Hikmet Talebesi

C ve C++'ta İşaretçiler (Pointers): İşaretçi Türleri ve Diziler

2011-12-29T00:32:00.000+02:00

Evet işaretçilere kaldığımız yerden devam ediyoruz. Şöyle bir işaretçi değişken bildirimi yaptığımızı düşünelim:

   int *ptr;

Bu işaretçinin gösterdiği değişkenin türünü neden tanımlamamız gerektiği üzerine düşünerek konumuza başlayalım.

Bunun nedeni,

   *ptr = 2;

yazdığımızda derleyicinin ptr ile gösterilen bellek konumuna ne kadar bayt kopyalayacağını bilmesi içindir. Eğer ptr bir tamsayı (integer) işaretçisi olarak bildirilmişse 2 bayt kopyalanacak, eğer uzun tamsayı (long) olarak bildirilmişse 4 bayt kopyalanacaktır. Aynı şekilde ondalıklı (float) ve çift duyarlıklı ondalıklı (double) sayılar için de uygun miktarda bayt kopyalanacaktır. Fakat işaretçinin gösterdiği türün tanımlanması derleyicinin, kodu farklı yöntemleri kullanarak yorumlamasına izin verir. Mesela bellekte bir satırda on tamsayıdan oluşan bir bloğumuz olsun. Bu on tamsayıyı tutmak için 20 bayt bellek ayrılacaktır.

Diyelim ki bu tamsayıların ilkinde ptr tamsayı işaretçimizi gösterdik. Ayrıca bu tamsayı, adresi 100 (onluk tabanda) olan bellek bölgesinde bulunsun.

   ptr + 1;

Yazdığımızda neler olacağına bakalım. Derleyici bunun bir işaretçi (yani değerinin bir adres) olduğunu ve bir tamsayıyı (ptr'nin 100 olan adresi bir tamsayının adresidir) gösterdiğini bildiğinden ptr'ye 1 yerine 2 ekler böylece işaretçimiz 102. bellek konumunda bulunan bir sonraki tamsayıyı gösterir. Eğer ptr bir uzun tamsayı (long) işaretçisi olarak bildirilmiş olsaydı 1 yerine 4 eklenecekti. Aynı şey ondalık (float), çift duyarlı ondalık (double) ve hatta yapılar (structure) gibi kullanıcı tanımlı diğer veri türleri için de geçerlidir. Bu işlem bildiğimiz "toplama" işleminden oldukça farklı. C'de bu işlem sonradan tekrar dönüş yapacağımız bir terim olan "işaretçi aritmetiği" kullanarak toplama olarak bilinir.

++ptr ve ptr++ ifadelerinin ikisi de ptr+1'e eşittir. Bu yüzden işaretçiden önce veya sonra "++" operatörünü kullanarak bir işaretçiyi artırmak; işaretçinin sakladığı adresi sizeof(tür) ("tür" işaret edilen nesnenin türüdür) miktarı kadar artırır (yani tamsayı için 2, uzun tamsayı için 4). 10 tamsayılık bir blok bellekte ardışıl olarak yerleştirilir (tamsayı dizisi olarak tanımlanır). Bu yüzden bu durum işaretçiler ve diziler arasında ilginç bir ilişkiyi meydana getirir.

Bunun için aşağıdaki örnek kod parçasını inceleyelim:

int my_array[] = {1, 23, 17, 4, -5, 100};

Yukardaki örneğimizde 6 tamsayı değer içeren bir değişken tanımladık. Bu tamsayıların her birine my_array değişkenimize vereceğimiz my_array[0] ve my_array[5] arasındaki alt indisler yoluyla erişebiliriz. Ancak alternatif olarak bu değerlere işaretçiler vasıtasıyla aşağıdaki gibi de erişebiliriz:

   int *ptr;

   ptr = &my_array[0];    /* işaretçimiz şimdi dizimizdeki ilk tamsayıyı gösteriyor */

Ardından dizimizi, dizi notasyonunu kullanarak ya da işaretçimizi dereferans ederek yazdırabiliriz. Aşağıdaki kod bunu göstermektedir:

   ----------- Program 2.1 -----------------------------------
   /* Program 2.1 from PTRTUT10.HTM 6/13/97 */
   #include <stdio.h>
   int my_array[] = {1,23,17,4,-5,100};
   int *ptr;

   int main(void)
   {
      int i;
      ptr = &my_array[0]; /* point our pointer to the first of the array */
      printf("\n\n");
      for (i = 0; i < 6; i++)
      {
         printf("my_array[%d] = %d ",i,my_array[i]); /*<-- A */
         printf("ptr + %d = %d\n",i, *(ptr + i)); /*<-- B */
      }
      return 0;
   }

Yukardaki programı derleyip çalıştıralım. A ve B satırlarını dikkatli incelersek her iki durumda da aynı değerlerin yazdırıldığını görürüz. Yine B ile gösterilen satırda işaretçimizin nasıl dereferans edildiğini de gözlemleriz, yani burada önce işaretçimize i ekliyoruz ardından bu yeni işaretçiyi dereferans ediyoruz. B satırını değiştirin:

   printf("ptr + %d = %d\n",i, *ptr++);

Ve tekrar çalıştırın. Yine değiştirin:

   printf("ptr + %d = %d\n",i, *(++ptr));

Ve bir kez daha deneyin. Her denemede sonucu tahmin etmeye çalışın ve ardından gerçek sonuca bakın.

C'de &degisken_adi[0] standart durumunu kullanabildiğimiz her yerde bunu "degisken_adi" ile değiştirebiliriz. Böylece kodumuzda:

   ptr = &my_array[0];

yazdığımız yere aynı sonucu elde edebildiğimiz:

   ptr = my_array;

yazabiliriz.

Bu durum dizi isimlerinin birer işaretçi olduğunu gösterir. Buradan "dizinin adı, dizideki ilk elemanın adresidir" sonucunu çıkarabiliriz. Yeni başlayan çoğu kişinin dizi adlarının bir işaretçi değişken olduğunu düşünerek kafaları karışabilir. Örneğin:

   ptr = my_array;

yazabiliyorken,

   my_array = ptr;

yazamayız. Sebebi ise ptr bir değişken olduğu halde my_array bir sabittir. Yani my_array dizisinin ilk elemanının tutulacağı konum, my_array[] bildirildiği için değiştirilemez. Daha önce "lvalue" teriminden bahsederken K&R-2'den şöyle bir alıntı yapmıştık:

"Nesneler depolama bölgesi olarak adlandırılır; lvalue ise bir nesneye isnad edilen ifadedir."

Bu ilginç bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. my_array depolama bölgesi olarak isimlendirilmişse, neden yukardaki atama ifadesinde bir lvalue değil? Bu sorunu çözmek için my_array'i biraz "değiştirilemez lvalue" olarak adlandıracağız. Yukardaki örnek programımızda:

   ptr = &my_array[0];

satırını,

   ptr = my_array;

olarak değiştirelim ve çalıştıralım. Burada her iki ifadedeki sonuç da aynıdır.

ptr ve my_array isimleri arasındaki farka biraz daha derinlemesine bakalım. Bazı yazarlar dizileri sabit işaretçiler olarak adlandırırlar. Bununla ne demek istiyoruz? Bu anlamda "sabit" terimini anlamak için "değişken" teriminin tanımına geri dönelim. Bir değişken bildirdiğimizde bu değişkene uygun türde değeri tutmak için bellekte bir noktada yer ayırılır. Bu yapıldığında değişkenin adı iki farklı şekilde yorumlanır. Atama operatörünün sol tarafında kullanıldığında derleyici bunu atama operatörünün sağ tarafının değerlendirilmesinden çıkan sonucu taşıyacağı bellek konumu olarak yorumlar, ancak atama operatörünün sağ tarafında kullanıldığında değişkenin adı bu değişkenin değerini tutmak için ayrılmış bellek adresinde saklanan içerik olarak yorumlar.

Bunu aklımızda tutarak, aşağıdaki gibi, sabitlerin en basit şeklini düşünelim:

   int i, k;

   i = 2;

Burada i bir değişken olup belleğin veri bölümünde yer tutarken, 2 bir sabittir ve data segmentte bellek ayrımak yerine doğrudan belleğin kod segmentine gömülür.Yani k=i; gibi bir ifade yazarak derleyiciye kodu oluşturmak için çalışma zamanında k'ya taşınacak değeri belirlemek için &i bellek konumuna bakacağını söylerken, i=2; ile oluşturulan kod, 2'yi kod içindeki yerine koyar ve data segmentin referanslanması söz konusu olmaz. Yani, k ve i nesne iken 2 nesne değildir.

Benzer şekilde yukardaki my_array da bir sabit olduğundan, derleyici dizinin depolanacağı yeri belirler belirlemez my_array[0]'ın adresini bilir.

   ptr = my_array;

ifadesinin görülmesi üzerine bu adresi kod segment içinde bir sabit olarak kullanır ve data segmentin referanslanması da söz konusu olmaz.

Bir önceki yazıda verdiğimiz Program 1.1 başlıklı örnek programda kullandığımız (void *) ifadesinin kullanımına biraz daha detaylı bakalım. Görüldüğü üzere farklı türlerde işaretçilere sahip olabiliyoruz. Şimdiye kadar hep tamsayıları ve karaketerleri gösteren işaretçilerden bahsettik. İlerde yapıları gösteren işaretçilerden ve hatta işaretçileri gösteren işaretçilerden de bahsedeceğiz.

İşaretçilerin boyutlarının sistemden sisteme değişebileceğinden bahsetmiştik. Aynı zamanda bir işaretçinin boyutunun gösterdiği nesnenin veri tipine göre de değişmesi mümkün. Böylece nasıl kısa tamsayı türünde bir değişkene uzun tamsayı atamaya çalışmak sorun olabiliyorsa, başka türde işaretçi değişkenlere çeşitli türde işaretçilerin değerlerini atamak da sorun olabilir.

Bu sorunu minimize etmek için C, void türünde bir işaretçi sunmuştur. Böyle bir işaretçiyi,

   void *vptr;

yazarak bildirebiliriz.

