz ze szkodliwymi substancjami usuwa też te pozytywne dla naszego zbiornika.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Napowietrzanie&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tak jak i nam do życia potrzebny jest tlen, tak i rybom też. Z reguły rozpuszczony w wodzie. Z reguły. Bo niektóre gatunki, jak np. znany wszystkim chyba bojownik potrafią oddychać powietrzem takim jak my - atmosferycznym. Są to ryby labiryntowe. Bynajmniej nie dla tego, że mieszkaja w labiryncie. Nazwa wzięła się od tego w jaki sposób mają zbydowany system oddechowy. Stanowi on pewnego rodzaju labirynt. Wszystkie ryby (a w akwariach szczególnie morskich i inne zwierzęta) w akwariach prawidłowo zaopatrzonych w tlen są kolorowe, żwawe, pływające (o ile nie wynika inaczej ze specyfiki gatunku) w całej toni wodnej. Brak tlenu widać np. gdy ryby wolno pływają, są ospałe, szczybko poruszają pyszczkami i pływają przy powierzchni (nie tylko jak widzą, że niesiesz papu). Sposobów napowietrzania jest kilka. Ważne, żeby powietrze wprowadzane do wody było w jak największej ilości jak najmniejszych bąbelków. (i tu znowu poślą mnie specjaliści akwaryści w diabli ale to prosty sposób opisania). Jak już pisalem wczesniej są filtry wewnętrzne zaopatrzone w systemy napowietrzania, są końcowki napowietrzające montowane na końcówkach rurek wylotowych z filtrów zewnętrznych. No i sa też kamienie i kurtyny podłączone do zwykłych lub bardziej rozbudowanych brzęczyków. W tym wypadku radzę się zaopatrzyć w zaworki zwrotne, które zabezpieczą nas przez wylaniem wody na podłogę. Trochę na złość podpowiem - poszukaj w internecie więcej na ten temat. Ważne jest aby zapewnić odpowiednia ilość powietrza. Aha. Ja mam zawsze u siebie na wypadek braku prądu tabletki musujące tzw. z tlenem lub pompkę powietrza na baterie. Polecam to i wam. Oczywiście sa jeszcze wężyki łączące pompkę z kamieniem czy kurtyną i rozdzielacze. Wszystko z opisem znajdziecie we wspomnianych już wyżej sklepach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ogrzewanie, czy może chłodzenie ?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tak, tak, chłodzenie. Bo, że potrzebna jest grzałka w akwarium to 5 latki wiedzą. Ale co z tym chłodzeniem. Np. w akwarystyce morskiej woda powinna być chłodniejsza niż w większości akwariów słodkowodnych. Tam temperatura 28 C może zakończyć nasza przygode z morskim. A latem często woda się nagrzewa w mniej przewiewnych pomieszczeniach. Dodatkowo spowodowane jest to też ciepłem wydzielamym przez oświetlenie, które jest dużo silniejsze niż w wiekszosci akwariów slodkowodnych. Zresztą sam się przekonałem w swojej pracy, kiedy temperatura w akwarium naszym byłym biurze sięgneła w któryś weekend 31 stopni. Szczęście, że akurat zajrzałem. Jest to już za duzo nawet i do akwariów słodkowodnych. Są specjalne chłodziarki przeznaczone do akwariów. Jednak ich ceny to min. Ok. 700 zł. Akwaryści stosują szereg róznych patentów aby obnizyć temperaturę. Wrzucają lód do wody (pomaga na krótko), montują w pokrywach wiatraczki przeznaczone do chłodzenia procesorów komputerowych. Jednym słowem ile ludzi tyle patentów. Moja firma zamierza importować w najbliższym czasie lampy z żarnikami które maja wentylatorek w swojej obudowie skierowany na tafle wody. To jako ciekawostka. Chłodzenie nie jest podstawą akwarystyki ale uznałem, że warto zwrócić na nie uwagę aby uniknąć przykrych niespodzianek.&lt;br /&gt;