Void işaretçi genel bir işaretçi çeşididir. Örneğin C, karakter türünde bir değişkenle tamsayı türünde bir değişkenin karşılaştırılmasına izin vermezken, bunların her ikisi de void türünde bir işaretçi ile karşılaştırılabilir. Tabiki diğer değişkenlerde olduğu gibi uygun şartlarda bir işaretçi türünü diğerine çevirmek için kast işlemi yapılabilir. Bir önceki yazıda verdiğimiz Program 1.1 örnek kodunda %p çevrim belirtimiyle uyumlu hale getirmek için tamsayı işaretçilerini void işaretçilere kast ettik. İlerleyen yazılarda diğer kast işlemlerini de göreceğiz.

Sonraki yazımızda işaretçiler karakter dizileri ve katarlar (string) üzerinde duracağız.

C ve C++'ta İşaretçiler (Pointers)

2011-12-27T16:30:00.000+02:00

Merhabalar, uzun zamandan beri blogumla ilgilenemedim. Bir süredir C ve C++'da önemli bir konu bir bel kemiği konusu olan İşaretçiler (Pointers) konusunda internette araştırmalar yapıyordum. İşaretçiler birçokları için korkulu bir rüya. Ancak işaretçiler konusu anlaşılmadan tam anlamıyla bir C programcısı olmak çok zor hatta imkansız. Bu konuda internete bulduğum bir dökümandan biraz yazmak istiyorum.

İşaretçiler kapsam olarak çok geniş. Ancak yazı kısa tutulmuş ve en basit konu olan değişken kavramından başlayarak aşama aşama ilerlenmiş. Son olarak fonksiyon işaretçileriyle konu tamamlanmış.

Hazırsak başlayalım.

İşaretçi Nedir?
İşaretçiler veya göstericiler (Pointers) kavramının C ve C++'ta anlaşılması zor konulardan birisi olduğuna değinmiştik. C'ye yeni başlayan veya işaretçileri anlamaya çalışan birisi için işaretçi kavramına girmeden önce değişken kavramının tam olarak anlaşılması gerekmektedir.

Her değişkenin, değişebilen bir değeri ve bir ismi vardır. Derleyici ve bağlayıcı bilgisayarımızın belleğindeki belli bir bellek bloğunu bu değişkenin değerini tutmak için ayırır. Bu bloğun boyutu değişkenin üzerinde değişimine izin verilen aralığa bağlı olarak değişir. Örneğin PC'lerde bir tamsayı (integer) değişkenin boyutu 2 bayt, uzun tamsayı (long integer) değişkenin boyutu ise 4 bayttır. Ancak bu boyut farklı donanım ve sistemlerde değişiklik arzedebilir.

Bir değişken tanımladığımız zaman derleyiciyi iki hususta bilgilendirmiş oluyoruz. Birincisi değişkenin adı, ikincisi değişkenin türü. Örneğin;

int k;

yazdığımızda k isminde, tamsayı (integer) türünde bir değişken tanımlamış oluyoruz. Bu ifadenin "int" kısmını gören derleyici, bu tamsayı (integer) değeri tutmak için bellekte 2 bayt yer ayırır. Ayrıca bir de sembol tablosu oluşturur. k sembolünün değerini ve bellekte 2 bayt olarak ayrılan yerdeki göreli adresini bu tabloya ekler. Sonrasında;

k = 2;

yazıp ifadeyi çalıştırdığımızda k değerinin depolanması için ayrılmış olan bellek bölgesine 2 değeri yerleştirilecektir. C'de bu k tamsayısı gibi değişkenlere "nesne" adı verilir.

Burada k nesnesi ile ilgili iki değer bulunmakta. Bu değerlerin ilki tutulan tamsayının değeri (örneğimizde 2), diğeri bellek konumunun değeridir (k'nın adresi). Bazı yerlede bu iki değer rvalue (sağ değer) ve lvalue (sol değer) olarak adlandırmaktadır.

Bazı dillerde lvalue, "=" atama operatörünün sol tarafında izinlidir (yani adres sağ tarafın değerlendirme sonucunun bittiği yerdir). Rvalue atama ifadesinin sağ tarafındadır. Yukardaki örneğimizde Rvalue 2'dir. Rvalue atama ifadesinin sol tarafında kullanılamaz. Yani 2=k; gibi bir ifade geçersizdir.

Aslında "lvalue"nin tanımı C için biraz değiştirilmiştir. K&R II (s. 97)[1]'e göre:

"Bir nesne, depolama bölgesi olarak isimlendirilir, lvalue ise bir nesneye isnad edilen ifadedir."

Orjinal haliyle alınan bu ifade durumu açıklamaya yeterlidir. İşaretçileri anlamak için biraz daha detaya ineceğiz.

Şöyle bir örnekle devam edelim:

   int j, k;

   k = 2;

   j =7;             <--- 1. satır

k = j; <--- 2. satır

Yukarda, derleyici 1. satırdaki j'yi j değişkeninin adresi olarak yorumlar (lvalue) ve 7 değerini bu adrese kopyalamak için kod üretir. 2. satırdaki j, rvalue olarak yorumlanır ('=' atama operatörünün sağ tarafında olduğundan). Yani buradaki j, j için ayrılmış bellek bölgesinde saklanan değeri gösterir. Örneğimizde bu değer 7'dir. Böylece 7, k lvalue değeri ile gösterilen adrese kopyalanır.

Tüm bu örneklerde 2 bayt tamsayıları (integer) kullandığımız için rvalue değeri bir konumdan diğerine 2 bayt olarak kopyalandı. Uzun tamsayıları (long integer) kullanmış olsaydık, kopyalama 4 bayt olarak gerçekleşecekti.

lvalue değerimizi (yani bir adresi) tutmak için tasarlanmış bir değişkene ihtiyacımız olduğunu düşünelim. Böyle bir değeri tutmak için gereken boyut sisteme bağlı olarak değişecektir. Toplam 64 K belleğe sahip eski masaüstü bilgisayarlarda, bellekteki herhangi bir noktada 2 bayt bulunabilir. Bellek miktarı arttıkça, bellekteki bir adresi tutmak için gereken bayt miktarı da artacaktır. IBM PC gibi bazı bilgisayarlar segment ve ofset tutmak için belli koşullar altında özel işlem gerektirebilir. İhtiyacımız olan gerçek boyut çok önemli değil. Önemli olan derleyiciye depolamak istediğimiz şeyin bir adres olduğunu bildirme yöntemine sahip olmamız.

Böyle bir değişken işaretçi değişkeni olarak adlandırılır. C'de bir işaretçi değişkeni, değişkenin önüne yıldız getirirerek tanımlıyoruz. Aynı zamanda işaretçimize, işaretçimiz içinde saklayacağımız adreste depolanan verinin türünü gösteren bir tip belirtiyoruz. Örneğin şöyle bir değişken bildirimi düşünelim:

   int *ptr;

Burada ptr, değişkenimizin adıdır (tıpkı tamsayı değişkenimizin adının k olduğu gibi). '*', derleyiciye bir işaretçi değişkene ihtiyacımız olduğunu, yani bellekte bir adresi depolamak için kaç bayt yer ayrılacağını, int, işaretçi değişkenimizi bir tamsayının adresini tutmak için kullanacağımızı söyler. Böyle bir işaretçiye bir tamsayıyı "gösterir" denir. Ancak dikkat edelim int k; yazdığımızda k'ya bir değer vermedik. Eğer bu tanım herhangi bir fonksiyonun dışında yapılırsa ANSI uyumlu derleyiciler bu değişkene sıfır değerini atar. Benzer şekilde yukardaki bildirimde içinde herhangi bir adres bulunmayan ptr'nin de değeri yoktur. Bu durumda yine eğer bildirim herhangi bir fonksiyonun dışında ise işaretçi herhangi bir C nesnesini veya fonksiyonunu göstermeyen bir değerle başlatılır. Bu şekilde başlatılmış bir işaretçi "null (boş)" işaretçi olarak adlandırılır.

Bir null gösterici için kullanılan gerçek bit deseninin sıfır olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği kodun geliştirildiği sisteme bağlıdır. Kaynak kodun farklı sistemler üzerindeki farklı derleyiciler arasında uyumlu olması için boş işaretçiyi gösteren bir makro kullanılır. Bu makronun adı NULL'dur. Böylece bir göstericinin değerinin, ptr = NULL şeklinde bir atama ifadesiyle olduğu gibi, NULL makro kullanılarak ayarlanması işaretçinin boş bir işaretçi olmasını sağlar. Tıpkı if (k==0) ifadesinde sıfır tamsayı değeri için test yapılabildiği gibi, if(ptr==NULL) kullanarak boş bir gösterici için test yapabiliriz.

Yeni ptr değişkenimizin kullanımına tekrar dönelim. Diyelim ki ptr içinde k tamsayı değişkenimizin adresini tutmak istiyoruz. Bunun için tekli & operatörünü kullanıyoruz ve şu şekilde yazıyoruz:

ptr = &k;

& Operatörünün yaptığı şey, k, '=' atama operatörünün sağında olsa bile, k'nın lvalue değerini (adres) getirmek ve bunu ptr işaretçimizin içine kopyalamak. Şimdi biraz daha sabır son bir operatör daha kaldı.

Son operatörümüz "Dereferans operatörü" olan asterisk ve aşağıdaki gibi kullanıyoruz.

*ptr = 7;

Bu ifade ptr değişkeniyle gösterilen adrese 7 değerini kopyalayacaktır. Böylece eğer ptr, k'yı "gösterirse", yukarıdaki ifade k'nın değerini 7 yapacaktır. Yani, '*' operatörünü bu şekilde kullandığımızda ptr neyi gösteriyorsa onun değerini kastediyoruz, işaretçinin kendisinin değerini değil.

ptr ile gösterilen adreste tutulan tamsayı değeri ekrana basmak için:

   printf("%d\n", *ptr);

şeklinde yazabiliriz.

Buraya kadar tüm gördüklerimizi bir arada görmek için aşağıdaki programı çalıştıralım ve kaynak kodu ve çıktıyı dikkatlice inceleyelim.

   ------------ Program 1.1 ---------------------------------
   /* Program 1.1 from PTRTUT10.TXT 6/10/97 */

   #include <stdio.h>
   int j, k;
   int *ptr;
   int main(void)
   {
      j = 1;
      k = 2;
      ptr = &k;
      printf("\n");
      printf("j has the value %d and is stored at %p\n", j, (void *)&j);
      printf("k has the value %d and is stored at %p\n", k, (void *)&k);
      printf("ptr has the value %p and is stored at %p\n", ptr, (void *)&ptr);
      printf("The value of the integer pointed to by ptr is %d\n", *ptr);
      return 0;
   }

Not: C'nin burada kullandığımız (void *) ifadesinin kullanımını gerektiren yönlerinden henüz bahsetmedik. Şimdilik sadece test kodumuza dahil ettik. İlerde bu ifadeyi daha detaylı şekilde inceleyeceğiz.

Özetleyecek olursak:

Değişkenler bir isim ve bir tür ile bildirilir (örneğin int k;)
İşaretçi değişkenler de bir isim ve bir tür ile bildirilir (örneğin int * ptr;). Asterisk işareti ptr adlı değişkenin bir işaretçi değişken olduğunu ve türü, işaretçinin derleyiciye hangi türü gösterdiğini söyler (örneğimizde bir tamsayı).
Bildirilmiş bir değişkenin adresini isminin önüne, &k'daki gibi, & operatörü getirerek alabiliriz.
İşaretçileri "dereferans" edebiliriz, yani '*' operatörünü *ptr şeklinde kullanarak işaretçinin gösterdiği adresteki değeri alabiliriz.
Değişkenlerin "lvalue" değeri onun adresidir, yani bellekte deoplandığı yerdir. Bir değişkenin "rvalue" değeri bu değişken içinde depolanan değerdir (bu adresteki).

Referanslar

"The C Programming Language" 2nd Edition, B. Kernighan, D. Ritchie, Prentice Hall, ISBN 0-13-110362-8

Bir sonraki yazımıza İşaretçi türleri ve Diziler başlığıyla devam edeceğiz.

CSS Float Nedir?

2011-08-03T02:52:00.001+03:00

Bu yazıda örnek kullanım şekilleriyle bu temel CSS konusu üzerinde duracağız.

Float Nedir?
Float basitçe kendisini taşıyan taşıyıcının sağ ya da sol tarafına kaydırılabilen bir kutudur (mesela bir div).

Bu kutu float uygulanarak sağ tarafa kaydırılmıştır.

Float'ın en temel özelliği, içerik parçalarını üst üste değil de yan yana düzenlemeye imkan sağlamasıdır (tablo kolonlarına benzer ancak daha iyi bir düzenleme imkanı sağlar). Bu da yazı kolonları ya da yandaki kutu gibi sayfaki elemanları ileri düzeyde konumlandırmaya imkanı sağlar.

Floatlar img elemanına ait align=left ve align=right özelliklerine de kısmen benzemektedir.

float Özelliği
CSS'te float eleman oluşturmak için aşağıdaki örnekte görüldüğü gibi float özelliğini kullanıyoruz.

<div style="float: left; width: 100px;">
sola kaydırılmış div
</div>

<div style="float: right; width: 100px;">
sağa kaydırılmış div
</div>

veya ayrı bir stil dosyası ve ID'ler de kullanılabilir.

<div id="solFloat">sola kaydırılmış bir div</div>
<div id="sagFloat">sağa kaydırılmış bir div</div>

.
.
.

#solFloat
{
float: left;
width: 100px;
}

#sagFloat
{
float: right;
width: 100px;
}

Float ile İlgili Örnekler
Float'ın özelliklerini gösteren birkaç örnek vererek floatla neler yapılabileceğini görelim.

Sola Kaydırılmış Kutu
Aşağıdaki örnekte float uygulanmamış yazı alanı ve float uygulanarak yazı alanının sol tarafına kaydırılmış bir kutu görülmektedir.

<div style="float: left; width: 100px;
margin: 5px; padding: 5px; border: 1px solid black;">
<p>Float uygulanarak sola kaydırılmış yazı kutumuz.</p>
</div>

<p>
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.
</p>

Float uygulanarak sola kaydırılmış yazı kutumuz.

Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.

Sağa Kaydırılmış Kutu
Bu örnek de yukarıda bahsettiğimiz örneğe benzemekte ancak bu kez kutumuz sola değil sağa kaydırıldı.

<div style="float: right; width: 100px;
margin: 5px; padding: 5px; border: 1px solid black;">
<p>This is our right-floated text box.</p>

</div>

<p>
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
This is our regular, non-floated column of text.
</p>

Float uygulanarak sağa kaydırılmış yazı kutumuz.

Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız. Düz, float uygulanmamış yazı alanımız.

İki Sütunlu Yazı Alanı
Bu örnekte de iki sütunlu yazı alanı oluşturmak için float uygulanmış yan yana iki kutu kullanacağız. Bunun için sola kaydırılmış iki div kullanıyoruz. İkinci div ilk div'in sağ tarafında duracak.

<div style="float: left; width: 200px; margin-right: 5px;">
<p>
    Sol taraftaki yazı sütunumuz.
    Sol taraftaki yazı sütunumuz.
    Sol taraftaki yazı sütunumuz.
    Sol taraftaki yazı sütunumuz. </p>
</div>

<div style="float: left; width: 200px; margin-right: 5px;">
<p>
    Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
    Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
    Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
    Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
    Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
</p>
</div>

<div style="clear: both;"> </div>

Sol taraftaki yazı sütunumuz.
Sol taraftaki yazı sütunumuz.
Sol taraftaki yazı sütunumuz.

Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
Sağ taraftaki yazı sütunumuz.
Sağ taraftaki yazı sütunumuz.

clear Özelliği
Yukardaki örnekte yer alan <div style="clear: both;"> </div> ifadesi dikkatinizi çekmiştir.

clear özelliği sayesinde clear özelliğini eklediğimiz elemanın ondan bir önceki elemanın yanına gelmeyeceğini garantilemiş oluyoruz. float özellikli divlerimizden sonra clear özellikli bir div koyduğumuzda, float divlerimizden sonra gelecek hiç bir eleman float divlerimizin yanına koyulmaz.

float sütunlarımızdan sonra clear: both özellikli bir eleman koymadığımızda float sütunlarımızdan sonra gelecek tüm içerik sütunlarımızın yanından akmaya çalışacaktır (nasıl bir sonuç vereceğini deneyip görebilirsiniz). Aslında böyle yaparak, tarayıcıya float divlerimiz burada bitiyor diyoruz.

bu yazıda http://www.elated.com/articles/css-floats/ sayfasından faydalanılmıştır.

Hoş Geldin Yâ Şehr-i Ramazan

2011-07-30T23:08:00.006+03:00

Orucun ve Ramazan ayının fazileti

Sual: Ramazan ayının önemi nedir?

CEVAP
Bu konuda imam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:
Mübarek Ramazan ayı, çok şereflidir. Bu ayda yapılan, nafile namaz, zikir, sadaka ve bütün nafile ibadetlere verilen sevap, başka aylarda yapılan farzlar gibidir. Bu ayda yapılan bir farz, başka aylarda yapılan yetmiş farz gibidir. Bu ayda bir oruçluya iftar verenin günahları affolur. Cehennemden azat olur. O oruçlunun sevabı kadar, ayrıca buna da sevap verilir. O oruçlunun sevabı hiç azalmaz.

Bu ayda, emri altında bulunanların, işlerini hafifleten, onların ibadet etmelerine kolaylık gösteren âmirler de affolur, Cehennemden azat olur. Ramazan-ı şerif ayında, Resulullah, esirleri azat eder, her istenilen şeyi verirdi. Bu ayda ibadet ve iyi iş yapabilenlere, bütün sene bu işleri yapmak nasip olur. Bu aya saygısızlık edenin, günah işleyenin bütün senesi, günah işlemekle geçer.

Bu ayı fırsat bilmeli, elden geldiği kadar ibadet etmelidir. Allahü teâlânın razı olduğu işleri yapmalıdır. Bu ayı, ahireti kazanmak için fırsat bilmelidir.

Kur’an-ı kerim, Ramazanda indi. Kadir gecesi, bu aydadır. Ramazan-ı şerifte, iftarı erken yapmak, sahuru geç yapmak sünnettir. Resulullah bu iki sünneti yapmaya çok önem verirdi.

İftarda acele etmek ve sahuru geciktirmek, belki insanın aczini, yiyip içmeye ve dolayısıyla her şeye muhtaç olduğunu göstermektedir. İbadet etmek de zaten bu demektir.

Hurma ile iftar etmek sünnettir. İftar edince, (Zehebez-zama’ vebtellet-il uruk ve sebet-el-ecr inşaallahü teâlâ) duasını okumak, teravih kılmak ve hatim okumak önemli sünnettir.

Bu ayda, her gece, Cehenneme girmesi gereken, binlerce Müslüman affolur, azat olur. Bu ayda, Cennet kapıları açılır. Cehennem kapıları kapanır. Şeytanlar, zincirlere bağlanır. Rahmet kapıları açılır. Allahü teâlâ, bu mübarek ayda Onun şanına yakışacak, kulluk yapmayı ve Rabbimizin razı olduğu, beğendiği yolda bulunmayı, hepimize nasip eylesin! Âmin. (Mektubat ,1.c. 45.m.)

Açıktan oruç yiyen, bu aya hürmet etmemiş olur. Namaz kılmayanın da, oruç tutması ve haramlardan kaçınması gerekir. Bunların orucu kabul olur ve imanları olduğu anlaşılır.

Ramazan-ı şerifte, oruç tutmak çok sevaptır. Özürsüz oruç tutmamak büyük günahtır. Hadis-i şerifte, (Özürsüz, Ramazanda bir gün oruç tutmayan, bunun yerine bütün yıl boyu oruç tutsa, Ramazandaki o bir günkü sevaba kavuşamaz) buyuruldu. [Tirmizi]
(Ama dini bir mazeret varsa oruç tutmamak günah olmaz.)