Ważnieszą rolę odgrywa ogrzewanie i utrzymanie prawidlowej temperatury wody. W tej chwili stare grzałki, których moc trzeba było dobierać do pojemności akwarium zostały już prawie całkiem wyparte przez takie w mocniejszych plastikowych obudowach i takie z termostatem. Włączają się one samoczynnie i wyłączają w momencie kiedy ustawiona na grzałce temperatura spadnie lub wzrośnie nawet o 0,5 stopnia. Wydaja się jedynym rozsadnym rozwiazaniem. Warto tez zastanowić się nad dwoma grzalkami tego typu. Jest to tylko urzadzenie, które może ulec awarii i mamy wtedy druga dla bezpieczeństwa. O termometrach już chyba wspominać nie trzeba. Ale po co termometr skoro mamy grzałkę, która sama pilnuje temperatury? Ano po to, że ... w przypadku awarii grzałki wiesz o niej. I o ile spadek temperatury w warunkach pokojowych na krótki czas może być niegroźny, o tyle jeśli nie zauważysz że grzałka grzeje, to możesz w akwarium znaleźć zupę rybną. Dodatkowo grzałki mniej znanych producentów lub niższej jakości mogą mieć bardzo niedokładny regulator. Zadajesz 26 stopni a ona pilnuje nawet 24.&lt;br /&gt;
Czyli podstawy temperatury już mamy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oświetlenie akwarium&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak widzę zwykłe lampki ze zwykłą żarówką skierowane na akwarium to sam nie wiem czy płakać czy się śmiać. Już nie chodzi o to, że takie światło nie daje żadnego efektu zarówno dla prawidłowego wzrostu roslin czy dla podkreślenia kolorów ryb. Raz -&amp;nbsp; ostro grzeje wodę (spróbujcie dotkać żarówki świecącej cały dzień), dwa - koszmarne ilości prądu pobierane przez żarówkę w stosunku do jej wydajności czyli koszty (o ekologii nie wspominam) i trzy - trwałość/żywotność takiej żarówki.&lt;br /&gt;
W akwarystyce stosuje się najczęściej specjalistyczne świetlówki T5 i T8 przeznaczone dla akwarystyki oraz żarniki HQI również z takim przeznaczeniem. Nie wspominam specjalnie o oświetleniach diodowych gdyz stanowią dodatek jako oświetlenie nocne lub sa drogie jako podstawowe. I żarniki i świetlówki akwarystyczne maja na celu w zalezności od rodzaju podkreślenie pięknej kolorystyki organizmów akwariowych (ryby, w morskim koralowce), stymulowanie wzrostu roślin, zapewnienie oświetlenia odpowiedniego dla danego regionu świata, czy tez zbiornika wodnego. Zdecydowanie najbardziej wydajne i najdroższe jest oświetlenie akwarium morskiego. Wymaga ono co najmniej dwa, trzy razy tyle światła co akwarium morskie. Dlatego najczęściej stosuje się oświetlenie żarnikami HQI. Jedem żarnik ma potężna z reguły moc, która odpowiada kilku świetlówkom. Ale nie wyklucza to stosowania tych drugich. Jeśli chodzi o akwarystyke slodkowodną wielu hodowców roślin również korzysta z żarników. Rosliny potrzebują dużej ilości światła. Dlatego też są do roślin przeznaczone specjalne świetlówki, które wytwarzaja duże ilosci światła o odpowiednim natężeniu oraz odpowiedniej barwie. Często spotykam klientów którzy zakupili ryby i strasznie się dziwią, bądź biją, że unich jest coś nie tak. Bo ryby które kupili w sklepie miały taki piękny czerwony czy niebieski kolor a u mnie w domu zblakły. W pewnym stopniu zaraz po wpuszczeniu do akwarium jest to możliwe ze względu na stres spowodowany przeprowadzką. Ale z reguły sklepy sa wyposazone w specjalistyczne świetlowki, które powodują większą „agresywność&quot; kolorów. Spytaj sprzedawcę może podpowie ci jakie świetlówki stosuje aby i u ciebie ryby wyglądały lepiej.&lt;br /&gt;
Fajnym rozwiązaniem do oświetlenia sa pokrywy oferowane w sklepach do konkretnego wymiaru akwarium. Nie dość, że szczelnie zasłonia akwarium (uchronią przed wyskakiwaniem ryb, parowaniem wody) to jeszcze mają zamontowane już odpowiednie oświetlenie. Warto wiedzieć, że w tych pokrywach większość producentów stosuje zwykłe świetlówki i należy je wymienić na odpowiadające nam.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Inne przydatne urządzenia&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oczywiście jak wszedzie dzisiaj i do akwarystyki wdarły się pewne wynalazki ulatwiające życie. Należą do nich np. automatyczne karmiki, które nakarmia nasze ryby o określonej godzinie określoną porcja pokarmu. Jeżeli nie chcemy bawić się sami w pilnowanie czasu kiedy włączać światło czy wyłączać mamy wylączniki czasowe. W akwarystyce morskiej jest jeszcze więcej różnego rodzaju sterowników i urządzeń wspomagających prowadzenie kawałka podwodnego świata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Myślę, że w wielkim skrócie udało się powyżej przedstawić sprzęt jaki jest potrzebny do założenia pierwszego akwarium. Nie są to informacje ścisłe ale na ich podstawie będziecie wiedzieli czego dokładniej szukać.&lt;br /&gt;