Ramazanda oruç tutmak hakkındaki hadis-i şeriflerden birkaçı şöyle:
(Ramazan ayı mübarek bir aydır. Allahü teâlâ, size ramazan orucunu farz kıldı. O ayda rahmet kapıları açılır, Cehennem kapıları kapanır, şeytanlar bağlanır. O ayda bir gece vardır ki, bin aydan daha kıymetlidir. O gecenin [Kadir gecesinin] hayrından mahrum kalan, her hayırdan mahrum kalmış sayılır.) [Nesai]

(Ramazan ayında oruç tutmayı farz bilip, sevabını da Allahü teâlâdan bekleyerek oruç tutanın günahları affolur.) [Buhari]

(Ramazan orucunu tutup ölen kimse, Cennete girer.) [Deylemi]

(Ramazan ayı gelince, “Ey hayır ehli, hayra koş! Şer ehli, sen de kötülüklerden el çek” denir.) [Nesai]

(Ramazan bereket ayıdır. Allahü teâlâ bu ayda, günahları bağışlar, duaları kabul eder. Bu ayın hakkını gözetin! Ancak Cehenneme gidecek olan, bu ayda rahmetten mahrum kalır.) [Taberani]

(Ramazan-ı şerif ayı geldiği zaman, Allahü teâlâ meleklere, müminlere istiğfar etmelerini emreder.) [Deylemi]

(Farz namaz, sonraki namaza kadar; Cuma, sonraki Cumaya kadar; ramazan ayı, sonraki ramazana kadar olan günahlara kefaret olur.) [Taberani]

(Peş peşe üç gün oruç tutabilenin, Ramazan orucunu tutması gerekir.) [Ebu Nuaym]

(Ramazan orucu farz, teravih sünnettir. Bu ayda oruç tutup, gecelerini de ibadetle geçirenin günahları affolur.) [Nesai]

(Bu aya ramazan denmesinin sebebi, günahları yakıp erittiği içindir.) [İ. Mansur]

(Ramazan ayında ailenizin nafakasını geniş tutunuz! Bu ayda yapılan harcama, Allah yolunda yapılan harcama gibi sevaptır.) [İbni Ebiddünya]

(Ramazan ayının başı rahmet, ortası mağfiret, sonuysa Cehennemden kurtuluştur.) [İ. Ebiddünya]

(İslam, kelime-i şehadet getirmek, namaz kılmak, zekât vermek, Ramazan orucunu tutmak ve haccetmektir.) [Müslim]

(Cennetteki güzel köşkler, sözü hoş, selamı çok, yemek yediren, oruca devam eden ve gece namazı kılan kimselere verilir.) [İbni Nasr]

(Oruç tutan müminin susması tesbih, uykusu ibadet, duası müstecap ve amelinin sevabı da çoktur.) [Deylemi]

(Bilhassa oruçlu iken çirkin, kötü söz söylemeyin! Birisi size sataşırsa, ona “Ben oruçluyum” deyin!) [Buhari]

(Gerçek oruç, sadece yiyip içmeyi değil, boş ve hayasızca sözleri de terk ederek tutulan oruçtur.) [Hakim]

(Allahü teâlânın, gözlerin görmediği, kulakların işitmediği ve hiç kimsenin hayaline bile gelmeyen nimet dolu sofrasına, ancak oruçlular oturur.) [Taberani]

(Allah yolunda bir gün oruç tutanı, Allahü teâlâ yetmiş yıllık mesafe kadar cehennemden uzaklaştırır.) [Buhari]

(Temizlik imanın yarısı, oruç da sabrın yarısıdır.) [Müslim]

(Oruçlu iken ölene, kıyamete kadar oruç tutmuş gibi sevap yazılır.) [Deylemi]

(Oruçlu iken ölen Cennete girer.) [Bezzar]

(Oruç tutan, namaz kılan kimse, mükafatını kıyamette aklı kadar alır.) [Hatib]

(Oruç şehveti keser.) [İ. Ahmed]

Mübarek vakitlerde, günahlardan titizlikle uzak durmalı, taatları, ibadetleri ve her çeşit hayratı artırmalıdır. Zira Allahü teâlâ, tarafından sevilen kimse, faziletli vakitlerde faziletli amellerle meşgul olur. Buğzettiği kul ise; faziletli vakitlerde kötü işlerle meşgul olur. Kötü işlerle meşgul olanın bu hareketi azabının daha şiddetli olmasına ve Allahü teâlânın, ona daha çok buğzetmesine sebep olur. Çünkü o, böyle yapmakla vaktin bereketinden mahrum kalmış ve onun hürmet ve şerefini çiğnemiş olur. (Mev'iza-i hasene)

Resulullah efendimizin rüyası
(Rüyamda acayip şeyler gördüm. Ümmetimden birini azap melekleri yakalamıştı. Aldığı abdestler gelip, onu içindeki zor durumdan kurtardı. Birini gördüm, kabri onu sıkıyordu. Kıldığı namazlar gelip, onu kabir azabından kurtardı. Birine şeytanlar musallat olmuştu. Ettiği zikirler gelip, şeytandan onu kurtardı. Birinin de susuzluktan dili çıkmıştı. Tuttuğu Ramazan orucu gelip, susuzluğunu giderdi.

Birini zulmet sarmıştı. Yaptığı hac gelip karanlıktan çıkardı. Birine ölüm meleği gelmişti. Ana babasına yaptığı iyilikler gelip, ölümüne engel oldu, geciktirdi. Birini Müslümanlarla konuşturmuyorlardı. Sıla-i rahim gelip, ona şefaat etti, onlarla konuştu. Peygamberinin yanına gitmek isteyen birine engel oluyorlardı. Aldığı gusül, onu alıp yanıma getirdi. Ateşten korunmak isteyen birisine, sadakası gelip ateşe perde oldu. Birini zebaniler alıp Cehenneme götürürken, yaptığı emr-i maruf ve nehy-i münker gelip kurtardı. Biri Cehennem ateşine atılmıştı. Allah korkusu ile döktüğü gözyaşları gelip oradan kurtardı.

Birine amel defteri solundan verilirken, Allah korkusu gelip, defterini sağa aldı. Sevapları hafif gelen birine, kendinden önce ölen çocukları gelip, sevabını ağırlaştırdı. Cehennemin kenarında, korkudan titreyen birine, Allahü teâlâya olan hüsnü zannı gelince, titremesi durdu. Sırattan zorla geçen biri, Cennete geldi. Fakat kapılar kapalıydı. Kelime-i şehadeti gelip, onu Cennete koydu.) [Taberani, Hakîm-i Tirmizi]

Sual: Günah işlememize şeytanlar sebep olduğuna göre, Ramazanda bağlı olan şeytanlar nasıl günah işletiyor?

CEVAP
Günah işlememize yalnız şeytanlar değil, kendi nefsimiz de sebep olmaktadır. Nefsin zararı, şeytanınkinden çok fazladır. Nefsin her istediği kendi zararınadır. Ramazanda günah işleten, nefsimizdir. Bu ayda, şeytanlar bağlı olduğu için vesvese veremezler. Ramazanda esnemeler de şeytandan değildir. Asabi esnemeler, yorgunluk, uykusuzluk gibi hallerde meydana gelir. (Mektubat-ı Rabbani)

Oruçluyken ölmek
Sual: Abdestliyken ölen şehid oluyor. Oruçluyken ölene de bir ecir var mıdır?

CEVAP
Evet, ecri büyüktür. Bir hadis-i şerifte, (Oruçluyken ölen Cennete girer) buyuruldu. (Bezzar)

Sevab zorluğa göredir
Sual: Ramazan ayı, yaza ve kışa gelebiliyor. Kışın kısa günlerde oruç tutulması daha kolay, yazın uzun günlerde sıcakta tutmaksa çok zordur. İkisinin sevabı aynı mıdır?

CEVAP
Hayır, zorluklar içinde yapılan ibadetin sevabı daha çoktur. (Ecir meşakkate göredir) buyuruluyor. İmam-ı Rabbani hazretleri de buyuruyor ki:
Maniler karşısında, ibadeti yapmak güçlüğü, sıkıntısı, o ibadetlerin, şanını, şerefini göklere çıkarır. Mani olmayarak, kolay yapılan ibadetler, aşağıda kalır. (3/35)
Ramazan-ı şerif kışa da gelse, farz ibadet olduğu için sevabı çoktur. İki hadis-i şerif meali şöyledir:
(Kışın oruç tutmak, meşakkatsiz elde edilen bir ganimettir.) [Tirmizi]

(Kış müminin baharıdır. Gündüzleri kısa olur, oruç tutar. Geceleri de uzun olur, kalkıp ibadet eder.) [Beyheki]

kaynak: http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=1056

Abdülkadir-i Geylânî Hazretlerinden İkazlar

2011-07-29T16:19:00.001+03:00

Gâyeden ileriye geçmek, maksada ulaşamamakla birdir. (Hedeften öteye atmak, daha yakına atıp hedefi tutturamamakla aynıdır.)
Kadınların fikirleri devamlı değildir. Bu bakımdan kadınlardan dâhî çıkmaz.
Muvaffakiyet üç postacı tarafından getirilen bir mektuptur. Bu postacılar; liyâkat, gayret ve tâlihtir.
En hakiki düşmanlarımız, kalbimizde yaşayan hırs, haset ve tamahkârlıktır.
Adâletin olmadığı yerde saâdet bulunmaz.
Hiddetliyken hiç bir şey yapma. Fırtınaya yelken açılırmı?
İnsanın salâhiyeti büyüdükçe güç ve ihtiyâtı büyümelidir.
Canınız sıkıldığı vakit çalışınız.
Hiç bir amele aldanıp mağrur olma. Çünkü ameller, hâtimesiyle (son durumuyla) ölçülür, değer kazanır.
Helâl yemek nûr ise, haram yemek de boğucu bir karanlıktır. Haram yemek kalbi öldürür, helâl yemek ise gönlü diriltir.
Bir günah işlediğin zaman Allâh’ın rahmetinden ümidini kesme. Üzerine sürülmüş olan günah kirini, tevbe suyu ile yıka.
İnanmayan bir gönül, içinde kuş bulunmayan bir kafese benzer.

Manevî Hayatımızdaki Bir Sıkıntı ve Kabz Halinde Ne Yapmalıyız?