Zebranie tego sprzętu jest niezbędne na poczatek. Kiedy już go będziesz miał zajrzyj do kolejnych moich artykułów m.in. „ akwarium - mam sprzęt i co dalej&quot;, „rodzaje i typy akwariów&quot;, „zakładamy akwarium&quot;&lt;br /&gt;
Niniejszy artykuł został napisany przez właściciela sklepów &lt;a href=&quot;http://www.zoologiczny24.com.pl/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.zoologiczny24.com.pl/&lt;/a&gt; oraz &lt;a href=&quot;http://www.akwacentrum.pl/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.akwacentrum.pl/&lt;/a&gt; i jest chroniony prawami autorskimi. Jego rozpowszechnianie jest możliwe i bezpłatne pod warunkiem umieszczenia niniejszej stopki z informacją o autorze.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/6735860026974252262/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/akwarium-co-potrzeba-i-jak-zaozyc.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/6735860026974252262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/6735860026974252262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/akwarium-co-potrzeba-i-jak-zaozyc.html' title='AKWARIUM - CO POTRZEBA I JAK ZAŁOŻYĆ.'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4659011561096279426.post-7959027047813275780</id><published>2011-05-17T07:51:00.000-07:00</published><updated>2011-05-22T12:01:02.052-07:00</updated><title type='text'>ZAKŁADANIE NOWEGO AKWARIUM</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;strong&gt;Każdą budowlę trzeba zaprojektować! Jeśli masz ochotę zostać akwariowym architektem - w tym tekście znajdziesz wszystkie niezbędne informacje o podłożu, dekoracjach, technice, roślinach, wodzie i oczywiście samym akwarium.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przy wyborze ważne jest abyś pamiętał, że nie najważniejszy jest wygląd akwarium, ale to, jakie ryby będą w nim mieszkać.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Wybór miejsca&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Przy wybieraniu miejsca ważne są czynniki, dzięki którym ryby będą czuły się jak w domu, a nasze akwarium będzie wyglądało efektownie. Idealne miejsce powinno być równe, wypoziomowane, wolne od wibracji i odpowiednio wytrzymałe. W pobliżu powinno być również gniazdo elektryczne. Akwarium nigdy nie powinno stać stać w miejscu bezpośredniego promieniowania słonecznego, ponieważ światło słoneczne wzmaga wzrost niepożądanych glonów i podgrzewa wodę w akwarium. Pod uwagę należy także wziąć ciężar naszego zestawu: puste akwarium wraz z wystrojem oraz wodą (a jeden litr waży jeden kilogram) - to wszystko musi mieć solidną podstawę.nawet względnie niewielkie, 80-litrowe akwarium waży dość dużo i kiedy zostanie już napełnione wodą, bardzo trudno jest je przesunąć. Dlatego też szafka pod akwarium powinna być odpowiednio wytrzymała. Kupując w sklepie uzyskasz niezbędną pomoc i wybierzesz szafkę odpowiednią do rozmiarów akwarium. Dobrym pomysłem jest położenie na szafce arkusza styropianu, który zniweluje ewentualne nierówności i naprężenia pomiędzy zbiornikiem a szafką.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Podłoże&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Kiedy akwarium jest już umyte i stoi na miejscu, następną czynnością jest pokrycie jego dna podłożem. Podłoże z jednej strony służy jako miejsce zaczepienia roślin, z drugiej zaś jest środowiskiem życia licznych mikroorganizmów, niezwykle ważnych dla utrzymania równowagi biologicznej w akwarium. dobrze nadaje się do tego żwirek o grubości ziarenka 1-3 mm, lub 3-6 mm. Przed wypełnieniem żwirkiem dna akwarium, musi być on dokładnie wypłukany, a nawet wyparzony, aby uniknąć zmętnienia wody.