2011-01-29T13:52:00.001+02:00

Belki bunların hepsini belli nisbetlerde yapmak icab eder. Her şeyden önce bir değişiklik, psikolojik tavır ve durum değişikliği gerekir. Psikologlar, insanın kendini yenilemesi ve üzerindeki sıkıntı halini atabilmesi için bir hal, tavır ve durum değişikliğini tavsiye etmektedirler. Bazen insan ağır ve bunaltıcı bir kabz hali yaşayabilir; öyle bir durumda Cenâbı Hakk'a çok ciddi teveccüh etmesi iktiza eder. Tevbe ve istiğfar ile O'na yönelmesi gerekir. Bazen gönlün bir halvete girmesi, bir yere kapanıp yakarışa geçmesi, içini O'na dökmesi lazım gelir. Bazen de insanın arkadaşlarıyla oturup kendi durumunu ortaya koymasına, başkalarının düşüncelerini de yanına almasına, kendisi olarak ayakta duramayacağı düşüncesiyle başkalarına dayanmasına ihtiyaç vardır. Bazı şeyleri müzakere etmeli, lahûtîliğe açılmalı, biraz gönlünün sesini dinlemeli, ruhu sıkan o dış sâikler biliniyorsa dıştan gelen seslere, gelip çarpan gürültülere karşı biraz daha kapanmalı, vicdanda bazı şeyleri görmeye, duymaya ve hissetmeye çalışmalıdır.

Eskiden kulaklarımızı iki yandan da kapadığımız zaman duyduğumuz gürültü ve uğultunun Kevser'in sesi olduğunu söylerlerdi. Espriyle karışık söylenen bu sözün bence derin bir mânâsı vardır: Dıştan gelen ses ve gürültülere karşı kapandığınız zaman kalbinizin kan pompalamasını, vücudunuzdaki gürül gürül kan deverânını duyarsınız. Oysaki normal durumda o sesi farketmezsiniz. Parmaklarınızın ucunu kulaklarınıza ne kadar sıkı tıkarsanız, o sesi o kadar net duyarsınız. İşte imkan varsa insanlar, içlerindeki sesi duyabilmek için bir ortam hazırlamalılar; içlerine kulak vermeli, kendi özlerini dinlemeli ve oradaki Kevser çağıltısına ulaşmalılar.

Ayrıca bir kabz halinde yapılması gereken şey şahıstan şahısa, durumdan duruma da değişebilir. Önce ruhun sıkılması, kalbdeki heyecanın pörsüyüp solması, ruh dünyasının matlaşması arkasındaki sâikler düşünülmeli ve mücadele o sâiklere uygun bir plan dahilinde verilmelidir. Ruhdaki matlaşmayı açma, onu yeniden yeşertme yolları bulma, o hali hazırlayan sebepler gözetilerek ele alınmalıdır. Her insan dış yüzü itibariyle hasta görüntüsü sergileyebilir. Eğer meselenin üzerine sadece bir hastalık şeklinde gidilirse tedavi zorlaşır. Oysa meseleye hastalık değil de "hasta" açısından yaklaşılırsa, daha isabetli teşhis konulup uygun tedavi yolları bulunabilir. Değişik münasebetlerle tekrarladığım "hastalık yok, hasta var" prensibiyle her şahıs fert fert düşünülmeli, "bu şunun, bu da şunun hastası" şeklinde o ferdin durumuna uygun bir tedavi yolu takip edilmelidir.

Öyle insan vardır ki, ondaki donuklaşma, duraklaşma, bıkkınlık, yılgınlık ve yorgunluk hali size ait meselelerden dolayı olmuş olabilir. Küçük bir latife ve bir nükte ile o kilitlenmeyi açmak gerekir. Yerinde alıp bir tenezzühe çıkarmak, tenezzüh ufku itibariyle ona bazı şeyler anlatmak iktiza eder. Bazen açıp bir kitap okumak, bir başka zaman da bazı şeyleri müzakere etmek faydalı olur.

Mesela, insanda ibadet ü tâata karşı bir ülfet hasıl olmuşsa ve bu hal kalbde bir sıkıntı meydana getirmişse, o noktada zorlamamak, muhatabın o durumda kaldıramayacağı şeyleri söylememek gerekir. O durumda daha yumuşak, ümit verici ve reca duygusunu canlandırıcı bir üslup kullanmak uygun olur. Hani ashâbı kirâm efendilerimiz, Kur'anı Kerim'in ardarda gelen emirlerinin yüklediği mesuliyet karşısında çok etkilenmiş, kendi duyuşları ve hassasiyetleri ölçüsünde adeta kemikleri birbirine geçmişti de o sırada Yusuf Sûresi nazil olmuştu. Ahsanü’l Kasas (en güzel beyan) olarak nazil olan bu sure çok büyük hikmetler ihtiva ediyor, Hakîm ve Alîm isimlerinin gölgesinde Enbiyâi İzam'la alakalı bir serencâmeyi anlatıyor, ailevî ve içtimâî hayat için önemli dersler veriyordu.. veriyordu fakat, bütün o önemli dersler bir kıssa çerçevesinde anlatıldığından dolayı hem sahabe rahat bir nefes alıyor ve hem de ilâhî beyanın kendilerine verdiği mesajı kavrıyorlardı.

Evet, kabz halinin sâikleri farklı farklı olabilir. Bir insan bir günah işlemiş ve uzaklaşmıştır.. bir başkası çok yakın olma fırsatı bulmuş, yakınlığın hakkını verememiş ve dolayısıyla uzak muamelesi görmüştür. Çok yakınlara celbedildiği halde, yakınların yapması gereken şeyi yapmadığı için uzaklara düşmüştür. Dolayısıyla o da kendini çok uzak görür. Böyle bir insanın içinde bulunduğu o ruh haleti mutlaka gözönünde bulundurulmalıdır.

Bilinmelidir ki; Allahın izin ve inâyetiyle her kapalı ve kilitli insanı bir şekilde açmak mümkündür. Fakat bir mürşide ihtiyaç vardır. Tasavvuftaki mürşidlik mânâsına demiyorum, az da olsa insanların genel ufkunu kavrayan bir rehberi kastediyorum. Bazen bir insan, birdenbire bütün duyguları dumura uğramış gibi, olumsuz, nâmüsait bir ortamda yapraklarını salan çiçekler gibi kendini salmış olabilir. Böyle bir durumda onu iyi dinlemeniz gerekir. Gücünüz yetiyorsa gayet tatlı ve mülâyim bir eda ile onu dinlemek, bir psikanalize tabi tutmak, içini okumaya çalışmak ve sonra da içinde bulunduğu ruh haletine uygun bir üslupla o sıkıntılı durumunu gidermesine yardımcı olmak iktiza eder. Bu mevzuyu Ziya Paşa'nın sözüyle şimdilik bitirelim:

"Bil illeti, kıl sonra müdâvâta tasaddî,
Her merhemi her yâreye derman mı sanırsın.
En ummadığın keşfeder esrarı derûnun,
Sen herkesi kör, alemi sersem mi sanırsın."

kaynak: http://www.facebook.com/notes/alem-i-ebrar/manevi-hayatimizdaki-bir-sikinti-ve-kabz-halinde-ne-yapmaliyiz/10150089226008826

Hantal Bilgisayarı Hızlandırmak

2011-01-28T22:06:00.001+02:00

Eğitim gördüğümüz kurumdaki bilgisayarların yavaş olması çoğu zaman çileden çıkarıcı bir hal alıyor. Aslında sabır zorladığı için eminim manevi açıdan epey yol kat ettirir ama aciliyet gerektiren işlerde bu hantal şeylere biraz hareket katmak gerekiyor. Özellikle ram kaynaklı yavaşlamalara çözüm olarak kısa bir araştırma sonucu ulaştığım Ram Booster isimli ram düzenleyici programı paylaşmak istedim. Program sayesinde kullanmış olduğum hantal taş devrinden kalma bilgisayar bile şaha kalktı. İnşallah ihtiyacı olanların faydalanacağını umuyorum. Programı indirebileceğiniz internet sayfasına ulaşmak için tıklayınız.

Seni çağırıyorum ey Rabbim

2011-01-22T14:10:00.003+02:00

Seher vakti beni bir sen işitirsin. Seher vakti sana duamı arz ediyorum. Aczimi, fakrımı huzuruna emanet ediyorum.

Ya Rabbi! Kuran ve kendisine Kuran indirilen zat hakkı için kalplerimizi Kuran nuruyla nurlandır.
Kuran’ı her hastalığa karşı bize şifa, hayatımızda ve ölümümüzden sonra bize yoldaş eyle.
Kuran’ı bize dünyada arkadaş, kabirde yoldaş, kıyamette şefaatçi, sırat köprüsünde nur, cehenneme karşı perde ve örtü, cennete girmekte rehber ve arkadaş, hayırlı işlere ulaşmada önder ve kılavuz eyle…
Bunu fazlın, cömertliğin, keremin, ihsanın ve rahmetin adına senden istiyoruz.

Ya Rabbi! Servet verdiğinde saadet de ver.Kuvvet verdiğinde akıl da ver.Tevazu verdiğinde izzet de ver.İktidar verdiğinde basiret de ver.Bela verdiğinde iman da ver.Nimet verdiğinde şükür de ver.Güzellik verdiğinde iffet de ver.Cesaret verdiğinde insaf d ver.Zorluk verdiğinde sabır da ver.

Allah(celle celalüh)’ım! Zulmetmekten ve zulme uğramaktan sana sığınırım.
Allah(celle celalüh)’ım! Sapmaktan ve saptırılmaktan sana sığınırım.
Allah(celle celalüh)’ım! Zillete uğramaktan ve bir başkasını zelil etmekten sana sığınırım.
Allah(celle celalüh)’ım! Tembellik etmekten sana sığınırım.
Allah(celle celalüh)’ım! Bu gün kalbime seni nerde ve nasıl bulacağımı ilham eyle!

Rabbim! Fakirden asla yüz çevirmemeye ve küstah kuvvete diz çökmemeye yetecek kuvvet ver bana!
Ya Rab! Her an seninle berabermişiz gibi bizlere lezzet ver. İlâhî! Hamdini sözüme sertâc ettim, zikrini kalbime mi’râc ettim, kitabını kendime minhac ettim. Ben yoktumsen vâr ettin, varlığından haberdâr ettin, aşkınla gönlümü bîkarar ettin. İnayetine sığındım, kapına geldim, , kulluk edemedim afvına geldim.