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Dekoracja&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Stwórz swoim rybką prawdziwy podwodny świat! Dekoracji nie może jednak być zbyt wiele - zwróć uwagę, czy ryby maja dość miejsca do pływania. urządzając akwarium możesz puścić wodze fantazji, oczywiście biorąc pod uwagę wymagania ryb. Jeśli sam zbierasz korzenie i kamienie pamiętaj żeby zawsze dokładnie je umyć a nawet wygotować. Zbierane korzenie najlepiej jeśli pochodzą z miejscowej rzeki lub jakiegoś oczka wodnego (możemy wykorzystać tylko korzenie drzew liściastych nigdy iglastych ze względu na dużą zawartość żywicy w tych korzeniach). Używaj wyłącznie rodzajów skał, które nie uwalniają do wody żadnych substancji. Skały które uwalniają minerały i pierwiastki śladowe są nieodpowiednie.&lt;br /&gt;
Pamiętaj ze wyposażenie techniczne akwarium również potrzebuje miejsca i powinno być instalowane wcześniej niż dekoracje.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Technika&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
W akwarystyce&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;urządzenia techniczne są niezbędne. Próbujemy przecież zapewnić rybkom najlepsze warunki środowiska, zgodne z warunkami, poszczególnych gatunków.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;Ogrzewanie wody. Tropikalne rybki akwariowe wymagają tropikalnych temperatur wody, w okolicach 24 - 27 stopni Celsjusza. Z tego powodu akwarium wymaga podgrzewania. Do tego celu idealne są grzałki z termoregulatorem. Grzałki te są niewielkie i niekłopotliwe, a zarazem wydajne i bezpieczne (dobieramy według zasady że pół wata mocy grzałki na każdy litr pojemności zbiornika).&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;Filtry. Aby akwarium funkcjonowało właściwie woda wymaga ciągłej filtracji. Filtr usuwa z wody zawiesinę, dzięki czemu woda jest czysta. Pełni jeszcze drugą, znacznie ważniejszą funkcję. Dzięki bakteriom, osadzającym się na wkładzie filtra, szkodliwe odchody ryb rozkładane są biologicznie do mniej szkodliwych związków.&lt;br /&gt;
Rozróżniamy następujące rodzaje filtrów:&lt;br /&gt;
Filtry wewnętrzne.&amp;nbsp; Filtry zewnętrzne&lt;br /&gt;
Oświetlenie.Sztuczne oświetlenie jest w akwarium niezbędne. Światło jest czynnikiem decydującym o wzroście roślin. Jeżeli źródło światła jest za słabe, lub nie ma go wcale, rośliny nie będą rosły. Niewłaściwe oświetlenie może również powodować problemy z glonami. Rośliny potrzebują dziennie 10 - 12 godz. &amp;nbsp;światła. Odpowiednie są świetlówki dające białe światło.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&amp;nbsp;Rośliny.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Rośliny wodne &amp;nbsp;są niezwykle dekoracyjne, ale potrzebne są w akwarium z innych powodów - produkują tlen (w dzień), wspomagają rozkładanie toksyn zawartych w odchodach. Rośliny wodne służą także jako miejsca tarła dla niektórych ryb i kryjówki, często wyznaczają naturalne granice terytoriów.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;Rośliny rosnące w tle:&lt;br /&gt;
Na tło nadają się rośliny o wydłużonych pędach, rosną one wzwyż, ograniczając swój rozrost na boki, przy czym dość szybko rosną.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;Rośliny strefy środkowej:&lt;br /&gt;
Ładnie rozrośnięte egzemplarze średniej wielkości od razu przyciągną oko każdego obserwatora. Stąd doskonale sprawdzają się w roli zwracających uwagę elementów wystroju.&lt;br /&gt;
Rośliny pierwszoplanowe:&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;Te rośliny powinny być gęste i niskie, aby nie zasłaniały widoku całego akwarium.&lt;br /&gt;
Rośliny pływające: Rośliny pływające po powierzchni wody służą rybkom jako kryjówki oraz miejsca tarła. Należy jednak trzebić je regularnie, aby nie zabierały zbyt dużej ilości światła roślinom rosnącym w akwarium.&lt;br /&gt;