Şaşırtma beni, doğruyu söylet, neş’eni duyur, hakikatı öğret. Sen duyurmazsan ben duyamam, sen söyletmezsen ben söyleyemem, sen sevdirmezsen ben sevemem. Sevdir bize hep sevdiklerini, Yerdir bize hep yerdiklerini, Yâr et bize erdirdiklerini. Sevdin Habibini kâinata sevdirdin. Sevdin de hıl’atı risaleti giydirdin. Makam-ı İbrahim’den Makam-ı Mahmud’a erdirdin. Serveri asfiyâ kıldın. Hatemi Enbiyâ kıldın. Muhammed Mustafa kıldın. Salât ü selâm, tahiyyât- ü ikram, her türlü ihtiram ona, onun Âl-ü Eshab-ü etbaına Ya Rab!

Senai Demirci

Bir Dua...

2010-12-19T11:47:00.003+02:00

Senai Demirci'nin Dua Defterim isimli kitabından...

Allah’ım ilmimizi, imanımızı, yakînimizi, tevekkülümüzü, teslimiyetimizi, tefvizimizi, marifetimizi, muhabbetimizi, şevkimizi ve Sana iştiyakımızı artır; bizi iffet, ismet, fetânet, hikmet, sadâkat, ihlâs ve vefâ burçlarına ulaştır; öğrenme, akılda tutma ve hatırlama kuvvelerimizi takviye buyur. AMİN...

Erdemli İnsanların Dokuz Düşüncesi Vardır

2010-05-05T08:31:00.005+03:00

Erdemli insanların dokuz düşüncesi vardır:

1. Baktıklarında berrak görmeyi düşünürler,
2. Dinlediklerinde iyi duymayı düşünürler,
3. Görünüşleri bakımından cana yakın olmayı düşünürler,
4. Davranışlarında saygılı olmayı düşünürler,
5. Konuşmalarında doğru sözlü olmayı düşünürler,
6. İşlerinde ciddi olmayı düşünürler,
7. Kuşkuya düştüklerinde soruları nasıl soracaklarını düşünürler,
8. Öfkelendiklerinde sorunları düşünürler,
9. Kazancı gördüklerinde adaleti düşünürler...

KONFÜÇYUS

Birinin sevgilisi olmak...

2010-05-04T10:41:00.001+03:00

Birinin sevgilisi olmak..

Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak, konuşulmamak, bakılmamak hatta!

Biraz korunmak, biraz şımarmak...

Bir kaç çeşit yemek yapmak, İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak, belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek, bi yerlerde çay içmek, Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun, sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!...

Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

Sabahları uyandığımda "günaydın sevgilim" mesajları görmek istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum. Özlemek istiyorum birini. Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum. Dayanamamak istiyorum!

Çalışırken, düşünmek istiyorum sonra onu! Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara... Gülümsediğim için daha çok çalışmak...

Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin istiyorum beni, hiç sevilmediğim gibi...

Biri o kadar çok sevsin ki beni, hatalarımı da sevsin istiyorum!

O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!

Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum "neredesin" diye, "Hımm kim aradı bakayım" diye! Ben sormam ama, korkmasın. O sorsun...

Biliyo musun ne oldu?" ile başlayan heyecanlı cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana. Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar. Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.

Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya, dinlesin işte. "Ya, evet, çok mühim bir şeyler olmuş" falan desin bi de sonunda...

Birinin elini tutmakla, birinin elini, sıkı sıkı tutmak arasında çok fark var!

Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da, tutmuş gibi yaparsın işte.

Ben yapmam!

Bunu zaten bilirsin.

Kimin elini tutacağını yani.

Deneyerek bulmazsın.

Sadece bilirsin.

Bilmek!

Açıklaması yok.

Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!

Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!

Repliklerin bir anlamı yoksa, kimseyle film seyretmeyeceğim.

Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz...

Akıl

2010-05-01T15:05:00.000+03:00

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar:
Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?
Doktor:

Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç sey veriyoruz.

Bir kaşık, bir fincan, ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz.

Siz NE yapardınız?

Adam: Ooo! Anladım.

Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük.

Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker.

Çoban ve Ağaç

2010-04-30T22:54:00.002+03:00

Yaşlı çoban sürüsünü otlatmak için yaylaya çıktığında tepeye yakın bir elma ağacının altında dinlenir ve eğer mevsimiyse, onunla konuşarak:

"Hadi bakalım evladım, derdi. Bu ihtiyarın elmasını ver artık".

Ve bir elma düşerdi, en güzelinden, en olgunundan. Yaşlı adam sedef kakmalı çakısını çıkartarak onu dilimlere ayırır ve küçük bir tas yoğurtla birlikte ekmeğine katık ettikten sonra, babasından kalan Kuran´ını okumaya koyulurdu.

Çoban, bu ağacı yirmi yıl kadar önce diktiğinde sık sık sular, bunun için de büyükçe bir güğüme doldurduğu abdest suyundan geriye kalanı kullanırdı.

Elma ağacının kökleri, belki de bu sularla kuvvet bulmuş ve kısa sürede serpilip meyve vermeye başlamıştı. Çoban o zamanlar henüz genç sayıldığından şöyle bir uzandı mı en güzel elmayı şıp diye koparırdı.

Fakat aradan geçen bunca yıl içinde beli bükülüp boyu kısalmış, ağacınkiyse bir çınar gibi büyüyüp göklere yükselmişti. Ama boyu ne olursa olsun, ağaç yine de yavrusu değil miydi? Onu bir evlat sevgisiyle okşarken :

"Ver yavrum" derdi, "gönder bakalım bu günkü kısmetimi."

Ve bir elma düşerdi hiç nazlanmadan, yıllar boyu hiçbir gün aksamadan.

Köylüler, uzaktan uzağa gözledikleri bu hadiseyi birbirlerine anlatıp yaşlı çobanın veli bir zât olduğunu söylerlerdi.

Yaşlı adam, ağacın altında dinlenip namazını kıldığı bir gün, yine elmasını istedi. Ancak dallar dolu olmasına rağmen nedense birşey düşmemişti. Sonra bir daha, bir daha tekrarladı isteğini. Beklediği şey bir türlü gelmiyordu. Gözyaşları, yeni doğmuş kuzuların tüylerini andıran beyaz sakalını ıslatırken, ağacın altından uzaklaşıp koyunların arasına attı kendini. Yavrusu, meyve verdiği günden bu yana ilk defa reddediyordu onu. İhtiyar çobanın beli her zamankinden fazla bükülmüş, güçsüz bacakları da vücudunu taşıyamaz olmuştu. Hayvanlarını usulca toplayıp köye doğru yöneldiğinde, aşağıdaki caminin her zamankinden daha nurlu minarelerinden yankılanan ezan sesiyle irkildi birden. Yeniden doğmuştu sanki çoban. Birşey hatırlamıştı.

Çocuklar gibi sevinerek ağacın yanına koştu ve ona şefkatle sarılırken :

"Canım" dedi, hıçkırıp ağlayarak.

"Benim güzel evladım, mis kokulum. Şu unutkan ihtiyarı üzmeden önce neden söylemedin, bu günün Ramazan´ın ilk günü olduğunu ?"

DENKLEMLERLE KADIN VE ERKEK

2010-04-11T20:51:00.002+03:00

AŞK ARİTMETİGİ

* Akıllı erkek + Akıllı kadın = aşk

* Akıllı erkek + Aptal kadın = ilişki

* Aptal erkek + Akıllı kadın = evlilik

* Aptal erkek + Aptal kadın = hamilelik

OFIS ARİTMETİGİ

* Akıllı patron + Akıllı eleman = kar

* Akıllı patron + Aptal eleman = üretim

* Aptal patron + Akıllı eleman = terfi

* Aptal patron + Aptal eleman = fazla mesai

ALISVERIS ARİTMETİGİ

* Bir erkek kendisine gerekli olan ürünü almak için 1 liralık ürüne 2 lira öder.

* Bir kadın kendisine gerekmeyen ürünü almak için 2 liralık ürüne 1 lira öder.

GENEL FORMÜLLER VE İSTATİSTİKİ VERİLER

* Bir kadının gelecek endişesi evlenene kadar sürer.

* Bir erkeğin gelecek endişesi evlenince başlar.

* Başarılı bir erkek eşinin harcayabileceğinden daha fazla geliri olandır.

* Başarılı bir kadın böyle bir erkeği evliliğe ikna edebilendir.

MUTLULUK

* Bir erkekle mutlu olabilmek için onu çok iyi anlamak ve az sevmek gerekir.

* Bir kadınla mutlu olabilmek için onu çok sevmek ve anlamaya çalısmamak gerekir.

UZUN YAŞAM

* Evli erkekler bekar erkeklerden daha uzun yaşar ama daha erken ölmek isterler.

DEĞİŞİM ORANI

* Bir kadın kocasınin değişeceği inancıyla evlenir ama erkek değişmez.

* Bir erkek karısının değişmeyeceği inancıyla evlenir ama kadın değişir.

TARTIŞMA TEKNIKLERI

* Kadın bir tartışmada her zaman son sözü söyler. Bu sözden sonra erkeğin söyleyeceği her şey yeni bir tartışma konusudur.

"Keşke" Demeden Anlayabilmeli İnsan

2010-04-10T01:07:00.001+03:00

Bazen olur ya; yorulup kalırız bir yerlerde.
Yaşamdan bir nefes daha almak istediğimizde, dönüp bakmalıyız aynaya.
Sırtımızı dönmek fayda etmez dağlara.
Ne zamana kıymalı insan, ne de keşkelerine ağlamalı; bunalıp kaldığında bir köşede.

Yeniden yola koyulmalı, yine yeniden sevebilmeli yokuşları.
Ertelemeye gelmez hayat; ne varsa bir gün yaparım diye...
Bir yerden başlamalı vakit kaybetmeden.

Her geçen günün adım adım hesabından düşüldüğünü unutmamalı insan.
Bazen değiştirmeli bir şeyleri.
Çok değil küçük şeylerden başlamalı, bir gün bir durak önce inebilmeli bazen.
Evine girerken taşıdığı ne kadar dert varsa içinde, asabilmeli bazen kapı önündeki ağaca...

Kendiyle barışmalı insan.
Yüreğine takmalı bazen pembe gözlüklerini; baktığını değil gördüğünü hissedebilmeli bazen.
Yerinden çıkıp bazen koyabilmeli bir başkasının yerine kendini.
Ağlayana sus demeyi değil; onunla ağlamayı denemeli bazen.
Fark edebilmeli hayatın gerisinde değil, tam içinde olduğunu.

Sevmenin bir insanı üzmekten daha değerli olduğunu fark edebilmeli bazen.
Sadece söyleyecek bir şeyleri olmadığında değil, durup dinleyebilmeli insan.

Bazen içinden geldiği gibi davranmalı insan aldırmadan kimseye.
Hiç uzaklara gitmeden kendinde aramalı huzuru.
Dünya değişecekse eğer bir gün; bilmeli dönüm noktasının kendisi olduğunu.
Anlayabilmeli ölümün ayrılıktan daha kolay olduğunu; sevdiklerini kaybetmeden önce.

Sevilmenin bir insanı sevmekten başladığını öğrenebilmeli.
Kötülüğü değil; iyiliği emretmeli.
Hatırlamalı sevgilerin paylaştıkça arttığını; acıların olduğunu da unutmadan.

"Keşke" demeden anlayabilmeli insan; şükretmenin ne demek olduğunu...

Ve unutmamalı insan; elindekilerinin ne kadar değerli olduğunu...

(Alıntıdır)

Seyyid Geylani'den (Evliya Çelebi) Nasihatlar (Mutlaka hatırda tutulmalı)

2010-03-15T18:25:00.001+02:00

Besmelesiz yemek yeme.
Sırrın var ise sakın kimseye söyleme.
Cünüp iken yemek yeme.
Elbisenin söküğünü üstünde dikme.
İyi adını kötüye çıkaracak davranışlarda bulunma.
Kötüyle arkadaş olma, pişman olursun.
Daima ileri hedefin olsun, geriye takılıp kalma.
Harama tevessül etme.
Kimsenin payına / hakkına göz dikme.
Bir şey koymadığın yere el uzatma.
İki kişi konuşurken dinleme.
Ekmek ve tuz hakkını gözet.
Namahreme bakıp ihanet etme.
Davetsiz bir yere gitme.
Gidersen emin olduğun yere, namuslu kimseye git.
Sır sakla.
Her mecliste duyduğun şeyleri / sözleri aklında tut.
Evden eve söz taşıma.
Kötülemekten, fenalıktan uzak ol.
Ahlaklı ol.
Herkesle iyi geçin.
İnat ve kötü sözlü olma.
Senden büyüklerin önünden gitme. İhtiyarlara hürmet et.
Daima temiz ol.
Haram ve yasak edilen şeylere yaklaşma.
Beş vakit namaza devam edip iyi hâl ile tanınarak, ilim ve faziletle meşgul ol.
Her zaman geniş kalpli ve hoş meşrep ol.
Beraber olduğun, tanıştığın kişilerden asla bir şey isteme.
Buna riayet etmezsen seni küçük görürler, itibarını kaybedersin.
Rıza lokmasıyla yetin.
Elindeki imkânları israf etme.
Kanaatkâr ol. Çünkü kanaat tükenmez bir hazinedir.

Evliya Çelebi

Lua ve C++'ın Birlikte Kullanımıyla İlgili Kısa Bir Ders

2010-02-25T02:39:00.004+02:00

Lua'nın kullanımı oldukça kolay. Bu derste C++ içerisinde Lua callbackleriyle çalışan bir host programı nasıl yazacağımızı göreceğiz.

Statik Lua kütüphaneleri C'de yazıldığı için bunları programımıza aşağıdaki gibi import ediyoruz:

extern "C" {
   #include "lua.h"
}

int main()
{
   lua_State *L = lua_open();
   lua_close(L);
   return 0;
}

Yukardaki örneği derleyebilmek için bazı sistemlerde lualib.h ve lauxlib.h kütüphanelerini koda dahil etmeniz gerekmekte.

extern "C" {
   #include "lualib.h"
   #include "lauxlib.h"
}

GNU g++ ile derleme ve bağlama işlemi şu şekildedir:

g++ host.cpp -o host -Ilua-5.0.2/include/ -Llua-5.0.2/lib/ -llua

lualib.h ve lauxlib.h kütüphanelerinin koda dahil edilmesi iyi çalışır bir host programının yazılması işini oldukça kolaylaştıracaktır.

#include <iostream>

extern "C" {
   #include "lua.h"
   #include "lualib.h"
   #include "lauxlib.h"
}

void report_errors(lua_State *L, int status)
{
   if ( status!=0 ) {
      std::cerr << "-- " << lua_tostring(L, -1) << std::endl;
      lua_pop(L, 1); // remove error message
   }
}

int main(int argc, char** argv)
{
   for ( int n=1; n
      const char* file = argv[n];
      lua_State *L = lua_open();
      luaopen_io(L); // provides io.*
      luaopen_base(L);
      luaopen_table(L);
      luaopen_string(L);
      luaopen_math(L);
      luaopen_loadlib(L);

      std::cerr << "-- Loading file: " << file << std::endl;
      int s = luaL_loadfile(L, file);

      if ( s==0 ) {
         // execute Lua program
         s = lua_pcall(L, 0, LUA_MULTRET, 0);
      }

      report_errors(L, s);
      lua_close(L);

      std::cerr << std::endl;
   }

   return 0;
}

Derleme ve bağlama işlemi:

g++ host.cpp -o host -Ilua-5.0.2/include/ -Llua-5.0.2/lib/ -llua -llualib

LUA Programlarının Çalıştırılması
Şimdi yaptığımız bu programı birkaç lua koduyla test edelim. Kullanacağımız kod lua dağıtımıyla birlikte gelen hello.lua kodu.

-- the first program in every language
io.write("Hello world, from ",_VERSION,"!\n")

Host isimli programımızla iki lua kodunun birlikte çalıştırılması:

[csl@eris:~/dev/lua/lua-5.0.2]$ ./host test/hello.lua test/printf.lua

-- Loading file: test/hello.lua

Hello world, from Lua 5.0.2!

-- Loading file: test/printf.lua

Hello csl from Lua 5.0.2 on Wed Mar 2 13:13:05 2005

Lua İçinden C Fonksiyonlarını Çağırma
Lua programları kendi hazırladığımız fonksiyonları çağırdığında oldukça ilgi çekici bir hal almakta. Aşağıdaki programda my_function() isminde bir fonksiyon tanımlıyoruz ve bunu lua_register() Lua fonksiyonuyla Lua'ya register ediyoruz. Fonksiyonumuz aldığı argümanları string olarak ekrana basmakta ve 123 integer değerini döndürmekte.

#include <iostream>

extern "C"{
   #include "lua.h"
   #include "lualib.h"
   #include "lauxlib.h"
}

int my_function(lua_State *L)
{
   int argc = lua_gettop(L);
   std::cerr << "-- my_function() called with " << argc << " arguments:" << std::endl;

   for ( int n=1; n<=argc; ++n ) {
      std::cerr << "-- argument " << n << ": " << lua_tostring(L, n) << std::endl;
   }

   lua_pushnumber(L, 123); // return value

   return 1; // number of return values
}

void report_errors(lua_State *L, int status)
{
   if ( status!=0 ) {
      std::cerr << "-- " << lua_tostring(L, -1) << std::endl;
      lua_pop(L, 1); // remove error message
   }
}

int main(int argc, char** argv)
{
   for ( int n=1; n<argc; ++n ) {
      const char* file = argv[n];
      lua_State *L = lua_open();
      luaopen_io(L); // provides io.*
      luaopen_base(L);
      luaopen_table(L);
      luaopen_string(L);
      luaopen_math(L);
      luaopen_loadlib(L);

      // make my_function() available to Lua programs
      lua_register(L, "my_function", my_function);

      std::cerr << "-- Loading file: " << file << std::endl;

      int s = luaL_loadfile(L, file);

      if ( s==0 ) {
         // execute Lua program
         s = lua_pcall(L, 0, LUA_MULTRET, 0);
      }

      report_errors(L, s);
      lua_close(L);

      std::cerr << std::endl;
   }
   return 0;
}

Şimdi hazırladığımız my_function() isimli fonksiyonu çağıracak ufak bir lua programı yazalım. ismi test.lua olsun.

io.write("Running ", _VERSION, "\n")
a = my_function(1, 2, 3, "abc", "def")
io.write("my_function() returned ", a, "\n")

Oluşturduğumuz host programla şimdi test.lua programımızı çalıştırıyoruz:

[csl@eris:~/dev/lua/lua-5.0.2]$ ./host test.lua

-- Loading file: test.lua

Running Lua 5.0.2

-- my_function() called with 5 arguments:

-- argument 1: 1

-- argument 2: 2

-- argument 3: 3

-- argument 4: abc

-- argument 5: def

my_function() returned 123

Mesele yataktan kalkabilmekte..

2010-02-17T16:52:00.002+02:00

"Yarın sabah saat yedi buçukta kalkacağım" dedi genç kız.. Sonra ertesi günün programını yaptı.. "Duş.. Kahvaltı.. Evden çıkış.." diye başlayarak.. Önemli bazı ihtiyaçlarını karşılamak üzere alışveriş merkezine gidecekti. Sonra öğle yemeğinde uzun zamandır görmediği bir arkadaşı ile buluşacaktı. Öğleden sonra bir iş randevusu vardı..

Saatı sabah 7.30'da çalarken "Duş yapmasam da olur" diye düşündü... "Yarım saat daha kestireyim.."

Bir yarım saat daha için kahvaltıdan da vazgeçti..

Alışveriş mi?.. O kadar da önemli değildi canım.. Ertesi güne kalabilirdi. Öğleye kadar uyusa ne kadar iyi olacaktı. O kadar sıcak ve çekici idi ki, yatak..

Öğle yemeğinde arkadaşı ile buluşma mı?.. Bunca zamandır görüşmemişler de ne olmuştu yani.. Birkaç gün sonra yeseler yemeği ne olurdu ki?.. Bir telefon eder, yok canım, yüz yüze konuşmak zor, bir mesaj çeker ertelerdi yemeği.. Oh be.. Artık canının çektiği kadar uyuyabilirdi..