Postaraj się sadzić rośliny szybko rosnące, aby środowisko akwarium ustabilizowało się szybko i skutecznie.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Woda.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Woda dla ryb jest eliksirem życia. Właściwe parametry wody są dla ryb tak ważne, jak właściwe karmienie. Woda wodociągowa zawiera różne dodatki, na przykład chlor, które są do niej dodawane w procesie uzdatniania. Niestety chlor jest szkodliwy dla ryb. Dlatego nigdy nienależny zarybiać świeżo zalanego wodą akwarium. Należy odczekać dwa - trzy tygodnie w celu ustabilizowania się środowiska w akwarium.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Dobór ryb.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
W społeczeństwie akwarium wymagania ryb względem parametrów wody, temperatury i światła muszą być takie same lub bardzo zbliżone. Nie znaczy to, że takie akwarium jest nudne, podczas zakupów można przecież wybierać ryby zasiedlające różne strefy zbiornika/ na przykład pstrążenice pływają zwykle przy powierzchni wody, neony zajmują w środkowej części zbiornika, a wiele sumowatych spędza najwięcej czasu przy dnie akwarium. jeśli odpowiednio zasiedli się te strefy wówczas nie tylko ożywi się akwarium, ale również uniknie się widoku zbyt wielu ryb w jednej strefie ocierających się o siebie płetwami z braku miejsca do pływania. podczas zarybiania zbiornika warto pamiętać o zasadzie: im mniej tym zwykle lepiej. spróbuj się powstrzymać od kupna ryb należących do zbyt wielu gatunków, nawet jeśli będzie to bardzo trudne. Kilka odpowiednio wybranych możne być często o wiele ciekawszych do oglądania niż kolorowa mieszanka. polecam aby zaczynać od zaledwie kilku gatunków, zwłaszcza jeśli akwarysta jest początkujący. podstawową zasadą dobieranie ilości ryb do wielkości zbiornika, w którym maja zamieszkać. Ryby spokojne powinny mieć przynajmniej 1 litr wody na 1 cm ich długości.&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.wszystkoorybkach-robekz1.blogspot.com/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Zarybianie akwarium.&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Kiedy dokonasz zakupu ryb, najprawdopodobniej w sklepie zostaną one umieszczone w foliowej torbie. upewnij się że ryby nie pozostaną w niej zbyt długo. Im dłużej trwa podróż ze sklepu do domu, tym więcej ryby zużyją tlenu do oddychania i tym większy jego zapas powinien być w worku. Wpuszczanie nowo zakupionych ryb do akwarium należy wykonywać bardzo ostrożnie i delikatnie. Najpierw należy umieścić wciąż zamknięty worek z rybkami na 20 minut w wodzie akwariowej. Dzięki temu zapobiegniemy stresowi i uszkodzeniu ryb, co może zostać spowodowane zbyt nagłą zmianą temperatury. &amp;nbsp; &amp;nbsp; W czasie owych 20 minut temperatura w worku powoli zrówna się z temperaturą w akwarium. Następnie należy ostrożnie otworzyć worek i niewielkimi porcjami nalewać do środka wodę akwariową, aby ryby stopniowo przyzwyczaić do parametrów wody w akwarium. Uwaga: nie należy pomijać tej procedury i wpuszczać ryb od razu do akwarium. Jest jedyny sposób na uniknięcie szoku związanego z przeprowadzka. Po wszystkim ryby powinny czuć się w nowym akwarium komfortowo już od samego poczatku.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/feeds/7959027047813275780/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/zakadanie-nowego-akwarium.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7959027047813275780'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4659011561096279426/posts/default/7959027047813275780'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://zwierzaki-pl.blogspot.com/2011/05/zakadanie-nowego-akwarium.html' title='ZAKŁADANIE NOWEGO AKWARIUM'/><author><name>luki2239</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08253994763484407096</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>