Uyudu.. İş randevusuna, aç biilaç, alelacele yapılmış bir makyaj, iki fırça ile düzeltilmiş saçlar ve uykudan şişmiş gözlerle girerken, aynaya bakmadığı için, neden başarılı olamadığını da anlayamadı..

O gece yatarken gene plan yaptı.. 7.30 kalkış.. Duş.. Kahvaltı.. Gazetelere bakma.. 9.00: Alışveriş merkezine gidiş. 11.30: Arkadaşla buluşma.. 14.00: İş randevusu..

..Ve sabah 7.30 da saati çaldığında "Canım kahvaltı çekmiyor, duşu da daha dün gece aldım.." diye mırıldandı, yastığı kafasının üstüne koyup öbür tarafa döndü.

***

Kim mi anlattığım.. Siz.. İçinizden biri.. Kimbilir kaç kişisiniz orda.. Kaç yüz.. Bin..

Başarı, yataktan kalkma ile başlar.. Bu kadar basit.. Ama o kadar da zor..

Bir araştırma yapın yakın çevrenizde.. Başarılı olanlar, yataktan kalkmayı bilenlerdir.

Nedir yataktan kalkmayı bilmek.. Karar verdiğin saatte gözünü açtığın anda, fırlayıp yataktan çıkmak.. Bir dakika bile gecikmeden.. Bir dakika bile yatak miskinliği yapmadan..

Uçak kaçacaksa, yaparız bunu.. Ama hayat kaçarken yapmayız.. Kaçan uçağın yenisi vardır oysa.. Ama kaçan hayatın saniyesi geri gelmez..

Yataktan kalkmayı öğrenmek, kendini tanımakla başlar..

Kendinizi iyi tanırsanız, kalkacağınız saati doğru belirler, güne doğru, yapabileceğiniz, başarabileceğiniz planla başlarsınız..

Saat 7.30'da yataktan çıkamadığınızı bile bile her gece "7.30 kalkış" diye yattınız mı, kendi kendinizi aldatır, daha kötüsü giderek aşağılık kompleksine düşersiniz.. "Ben ne berbat bir insanım. Verdiğim en basit kararları bile uygulayamıyorum" diye..

Bakın.. Hayali değil, gerçekçi planlar yapın..

"10.00'da kalkacağım" deyin.. Ama kalkın.. Geceden verdiğiniz kararları, ertesi gün uyguladığınız ölçüde kendinize güveniniz artmaya, kişiliğiniz oturmaya başlar.

O zaman 7.30'da da rahatça kalkabilecek güce ulaşırsınız..

Yapamayacağınızı ezbere bildiğiniz planları her gece yatarken yapmak, sizi yaşarken öldürür.

Durmadan plan yapıp ertelemek, hiç plan yapmamaktan çok daha hızla çürütür insanı..

Yataktan kalkacağınız zamana doğru karar verin ve kalkın.. Hayatınızın nasıl hızla olumlu gelişmeye başladığını göreceksiniz..

kaynak: http://arsiv.sabah.com.tr/2002/03/24/y11.html

Acımak Sevgi Değildir Üstünlüğün Kabulüdür

2010-02-13T23:25:00.001+02:00

Acımak sevgi değildir, üstünlüğün kabulüdür.

Hoşgörü sevgi değildir, istemediğine katlanmaktır.

Bağımlılık sevgi değildir, gereksinmenin karşılanmasıdır.

Sevgi, değer vermesini bilmektir.

Sevgi,yaşama hakkını kabul etmektir.

Sevgi, varolmaktan kıvanç duymaktır.

Sevgi, birlikte olmaktan sevinç duymaktır.

Sevgi, eşitliğin duyumsanmasıdır.

Sevgi, bütün yapay ayrımların hayattan çıkarılmasıdır.

Sevgi, bilinçtir.

Sevgi, insan olmaktır.

Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine parayı koyduk.

Para için yaşıyoruz, para için eğitim görüyoruz, para için meslek ediniyoruz, para için çalışıyoruz, para için birbirimizi çiğniyoruz, para için birbirimizi aldatıyoruz, para için savaşıyoruz.
Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve yerine üstün olmayı koyduk.

Üstün olmak için yaşıyoruz, üstün olmak için yarışıyoruz, üstün olmak için kendimizden başkasının aşağı olmasına çalışıyoruz.

Sevgiyi hayatımızdan kovduk ve nefreti içimize çağırdık.

Birbirimizden nefret ediyoruz nefretle yaşıyoruz, nefretle çalışıyoruz, nefretle dövüşüyoruz, nefretle öldürüyoruz.

Para, üstün olmak ve nefret etmek hayatımızı dolduruyor.

Hayatımız da savaşlarla, dünyayı yağmalamakla, birbirimizi boğazlamakla geçiyor.

Sevginiz olmadıktan sonra daha çok paranız olsa, daha üstün olsanız, daha çok toprağınız, eviniz arabanız, malınız olsa ne olur?
Sevginiz yok ve hiç bir şeyiniz yok.

Belki de yeniden öğrenmemiz gereken budur.

"ALINTIDIR"

Her Yaş Farklı Şeyler Öğretir İnsanlara

2010-02-13T12:15:00.001+02:00

5 * Anne ve babamin birbirlerine bagirmalarinin beni korkuttu...gunu ogrendim.

7 * Mesrubat icerken gulersem ictigimin burnumdan gelecegini ögrendim.

12 * Bir seyin degerini anlamanin en iyi yolunun bir sure ondan yoksun kalmak oldugunu ögrendim.

13 * Annemle babamin elele tutusmalarinin beni her zaman mutlu ettigini ögrendim.

15 * Bazen,hayvanlarin kalbimi insanlardan daha fazla isittigini ogrendim.

18 * Ilk genclik yillarimin keder,saskinlik,istirap ve asktan ibaret oldugunu ogrendim.

24 * Askin kalbimi kirabilecegini,ama buna deger oldugunu ogrendim.

33 * Bir arkadasi kaybetmenin en kestirme yolunun ona odunc para vermek olacagini ogrendim.

36 * Onemli olanin, baskalarinin benim icin ne dusundukleri degil,benim kendi hakkimda ne dusundugum oldugunu ogrendim.

38 * Esimin beni hala sevdigini,tabakta iki elma kaldiginnda kucugunu almasindan anlayabilecegimi ogrendim.

41 * Bir insanin kendine olan guveninin, basarisini buyuk oranda belirledigini ogrendim.

44 * Annemin beni gormekten her seferinde sonsuz mutluluk duydugunu ogrendim.

46 * alnizca minik bir kart gondererek bile birinin gununu aydinlatabilecegimi ogrendim.

49 * Herhangi bir isi, yaptigimdan daha iyi yapmaya calistigimda, o isin yaraticiliga donustugunu ogrendim.

50 * Sevgi, evde ogretilmemisse, baska yerde ogrenmenin cok guc olabilecegini ogrendim.

53 * Insanlarin, bana, izin verdigim bicimde davrandiklarini ögrendim.

55 * Kucuk kararlari aklimla, buyuk kararlari ise kalbimle almam gerektigini ogrendim.

64 * Mutlulugun parfum gibi oldugunu, kendime bulastirmadan baskalarina veremiyecegimi ögrendim.

70 * Iyi kalpli ve sevecen olmanin, mukemmel olmaktan daha onemli oldugunu ogrendim.

82 * Sancilar icinde kivransam bile, baskalarina basagrisi olmamayi ogrendim.

90 * Kiminle evlenecegin kararinin, hayatta verilen en onemli karar oldugunu ögrendim.

95 * Ogrenmem gereken daha pekcok seyler oldugunu ögrendim.

Anlatamıyorum

2010-02-13T03:32:00.002+02:00

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

Mısralarımda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;

Her şeyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

Anlatamıyorum.

Orhan Veli Kanık

Eflatun'a İki Soru Sormuşlar

2010-02-12T00:54:00.001+02:00

Eflatun'a iki soru sormuşlar;

- Birincisi, İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan iki davranışı nedir ?

Eflatun tek tek sıralamış,

- Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler

- Ne var ki çocukluklarını özlerler

- Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler.

- Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler.

- Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar.

- Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşarlar.

- Hiç ölmeyecek gibi yaparlar.

- Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.

Sıra gelmiş ikinci soruya; -"Peki sen ne öneriyorsun?"

Bilge yine sıralamış,

- Kimseye kendinizi "sevdirmeye" kalkmayın !

- Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi "sevilmeye" bırakmaktır.

- Önemli olan; hayatta,"en çok şey'e sahip olmak" değil,"en az şey"e ihtiyaç duymaktır.

Ne Hesabını Veremeyeceğim Bir Günüm Oldu Ne De Vicdanımı Lekeleyen Bir Geçmişim

2010-02-03T01:01:00.002+02:00

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim.
Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım.
Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım.
Asla keşkelerim olmadı.
Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.
Karşıma bazen gerçek yüzler, bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.
Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim yada asla birini severken karşılığını beklemedim.
Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.
Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.

Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım.
Ama hata insana mahsustur dedim... Affettim.
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.
Belki de içten içe sinsice güldüler.
Ama asıl unuttukları şuydu.
Ben aldanmadım.
Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar...
Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için.
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.
Oysa ben hiç insan kaybetmedim.
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar.

"Anonim"

Video Oyunlarının Kısa Bir Tarihi

2010-02-02T18:25:00.001+02:00

Bu üç dakikalık kısa videoda video oyunlarının geçmişten günümüze katettiği yol çok güzel gösterilmiş. İzleyelim görelim..

Elif Olmak

2010-02-02T13:17:00.002+02:00

Elif olmak zordur

Çünkü elif olmak

Yuvarlak bir dünyada dik durmanın

Dik ve önde

Belki acıyla

Ama vazgeçmeden durmanın

Dünya ne kadar dönerse dönsün

Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak

Kaç silah varsa elife çevrilir

Elif hep olduğu yerdedir

Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir

Zordur elif olmak

Elif olmak hep ... vurulmaktır

Elif olmak yalnızca elif olmaktır

Ne B, ne T,ne S

Elif

Yalnızca elif

Elif demeden hiçbir şey denilemez

Ben elif dedim

Artık her şeyi söyleyebilirim

Mevlana İdris